# Dziennik Urzędowy L 85/23 m

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 85 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4923 marca 2006 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 85

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4923 marca 2006

---

| Spis treści | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | KOMISJA |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie środków podjętych przez Danię na rzecz TV2/DANMARK (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1814)
   (
  1
  ) | 1 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 5 lipca 2005 r. dotycząca programu pomocy, jaki Włochy zamierzają wprowadzić w życie w celu ochrony bergamot i ich produktów pochodnych w Kalabrii (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1814) | 22 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 20 lipca 2005 r. dotycząca pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz dwóch liniowców pasażerskich dla rozwoju Polinezji Francuskiej (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2731)
   (
  1
  ) | 36 |

Spis treści

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Strona

KOMISJA

*

Decyzja Komisji z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie środków podjętych przez Danię na rzecz TV2/DANMARK (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1814)
   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1814

1

1

*

Decyzja Komisji z dnia 5 lipca 2005 r. dotycząca programu pomocy, jaki Włochy zamierzają wprowadzić w życie w celu ochrony bergamot i ich produktów pochodnych w Kalabrii (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1814)

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1814

22

*

Decyzja Komisji z dnia 20 lipca 2005 r. dotycząca pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz dwóch liniowców pasażerskich dla rozwoju Polinezji Francuskiej (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2731)
   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 2731

1

36

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

KOMISJA

| 23.3.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 85/1 |
| --- | --- | --- | --- |

23.3.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 85/1

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 19 maja 2004 r.

w sprawie środków podjętych przez Danię na rzecz TV2/DANMARK

(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1814)

(Jedynie wersja w języku duńskim jest autentyczna)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/217/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu stron do złożenia uwag zgodnie z wymienionymi wyżej przepisami (1) i uwzględniając te uwagi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Wraz z wejściem w życie Traktatu z Amsterdamu dnia 1 maja 1999 r. dołączono do niego Protokół w sprawie systemu publicznego nadawania w Państwach Członkowskich (zwanego dalej „Protokołem”). |
| --- | --- |

(1)

Wraz z wejściem w życie Traktatu z Amsterdamu dnia 1 maja 1999 r. dołączono do niego Protokół w sprawie systemu publicznego nadawania w Państwach Członkowskich (zwanego dalej „Protokołem”).

| (2) | Pismem z dnia z 5 kwietnia 2000 r. Komisja przyjęła skargę duńskiego nadawcy komercyjnego, spółki SBS Broadcasting SA/TvDanmark (dalej zwanej „TvDanmark”), dotyczącą finansowania przez państwo duńskie nadawcy publicznego, spółki TV2/DANMARK („TV2”). Spotkanie ze stroną wnoszącą skargę odbyło się dnia 3 maja 2000 r. Pismami datowanymi na 28 lutego 2001 r., 3 maja 2001 r. i 11 grudnia 2001 r. skarżący dostarczył kolejnych informacji. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia z 5 kwietnia 2000 r. Komisja przyjęła skargę duńskiego nadawcy komercyjnego, spółki SBS Broadcasting SA/TvDanmark (dalej zwanej „TvDanmark”), dotyczącą finansowania przez państwo duńskie nadawcy publicznego, spółki TV2/DANMARK („TV2”). Spotkanie ze stroną wnoszącą skargę odbyło się dnia 3 maja 2000 r. Pismami datowanymi na 28 lutego 2001 r., 3 maja 2001 r. i 11 grudnia 2001 r. skarżący dostarczył kolejnych informacji.

| (3) | W dniu 15 listopada 2001 r. Komisja opublikowała komunikat w sprawie stosowania zasad pomocy państwa do usług publicznego nadawania (dalej zwany „komunikatem w sprawie nadawania”) (2). Komunikat ten określa zasady i metody oceny zgodności finansowania nadawców publicznych. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 15 listopada 2001 r. Komisja opublikowała komunikat w sprawie stosowania zasad pomocy państwa do usług publicznego nadawania (dalej zwany „komunikatem w sprawie nadawania”) (2). Komunikat ten określa zasady i metody oceny zgodności finansowania nadawców publicznych.

| (4) | W piśmie z dnia 5 czerwca 2002 r. służby Komisji przesłały do władz duńskich pisemną prośbę o udzielenie informacji, na którą władze duńskie odpowiedziały pismem z dnia 10 lipca 2002 r. Odbyły się dwa spotkania z władzami duńskimi w dniu 25 października 2002 r. i 19 listopada 2002 r. Dodatkowe informacje zostały udzielone pismami datowanymi na 19 listopada 2002 r. i 3 grudnia 2002 r. |
| --- | --- |

(4)

W piśmie z dnia 5 czerwca 2002 r. służby Komisji przesłały do władz duńskich pisemną prośbę o udzielenie informacji, na którą władze duńskie odpowiedziały pismem z dnia 10 lipca 2002 r. Odbyły się dwa spotkania z władzami duńskimi w dniu 25 października 2002 r. i 19 listopada 2002 r. Dodatkowe informacje zostały udzielone pismami datowanymi na 19 listopada 2002 r. i 3 grudnia 2002 r.

| (5) | Pismem z dnia 24 stycznia 2003 r. Komisja powiadomiła Danię, że postanowiła wszcząć procedurę określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w związku z finansowaniem przez państwo publicznego nadawcy duńskiego, TV2. |
| --- | --- |

(5)

Pismem z dnia 24 stycznia 2003 r. Komisja powiadomiła Danię, że postanowiła wszcząć procedurę określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w związku z finansowaniem przez państwo publicznego nadawcy duńskiego, TV2.

| (6) | Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 14 marca 2003 r. (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia swoich uwag. |
| --- | --- |

(6)

Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dnia 14 marca 2003 r. (3). Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia swoich uwag.

| (7) | Komisja otrzymała uwagi od władz duńskich w piśmie z dnia 24 marca 2003 r. Ponadto Komisja otrzymała uwagi innych zainteresowanych stron. TvDanmark przesłała swoje uwagi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Europejskie Stowarzyszenie Telewizji Komercyjnych (Association of Commercial Television in Europe (ACT)) przysłało swoje uwagi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Telewizja komercyjna Antena 3 i Gestevision Telecinco przysłały swe uwagi dnia 14 kwietnia 2003 r. Nadawca komercyjny TV3 przysłał uwagi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Komisja przekazała te uwagi Danii, która ustosunkowała się do nich w piśmie z dnia 12 września 2003 r. |
| --- | --- |

(7)

Komisja otrzymała uwagi od władz duńskich w piśmie z dnia 24 marca 2003 r. Ponadto Komisja otrzymała uwagi innych zainteresowanych stron. TvDanmark przesłała swoje uwagi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Europejskie Stowarzyszenie Telewizji Komercyjnych (Association of Commercial Television in Europe (ACT)) przysłało swoje uwagi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Telewizja komercyjna Antena 3 i Gestevision Telecinco przysłały swe uwagi dnia 14 kwietnia 2003 r. Nadawca komercyjny TV3 przysłał uwagi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2003 r. Komisja przekazała te uwagi Danii, która ustosunkowała się do nich w piśmie z dnia 12 września 2003 r.

| (8) | Komisja otrzymała dalsze informacje od skarżącego w listach datowanych na 15 grudnia 2003 r. i 6 stycznia 2004 r. W dniu 17 grudnia 2003 r. odbyło się spotkanie podmiotu wnoszącego skargę ze służbami Komisji mające na celu wyjaśnienie informacji zawartych w piśmie z 15 grudnia 2003 r. Komisja udostępniła te informacje rządowi duńskiemu, który ustosunkował się do nich w piśmie z dnia 15 marca 2004 r. Spotkanie władz duńskich i urzędników Komisji odbyło się dnia 9 lutego 2004 r. |
| --- | --- |

(8)

Komisja otrzymała dalsze informacje od skarżącego w listach datowanych na 15 grudnia 2003 r. i 6 stycznia 2004 r. W dniu 17 grudnia 2003 r. odbyło się spotkanie podmiotu wnoszącego skargę ze służbami Komisji mające na celu wyjaśnienie informacji zawartych w piśmie z 15 grudnia 2003 r. Komisja udostępniła te informacje rządowi duńskiemu, który ustosunkował się do nich w piśmie z dnia 15 marca 2004 r. Spotkanie władz duńskich i urzędników Komisji odbyło się dnia 9 lutego 2004 r.

| (9) | Zgodnie z decyzją o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego niniejsza decyzja obejmuje okres 1995—2002. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z decyzją o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego niniejsza decyzja obejmuje okres 1995—2002.

II.   OPIS

1.   Krajowe okoliczności sprawy

a)   Duński rynek nadawczy

| (10) | W Danii działają dwaj nadawcy publiczni, a mianowicie Danmarks Radio („DR”) i TV2. DR jest niemal wyłącznie finansowana z opłat abonamentowych. TV2 jest finansowana z opłat abonamentowych i wpływów z reklam. |
| --- | --- |

(10)

W Danii działają dwaj nadawcy publiczni, a mianowicie Danmarks Radio („DR”) i TV2. DR jest niemal wyłącznie finansowana z opłat abonamentowych. TV2 jest finansowana z opłat abonamentowych i wpływów z reklam.

| (11) | TV2 została założona w 1986 r. (4) jako niezależna instytucja finansowana z pożyczek państwowych. Telewizja zaczęła nadawać na całym terytorium Danii 1 października 1988 r. Emituje program telewizji naziemnej TV2, a w roku 2000 uruchomiła także kanał satelitarny TV2 Zulu. Pod koniec roku 2002 TV2 Zulu z kanału publicznego przekształcił się w kanał komercyjny typu pay-TV. Rząd wydał oprócz tego zgodę na nadawanie ośmiu stacjom regionalnych TV2. Stacja TV2 jest zobowiązana nadawać programy pochodzące z ośrodków regionalnych TV2 na swym ogólnokrajowym kanale naziemnym. |
| --- | --- |

(11)

TV2 została założona w 1986 r. (4) jako niezależna instytucja finansowana z pożyczek państwowych. Telewizja zaczęła nadawać na całym terytorium Danii 1 października 1988 r. Emituje program telewizji naziemnej TV2, a w roku 2000 uruchomiła także kanał satelitarny TV2 Zulu. Pod koniec roku 2002 TV2 Zulu z kanału publicznego przekształcił się w kanał komercyjny typu pay-TV. Rząd wydał oprócz tego zgodę na nadawanie ośmiu stacjom regionalnych TV2. Stacja TV2 jest zobowiązana nadawać programy pochodzące z ośrodków regionalnych TV2 na swym ogólnokrajowym kanale naziemnym.

| (12) | Oprócz telewizji publicznych na ogólnokrajowym duńskim rynku nadawczym działają dwaj nadawcy komercyjni, TvDanmark i TV3/3+. Telewizje komercyjne stanowią konkurencję dla TV2 na ogólnokrajowym rynku reklamy telewizyjnej. TvDanmark jest częścią SBS Broadcasting S.A. i nadaje w Danii na dwóch kanałach. Od 1997 r. TvDanmark nadaje program TvDanmark2 za pośrednictwem sieci składającej się z 10 komercyjnych stacji telewizyjnych, a od roku 2000 także program satelitarny TvDanmark1, na podstawie koncesji brytyjskiej. Kanały satelitarne TV3 i 3+ zaczęły nadawać w roku 1992. Są częścią Modern Times Group (MTG). |
| --- | --- |

(12)

Oprócz telewizji publicznych na ogólnokrajowym duńskim rynku nadawczym działają dwaj nadawcy komercyjni, TvDanmark i TV3/3+. Telewizje komercyjne stanowią konkurencję dla TV2 na ogólnokrajowym rynku reklamy telewizyjnej. TvDanmark jest częścią SBS Broadcasting S.A. i nadaje w Danii na dwóch kanałach. Od 1997 r. TvDanmark nadaje program TvDanmark2 za pośrednictwem sieci składającej się z 10 komercyjnych stacji telewizyjnych, a od roku 2000 także program satelitarny TvDanmark1, na podstawie koncesji brytyjskiej. Kanały satelitarne TV3 i 3+ zaczęły nadawać w roku 1992. Są częścią Modern Times Group (MTG).

b)   Wymagania prawne

| (13) | Przepisy regulujące usługi nadawcze w okresie podlegającym dochodzeniu od 1995 r. do 2002 r. zawarte są w kolejnych wersjach ustawy o nadawaniu (zwanej dalej „Ustawą o nadawaniu”) (5). |
| --- | --- |

(13)

Przepisy regulujące usługi nadawcze w okresie podlegającym dochodzeniu od 1995 r. do 2002 r. zawarte są w kolejnych wersjach ustawy o nadawaniu (zwanej dalej „Ustawą o nadawaniu”) (5).

| (14) | Misja TV2 polega na produkcji i emisji ogólnokrajowych i regionalnych programów telewizyjnych. Emisja może przebiegać za pośrednictwem urządzeń nadawczych, w tym systemów satelitarnych i kablowych. Zasady (6) obowiązujące przy świadczeniu przez TV2 usług publicznych określa minister kultury. |
| --- | --- |

(14)

Misja TV2 polega na produkcji i emisji ogólnokrajowych i regionalnych programów telewizyjnych. Emisja może przebiegać za pośrednictwem urządzeń nadawczych, w tym systemów satelitarnych i kablowych. Zasady (6) obowiązujące przy świadczeniu przez TV2 usług publicznych określa minister kultury.

| (15) | Cała oferta programowa TV2 uważana jest za usługę publiczną (7) zgodnie z sekcją 6 lit. a) pkt 1 ustawy o nadawaniu, która stanowi: „Wszyscy nadawcy świadczący usługi publiczne mają obowiązek dostarczania wszystkim mieszkańcom Danii, za pośrednictwem telewizji, radia, Internetu lub podobnych mediów szerokiej gamy programów i usług, obejmujących aktualne wiadomości, informacje ogólne, treści edukacyjne, sztukę i rozrywkę. Oferta powinna charakteryzować się wysoką jakością, być wszechstronna i zróżnicowana. Podczas planowania programów należy kłaść największy nacisk na wolność informacji i wypowiedzi. (...) Należy także przykładać szczególną wagę do języka duńskiego i duńskiej kultury.”. |
| --- | --- |

(15)

Cała oferta programowa TV2 uważana jest za usługę publiczną (7) zgodnie z sekcją 6 lit. a) pkt 1 ustawy o nadawaniu, która stanowi: „Wszyscy nadawcy świadczący usługi publiczne mają obowiązek dostarczania wszystkim mieszkańcom Danii, za pośrednictwem telewizji, radia, Internetu lub podobnych mediów szerokiej gamy programów i usług, obejmujących aktualne wiadomości, informacje ogólne, treści edukacyjne, sztukę i rozrywkę. Oferta powinna charakteryzować się wysoką jakością, być wszechstronna i zróżnicowana. Podczas planowania programów należy kłaść największy nacisk na wolność informacji i wypowiedzi. (...) Należy także przykładać szczególną wagę do języka duńskiego i duńskiej kultury.”.

| (16) | Kolejna definicja jest zawarta w statucie TV2 (8). Statut określa obowiązki, którym podlega działalność nadawcza TV2 w stosunku do sztuki i kultury, duńskiej produkcji filmowej, wykorzystywania nowych technologii (także ze względu na ułatwienie niepełnosprawnym dostępu do programów) oraz w odniesieniu do programów dla dzieci, młodzieży i mniejszości etnicznych. TV2 ma również obowiązek nadawać informacje o charakterze alarmowym w sytuacjach zagrożenia. |
| --- | --- |

(16)

Kolejna definicja jest zawarta w statucie TV2 (8). Statut określa obowiązki, którym podlega działalność nadawcza TV2 w stosunku do sztuki i kultury, duńskiej produkcji filmowej, wykorzystywania nowych technologii (także ze względu na ułatwienie niepełnosprawnym dostępu do programów) oraz w odniesieniu do programów dla dzieci, młodzieży i mniejszości etnicznych. TV2 ma również obowiązek nadawać informacje o charakterze alarmowym w sytuacjach zagrożenia.

| (17) | Zgodnie z sekcją 6 lit. a) pkt 3 ustawy o nadawaniu „prowadzenie usług publicznych TV2 jest finansowane z udziału TV2 w opłatach abonamentowych, zysku z reklam i innych dochodów (...)”. |
| --- | --- |

(17)

Zgodnie z sekcją 6 lit. a) pkt 3 ustawy o nadawaniu „prowadzenie usług publicznych TV2 jest finansowane z udziału TV2 w opłatach abonamentowych, zysku z reklam i innych dochodów (...)”.

| (18) | Rozdział 5 ustawy o nadawaniu nakłada na nadawców komercyjnych obowiązek prowadzenia działalności nadawczej o zasięgu wykraczającym poza lokalny. Rozdział 6 odnosi się do lokalnych stacji radiowych i telewizyjnych. Stawiane wymagania dotyczą przede wszystkim wydawania koncesji. Wymagania programowe, stawiane posiadaczom takich koncesji, są określone w zarządzeniach wykonawczym nr 874 w sprawie treści europejskich i nr 1349 dotyczącym lokalnych nadawców radiowo-telewizyjnych (9). Według tych zarządzeń stacje, które uzyskały lokalne koncesje telewizyjne, zobowiązane są nadawać programy lokalne minimalnie przez godzinę dziennie i produkować znaczną część swych programów w języku duńskim albo dla duńskich odbiorców. Ponieważ TV3, 3+ i kanał 1 stacji TvDanmark nadają na podstawie koncesji brytyjskiej, powyższe reguły obowiązują tylko TvDanmark2. |
| --- | --- |

(18)

Rozdział 5 ustawy o nadawaniu nakłada na nadawców komercyjnych obowiązek prowadzenia działalności nadawczej o zasięgu wykraczającym poza lokalny. Rozdział 6 odnosi się do lokalnych stacji radiowych i telewizyjnych. Stawiane wymagania dotyczą przede wszystkim wydawania koncesji. Wymagania programowe, stawiane posiadaczom takich koncesji, są określone w zarządzeniach wykonawczym nr 874 w sprawie treści europejskich i nr 1349 dotyczącym lokalnych nadawców radiowo-telewizyjnych (9). Według tych zarządzeń stacje, które uzyskały lokalne koncesje telewizyjne, zobowiązane są nadawać programy lokalne minimalnie przez godzinę dziennie i produkować znaczną część swych programów w języku duńskim albo dla duńskich odbiorców. Ponieważ TV3, 3+ i kanał 1 stacji TvDanmark nadają na podstawie koncesji brytyjskiej, powyższe reguły obowiązują tylko TvDanmark2.

c)   Działalność komercyjna stacji TV2

| (19) | TV2 prowadzi wiele form działalności komercyjnej na mocy podstaw prawnych uzyskanych dnia 1 stycznia 1997 r. (10). Działalność taka może obejmować wykorzystanie wyposażenia technicznego, zakładanie nowych przedsiębiorstw albo inwestowanie kapitału w już istniejące. W okresie, którego dotyczy dochodzenie, działalność ta zawierała m.in. reklamy, sprzedaż programów, wynajem anten nadawczych, merchandising, działalność internetową i odsprzedaż praw do transmisji sportowych. |
| --- | --- |

(19)

TV2 prowadzi wiele form działalności komercyjnej na mocy podstaw prawnych uzyskanych dnia 1 stycznia 1997 r. (10). Działalność taka może obejmować wykorzystanie wyposażenia technicznego, zakładanie nowych przedsiębiorstw albo inwestowanie kapitału w już istniejące. W okresie, którego dotyczy dochodzenie, działalność ta zawierała m.in. reklamy, sprzedaż programów, wynajem anten nadawczych, merchandising, działalność internetową i odsprzedaż praw do transmisji sportowych.

| (20) | Od stycznia 2001 r. TV2 jest zobowiązania do prowadzenia osobnych rachunków działalności w sferze usług publicznych i „innych przedsięwzięć”, jeżeli obrót związany z „innymi przedsięwzięciami” przekroczy 5 % całego obrotu i 3 miliony DKK rocznie (zarządzenie nr 740). Zgodnie z obowiązującym zarządzeniem należy zaksięgować wszystkie koszty, ceny produktów i usług, które nie wchodzą w zakres usług publicznych, wycenia się na podstawie wartości rynkowych, a przepływ kapitału między działalnością w sferze usług publicznych a innymi przedsięwzięciami musi przebiegać zgodnie z zasadami inwestycji w gospodarce rynkowej i nie może zawierać środków finansowych pochodzących z opłat abonamentowych (11). |
| --- | --- |

(20)

Od stycznia 2001 r. TV2 jest zobowiązania do prowadzenia osobnych rachunków działalności w sferze usług publicznych i „innych przedsięwzięć”, jeżeli obrót związany z „innymi przedsięwzięciami” przekroczy 5 % całego obrotu i 3 miliony DKK rocznie (zarządzenie nr 740). Zgodnie z obowiązującym zarządzeniem należy zaksięgować wszystkie koszty, ceny produktów i usług, które nie wchodzą w zakres usług publicznych, wycenia się na podstawie wartości rynkowych, a przepływ kapitału między działalnością w sferze usług publicznych a innymi przedsięwzięciami musi przebiegać zgodnie z zasadami inwestycji w gospodarce rynkowej i nie może zawierać środków finansowych pochodzących z opłat abonamentowych (11).

2.   Środki

a)   Wpływy z opłat abonamentowych

| (21) | W okresie, którego dotyczy dochodzenie, TV2 otrzymała środki z opłat abonamentowych w wysokości 4 067,7 mln koron duńskich (DKK). |
| --- | --- |

(21)

W okresie, którego dotyczy dochodzenie, TV2 otrzymała środki z opłat abonamentowych w wysokości 4 067,7 mln koron duńskich (DKK).

| (22) | Minister kultury ustanawia wysokość opłat abonamentowych na okres jednego lub więcej lat, dla wszystkich właścicieli odbiorników radiowych i telewizyjnych (12). Opłaty abonamentowe za nadawanie telewizyjne pobiera DR, po czym dzielone są między DR i TV2 na podstawie decyzji ministra, opartej na umowie o mediach zawartej z duńskim parlamentem. |
| --- | --- |

(22)

Minister kultury ustanawia wysokość opłat abonamentowych na okres jednego lub więcej lat, dla wszystkich właścicieli odbiorników radiowych i telewizyjnych (12). Opłaty abonamentowe za nadawanie telewizyjne pobiera DR, po czym dzielone są między DR i TV2 na podstawie decyzji ministra, opartej na umowie o mediach zawartej z duńskim parlamentem.

| (23) | Minister kultury ustanawia dokładne reguły dotyczące rozpoczęcia i zakończenia obowiązku uiszczania opłat, terminów opłat i sposobów ich pobieraniu, opłat za zwłokę itd. W przypadku nieuregulowania opłaty abonamentowej nalicza się odsetki zgodnie z ustawą o odsetkach. Kwoty zaległe może ściągać Duński Bank Hipoteczny. Należności ściągane są np. z wynagrodzenia danej osoby, zgodnie z zasadami dotyczącymi egzekucji podatków od osób fizycznych ustanowionych w ustawie podatkowej. |
| --- | --- |

(23)

Minister kultury ustanawia dokładne reguły dotyczące rozpoczęcia i zakończenia obowiązku uiszczania opłat, terminów opłat i sposobów ich pobieraniu, opłat za zwłokę itd. W przypadku nieuregulowania opłaty abonamentowej nalicza się odsetki zgodnie z ustawą o odsetkach. Kwoty zaległe może ściągać Duński Bank Hipoteczny. Należności ściągane są np. z wynagrodzenia danej osoby, zgodnie z zasadami dotyczącymi egzekucji podatków od osób fizycznych ustanowionych w ustawie podatkowej.

| (24) | Aż do roku 1997 TV2 otrzymywała wszystkie swoje środki finansowe za pośrednictwem Funduszu TV2, który był ustanowiony przez państwo i funkcjonował jako niezależna jednostka celem zapewniania wpływów dla TV2. Kolejną niezależną jednostką, która istniała w tym okresie, była spółka akcyjna TV2 Reklame A.S., która zajmowała się sprzedażą czasu reklamowego TV2 i była prawnie zobowiązana do przekazywania swych dochodów do funduszu TV2. Środki, które składały się z opłat abonamentowych i z dochodów z reklamy, były następnie, zgodnie z decyzją ministra kultury, przekazywane do TV2. Od roku 1997 TV2 otrzymuje swoją część z opłat abonamentowych bezpośrednio od DR. |
| --- | --- |

(24)

Aż do roku 1997 TV2 otrzymywała wszystkie swoje środki finansowe za pośrednictwem Funduszu TV2, który był ustanowiony przez państwo i funkcjonował jako niezależna jednostka celem zapewniania wpływów dla TV2. Kolejną niezależną jednostką, która istniała w tym okresie, była spółka akcyjna TV2 Reklame A.S., która zajmowała się sprzedażą czasu reklamowego TV2 i była prawnie zobowiązana do przekazywania swych dochodów do funduszu TV2. Środki, które składały się z opłat abonamentowych i z dochodów z reklamy, były następnie, zgodnie z decyzją ministra kultury, przekazywane do TV2. Od roku 1997 TV2 otrzymuje swoją część z opłat abonamentowych bezpośrednio od DR.

b)   Przelewy ad hoc z Funduszu TV2 i Funduszu Radiowego

| (25) | Oprócz opłat abonamentowych do TV2 zostało przelanych 58 mln DKK z Funduszu Radiowego przeznaczonych na zwiększenie zaangażowania w duńską produkcję filmową. W 1997 r. TV2 otrzymała od Funduszu TV2 167 mln DKK na inwestycje związane z digitalizacją swoich systemów produkcyjnych i 50 mln na pokrycie kosztów działalności. |
| --- | --- |

(25)

Oprócz opłat abonamentowych do TV2 zostało przelanych 58 mln DKK z Funduszu Radiowego przeznaczonych na zwiększenie zaangażowania w duńską produkcję filmową. W 1997 r. TV2 otrzymała od Funduszu TV2 167 mln DKK na inwestycje związane z digitalizacją swoich systemów produkcyjnych i 50 mln na pokrycie kosztów działalności.

c)   Zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych

| (26) | TV2 została ponadto zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z ustawą o spółkach. Korzyści wynikłe z tej ulgi w badanym okresie obliczono na 159,4 mln DKK. W styczniu 2001 r. rząd duński wprowadził mechanizm mający na celu zneutralizowanie wpływu zwolnienia TV2 z podatku od działalności gospodarczej. TV2 jest zobowiązana przeznaczać 30 % ze swego rocznego zysku z działalności niepublicznej na działalność w sferze usług publicznych. |
| --- | --- |

(26)

TV2 została ponadto zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z ustawą o spółkach. Korzyści wynikłe z tej ulgi w badanym okresie obliczono na 159,4 mln DKK. W styczniu 2001 r. rząd duński wprowadził mechanizm mający na celu zneutralizowanie wpływu zwolnienia TV2 z podatku od działalności gospodarczej. TV2 jest zobowiązana przeznaczać 30 % ze swego rocznego zysku z działalności niepublicznej na działalność w sferze usług publicznych.

d)   Zwolnienie z obowiązku spłaty odsetek i odroczenie spłaty rat pożyczek na uruchomienie działalności

| (27) | Koszty rozpoczęcia działalności i deficyt operacyjny spółki TV2 w początkowym okresie jej działalności były finansowane z kredytów państwowych. Zgodnie z oryginalnymi umowami kredytowymi TV2 miała spłacać odsetki i cały pożyczony kapitał. W ciągu badanego okresu TV2 została jednak zwolniona ze spłaty odsetek i uzyskała odroczenie spłaty rat pożyczki. Korzyść wynikająca z niespłacenia odsetek i odroczonego terminu płatności rat kredytu na rozpoczęcie działalności i kredytu operacyjnego w badanym okresie wynosi 341,8 mln DKK. |
| --- | --- |

(27)

Koszty rozpoczęcia działalności i deficyt operacyjny spółki TV2 w początkowym okresie jej działalności były finansowane z kredytów państwowych. Zgodnie z oryginalnymi umowami kredytowymi TV2 miała spłacać odsetki i cały pożyczony kapitał. W ciągu badanego okresu TV2 została jednak zwolniona ze spłaty odsetek i uzyskała odroczenie spłaty rat pożyczki. Korzyść wynikająca z niespłacenia odsetek i odroczonego terminu płatności rat kredytu na rozpoczęcie działalności i kredytu operacyjnego w badanym okresie wynosi 341,8 mln DKK.

e)   II.2.5. Gwarancje państwowe na kredyty operacyjne

| (28) | Aż do końca roku 1996 państwo udzieliło gwarancji na kredyty, które pobierał Fundusz TV2 na finansowanie działalności TV2. Gwarantowane przez państwo pożyczki zostały przelane do TV2, kiedy Fundusz TV2 został zlikwidowany. Korzyść TV2 z tej gwarancji państwowej wynosi 9,8 mln DKK. |
| --- | --- |

(28)

Aż do końca roku 1996 państwo udzieliło gwarancji na kredyty, które pobierał Fundusz TV2 na finansowanie działalności TV2. Gwarantowane przez państwo pożyczki zostały przelane do TV2, kiedy Fundusz TV2 został zlikwidowany. Korzyść TV2 z tej gwarancji państwowej wynosi 9,8 mln DKK.

f)   Opłaty za ogólnokrajowe częstotliwości nadawcze i pozwolenie na nadawanie w systemie sieciowym za pośrednictwem częstotliwości lokalnych.

| (29) | Dania ma dostęp do trzech częstotliwości nadawczych o zasięgu ogólnokrajowym, które są zastrzeżone dla nadawców publicznych. Jedna częstotliwość przeznaczona jest dla TV2, druga dla DR, a trzecia dla telewizji cyfrowej. |
| --- | --- |

(29)

Dania ma dostęp do trzech częstotliwości nadawczych o zasięgu ogólnokrajowym, które są zastrzeżone dla nadawców publicznych. Jedna częstotliwość przeznaczona jest dla TV2, druga dla DR, a trzecia dla telewizji cyfrowej.

| (30) | TV2 wnosi opłatę za korzystanie z ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej Agencji do spraw informatyki i telekomunikacji, która jest organem państwowym i działającym przy ministerstwie badań naukowych, techniki i rozwoju (13). Wysokość tej opłaty jest określona w duńskiej ustawie finansowej. W okresie, którego dotyczy dochodzenie, TV2 płaciła z tego tytułu między 2 a 4 mln DKK rocznie. Ponieważ druga częstotliwość jest wykorzystywana przez inną telewizję publiczną, a trzecia w zasadzie nie jest używana, nie da się opłat płaconych przez TV2 porównać z opłatami, które w takim przypadku płaciłaby telewizja komercyjna. |
| --- | --- |

(30)

TV2 wnosi opłatę za korzystanie z ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej Agencji do spraw informatyki i telekomunikacji, która jest organem państwowym i działającym przy ministerstwie badań naukowych, techniki i rozwoju (13). Wysokość tej opłaty jest określona w duńskiej ustawie finansowej. W okresie, którego dotyczy dochodzenie, TV2 płaciła z tego tytułu między 2 a 4 mln DKK rocznie. Ponieważ druga częstotliwość jest wykorzystywana przez inną telewizję publiczną, a trzecia w zasadzie nie jest używana, nie da się opłat płaconych przez TV2 porównać z opłatami, które w takim przypadku płaciłaby telewizja komercyjna.

| (31) | Dania dysponuje również częstotliwościami, które mają zasięg jedynie lokalny. W roku 1997 w celu zwiększenia zasięgu rząd wprowadził możliwość łączenia częstotliwości regionalnych (sieć nadawcza) (14). W okresie 1998—2001 r. wszystkie komercyjne stacje telewizji lokalnej, posiadające koncesję na nadawanie w systemie sieciowym musiały wnosić roczną opłatę na rzecz państwa (15). Regionalne oddziały TV2 nie musiały wnosić tej opłaty, ponieważ nadają one swoje programy w „okienkach” na częstotliwości ogólnokrajowej TV2. Nadawca komercyjny, TvDanmark był jedynym operatorem, który uiszczał tę opłatę za swój drugi kanał. Wynosiła ona łącznie 85,0 mln DKK. |
| --- | --- |

(31)

Dania dysponuje również częstotliwościami, które mają zasięg jedynie lokalny. W roku 1997 w celu zwiększenia zasięgu rząd wprowadził możliwość łączenia częstotliwości regionalnych (sieć nadawcza) (14). W okresie 1998—2001 r. wszystkie komercyjne stacje telewizji lokalnej, posiadające koncesję na nadawanie w systemie sieciowym musiały wnosić roczną opłatę na rzecz państwa (15). Regionalne oddziały TV2 nie musiały wnosić tej opłaty, ponieważ nadają one swoje programy w „okienkach” na częstotliwości ogólnokrajowej TV2. Nadawca komercyjny, TvDanmark był jedynym operatorem, który uiszczał tę opłatę za swój drugi kanał. Wynosiła ona łącznie 85,0 mln DKK.

g)   Status must-carry

| (32) | Wszyscy posiadacze przekaźnikowych instalacji antenowych mają obowiązek przekazywania za pośrednictwem swego urządzenia programów telewizji publicznej TV2 (must-carry). |
| --- | --- |

(32)

Wszyscy posiadacze przekaźnikowych instalacji antenowych mają obowiązek przekazywania za pośrednictwem swego urządzenia programów telewizji publicznej TV2 (must-carry).

3.   Podstawy wszczęcia postępowania

| (33) | Po wstępnym dochodzeniu wyjaśniającym Komisja stwierdziła, że wyżej opisane środki, z wyjątkiem statusu must-curry, stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(33)

Po wstępnym dochodzeniu wyjaśniającym Komisja stwierdziła, że wyżej opisane środki, z wyjątkiem statusu must-curry, stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

| (34) | Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności pomocy z Traktatem, ponieważ przyznane środki państwowe przekroczyły koszt świadczenia usług publicznych przez TV2, a zatem mogły być wykorzystane na finansowanie działalności komercyjnej TV2. Komisja po przeprowadzeniu wstępnego dochodzenia doszła do wniosku, że część działalności komercyjnej TV2 przynosiła straty i że podczas formalnego dochodzenia zbada również to, czy zachowanie TV2 w przypadku przedsięwzięć przynoszących starty było właściwe dla normalnego operatora rynkowego. |
| --- | --- |

(34)

Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności pomocy z Traktatem, ponieważ przyznane środki państwowe przekroczyły koszt świadczenia usług publicznych przez TV2, a zatem mogły być wykorzystane na finansowanie działalności komercyjnej TV2. Komisja po przeprowadzeniu wstępnego dochodzenia doszła do wniosku, że część działalności komercyjnej TV2 przynosiła straty i że podczas formalnego dochodzenia zbada również to, czy zachowanie TV2 w przypadku przedsięwzięć przynoszących starty było właściwe dla normalnego operatora rynkowego.

| (35) | Komisja oprócz tego wyraziła wątpliwości dotyczące ewentualnego zakłócania konkurencji na rynku reklamowym przez TV2. Jak podano w komunikacie w sprawie nadawania: „ponieważ spadek dochodu pokrywany jest ze środków finansowego wsparcia państwa, publiczne spółki radiowe i telewizyjne mogą czuć się zachęcone do obniżania cen na rynku reklamowym albo cen innych czynności komercyjnych, by w ten sposób obniżyć zysk konkurencji”. Jeżeli zostanie udowodnione, że któraś z publicznych stacji radiowych czy telewizyjnych zachowuje się w ten sposób, nie będzie możliwe uznanie tego za część misji polegającej na oferowaniu usług w interesie publicznym, która to misja została powierzona spółce. Jeżeli spółka publiczna oferuje czynności komercyjne poniżej poziomu cenowego, który jest wymagany do pokrycia kosztów, które musiałby w podobnej sytuacji ponieść efektywny operator komercyjny, wtedy taką praktykę określić można jako nadmierne rekompensowanie obowiązku świadczenia usług w interesie publicznym, co w każdym przypadku „wpływa na warunki współpracy i konkurencji gospodarczej we Wspólnocie w zakresie, który jest sprzeczny z interesem Wspólnoty”, a co za tym idzie — powoduje naruszenie przepisów Protokołu. |
| --- | --- |

(35)

Komisja oprócz tego wyraziła wątpliwości dotyczące ewentualnego zakłócania konkurencji na rynku reklamowym przez TV2. Jak podano w komunikacie w sprawie nadawania: „ponieważ spadek dochodu pokrywany jest ze środków finansowego wsparcia państwa, publiczne spółki radiowe i telewizyjne mogą czuć się zachęcone do obniżania cen na rynku reklamowym albo cen innych czynności komercyjnych, by w ten sposób obniżyć zysk konkurencji”. Jeżeli zostanie udowodnione, że któraś z publicznych stacji radiowych czy telewizyjnych zachowuje się w ten sposób, nie będzie możliwe uznanie tego za część misji polegającej na oferowaniu usług w interesie publicznym, która to misja została powierzona spółce. Jeżeli spółka publiczna oferuje czynności komercyjne poniżej poziomu cenowego, który jest wymagany do pokrycia kosztów, które musiałby w podobnej sytuacji ponieść efektywny operator komercyjny, wtedy taką praktykę określić można jako nadmierne rekompensowanie obowiązku świadczenia usług w interesie publicznym, co w każdym przypadku „wpływa na warunki współpracy i konkurencji gospodarczej we Wspólnocie w zakresie, który jest sprzeczny z interesem Wspólnoty”, a co za tym idzie — powoduje naruszenie przepisów Protokołu.

III.   Uwagi zainteresowanych stron

| (36) | TvDanmark stwierdziła, że przyznanie ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej stanowi pomoc państwa, ponieważ państwo rezygnuje z dochodu z tej częstotliwości. Zasięg konkurencji wynosi maksymalnie 77 %. TvDanmark zauważa, że fakt, iż obowiązek opłat za korzystanie z systemu sieciowego został nałożony jedynie na TVDanmark2, a nigdy na lokalne stacje TV2, pomimo że nadawcy ci są z ekonomicznego i handlowego punktu widzenia w takiej samej sytuacji, oznacza pomoc państwa dla stacji lokalnych TV2. Zgodnie z opinią ACT, Antena 3 Tv i Telecinco unijna zasada neutralności prawnej w odniesieniu do środków transmisji wymaga, aby opłatę nakładano na wszystkie rodzaje sieci nadawczych. |
| --- | --- |

(36)

TvDanmark stwierdziła, że przyznanie ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej stanowi pomoc państwa, ponieważ państwo rezygnuje z dochodu z tej częstotliwości. Zasięg konkurencji wynosi maksymalnie 77 %. TvDanmark zauważa, że fakt, iż obowiązek opłat za korzystanie z systemu sieciowego został nałożony jedynie na TVDanmark2, a nigdy na lokalne stacje TV2, pomimo że nadawcy ci są z ekonomicznego i handlowego punktu widzenia w takiej samej sytuacji, oznacza pomoc państwa dla stacji lokalnych TV2. Zgodnie z opinią ACT, Antena 3 Tv i Telecinco unijna zasada neutralności prawnej w odniesieniu do środków transmisji wymaga, aby opłatę nakładano na wszystkie rodzaje sieci nadawczych.

| (37) | ACT, Antena 3 TV i Telecinco odnośnie do zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych stwierdziły, że obowiązku odprowadzenia 30 % z zysku z działalności komercyjnej na potrzeby działalności publicznej TV2 nie można uważać za równoznaczny z odprowadzaniem podatku dochodowego na rzecz państwa, ponieważ zakłóca to konkurencję na rynku telewizyjnym. |
| --- | --- |

(37)

ACT, Antena 3 TV i Telecinco odnośnie do zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych stwierdziły, że obowiązku odprowadzenia 30 % z zysku z działalności komercyjnej na potrzeby działalności publicznej TV2 nie można uważać za równoznaczny z odprowadzaniem podatku dochodowego na rzecz państwa, ponieważ zakłóca to konkurencję na rynku telewizyjnym.

| (38) | Odnosząc się do definicji zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, ACT, Antena 3 TV i Telecinco stwierdziły, że jakościowej i szeroko rozumianej definicji działalności telewizyjnej TV2 o charakterze publicznym nie można uważać za uprawnioną, ponieważ nie różni się od definicji działalności operatorów komercyjnych. Twierdzą również, że państwo nie może nakładać na telewizje prywatne i publiczne tych samych obowiązków, a przy tym formalnie definiować zobowiązanie z tytułu świadczenia usług publicznych tylko w odniesieniu do tych ostatnich. ACT zaznacza, że Komisja powinna stosować podejście funkcjonalne, nie zaś formalistyczne w interpretacji wspólnotowego pojęcia autonomiczności określonego w art. 86 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Według TvDanmark TV sprawa Zulu jest przykładem istotnego błędu. Kiedy TV Zulu została przekształcona z kanału publicznego na komercyjny, nie oznaczało to żadnych większych zmian w ofercie programowej. |
| --- | --- |

(38)

Odnosząc się do definicji zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych, ACT, Antena 3 TV i Telecinco stwierdziły, że jakościowej i szeroko rozumianej definicji działalności telewizyjnej TV2 o charakterze publicznym nie można uważać za uprawnioną, ponieważ nie różni się od definicji działalności operatorów komercyjnych. Twierdzą również, że państwo nie może nakładać na telewizje prywatne i publiczne tych samych obowiązków, a przy tym formalnie definiować zobowiązanie z tytułu świadczenia usług publicznych tylko w odniesieniu do tych ostatnich. ACT zaznacza, że Komisja powinna stosować podejście funkcjonalne, nie zaś formalistyczne w interpretacji wspólnotowego pojęcia autonomiczności określonego w art. 86 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Według TvDanmark TV sprawa Zulu jest przykładem istotnego błędu. Kiedy TV Zulu została przekształcona z kanału publicznego na komercyjny, nie oznaczało to żadnych większych zmian w ofercie programowej.

| (39) | ACT zauważa, że warunek dotyczący powierzenia misji publicznej jest wypełniony tylko tam, gdzie istnieje mechanizm prawny zapewniający egzekwowanie obowiązku świadczenia usług o charakterze publicznym. Według ACT warunek ten pozostaje w przedłożonej sprawie niespełniony. |
| --- | --- |

(39)

ACT zauważa, że warunek dotyczący powierzenia misji publicznej jest wypełniony tylko tam, gdzie istnieje mechanizm prawny zapewniający egzekwowanie obowiązku świadczenia usług o charakterze publicznym. Według ACT warunek ten pozostaje w przedłożonej sprawie niespełniony.

| (40) | Jeżeli chodzi o problem proporcjonalności, ACT stwierdziła, że Komisja powinna zbadać, czy koszty netto związane z każdym ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych odpowiadają kosztom, jakie przy podobnej usłudze ponosiłby normalny inwestor prywatny. |
| --- | --- |

(40)

Jeżeli chodzi o problem proporcjonalności, ACT stwierdziła, że Komisja powinna zbadać, czy koszty netto związane z każdym ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych odpowiadają kosztom, jakie przy podobnej usłudze ponosiłby normalny inwestor prywatny.

| (41) | TvDanmark twierdzi, że Komisja przy wyliczeniu nadpłaty pomocy powinna wziąć pod uwagę zysk TV2 płynący ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, nieoprocentowanych kredytów i kredytów z odroczoną płatnością, gwarancji państwowej na kredyty bieżące i możliwości bezpłatnego nadawania, jako że są to elementy, które stanowią nieuzasadnioną korzyść TV2 w stosunku do operatorów komercyjnych. |
| --- | --- |

(41)

TvDanmark twierdzi, że Komisja przy wyliczeniu nadpłaty pomocy powinna wziąć pod uwagę zysk TV2 płynący ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, nieoprocentowanych kredytów i kredytów z odroczoną płatnością, gwarancji państwowej na kredyty bieżące i możliwości bezpłatnego nadawania, jako że są to elementy, które stanowią nieuzasadnioną korzyść TV2 w stosunku do operatorów komercyjnych.

| (42) | TvDanmark stwierdziła, że wahania na rynku reklamy telewizyjnej mają charakter ograniczony i nie uprawniają TV2 do tworzenia rezerw kapitałowych. Wahania w dochodach TV2 z reklamy rzędu 13 % w latach 1998—2002 są związane z ogólnym osłabieniem koniunktury gospodarczej. TV2 jest mniej wrażliwa na wahania cen niż jej konkurenci, ponieważ to właśnie TV2 jest liderem cenowym. |
| --- | --- |

(42)

TvDanmark stwierdziła, że wahania na rynku reklamy telewizyjnej mają charakter ograniczony i nie uprawniają TV2 do tworzenia rezerw kapitałowych. Wahania w dochodach TV2 z reklamy rzędu 13 % w latach 1998—2002 są związane z ogólnym osłabieniem koniunktury gospodarczej. TV2 jest mniej wrażliwa na wahania cen niż jej konkurenci, ponieważ to właśnie TV2 jest liderem cenowym.

| (43) | Jeżeli chodzi o rynek reklamowy, TvDanmark stwierdziła, że polityka cenowa TV2 nie pozwala operatorom komercyjnym odzyskać kosztów pozyskania klienta. TvDanmark musi ustalać ceny swojego czasu reklamowego na poziomie około 30-40 % niższym niż TV2, aby były akceptowalne rynkowo (oglądalność TV2 jest wyższa ze względu na większy zasięg stacji) (16). Dzięki wyjątkowej pozycji TV2, m.in. pod względem zasięgu i budżetu na produkcję telewizyjną, reklamodawcy zawsze poświęcą część swojego budżetu na reklamę w TV2, aby przy określonych wydatkach osiągnąć jak najlepszy efekt, tzn. najwięcej możliwych kontaktów, największy zasięg i/lub częstotliwość. TvDanmark przedstawiła liczby, które pokazują, że stacja od 1997–2002 ponosiła straty, twierdząc, że nieuczciwa konkurencja ze strony TV2 uniemożliwiła jej generowanie dostatecznych dochodów, z których spółka mogłaby finansować lepsze programy, przyciągające reklamodawców. |
| --- | --- |

(43)

Jeżeli chodzi o rynek reklamowy, TvDanmark stwierdziła, że polityka cenowa TV2 nie pozwala operatorom komercyjnym odzyskać kosztów pozyskania klienta. TvDanmark musi ustalać ceny swojego czasu reklamowego na poziomie około 30-40 % niższym niż TV2, aby były akceptowalne rynkowo (oglądalność TV2 jest wyższa ze względu na większy zasięg stacji) (16). Dzięki wyjątkowej pozycji TV2, m.in. pod względem zasięgu i budżetu na produkcję telewizyjną, reklamodawcy zawsze poświęcą część swojego budżetu na reklamę w TV2, aby przy określonych wydatkach osiągnąć jak najlepszy efekt, tzn. najwięcej możliwych kontaktów, największy zasięg i/lub częstotliwość. TvDanmark przedstawiła liczby, które pokazują, że stacja od 1997–2002 ponosiła straty, twierdząc, że nieuczciwa konkurencja ze strony TV2 uniemożliwiła jej generowanie dostatecznych dochodów, z których spółka mogłaby finansować lepsze programy, przyciągające reklamodawców.

| (44) | Rabaty oferowane przez TV2 działają na takiej zasadzie, że klienci, którzy wykupią spoty reklamowe w ogólnokrajowej TV2, często uzyskują niższe ceny za czas reklamowy w TV2 Zulu (sprzedaż wiązana). Ceny za reklamę w Danii są około 40—50 % niższe niż w porównywalnych krajach, takich jak Norwegia czy Szwecja, co jest wynikiem specjalnych pakietów zniżkowych TV2 – 1:1 i 1:2. TvDanmark przedłożyła także jako część swej argumentacji analizę cen reklamy telewizyjnej na rynku duńskim opracowaną przez Copenhagen Economics. Sprawozdanie zawierało porównanie cen średnich i marginalnych na rynku. Wniosek był taki, że konkurencja istnieje tylko w sferze popytu rezydualnego i że porównanie powinno opierać się tylko na cenach marginalnych. |
| --- | --- |

(44)

Rabaty oferowane przez TV2 działają na takiej zasadzie, że klienci, którzy wykupią spoty reklamowe w ogólnokrajowej TV2, często uzyskują niższe ceny za czas reklamowy w TV2 Zulu (sprzedaż wiązana). Ceny za reklamę w Danii są około 40—50 % niższe niż w porównywalnych krajach, takich jak Norwegia czy Szwecja, co jest wynikiem specjalnych pakietów zniżkowych TV2 – 1:1 i 1:2. TvDanmark przedłożyła także jako część swej argumentacji analizę cen reklamy telewizyjnej na rynku duńskim opracowaną przez Copenhagen Economics. Sprawozdanie zawierało porównanie cen średnich i marginalnych na rynku. Wniosek był taki, że konkurencja istnieje tylko w sferze popytu rezydualnego i że porównanie powinno opierać się tylko na cenach marginalnych.

| (45) | TV3 stwierdziła, że aby osiągnąć poziom akceptowalny rynkowo, jest zmuszona oferować wysokie zniżki za sloty reklamowe, ponieważ TV2 oferuje specjalne zniżki na pozostałą część budżetu reklamodawców, o ile ta część przeznaczona zostaje także na reklamę w TV2. |
| --- | --- |

(45)

TV3 stwierdziła, że aby osiągnąć poziom akceptowalny rynkowo, jest zmuszona oferować wysokie zniżki za sloty reklamowe, ponieważ TV2 oferuje specjalne zniżki na pozostałą część budżetu reklamodawców, o ile ta część przeznaczona zostaje także na reklamę w TV2.

IV.   UWAGI DANII

| (46) | Odwołując się od wyroku w sprawie PreussenElektra (17) rząd duński pyta, czy środki z opłat abonamentowych, które były przekazane do spółki TV2, należy uważać za środki państwowe w rozumieniu art. 87. |
| --- | --- |

(46)

Odwołując się od wyroku w sprawie PreussenElektra (17) rząd duński pyta, czy środki z opłat abonamentowych, które były przekazane do spółki TV2, należy uważać za środki państwowe w rozumieniu art. 87.

| (47) | Władze duńskie stwierdziły, że częstotliwości nadawczych dla TV2 nie można traktować jako korzyści, ponieważ lokalne stacje telewizyjne również dysponują częstotliwościami nadawczymi, które są dla nich zarezerwowane. TV2 nie jest zatem traktowana wyjątkowo. AK jak inne stacje płaciła opłatę za używanie częstotliwości. |
| --- | --- |

(47)

Władze duńskie stwierdziły, że częstotliwości nadawczych dla TV2 nie można traktować jako korzyści, ponieważ lokalne stacje telewizyjne również dysponują częstotliwościami nadawczymi, które są dla nich zarezerwowane. TV2 nie jest zatem traktowana wyjątkowo. AK jak inne stacje płaciła opłatę za używanie częstotliwości.

| (48) | Jeżeli chodzi o kwestię powierzenia misji publicznej, władze duńskie zwracają uwagę, że zgodnie z art. 86 ust. 2 nie ma wymogu ustanowienia specjalnego systemu kontrolnego dla zapewnienia zgodności ze zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług w interesie publicznym. Oprócz tego system kontroli w Danii jest dostateczny, aby ograniczyć praktyki nadmiernych dopłat/dopłat wzajemnych. System zarządzania i rachunki finansowe TV2 zostały skontrolowane przez duńską Naczelną Izbę Kontroli. |
| --- | --- |

(48)

Jeżeli chodzi o kwestię powierzenia misji publicznej, władze duńskie zwracają uwagę, że zgodnie z art. 86 ust. 2 nie ma wymogu ustanowienia specjalnego systemu kontrolnego dla zapewnienia zgodności ze zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług w interesie publicznym. Oprócz tego system kontroli w Danii jest dostateczny, aby ograniczyć praktyki nadmiernych dopłat/dopłat wzajemnych. System zarządzania i rachunki finansowe TV2 zostały skontrolowane przez duńską Naczelną Izbę Kontroli.

| (49) | W kwestii proporcjonalności władze duńskie stwierdziły, że kwota 167 mln DKK przekazana z Funduszu TV2 została przeznaczona na digitalizację sieci telewizyjnej. Owe środki finansowe nie mogą być więc uważane za wolny kapitał własny. |
| --- | --- |

(49)

W kwestii proporcjonalności władze duńskie stwierdziły, że kwota 167 mln DKK przekazana z Funduszu TV2 została przeznaczona na digitalizację sieci telewizyjnej. Owe środki finansowe nie mogą być więc uważane za wolny kapitał własny.

| (50) | Jeżeli chodzi o zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, władze duńskie stwierdziły, że zysk z działalności komercyjnej był bardzo ograniczony, a metoda, która została wybrana w celu neutralizacji zwolnienia TV2 z podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do działalności komercyjnej, uniemożliwia osiągnięcie korzyści ekonomicznej w wyniku zwolnienia od podatku i ma taki sam efekt ekonomiczny. |
| --- | --- |

(50)

Jeżeli chodzi o zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, władze duńskie stwierdziły, że zysk z działalności komercyjnej był bardzo ograniczony, a metoda, która została wybrana w celu neutralizacji zwolnienia TV2 z podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do działalności komercyjnej, uniemożliwia osiągnięcie korzyści ekonomicznej w wyniku zwolnienia od podatku i ma taki sam efekt ekonomiczny.

| (51) | Władze duńskie zgodziły się ze wstępną oceną Komisji, że środki finansowe przekazane przez państwo są wyższe niż koszty świadczenia usług w interesie publicznym. Dania twierdzi jednak, że, pomimo iż dopłaty są wyższe niż koszty netto TV2 związane ze zobowiązaniem świadczenia usług w interesie publicznym, dopłat tych nie można uważać za środki państwowe z następujących powodów: |
| --- | --- |

(51)

Władze duńskie zgodziły się ze wstępną oceną Komisji, że środki finansowe przekazane przez państwo są wyższe niż koszty świadczenia usług w interesie publicznym. Dania twierdzi jednak, że, pomimo iż dopłaty są wyższe niż koszty netto TV2 związane ze zobowiązaniem świadczenia usług w interesie publicznym, dopłat tych nie można uważać za środki państwowe z następujących powodów:

| (52) | Powstałej nadwyżki nie można uważać za efekt nadmiernego finansowania, lecz odzwierciedlenie odpowiedniego zysku w stosunku do obrotu TV2. Kapitał był oprócz tego potrzebny jako środek kompensacyjny w przypadku nieoczekiwanego spadku dochodów z reklam, a TV2 nie może zgodnie z prawem zaciągać pożyczek większych niż 4 % obrotu rocznego. Oprócz tego państwo działało zgodnie z „zasadą normalnego inwestora rynkowego”, ponieważ obecny kapitał własny TV2 nie jest wyższy niż kapitał, który włożyłby normalny inwestor rynkowy. Rozpatrywana nadwyżka kapitału nie jest sprzeczna z Traktatem, o ile kapitał nie zostanie wykorzystany do finansowania działalności komercyjnej TV2. |
| --- | --- |

(52)

Powstałej nadwyżki nie można uważać za efekt nadmiernego finansowania, lecz odzwierciedlenie odpowiedniego zysku w stosunku do obrotu TV2. Kapitał był oprócz tego potrzebny jako środek kompensacyjny w przypadku nieoczekiwanego spadku dochodów z reklam, a TV2 nie może zgodnie z prawem zaciągać pożyczek większych niż 4 % obrotu rocznego. Oprócz tego państwo działało zgodnie z „zasadą normalnego inwestora rynkowego”, ponieważ obecny kapitał własny TV2 nie jest wyższy niż kapitał, który włożyłby normalny inwestor rynkowy. Rozpatrywana nadwyżka kapitału nie jest sprzeczna z Traktatem, o ile kapitał nie zostanie wykorzystany do finansowania działalności komercyjnej TV2.

| (53) | Jeśli chodzi o praktyki TV2 na rynku reklamowym, władze duńskie stwierdzają, że TV2 konsekwentnie ustalała swoje ceny na takim poziomie, aby osiągnąć jak największe przychody. Ceny są ustalane wyłącznie na podstawie podaży i popytu. Ustalane są corocznie na podstawie prognozy przygotowanej przez dział reklamowy TV2 dotyczącej udziału, jaki w stosunku do całości widowni stanowi widownia w komercyjnej grupie wiekowej (21—50 lat), planów programowych, rozwoju koniunktury i sytuacji konkurencji na rynku. Koszta działalności TV2 nie są wliczane w tę analizę, podobnie jak nie uwzględnia się tu wielkości środków z opłat abonamentowych. |
| --- | --- |

(53)

Jeśli chodzi o praktyki TV2 na rynku reklamowym, władze duńskie stwierdzają, że TV2 konsekwentnie ustalała swoje ceny na takim poziomie, aby osiągnąć jak największe przychody. Ceny są ustalane wyłącznie na podstawie podaży i popytu. Ustalane są corocznie na podstawie prognozy przygotowanej przez dział reklamowy TV2 dotyczącej udziału, jaki w stosunku do całości widowni stanowi widownia w komercyjnej grupie wiekowej (21—50 lat), planów programowych, rozwoju koniunktury i sytuacji konkurencji na rynku. Koszta działalności TV2 nie są wliczane w tę analizę, podobnie jak nie uwzględnia się tu wielkości środków z opłat abonamentowych.

| (54) | TV2 ma na rynku duńskim najwyższe ceny, stąd nie można mówić o podcinaniu cen w celu wywołania potrzeby finansowania przez państwo. |
| --- | --- |

(54)

TV2 ma na rynku duńskim najwyższe ceny, stąd nie można mówić o podcinaniu cen w celu wywołania potrzeby finansowania przez państwo.

| (55) | Władze duńskie przedłożyły sprawozdanie RBB Economics o konkurencji na rynku duńskim w sferze reklamy telewizyjnej. W sprawozdaniu stwierdza się, że średnie ceny netto TV2 są w rzeczywistości wyższe niż ceny konkurencji oraz że różnice między cenami za reklamę w TV2 i TvDanmark są wynikiem różnicy sił wynikającej z poziomu oferty programowej i zdolności do generowania widowni. |
| --- | --- |

(55)

Władze duńskie przedłożyły sprawozdanie RBB Economics o konkurencji na rynku duńskim w sferze reklamy telewizyjnej. W sprawozdaniu stwierdza się, że średnie ceny netto TV2 są w rzeczywistości wyższe niż ceny konkurencji oraz że różnice między cenami za reklamę w TV2 i TvDanmark są wynikiem różnicy sił wynikającej z poziomu oferty programowej i zdolności do generowania widowni.

V.   OCENA PRAWNA

1.   Pomoc państwa według art. 87 ust. 1

| (56) | Aby stwierdzić, czy wyżej wymienione środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, Komisja powinna ocenić, czy środki te:






  — | udzielane są przez państwo lub za pośrednictwem środków publicznych, |
| --- | --- | --- |

(56)

Aby stwierdzić, czy wyżej wymienione środki stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, Komisja powinna ocenić, czy środki te:

—

udzielane są przez państwo lub za pośrednictwem środków publicznych,

| — | mogą zakłócać konkurencję przez faworyzowanie niektórych podmiotów lub niektórych towarów, |
| --- | --- |

—

mogą zakłócać konkurencję przez faworyzowanie niektórych podmiotów lub niektórych towarów,

| — | wpływają na stosunki handlowe pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

—

wpływają na stosunki handlowe pomiędzy państwami członkowskimi.

a)   Środki państwowe

| (57) | W odniesieniu do opłat abonamentowych należy zaznaczyć, że do roku 1992 TV2 otrzymywała środki z tego tytułu bezpośrednio od Funduszu TV2, założonego i kontrolowanego przez państwo. Natomiast po roku 1997 otrzymywała je od spółki DR, która ściąsga opłaty od właścicieli odbiorników radiowych i telewizyjnych. |
| --- | --- |

(57)

W odniesieniu do opłat abonamentowych należy zaznaczyć, że do roku 1992 TV2 otrzymywała środki z tego tytułu bezpośrednio od Funduszu TV2, założonego i kontrolowanego przez państwo. Natomiast po roku 1997 otrzymywała je od spółki DR, która ściąsga opłaty od właścicieli odbiorników radiowych i telewizyjnych.

| (58) | Należy tutaj pamiętać, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (18) i z ustaloną praktyką stosowaną przez Komisję przy podejmowaniu decyzji (19) środki finansowe należy uznać za pomoc państwa, jeżeli są one stale kontrolowane przez organy władzy publicznej, a przez to dostępne dla tych organów. |
| --- | --- |

(58)

Należy tutaj pamiętać, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (18) i z ustaloną praktyką stosowaną przez Komisję przy podejmowaniu decyzji (19) środki finansowe należy uznać za pomoc państwa, jeżeli są one stale kontrolowane przez organy władzy publicznej, a przez to dostępne dla tych organów.

| (59) | Po pierwsze: w rozpatrywanym przypadku nie istnieje stosunek umowny między TV2 a osobami uiszczającymi opłaty abonamentowe. To DR – sama będąc instytucją publiczną kontrolowaną przez państwo – ściąga opłaty abonamentowe od właścicieli odbiorników radiowych i telewizyjnych, a następnie przekazuje je TV2. Po drugie: podział wpływów z opłat abonamentowych między TV2 a DR nie jest regulowany odgórnie przepisami ustawodawczymi, lecz ustalany przez ministra kultury. Zatem władze publiczne decydują ostatecznie o tym, jaką część z opłat abonamentowych otrzyma TV2. Po trzecie: w przypadku konieczności egzekwowania opłat abonamentowych, to znów państwo interweniuje, wykonując odpowiednie przepisy dotyczące ściągania podatków i innych państwowych wierzytelności. Środki z opłat abonamentowych, które otrzymuje TV2, podlegają zatem stałej kontroli władz państwowych i dlatego można uważać je za środki państwowe. |
| --- | --- |

(59)

Po pierwsze: w rozpatrywanym przypadku nie istnieje stosunek umowny między TV2 a osobami uiszczającymi opłaty abonamentowe. To DR – sama będąc instytucją publiczną kontrolowaną przez państwo – ściąga opłaty abonamentowe od właścicieli odbiorników radiowych i telewizyjnych, a następnie przekazuje je TV2. Po drugie: podział wpływów z opłat abonamentowych między TV2 a DR nie jest regulowany odgórnie przepisami ustawodawczymi, lecz ustalany przez ministra kultury. Zatem władze publiczne decydują ostatecznie o tym, jaką część z opłat abonamentowych otrzyma TV2. Po trzecie: w przypadku konieczności egzekwowania opłat abonamentowych, to znów państwo interweniuje, wykonując odpowiednie przepisy dotyczące ściągania podatków i innych państwowych wierzytelności. Środki z opłat abonamentowych, które otrzymuje TV2, podlegają zatem stałej kontroli władz państwowych i dlatego można uważać je za środki państwowe.

| (60) | Mimo protestów władz duńskich, Komisja uważa, że rozpatrywanego przypadku nie można porównać do sprawy PreussenElektra
   (20). |
| --- | --- |

(60)

Mimo protestów władz duńskich, Komisja uważa, że rozpatrywanego przypadku nie można porównać do sprawy PreussenElektra
   (20).

| (61) | Przelewy ad hoc środków do TV2 z Funduszu Radiowego dotyczyły również opłat abonamentowych, które zostały TV2 oddane do dyspozycji na podstawie decyzji rządu. To samo odnosi się do środków z likwidowanego Funduszu TV2, które oddano do dyspozycji TV2 na podstawie decyzji władz państwowych. Ponieważ środki te podlegały kontroli państwowej i były dostępne dla władz państwowych, można je również uważać za środki państwowe. |
| --- | --- |

(61)

Przelewy ad hoc środków do TV2 z Funduszu Radiowego dotyczyły również opłat abonamentowych, które zostały TV2 oddane do dyspozycji na podstawie decyzji rządu. To samo odnosi się do środków z likwidowanego Funduszu TV2, które oddano do dyspozycji TV2 na podstawie decyzji władz państwowych. Ponieważ środki te podlegały kontroli państwowej i były dostępne dla władz państwowych, można je również uważać za środki państwowe.

| (62) | O środkach państwowych można mówić w związku ze zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ rezygnowanie z dochodów pochodzących z podatku jest równoznaczne z wykorzystaniem środków państwowych w formie wydatków ze Skarbu Państwa (21). |
| --- | --- |

(62)

O środkach państwowych można mówić w związku ze zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ rezygnowanie z dochodów pochodzących z podatku jest równoznaczne z wykorzystaniem środków państwowych w formie wydatków ze Skarbu Państwa (21).

| (63) | Badane kredyty nieoprocentowane oraz kredyty z odroczoną spłatą udzielone zostały bezpośrednio z budżetu państwa. Rezygnując z oprocentowania oraz z rat tych kredytów, państwo rezygnuje z dochodów, a zatem jasne jest, że fundusze te stanowią środki własne w rozumieniu art. 87 ust. 1. Poza tym państwo duńskie udziela gwarancji na te kredyty operacyjne. Korzyścią płynącą z państwowej gwarancji jest fakt, że ryzyko związane z gwarancją ponosi państwo. Wzięcie na siebie ryzyka wiąże się normalnie z odpowiednią premią. Rezygnacji państwa z takiej premii oznacza ulgę dla TV2 oraz obniżanie dochodów państwa (22). |
| --- | --- |

(63)

Badane kredyty nieoprocentowane oraz kredyty z odroczoną spłatą udzielone zostały bezpośrednio z budżetu państwa. Rezygnując z oprocentowania oraz z rat tych kredytów, państwo rezygnuje z dochodów, a zatem jasne jest, że fundusze te stanowią środki własne w rozumieniu art. 87 ust. 1. Poza tym państwo duńskie udziela gwarancji na te kredyty operacyjne. Korzyścią płynącą z państwowej gwarancji jest fakt, że ryzyko związane z gwarancją ponosi państwo. Wzięcie na siebie ryzyka wiąże się normalnie z odpowiednią premią. Rezygnacji państwa z takiej premii oznacza ulgę dla TV2 oraz obniżanie dochodów państwa (22).

| (64) | Państwo wydzieliło dla TV2 ogólnokrajową częstotliwość nadawczą, za którą TV2 płaci organowi państwowemu opłatę za korzystanie z częstotliwości. Roczna opłata wnoszona przez TV2 wahała się w czasie badanego okresu między 2 a 4 mln DKK. |
| --- | --- |

(64)

Państwo wydzieliło dla TV2 ogólnokrajową częstotliwość nadawczą, za którą TV2 płaci organowi państwowemu opłatę za korzystanie z częstotliwości. Roczna opłata wnoszona przez TV2 wahała się w czasie badanego okresu między 2 a 4 mln DKK.

| (65) | Wobec braku możliwości porównania opłat za korzystanie z ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej, opłaty te można porównać tylko z opłatą za pozwolenie na dotarcie do większej liczby mieszkańców za pośrednictwem systemu sieciowego. Opłata za częstotliwość, którą TV2 płaci za możliwość nadawania na terenie całego kraju, jest znacząco niższa niż opłata za nadawanie za pomocą systemu sieciowego, którą musiała wnosić TvDanmark, a która wyniosła w roku 1997 około 5 mln DKK, a w roku 2001 – 30 mln DKK, i to pomimo faktu, że sieć częstotliwości regionalnych TvDanmark zapewnia pokrycie rzędu 77 %. TV2 mogła dotrzeć do większej części mieszkańców za niższą cenę. |
| --- | --- |

(65)

Wobec braku możliwości porównania opłat za korzystanie z ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej, opłaty te można porównać tylko z opłatą za pozwolenie na dotarcie do większej liczby mieszkańców za pośrednictwem systemu sieciowego. Opłata za częstotliwość, którą TV2 płaci za możliwość nadawania na terenie całego kraju, jest znacząco niższa niż opłata za nadawanie za pomocą systemu sieciowego, którą musiała wnosić TvDanmark, a która wyniosła w roku 1997 około 5 mln DKK, a w roku 2001 – 30 mln DKK, i to pomimo faktu, że sieć częstotliwości regionalnych TvDanmark zapewnia pokrycie rzędu 77 %. TV2 mogła dotrzeć do większej części mieszkańców za niższą cenę.

| (66) | Dlatego Komisja stwierdza, że opłata za częstotliwość nie odzwierciedla warunków rynkowych. Nie domagając się stawki rynkowej za przyznany produkt, państwo rezygnowało z wpływów budżetu. |
| --- | --- |

(66)

Dlatego Komisja stwierdza, że opłata za częstotliwość nie odzwierciedla warunków rynkowych. Nie domagając się stawki rynkowej za przyznany produkt, państwo rezygnowało z wpływów budżetu.

| (67) | Z drugiej strony, ponieważ TV2 nie nadaje w systemie sieciowym, nie podlega opłatom za korzystanie z sieci. Ponieważ państwo nie było uprawnione do egzekwowania tej opłaty od TV2, nie rezygnowało z zysku i żadne środki państwowe nie były w tym przypadku zaangażowane. |
| --- | --- |

(67)

Z drugiej strony, ponieważ TV2 nie nadaje w systemie sieciowym, nie podlega opłatom za korzystanie z sieci. Ponieważ państwo nie było uprawnione do egzekwowania tej opłaty od TV2, nie rezygnowało z zysku i żadne środki państwowe nie były w tym przypadku zaangażowane.

| (68) | Podobnie, Komisja nie widzi zaangażowania żadnych środków państwowych w prawnym obowiązku dotyczącym właścicieli wspólnych instalacji antenowych przesyłania programów należących do kategorii usług publicznych (must-carry), ponieważ nie państwo nie rezygnuje w ten sposób z dochodów ani też nie przekazuje środków finansowych tym operatorom (23). |
| --- | --- |

(68)

Podobnie, Komisja nie widzi zaangażowania żadnych środków państwowych w prawnym obowiązku dotyczącym właścicieli wspólnych instalacji antenowych przesyłania programów należących do kategorii usług publicznych (must-carry), ponieważ nie państwo nie rezygnuje w ten sposób z dochodów ani też nie przekazuje środków finansowych tym operatorom (23).

b)   Uprzywilejowanie niektórych podmiotów oraz zakłócenie konkurencji

| (69) | Nie ma żadnych wątpliwości, że dochody z opłat abonamentowych, przelewów ad hoc z Funduszu TV2 oraz z Funduszu Radiowego, zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, kredyty nieoprocentowane oraz kredyty z odroczoną płatnością, gwarancje państwowe kredytów operacyjnych oraz dostęp do ogólnokrajowej częstotliwości na korzystnych warunkach przynoszą TV2 ekonomiczne oraz finansowe korzyści, które zwalniają spółkę od ponoszenia kosztów operacyjnych, które normalnie pokrywałaby ze swego budżetu. Ponieważ środki te faworyzują TV2 w porównaniu z konkurencją, która nie otrzymuje podobnych funduszy, środki te należy uznać za selektywne i zakłócające konkurencję w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Dania argumentowała, że środki te stanowiły rekompensatę dla TV2 za koszty netto ponoszone w związku ze zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług w interesie ogólnym, które to zobowiązanie zostało jej powierzone zgodnie z zasadami stanowionymi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Altmark (24). |
| --- | --- |

(69)

Nie ma żadnych wątpliwości, że dochody z opłat abonamentowych, przelewów ad hoc z Funduszu TV2 oraz z Funduszu Radiowego, zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, kredyty nieoprocentowane oraz kredyty z odroczoną płatnością, gwarancje państwowe kredytów operacyjnych oraz dostęp do ogólnokrajowej częstotliwości na korzystnych warunkach przynoszą TV2 ekonomiczne oraz finansowe korzyści, które zwalniają spółkę od ponoszenia kosztów operacyjnych, które normalnie pokrywałaby ze swego budżetu. Ponieważ środki te faworyzują TV2 w porównaniu z konkurencją, która nie otrzymuje podobnych funduszy, środki te należy uznać za selektywne i zakłócające konkurencję w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Dania argumentowała, że środki te stanowiły rekompensatę dla TV2 za koszty netto ponoszone w związku ze zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług w interesie ogólnym, które to zobowiązanie zostało jej powierzone zgodnie z zasadami stanowionymi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Altmark (24).

| (70) | Środki podjęte przez państwo w celu zrekompensowania dodatkowych kosztów netto z tytułu usług w powszechnym interesie gospodarczym nie są uznawane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1, jeżeli rekompensata ustalona jest w taki sposób, że zapobiega ona odniesieniu rzeczywistych korzyści przez dany podmiot. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Almark orzekł, że spełnione muszą być w tym celu cztery warunki:






  — | po pierwsze, podmiot będący odbiorcą pomocy posiada faktyczny obowiązek świadczenia usług w interesie publicznym, a obowiązek ten jest wyraźnie zdefiniowany, |
| --- | --- | --- |

(70)

Środki podjęte przez państwo w celu zrekompensowania dodatkowych kosztów netto z tytułu usług w powszechnym interesie gospodarczym nie są uznawane za pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1, jeżeli rekompensata ustalona jest w taki sposób, że zapobiega ona odniesieniu rzeczywistych korzyści przez dany podmiot. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Almark orzekł, że spełnione muszą być w tym celu cztery warunki:

—

po pierwsze, podmiot będący odbiorcą pomocy posiada faktyczny obowiązek świadczenia usług w interesie publicznym, a obowiązek ten jest wyraźnie zdefiniowany,

| — | po drugie, kryteria przyznania rekompensaty ustala się wcześniej w sposób obiektywny oraz przejrzysty, |
| --- | --- |

—

po drugie, kryteria przyznania rekompensaty ustala się wcześniej w sposób obiektywny oraz przejrzysty,

| — | po trzecie, rekompensata nie wykracza poza kwotę niezbędną do zupełnego lub częściowego pokrycia kosztów związanych z wykonywaniem usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym stosowne dochody i rozsądny zysk związany z wykonywaniem tych zadań, |
| --- | --- |

—

po trzecie, rekompensata nie wykracza poza kwotę niezbędną do zupełnego lub częściowego pokrycia kosztów związanych z wykonywaniem usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym stosowne dochody i rozsądny zysk związany z wykonywaniem tych zadań,

| — | po czwarte, w przypadku gdy wybór podmiotu wykonującego usługi w interesie publicznym nie jest dokonany w drodze zamówienia publicznego, wartość niezbędnej rekompensaty ustalić należy na podstawie analizy kosztów, jakie poniósłby typowy podmiot, dobrze zarządzany i wyposażony w środki pozwalające na wykonywanie usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym stosowne dochody i rozsądny zysk związane z wykonywaniem tych zadań. |
| --- | --- |

—

po czwarte, w przypadku gdy wybór podmiotu wykonującego usługi w interesie publicznym nie jest dokonany w drodze zamówienia publicznego, wartość niezbędnej rekompensaty ustalić należy na podstawie analizy kosztów, jakie poniósłby typowy podmiot, dobrze zarządzany i wyposażony w środki pozwalające na wykonywanie usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym stosowne dochody i rozsądny zysk związane z wykonywaniem tych zadań.

| (71) | Pomijając przez chwilę kwestię, czy TV2 jest podmiotem, któremu powierzono zadanie świadczenia usług w powszechnym interesie publicznym, Komisja jest zdania, że w niniejszej sprawie nie są spełnione co najmniej warunki drugi i czwarty. Po pierwsze: kryteria przyznania rekompensaty ustala się wcześniej w sposób obiektywny oraz przejrzysty. Rekompensata ustanowiona jest w umowie o mediach obowiązującej cztery lata, podczas gdy nie podaje się do wiadomości publicznej rocznego budżetu, który zawierałby jakiekolwiek połączenie między rekompensatą a jej skutkami. Ponadto TV2 uzyskuje szereg korzyści, które nie są przejrzyste (zwolnienie z płacenia podatku, umorzenie odsetek). Po drugie: TV2 nie została wybrana jako nadawca publiczny w drodze przetargu, ani też nie przeprowadzono analizy, która potwierdzałaby, że poziom rekompensaty ustalony jest na podstawie kosztów, jakie poniósłby typowy podmiot, dobrze zarządzany i wyposażony w środki pozwalające na wykonywanie usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym stosowne dochody i rozsądny zysk związane z wykonywaniem tych zadań. |
| --- | --- |

(71)

Pomijając przez chwilę kwestię, czy TV2 jest podmiotem, któremu powierzono zadanie świadczenia usług w powszechnym interesie publicznym, Komisja jest zdania, że w niniejszej sprawie nie są spełnione co najmniej warunki drugi i czwarty. Po pierwsze: kryteria przyznania rekompensaty ustala się wcześniej w sposób obiektywny oraz przejrzysty. Rekompensata ustanowiona jest w umowie o mediach obowiązującej cztery lata, podczas gdy nie podaje się do wiadomości publicznej rocznego budżetu, który zawierałby jakiekolwiek połączenie między rekompensatą a jej skutkami. Ponadto TV2 uzyskuje szereg korzyści, które nie są przejrzyste (zwolnienie z płacenia podatku, umorzenie odsetek). Po drugie: TV2 nie została wybrana jako nadawca publiczny w drodze przetargu, ani też nie przeprowadzono analizy, która potwierdzałaby, że poziom rekompensaty ustalony jest na podstawie kosztów, jakie poniósłby typowy podmiot, dobrze zarządzany i wyposażony w środki pozwalające na wykonywanie usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym stosowne dochody i rozsądny zysk związane z wykonywaniem tych zadań.

| (72) | Jak wspomniano w motywach 10—12, TV2 na rynku telewizyjnym konkuruje z innymi publicznymi oraz prywatnymi nadawcami. Jeżeli środki te faworyzują TV2 w porównaniu z konkurencją, która nie otrzymuje podobnych funduszy, środki te należy uznać za selektywne i zakłócające konkurencję w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(72)

Jak wspomniano w motywach 10—12, TV2 na rynku telewizyjnym konkuruje z innymi publicznymi oraz prywatnymi nadawcami. Jeżeli środki te faworyzują TV2 w porównaniu z konkurencją, która nie otrzymuje podobnych funduszy, środki te należy uznać za selektywne i zakłócające konkurencję w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

c)   Wpływ na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi

| (73) | Do środków państwowych odnoszą się przepisy art. 87 ust. 1 Traktatu WE, w przypadku, gdy środki te wpływają na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi. Dzieje się tak zawsze, gdy rozpatrywana działalność wchodzi w zakres wewnątrzwspólnotowej wymiany handlowej. |
| --- | --- |

(73)

Do środków państwowych odnoszą się przepisy art. 87 ust. 1 Traktatu WE, w przypadku, gdy środki te wpływają na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi. Dzieje się tak zawsze, gdy rozpatrywana działalność wchodzi w zakres wewnątrzwspólnotowej wymiany handlowej.

| (74) | Trybunał Sprawiedliwości podał szeroką wykładnię tego pojęcia. Stąd fakt, że dany podmiot nie prowadzi działalności eksportowej, nie wyklucza możliwości wpływu na handel. Jeżeli jedno z Państw Członkowskich udziela pomocy podmiotowi, pomoc ta może spowodować utrzymanie na tym samym poziome lub wzmocnienie działalności krajowej takiego podmiotu, a co za tym idzie ograniczenie możliwości wyjścia na rynek innych przedsiębiorstw. Pomoc pozwala zatem jej odbiorcy utrzymać udział w rynku, który w przeciwnym wypadku mógłby zostać przejęty przez konkurentów z innych Państw Członkowskich (25). |
| --- | --- |

(74)

Trybunał Sprawiedliwości podał szeroką wykładnię tego pojęcia. Stąd fakt, że dany podmiot nie prowadzi działalności eksportowej, nie wyklucza możliwości wpływu na handel. Jeżeli jedno z Państw Członkowskich udziela pomocy podmiotowi, pomoc ta może spowodować utrzymanie na tym samym poziome lub wzmocnienie działalności krajowej takiego podmiotu, a co za tym idzie ograniczenie możliwości wyjścia na rynek innych przedsiębiorstw. Pomoc pozwala zatem jej odbiorcy utrzymać udział w rynku, który w przeciwnym wypadku mógłby zostać przejęty przez konkurentów z innych Państw Członkowskich (25).

| (75) | Komisja w pkt 18 komunikatu w sprawie nadawaniu stwierdza, nawiązując do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, że „finansowanie działalności nadawców publicznych przez państwo na ogół wpływa na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi. Tak dzieje się niewątpliwie w przypadku uzyskiwania oraz sprzedaży praw do nadawania programów, które odbywają się często na poziomie międzynarodowym. Podobnie, jeśli chodzi o reklamę, w przypadku gdy nadawcy publiczni mają prawo do sprzedaży czasu reklamowego, sprzedaż taka ma zasięg transgraniczny, szczególnie na obszarach homogenicznych pod względem językowym poza granicami danego państwa. Co więcej, struktura własnościowa nadawców komercyjnych może obejmować więcej niż jedno Państwo Członkowskie” (26). |
| --- | --- |

(75)

Komisja w pkt 18 komunikatu w sprawie nadawaniu stwierdza, nawiązując do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, że „finansowanie działalności nadawców publicznych przez państwo na ogół wpływa na handel pomiędzy Państwami Członkowskimi. Tak dzieje się niewątpliwie w przypadku uzyskiwania oraz sprzedaży praw do nadawania programów, które odbywają się często na poziomie międzynarodowym. Podobnie, jeśli chodzi o reklamę, w przypadku gdy nadawcy publiczni mają prawo do sprzedaży czasu reklamowego, sprzedaż taka ma zasięg transgraniczny, szczególnie na obszarach homogenicznych pod względem językowym poza granicami danego państwa. Co więcej, struktura własnościowa nadawców komercyjnych może obejmować więcej niż jedno Państwo Członkowskie” (26).

| (76) | W rozpatrywanej sprawie TV2 prowadzi aktywną działalność na rynku międzynarodowym, wymieniając programy telewizyjne za pośrednictwem European Broadcasting Union i będąc członkiem systemu Eurowizji (27). TV2 bezpośrednio konkuruje z nadawcami publicznymi, którzy aktywnie uczestniczą w międzynarodowym rynku telewizyjnym i których struktury własnościowe mają międzynarodowy charakter. Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że jeśli pomoc wzmacnia pozycję podmiotu w porównaniu z innymi podmiotami konkurującymi na rynku wewnątrzwspólnotowym, należy uważać, że pomoc taka wpływa na handel we Wspólnocie (28). Środki finansowe oddane do dyspozycji TV2 przyniosły jej korzyści pozwalające na zakup praw telewizyjnych oraz inwestowanie w produkcję programów, które można następnie sprzedać. Środki pomocowe pozwoliły ponadto TV2 uzyskać korzystniejszą pozycję w stosunku do konkurentów z Unii Europejskiej, ograniczając możliwości wejścia tych ostatnich na rynek duński. Dlatego uznała, że środki przyznane TV2 wpłynęły na handel między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(76)

W rozpatrywanej sprawie TV2 prowadzi aktywną działalność na rynku międzynarodowym, wymieniając programy telewizyjne za pośrednictwem European Broadcasting Union i będąc członkiem systemu Eurowizji (27). TV2 bezpośrednio konkuruje z nadawcami publicznymi, którzy aktywnie uczestniczą w międzynarodowym rynku telewizyjnym i których struktury własnościowe mają międzynarodowy charakter. Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że jeśli pomoc wzmacnia pozycję podmiotu w porównaniu z innymi podmiotami konkurującymi na rynku wewnątrzwspólnotowym, należy uważać, że pomoc taka wpływa na handel we Wspólnocie (28). Środki finansowe oddane do dyspozycji TV2 przyniosły jej korzyści pozwalające na zakup praw telewizyjnych oraz inwestowanie w produkcję programów, które można następnie sprzedać. Środki pomocowe pozwoliły ponadto TV2 uzyskać korzystniejszą pozycję w stosunku do konkurentów z Unii Europejskiej, ograniczając możliwości wejścia tych ostatnich na rynek duński. Dlatego uznała, że środki przyznane TV2 wpłynęły na handel między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

d)   Wnioski

| (77) | Ponieważ spełnione są wszystkie warunki art. 87 ust. 1 oraz przynajmniej dwa warunki określone przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Altmark nie zostały spełnione, Komisja uznaje, że środki finansowe, które zostały przyznane TV2, należy zakwalifikować jako pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(77)

Ponieważ spełnione są wszystkie warunki art. 87 ust. 1 oraz przynajmniej dwa warunki określone przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie Altmark nie zostały spełnione, Komisja uznaje, że środki finansowe, które zostały przyznane TV2, należy zakwalifikować jako pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (78) | Ponieważ TV2 rozpoczęła nadawać w 1989 roku, wszystkie środki zostały przyznane TV2 po przystąpieniu Danii do Wspólnoty Europejskiej. Środki te wraz ze środkami pochodzącymi z opłat abonamentowych stanowią zatem nową, a nie istniejącą, pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(78)

Ponieważ TV2 rozpoczęła nadawać w 1989 roku, wszystkie środki zostały przyznane TV2 po przystąpieniu Danii do Wspólnoty Europejskiej. Środki te wraz ze środkami pochodzącymi z opłat abonamentowych stanowią zatem nową, a nie istniejącą, pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE.

2.   Zgodność pomocy ze wspólnym rynkiem na podstawie art. 86 ust. 2

| (79) | Na podstawie art. 86 ust. 2 Traktatu WE „Przedsiębiorstwa zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym lub mające charakter monopolu skarbowego podlegają normom niniejszego Traktatu, zwłaszcza regułom konkurencji, w granicach, w jakich ich stosowanie nie stanowi prawnej lub faktycznej przeszkody w wykonywaniu poszczególnych zadań im powierzonych. Rozwój handlu nie może być naruszony w sposób pozostający w sprzeczności z interesem Wspólnoty”. |
| --- | --- |

(79)

Na podstawie art. 86 ust. 2 Traktatu WE „Przedsiębiorstwa zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym lub mające charakter monopolu skarbowego podlegają normom niniejszego Traktatu, zwłaszcza regułom konkurencji, w granicach, w jakich ich stosowanie nie stanowi prawnej lub faktycznej przeszkody w wykonywaniu poszczególnych zadań im powierzonych. Rozwój handlu nie może być naruszony w sposób pozostający w sprzeczności z interesem Wspólnoty”.

| (80) | Europejski Trybunał Sprawiedliwości konsekwentnie orzekał, że art. 86 może przewidywać odstępstwo od zakazu udzielania pomocy państwowej, w przypadku, gdy chodzi o podmiot, któremu zostaje powierzone zadanie świadczenia usług w powszechnym interesie gospodarczym. W wyroku w sprawie Altmark uznano pośrednio, że pomoc państwa, która rekompensuje koszty podmiotu powstałe w wyniku wykonywania usług w powszechnym interesie gospodarczym, może być zgodna ze wspólnym rynkiem, w przypadku, gdy pomoc taka spełnia warunki art. 86 ust. 2 Traktatu WE (29). |
| --- | --- |

(80)

Europejski Trybunał Sprawiedliwości konsekwentnie orzekał, że art. 86 może przewidywać odstępstwo od zakazu udzielania pomocy państwowej, w przypadku, gdy chodzi o podmiot, któremu zostaje powierzone zadanie świadczenia usług w powszechnym interesie gospodarczym. W wyroku w sprawie Altmark uznano pośrednio, że pomoc państwa, która rekompensuje koszty podmiotu powstałe w wyniku wykonywania usług w powszechnym interesie gospodarczym, może być zgodna ze wspólnym rynkiem, w przypadku, gdy pomoc taka spełnia warunki art. 86 ust. 2 Traktatu WE (29).

| (81) | Na podstawie utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości (30), art. 86 Traktatu WE stanowi wyjątek, który należy interpretować w sposób ściśle określony. Trybunał wyjaśnił, że aby móc skorzystać z takiego odstępstwa środki muszą spełniać wszystkie z poniższych warunków:






  — | rozpatrywane usługi muszą być usługami świadczonymi w powszechnym interesie gospodarczym i jako takie ściśle zdefiniowane przez Państwo Członkowskie, |
| --- | --- | --- |

(81)

Na podstawie utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości (30), art. 86 Traktatu WE stanowi wyjątek, który należy interpretować w sposób ściśle określony. Trybunał wyjaśnił, że aby móc skorzystać z takiego odstępstwa środki muszą spełniać wszystkie z poniższych warunków:

—

rozpatrywane usługi muszą być usługami świadczonymi w powszechnym interesie gospodarczym i jako takie ściśle zdefiniowane przez Państwo Członkowskie,

| — | Państwo Członkowskie musi powierzyć danemu podmiotowi zadanie świadczenia takich usług, |
| --- | --- |

—

Państwo Członkowskie musi powierzyć danemu podmiotowi zadanie świadczenia takich usług,

| — | zastosowanie zasad dotyczących konkurencji zawartych w Traktacie nie może przeszkadzać w wykonywaniu szczególnych zadań powierzonych podmiotowi, odstępstwo od takich zasad nie może wpływać na rozwój handlu w sposób, który byłby sprzeczny z interesem Wspólnoty. |
| --- | --- |

—

zastosowanie zasad dotyczących konkurencji zawartych w Traktacie nie może przeszkadzać w wykonywaniu szczególnych zadań powierzonych podmiotowi, odstępstwo od takich zasad nie może wpływać na rozwój handlu w sposób, który byłby sprzeczny z interesem Wspólnoty.

| (82) | Komunikat w sprawie nadawania ustanawia zasady oraz metody, które Komisja zamierza stosować, aby zapewnić spełnienie podanych wyżej warunków. W związku z tym Komisja musi wyjaśnić, czy:






  — | działalność TV2 jest w sposób jasny i precyzyjny zdefiniowana przez władze duńskie jako usługi w powszechnym interesie gospodarczym (definicja), |
| --- | --- | --- |

(82)

Komunikat w sprawie nadawania ustanawia zasady oraz metody, które Komisja zamierza stosować, aby zapewnić spełnienie podanych wyżej warunków. W związku z tym Komisja musi wyjaśnić, czy:

—

działalność TV2 jest w sposób jasny i precyzyjny zdefiniowana przez władze duńskie jako usługi w powszechnym interesie gospodarczym (definicja),

| — | władze duńskie oficjalnie powierzyły TV2 wykonanie tych usług (powierzenie misji publicznej), |
| --- | --- |

—

władze duńskie oficjalnie powierzyły TV2 wykonanie tych usług (powierzenie misji publicznej),

| — | Fundusze państwowe nie mogą przekroczyć kosztów netto wykonania usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym inne bezpośrednie lub pośrednie dochody związane z pełnieniem misji publicznej (proporcjonalność). |
| --- | --- |

—

Fundusze państwowe nie mogą przekroczyć kosztów netto wykonania usług w interesie publicznym, uwzględniając przy tym inne bezpośrednie lub pośrednie dochody związane z pełnieniem misji publicznej (proporcjonalność).

a)   Definicja

| (83) | Zgodnie z pkt 33 komunikatu w sprawie nadawania, to do Państw Członkowskich należy zdefiniowanie pojęcia misji publicznej nadawców publicznych. Biorąc pod uwagę szczególny charakter sektora radiofonii i telewizji, Komisja przyjmuje „szeroką” definicję powierzenia danemu nadawcy zadania zapewnienia zrównoważonej i zróżnicowanej oferty programowej, zgodnej z jego misją publiczną, według interpretacji zawartej w przepisach Protokołu, jako odpowiadającą przepisom art. 86 ust. 2 Traktatu WE. Taka definicja idzie w parze z zadaniem zaspokojenia demokratycznych, socjalnych i kulturalnych potrzeb poszczególnych społeczeństw oraz z gwarancją z zachowania pluralizmu mediów, w tym różnorodności kulturowej i językowej. Rola Komisji ogranicza się do sprawdzenia, czy definicja usług powszechnych nie zawiera istotnych błędów. |
| --- | --- |

(83)

Zgodnie z pkt 33 komunikatu w sprawie nadawania, to do Państw Członkowskich należy zdefiniowanie pojęcia misji publicznej nadawców publicznych. Biorąc pod uwagę szczególny charakter sektora radiofonii i telewizji, Komisja przyjmuje „szeroką” definicję powierzenia danemu nadawcy zadania zapewnienia zrównoważonej i zróżnicowanej oferty programowej, zgodnej z jego misją publiczną, według interpretacji zawartej w przepisach Protokołu, jako odpowiadającą przepisom art. 86 ust. 2 Traktatu WE. Taka definicja idzie w parze z zadaniem zaspokojenia demokratycznych, socjalnych i kulturalnych potrzeb poszczególnych społeczeństw oraz z gwarancją z zachowania pluralizmu mediów, w tym różnorodności kulturowej i językowej. Rola Komisji ogranicza się do sprawdzenia, czy definicja usług powszechnych nie zawiera istotnych błędów.

| (84) | TV2 ma prawny obowiązek świadczyć usługi w interesie publicznym poprzez „dostarczanie wszystkim mieszkańcom Danii, za pośrednictwem telewizji, radia, Internetu lub podobnych mediów szerokiej gamy programów i usług, obejmujących aktualne wiadomości, informacje ogólne, treści edukacyjne, sztukę i rozrywkę”. Jak wspomniano w motywie 15, misja publiczna nadawcy określona jest w sposób bardziej szczegółowy w statucie TV2 oraz w ustawie o nadawaniu. |
| --- | --- |

(84)

TV2 ma prawny obowiązek świadczyć usługi w interesie publicznym poprzez „dostarczanie wszystkim mieszkańcom Danii, za pośrednictwem telewizji, radia, Internetu lub podobnych mediów szerokiej gamy programów i usług, obejmujących aktualne wiadomości, informacje ogólne, treści edukacyjne, sztukę i rozrywkę”. Jak wspomniano w motywie 15, misja publiczna nadawcy określona jest w sposób bardziej szczegółowy w statucie TV2 oraz w ustawie o nadawaniu.

| (85) | Jakkolwiek obowiązek TV2 jako nadawcy ma charakter jakościowy i zdefiniowany jest w sposób szeroki, Komisja uważa, że taka „szeroka” definicja zadań jest w zgodzie z zasadami komunikatu w sprawie nadawania. |
| --- | --- |

(85)

Jakkolwiek obowiązek TV2 jako nadawcy ma charakter jakościowy i zdefiniowany jest w sposób szeroki, Komisja uważa, że taka „szeroka” definicja zadań jest w zgodzie z zasadami komunikatu w sprawie nadawania.

| (86) | Komisja także stwierdza, że zobowiązanie wspierania duńskiej produkcji filmowej, jakie zostało nałożone na TV2, zawiera się w definicji wykonywania usług publicznych, jako że TV2 nadaje później na antenie publicznej filmy, do których uzyskała prawa dystrybucyjne. |
| --- | --- |

(86)

Komisja także stwierdza, że zobowiązanie wspierania duńskiej produkcji filmowej, jakie zostało nałożone na TV2, zawiera się w definicji wykonywania usług publicznych, jako że TV2 nadaje później na antenie publicznej filmy, do których uzyskała prawa dystrybucyjne.

| (87) | Komisja nie może uznać twierdzenia zainteresowanych stron, jakoby zadań pełnionych przez TV2 nie można było uważać za zobowiązanie z tytułu świadczenia usług w powszechnym interesie publicznym, gdyż zadania te nie różnią się od wymagań licencyjnych nakładanych na operatorów komercyjnych. Komisja jest zdania, że należy odróżniać warunki uzyskania koncesji, które musi spełniać nadawca komercyjny pod względem interesu publicznego, od zadań świadczenia usług w interesie publicznych powierzonych przez państwo podmiotowi państwowemu lub prywatnemu (31). Jest jasne, że TV2 ma wyraźny obowiązek prawny pełnić misję publiczną w dziedzinie nadawania telewizyjnego. Co więcej, wszyscy konkurenci TV2: TV3 i 3+, a także i TvDanmark 1, nadają na podstawie koncesji brytyjskiej, przez co duńskie prawo ich nie obejmuje. Duńskie prawo odnosi się tylko do Tv Danmark 2. Komisja również zwraca uwagę, że zobowiązania podobne do tych nałożonych na nadawców duńskich stosuje się również w innych krajach w celu zapewnienia spełnienia pewnych minimalnych wymagań w obszarze etyki i moralności. Jest oczywiste, że szczegółowo opisane obowiązki zawarte w statucie TV2 wykraczają znacznie poza te minimalne wymagania. |
| --- | --- |

(87)

Komisja nie może uznać twierdzenia zainteresowanych stron, jakoby zadań pełnionych przez TV2 nie można było uważać za zobowiązanie z tytułu świadczenia usług w powszechnym interesie publicznym, gdyż zadania te nie różnią się od wymagań licencyjnych nakładanych na operatorów komercyjnych. Komisja jest zdania, że należy odróżniać warunki uzyskania koncesji, które musi spełniać nadawca komercyjny pod względem interesu publicznego, od zadań świadczenia usług w interesie publicznych powierzonych przez państwo podmiotowi państwowemu lub prywatnemu (31). Jest jasne, że TV2 ma wyraźny obowiązek prawny pełnić misję publiczną w dziedzinie nadawania telewizyjnego. Co więcej, wszyscy konkurenci TV2: TV3 i 3+, a także i TvDanmark 1, nadają na podstawie koncesji brytyjskiej, przez co duńskie prawo ich nie obejmuje. Duńskie prawo odnosi się tylko do Tv Danmark 2. Komisja również zwraca uwagę, że zobowiązania podobne do tych nałożonych na nadawców duńskich stosuje się również w innych krajach w celu zapewnienia spełnienia pewnych minimalnych wymagań w obszarze etyki i moralności. Jest oczywiste, że szczegółowo opisane obowiązki zawarte w statucie TV2 wykraczają znacznie poza te minimalne wymagania.

| (88) | Oprócz obowiązku nadawania programów określonej treści za pośrednictwem radia i telewizji definicja usług publicznych dla TV2 zawiera także obowiązek dostarczania przez Internet i inne media itp. wiadomości, informacji ogólnych, treści edukacyjnych, sztuki i rozrywki. |
| --- | --- |

(88)

Oprócz obowiązku nadawania programów określonej treści za pośrednictwem radia i telewizji definicja usług publicznych dla TV2 zawiera także obowiązek dostarczania przez Internet i inne media itp. wiadomości, informacji ogólnych, treści edukacyjnych, sztuki i rozrywki.

| (89) | Mimo że usługi informacyjne mają inny charakter niż usługi nadawcze, zgodnie z pkt 34 komunikatu w sprawie nadawania „pełnienie misji publicznej może obejmować pewne usługi, które nie są »programami«” w tradycyjnym pojęciu, takie jak usługi informacyjne on-line, o ile, biorąc pod uwagę rozwój i dywersyfikację działalności w erze technologii cyfrowych, spełniają one te same demokratyczne, socjalne i kulturowe potrzeby danego społeczeństwa. |
| --- | --- |

(89)

Mimo że usługi informacyjne mają inny charakter niż usługi nadawcze, zgodnie z pkt 34 komunikatu w sprawie nadawania „pełnienie misji publicznej może obejmować pewne usługi, które nie są »programami«” w tradycyjnym pojęciu, takie jak usługi informacyjne on-line, o ile, biorąc pod uwagę rozwój i dywersyfikację działalności w erze technologii cyfrowych, spełniają one te same demokratyczne, socjalne i kulturowe potrzeby danego społeczeństwa.

| (90) | Komisja w rozpatrywanym przypadku zwraca uwagę, że TV2 wykorzystuje stronę internetową w ramach swojej służby publicznej. Na tej stronie internetowej użytkownicy są informowani o programach telewizyjnych TV2 należących do kategorii usług publicznych. Oprócz tego TV2 wykorzystuje komercyjną stronę internetową z grami itp. |
| --- | --- |

(90)

Komisja w rozpatrywanym przypadku zwraca uwagę, że TV2 wykorzystuje stronę internetową w ramach swojej służby publicznej. Na tej stronie internetowej użytkownicy są informowani o programach telewizyjnych TV2 należących do kategorii usług publicznych. Oprócz tego TV2 wykorzystuje komercyjną stronę internetową z grami itp.

| (91) | Komisja przyznaje, że strona internetowa TV2, która informuje widzów wyłącznie o programach TV2 należących do kategorii usług publicznych, mieści się w zakresie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych przez TV2. Dlatego wykorzystanie tej strony nie stanowi oczywistego błędu. |
| --- | --- |

(91)

Komisja przyznaje, że strona internetowa TV2, która informuje widzów wyłącznie o programach TV2 należących do kategorii usług publicznych, mieści się w zakresie zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych przez TV2. Dlatego wykorzystanie tej strony nie stanowi oczywistego błędu.

| (92) | Natomiast internetową komercyjne usługi TV2 należy uznać za działalność czysto komercyjną, ponieważ oferują one produkty interaktywne, takie jak gry oraz uraz usługi typu „chat”, dla zaspokojenia popytu indywidualnego, które nie różnią się od odpowiadającym im produktów komercyjnych. W związku z tym, że owe usługi nie zaspakajają demokratycznych, socjalnych oraz kulturalnych potrzeb odbiorców, nie można ich uważać za usługi w powszechnym interesie gospodarczym, o których mowa w art. 86 ust. 2 Traktatu WE. Władze duńskie uznały zatem, że usługi te nie mieszczą się w zakresie służby publicznej pełnionej przez TV2. |
| --- | --- |

(92)

Natomiast internetową komercyjne usługi TV2 należy uznać za działalność czysto komercyjną, ponieważ oferują one produkty interaktywne, takie jak gry oraz uraz usługi typu „chat”, dla zaspokojenia popytu indywidualnego, które nie różnią się od odpowiadającym im produktów komercyjnych. W związku z tym, że owe usługi nie zaspakajają demokratycznych, socjalnych oraz kulturalnych potrzeb odbiorców, nie można ich uważać za usługi w powszechnym interesie gospodarczym, o których mowa w art. 86 ust. 2 Traktatu WE. Władze duńskie uznały zatem, że usługi te nie mieszczą się w zakresie służby publicznej pełnionej przez TV2.

b)   Powierzenie misji publicznej

| (93) | Aby skorzystać z odstępstwa określonego w art. 86 ust. 2 Traktatu WE, powierzenie misji publicznej TV2 powinno odbyć się na podstawie oficjalnego aktu prawnego. Komisja zauważa, że pkt 6 lit. a) i b) duńskiej ustawy o nadawaniu formalnie powierza TV2 obowiązek wykonywania usług w interesie publicznym w dziedzinie nadawania telewizyjnego. Ponieważ jednak z definicji podanej w ustawie nie wynika, jakie inne formy działalności można realizować w ramach służby publicznej, niezbędne jest uprzednie powierzenie nadawcy publicznemu zobowiązań w odniesieniu do każdego nowego rodzaju działalności, który ten zamierza uruchomić w ramach swojej misji publicznej. Komisja zwraca uwagę, że TV2 podczas badanego okresu nie oferowała żadnych innych usług w oderwaniu od usług o charakterze publicznym. Tak więc strona internetowa z grami itp. była usługą komercyjną, podczas gdy internetową stronę informującą o programach publicznych TV2 należy uważać za część zadań wykonywanych w ramach służby publicznej, ponieważ działalności tej nie można oddzielić od działalności telewizyjnej. Komisja uznaje, że w badanym okresie obowiązek wykonywania usług publicznych został powierzony TV2 w sposób właściwy. |
| --- | --- |

(93)

Aby skorzystać z odstępstwa określonego w art. 86 ust. 2 Traktatu WE, powierzenie misji publicznej TV2 powinno odbyć się na podstawie oficjalnego aktu prawnego. Komisja zauważa, że pkt 6 lit. a) i b) duńskiej ustawy o nadawaniu formalnie powierza TV2 obowiązek wykonywania usług w interesie publicznym w dziedzinie nadawania telewizyjnego. Ponieważ jednak z definicji podanej w ustawie nie wynika, jakie inne formy działalności można realizować w ramach służby publicznej, niezbędne jest uprzednie powierzenie nadawcy publicznemu zobowiązań w odniesieniu do każdego nowego rodzaju działalności, który ten zamierza uruchomić w ramach swojej misji publicznej. Komisja zwraca uwagę, że TV2 podczas badanego okresu nie oferowała żadnych innych usług w oderwaniu od usług o charakterze publicznym. Tak więc strona internetowa z grami itp. była usługą komercyjną, podczas gdy internetową stronę informującą o programach publicznych TV2 należy uważać za część zadań wykonywanych w ramach służby publicznej, ponieważ działalności tej nie można oddzielić od działalności telewizyjnej. Komisja uznaje, że w badanym okresie obowiązek wykonywania usług publicznych został powierzony TV2 w sposób właściwy.

| (94) | Zgodnie z pkt 41—43 komunikatu w sprawie nadawania obowiązek wykonywania usług publicznych nie tylko musi być formalnie powierzony nadawcy, ale także wykonany w sposób określony w akcie powierzenia. Ponieważ Komisja nie może decydować o tym, czy spełniono wszystkie wymagania jakościowe, wskazane jest ustanowienie odpowiedniej instytucji nadzorującej. Sposób, w jaki zostanie zapewniony skuteczny nadzór, jest wyłączną sprawą Państwa Członkowskiego, z zastrzeżeniem, że instytucja nadzorująca nie jest w żaden sposób związana z podmiotem, któremu powierzono obowiązek pełnienia misji publicznej. |
| --- | --- |

(94)

Zgodnie z pkt 41—43 komunikatu w sprawie nadawania obowiązek wykonywania usług publicznych nie tylko musi być formalnie powierzony nadawcy, ale także wykonany w sposób określony w akcie powierzenia. Ponieważ Komisja nie może decydować o tym, czy spełniono wszystkie wymagania jakościowe, wskazane jest ustanowienie odpowiedniej instytucji nadzorującej. Sposób, w jaki zostanie zapewniony skuteczny nadzór, jest wyłączną sprawą Państwa Członkowskiego, z zastrzeżeniem, że instytucja nadzorująca nie jest w żaden sposób związana z podmiotem, któremu powierzono obowiązek pełnienia misji publicznej.

| (95) | W związku z tym Komisja przypomina, że Naczelna Izba Kontroli przeprowadziła w roku 2000 specjalną kontrolę treści oraz charakteru służby publicznej TV2 oraz praktycznej realizacji zadań w ramach tej służby. Podczas kontroli nie wykryto żadnych niezgodności w wypełnianiu przez TV2 obowiązku świadczenia usług publicznych. Ponadto w latach 2001 i 2002 istniała Rada Usług Publicznych, której zadaniem było zapewnienie wykonywania przez TV2 obowiązków w ramach służby publicznej. Rada podczas swojej działalności nie opublikowała jednak żadnych sprawozdań na ten temat. Komisja nie posiada też żadnych dowodów niewypełnienia obowiązków przez TV2 lub też zachowań, które świadczyłyby o tym, że działalność stacji nie może być dłużej uznawana za wykonywanie usług w powszechnym interesie gospodarczym, o którym mowa w art. 86 ust. 2 Traktatu WE. |
| --- | --- |

(95)

W związku z tym Komisja przypomina, że Naczelna Izba Kontroli przeprowadziła w roku 2000 specjalną kontrolę treści oraz charakteru służby publicznej TV2 oraz praktycznej realizacji zadań w ramach tej służby. Podczas kontroli nie wykryto żadnych niezgodności w wypełnianiu przez TV2 obowiązku świadczenia usług publicznych. Ponadto w latach 2001 i 2002 istniała Rada Usług Publicznych, której zadaniem było zapewnienie wykonywania przez TV2 obowiązków w ramach służby publicznej. Rada podczas swojej działalności nie opublikowała jednak żadnych sprawozdań na ten temat. Komisja nie posiada też żadnych dowodów niewypełnienia obowiązków przez TV2 lub też zachowań, które świadczyłyby o tym, że działalność stacji nie może być dłużej uznawana za wykonywanie usług w powszechnym interesie gospodarczym, o którym mowa w art. 86 ust. 2 Traktatu WE.

| (96) | Zgodnie z umową o mediach, zawartą dnia 3 czerwca 2002 r., TV2 nie jest już zobowiązana do przedstawiania rocznego budżetu lub sprawozdania finansowego w odniesieniu do świadczenia usług publicznych. Zamiast tego rząd zawiera z TV2 umowę na świadczenie usług w interesie publicznym która zobowiązuje stację do przedkładania corocznego sprawozdania z wykonania zobowiązań w tym zakresie. Sprawozdania te zostaną przedłożone do zatwierdzenia Komitetowi Radiofonii i Telewizji. |
| --- | --- |

(96)

Zgodnie z umową o mediach, zawartą dnia 3 czerwca 2002 r., TV2 nie jest już zobowiązana do przedstawiania rocznego budżetu lub sprawozdania finansowego w odniesieniu do świadczenia usług publicznych. Zamiast tego rząd zawiera z TV2 umowę na świadczenie usług w interesie publicznym która zobowiązuje stację do przedkładania corocznego sprawozdania z wykonania zobowiązań w tym zakresie. Sprawozdania te zostaną przedłożone do zatwierdzenia Komitetowi Radiofonii i Telewizji.

| (97) | Jeżeli chodzi o kontrolę finansową usług publicznych nadawcy publicznego, Komisja zwraca uwagę, że podczas badanego okresu rachunki TV2 były kontrolowane przez Naczelną Izbę Kontroli. Kontrola składała się zarówno z audytu finansowego, jak i administracyjnego, aczkolwiek instytucja kontrolna nie posiadała uprawnień do tego, by zapobiec nadwyżkom środków pomocowych przydzielonych TV2 na cele związane ze świadczeniem usług publicznych.. |
| --- | --- |

(97)

Jeżeli chodzi o kontrolę finansową usług publicznych nadawcy publicznego, Komisja zwraca uwagę, że podczas badanego okresu rachunki TV2 były kontrolowane przez Naczelną Izbę Kontroli. Kontrola składała się zarówno z audytu finansowego, jak i administracyjnego, aczkolwiek instytucja kontrolna nie posiadała uprawnień do tego, by zapobiec nadwyżkom środków pomocowych przydzielonych TV2 na cele związane ze świadczeniem usług publicznych..

| (98) | Jeżeli chodzi o możliwą nadwyżkę rekompensaty, to Komisja posiada uprawnienia do odpowiedniej oceny. Komisja zwraca uwagę, że w Danii obowiązuje dyrektywa w sprawie przejrzystości. Komisja otrzymała również od władz duńskich dostatecznie jasne dane do tego, by ocenić, czy finansowanie państwowe przekroczyło poniesione koszty świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(98)

Jeżeli chodzi o możliwą nadwyżkę rekompensaty, to Komisja posiada uprawnienia do odpowiedniej oceny. Komisja zwraca uwagę, że w Danii obowiązuje dyrektywa w sprawie przejrzystości. Komisja otrzymała również od władz duńskich dostatecznie jasne dane do tego, by ocenić, czy finansowanie państwowe przekroczyło poniesione koszty świadczenia usług publicznych.

c)   Proporcjonalność

| (99) | Zgodnie z dyrektywą w sprawie przejrzystości (32) Państwa Członkowskie mają obowiązek księgować osobno działalność w ramach usług publicznych oraz pozostałą działalność. Koszty oraz dochody należy w sposób prawidłowy zaliczyć do różnych działalności na podstawie jasno określonych, obiektywnych zasad rachunkowości. |
| --- | --- |

(99)

Zgodnie z dyrektywą w sprawie przejrzystości (32) Państwa Członkowskie mają obowiązek księgować osobno działalność w ramach usług publicznych oraz pozostałą działalność. Koszty oraz dochody należy w sposób prawidłowy zaliczyć do różnych działalności na podstawie jasno określonych, obiektywnych zasad rachunkowości.

| (100) | Komisja wyraża pogląd, że w sektorze telewizyjnym bardzo skomplikowane, o ile niemożliwe, jest oddzielenie rachunków po stronie kosztów, ponieważ różne typy działalności finansowane są z tych samych źródeł. W sektorze tym Państwa Członkowskie mogą uznać tworzenie oferty programowej za część misji publicznej, dopuszczając jednocześnie do komercyjnego wykorzystania tej oferty (33). |
| --- | --- |

(100)

Komisja wyraża pogląd, że w sektorze telewizyjnym bardzo skomplikowane, o ile niemożliwe, jest oddzielenie rachunków po stronie kosztów, ponieważ różne typy działalności finansowane są z tych samych źródeł. W sektorze tym Państwa Członkowskie mogą uznać tworzenie oferty programowej za część misji publicznej, dopuszczając jednocześnie do komercyjnego wykorzystania tej oferty (33).

| (101) | Pomoc państwa nie może być wyższa niż koszty netto związane z pełnieniem misji publicznej przez dany podmiot. Podczas wyliczania tych kosztów należy wziąć w uwagę również inne pośrednie lub bezpośrednie dochody związane z wykonywaniem usług publicznych. Dlatego oceniając proporcjonalność pomocy, należy wziąć pod uwagę zysk netto z związany z wykonywaniem takich usług. |
| --- | --- |

(101)

Pomoc państwa nie może być wyższa niż koszty netto związane z pełnieniem misji publicznej przez dany podmiot. Podczas wyliczania tych kosztów należy wziąć w uwagę również inne pośrednie lub bezpośrednie dochody związane z wykonywaniem usług publicznych. Dlatego oceniając proporcjonalność pomocy, należy wziąć pod uwagę zysk netto z związany z wykonywaniem takich usług.

| (102) | Poza tym mogą zaistnieć różne zakłócenia rynku, które nie są niezbędne do wykonywania obowiązku usług publicznych. Na przykład, w przypadku gdy obniżone dochody nadawcy publicznego są refundowane ze środków państwowych, nadawca taki może zechcieć obniżyć ceny reklam lub innych usług o charakterze komercyjnym, aby ograniczyć dochody konkurentów. Dlatego Komisja uważa, że ilekroć nadawca publiczny podcina ceny za usługi o charakterze komercyjnym poniżej poziomu niezbędnego do zwrotu kosztów pozyskania klienta, jakie ponosi normalnie efektywny operator komercyjny, praktyka taka świadczy o istnieniu nadwyżki środków pomocowych państwa przeznaczonych na finansowanie usług w interesie publicznym. |
| --- | --- |

(102)

Poza tym mogą zaistnieć różne zakłócenia rynku, które nie są niezbędne do wykonywania obowiązku usług publicznych. Na przykład, w przypadku gdy obniżone dochody nadawcy publicznego są refundowane ze środków państwowych, nadawca taki może zechcieć obniżyć ceny reklam lub innych usług o charakterze komercyjnym, aby ograniczyć dochody konkurentów. Dlatego Komisja uważa, że ilekroć nadawca publiczny podcina ceny za usługi o charakterze komercyjnym poniżej poziomu niezbędnego do zwrotu kosztów pozyskania klienta, jakie ponosi normalnie efektywny operator komercyjny, praktyka taka świadczy o istnieniu nadwyżki środków pomocowych państwa przeznaczonych na finansowanie usług w interesie publicznym.

| (103) | Ocena proporcjonalności, którą musi wykonywać Komisja, jest zatem dwojaka. Z jednej strony, Komisja musi wyliczyć koszt netto związany z obowiązkiem wykonywania usług publicznych powierzonych TV2 oraz sprawdzić, czy rekompensata tych kosztów nie jest zbyt wysoka, z drugiej zaś strony Komisja musi sprawdzić wszystkie dostępne informacje sugerujące, że TV2 obniżała ceny na rynku komercyjnym np. na rynku reklamy, celem obniżenia zysku konkurencji. |
| --- | --- |

(103)

Ocena proporcjonalności, którą musi wykonywać Komisja, jest zatem dwojaka. Z jednej strony, Komisja musi wyliczyć koszt netto związany z obowiązkiem wykonywania usług publicznych powierzonych TV2 oraz sprawdzić, czy rekompensata tych kosztów nie jest zbyt wysoka, z drugiej zaś strony Komisja musi sprawdzić wszystkie dostępne informacje sugerujące, że TV2 obniżała ceny na rynku komercyjnym np. na rynku reklamy, celem obniżenia zysku konkurencji.

i)   Koszty netto związane z wykonywaniem usług publicznych – nadmierna rekompensata

| (104) | Podczas oceniania proporcjonalności Komisja powinna ustalić w pierwszym rzędzie koszty świadczenia usług w powszechnym interesie gospodarczym. Ponieważ TV2 wykonuje również działalność komercyjną powinna prowadzić osobne rachunki dla obu typów działalności. Zasada ta obowiązuje TV2 od 2001 r. |
| --- | --- |

(104)

Podczas oceniania proporcjonalności Komisja powinna ustalić w pierwszym rzędzie koszty świadczenia usług w powszechnym interesie gospodarczym. Ponieważ TV2 wykonuje również działalność komercyjną powinna prowadzić osobne rachunki dla obu typów działalności. Zasada ta obowiązuje TV2 od 2001 r.

| (105) | W drugiej kolejności Komisja przy obliczaniu kosztów netto musi od kosztów brutto usług publicznych odjąć zyski płynące z komercyjnego wykorzystania tych usług. W rozpatrywanej sprawie władze duńskie dostarczyły dane zgodne z metodą podaną w pkt 56 komunikatu w sprawie nadawania, aby przedstawić wyniki finansowe działalności publicznej i komercyjnej TV2. Dane pokazują, że większa część działalności komercyjnej TV2 mała wspólne źródło finansowania z działalnością publiczną (34). Dlatego nie było możliwe wykonanie miarodajnego podziału kosztów. W tym przypadku Komisja odlicza dochody netto z działalności komercyjnej w celu uzyskania kosztów netto działalności w służbie publicznej. Internetowe usługi komercyjne są jedyną działalnością, którą można uważać, że oddzielną w stosunku do usług o charakterze publicznym. Straty poniesione przez TV2 na komercyjnej działalności internetowej od chwili jej uruchomienia w roku 1997 wynoszą 11,3 mln DKK. |
| --- | --- |

(105)

W drugiej kolejności Komisja przy obliczaniu kosztów netto musi od kosztów brutto usług publicznych odjąć zyski płynące z komercyjnego wykorzystania tych usług. W rozpatrywanej sprawie władze duńskie dostarczyły dane zgodne z metodą podaną w pkt 56 komunikatu w sprawie nadawania, aby przedstawić wyniki finansowe działalności publicznej i komercyjnej TV2. Dane pokazują, że większa część działalności komercyjnej TV2 mała wspólne źródło finansowania z działalnością publiczną (34). Dlatego nie było możliwe wykonanie miarodajnego podziału kosztów. W tym przypadku Komisja odlicza dochody netto z działalności komercyjnej w celu uzyskania kosztów netto działalności w służbie publicznej. Internetowe usługi komercyjne są jedyną działalnością, którą można uważać, że oddzielną w stosunku do usług o charakterze publicznym. Straty poniesione przez TV2 na komercyjnej działalności internetowej od chwili jej uruchomienia w roku 1997 wynoszą 11,3 mln DKK.

| (106) | Komisja powinna wreszcie sprawdzić, czy całkowita kwota przyznanych środków publicznych nie przekracza kosztów netto związanych z wykonywaniem usług w powszechnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

(106)

Komisja powinna wreszcie sprawdzić, czy całkowita kwota przyznanych środków publicznych nie przekracza kosztów netto związanych z wykonywaniem usług w powszechnym interesie gospodarczym.

| (107) | Komisja odliczyła zatem dochody uzyskane z wykonywania usług publicznych (dochody z reklamy oraz innych działalności komercyjnych) od kosztów brutto usług publicznych. W ten sposób otrzymała koszty netto wykonywania usług publicznych. Kwotę środków pieniężnych przyznaną przez państwo odjęto następnie od kosztów netto świadczenia usług publicznych. Obliczenie jest podane w tabeli 1 poniżej.
  Tabela nr 1
  Koszty wykonywania usług publicznych oraz środki na ich rekompensatę w latach 1995—2002 (w mln DKK) na podstawie sprawozdań finansowych














  W mln DKK |
| --- | --- |
| Rok | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | I alt |
| Koszty usług publicznych brutto | – 755,8 | – 856,2 | –1 415,2 | –1 475,3 | –1 439,1 | –1 531,6 | –1 518,5 | –1 604,1 | –10 595,8 |
| Inwestycje w digitalizację (35) | 0 | 0 | 0 | 0 | –10,3 | – 4 | –56,7 | –23,9 | –23,9 |
| Dochody z reklamy netto | 0 | 0 | 1 091,9 | 1 118,4 | 1 014,4 | 1 089,9 | 1 006,8 | 1 028,3 | 6 349,7 |
| Inne dochody | 83,2 | 121,6 | 97,3 | 76,3 | 50,9 | 65,4 | 58 | 73,8 | 626,5 |
| Koszty usług publicznych netto | – 672,6 | – 734,6 | – 226,0 | – 280,6 | – 384,1 | – 380,3 | – 510,4 | – 525,9 | –3 714,5 |
| Opłaty abonamentowe/Fundusz TV2 | 730,4 | 694 | 328,5 | 357,5 | 414,6 | 449,2 | 537,3 | 556,2 | 4 067,7 |
| Przelew przy likwidacji Funduszu Radiowego | 0 | 0 | 8 | 10 | 15 | 25 | 0 | 0 | 58 |
| Przelew przy likwidacji Funduszu TV2 | 0 | 0 | 217 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 217 |
| Różnica (koszty netto minus rekompensata państwowa) | 57,8 | –40,6 | 327,5 | 86,9 | 45,5 | 93,9 | 26,9 | 30,3 | 628,2 |

(107)

Komisja odliczyła zatem dochody uzyskane z wykonywania usług publicznych (dochody z reklamy oraz innych działalności komercyjnych) od kosztów brutto usług publicznych. W ten sposób otrzymała koszty netto wykonywania usług publicznych. Kwotę środków pieniężnych przyznaną przez państwo odjęto następnie od kosztów netto świadczenia usług publicznych. Obliczenie jest podane w tabeli 1 poniżej.

Tabela nr 1

Koszty wykonywania usług publicznych oraz środki na ich rekompensatę w latach 1995—2002 (w mln DKK) na podstawie sprawozdań finansowych

W mln DKK

Rok

1995

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

I alt

Koszty usług publicznych brutto

– 755,8

– 856,2

–1 415,2

–1 475,3

–1 439,1

–1 531,6

–1 518,5

–1 604,1

–10 595,8

Inwestycje w digitalizację (35)

0

0

0

0

–10,3

– 4

–56,7

–23,9

–23,9

Dochody z reklamy netto

0

0

1 091,9

1 118,4

1 014,4

1 089,9

1 006,8

1 028,3

6 349,7

Inne dochody

83,2

121,6

97,3

76,3

50,9

65,4

58

73,8

626,5

Koszty usług publicznych netto

– 672,6

– 734,6

– 226,0

– 280,6

– 384,1

– 380,3

– 510,4

– 525,9

–3 714,5

Opłaty abonamentowe/Fundusz TV2

730,4

694

328,5

357,5

414,6

449,2

537,3

556,2

4 067,7

Przelew przy likwidacji Funduszu Radiowego

0

0

8

10

15

25

0

0

58

Przelew przy likwidacji Funduszu TV2

0

0

217

0

0

0

0

0

217

Różnica (koszty netto minus rekompensata państwowa)

57,8

–40,6

327,5

86,9

45,5

93,9

26,9

30,3

628,2

| (108) | Z powyższej tabeli wynika, że finansowanie państwowe jest o 628,2 mln DKK (84,3 mln EUR) wyższe niż koszty. |
| --- | --- |

(108)

Z powyższej tabeli wynika, że finansowanie państwowe jest o 628,2 mln DKK (84,3 mln EUR) wyższe niż koszty.

| (109) | Komisja zwraca uwagę na fakt, że zdaniem TvDanmark podczas badania nadwyżki rekompensaty należy wziąć również pod uwagę inne środki przyznane TV2, takie jak zwolnienie z obowiązku spłaty odsetek, zwolnienia podatkowe oraz dostęp do ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej na korzystnych warunkach. Korzyści te zebrane są w tabeli 2:
  Tabela nr 2
  Szacunkowe zyski (36) z tytułu zwolnienia z podatków, umorzenia odsetek oraz udostępnienia częstotliwości nadawczej














  W mln DKK |
| --- | --- |
| | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | Razem |
| Zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych | 19,7 | –13,8 | 54,6 | 30,1 | 16,7 | 29,7 | 18,5 | 3,9 | 159,4 |
| Narosłe odsetki kredytu na rozpoczęcie działalności | 44,5 | 39,2 | 36,9 | 41,3 | 37,5 | 45,1 | 51,7 | 45,6 | 341,8 |
| Gwarancja państwa za kredyty operacyjne | 2,4 | 2,1 | 1,7 | 1,4 | 1,0 | 0,7 | 0,4 | 0,1 | 9,8 |
| Opłata za korzystanie z częstotliwości (37) | | | 2,3 | 7,9 | 12,6 | 21,4 | 26,0 | | 70,2 |
| Razem | 66,6 | 27,5 | 95,5 | 80,7 | 67,8 | 96,9 | 96,6 | 49,6 | 581,2 |

(109)

Komisja zwraca uwagę na fakt, że zdaniem TvDanmark podczas badania nadwyżki rekompensaty należy wziąć również pod uwagę inne środki przyznane TV2, takie jak zwolnienie z obowiązku spłaty odsetek, zwolnienia podatkowe oraz dostęp do ogólnokrajowej częstotliwości nadawczej na korzystnych warunkach. Korzyści te zebrane są w tabeli 2:

Tabela nr 2

Szacunkowe zyski (36) z tytułu zwolnienia z podatków, umorzenia odsetek oraz udostępnienia częstotliwości nadawczej

W mln DKK

1995

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

Razem

Zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych

19,7

–13,8

54,6

30,1

16,7

29,7

18,5

3,9

159,4

Narosłe odsetki kredytu na rozpoczęcie działalności

44,5

39,2

36,9

41,3

37,5

45,1

51,7

45,6

341,8

Gwarancja państwa za kredyty operacyjne

2,4

2,1

1,7

1,4

1,0

0,7

0,4

0,1

9,8

Opłata za korzystanie z częstotliwości (37)

2,3

7,9

12,6

21,4

26,0

70,2

Razem

66,6

27,5

95,5

80,7

67,8

96,9

96,6

49,6

581,2

| (110) | Komisja zgadza się, że w badanej sprawie środki te należy wziąć pod uwagę. Do celów obliczania nadwyżki rekompensaty nie jest jednak właściwe włączenie ich do obliczeń w tabeli 1. Podobnie jak w przypadku stanowiska Komisji w sprawie RAI (38), owe dodatkowe korzyści można traktować jako koszty kompensacyjne, które w przeciwnym wypadku byłyby finansowane. Ze względu na ocenę proporcjonalność finansowania kosztów świadczenia usług publicznych ze środków państwowych, nie należy włączać do obliczeń dodatkowych korzyści, ponieważ w przypadku gdyby koszty te były poniesione, spowodowałoby to odpowiednie podniesienie kosztów wstępnych związanych z obowiązkiem świadczenia usług publicznych powierzonego TV2. W aspekcie wyniku netto korzyści te nie stanowiłyby różnicy. Jednakże w takim przypadku należy się upewnić, czy korzyści te dotyczą jedynie dziedziny usług publicznych i nie przenoszą się na sferę działalności komercyjnej. Zagadnienia tego dotyczą motywy 128—130. |
| --- | --- |

(110)

Komisja zgadza się, że w badanej sprawie środki te należy wziąć pod uwagę. Do celów obliczania nadwyżki rekompensaty nie jest jednak właściwe włączenie ich do obliczeń w tabeli 1. Podobnie jak w przypadku stanowiska Komisji w sprawie RAI (38), owe dodatkowe korzyści można traktować jako koszty kompensacyjne, które w przeciwnym wypadku byłyby finansowane. Ze względu na ocenę proporcjonalność finansowania kosztów świadczenia usług publicznych ze środków państwowych, nie należy włączać do obliczeń dodatkowych korzyści, ponieważ w przypadku gdyby koszty te były poniesione, spowodowałoby to odpowiednie podniesienie kosztów wstępnych związanych z obowiązkiem świadczenia usług publicznych powierzonego TV2. W aspekcie wyniku netto korzyści te nie stanowiłyby różnicy. Jednakże w takim przypadku należy się upewnić, czy korzyści te dotyczą jedynie dziedziny usług publicznych i nie przenoszą się na sferę działalności komercyjnej. Zagadnienia tego dotyczą motywy 128—130.

| (111) | Rząd duński podaje trzy argumenty dla usprawiedliwienia nadwyżki środków pomocowych. Po pierwsze twierdzi, że nadwyżka odzwierciedla zysk z działalności TV2. Po drugie utrzymuje, że niezbędne było zgromadzenie kapitału własnego, aby umożliwić TV2 przetrwanie wahań cen na rynku reklam i w ten sposób zabezpieczyć wykonanie usług publicznych powierzonych stacji TV2. Po trzecie argumentuje, że Skarb Państwa działał jak normalny prywatny inwestor rynkowy, gromadząc kapitał własny niezbędny do optymalizacji struktury kapitałowej TV2. |
| --- | --- |

(111)

Rząd duński podaje trzy argumenty dla usprawiedliwienia nadwyżki środków pomocowych. Po pierwsze twierdzi, że nadwyżka odzwierciedla zysk z działalności TV2. Po drugie utrzymuje, że niezbędne było zgromadzenie kapitału własnego, aby umożliwić TV2 przetrwanie wahań cen na rynku reklam i w ten sposób zabezpieczyć wykonanie usług publicznych powierzonych stacji TV2. Po trzecie argumentuje, że Skarb Państwa działał jak normalny prywatny inwestor rynkowy, gromadząc kapitał własny niezbędny do optymalizacji struktury kapitałowej TV2.

| (112) | Pierwszym argumentem władz duńskich jest to, że kapitał był potrzebny jako rezerwa na wypadek wahań poziomu dochodów z reklam. Zwracają one uwagę, że 1996 r. Krajowy Urząd Kontroli stwierdził w swoim sprawozdaniu, że TV2 powinna zgromadzić kapitał własny na wypadek wahań w dochodach z tego źródła. |
| --- | --- |

(112)

Pierwszym argumentem władz duńskich jest to, że kapitał był potrzebny jako rezerwa na wypadek wahań poziomu dochodów z reklam. Zwracają one uwagę, że 1996 r. Krajowy Urząd Kontroli stwierdził w swoim sprawozdaniu, że TV2 powinna zgromadzić kapitał własny na wypadek wahań w dochodach z tego źródła.

| (113) | Komisja uznaje, że dla danego podmiotu posiadanie takiej rezerwy może być niezbędne jako gwarancja wykonywania przypisanych im usług publicznych. Jednak rezerwę taką tworzy się w konkretnym celu, musi ona też być regulowana odpowiednimi przepisami określającymi terminy zwrotu nadwyżek środków przeznaczonych na rekompensatę. Zapobiegałoby to przyznawaniu nieuzasadnionych korzyści nadawcom publicznym. Komisja zwraca uwagę, że w rozpatrywanej sprawie nie tworzono rezerwy na konkretny cel, lecz gromadzono kapitał własny. Kapitał własny można wykorzystać w sposób dowolny, również na cele niezwiązane z pełnieniem misji publicznej. |
| --- | --- |

(113)

Komisja uznaje, że dla danego podmiotu posiadanie takiej rezerwy może być niezbędne jako gwarancja wykonywania przypisanych im usług publicznych. Jednak rezerwę taką tworzy się w konkretnym celu, musi ona też być regulowana odpowiednimi przepisami określającymi terminy zwrotu nadwyżek środków przeznaczonych na rekompensatę. Zapobiegałoby to przyznawaniu nieuzasadnionych korzyści nadawcom publicznym. Komisja zwraca uwagę, że w rozpatrywanej sprawie nie tworzono rezerwy na konkretny cel, lecz gromadzono kapitał własny. Kapitał własny można wykorzystać w sposób dowolny, również na cele niezwiązane z pełnieniem misji publicznej.

| (114) | Władze duńskie dalej twierdzą, że TV2 nie byłaby w stanie poradzić sobie z szybkimi spadkami dochodów z reklam, takimi jak ten z roku 1999. W tym roku TV2 zanotowała spadek swoich dochodów z reklamy o 104 mln DKK, tj. o 9,3 % w porównaniu z rokiem poprzednim. Środki z opłat abonamentowych wzrosły jednak w tym samym roku w porównaniu z rokiem poprzednim o 57 mln DKK, tj. o 16 %. TV2 obniżyła również koszty produkcji programów, tak jak uczyniłby to każdy komercyjny nadawca w warunkach obniżających się dochodów. Ogółem roczna nadwyżka TV2 obniżyła się, lecz stacja ciągłe osiągała zysk i nigdy nie była zmuszona do korzystania z rezerw. W rezultacie zgromadzony kapitał nigdy nie był w praktyce wykorzystany przez TV2. |
| --- | --- |

(114)

Władze duńskie dalej twierdzą, że TV2 nie byłaby w stanie poradzić sobie z szybkimi spadkami dochodów z reklam, takimi jak ten z roku 1999. W tym roku TV2 zanotowała spadek swoich dochodów z reklamy o 104 mln DKK, tj. o 9,3 % w porównaniu z rokiem poprzednim. Środki z opłat abonamentowych wzrosły jednak w tym samym roku w porównaniu z rokiem poprzednim o 57 mln DKK, tj. o 16 %. TV2 obniżyła również koszty produkcji programów, tak jak uczyniłby to każdy komercyjny nadawca w warunkach obniżających się dochodów. Ogółem roczna nadwyżka TV2 obniżyła się, lecz stacja ciągłe osiągała zysk i nigdy nie była zmuszona do korzystania z rezerw. W rezultacie zgromadzony kapitał nigdy nie był w praktyce wykorzystany przez TV2.

| (115) | Dlatego Komisja dochodzi do wniosku, że zgromadzona nadwyżka kapitału nie była niezbędna do prowadzenia statutowej działalności TV2. Co więcej, gdyby uznano potrzebę stworzenia bufora na wypadek ewentualnych spadków dochodów, środkiem odpowiednim byłoby stworzenie przejrzystej rezerwy, nie zaś gromadzenie kapitału w spółce. W związku z tym Komisja nie może przyjąć pierwszego argumentu władz duńskich. |
| --- | --- |

(115)

Dlatego Komisja dochodzi do wniosku, że zgromadzona nadwyżka kapitału nie była niezbędna do prowadzenia statutowej działalności TV2. Co więcej, gdyby uznano potrzebę stworzenia bufora na wypadek ewentualnych spadków dochodów, środkiem odpowiednim byłoby stworzenie przejrzystej rezerwy, nie zaś gromadzenie kapitału w spółce. W związku z tym Komisja nie może przyjąć pierwszego argumentu władz duńskich.

| (116) | Z kolei jako drugi argument duńskie władze podają, że jako udziałowiec TV2 reinwestowały roczny zysk w spółkę, zysk ten zaś odzwierciedla rozsądny poziom zwrotu z inwestycji. |
| --- | --- |

(116)

Z kolei jako drugi argument duńskie władze podają, że jako udziałowiec TV2 reinwestowały roczny zysk w spółkę, zysk ten zaś odzwierciedla rozsądny poziom zwrotu z inwestycji.

| (117) | Opierając się na utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, Komisja musi zatem ustalić, czy w podobnych okolicznościach prywatny inwestor odpowiadający rozmiarem instytucji zarządzającej sektorem publicznym wniósłby wkład kapitałowy podobnej wielkości (39). |
| --- | --- |

(117)

Opierając się na utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, Komisja musi zatem ustalić, czy w podobnych okolicznościach prywatny inwestor odpowiadający rozmiarem instytucji zarządzającej sektorem publicznym wniósłby wkład kapitałowy podobnej wielkości (39).

| (118) | Komisja zwraca przede wszystkim uwagę, że to duńskie państwo zdecydowało o założeniu TV2 za pomocą kredytu zamiast kapitału własnego. Następnie dostarczało kredytów operacyjnych dla TV2. Dania w tym przypadku jest wyłącznym udziałowcem w spółce. W każdym przypadku jest pierwszym oraz ostatnim wierzycielem spłacanym w razie niepowodzenia rynkowego firmy. Z punku widzenia inwestora państwo duńskie mogło poszukiwać najlepszych sposobów uzyskania zwrotu z dokonanych inwestycji bądź to w formie odsetek od udzielonych pożyczek, bądź a zyskiem z kapitału własnego. |
| --- | --- |

(118)

Komisja zwraca przede wszystkim uwagę, że to duńskie państwo zdecydowało o założeniu TV2 za pomocą kredytu zamiast kapitału własnego. Następnie dostarczało kredytów operacyjnych dla TV2. Dania w tym przypadku jest wyłącznym udziałowcem w spółce. W każdym przypadku jest pierwszym oraz ostatnim wierzycielem spłacanym w razie niepowodzenia rynkowego firmy. Z punku widzenia inwestora państwo duńskie mogło poszukiwać najlepszych sposobów uzyskania zwrotu z dokonanych inwestycji bądź to w formie odsetek od udzielonych pożyczek, bądź a zyskiem z kapitału własnego.

| (119) | Komisja przypomina, że w czasie całego badanego okresu Dania nie korzystała z prawa do odsetek od kredytu. Pozwoliło to TV2 gromadzić kapitał niepomniejszany o potrącenia z tytułu obsługi kredytu. Powstała stąd nadwyżka nie była przeznaczona na żaden konkretny cel. Co więcej, państwo duńskie nie domagało się żadnego zwrotu z nagromadzonego kapitału. Zrezygnowało tym samym z przysługujących mu zysków, inaczej niż uczyniłby to normalny właściciel firmy lub wierzyciel. |
| --- | --- |

(119)

Komisja przypomina, że w czasie całego badanego okresu Dania nie korzystała z prawa do odsetek od kredytu. Pozwoliło to TV2 gromadzić kapitał niepomniejszany o potrącenia z tytułu obsługi kredytu. Powstała stąd nadwyżka nie była przeznaczona na żaden konkretny cel. Co więcej, państwo duńskie nie domagało się żadnego zwrotu z nagromadzonego kapitału. Zrezygnowało tym samym z przysługujących mu zysków, inaczej niż uczyniłby to normalny właściciel firmy lub wierzyciel.

| (120) | Władze duńskie nie podały żadnego argumentu na uzasadnienie, dlaczego sensownie ze strategicznego punktu widzenia było reinwestować nadwyżkę w TV2. Taką decyzję w normalnym przypadku podjąłby inwestor tylko w przypadku, gdy przewidywałby, że reinwestycja spowoduje powstanie wartości dodanej w stosunku do pierwotnej inwestycji. W badanej sprawie władze duńskie nie podały żadnych argumentów potwierdzających, istnienie biznes planu lub jasno określonej strategii handlowej, która o tym by świadczyła. Nic nie wskazywało też, że TV2 planuje rozwój swojej działalności skierowany na osiągnięcie takiej wartości dodanej. |
| --- | --- |

(120)

Władze duńskie nie podały żadnego argumentu na uzasadnienie, dlaczego sensownie ze strategicznego punktu widzenia było reinwestować nadwyżkę w TV2. Taką decyzję w normalnym przypadku podjąłby inwestor tylko w przypadku, gdy przewidywałby, że reinwestycja spowoduje powstanie wartości dodanej w stosunku do pierwotnej inwestycji. W badanej sprawie władze duńskie nie podały żadnych argumentów potwierdzających, istnienie biznes planu lub jasno określonej strategii handlowej, która o tym by świadczyła. Nic nie wskazywało też, że TV2 planuje rozwój swojej działalności skierowany na osiągnięcie takiej wartości dodanej.

| (121) | Komisja przypomina, że Fundusz TV2 został zlikwidowany w roku 1997 i że TV2 przejęła wszystkie pozostające na nim środki wraz z nadwyżką. Komisja nie zgadza się, że decyzja ministra kultury o przyznaniu TV2 większej swobody finansowej była równoważna decyzji inwestora o reinwestowaniu ewentualnych nadwyżek w TV2. |
| --- | --- |

(121)

Komisja przypomina, że Fundusz TV2 został zlikwidowany w roku 1997 i że TV2 przejęła wszystkie pozostające na nim środki wraz z nadwyżką. Komisja nie zgadza się, że decyzja ministra kultury o przyznaniu TV2 większej swobody finansowej była równoważna decyzji inwestora o reinwestowaniu ewentualnych nadwyżek w TV2.

| (122) | Komisja stwierdza zatem, że skoro w rozpatrywanej sprawie nie było inwestora liczącego na zysk, niekonieczne jest uwzględnianie zysku kapitałowego przy obliczaniu zysków netto TV2. |
| --- | --- |

(122)

Komisja stwierdza zatem, że skoro w rozpatrywanej sprawie nie było inwestora liczącego na zysk, niekonieczne jest uwzględnianie zysku kapitałowego przy obliczaniu zysków netto TV2.

| (123) | Komisja nie może przyjąć kryteriów podanych przez władze duńskie dla pokazania, że reinwestując roczną nadwyżkę kapitałową TV2, działały one tak jak inwestor prywatny. Zwraca również uwagę, że władze duńskie traktują roczny zysk TV2 jako miernik wyników spółki. Należy podkreślić, że państwo duńskie już finansuje TV2, udostępniając jej pokaźne środki na pokrycie kosztów operacyjnych. Wielkość tych środków wpływa bezpośrednio na zyski stacji. Wątpliwa jest zasadność analizowania współczynnika rentowności tam, gdzie państwo działa zarówno jako źródło finansowania, jak i inwestor. Skoro poziom finansowania państwowego nie jest powiązany z kosztami, wskaźnik rentowności zależy bezpośrednio od kwot pomocy państwowej. Można go podnieść, zwiększając po prostu poziom finansowania państwowego, choć może to oznaczać większą skalę nieefektywnego wykorzystania takich środków, a co za tym idzie, jest wysoce niepewne, czy przyniosłoby proporcjonalnie wysokie zyski. |
| --- | --- |

(123)

Komisja nie może przyjąć kryteriów podanych przez władze duńskie dla pokazania, że reinwestując roczną nadwyżkę kapitałową TV2, działały one tak jak inwestor prywatny. Zwraca również uwagę, że władze duńskie traktują roczny zysk TV2 jako miernik wyników spółki. Należy podkreślić, że państwo duńskie już finansuje TV2, udostępniając jej pokaźne środki na pokrycie kosztów operacyjnych. Wielkość tych środków wpływa bezpośrednio na zyski stacji. Wątpliwa jest zasadność analizowania współczynnika rentowności tam, gdzie państwo działa zarówno jako źródło finansowania, jak i inwestor. Skoro poziom finansowania państwowego nie jest powiązany z kosztami, wskaźnik rentowności zależy bezpośrednio od kwot pomocy państwowej. Można go podnieść, zwiększając po prostu poziom finansowania państwowego, choć może to oznaczać większą skalę nieefektywnego wykorzystania takich środków, a co za tym idzie, jest wysoce niepewne, czy przyniosłoby proporcjonalnie wysokie zyski.

| (124) | Komisja uważa zatem, że duńskie władze nie działały jak inwestor prywatny w warunkach rynkowych. Nie można założyć, że władze duńskie starannie analizowały, które z inwestycje spowodują maksymalny zysk. Nadwyżki nie były też przekazywane TV2 na przejrzystych warunkach, będących wynikiem oficjalnej decyzji z myślą o konkretnych celach zgodnych z regułami inwestycji kapitałowych. Jak wskazano powyżej, władze duńskie nie domagały się żadnego zwrotu z inwestycji, a ich decyzja o reinwestowaniu rocznej nadwyżki nie była oparta na strategii „inwestora działającego w warunkach rynkowych”. |
| --- | --- |

(124)

Komisja uważa zatem, że duńskie władze nie działały jak inwestor prywatny w warunkach rynkowych. Nie można założyć, że władze duńskie starannie analizowały, które z inwestycje spowodują maksymalny zysk. Nadwyżki nie były też przekazywane TV2 na przejrzystych warunkach, będących wynikiem oficjalnej decyzji z myślą o konkretnych celach zgodnych z regułami inwestycji kapitałowych. Jak wskazano powyżej, władze duńskie nie domagały się żadnego zwrotu z inwestycji, a ich decyzja o reinwestowaniu rocznej nadwyżki nie była oparta na strategii „inwestora działającego w warunkach rynkowych”.

| (125) | Jedyny wyjątek stanowi zastrzyk kapitałowy przeznaczony na digitalizację systemu produkcji TV2. Komisja zwraca uwagę na argument duńskich władz, jakoby nie chodziło o kapitał wolny. Według sprawozdania finansowego za rok 1997 Rada ds. Mediów (Medieforliget) postanowiła, że TV2 powinna przeprowadzić digitalizację systemu produkcji do końca roku 2000. Na digitalizację TV2 i stacji regionalnych przeznaczono kwotę 300 mln DKK. W roku 1997 stacji TV2 przekazano na ten cel 167 mln DKK. Komisja zgadza się, że transfer środków nastąpił na podstawie oficjalnej decyzji i z przeznaczeniem na konkretny cel. |
| --- | --- |

(125)

Jedyny wyjątek stanowi zastrzyk kapitałowy przeznaczony na digitalizację systemu produkcji TV2. Komisja zwraca uwagę na argument duńskich władz, jakoby nie chodziło o kapitał wolny. Według sprawozdania finansowego za rok 1997 Rada ds. Mediów (Medieforliget) postanowiła, że TV2 powinna przeprowadzić digitalizację systemu produkcji do końca roku 2000. Na digitalizację TV2 i stacji regionalnych przeznaczono kwotę 300 mln DKK. W roku 1997 stacji TV2 przekazano na ten cel 167 mln DKK. Komisja zgadza się, że transfer środków nastąpił na podstawie oficjalnej decyzji i z przeznaczeniem na konkretny cel.

| (126) | Rezerwa ta została ostatecznie wykorzystana w zgodzie z przyjętą decyzją tylko częściowo. Pod koniec roku 2000, kiedy miała nastąpić digitalizacja, TV2 zainwestowała na ten cel tylko 14,3 z 167 mln DKK. Pod koniec badanego okresu w technikę cyfrową zainwestowano tylko 95 mln DKK. Od dnia 1 stycznia 2003 r. w uruchomiono rezerwę z salda 72 mln DKK i środki te oddane zostały do dyspozycji TV2 do wykorzystania na dowolny cel. Dlatego Komisja stwierdza, że wypłata salda, które można porównać z każdym innym źródłem finansowania gotówkowego TV2, może prowadzić do nadmiernej rekompensaty. Z tego powodu saldo to uwzględniono przy obliczaniu wcześniej wspomnianej nadmiarowej rekompensaty. |
| --- | --- |

(126)

Rezerwa ta została ostatecznie wykorzystana w zgodzie z przyjętą decyzją tylko częściowo. Pod koniec roku 2000, kiedy miała nastąpić digitalizacja, TV2 zainwestowała na ten cel tylko 14,3 z 167 mln DKK. Pod koniec badanego okresu w technikę cyfrową zainwestowano tylko 95 mln DKK. Od dnia 1 stycznia 2003 r. w uruchomiono rezerwę z salda 72 mln DKK i środki te oddane zostały do dyspozycji TV2 do wykorzystania na dowolny cel. Dlatego Komisja stwierdza, że wypłata salda, które można porównać z każdym innym źródłem finansowania gotówkowego TV2, może prowadzić do nadmiernej rekompensaty. Z tego powodu saldo to uwzględniono przy obliczaniu wcześniej wspomnianej nadmiarowej rekompensaty.

| (127) | W związku z argumentami przytoczonymi powyżej Komisja stwierdza w pierwszej części oceny proporcjonalności, że TV2 otrzymała nadmierną rekompensatę wartości 628,2 mln DKK (84,3 mln EUR). |
| --- | --- |

(127)

W związku z argumentami przytoczonymi powyżej Komisja stwierdza w pierwszej części oceny proporcjonalności, że TV2 otrzymała nadmierną rekompensatę wartości 628,2 mln DKK (84,3 mln EUR).

| (128) | Jak wspomniano na wstępie, TV2 prowadzi również kilka komercyjnych rodzajów działalności, które, biorąc pod uwagę całość jej działalności, mają znaczenie marginalne. Wydatki związane z działaniami komercyjnymi były alokowane według metody podanej w komunikacie w sprawie nadawania, co oznacza, że nie zastosowano pełnej alokacji wydatków. Jeżeli chodzi o korzyści, jakie TV2 osiąga z korzystania z częstotliwości nadawczej, Komisja zauważa, że są one nieodłącznie powiązane z obowiązkiem świadczenia usług publicznych. Komisja uważa również, że zgodnie z komunikatem w sprawie nadawania koszty finansowania (dochody z odsetek) można przypisać do dziedziny usług publicznych. |
| --- | --- |

(128)

Jak wspomniano na wstępie, TV2 prowadzi również kilka komercyjnych rodzajów działalności, które, biorąc pod uwagę całość jej działalności, mają znaczenie marginalne. Wydatki związane z działaniami komercyjnymi były alokowane według metody podanej w komunikacie w sprawie nadawania, co oznacza, że nie zastosowano pełnej alokacji wydatków. Jeżeli chodzi o korzyści, jakie TV2 osiąga z korzystania z częstotliwości nadawczej, Komisja zauważa, że są one nieodłącznie powiązane z obowiązkiem świadczenia usług publicznych. Komisja uważa również, że zgodnie z komunikatem w sprawie nadawania koszty finansowania (dochody z odsetek) można przypisać do dziedziny usług publicznych.

| (129) | Aby neutralizować wpływy ze zwolnienia z podatków, które obejmują działalność w obszarze usług publicznych, 30 % osiągniętego zysku z działalności komercyjnej przeznacza się na usługi publiczne. Zasada ta obowiązuje od roku 2001. Komisja uważa zatem, że mogło dojść do zakłócenia rynku nadawczego, gdyż TV2 przy ustalaniu swoich cen komercyjnych nie musiała brać pod uwagę podatku dochodowego od osób prawnych. Korzyść ta nie będzie istnieć długo, ponieważ wartość transferu odpowiada rzeczywistej stawce podatku ze względu na zastosowany mechanizm „neutralizacji”. Jeżeli chodzi o przeszłość, nie stanowi to problemu przy obliczaniu nadwyżki rekompensaty, ponieważ całkowite dochody z działalności komercyjnej zostały użyte do obniżenia kosztów netto związanych z obowiązkiem świadczenia usług publicznych. |
| --- | --- |

(129)

Aby neutralizować wpływy ze zwolnienia z podatków, które obejmują działalność w obszarze usług publicznych, 30 % osiągniętego zysku z działalności komercyjnej przeznacza się na usługi publiczne. Zasada ta obowiązuje od roku 2001. Komisja uważa zatem, że mogło dojść do zakłócenia rynku nadawczego, gdyż TV2 przy ustalaniu swoich cen komercyjnych nie musiała brać pod uwagę podatku dochodowego od osób prawnych. Korzyść ta nie będzie istnieć długo, ponieważ wartość transferu odpowiada rzeczywistej stawce podatku ze względu na zastosowany mechanizm „neutralizacji”. Jeżeli chodzi o przeszłość, nie stanowi to problemu przy obliczaniu nadwyżki rekompensaty, ponieważ całkowite dochody z działalności komercyjnej zostały użyte do obniżenia kosztów netto związanych z obowiązkiem świadczenia usług publicznych.

| (130) | TV2 prowadziła przynoszącą starty komercyjną działalność internetową. Ponieważ działalność ta wykracza poza zakres misji publicznej, nie może tu być mowy o finansowaniu państwowym. Ponadto wobec braku innych działalności prowadzonych na zasadzie samofinansowania, nie istniał zysk z działalności komercyjnych, który mógłby pokryć straty z działalności internetowej. |
| --- | --- |

(130)

TV2 prowadziła przynoszącą starty komercyjną działalność internetową. Ponieważ działalność ta wykracza poza zakres misji publicznej, nie może tu być mowy o finansowaniu państwowym. Ponadto wobec braku innych działalności prowadzonych na zasadzie samofinansowania, nie istniał zysk z działalności komercyjnych, który mógłby pokryć straty z działalności internetowej.

ii)   Działania ograniczające konkurencję na rynkach komercyjnych

| (131) | Jak wyjaśniono w komunikacie w sprawie nadawania, Komisja uważa, że zachowywanie nadawców publicznych ograniczające konkurencję nie jest czynnikiem niezbędnym dla pełnienia obowiązku świadczenia usług publicznych. Punkt 58 komunikatu stanowi, że „jeśli mniejsza część przychodów jest pokrywana z pomocy państwa, nadawca publiczny może być skłonny zaniżać ceny reklam lub innych usług nieobjętych misją publiczną, świadczonych na rynku, w celu obniżenia przychodów konkurentów. Kiedy nadawca publiczny redukuje ceny usług niezwiązanych z jego misją publiczną poniżej poziomu koniecznego do odzyskania niezależnych kosztów, które sprawnie działający nadawca komercyjny musiałby w normalnych okolicznościach odzyskać, taka praktyka wskazuje na obecność nadmiernego kompensowania obowiązków wynikających z misji publicznej.”. |
| --- | --- |

(131)

Jak wyjaśniono w komunikacie w sprawie nadawania, Komisja uważa, że zachowywanie nadawców publicznych ograniczające konkurencję nie jest czynnikiem niezbędnym dla pełnienia obowiązku świadczenia usług publicznych. Punkt 58 komunikatu stanowi, że „jeśli mniejsza część przychodów jest pokrywana z pomocy państwa, nadawca publiczny może być skłonny zaniżać ceny reklam lub innych usług nieobjętych misją publiczną, świadczonych na rynku, w celu obniżenia przychodów konkurentów. Kiedy nadawca publiczny redukuje ceny usług niezwiązanych z jego misją publiczną poniżej poziomu koniecznego do odzyskania niezależnych kosztów, które sprawnie działający nadawca komercyjny musiałby w normalnych okolicznościach odzyskać, taka praktyka wskazuje na obecność nadmiernego kompensowania obowiązków wynikających z misji publicznej.”.

| (132) | TvDanmark przesłała dane pokazujące, że nie jest w stanie pokryć kosztów prowadzenia działalności telewizyjnej, stosując ceny, które oferuje TV2. TvDanmark porównała swoje koszty z cenami na podstawie wskaźnika TRP 21-50, które stosuje TV2. |
| --- | --- |

(132)

TvDanmark przesłała dane pokazujące, że nie jest w stanie pokryć kosztów prowadzenia działalności telewizyjnej, stosując ceny, które oferuje TV2. TvDanmark porównała swoje koszty z cenami na podstawie wskaźnika TRP 21-50, które stosuje TV2.

| (133) | Żeby porównanie to uznać za miarodajne, Komisja musi najpierw sprawdzić, czy TvDanmark znajduje się w sytuacji porównywalnej do TV2 oraz czy TvDanmark jest operatorem efektywnym. |
| --- | --- |

(133)

Żeby porównanie to uznać za miarodajne, Komisja musi najpierw sprawdzić, czy TvDanmark znajduje się w sytuacji porównywalnej do TV2 oraz czy TvDanmark jest operatorem efektywnym.

| (134) | Po pierwsze Komisja musi sprawdzić, czy TvDanmark jest w sytuacji porównywalnej do TV2. Komisja stwierdza: TV2 ma udział w widowni około 35 %, tymczasem udział widowni TvDanmark to około 15 %. Również w dziedzinie reklamy istnieją znaczne różnice w podziale rynku. Rynkowy udział TV2 to około 60 %, udział TvDanmark to około 8 %. Obrót TV2 w dziedzinie reklamy jest w przybliżeniu pięciokrotnie większy niż obrót TvDanmark. Do tego TV2 jako jedyna stacja dociera do 100 % mieszkańców. TvDanmark2 dociera do 77 % mieszkańców, a TvDanmark1 do jeszcze mniejszej liczby. Biorąc pod uwagę powyższe dane, nie można bezpośrednio porównywać TvDanmark z TV2. |
| --- | --- |

(134)

Po pierwsze Komisja musi sprawdzić, czy TvDanmark jest w sytuacji porównywalnej do TV2. Komisja stwierdza: TV2 ma udział w widowni około 35 %, tymczasem udział widowni TvDanmark to około 15 %. Również w dziedzinie reklamy istnieją znaczne różnice w podziale rynku. Rynkowy udział TV2 to około 60 %, udział TvDanmark to około 8 %. Obrót TV2 w dziedzinie reklamy jest w przybliżeniu pięciokrotnie większy niż obrót TvDanmark. Do tego TV2 jako jedyna stacja dociera do 100 % mieszkańców. TvDanmark2 dociera do 77 % mieszkańców, a TvDanmark1 do jeszcze mniejszej liczby. Biorąc pod uwagę powyższe dane, nie można bezpośrednio porównywać TvDanmark z TV2.

| (135) | Po drugie, Komisja musi zająć stanowisko, czy TvDanmark jest na rynku operatorem efektywnym. To, czy przedsiębiorstwo jest efektywnym operatorem, można ustalić na podstawie analizy ogólnie używanych wskaźników rentowności oraz na podstawie porównania wyników operatora o średnich wynikach w odpowiednim Państwie Członkowskim. W analizie należy wziąć pod uwagę wielkość przedsiębiorstw oraz właściwe im struktury wydatków. Lecz jak już wspomniano wcześniej, nie można porównać wskaźników rentowności operatorów w Danii, gdyż znajdują się oni w różnej sytuacji rynkowej. Dlatego Komisja uważa, że w tym konkretnym przypadku wykonanie porównania wskaźników rentowności nie jest celowe. |
| --- | --- |

(135)

Po drugie, Komisja musi zająć stanowisko, czy TvDanmark jest na rynku operatorem efektywnym. To, czy przedsiębiorstwo jest efektywnym operatorem, można ustalić na podstawie analizy ogólnie używanych wskaźników rentowności oraz na podstawie porównania wyników operatora o średnich wynikach w odpowiednim Państwie Członkowskim. W analizie należy wziąć pod uwagę wielkość przedsiębiorstw oraz właściwe im struktury wydatków. Lecz jak już wspomniano wcześniej, nie można porównać wskaźników rentowności operatorów w Danii, gdyż znajdują się oni w różnej sytuacji rynkowej. Dlatego Komisja uważa, że w tym konkretnym przypadku wykonanie porównania wskaźników rentowności nie jest celowe.

| (136) | Zamiast tego Komisja analizowała dane dotyczące wyników TvDanmark i SBS Broadcasting. Według tej analizy Komisja nie jest w stanie ustalić, czy straty TvDanmark wynikają z wysokich kosztów uruchomienia działalności czy też z nieefektywnego działania. Mimo kilku próśb Komisji nie udało się uzyskać danych trzeciej spółki telewizyjnej TV3, aby dokonać porównania z trzecim operatorem na rynku. Dlatego Komisja nie może stwierdzić, czy straty TvDanmark są wynikiem zachowań cenowych TV2 czy są spowodowane innymi czynnikami, na które ma wpływ sama TvDanmark. |
| --- | --- |

(136)

Zamiast tego Komisja analizowała dane dotyczące wyników TvDanmark i SBS Broadcasting. Według tej analizy Komisja nie jest w stanie ustalić, czy straty TvDanmark wynikają z wysokich kosztów uruchomienia działalności czy też z nieefektywnego działania. Mimo kilku próśb Komisji nie udało się uzyskać danych trzeciej spółki telewizyjnej TV3, aby dokonać porównania z trzecim operatorem na rynku. Dlatego Komisja nie może stwierdzić, czy straty TvDanmark są wynikiem zachowań cenowych TV2 czy są spowodowane innymi czynnikami, na które ma wpływ sama TvDanmark.

| (137) | Ponieważ nie można z pewnością stwierdzić, czy TvDanmark jest efektywnym operatorem, oraz wobec niemożności bezpośredniego porównania obu operatorów, Komisja uważa, że wyżej podane badanie nie prowadzi do ostatecznych wniosków. Dlatego Komisja wykonała dalszą dokładną analizę polityki cenowej TV2 oraz dostępnych danych dotyczących rynku reklamy, aby zająć stanowisko w sprawie, czy TV2 podczas badanego działała na rzecz uzyskania jak największych dochodów z reklamy. |
| --- | --- |

(137)

Ponieważ nie można z pewnością stwierdzić, czy TvDanmark jest efektywnym operatorem, oraz wobec niemożności bezpośredniego porównania obu operatorów, Komisja uważa, że wyżej podane badanie nie prowadzi do ostatecznych wniosków. Dlatego Komisja wykonała dalszą dokładną analizę polityki cenowej TV2 oraz dostępnych danych dotyczących rynku reklamy, aby zająć stanowisko w sprawie, czy TV2 podczas badanego działała na rzecz uzyskania jak największych dochodów z reklamy.

| (138) | Komisja porównała najpierw ceny obu operatorów i przeanalizowała politykę cenową TV2. Analiza obejmuje okres 1998-2002, ponieważ strona wnosząca skargę twierdzi, że w tym okresie TV2 rozpoczęła cenowy dumping na rynku reklamy. Następnie Komisja przeanalizowała wydatki na reklamę podmiotów duńskich w porównaniu ze Wspólnotą Europejską, szczególnie w porównaniu z innymi krajami skandynawskimi. Wreszcie, wykonano porównanie cen we wszystkich krajach skandynawskich i dla wszystkich mediów. |
| --- | --- |

(138)

Komisja porównała najpierw ceny obu operatorów i przeanalizowała politykę cenową TV2. Analiza obejmuje okres 1998-2002, ponieważ strona wnosząca skargę twierdzi, że w tym okresie TV2 rozpoczęła cenowy dumping na rynku reklamy. Następnie Komisja przeanalizowała wydatki na reklamę podmiotów duńskich w porównaniu ze Wspólnotą Europejską, szczególnie w porównaniu z innymi krajami skandynawskimi. Wreszcie, wykonano porównanie cen we wszystkich krajach skandynawskich i dla wszystkich mediów.

| (139) | Duńskie władze ochrony konkurencji gospodarczej w tym czasie badają zachowywanie TV2 na rynku reklam. Ocena podana poniżej w żadnym przypadku nie wyprzedza wyniku tego badania. |
| --- | --- |

(139)

Duńskie władze ochrony konkurencji gospodarczej w tym czasie badają zachowywanie TV2 na rynku reklam. Ocena podana poniżej w żadnym przypadku nie wyprzedza wyniku tego badania.

| (140) | Udział w widowni oraz jej struktura, treść oferty programowej, reguły dotyczące czasu reklamy oraz finansowanie stacji są czynnikami wpływającymi na konkurencję na rynku reklamy. Dlatego ceny różnią się w zależności od nadawcy. Stacje również sprzedają produkty zróżnicowane, których ceny ustala się w inny sposób (40). |
| --- | --- |

(140)

Udział w widowni oraz jej struktura, treść oferty programowej, reguły dotyczące czasu reklamy oraz finansowanie stacji są czynnikami wpływającymi na konkurencję na rynku reklamy. Dlatego ceny różnią się w zależności od nadawcy. Stacje również sprzedają produkty zróżnicowane, których ceny ustala się w inny sposób (40).

| (141) | Ceny ustalane przez stacje telewizyjne obejmują znaczne rabaty. Porównywanie cen wymienionych w cennikach nie jest więc miarodajne. Większość umów reklamowych (około 90 %) obejmuje okres roczny i to na podstawie takich umów ustala się zniżki. Oprócz tego istnieje cały szereg innych rabatów (dla nowych reklamodawców, za mniej atrakcyjne czasy reklamowe, rabaty ilościowe itd.). Negocjacjami umów oraz pośrednictwem zajmują się tzw. agencje medialne. |
| --- | --- |

(141)

Ceny ustalane przez stacje telewizyjne obejmują znaczne rabaty. Porównywanie cen wymienionych w cennikach nie jest więc miarodajne. Większość umów reklamowych (około 90 %) obejmuje okres roczny i to na podstawie takich umów ustala się zniżki. Oprócz tego istnieje cały szereg innych rabatów (dla nowych reklamodawców, za mniej atrakcyjne czasy reklamowe, rabaty ilościowe itd.). Negocjacjami umów oraz pośrednictwem zajmują się tzw. agencje medialne.

| (142) | Aby możliwe było porównanie różnych stacji, niezbędne jest średniej różnych stosowanych cen. W poniżej przedstawionej tabeli podane są średnie ceny dla grup docelowych TRP 21-50. Ceny te uzyskano po podzieleniu obrotu odpowiednich stacji TV przez czas reklamowy w skali całego kraju (41):
  Tabela 3 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| TVDanmark (EUR) | 283 | 270 | 252 | 251 | 211 |
| TV2 (EUR) | 480 | 409 | 364 | 381 | 325 |
| Różnica (EUR) | 197 | 139 | 112 | 130 | 114 |
| CPP spółki TVDanmark z CPP spółki TV2 (42)(%) | 58,9 | 66,0 | 69,3 | 65,9 | 64,9 |
| Średni wskaźnik CPP dla zasięgu ważonego wartością TRP 21-50 (0,7) dla TV2 (EUR) | 336 | 286 | 255 | 267 | 228 |
| Wskaźnik CPP spółki TVDanmark jako udział ważony wartością CPP dla TV2 (%) | 84,2 | 94,3 | 99,0 | 94,1 | 92,7 |

(142)

Aby możliwe było porównanie różnych stacji, niezbędne jest średniej różnych stosowanych cen. W poniżej przedstawionej tabeli podane są średnie ceny dla grup docelowych TRP 21-50. Ceny te uzyskano po podzieleniu obrotu odpowiednich stacji TV przez czas reklamowy w skali całego kraju (41):

Tabela 3

1998

1999

2000

2001

2002

TVDanmark (EUR)

283

270

252

251

211

TV2 (EUR)

480

409

364

381

325

Różnica (EUR)

197

139

112

130

114

CPP spółki TVDanmark z CPP spółki TV2 (42)(%)

58,9

66,0

69,3

65,9

64,9

Średni wskaźnik CPP dla zasięgu ważonego wartością TRP 21-50 (0,7) dla TV2 (EUR)

336

286

255

267

228

Wskaźnik CPP spółki TVDanmark jako udział ważony wartością CPP dla TV2 (%)

84,2

94,3

99,0

94,1

92,7

| (143) | Według danych przedstawionych w tabeli cena TvDanmark dla grupy TRP 21-50 była o 30—40 % niższa niż cena TV2. Na rynku reklam telewizyjnych istnieje bezpośrednia relacja pomiędzy średnią liczbą kontaktów i średnią ceną za kontakt (43) – do takiego wniosku doszła Komisja również w przypadku decyzji dotyczącej pomocy państwowej dla France 2 i France 3. Różnicę cen pomiędzy spółkami telewizyjnymi można wyjaśnić relatywną zdolnością danej stacji do generowania widowni. W tym przypadku należy sprawdzić, czy rzeczywiste różnice cenowe odzwierciedlają warunki rynku. |
| --- | --- |

(143)

Według danych przedstawionych w tabeli cena TvDanmark dla grupy TRP 21-50 była o 30—40 % niższa niż cena TV2. Na rynku reklam telewizyjnych istnieje bezpośrednia relacja pomiędzy średnią liczbą kontaktów i średnią ceną za kontakt (43) – do takiego wniosku doszła Komisja również w przypadku decyzji dotyczącej pomocy państwowej dla France 2 i France 3. Różnicę cen pomiędzy spółkami telewizyjnymi można wyjaśnić relatywną zdolnością danej stacji do generowania widowni. W tym przypadku należy sprawdzić, czy rzeczywiste różnice cenowe odzwierciedlają warunki rynku.

| (144) | W porównaniu z francuskim przypadkiem można w badanej sprawie porównywać tylko dwóch operatorów. Nachylenie spadku liniowego będzie zatem liczone na podstawie cen owych dwóch operatorów – co nie zapewni wysokiej wartości statystycznej. Nie będzie również możliwe stwierdzenie, na ile nachylenie linii jest prawidłowe. |
| --- | --- |

(144)

W porównaniu z francuskim przypadkiem można w badanej sprawie porównywać tylko dwóch operatorów. Nachylenie spadku liniowego będzie zatem liczone na podstawie cen owych dwóch operatorów – co nie zapewni wysokiej wartości statystycznej. Nie będzie również możliwe stwierdzenie, na ile nachylenie linii jest prawidłowe.

| (145) | Dlatego w celu stwierdzenia rzeczywistej różnicy cen badanych operatorów zastosowano odpowiedni współczynnik korekcji, próbując w ten sposób zneutralizować przewagę TV2 na rynku. Przelicznik wagowy został wyprowadzony z obliczeń agencji medialnych, odzwierciedla on różnice w zasięgu dla grupy docelowej przy zakupie 100 TRP 21-50 w TvDanmark i w TV2. Zasiąg TvDanmark stanowił średnio niemal 70 % zasiągu TV2 (przy zakupie 100 TRP 21-50). Po zastosowaniu tego przelicznika wagowego ceny są bardziej zbliżone. Komisja zwraca uwagę, że cena TV2 pozostaje nadal nieco wyższa niż cena TvDanmark. Wydaje się, że różnica odzwierciedla warunki rynku. Wyniki należy jednak traktować z pewną rezerwą, ponieważ współczynnik korekcyjny nie pozwala uwzględnić wszystkich różnic w sytuacji rynkowej stacji. |
| --- | --- |

(145)

Dlatego w celu stwierdzenia rzeczywistej różnicy cen badanych operatorów zastosowano odpowiedni współczynnik korekcji, próbując w ten sposób zneutralizować przewagę TV2 na rynku. Przelicznik wagowy został wyprowadzony z obliczeń agencji medialnych, odzwierciedla on różnice w zasięgu dla grupy docelowej przy zakupie 100 TRP 21-50 w TvDanmark i w TV2. Zasiąg TvDanmark stanowił średnio niemal 70 % zasiągu TV2 (przy zakupie 100 TRP 21-50). Po zastosowaniu tego przelicznika wagowego ceny są bardziej zbliżone. Komisja zwraca uwagę, że cena TV2 pozostaje nadal nieco wyższa niż cena TvDanmark. Wydaje się, że różnica odzwierciedla warunki rynku. Wyniki należy jednak traktować z pewną rezerwą, ponieważ współczynnik korekcyjny nie pozwala uwzględnić wszystkich różnic w sytuacji rynkowej stacji.

| (146) | Komisja również zwraca uwagę, że według strony wnoszącej skargę faktyczna konkurencja na rynku reklamy telewizyjnej nie odbywa się na poziomie cen podanych w cennikach lub w średnich cenach GRP lub TRP, tak jak to podano wyżej. W rzeczywistości operatorzy konkurują między sobą w dziedzinie tzw. cen marginalnych. Przypomina się, że to owe ceny marginalne wpłynęły na wiodącą pozycję TV2 na rynku. Żeby reklamodawcy osiągnęli cel swej kampanii, zmuszeni są do kupowania pewnej części punktów ratingowych wyłącznie u TV2. W przypadku tych tzw. jednostek inframarginalnych nie istniała żadna konkurencja i w ten sposób TV2 mogła osiągać dodatkowe zyski. Dlatego operatorzy konkurowali między sobą w dziedzinie punktów ratingowych i cen marginalnych. TvDanmark twierdzi, że ceny te były jeszcze niższe, niż średnie ceny podane tabelach powyżej. |
| --- | --- |

(146)

Komisja również zwraca uwagę, że według strony wnoszącej skargę faktyczna konkurencja na rynku reklamy telewizyjnej nie odbywa się na poziomie cen podanych w cennikach lub w średnich cenach GRP lub TRP, tak jak to podano wyżej. W rzeczywistości operatorzy konkurują między sobą w dziedzinie tzw. cen marginalnych. Przypomina się, że to owe ceny marginalne wpłynęły na wiodącą pozycję TV2 na rynku. Żeby reklamodawcy osiągnęli cel swej kampanii, zmuszeni są do kupowania pewnej części punktów ratingowych wyłącznie u TV2. W przypadku tych tzw. jednostek inframarginalnych nie istniała żadna konkurencja i w ten sposób TV2 mogła osiągać dodatkowe zyski. Dlatego operatorzy konkurowali między sobą w dziedzinie punktów ratingowych i cen marginalnych. TvDanmark twierdzi, że ceny te były jeszcze niższe, niż średnie ceny podane tabelach powyżej.

| (147) | Nie zagłębiając się w analizę słuszności tego twierdzenia, Komisja stwierdza, że wobec silnej pozycji TV2 na rynku zachowanie takie jest możliwe. Chodzi jednak o to, czy zachowywanie TV2 na rynku reklam miało charakter zmierzający do osiągnięcia jak największych dochodów. W tym przypadku nie można wykluczyć, że TV2 utrzymywała swoje ceny na niskim poziomie ze względu na utrzymanie wysokiego udziału w rynku, a to nie znaczy, że spółka nie próbowała w ten sposób powiększać swojego zysku. |
| --- | --- |

(147)

Nie zagłębiając się w analizę słuszności tego twierdzenia, Komisja stwierdza, że wobec silnej pozycji TV2 na rynku zachowanie takie jest możliwe. Chodzi jednak o to, czy zachowywanie TV2 na rynku reklam miało charakter zmierzający do osiągnięcia jak największych dochodów. W tym przypadku nie można wykluczyć, że TV2 utrzymywała swoje ceny na niskim poziomie ze względu na utrzymanie wysokiego udziału w rynku, a to nie znaczy, że spółka nie próbowała w ten sposób powiększać swojego zysku.

| (148) | Na podstawie wyżej wspomnianych danych można stwierdzić, że w czasie badanego okresu ceny TV2 były wyższe niż ceny TvDanmark. Oczywiste jest również, że faktyczny poziom cen podczas tego okresu obniżał się mimo tego, że ceny podane w cennikach rosły. TV2 w dużej mierze stosowała rabaty. |
| --- | --- |

(148)

Na podstawie wyżej wspomnianych danych można stwierdzić, że w czasie badanego okresu ceny TV2 były wyższe niż ceny TvDanmark. Oczywiste jest również, że faktyczny poziom cen podczas tego okresu obniżał się mimo tego, że ceny podane w cennikach rosły. TV2 w dużej mierze stosowała rabaty.

| (149) | Na podstawie analizy cen nie jest możliwe jednak sprawdzenie, czy rozwój cen w rzeczywistości spowodował obniżenie całkowitych dochodów z reklamy, a w tym i wzmożoną potrzebę finansowania przez państwo. Żeby rozstrzygnąć tę kwestię Komisja analizowała system ustalania cen przez TV2 oraz jego wpływ na całkowite dochody z reklamy osiągane przez TV2. |
| --- | --- |

(149)

Na podstawie analizy cen nie jest możliwe jednak sprawdzenie, czy rozwój cen w rzeczywistości spowodował obniżenie całkowitych dochodów z reklamy, a w tym i wzmożoną potrzebę finansowania przez państwo. Żeby rozstrzygnąć tę kwestię Komisja analizowała system ustalania cen przez TV2 oraz jego wpływ na całkowite dochody z reklamy osiągane przez TV2.

| (150) | TV2 dokonała w badanym okresie kilku podwyżek i obniżek cen (udzielenie większych rabatów). Poniższa tabela pokazuje rozwój dochodów TV2 z reklamy w okresie 1998-2002, w którym według strony wnoszącej skargę TV2 podcinała ceny na duńskim rynku (ceny w mln DKK).
  Tabela 4










  (w mln DKK) |
| --- | --- |
| | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 |
| Dochody z reklamy w całej Danii | 1 008 | 884
  (- 11,3 %) | 959
  (+ 8,5 %) | 879
  (- 8,3 %) | 884
  (- 0,6 %) |

(150)

TV2 dokonała w badanym okresie kilku podwyżek i obniżek cen (udzielenie większych rabatów). Poniższa tabela pokazuje rozwój dochodów TV2 z reklamy w okresie 1998-2002, w którym według strony wnoszącej skargę TV2 podcinała ceny na duńskim rynku (ceny w mln DKK).

Tabela 4

(w mln DKK)

1998

1999

2000

2001

2002

Dochody z reklamy w całej Danii

1 008

884

(- 11,3 %)

959

(+ 8,5 %)

879

(- 8,3 %)

884

(- 0,6 %)

| (151) | W 1997 roku TV2 podjęła strategiczną decyzję o niepodnoszeniu swych mocy produkcyjnych. Postanowiono natomiast podnieść ceny w roku 1998. Kolejnej podwyżki cen miały miejsce w roku 1999. Władze duńskie twierdzą, że konkurencja w roku 1999 była tak intensywna, że TV2 w związku z podniesieniem cen miała problemy, a dochody z reklamy obniżyły się w porównaniu z poprzednim rokiem o około 10 %. |
| --- | --- |

(151)

W 1997 roku TV2 podjęła strategiczną decyzję o niepodnoszeniu swych mocy produkcyjnych. Postanowiono natomiast podnieść ceny w roku 1998. Kolejnej podwyżki cen miały miejsce w roku 1999. Władze duńskie twierdzą, że konkurencja w roku 1999 była tak intensywna, że TV2 w związku z podniesieniem cen miała problemy, a dochody z reklamy obniżyły się w porównaniu z poprzednim rokiem o około 10 %.

| (152) | TV2 oczekiwała w roku 2000 wyraźnego zaostrzenia konkurencji związku z wejściem na rynek TvDanmark i nie podniosła swych cen. Jednak w rzeczywistości ceny się obniżyły z powodu nowego systemu rabatów, które TV2 wprowadziła w życie. W efekcie przez cały następny rok TV2 zwiększyła wykorzystanie swojego potencjału reklamowego o 33 %. Jednak system ustalenia cen spowodował podniesienie obrotu ze sprzedaży reklam o 8,4 % w skali całego kraju. W 2001 r. TV2 ponownie podniosła ceny. Mimo tej podwyżki wpływy z reklam i wykorzystanie potencjału w skali całego kraju spadły do poziomu z roku 1999. W roku 2002 TV2 jeszcze raz obniżyła ceny. W ciągu tego roku zanotowano nieznaczny spadek całkowitego obrotu. Jednak obrót ogółem na całym rynku spadł wówczas jeszcze bardziej. |
| --- | --- |

(152)

TV2 oczekiwała w roku 2000 wyraźnego zaostrzenia konkurencji związku z wejściem na rynek TvDanmark i nie podniosła swych cen. Jednak w rzeczywistości ceny się obniżyły z powodu nowego systemu rabatów, które TV2 wprowadziła w życie. W efekcie przez cały następny rok TV2 zwiększyła wykorzystanie swojego potencjału reklamowego o 33 %. Jednak system ustalenia cen spowodował podniesienie obrotu ze sprzedaży reklam o 8,4 % w skali całego kraju. W 2001 r. TV2 ponownie podniosła ceny. Mimo tej podwyżki wpływy z reklam i wykorzystanie potencjału w skali całego kraju spadły do poziomu z roku 1999. W roku 2002 TV2 jeszcze raz obniżyła ceny. W ciągu tego roku zanotowano nieznaczny spadek całkowitego obrotu. Jednak obrót ogółem na całym rynku spadł wówczas jeszcze bardziej.

| (153) | Z wymienionych powodów można stwierdzić, że powszechne stosowanie rabatów spowodowało obniżenie rzeczywistego poziomu cen. TV2 była w stanie zrekompensować sobie spadek cen zwiększeniem czasu reklamowego. Ponieważ konkurencja nie posiadała takiej samej rezerwy wolnych mocy, nie miała takiej samej możliwości. Konkurenci, aby utrzymać się na rynku, zostali zmuszeni dostosować się do poziomu cen TV2. W latach, kiedy TV2 podnosiła swoje ceny, dochodziło do ogólnego spadku obrotu ze sprzedaży reklam. W przypadku gdy TV2 obniżyła ceny, spółka mogła natomiast podnosić obroty brutto. Komisja stwierdziła, że obniżki cen, które stosowała TV2, prowadziły do osiągnięcia wyższego całkowitego zysku. Dlatego polityce cenowej TV2 nie można zarzucić tego, że nie była nastawiona na osiąganie jak największych dochodów przez stację. |
| --- | --- |

(153)

Z wymienionych powodów można stwierdzić, że powszechne stosowanie rabatów spowodowało obniżenie rzeczywistego poziomu cen. TV2 była w stanie zrekompensować sobie spadek cen zwiększeniem czasu reklamowego. Ponieważ konkurencja nie posiadała takiej samej rezerwy wolnych mocy, nie miała takiej samej możliwości. Konkurenci, aby utrzymać się na rynku, zostali zmuszeni dostosować się do poziomu cen TV2. W latach, kiedy TV2 podnosiła swoje ceny, dochodziło do ogólnego spadku obrotu ze sprzedaży reklam. W przypadku gdy TV2 obniżyła ceny, spółka mogła natomiast podnosić obroty brutto. Komisja stwierdziła, że obniżki cen, które stosowała TV2, prowadziły do osiągnięcia wyższego całkowitego zysku. Dlatego polityce cenowej TV2 nie można zarzucić tego, że nie była nastawiona na osiąganie jak największych dochodów przez stację.

| (154) | Porównanie cen duńskich operatorów oraz analiza polityki cenowej TV2 nie pozwala ocenić tego, czy poziom cen na duńskim rynku reklamy telewizyjnej był zbyt niski. Niski poziom cen mógł powstać dlatego, że TV2 wykorzystała swą pozycję lidera do obniżenia całkowitych kosztów reklamy telewizyjnej poniżej poziomu, który obowiązywałby w przypadku normalnej konkurencji. |
| --- | --- |

(154)

Porównanie cen duńskich operatorów oraz analiza polityki cenowej TV2 nie pozwala ocenić tego, czy poziom cen na duńskim rynku reklamy telewizyjnej był zbyt niski. Niski poziom cen mógł powstać dlatego, że TV2 wykorzystała swą pozycję lidera do obniżenia całkowitych kosztów reklamy telewizyjnej poniżej poziomu, który obowiązywałby w przypadku normalnej konkurencji.

| (155) | Żeby wyjaśnić tę sprawę, Komisja analizowała dane ekonomiczne dotyczące rynku reklamy we wszystkich krajach UE i porównywała je z Danią. Najlepiej porównywać jest duński rynek reklamy z innymi krajami nordyckimi i dlatego Komisja wykonała również porównanie między Danią i Finlandią, Szwecja i Norwegia (44). Podstawowymi danymi analizy są: 1) wydatki na reklamę telewizyjną w stosunku do całkowitych wydatków na reklamę; 2) wydatki na reklamę telewizyjną per capita; 3) wydatki na reklamę telewizyjną w % PKB. Kolejna tabela pokazuje przegląd tych danych (45).
  Tabela 5
  Informacje decydujące o wydatkach na reklamę telewizyjną w Danii, UE oraz innych krajach nordyckich | | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wydatki na reklamę telewizyjną w stosunku do całkowych wydatków na reklamę (%) | KD
  EU
  Kraje nordyckie | 27
  35
  24 | 29
  37
  25 | 29
  37
  26 | 30
  37
  27 | 28
  37
  27 | 27
  37
  27 | 27
  37
  26 |
| Wydatki na reklamę telewizyjną per capita (EUR) | KD
  EU
  Kraje nordyckie | 39
  37
  32 | 44
  40
  36 | 48
  45
  41 | 51
  49
  44 | 46
  53
  45 | 47
  60
  54 | 44
  58
  49 |
| Wydatki na reklamę telewizyjną (w % PKB) | KD
  EU
  Kraje nordyckie | 1,49
  2,20
  1,45 | 1,61
  2,34
  1,51 | 1,70
  2,46
  1,62 | 1,77
  2,58
  1,72 | 1,51
  2,70
  1,66 | 1,45
  2,88
  1,73 | 1,34
  2,71
  1,55 |
| Źródło: European Audiovisual Observatory, EuroStat. |

(155)

Żeby wyjaśnić tę sprawę, Komisja analizowała dane ekonomiczne dotyczące rynku reklamy we wszystkich krajach UE i porównywała je z Danią. Najlepiej porównywać jest duński rynek reklamy z innymi krajami nordyckimi i dlatego Komisja wykonała również porównanie między Danią i Finlandią, Szwecja i Norwegia (44). Podstawowymi danymi analizy są: 1) wydatki na reklamę telewizyjną w stosunku do całkowitych wydatków na reklamę; 2) wydatki na reklamę telewizyjną per capita; 3) wydatki na reklamę telewizyjną w % PKB. Kolejna tabela pokazuje przegląd tych danych (45).

Tabela 5

Informacje decydujące o wydatkach na reklamę telewizyjną w Danii, UE oraz innych krajach nordyckich

1995

1996

1997

1998

1999

2000

2001

Wydatki na reklamę telewizyjną w stosunku do całkowych wydatków na reklamę (%)

KD

EU

Kraje nordyckie

27

35

24

29

37

25

29

37

26

30

37

27

28

37

27

27

37

27

27

37

26

Wydatki na reklamę telewizyjną per capita (EUR)

KD

EU

Kraje nordyckie

39

37

32

44

40

36

48

45

41

51

49

44

46

53

45

47

60

54

44

58

49

Wydatki na reklamę telewizyjną (w % PKB)

KD

EU

Kraje nordyckie

1,49

2,20

1,45

1,61

2,34

1,51

1,70

2,46

1,62

1,77

2,58

1,72

1,51

2,70

1,66

1,45

2,88

1,73

1,34

2,71

1,55

Źródło: European Audiovisual Observatory, EuroStat.

| (156) | Z tabeli można stwierdzić, że udział reklamy telewizyjnej we wszystkich wydatkach na reklamę był w Danii niższy (27 %) niż średnia UE (37 %). Jednak dane pokazują, że istnieje ogólny podział na północ i południe Europy (46). W krajach południowych wydatki na reklamę telewizyjną są wyższe niż w nordyckich Państwach Członkowskich (47). Ta sama sytuacja powstaje w przypadku udziału wydatków na reklamę telewizyjną w PKB (48). Również wydatki na reklamę telewizyjną per capita pokazują wielką różnicę między Państwami Członkowskimi (49). Jeżeli porównywamy dane krajów nordyckich, dochodzimy do wniosku, że duński model odpowiada modelowi wydatków reszty tych krajów. |
| --- | --- |

(156)

Z tabeli można stwierdzić, że udział reklamy telewizyjnej we wszystkich wydatkach na reklamę był w Danii niższy (27 %) niż średnia UE (37 %). Jednak dane pokazują, że istnieje ogólny podział na północ i południe Europy (46). W krajach południowych wydatki na reklamę telewizyjną są wyższe niż w nordyckich Państwach Członkowskich (47). Ta sama sytuacja powstaje w przypadku udziału wydatków na reklamę telewizyjną w PKB (48). Również wydatki na reklamę telewizyjną per capita pokazują wielką różnicę między Państwami Członkowskimi (49). Jeżeli porównywamy dane krajów nordyckich, dochodzimy do wniosku, że duński model odpowiada modelowi wydatków reszty tych krajów.

| (157) | Na podstawie wcześniej podanych danych Komisja stwierdza, że nie ma jasnego i jednoznacznego dowodu na to, że ceny na duńskim rynku reklamy telewizyjnej były systematycznie i konsekwentnie obniżane przez politykę cenową TV2. |
| --- | --- |

(157)

Na podstawie wcześniej podanych danych Komisja stwierdza, że nie ma jasnego i jednoznacznego dowodu na to, że ceny na duńskim rynku reklamy telewizyjnej były systematycznie i konsekwentnie obniżane przez politykę cenową TV2.

| (158) | Strona wnosząca skargę przekazała dane zawierające ceny porównawcze (w jednostkach CPM) (50) dla danego rodzaju środka przekazu i według poszczególnych krajów. Dane pozwalają porównać koszty dotarcia do 1 000 odbiorców w Danii, Norwegii oraz Szwecji (51). |
| --- | --- |

(158)

Strona wnosząca skargę przekazała dane zawierające ceny porównawcze (w jednostkach CPM) (50) dla danego rodzaju środka przekazu i według poszczególnych krajów. Dane pozwalają porównać koszty dotarcia do 1 000 odbiorców w Danii, Norwegii oraz Szwecji (51).

| (159) | Dane te pokazują, że reklama telewizyjna w Danii jest tańsza niż w Szwecji lub w Norwegii (52). W mediach drukowanych sytuacja jest natomiast odwrotna (53). |
| --- | --- |

(159)

Dane te pokazują, że reklama telewizyjna w Danii jest tańsza niż w Szwecji lub w Norwegii (52). W mediach drukowanych sytuacja jest natomiast odwrotna (53).

| (160) | Komisja nie może jednak sprawdzić prawidłowości przedłożonych danych. Dane takie nie są też opublikowane. Ze względu na to, że informacje są raczej ograniczone i nie biorą pod uwagę ewentualnych różnic kulturowych, Komisja nie jest w stanie wyciągnąć z nich żadnych miarodajnych wniosków co do poziomu cen w różnych rodzajach mediów w Skandynawii. |
| --- | --- |

(160)

Komisja nie może jednak sprawdzić prawidłowości przedłożonych danych. Dane takie nie są też opublikowane. Ze względu na to, że informacje są raczej ograniczone i nie biorą pod uwagę ewentualnych różnic kulturowych, Komisja nie jest w stanie wyciągnąć z nich żadnych miarodajnych wniosków co do poziomu cen w różnych rodzajach mediów w Skandynawii.

| (161) | Dlatego Komisja stwierdza, że TV2 miała w czasie badanego okresu najwyższe ceny reklamy na duńskim rynku, ponieważ mogła ustalić cenę swojego produktu na poziomie 15—40 % wyższym niż konkurencja, w zależności od danej grupy odbiorców. W porównaniu ze Szwecją oraz Norwegią ceny w Danii są niższe o około 20 %. |
| --- | --- |

(161)

Dlatego Komisja stwierdza, że TV2 miała w czasie badanego okresu najwyższe ceny reklamy na duńskim rynku, ponieważ mogła ustalić cenę swojego produktu na poziomie 15—40 % wyższym niż konkurencja, w zależności od danej grupy odbiorców. W porównaniu ze Szwecją oraz Norwegią ceny w Danii są niższe o około 20 %.

| (162) | Na podstawie wcześniej podanych analiz Komisja stwierdza, że z punktu widzenia pomocy państwa nie istnieją dzisiaj żadne jasne dowody na to, że TV2 nie starała się osiągać jak największych dochodów z reklamy, oraz że zachowywanie to spowodowało potrzebę wyższego finansowania ze Skarbu Państwa. W każdym razie Komisja uznaje, że możliwy spadek dochodów TV2 ze sprzedaży reklam, nie jest wyższy niż wcześniej ustalona nadwyżka rekompensaty. |
| --- | --- |

(162)

Na podstawie wcześniej podanych analiz Komisja stwierdza, że z punktu widzenia pomocy państwa nie istnieją dzisiaj żadne jasne dowody na to, że TV2 nie starała się osiągać jak największych dochodów z reklamy, oraz że zachowywanie to spowodowało potrzebę wyższego finansowania ze Skarbu Państwa. W każdym razie Komisja uznaje, że możliwy spadek dochodów TV2 ze sprzedaży reklam, nie jest wyższy niż wcześniej ustalona nadwyżka rekompensaty.

VI.   WNIOSKI

| (163) | Z powodów wymienionych powyżej Komisja stwierdza, że pomoc dla TV2, o której mowa w niniejszym postępowaniu, zawiera nadwyżkę w wysokości 628,2 mln DKK (84,3 mln EUR) oraz że kwota ta nie jest zgodnie z art. 86 ust 2 Traktatu zgodna ze wspólnym rynkiem i podlega windykacji. Jeżeli chodzi o podmiot, który powinien zwrócić podaną kwotę, Komisja zwraca uwagę, że w grudniu, kiedy TV2 została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością TV2/DANMARK A/S (dalej zwaną TV2 A/S), cała kwota pomocy została przeniesiona do nowej spółki TV2 A/S. Wynika stąd, że cała kwota nadwyżki obciąża obecnie TV2 A/S i dlatego od tej spółki należy domagać się zwrotu. Wartość nadwyżki obliczona została w skali rocznej na podstawie stanu na koniec każdego roku (31 grudnia). Datę tę należy stosować do celów obliczania odsetek, |
| --- | --- |

(163)

Z powodów wymienionych powyżej Komisja stwierdza, że pomoc dla TV2, o której mowa w niniejszym postępowaniu, zawiera nadwyżkę w wysokości 628,2 mln DKK (84,3 mln EUR) oraz że kwota ta nie jest zgodnie z art. 86 ust 2 Traktatu zgodna ze wspólnym rynkiem i podlega windykacji. Jeżeli chodzi o podmiot, który powinien zwrócić podaną kwotę, Komisja zwraca uwagę, że w grudniu, kiedy TV2 została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością TV2/DANMARK A/S (dalej zwaną TV2 A/S), cała kwota pomocy została przeniesiona do nowej spółki TV2 A/S. Wynika stąd, że cała kwota nadwyżki obciąża obecnie TV2 A/S i dlatego od tej spółki należy domagać się zwrotu. Wartość nadwyżki obliczona została w skali rocznej na podstawie stanu na koniec każdego roku (31 grudnia). Datę tę należy stosować do celów obliczania odsetek,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa przyznana w latach 1995—2002 na rzecz TV2/DANMARK w formie środków z opłat abonamentowych i innych środków opisanych w niniejszej decyzji jest zgodna z ze wspólnym rynkiem zgodnie z art. 86 ust. 2 Traktatu, z wyjątkiem kwoty 628,2 mln DKK.

Artykuł 2

1.   Dania podejmie wszelkie konieczny środki, aby odzyskać wyżej wymienioną kwotę 628,2 mln DKK.

2.   Zwrot nastąpi bezzwłocznie na podstawie obowiązującego prawa krajowego, o ile prawo to pozwala na szybkie i skuteczne wykonanie niniejszej decyzji.

3.   Kwota do zwrotu obciążona jest odsetkami za cały okres, licząc od daty oddania ich do dyspozycji beneficjenta do dnia zwrotu. Oprocentowanie obliczane jest zatem w skali rocznej, począwszy od pierwszego roku, w którym miała miejsce nadwyżka rekompensaty. W odniesieniu do kolejnych lat należne odsetki odpowiadają kwotom nadwyżki rekompensaty za dany rok.

4.   Należna odsetki, o których mowa w ust. 3, oblicza się zgodnie z procedurą określoną w art. 9 i 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (54).

Artykuł 3

Dania powiadamia Komisję w ciągu dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji o środkach podjętych lub planowanych w celu jej wykonania. Informacje te zostaną przedstawione w kwestionariuszu zawartym w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Decyzja jest skierowana do Królestwa Danii.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 2004 r.

W imieniu Komisji

Mario MONTI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 59 z 14.3.2003, str. 2.

1

(2)  Dz.U. C 320 z 15.11.2001, str. 5.

2

(3)  Patrz: przypis 1.

3

(4)  Ustawą nr 335 z dnia 4 czerwca 1986 r., króra weszła w życie dnia 1 lipca 1986 r.

4

(5)  Ustawa nr 578 z dnia 24 czerwca 1994 r., zmieniona ustawą nr 666 z dnia 5 lipca 1996 r. , ustawą nr 75 z dnia 29 stycznia 1997 r., ustawą nr 138 z dnia 19 lutego 1998 r., ustawą nr 208 z dnia 6 kwietnia 1999 r., ustawą nr 551 z dnia 20 czerwca 2000 r., ustawą nr 203 z dnia 22 marca 2001 r., ustawą nr 701 z dnia 5 lipca 2001 r. oraz ustawą nr 1052 z dnia 17 grudnia 2002 r.

5

(6)  Sekcja 18 pkt 1 ustawy o nadawaniu.

6

(7)  Sekcja 6 lit. a) pkt 2 ustawy o nadawaniu.

7

(8)  Zarządzenie wykonawcze nr 1346 z dnia 18 grudnia 2000 r.

8

(9)  Zarządzenie wykonawcze nr 874 z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie satelitarnych i kablowych systemów nadawania programów radiowych i telewizyjnych, zarządzenie wykonawcze nr 1349 z dnia 18 grudnia 2000 r. w sprawie lokalnych nadawców radiowo-telewizyjnych.

9

(10)  Sekcja 6e i sekcja 6e ust. 5 ustawy o nadawaniu.

10

(11)  Zarządzenie nr 740 z dnia 21 sierpnia 2001 r. w sprawie prowadzenia osobnych rachunków działalności publicznej Duńskiego Radia i TV2 i innych przedsięwzięć, przyjęte w celu wykonania dyrektywy 2000/52/WE (Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 75).

11

(12)  Sekcje 61–63 ustawy o nadawaniu.

12

(13)  Patrz: sekcja 38 ustawy o radiokomunikacji i przydzielaniu częstotliwości radiowych oraz sekcja 48 duńskiej ustawy o częstotliwościach radiowych.

13

(14)  Umowa o mediach 1997–2000.

14

(15)  Wprowadzona ustawą nr 1208 z dnia 27 grudnia 1996 r. i włączone do sekcji 60a ustawy o nadawaniu w wersji z roku 1997 uchylonej dnia 1 stycznia 2002 r. ustawą nr 259 z dnia 8 maja 2002 r. Wysokość opłaty zostaje ustalona w przeliczeniu na mieszkańca obszaru objętego tą opłatą i co roku podwyższana.

15

(16)  Reklamodawcy mogą wykupywać czas reklamowy w duńskich stacjach telewizyjnych na dwa sposoby, na podstawie punktów ratingowych brutto Gross Rating Points (GRP), które uwzględniają całkowitą liczbie widzów w wieku powyżej 12 lat lub na podstawie Target Rating Points (TRP), które są oparte na węższej grupie telewidzów. TV2 jest jedyną stacją telewizyjną w Danii, która sprzedaje również na podstawie GRP.

16

(17)  Orzeczenie Trybunału z dnia 13 marca 2001 r. w sprawie C-379/98, PreussenElektra AG przeciwko Schleswagu, Zb.Orz. [2001], str. I-2099, szczególnie ust. 61.

17

PreussenElektra

Schleswagu

(18)  Patrz: orzeczenie Trybunału z dnia 16 maja 2000 r. w sprawie C-83/98 Republika Francuska przeciwko Ladbroke Racine Ltd i Komisji Wspólnot Europejskich. Zb.Orz. [2000], str. I-3271, ust. 50.

18

Republika Francuska

Ladbroke Racine Ltd i Komisji Wspólnot Europejskich.

(19)  Patrz: pkt 17 komunikatu Komisji w sprawie stosowania zasad pomocy państwa do nadawania w służbie publicznej i decyzja Komisji nr 631/2001 z dnia 22 maja 2000 r. dotycząca opłat abonamentowych.

19

(20)  Op.cit., szczególnie pkt 58.

20

Op.cit.

(21)  Punkt 10 obwieszczenia Komisji o zastosowaniu zasad pomocy państwa środków dotyczących podatku bezpośredniego od przedsiębiorstw (Dz.U. C 384 z 10.12.1998, str. 3).

21

(22)  Punkt 2.1.2. obwieszczenia Komisji o zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formą gwarancji (Dz.U. C 71 z 11.3.2000, str. 7).

22

(23)  Patrz: Pomoc nr NN 70/98, „Pomoc państwa dla publicznych kanałów telewizyjnych ‘Kinderkanal a Phoeni’” (Dz.U. C 238 z 21.8.1999, str. 3).

23

Kinderkanal a Phoeni

(24)  Sprawa C-280/00, Altmark Trans a Regierungspräsidium Magdeburg, Zb.Orz. [2003], str. I-7747.

24

Altmark Trans a Regierungspräsidium Magdeburg,

(25)  Orzeczenie Trybunału z dnia 13 czerwca 1988 r. w sprawie 102/87, Republika Francuskaa preciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [1988], str. 4067 oraz zarządzenie przewodniczącego Trybunału z dnia 17 marca 1989 r. w sprawie 303/88, Republika Włoska przeciwko Komisjii Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [1989], str. 801.

25

Republika Francuskaa preciwko Komisji Wspólnot Europejskich

przeciwko Komisjii Wspólnot Europejskich

(26)  Punkt 18 komunikatu w sprawie nadawania.

26

(27)  Orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2002 r. sprawy sprawach połączonych T-185/00, T-216/00, T-299/00 i T-300/00, Métropole Télévision SA (M6) (T-185/00), Antena 3 de Televisión, SA (T-216/00), Gestevisión Telecinco, SA (T-299/00) oraz SIC – Sociedade Independente de Comunicação, SA (T-300/00) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [2002], str. II-3805.

27

Métropole Télévision SA (M6) (T-185/00), Antena 3 de Televisión, SA (T-216/00), Gestevisión Telecinco, SA (T-299/00) oraz SIC – Sociedade Independente de Comunicação, SA (T-300/00) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich,

(28)  Orzeczenie Trybunału z dnia 17 września 1980 r. w sprawie 730/79, Philip Morris Holland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [1980], str. 2671, ust. 11; orzeczenie Trybunału z dnia 21 marca 1991 r. w sprawie C-303/88, Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [1991], str. I-1433, ust. 17; orzeczenie Trybunału z dnia 19 wrzésnia 2000 r. w sprawie C-156/98, Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [2000], str. I-6857, pkt 33.

28

Philip Morris Holland BV przeciwko

Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

Republika Federalna Niemiec przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(29)  Altmark (op.cit.), ust. 101—109.

29

op.cit.

(30)  Orzeczenie Trybunału z dnia 27 marca 1974 r. w sprawie 127-73 Belgische Radio en Televisie przeciwko SV SABAM i NV Fonior, Zb.Orz. [1974], str. 313.

30

Belgische Radio en Televisie przeciwko SV SABAM i NV Fonior

(31)  Ustęp 14 decyzji Komisji 97/606/WE z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyłącznym prawie do transmisji reklam telewizyjnych we Flandrii (Dz.U. L 244 z 6.9.1997, str. 18).

31

(32)  Dyrektywa Komisji 2000/52/WE z dnia 26 lipca 2000 r. zmieniająca dyrektywę 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między Państwami Członkowskim a przedsiębiorstwami publicznymi (Dz.U. L 195 z 29.7.1980, str. 75).

32

(33)  Komunikat w sprawie nadawania, pkt 53.

33

(34)  Np. marża zysku z tytułu wynajęcia słupów transmisyjnych wynosi 100 %, w przypadku merchandisingu było to w granicach 53,5 % i 100 %, w przypadku sprzedaży programu – między 85,7 % i 92,3 %, w przypadku pozostalych źródeł dochodów – między 62 % i 75 %.

34

(35)  Kapitał, który został do TV2 przenesiony na digitalizacji, w roku 1997 pokazuje się jako dochód. Jeżeli inwestycja została wykonana, odpowiednie obniżenie jesz zaliczane jako koszty.W celu zabronieniu podwójnego zaliczania tych samych kosztów, zostało obniżenie kapitału odpowiadające inwestycji odliczone z kosztów brutto do udzielania usług publicznych.

35

Źródło: Roczny rachunek zysków i strat TV2.

Źródło

(36)  Różnica między opłatą za korzystanie z częstotliwości, uiszczaną przez TV2 a opłatą sieciową płaconą przez TvDanmark.

36

(37)  Różnica między opłatą za korzystanie z częstotliwości, uiszczaną przez TV2 a opłatą sieciową płaconą przez TvDanmark.

37

(38)  Decyzja Komisji 2004/339/WE z dnia 15 października 2003 r. w sprawie środków przyznanych przez Włochy dla RAI SpA (Dz.U. L 119 z 23.4.2004 r., str. 1).

38

(39)  Orzeczenie Trybunału z dnia 3 października 1991 r. w sprawie C-261/89, Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [1991], str. I-4437; Orzeczenie Trybunału z dnia 14 września 1994 r. w sprawach połączonych C-278/92, C-279/92 i C-280/92, Królestwo Hiszpanii przeciwko Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. [1994], str. I-4103.

39

Republika Włoska przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich,

Królestwo Hiszpanii przeciwko Wspólnot Europejskich,

(40)  Różne kategorie punktów ratingowych, kampanii reklamowych itd.

40

(41)  System pomiaru Gallupa rejestruje, ile punktów Gross Rating rzeczywiście dostarcza każda stacja. Numer stacji jest poprawiony w sposób odźwierciedlający ilość dostarczanych TRP.

41

Gross Rating

(42)  CPP oznacza Cost Per Point, tz. cenę reklamy za jeden punkt ratingowy (albo GRP, lub TRP).

42

(43)  Pomoc państwa C 60/1999 (ex NN 167/95) – Francja, Wsparcie na rzecz France 2 oraz France 3, 10 grudnia 2003 r.

43

Wsparcie na rzecz France 2 oraz France 3

(44)  Tak władze duńskie, jak i strona wnosząca skargę wyrażają pogląd, iż ceny w Danii można najlepiej porównywać z krajami nordyckimi, ponieważ warunki rynku sa do pewnego stopnia identyczne (wielkość, zwyczaje widzów).

44

(45)  Dane za rok 2002 nie były dostępne.

45

(46)  Podział ten wynika głównie z faktu, że mieszkańcy krajów nordyckich spędzają znacznie mniej czasu na oglądanie TV. W Danii średni czas oglądania telewizji wynosił w 2002 r. 156 minut na mieszkańca, podczas gdy w EU 192 minuty.

46

(47)  W roku 2001 wartość procentowa w EU była najwyższa w południowych Państwach Członkowskich – w Portugalii (60 %), we Włoszech (54 %) i w Grecji (49 %). Ale w Niderlandach (23 %), Finlandii (24 %), Austrii (26 %) i Irlandii (26 %), co stanowi wartość niższą niż w Danii. Wartość procentowa w Szwecji odpowiada Danii.

47

(48)  Podział wydatków na reklamę telewizyjną z dochodu krajowego brutto był wyższy niż w krajach południowych, np. Portugalia (6,66 ‰), Grecja (4,04 ‰), Włochy (3,22 ‰) oraz Hiszpania (3,21 ‰).

48

(49)  Wydatki na reklamę telewizyjną per capita były w roku 2001 niższe niż w Finlandii (42 EUR) i Szwecji (43 EUR) i na przybliżonym poziomie jak w Niderlanbach (45 EUR). Największe wydatki zanotowano w Zjednoczonym Królestwie (90 EUR), w Portugalii (80 EUR) oraz Belgii (73 EUR).

49

(50)  CPM (Cost per Millum, tzn. cena za dotarcie do 1 000 widzów) oznacza wydatki na wytworzenie 1000 kontaktów w ramach grupy lub dotarcie do 1 000 różnych osób w grupie.

50

(51)  Ceny za kontakt dla Norwegii i Danii są szacowane na podstawie danych z lokalnej stacji SBS station. Oszacowania dotyczące cen w mediach drukowanych pochodzą z jednej agencji medialnych.

51

(52)  CPM dla telewizji wynosi 13 w Danii, 14 w Szwecji oraz 18 w Norwegii.

52

(53)  CPM dla mediów drukowanych wynosi 21 w Danii 17 w Szwecji i 12 w Norwegii.

53

(54)  Dz.U. L 140 z 30.4.2004, str. 1.

54

---

Załącznik

Informacje dotyczące wykonania decyzji Komisji 2005/217/WE

1.   Wyliczenie kwoty do zwrotu

| 1.1. | Proszę podać informacje o kwocie bezprawnie przyznanej pomocy państwa oddanej do dyspozycji beneficjenta.








  Data (1) | Wartość wsparcia (2) | Waluta | Imię i adres odbiorcy pomocy |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | |
| | | | |
| | | | |

1.1.

Proszę podać informacje o kwocie bezprawnie przyznanej pomocy państwa oddanej do dyspozycji beneficjenta.

Data (1)

Wartość wsparcia (2)

Waluta

Imię i adres odbiorcy pomocy

Uwagi:

| 1.2. | Należy wyjaśnić, w jaki sposób wyliczone zostaną należne odsetki od kwoty podlegającej zwrotowi. |
| --- | --- |

1.2.

Należy wyjaśnić, w jaki sposób wyliczone zostaną należne odsetki od kwoty podlegającej zwrotowi.

2.   Planowane oraz dotychczas podjęte środki w celu odzyskania pomocy

| 2.1. | Należy opisać szczegółowo planowane i dotychczas podjęte środki w celu bezzwłocznego i skutecznego odzyskania pomocy. Proszę także, gdzie to właściwe, wskazać odpowiednie podstawy prawne podjętych środków. |
| --- | --- |

2.1.

Należy opisać szczegółowo planowane i dotychczas podjęte środki w celu bezzwłocznego i skutecznego odzyskania pomocy. Proszę także, gdzie to właściwe, wskazać odpowiednie podstawy prawne podjętych środków.

| 2.2. | Do kiedy nastąpi pełny zwrot środków? |
| --- | --- |

2.2.

Do kiedy nastąpi pełny zwrot środków?

3.   Kwota dotychczas zwrócona

| 3.1. | Proszę podać następujące informacje na temat kwot pomocy, które zostały już zwrócone przez beneficjenta:








  Data (3) | Zwrócona kwota | Waluta | Imię i adres odbiorcę wsparcia |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| | | | |
| | | | |
| | | | |

3.1.

Proszę podać następujące informacje na temat kwot pomocy, które zostały już zwrócone przez beneficjenta:

Data (3)

Zwrócona kwota

Waluta

Imię i adres odbiorcę wsparcia

| 3.2. | Proszę załączyć dowód zwrotu kwot podanych w tabeli w pkt 3.1. |
| --- | --- |

3.2.

Proszę załączyć dowód zwrotu kwot podanych w tabeli w pkt 3.1.

---

(1)  Data otrzymania pomocy lub raty pomocy.

(2)  Wartość pomocy, którą otrzymał odbiorca (ekwiwalent dotacji brutto).

(3)  Data zwrotu kwoty.

---

| 23.3.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 85/22 |
| --- | --- | --- | --- |

23.3.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 85/22

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 5 lipca 2005 r.

dotycząca programu pomocy, jaki Włochy zamierzają wprowadzić w życie w celu ochrony bergamot i ich produktów pochodnych w Kalabrii

(notyfikowana jako dokument nr  C(2005) 1814)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(2006/218/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

po zwróceniu się do zainteresowanych stron o przedłożenie swoich uwag zgodnie z wyżej wymienionym artykułem,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Pismem z dnia 20 stycznia 2000 r., zarejestrowanym dnia 25 stycznia 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję, na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu, o projekcie ustawy przewidującej normy dotyczące ochrony bergamot i ich produktów pochodnych. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 20 stycznia 2000 r., zarejestrowanym dnia 25 stycznia 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej powiadomiło Komisję, na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu, o projekcie ustawy przewidującej normy dotyczące ochrony bergamot i ich produktów pochodnych.

| (2) | Pismem z dnia 14 marca 2000 r. służby Komisji zwróciły się do władz Włoch o dodatkowe informacje w sprawie pomocy przewidzianej w wyżej wymienionym projekcie ustawy. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 14 marca 2000 r. służby Komisji zwróciły się do władz Włoch o dodatkowe informacje w sprawie pomocy przewidzianej w wyżej wymienionym projekcie ustawy.

| (3) | Pismem z dnia 15 marca 2000 r., zarejestrowanym dnia 28 marca 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji fragment Gazzetta ufficiale della Repubblica Italiana ukazujący, że projekt wymienionej ustawy został opublikowany jako ustawa nr 39 dnia 25 lutego 2000 r. (dalej zwana „ustawą nr 39”) oraz notę władz włoskich, z której wynika, że warunkiem udzielenia pomocy w ramach planowanego programu będzie zgoda Komisji. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 15 marca 2000 r., zarejestrowanym dnia 28 marca 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji fragment Gazzetta ufficiale della Repubblica Italiana ukazujący, że projekt wymienionej ustawy został opublikowany jako ustawa nr 39 dnia 25 lutego 2000 r. (dalej zwana „ustawą nr 39”) oraz notę władz włoskich, z której wynika, że warunkiem udzielenia pomocy w ramach planowanego programu będzie zgoda Komisji.

| (4) | Pismem z dnia 5 czerwca 2000 r., zarejestrowanym dnia 9 czerwca 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji informacje dodatkowe, o które zwrócono się do władz Włoch pismem z dnia 14 marca 2000 r. |
| --- | --- |

(4)

Pismem z dnia 5 czerwca 2000 r., zarejestrowanym dnia 9 czerwca 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji informacje dodatkowe, o które zwrócono się do władz Włoch pismem z dnia 14 marca 2000 r.

| (5) | Po przeanalizowaniu tych informacji, służby Komisji zwróciły się do władz Włoch o dalsze informacje, pismem z dnia 28 czerwca 2000 r. |
| --- | --- |

(5)

Po przeanalizowaniu tych informacji, służby Komisji zwróciły się do władz Włoch o dalsze informacje, pismem z dnia 28 czerwca 2000 r.

| (6) | Pismem z dnia 17 lipca 2000 r., zarejestrowanym dnia 25 lipca 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź władz Włoch na wyżej wspomniane pismo z dnia 28 czerwca 2000 r. |
| --- | --- |

(6)

Pismem z dnia 17 lipca 2000 r., zarejestrowanym dnia 25 lipca 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji odpowiedź władz Włoch na wyżej wspomniane pismo z dnia 28 czerwca 2000 r.

| (7) | Pismem z dnia 6 października 2000 r. Komisja powiadomiła Włochy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy przewidzianej ustawą nr 39 (Komisja podjęła decyzję w ścisłym tego słowa znaczeniu na posiedzeniu w dniu 20 września 2000 r.). |
| --- | --- |

(7)

Pismem z dnia 6 października 2000 r. Komisja powiadomiła Włochy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy przewidzianej ustawą nr 39 (Komisja podjęła decyzję w ścisłym tego słowa znaczeniu na posiedzeniu w dniu 20 września 2000 r.).

| (8) | Decyzja Komisji w sprawie rozpoczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich
   (1). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przesyłanie uwag dotyczących danej pomocy. |
| --- | --- |

(8)

Decyzja Komisji w sprawie rozpoczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich
   (1). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przesyłanie uwag dotyczących danej pomocy.

| (9) | Komisja nie otrzymała od zainteresowanych stron uwag na temat pomocy. |
| --- | --- |

(9)

Komisja nie otrzymała od zainteresowanych stron uwag na temat pomocy.

II.   OPIS

| (10) | Artykuł 4 ustawy nr 39 przewiduje, że pomoc na rzecz gospodarstw rolnych, rolników indywidualnych lub zrzeszonych, jak również pozostałych podmiotów zajmujących się uprawą bergamot, udzielana jest na podstawie powierzchni uprawnej oraz ilości bergamot rzeczywiście dostarczonych. Szczegółowe warunki oraz procedury związane z udzielaniem pomocy zostały ustalone rozporządzeniem Ministra Polityki Rolnej i Leśnej, po konsultacji z władzami regionu Kalabrii, konsorcjum bergamot, najbardziej reprezentatywnych organizacji branżowych, ośrodka badań cytrusów i ich produktów pochodnych Reggio Calabria oraz Instytutu Badawczego ds. Cytrusów Acireale. Przewidywany budżet przeznaczony na sfinansowanie pomocy wynosi 2 miliardy ITL (1 032 914 EUR). |
| --- | --- |

(10)

Artykuł 4 ustawy nr 39 przewiduje, że pomoc na rzecz gospodarstw rolnych, rolników indywidualnych lub zrzeszonych, jak również pozostałych podmiotów zajmujących się uprawą bergamot, udzielana jest na podstawie powierzchni uprawnej oraz ilości bergamot rzeczywiście dostarczonych. Szczegółowe warunki oraz procedury związane z udzielaniem pomocy zostały ustalone rozporządzeniem Ministra Polityki Rolnej i Leśnej, po konsultacji z władzami regionu Kalabrii, konsorcjum bergamot, najbardziej reprezentatywnych organizacji branżowych, ośrodka badań cytrusów i ich produktów pochodnych Reggio Calabria oraz Instytutu Badawczego ds. Cytrusów Acireale. Przewidywany budżet przeznaczony na sfinansowanie pomocy wynosi 2 miliardy ITL (1 032 914 EUR).

| (11) | Artykuł 6 ust. 1 i 2 ustawy nr 39 przewiduje pomoc na realizację planów mających na celu:






  a) | zwiększenie wielkości upraw bergamot, które mają zastąpić uprawy innych gatunków cytrusów; |
| --- | --- | --- |

(11)

Artykuł 6 ust. 1 i 2 ustawy nr 39 przewiduje pomoc na realizację planów mających na celu:

a)

zwiększenie wielkości upraw bergamot, które mają zastąpić uprawy innych gatunków cytrusów;

| b) | przerzedzanie i/lub przeszczepianie; |
| --- | --- |

b)

przerzedzanie i/lub przeszczepianie;

| c) | rozwój szkółek i mechanizację gospodarstw; |
| --- | --- |

c)

rozwój szkółek i mechanizację gospodarstw;

| d) | budowę zabudowań gospodarczych; |
| --- | --- |

d)

budowę zabudowań gospodarczych;

| e) | realizację prac w zakresie infrastruktury na niewielką lub średnią skalę w celu obniżenia kosztów produkcji i zachęcenia do wznowienia upraw; |
| --- | --- |

e)

realizację prac w zakresie infrastruktury na niewielką lub średnią skalę w celu obniżenia kosztów produkcji i zachęcenia do wznowienia upraw;

| f) | budowę urządzeń do celów przetwórstwa i wprowadzania do obrotu; |
| --- | --- |

f)

budowę urządzeń do celów przetwórstwa i wprowadzania do obrotu;

| g) | wykonywanie analiz i badań oraz zapewnianie pomocy technicznej; |
| --- | --- |

g)

wykonywanie analiz i badań oraz zapewnianie pomocy technicznej;

| h) | realizację działań promocyjnych w sektorze handlowym. |
| --- | --- |

h)

realizację działań promocyjnych w sektorze handlowym.

| (12) | Rzeczone plany mogą przedkładać konsorcjum bergamot, gminy położone w strefach wymienionych w rejestrze działek, na których uprawia się bergamoty, jak również rolnicy indywidualni lub zrzeszeni, uprawiający działalność na tych samych obszarach. |
| --- | --- |

(12)

Rzeczone plany mogą przedkładać konsorcjum bergamot, gminy położone w strefach wymienionych w rejestrze działek, na których uprawia się bergamoty, jak również rolnicy indywidualni lub zrzeszeni, uprawiający działalność na tych samych obszarach.

| (13) | Pomoc udzielona w formie dotacji kapitałowych może dochodzić do 75 % wydatków kwalifikowanych, w ramach ogólnego pakietu w wysokości 6 mld ITL (3 098 742 EUR) na rok 2000 oraz 3 mld ITL (1 549 371 EUR) na każdy rok w okresie od 2001 do 2004 r. |
| --- | --- |

(13)

Pomoc udzielona w formie dotacji kapitałowych może dochodzić do 75 % wydatków kwalifikowanych, w ramach ogólnego pakietu w wysokości 6 mld ITL (3 098 742 EUR) na rok 2000 oraz 3 mld ITL (1 549 371 EUR) na każdy rok w okresie od 2001 do 2004 r.

| (14) | Artykuł 6 ustęp trzeci ustawy nr 39 przewiduje również pomoc na realizację planów dotyczących elektryfikacji oraz planów dotyczących odnawiania dróg gminnych i dróg dostępu do gospodarstw, przedłożonych przez gminy, na terenie których znajdują się drogi dostępu do gospodarstw zajmujących się uprawą bergamot. Ma to na celu ułatwienie dostępu do tych gospodarstw i umożliwienie mechanizacji upraw. |
| --- | --- |

(14)

Artykuł 6 ustęp trzeci ustawy nr 39 przewiduje również pomoc na realizację planów dotyczących elektryfikacji oraz planów dotyczących odnawiania dróg gminnych i dróg dostępu do gospodarstw, przedłożonych przez gminy, na terenie których znajdują się drogi dostępu do gospodarstw zajmujących się uprawą bergamot. Ma to na celu ułatwienie dostępu do tych gospodarstw i umożliwienie mechanizacji upraw.

| (15) | Przewidywany budżet przeznaczony na sfinansowanie pomocy wynosi 4 mld ITL (2 065 828 EUR) na rok 2000 oraz 2 mld ITL (1 032 914 EUR) na każdy kolejny rok w okresie 2001–2004. |
| --- | --- |

(15)

Przewidywany budżet przeznaczony na sfinansowanie pomocy wynosi 4 mld ITL (2 065 828 EUR) na rok 2000 oraz 2 mld ITL (1 032 914 EUR) na każdy kolejny rok w okresie 2001–2004.

III.   WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA PRZEWIDZIANEGO W ART. 88 UST. 2 TRAKTATU

| (16) | Komisja wszczęła postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 Traktatu, ponieważ miała wątpliwości co do zgodności tego systemu pomocy ze wspólnym rynkiem. Wątpliwości te dotyczyły kwestii, które przedstawione są poniżej. |
| --- | --- |

(16)

Komisja wszczęła postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 Traktatu, ponieważ miała wątpliwości co do zgodności tego systemu pomocy ze wspólnym rynkiem. Wątpliwości te dotyczyły kwestii, które przedstawione są poniżej.

| (17) | Z reguły władze Włoch, zamiast dostarczać odpowiedzi na konkretne pytania, które im stawiano, stwierdzały, że pomoc dotyczy jedynie interwencji przewidzianych w regionalnym programie operacyjnym w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (2), w formie zatwierdzonej przez instytucje Wspólnoty. W chwili dostarczenia przez władze Włoch powyższych informacji badanie omawianego programu jeszcze trwało i nie istniała możliwość przewidzenia, jaka jego część zostanie zatwierdzona. |
| --- | --- |

(17)

Z reguły władze Włoch, zamiast dostarczać odpowiedzi na konkretne pytania, które im stawiano, stwierdzały, że pomoc dotyczy jedynie interwencji przewidzianych w regionalnym programie operacyjnym w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (2), w formie zatwierdzonej przez instytucje Wspólnoty. W chwili dostarczenia przez władze Włoch powyższych informacji badanie omawianego programu jeszcze trwało i nie istniała możliwość przewidzenia, jaka jego część zostanie zatwierdzona.

| (18) | Jeżeli chodzi o art. 4:






  a) | pomoc przewidziana w zależności od ilości dostarczonych bergamot wydawała się stanowić pomoc operacyjną niezgodną ze wspólnym rynkiem, jak zostało to określone w pkt 3.5 Wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa (3); władze Włoch nigdy wyraźnie nie zobowiązały się jej wycofać, pomimo że Komisja o to wniosła w swoim piśmie z dnia 14 marca 2000 r. (patrz odpowiedź, o której mowa w pkt 17); |
| --- | --- | --- |

(18)

Jeżeli chodzi o art. 4:

a)

pomoc przewidziana w zależności od ilości dostarczonych bergamot wydawała się stanowić pomoc operacyjną niezgodną ze wspólnym rynkiem, jak zostało to określone w pkt 3.5 Wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa (3); władze Włoch nigdy wyraźnie nie zobowiązały się jej wycofać, pomimo że Komisja o to wniosła w swoim piśmie z dnia 14 marca 2000 r. (patrz odpowiedź, o której mowa w pkt 17);

| b) | pomoc przewidziana w zależności od uprawianej powierzchni została przedstawiona z rolnośrodowiskowego punktu widzenia; władze Włoch nie dostarczyły żadnych informacji, które pozwoliłyby zapewnić, że przestrzegane będą przepisy art. 22, 23 oraz 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (4), artykuły 12 do 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1750/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (5), oraz pkt 5.3 wytycznych. |
| --- | --- |

b)

pomoc przewidziana w zależności od uprawianej powierzchni została przedstawiona z rolnośrodowiskowego punktu widzenia; władze Włoch nie dostarczyły żadnych informacji, które pozwoliłyby zapewnić, że przestrzegane będą przepisy art. 22, 23 oraz 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (4), artykuły 12 do 20 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1750/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (5), oraz pkt 5.3 wytycznych.

| (19) | Jeżeli chodzi o art. 6 ust. 1 i 2:






  a) | z powodu braku szczegółowych informacji na temat charakteru wydatków kwalifikowanych, niektóre rodzaje pomocy mogą stanowić pomoc operacyjną; |
| --- | --- | --- |

(19)

Jeżeli chodzi o art. 6 ust. 1 i 2:

a)

z powodu braku szczegółowych informacji na temat charakteru wydatków kwalifikowanych, niektóre rodzaje pomocy mogą stanowić pomoc operacyjną;

| b) | planowana stawka 75 % była zbyt wysoka w przypadku środków dotyczących produkcji bergamot; poza tym nie wykazano, że przestrzegane są przepisy pkt 4.1 wytycznych, dotyczące gospodarczej żywotności gospodarstw lub przedsiębiorstw oraz punktów sprzedaży; |
| --- | --- |

b)

planowana stawka 75 % była zbyt wysoka w przypadku środków dotyczących produkcji bergamot; poza tym nie wykazano, że przestrzegane są przepisy pkt 4.1 wytycznych, dotyczące gospodarczej żywotności gospodarstw lub przedsiębiorstw oraz punktów sprzedaży;

| c) | wspomniane infrastruktury nie zostały opisane wystarczająco szczegółowo; niektóre spośród nich mogą się odnosić do upraw indywidualnych i podlegać przepisom pkt 4.1 wytycznych, które przewidują stawki pomocy niższe niż 75 %; |
| --- | --- |

c)

wspomniane infrastruktury nie zostały opisane wystarczająco szczegółowo; niektóre spośród nich mogą się odnosić do upraw indywidualnych i podlegać przepisom pkt 4.1 wytycznych, które przewidują stawki pomocy niższe niż 75 %;

| d) | w odniesieniu do przetwórstwa bergamot oraz wprowadzania do obrotu uzyskanego olejku bergamotowego (produkt nieobjęty załącznikiem I) nie wykazano, że przestrzegane są stawki pomocy i inne przepisy ustanowione wytycznymi w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów (6) oraz wspólnotowych ram w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (7); |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do przetwórstwa bergamot oraz wprowadzania do obrotu uzyskanego olejku bergamotowego (produkt nieobjęty załącznikiem I) nie wykazano, że przestrzegane są stawki pomocy i inne przepisy ustanowione wytycznymi w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów (6) oraz wspólnotowych ram w sprawie pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (7);

| e) | w dziedzinie badań naukowych i pomocy technicznej nie wykazano, że przestrzegane są przepisy pkt 13 oraz 14 wytycznych, jak również przepisy ram wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (8), (w formie) zmienionej komunikatem Komisji z 1998 r. (9)(stawka wynosząca 75 % mogłaby być zbyt wysoka, jeżeli nie zostałyby spełnione niektóre warunki wymienione w tych tekstach); |
| --- | --- |

e)

w dziedzinie badań naukowych i pomocy technicznej nie wykazano, że przestrzegane są przepisy pkt 13 oraz 14 wytycznych, jak również przepisy ram wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (8), (w formie) zmienionej komunikatem Komisji z 1998 r. (9)(stawka wynosząca 75 % mogłaby być zbyt wysoka, jeżeli nie zostałyby spełnione niektóre warunki wymienione w tych tekstach);

| f) | w zakresie promowania olejku bergamotowego (produkt nieobjęty załącznikiem I) nie wykazano, że przestrzegane są odnośne przepisy wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz regionów. |
| --- | --- |

f)

w zakresie promowania olejku bergamotowego (produkt nieobjęty załącznikiem I) nie wykazano, że przestrzegane są odnośne przepisy wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz regionów.

| (20) | W odniesieniu do art. 6 ust. 3 nie przedstawiono żadnych szczegółowych informacji dotyczących wysokości planowanej pomocy oraz dostępu do pomocy, pomimo faktu, że Komisja zwróciła się do władz Włoch o te informacje w swoim piśmie z dnia 14 marca 2000 r. |
| --- | --- |

(20)

W odniesieniu do art. 6 ust. 3 nie przedstawiono żadnych szczegółowych informacji dotyczących wysokości planowanej pomocy oraz dostępu do pomocy, pomimo faktu, że Komisja zwróciła się do władz Włoch o te informacje w swoim piśmie z dnia 14 marca 2000 r.

IV.   UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ WŁADZE WŁOCH

| (21) | Pismem z dnia 26 października 2000 r., zarejestrowanym dnia 27 października 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie, w odpowiedzi na pismo z dnia 6 października 2000 r., zapowiadające wszczęcie postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu, stwierdzają, że zawiesiły mechanizmy przyznawania środków finansowych, o których mowa w ustawie nr 39. |
| --- | --- |

(21)

Pismem z dnia 26 października 2000 r., zarejestrowanym dnia 27 października 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie, w odpowiedzi na pismo z dnia 6 października 2000 r., zapowiadające wszczęcie postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu, stwierdzają, że zawiesiły mechanizmy przyznawania środków finansowych, o których mowa w ustawie nr 39.

| (22) | Pismem z dnia 29 listopada 2000 r., zarejestrowanym dnia 30 listopada 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym przedstawiono odpowiedź tych ostatnich na uwagi sformułowane przez Komisję w chwili rozpoczęcia postępowania. |
| --- | --- |

(22)

Pismem z dnia 29 listopada 2000 r., zarejestrowanym dnia 30 listopada 2000 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym przedstawiono odpowiedź tych ostatnich na uwagi sformułowane przez Komisję w chwili rozpoczęcia postępowania.

| (23) | Pismem z dnia 14 lutego 2001 r., zarejestrowanym dnia 19 lutego 2001 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie uzupełniły swoją wcześniejszą odpowiedź, o której mowa w motywie 22. |
| --- | --- |

(23)

Pismem z dnia 14 lutego 2001 r., zarejestrowanym dnia 19 lutego 2001 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie uzupełniły swoją wcześniejszą odpowiedź, o której mowa w motywie 22.

| (24) | Pismem z dnia 21 września 2001 r., zarejestrowanym dnia 24 września 2001 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji kolejne uzupełnienie wcześniejszej odpowiedzi władz Włoch. |
| --- | --- |

(24)

Pismem z dnia 21 września 2001 r., zarejestrowanym dnia 24 września 2001 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji kolejne uzupełnienie wcześniejszej odpowiedzi władz Włoch.

| (25) | Pismem z dnia 23 kwietnia 2002 r., zarejestrowanym dnia 25 kwietnia 2002 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji tekst projektu dekretu określającego szczegółowe zasady stosowania ustawy nr 39 oraz uwzględniającego elementy odpowiedzi dostarczone w pismach władz Włoch wymienionych w motywach 22, 23 i 24. |
| --- | --- |

(25)

Pismem z dnia 23 kwietnia 2002 r., zarejestrowanym dnia 25 kwietnia 2002 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji tekst projektu dekretu określającego szczegółowe zasady stosowania ustawy nr 39 oraz uwzględniającego elementy odpowiedzi dostarczone w pismach władz Włoch wymienionych w motywach 22, 23 i 24.

| (26) | Pismem z dnia 5 listopada 2003 r., zarejestrowanym dnia 7 listopada 2003 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie stwierdzają expressis verbis, że biorąc pod uwagę okres, jaki upłynął od chwili przekazania przez nie ostatniego listu, miały powody, aby uważać, że zaistniała sytuacja nosi znamiona sytuacji, w której milczenie wyraża zgodę, a tym samym pozwala im na stosowanie zasad zmienionych z uwzględnieniem uwag Komisji. |
| --- | --- |

(26)

Pismem z dnia 5 listopada 2003 r., zarejestrowanym dnia 7 listopada 2003 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie stwierdzają expressis verbis, że biorąc pod uwagę okres, jaki upłynął od chwili przekazania przez nie ostatniego listu, miały powody, aby uważać, że zaistniała sytuacja nosi znamiona sytuacji, w której milczenie wyraża zgodę, a tym samym pozwala im na stosowanie zasad zmienionych z uwzględnieniem uwag Komisji.

| (27) | Pismem z dnia 26 listopada 2003 r. służby Komisji powiadomiły władze Włoch, że podejście takie można stosować jedynie w odniesieniu do spraw dotyczących notyfikowanej pomocy państwa, nie zaś do tych, które są przedmiotem postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu, niemniej, jeżeli wyrażą takie życzenie, władze Włoch mogą zwrócić się do Komisji o przyjęcie decyzji w terminie dwóch miesięcy na mocy art. 7 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (obecnie art. 88) (10). Służby Komisji powiadomiły również, że po otrzymaniu tego rodzaju wniosku Komisja przyjmie decyzję w przewidzianym terminie, zgodnie z wyżej wspomnianymi przepisami. |
| --- | --- |

(27)

Pismem z dnia 26 listopada 2003 r. służby Komisji powiadomiły władze Włoch, że podejście takie można stosować jedynie w odniesieniu do spraw dotyczących notyfikowanej pomocy państwa, nie zaś do tych, które są przedmiotem postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu, niemniej, jeżeli wyrażą takie życzenie, władze Włoch mogą zwrócić się do Komisji o przyjęcie decyzji w terminie dwóch miesięcy na mocy art. 7 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (obecnie art. 88) (10). Służby Komisji powiadomiły również, że po otrzymaniu tego rodzaju wniosku Komisja przyjmie decyzję w przewidzianym terminie, zgodnie z wyżej wspomnianymi przepisami.

| (28) | Pismem z dnia 6 maja 2005 r., zarejestrowanym dnia 11 maja 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie, zwracając się do Komisji o przyjęcie ostatecznej decyzji w terminie dwóch miesięcy, powołują się na przepisy art. 7 ust. 7 wyżej wymienionego rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Zgodnie z tymi samymi przepisami Komisja podejmie zatem decyzję na podstawie informacji, którymi dysponuje. |
| --- | --- |

(28)

Pismem z dnia 6 maja 2005 r., zarejestrowanym dnia 11 maja 2005 r., Stałe Przedstawicielstwo Włoch przy Unii Europejskiej przekazało Komisji list od władz Włoch, w którym te ostatnie, zwracając się do Komisji o przyjęcie ostatecznej decyzji w terminie dwóch miesięcy, powołują się na przepisy art. 7 ust. 7 wyżej wymienionego rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Zgodnie z tymi samymi przepisami Komisja podejmie zatem decyzję na podstawie informacji, którymi dysponuje.

| (29) | Artykuł 2 projektu dekretu przewiduje przyznawanie pomocy na inwestycje w gospodarstwach rolnych. Wysokość pomocy i warunki jej przyznawania są następujące:








  Wydatki | Obszar(-y) o niekorzystnych warunkach gospodarowania (11) | Inne obszary (12) | Wymagania |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | Budowa, zakup* lub modernizacja nieruchomości |

(29)

Artykuł 2 projektu dekretu przewiduje przyznawanie pomocy na inwestycje w gospodarstwach rolnych. Wysokość pomocy i warunki jej przyznawania są następujące:

Wydatki

Obszar(-y) o niekorzystnych warunkach gospodarowania (11)

Inne obszary (12)

Wymagania

—

Budowa, zakup* lub modernizacja nieruchomości

50 %

40 %

| * | Kalkulacja w oparciu o wartość nieruchomości, z wyłączeniem kosztów rozpoczęcia działalności |
| --- | --- |

*

Kalkulacja w oparciu o wartość nieruchomości, z wyłączeniem kosztów rozpoczęcia działalności

| — | Maszyny i sprzęt, w tym oprogramowanie komputerowe |
| --- | --- |

—

Maszyny i sprzęt, w tym oprogramowanie komputerowe

50 %

40 %

sprzęt używany patrz: (14)

| — | Koszty ogólne (honoraria architektów, inżynierów lub konsultantów; badania wykonalności; zakup patentów i licencji) |
| --- | --- |

—

Koszty ogólne (honoraria architektów, inżynierów lub konsultantów; badania wykonalności; zakup patentów i licencji)

50 %

40 %

12 % kosztów całkowitych projektu

| — | Inwestycje w ochronę tradycyjnego krajobrazu (13) |
| --- | --- |

—

Inwestycje w ochronę tradycyjnego krajobrazu (13)

do 75 %

do 60 %

bez zwiększania mocy produkcyjnych

50 % + 100 % wydatków dodatkowych

40 % + 100 % wydatków dodatkowych

przy zwiększeniu mocy produkcyjnych (15)

| (30) | Z pomocy mogą korzystać jedynie takie indywidualne gospodarstwa rolne lub zrzeszenia gospodarstw rolnych:






  — | których rentowność potwierdza dochód netto na jednostkę pracy w wysokości przynajmniej 60 % dochodu referencyjnego określonego przez ISTAT, zgodnie z przepisami regionalnego programu operacyjnego dla regionu Kalabrii, |
| --- | --- | --- |

(30)

Z pomocy mogą korzystać jedynie takie indywidualne gospodarstwa rolne lub zrzeszenia gospodarstw rolnych:

—

których rentowność potwierdza dochód netto na jednostkę pracy w wysokości przynajmniej 60 % dochodu referencyjnego określonego przez ISTAT, zgodnie z przepisami regionalnego programu operacyjnego dla regionu Kalabrii,

| — | które spełniają minimalne normy wspólnotowe w zakresie środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt, |
| --- | --- |

—

które spełniają minimalne normy wspólnotowe w zakresie środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt,

| — | których dzierżawcy posiadają niezbędną wiedzę i umiejętności zawodowe, |
| --- | --- |

—

których dzierżawcy posiadają niezbędną wiedzę i umiejętności zawodowe,

| — | które zobowiążą się wykorzystać inwestycje na cele przewidziane w projekcie dekretu w okresie dziesięciu lat na nieruchomości oraz pięciu lat na majątek ruchomy. |
| --- | --- |

—

które zobowiążą się wykorzystać inwestycje na cele przewidziane w projekcie dekretu w okresie dziesięciu lat na nieruchomości oraz pięciu lat na majątek ruchomy.

| (31) | Do otrzymania pomocy nie kwalifikują się inwestycje mające na celu zwiększenie produkcji artykułów, których punkty sprzedaży nie istnieją na rynku lub które są sprzeczne z ewentualnymi ograniczeniami produkcji lub pomocy wspólnotowej, przewidzianymi w ramach wspólnych organizacji rynków. |
| --- | --- |

(31)

Do otrzymania pomocy nie kwalifikują się inwestycje mające na celu zwiększenie produkcji artykułów, których punkty sprzedaży nie istnieją na rynku lub które są sprzeczne z ewentualnymi ograniczeniami produkcji lub pomocy wspólnotowej, przewidzianymi w ramach wspólnych organizacji rynków.

| (32) | Artykuł 3 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy na inwestycje w sektorze przetwórstwa i wprowadzania do obrotu. Wysokość pomocy i warunki jej przyznawania są następujące:






  Wydatki kwalifikowane | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- | --- |
| — | Budowa, zakup (16) lub modernizacja nieruchomości |

(32)

Artykuł 3 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy na inwestycje w sektorze przetwórstwa i wprowadzania do obrotu. Wysokość pomocy i warunki jej przyznawania są następujące:

Wydatki kwalifikowane

Maksymalna stawka pomocy

—

Budowa, zakup (16) lub modernizacja nieruchomości

50 %

| — | Maszyny i sprzęt, w tym oprogramowanie komputerowe (17) |
| --- | --- |

—

Maszyny i sprzęt, w tym oprogramowanie komputerowe (17)

50 %

| — | Koszty ogólne (honoraria architektów, inżynierów lub konsultantów; badania wykonalności; zakup patentów i licencji) |
| --- | --- |

—

Koszty ogólne (honoraria architektów, inżynierów lub konsultantów; badania wykonalności; zakup patentów i licencji)

50 %

| (33) | Z pomocy mogą korzystać jedynie przedsiębiorstwa zajmujące się przetwórstwem i wprowadzaniem do obrotu:






  — | których rentowność potwierdza zwrot z inwestycji (stosunek między przychodem gospodarstwa a zainwestowanym kapitałem) równy zwrotowi z inwestycji z każdej części działalności (nowe przedsiębiorstwa będą musiały wykazać swoją rentowność w chwili, gdy ich działalność osiągnie normalny tryb, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w regionalnym programie operacyjnym – POR – regionu Kalabrii), |
| --- | --- | --- |

(33)

Z pomocy mogą korzystać jedynie przedsiębiorstwa zajmujące się przetwórstwem i wprowadzaniem do obrotu:

—

których rentowność potwierdza zwrot z inwestycji (stosunek między przychodem gospodarstwa a zainwestowanym kapitałem) równy zwrotowi z inwestycji z każdej części działalności (nowe przedsiębiorstwa będą musiały wykazać swoją rentowność w chwili, gdy ich działalność osiągnie normalny tryb, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w regionalnym programie operacyjnym – POR – regionu Kalabrii),

| — | które spełniają minimalne normy wspólnotowe w zakresie środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt, |
| --- | --- |

—

które spełniają minimalne normy wspólnotowe w zakresie środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt,

| — | które zapewniają korzyści gospodarcze producentom podstawowym poprzez umowy na dostawę na okres co najmniej trzech lat począwszy od daty zakończenia inwestycji, |
| --- | --- |

—

które zapewniają korzyści gospodarcze producentom podstawowym poprzez umowy na dostawę na okres co najmniej trzech lat począwszy od daty zakończenia inwestycji,

| — | które zobowiążą się zagwarantować przypisanie inwestycji na przewidziane cele w okresie dziesięciu lat na nieruchomości oraz pięciu lat na majątek ruchomy. |
| --- | --- |

—

które zobowiążą się zagwarantować przypisanie inwestycji na przewidziane cele w okresie dziesięciu lat na nieruchomości oraz pięciu lat na majątek ruchomy.

| (34) | W przypadku gdy beneficjenci są zarazem producentami, przynajmniej 60 % surowców musi pochodzić spoza gospodarstwa. |
| --- | --- |

(34)

W przypadku gdy beneficjenci są zarazem producentami, przynajmniej 60 % surowców musi pochodzić spoza gospodarstwa.

| (35) | Z możliwości skorzystania z pomocy wyklucza się inwestycje:






  — | mające na celu zwiększenie produkcji artykułów, których punkty sprzedaży nie istnieją na rynku lub które są sprzeczne z ewentualnymi ograniczeniami produkcji lub pomocy wspólnotowej, przewidzianymi w ramach wspólnych organizacji rynków, |
| --- | --- | --- |

(35)

Z możliwości skorzystania z pomocy wyklucza się inwestycje:

—

mające na celu zwiększenie produkcji artykułów, których punkty sprzedaży nie istnieją na rynku lub które są sprzeczne z ewentualnymi ograniczeniami produkcji lub pomocy wspólnotowej, przewidzianymi w ramach wspólnych organizacji rynków,

| — | dotyczące handlu detalicznego. |
| --- | --- |

—

dotyczące handlu detalicznego.

| (36) | Artykuł 4 projektu dekretu przewiduje przepisy dotyczące wprowadzania i dalszego stosowania metod uprawy ekologicznej, z zachowaniem warunków ustanowionych w regionalnym programie operacyjnym dla Kalabrii, zatwierdzonym przez Komisję (18). Przewiduje on, że przyznanie pomocy podlega następującym warunkom:






  — | zawarcie z regionem umowy w sprawie stosowania metod rolnictwa ekologicznego na całej powierzchni uprawianej rocznie, jak również przechowywanie dokumentacji przewidzianej rozporządzeniami (EWG) nr 2092/91 (19) oraz (WE) nr 1804/1999 (20) 3, |
| --- | --- | --- |

(36)

Artykuł 4 projektu dekretu przewiduje przepisy dotyczące wprowadzania i dalszego stosowania metod uprawy ekologicznej, z zachowaniem warunków ustanowionych w regionalnym programie operacyjnym dla Kalabrii, zatwierdzonym przez Komisję (18). Przewiduje on, że przyznanie pomocy podlega następującym warunkom:

—

zawarcie z regionem umowy w sprawie stosowania metod rolnictwa ekologicznego na całej powierzchni uprawianej rocznie, jak również przechowywanie dokumentacji przewidzianej rozporządzeniami (EWG) nr 2092/91 (19) oraz (WE) nr 1804/1999 (20) 3,

| — | spoczywające na beneficjencie zobowiązanie do przestrzegania zasad dobrych praktyk rolnych na powierzchni i w odniesieniu do upraw nieobjętych wyżej wymienioną umową. |
| --- | --- |

—

spoczywające na beneficjencie zobowiązanie do przestrzegania zasad dobrych praktyk rolnych na powierzchni i w odniesieniu do upraw nieobjętych wyżej wymienioną umową.

| (37) | Przydzielone fundusze przewidziane w ramach tego środka pochodzą ze środków dostępnych w ramach regionalnego programu operacyjnego Kalabrii. |
| --- | --- |

(37)

Przydzielone fundusze przewidziane w ramach tego środka pochodzą ze środków dostępnych w ramach regionalnego programu operacyjnego Kalabrii.

| (38) | Artykuł 5 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy nowym konsorcjom i zrzeszeniom reprezentującym producentów bergamot, zamierzających uprawiać działalność w zakresie produkcji wysokiej jakości, o której mowa w rozporządzeniach (EWG) nr  2081/92 (21) oraz 2092/91, zgodnie z przepisami wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa. Wspomniane konsorcja i zrzeszenia mogą również otrzymywać pomoc na wdrażanie systemów jakości i certyfikacji w odniesieniu do produktów objętych chronioną nazwą pochodzenia (PDO) oraz ekologicznych. |
| --- | --- |

(38)

Artykuł 5 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy nowym konsorcjom i zrzeszeniom reprezentującym producentów bergamot, zamierzających uprawiać działalność w zakresie produkcji wysokiej jakości, o której mowa w rozporządzeniach (EWG) nr  2081/92 (21) oraz 2092/91, zgodnie z przepisami wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa. Wspomniane konsorcja i zrzeszenia mogą również otrzymywać pomoc na wdrażanie systemów jakości i certyfikacji w odniesieniu do produktów objętych chronioną nazwą pochodzenia (PDO) oraz ekologicznych.

| (39) | Szczegółowe zasady przyznawania pomocy na rozpoczęcie działalności oraz na rozszerzenie działalności, o których mowa w motywie 38, są następujące:






  Rozpoczęcie lub rozszerzenie działalności (22) Wydatki kwalifikowane | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- | --- |
| — | Wynajem pomieszczeń (23) |

(39)

Szczegółowe zasady przyznawania pomocy na rozpoczęcie działalności oraz na rozszerzenie działalności, o których mowa w motywie 38, są następujące:

Rozpoczęcie lub rozszerzenie działalności (22) Wydatki kwalifikowane

Maksymalna stawka pomocy

—

Wynajem pomieszczeń (23)

| — | Zakup sprzętu biurowego (w tym oprogramowania komputerowego) |
| --- | --- |

—

Zakup sprzętu biurowego (w tym oprogramowania komputerowego)

| — | Koszty związane z pracownikami |
| --- | --- |

—

Koszty związane z pracownikami

| — | Koszty operacyjne |
| --- | --- |

—

Koszty operacyjne

| — | Koszty administracyjne |
| --- | --- |

—

Koszty administracyjne

Pomoc jest przyznawana najwyżej przez pięć lat; nie może ona przekroczyć 100 % kosztów poniesionych w ciągu pierwszego roku, później jest corocznie obniżana o 20 %.

| (40) | Szczegółowe zasady przyznawania pomocy na wdrożenie systemów jakości i certyfikacji produktów objętych chronioną nazwą pochodzenia (PDO) oraz ekologicznych, o których mowa w motywie 38, są następujące:






  Wydatki kwalifikowane | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- | --- |
| Normy ISO i HACCP: Koszty związane z wdrożeniem norm zapewniania jakości oraz systemów audytu środowiskowego; szkolenie osób, które będą stosować te normy. | 100 % udokumentowanych wydatków (całkowita kwota pomocy nie może przekroczyć 100 000 EUR na beneficjenta oraz na okres trzech lat (24) |
| Tworzenie systemów kontroli i certyfikacji systemów jakości rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 oraz (EWG) 2092/91 | 100 % udokumentowanych wydatków w pierwszym roku, następnie obniżane o ok. 16,7 % roczniedo chwili zakończenia (po sześciu latach) |
| Pokrycie kosztów opłat wymaganych przez jednostki certyfikujące w zakresie wstępnej certyfikacji systemów zapewniania jakości i analogicznych systemów | 100 % udokumentowanych wydatków w pierwszym roku, następnie obniżane o ok. 16,7 % roczniedo chwili zakończenia (po sześciu latach) |
| Kontrola i certyfikacja metod uprawy ekologicznej | 100 % udokumentowanych wydatków |

(40)

Szczegółowe zasady przyznawania pomocy na wdrożenie systemów jakości i certyfikacji produktów objętych chronioną nazwą pochodzenia (PDO) oraz ekologicznych, o których mowa w motywie 38, są następujące:

Wydatki kwalifikowane

Maksymalna stawka pomocy

Normy ISO i HACCP: Koszty związane z wdrożeniem norm zapewniania jakości oraz systemów audytu środowiskowego; szkolenie osób, które będą stosować te normy.

100 % udokumentowanych wydatków (całkowita kwota pomocy nie może przekroczyć 100 000 EUR na beneficjenta oraz na okres trzech lat (24)

Tworzenie systemów kontroli i certyfikacji systemów jakości rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 oraz (EWG) 2092/91

100 % udokumentowanych wydatków w pierwszym roku, następnie obniżane o ok. 16,7 % roczniedo chwili zakończenia (po sześciu latach)

Pokrycie kosztów opłat wymaganych przez jednostki certyfikujące w zakresie wstępnej certyfikacji systemów zapewniania jakości i analogicznych systemów

100 % udokumentowanych wydatków w pierwszym roku, następnie obniżane o ok. 16,7 % roczniedo chwili zakończenia (po sześciu latach)

Kontrola i certyfikacja metod uprawy ekologicznej

100 % udokumentowanych wydatków

| (41) | Artykuł 6 projektu dekretu przewiduje przyznawanie pomocy na odnawianie dróg gminnych i dróg dostępu do gospodarstw (aby umożliwić maszynom dostęp do gospodarstw), jak również na elektryfikację obszarów, na których uprawia się bergamoty. |
| --- | --- |

(41)

Artykuł 6 projektu dekretu przewiduje przyznawanie pomocy na odnawianie dróg gminnych i dróg dostępu do gospodarstw (aby umożliwić maszynom dostęp do gospodarstw), jak również na elektryfikację obszarów, na których uprawia się bergamoty.

| (42) | Szczegółowe zasady przyznawania pomocy, o której mowa w motywie 41, są następujące:






  Rodzaj inwestycji i beneficjenci | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- | --- |
| Inwestycje w infrastrukturę realizowane przez instytucje publiczne sieć dróg wiejskich i elektryfikacja | 100 % |
| Inwestycje w konstrukcję nowych dróg dostępu na obszarach wiejskich (25) z udziałem inwestycji prywatnych | 75 % |

(42)

Szczegółowe zasady przyznawania pomocy, o której mowa w motywie 41, są następujące:

Rodzaj inwestycji i beneficjenci

Maksymalna stawka pomocy

Inwestycje w infrastrukturę realizowane przez instytucje publiczne sieć dróg wiejskich i elektryfikacja

100 %

Inwestycje w konstrukcję nowych dróg dostępu na obszarach wiejskich (25) z udziałem inwestycji prywatnych

75 %

| (43) | Artykuł 7 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy na badania nowym konsorcjom i/lub podmiotom reprezentującym producentów rolnych. |
| --- | --- |

(43)

Artykuł 7 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy na badania nowym konsorcjom i/lub podmiotom reprezentującym producentów rolnych.

| (44) | Szczegółowe zasady przyznawania pomocy, o której mowa w motywie 43, są następujące:
  Na bergamoty jako owoce cytrusowe






  Badania i rozwój | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- | --- |
| — | Koszty personelu (pracownicy naukowi, pracownicy techniczni oraz personel pomocniczy zatrudnieni wyłącznie do celów badań), |

(44)

Szczegółowe zasady przyznawania pomocy, o której mowa w motywie 43, są następujące:

Na bergamoty jako owoce cytrusowe

Badania i rozwój

Maksymalna stawka pomocy

—

Koszty personelu (pracownicy naukowi, pracownicy techniczni oraz personel pomocniczy zatrudnieni wyłącznie do celów badań),

| — | koszty narzędzi, sprzętu, ziemi i lokali użytkowanych wyłącznie do celów badań (z wyjątkiem dokonania przeniesienia o charakterze komercyjnym), |
| --- | --- |

—

koszty narzędzi, sprzętu, ziemi i lokali użytkowanych wyłącznie do celów badań (z wyjątkiem dokonania przeniesienia o charakterze komercyjnym),

| — | koszty zakupionych usług konsultingowych oraz usług równoważnych, stosowanych jedynie do celów badań, w tym koszty samych badań, wiedzy specjalistycznej, patentów, opłat licencyjnych itp., |
| --- | --- |

—

koszty zakupionych usług konsultingowych oraz usług równoważnych, stosowanych jedynie do celów badań, w tym koszty samych badań, wiedzy specjalistycznej, patentów, opłat licencyjnych itp.,

| — | dodatkowe koszty ogólne poniesione bezpośrednio w wyniku działalności badawczej, |
| --- | --- |

—

dodatkowe koszty ogólne poniesione bezpośrednio w wyniku działalności badawczej,

| — | inne koszty bieżące (takie jak koszty materiałów, zaopatrzenia oraz podobnych produktów) poniesione bezpośrednio w wyniku działalności badawczej. |
| --- | --- |

—

inne koszty bieżące (takie jak koszty materiałów, zaopatrzenia oraz podobnych produktów) poniesione bezpośrednio w wyniku działalności badawczej.

100 % wydatków kwalifikowanych zgodnie z warunkami określonymi w komunikacie Komisji 98/C 48/2 (26)

Na esencję z bergamoty

| Badania i rozwój (Dz.U. C 45 z 17.10.1996) | Maksymalna stawka pomocyi wydatki kwalifikowane (27) |
| --- | --- |
| — | Badania przemysłowe i badanie wykonalności technicznej przed przystąpieniem do badań przemysłowych |

Badania i rozwój (Dz.U. C 45 z 17.10.1996)

Maksymalna stawka pomocyi wydatki kwalifikowane (27)

—

Badania przemysłowe i badanie wykonalności technicznej przed przystąpieniem do badań przemysłowych

do 50 % kwalifikujących się wydatków

| — | Działania przedkonkurencyjne |
| --- | --- |

—

Działania przedkonkurencyjne

do 25 % kwalifikujących się wydatków

| (45) | Artykuł 8 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy na realizację działań mających na celu promowanie (28) bergamot i ich produktów pochodnych. Beneficjentami są uznane zrzeszania producentów lub konsorcja i/lub podmioty reprezentujące producentów artykułów objętych chronioną nazwą pochodzenia (PDO). Szczegółowe zasady przyznawania pomocy są następujące:
  Kampanie reklamowe





  Zrzeszenia lub podmioty reprezentujące producentów powinny zapewnić wszystkim producentom, na takich samych warunkach, dostęp do działań reklamowych. |
| --- | --- |
| — | Przez reklamę rozumie się wszelkie działania mające na celu zachęcanie podmiotów gospodarczych lub konsumentów do zakupu określonego produktu, wszelkie materiały w tym samym celu przekazywane konsumentom, jak również działania reklamowe organizowane w punktach sprzedaży z myślą o konsumentach. Nie uważa się za reklamę działań promocyjnych w rozumieniu pkt 8 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa na rzecz reklamy produktów objętych załącznikiem I do Traktatu oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I (29). |

(45)

Artykuł 8 projektu dekretu przewiduje udzielanie pomocy na realizację działań mających na celu promowanie (28) bergamot i ich produktów pochodnych. Beneficjentami są uznane zrzeszania producentów lub konsorcja i/lub podmioty reprezentujące producentów artykułów objętych chronioną nazwą pochodzenia (PDO). Szczegółowe zasady przyznawania pomocy są następujące:

Kampanie reklamowe

Zrzeszenia lub podmioty reprezentujące producentów powinny zapewnić wszystkim producentom, na takich samych warunkach, dostęp do działań reklamowych.

—

Przez reklamę rozumie się wszelkie działania mające na celu zachęcanie podmiotów gospodarczych lub konsumentów do zakupu określonego produktu, wszelkie materiały w tym samym celu przekazywane konsumentom, jak również działania reklamowe organizowane w punktach sprzedaży z myślą o konsumentach. Nie uważa się za reklamę działań promocyjnych w rozumieniu pkt 8 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa na rzecz reklamy produktów objętych załącznikiem I do Traktatu oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I (29).

| — | Działania reklamowe dotyczące jednego wspólnego tematu, których roczny budżet przekracza 5 mln EUR i które odnoszą się do nowych systemów kontroli jakości lub nowych marek, lub też powołują się na krajowe lub regionalne pochodzenie produktów, muszą być zgłaszane Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Działania reklamowe dotyczące jednego wspólnego tematu, których roczny budżet przekracza 5 mln EUR i które odnoszą się do nowych systemów kontroli jakości lub nowych marek, lub też powołują się na krajowe lub regionalne pochodzenie produktów, muszą być zgłaszane Komisji Europejskiej.

| — | Muszą być przestrzegane przepisy art. 2 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (30). |
| --- | --- |

—

Muszą być przestrzegane przepisy art. 2 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (30).

| — | Muszą być przestrzegane przepisy wspólnotowe mające zastosowanie do danych produktów, zgodnie z pkt 25 wyżej wymienionych wytycznych. |
| --- | --- |

—

Muszą być przestrzegane przepisy wspólnotowe mające zastosowanie do danych produktów, zgodnie z pkt 25 wyżej wymienionych wytycznych.

| — | W odniesieniu do produktów opatrzonych znakiem jakości muszą być przestrzegane następujące warunki: dostępność znaku dla wszystkich producentów Wspólnoty, bez ograniczeń geograficznych lub związanych z pochodzeniem produktu oraz bez odniesień o charakterze geograficznym w samym znaku; uznawalność, na zasadzie równoważności, kontroli zrealizowanych przez uznane jednostki innych Państw Członkowskich; drugorzędne znaczenie pochodzenia w komunikacie reklamowym (zasada ta ma również zastosowanie w przypadku produktów nieopatrzonych znakiem). |
| --- | --- |

—

W odniesieniu do produktów opatrzonych znakiem jakości muszą być przestrzegane następujące warunki: dostępność znaku dla wszystkich producentów Wspólnoty, bez ograniczeń geograficznych lub związanych z pochodzeniem produktu oraz bez odniesień o charakterze geograficznym w samym znaku; uznawalność, na zasadzie równoważności, kontroli zrealizowanych przez uznane jednostki innych Państw Członkowskich; drugorzędne znaczenie pochodzenia w komunikacie reklamowym (zasada ta ma również zastosowanie w przypadku produktów nieopatrzonych znakiem).

| Rodzaj pomocy | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- |
| Reklama produktów wysokiej jakości zgodnie z przepisami art. 28 Traktatu.
  Reklama produktów opatrzonych nazwą pochodzenia w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.
  Reklama produktów ekologicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2092/91. | do 50 % wydatków kwalifikowanych z możliwością zwiększenia do 75 % w przypadku MŚP (31)w obszarach celu 1. |

Rodzaj pomocy

Maksymalna stawka pomocy

Reklama produktów wysokiej jakości zgodnie z przepisami art. 28 Traktatu.

Reklama produktów opatrzonych nazwą pochodzenia w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.

Reklama produktów ekologicznych w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2092/91.

do 50 % wydatków kwalifikowanych z możliwością zwiększenia do 75 % w przypadku MŚP (31)w obszarach celu 1.

| — | wyłączona jest pomoc na rzecz indywidualnych przedsiębiorstw, |
| --- | --- |

—

wyłączona jest pomoc na rzecz indywidualnych przedsiębiorstw,

| — | przedsiębiorstwa realizujące kampanie reklamowe zostaną wybrane w drodze procedury zgodnej z przepisami dyrektywy 92/50/EWG lub, jeżeli dyrektywa ta nie ma zastosowania, w drodze procedur przejrzystych i zapewniających równe traktowanie, |
| --- | --- |

—

przedsiębiorstwa realizujące kampanie reklamowe zostaną wybrane w drodze procedury zgodnej z przepisami dyrektywy 92/50/EWG lub, jeżeli dyrektywa ta nie ma zastosowania, w drodze procedur przejrzystych i zapewniających równe traktowanie,

| — | w każdym przypadku kampanie muszą spełniać przynajmniej jedno z przewidzianych kryteriów pozytywnych, ponieważ dotyczyć będą produktów ekologicznych, produktów wysokiej jakości lub produktów opatrzonych nazwą pochodzenia. |
| --- | --- |

—

w każdym przypadku kampanie muszą spełniać przynajmniej jedno z przewidzianych kryteriów pozytywnych, ponieważ dotyczyć będą produktów ekologicznych, produktów wysokiej jakości lub produktów opatrzonych nazwą pochodzenia.

Promocja i rozpowszechnianie informacji o charakterze ogólnym

| Rodzaj pomocy | Maksymalna stawka pomocy |
| --- | --- |
| — | Organizacja konkursów, wystaw i targów |

Rodzaj pomocy

Maksymalna stawka pomocy

—

Organizacja konkursów, wystaw i targów

| — | Badania rynku |
| --- | --- |

—

Badania rynku

| — | Rozpowszechnianie informacji |
| --- | --- |

—

Rozpowszechnianie informacji

do 100 000 EUR na beneficjenta (33) oraz na okres trzech lat, w przypadku MŚP (34) 50 % wydatków kwalifikowanych, zastosowanie ma ta kwota, która jest wyższa

| (46) | Artykuł 9 projektu dekretu przewiduje, że pomoc, której czas trwania nie został określony, może być kumulowana, jeżeli przestrzegane są maksymalne stawki podane w powyższych tabelach. |
| --- | --- |

(46)

Artykuł 9 projektu dekretu przewiduje, że pomoc, której czas trwania nie został określony, może być kumulowana, jeżeli przestrzegane są maksymalne stawki podane w powyższych tabelach.

| (47) | Artykuł 11 projektu dekretu ustanawia ramy finansowe dostępne dla celów finansowania wyżej opisanej pomocy. Wymienione pakiety finansowe są następujące:






  — | 2 mld ITL (1 032 914 EUR) na środki przewidziane w art. 4 (w zastosowaniu art. 4 ustawy nr 39), |
| --- | --- | --- |

(47)

Artykuł 11 projektu dekretu ustanawia ramy finansowe dostępne dla celów finansowania wyżej opisanej pomocy. Wymienione pakiety finansowe są następujące:

—

2 mld ITL (1 032 914 EUR) na środki przewidziane w art. 4 (w zastosowaniu art. 4 ustawy nr 39),

| — | 6 mld ITL (3 098 742 EUR) na środki przewidziane w art. 2, 3, 5, 7 oraz 8 (w zastosowaniu art. 6 ust. 2 ustawy nr 39), |
| --- | --- |

—

6 mld ITL (3 098 742 EUR) na środki przewidziane w art. 2, 3, 5, 7 oraz 8 (w zastosowaniu art. 6 ust. 2 ustawy nr 39),

| — | 4 mld ITL (2 065 828 EUR) na środki przewidziane w art. 6 (w zastosowaniu art. 6 ust. 3 ustawy nr 39). |
| --- | --- |

—

4 mld ITL (2 065 828 EUR) na środki przewidziane w art. 6 (w zastosowaniu art. 6 ust. 3 ustawy nr 39).

V.   OCENA

| (48) | Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu środków państwowych, w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi. |
| --- | --- |

(48)

Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu środków państwowych, w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi.

| (49) | Środki przewidziane początkowo w ustawie nr 39, a następnie w projekcie dekretu, który został przedstawiony przez władze Włoch w piśmie z dnia 23 kwietnia 2002 r., w większości odpowiadają powyższej definicji (wyjątki przedstawiono w dalszej części analizy), ponieważ są one finansowane przy użyciu środków państwowych, sprzyjają produkcji niektórych towarów (bergamot i ich produktów pochodnych) i mogą wpływać na wymianę handlową ze względu na pozycję, jaką zajmują Włochy w tym segmencie rynku (Włochy są największym unijnym producentem bergamot i esencji z bergamoty, a część produkcji jest eksportowana do innych Państw Członkowskich). |
| --- | --- |

(49)

Środki przewidziane początkowo w ustawie nr 39, a następnie w projekcie dekretu, który został przedstawiony przez władze Włoch w piśmie z dnia 23 kwietnia 2002 r., w większości odpowiadają powyższej definicji (wyjątki przedstawiono w dalszej części analizy), ponieważ są one finansowane przy użyciu środków państwowych, sprzyjają produkcji niektórych towarów (bergamot i ich produktów pochodnych) i mogą wpływać na wymianę handlową ze względu na pozycję, jaką zajmują Włochy w tym segmencie rynku (Włochy są największym unijnym producentem bergamot i esencji z bergamoty, a część produkcji jest eksportowana do innych Państw Członkowskich).

| (50) | Jednak w przypadkach przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu niektóre środki mogą, w drodze odstępstwa, zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem. |
| --- | --- |

(50)

Jednak w przypadkach przewidzianych w art. 87 ust. 2 i 3 Traktatu niektóre środki mogą, w drodze odstępstwa, zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem.

| (51) | W rozpatrywanym przypadku, ze względu na charakter wyżej opisanych środków, jedynym odstępstwem, na jakie można się powołać, jest odstępstwo określone w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, które stanowi, że pomoc mająca na celu ułatwienie wykonywania niektórych rodzajów działalności lub umożliwienie rozwoju niektórych regionów gospodarczych może być uznana za pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem warunków wymiany handlowej. |
| --- | --- |

(51)

W rozpatrywanym przypadku, ze względu na charakter wyżej opisanych środków, jedynym odstępstwem, na jakie można się powołać, jest odstępstwo określone w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, które stanowi, że pomoc mająca na celu ułatwienie wykonywania niektórych rodzajów działalności lub umożliwienie rozwoju niektórych regionów gospodarczych może być uznana za pomoc zgodną ze wspólnym rynkiem, o ile nie zmienia w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem warunków wymiany handlowej.

| (52) | Ze względu na treść projektu dekretu przedstawionego przez władze Włoch możliwość zastosowania odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, rozpatrzona zostanie w świetle następujących zasad:






  — | w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 2, 4, 5, 6 oraz 8 projektu dekretu (jeżeli chodzi o promocję w szerokim tego słowa znaczeniu), wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa, dalej zwane „wytycznymi” (35)(w rozpatrywanym przypadku oceny nie można dokonać w oparciu o przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi (36), z uwagi na fakt, że jego art. 20 ust. 3 wskazuje na to, że w razie nieprzestrzegania tych warunków Komisja bada zgłoszenia, które w chwili wejścia w życie rozporządzenia są jeszcze rozpatrywane, w świetle wytycznych, oraz że w rozpatrywanym przypadku projekt dekretu nie wyklucza korzystania z pomocy przez przedsiębiorstwa niebędące małymi lub średnimi przedsiębiorstwami), |
| --- | --- | --- |

(52)

Ze względu na treść projektu dekretu przedstawionego przez władze Włoch możliwość zastosowania odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, rozpatrzona zostanie w świetle następujących zasad:

—

w odniesieniu do pomocy przewidzianej w art. 2, 4, 5, 6 oraz 8 projektu dekretu (jeżeli chodzi o promocję w szerokim tego słowa znaczeniu), wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnictwa, dalej zwane „wytycznymi” (35)(w rozpatrywanym przypadku oceny nie można dokonać w oparciu o przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi (36), z uwagi na fakt, że jego art. 20 ust. 3 wskazuje na to, że w razie nieprzestrzegania tych warunków Komisja bada zgłoszenia, które w chwili wejścia w życie rozporządzenia są jeszcze rozpatrywane, w świetle wytycznych, oraz że w rozpatrywanym przypadku projekt dekretu nie wyklucza korzystania z pomocy przez przedsiębiorstwa niebędące małymi lub średnimi przedsiębiorstwami),

| — | w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 3 projektu dekretu, wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów (37) oraz rozporządzenie (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (38), którego art. 9a ust. 1 (39) stosuje się do rozpatrywanych zgłoszeń innych niż zgłoszenia dotyczące pomocy na badania i rozwój, |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 3 projektu dekretu, wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów (37) oraz rozporządzenie (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (38), którego art. 9a ust. 1 (39) stosuje się do rozpatrywanych zgłoszeń innych niż zgłoszenia dotyczące pomocy na badania i rozwój,

| — | w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 7 projektu dekretu, ramy wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (40), oraz komunikat Komisji z 1998 r. zmieniający ramy wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (41), |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do pomocy, o której mowa w art. 7 projektu dekretu, ramy wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (40), oraz komunikat Komisji z 1998 r. zmieniający ramy wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na rzecz badań naukowych i rozwoju (41),

| — | w odniesieniu do pomocy na promocję i reklamę, o której mowa w art. 8 projektu dekretu:





  — | wytyczne Wspólnoty mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I (42), w przypadku środków reklamowych dotyczących bergamot jako owoców, oraz wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów w przypadku środków reklamowych dotyczących esencji z bergamoty, |
| --- | --- | --- |

—

—

wytyczne Wspólnoty mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I (42), w przypadku środków reklamowych dotyczących bergamot jako owoców, oraz wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów w przypadku środków reklamowych dotyczących esencji z bergamoty,

| — | wytyczne, w odniesieniu do działań promocyjnych/działań w zakresie pomocy technicznej na rzecz producentów bergamot oraz wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów, jak również rozporządzenie (WE) nr 70/2001. |
| --- | --- |

—

wytyczne, w odniesieniu do działań promocyjnych/działań w zakresie pomocy technicznej na rzecz producentów bergamot oraz wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz regionów, jak również rozporządzenie (WE) nr 70/2001.

| (53) | Pomoc przewidziana w wyżej wymienionym artykule stanowi pomoc na inwestycje w gospodarstwach rolnych i, jako taka, podlega przepisom pkt 4.1 wytycznych, które przewidują:






  — | stawkę pomocy w wysokości 40 % wydatków kwalifikowanych na inwestycje w strefach niebędących strefami o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz 50 % na inwestycje w strefach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, z możliwością zwiększenia tej stawki o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji realizowanych przez młodych rolników w ciągu pięciu lat od chwili rozpoczęcia przez nich działalności (stawka pomocy wyrażająca ekwiwalent dotacji brutto), |
| --- | --- | --- |

(53)

Pomoc przewidziana w wyżej wymienionym artykule stanowi pomoc na inwestycje w gospodarstwach rolnych i, jako taka, podlega przepisom pkt 4.1 wytycznych, które przewidują:

—

stawkę pomocy w wysokości 40 % wydatków kwalifikowanych na inwestycje w strefach niebędących strefami o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz 50 % na inwestycje w strefach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, z możliwością zwiększenia tej stawki o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji realizowanych przez młodych rolników w ciągu pięciu lat od chwili rozpoczęcia przez nich działalności (stawka pomocy wyrażająca ekwiwalent dotacji brutto),

| — | listę wydatków kwalifikowanych obejmującą zakup, nabycie lub podniesienie jakości nieruchomości, zakup nowych materiałów i sprzętu, w tym oprogramowania komputerowego (zakup sprzętu używanego może być uznany za wydatek kwalifikowany, jeżeli spełnione zostaną cztery poniższe warunki: sprzedawca musi przedłożyć świadectwo potwierdzające dokładne pochodzenie sprzętu oraz fakt, że nie był on objęty żadną pomocą państwa lub pomocą Wspólnoty; zakup sprzętu musi przynosić szczególną korzyść programowi lub projektowi i musi być uzasadniony wyjątkowymi okolicznościami, takimi jak brak nowego sprzętu wówczas, gdy jest on potrzebny; koszty, a tym samym wysokość pomocy, muszą być niższe niż koszt tego samego sprzętu w stanie nieużywanym i musi zostać zachowana korzysta relacja ceny do jakości; techniczne i/lub technologiczne właściwości sprzętu muszą być zgodne z wymaganiami technicznymi projektu, a koszty ogólne (honoraria architektów, inżynierów i specjalistów, badania wykonalności, zakup patentów i licencji itp.) do 12 % dwóch pozycji kosztów wymienionych powyżej, |
| --- | --- |

—

listę wydatków kwalifikowanych obejmującą zakup, nabycie lub podniesienie jakości nieruchomości, zakup nowych materiałów i sprzętu, w tym oprogramowania komputerowego (zakup sprzętu używanego może być uznany za wydatek kwalifikowany, jeżeli spełnione zostaną cztery poniższe warunki: sprzedawca musi przedłożyć świadectwo potwierdzające dokładne pochodzenie sprzętu oraz fakt, że nie był on objęty żadną pomocą państwa lub pomocą Wspólnoty; zakup sprzętu musi przynosić szczególną korzyść programowi lub projektowi i musi być uzasadniony wyjątkowymi okolicznościami, takimi jak brak nowego sprzętu wówczas, gdy jest on potrzebny; koszty, a tym samym wysokość pomocy, muszą być niższe niż koszt tego samego sprzętu w stanie nieużywanym i musi zostać zachowana korzysta relacja ceny do jakości; techniczne i/lub technologiczne właściwości sprzętu muszą być zgodne z wymaganiami technicznymi projektu, a koszty ogólne (honoraria architektów, inżynierów i specjalistów, badania wykonalności, zakup patentów i licencji itp.) do 12 % dwóch pozycji kosztów wymienionych powyżej,

| — | konieczność, aby uzyskujące pomoc przedsiębiorstwa rolne można było, na podstawie ich perspektyw, uznać za żywotne ekonomicznie oraz by przestrzegały one minimalnych wymagań w zakresie środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt. |
| --- | --- |

—

konieczność, aby uzyskujące pomoc przedsiębiorstwa rolne można było, na podstawie ich perspektyw, uznać za żywotne ekonomicznie oraz by przestrzegały one minimalnych wymagań w zakresie środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt.

| (54) | Przepisy te uzupełnia inny bardziej ogólny przepis, zgodnie z którym systemy pomocy powinny stanowić, że nie może zostać przyznana żadna pomoc na prace, które już zostały rozpoczęte, lub na działania podjęte, zanim jeszcze wniosek o pomoc został przedłożony właściwym organom. Wynika to z faktu, że pomoc przyznana wstecznie na działania już podjęte przez beneficjenta nie mogłaby zostać uznana za pomoc zawierającą element zachęty, który musi zawierać wszelka pomoc niebędącą rekompensatą, aby można ją było uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem (43). |
| --- | --- |

(54)

Przepisy te uzupełnia inny bardziej ogólny przepis, zgodnie z którym systemy pomocy powinny stanowić, że nie może zostać przyznana żadna pomoc na prace, które już zostały rozpoczęte, lub na działania podjęte, zanim jeszcze wniosek o pomoc został przedłożony właściwym organom. Wynika to z faktu, że pomoc przyznana wstecznie na działania już podjęte przez beneficjenta nie mogłaby zostać uznana za pomoc zawierającą element zachęty, który musi zawierać wszelka pomoc niebędącą rekompensatą, aby można ją było uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem (43).

| (55) | W świetle przepisów przedstawionych w motywach 29 do 31 powyżej Komisja stwierdza, że wszystkie warunki wymienione w motywach 53 oraz 54 są spełnione, pod warunkiem że stawki pomocy podane w projekcie wyrażają ekwiwalent dotacji brutto oraz że pomoc zawiera zawsze element zachęty i nie jest przyznawana wstecznie, czyli na prace, które zostały przedsięwzięte przed złożeniem wniosku pomoc w odpowiedniej i należytej formie. |
| --- | --- |

(55)

W świetle przepisów przedstawionych w motywach 29 do 31 powyżej Komisja stwierdza, że wszystkie warunki wymienione w motywach 53 oraz 54 są spełnione, pod warunkiem że stawki pomocy podane w projekcie wyrażają ekwiwalent dotacji brutto oraz że pomoc zawiera zawsze element zachęty i nie jest przyznawana wstecznie, czyli na prace, które zostały przedsięwzięte przed złożeniem wniosku pomoc w odpowiedniej i należytej formie.

| (56) | W związku z powyższym Komisja, wezwana do przedstawienia swojej opinii w oparciu o informacje, którymi dysponuje, stwierdza, że planowana pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem, o ile jest zarezerwowana dla beneficjentów, którzy rozpoczynają działania dopiero po złożeniu wniosku o pomoc u właściwego organu, oraz jeżeli stawki pomocy planowane w ramach projektu dekretu wyrażają ekwiwalent dotacji brutto. |
| --- | --- |

(56)

W związku z powyższym Komisja, wezwana do przedstawienia swojej opinii w oparciu o informacje, którymi dysponuje, stwierdza, że planowana pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem, o ile jest zarezerwowana dla beneficjentów, którzy rozpoczynają działania dopiero po złożeniu wniosku o pomoc u właściwego organu, oraz jeżeli stawki pomocy planowane w ramach projektu dekretu wyrażają ekwiwalent dotacji brutto.

| (57) | Rozpoczynając postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 Traktatu względem pomocy przewidzianej w art. 6 ust. 1 oraz 2 ustawy nr 39 na przetwarzanie bergamot i wprowadzanie do obrotu otrzymanego olejku, podkreślono, że nie zostało wykazane, że przestrzegane są stawki pomocy oraz inne przepisy ustanowione w wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz regionów oraz przepisy wspólnotowych ram dotyczących pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(57)

Rozpoczynając postępowanie przewidziane w art. 88 ust. 2 Traktatu względem pomocy przewidzianej w art. 6 ust. 1 oraz 2 ustawy nr 39 na przetwarzanie bergamot i wprowadzanie do obrotu otrzymanego olejku, podkreślono, że nie zostało wykazane, że przestrzegane są stawki pomocy oraz inne przepisy ustanowione w wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz regionów oraz przepisy wspólnotowych ram dotyczących pomocy dla małych i średnich przedsiębiorstw.

| (58) | Artykuł 3 projektu dekretu wnosi szczegółowe informacje dotyczące stawek finansowania planowanych środków. |
| --- | --- |

(58)

Artykuł 3 projektu dekretu wnosi szczegółowe informacje dotyczące stawek finansowania planowanych środków.

| (59) | Wskazana stawka pomocy (50 %) jest dopuszczalna, ponieważ odpowiada, niezależnie od planowanego ekwiwalentu dotacji, ekwiwalentowi dotacji zatwierdzonemu przez Komisję dla regionu Kalabrii w ramach badania listy pomocy państwa na rzecz regionów we Włoszech (44), a charakter opisanych wydatków kwalifikowanych dowodzi, że chodzi o pomoc na inwestycje początkowe w rozumieniu pkt 4.4 wyżej wymienionych wytycznych. |
| --- | --- |

(59)

Wskazana stawka pomocy (50 %) jest dopuszczalna, ponieważ odpowiada, niezależnie od planowanego ekwiwalentu dotacji, ekwiwalentowi dotacji zatwierdzonemu przez Komisję dla regionu Kalabrii w ramach badania listy pomocy państwa na rzecz regionów we Włoszech (44), a charakter opisanych wydatków kwalifikowanych dowodzi, że chodzi o pomoc na inwestycje początkowe w rozumieniu pkt 4.4 wyżej wymienionych wytycznych.

| (60) | Analogiczne rozważania mają zastosowanie w przypadku rozpatrywania pomocy w świetle rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001. Jednak bez względu na to, który tekst prawa wspólnotowego ma zastosowanie w danym przypadku, Komisja nie jest w stanie określić, czy wniosek o pomoc jest składany przed wykonaniem projektu inwestycji. |
| --- | --- |

(60)

Analogiczne rozważania mają zastosowanie w przypadku rozpatrywania pomocy w świetle rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001. Jednak bez względu na to, który tekst prawa wspólnotowego ma zastosowanie w danym przypadku, Komisja nie jest w stanie określić, czy wniosek o pomoc jest składany przed wykonaniem projektu inwestycji.

| (61) | W związku z powyższym Komisja uważa, że jej wątpliwości co do zgodności ze wspólnym rynkiem rozpatrywanej pomocy na przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu, zostały rozwiane jedynie w odniesieniu do pomocy jest udzielanej wyłącznie tym wnioskodawcom, którzy złożyli wniosek o pomoc przed rozpoczęciem inwestycji. |
| --- | --- |

(61)

W związku z powyższym Komisja uważa, że jej wątpliwości co do zgodności ze wspólnym rynkiem rozpatrywanej pomocy na przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu, zostały rozwiane jedynie w odniesieniu do pomocy jest udzielanej wyłącznie tym wnioskodawcom, którzy złożyli wniosek o pomoc przed rozpoczęciem inwestycji.

| (62) | W świetle wskazań w motywie 36 Komisja stwierdza, że rozpatrywane interwencje finansowe państwa stanowią udział finansowy Państwa Członkowskiego we współfinansowaniu środków na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w rozumieniu art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 (45) i w związku z tym nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(62)

W świetle wskazań w motywie 36 Komisja stwierdza, że rozpatrywane interwencje finansowe państwa stanowią udział finansowy Państwa Członkowskiego we współfinansowaniu środków na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w rozumieniu art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 (45) i w związku z tym nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (63) | Jeżeli chodzi o pomoc na rozpoczęcie działalności, której zasady przyznawania opisano w motywie 39, Komisja stwierdza, że tekst projektu dekretu zawiera wyraźne zobowiązanie dotyczące przestrzegania przepisów wytycznych (patrz: motyw 38). Jednakże, z jednej strony, należy podkreślić, że pomoc musi być zgodna z pkt 10.3 wytycznych, które określają zasady, jakie mają stosować zrzeszenia producentów, aby móc się kwalifikować do otrzymania pomocy. Z drugiej zaś strony należy zauważyć, że intensywność przewidziana w tabeli B.I projektu, w której mowa o obniżaniu wysokości pomocy o 20 % rocznie, musi zostać obliczona zgodnie z pkt 10.5 wytycznych, czyli zmniejszana o 20 punktów procentowych rocznie, a nie o 20 % wartości procentowej mającej zastosowanie do poprzedniego roku. |
| --- | --- |

(63)

Jeżeli chodzi o pomoc na rozpoczęcie działalności, której zasady przyznawania opisano w motywie 39, Komisja stwierdza, że tekst projektu dekretu zawiera wyraźne zobowiązanie dotyczące przestrzegania przepisów wytycznych (patrz: motyw 38). Jednakże, z jednej strony, należy podkreślić, że pomoc musi być zgodna z pkt 10.3 wytycznych, które określają zasady, jakie mają stosować zrzeszenia producentów, aby móc się kwalifikować do otrzymania pomocy. Z drugiej zaś strony należy zauważyć, że intensywność przewidziana w tabeli B.I projektu, w której mowa o obniżaniu wysokości pomocy o 20 % rocznie, musi zostać obliczona zgodnie z pkt 10.5 wytycznych, czyli zmniejszana o 20 punktów procentowych rocznie, a nie o 20 % wartości procentowej mającej zastosowanie do poprzedniego roku.

| (64) | Jeżeli chodzi o pomoc na wdrażanie systemów jakości i certyfikacji produktów PDO i ekologicznych, których zasady przyznawania zostały opisane w motywie 40, Komisja stwierdza, że przestrzegane są odnośne przepisy wytycznych (w tym przypadku przepisy pkt 13). Pomoc dotycząca kontroli i certyfikacji w odniesieniu do metod uprawy ekologicznej jest zgodna z przepisami ostatniego akapitu pkt 13.4 wytycznych i w związku z tym może być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem warunków wymiany handlowej, podobnie jak pomoc na rzecz tworzenia systemów kontroli i certyfikacji systemów jakości zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2081/92, zmniejszająca się w odpowiednim okresie do chwili wygaśnięcia, jak to również zaleca wyżej wymieniony pkt 13.4. |
| --- | --- |

(64)

Jeżeli chodzi o pomoc na wdrażanie systemów jakości i certyfikacji produktów PDO i ekologicznych, których zasady przyznawania zostały opisane w motywie 40, Komisja stwierdza, że przestrzegane są odnośne przepisy wytycznych (w tym przypadku przepisy pkt 13). Pomoc dotycząca kontroli i certyfikacji w odniesieniu do metod uprawy ekologicznej jest zgodna z przepisami ostatniego akapitu pkt 13.4 wytycznych i w związku z tym może być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem warunków wymiany handlowej, podobnie jak pomoc na rzecz tworzenia systemów kontroli i certyfikacji systemów jakości zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2081/92, zmniejszająca się w odpowiednim okresie do chwili wygaśnięcia, jak to również zaleca wyżej wymieniony pkt 13.4.

| (65) | Podobnie, pomoc przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z wprowadzeniem programów zapewniania jakości ISO oraz HACCP jest zgodna z większością wymogów wynikających z pkt 13.2 wytycznych. Jednak pułap w wysokości 100 000 EUR na beneficjenta i na okres trzech lat przewidziany w trzecim akapicie wspomnianego punktu stanowi kwotę pomocy mającą zastosowanie do różnych pozycji i wydatków, w skład których wchodzą koszty związane z wprowadzeniem norm zapewniania jakości oraz systemów audytu środowiskowego oraz pokrycie opłat pobieranych przez uznane jednostki certyfikujące; zgodnie z tabelą B.II załączoną do art. 5 projektu dekretu, wspomniany pułap ma mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do kosztów związanych z wdrażaniem norm zapewniania jakości oraz systemów audytu środowiskowego, natomiast opłaty pobierane przez uznane jednostki certyfikujące nie są objęte żadnymi pułapami, co sprawia, że możliwe jest przekroczenie kwoty 100 000 EUR, jeżeli doda się do siebie te dwie pozycje kosztów. Należy zatem uzależnić zatwierdzenie pomocy od tego, czy całość rozpatrywanej pomocy rzeczywiście mieści się w rzeczonym pułapie. |
| --- | --- |

(65)

Podobnie, pomoc przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z wprowadzeniem programów zapewniania jakości ISO oraz HACCP jest zgodna z większością wymogów wynikających z pkt 13.2 wytycznych. Jednak pułap w wysokości 100 000 EUR na beneficjenta i na okres trzech lat przewidziany w trzecim akapicie wspomnianego punktu stanowi kwotę pomocy mającą zastosowanie do różnych pozycji i wydatków, w skład których wchodzą koszty związane z wprowadzeniem norm zapewniania jakości oraz systemów audytu środowiskowego oraz pokrycie opłat pobieranych przez uznane jednostki certyfikujące; zgodnie z tabelą B.II załączoną do art. 5 projektu dekretu, wspomniany pułap ma mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do kosztów związanych z wdrażaniem norm zapewniania jakości oraz systemów audytu środowiskowego, natomiast opłaty pobierane przez uznane jednostki certyfikujące nie są objęte żadnymi pułapami, co sprawia, że możliwe jest przekroczenie kwoty 100 000 EUR, jeżeli doda się do siebie te dwie pozycje kosztów. Należy zatem uzależnić zatwierdzenie pomocy od tego, czy całość rozpatrywanej pomocy rzeczywiście mieści się w rzeczonym pułapie.

| (66) | Uwzględniając wszystkie te elementy, Komisja dochodzi do wniosku, że pomoc dotycząca kontroli i certyfikacji metod uprawy ekologicznej, jak również pomoc na tworzenie systemów kontroli i certyfikację systemów jakości zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2081/92 może być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca w sposób sprzeczny z ogólnym interesem warunków wymiany handlowej, pod warunkiem że przestrzegany jest pułap przewidziany w akapicie trzecim punktu 13.2 wytycznych. |
| --- | --- |

(66)

Uwzględniając wszystkie te elementy, Komisja dochodzi do wniosku, że pomoc dotycząca kontroli i certyfikacji metod uprawy ekologicznej, jak również pomoc na tworzenie systemów kontroli i certyfikację systemów jakości zgodnie z rozporządzeniem (EWG) 2081/92 może być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca w sposób sprzeczny z ogólnym interesem warunków wymiany handlowej, pod warunkiem że przestrzegany jest pułap przewidziany w akapicie trzecim punktu 13.2 wytycznych.

| (67) | Zgodnie z danymi w tabeli załączonej do art. 6 państwowe interwencje finansowe dotyczą jedynie infrastruktury będącej w ogólnym interesie publicznym. |
| --- | --- |

(67)

Zgodnie z danymi w tabeli załączonej do art. 6 państwowe interwencje finansowe dotyczą jedynie infrastruktury będącej w ogólnym interesie publicznym.

| (68) | Wspomniane interwencje mogą być wówczas uznane za niestanowiące pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu. |
| --- | --- |

(68)

Wspomniane interwencje mogą być wówczas uznane za niestanowiące pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

| (69) | Jeżeli chodzi o pomoc na badania związane z bergamotami jako owocami cytrusowymi, Komisja, w świetle tabeli załączonej do art. 7, stwierdza, że spełnione są warunki ustanowione komunikatem Komisji z 1998 r. dotyczącym wspólnotowych ram dotyczących pomocy państwa na badania i rozwój. Pomoc ta może zatem być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem ogólnym. |
| --- | --- |

(69)

Jeżeli chodzi o pomoc na badania związane z bergamotami jako owocami cytrusowymi, Komisja, w świetle tabeli załączonej do art. 7, stwierdza, że spełnione są warunki ustanowione komunikatem Komisji z 1998 r. dotyczącym wspólnotowych ram dotyczących pomocy państwa na badania i rozwój. Pomoc ta może zatem być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem ogólnym.

| (70) | Jeżeli chodzi o pomoc na badania związane z esencją z bergamoty, Komisja stwierdza, że w świetle tabeli załączonej do art. 7 wydatki kwalifikowane oraz stawki pomocy odpowiadają tym, które zostały ustalone we wspólnotowych ramach w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój. Pojęcia takie, jak badania przemysłowe i działania przedkonkurencyjne, nie zostały określone, ale tabela zawiera odniesienie do wspomnianych ram wspólnotowych. W celu zwiększenia przejrzystości należy podjąć decyzję o umożliwieniu pomocy na rozpatrywane badania w zakresie esencji z bergamoty skorzystania z odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, pod warunkiem że pojęcia badań przemysłowych i działań przedkonkurencyjnych odpowiadają pojęciom wskazanym w załączniku I do wyżej wspomnianych ram. |
| --- | --- |

(70)

Jeżeli chodzi o pomoc na badania związane z esencją z bergamoty, Komisja stwierdza, że w świetle tabeli załączonej do art. 7 wydatki kwalifikowane oraz stawki pomocy odpowiadają tym, które zostały ustalone we wspólnotowych ramach w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój. Pojęcia takie, jak badania przemysłowe i działania przedkonkurencyjne, nie zostały określone, ale tabela zawiera odniesienie do wspomnianych ram wspólnotowych. W celu zwiększenia przejrzystości należy podjąć decyzję o umożliwieniu pomocy na rozpatrywane badania w zakresie esencji z bergamoty skorzystania z odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, pod warunkiem że pojęcia badań przemysłowych i działań przedkonkurencyjnych odpowiadają pojęciom wskazanym w załączniku I do wyżej wspomnianych ram.

| (71) | Jeżeli chodzi o działania reklamowe, Komisja zauważa, że rozpatrywana pomoc zostanie przyznana równocześnie dla bergamot jako owoców oraz dla ich produktów pochodnych (czyli esencji z bergamoty). |
| --- | --- |

(71)

Jeżeli chodzi o działania reklamowe, Komisja zauważa, że rozpatrywana pomoc zostanie przyznana równocześnie dla bergamot jako owoców oraz dla ich produktów pochodnych (czyli esencji z bergamoty).

| (72) | W odniesieniu do reklamy bergamot jako owoców, wytyczne wspólnotowe mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I ustalają pewną liczbę warunków, które musi spełnić pomoc, aby móc skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu: rozpatrywana kampania reklamowa nie musi spełniać żadnego z wymienionych kryteriów negatywnych (reklama podkreślająca w nadmierny sposób pochodzenie produktów, reklama dla indywidualnych przedsiębiorstw, kampania sprzeczna z prawem pochodnym Wspólnoty) i musi spełniać przynajmniej jedno z przewidzianych kryteriów pozytywnych (w sektorze rolnictwa reklama skoncentrowana na produktach, których istnieje nadwyżka lub na gatunkach za mało uprawianych, na nowych produktach lub produktach zastępczych, których nadwyżek jeszcze nie ma, produktach wysokiej jakości – w tym towarów wyprodukowanych lub pozyskanych przyjaznymi dla środowiska metodami produkcji, takich jak produkty ekologiczne – na rozwoju niektórych regionów oraz na rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw). Poza tym stawka pomocy musi wynosić 50 % kosztów i, aby uwzględnić znaczenie niektórych wspomnianych kryteriów pozytywnych, może zostać podwyższona do 75 % wydatków w przypadku reklamy produktów wytworzonych przez MŚP mające swoją siedzibę w strefach, które mogą korzystać z pomocy z tytułu art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu. |
| --- | --- |

(72)

W odniesieniu do reklamy bergamot jako owoców, wytyczne wspólnotowe mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I ustalają pewną liczbę warunków, które musi spełnić pomoc, aby móc skorzystać z odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu: rozpatrywana kampania reklamowa nie musi spełniać żadnego z wymienionych kryteriów negatywnych (reklama podkreślająca w nadmierny sposób pochodzenie produktów, reklama dla indywidualnych przedsiębiorstw, kampania sprzeczna z prawem pochodnym Wspólnoty) i musi spełniać przynajmniej jedno z przewidzianych kryteriów pozytywnych (w sektorze rolnictwa reklama skoncentrowana na produktach, których istnieje nadwyżka lub na gatunkach za mało uprawianych, na nowych produktach lub produktach zastępczych, których nadwyżek jeszcze nie ma, produktach wysokiej jakości – w tym towarów wyprodukowanych lub pozyskanych przyjaznymi dla środowiska metodami produkcji, takich jak produkty ekologiczne – na rozwoju niektórych regionów oraz na rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw). Poza tym stawka pomocy musi wynosić 50 % kosztów i, aby uwzględnić znaczenie niektórych wspomnianych kryteriów pozytywnych, może zostać podwyższona do 75 % wydatków w przypadku reklamy produktów wytworzonych przez MŚP mające swoją siedzibę w strefach, które mogą korzystać z pomocy z tytułu art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu.

| (73) | Komisja stwierdza, że pomoc zostanie przyznana z zachowaniem przynajmniej jednego z kryteriów pozytywnych (reklama produktów ekologicznych) wymienionych we wspólnotowych wytycznych mających zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych projektów nieobjętych załącznikiem I oraz bez spełnienia żadnego z kryteriów negatywnych wymienionych w tych samych wytycznych (drugorzędne znaczenie pochodzenia w komunikacie reklamowym, wyłączenie wszelkiej reklamy dla przedsiębiorstw indywidualnych, zgodność z przepisami stosowanymi w odniesieniu do danych produktów oraz z dyrektywą 2000/13/WE). Rozpatrywana stawka pomocy w wysokości 50 % odpowiada również stawce przewidzianej w tych ostatnich, podobnie jak podwyższenie stawki w przypadku małych lub średnich przedsiębiorstw, biorąc pod uwagę fakt, że Kalabria jest regionem otrzymującym pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu. |
| --- | --- |

(73)

Komisja stwierdza, że pomoc zostanie przyznana z zachowaniem przynajmniej jednego z kryteriów pozytywnych (reklama produktów ekologicznych) wymienionych we wspólnotowych wytycznych mających zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych projektów nieobjętych załącznikiem I oraz bez spełnienia żadnego z kryteriów negatywnych wymienionych w tych samych wytycznych (drugorzędne znaczenie pochodzenia w komunikacie reklamowym, wyłączenie wszelkiej reklamy dla przedsiębiorstw indywidualnych, zgodność z przepisami stosowanymi w odniesieniu do danych produktów oraz z dyrektywą 2000/13/WE). Rozpatrywana stawka pomocy w wysokości 50 % odpowiada również stawce przewidzianej w tych ostatnich, podobnie jak podwyższenie stawki w przypadku małych lub średnich przedsiębiorstw, biorąc pod uwagę fakt, że Kalabria jest regionem otrzymującym pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu.

| (74) | Uwzględniając wszystkie te elementy, Komisja dochodzi do wniosku, że planowana pomoc na reklamę bergamot jako owoców może być przedmiotem odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu. |
| --- | --- |

(74)

Uwzględniając wszystkie te elementy, Komisja dochodzi do wniosku, że planowana pomoc na reklamę bergamot jako owoców może być przedmiotem odstępstwa przewidzianego w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu.

| (75) | W odniesieniu do reklamy esencji z bergamoty Komisja podkreśliła, w chwili rozpoczęcia procedury przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu, że nie została wykazana zgodność z właściwymi przepisami wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz regionu [patrz: motyw 19 lit. f)]. Należy jednak stwierdzić, że esencja z bergamoty jest produktem nieobjętym załącznikiem I, zawierającym przeważająco produkty objęte załącznikiem I. Ze względu na to obejmują go także wspólnotowe wytyczne mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I, zgodnie z ich pkt 9. |
| --- | --- |

(75)

W odniesieniu do reklamy esencji z bergamoty Komisja podkreśliła, w chwili rozpoczęcia procedury przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu, że nie została wykazana zgodność z właściwymi przepisami wytycznych w sprawie pomocy państwa na rzecz regionu [patrz: motyw 19 lit. f)]. Należy jednak stwierdzić, że esencja z bergamoty jest produktem nieobjętym załącznikiem I, zawierającym przeważająco produkty objęte załącznikiem I. Ze względu na to obejmują go także wspólnotowe wytyczne mające zastosowanie do pomocy państwa na reklamę produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE oraz niektórych produktów nieobjętych załącznikiem I, zgodnie z ich pkt 9.

| (76) | Uwzględniając fakt, że projekt dekretu przedstawiony przez władze Włoch przewiduje w odniesieniu do esencji z bergamoty identyczną pomoc jak dla bergamoty jako owocu, Komisja dochodzi do wniosku, że pomoc na reklamę w odniesieniu do esencji z bergamoty może również zostać objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc mająca na celu ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem. |
| --- | --- |

(76)

Uwzględniając fakt, że projekt dekretu przedstawiony przez władze Włoch przewiduje w odniesieniu do esencji z bergamoty identyczną pomoc jak dla bergamoty jako owocu, Komisja dochodzi do wniosku, że pomoc na reklamę w odniesieniu do esencji z bergamoty może również zostać objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc mająca na celu ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem.

| (77) | W odniesieniu do pomocy na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych Komisja stwierdza, że beneficjenci mogą być równocześnie producentami bergamot i producentami olejku bergamotowego. |
| --- | --- |

(77)

W odniesieniu do pomocy na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych Komisja stwierdza, że beneficjenci mogą być równocześnie producentami bergamot i producentami olejku bergamotowego.

| (78) | Komisja zauważa, że objęte usługi wchodzą w zakres pkt 14 wytycznych (46). Komisja stwierdza również, na podstawie tabeli załączonej do art. 8, że wszystkie istotne warunki zawarte we wspomnianych punktach (stawka lub kwota pomocy, dostępność usług) zostały spełnione. |
| --- | --- |

(78)

Komisja zauważa, że objęte usługi wchodzą w zakres pkt 14 wytycznych (46). Komisja stwierdza również, na podstawie tabeli załączonej do art. 8, że wszystkie istotne warunki zawarte we wspomnianych punktach (stawka lub kwota pomocy, dostępność usług) zostały spełnione.

| (79) | Pomoc ta może zatem być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem ogólnym. |
| --- | --- |

(79)

Pomoc ta może zatem być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc przeznaczona na ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób sprzeczny z interesem ogólnym.

| (80) | Komisja zauważa, że tabela E załączona do art. 8 projektu dekretu również opiera się na przepisach zawartych w wytycznych, jeżeli pomoc dotyczy producentów olejku bergamotowego. Jak już wcześniej wykazano, olejek bergamotowy nie został wymieniony w załączniku I do Traktatu, a dotycząca go pomoc, bez względu na formę, nie może być objęta wytycznymi, lecz powinna być regulowana przepisami wymienionymi w motywie 52 tiret czwarte. |
| --- | --- |

(80)

Komisja zauważa, że tabela E załączona do art. 8 projektu dekretu również opiera się na przepisach zawartych w wytycznych, jeżeli pomoc dotyczy producentów olejku bergamotowego. Jak już wcześniej wykazano, olejek bergamotowy nie został wymieniony w załączniku I do Traktatu, a dotycząca go pomoc, bez względu na formę, nie może być objęta wytycznymi, lecz powinna być regulowana przepisami wymienionymi w motywie 52 tiret czwarte.

| (81) | W związku z powyższym Komisja stwierdza, że pomoc na promocję dla producentów olejku bergamotowego może być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc mająca na celu ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób niezgodny ze wspólnym interesem, jeżeli beneficjentem jest małe lub średnie przedsiębiorstwo, pod warunkiem że spełniają one wymogi art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001, na mocy którego:






  — | w odniesieniu do usług świadczonych przez doradców zewnętrznych, wielkość pomocy brutto nie przekroczy 50 % wartości kosztów tych usług; dane usługi nie będą działaniami ciągłymi lub okresowymi, nie będą też związane ze zwykłymi wydatkami operacyjnymi przedsiębiorstwa, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama, |
| --- | --- | --- |

(81)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że pomoc na promocję dla producentów olejku bergamotowego może być objęta odstępstwem przewidzianym w art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jako pomoc mająca na celu ułatwienie rozwoju niektórych rodzajów działalności lub niektórych regionów gospodarczych oraz niezmieniająca warunków wymiany handlowej w sposób niezgodny ze wspólnym interesem, jeżeli beneficjentem jest małe lub średnie przedsiębiorstwo, pod warunkiem że spełniają one wymogi art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001, na mocy którego:

—

w odniesieniu do usług świadczonych przez doradców zewnętrznych, wielkość pomocy brutto nie przekroczy 50 % wartości kosztów tych usług; dane usługi nie będą działaniami ciągłymi lub okresowymi, nie będą też związane ze zwykłymi wydatkami operacyjnymi przedsiębiorstwa, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama,

| — | w odniesieniu do uczestnictwa w targach lub wystawach pomoc brutto nie może przekroczyć 50 % kosztów dodatkowych będących wynikiem wynajmu, przygotowania i obsługi stoiska (wyłączenie to dotyczy jedynie pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w danych targach lub wystawach). |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do uczestnictwa w targach lub wystawach pomoc brutto nie może przekroczyć 50 % kosztów dodatkowych będących wynikiem wynajmu, przygotowania i obsługi stoiska (wyłączenie to dotyczy jedynie pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w danych targach lub wystawach).

| (82) | Bez względu na rozmiary przedsiębiorstwa beneficjenta środka nie uważa się/nie uznaje się za pomoc państwa, jeżeli przestrzegane są wszystkie wymogi formalne i materialne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 69/2001. |
| --- | --- |

(82)

Bez względu na rozmiary przedsiębiorstwa beneficjenta środka nie uważa się/nie uznaje się za pomoc państwa, jeżeli przestrzegane są wszystkie wymogi formalne i materialne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 69/2001.

VI.   WNIOSKI

| (83) | Przedstawiona powyżej analiza dowodzi, że:






  — | pomoc przewidziana w art. 2 projektu dekretu jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli pomoc zarezerwowana jest dla beneficjentów, którzy rozpoczynają prace dopiero po złożeniu wniosku o pomoc u właściwego organu oraz jeżeli planowana stawka pomocy wyraża ekwiwalent dotacji brutto, |
| --- | --- | --- |

(83)

Przedstawiona powyżej analiza dowodzi, że:

—

pomoc przewidziana w art. 2 projektu dekretu jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli pomoc zarezerwowana jest dla beneficjentów, którzy rozpoczynają prace dopiero po złożeniu wniosku o pomoc u właściwego organu oraz jeżeli planowana stawka pomocy wyraża ekwiwalent dotacji brutto,

| — | pomoc przewidziana w art. 3 projektu dekretu jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli jest przyznawana wyłącznie tym beneficjentom, którzy przedłożyli wniosek przed rozpoczęciem inwestycji, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 3 projektu dekretu jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli jest przyznawana wyłącznie tym beneficjentom, którzy przedłożyli wniosek przed rozpoczęciem inwestycji,

| — | pomoc przewidziana w art. 4 projektu dekretu nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 4 projektu dekretu nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu,

| — | pomoc przewidziana w art. 5 projektu dekretu na kontrole realizowane w sektorze produktów ekologicznych, jak również na tworzenie systemów kontroli i certyfikacji systemów jakości na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 jest zgodna ze wspólnym rynkiem, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 5 projektu dekretu na kontrole realizowane w sektorze produktów ekologicznych, jak również na tworzenie systemów kontroli i certyfikacji systemów jakości na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 jest zgodna ze wspólnym rynkiem,

| — | pomoc przewidziana w art. 5 projektu dekretu na rozpoczęcie działalności lub rozszerzenie działalności zrzeszeń producentów oraz pomoc przewidziana w tym samym artykule na pokrycie opłat pobieranych przez jednostki certyfikujące za certyfikację wstępną systemów zapewniania jakości i systemów analogicznych jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli całość pomocy przeznaczonej na pokrycie kosztów związanych z wdrażaniem programów zapewniania jakości ISO oraz HACCP oraz opłat pobieranych przez jednostki certyfikujące nie przekracza 100 000 EUR na beneficjenta oraz na okres trzech lat, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 5 projektu dekretu na rozpoczęcie działalności lub rozszerzenie działalności zrzeszeń producentów oraz pomoc przewidziana w tym samym artykule na pokrycie opłat pobieranych przez jednostki certyfikujące za certyfikację wstępną systemów zapewniania jakości i systemów analogicznych jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli całość pomocy przeznaczonej na pokrycie kosztów związanych z wdrażaniem programów zapewniania jakości ISO oraz HACCP oraz opłat pobieranych przez jednostki certyfikujące nie przekracza 100 000 EUR na beneficjenta oraz na okres trzech lat,

| — | pomoc przewidziana w art. 6 projektu dekretu nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 6 projektu dekretu nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu,

| — | pomoc w odniesieniu dla bergamoty jako owocu, przewidziana w art. 7 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, |
| --- | --- |

—

pomoc w odniesieniu dla bergamoty jako owocu, przewidziana w art. 7 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem,

| — | pomoc w odniesieniu do esencji z bergamoty, przewidziana w art. 7 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli pojęcia badań przemysłowych oraz działań przedkonkurencyjnych odpowiadają definicjom zawartym w załączniku I do wspólnotowych ram w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój, |
| --- | --- |

—

pomoc w odniesieniu do esencji z bergamoty, przewidziana w art. 7 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli pojęcia badań przemysłowych oraz działań przedkonkurencyjnych odpowiadają definicjom zawartym w załączniku I do wspólnotowych ram w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój,

| — | pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na reklamę bergamoty jako owocu oraz esencji z bergamoty jest zgodna ze wspólnym rynkiem, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na reklamę bergamoty jako owocu oraz esencji z bergamoty jest zgodna ze wspólnym rynkiem,

| — | pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów bergamot jest zgodna ze wspólnym rynkiem, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów bergamot jest zgodna ze wspólnym rynkiem,

| — | pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów olejku bergamotowego odpowiadających wspólnotowej definicji małego lub średniego przedsiębiorstwa jest zgodna ze wspólnym rynkiem, pod warunkiem że spełnione są wymogi zawarte w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 70/2001, |
| --- | --- |

—

pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów olejku bergamotowego odpowiadających wspólnotowej definicji małego lub średniego przedsiębiorstwa jest zgodna ze wspólnym rynkiem, pod warunkiem że spełnione są wymogi zawarte w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 70/2001,

| — | bez względu na rozmiar przedsiębiorstwa beneficjenta pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów olejku bergamotowego nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, pod warunkiem że spełnione są wszystkie wymogi materialne i formalne zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 69/2001. |
| --- | --- |

—

bez względu na rozmiar przedsiębiorstwa beneficjenta pomoc przewidziana w art. 8 projektu dekretu na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów olejku bergamotowego nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, pod warunkiem że spełnione są wszystkie wymogi materialne i formalne zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 69/2001.

| (84) | Ponieważ władze Włoch poinformowały o tym, że mechanizmy przyznawania środków finansowych, o których mowa w ustawie nr 39 (patrz pkt 21), zostały zawieszone, odzyskiwanie kwot bezpodstawnie wypłaconych nie będzie konieczne, |
| --- | --- |

(84)

Ponieważ władze Włoch poinformowały o tym, że mechanizmy przyznawania środków finansowych, o których mowa w ustawie nr 39 (patrz pkt 21), zostały zawieszone, odzyskiwanie kwot bezpodstawnie wypłaconych nie będzie konieczne,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc przewidziana w art. 4 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 4 projektu dekretu przedstawionego przez władze Włoch w następstwie wszczęcia postępowania przewidzianego w art. 88 ust. 2 Traktatu względem art. 4 oraz 6 wspomnianej ustawy, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

Artykuł 2

Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 2 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli pomoc zarezerwowana jest dla beneficjentów, którzy rozpoczynają prace dopiero po złożeniu wniosku o pomoc u właściwego organu, oraz jeżeli planowana stawka pomocy opisana w projekcie dekretu wyraża ekwiwalent dotacji brutto.

Artykuł 3

Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 3 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem pod warunkiem, że pomoc jest udzielana wyłącznie beneficjentom, którzy przedłożyli wniosek o pomoc przed rozpoczęciem inwestycji.

Artykuł 4

Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 5 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, pod warunkiem że całość pomocy przyznanej na pokrycie wydatków związanych z wdrażaniem programów zapewniania jakości ISO oraz HACCP oraz opłat pobieranych przez jednostki certyfikujące nie przekracza 100 000 EUR na beneficjenta oraz na okres trzech lat.

Artykuł 5

Pomoc przewidziana w art. 4 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 6 projektu dekretu, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu.

Artykuł 6

1.   Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 7 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli dotyczy bergamoty jako owocu.

2.   Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 7 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli dotyczy esencji z bergamoty pod warunkiem, że pojęcia badań naukowych i działań przedkonkurencyjnych odpowiadają definicjom zawartym w załączniku I do wspólnotowych ram w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój.

Artykuł 7

1.   Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 8 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli dotyczy środków reklamowych.

2.   Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 8 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli dotyczy środków obejmujących promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów bergamot.

3.   Pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 8 projektu dekretu, jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli dotyczy środków obejmujących promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów esencji z bergamoty odpowiadających wspólnotowej definicji małego lub średniego przedsiębiorstwa, pod warunkiem że spełnione są wymogi zawarte w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 70/2001.

4.   Bez względu na rozmiar przedsiębiorstwa beneficjenta, pomoc przewidziana w art. 6 ustawy nr 39 z dnia 25 lutego 2000 r., którego zasady stosowania określa art. 8 projektu dekretu, przeznaczona na promocję i rozpowszechnianie informacji ogólnych na rzecz producentów olejku bergamotowego, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, pod warunkiem że spełnione są wszystkie wymogi materialne i formalne zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 69/2001.

Artykuł 8

Włochy informują Komisję, w terminie dwóch miesięcy, począwszy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, o środkach podjętych w celu zapewnienia zgodności z przepisami art. 2, 3, 6 oraz 7.

Artykuł 9

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. C 380 z 30.12.2000, str. 2.

1

(2)  Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 173/2005 (Dz.U. L 29 z 2.2.2005, str. 3).

2

(3)  Dz.U. C 232 z 12.8.2000, str. 17.

3

(4)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2223/2004 (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 1).

4

(5)  Dz.U. L 214 z 13.8.1999, str. 31. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1763/2001 (Dz.U. L 239 z 7.9.2001, str. 10).

5

(6)  Dz.U. C 74 z 10.3.1998, str. 9.

6

(7)  Dz.U. C 213 z 23.7.1996, str. 4.

7

(8)  Dz.U. C 45 z 17.2.1996, str. 5.

8

(9)  Dz.U. C 48 z 13.2.1998, str. 2.

9

(10)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1.

10

(11)  Może dochodzić do 55 % w przypadku młodych rolników w rozumieniu art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, którzy realizują inwestycje w ciągu pięciu lat od chwili rozpoczęcia działalności.

11

(12)  Może dochodzić do 45 % w przypadku młodych rolników w rozumieniu art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, którzy realizują inwestycje w ciągu pięciu lat od chwili rozpoczęcia działalności.

12

(13)  Do otrzymania pomocy kwalifikują się również niewielkie infrastruktury mające na celu ochronę gospodarstw przed erozją, jak również prace niezbędne dla zarządzania zasobami wodnymi i wymagające robót inżynierskich.

13

(14)  Należy spełnić następujące warunki: sprzedawca musi przedłożyć świadectwo potwierdzające pochodzenie sprzętu oraz fakt, że nie był on objęty żadną pomocą państwa; należy wykazać, że zakup jest szczególnie korzystny dla realizacji projektu lub uzasadniają go wyjątkowe okoliczności; produkt musi być sprzedany po obniżonej cenie z zachowaniem korzystnej relacji kosztów do korzyści, techniczne lub technologiczne właściwości sprzętu muszą być zgodne z wymogami projektu.

14

(15)  W przypadku młodych rolników stawki 40 i 50 % mogą zostać podwyższone. Wydatki dodatkowe to wydatki wynikające ze stosowania sprzętu tradycyjnego.

15

(16)  Kalkulacja w oparciu o wartość nieruchomości, z wyłączeniem kosztów rozpoczęcia działalności.

16

(17)  W przypadku leasingu bez zastrzeżenia tytułu własności, przy zakupie w ciągu czterech lat oraz, w każdym przypadku, przed wygaśnięciem terminu realizacji inwestycji.

17

(18)  Decyzja C(2000) 1600 z dnia 15 czerwca 2001 r.

18

(19)  Dz.U. L 198 z 22.7.1991, str. 1.

19

(20)  Dz.U. L 222 z 24.8.1999, str. 1.

20

(21)  Dz.U. L 208 z 24.7.1992, str. 1.

21

(22)  Na pokrycie kosztów poniesionych po upływie siedmiu lat od chwili założenia nie może być udzielana żadna pomoc. W przypadku znacznego rozszerzenia działalności koszty wynikające z działalności dodatkowej beneficjenta są uznawane za dopuszczalne. Przystąpienie nowych członków nie jest uznawane za znaczne rozszerzenie działalności, chyba że pociąga ono za sobą zwiększenie działalności beneficjenta o 30 %.

22

(23)  W przypadku zakupu koszty kwalifikowane są ograniczone do kosztów wynajmu po cenach rynkowych.

23

(24)  Usługa wykonywana jest na rzecz beneficjenta. W przypadku świadczenia usług przez zrzeszenia, te ostatnie muszą być dostępne dla wszystkich zainteresowanych stron.

24

(25)  Interwencje w interesie ogólnym (infrastruktura dostępna dla szerokiego ogółu).

25

(26)  Projekt musi być w ogólnym interesie gospodarczym sektora i nie może powodować zakłóceń konkurencji; informacje na jego temat zostaną podane do wiadomości w odpowiednich publikacjach, co najmniej o zasięgu regionalnym; każdy podmiot gospodarczy będzie na bieżąco informowany o wynikach badań; wyniki badań zostaną oddane do dyspozycji w celu użytkowania wszystkim zainteresowanym stronom, w tym samym czasie i na takich samych warunkach finansowych; pomoc musi być zgodna z odnośnymi warunkami zawartymi w układzie w sprawie rolnictwa zawartym podczas wielostronnych negocjacji handlowych w ramach rundy urugwajskiej.

26

(27)  Koszty personelu (pracownicy naukowi, pracownicy techniczni oraz personel pomocniczy, zatrudnieni wyłącznie do celów badań); koszty narzędzi, sprzętu, ziemi i lokali użytkowanych wyłącznie do celów badań (z wyjątkiem dokonania przeniesienia o charakterze komercyjnym); koszty zakupionych usług konsultingowych oraz usług równoważnych, stosowanych jedynie do celów badań, w tym koszty samych badań, wiedzy specjalistycznej, patentów, opłat licencyjnych itp., dodatkowe koszty ogólne poniesione bezpośrednio w wyniku działalności badawczej; inne koszty bieżące (takie jak koszty materiałów, zaopatrzenia oraz podobnych produktów) poniesione bezpośrednio w wyniku działalności badawczej.

27

(28)  Jak to wynika z tabel przedstawionych w art. 8, chodzi tutaj zarówno o działania promocyjne, jak i o środki o charakterze reklamowym.

28

(29)  Nie obejmuje to zatem działań takich, jak rozpowszechnianie informacji naukowych, organizacji targów lub wystaw, czy uczestnictwo w analogicznych wydarzeniach lub innych inicjatywach z zakresu public relations, w tym również w sondażach opinii publicznej lub badaniach rynkowych.

29

(30)  Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/89/WE (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15).

30

(31)  MŚP odpowiadające definicji zawartej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw ().

31

(32)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 33. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 364/2004 (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 22).

(33)  Usługa wykonywana jest na rzecz beneficjenta. Usługi świadczone przez podmioty reprezentujące producentów muszą być dostępne dla wszystkich rolników.

33

(34)  MŚP odpowiadające definicji zawartej w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw.

34

(35)  Patrz: przypis 3.

35

(36)  Dz.U. L 1 z 3.1.2004, str. 1.

36

(37)  Patrz: przypis 6.

37

(38)  Patrz: przypis 17.

38

(39)  Dodany artykułem 1 pkt 9 rozporządzenia Komisji nr 364/2004 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 i rozszerzające jego zakres w celu włączenia pomocy dla badań i rozwoju (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 22).

39

(40)  Patrz: przypis 8. Ramy nadal mają zastosowanie w rozpatrywanym przypadku, ponieważ rozporządzenie Komisji (WE) nr 364/2004 wyraźnie przewiduje, poprzez dodanie nowego art. 9a w rozporządzeniu (WE) nr 70/2001, że zgłoszenia dotyczące pomocy na badania i rozwój, które na dzień 19 marca 2004 r. nie zostały jeszcze rozpatrzone (a tak właśnie jest w omawianym przypadku) są nadal oceniane w oparciu o wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa na badania i rozwój.

40

(41)  Patrz: przypisy 9 oraz 23.

41

(42)  Dz.U. C 252 z 12.9.2001, str. 5.

42

(43)  Patrz: pkt 3.6 wytycznych.

43

(44)  Dz.U. C 175 z 24.6.2000, str. 11.

44

(45)  Patrz: przypis 4.

45

(46)  Zazwyczaj pomoc na realizację badań rynkowych wchodzi w zakres pkt 13 wytycznych, który dotyczy pomocy na rzecz produktów wysokiej jakości. Niemniej jednak w rozpatrywanym przypadku chodzi faktycznie o pozycję wydatków, która wchodzi w zakres środków promocyjnych i dlatego usługi te mogą być analizowane na takiej samej podstawie jak usługi uwzględnione w tabeli załączonej do art. 8 projektu dekretu, z których wszystkie wchodzą w zakres pkt 14 wytycznych.

46

---

| 23.3.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 85/36 |
| --- | --- | --- | --- |

23.3.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 85/36

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 20 lipca 2005 r.

dotycząca pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz dwóch liniowców pasażerskich dla rozwoju Polinezji Francuskiej

(notyfikowana jako dokument nr  C(2005) 2731)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/219/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1540/98 w sprawie pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (1),

po zaproszeniu zainteresowanych stron do przedstawienia swoich uwag zgodnie ze wspomnianymi artykułami (2) i po uwzględnieniu tych uwag,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   PROCEDURA

| (1) | Komisja zatwierdziła w swojej decyzji 1999/719/WE (3), pomoc rozwojową przeznaczoną na budowę dwóch liniowców, R3 i R4. Pomoc tę zatwierdzono, pod warunkiem że obie jednostki będą wykorzystywane wyłącznie w Polinezji Francuskiej przez okres co najmniej pięciu lat. |
| --- | --- |

(1)

Komisja zatwierdziła w swojej decyzji 1999/719/WE (3), pomoc rozwojową przeznaczoną na budowę dwóch liniowców, R3 i R4. Pomoc tę zatwierdzono, pod warunkiem że obie jednostki będą wykorzystywane wyłącznie w Polinezji Francuskiej przez okres co najmniej pięciu lat.

| (2) | Pismem z dnia 3 października 2002 r. Francja powiadomiła Komisję o udzieleniu przez władze francuskie zgody na eksploatację liniowców w pewnej mierze poza terytorium Polinezji Francuskiej. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 3 października 2002 r. Francja powiadomiła Komisję o udzieleniu przez władze francuskie zgody na eksploatację liniowców w pewnej mierze poza terytorium Polinezji Francuskiej.

| (3) | Pismem z dnia 2 kwietnia 2003 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do tego środka pomocy. |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 2 kwietnia 2003 r. Komisja poinformowała Francję o swojej decyzji o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do tego środka pomocy.

| (4) | Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja poprosiła zainteresowane strony o przesyłanie uwag dotyczących danej pomocy. |
| --- | --- |

(4)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (4). Komisja poprosiła zainteresowane strony o przesyłanie uwag dotyczących danej pomocy.

| (5) | Komisja otrzymała uwagi jednej z zainteresowanych stron. Przekazała je z prośbą o ustosunkowanie się Francji, której władze odpowiedziały pismem z dnia 15 września 2003 r. |
| --- | --- |

(5)

Komisja otrzymała uwagi jednej z zainteresowanych stron. Przekazała je z prośbą o ustosunkowanie się Francji, której władze odpowiedziały pismem z dnia 15 września 2003 r.

| (6) | Komisja otrzymała ponadto od Francji odrębne pisma, datowane odpowiednio na 11. czerwca i 13. października 2003 r., 10 lutego, 24. marca i 3. czerwca 2004 r. oraz 10 maja 2005 r. |
| --- | --- |

(6)

Komisja otrzymała ponadto od Francji odrębne pisma, datowane odpowiednio na 11. czerwca i 13. października 2003 r., 10 lutego, 24. marca i 3. czerwca 2004 r. oraz 10 maja 2005 r.

II.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKA POMOCY

| (7) | Dwa niemalże identyczne liniowce pasażerskie R3 i R4, dostarczone odpowiednio w maju i we wrześniu 1999 r., zostały zbudowane w stoczni Chantiers de l’Atlantique z siedzibą we Francji. Spełniały one warunki udzielenia francuskiej pomocy rozwojowej, jako że miały posłużyć wsparciu rozwoju turystyki w Polinezji Francuskiej, a więc regionie objętym pomocą rozwojową zgodnie z zasadami OECD oraz Wspólnoty w odniesieniu do przemysłu stoczniowego. |
| --- | --- |

(7)

Dwa niemalże identyczne liniowce pasażerskie R3 i R4, dostarczone odpowiednio w maju i we wrześniu 1999 r., zostały zbudowane w stoczni Chantiers de l’Atlantique z siedzibą we Francji. Spełniały one warunki udzielenia francuskiej pomocy rozwojowej, jako że miały posłużyć wsparciu rozwoju turystyki w Polinezji Francuskiej, a więc regionie objętym pomocą rozwojową zgodnie z zasadami OECD oraz Wspólnoty w odniesieniu do przemysłu stoczniowego.

| (8) | Pierwotnymi właścicielami liniowców R3 i R4 byli francuscy inwestorzy prywatni. Skorzystali oni z prawa do ulgi finansowej z tytułu poczynionej w nie inwestycji, zgodnie z systemem pomocy fiskalnej na rzecz inwestycji we francuskich departamentach i terytoriach zamorskich wprowadzonym „ustawą Ponsa” (5). W decyzji Komisji 1999/719/WE element pomocy oszacowano na 41,6 % wartości liniowców. |
| --- | --- |

(8)

Pierwotnymi właścicielami liniowców R3 i R4 byli francuscy inwestorzy prywatni. Skorzystali oni z prawa do ulgi finansowej z tytułu poczynionej w nie inwestycji, zgodnie z systemem pomocy fiskalnej na rzecz inwestycji we francuskich departamentach i terytoriach zamorskich wprowadzonym „ustawą Ponsa” (5). W decyzji Komisji 1999/719/WE element pomocy oszacowano na 41,6 % wartości liniowców.

| (9) | W ramach systemu pomocy opartego na ustawie Ponsa właściciele liniowców R3 i R4 zobowiązali się wydzierżawić je firmie Renaissance Financial na pięć lat po korzystnej cenie, a następnie po upływie tego okresu sprzedać je tejże firmie po cenie niższej od rynkowej. |
| --- | --- |

(9)

W ramach systemu pomocy opartego na ustawie Ponsa właściciele liniowców R3 i R4 zobowiązali się wydzierżawić je firmie Renaissance Financial na pięć lat po korzystnej cenie, a następnie po upływie tego okresu sprzedać je tejże firmie po cenie niższej od rynkowej.

| (10) | Pomoc na rzecz armatora miała zatem zostać udzielona za pośrednictwem właścicieli, zarówno w rozliczeniu rocznym, jak i w formie jednorazowej korzyści po upływie pięcioletniego okresu użytkowania. W myśl decyzji 1999/719/WE pomoc zatwierdzono, pod warunkiem że – celem zapewnienia jej charakteru „rozwojowego” – obie jednostki miały być użytkowane wyłącznie w Polinezji Francuskiej przez okres co najmniej pięciu lat. Ten warunek dotyczący użytkowania liniowców wygasał odpowiednio w maju i we wrześniu 2004 r. |
| --- | --- |

(10)

Pomoc na rzecz armatora miała zatem zostać udzielona za pośrednictwem właścicieli, zarówno w rozliczeniu rocznym, jak i w formie jednorazowej korzyści po upływie pięcioletniego okresu użytkowania. W myśl decyzji 1999/719/WE pomoc zatwierdzono, pod warunkiem że – celem zapewnienia jej charakteru „rozwojowego” – obie jednostki miały być użytkowane wyłącznie w Polinezji Francuskiej przez okres co najmniej pięciu lat. Ten warunek dotyczący użytkowania liniowców wygasał odpowiednio w maju i we wrześniu 2004 r.

| (11) | We wrześniu 2001 r. Renaissance Financial ogłosiła upadłość. W porozumieniu z właścicielami (francuskimi inwestorami prywatnymi) umowa o użytkowanie liniowców R3 i R4 pomiędzy Renaissance Financial a właścicielami została rozwiązana z końcem 2001 r. |
| --- | --- |

(11)

We wrześniu 2001 r. Renaissance Financial ogłosiła upadłość. W porozumieniu z właścicielami (francuskimi inwestorami prywatnymi) umowa o użytkowanie liniowców R3 i R4 pomiędzy Renaissance Financial a właścicielami została rozwiązana z końcem 2001 r.

| (12) | Właściciele jednostek musieli zatem znaleźć nowego armatora. Jedyną ofertę przejęcia w użytkowanie dwóch statków złożyła firma P&O Princess Cruises (dalej zwana P&O PC). W rezultacie w sierpniu 2002 r. właściciele podpisali umowę z P&O PC opiewającą na trzyletni okres użytkowania jednostek, a następnie ich wykupienie przez P&O PC. P&O PC była wówczas samodzielną notowaną na giełdzie spółką, jednak w kwietniu 2004 r. została przejęta przez Carnival Corporation i podzielona na dwie spółki zależne: P&O Cruises i Princess Cruises. |
| --- | --- |

(12)

Właściciele jednostek musieli zatem znaleźć nowego armatora. Jedyną ofertę przejęcia w użytkowanie dwóch statków złożyła firma P&O Princess Cruises (dalej zwana P&O PC). W rezultacie w sierpniu 2002 r. właściciele podpisali umowę z P&O PC opiewającą na trzyletni okres użytkowania jednostek, a następnie ich wykupienie przez P&O PC. P&O PC była wówczas samodzielną notowaną na giełdzie spółką, jednak w kwietniu 2004 r. została przejęta przez Carnival Corporation i podzielona na dwie spółki zależne: P&O Cruises i Princess Cruises.

| (13) | Statek R3, ponownie ochrzczony jako Pacific Princess, użytkowany jest na całym obszarze Oceanu Spokojnego, obsługując także Australię i Alaskę. Z kolei liniowiec R4, ponownie ochrzczony jako Tahitian Princess, ma port macierzysty na Tahiti w Polinezji Francuskiej. Odbywa głównie rejsy pomiędzy wyspami Polinezji Francuskiej, czasem jednak wyrusza w inne regiony, jak na Wyspy Cooka i Samoa. Spółka Princess Cruises jest operatorem obu jednostek. |
| --- | --- |

(13)

Statek R3, ponownie ochrzczony jako Pacific Princess, użytkowany jest na całym obszarze Oceanu Spokojnego, obsługując także Australię i Alaskę. Z kolei liniowiec R4, ponownie ochrzczony jako Tahitian Princess, ma port macierzysty na Tahiti w Polinezji Francuskiej. Odbywa głównie rejsy pomiędzy wyspami Polinezji Francuskiej, czasem jednak wyrusza w inne regiony, jak na Wyspy Cooka i Samoa. Spółka Princess Cruises jest operatorem obu jednostek.

| (14) | Bez względu na fakt, iż wbrew warunkom określonym w decyzji 1999/719/WE, wprowadzone zmiany prowadziły do użytkowania statków poza terytorium Polinezji Francuskiej, francuskie władze skarbowe zatwierdziły to rozwiązanie, utrzymując w mocy korzyści podatkowe udzielone na mocy ustawy Ponsa. |
| --- | --- |

(14)

Bez względu na fakt, iż wbrew warunkom określonym w decyzji 1999/719/WE, wprowadzone zmiany prowadziły do użytkowania statków poza terytorium Polinezji Francuskiej, francuskie władze skarbowe zatwierdziły to rozwiązanie, utrzymując w mocy korzyści podatkowe udzielone na mocy ustawy Ponsa.

| (15) | Na mocy art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (6), Komisja może w przypadkach pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające. Komisja powiadomiła Francję o takiej możliwości pismem z dnia 18 października 2002 r., na które władze francuskie nie udzieliły odpowiedzi. |
| --- | --- |

(15)

Na mocy art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (6), Komisja może w przypadkach pomocy świadczonej niezgodnie z przeznaczeniem wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające. Komisja powiadomiła Francję o takiej możliwości pismem z dnia 18 października 2002 r., na które władze francuskie nie udzieliły odpowiedzi.

| (16) | Zważywszy na jasno określone wymagania postawione przez Komisję w decyzji 1999/719/WE i na fakt przynajmniej częściowego użytkowania każdego z omawianych statków poza terytorium Polinezji Francuskiej, Komisja uznała, w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania w tej sprawie, iż warunek określony w jej decyzji z 1999 r. nie jest już spełniony, co budzi podejrzenie, że pomoc państwa jest udzielana niezgodnie z przeznaczeniem. |
| --- | --- |

(16)

Zważywszy na jasno określone wymagania postawione przez Komisję w decyzji 1999/719/WE i na fakt przynajmniej częściowego użytkowania każdego z omawianych statków poza terytorium Polinezji Francuskiej, Komisja uznała, w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania w tej sprawie, iż warunek określony w jej decyzji z 1999 r. nie jest już spełniony, co budzi podejrzenie, że pomoc państwa jest udzielana niezgodnie z przeznaczeniem.

III.   UWAGI ZGŁOSZONE PRZEZ ZAINTERESOWANE STRONY

| (17) | Spółka akcyjna European Corporate Partners (ECP), będąca współwłaścicielem statku R3, przekazała swoje uwagi pismem z dnia 16 lipca 2003 r. Zdaniem ECP pomimo zmian w użytkowaniu statków wymogi dotyczące ich użytkowania pozostają spełnione. Przedsiębiorstwo Princess Cruises zobowiązało się do inwestycji lokalnych w wysokości 4 mln USD na rzecz rozwoju turystyki oraz zatrudnienia, na ile to możliwe, miejscowych pracowników. Łączne korzyści dla Polinezji Francuskiej wyniosłyby według ECP 30 mln EUR rocznie. ECP zadeklarowało również, że usługi Princess Cruises są kierowane do wyższego sektora rynku aniżeli w przypadku Renaissance Financial, co powinno się przyczynić do zwiększenia wydatków lokalnych. ECP utrzymuje ponadto, iż konieczne jest zastosowanie współczynnika 2,5 przy określaniu łącznych pozytywnych wpływów dla gospodarki Polinezji Francuskiej. Wreszcie, jeśli chodzi o rozwojowy charakter pomocy, ECP zwraca uwagę na fakt, iż również wydatki ponoszone poza terytorium Polinezji Francuskiej, w innych regionach objętych pomocą rozwojową, powinny być również uwzględnione w ocenie ogólnego wpływu statków na rozwój. |
| --- | --- |

(17)

Spółka akcyjna European Corporate Partners (ECP), będąca współwłaścicielem statku R3, przekazała swoje uwagi pismem z dnia 16 lipca 2003 r. Zdaniem ECP pomimo zmian w użytkowaniu statków wymogi dotyczące ich użytkowania pozostają spełnione. Przedsiębiorstwo Princess Cruises zobowiązało się do inwestycji lokalnych w wysokości 4 mln USD na rzecz rozwoju turystyki oraz zatrudnienia, na ile to możliwe, miejscowych pracowników. Łączne korzyści dla Polinezji Francuskiej wyniosłyby według ECP 30 mln EUR rocznie. ECP zadeklarowało również, że usługi Princess Cruises są kierowane do wyższego sektora rynku aniżeli w przypadku Renaissance Financial, co powinno się przyczynić do zwiększenia wydatków lokalnych. ECP utrzymuje ponadto, iż konieczne jest zastosowanie współczynnika 2,5 przy określaniu łącznych pozytywnych wpływów dla gospodarki Polinezji Francuskiej. Wreszcie, jeśli chodzi o rozwojowy charakter pomocy, ECP zwraca uwagę na fakt, iż również wydatki ponoszone poza terytorium Polinezji Francuskiej, w innych regionach objętych pomocą rozwojową, powinny być również uwzględnione w ocenie ogólnego wpływu statków na rozwój.

| (18) | ECP uważa ponadto, że to na skutek działania siły wyższej (zamachów z 11 września 2001 r.) konieczna okazała się zmiana armatora oraz warunków użytkowania jednostek. Stwierdza również, że w myśl zasady proporcjonalności Komisja powinna dojść do wniosku, że rozwiązanie, do jakiego udało się dojść z [upadłą] P&O PC, było najlepszym możliwym w tak trudnych okolicznościach. |
| --- | --- |

(18)

ECP uważa ponadto, że to na skutek działania siły wyższej (zamachów z 11 września 2001 r.) konieczna okazała się zmiana armatora oraz warunków użytkowania jednostek. Stwierdza również, że w myśl zasady proporcjonalności Komisja powinna dojść do wniosku, że rozwiązanie, do jakiego udało się dojść z [upadłą] P&O PC, było najlepszym możliwym w tak trudnych okolicznościach.

IV.   UWAGI FRANCJI

| (19) | Francja stwierdza zasadniczo, iż warunki ustanowione w decyzji 1999/719/WE zostały zachowane również w nowej formie użytkowania statków, ponieważ wpływ na rozwój – szczególnie Polinezji Francuskiej, ale także innych regionów objętych pomocą rozwojową – jest zgodny z podstawowymi celami decyzji. Francja stwierdza jednocześnie, że bardzo istotne jest – pomimo różnych obecnie sposobów użytkowania statków – ocenianie ich w kontekście pomocy łącznie. |
| --- | --- |

(19)

Francja stwierdza zasadniczo, iż warunki ustanowione w decyzji 1999/719/WE zostały zachowane również w nowej formie użytkowania statków, ponieważ wpływ na rozwój – szczególnie Polinezji Francuskiej, ale także innych regionów objętych pomocą rozwojową – jest zgodny z podstawowymi celami decyzji. Francja stwierdza jednocześnie, że bardzo istotne jest – pomimo różnych obecnie sposobów użytkowania statków – ocenianie ich w kontekście pomocy łącznie.

| (20) | Francja uzasadnia ponadto zatwierdzenie zmian dokonanych w sposobie użytkowania statków następującymi argumentami: |
| --- | --- |

(20)

Francja uzasadnia ponadto zatwierdzenie zmian dokonanych w sposobie użytkowania statków następującymi argumentami:

| (21) | Łączna liczba zawinięć do portów położonych w strefach objętych pomocą rozwojową pozostaje na tym samym poziomie w porównaniu do początkowo przewidywanej formy użytkowania. |
| --- | --- |

(21)

Łączna liczba zawinięć do portów położonych w strefach objętych pomocą rozwojową pozostaje na tym samym poziomie w porównaniu do początkowo przewidywanej formy użytkowania.

| (22) | Ogólne skutki w dziedzinie rozwoju Polinezji Francuskiej w nowej formie użytkowania nie różnią się znacząco od przewidywanych początkowo. |
| --- | --- |

(22)

Ogólne skutki w dziedzinie rozwoju Polinezji Francuskiej w nowej formie użytkowania nie różnią się znacząco od przewidywanych początkowo.

| (23) | Utracone w ciągu rocznej przerwy w eksploatacji związanej z upadłością Renaissance Financial skutki dla rozwoju nie muszą być rekompensowane przedłużeniem warunków obowiązujących przy użytkowaniu statków, jako że upadłość była związana z działaniem siły wyższej (zamachy terrorystyczne z 11 września 2001 r.). |
| --- | --- |

(23)

Utracone w ciągu rocznej przerwy w eksploatacji związanej z upadłością Renaissance Financial skutki dla rozwoju nie muszą być rekompensowane przedłużeniem warunków obowiązujących przy użytkowaniu statków, jako że upadłość była związana z działaniem siły wyższej (zamachy terrorystyczne z 11 września 2001 r.).

| (24) | W celu częściowej rekompensaty czasu straconego w okresie nieużytkowania dwóch jednostek Francja postawiła wymóg przedłużenia okresów użytkowania obu statków, odpowiednio o cztery i o pięć miesięcy – aż do połowy 2005 r. Warunki te zostały zaakceptowane przez właściciela. |
| --- | --- |

(24)

W celu częściowej rekompensaty czasu straconego w okresie nieużytkowania dwóch jednostek Francja postawiła wymóg przedłużenia okresów użytkowania obu statków, odpowiednio o cztery i o pięć miesięcy – aż do połowy 2005 r. Warunki te zostały zaakceptowane przez właściciela.

| (25) | Princess Cruises podjęła decyzję o użytkowaniu przynajmniej jednego statku w Polinezji Francuskiej do kwietnia 2006 r., a obecnie prowadzi z władzami Polinezji Francuskiej rozmowy w celu dalszego przedłużenia jego obecności na jej terytorium. |
| --- | --- |

(25)

Princess Cruises podjęła decyzję o użytkowaniu przynajmniej jednego statku w Polinezji Francuskiej do kwietnia 2006 r., a obecnie prowadzi z władzami Polinezji Francuskiej rozmowy w celu dalszego przedłużenia jego obecności na jej terytorium.

| (26) | W kolejnych pismach Francja stwierdza, że związane z oboma statkami wydatki ponoszone w regionach objętych pomocą rozwojową sięgają 28,9 mln EUR rocznie, z czego 78 % (tj. 22,5 mln EUR) w samej Polinezji Francuskiej. Ogólna wysokość wydatków lokalnych w samej Polinezji Francuskiej związanych z nową formą użytkowania statków wyniosłaby łącznie 175,5 mln EUR (patrz: tabela).
  Tabela

  Szacunkowa wysokość wydatków ponoszonych w związku z użytkowaniem statków „Pacific Princess” (dawniej

  R3) i „Tahitian Princess” (dawniej

  R4) w Polinezji Francuskiej















  (mln EUR) |
| --- | --- |
| Armator | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | Ogółem |
| Renaissance Financial | 5,8 | 44 | 34,5 | | | | | | 84,3 |
| Właściciele (7) | | | | 8,5 | | | | | 8,5 |
| Princess Cruises | | | | 7,8 | 22,5 | 22,5 | 22,5 | 7,4 | 82,7 |
| Ogółem | | | | | | | | | 175,5 |

(26)

W kolejnych pismach Francja stwierdza, że związane z oboma statkami wydatki ponoszone w regionach objętych pomocą rozwojową sięgają 28,9 mln EUR rocznie, z czego 78 % (tj. 22,5 mln EUR) w samej Polinezji Francuskiej. Ogólna wysokość wydatków lokalnych w samej Polinezji Francuskiej związanych z nową formą użytkowania statków wyniosłaby łącznie 175,5 mln EUR (patrz: tabela).

Tabela

Szacunkowa wysokość wydatków ponoszonych w związku z użytkowaniem statków „Pacific Princess” (dawniej

  R3) i „Tahitian Princess” (dawniej

  R4) w Polinezji Francuskiej

(mln EUR)

Armator

1999

2000

2001

2002

2003

2004

2005

2006

Ogółem

Renaissance Financial

5,8

44

34,5

84,3

Właściciele (7)

8,5

8,5

Princess Cruises

7,8

22,5

22,5

22,5

7,4

82,7

Ogółem

175,5

| (27) | Ponadto Francja w całej rozciągłości potwierdza uwagi zgłoszone przez spółkę ECP. |
| --- | --- |

(27)

Ponadto Francja w całej rozciągłości potwierdza uwagi zgłoszone przez spółkę ECP.

V.   OCENA

| (28) | W myśl art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi – z wyjątkiem przypadków spełniających warunki odstępstw określonych w art. 87 ust. 2 lub 3 Traktatu. |
| --- | --- |

(28)

W myśl art. 87 ust. 1 Traktatu wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi – z wyjątkiem przypadków spełniających warunki odstępstw określonych w art. 87 ust. 2 lub 3 Traktatu.

| (29) | Jeśli chodzi o art. 87 ust. 3 Traktatu Rada przyjęła dyrektywę 90/684/EWG z dnia 21 grudnia 1990 r. w sprawie pomocy dla przemysłu stoczniowego (8), zgodnie z którą przedmiotowa pomoc została wstępnie zgłoszona i zatwierdzona. Na mocy art. 4 ust. 7 wspomnianej dyrektywy pomoc udzielona krajowi rozwijającemu się jako pomoc rozwojowa nie podlega ograniczeniu pułapem stosowanym wobec pomocy operacyjnej. W celu właściwej oceny zgodności pomocy rozwojowej ze wspólnym rynkiem Komisja:






  — | bada, czy przewidywana forma pomocy jest objęta porozumieniem Grupy Roboczej OECD nr 6 dotyczącym wykładni art. 6-8 porozumienia OECD w sprawie kredytów eksportowych dla statków, |
| --- | --- | --- |

(29)

Jeśli chodzi o art. 87 ust. 3 Traktatu Rada przyjęła dyrektywę 90/684/EWG z dnia 21 grudnia 1990 r. w sprawie pomocy dla przemysłu stoczniowego (8), zgodnie z którą przedmiotowa pomoc została wstępnie zgłoszona i zatwierdzona. Na mocy art. 4 ust. 7 wspomnianej dyrektywy pomoc udzielona krajowi rozwijającemu się jako pomoc rozwojowa nie podlega ograniczeniu pułapem stosowanym wobec pomocy operacyjnej. W celu właściwej oceny zgodności pomocy rozwojowej ze wspólnym rynkiem Komisja:

—

bada, czy przewidywana forma pomocy jest objęta porozumieniem Grupy Roboczej OECD nr 6 dotyczącym wykładni art. 6-8 porozumienia OECD w sprawie kredytów eksportowych dla statków,

| — | ocenia „rozwojowy” charakter przewidywanej formy pomocy (9). |
| --- | --- |

—

ocenia „rozwojowy” charakter przewidywanej formy pomocy (9).

| (30) | Celem zatwierdzenia pomocy Komisja zbadała zatem jej „rozwojowy” charakter. Następnie w decyzji 1999/719/WE zatwierdzającej pomoc stwierdziła:

  „Oczywiste jest, że statki eksploatowane poza Polinezją Francuską nie wpłyną w żaden sposób na rozwój ekonomiczny tego terytorium. Co za tym idzie, istotne jest, aby pomoc była udzielona, pod warunkiem że oba statki będą użytkowane w Polinezji Francuskiej. Francja zobowiązała się, że statki będą eksploatowane wyłącznie w obrębie tego terytorium zamorskiego przynajmniej przez pięć lat. Komisja postanowiła obwarować udzielenie pomocy tym warunkiem, aby rozwojowy charakter pomocy nie był zagrożony.”. |
| --- | --- |

(30)

Celem zatwierdzenia pomocy Komisja zbadała zatem jej „rozwojowy” charakter. Następnie w decyzji 1999/719/WE zatwierdzającej pomoc stwierdziła:

„Oczywiste jest, że statki eksploatowane poza Polinezją Francuską nie wpłyną w żaden sposób na rozwój ekonomiczny tego terytorium. Co za tym idzie, istotne jest, aby pomoc była udzielona, pod warunkiem że oba statki będą użytkowane w Polinezji Francuskiej. Francja zobowiązała się, że statki będą eksploatowane wyłącznie w obrębie tego terytorium zamorskiego przynajmniej przez pięć lat. Komisja postanowiła obwarować udzielenie pomocy tym warunkiem, aby rozwojowy charakter pomocy nie był zagrożony.”.

| (31) | Komisja uznała w 2003 r., w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, że Francja dopuściła do stałego użytkowania jednego ze statków (a mianowicie Pacific Princess, dawniej R3) poza terytorium Polinezji Francuskiej oraz do tego, że drugi statek: Tahitian Princess, dawniej R4, z portem macierzystym w Papeete, stolicy Polinezji Francuskiej, bywał eksploatowany w rejonach leżących poza jej terytorium. |
| --- | --- |

(31)

Komisja uznała w 2003 r., w decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, że Francja dopuściła do stałego użytkowania jednego ze statków (a mianowicie Pacific Princess, dawniej R3) poza terytorium Polinezji Francuskiej oraz do tego, że drugi statek: Tahitian Princess, dawniej R4, z portem macierzystym w Papeete, stolicy Polinezji Francuskiej, bywał eksploatowany w rejonach leżących poza jej terytorium.

| (32) | Zważywszy na powyższe spostrzeżenie, jak i na jasno określone wymagania stawiane przez Komisję w decyzji 1999/719/WE oraz na fakt przynajmniej częściowego użytkowania każdego z omawianych statków poza terytorium Polinezji Francuskiej, Komisja uznała, iż warunek postawiony w jej decyzji z 1999 r. nie jest już spełniony, co budzi podejrzenie, że pomoc państwa jest udzielana niezgodnie z przeznaczeniem. |
| --- | --- |

(32)

Zważywszy na powyższe spostrzeżenie, jak i na jasno określone wymagania stawiane przez Komisję w decyzji 1999/719/WE oraz na fakt przynajmniej częściowego użytkowania każdego z omawianych statków poza terytorium Polinezji Francuskiej, Komisja uznała, iż warunek postawiony w jej decyzji z 1999 r. nie jest już spełniony, co budzi podejrzenie, że pomoc państwa jest udzielana niezgodnie z przeznaczeniem.

| (33) | Przepisy właściwe w przypadku wykorzystania pomocy niezgodnie z przeznaczeniem określa art. 16 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Wspomniany artykuł odnosi się do zasad ogólnych dotyczących formalnego postępowania wyjaśniającego oraz procedur stosowanych w odniesieniu do nieuprawnionej pomocy. |
| --- | --- |

(33)

Przepisy właściwe w przypadku wykorzystania pomocy niezgodnie z przeznaczeniem określa art. 16 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. Wspomniany artykuł odnosi się do zasad ogólnych dotyczących formalnego postępowania wyjaśniającego oraz procedur stosowanych w odniesieniu do nieuprawnionej pomocy.

| (34) | Stąd też niniejsza ocena opiera się w głównej mierze na kwestii, czy pomoc może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie decyzji 1999/719/WE oraz przepisów właściwych dla pomocy rozwojowej zawartych w regulacjach prawnych w sprawie pomocy państwa w sektorze stoczniowym. |
| --- | --- |

(34)

Stąd też niniejsza ocena opiera się w głównej mierze na kwestii, czy pomoc może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem na podstawie decyzji 1999/719/WE oraz przepisów właściwych dla pomocy rozwojowej zawartych w regulacjach prawnych w sprawie pomocy państwa w sektorze stoczniowym.

| (35) | W pierwszym rzędzie Komisja zauważa, że stwierdzono użytkowanie liniowców niezgodne z warunkami decyzji 1999/719/WE. |
| --- | --- |

(35)

W pierwszym rzędzie Komisja zauważa, że stwierdzono użytkowanie liniowców niezgodne z warunkami decyzji 1999/719/WE.

| (36) | Komisja zbada zatem, czy przyznaną w 1999 r. pomoc można mimo to uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem w świetle nowych faktów ustalonych w trakcie trwającego postępowania i na podstawie zamierzonego wstępnie celu omawianej pomocy, to jest w szczególności korzyści dla rozwoju gospodarczego Polinezji Francuskiej. |
| --- | --- |

(36)

Komisja zbada zatem, czy przyznaną w 1999 r. pomoc można mimo to uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem w świetle nowych faktów ustalonych w trakcie trwającego postępowania i na podstawie zamierzonego wstępnie celu omawianej pomocy, to jest w szczególności korzyści dla rozwoju gospodarczego Polinezji Francuskiej.

| (37) | Dwa podstawowe aspekty, które wymagają uwzględnienia, to skutki zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 r. oraz szczególne skutki dla rozwoju gospodarczego Polinezji Francuskiej. |
| --- | --- |

(37)

Dwa podstawowe aspekty, które wymagają uwzględnienia, to skutki zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 r. oraz szczególne skutki dla rozwoju gospodarczego Polinezji Francuskiej.

| (38) | W wielu już decyzjach w sprawie pomocy państwa (10) Komisja uznawała, iż skutki zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 r. wiązały się z okolicznościami wyjątkowymi w sektorze statków wycieczkowych. Komisja stwierdza zatem, iż zasadne jest powołanie się przez Francję i przez ECP na argument, że w związku z tymi wydarzeniami zaistniała siła wyższa. |
| --- | --- |

(38)

W wielu już decyzjach w sprawie pomocy państwa (10) Komisja uznawała, iż skutki zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 r. wiązały się z okolicznościami wyjątkowymi w sektorze statków wycieczkowych. Komisja stwierdza zatem, iż zasadne jest powołanie się przez Francję i przez ECP na argument, że w związku z tymi wydarzeniami zaistniała siła wyższa.

| (39) | Według Komisji skutki zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 r. miały dwojaki charakter. |
| --- | --- |

(39)

Według Komisji skutki zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 r. miały dwojaki charakter.

| (40) | Po pierwsze, przyczyniły się one do upadłości Renaissance Financial. Mimo że Renaissance Financial już przed 11 września 2001 r. borykała się z trudnościami finansowymi, dopiero zamachy terrorystyczne okazały się mieć decydujące znaczenie, ponieważ w ich konsekwencji potencjalni inwestorzy wycofali swe wsparcie dla spółki. Zważywszy na trudności ze znalezieniem nowego armatora, jak również skomplikowaną sytuację prawną, wymagającą rozstrzygnięć pomiędzy syndykiem Renaissance Financial, jej właścicielami, władzami francuskimi i nowym armatorem, upłynął niemal rok, zanim pierwszy liniowiec został przywrócony do eksploatacji. W konsekwencji straty związane z przerwą w użytkowaniu obu statków przez niemal rok oraz brak przez ten okres korzyści związanych z rozwojem w Polinezji Francuskiej mogą być uznane za spowodowane siłą wyższą, jaka wystąpiła w związku z zamachami terrorystycznymi z 11 września 2001 r. |
| --- | --- |

(40)

Po pierwsze, przyczyniły się one do upadłości Renaissance Financial. Mimo że Renaissance Financial już przed 11 września 2001 r. borykała się z trudnościami finansowymi, dopiero zamachy terrorystyczne okazały się mieć decydujące znaczenie, ponieważ w ich konsekwencji potencjalni inwestorzy wycofali swe wsparcie dla spółki. Zważywszy na trudności ze znalezieniem nowego armatora, jak również skomplikowaną sytuację prawną, wymagającą rozstrzygnięć pomiędzy syndykiem Renaissance Financial, jej właścicielami, władzami francuskimi i nowym armatorem, upłynął niemal rok, zanim pierwszy liniowiec został przywrócony do eksploatacji. W konsekwencji straty związane z przerwą w użytkowaniu obu statków przez niemal rok oraz brak przez ten okres korzyści związanych z rozwojem w Polinezji Francuskiej mogą być uznane za spowodowane siłą wyższą, jaka wystąpiła w związku z zamachami terrorystycznymi z 11 września 2001 r.

| (41) | Wydarzenia z 11 września 2001 r. wywarły następnie krótko- i długotermionowe skutki na morski przemysł turystyczno-wycieczkowy, z jednej strony zmuszając przedsiębiorstwa do obniżenia cen w celu utrzymania klientów, z drugiej zaś zniechęcając potencjalnych klientów do podróżowania samolotami na znaczne odległości. Polinezja Francuska z racji umiejscowienia w znacznej odległości od Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej jak i od Europy stała się obszarem z ekonomicznego punktu widzenia trudniejszym dla celów użytkowania statków wycieczkowych. O ile obecnie zjawisko to należy do przeszłości, obserwowane było jeszcze do 2003 r. |
| --- | --- |

(41)

Wydarzenia z 11 września 2001 r. wywarły następnie krótko- i długotermionowe skutki na morski przemysł turystyczno-wycieczkowy, z jednej strony zmuszając przedsiębiorstwa do obniżenia cen w celu utrzymania klientów, z drugiej zaś zniechęcając potencjalnych klientów do podróżowania samolotami na znaczne odległości. Polinezja Francuska z racji umiejscowienia w znacznej odległości od Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej jak i od Europy stała się obszarem z ekonomicznego punktu widzenia trudniejszym dla celów użytkowania statków wycieczkowych. O ile obecnie zjawisko to należy do przeszłości, obserwowane było jeszcze do 2003 r.

| (42) | Komisja uznaje w świetle powyższych spostrzeżeń, że okres przerwy w użytkowaniu statków, jako wynikły z okoliczności spowodowanych przez zamachy terrorystyczne, nie musi być rekompensowany, a więc może być odliczony od wymaganego dla uzasadnienia pomocy okresu wywierania pozytywnych skutków w dziedzinie rozwoju. |
| --- | --- |

(42)

Komisja uznaje w świetle powyższych spostrzeżeń, że okres przerwy w użytkowaniu statków, jako wynikły z okoliczności spowodowanych przez zamachy terrorystyczne, nie musi być rekompensowany, a więc może być odliczony od wymaganego dla uzasadnienia pomocy okresu wywierania pozytywnych skutków w dziedzinie rozwoju.

| (43) | Komisja oszacowała wpływ użytkowania obu jednostek na rozwój oraz porównała je ze wstępnie planowanymi skutkami. |
| --- | --- |

(43)

Komisja oszacowała wpływ użytkowania obu jednostek na rozwój oraz porównała je ze wstępnie planowanymi skutkami.

| (44) | Komisja przychyliła się do wniosku Francji, aby korzyści dla rozwoju płynące z użytkowania obu statków oceniać łącznie, jako że oba stanowiły przedmiot łącznej oceny w decyzji 1999/719/WE. Ponadto w kontekście rozwoju istotny jest skutek końcowy, nie zaś kwestia rozstrzygnięcia, który ze statków się do tego przyczynił. |
| --- | --- |

(44)

Komisja przychyliła się do wniosku Francji, aby korzyści dla rozwoju płynące z użytkowania obu statków oceniać łącznie, jako że oba stanowiły przedmiot łącznej oceny w decyzji 1999/719/WE. Ponadto w kontekście rozwoju istotny jest skutek końcowy, nie zaś kwestia rozstrzygnięcia, który ze statków się do tego przyczynił.

| (45) | Tym niemniej Komisja nie zgadza się, by należało uwzględniać skutki rozwojowe występujące we wszystkich regionach upoważnionych do otrzymywania pomocy rozwojowej, zważywszy na fakt, iż wstępna decyzja odnosiła się wyłącznie do rozwoju Polinezji Francuskiej. Samo uwzględnienie skutków obserwowanych w innych regionach lub krajach równałoby się zmianie początkowo wyznaczonego celu przyznania pomocy. |
| --- | --- |

(45)

Tym niemniej Komisja nie zgadza się, by należało uwzględniać skutki rozwojowe występujące we wszystkich regionach upoważnionych do otrzymywania pomocy rozwojowej, zważywszy na fakt, iż wstępna decyzja odnosiła się wyłącznie do rozwoju Polinezji Francuskiej. Samo uwzględnienie skutków obserwowanych w innych regionach lub krajach równałoby się zmianie początkowo wyznaczonego celu przyznania pomocy.

| (46) | W pierwotnej decyzji Komisja oparła swoją zgodę na udzielenie pomocy na szacunkach łącznych rocznych wydatków związanych z obiema jednostkami na poziomie 44 mln EUR, co oznaczałoby 5 × 44 = 220 mln EUR w ciągu pięciu lat. |
| --- | --- |

(46)

W pierwotnej decyzji Komisja oparła swoją zgodę na udzielenie pomocy na szacunkach łącznych rocznych wydatków związanych z obiema jednostkami na poziomie 44 mln EUR, co oznaczałoby 5 × 44 = 220 mln EUR w ciągu pięciu lat.

| (47) | Po odliczeniu trwającej rok przerwy w użytkowaniu, spowodowanej wydarzeniami z 11 września, skutki dla rozwoju, wymagane zgodnie z pierwotną decyzją, wyglądałyby następująco: 4 lata po 44 = 176 mln EUR. Ogólna wysokość wydatków lokalnych w samej Polinezji Francuskiej, związanych z nową formą użytkowania statków w kwocie 175,5 mln EUR, praktycznie równa się tej kwocie. |
| --- | --- |

(47)

Po odliczeniu trwającej rok przerwy w użytkowaniu, spowodowanej wydarzeniami z 11 września, skutki dla rozwoju, wymagane zgodnie z pierwotną decyzją, wyglądałyby następująco: 4 lata po 44 = 176 mln EUR. Ogólna wysokość wydatków lokalnych w samej Polinezji Francuskiej, związanych z nową formą użytkowania statków w kwocie 175,5 mln EUR, praktycznie równa się tej kwocie.

| (48) | Zważywszy zatem na fakt wystąpienia siły wyższej wywołanej przez zamachy z 11 września można uznać, że dwa statki przyniosły w trakcie dotychczasowego i obecnie planowanego użytkowania skutki dla rozwoju zbliżone do pierwotnie zamierzonych. |
| --- | --- |

(48)

Zważywszy zatem na fakt wystąpienia siły wyższej wywołanej przez zamachy z 11 września można uznać, że dwa statki przyniosły w trakcie dotychczasowego i obecnie planowanego użytkowania skutki dla rozwoju zbliżone do pierwotnie zamierzonych.

| (49) | Komisja uznaje zatem, że szczególny wymóg skutków rozwojowych pomocy jest spełniony, że warunki udzielenia pomocy zostały tym samym wypełnione i że przedmiotowej pomocy nie udzielono w sposób nieprawidłowy. |
| --- | --- |

(49)

Komisja uznaje zatem, że szczególny wymóg skutków rozwojowych pomocy jest spełniony, że warunki udzielenia pomocy zostały tym samym wypełnione i że przedmiotowej pomocy nie udzielono w sposób nieprawidłowy.

VI.   WNIOSKI

| (50) | Komisja stwierdza, że Francja dopuściła się niedozwolonej zmiany warunków udzielania pomocy rozwojowej na rzecz budowy dwóch liniowców pasażerskich z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu. Tym niemniej, zważywszy na fakt, iż skutki dla rozwoju Polinezji Francuskiej, z wyłączeniem okresu przerwy wywołanej działaniem siły wyższej, są równoważne z pierwotnie zamierzonymi, pomoc należy uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, a w szczególności z przepisami w sprawie pomocy rozwojowej w sektorze stoczniowym, |
| --- | --- |

(50)

Komisja stwierdza, że Francja dopuściła się niedozwolonej zmiany warunków udzielania pomocy rozwojowej na rzecz budowy dwóch liniowców pasażerskich z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu. Tym niemniej, zważywszy na fakt, iż skutki dla rozwoju Polinezji Francuskiej, z wyłączeniem okresu przerwy wywołanej działaniem siły wyższej, są równoważne z pierwotnie zamierzonymi, pomoc należy uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, a w szczególności z przepisami w sprawie pomocy rozwojowej w sektorze stoczniowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa w formie ulg podatkowych udzielona w charakterze pomocy rozwojowej przez Francję, służąca zbudowaniu dwóch liniowców pasażerskich Pacific Princess (dawniej R3) i Tahitian Princess (dawniej R4) jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 2005 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 202 z 18.7.1998, str. 1.

1

(2)  Dz.U. C 105 z 1.5.2003, str. 30.

2

(3)  Dz.U. L 292 z 13.11.1999, str. 23.

3

(4)  Patrz: przypis 2.

4

(5)  Francuska ustawa z dnia 11 lipca 1986 r. z późniejszymi zmianami, o inwestycjach produktywnych w departamentach i terytoriach zamorskich („Loi Pons”).

5

(6)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem przystąpienia z 2003 r.

6

(7)  Jakkolwiek nieużywane przez rok, statki były utrzymywane, co według Francji wiązało się z poniesionymi w Polinezji Francuskiej lokalnymi wydatkami w wysokości 8,5 mln EUR – w postaci wynagrodzeń dla załogi (nawet pozostający w porcie statek wymaga załogi w celu utrzymania w odpowiednim stanie), kosztów paliwa, konserwacji urządzeń, opłat portowych itp.

7

(8)  Dz.U. L 380 z 31.12.1990, str. 27. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/73/WE (Dz.U. L 351 z 31.12.1994, str. 10).

8

(9)  Tożsame przepisy zawiera rozporządzenie (WE) nr 1540/98, zastępujące dyrektywę 90/684/EWG oraz ramy prawne dotyczące pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (Dz.U. C 317 z 30.12.2003, str. 11), mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2004 r., to jest od wygaśnięcia rozporządzenia (WE) nr 1540/98.

9

(10)  W szczególności: decyzja N 843/01 w sprawie Meyer Werft Papenburg (Dz.U. C 238 z 3.10.2002, str. 10).

10

---