----

----

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 109/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

----

(1)Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).

----

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 23 stycznia 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

----

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 110/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

wprowadzające środki przejściowe w odniesieniu do pozwoleń na wywóz oliwy z oliwek ze Wspólnoty do państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68 (1), w szczególności jego art. 24 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do pozwoleń na wywóz wydanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2543/95, na wniosek zainteresowanych stron zwalnia się wniesione zabezpieczenia, pod warunkiem że:

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97; sprostowanie w Dz.U. L 206 z 9.6.2004, str. 37.

(2)Dz.U. L 212 z 17.8.2005, str. 13.

(3)Dz.U. L 260 z 31.10.1995, str. 33. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 406/2004 (Dz.U. L 67 z 5.3.2004, str. 10).

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 111/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

----

(1)Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

(3)Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

(4)Dz.U. L 17 z 21.1.2006, str. 11.

----

ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 24 stycznia 2006 r.

----

(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 112/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 93/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego artykuł 27 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 93/2006, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)Dz.U. L 15 z 20.1.2006, str. 37.

----

ZAŁĄCZNIK

REFUNDACJE WYWOZOWE DO CUKRU BIAŁEGO I CUKRU SUROWEGO W STANIE NIEPRZETWORZONYM OD DNIA 24 STYCZNIA 2006 R. (1)

----

(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Niniejszą kwotę stosuje się do cukru surowego o uzysku wynoszącym 92 %. Jeżeli uzysk z wywożonego cukru surowego nie wynosi 92 %, stosowaną kwotę refundacji wylicza się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 113/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające refundacje wywozowe do syropów i niektórych innych produktów w sektorze cukru, wywożonych z stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 94/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu w stanie nieprzetworzonym produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. d), f) i g) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 94/2006 dla roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)Dz.U. L 15 z 20.1.2006, str. 39.

----

ZAŁĄCZNIK

ZMIENIONE KWOTY REFUNDACJI WYWOZOWYCH DO SYROPÓW I NIEKTÓRYCH PRODUKTÓW W SEKTORZE CUKRU, WYWOŻONYCH W STANIE NIEPRZETWORZONYM (1)

----

(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Stosowane wyłącznie do produktów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.

(3)  Stosowane wyłącznie do produktów, o których mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.

(4)  Kwoty podstawowej nie stosuje się do syropów o czystości mniejszej niż 85 % (rozporządzenie (WE) nr 2135/95). Zawartość sacharozy określona jest zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2135/95.

(5)  Kwoty nie stosuje się do produktu określonego w pkt 2 Załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3513/92 (Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 12).

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 114/2006

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniające stawki refundacji do niektórych produktów z sektora cukru, wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), szczególnie jego art. 27 ust. 5a oraz art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji określone w rozporządzeniu (WE) nr 90/2006 zostają zmienione zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 24 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący

----

(1)Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(2)Dz.U. L 15 z 20.1.2006, str. 32.

----

ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji stosowane od dnia 24 stycznia 2006 r. do niektórych produktów z sektora cukru wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu (1)

----

(1)  Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu do Bułgarii z dniem 1 października 2004 r., do Rumunii z dniem 1 grudnia 2005 r. oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II Protokołu nr 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej lub do Księstwa Lichtensteinu – z dniem 1 lutego 2005 r.

----

----

DYREKTYWA KOMISJI 2006/8/WE

z dnia 23 stycznia 2006 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego, załączniki II, III i V do dyrektywy 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 maja 1999 r. odnoszącą się do zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania preparatów niebezpiecznych (1), w szczególności jej art. 20 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załącznikach II, III i V do dyrektywy 1999/45/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 marca 2007 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji teksty wymienionych przepisów i tabelę korelacji pomiędzy wymienionymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odesłania określane są przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w obszarze objętym niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Günter VERHEUGEN

Wiceprzewodniczący

----

(1)Dz.U. L 200 z 30.7.1999, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).

(2)Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/73/WE (Dz.U. L 152 z 30.4.2004, str. 1).

(3)Dz.U. L 225 z 21.8.2001, str. 1.

----

ZAŁĄCZNIK

W dyrektywie 1999/45/WE wprowadza się następujące zmiany:

----

(1)  W przypadku preparatów, którym przypisano zwroty R49 i R40, zachować należy obydwa zwroty R, ponieważ zwrot R40 nie uwzględnia rozróżnienia pomiędzy drogami narażenia, natomiast zwrot R49 dotyczy jedynie narażenia drogą oddechową.”

(2)  W przypadku preparatów, którym przypisano zwroty R49 i R40, zachować należy obydwa zwroty R, ponieważ zwrot R40 nie uwzględnia rozróżnienia pomiędzy drogami narażenia, natomiast zwrot R49 dotyczy jedynie narażenia drogą oddechową.”

----

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Komisja

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 grudnia 2005 r.

zmieniająca regulamin wewnętrzny Komisji

(2006/25/WE, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przepisy Komisji w sprawie ustanowienia ogólnego systemu szybkiego ostrzegania „ARGUS”, których tekst załączono do niniejszej decyzji, zostają niniejszym dodane do regulaminu wewnętrznego Komisji (1) w postaci załącznika.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 308 z 8.12.2000, str. 26. Regulamin wewnętrzny ostatnio zmieniony decyzją Komisji 2005/960/WE, Euratom (Dz.U. L 347 z 30.12.2005, str. 83).

----

ZAŁĄCZNIK

PRZEPISY KOMISJI W SPRAWIE USTANOWIENIA OGÓLNEGO SYSTEMU SZYBKIEGO OSTRZEGANIA „ARGUS”

Mając na uwadze, co następuje:

Artykuł 1

System ARGUS

1.   Ogólny system szybkiego ostrzegania i reagowania pod nazwą ARGUS zostaje ustanowiony w celu zwiększenia możliwości Komisji w zakresie szybkiego, skutecznego i spójnego reagowania w sytuacji kryzysowej o charakterze wielosektorowym, bez względu na jej przyczynę, obejmującą kilka dziedzin polityki i wymagającą działania na szczeblu wspólnotowym.

2.   ARGUS obejmuje następujące elementy:

3.   Przepisy te nie naruszają przepisów decyzji Komisji 2003/246/WE, Euratom w sprawie operacyjnych procedur zarządzania kryzysowego.

Artykuł 2

Sieć informacyjna ARGUS

1.   Sieć komunikacji wewnętrznej stanowi stałe forum umożliwiające dyrekcjom generalnym i służbom Komisji wymianę – w czasie rzeczywistym – istotnych informacji o występujących sytuacjach kryzysowych o charakterze wielosektorowym, lub też o przewidywanej bądź nieuchronnej groźbie ich wystąpienia, a także pozwalające na koordynację odpowiednich środków zaradczych w zakresie kompetencji Komisji.

2.   Podstawowymi członkami sieci są: Sekretariat Generalny, Dyrekcja Generalna ds. Komunikacji Społecznej wraz z biurem rzecznika prasowego, Dyrekcja Generalna ds. Środowiska, Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów, Dyrekcja Generalna ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa, Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych, Dyrekcja Generalna ds. Pomocy Humanitarnej, Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji, Dyrekcja Generalna ds. Handlu, Dyrekcja Generalna ds. Informatyki, Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej, Wspólne Centrum Badawcze oraz Służba Prawna.

3.   Wszystkie inne dyrekcje generalne i służby Komisji mogą zostać włączone do sieci na własny wniosek, pod warunkiem że spełnią one minimalne wymogi wymienione w ust. 4.

4.   Dyrekcje generalne i służby będące członkami sieci wyznaczają przedstawiciela ds. sieci ARGUS oraz wprowadzają odpowiednie zasady dyżurów, umożliwiające nawiązanie kontaktu z daną służbą oraz szybkie podjęcie środków zaradczych w sytuacji kryzysowej wymagającej jej interwencji. System zostanie zaprojektowany w sposób, który pozwoli na realizowanie tych działań w oparciu o aktualne zasoby ludzkie.

Artykuł 3

Procedura koordynacji w razie poważnej sytuacji kryzysowej

1.   W razie poważnej sytuacji kryzysowej o charakterze wielosektorowym lub też w obliczu przewidywanej bądź nieuchronnej groźby jej wystąpienia przewodniczący, działając z własnej inicjatywy po otrzymaniu informacji ostrzegawczej lub na wniosek członka Komisji, może zdecydować o uruchomieniu specjalnej procedury koordynacji. Przewodniczący podejmie również decyzję o przekazaniu odpowiedzialności politycznej za reakcję Komisji w sytuacji kryzysowej. Przewodniczący może przejąć odpowiedzialność na siebie lub przekazać ją jednemu z członków Komisji.

2.   Odpowiedzialność taka wiąże się z kierowaniem środkami zaradczymi i ich koordynacją w sytuacji kryzysowej, reprezentowaniem Komisji wobec pozostałych instytucji oraz odpowiedzialnością za informowanie społeczeństwa. Nie narusza to aktualnych kompetencji i uprawnień kolegium.

3.   Sekretariat Generalny na polecenie przewodniczącego lub członka Komisji, któremu przewodniczący przekazał odpowiedzialność, uruchomi specjalną strukturę operacyjną zarządzania kryzysowego pod nazwą Komitet Koordynacji Kryzysowej, o którym mowa w art. 4.

Artykuł 4

Komitet Koordynacji Kryzysowej

1.   Komitet Koordynacji Kryzysowej jest specjalną strukturą operacyjną zarządzania kryzysowego, utworzoną w celu kierowania środkami zaradczymi w sytuacji kryzysowej oraz ich koordynacji, skupiającą przedstawicieli wszystkich odpowiednich dyrekcji generalnych i służb. Zasadniczo w Komitecie Koordynacji Kryzysowej reprezentowane są dyrekcje generalne oraz służby wymienione w art. 2 ust. 2, a także dyrekcje i służby, których dana sytuacja kryzysowa dotyczy. Komitet Koordynacji Kryzysowej korzystał będzie z aktualnych zasobów i środków służb.

2.   Komitetowi Koordynacji Kryzysowej przewodniczy zastępca sekretarza generalnego, w sposób szczególny odpowiedzialny za koordynację polityki.

3.   Komitet Koordynacji Kryzysowej w szczególności będzie oceniać i śledzić rozwój wypadków, rozpoznawać kwestie i możliwości podjęcia decyzji i działań, dbać o ich realizację oraz o spójność i zgodność środków zaradczych.

4.   Decyzje Komitetu Koordynacji Kryzysowej będą przyjmowane z zachowaniem zwykłej procedury podejmowania decyzji w Komisji i wykonywane przez dyrekcje generalne oraz systemy szybkiego reagowania.

5.   Służby Komisji w sposób sumienny zagwarantują zarządzanie zadaniami związanymi ze środkami zaradczymi zakresie ich kompetencjach.

Artykuł 5

Podręcznik procedur operacyjnych

Podręcznik procedur operacyjnych określi szczegółowe przepisy w celu wykonania niniejszej decyzji.

Artykuł 6

Komisja dokona przeglądu niniejszej decyzji w świetle zgromadzonych doświadczeń i dokonującego się postępu technologicznego najpóźniej w rok od wejścia w życie niniejszej decyzji i, jeśli zaistnieje taka konieczność, podejmie dodatkowe środki dotyczące funkcjonowania systemu ARGUS.

----

----

ZALECENIE KOMISJI

z dnia 18 stycznia 2006 r.

dotyczące skoordynowanego wspólnotowego programu monitorowania na rok 2006 w celu zapewnienia zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni oraz niektórych innych produktach pochodzenia roślinnego oraz krajowych programów monitorowania na rok 2007

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 11)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/26/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 211,

uwzględniając dyrektywę Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (1), w szczególności jej art. 7 ust. 2 lit. b),

uwzględniając dyrektywę Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach (2) oraz na ich powierzchni, w szczególności jej art. 4 ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

NINIEJSZYM ZALECA:

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 221 z 7.8.1986, str. 37. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/76/WE (Dz.U. L 293 z 9.11.2005, str. 14).

(2)Dz.U. L 350 z 14.12.1990, str. 71. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/76/WE.

(3)  Kodeks Żywnościowy, Pozostałości pestycydów w środkach spożywczych, Rzym 1994, ISBN 92-5-203271-1, Tom 2, str. 372.

(4)  Numer dokumentu SANCO/10476/2003, http://europa.eu.int/comm/food/plant/protection/resources/qualcontrol_en.pdf

(5)Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 30.

(6)Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1.

(7)Dz.U. L 175 z 4.7.1991, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/14/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 37).

(8)Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/13/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 33).

(9)  W przypadku winogron przyjmuje się, że wielkość jednostki (tzn. standardowej kiści) wynosi około 500 g.

----

ZAŁĄCZNIK I

KOMBINACJE PESTYCYDÓW I PRODUKTÓW DO MONITOROWANIA

----

(1)  Orientacyjny wykaz na lata 2007 i 2008, zależny od programów, które będą zalecane na te lata.

(2)  Chlormekwat powinien być poddany analizie w zbożach, marchwi, warzywach o jadalnych owocach i gruszkach.

(3)  W odniesieniu do soku pomarańczowego Państwa Członkowskie powinny wyszczególnić źródło (koncentraty lub świeże owoce).

----

ZAŁĄCZNIK II

Ilości próbek każdego produktu do pobrania i poddania analizie przez każde Państwo Członkowskie.

----

(1)  Minimalna liczba próbek dla każdej zastosowanej metody oznaczania pojedynczej pozostałości.

(2)  Minimalna liczba próbek dla każdej zastosowanej metody oznaczania wielokrotnej pozostałości.

----

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 16 stycznia 2006 r.

w sprawie specjalnych warunków dotyczących produktów mięsnych z koniowatych przywożonych z Meksyku i przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 16)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/27/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (1), w szczególności jej art. 22 ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (2), w szczególności jego art. 53 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejszą decyzję stosuje się do mięsa i produktów mięsnych koniowatych przywożonych z Meksyku i przeznaczonych do spożycia przez ludzi („mięso i produkty mięsne koniowatych”).

Artykuł 2

Kontrole urzędowe

1.   Państwa Członkowskie, przy użyciu planów pobierania próbek oraz metod wykrywania, gwarantują, że zgodnie z dyrektywą 96/22/WE każda wysyłka mięsa i produktów mięsnych koniowatych poddawana była kontrolom urzędowym ryzyka mającym na celu wykrycie obecności niektórych substancji o działaniu hormonalnym i ß-agonistycznym używanych jako środki wspomagające wzrost.

2.   Co trzy miesiące Państwa Członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie z wszystkich wyników analitycznych w ramach urzędowych kontroli przesyłek produktów wymienionych w ust. 1. Sprawozdanie to powinno być przedłożone w trakcie miesiąca następującego po każdym kwartale (kwiecień, lipiec, październik i styczeń).

Artykuł 3

Obciążenie wydatkami

Wszystkimi kosztami ponoszonymi w związku ze stosowaniem niniejszej decyzji zostaje obciążony wysyłający, odbiorca lub ich agent.

Artykuł 4

Zgodność

Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o działaniach podjętych w celu zapewnienia zgodności z niniejszą decyzją.

Artykuł 5

Przegląd

Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi na podstawie gwarancji udzielonych przez właściwe władze Meksyku i wyników testów, o których mowa w art. 2.

Artykuł 6

Adresaci

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 16 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1).

(2)Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1642/2003/WE (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 4).

(3)Dz.U. L 125 z 23.5.1996, str. 3. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 262 z 14.10.2003, str. 17).

(4)Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1518/2005 (Dz.U. L 244 z 20.9.2005, str. 11).

----

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 18 stycznia 2006 r.

w sprawie przedłużenia maksymalnego okresu stosowania kolczyków u bydła

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 43)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/28/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 2,

uwzględniając wnioski Państw Członkowskich,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zezwolenie na przedłużenie okresu kolczykowania

Państwa Członkowskie mogą zezwolić gospodarstwom na przedłużenie do sześciu miesięcy ustanowionego w art. 4 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 maksymalnego okresu stosowania kolczyków u cieląt krów mleczych nieprzeznaczonych do produkcji mleka, pod warunkiem że spełnione zostaną warunki określone w art. 2–5 niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Warunki przyznawania zezwoleń

1.   Państwa Członkowskie mogą przyznać zezwolenie przewidziane w art. 1, jeżeli zapewnią, że spełnione zostały następujące warunki:

2.   Państwa Członkowskie mogą ustanowić dodatkowe kryteria, w szczególności ograniczyć zezwolenia do szczególnych regionów geograficznych lub określonych ras zgodnie z art. 1.

3.   Państwa Członkowskie informują Komisję o stosowaniu niniejszej decyzji oraz o wszelkich kryteriach dodatkowych ustanowionych przez nie zgodnie z ust. 2.

Artykuł 3

Znakowanie

W gospadarstwach, którym przyznano zezwolenia zgodnie z art. 1, kolczyki należy stosować najpóźniej gdy cielę:

Artykuł 4

Skomputeryzowana baza danych

1.   Właściwy organ rejestruje w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, zezwolenia przewidziane w art. 1 niniejszej decyzji dla gospodarstw beneficjentów.

2.   Właściciele zwierząt, zgłaszając narodziny zwierząt zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, informują właściwy organ o każdym zwierzęciu, które nie otrzymało jeszcze oznakowania przewidzianego na mocy niniejszej decyzji.

3.   Właściwy organ rejestruje zwierzęta, które nie zostały oznakowane w chwili zgłoszenia ich narodzin, jako zwierzęta nieoznakowane w skomputeryzowanej bazie danych dla bydła.

Artykuł 5

Kontrole

Właściwy organ przeprowadza przynajmniej raz w roku wizytę kontrolną w każdym gospodarstwie, któremu przyznano zezwolenie na mocy art. 1. Wycofuje zezwolenie w przypadku gdy warunki, o których mowa w art. 2, nie są spełnione.

Artykuł 6

Uchylenie

Decyzja 98/589/WE traci moc.

Artykuł 7

Adresaci

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 stycznia 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 204 z 11.8.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem przystąpienia z 2003 r.

(2)Dz.U. L 283 z 21.10.1998, str. 19. Decyzja zmieniona decyzją 1999/520/WE (Dz.U. L 199 z 30.7.1999, str. 72).

----

Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej

----

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2006/29/WPZiB

z dnia 23 stycznia 2006 r.

uchylające wspólne stanowisko 96/184/WPZiB dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 96/184/WPZiB.

Artykuł 2

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 58 z 7.3.1996, str. 1. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione wspólnym stanowiskiem 2001/719/WPZiB (Dz.U. L 268 z 9.10.2001, str. 49).

----

----

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2006/30/WPZiB

z dnia 23 stycznia 2006 r.

przedłużające i uzupełniające środki ograniczające skierowane przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB są stosowane przez okres kolejnych 12 miesięcy, chyba że Rada postanowi inaczej, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami, które mogą zostać przyjęte w przyszłości przez Radę Bezpieczeństwa ONZ.

Artykuł 2

W uzupełnieniu środków, o których mowa w art. 1, bezpośredni lub pośredni przywóz surowca diamentowego z Wybrzeża Kości Słoniowej do Wspólnoty jest zabroniony zgodnie z rezolucją RBNZ nr 1643 (2005), bez względu na to, czy surowiec ten pochodzi z Wybrzeża Kości Słoniowej.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Stosuje się je od dnia 16 grudnia 2005 r. do dnia 15 grudnia 2006 r.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 50.

(2)Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 28. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1574/2005 (Dz.U. L 253 z 29.9.2005, str. 11).

----

----

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2006/31/WPZiB

z dnia 23 stycznia 2006 r.

przedłużające środki ograniczające skierowane przeciwko Liberii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

1.   Środki nałożone na mocy art. 1 i 2 wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB są stosowane przez okres kolejnych 12 miesięcy, chyba że Rada postanowi inaczej, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami, które mogą zostać przyjęte w przyszłości przez Radę Bezpieczeństwa ONZ.

2.   Środki nałożone na mocy art. 3 i 4 wspólnego stanowiska 2004/137/WPZiB są stosowane przez okres kolejnych sześciu miesięcy, chyba że Rada postanowi inaczej, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami, które mogą zostać przyjęte w przyszłości przez Radę Bezpieczeństwa ONZ.

Artykuł 2

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Jest ono stosowane od dnia 23 grudnia 2005 r. do dnia 22 grudnia 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w, Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 35.

(2)Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 113.

----