# Dziennik Urzędowy L 239/2017

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 239 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6019 września 2017 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 239

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6019 września 2017

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1575 z dnia 23 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa | 1 |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1576 z dnia 26 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 w odniesieniu do wymogów dotyczących dźwiękowego systemu informującego o pojeździe na potrzeby homologacji typu UE pojazdu (
  1
  ) | 3 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1577 z dnia 5 września 2017 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Acciughe sotto sale del mar Ligure (ChOG)] | 8 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1578 z dnia 18 września 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1194/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji | 9 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1579 z dnia 18 września 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego | 25 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1580 z dnia 18 września 2017 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 w sektorze jaj i albumin jaj | 28 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1581 z dnia 18 września 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007 w sektorze mięsa drobiowego | 30 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1582 z dnia 18 września 2017 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki | 32 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2017/1583 z dnia 1 września 2017 r. określająca zgodnie z dyrektywą 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady normę EN ISO 17994:2014 jako normę równoważności metod mikrobiologicznych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5843) | 34 |
| | | ZALECENIA |
| | * | Zalecenie Komisji (UE) 2017/1584 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie skoordynowanego reagowania na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę | 36 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1575 z dnia 23 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

1

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1576 z dnia 26 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 w odniesieniu do wymogów dotyczących dźwiękowego systemu informującego o pojeździe na potrzeby homologacji typu UE pojazdu (
  1
  )

1

3

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1577 z dnia 5 września 2017 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Acciughe sotto sale del mar Ligure (ChOG)]

8

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1578 z dnia 18 września 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1194/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji

9

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1579 z dnia 18 września 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego

25

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1580 z dnia 18 września 2017 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 w sektorze jaj i albumin jaj

28

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1581 z dnia 18 września 2017 r. ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007 w sektorze mięsa drobiowego

30

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1582 z dnia 18 września 2017 r. określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

32

DECYZJE

*

Decyzja Komisji (UE) 2017/1583 z dnia 1 września 2017 r. określająca zgodnie z dyrektywą 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady normę EN ISO 17994:2014 jako normę równoważności metod mikrobiologicznych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5843)

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5843)

34

ZALECENIA

*

Zalecenie Komisji (UE) 2017/1584 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie skoordynowanego reagowania na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę

36

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/1

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1575

z dnia 23 czerwca 2017 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 45 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje ustanowienie komitetów doradczych, które mają promować zrównoważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury oraz przyczynić się do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

(1)

Art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje ustanowienie komitetów doradczych, które mają promować zrównoważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury oraz przyczynić się do osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa.

| (2) | Zgodnie z art. 45 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 (2) ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 45 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 (2) ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa.

| (3) | Art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/242 definiuje między innymi pojęcia „organizacji branżowych” i „innych grup interesu”, które odnoszą się do dwóch kategorii zainteresowanych stron reprezentowanych w komitetach doradczych zgodnie z art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(3)

Art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/242 definiuje między innymi pojęcia „organizacji branżowych” i „innych grup interesu”, które odnoszą się do dwóch kategorii zainteresowanych stron reprezentowanych w komitetach doradczych zgodnie z art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (4) | Konieczne jest dalsze dostosowanie definicji terminu „organizacje branżowe” do brzmienia art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uniknięcia potencjalnych trudności interpretacyjnych. |
| --- | --- |

(4)

Konieczne jest dalsze dostosowanie definicji terminu „organizacje branżowe” do brzmienia art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uniknięcia potencjalnych trudności interpretacyjnych.

| (5) | Ze względu na to, że mogą istnieć organizacje mieszane, reprezentujące zarówno sektor rybołówstwa, jak i inne interesy, należy uściślić, że zgromadzenie ogólne podejmuje decyzje w sprawie klasyfikacji członków komitetów doradczych w jednej z dwóch kategorii, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na to, że mogą istnieć organizacje mieszane, reprezentujące zarówno sektor rybołówstwa, jak i inne interesy, należy uściślić, że zgromadzenie ogólne podejmuje decyzje w sprawie klasyfikacji członków komitetów doradczych w jednej z dwóch kategorii, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

| (6) | Art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/242 określa strukturę i organizację komitetów doradczych, a w szczególności mianowanie komitetu wykonawczego przez zgromadzenie ogólne. |
| --- | --- |

(6)

Art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/242 określa strukturę i organizację komitetów doradczych, a w szczególności mianowanie komitetu wykonawczego przez zgromadzenie ogólne.

| (7) | W świetle składu komitetów doradczych, określonego w pkt 2 lit. a) załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w których 60 % miejsc w zgromadzeniu ogólnym i komitecie wykonawczym jest przyznane organizacjom branżowym, a 40 % – innym grupom interesów, należy przyznać obu kategoriom prawo do niezależnego decydowania o ich reprezentacji w komitecie wykonawczym, a tym samym zagwarantować zrównoważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron w komitetach doradczych, |
| --- | --- |

(7)

W świetle składu komitetów doradczych, określonego w pkt 2 lit. a) załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w których 60 % miejsc w zgromadzeniu ogólnym i komitecie wykonawczym jest przyznane organizacjom branżowym, a 40 % – innym grupom interesów, należy przyznać obu kategoriom prawo do niezależnego decydowania o ich reprezentacji w komitecie wykonawczym, a tym samym zagwarantować zrównoważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron w komitetach doradczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/242 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:






  „2. | »organizacje branżowe« oznaczają organizacje reprezentujące sektor rybołówstwa (w tym zatrudnionych rybaków) oraz, w stosownych przypadkach, podmioty gospodarcze sektora akwakultury oraz przedstawicieli sektorów przetwarzania i obrotu;”; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

| 2) | w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:






  „c) | podejmuje decyzje w sprawie klasyfikacji członków komitetów doradczych w ramach kategorii »organizacje branżowe« lub »inne grupy interesu«. Decyzja ta opiera się na obiektywnych i możliwych do sprawdzenia kryteriach, takich jak postanowienia statutów, wykaz członków i charakter działalności prowadzonej przez daną organizację.”; |
| --- | --- | --- | --- |

2)

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 dodaje się lit. c) w brzmieniu:

„c)

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Na podstawie wyznaczeń dokonanych przez organizacje branżowe i inne grupy interesów w odniesieniu do miejsc, które zostały im odpowiednio przydzielone, zgromadzenie ogólne powołuje komitet wykonawczy, składający się z maksymalnie 25 członków. W celu zapewnienia właściwej reprezentacji tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego – po konsultacji z Komisją – zgromadzenie ogólne może podjąć decyzję o powołaniu komitetu wykonawczego, składającego się z maksymalnie 30 członków.”. |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Na podstawie wyznaczeń dokonanych przez organizacje branżowe i inne grupy interesów w odniesieniu do miejsc, które zostały im odpowiednio przydzielone, zgromadzenie ogólne powołuje komitet wykonawczy, składający się z maksymalnie 25 członków. W celu zapewnienia właściwej reprezentacji tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego – po konsultacji z Komisją – zgromadzenie ogólne może podjąć decyzję o powołaniu komitetu wykonawczego, składającego się z maksymalnie 30 członków.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 z dnia 9 października 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 41 z 17.2.2015, s. 1).

2

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/3

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1576

z dnia 26 czerwca 2017 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 w odniesieniu do wymogów dotyczących dźwiękowego systemu informującego o pojeździe na potrzeby homologacji typu UE pojazdu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniają rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie poziomu dźwięku pojazdów silnikowych i zamiennych układów tłumiących oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE i uchylające dyrektywę 70/157/EWG (1), w szczególności jego art. 8 akapit drugi i art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) nr 540/2014 określono wymogi na potrzeby homologacji typu UE wszystkich nowych pojazdów kategorii M (pojazdy wykorzystywane do przewozu osób) oraz kategorii N (pojazdy wykorzystywane do przewozu rzeczy). We wspomnianym rozporządzeniu ustanowiono również środki dotyczące dźwiękowego systemu informującego o pojeździe (AVAS) przeznaczonego dla hybrydowych pojazdów elektrycznych i pojazdów elektrycznych, mającego na celu ostrzeganie niechronionych użytkowników drogi. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) nr 540/2014 określono wymogi na potrzeby homologacji typu UE wszystkich nowych pojazdów kategorii M (pojazdy wykorzystywane do przewozu osób) oraz kategorii N (pojazdy wykorzystywane do przewozu rzeczy). We wspomnianym rozporządzeniu ustanowiono również środki dotyczące dźwiękowego systemu informującego o pojeździe (AVAS) przeznaczonego dla hybrydowych pojazdów elektrycznych i pojazdów elektrycznych, mającego na celu ostrzeganie niechronionych użytkowników drogi.

| (2) | W następstwie przyjęcia na 168. sesji Światowego Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ), która odbyła się w dniach 8–11 marca 2016 r., regulaminu EKG ONZ nr 138 dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego, należy dokonać przeglądu załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 540/2014 w celu zwiększenia dokładności wymogów dotyczących systemu AVAS w zakresie typu i poziomu emitowanego dźwięku, metody wytwarzania dźwięku, włącznika pauzy i dźwięku emitowanego podczas postoju pojazdu. |
| --- | --- |

(2)

W następstwie przyjęcia na 168. sesji Światowego Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ), która odbyła się w dniach 8–11 marca 2016 r., regulaminu EKG ONZ nr 138 dotyczącego homologacji cichych pojazdów transportu drogowego, należy dokonać przeglądu załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 540/2014 w celu zwiększenia dokładności wymogów dotyczących systemu AVAS w zakresie typu i poziomu emitowanego dźwięku, metody wytwarzania dźwięku, włącznika pauzy i dźwięku emitowanego podczas postoju pojazdu.

| (3) | Dokument informacyjny na podstawie załącznika I do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) dotyczący homologacji typu UE pojazdu w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu dźwięku oraz uzupełnienie do świadectwa homologacji typu UE powinny zostać poddane przeglądowi w celu uwzględnienia szczegółowych wymogów dotyczących systemu AVAS. |
| --- | --- |

(3)

Dokument informacyjny na podstawie załącznika I do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) dotyczący homologacji typu UE pojazdu w odniesieniu do dopuszczalnego poziomu dźwięku oraz uzupełnienie do świadectwa homologacji typu UE powinny zostać poddane przeglądowi w celu uwzględnienia szczegółowych wymogów dotyczących systemu AVAS.

| (4) | Oprócz tego, w celu umożliwienia homologacji hybrydowych pojazdów elektrycznych i pojazdów elektrycznych wyposażonych w system AVAS należy wprowadzić wymogi dotyczące badań odnośnie do minimalnych poziomów emisji dźwięku podczas poruszania się do przodu i do tyłu oraz przesunięcia częstotliwości emitowanego dźwięku. |
| --- | --- |

(4)

Oprócz tego, w celu umożliwienia homologacji hybrydowych pojazdów elektrycznych i pojazdów elektrycznych wyposażonych w system AVAS należy wprowadzić wymogi dotyczące badań odnośnie do minimalnych poziomów emisji dźwięku podczas poruszania się do przodu i do tyłu oraz przesunięcia częstotliwości emitowanego dźwięku.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 540/2014. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 540/2014.

| (6) | Biorąc pod uwagę fakt, że stosowanie rozporządzenia (UE) nr 540/2014 rozpoczęło się dnia 1 lipca 2016 r., przy czym nie można go w pełni stosować bez zmian załącznika VIII zawartych w niniejszym akcie, niniejsze rozporządzenie powinno jak najszybciej wejść w życie, |
| --- | --- |

(6)

Biorąc pod uwagę fakt, że stosowanie rozporządzenia (UE) nr 540/2014 rozpoczęło się dnia 1 lipca 2016 r., przy czym nie można go w pełni stosować bez zmian załącznika VIII zawartych w niniejszym akcie, niniejsze rozporządzenie powinno jak najszybciej wejść w życie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 540/2014

W rozporządzeniu (UE) nr 540/2014 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w dodatku 1 dodaje się pkt 12.8 w brzmieniu:
  „12.8.   System AVAS








  12.8.1. | Numer homologacji typu pojazdu w odniesieniu do jego emisji dźwięku na podstawie regulaminu EKG ONZ nr 138 (1) |
| --- | --- | --- | --- |

1)

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

a)

w dodatku 1 dodaje się pkt 12.8 w brzmieniu:

„12.8.   System AVAS

12.8.1.

Numer homologacji typu pojazdu w odniesieniu do jego emisji dźwięku na podstawie regulaminu EKG ONZ nr 138 (1

lub

| 12.8.2. | Pełne odniesienie do wyników badań poziomów emisji dźwięku systemu AVAS wykonanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 540/2014 (1)”; |
| --- | --- |

12.8.2.

Pełne odniesienie do wyników badań poziomów emisji dźwięku systemu AVAS wykonanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 540/2014 (1

| b) | w dodatku 2 w uzupełnieniu wprowadza się następujące zmiany:






  (i) | pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3. | Zainstalowano system AVAS: tak/nie (1)”; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

w dodatku 2 w uzupełnieniu wprowadza się następujące zmiany:

(i)

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Zainstalowano system AVAS: tak/nie (1

| (ii) | dodaje się pkt 4 w brzmieniu:






  „4. | Uwagi: ...”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4.

Uwagi: ...”;

| 2) | załącznik VIII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

2)

załącznik VIII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 131.

1

(2)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

2

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK VIII

WYMAGANIA DOTYCZĄCE DŹWIĘKOWEGO SYSTEMU INFORMUJĄCEGO O POJEŹDZIE (AVAS)

SEKCJA I

Niniejszy załącznik określa wymagania dotyczące dźwiękowych systemów informujących o pojeździe (AVAS) przeznaczonych dla hybrydowych pojazdów elektrycznych i pojazdów elektrycznych.

I.1.   Niezależnie od przepisów pkt 2 lit. a) i b) przepisy sekcji II mają zastosowanie do systemu AVAS zainstalowanego:

| a) | w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 lipca 2019 r.; |
| --- | --- |

a)

w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 lipca 2019 r.;

| b) | w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a) przed dniem 1 lipca 2021 r. |
| --- | --- |

b)

w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a) przed dniem 1 lipca 2021 r.

I.2.   Przepisy sekcji III mają zastosowanie do systemu AVAS zainstalowanego:

| a) | w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 lipca 2019 r., jeśli producent tak postanowi; |
| --- | --- |

a)

w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu przed dniem 1 lipca 2019 r., jeśli producent tak postanowi;

| b) | w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a); |
| --- | --- |

b)

w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. a);

| c) | w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu nie wcześniej niż w dniu 1 lipca 2019 r.; |
| --- | --- |

c)

w każdym pojeździe, który otrzymał homologację typu nie wcześniej niż w dniu 1 lipca 2019 r.;

| d) | w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. c); |
| --- | --- |

d)

w każdym nowym pojeździe opartym o typ, o którym mowa w lit. c);

| e) | w każdym nowym pojeździe nie wcześniej niż w dniu 1 lipca 2021 r. |
| --- | --- |

e)

w każdym nowym pojeździe nie wcześniej niż w dniu 1 lipca 2021 r.

SEKCJA II

II.1.   Działanie systemu

Jeżeli system AVAS jest zainstalowany w pojeździe, musi spełniać wymagania określone w pkt II.2 i II.3.

II.2.   Warunki eksploatacji

| a) | Metoda wytwarzania dźwięku
  System AVAS automatycznie wytwarza dźwięk przy minimalnym zakresie prędkości pojazdu, od uruchomienia do około 20 km/h, oraz podczas cofania. Jeżeli pojazd jest wyposażony w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który jest uruchomiony przy prędkości z zakresu określonego powyżej, system AVAS nie może wytwarzać dźwięku.
  W przypadku pojazdów wyposażonych w dźwiękowy sygnalizator cofania system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku podczas cofania. |
| --- | --- |

a)

Metoda wytwarzania dźwięku

System AVAS automatycznie wytwarza dźwięk przy minimalnym zakresie prędkości pojazdu, od uruchomienia do około 20 km/h, oraz podczas cofania. Jeżeli pojazd jest wyposażony w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który jest uruchomiony przy prędkości z zakresu określonego powyżej, system AVAS nie może wytwarzać dźwięku.

W przypadku pojazdów wyposażonych w dźwiękowy sygnalizator cofania system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku podczas cofania.

| b) | Wyłącznik
  System AVAS jest wyposażony w wyłącznik, do którego kierowca pojazdu ma łatwy dostęp, aby możliwe było włączanie i wyłączanie systemu. Przy ponownym uruchamianiu pojazdu system AVAS domyślnie wraca do stanu włączonego. |
| --- | --- |

b)

Wyłącznik

System AVAS jest wyposażony w wyłącznik, do którego kierowca pojazdu ma łatwy dostęp, aby możliwe było włączanie i wyłączanie systemu. Przy ponownym uruchamianiu pojazdu system AVAS domyślnie wraca do stanu włączonego.

| c) | Obniżanie poziomu dźwięku
  W okresach eksploatacji pojazdu poziom dźwięku systemu AVAS może być obniżany. |
| --- | --- |

c)

Obniżanie poziomu dźwięku

W okresach eksploatacji pojazdu poziom dźwięku systemu AVAS może być obniżany.

II.3.   Rodzaj i poziom głośności dźwięku

| a) | Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien być dźwiękiem ciągłym, stanowiącym informację dla pieszych i innych użytkowników drogi o tym, że w pobliżu działa pojazd. Dźwięk powinien charakteryzować stan pojazdu i powinien brzmieć podobnie do dźwięku pojazdu tej samej kategorii, wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania. |
| --- | --- |

a)

Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien być dźwiękiem ciągłym, stanowiącym informację dla pieszych i innych użytkowników drogi o tym, że w pobliżu działa pojazd. Dźwięk powinien charakteryzować stan pojazdu i powinien brzmieć podobnie do dźwięku pojazdu tej samej kategorii, wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania.

| b) | Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien charakteryzować stan pojazdu, na przykład poprzez automatyczną zmianę poziomu dźwięku lub charakterystyki w ramach synchronizacji z prędkością pojazdu. |
| --- | --- |

b)

Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien charakteryzować stan pojazdu, na przykład poprzez automatyczną zmianę poziomu dźwięku lub charakterystyki w ramach synchronizacji z prędkością pojazdu.

| c) | Poziom dźwięku wytwarzany przez system AVAS nie może przekraczać przybliżonego poziomu dźwięku pojazdu kategorii M1 wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach. |
| --- | --- |

c)

Poziom dźwięku wytwarzany przez system AVAS nie może przekraczać przybliżonego poziomu dźwięku pojazdu kategorii M1 wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach.

SEKCJA III

III.1.   Działanie systemu

System AVAS musi spełniać wymagania określone w pkt III.2–III.6.

III.2.   Warunki pracy

| a) | Metoda wytwarzania dźwięku
  System AVAS automatycznie wytwarza dźwięk przy minimalnym zakresie prędkości pojazdu, od uruchomienia do około 20 km/h, oraz podczas cofania. Jeżeli pojazd jest wyposażony w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który jest uruchomiony przy prędkości z zakresu określonego powyżej, system AVAS nie może wytwarzać dźwięku.
  Pojazdy o całkowitych poziomach dźwięku zgodnych z wymaganiami określonymi w pkt 6.2.8 regulaminu EKG ONZ nr 138 (1) z tolerancją wynoszącą +3 dB(A) nie muszą być wyposażone w system AVAS. Wymagania określone w pkt 6.2.8 regulaminu EKG ONZ nr 138 dla pasm tercjowych oraz wymagania określone w pkt 6.2.3 regulaminu nr 138 EKG ONZ dla przesunięcia częstotliwości zdefiniowanego w pkt 2.4 wspomnianego regulaminu EKG ONZ (»przesunięcie częstotliwości«) nie mają zastosowania do tych pojazdów.
  W przypadku pojazdów wyposażonych w dźwiękowy sygnalizator cofania system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku podczas cofania, pod warunkiem że dźwięk cofania wytwarzany przez sygnalizator spełnia wymagania określone w pkt 6.2 akapit drugi oraz w pkt 6.2.2 regulaminu EKG ONZ nr 138.
  Dźwięk wytwarzany przez pojazd typu zgłoszonego do homologacji mierzy się zgodnie z metodami określonymi w załączniku 3 i pkt 6.2.1.3 i 6.2.2.2 regulaminu EKG ONZ nr 138 |
| --- | --- |

a)

Metoda wytwarzania dźwięku

System AVAS automatycznie wytwarza dźwięk przy minimalnym zakresie prędkości pojazdu, od uruchomienia do około 20 km/h, oraz podczas cofania. Jeżeli pojazd jest wyposażony w silnik spalinowy wewnętrznego spalania, który jest uruchomiony przy prędkości z zakresu określonego powyżej, system AVAS nie może wytwarzać dźwięku.

Pojazdy o całkowitych poziomach dźwięku zgodnych z wymaganiami określonymi w pkt 6.2.8 regulaminu EKG ONZ nr 138 (1) z tolerancją wynoszącą +3 dB(A) nie muszą być wyposażone w system AVAS. Wymagania określone w pkt 6.2.8 regulaminu EKG ONZ nr 138 dla pasm tercjowych oraz wymagania określone w pkt 6.2.3 regulaminu nr 138 EKG ONZ dla przesunięcia częstotliwości zdefiniowanego w pkt 2.4 wspomnianego regulaminu EKG ONZ (»przesunięcie częstotliwości«) nie mają zastosowania do tych pojazdów.

W przypadku pojazdów wyposażonych w dźwiękowy sygnalizator cofania system AVAS nie musi wytwarzać dźwięku podczas cofania, pod warunkiem że dźwięk cofania wytwarzany przez sygnalizator spełnia wymagania określone w pkt 6.2 akapit drugi oraz w pkt 6.2.2 regulaminu EKG ONZ nr 138.

Dźwięk wytwarzany przez pojazd typu zgłoszonego do homologacji mierzy się zgodnie z metodami określonymi w załączniku 3 i pkt 6.2.1.3 i 6.2.2.2 regulaminu EKG ONZ nr 138

| b) | Wyłącznik
  System AVAS może być wyposażony w mechanizm umożliwiający kierowcy wstrzymanie działania systemu AVAS (»funkcja pauzy«), do którego to mechanizmu kierowca pojazdu ma łatwy dostęp, aby możliwe było włączanie i wyłączanie. W przypadku gdy zapewniono funkcję pauzy, system AVAS domyślnie przełącza się do stanu włączenia w momencie uruchomienia pojazdu.
  Oprócz tego funkcja pauzy musi spełniać wymagania określone w pkt 6.2.6 regulaminu EKG ONZ nr 138. |
| --- | --- |

b)

Wyłącznik

System AVAS może być wyposażony w mechanizm umożliwiający kierowcy wstrzymanie działania systemu AVAS (»funkcja pauzy«), do którego to mechanizmu kierowca pojazdu ma łatwy dostęp, aby możliwe było włączanie i wyłączanie. W przypadku gdy zapewniono funkcję pauzy, system AVAS domyślnie przełącza się do stanu włączenia w momencie uruchomienia pojazdu.

Oprócz tego funkcja pauzy musi spełniać wymagania określone w pkt 6.2.6 regulaminu EKG ONZ nr 138.

| c) | Obniżanie poziomu dźwięku
  W okresach eksploatacji pojazdu poziom dźwięku systemu AVAS może być obniżany. W takich przypadkach poziom dźwięku system AVAS musi spełniać wymagania określone w pkt 6.2.8 regulaminu EKG ONZ nr 138. |
| --- | --- |

c)

Obniżanie poziomu dźwięku

W okresach eksploatacji pojazdu poziom dźwięku systemu AVAS może być obniżany. W takich przypadkach poziom dźwięku system AVAS musi spełniać wymagania określone w pkt 6.2.8 regulaminu EKG ONZ nr 138.

III.3.   Rodzaj i poziom głośności dźwięku

| a) | Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien być dźwiękiem ciągłym, stanowiącym informację dla pieszych i innych użytkowników drogi o tym, że w pobliżu działa pojazd. Dźwięk musi charakteryzować stan pojazdu, na przykład poprzez automatyczną zmianę poziomu dźwięku lub charakterystyki w ramach synchronizacji z pr0ędkością pojazdu. Dźwięk musi być podobny do dźwięku pojazdu tej samej kategorii, wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania.
  Stosuje się następujące zasady:






  (i) | w przypadku wytwarzania dźwięku przez system AVAS, gdy pojazd jest w ruchu, dźwięk ten musi spełniać wymagania określone, odpowiednio, w pkt 6.2.1.1, 6.2.1.2, 6.2.1.3, 6.2.2.1, 6.2.2.2 oraz 6.2.3 regulaminu EKG ONZ nr 138; |
| --- | --- | --- |

a)

Dźwięk wytwarzany przez system AVAS powinien być dźwiękiem ciągłym, stanowiącym informację dla pieszych i innych użytkowników drogi o tym, że w pobliżu działa pojazd. Dźwięk musi charakteryzować stan pojazdu, na przykład poprzez automatyczną zmianę poziomu dźwięku lub charakterystyki w ramach synchronizacji z pr0ędkością pojazdu. Dźwięk musi być podobny do dźwięku pojazdu tej samej kategorii, wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania.

Stosuje się następujące zasady:

(i)

w przypadku wytwarzania dźwięku przez system AVAS, gdy pojazd jest w ruchu, dźwięk ten musi spełniać wymagania określone, odpowiednio, w pkt 6.2.1.1, 6.2.1.2, 6.2.1.3, 6.2.2.1, 6.2.2.2 oraz 6.2.3 regulaminu EKG ONZ nr 138;

| (ii) | gdy pojazd się nie porusza, może emitować dźwięk określony w pkt 6.2.4 regulaminu EKG ONZ nr 138. |
| --- | --- |

(ii)

gdy pojazd się nie porusza, może emitować dźwięk określony w pkt 6.2.4 regulaminu EKG ONZ nr 138.

| b) | Producent pojazdu może zapewnić kierowcy możliwość wyboru spośród różnych dźwięków zgodnych z wymaganiami określonymi w pkt 6.2.5 regulaminu EKG ONZ nr 138. |
| --- | --- |

b)

Producent pojazdu może zapewnić kierowcy możliwość wyboru spośród różnych dźwięków zgodnych z wymaganiami określonymi w pkt 6.2.5 regulaminu EKG ONZ nr 138.

| c) | Poziom dźwięku wytwarzany przez system AVAS nie może przekraczać przybliżonego poziomu dźwięku pojazdu kategorii M1 wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach. Dodatkowo mają zastosowanie wymagania określone w pkt 6.2.7 regulaminu EKG ONZ nr 138. |
| --- | --- |

c)

Poziom dźwięku wytwarzany przez system AVAS nie może przekraczać przybliżonego poziomu dźwięku pojazdu kategorii M1 wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach. Dodatkowo mają zastosowanie wymagania określone w pkt 6.2.7 regulaminu EKG ONZ nr 138.

| d) | Całkowity poziom dźwięku emitowanego przez pojazd zgodny z przepisami pkt 2 lit. a) akapit drugi nie może przekraczać przybliżonego poziomu dźwięku pojazdu kategorii M1 wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach. |
| --- | --- |

d)

Całkowity poziom dźwięku emitowanego przez pojazd zgodny z przepisami pkt 2 lit. a) akapit drugi nie może przekraczać przybliżonego poziomu dźwięku pojazdu kategorii M1 wyposażonego w silnik spalinowy wewnętrznego spalania i działającego w takich samych warunkach.

III.4.   Wymagania dotyczące toru badawczego

Do dnia 30 czerwca 2019 r. normę ISO 10844:1994 można stosować jako alternatywę wobec normy ISO 10844:2014 w celu kontroli zgodności toru badawczego opisanego w pkt 2.1.2 załącznika 3 do regulaminu EKG ONZ nr 138.

III.5.   Świadectwo homologacji typu

Producent pojazdu przedstawia, jako załącznik do świadectwa homologacji typu UE, którykolwiek z następujących dokumentów:

| a) | zawiadomienie, o którym mowa w pkt 5.3 regulaminu EKG ONZ nr 138, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku 1 do wspomnianego regulaminu; |
| --- | --- |

a)

zawiadomienie, o którym mowa w pkt 5.3 regulaminu EKG ONZ nr 138, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku 1 do wspomnianego regulaminu;

| b) | wyniki badań poziomów emisji dźwięku systemu AVAS wykonanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

b)

wyniki badań poziomów emisji dźwięku systemu AVAS wykonanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

III.6.   Oznakowania

Każda część systemu AVAS musi być opatrzona następującym oznakowaniem:

| a) | nazwą handlową lub znakiem towarowym producenta; |
| --- | --- |

a)

nazwą handlową lub znakiem towarowym producenta;

| b) | nadanym numerem identyfikacyjnym. |
| --- | --- |

b)

nadanym numerem identyfikacyjnym.

Oznakowanie musi być nieścieralne i czytelne.

---

(1)  
  Dz.U. L 9 z 13.1.2017, s. 33.

1

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/8 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1577

z dnia 5 września 2017 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Acciughe sotto sale del mar Ligure (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Acciughe sotto sale del mar Ligure”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 776/2008 (2). |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Acciughe sotto sale del mar Ligure”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 776/2008 (2).

| (2) | Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3). |
| --- | --- |

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

| (3) | Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić, |
| --- | --- |

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Acciughe sotto sale del mar Ligure” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 września 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 776/2008 z dnia 4 sierpnia 2008 r. rejestrujące niektóre nazwy w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Acciughe sotto sale del Mar Ligure (ChOG), Brussels grondwitloof (ChOG), Œufs de Loué (ChOG)) (Dz.U. L 207 z 5.8.2008, s. 7).

2

(3)  
  Dz.U. C 146 z 11.5.2017, s. 10.

3

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/9 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/9

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1578

z dnia 18 września 2017 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1194/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/476 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć po przyjęciu przez Organ Rozstrzygania Sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (1) („rozporządzenie upoważniające WTO”), w szczególności jego art. 1 i 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

| (1) | Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1194/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”) (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1194/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”) (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji.

2

2.   SPRAWOZDANIA PRZYJĘTE PRZEZ ORGAN ROZSTRZYGANIA SPORÓW WTO

SPRAWOZDANIA PRZYJĘTE PRZEZ ORGAN ROZSTRZYGANIA SPORÓW WTO

| (2) | W dniu 26 października 2016 r. Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu („WTO”) przyjął sprawozdanie Organu Apelacyjnego (3) oraz sprawozdanie zespołu orzekającego (4), zmienione sprawozdaniem Organu Apelacyjnego („sprawozdania”), w sporze Unia Europejska – Środki antydumpingowe nałożone na biodiesel z Argentyny (WT/DS473/15). Organ Rozstrzygania Sporów stwierdził, że sprawozdanie zespołu orzekającego należy czytać w powiązaniu ze sprawozdaniem Organu Apelacyjnego. W sprawozdaniu Organu Apelacyjnego stwierdzono między innymi, że Unia Europejska działała w sposób niezgodny z:






  — | art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego WTO („Porozumienie antydumpingowe”), nie dokonując obliczenia kosztu produkcji produktu objętego dochodzeniem na podstawie dokumentacji przechowywanej przez producentów, |
| --- | --- | --- |

(2)

W dniu 26 października 2016 r. Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu („WTO”) przyjął sprawozdanie Organu Apelacyjnego (3) oraz sprawozdanie zespołu orzekającego (4), zmienione sprawozdaniem Organu Apelacyjnego („sprawozdania”), w sporze Unia Europejska – Środki antydumpingowe nałożone na biodiesel z Argentyny (WT/DS473/15). Organ Rozstrzygania Sporów stwierdził, że sprawozdanie zespołu orzekającego należy czytać w powiązaniu ze sprawozdaniem Organu Apelacyjnego. W sprawozdaniu Organu Apelacyjnego stwierdzono między innymi, że Unia Europejska działała w sposób niezgodny z:

3

4

—

art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego WTO („Porozumienie antydumpingowe”), nie dokonując obliczenia kosztu produkcji produktu objętego dochodzeniem na podstawie dokumentacji przechowywanej przez producentów,

| — | art. 2.2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 lit. b) ppkt (ii) GATT 1994, nie stosując kosztu produkcji w Argentynie przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla, oraz |
| --- | --- |

—

art. 2.2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 lit. b) ppkt (ii) GATT 1994, nie stosując kosztu produkcji w Argentynie przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla, oraz

| — | art. 9.3 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 2 GATT 1994, nakładając cła antydumpingowe przekraczające margines dumpingu, które powinny zostać ustanowione odpowiednio na mocy art. 2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 GATT 1994. |
| --- | --- |

—

art. 9.3 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 2 GATT 1994, nakładając cła antydumpingowe przekraczające margines dumpingu, które powinny zostać ustanowione odpowiednio na mocy art. 2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 GATT 1994.

| (3) | Oprócz tego zespół orzekający stwierdził między innymi, że Unia Europejska działała w sposób niezgodny z:






  — | art. 3.1 i art. 3.4 Porozumienia antydumpingowego przy badaniu wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł krajowy, w zakresie, w jakim badanie odnosi się do mocy produkcyjnych i ich wykorzystania. |
| --- | --- | --- |

(3)

Oprócz tego zespół orzekający stwierdził między innymi, że Unia Europejska działała w sposób niezgodny z:

—

art. 3.1 i art. 3.4 Porozumienia antydumpingowego przy badaniu wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł krajowy, w zakresie, w jakim badanie odnosi się do mocy produkcyjnych i ich wykorzystania.

| (4) | Organ Apelacyjny zalecił Organowi Rozstrzygania Sporów wezwanie Unii Europejskiej, aby zapewniła zgodność swoich środków z Porozumieniem antydumpingowym oraz GATT 1994. |
| --- | --- |

(4)

Organ Apelacyjny zalecił Organowi Rozstrzygania Sporów wezwanie Unii Europejskiej, aby zapewniła zgodność swoich środków z Porozumieniem antydumpingowym oraz GATT 1994.

3.   PROCEDURA

PROCEDURA

| (5) | W dniu 20 grudnia 2016 r., zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia upoważniającego WTO, Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła przegląd („przegląd”), publikując zawiadomienie (5) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”). Komisja poinformowała strony zainteresowane dochodzenia, które doprowadziło do opracowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1194/2013 („pierwotne dochodzenie”), o przeglądzie oraz o sposobie, w jaki Komisja zamierzała uwzględnić ustalenia zawarte w sprawozdaniach. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 20 grudnia 2016 r., zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia upoważniającego WTO, Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła przegląd („przegląd”), publikując zawiadomienie (5) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”). Komisja poinformowała strony zainteresowane dochodzenia, które doprowadziło do opracowania rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1194/2013 („pierwotne dochodzenie”), o przeglądzie oraz o sposobie, w jaki Komisja zamierzała uwzględnić ustalenia zawarte w sprawozdaniach.

5

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

| (6) | Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia przeglądowego oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. |
| --- | --- |

(6)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia przeglądowego oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

| (7) | Komisja przesłała kwestionariusz dotyczący danych na temat produkcji oraz mocy produkcyjnych przemysłu unijnego do Europejskiej Rady Biodiesla („EBB”) i następnie przeprowadziła wizytację weryfikacyjną w jej siedzibie. |
| --- | --- |

(7)

Komisja przesłała kwestionariusz dotyczący danych na temat produkcji oraz mocy produkcyjnych przemysłu unijnego do Europejskiej Rady Biodiesla („EBB”) i następnie przeprowadziła wizytację weryfikacyjną w jej siedzibie.

4.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

| (8) | Produktem objętym postępowaniem są monoalkilowe estry kwasów tłuszczowych lub parafinowe oleje napędowe będące produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym, w formie czystej lub zawarte w mieszance, pochodzące z Argentyny lub Indonezji, objęte obecnie kodami CN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 95, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17, ex 3824 99 92, 3826 00 10 i ex 3826 00 90 („produkt objęty postępowaniem”, powszechnie zwany „biodieslem”). |
| --- | --- |

(8)

Produktem objętym postępowaniem są monoalkilowe estry kwasów tłuszczowych lub parafinowe oleje napędowe będące produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym, w formie czystej lub zawarte w mieszance, pochodzące z Argentyny lub Indonezji, objęte obecnie kodami CN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 95, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17, ex 3824 99 92, 3826 00 10 i ex 3826 00 90 („produkt objęty postępowaniem”, powszechnie zwany „biodieslem”).

| (9) | Sprawozdania nie mają wpływu na ustalenia zawarte w motywach 16–27 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego. |
| --- | --- |

(9)

Sprawozdania nie mają wpływu na ustalenia zawarte w motywach 16–27 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego.

5.   ZWERYFIKOWANE USTALENIA DOTYCZĄCE DUMPINGU NA PODSTAWIE SPRAWOZDAŃ

ZWERYFIKOWANE USTALENIA DOTYCZĄCE DUMPINGU NA PODSTAWIE SPRAWOZDAŃ

| (10) | Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja dokonała ponownej oceny ostatecznych ustaleń pierwotnego dochodzenia, biorąc pod uwagę zalecenia i orzeczenia Organu Rozstrzygania Sporów. Ponowna ocena opierała się na informacjach zebranych podczas pierwotnego dochodzenia oraz na informacjach otrzymanych przez zainteresowane strony po publikacji zawiadomienia o wszczęciu. |
| --- | --- |

(10)

Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja dokonała ponownej oceny ostatecznych ustaleń pierwotnego dochodzenia, biorąc pod uwagę zalecenia i orzeczenia Organu Rozstrzygania Sporów. Ponowna ocena opierała się na informacjach zebranych podczas pierwotnego dochodzenia oraz na informacjach otrzymanych przez zainteresowane strony po publikacji zawiadomienia o wszczęciu.

| (11) | Pierwotne dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem”). W odniesieniu do parametrów istotnych w kontekście oceny szkody analizowane były dane obejmujące okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”). |
| --- | --- |

(11)

Pierwotne dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem”). W odniesieniu do parametrów istotnych w kontekście oceny szkody analizowane były dane obejmujące okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

| (12) | Celem niniejszego rozporządzenia jest skorygowanie niespójnych z zasadami WTO aspektów rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych oraz ich dostosowanie do sprawozdań. |
| --- | --- |

(12)

Celem niniejszego rozporządzenia jest skorygowanie niespójnych z zasadami WTO aspektów rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych oraz ich dostosowanie do sprawozdań.

5.1.   Włączenie Indonezji

Włączenie Indonezji

| (13) | W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja odniosła się do środków antydumpingowych dotyczących przywozu biodiesla z Indonezji, nałożonych na mocy tego samego rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Środki te są obecnie przedmiotem sporu wniesionego przez Indonezję przeciwko UE przed WTO (6) („środki UE dotyczące Indonezji”). W ramach tego sporu Indonezja przedstawiła argumenty zbliżone do tych, które zostały przedstawione w sprawozdaniach. Ponieważ wykładnia prawna Organu Apelacyjnego przedstawiona w sprawozdaniach wydaje się istotna również dla dochodzenia dotyczącego Indonezji, Komisja uważała, że środki antydumpingowe nałożone na przywóz biodiesla z Indonezji powinno się również zbadać w kontekście obecnego przeglądu prowadzonego na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO, zwłaszcza że rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych zostało uznane za niezgodne z art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego. |
| --- | --- |

(13)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja odniosła się do środków antydumpingowych dotyczących przywozu biodiesla z Indonezji, nałożonych na mocy tego samego rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Środki te są obecnie przedmiotem sporu wniesionego przez Indonezję przeciwko UE przed WTO (6) („środki UE dotyczące Indonezji”). W ramach tego sporu Indonezja przedstawiła argumenty zbliżone do tych, które zostały przedstawione w sprawozdaniach. Ponieważ wykładnia prawna Organu Apelacyjnego przedstawiona w sprawozdaniach wydaje się istotna również dla dochodzenia dotyczącego Indonezji, Komisja uważała, że środki antydumpingowe nałożone na przywóz biodiesla z Indonezji powinno się również zbadać w kontekście obecnego przeglądu prowadzonego na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO, zwłaszcza że rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych zostało uznane za niezgodne z art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego.

6

| (14) | W motywach 12 do 20 dokumentu zawierającego ujawnienie ogólnych ustaleń, Komisja przedstawiła swoją wstępną analizę stosowania wykładni Organu Apelacyjnego dotyczącej art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego w odniesieniu do dochodzenia dotyczącego Indonezji. |
| --- | --- |

(14)

W motywach 12 do 20 dokumentu zawierającego ujawnienie ogólnych ustaleń, Komisja przedstawiła swoją wstępną analizę stosowania wykładni Organu Apelacyjnego dotyczącej art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego w odniesieniu do dochodzenia dotyczącego Indonezji.

| (15) | Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony przedstawiły uwagi podważające analizę Komisji, kwestionując m.in. możliwość zastosowania wykładni Organu Apelacyjnego, jak również uprawnienia Komisji do działania z urzędu w ramach tej wykładni na podstawie rozporządzenia upoważniającego WTO. |
| --- | --- |

(15)

Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony przedstawiły uwagi podważające analizę Komisji, kwestionując m.in. możliwość zastosowania wykładni Organu Apelacyjnego, jak również uprawnienia Komisji do działania z urzędu w ramach tej wykładni na podstawie rozporządzenia upoważniającego WTO.

| (16) | Ze względu na to, że analiza ta wymaga dodatkowego czasu, Komisja zdecydowała nie kończyć przeglądu dotyczącego Indonezji w tym momencie, lecz kontynuować swoją analizę w świetle otrzymanych uwag. Przegląd wszczęty na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO wciąż trwa i pozostaje otwarty w odniesieniu do Indonezji. Wszystkie zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane w drodze dokumentu zawierającego ujawnienie zweryfikowanych ustaleń z dnia 31 lipca 2017 r. oraz miały możliwość przedstawienia uwag. |
| --- | --- |

(16)

Ze względu na to, że analiza ta wymaga dodatkowego czasu, Komisja zdecydowała nie kończyć przeglądu dotyczącego Indonezji w tym momencie, lecz kontynuować swoją analizę w świetle otrzymanych uwag. Przegląd wszczęty na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO wciąż trwa i pozostaje otwarty w odniesieniu do Indonezji. Wszystkie zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane w drodze dokumentu zawierającego ujawnienie zweryfikowanych ustaleń z dnia 31 lipca 2017 r. oraz miały możliwość przedstawienia uwag.

| (17) | Rząd Indonezji twierdził, że Komisja naruszyła ogólne zasady prawa UE poprzez ujawnienie swojego zamiaru wprowadzenia zmian w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych w odniesieniu do Indonezji, a następnie poprzez odwołanie tego zamiaru, aby kontynuować dochodzenie dotyczące Indonezji. |
| --- | --- |

(17)

Rząd Indonezji twierdził, że Komisja naruszyła ogólne zasady prawa UE poprzez ujawnienie swojego zamiaru wprowadzenia zmian w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych w odniesieniu do Indonezji, a następnie poprzez odwołanie tego zamiaru, aby kontynuować dochodzenie dotyczące Indonezji.

| (18) | Po pierwsze, rząd Indonezji stwierdził, że skutkuje to nierównym i dyskryminacyjnym traktowaniem indonezyjskich producentów eksportujących względem argentyńskich producentów eksportujących, zważywszy że Komisja rzekomo potwierdziła, jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, że indonezyjski przywóz biodiesla znajduje się w sytuacji podobnej do sytuacji przywozu z Argentyny. W wyniku opóźnienia przeglądu w odniesieniu do Indonezji indonezyjscy producenci eksportujących znaleźli się w znacznie mniej korzystnej sytuacji w porównaniu do eksporterów z Argentyny. |
| --- | --- |

(18)

Po pierwsze, rząd Indonezji stwierdził, że skutkuje to nierównym i dyskryminacyjnym traktowaniem indonezyjskich producentów eksportujących względem argentyńskich producentów eksportujących, zważywszy że Komisja rzekomo potwierdziła, jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, że indonezyjski przywóz biodiesla znajduje się w sytuacji podobnej do sytuacji przywozu z Argentyny. W wyniku opóźnienia przeglądu w odniesieniu do Indonezji indonezyjscy producenci eksportujących znaleźli się w znacznie mniej korzystnej sytuacji w porównaniu do eksporterów z Argentyny.

| (19) | Po drugie, zważywszy, że Komisja wszczęła przegląd w odniesieniu do przywozu biodiesla zarówno z Argentyny, jak i z Indonezji, indonezyjscy eksporterzy mogli racjonalnie i słusznie oczekiwać zakończenia przeglądu dotyczącego Indonezji w tym samym czasie, co przeglądu dotyczącego Argentyny. Oczekiwanie to zostało dodatkowo spotęgowane przez dokument zawierający ujawnienie początkowych ustaleń, w którym Komisja zaproponowała również zmianę rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych w odniesieniu do Indonezji. W konsekwencji Komisja rzekomo naruszyła zasadę uzasadnionych oczekiwań, zmieniając swoje stanowisko poprzez ujawnienie zweryfikowanych ustaleń. |
| --- | --- |

(19)

Po drugie, zważywszy, że Komisja wszczęła przegląd w odniesieniu do przywozu biodiesla zarówno z Argentyny, jak i z Indonezji, indonezyjscy eksporterzy mogli racjonalnie i słusznie oczekiwać zakończenia przeglądu dotyczącego Indonezji w tym samym czasie, co przeglądu dotyczącego Argentyny. Oczekiwanie to zostało dodatkowo spotęgowane przez dokument zawierający ujawnienie początkowych ustaleń, w którym Komisja zaproponowała również zmianę rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych w odniesieniu do Indonezji. W konsekwencji Komisja rzekomo naruszyła zasadę uzasadnionych oczekiwań, zmieniając swoje stanowisko poprzez ujawnienie zweryfikowanych ustaleń.

| (20) | Po trzecie, rząd Indonezji stwierdził, że Komisja naruszyła ogólną zasadę dobrej wiary poprzez wyłączenie przywozu z Indonezji z przeglądu na późnym etapie postępowania, mimo że przywóz ten był objęty przeglądem w trakcie całego dochodzenia. |
| --- | --- |

(20)

Po trzecie, rząd Indonezji stwierdził, że Komisja naruszyła ogólną zasadę dobrej wiary poprzez wyłączenie przywozu z Indonezji z przeglądu na późnym etapie postępowania, mimo że przywóz ten był objęty przeglądem w trakcie całego dochodzenia.

| (21) | Na wstępie Komisja przypomniała, że Organ Rozstrzygania Sporów WTO przedstawił już ostateczne ustalenia w sprawie środków UE wobec przywozu biodiesla z Argentyny, podczas gdy spór w sprawie środków antydumpingowych nałożonych na biodiesel z Indonezji jest nadal rozpatrywany przez ten organ. Te ostatnie środki są zatem uważane za niekwestionowane w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO. Wynika to m.in. z użycia terminu „sprawozdanie” w art. 1 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO w celu opisania kwestionowanego środka, którym zajmował się i w sprawie którego orzekł Organ Rozstrzygania Sporów WTO. |
| --- | --- |

(21)

Na wstępie Komisja przypomniała, że Organ Rozstrzygania Sporów WTO przedstawił już ostateczne ustalenia w sprawie środków UE wobec przywozu biodiesla z Argentyny, podczas gdy spór w sprawie środków antydumpingowych nałożonych na biodiesel z Indonezji jest nadal rozpatrywany przez ten organ. Te ostatnie środki są zatem uważane za niekwestionowane w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO. Wynika to m.in. z użycia terminu „sprawozdanie” w art. 1 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO w celu opisania kwestionowanego środka, którym zajmował się i w sprawie którego orzekł Organ Rozstrzygania Sporów WTO.

| (22) | Komisja przypomniała również, że na mocy prawa Unii Europejskiej pojęcia „równego traktowania” i „niedyskryminacji” zakazują różnego traktowania podobnych sytuacji, lub takiego samego traktowania różnych sytuacji, bez żadnej uzasadnionej podstawy (7). Do celów wykonania sprawozdań WTO indonezyjscy i argentyńscy producenci eksportujący nie są obiektywnie w tej samej sytuacji: to wykonanie względem dochodzenia w sprawie wyrządzającego szkodę dumpingu spowodowanego przez przywóz produktu objętego postępowaniem z Argentyny nastąpiło na podstawie art. 1 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO i zostało zakończone w drodze niniejszego rozporządzenia, podczas gdy wykonanie względem dochodzenia dotyczącego dumpingu z Indonezji nastąpiło na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO i wciąż jest w toku. Sytuacja dyskryminacyjna może powstać jedynie wtedy, gdy istnieje odmienne z prawnego punktu widzenia traktowanie podmiotów gospodarczych znajdujących się w tej samej sytuacji. |
| --- | --- |

(22)

Komisja przypomniała również, że na mocy prawa Unii Europejskiej pojęcia „równego traktowania” i „niedyskryminacji” zakazują różnego traktowania podobnych sytuacji, lub takiego samego traktowania różnych sytuacji, bez żadnej uzasadnionej podstawy (7). Do celów wykonania sprawozdań WTO indonezyjscy i argentyńscy producenci eksportujący nie są obiektywnie w tej samej sytuacji: to wykonanie względem dochodzenia w sprawie wyrządzającego szkodę dumpingu spowodowanego przez przywóz produktu objętego postępowaniem z Argentyny nastąpiło na podstawie art. 1 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO i zostało zakończone w drodze niniejszego rozporządzenia, podczas gdy wykonanie względem dochodzenia dotyczącego dumpingu z Indonezji nastąpiło na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO i wciąż jest w toku. Sytuacja dyskryminacyjna może powstać jedynie wtedy, gdy istnieje odmienne z prawnego punktu widzenia traktowanie podmiotów gospodarczych znajdujących się w tej samej sytuacji.

7

| (23) | Jednak od momentu, gdy wszczęto przegląd wykonania ustaleń Organu Rozstrzygania Sporów WTO w odniesieniu do Argentyny i Indonezji w oparciu o różne podstawy prawne, zakończenie przeglądu dotyczącego dochodzenia w sprawie wyrządzającego szkodę dumpingu z Argentyny przed przeglądem dotyczącym dochodzenia w sprawie wyrządzającego szkodę dumpingu z Indonezji nie prowadzi do różnego traktowania porównywalnych sytuacji. Wynika to z tego, że podmioty gospodarcze znajdują się w różnych sytuacjach. |
| --- | --- |

(23)

Jednak od momentu, gdy wszczęto przegląd wykonania ustaleń Organu Rozstrzygania Sporów WTO w odniesieniu do Argentyny i Indonezji w oparciu o różne podstawy prawne, zakończenie przeglądu dotyczącego dochodzenia w sprawie wyrządzającego szkodę dumpingu z Argentyny przed przeglądem dotyczącym dochodzenia w sprawie wyrządzającego szkodę dumpingu z Indonezji nie prowadzi do różnego traktowania porównywalnych sytuacji. Wynika to z tego, że podmioty gospodarcze znajdują się w różnych sytuacjach.

| (24) | W konsekwencji, przeciwnie do argumentu podniesionego przez rząd Indonezji, nie następuje naruszenie zasady „równego traktowania” lub „niedyskryminacji” w rozumieniu prawa Unii Europejskiej. W każdym razie, poprzez użycie języka o charakterze permisywnym („może” i „jeżeli uzna to za stosowne”) w art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO, prawodawca UE przyznał Komisji prawo do swobodnego decydowania o wykonaniu zalecenia WTO w odniesieniu do środka niekwestionowanego. |
| --- | --- |

(24)

W konsekwencji, przeciwnie do argumentu podniesionego przez rząd Indonezji, nie następuje naruszenie zasady „równego traktowania” lub „niedyskryminacji” w rozumieniu prawa Unii Europejskiej. W każdym razie, poprzez użycie języka o charakterze permisywnym („może” i „jeżeli uzna to za stosowne”) w art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO, prawodawca UE przyznał Komisji prawo do swobodnego decydowania o wykonaniu zalecenia WTO w odniesieniu do środka niekwestionowanego.

| (25) | Jak wspomniano powyżej w motywie 16, Komisja, po przeanalizowaniu uwag otrzymanych po ujawnieniu ustaleń, uznała za stosowne, by nie kończyć dochodzenia przeglądowego w odniesieniu do Indonezji w tym momencie, lecz kontynuować swoją analizę adekwatności tych ustaleń również w odniesieniu do Indonezji w świetle otrzymanych uwag. |
| --- | --- |

(25)

Jak wspomniano powyżej w motywie 16, Komisja, po przeanalizowaniu uwag otrzymanych po ujawnieniu ustaleń, uznała za stosowne, by nie kończyć dochodzenia przeglądowego w odniesieniu do Indonezji w tym momencie, lecz kontynuować swoją analizę adekwatności tych ustaleń również w odniesieniu do Indonezji w świetle otrzymanych uwag.

| (26) | Poza tym Komisja nie może przyjąć argumentu, że dokument zawierający ujawnienie ustaleń wzbudza uzasadnione oczekiwania co do ostatecznego zamknięcia dochodzenia. Przeciwnie, ujawnienie ustaleń ma na celu poinformowanie zainteresowanych stron o wstępnych ustaleniach Komisji i przyznanie im możliwości skutecznego korzystania z ich praw do obrony. Dla Komisji istotą ujawnienia ustaleń jest zatem uwzględnienie argumentów i faktów przedstawionych przez zainteresowane strony. |
| --- | --- |

(26)

Poza tym Komisja nie może przyjąć argumentu, że dokument zawierający ujawnienie ustaleń wzbudza uzasadnione oczekiwania co do ostatecznego zamknięcia dochodzenia. Przeciwnie, ujawnienie ustaleń ma na celu poinformowanie zainteresowanych stron o wstępnych ustaleniach Komisji i przyznanie im możliwości skutecznego korzystania z ich praw do obrony. Dla Komisji istotą ujawnienia ustaleń jest zatem uwzględnienie argumentów i faktów przedstawionych przez zainteresowane strony.

| (27) | Z tego powodu w piśmie przewodnim do wszystkich zainteresowanych stron wyraźnie wskazano, że „to ujawnienie ustaleń nie stoi na przeszkodzie jakiejkolwiek dalszej decyzji, która może zostać podjęta przez Komisję, ale jeżeli decyzja taka będzie oparta na jakichkolwiek innych faktach i okolicznościach, zostaną one ujawnione Państwa przedsiębiorstwom tak szybko, jak to możliwe”. W tym konkretnym przypadku to działanie doprowadziło Komisję do stwierdzenia, że potrzebuje więcej czasu na analizę adekwatności ustaleń Organu Rozstrzygania Sporów WTO w zakresie, w jakim odnoszą się one do Indonezji. Decyzja ta ma charakter przygotowawczy i nie ma koniecznie wpływu na ostateczny wniosek Komisji. Oznacza to ponadto, że Komisja skorzystała z przysługującej jej dużej swobody uznania, przeprowadzając przeglądy, które wszczęto na podstawie rozporządzenia upoważniającego WTO i które są objęte wspólną polityką handlową. |
| --- | --- |

(27)

Z tego powodu w piśmie przewodnim do wszystkich zainteresowanych stron wyraźnie wskazano, że „to ujawnienie ustaleń nie stoi na przeszkodzie jakiejkolwiek dalszej decyzji, która może zostać podjęta przez Komisję, ale jeżeli decyzja taka będzie oparta na jakichkolwiek innych faktach i okolicznościach, zostaną one ujawnione Państwa przedsiębiorstwom tak szybko, jak to możliwe”. W tym konkretnym przypadku to działanie doprowadziło Komisję do stwierdzenia, że potrzebuje więcej czasu na analizę adekwatności ustaleń Organu Rozstrzygania Sporów WTO w zakresie, w jakim odnoszą się one do Indonezji. Decyzja ta ma charakter przygotowawczy i nie ma koniecznie wpływu na ostateczny wniosek Komisji. Oznacza to ponadto, że Komisja skorzystała z przysługującej jej dużej swobody uznania, przeprowadzając przeglądy, które wszczęto na podstawie rozporządzenia upoważniającego WTO i które są objęte wspólną polityką handlową.

| (28) | Zainteresowana strona nie może zatem polegać na ochronie uzasadnionych oczekiwań zanim Komisja nie zamknie bieżącej procedury przeglądu, jeżeli Komisja zdecyduje się na działanie w ramach uprawnień nadanych jej przez prawodawcę Unii (8). W konsekwencji argument ten musiał również zostać odrzucony. |
| --- | --- |

(28)

Zainteresowana strona nie może zatem polegać na ochronie uzasadnionych oczekiwań zanim Komisja nie zamknie bieżącej procedury przeglądu, jeżeli Komisja zdecyduje się na działanie w ramach uprawnień nadanych jej przez prawodawcę Unii (8). W konsekwencji argument ten musiał również zostać odrzucony.

8

| (29) | Wreszcie, działania w złej wierze nie można wywnioskować z faktu, że zmiana ta nastąpiła po ujawnieniu wstępnego stanowiska Komisji. Rząd Indonezji nie poparł również tego dowodami. Komisja rzetelnie przeprowadziła wszystkie etapy dochodzenia przeglądowego z poszanowaniem pełni praw procesowych wszystkich zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(29)

Wreszcie, działania w złej wierze nie można wywnioskować z faktu, że zmiana ta nastąpiła po ujawnieniu wstępnego stanowiska Komisji. Rząd Indonezji nie poparł również tego dowodami. Komisja rzetelnie przeprowadziła wszystkie etapy dochodzenia przeglądowego z poszanowaniem pełni praw procesowych wszystkich zainteresowanych stron.

| (30) | W związku z tym Komisja odrzuciła zarzuty, iż naruszyła podstawowe zasady zapisane w prawie UE, korzystając ze swobody uznania, by na obecnym etapie przeglądu nie zmieniać środków antydumpingowych w odniesieniu do Indonezji przy poszanowaniu pełni praw procesowych wszystkich zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

(30)

W związku z tym Komisja odrzuciła zarzuty, iż naruszyła podstawowe zasady zapisane w prawie UE, korzystając ze swobody uznania, by na obecnym etapie przeglądu nie zmieniać środków antydumpingowych w odniesieniu do Indonezji przy poszanowaniu pełni praw procesowych wszystkich zainteresowanych stron.

| (31) | Po ujawnieniu zweryfikowanych ustaleń jeden producent eksportujący z Indonezji („Wilmar”) zakwestionował opinię Komisji, zgodnie z którą potrzebuje ona więcej czasu, aby zakończyć przegląd dotyczący Indonezji ze względu na wyraźne ustalenia zawarte w sprawozdaniach WTO. Twierdził on również, że środki wprowadzone wobec Indonezji powinny zostać zmienione. Jego zdaniem Komisja ma prawo na mocy rozporządzenia upoważniającego WTO do zmiany środka niekwestionowanego, a jej uprawnienia do działania z urzędu nie mogą zatem być podważane. Wreszcie Wilmar stwierdził, że jeżeli przedstawienie ustaleń Komisji dotyczących Indonezji byłoby odłożone w czasie, podobna sytuacja powinna mieć zastosowanie wobec ustaleń dotyczących Argentyny. Z jego perspektywy istnieją kwestie prawne poruszone w postępowaniu WTO dotyczącym Indonezji, które mogłoby być również istotne i mieć zastosowanie do środków dotyczących przywozu biodiesla z Argentyny, zwłaszcza w odniesieniu do marży zysku. |
| --- | --- |

(31)

Po ujawnieniu zweryfikowanych ustaleń jeden producent eksportujący z Indonezji („Wilmar”) zakwestionował opinię Komisji, zgodnie z którą potrzebuje ona więcej czasu, aby zakończyć przegląd dotyczący Indonezji ze względu na wyraźne ustalenia zawarte w sprawozdaniach WTO. Twierdził on również, że środki wprowadzone wobec Indonezji powinny zostać zmienione. Jego zdaniem Komisja ma prawo na mocy rozporządzenia upoważniającego WTO do zmiany środka niekwestionowanego, a jej uprawnienia do działania z urzędu nie mogą zatem być podważane. Wreszcie Wilmar stwierdził, że jeżeli przedstawienie ustaleń Komisji dotyczących Indonezji byłoby odłożone w czasie, podobna sytuacja powinna mieć zastosowanie wobec ustaleń dotyczących Argentyny. Z jego perspektywy istnieją kwestie prawne poruszone w postępowaniu WTO dotyczącym Indonezji, które mogłoby być również istotne i mieć zastosowanie do środków dotyczących przywozu biodiesla z Argentyny, zwłaszcza w odniesieniu do marży zysku.

| (32) | Komisja zgodziła się z Wilmar, że ma co do zasady prawo do dokonywania ustaleń w odniesieniu do środka niekwestionowanego na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO. Jednak, jak wyjaśniono w motywie 16 powyżej, Komisja, po zbadaniu otrzymanych uwag, nie uważa za właściwe, aby na tym etapie zakończyć dochodzenie przeglądowe w odniesieniu do Indonezji, poprzez zgodne z prawem wykonanie swoich uprawnień przewidzianych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO. |
| --- | --- |

(32)

Komisja zgodziła się z Wilmar, że ma co do zasady prawo do dokonywania ustaleń w odniesieniu do środka niekwestionowanego na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO. Jednak, jak wyjaśniono w motywie 16 powyżej, Komisja, po zbadaniu otrzymanych uwag, nie uważa za właściwe, aby na tym etapie zakończyć dochodzenie przeglądowe w odniesieniu do Indonezji, poprzez zgodne z prawem wykonanie swoich uprawnień przewidzianych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia upoważniającego WTO.

| (33) | W odniesieniu do twierdzenia Wilmar, zgodnie z którym również przedstawienie ustaleń dotyczących Argentyny powinno zostać odłożone w czasie, Komisja przypomniała, że w sprawozdaniach WTO potwierdzono metodykę zastosowaną w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych w celu ustalenia marży zysku. Przedmiotowe kwestie związane z rozpatrywaną sprawą dotyczącą Indonezji nie zostały podniesione w odniesieniu do Argentyny. W każdym przypadku Unia i Argentyna uzgodniły rozsądny termin na wykonanie ustaleń wynikających ze sprawozdań, który powinien być dotrzymany. |
| --- | --- |

(33)

W odniesieniu do twierdzenia Wilmar, zgodnie z którym również przedstawienie ustaleń dotyczących Argentyny powinno zostać odłożone w czasie, Komisja przypomniała, że w sprawozdaniach WTO potwierdzono metodykę zastosowaną w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych w celu ustalenia marży zysku. Przedmiotowe kwestie związane z rozpatrywaną sprawą dotyczącą Indonezji nie zostały podniesione w odniesieniu do Argentyny. W każdym przypadku Unia i Argentyna uzgodniły rozsądny termin na wykonanie ustaleń wynikających ze sprawozdań, który powinien być dotrzymany.

5.2.   Określenie wartości normalnej oraz obliczenie marginesów dumpingu

Określenie wartości normalnej oraz obliczenie marginesów dumpingu

| (34) | W tej sekcji zostały przedstawione ustalenia pierwotnego dochodzenia, które poddano ponownej ocenie, dotyczące zaleceń i orzeczeń zawartych w sprawozdaniach oraz stanowiących, że Unia Europejska działała w sposób niezgodny z:






  — | art. 2.2.1.1, nie dokonując obliczenia kosztu produkcji produktu objętego dochodzeniem na podstawie dokumentacji przechowywanej przez producentów, |
| --- | --- | --- |

(34)

W tej sekcji zostały przedstawione ustalenia pierwotnego dochodzenia, które poddano ponownej ocenie, dotyczące zaleceń i orzeczeń zawartych w sprawozdaniach oraz stanowiących, że Unia Europejska działała w sposób niezgodny z:

—

art. 2.2.1.1, nie dokonując obliczenia kosztu produkcji produktu objętego dochodzeniem na podstawie dokumentacji przechowywanej przez producentów,

| — | art. 2.2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 lit. b) ppkt (ii) GATT 1994, nie stosując kosztu produkcji w Argentynie przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla, |
| --- | --- |

—

art. 2.2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 lit. b) ppkt (ii) GATT 1994, nie stosując kosztu produkcji w Argentynie przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla,

| — | art. 9.3 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 2 GATT 1994, nakładając cła antydumpingowe przekraczające margines dumpingu, które powinny zostać ustanowione odpowiednio na mocy art. 2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 GATT 1994. |
| --- | --- |

—

art. 9.3 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 2 GATT 1994, nakładając cła antydumpingowe przekraczające margines dumpingu, które powinny zostać ustanowione odpowiednio na mocy art. 2 Porozumienia antydumpingowego oraz art. VI ust. 1 GATT 1994.

| (35) | Jak wspomniano w motywie 28 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, Komisja ustaliła, że wartość normalną należało skonstruować, ponieważ sprzedaży krajowej nie uznano za odbywającą się w zwykłym obrocie handlowym. Ustalenie to nie zostało zakwestionowane, a zatem pozostaje ważne. |
| --- | --- |

(35)

Jak wspomniano w motywie 28 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, Komisja ustaliła, że wartość normalną należało skonstruować, ponieważ sprzedaży krajowej nie uznano za odbywającą się w zwykłym obrocie handlowym. Ustalenie to nie zostało zakwestionowane, a zatem pozostaje ważne.

| (36) | W motywach 29–34 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych Komisja ustaliła, że różnice w podatkach wywozowych nałożonych przez Argentynę na główne surowce (olej sojowy i nasiona soi w Argentynie) oraz tych nałożonych na produkt końcowy (biodiesel) spowodowały obniżenie cen krajowych w Argentynie, w związku z czym należy to uwzględnić przy określaniu wartości normalnej. |
| --- | --- |

(36)

W motywach 29–34 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych Komisja ustaliła, że różnice w podatkach wywozowych nałożonych przez Argentynę na główne surowce (olej sojowy i nasiona soi w Argentynie) oraz tych nałożonych na produkt końcowy (biodiesel) spowodowały obniżenie cen krajowych w Argentynie, w związku z czym należy to uwzględnić przy określaniu wartości normalnej.

| (37) | W rezultacie przy konstruowaniu wartości normalnej Komisja zastąpiła koszty głównych surowców wykazane w dokumentacji księgowej producentów eksportujących cenami referencyjnymi opublikowanymi przez właściwe organy państw, których dotyczy postępowanie. |
| --- | --- |

(37)

W rezultacie przy konstruowaniu wartości normalnej Komisja zastąpiła koszty głównych surowców wykazane w dokumentacji księgowej producentów eksportujących cenami referencyjnymi opublikowanymi przez właściwe organy państw, których dotyczy postępowanie.

| (38) | Ponadto Komisja oparła swoje wnioski ustalone w ramach pierwotnego dochodzenia na interpretacji, zgodnie z którą art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego pozwala organowi prowadzącemu dochodzenie na odmówienie wykorzystania dokumentacji księgowej producentów eksportujących, jeśli organ ten uzna, że rzeczona dokumentacja jest albo (i) niezgodna z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości, albo (ii) nie odzwierciedla właściwie kosztów związanych z produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem (motyw 42 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych). |
| --- | --- |

(38)

Ponadto Komisja oparła swoje wnioski ustalone w ramach pierwotnego dochodzenia na interpretacji, zgodnie z którą art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego pozwala organowi prowadzącemu dochodzenie na odmówienie wykorzystania dokumentacji księgowej producentów eksportujących, jeśli organ ten uzna, że rzeczona dokumentacja jest albo (i) niezgodna z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości, albo (ii) nie odzwierciedla właściwie kosztów związanych z produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem (motyw 42 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych).

| (39) | Zarówno zespół orzekający, jak i Organ Apelacyjny podzielają opinię, zgodnie z którą ustalenie przez Komisję, że ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych z uwagi na argentyński system podatków wywozowych, samo w sobie nie było wystarczającą podstawą do stwierdzenia, iż dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedlała właściwie kosztów nasion soi związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla, lub do nieuwzględnienia odpowiednich kosztów w tej dokumentacji przy określaniu wartości normalnej biodiesla. |
| --- | --- |

(39)

Zarówno zespół orzekający, jak i Organ Apelacyjny podzielają opinię, zgodnie z którą ustalenie przez Komisję, że ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych z uwagi na argentyński system podatków wywozowych, samo w sobie nie było wystarczającą podstawą do stwierdzenia, iż dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedlała właściwie kosztów nasion soi związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla, lub do nieuwzględnienia odpowiednich kosztów w tej dokumentacji przy określaniu wartości normalnej biodiesla.

| (40) | Na podstawie sprawozdań Komisja ponownie obliczyła wartość normalną dla producentów eksportujących w Argentynie. Metoda użyta do tych ponownych obliczeń była identyczna z metodą objaśnioną w motywach 40–49 (w przypadku Argentyny) rozporządzenia Komisji (UE) nr 490/2013 (9). |
| --- | --- |

(40)

Na podstawie sprawozdań Komisja ponownie obliczyła wartość normalną dla producentów eksportujących w Argentynie. Metoda użyta do tych ponownych obliczeń była identyczna z metodą objaśnioną w motywach 40–49 (w przypadku Argentyny) rozporządzenia Komisji (UE) nr 490/2013 (9).

9

| (41) | Z przyczyn wyjaśnionych w motywie 45 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych sprzedaży krajowej nie uznano za odbywającą się w zwykłym obrocie handlowym, a normalną wartość produktu podobnego musiano skonstruować zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego, dodając do skorygowanych kosztów produkcji przedsiębiorstwa w okresie objętym dochodzeniem poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne i rozsądną marżę zysku. |
| --- | --- |

(41)

Z przyczyn wyjaśnionych w motywie 45 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych sprzedaży krajowej nie uznano za odbywającą się w zwykłym obrocie handlowym, a normalną wartość produktu podobnego musiano skonstruować zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego, dodając do skorygowanych kosztów produkcji przedsiębiorstwa w okresie objętym dochodzeniem poniesione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne i rozsądną marżę zysku.

| (42) | Jak wyjaśniono w motywie 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uznała, że kwoty zysku nie można opierać na faktycznych danych przedsiębiorstw objętych próbą w Argentynie. Kwotę zysku zastosowaną do skonstruowania wartości normalnej określono zatem zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego na podstawie uzasadnionego poziomu zysku, jaki mógłby osiągnąć młody i innowacyjny kapitałochłonny przemysł tego rodzaju w normalnych warunkach konkurencji na wolnym i otwartym rynku, czyli 15 % obrotu. |
| --- | --- |

(42)

Jak wyjaśniono w motywie 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uznała, że kwoty zysku nie można opierać na faktycznych danych przedsiębiorstw objętych próbą w Argentynie. Kwotę zysku zastosowaną do skonstruowania wartości normalnej określono zatem zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego na podstawie uzasadnionego poziomu zysku, jaki mógłby osiągnąć młody i innowacyjny kapitałochłonny przemysł tego rodzaju w normalnych warunkach konkurencji na wolnym i otwartym rynku, czyli 15 % obrotu.

| (43) | W kilku oświadczeniach złożonych w ramach przedmiotowego przeglądu EBB stwierdziła, że sprawozdania nie uniemożliwiają Komisji korygowania kosztów surowców przy konstruowaniu wartości normalnej, o ile jest to odpowiednio uzasadnione. Ponadto EBB stwierdziła, że biorąc pod uwagę ogromny wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego na rynku unijnym oraz różne możliwości prawne przewidziane w tych sprawozdaniach jako podstawa tego rodzaju korekty, środki przeciwko Argentynie należy utrzymać na ich obecnym poziomie, lecz oprzeć na innym uzasadnieniu. |
| --- | --- |

(43)

W kilku oświadczeniach złożonych w ramach przedmiotowego przeglądu EBB stwierdziła, że sprawozdania nie uniemożliwiają Komisji korygowania kosztów surowców przy konstruowaniu wartości normalnej, o ile jest to odpowiednio uzasadnione. Ponadto EBB stwierdziła, że biorąc pod uwagę ogromny wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego na rynku unijnym oraz różne możliwości prawne przewidziane w tych sprawozdaniach jako podstawa tego rodzaju korekty, środki przeciwko Argentynie należy utrzymać na ich obecnym poziomie, lecz oprzeć na innym uzasadnieniu.

| (44) | EBB odniosła się w szczególności do stwierdzenia zawartego w sprawozdaniu Organu Apelacyjnego, że „ustalenie przez organy UE, że ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych z uwagi na argentyński system podatków wywozowych samo w sobie nie było wystarczającą podstawą do stwierdzenia, iż dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedlała właściwie kosztów nasion soi” (pkt 6.55 sprawozdania Organu Apelacyjnego), oraz stwierdziła, że w sprawozdaniach WTO zachowano możliwość nieuwzględnienia kosztów surowców i skorygowania ich, jeśli koszty takie zostaną uznane za niewiarygodne. |
| --- | --- |

(44)

EBB odniosła się w szczególności do stwierdzenia zawartego w sprawozdaniu Organu Apelacyjnego, że „ustalenie przez organy UE, że ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych z uwagi na argentyński system podatków wywozowych samo w sobie nie było wystarczającą podstawą do stwierdzenia, iż dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedlała właściwie kosztów nasion soi” (pkt 6.55 sprawozdania Organu Apelacyjnego), oraz stwierdziła, że w sprawozdaniach WTO zachowano możliwość nieuwzględnienia kosztów surowców i skorygowania ich, jeśli koszty takie zostaną uznane za niewiarygodne.

| (45) | Według EBB system zróżnicowanego podatku wywozowego zakłóca rynek surowców na tyle, że normalne warunki podaży i popytu nie są już czynnikami decydującymi o transakcji, oraz faktycznie powoduje przeniesienie wartości z producentów surowców na producentów biodiesla w sposób nieuzasadniony rynkowo. EBB uważa, że ta sytuacja jest zbliżona do transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub do „innych praktyk”, które mogą wpływać na wiarygodność kosztów w dokumentacjach księgowych producenta eksportującego oraz które uzasadniają nieuwzględnienie tego rodzaju kosztów, chociaż zostały one faktycznie poniesione. |
| --- | --- |

(45)

Według EBB system zróżnicowanego podatku wywozowego zakłóca rynek surowców na tyle, że normalne warunki podaży i popytu nie są już czynnikami decydującymi o transakcji, oraz faktycznie powoduje przeniesienie wartości z producentów surowców na producentów biodiesla w sposób nieuzasadniony rynkowo. EBB uważa, że ta sytuacja jest zbliżona do transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub do „innych praktyk”, które mogą wpływać na wiarygodność kosztów w dokumentacjach księgowych producenta eksportującego oraz które uzasadniają nieuwzględnienie tego rodzaju kosztów, chociaż zostały one faktycznie poniesione.

| (46) | Swoje twierdzenie, że system zróżnicowanego podatku wywozowego zakłóca rynek surowców, EBB opiera w szczególności na analizie przedstawionej przez własnych ekspertów oraz na zleconym przez nich badaniu zatytułowanym „Measuring the Distortion to Biodiesel Costs in Argentyna Caused by Differential Export Taxes on Soybean Products” („Pomiar zakłóceń kosztów biodiesla w Argentynie spowodowanych systemem zróżnicowanego podatku wywozowego od produktów z soi”, badanie Heffley'a); zarówno analiza, jak i badanie rzekomo wykazują, że system zróżnicowanego podatku wywozowego w sposób sztuczny i znaczący obniża ceny krajowe surowców, o których mowa, i że tym samym nie są one wiarygodne. |
| --- | --- |

(46)

Swoje twierdzenie, że system zróżnicowanego podatku wywozowego zakłóca rynek surowców, EBB opiera w szczególności na analizie przedstawionej przez własnych ekspertów oraz na zleconym przez nich badaniu zatytułowanym „Measuring the Distortion to Biodiesel Costs in Argentyna Caused by Differential Export Taxes on Soybean Products” („Pomiar zakłóceń kosztów biodiesla w Argentynie spowodowanych systemem zróżnicowanego podatku wywozowego od produktów z soi”, badanie Heffley'a); zarówno analiza, jak i badanie rzekomo wykazują, że system zróżnicowanego podatku wywozowego w sposób sztuczny i znaczący obniża ceny krajowe surowców, o których mowa, i że tym samym nie są one wiarygodne.

| (47) | W badaniu Heffley'a zgromadzono dane z lat 2010–2016 dotyczące kosztu produkcji biodiesla w Argentynie i Stanach Zjednoczonych. Przedstawiono w nim również szczegółową analizę rynku w okresie od października 2011 r. do września 2012 r. Stwierdzono w nim również, że koszt produkcji biodiesla z nasion soi w Argentynie był niższy od kosztu produkcji tego produktu w Stanach Zjednoczonych. Zgodnie z badaniem różnica ta, wynosząca 27 %, była „spowodowana wyłącznie stosowaniem systemu zróżnicowanego podatku wywozowego”. |
| --- | --- |

(47)

W badaniu Heffley'a zgromadzono dane z lat 2010–2016 dotyczące kosztu produkcji biodiesla w Argentynie i Stanach Zjednoczonych. Przedstawiono w nim również szczegółową analizę rynku w okresie od października 2011 r. do września 2012 r. Stwierdzono w nim również, że koszt produkcji biodiesla z nasion soi w Argentynie był niższy od kosztu produkcji tego produktu w Stanach Zjednoczonych. Zgodnie z badaniem różnica ta, wynosząca 27 %, była „spowodowana wyłącznie stosowaniem systemu zróżnicowanego podatku wywozowego”.

| (48) | W badaniu porównano także cenę eksportową biodiesla z nasion soi z Argentyny (bez określenia przeznaczenia) ze średnią ceną rynkową biodiesla z nasion soi w Stanach Zjednoczonych. Średnia cena eksportowa w Argentynie wynosiła 875 USD/MT i była niższa od ceny na rynku krajowym w Stanach Zjednoczonych wynoszącej 1 198 USD/MT. Stanowiłoby to silną zachętę do przywozu biodiesla z Argentyny. W badaniu sformułowano wniosek, że takie zakłócenie jest „bezpośrednim rezultatem” stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego. |
| --- | --- |

(48)

W badaniu porównano także cenę eksportową biodiesla z nasion soi z Argentyny (bez określenia przeznaczenia) ze średnią ceną rynkową biodiesla z nasion soi w Stanach Zjednoczonych. Średnia cena eksportowa w Argentynie wynosiła 875 USD/MT i była niższa od ceny na rynku krajowym w Stanach Zjednoczonych wynoszącej 1 198 USD/MT. Stanowiłoby to silną zachętę do przywozu biodiesla z Argentyny. W badaniu sformułowano wniosek, że takie zakłócenie jest „bezpośrednim rezultatem” stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego.

| (49) | EBB ponadto podkreśliła, że korekta tego rodzaju zakłóceń byłaby wyraźnie zgodna z logiką procesu antydumpingowego. EBB stwierdziła, że tego rodzaju zakłócenia powinno się korygować poprzez odpowiednie dostosowanie kosztów, w szczególności do kosztów surowców, tak aby znajdowały się one na poziomie, na którym zostałyby poniesione w warunkach wolnych od zakłóceń. W ten sposób Komisja rzekomo mogłaby ponownie ustalić faktyczne koszty na rynku eksportowym dla produkcji i sprzedaży przedmiotowego produktu w normalnych warunkach rynkowych. |
| --- | --- |

(49)

EBB ponadto podkreśliła, że korekta tego rodzaju zakłóceń byłaby wyraźnie zgodna z logiką procesu antydumpingowego. EBB stwierdziła, że tego rodzaju zakłócenia powinno się korygować poprzez odpowiednie dostosowanie kosztów, w szczególności do kosztów surowców, tak aby znajdowały się one na poziomie, na którym zostałyby poniesione w warunkach wolnych od zakłóceń. W ten sposób Komisja rzekomo mogłaby ponownie ustalić faktyczne koszty na rynku eksportowym dla produkcji i sprzedaży przedmiotowego produktu w normalnych warunkach rynkowych.

| (50) | Kilku producentów biodiesla podważyło sugestię EBB, że Komisja powinna pominąć zaksięgowane koszty surowców ze względu na to, że zgodnie z systemem zróżnicowanego podatku wywozowego koszty te są niewiarygodne. Przypomnieli oni, że zespół orzekający i Organ Apelacyjny odrzuciły w szczególności argument, że system zróżnicowanego podatku wywozowego sam w sobie mógłby stanowić podstawę do nieuwzględnienia zaksięgowanych kosztów oraz że niezależnie od okoliczności organ prowadzący dochodzenie nie może odrzucić zaksięgowanych kosztów, jeśli odzwierciedlają one dokładnie i wiernie koszty faktycznie poniesione. |
| --- | --- |

(50)

Kilku producentów biodiesla podważyło sugestię EBB, że Komisja powinna pominąć zaksięgowane koszty surowców ze względu na to, że zgodnie z systemem zróżnicowanego podatku wywozowego koszty te są niewiarygodne. Przypomnieli oni, że zespół orzekający i Organ Apelacyjny odrzuciły w szczególności argument, że system zróżnicowanego podatku wywozowego sam w sobie mógłby stanowić podstawę do nieuwzględnienia zaksięgowanych kosztów oraz że niezależnie od okoliczności organ prowadzący dochodzenie nie może odrzucić zaksięgowanych kosztów, jeśli odzwierciedlają one dokładnie i wiernie koszty faktycznie poniesione.

| (51) | Komisja przyznała, że Organ Apelacyjny nie wykluczył jako takiej możliwości, że organ prowadzący dochodzenie mógłby – w konkretnych okolicznościach – odejść od zaksięgowanych kosztów, gdyby dochodzenie wykazało, że koszty te zostały na przykład zawyżone lub zaniżone, lub pozwoliło ustalić, czy transakcje niebędące transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub inne praktyki wpłynęły na wiarygodność wykazanych kosztów (pkt 6.41 sprawozdania Organu Apelacyjnego). |
| --- | --- |

(51)

Komisja przyznała, że Organ Apelacyjny nie wykluczył jako takiej możliwości, że organ prowadzący dochodzenie mógłby – w konkretnych okolicznościach – odejść od zaksięgowanych kosztów, gdyby dochodzenie wykazało, że koszty te zostały na przykład zawyżone lub zaniżone, lub pozwoliło ustalić, czy transakcje niebędące transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub inne praktyki wpłynęły na wiarygodność wykazanych kosztów (pkt 6.41 sprawozdania Organu Apelacyjnego).

| (52) | Jednak Organ Apelacyjny stwierdził również, że argentyński system podatku wywozowego nie był sam w sobie wystarczającą podstawą do stwierdzenia, że dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedla właściwie kosztów surowców związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla, lub do nieuwzględnienia odpowiednich kosztów w tej dokumentacji przy określaniu wartości normalnej biodiesla (pkt 6.55 sprawozdania Organu Apelacyjnego). |
| --- | --- |

(52)

Jednak Organ Apelacyjny stwierdził również, że argentyński system podatku wywozowego nie był sam w sobie wystarczającą podstawą do stwierdzenia, że dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedla właściwie kosztów surowców związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla, lub do nieuwzględnienia odpowiednich kosztów w tej dokumentacji przy określaniu wartości normalnej biodiesla (pkt 6.55 sprawozdania Organu Apelacyjnego).

| (53) | Argumenty EBB opierają się na założeniu, że rzekomo zakłócający wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego sprawiłby, że koszty surowców, o których mowa, byłyby niewiarygodne i tym samym nie powinny być uwzględniane. EBB utrzymuje, że ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na stosowany w Argentynie system podatku wywozowego. Jednak przyjęcie tego argumentu byłoby równoznaczne z przyznaniem, wbrew ustaleniom Organu Apelacyjnego, że system zróżnicowanego podatku wywozowego sam w sobie spowodował, że kosztów faktycznie poniesionych i wykazanych w dokumentacji nie powinno się uwzględniać, tylko dlatego, że były one niższe od cen międzynarodowych. W tym kontekście Komisja przypomina również, że wyniki pierwotnego dochodzenia potwierdziły, że faktycznie poniesione koszty surowców zostały odzwierciedlone w dokumentacji księgowej przedsiębiorstw w sposób odpowiedni i wierny. |
| --- | --- |

(53)

Argumenty EBB opierają się na założeniu, że rzekomo zakłócający wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego sprawiłby, że koszty surowców, o których mowa, byłyby niewiarygodne i tym samym nie powinny być uwzględniane. EBB utrzymuje, że ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na stosowany w Argentynie system podatku wywozowego. Jednak przyjęcie tego argumentu byłoby równoznaczne z przyznaniem, wbrew ustaleniom Organu Apelacyjnego, że system zróżnicowanego podatku wywozowego sam w sobie spowodował, że kosztów faktycznie poniesionych i wykazanych w dokumentacji nie powinno się uwzględniać, tylko dlatego, że były one niższe od cen międzynarodowych. W tym kontekście Komisja przypomina również, że wyniki pierwotnego dochodzenia potwierdziły, że faktycznie poniesione koszty surowców zostały odzwierciedlone w dokumentacji księgowej przedsiębiorstw w sposób odpowiedni i wierny.

| (54) | Dlatego też Komisja odrzuciła wniosek EBB, ponieważ przyjęcie go nie byłoby zgodne z ustaleniami wynikającymi ze sprawozdań. |
| --- | --- |

(54)

Dlatego też Komisja odrzuciła wniosek EBB, ponieważ przyjęcie go nie byłoby zgodne z ustaleniami wynikającymi ze sprawozdań.

| (55) | W związku z tym, aby zapewnić zgodność środków ze sprawozdaniami i zasadami WTO, Komisja uznała, że konstruowanie wartości normalnej musi odbywać się na podstawie faktycznie poniesionych kosztów, odzwierciedlonych w dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

(55)

W związku z tym, aby zapewnić zgodność środków ze sprawozdaniami i zasadami WTO, Komisja uznała, że konstruowanie wartości normalnej musi odbywać się na podstawie faktycznie poniesionych kosztów, odzwierciedlonych w dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa.

| (56) | Po ujawnieniu ustaleń EBB powtórzyła, że orzeczenie WTO pozwoliło Komisji na zastosowanie korekty kosztów w niniejszej sprawie. EBB stwierdziła, że Komisja błędnie zinterpretowała orzeczenie WTO oraz argument EBB. |
| --- | --- |

(56)

Po ujawnieniu ustaleń EBB powtórzyła, że orzeczenie WTO pozwoliło Komisji na zastosowanie korekty kosztów w niniejszej sprawie. EBB stwierdziła, że Komisja błędnie zinterpretowała orzeczenie WTO oraz argument EBB.

| (57) | EBB jest zdania, że Komisja zignorowała stwierdzenie zawarte w sprawozdaniach, mówiące iż „ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na stosowany w Argentynie system podatku wywozowego”. EBB stwierdziła, że w orzeczeniu nie ustalono, jak utrzymuje Komisja, że zakłócające handel skutki systemu zróżnicowanego podatku wywozowego same w sobie nie byłyby wystarczające do dokonania korekty kosztów. |
| --- | --- |

(57)

EBB jest zdania, że Komisja zignorowała stwierdzenie zawarte w sprawozdaniach, mówiące iż „ceny krajowe nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na stosowany w Argentynie system podatku wywozowego”. EBB stwierdziła, że w orzeczeniu nie ustalono, jak utrzymuje Komisja, że zakłócające handel skutki systemu zróżnicowanego podatku wywozowego same w sobie nie byłyby wystarczające do dokonania korekty kosztów.

| (58) | EBB ponadto powtórzyła i podkreśliła to, że fakt, iż ceny na rynku krajowym były niewiarygodne z powodu stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego stanowił wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedlała właściwie kosztów nasion soi związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla. Brak wiarygodności cen krajowych umożliwił nieuwzględnienie zaksięgowanych kosztów; EBB dostarczyła Komisji wszystkie informacje niezbędne do dokonania korekty kosztów. |
| --- | --- |

(58)

EBB ponadto powtórzyła i podkreśliła to, że fakt, iż ceny na rynku krajowym były niewiarygodne z powodu stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego stanowił wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że dokumentacja księgowa producentów nie odzwierciedlała właściwie kosztów nasion soi związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla. Brak wiarygodności cen krajowych umożliwił nieuwzględnienie zaksięgowanych kosztów; EBB dostarczyła Komisji wszystkie informacje niezbędne do dokonania korekty kosztów.

| (59) | EBB podkreśliła, że zespół orzekający i Organ Apelacyjny stwierdziły, iż organy prowadzące dochodzenie były uprawnione do zbadania wiarygodności kosztów zaksięgowanych w dokumentacji producentów/eksporterów, w szczególności zaś zbadania, czy wszystkie poniesione koszty zostały uwzględnione; czy poniesione koszty zostały zawyżone lub zaniżone; oraz czy transakcje niebędące transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub inne praktyki wpłynęły na wiarygodność wykazanych kosztów. Według EBB wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego był podobny do wpływu transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub do innych praktyk, które mogłyby naruszyć „wiarygodność wykazanych kosztów” (10). |
| --- | --- |

(59)

EBB podkreśliła, że zespół orzekający i Organ Apelacyjny stwierdziły, iż organy prowadzące dochodzenie były uprawnione do zbadania wiarygodności kosztów zaksięgowanych w dokumentacji producentów/eksporterów, w szczególności zaś zbadania, czy wszystkie poniesione koszty zostały uwzględnione; czy poniesione koszty zostały zawyżone lub zaniżone; oraz czy transakcje niebędące transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub inne praktyki wpłynęły na wiarygodność wykazanych kosztów. Według EBB wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego był podobny do wpływu transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub do innych praktyk, które mogłyby naruszyć „wiarygodność wykazanych kosztów” (10).

10

| (60) | Komisja ponownie oceniła ten argument również w świetle przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron w dniu 20 lipca 2017 r. Komisja przedstawiła w motywach 51 do 55, że rzeczywiste koszty poniesione na surowce były należycie i wiernie odzwierciedlone w dokumentacji księgowej argentyńskich przedsiębiorstw oraz że poprzednia korekta kosztów została uznana za niezgodną ze zobowiązaniami UE w ramach WTO. |
| --- | --- |

(60)

Komisja ponownie oceniła ten argument również w świetle przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron w dniu 20 lipca 2017 r. Komisja przedstawiła w motywach 51 do 55, że rzeczywiste koszty poniesione na surowce były należycie i wiernie odzwierciedlone w dokumentacji księgowej argentyńskich przedsiębiorstw oraz że poprzednia korekta kosztów została uznana za niezgodną ze zobowiązaniami UE w ramach WTO.

| (61) | Komisja nie podziela interpretacji ustaleń zespołu orzekającego i Organu Apelacyjnego dokonanej przez EBB. Na przykład przypis 400 sprawozdania zespołu orzekającego jest bardziej złożony, niż sugeruje to EBB w swoim oświadczeniu. Zespół orzekający uznał, że „analiza dokumentacji księgowej wynikająca z terminu »odzwierciedla właściwie« w art. 2.2.1.1 nie obejmuje badania »właściwości« samych wykazanych kosztów, jeżeli koszty faktyczne zaksięgowane w dokumentacji producenta lub eksportera uznaje się, w dopuszczalnych granicach, za dokładne i wierne”. |
| --- | --- |

(61)

Komisja nie podziela interpretacji ustaleń zespołu orzekającego i Organu Apelacyjnego dokonanej przez EBB. Na przykład przypis 400 sprawozdania zespołu orzekającego jest bardziej złożony, niż sugeruje to EBB w swoim oświadczeniu. Zespół orzekający uznał, że „analiza dokumentacji księgowej wynikająca z terminu »odzwierciedla właściwie« w art. 2.2.1.1 nie obejmuje badania »właściwości« samych wykazanych kosztów, jeżeli koszty faktyczne zaksięgowane w dokumentacji producenta lub eksportera uznaje się, w dopuszczalnych granicach, za dokładne i wierne”.

| (62) | Jednakże, twierdząc, że wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego był podobny do wpływu transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub do innych praktyk, EBB wskazała dokładnie w kierunku takiej analizy właściwości przedmiotowych wykazanych kosztów. |
| --- | --- |

(62)

Jednakże, twierdząc, że wpływ systemu zróżnicowanego podatku wywozowego był podobny do wpływu transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub do innych praktyk, EBB wskazała dokładnie w kierunku takiej analizy właściwości przedmiotowych wykazanych kosztów.

| (63) | Ponadto skutki stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego nie były (i) podobne ani do transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych, (ii) ani do „innych praktyk”, które mogłyby wpłynąć na wiarygodność kosztów w dokumentacji księgowej producenta eksportującego. Niezależnie od dokładnego zakresu tych pojęć zespół orzekający i Organ Apelacyjny wyraźnie odrzuciły podstawowy argument Komisji, zgodnie z którym zakłócenie cen spowodowane argentyńskim systemem zróżnicowanego podatku wywozowego stanowiło samo w sobie wystarczającą podstawę do nieuwzględnienia kosztów w dokumentacji księgowej producenta eksportującego (11). |
| --- | --- |

(63)

Ponadto skutki stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego nie były (i) podobne ani do transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych, (ii) ani do „innych praktyk”, które mogłyby wpłynąć na wiarygodność kosztów w dokumentacji księgowej producenta eksportującego. Niezależnie od dokładnego zakresu tych pojęć zespół orzekający i Organ Apelacyjny wyraźnie odrzuciły podstawowy argument Komisji, zgodnie z którym zakłócenie cen spowodowane argentyńskim systemem zróżnicowanego podatku wywozowego stanowiło samo w sobie wystarczającą podstawę do nieuwzględnienia kosztów w dokumentacji księgowej producenta eksportującego (11).

11

| (64) | W następstwie ujawnienia zweryfikowanych ustaleń EBB podtrzymała swoje stanowisko, zgodnie z którym Komisja dokonała błędnej wykładni stwierdzenia Organu Apelacyjnego zawartego w pkt 6.55 jego sprawozdania oraz nie wykorzystała możliwości przewidzianej w pkt 6.41 tego samego sprawozdania w celu zbadania wiarygodności zaksięgowanych kosztów surowców i nieuwzględnienia takich kosztów w przypadku uznania ich za niewiarygodne, oraz dostarczyło dodatkowych argumentów na poparcie swojego stanowiska. |
| --- | --- |

(64)

W następstwie ujawnienia zweryfikowanych ustaleń EBB podtrzymała swoje stanowisko, zgodnie z którym Komisja dokonała błędnej wykładni stwierdzenia Organu Apelacyjnego zawartego w pkt 6.55 jego sprawozdania oraz nie wykorzystała możliwości przewidzianej w pkt 6.41 tego samego sprawozdania w celu zbadania wiarygodności zaksięgowanych kosztów surowców i nieuwzględnienia takich kosztów w przypadku uznania ich za niewiarygodne, oraz dostarczyło dodatkowych argumentów na poparcie swojego stanowiska.

| (65) | W odniesieniu do pierwszego argumentu EBB wskazała, że stwierdzenie Organu Apelacyjnego w pkt 6.55 – „...ustalenie organów UE, że ceny nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na argentyński system podatku wywozowego nie było samo w sobie wystarczającą podstawą do stwierdzenia, że dokumentacje księgowe producentów nie odzwierciedlały wiarygodnie kosztów nasion soi związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla, lub do nieuwzględnienia tych kosztów przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla” – nie jest oceną prawną dokonaną przez Organ Apelacyjny, jak utrzymuje Komisja, ale jedynie przytoczeniem wniosków Komisji z rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. EBB wskazała ponadto, że sformułowanie „nie było samo w sobie wystarczającą podstawą” oznacza, że argentyński system podatku wywozowego mógł stanowić wystarczającą podstawę do nieuwzględnienia kosztów, ale Komisja zaniechała przeprowadzenia koniecznych analiz. Wreszcie podczas interpretacji pkt 6.55 Komisja nie uwzględniła również faktu, że Organ Apelacyjny WTO uznał za konieczne odnieść się także do dalszej kwestii dotyczącej poziomu referencyjnego. Nie byłoby to konieczne, gdyby Organ Apelacyjny kategorycznie wykluczył, że argentyński system podatku wywozowego mógł stanowić podstawę korekty kosztów. |
| --- | --- |

(65)

W odniesieniu do pierwszego argumentu EBB wskazała, że stwierdzenie Organu Apelacyjnego w pkt 6.55 – „...ustalenie organów UE, że ceny nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na argentyński system podatku wywozowego nie było samo w sobie wystarczającą podstawą do stwierdzenia, że dokumentacje księgowe producentów nie odzwierciedlały wiarygodnie kosztów nasion soi związanych z produkcją i sprzedażą biodiesla, lub do nieuwzględnienia tych kosztów przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla” – nie jest oceną prawną dokonaną przez Organ Apelacyjny, jak utrzymuje Komisja, ale jedynie przytoczeniem wniosków Komisji z rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. EBB wskazała ponadto, że sformułowanie „nie było samo w sobie wystarczającą podstawą” oznacza, że argentyński system podatku wywozowego mógł stanowić wystarczającą podstawę do nieuwzględnienia kosztów, ale Komisja zaniechała przeprowadzenia koniecznych analiz. Wreszcie podczas interpretacji pkt 6.55 Komisja nie uwzględniła również faktu, że Organ Apelacyjny WTO uznał za konieczne odnieść się także do dalszej kwestii dotyczącej poziomu referencyjnego. Nie byłoby to konieczne, gdyby Organ Apelacyjny kategorycznie wykluczył, że argentyński system podatku wywozowego mógł stanowić podstawę korekty kosztów.

| (66) | Komisja nie zgadza się z interpretacją zaproponowaną przez EBB. |
| --- | --- |

(66)

Komisja nie zgadza się z interpretacją zaproponowaną przez EBB.

| (67) | Po pierwsze, stwierdzenie Organu Apelacyjnego w pkt 6.55, o którym mowa powyżej, nie jest zwykłym cytatem wniosków wyciągniętych przez Komisję. Wręcz przeciwnie, stanowi ono integralną część wykładni art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego dokonanej przez Organ Apelacyjny w pkt 6.56. Organ Apelacyjny wyraźnie zgodził się z zespołem orzekającym, że przepis ten nie stanowił wystarczającej podstawy dla wniosku Komisji, aby odrzucić zaksięgowane koszty producentów biodiesla z Argentyny, ponieważ krajowe ceny nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na argentyński system podatku wywozowego. Organ Apelacyjny powtórzył to ustalenie normatywne w dosłownym brzmieniu w kolejnym pkt 6.56 zatytułowanym „Wnioski”. |
| --- | --- |

(67)

Po pierwsze, stwierdzenie Organu Apelacyjnego w pkt 6.55, o którym mowa powyżej, nie jest zwykłym cytatem wniosków wyciągniętych przez Komisję. Wręcz przeciwnie, stanowi ono integralną część wykładni art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego dokonanej przez Organ Apelacyjny w pkt 6.56. Organ Apelacyjny wyraźnie zgodził się z zespołem orzekającym, że przepis ten nie stanowił wystarczającej podstawy dla wniosku Komisji, aby odrzucić zaksięgowane koszty producentów biodiesla z Argentyny, ponieważ krajowe ceny nasion soi w Argentynie były niższe od cen międzynarodowych ze względu na argentyński system podatku wywozowego. Organ Apelacyjny powtórzył to ustalenie normatywne w dosłownym brzmieniu w kolejnym pkt 6.56 zatytułowanym „Wnioski”.

| (68) | Po drugie, sformułowanie „nie było samo w sobie wystarczającą podstawą” oznacza, zdaniem Komisji, że samo istnienie systemu podatku wywozowego nie było wystarczające, aby uzasadniać korektę kosztów, którą zastosowano w pierwotnym dochodzeniu. Organ wyraźnie wskazałby, jeżeli jego zdaniem (jak twierdziła EBB) głównym powodem niezgodności środków UE z postanowieniami WTO byłoby niewystarczające uzasadnienie przedstawione przez Komisję w rozporządzeniu pierwotnym. Tymczasem żadne takie stwierdzenie nie zostało wyrażone ani przez Organ Apelacyjny, ani przez zespół orzekający. Przeciwnie, sformułowanie „samo w sobie” było używane w taki sposób, aby było jasne, że funkcjonowanie systemu podatku wywozowego w Argentynie nie może „jako takie” spowodować korekty kosztów na podstawie art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego, niezależnie od tego, jak należycie uzasadniony lub udokumentowany jest zakłócający wpływ tego systemu. |
| --- | --- |

(68)

Po drugie, sformułowanie „nie było samo w sobie wystarczającą podstawą” oznacza, zdaniem Komisji, że samo istnienie systemu podatku wywozowego nie było wystarczające, aby uzasadniać korektę kosztów, którą zastosowano w pierwotnym dochodzeniu. Organ wyraźnie wskazałby, jeżeli jego zdaniem (jak twierdziła EBB) głównym powodem niezgodności środków UE z postanowieniami WTO byłoby niewystarczające uzasadnienie przedstawione przez Komisję w rozporządzeniu pierwotnym. Tymczasem żadne takie stwierdzenie nie zostało wyrażone ani przez Organ Apelacyjny, ani przez zespół orzekający. Przeciwnie, sformułowanie „samo w sobie” było używane w taki sposób, aby było jasne, że funkcjonowanie systemu podatku wywozowego w Argentynie nie może „jako takie” spowodować korekty kosztów na podstawie art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego, niezależnie od tego, jak należycie uzasadniony lub udokumentowany jest zakłócający wpływ tego systemu.

| (69) | Po trzecie, Komisja nie zgodziła się z wnioskami wyciągniętymi przez EBB, że fakt, iż Organ Apelacyjny odniósł się do argumentu dotyczącego poziomów referencyjnych w pkt 6.58–6.83 wskazuje, że system podatku wywozowego w Argentynie mógł w istocie stanowić wystarczającą podstawę do odrzucenia zaksięgowanych kosztów surowców. Jak można wywnioskować z tytułu poprzedzającego pkt 6.58, Organ Apelacyjny odniósł się do innego argumentu Argentyny na podstawie art. 2.2 Porozumienia antydumpingowego. |
| --- | --- |

(69)

Po trzecie, Komisja nie zgodziła się z wnioskami wyciągniętymi przez EBB, że fakt, iż Organ Apelacyjny odniósł się do argumentu dotyczącego poziomów referencyjnych w pkt 6.58–6.83 wskazuje, że system podatku wywozowego w Argentynie mógł w istocie stanowić wystarczającą podstawę do odrzucenia zaksięgowanych kosztów surowców. Jak można wywnioskować z tytułu poprzedzającego pkt 6.58, Organ Apelacyjny odniósł się do innego argumentu Argentyny na podstawie art. 2.2 Porozumienia antydumpingowego.

| (70) | Następnie Komisja odniosła się do drugiego argumentu EBB, a mianowicie, że pkt 6.41 sprawozdania Organu Apelacyjnego zawierał wyraźny sygnał, iż koszty zaksięgowane w dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa mogą zostać odrzucone, jeżeli są one oparte na praktykach, które wpływają na wiarygodność wykazanych kosztów. EBB odniosła się także do faktu, że chociaż zespół orzekający przedstawił ten tok rozumowania tylko w przypisie, Organ Apelacyjny uznał za konieczne, by włączyć go do treści sprawozdania. Zdaniem EBB oznaczałoby to, że Organ Apelacyjny chciał położyć kres zbyt restrykcyjnej interpretacji art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego oraz dać jasny sygnał, że korekta kosztów pozostaje możliwa w tym kontekście. |
| --- | --- |

(70)

Następnie Komisja odniosła się do drugiego argumentu EBB, a mianowicie, że pkt 6.41 sprawozdania Organu Apelacyjnego zawierał wyraźny sygnał, iż koszty zaksięgowane w dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa mogą zostać odrzucone, jeżeli są one oparte na praktykach, które wpływają na wiarygodność wykazanych kosztów. EBB odniosła się także do faktu, że chociaż zespół orzekający przedstawił ten tok rozumowania tylko w przypisie, Organ Apelacyjny uznał za konieczne, by włączyć go do treści sprawozdania. Zdaniem EBB oznaczałoby to, że Organ Apelacyjny chciał położyć kres zbyt restrykcyjnej interpretacji art. 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego oraz dać jasny sygnał, że korekta kosztów pozostaje możliwa w tym kontekście.

| (71) | W pkt 6.41 Organ Apelacyjny odniósł się do argumentu UE, zgodnie z którym sprawozdanie zespołu orzekającego wydawało się wskazywać na to, że organ prowadzący dochodzenie musiałby przyjąć jakiekolwiek koszty wykazane w dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa, o ile prawidłowo odzwierciedlałyby one faktycznie poniesione koszty „niezależnie od tego, jak bardzo nieuzasadnione byłyby te koszty w porównaniu ze wskaźnikiem lub poziomem referencyjnym odpowiadającym normalnym warunkom rynkowym”. Odrzucił on taką interpretację i przypomniał, że zespół orzekający przyjął, iż organ prowadzący dochodzenie może zbadać wiarygodność i dokładność danych zaksięgowanych w dokumentacji księgowej producentów. Organ prowadzący dochodzenie może decydować o tym, „czy wszystkie poniesione koszty są uwzględnione”; czy poniesione koszty zostały zawyżone lub zaniżone; oraz czy transakcje niebędące transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub inne praktyki wpływają na wiarygodność wykazanych kosztów. |
| --- | --- |

(71)

W pkt 6.41 Organ Apelacyjny odniósł się do argumentu UE, zgodnie z którym sprawozdanie zespołu orzekającego wydawało się wskazywać na to, że organ prowadzący dochodzenie musiałby przyjąć jakiekolwiek koszty wykazane w dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa, o ile prawidłowo odzwierciedlałyby one faktycznie poniesione koszty „niezależnie od tego, jak bardzo nieuzasadnione byłyby te koszty w porównaniu ze wskaźnikiem lub poziomem referencyjnym odpowiadającym normalnym warunkom rynkowym”. Odrzucił on taką interpretację i przypomniał, że zespół orzekający przyjął, iż organ prowadzący dochodzenie może zbadać wiarygodność i dokładność danych zaksięgowanych w dokumentacji księgowej producentów. Organ prowadzący dochodzenie może decydować o tym, „czy wszystkie poniesione koszty są uwzględnione”; czy poniesione koszty zostały zawyżone lub zaniżone; oraz czy transakcje niebędące transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub inne praktyki wpływają na wiarygodność wykazanych kosztów.

| (72) | Komisja zgodziła się z EBB, że Organ Apelacyjny podtrzymał orzeczenie zespołu orzekającego, iż zaksięgowane koszty mogły być odrzucone, jeżeli organ prowadzący dochodzenie stwierdził istnienie transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub innych praktyk, które mogą wpływać na wiarygodność tych kosztów. Stwierdziła ona również, iż normalne jest, że Organ Apelacyjny odniósł się do argumentu w treści orzeczenia, nie zaś w przypisie, jak zrobił to zespół orzekający. Jednakże ani zespół orzekający, ani Organ Apelacyjny nie przedstawił żadnych ustaleń ani sugestii, że system podatku wywozowego w Argentynie może wchodzić w zakres tego wyjątku związanego z praktyką mającą wpływ na wiarygodność. Jeżeli zespół orzekający lub Organ Apelacyjny uznałby, że argentyński system podatku wywozowego można zakwalifikować jako praktykę mającą wpływ na wiarygodność, wyraźnie zaznaczyliby tę kwestię i powstrzymali się od ustalania niezgodności środków UE z postanowieniami WTO. |
| --- | --- |

(72)

Komisja zgodziła się z EBB, że Organ Apelacyjny podtrzymał orzeczenie zespołu orzekającego, iż zaksięgowane koszty mogły być odrzucone, jeżeli organ prowadzący dochodzenie stwierdził istnienie transakcji niebędących transakcjami zawartymi na warunkach rynkowych lub innych praktyk, które mogą wpływać na wiarygodność tych kosztów. Stwierdziła ona również, iż normalne jest, że Organ Apelacyjny odniósł się do argumentu w treści orzeczenia, nie zaś w przypisie, jak zrobił to zespół orzekający. Jednakże ani zespół orzekający, ani Organ Apelacyjny nie przedstawił żadnych ustaleń ani sugestii, że system podatku wywozowego w Argentynie może wchodzić w zakres tego wyjątku związanego z praktyką mającą wpływ na wiarygodność. Jeżeli zespół orzekający lub Organ Apelacyjny uznałby, że argentyński system podatku wywozowego można zakwalifikować jako praktykę mającą wpływ na wiarygodność, wyraźnie zaznaczyliby tę kwestię i powstrzymali się od ustalania niezgodności środków UE z postanowieniami WTO.

| (73) | W związku z tym Komisja podtrzymała swoją interpretację sprawozdań, zgodnie z którą UE nie mogła odrzucić kosztów rzeczywiście poniesionych i należycie zaksięgowanych przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla w Argentynie z powodu zakłóceń wynikających z samego istnienia systemu podatku wywozowego w Argentynie. |
| --- | --- |

(73)

W związku z tym Komisja podtrzymała swoją interpretację sprawozdań, zgodnie z którą UE nie mogła odrzucić kosztów rzeczywiście poniesionych i należycie zaksięgowanych przy konstruowaniu wartości normalnej biodiesla w Argentynie z powodu zakłóceń wynikających z samego istnienia systemu podatku wywozowego w Argentynie.

| (74) | W każdym razie Komisja następnie odniosła się do wskazań przedstawionych przez EBB, a także poruszonych po ujawnieniu ustaleń przez FEDIOL – dostawcę współpracującego z przemysłem biodiesla w Unii – zgodnie z którymi Komisja powinna rozważyć alternatywne dowody dotyczące korekty kosztów w celu zrównoważenia zakłócającego wpływu systemu zróżnicowanego podatku wywozowego na koszty produkcji biodiesla w Argentynie. W tym względzie zauważyła, że gromadzenie alternatywnych dowodów dotyczących korekty kosztów w celu zrównoważenia zakłócającego wpływu systemu zróżnicowanego podatku wywozowego nie było celem obecnego dochodzenia przeglądowego.
  W każdym razie Komisja podkreśliła, że dowodów zawartych w badaniu Heffley'a nie można uznać za wystarczającą i odpowiednio solidną podstawę do ponownej korekty kosztów z następujących powodów. |
| --- | --- |

(74)

W każdym razie Komisja następnie odniosła się do wskazań przedstawionych przez EBB, a także poruszonych po ujawnieniu ustaleń przez FEDIOL – dostawcę współpracującego z przemysłem biodiesla w Unii – zgodnie z którymi Komisja powinna rozważyć alternatywne dowody dotyczące korekty kosztów w celu zrównoważenia zakłócającego wpływu systemu zróżnicowanego podatku wywozowego na koszty produkcji biodiesla w Argentynie. W tym względzie zauważyła, że gromadzenie alternatywnych dowodów dotyczących korekty kosztów w celu zrównoważenia zakłócającego wpływu systemu zróżnicowanego podatku wywozowego nie było celem obecnego dochodzenia przeglądowego.

W każdym razie Komisja podkreśliła, że dowodów zawartych w badaniu Heffley'a nie można uznać za wystarczającą i odpowiednio solidną podstawę do ponownej korekty kosztów z następujących powodów.

| (75) | Po pierwsze, okres objęty dochodzeniem obejmował okres od lipca 2011 r. do czerwca 2012 r., podczas gdy szczegółowa analiza w badaniu Heffley'a dotyczy okresu od października 2011 r. do września 2012 r. W związku z tym okresy badane pokrywają się jedynie częściowo, co sprawia, że istnieją wątpliwości co do tego, czy wyniki tego badania można odnieść do dochodzenia bez ich dostosowania. Komisja nie była w stanie zaradzić tej rozbieżności bez danych za okres od lipca 2011 r. do września 2011 r. |
| --- | --- |

(75)

Po pierwsze, okres objęty dochodzeniem obejmował okres od lipca 2011 r. do czerwca 2012 r., podczas gdy szczegółowa analiza w badaniu Heffley'a dotyczy okresu od października 2011 r. do września 2012 r. W związku z tym okresy badane pokrywają się jedynie częściowo, co sprawia, że istnieją wątpliwości co do tego, czy wyniki tego badania można odnieść do dochodzenia bez ich dostosowania. Komisja nie była w stanie zaradzić tej rozbieżności bez danych za okres od lipca 2011 r. do września 2011 r.

| (76) | Po drugie, w badaniu oszacowano koszt produkcji w Stanach Zjednoczonych na podstawie ceny nasion soi na rynku amerykańskim. Niniejsza metoda ekonomiczna opiera się na założeniach, nie podając jednak wiarygodnych danych na temat faktycznych kosztów produkcji biodiesla w Stanach Zjednoczonych. Nawet jeśli można by było polegać wyłącznie na założeniach, koncepcja że koszt wytworzenia biodiesla z surowego oleju sojowego byłby identyczny w Stanach Zjednoczonych i w Argentynie nie jest uzasadniona. Po trzecie, zastosowanie „średniej” ceny wywozu z Argentyny pomija fakt, że ceny eksportowe stosowane w wywozie do Unii mogą być w rzeczywistości wyższe niż średnia cena. Istotnie, w okresie objętym dochodzeniem pierwotnym cena eksportowa wywozu biodiesla z Argentyny do UE utrzymywała się na poziomie 967 EUR/MT, równym 1 294 USD/MT, przy kursie wymiany wówczas obowiązującym, zgodnie z zapisem w dokumentacji. W badaniu użyto jednak dla tego okresu średniej ceny eksportowej na poziomie 1 071 USD/MT. Powyższe wskazuje, że rzekoma korzyść ze stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego nie mogła wynikać bezpośrednio z cen eksportowych do Unii. |
| --- | --- |

(76)

Po drugie, w badaniu oszacowano koszt produkcji w Stanach Zjednoczonych na podstawie ceny nasion soi na rynku amerykańskim. Niniejsza metoda ekonomiczna opiera się na założeniach, nie podając jednak wiarygodnych danych na temat faktycznych kosztów produkcji biodiesla w Stanach Zjednoczonych. Nawet jeśli można by było polegać wyłącznie na założeniach, koncepcja że koszt wytworzenia biodiesla z surowego oleju sojowego byłby identyczny w Stanach Zjednoczonych i w Argentynie nie jest uzasadniona. Po trzecie, zastosowanie „średniej” ceny wywozu z Argentyny pomija fakt, że ceny eksportowe stosowane w wywozie do Unii mogą być w rzeczywistości wyższe niż średnia cena. Istotnie, w okresie objętym dochodzeniem pierwotnym cena eksportowa wywozu biodiesla z Argentyny do UE utrzymywała się na poziomie 967 EUR/MT, równym 1 294 USD/MT, przy kursie wymiany wówczas obowiązującym, zgodnie z zapisem w dokumentacji. W badaniu użyto jednak dla tego okresu średniej ceny eksportowej na poziomie 1 071 USD/MT. Powyższe wskazuje, że rzekoma korzyść ze stosowania systemu zróżnicowanego podatku wywozowego nie mogła wynikać bezpośrednio z cen eksportowych do Unii.

| (77) | Po czwarte, w badaniu zakłada się po prostu, bez stosownych dowodów potwierdzających, że (niski) koszt produkcji na argentyńskim rynku krajowym w okresie badanym był spowodowany wyłącznie stosowaniem systemu zróżnicowanego podatku wywozowego. W badaniu rzeczywiście nie uwzględnia się innych czynników przewagi komparatywnej, które mogłyby spowodować, iż produkcja biodiesla w Argentynie okazałaby się tańsza niż w Stanach Zjednoczonych. |
| --- | --- |

(77)

Po czwarte, w badaniu zakłada się po prostu, bez stosownych dowodów potwierdzających, że (niski) koszt produkcji na argentyńskim rynku krajowym w okresie badanym był spowodowany wyłącznie stosowaniem systemu zróżnicowanego podatku wywozowego. W badaniu rzeczywiście nie uwzględnia się innych czynników przewagi komparatywnej, które mogłyby spowodować, iż produkcja biodiesla w Argentynie okazałaby się tańsza niż w Stanach Zjednoczonych.

| (78) | W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że nie była w stanie dokładnie zastąpić zaksięgowanych w dokumentacji argentyńskich producentów biodiesla kosztów poziomem referencyjnym zaproponowanym w badaniu Heffley'a. |
| --- | --- |

(78)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że nie była w stanie dokładnie zastąpić zaksięgowanych w dokumentacji argentyńskich producentów biodiesla kosztów poziomem referencyjnym zaproponowanym w badaniu Heffley'a.

| (79) | W następstwie ujawnienia zweryfikowanych ustaleń EBB wyjaśniła, że celem badania było jedynie wykazanie, w jaki sposób Komisja, przykładowo, mogłaby ocenić i zmierzyć rozmiar zakłóceń (braku wiarygodności) spowodowanych przez system podatku wywozowego w Argentynie, a nie zastąpienie przeprowadzonej przez Komisję analizy opartej na jej własnych zweryfikowanych danych zgromadzonych podczas pierwotnego dochodzenia. |
| --- | --- |

(79)

W następstwie ujawnienia zweryfikowanych ustaleń EBB wyjaśniła, że celem badania było jedynie wykazanie, w jaki sposób Komisja, przykładowo, mogłaby ocenić i zmierzyć rozmiar zakłóceń (braku wiarygodności) spowodowanych przez system podatku wywozowego w Argentynie, a nie zastąpienie przeprowadzonej przez Komisję analizy opartej na jej własnych zweryfikowanych danych zgromadzonych podczas pierwotnego dochodzenia.

| (80) | EBB przedłożyła również zweryfikowane badanie z danymi referencyjnymi w pełni odpowiadającymi okresowi objętemu pierwotnym dochodzeniem, w którym to badaniu wykazano bardzo podobne wyniki, tj. zakłócenia cen krajowych nasion soi na poziomie około 27 %. EBB zakwestionowała następnie interpretację Komisji, zgodnie z którą badanie oparto na kosztach produkcji w USA. W badaniu oparto się bowiem na szacowanym koszcie produkcji biodiesla w Argentynie. Ponadto krytyka badania wyrażona przez Komisję i zarzucająca, że badanie opiera się na średniej cenie eksportowej jest nieuzasadniona, ponieważ cena ta, sama w sobie, nie ma znaczenia dla obliczenia zakłóceń kosztów produkcji biodiesla w Argentynie, które spowodowane zostały przez system podatku wywozowego. EBB podkreśla wreszcie, że jakakolwiek domniemana przewaga komparatywna nie wyjaśnia różnicy w cenie wynoszącej około 30 %, a w przypadku braku dowodów wskazujących na sytuację przeciwną, jedynym sensownym wytłumaczeniem dla tego rodzaju różnicy jest system podatku wywozowego w Argentynie. |
| --- | --- |

(80)

EBB przedłożyła również zweryfikowane badanie z danymi referencyjnymi w pełni odpowiadającymi okresowi objętemu pierwotnym dochodzeniem, w którym to badaniu wykazano bardzo podobne wyniki, tj. zakłócenia cen krajowych nasion soi na poziomie około 27 %. EBB zakwestionowała następnie interpretację Komisji, zgodnie z którą badanie oparto na kosztach produkcji w USA. W badaniu oparto się bowiem na szacowanym koszcie produkcji biodiesla w Argentynie. Ponadto krytyka badania wyrażona przez Komisję i zarzucająca, że badanie opiera się na średniej cenie eksportowej jest nieuzasadniona, ponieważ cena ta, sama w sobie, nie ma znaczenia dla obliczenia zakłóceń kosztów produkcji biodiesla w Argentynie, które spowodowane zostały przez system podatku wywozowego. EBB podkreśla wreszcie, że jakakolwiek domniemana przewaga komparatywna nie wyjaśnia różnicy w cenie wynoszącej około 30 %, a w przypadku braku dowodów wskazujących na sytuację przeciwną, jedynym sensownym wytłumaczeniem dla tego rodzaju różnicy jest system podatku wywozowego w Argentynie.

| (81) | Komisja przeanalizowała wyjaśnienia przedstawione przez EBB. Uznała, że zweryfikowane badanie wykazało zakłócenia związane z krajowymi cenami nasion soi w okresie objętym dochodzeniem na poziomie około 27 %. Jednakże pozostałe trzy punkty nie przekonały Komisji. |
| --- | --- |

(81)

Komisja przeanalizowała wyjaśnienia przedstawione przez EBB. Uznała, że zweryfikowane badanie wykazało zakłócenia związane z krajowymi cenami nasion soi w okresie objętym dochodzeniem na poziomie około 27 %. Jednakże pozostałe trzy punkty nie przekonały Komisji.

| (82) | Jak przyznała sama EBB, szacunkowe koszty przetwarzania dla producenta w Argentynie oparto na trzech analizach: analizie opartej na średnich kosztach i cenach z ostatnich sześciu lat dla USA i Argentyny; analizie opartej na tych samych danych z jednego roku dla USA i Argentyny; oraz analizie opartej na danych z jednego roku dla Argentyny, z uwzględnieniem argentyńskiej ceny eksportowej jako wskaźnika ceny na rynku światowym. Sytuacja w USA odzwierciedlała pozapaństwowy poziom referencyjny, który służył do ustalenia kosztów w Argentynie w sytuacji braku zakłóceń spowodowanych podatkiem wywozowym. |
| --- | --- |

(82)

Jak przyznała sama EBB, szacunkowe koszty przetwarzania dla producenta w Argentynie oparto na trzech analizach: analizie opartej na średnich kosztach i cenach z ostatnich sześciu lat dla USA i Argentyny; analizie opartej na tych samych danych z jednego roku dla USA i Argentyny; oraz analizie opartej na danych z jednego roku dla Argentyny, z uwzględnieniem argentyńskiej ceny eksportowej jako wskaźnika ceny na rynku światowym. Sytuacja w USA odzwierciedlała pozapaństwowy poziom referencyjny, który służył do ustalenia kosztów w Argentynie w sytuacji braku zakłóceń spowodowanych podatkiem wywozowym.

| (83) | Nie było ponadto zasadnego powodu, by nie brać pod uwagę argentyńskich cen eksportowych do Europy przy ustalaniu ewentualnej przewagi argentyńskich producentów biodiesla wynikającej z systemu zróżnicowanego podatku wywozowego. |
| --- | --- |

(83)

Nie było ponadto zasadnego powodu, by nie brać pod uwagę argentyńskich cen eksportowych do Europy przy ustalaniu ewentualnej przewagi argentyńskich producentów biodiesla wynikającej z systemu zróżnicowanego podatku wywozowego.

| (84) | Co więcej, Komisja nigdy nie zakwestionowała, że system zróżnicowanego podatku wywozowego sztucznie obniżył koszty produkcji ponoszone przez argentyńskich producentów biodiesla, lecz jedynie założyła, że system zróżnicowanego podatku wywozowego był jedyną przyczyną tak ogromnego zysku wynoszącego około 30 %. |
| --- | --- |

(84)

Co więcej, Komisja nigdy nie zakwestionowała, że system zróżnicowanego podatku wywozowego sztucznie obniżył koszty produkcji ponoszone przez argentyńskich producentów biodiesla, lecz jedynie założyła, że system zróżnicowanego podatku wywozowego był jedyną przyczyną tak ogromnego zysku wynoszącego około 30 %.

jedyną

5.3.   Ponownie obliczone marginesy dumpingu

Ponownie obliczone marginesy dumpingu

| (85) | Po ujawnieniu ustaleń kilku producentów eksportujących z Argentyny przedstawiło uwagi w odniesieniu do danego przedsiębiorstwa dotyczące domniemanych błędów w obliczeniach dumpingu. W stosownych przypadkach Komisja odpowiednio poprawiła wspomniane błędy i zweryfikowała marginesy dumpingu oraz należności celne. |
| --- | --- |

(85)

Po ujawnieniu ustaleń kilku producentów eksportujących z Argentyny przedstawiło uwagi w odniesieniu do danego przedsiębiorstwa dotyczące domniemanych błędów w obliczeniach dumpingu. W stosownych przypadkach Komisja odpowiednio poprawiła wspomniane błędy i zweryfikowała marginesy dumpingu oraz należności celne.

| (86) | Skorygowane stawki celne w odniesieniu do wszystkich eksporterów z Argentyny w świetle ustaleń i zaleceń przedstawionych w sprawozdaniach WTO, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:







  Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu |
| --- | --- | --- | --- |
| Argentyna | Aceitera General Deheza S.A., General Deheza, Rosario; Bunge Argentina S.A., Buenos Aires | 8,1 % |
| Louis Dreyfus Commodities S.A., Buenos Aires | 4,5 % |
| Molinos Río de la Plata S.A., Buenos Aires; Oleaginosa Moreno Hermanos S.A.F.I.C.I. y A., Bahia Blanca; Vicentin S.A.I.C., Avellaneda | 6,6 % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 6,5 % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 8,1 % |

(86)

Skorygowane stawki celne w odniesieniu do wszystkich eksporterów z Argentyny w świetle ustaleń i zaleceń przedstawionych w sprawozdaniach WTO, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Argentyna

Aceitera General Deheza S.A., General Deheza, Rosario; Bunge Argentina S.A., Buenos Aires

8,1 %

Louis Dreyfus Commodities S.A., Buenos Aires

4,5 %

Molinos Río de la Plata S.A., Buenos Aires; Oleaginosa Moreno Hermanos S.A.F.I.C.I. y A., Bahia Blanca; Vicentin S.A.I.C., Avellaneda

6,6 %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

6,5 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

8,1 %

6.   ZWERYFIKOWANE USTALENIA DOTYCZĄCE SZKODY NA PODSTAWIE SPRAWOZDAŃ

ZWERYFIKOWANE USTALENIA DOTYCZĄCE SZKODY NA PODSTAWIE SPRAWOZDAŃ

| (87) | W sprawozdaniach stwierdzono między innymi, że UE działała w sposób niezgodny z art. 3.1 i art. 3.4 Porozumienia antydumpingowego przy badaniu wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na dany przemysł krajowy w zakresie, w jakim odnosi się on do mocy produkcyjnych i ich wykorzystania. Sprawozdania nie unieważniły jednak wniosku, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w okresie badanym. |
| --- | --- |

(87)

W sprawozdaniach stwierdzono między innymi, że UE działała w sposób niezgodny z art. 3.1 i art. 3.4 Porozumienia antydumpingowego przy badaniu wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na dany przemysł krajowy w zakresie, w jakim odnosi się on do mocy produkcyjnych i ich wykorzystania. Sprawozdania nie unieważniły jednak wniosku, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w okresie badanym.

| (88) | Zespół orzekający stwierdził, że władze UE działały w sposób niezgodny z art. 3.1 i art. 3.4 Porozumienia antydumpingowego, akceptując skorygowane dane przekazane przez przemysł unijny na późnym etapie dochodzenia bez potwierdzenia ich dokładności i wiarygodności (pkt 7.395 sprawozdania zespołu orzekającego). Skorygowane dane dotyczyły „niedostępnych mocy produkcyjnych”. Jednocześnie zespół orzekający stwierdził, że skorygowane dane nie odegrały istotnej roli we wniosku organów UE przedstawionym w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych na temat nadwyżki mocy produkcyjnych jako „innego czynnika” powodującego szkodę (potwierdzone w pkt 6.174 sprawozdania Organu Apelacyjnego). |
| --- | --- |

(88)

Zespół orzekający stwierdził, że władze UE działały w sposób niezgodny z art. 3.1 i art. 3.4 Porozumienia antydumpingowego, akceptując skorygowane dane przekazane przez przemysł unijny na późnym etapie dochodzenia bez potwierdzenia ich dokładności i wiarygodności (pkt 7.395 sprawozdania zespołu orzekającego). Skorygowane dane dotyczyły „niedostępnych mocy produkcyjnych”. Jednocześnie zespół orzekający stwierdził, że skorygowane dane nie odegrały istotnej roli we wniosku organów UE przedstawionym w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych na temat nadwyżki mocy produkcyjnych jako „innego czynnika” powodującego szkodę (potwierdzone w pkt 6.174 sprawozdania Organu Apelacyjnego).

| (89) | Niektórzy producenci eksportujący i CARBIO, argentyńskie stowarzyszenie eksporterów biodiesla, zasugerowali, że pojęcie „niedostępnych mocy produkcyjnych”, zdefiniowane w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, raczej nie miało znaczenia w odniesieniu do tej branży. Moce produkcyjne albo istniały, albo nie istniały. |
| --- | --- |

(89)

Niektórzy producenci eksportujący i CARBIO, argentyńskie stowarzyszenie eksporterów biodiesla, zasugerowali, że pojęcie „niedostępnych mocy produkcyjnych”, zdefiniowane w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, raczej nie miało znaczenia w odniesieniu do tej branży. Moce produkcyjne albo istniały, albo nie istniały.

| (90) | Według importera Gunvor i CARBIO przyczyną szkody w przemyśle krajowym jest strukturalna nadwyżka mocy produkcyjnych w przemyśle, wynikająca z nieuzasadnionego wzrostu mocy produkcyjnych pomimo niskiego poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych, a nie sam poziom wykorzystania mocy produkcyjnych. |
| --- | --- |

(90)

Według importera Gunvor i CARBIO przyczyną szkody w przemyśle krajowym jest strukturalna nadwyżka mocy produkcyjnych w przemyśle, wynikająca z nieuzasadnionego wzrostu mocy produkcyjnych pomimo niskiego poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych, a nie sam poziom wykorzystania mocy produkcyjnych.

| (91) | CARBIO oraz argentyńscy i indonezyjscy producenci eksportujący stwierdzili ponadto, że Komisja była zobowiązana do ponownej oceny mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych na podstawie „konkretnych dowodów”. Ocena Komisji powinna być „obiektywną oceną” tych czynników. |
| --- | --- |

(91)

CARBIO oraz argentyńscy i indonezyjscy producenci eksportujący stwierdzili ponadto, że Komisja była zobowiązana do ponownej oceny mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych na podstawie „konkretnych dowodów”. Ocena Komisji powinna być „obiektywną oceną” tych czynników.

| (92) | Komisja odniosła się do tych kwestii w pkt 6.1–6.4 poniżej. |
| --- | --- |

(92)

Komisja odniosła się do tych kwestii w pkt 6.1–6.4 poniżej.

6.1.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i weryfikacja

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i weryfikacja

| (93) | Komisja przesłała do EBB kwestionariusz z prośbą o udzielenie wyjaśnień dotyczących tego (i) jaka metoda została zastosowana do obliczenia zarówno mocy produkcyjnych, jak i wykorzystania mocy produkcyjnych w przemyśle unijnym w okresie badanym; oraz (ii) dlaczego w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem dane te zostały zmienione i na jakiej podstawie określono nowe dane liczbowe. |
| --- | --- |

(93)

Komisja przesłała do EBB kwestionariusz z prośbą o udzielenie wyjaśnień dotyczących tego (i) jaka metoda została zastosowana do obliczenia zarówno mocy produkcyjnych, jak i wykorzystania mocy produkcyjnych w przemyśle unijnym w okresie badanym; oraz (ii) dlaczego w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem dane te zostały zmienione i na jakiej podstawie określono nowe dane liczbowe.

| (94) | Komisja zwróciła się do EBB również o wyjaśnienie tego, jak rozumie pojęcie „niedostępnych mocy produkcyjnych”; dlaczego jej zdaniem niedostępne moce produkcyjne należało wyłączyć z łącznych mocy produkcyjnych przemysłu unijnego w okresie badanym oraz w jaki sposób obliczono niedostępne moce produkcyjne dla podmiotów niebędących członkami EBB. |
| --- | --- |

(94)

Komisja zwróciła się do EBB również o wyjaśnienie tego, jak rozumie pojęcie „niedostępnych mocy produkcyjnych”; dlaczego jej zdaniem niedostępne moce produkcyjne należało wyłączyć z łącznych mocy produkcyjnych przemysłu unijnego w okresie badanym oraz w jaki sposób obliczono niedostępne moce produkcyjne dla podmiotów niebędących członkami EBB.

| (95) | Komisja otrzymała odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, przeanalizowała je i następnie przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w siedzibie EBB w dniu 26 kwietnia 2017 r. Na prośbę Komisji EBB przygotowała na wizytę weryfikacyjną wszystkie dokumenty uzupełniające oraz arkusze, z których korzystano przy formułowaniu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a w szczególności te powiązane z informacjami dostarczonymi razem z dokumentacją dotyczącą zarządzania i dokumentacją księgową do celów weryfikacji przeprowadzanej przez Komisję na miejscu. |
| --- | --- |

(95)

Komisja otrzymała odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, przeanalizowała je i następnie przeprowadziła wizytę weryfikacyjną w siedzibie EBB w dniu 26 kwietnia 2017 r. Na prośbę Komisji EBB przygotowała na wizytę weryfikacyjną wszystkie dokumenty uzupełniające oraz arkusze, z których korzystano przy formułowaniu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a w szczególności te powiązane z informacjami dostarczonymi razem z dokumentacją dotyczącą zarządzania i dokumentacją księgową do celów weryfikacji przeprowadzanej przez Komisję na miejscu.

| (96) | Komisja zweryfikowała dokumenty uzupełniające, poddała kontroli krzyżowej dane zgłoszone dla okresu badanego u ich źródła oraz mogła porównać informacje przedstawione w dokumentacji dotyczącej zarządzania i dokumentacji księgowej ze zmienionymi danymi dotyczącymi mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych przedstawionymi w pierwotnym dochodzeniu obejmującym okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem. Dokumenty te zawierają poufne dane przedsiębiorstw i dlatego nie mogą zostać ujawnione. |
| --- | --- |

(96)

Komisja zweryfikowała dokumenty uzupełniające, poddała kontroli krzyżowej dane zgłoszone dla okresu badanego u ich źródła oraz mogła porównać informacje przedstawione w dokumentacji dotyczącej zarządzania i dokumentacji księgowej ze zmienionymi danymi dotyczącymi mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych przedstawionymi w pierwotnym dochodzeniu obejmującym okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem. Dokumenty te zawierają poufne dane przedsiębiorstw i dlatego nie mogą zostać ujawnione.

| (97) | Gunvor i CARBIO przekazali opinię, że kwestionariusz Komisji skierowany do EBB był niewystarczający, aby spełnić wymagania określone w art. 3.1 i 3.4 Porozumienia antydumpingowego. EBB musiała wyjaśnić, w jaki sposób zmienione dane zostały poparte źródłami publicznymi, a Komisja nie powinna po prostu akceptować informacji dostarczonych przez EBB. |
| --- | --- |

(97)

Gunvor i CARBIO przekazali opinię, że kwestionariusz Komisji skierowany do EBB był niewystarczający, aby spełnić wymagania określone w art. 3.1 i 3.4 Porozumienia antydumpingowego. EBB musiała wyjaśnić, w jaki sposób zmienione dane zostały poparte źródłami publicznymi, a Komisja nie powinna po prostu akceptować informacji dostarczonych przez EBB.

| (98) | Oprócz tego Gunvor i CARBIO stwierdzili, że odpowiedzi udzielone w kwestionariuszu zostały znacznie zredagowane i dlatego zainteresowane strony nie mogły zrozumieć, w jaki sposób dane zostały zebrane, ocenione i zweryfikowane z innymi źródłami, i w związku z tym nie potrafiły ocenić, czy powinny uznać istotne informacje dostarczone przez EBB za wiarygodne. |
| --- | --- |

(98)

Oprócz tego Gunvor i CARBIO stwierdzili, że odpowiedzi udzielone w kwestionariuszu zostały znacznie zredagowane i dlatego zainteresowane strony nie mogły zrozumieć, w jaki sposób dane zostały zebrane, ocenione i zweryfikowane z innymi źródłami, i w związku z tym nie potrafiły ocenić, czy powinny uznać istotne informacje dostarczone przez EBB za wiarygodne.

| (99) | Obie strony dostarczyły zebrane przez Eurostat dane dotyczące produkcji, mocy produkcyjnych i zużycia biodiesla w UE oraz zauważyły podobieństwo pomiędzy tymi danymi a danymi opublikowanymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, które EBB zebrała i przekazała Komisji. Uznały one, że Komisja powinna była skorzystać z danych Eurostatu, a nie z danych EBB skorygowanych o niedostępne moce produkcyjne. |
| --- | --- |

(99)

Obie strony dostarczyły zebrane przez Eurostat dane dotyczące produkcji, mocy produkcyjnych i zużycia biodiesla w UE oraz zauważyły podobieństwo pomiędzy tymi danymi a danymi opublikowanymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, które EBB zebrała i przekazała Komisji. Uznały one, że Komisja powinna była skorzystać z danych Eurostatu, a nie z danych EBB skorygowanych o niedostępne moce produkcyjne.

| (100) | Ponadto stwierdziły, że definicja niedostępnych mocy produkcyjnych przedstawiona przez EBB była zbyt mało precyzyjna oraz że sugestia ograniczenia mocy produkcyjnych poprzez wyłączenie „niedostępnych mocy produkcyjnych” pojawiła się dopiero po publikacji rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, kiedy stało się jasne, że dane liczbowe przytoczone w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych utrudniałyby racjonalne ustalenie związku przyczynowego między domniemanym przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą rzekomo poniesioną przez przemysł unijny. |
| --- | --- |

(100)

Ponadto stwierdziły, że definicja niedostępnych mocy produkcyjnych przedstawiona przez EBB była zbyt mało precyzyjna oraz że sugestia ograniczenia mocy produkcyjnych poprzez wyłączenie „niedostępnych mocy produkcyjnych” pojawiła się dopiero po publikacji rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, kiedy stało się jasne, że dane liczbowe przytoczone w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych utrudniałyby racjonalne ustalenie związku przyczynowego między domniemanym przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą rzekomo poniesioną przez przemysł unijny.

| (101) | Komisja odrzuciła te argumenty, jak wyjaśniono w pkt 6.2–6.4 poniżej. Komisja dokładnie oceniła odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz zweryfikowała dane w trakcie wizyty weryfikacyjnej w siedzibie EBB i stwierdziła, że dostarczone i skorygowane dane były dokładne i wiarygodne oraz że nie było potrzeby zmieniania skorygowanych danych liczbowych wykorzystywanych do celów rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych (zob. również motywy 53–58). |
| --- | --- |

(101)

Komisja odrzuciła te argumenty, jak wyjaśniono w pkt 6.2–6.4 poniżej. Komisja dokładnie oceniła odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz zweryfikowała dane w trakcie wizyty weryfikacyjnej w siedzibie EBB i stwierdziła, że dostarczone i skorygowane dane były dokładne i wiarygodne oraz że nie było potrzeby zmieniania skorygowanych danych liczbowych wykorzystywanych do celów rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych (zob. również motywy 53–58).

| (102) | Ponadto Komisja zauważa, że dane zebrane przez EBB są zgodne z danymi Eurostatu i w związku z tym dane Eurostatu stanowią niezależne potwierdzenie dokładności i wiarygodności danych EBB. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że dane Eurostatu zostały opublikowane dopiero w 2014 r., nie można było użyć ich w ramach pierwotnego dochodzenia. |
| --- | --- |

(102)

Ponadto Komisja zauważa, że dane zebrane przez EBB są zgodne z danymi Eurostatu i w związku z tym dane Eurostatu stanowią niezależne potwierdzenie dokładności i wiarygodności danych EBB. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że dane Eurostatu zostały opublikowane dopiero w 2014 r., nie można było użyć ich w ramach pierwotnego dochodzenia.

| (103) | W związku z tym skorygowane dane wykorzystane w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych (motyw 131) (zob. tabela poniżej) były prawidłowe i zostały potwierdzone po wizycie weryfikacyjnej. | 2009 | 2010 | 2011 | OD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Moce produkcyjne (w tonach) | 18 856 000 | 18 583 000 | 16 017 000 | 16 329 500 |
| Wskaźnik za 2009 r. = 100 | 100 | 99 | 85 | 87 |
| Wielkość produkcji (w tonach) | 8 729 493 | 9 367 183 | 8 536 884 | 9 052 871 |
| Wskaźnik za 2009 r. = 100 | 100 | 107 | 98 | 104 |
| Wykorzystanie mocy produkcyjnych | 46 % | 50 % | 53 % | 55 % |
| Wskaźnik za 2009 r. = 100 | 100 | 109 | 115 | 120 |

(103)

W związku z tym skorygowane dane wykorzystane w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych (motyw 131) (zob. tabela poniżej) były prawidłowe i zostały potwierdzone po wizycie weryfikacyjnej.

2009

2010

2011

OD

Moce produkcyjne (w tonach)

18 856 000

18 583 000

16 017 000

16 329 500

Wskaźnik za 2009 r. = 100

Wskaźnik za 2009 r. = 100

100

100

99

99

85

85

87

87

Wielkość produkcji (w tonach)

8 729 493

9 367 183

8 536 884

9 052 871

Wskaźnik za 2009 r. = 100

Wskaźnik za 2009 r. = 100

100

100

107

107

98

98

104

104

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

46 %

50 %

53 %

55 %

Wskaźnik za 2009 r. = 100

Wskaźnik za 2009 r. = 100

100

100

109

109

115

115

120

120

6.2.   Całkowita produkcja UE: wyjaśnienia dotyczące stosowanego przez EBB procesu zbierania danych dotyczących produkcji

Całkowita produkcja UE: wyjaśnienia dotyczące stosowanego przez EBB procesu zbierania danych dotyczących produkcji

| (104) | W marcu 2013 r., przed publikacją środków tymczasowych, EBB przedstawiła Komisji dane dotyczące produkcji dla przemysłu unijnego, odnoszące się zarówno do członków EBB, jak i do podmiotów niebędących członkami EBB. |
| --- | --- |

(104)

W marcu 2013 r., przed publikacją środków tymczasowych, EBB przedstawiła Komisji dane dotyczące produkcji dla przemysłu unijnego, odnoszące się zarówno do członków EBB, jak i do podmiotów niebędących członkami EBB.

| (105) | Dane dotyczące produkcji podano w podziale na przedsiębiorstwa, lecz bez rozróżnienia na członków EBB i inne podmioty. Takie podejście oddolne zapewniło, że dane dotyczące produkcji przedstawiły dokładny obraz produkcji w UE. |
| --- | --- |

(105)

Dane dotyczące produkcji podano w podziale na przedsiębiorstwa, lecz bez rozróżnienia na członków EBB i inne podmioty. Takie podejście oddolne zapewniło, że dane dotyczące produkcji przedstawiły dokładny obraz produkcji w UE.

| (106) | Członkowie EBB dostarczają EBB dane dotyczące produkcji w cyklu kwartalnym na formularzu przesłanym przez EBB; następnie dane te są wzajemnie weryfikowane przy wykorzystaniu źródeł informacji o rynku. EBB kładzie szczególny nacisk na dane dotyczące produkcji, ponieważ są one wykorzystywane do ustalania wysokości składek członkowskich w EBB. |
| --- | --- |

(106)

Członkowie EBB dostarczają EBB dane dotyczące produkcji w cyklu kwartalnym na formularzu przesłanym przez EBB; następnie dane te są wzajemnie weryfikowane przy wykorzystaniu źródeł informacji o rynku. EBB kładzie szczególny nacisk na dane dotyczące produkcji, ponieważ są one wykorzystywane do ustalania wysokości składek członkowskich w EBB.

| (107) | Dane dotyczące produkcji są zbierane od podmiotów niebędących członkami EBB poprzez bezpośredni kontakt z przedsiębiorstwami. Dostarczone dane są następnie poddawane kontroli krzyżowej przy wykorzystaniu innych źródeł informacji o rynku, w tym: stowarzyszeń krajowych, innych producentów i specjalistycznych publikacji. |
| --- | --- |

(107)

Dane dotyczące produkcji są zbierane od podmiotów niebędących członkami EBB poprzez bezpośredni kontakt z przedsiębiorstwami. Dostarczone dane są następnie poddawane kontroli krzyżowej przy wykorzystaniu innych źródeł informacji o rynku, w tym: stowarzyszeń krajowych, innych producentów i specjalistycznych publikacji.

| (108) | Dlatego dane przedstawiane przez EBB są najlepszymi dostępnymi informacjami dotyczącymi produkcji unijnej, odnoszącymi się do członków EBB i podmiotów niebędących członkami EBB, ponieważ informacje te opierają się na spójnej metodzie dostarczania przez EBB danych dotyczących faktycznej produkcji dla poszczególnych przedsiębiorstw unijnych produkujących biodiesel. |
| --- | --- |

(108)

Dlatego dane przedstawiane przez EBB są najlepszymi dostępnymi informacjami dotyczącymi produkcji unijnej, odnoszącymi się do członków EBB i podmiotów niebędących członkami EBB, ponieważ informacje te opierają się na spójnej metodzie dostarczania przez EBB danych dotyczących faktycznej produkcji dla poszczególnych przedsiębiorstw unijnych produkujących biodiesel.

| (109) | EBB wykorzystała takie dane do ustalenia łącznej zdolności produkcyjnej UE, na podstawie której oparła swoje wnioski. |
| --- | --- |

(109)

EBB wykorzystała takie dane do ustalenia łącznej zdolności produkcyjnej UE, na podstawie której oparła swoje wnioski.

6.3.   Całkowite moce produkcyjne UE: wyjaśnienia dotyczące stosowanego przez EBB procesu zbierania danych dotyczących mocy produkcyjnych

Całkowite moce produkcyjne UE: wyjaśnienia dotyczące stosowanego przez EBB procesu zbierania danych dotyczących mocy produkcyjnych

| (110) | W marcu 2013 r., przed publikacją środków tymczasowych, EBB przedstawiła Komisji dane dotyczące mocy produkcyjnych dla przemysłu unijnego, odnoszące się zarówno do członków EBB, jak i do podmiotów niebędących członkami EBB. |
| --- | --- |

(110)

W marcu 2013 r., przed publikacją środków tymczasowych, EBB przedstawiła Komisji dane dotyczące mocy produkcyjnych dla przemysłu unijnego, odnoszące się zarówno do członków EBB, jak i do podmiotów niebędących członkami EBB.

| (111) | Tak samo jak w przypadku danych dotyczących produkcji, dane te podano w podziale na przedsiębiorstwa, lecz bez rozróżnienia na członków EBB i inne podmioty. |
| --- | --- |

(111)

Tak samo jak w przypadku danych dotyczących produkcji, dane te podano w podziale na przedsiębiorstwa, lecz bez rozróżnienia na członków EBB i inne podmioty.

| (112) | Członkowie EBB dostarczają EBB dane dotyczące mocy produkcyjnych dwa razy w roku na formularzu przesłanym przez EBB; następnie dane te są poddawane kontroli krzyżowej przy wykorzystaniu źródeł informacji o rynku. Aby zapewnić spójność danych, EBB wymaga od swoich członków zgłaszania mocy produkcyjnych na podstawie 330 dni roboczych w roku dla poszczególnych zakładów, tak aby uwzględnić nieuniknioną konserwację zakładów. |
| --- | --- |

(112)

Członkowie EBB dostarczają EBB dane dotyczące mocy produkcyjnych dwa razy w roku na formularzu przesłanym przez EBB; następnie dane te są poddawane kontroli krzyżowej przy wykorzystaniu źródeł informacji o rynku. Aby zapewnić spójność danych, EBB wymaga od swoich członków zgłaszania mocy produkcyjnych na podstawie 330 dni roboczych w roku dla poszczególnych zakładów, tak aby uwzględnić nieuniknioną konserwację zakładów.

| (113) | Dane dotyczące mocy produkcyjnych są zbierane od podmiotów niebędących członkami EBB poprzez bezpośredni kontakt z przedsiębiorstwami i są następnie poddawane kontroli krzyżowej, tak samo jak dane dotyczące produkcji. |
| --- | --- |

(113)

Dane dotyczące mocy produkcyjnych są zbierane od podmiotów niebędących członkami EBB poprzez bezpośredni kontakt z przedsiębiorstwami i są następnie poddawane kontroli krzyżowej, tak samo jak dane dotyczące produkcji.

| (114) | Ponieważ EBB wymaga przedstawienia jedynie przeglądu danych dotyczących mocy produkcyjnych w konkretnym dniu i pojęcie mocy produkcyjnych nie zawsze jest podobnie rozumiane przez wszystkie przedsiębiorstwa, przedstawiane przez EBB dane dotyczące mocy produkcyjnych powinno się uznawać za mniej precyzyjne od danych dotyczących produkcji. |
| --- | --- |

(114)

Ponieważ EBB wymaga przedstawienia jedynie przeglądu danych dotyczących mocy produkcyjnych w konkretnym dniu i pojęcie mocy produkcyjnych nie zawsze jest podobnie rozumiane przez wszystkie przedsiębiorstwa, przedstawiane przez EBB dane dotyczące mocy produkcyjnych powinno się uznawać za mniej precyzyjne od danych dotyczących produkcji.

| (115) | Dlatego dane przedstawiane przez EBB są najlepszymi dostępnymi informacjami na temat mocy produkcyjnych w UE, odnoszącymi się do członków EBB i podmiotów niebędących członkami EBB, ponieważ informacje te opierają się na spójnej metodzie dostarczania przez EBB danych dotyczących faktycznych mocy produkcyjnych dla poszczególnych przedsiębiorstw unijnych produkujących biodiesel. |
| --- | --- |

(115)

Dlatego dane przedstawiane przez EBB są najlepszymi dostępnymi informacjami na temat mocy produkcyjnych w UE, odnoszącymi się do członków EBB i podmiotów niebędących członkami EBB, ponieważ informacje te opierają się na spójnej metodzie dostarczania przez EBB danych dotyczących faktycznych mocy produkcyjnych dla poszczególnych przedsiębiorstw unijnych produkujących biodiesel.

6.4.   Wyjaśnienia dotyczące określania przez EBB „niedostępnych mocy produkcyjnych”

Wyjaśnienia dotyczące określania przez EBB „niedostępnych mocy produkcyjnych”

| (116) | Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz zgodnie z informacjami przedstawionymi w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych okazało się, że dane opublikowane w odniesieniu do mocy produkcyjnych nie przedstawiały prawidłowo rzeczywistej sytuacji panującej w przemyśle unijnym. Dlatego Komisja zwróciła się do EBB o wyjaśnienie jej danych dotyczących mocy produkcyjnych. |
| --- | --- |

(116)

Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz zgodnie z informacjami przedstawionymi w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych okazało się, że dane opublikowane w odniesieniu do mocy produkcyjnych nie przedstawiały prawidłowo rzeczywistej sytuacji panującej w przemyśle unijnym. Dlatego Komisja zwróciła się do EBB o wyjaśnienie jej danych dotyczących mocy produkcyjnych.

| (117) | EBB przekazała Komisji zaktualizowane dane odnoszące się zarówno do członków EBB, jak i do podmiotów niebędących członkami EBB, w których to danych określone zostały niedostępne, tak zwane „zawieszone”, moce produkcyjne, które pierwotnie były zgłaszane w ramach całkowitych mocy produkcyjnych UE. |
| --- | --- |

(117)

EBB przekazała Komisji zaktualizowane dane odnoszące się zarówno do członków EBB, jak i do podmiotów niebędących członkami EBB, w których to danych określone zostały niedostępne, tak zwane „zawieszone”, moce produkcyjne, które pierwotnie były zgłaszane w ramach całkowitych mocy produkcyjnych UE.

| (118) | EBB określa niedostępne moce produkcyjne podczas obliczania wartości dotyczących produkcji i mocy produkcyjnych na podstawie danych dostarczonych przez poszczególne przedsiębiorstwa. Ze względu na charakter powyżej opisanego procesu gromadzenia danych należało zweryfikować dostarczone dane dotyczące podmiotów niebędących członkami EBB, aby zapewnić, że dane dotyczące mocy produkcyjnych jak najdokładniej odzwierciedlają rzeczywistość przemysłu unijnego. |
| --- | --- |

(118)

EBB określa niedostępne moce produkcyjne podczas obliczania wartości dotyczących produkcji i mocy produkcyjnych na podstawie danych dostarczonych przez poszczególne przedsiębiorstwa. Ze względu na charakter powyżej opisanego procesu gromadzenia danych należało zweryfikować dostarczone dane dotyczące podmiotów niebędących członkami EBB, aby zapewnić, że dane dotyczące mocy produkcyjnych jak najdokładniej odzwierciedlają rzeczywistość przemysłu unijnego.

| (119) | Dane przekazane przez EBB pomiędzy rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych i rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych były najlepszymi dostępnymi informacjami dotyczącymi mocy produkcyjnych w UE, odnoszącymi się do członków EBB i podmiotów niebędących członkami EBB, opartymi na spójnej metodzie dostarczania przez EBB danych dotyczących faktycznych mocy produkcyjnych dla poszczególnych przedsiębiorstw unijnych produkujących biodiesel. |
| --- | --- |

(119)

Dane przekazane przez EBB pomiędzy rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych i rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych były najlepszymi dostępnymi informacjami dotyczącymi mocy produkcyjnych w UE, odnoszącymi się do członków EBB i podmiotów niebędących członkami EBB, opartymi na spójnej metodzie dostarczania przez EBB danych dotyczących faktycznych mocy produkcyjnych dla poszczególnych przedsiębiorstw unijnych produkujących biodiesel.

6.5.   Komentarze otrzymane po ujawnieniu ustaleń

Komentarze otrzymane po ujawnieniu ustaleń

| (120) | Po ujawnieniu ustaleń Komisji dotyczących szkody kilka zainteresowanych stron przedstawiło uwagi na temat tych ustaleń. |
| --- | --- |

(120)

Po ujawnieniu ustaleń Komisji dotyczących szkody kilka zainteresowanych stron przedstawiło uwagi na temat tych ustaleń.

| (121) | Stowarzyszenie argentyńskich producentów biodiesla, CARBIO, ponownie wyraziło swoją opinię sformułowaną podczas dochodzenia przeglądowego, że w bieżącej analizie szkody i związku przyczynowego powinny zostać wykorzystane raczej aktualne dane Eurostatu na temat produkcji i mocy produkcyjnych biodiesla, a nie dane wykorzystane w pierwotnym dochodzeniu. |
| --- | --- |

(121)

Stowarzyszenie argentyńskich producentów biodiesla, CARBIO, ponownie wyraziło swoją opinię sformułowaną podczas dochodzenia przeglądowego, że w bieżącej analizie szkody i związku przyczynowego powinny zostać wykorzystane raczej aktualne dane Eurostatu na temat produkcji i mocy produkcyjnych biodiesla, a nie dane wykorzystane w pierwotnym dochodzeniu.

| (122) | Komisja odrzuciła ten argument. Dane Eurostatu pokrywały się z pierwotnymi danymi EBB. Jednak EBB następnie skorygowała te dane w celu lepszego odzwierciedlenia niedostępnych mocy produkcyjnych w pierwotnym dochodzeniu. Jak stwierdzono powyżej w sekcji 6.4, Komisja zweryfikowała te aktualizacje w ramach obecnego dochodzenia przeglądowego. W związku z tym pierwotne dane Eurostatu nie dają najbardziej precyzyjnego obrazu produkcji i biodiesla, co zostało szczegółowo zweryfikowane i wykorzystane przez Komisję w niniejszym przypadku. |
| --- | --- |

(122)

Komisja odrzuciła ten argument. Dane Eurostatu pokrywały się z pierwotnymi danymi EBB. Jednak EBB następnie skorygowała te dane w celu lepszego odzwierciedlenia niedostępnych mocy produkcyjnych w pierwotnym dochodzeniu. Jak stwierdzono powyżej w sekcji 6.4, Komisja zweryfikowała te aktualizacje w ramach obecnego dochodzenia przeglądowego. W związku z tym pierwotne dane Eurostatu nie dają najbardziej precyzyjnego obrazu produkcji i biodiesla, co zostało szczegółowo zweryfikowane i wykorzystane przez Komisję w niniejszym przypadku.

| (123) | CARBIO stwierdziło również, że Komisja powinna dodatkowo określić „niedostępne moce produkcyjne”. Komisja przypomniała, że zdefiniowała niedostępne moce produkcyjne w motywach 131–132 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Ponieważ w sprawozdaniach WTO nie podważono sposobu, w jaki Komisja definiuje pojęcie „niedostępne produkcyjne”, nie było podstaw do zmiany tej definicji do celów niniejszego przeglądu. |
| --- | --- |

(123)

CARBIO stwierdziło również, że Komisja powinna dodatkowo określić „niedostępne moce produkcyjne”. Komisja przypomniała, że zdefiniowała niedostępne moce produkcyjne w motywach 131–132 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Ponieważ w sprawozdaniach WTO nie podważono sposobu, w jaki Komisja definiuje pojęcie „niedostępne produkcyjne”, nie było podstaw do zmiany tej definicji do celów niniejszego przeglądu.

7.   UJAWNIANIE INFORMACJI

UJAWNIANIE INFORMACJI

| (124) | Wszystkie strony poinformowano o ustaleniach Komisji oraz wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi. |
| --- | --- |

(124)

Wszystkie strony poinformowano o ustaleniach Komisji oraz wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi.

| (125) | Po ujawnieniu ustaleń producent eksportujący Molinos de la Plata poinformował Komisję, że dokonywał wywozu do Unii pod nazwą „Molinos Agro S.A.” a nie pod nazwą „Molinos Río de la Plata S.A.” i przedstawił na to dowody. |
| --- | --- |

(125)

Po ujawnieniu ustaleń producent eksportujący Molinos de la Plata poinformował Komisję, że dokonywał wywozu do Unii pod nazwą „Molinos Agro S.A.” a nie pod nazwą „Molinos Río de la Plata S.A.” i przedstawił na to dowody.

| (126) | Komisja zbadała przedłożone dowody i doszła do wniosku, że zmiana nazwy została wystarczająco uzasadniona, w związku z czym przyjęła to zgłoszenie. |
| --- | --- |

(126)

Komisja zbadała przedłożone dowody i doszła do wniosku, że zmiana nazwy została wystarczająco uzasadniona, w związku z czym przyjęła to zgłoszenie.

| (127) | Po ujawnieniu informacji współpracujący indonezyjski eksporter Wilmar wniósł o przesłuchanie i uzyskał taką możliwość. Przedstawił argumenty odnoszące się do danego przedsiębiorstwa dotyczące obliczeń dumpingu i szkody, a w szczególności zwrócił się o obniżenie marży zysku. |
| --- | --- |

(127)

Po ujawnieniu informacji współpracujący indonezyjski eksporter Wilmar wniósł o przesłuchanie i uzyskał taką możliwość. Przedstawił argumenty odnoszące się do danego przedsiębiorstwa dotyczące obliczeń dumpingu i szkody, a w szczególności zwrócił się o obniżenie marży zysku.

| (128) | Komisja odrzuciła te argumenty, ponieważ nie były one związane z wykonaniem sprawozdania WTO w sprawie Argentyny. Ponadto większość z nich jest obecnie rozpatrywana przed WTO w sporze wniesionym przez Indonezję. |
| --- | --- |

(128)

Komisja odrzuciła te argumenty, ponieważ nie były one związane z wykonaniem sprawozdania WTO w sprawie Argentyny. Ponadto większość z nich jest obecnie rozpatrywana przed WTO w sporze wniesionym przez Indonezję.

| (129) | W następstwie ujawnienia zweryfikowanych ustaleń Wilmar podkreślił, że jego argument dotyczący marży zysku służącej do skonstruowania wartości normalnej nie jest rozpatrywany przed WTO, lecz stanowi odrębną kwestię, a argument ten opiera się wyłącznie na przepisach podstawowego rozporządzenia antydumpingowego. Wobec powyższego, argument ten powinien zostać uwzględniony w niniejszym przeglądzie. Wilmar twierdził również, że utrzymanie środków nie leży w interesie Unii i w związku z tym powinno zostać zakończone. |
| --- | --- |

(129)

W następstwie ujawnienia zweryfikowanych ustaleń Wilmar podkreślił, że jego argument dotyczący marży zysku służącej do skonstruowania wartości normalnej nie jest rozpatrywany przed WTO, lecz stanowi odrębną kwestię, a argument ten opiera się wyłącznie na przepisach podstawowego rozporządzenia antydumpingowego. Wobec powyższego, argument ten powinien zostać uwzględniony w niniejszym przeglądzie. Wilmar twierdził również, że utrzymanie środków nie leży w interesie Unii i w związku z tym powinno zostać zakończone.

| (130) | Komisja przypomniała, że niniejszy przegląd został wszczęty w oparciu o rozporządzenie upoważniające WTO w celu wykonania ustaleń i zaleceń zespołu orzekającego i Organu Apelacyjnego w sporze Unia Europejska – Środki antydumpingowe nałożone na biodiesel z Argentyny (WT/DS473/15). Przegląd ten jest zatem ograniczony do kwestii wniesionych przed WTO oraz możliwych dalszych zmian technicznych lub innych zmian wynikających z tych kwestii. W związku z tym nie można przyjąć żadnego z argumentów Wilmar. Komisja przypomniała ponadto, że podobny argument dotyczący marży zysku został przedłożony przez Wilmar już w pierwotnym dochodzeniu i w nim odrzucony (zob. motywy 43–46 rozporządzenia (UE) nr 1194/2013) Po ujawnieniu ustaleń współpracujący producent eksportujący z Argentyny COFCO Argentina S.A. (dawniej Noble Argentina S.A.) złożył wniosek, że przedsiębiorstwo to należy traktować jako „nowe” i uwzględnić w wykazie przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych jako „pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące”. |
| --- | --- |

(130)

Komisja przypomniała, że niniejszy przegląd został wszczęty w oparciu o rozporządzenie upoważniające WTO w celu wykonania ustaleń i zaleceń zespołu orzekającego i Organu Apelacyjnego w sporze Unia Europejska – Środki antydumpingowe nałożone na biodiesel z Argentyny (WT/DS473/15). Przegląd ten jest zatem ograniczony do kwestii wniesionych przed WTO oraz możliwych dalszych zmian technicznych lub innych zmian wynikających z tych kwestii. W związku z tym nie można przyjąć żadnego z argumentów Wilmar. Komisja przypomniała ponadto, że podobny argument dotyczący marży zysku został przedłożony przez Wilmar już w pierwotnym dochodzeniu i w nim odrzucony (zob. motywy 43–46 rozporządzenia (UE) nr 1194/2013) Po ujawnieniu ustaleń współpracujący producent eksportujący z Argentyny COFCO Argentina S.A. (dawniej Noble Argentina S.A.) złożył wniosek, że przedsiębiorstwo to należy traktować jako „nowe” i uwzględnić w wykazie przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych jako „pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące”.

Unia Europejska – Środki antydumpingowe nałożone na biodiesel z Argentyny

| (131) | Komisja poinformowała przedsiębiorstwo, że powinno zastosować procedurę dla nowych producentów eksportujących, jak określono w art. 3 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. |
| --- | --- |

(131)

Komisja poinformowała przedsiębiorstwo, że powinno zastosować procedurę dla nowych producentów eksportujących, jak określono w art. 3 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

| (132) | Po ujawnieniu ustaleń EBB złożyła wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron, ze uwagi na to, że stanowisko Komisji nie zostało ustalone w oparciu o obiektywne uzasadnienie prawne, lecz w oparciu o interes polityczny. |
| --- | --- |

(132)

Po ujawnieniu ustaleń EBB złożyła wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron, ze uwagi na to, że stanowisko Komisji nie zostało ustalone w oparciu o obiektywne uzasadnienie prawne, lecz w oparciu o interes polityczny.

| (133) | Na przesłuchaniu w dniu 20 lipca 2017 r. rzecznik praw stron nie uznał, że prawo do obrony EBB jako zainteresowanej strony zostało naruszone. Jednocześnie wezwał on Komisję, aby uzasadniła swoje stanowisko, dlaczego nie mogła nie uwzględnić cen nasion soi w Argentynie jako niewiarygodnych. Komisja uwzględniła tę kwestię w swojej ocenie uwag otrzymanych po ujawnieniu ustaleń, jak określono w motywach 60–63. |
| --- | --- |

(133)

Na przesłuchaniu w dniu 20 lipca 2017 r. rzecznik praw stron nie uznał, że prawo do obrony EBB jako zainteresowanej strony zostało naruszone. Jednocześnie wezwał on Komisję, aby uzasadniła swoje stanowisko, dlaczego nie mogła nie uwzględnić cen nasion soi w Argentynie jako niewiarygodnych. Komisja uwzględniła tę kwestię w swojej ocenie uwag otrzymanych po ujawnieniu ustaleń, jak określono w motywach 60–63.

8.   ŚRODKI OSTATECZNE

ŚRODKI OSTATECZNE

| (134) | Na podstawie powyższej ponownej oceny Komisja uznała, że wyrządzający szkodę dumping stwierdzony w pierwotnym dochodzeniu zostaje potwierdzony. |
| --- | --- |

(134)

Na podstawie powyższej ponownej oceny Komisja uznała, że wyrządzający szkodę dumping stwierdzony w pierwotnym dochodzeniu zostaje potwierdzony.

| (135) | W związku z tym środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji, nałożone na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1194/2013, powinno się utrzymać z uwzględnieniem ponownie obliczonych zmienionych marginesów dumpingu dla Argentyny, jak określono powyżej. |
| --- | --- |

(135)

W związku z tym środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji, nałożone na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1194/2013, powinno się utrzymać z uwzględnieniem ponownie obliczonych zmienionych marginesów dumpingu dla Argentyny, jak określono powyżej.

| (136) | Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do produktu objętego postępowaniem jest następująca:









  Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu | Margines szkody | Stawka cła antydumpingowego |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Argentyna | Aceitera General Deheza S.A., General Deheza, Rosario; Bunge Argentina S.A., Buenos Aires | 8,1 % | 22,0 % | 8,1 % |
| Louis Dreyfus Commodities S.A., Buenos Aires | 4,5 % | 24,9 % | 4,5 % |
| Molinos Agro S.A., Buenos Aires; Oleaginosa Moreno Hermanos S.A.F.I.C.I. y A., Bahia Blanca; Vicentin S.A.I.C., Avellaneda | 6,6 % | 25,7 % | 6,6 % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 6,5 % | 24,6 % | 6,5 % |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 8,1 % | 25,7 % | 8,1 % |

(136)

Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do produktu objętego postępowaniem jest następująca:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Margines szkody

Stawka cła antydumpingowego

Argentyna

Aceitera General Deheza S.A., General Deheza, Rosario; Bunge Argentina S.A., Buenos Aires

8,1 %

22,0 %

8,1 %

Louis Dreyfus Commodities S.A., Buenos Aires

4,5 %

24,9 %

4,5 %

Molinos Agro S.A., Buenos Aires; Oleaginosa Moreno Hermanos S.A.F.I.C.I. y A., Bahia Blanca; Vicentin S.A.I.C., Avellaneda

6,6 %

25,7 %

6,6 %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

6,5 %

24,6 %

6,5 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

8,1 %

25,7 %

8,1 %

| (137) | Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. |
| --- | --- |

(137)

Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.

| (138) | Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 (12) nie wydał opinii, |
| --- | --- |

(138)

Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 (12) nie wydał opinii,

12

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tabela wskazująca stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem dla produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1194/2013 otrzymuje brzmienie:

| Państwo | Przedsiębiorstwo | Stawka celna
  EUR/tonę netto | Dodatkowy kod TARIC |
| --- | --- | --- | --- |
| Argentyna | Aceitera General Deheza S.A., General Deheza, Rosario; Bunge Argentina S.A., Buenos Aires | 79,56 | B782 |
| Louis Dreyfus Commodities S.A., Buenos Aires | 43,18 | B783 |
| Molinos Agro S.A., Buenos Aires; Oleaginosa Moreno Hermanos S.A.F.I.C.I. y A., Bahia Blanca; Vicentin S.A.I.C., Avellaneda | 62,91 | B784 |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące:
  Cargill S.A.C.I., Buenos Aires; Unitec Bio S.A., Buenos Aires; Viluco S.A., Tucuman | 62,52 | B785 |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 79,56 | B999 |
| Indonezja | PT Ciliandra Perkasa, Dżakarta | 76,94 | B786 |
| PT Musim Mas, Medan | 151,32 | B787 |
| PT Pelita Agung Agrindustri, Medan | 145,14 | B788 |
| PT Wilmar Bioenergi Indonesia, Medan; PT Wilmar Nabati Indonesia, Medan | 174,91 | B789 |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące:
  PT Cermerlang Energi Perkasa, Dżakarta | 166,95 | B790 |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 178,85 | B999 |

Państwo

Przedsiębiorstwo

Stawka celna

EUR/tonę netto

Dodatkowy kod TARIC

Argentyna

Aceitera General Deheza S.A., General Deheza, Rosario; Bunge Argentina S.A., Buenos Aires

79,56

B782

Louis Dreyfus Commodities S.A., Buenos Aires

43,18

B783

Molinos Agro S.A., Buenos Aires; Oleaginosa Moreno Hermanos S.A.F.I.C.I. y A., Bahia Blanca; Vicentin S.A.I.C., Avellaneda

62,91

B784

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące:

Cargill S.A.C.I., Buenos Aires; Unitec Bio S.A., Buenos Aires; Viluco S.A., Tucuman

62,52

B785

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

79,56

B999

Indonezja

PT Ciliandra Perkasa, Dżakarta

76,94

B786

PT Musim Mas, Medan

151,32

B787

PT Pelita Agung Agrindustri, Medan

145,14

B788

PT Wilmar Bioenergi Indonesia, Medan; PT Wilmar Nabati Indonesia, Medan

174,91

B789

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące:

PT Cermerlang Energi Perkasa, Dżakarta

166,95

B790

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

178,85

B999

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 6.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1194/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji (Dz.U. L 315 z 26.11.2013, s. 2).

2

(3)  WT/DS473/AB/R i WT/DS473/AB/R/Add.1.

3

(4)  WT/DS473/R i WT/DS473/R/Add.1.

4

(5)  
  Dz.U. C 476 z 20.12.2016, s. 3. Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w sprawie środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do przywozu biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji, w następstwie zaleceń i ustaleń przyjętych przez Organ Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu w sporze UE – Środki antydumpingowe nałożone na biodiesel (DS473), 2016/C 476/04.

5

(6)  
  Unia Europejska – Środki antydumpingowe dotyczące biodiesla z Indonezji, DS480.

6

Unia Europejska – Środki antydumpingowe dotyczące biodiesla z Indonezji

(7)  
  Zob. na przykład opinia rzecznika generalnego Jacobsa przedstawiona w dniu 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-422/02 P Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:2004:277, w pkt 36.

7

Zob.

Chemi-Con (Deutschland) GmbH przeciwko Radzie

(8)  Zob. wyrok z dnia 7 maja 1991 r. w sprawie C-69/89 Nakajima All Precision przeciwko Radzie, ECLI:EU:C:1991:186, pkt 120. Zob. również ostatnio, opinia rzecznika generalnego Camposa Sáncheza-Bordona z dnia 20 lipca 2017 r. w sprawie C-256/16 Deichmann, ECLI:EU:C:2017:580, pkt 49.

8

Nakajima All Precision przeciwko Radzie

Deichmann

(9)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 490/2013 z dnia 27 maja 2013 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) (Dz.U. L 141 z 28.5.2013, s. 6).

9

(10)  Sprawozdanie zespołu orzekającego, UE – Biodiesel, pkt 7 .242, przypis 400; Sprawozdanie Organu Apelacyjnego, UE – Biodiesel, pkt 6.41.

10

(11)  Sprawozdanie Organu Apelacyjnego, UE – Biodiesel, pkt 6.54–6.55, Sprawozdanie zespołu orzekającego, UE – Biodiesel, pkt 7.248–7.249.

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21).

12

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/25 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/25

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1579

z dnia 18 września 2017 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości objętych wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz złożonymi od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. oraz określające ilości, jakie należy dodać do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007 w sektorze mięsa drobiowego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 533/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

| (3) | Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(3)

Ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na przywóz, złożonymi w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

| (4) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(4)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007, ustala się współczynnik przydziału wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 533/2007 i które dodaje się do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r.
  (%) | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają być dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r.
  (w kg) |
| --- | --- | --- |
| 09.4067 | 1,838508 | — |
| 09.4068 | 0,162074 | — |
| 09.4069 | 0,134791 | — |
| 09.4070 | — | 890 500 |

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r.

(%)

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają być dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r.

(w kg)

09.4067

1,838508

—

09.4068

0,162074

—

09.4069

0,134791

—

09.4070

—

890 500

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/28

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1580

z dnia 18 września 2017 r.

określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 w sektorze jaj i albumin jaj

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 539/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze jaj i albumin jaj. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 539/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze jaj i albumin jaj.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w dniach 1–7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w dniach 1–7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 539/2007, które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r., zostały określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 539/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 19).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r.
  (w kg ekwiwalentu jaj w skorupkach) |
| --- | --- |
| 09.4015 | 67 500 000 |
| 09.4401 | 377 061 |
| 09.4402 | 6 820 000 |

Nr porządkowy

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r.

(w kg ekwiwalentu jaj w skorupkach)

09.4015

67 500 000

09.4401

377 061

09.4402

6 820 000

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/30

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1581

z dnia 18 września 2017 r.

ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować w odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz, złożone w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007 w sektorze mięsa drobiowego

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1385/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1385/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz produktów z sektora mięsa drobiowego.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. są, w przypadku niektórych kontyngentów, większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3). |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenie na przywóz złożonymi w okresie od dnia 1 września do dnia 7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. są, w przypadku niektórych kontyngentów, większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1385/2007, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r.
  (%) |
| --- | --- |
| 09.4410 | 0,122017 |
| 09.4411 | 0,147890 |
| 09.4412 | 0,124570 |
| 09.4420 | 0,138450 |
| 09.4421 | — |
| 09.4422 | 0,138449 |

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r.

(%)

09.4410

0,122017

09.4411

0,147890

09.4412

0,124570

09.4420

0,138450

09.4421

—

09.4422

0,138449

---

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/32

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1582

z dnia 18 września 2017 r.

określające ilości, które należy dodać do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 536/2007 na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 2 i 3,

a także mając na uwadze, co następuje,

| (1) | Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2007 (2) otwarto roczny kontyngent taryfowy na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego pochodzących ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

| (2) | Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w dniach 1–7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu. |
| --- | --- |

(2)

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na przywóz, złożonymi w dniach 1–7 września 2017 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2017 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonych dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu.

| (3) | W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(3)

W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenie na przywóz na podstawie rozporządzenia (WE) nr 536/2007 i które należy dodać do podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r., określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

1

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentem taryfowym na mięso drobiowe pochodzące ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6).

2

---

ZAŁĄCZNIK

| Nr porządkowy | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają zostać dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r.
  (w kg) |
| --- | --- |
| 09.4169 | 10 453 692 |

Nr porządkowy

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które mają zostać dodane do ilości dostępnych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2018 r.

(w kg)

09.4169

10 453 692

---

DECYZJE

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/34

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1583

z dnia 1 września 2017 r.

określająca zgodnie z dyrektywą 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady normę EN ISO 17994:2014 jako normę równoważności metod mikrobiologicznych

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 5843)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącą zarządzania jakością wody w kąpieliskach i uchylającą dyrektywę 76/160/EWG (1), w szczególności jej art. 15 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 2009/64/WE (2) określa międzynarodową normę ISO 17994:2004(E) „Jakość wody – Kryteria ustalania równoważności metod mikrobiologicznych” jako normę równoważności metod mikrobiologicznych do celów dyrektywy 2006/7/WE. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 2009/64/WE (2) określa międzynarodową normę ISO 17994:2004(E) „Jakość wody – Kryteria ustalania równoważności metod mikrobiologicznych” jako normę równoważności metod mikrobiologicznych do celów dyrektywy 2006/7/WE.

| (2) | Norma ISO 17994:2004(E) jest przestarzała i została zaktualizowana (aktualizacja terminologii, klarowniejsze specyfikacje oraz dodanie nowego załącznika dotyczącego obliczeń technicznych). |
| --- | --- |

(2)

Norma ISO 17994:2004(E) jest przestarzała i została zaktualizowana (aktualizacja terminologii, klarowniejsze specyfikacje oraz dodanie nowego załącznika dotyczącego obliczeń technicznych).

| (3) | W związku z tym norma ISO 17994:2004(E) została zastąpiona nowszą wersją – ISO 17994:2014 „Jakość wody – Wytyczne do porównania względnego odzysku mikroorganizmów według dwóch metod ilościowych”. Ta międzynarodowa norma została przetransponowana do europejskiej normy EN ISO 17994:2014 przez Europejski Komitet Normalizacyjny. Należy zatem określić normę EN ISO 17994:2014 jako normę równoważności metod mikrobiologicznych do celów dyrektywy 2006/7/WE. |
| --- | --- |

(3)

W związku z tym norma ISO 17994:2004(E) została zastąpiona nowszą wersją – ISO 17994:2014 „Jakość wody – Wytyczne do porównania względnego odzysku mikroorganizmów według dwóch metod ilościowych”. Ta międzynarodowa norma została przetransponowana do europejskiej normy EN ISO 17994:2014 przez Europejski Komitet Normalizacyjny. Należy zatem określić normę EN ISO 17994:2014 jako normę równoważności metod mikrobiologicznych do celów dyrektywy 2006/7/WE.

| (4) | Należy zatem uchylić decyzję 2009/64/WE. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem uchylić decyzję 2009/64/WE.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 2006/7/WE, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 16 ust. 1 dyrektywy 2006/7/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dla celów art. 3 ust. 9 dyrektywy 2006/7/WE normę EN ISO 17994:2014 „Jakość wody – Wytyczne do porównania względnego odzysku mikroorganizmów według dwóch metod ilościowych” określa się jako normę równoważności metod mikrobiologicznych.

Artykuł 2

Decyzja 2009/64/WE traci moc.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 września 2017 r.

W imieniu Komisji

Karmenu VELLA

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 64 z 4.3.2006, s. 37.

1

(2)  Decyzja Komisji 2009/64/WE z dnia 21 stycznia 2009 r. określająca zgodnie z dyrektywą 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady normę ISO 17994:2004(E) jako normę równoważności metod mikrobiologicznych (Dz.U. L 23 z 27.1.2009, s. 32).

2

---

ZALECENIA

| 19.9.2017 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 239/36 |
| --- | --- | --- | --- |

19.9.2017

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 239/36

---

ZALECENIE KOMISJI (UE) 2017/1584

z dnia 13 września 2017 r.

w sprawie skoordynowanego reagowania na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 292,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych i uzależnienie od nich zyskały podstawowe znaczenie we wszystkich sektorach działalności gospodarczej, gdyż przedsiębiorstwa i obywatele są wzajemnie bardziej powiązani i uzależnieni w wymiarze międzysektorowym i transgranicznym niż kiedykolwiek wcześniej. Incydent cybernetyczny mający negatywne skutki dla organizacji w więcej niż jednym państwie członkowskim, a nawet dla całej Unii, i mogący spowodować poważne zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego oraz – w szerszym wymiarze – w funkcjonowaniu sieci i systemów informatycznych mających zasadnicze znaczenie dla gospodarki, demokracji i społeczeństwa, to scenariusz, na który państwa członkowskie i instytucje UE muszą być dobrze przygotowane. |
| --- | --- |

(1)

Wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych i uzależnienie od nich zyskały podstawowe znaczenie we wszystkich sektorach działalności gospodarczej, gdyż przedsiębiorstwa i obywatele są wzajemnie bardziej powiązani i uzależnieni w wymiarze międzysektorowym i transgranicznym niż kiedykolwiek wcześniej. Incydent cybernetyczny mający negatywne skutki dla organizacji w więcej niż jednym państwie członkowskim, a nawet dla całej Unii, i mogący spowodować poważne zakłócenia w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego oraz – w szerszym wymiarze – w funkcjonowaniu sieci i systemów informatycznych mających zasadnicze znaczenie dla gospodarki, demokracji i społeczeństwa, to scenariusz, na który państwa członkowskie i instytucje UE muszą być dobrze przygotowane.

| (2) | Incydent cybernetyczny może zostać uznany za sytuację kryzysową na szczeblu Unii, jeżeli wywołane nim zakłócenia mają zbyt duży zakres, by państwo członkowskie, w którym doszło do tego incydentu, poradziło sobie z nim w pojedynkę, albo jeżeli dla dwóch lub większej liczby państw członkowskich ma on skutki o tak szerokim zakresie i o tak dużym znaczeniu technicznym lub politycznym, że wymaga on szybkiej koordynacji i reakcji na szczeblu politycznym Unii. |
| --- | --- |

(2)

Incydent cybernetyczny może zostać uznany za sytuację kryzysową na szczeblu Unii, jeżeli wywołane nim zakłócenia mają zbyt duży zakres, by państwo członkowskie, w którym doszło do tego incydentu, poradziło sobie z nim w pojedynkę, albo jeżeli dla dwóch lub większej liczby państw członkowskich ma on skutki o tak szerokim zakresie i o tak dużym znaczeniu technicznym lub politycznym, że wymaga on szybkiej koordynacji i reakcji na szczeblu politycznym Unii.

| (3) | Incydenty cybernetyczne mogą doprowadzić do kryzysu na szerszą skalę, odbijającego się negatywnie na sektorach działalności niezwiązanych z siecią i systemami informatycznymi ani z sieciami łączności; każda właściwa reakcja musi opierać się na ograniczających zagrożenie działaniach zarówno w domenie cyfrowej, jak i poza nią. |
| --- | --- |

(3)

Incydenty cybernetyczne mogą doprowadzić do kryzysu na szerszą skalę, odbijającego się negatywnie na sektorach działalności niezwiązanych z siecią i systemami informatycznymi ani z sieciami łączności; każda właściwa reakcja musi opierać się na ograniczających zagrożenie działaniach zarówno w domenie cyfrowej, jak i poza nią.

| (4) | Incydenty cybernetyczne są nieprzewidywalne, często pojawiają się i rozwijają w bardzo krótkim czasie, w związku z tym dotknięte ich skutkami podmioty i jednostki odpowiadające za reagowanie na incydenty i ograniczanie ich skutków muszą koordynować swoje działania w trybie pilnym. Ponadto incydenty cybernetyczne często nie są ograniczone do konkretnego obszaru geograficznego i mogą występować jednocześnie lub rozprzestrzeniać się błyskawicznie w wielu państwach. |
| --- | --- |

(4)

Incydenty cybernetyczne są nieprzewidywalne, często pojawiają się i rozwijają w bardzo krótkim czasie, w związku z tym dotknięte ich skutkami podmioty i jednostki odpowiadające za reagowanie na incydenty i ograniczanie ich skutków muszą koordynować swoje działania w trybie pilnym. Ponadto incydenty cybernetyczne często nie są ograniczone do konkretnego obszaru geograficznego i mogą występować jednocześnie lub rozprzestrzeniać się błyskawicznie w wielu państwach.

| (5) | Skuteczne reagowanie na szczeblu UE na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę wymaga szybkiej i skutecznej współpracy między wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami, a podstawowym warunkiem skutecznej reakcji jest gotowość i zdolności poszczególnych państw członkowskich do podejmowania określonych działań, a także skoordynowane wspólne działanie wspierane zdolnościami na szczeblu unijnym. Szybkie i skuteczne reagowanie na incydenty uzależnione jest więc od istnienia wcześniej ustanowionych i, w miarę możliwości, dobrze przećwiczonych procedur i mechanizmów współpracy, w których kluczowe podmioty na szczeblu krajowym i unijnym mają jasno określone role i obowiązki. |
| --- | --- |

(5)

Skuteczne reagowanie na szczeblu UE na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę wymaga szybkiej i skutecznej współpracy między wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami, a podstawowym warunkiem skutecznej reakcji jest gotowość i zdolności poszczególnych państw członkowskich do podejmowania określonych działań, a także skoordynowane wspólne działanie wspierane zdolnościami na szczeblu unijnym. Szybkie i skuteczne reagowanie na incydenty uzależnione jest więc od istnienia wcześniej ustanowionych i, w miarę możliwości, dobrze przećwiczonych procedur i mechanizmów współpracy, w których kluczowe podmioty na szczeblu krajowym i unijnym mają jasno określone role i obowiązki.

| (6) | W konkluzjach (1) w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury teleinformatycznej z dnia 27 maja 2011 r. Rada wezwała państwa członkowskie UE, aby wzmocniły wzajemną współpracę „i przyczyniły się, na podstawie doświadczeń i wyników krajowych w zakresie zarządzania kryzysowego oraz we współpracy z ENISA, do opracowania europejskich mechanizmów współpracy na wypadek incydentu cybernetycznego, które zostaną przetestowane w ramach następnego ćwiczenia Cyber Europe w 2012 roku”. |
| --- | --- |

(6)

W konkluzjach (1) w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury teleinformatycznej z dnia 27 maja 2011 r. Rada wezwała państwa członkowskie UE, aby wzmocniły wzajemną współpracę „i przyczyniły się, na podstawie doświadczeń i wyników krajowych w zakresie zarządzania kryzysowego oraz we współpracy z ENISA, do opracowania europejskich mechanizmów współpracy na wypadek incydentu cybernetycznego, które zostaną przetestowane w ramach następnego ćwiczenia Cyber Europe w 2012 roku”.

| (7) | W komunikacie z 2016 r. „Wzmacnianie europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego” (2) zachęcono państwa członkowskie do maksymalnego wykorzystania mechanizmów współpracy ustanowionych dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji (3) oraz do zacieśnienia współpracy transgranicznej związanej z gotowością na wypadek incydentu cybernetycznego na dużą skalę. Dodano w nim, że skoordynowane podejście do współpracy w sytuacjach kryzysowych pomiędzy różnymi elementami ekosystemu cybernetycznego, które należałoby określić w planie działania, zwiększyłoby stopień gotowości, a taki plan działania powinien również zapewniać synergię i spójność z istniejącymi mechanizmami zarządzania kryzysowego. |
| --- | --- |

(7)

W komunikacie z 2016 r. „Wzmacnianie europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego” (2) zachęcono państwa członkowskie do maksymalnego wykorzystania mechanizmów współpracy ustanowionych dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji (3) oraz do zacieśnienia współpracy transgranicznej związanej z gotowością na wypadek incydentu cybernetycznego na dużą skalę. Dodano w nim, że skoordynowane podejście do współpracy w sytuacjach kryzysowych pomiędzy różnymi elementami ekosystemu cybernetycznego, które należałoby określić w planie działania, zwiększyłoby stopień gotowości, a taki plan działania powinien również zapewniać synergię i spójność z istniejącymi mechanizmami zarządzania kryzysowego.

| (8) | W konkluzjach Rady (4) dotyczących wspomnianego wyżej komunikatu państwa członkowskie wezwały Komisję do przedłożenia takiego planu (projektu) współpracy do rozważenia przez podmioty działające na podstawie dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji i inne zainteresowane strony. We wspomnianej dyrektywie nie określono jednak ram współpracy unijnej w przypadku incydentów i kryzysów cybernetycznych na dużą skalę. |
| --- | --- |

(8)

W konkluzjach Rady (4) dotyczących wspomnianego wyżej komunikatu państwa członkowskie wezwały Komisję do przedłożenia takiego planu (projektu) współpracy do rozważenia przez podmioty działające na podstawie dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji i inne zainteresowane strony. We wspomnianej dyrektywie nie określono jednak ram współpracy unijnej w przypadku incydentów i kryzysów cybernetycznych na dużą skalę.

| (9) | Komisja zasięgnęła opinii państw członkowskich w ramach dwóch odrębnych warsztatów konsultacyjnych, które odbyły się w dniach 5 kwietnia i 4 lipca 2017 r. w Brukseli z udziałem przedstawicieli zespołów reagowania na incydenty komputerowe (CSIRT) z państw członkowskich, grupy współpracy powołanej dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz działającej w Radzie Horyzontalnej Grupy Roboczej ds. Cyberprzestrzeni, jak również przedstawicieli Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ), ENISA, działu EC3 w Europolu i Sekretariatu Generalnego Rady (SGR). |
| --- | --- |

(9)

Komisja zasięgnęła opinii państw członkowskich w ramach dwóch odrębnych warsztatów konsultacyjnych, które odbyły się w dniach 5 kwietnia i 4 lipca 2017 r. w Brukseli z udziałem przedstawicieli zespołów reagowania na incydenty komputerowe (CSIRT) z państw członkowskich, grupy współpracy powołanej dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz działającej w Radzie Horyzontalnej Grupy Roboczej ds. Cyberprzestrzeni, jak również przedstawicieli Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ), ENISA, działu EC3 w Europolu i Sekretariatu Generalnego Rady (SGR).

| (10) | Obecny plan działania na rzecz skoordynowanego reagowania na szczeblu unijnym na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę, załączony do niniejszego zalecenia, jest rezultatem wspomnianych konsultacji i stanowi uzupełnienie komunikatu „Wzmacnianie europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego”. |
| --- | --- |

(10)

Obecny plan działania na rzecz skoordynowanego reagowania na szczeblu unijnym na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę, załączony do niniejszego zalecenia, jest rezultatem wspomnianych konsultacji i stanowi uzupełnienie komunikatu „Wzmacnianie europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego”.

| (11) | W planie tym określono i opisano cele i tryby współpracy między państwami członkowskimi UE a unijnymi instytucjami, organami, jednostkami organizacyjnymi i agencjami (zwanymi dalej „instytucjami unijnymi”) przy reagowaniu na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę, a także sposoby pełnego wykorzystania w istniejących mechanizmach zarządzania kryzysowego istniejących podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo cybernetyczne na szczeblu unijnym. |
| --- | --- |

(11)

W planie tym określono i opisano cele i tryby współpracy między państwami członkowskimi UE a unijnymi instytucjami, organami, jednostkami organizacyjnymi i agencjami (zwanymi dalej „instytucjami unijnymi”) przy reagowaniu na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę, a także sposoby pełnego wykorzystania w istniejących mechanizmach zarządzania kryzysowego istniejących podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo cybernetyczne na szczeblu unijnym.

| (12) | W przypadku kryzysu cybernetycznego w rozumieniu motywu 2 koordynacja reakcji na szczeblu politycznym Unii w Radzie oparta zostanie na zintegrowanych uzgodnieniach UE dotyczących reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (5) (ang. Integrated Political Crisis Response, IPCR); Komisja będzie korzystać z mechanizmu ARGUS (6) służącego do koordynacji działań na wysokim szczeblu w przypadku kryzysów międzysektorowych. Jeżeli sytuacja kryzysowa wiąże się z istotnymi kwestiami z zakresu polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), uruchomiony zostanie mechanizm reagowania kryzysowego (ang. Crisis Response Mechanism, CRM) (6) Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). |
| --- | --- |

(12)

W przypadku kryzysu cybernetycznego w rozumieniu motywu 2 koordynacja reakcji na szczeblu politycznym Unii w Radzie oparta zostanie na zintegrowanych uzgodnieniach UE dotyczących reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (5) (ang. Integrated Political Crisis Response, IPCR); Komisja będzie korzystać z mechanizmu ARGUS (6) służącego do koordynacji działań na wysokim szczeblu w przypadku kryzysów międzysektorowych. Jeżeli sytuacja kryzysowa wiąże się z istotnymi kwestiami z zakresu polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), uruchomiony zostanie mechanizm reagowania kryzysowego (ang. Crisis Response Mechanism, CRM) (6) Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ).

| (13) | W pewnych obszarach w sektorowych mechanizmach zarządzania kryzysowego na szczeblu UE przewidziano współpracę w przypadku incydentów lub kryzysów cybernetycznych. Na przykład w ramach Europejskiego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) w decyzji Rady 2014/496/WPZiB (7) określono już role przydzielone Radzie, Wysokiemu Przedstawicielowi, Komisji, Agencji Europejskiego GNSS i państwom członkowskim w łańcuchu odpowiedzialności operacyjnej ustanowionym na potrzeby reagowania na zagrożenia dla Unii, państw członkowskich lub GNSS, w tym zagrożenie stwarzane przez ataki cybernetyczne. W związku z tym niniejsze zalecenie nie powinno naruszać funkcjonowania takich mechanizmów. |
| --- | --- |

(13)

W pewnych obszarach w sektorowych mechanizmach zarządzania kryzysowego na szczeblu UE przewidziano współpracę w przypadku incydentów lub kryzysów cybernetycznych. Na przykład w ramach Europejskiego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) w decyzji Rady 2014/496/WPZiB (7) określono już role przydzielone Radzie, Wysokiemu Przedstawicielowi, Komisji, Agencji Europejskiego GNSS i państwom członkowskim w łańcuchu odpowiedzialności operacyjnej ustanowionym na potrzeby reagowania na zagrożenia dla Unii, państw członkowskich lub GNSS, w tym zagrożenie stwarzane przez ataki cybernetyczne. W związku z tym niniejsze zalecenie nie powinno naruszać funkcjonowania takich mechanizmów.

| (14) | Odpowiedzialność za reagowanie na incydenty lub kryzysy cybernetyczne na dużą skalę spoczywa w pierwszej kolejności na państwach członkowskich nimi dotkniętych. Komisja, Wysoki Przedstawiciel i inne instytucje lub służby unijne odgrywają jednak ważną rolę, wynikającą z prawa Unii lub z faktu, że incydenty i kryzysy cybernetyczne mogą mieć negatywne skutki dla wszystkich sektorów działalności gospodarczej w ramach jednolitego rynku, dla bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych Unii, a także dla samych instytucji. |
| --- | --- |

(14)

Odpowiedzialność za reagowanie na incydenty lub kryzysy cybernetyczne na dużą skalę spoczywa w pierwszej kolejności na państwach członkowskich nimi dotkniętych. Komisja, Wysoki Przedstawiciel i inne instytucje lub służby unijne odgrywają jednak ważną rolę, wynikającą z prawa Unii lub z faktu, że incydenty i kryzysy cybernetyczne mogą mieć negatywne skutki dla wszystkich sektorów działalności gospodarczej w ramach jednolitego rynku, dla bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych Unii, a także dla samych instytucji.

| (15) | Na szczeblu UE do głównych podmiotów zaangażowanych w reagowanie na kryzysy cybernetyczne należą nowe struktury i mechanizmy ustanowione na podstawie dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, a mianowicie sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (CSIRT) oraz stosowne agencje i jednostki organizacyjne, tj. Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością w Europolu (Europol/EC3), Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN), Dyrekcja ds. Wywiadu w Sztabie Wojskowym UE (EUMS INT) oraz Centrum Sytuacyjne (SITROOM), działające wspólnie jako SIAC (pojedyncza komórka analiz wywiadowczych), a ponadto komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych (działająca przy INTCEN), zespół reagowania na incydenty komputerowe w instytucjach i agencjach UE (CERT-UE) oraz Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego działające w Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

(15)

Na szczeblu UE do głównych podmiotów zaangażowanych w reagowanie na kryzysy cybernetyczne należą nowe struktury i mechanizmy ustanowione na podstawie dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, a mianowicie sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (CSIRT) oraz stosowne agencje i jednostki organizacyjne, tj. Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością w Europolu (Europol/EC3), Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN), Dyrekcja ds. Wywiadu w Sztabie Wojskowym UE (EUMS INT) oraz Centrum Sytuacyjne (SITROOM), działające wspólnie jako SIAC (pojedyncza komórka analiz wywiadowczych), a ponadto komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych (działająca przy INTCEN), zespół reagowania na incydenty komputerowe w instytucjach i agencjach UE (CERT-UE) oraz Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego działające w Komisji Europejskiej.

| (16) | Współpraca państw członkowskich w zakresie reagowania na incydenty cybernetyczne na poziomie technicznym prowadzona jest za pośrednictwem sieci CSIRT ustanowionej dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji. ENISA zapewnia tej sieci obsługę sekretariatu i aktywnie wspiera współpracę między poszczególnymi zespołami CSIRT. Krajowe CSIRT oraz CERT-UE podejmują współpracę i wymieniają się informacjami na zasadzie dobrowolności, w tym, w razie potrzeby, przy reagowaniu na incydenty cybernetyczne mające negatywne skutki dla jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby. Na wniosek przedstawiciela CSIRT jednego z państw członkowskich mogą one omówić oraz, w miarę możliwości, ustalić sposób skoordynowanej reakcji na incydent, który wykryto na obszarze jurysdykcji tego państwa członkowskiego. Odnośne procedury zostaną określone w standardowych procedurach operacyjnych (SOP) (8) sieci CSIRT. |
| --- | --- |

(16)

Współpraca państw członkowskich w zakresie reagowania na incydenty cybernetyczne na poziomie technicznym prowadzona jest za pośrednictwem sieci CSIRT ustanowionej dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji. ENISA zapewnia tej sieci obsługę sekretariatu i aktywnie wspiera współpracę między poszczególnymi zespołami CSIRT. Krajowe CSIRT oraz CERT-UE podejmują współpracę i wymieniają się informacjami na zasadzie dobrowolności, w tym, w razie potrzeby, przy reagowaniu na incydenty cybernetyczne mające negatywne skutki dla jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby. Na wniosek przedstawiciela CSIRT jednego z państw członkowskich mogą one omówić oraz, w miarę możliwości, ustalić sposób skoordynowanej reakcji na incydent, który wykryto na obszarze jurysdykcji tego państwa członkowskiego. Odnośne procedury zostaną określone w standardowych procedurach operacyjnych (SOP) (8) sieci CSIRT.

| (17) | Do zadań sieci CSIRT należy również omawianie, analizowanie i określanie dalszych form współpracy operacyjnej, w tym kwestii związanych z kategoriami zagrożeń i incydentów, wczesnym ostrzeganiem, wzajemną pomocą oraz zasadami i trybami koordynacji, w przypadku gdy państwa członkowskie podejmują działania w reakcji na transgraniczne zagrożenia i incydenty. |
| --- | --- |

(17)

Do zadań sieci CSIRT należy również omawianie, analizowanie i określanie dalszych form współpracy operacyjnej, w tym kwestii związanych z kategoriami zagrożeń i incydentów, wczesnym ostrzeganiem, wzajemną pomocą oraz zasadami i trybami koordynacji, w przypadku gdy państwa członkowskie podejmują działania w reakcji na transgraniczne zagrożenia i incydenty.

| (18) | Zadaniem grupy współpracy, powołanej na mocy art. 11 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, jest udzielanie strategicznych wskazówek dotyczących działalności sieci CSIRT oraz omawianie zdolności i gotowości państw członkowskich, a także, na zasadzie dobrowolności, ocena krajowych strategii w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych oraz skuteczności CSIRT oraz wskazywanie najlepszych praktyk. |
| --- | --- |

(18)

Zadaniem grupy współpracy, powołanej na mocy art. 11 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, jest udzielanie strategicznych wskazówek dotyczących działalności sieci CSIRT oraz omawianie zdolności i gotowości państw członkowskich, a także, na zasadzie dobrowolności, ocena krajowych strategii w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych oraz skuteczności CSIRT oraz wskazywanie najlepszych praktyk.

| (19) | Osobnym obszarem prac prowadzonych przez grupę współpracy są wytyczne w zakresie zgłaszania incydentów, zgodnie z art. 14 ust. 7 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, dotyczące okoliczności, w których operatorzy usług kluczowych są zobowiązani do zgłaszania incydentów zgodnie z art. 14 ust. 3, oraz formatu i procedury takich zgłoszeń (9). |
| --- | --- |

(19)

Osobnym obszarem prac prowadzonych przez grupę współpracy są wytyczne w zakresie zgłaszania incydentów, zgodnie z art. 14 ust. 7 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, dotyczące okoliczności, w których operatorzy usług kluczowych są zobowiązani do zgłaszania incydentów zgodnie z art. 14 ust. 3, oraz formatu i procedury takich zgłoszeń (9).

| (20) | Orientowanie się w czasie rzeczywistym w sytuacji, podejmowanym ryzyku i w zagrożeniach oraz ich zrozumienie, uzyskane dzięki zgłoszeniom, ocenom, badaniom, dochodzeniom i analizom, jest niezbędne do podejmowania świadomych decyzji. Taka orientacja sytuacyjna – u wszystkich zainteresowanych stron – ma kluczowe znaczenie w zapewnianiu skutecznej i skoordynowanej reakcji. Orientacja sytuacyjna obejmuje informacje zarówno o przyczynach, jak i skutkach oraz źródle incydentu. Powszechnie przyjmuje się, że taką orientację można osiągnąć tylko w drodze wymiany i udostępniania przez zainteresowane strony informacji w odpowiednim formacie, przy użyciu wspólnej taksonomii do opisu incydentu oraz w sposób zapewniający odpowiedni poziom bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(20)

Orientowanie się w czasie rzeczywistym w sytuacji, podejmowanym ryzyku i w zagrożeniach oraz ich zrozumienie, uzyskane dzięki zgłoszeniom, ocenom, badaniom, dochodzeniom i analizom, jest niezbędne do podejmowania świadomych decyzji. Taka orientacja sytuacyjna – u wszystkich zainteresowanych stron – ma kluczowe znaczenie w zapewnianiu skutecznej i skoordynowanej reakcji. Orientacja sytuacyjna obejmuje informacje zarówno o przyczynach, jak i skutkach oraz źródle incydentu. Powszechnie przyjmuje się, że taką orientację można osiągnąć tylko w drodze wymiany i udostępniania przez zainteresowane strony informacji w odpowiednim formacie, przy użyciu wspólnej taksonomii do opisu incydentu oraz w sposób zapewniający odpowiedni poziom bezpieczeństwa.

| (21) | Reagowanie na incydenty cybernetyczne może przybierać różne formy, począwszy od określenia środków technicznych, mogących polegać na wspólnej analizie technicznych przyczyn incydentu (np. analizie złośliwego oprogramowania) przez dwa podmioty lub większą ich liczbę, lub określenia sposobów, za pomocą których organizacje mogą sprawdzić, czy padły ofiarami incydentu (np. oznaki naruszenia integralności systemu), po decyzje operacyjne dotyczące stosowania takich środków oraz – na szczeblu politycznym – decyzje o wykorzystaniu innych instrumentów, takich jak ramy wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne (10) lub unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym (11), w zależności od charakteru incydentu. |
| --- | --- |

(21)

Reagowanie na incydenty cybernetyczne może przybierać różne formy, począwszy od określenia środków technicznych, mogących polegać na wspólnej analizie technicznych przyczyn incydentu (np. analizie złośliwego oprogramowania) przez dwa podmioty lub większą ich liczbę, lub określenia sposobów, za pomocą których organizacje mogą sprawdzić, czy padły ofiarami incydentu (np. oznaki naruszenia integralności systemu), po decyzje operacyjne dotyczące stosowania takich środków oraz – na szczeblu politycznym – decyzje o wykorzystaniu innych instrumentów, takich jak ramy wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne (10) lub unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym (11), w zależności od charakteru incydentu.

| (22) | Zaufanie europejskich obywateli i przedsiębiorstw do usług cyfrowych ma kluczowe znaczenie dla dynamicznie rozwijającego się jednolitego rynku cyfrowego. W związku z tym komunikacja podczas sytuacji kryzysowej odgrywa szczególnie ważną rolę w ograniczaniu negatywnych skutków incydentów i kryzysów cybernetycznych. Komunikację można również wykorzystać w ramach wspólnej reakcji dyplomatycznej jako środek wpływania na zachowania (potencjalnych) sprawców działających z terytorium państw trzecich. Uspójnienie informacji publikowanych w celu ograniczenia negatywnych skutków incydentów i kryzysów cybernetycznych z informacjami publikowanymi w celu wywierania wpływu na sprawców ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia skuteczności reakcji politycznej. |
| --- | --- |

(22)

Zaufanie europejskich obywateli i przedsiębiorstw do usług cyfrowych ma kluczowe znaczenie dla dynamicznie rozwijającego się jednolitego rynku cyfrowego. W związku z tym komunikacja podczas sytuacji kryzysowej odgrywa szczególnie ważną rolę w ograniczaniu negatywnych skutków incydentów i kryzysów cybernetycznych. Komunikację można również wykorzystać w ramach wspólnej reakcji dyplomatycznej jako środek wpływania na zachowania (potencjalnych) sprawców działających z terytorium państw trzecich. Uspójnienie informacji publikowanych w celu ograniczenia negatywnych skutków incydentów i kryzysów cybernetycznych z informacjami publikowanymi w celu wywierania wpływu na sprawców ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia skuteczności reakcji politycznej.

| (23) | Informowanie obywateli o tym, w jaki sposób mogą ograniczyć negatywne skutki danego incydentu na poziomie indywidualnego użytkownika bądź organizacji (na przykład poprzez aktualizację oprogramowania lub podjęcie działań uzupełniających w celu uniknięcia zagrożenia) może być skutecznym środkiem ograniczania szkodliwości incydentu lub kryzysu cybernetycznego na dużą skalę. |
| --- | --- |

(23)

Informowanie obywateli o tym, w jaki sposób mogą ograniczyć negatywne skutki danego incydentu na poziomie indywidualnego użytkownika bądź organizacji (na przykład poprzez aktualizację oprogramowania lub podjęcie działań uzupełniających w celu uniknięcia zagrożenia) może być skutecznym środkiem ograniczania szkodliwości incydentu lub kryzysu cybernetycznego na dużą skalę.

| (24) | Komisja, korzystając z infrastruktury usług cyfrowych w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, tworzy mechanizm w postaci platformy usług podstawowych, którą nazwano MeliCERTes, służący współpracy między CSIRT uczestniczących państw członkowskich, w celu poprawy poziomu ich gotowości, udoskonalenia ich współdziałania i reakcji na pojawiające się zagrożenia i incydenty cybernetyczne. Komisja, w drodze konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków o przyznanie dotacji ze środków instrumentu „Łącząc Europę”, współfinansuje CSIRT w państwach członkowskich, aby zwiększyć ich zdolności operacyjne na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

(24)

Komisja, korzystając z infrastruktury usług cyfrowych w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, tworzy mechanizm w postaci platformy usług podstawowych, którą nazwano MeliCERTes, służący współpracy między CSIRT uczestniczących państw członkowskich, w celu poprawy poziomu ich gotowości, udoskonalenia ich współdziałania i reakcji na pojawiające się zagrożenia i incydenty cybernetyczne. Komisja, w drodze konkurencyjnych zaproszeń do składania wniosków o przyznanie dotacji ze środków instrumentu „Łącząc Europę”, współfinansuje CSIRT w państwach członkowskich, aby zwiększyć ich zdolności operacyjne na szczeblu krajowym.

| (25) | Ćwiczenia w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego na szczeblu UE są niezbędne do stymulowania i poprawy współpracy między państwami członkowskimi a sektorem prywatnym. W tym celu od 2010 r. ENISA organizuje regularnie ćwiczenia w zakresie incydentów cybernetycznych na skalę ogólnoeuropejską („Cyber Europe”). |
| --- | --- |

(25)

Ćwiczenia w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego na szczeblu UE są niezbędne do stymulowania i poprawy współpracy między państwami członkowskimi a sektorem prywatnym. W tym celu od 2010 r. ENISA organizuje regularnie ćwiczenia w zakresie incydentów cybernetycznych na skalę ogólnoeuropejską („Cyber Europe”).

| (26) | W konkluzjach Rady (12) w sprawie realizacji wspólnej deklaracji przewodniczącego Rady Europejskiej, przewodniczącego Komisji Europejskiej i Sekretarza Generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego zaapelowano o wzmocnienie współpracy w zakresie ćwiczeń w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego poprzez wzajemny udział pracowników w odpowiednich ćwiczeniach, w tym w szczególności ćwiczeniach „Cyber Coalition” oraz „Cyber Europe”. |
| --- | --- |

(26)

W konkluzjach Rady (12) w sprawie realizacji wspólnej deklaracji przewodniczącego Rady Europejskiej, przewodniczącego Komisji Europejskiej i Sekretarza Generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego zaapelowano o wzmocnienie współpracy w zakresie ćwiczeń w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego poprzez wzajemny udział pracowników w odpowiednich ćwiczeniach, w tym w szczególności ćwiczeniach „Cyber Coalition” oraz „Cyber Europe”.

| (27) | Stale zmieniający się obraz zagrożeń i niedawne incydenty cybernetyczne są oznaką rosnącego ryzyka, na jakie narażona jest Unia, państwa członkowskie powinny zatem bez dalszych opóźnień, a w każdym razie przed końcem 2018 r., podjąć działania w oparciu o niniejsze zalecenie, |
| --- | --- |

(27)

Stale zmieniający się obraz zagrożeń i niedawne incydenty cybernetyczne są oznaką rosnącego ryzyka, na jakie narażona jest Unia, państwa członkowskie powinny zatem bez dalszych opóźnień, a w każdym razie przed końcem 2018 r., podjąć działania w oparciu o niniejsze zalecenie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

| 1. | Państwa członkowskie i instytucje unijne powinny ustanowić unijne ramy reagowania w sytuacji kryzysu cybernetycznego, obejmujące cele i tryby współpracy przedstawione w planie działania, z uwzględnieniem określonych w nim zasad przewodnich. |
| --- | --- |

1.

| 2. | W unijnych ramach reagowania w sytuacji kryzysu cybernetycznego należy w szczególności określić właściwe podmioty, instytucje unijne i organy państw członkowskich, na wszystkich niezbędnych poziomach – technicznym, operacyjnym, strategicznym/politycznym – oraz opracować, w stosownych przypadkach, standardowe procedury operacyjne zawierające opis trybu współpracy tych podmiotów w ramach unijnych mechanizmów zarządzania kryzysowego. Należy położyć nacisk na umożliwienie wymiany informacji bez zbędnej zwłoki i koordynowanie reakcji w obliczu incydentów i kryzysów cybernetycznych na dużą skalę. |
| --- | --- |

2.

| 3. | W tym celu właściwe organy państw członkowskich powinny wspólnie wypracować dalsze szczegóły protokołów wymiany informacji i współpracy. Grupa współpracy powinna dzielić się doświadczeniami w tych kwestiach z odpowiednimi instytucjami unijnymi. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Państwa członkowskie powinny zapewnić, by ich krajowe mechanizmy zarządzania kryzysowego umożliwiały adekwatną reakcję na incydent cybernetyczny, jak również by określono w nich procedury konieczne do umożliwienia współpracy na szczeblu UE w oparciu o ramy unijne. |
| --- | --- |

4.

| 5. | W odniesieniu do istniejących unijnych mechanizmów zarządzania kryzysowego, zgodnie z planem działania, państwa członkowskie, wraz ze służbami Komisji i ESDZ, powinny określić praktyczne wytyczne wdrożeniowe, dotyczące zintegrowania krajowych podmiotów i procedur zarządzania kryzysowego i bezpieczeństwa cybernetycznego z istniejącymi unijnymi mechanizmami zarządzania kryzysowego, a mianowicie IPCR i mechanizmem reagowania kryzysowego ESDZ. Państwa członkowskie powinny w szczególności zapewnić utworzenie odpowiednich struktur umożliwiających skuteczny przepływ informacji między swoimi krajowymi organami zarządzania kryzysowego a swoimi przedstawicielami na szczeblu UE, zaangażowanymi w funkcjonowanie unijnych mechanizmów kryzysowych. |
| --- | --- |

5.

| 6. | Państwa członkowskie powinny w pełni wykorzystywać możliwości, jakie oferuje program infrastruktury usług cyfrowych (DSI) w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, a także współpracować z Komisją w celu zapewnienia, by mechanizm współpracy w postaci platformy usług podstawowych, obecnie w opracowaniu, zapewniał niezbędne funkcje i spełniał wymogi w zakresie współpracy, również podczas kryzysów cybernetycznych. |
| --- | --- |

6.

| 7. | Państwa członkowskie – przy wsparciu ENISA, a także w oparciu o wcześniejsze prace w tej dziedzinie – powinny współpracować przy opracowywaniu i przyjmowaniu wspólnej taksonomii i wzoru raportów sytuacyjnych na potrzeby opisu technicznych przyczyn i skutków incydentów cybernetycznych, aby dalej zacieśniać swoją współpracę techniczną i operacyjną w sytuacjach kryzysowych. Państwa członkowskie powinny zatem uwzględnić prowadzone przez grupę współpracy bieżące prace nad wytycznymi w zakresie zgłaszania incydentów, a w szczególności aspekty dotyczące formatów zgłoszeń krajowych. |
| --- | --- |

7.

| 8. | Procedury określone we wspomnianych ramach powinny być testowane i w razie konieczności zmieniane w następstwie nowych doświadczeń zdobywanych przez państwa członkowskie w wyniku ich uczestnictwa w krajowych, regionalnych i unijnych inicjatywach, jak również ćwiczeniach z zakresu dyplomacji cyfrowej oraz ćwiczeniach NATO w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego. W szczególności procedury te powinny być przedmiotem testów w kontekście ćwiczeń „Cyber Europe” organizowanych przez ENISA. Ćwiczenia „Cyber Europe” 2018 będą stanowić pierwszą tego rodzaju okazję. |
| --- | --- |

8.

| 9. | Państwa członkowskie i instytucje unijne powinny regularnie ćwiczyć w skali krajowej i ogólnoeuropejskiej swoją reakcję na incydenty i kryzysy cybernetyczne na dużą skalę, w tym, w razie potrzeby, swoją odpowiedź polityczną, również przy zaangażowaniu, w stosownych przypadkach, podmiotów z sektora prywatnego. |
| --- | --- |

9.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 września 2017 r.

W imieniu Komisji

Mariya GABRIEL

Członek Komisji

---

(1)  Konkluzje Rady w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury teleinformatycznej „Osiągnięcia i dalsze działania na rzecz globalnego bezpieczeństwa cyberprzestrzeni”, dokument 10299/11, Bruksela, 27 maja 2011 r.

1

(2)  COM(2016) 410 final z dnia 5 lipca 2016 r.

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1)..

3

(4)  Dokument 14540/16 z dnia 15 listopada 2016 r.

4

(5)  Więcej informacji na ten temat podano w sekcji 3.1 dodatku dotyczącego zarządzania kryzysowego, mechanizmów współpracy i podmiotów na szczeblu UE.

5

(6)  
  Ibidem.

6

Ibidem

(7)  Decyzja Rady 2014/496/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie aspektów wdrażania, działania i użytkowania europejskiego globalnego systemu nawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej (Dz.U. L 219 z 25.7.2014, s. 53).

7

(8)  W opracowaniu; oczekuje się, że zostaną przyjęte do końca 2017 r.

8

(9)  Wytyczne te mają zostać opracowane do końca 2017 r.

9

(10)  Konkluzje Rady w sprawie ram wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne („zestaw narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”), dokument 9916/17.

10

(11)  Wspólny dokument roboczy służb „Unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym” („Unijny podręcznik taktyczny”), SWD(2016) 227 final z dnia 5 lipca 2016 r.

11

(12)  Dokument 15283/16 z dnia 6 grudnia 2016 r.

12

---

ZAŁĄCZNIK

Plan skoordynowanego reagowania na wypadek wystąpienia transgranicznych incydentów cybernetycznych na dużą skalę i kryzysów cybernetycznych

WPROWADZENIE

Niniejszy plan ma zastosowanie w przypadku wystąpienia incydentów cybernetycznych, które powodują zakłócenia na skalę zbyt szeroką, aby dotknięte nimi państwo członkowskie zdołało się z nimi samodzielnie uporać, lub które dotykają co najmniej dwóch państw członkowskich bądź instytucji unijnych i mają tak szeroko zakrojony i znaczący wpływ o charakterze technicznym bądź politycznym, że wymagają terminowej koordynacji działań i reakcji na unijnym poziomie politycznym.

Incydenty cybernetyczne na tak dużą skalę uważa się za „kryzysy cybernetyczne”.

W przypadku ogólnounijnej sytuacji kryzysowej z elementami zagrożenia cybernetycznego koordynacją reakcji na unijnym poziomie politycznym zajmuje się Rada, która korzysta ze zintegrowanych uzgodnień UE dotyczących reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR).

W obrębie Komisji koordynacja przebiega zgodnie z systemem wczesnego ostrzegania ARGUS.

Jeżeli sytuacja kryzysowa obejmuje istotny wymiar polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, uruchamia się mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ.

W niniejszym planie opisano, w jaki sposób należy w pełni wykorzystać te ugruntowane mechanizmy zarządzania kryzysowego w ramach istniejących jednostek zajmujących się bezpieczeństwem cybernetycznym na szczeblu unijnym i mechanizmy współpracy między państwami członkowskimi.

W ten sposób w planie działania uwzględniono szereg zasad przewodnich (zasady: proporcjonalności, pomocniczości, komplementarności i poufności informacji), przedstawiono zasadnicze cele współpracy (skuteczne reagowanie, wspólna orientacja sytuacyjna, informowanie społeczeństwa) na trzech poziomach (strategicznym i politycznym, operacyjnym i technicznym), mechanizmy i zaangażowane podmioty oraz działania niezbędne do osiągnięcia wspomnianych celów zasadniczych.

W projekcie nie uwzględniono w pełni pełnego cyklu zarządzania kryzysowego (zapobieganie/ograniczanie skutków, przygotowanie, reagowanie, odbudowa), lecz skupiono się na reagowaniu. Niektóre działania, zwłaszcza związane z uzyskaniem wspólnej orientacji sytuacyjnej, zostały jednak wzięte pod uwagę.

Należy również zauważyć, że incydenty cybernetyczne mogą być źródłem lub częścią większych kryzysów, uderzających w inne sektory. Z uwagi na fakt, iż można się spodziewać, że skutki większości kryzysów cybernetycznych objawią się w świecie fizycznym, każde właściwe reagowanie musi być oparte na działaniach ograniczających skutki w sferze cybernetycznej i niecybernetycznej. Działania w odpowiedzi na kryzys cybernetyczny należy koordynować z innymi mechanizmami zarządzania kryzysowego na szczeblu unijnym, krajowym lub sektorowym.

Plan działania nie zastępuje też i nie powinien naruszać istniejących mechanizmów sektorowych lub mechanizmów, ustaleń bądź instrumentów związanych z określonymi obszarami polityki, takimi jak ustanowione w odniesieniu do programu Europejskiego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) (1).

Zasady przewodnie

W pracy na rzecz osiągnięcia celów, określaniu niezbędnych działań i przypisywaniu ról oraz zakresu odpowiedzialności odnośnym podmiotom lub mechanizmom zastosowano następujące zasady przewodnie, których należy zatem przestrzegać przy przygotowywaniu przyszłych wytycznych wykonawczych.

Proporcjonalność: Przeważająca większość incydentów cybernetycznych uderzających w państwa członkowskie mieści się w kategorii znacznie niższej niż wszystko, co mogłoby zostać uznane za kryzys na szczeblu krajowym, nie mówiąc już o szczeblu europejskim. Podstawą współpracy państw członkowskich w odpowiedzi na tego rodzaju incydenty jest sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (CSIRT) ustanowiona dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji (2). Krajowe zespoły współpracują i wymieniają się informacjami na zasadzie dobrowolności i codziennie, w razie potrzeby, reagując na incydenty cybernetyczne, które uderzają w co najmniej jedno państwo członkowskie, zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi (SPO) sieci CSIRT. Dlatego w planie należy w pełni wykorzystywać te standardowe procedury i uwzględnić w nim wszelkie dodatkowe konkretne działania odnoszące się do kryzysu cybernetycznego.

Pomocniczość: Zasada pomocniczości ma kluczowe znaczenie. Na państwach członkowskich spoczywa główna odpowiedzialność za reagowanie w przypadku uderzających w nie incydentów cybernetycznych na dużą skalę bądź kryzysów cybernetycznych. Komisja, Europejska Służba Działań Zewnętrznych i inne unijne instytucje, urzędy, agencje oraz organy mają jednak do odegrania ważną rolę. Rola ta jest jasno określona w ramach zintegrowanych uzgodnień UE dotyczących reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR), ale wynika również z przepisów prawa unijnego bądź po prostu z faktu, że incydenty i kryzysy cybernetyczne mogą mieć wpływ na wszystkie obszary działalności w obrębie jednolitego rynku, bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych Unii oraz samych instytucji.

Komplementarność: W planie działania w pełni uwzględniono istniejące mechanizmy zarządzania kryzysowego na szczeblu unijnym, a mianowicie zintegrowane uzgodnienia UE dotyczące reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR), system ARGUS, mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ, włączono do niego nowe struktury i mechanizmy ustanowione dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji (dyrektywą NIS), a mianowicie sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (CSIRT), a także stosowne agencje i jednostki organizacyjne, tj. Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością w Europolu (Europol/EC3), Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN), Dyrekcję ds. Wywiadu w Sztabie Wojskowym UE (EUMS INT) oraz Centrum Sytuacyjne (SITROOM) w INTCEN, działające wspólnie jako SIAC (pojedyncza komórka analiz wywiadowczych); komórkę UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych (działającą przy INTCEN); oraz zespół reagowania na incydenty komputerowe w instytucjach, organach i agencjach UE (CERT-UE). Dzięki temu plan powinien również zapewnić, aby ich współdziałanie i współpraca osiągnęły maksymalny poziom komplementarności i możliwie najmniejsze nakładanie się działań.

Poufność informacji: Wszelka wymiana informacji w ramach planu działania musi być zgodna z obowiązującymi zasadami bezpieczeństwa (3), ochrony danych osobowych i kodu poufności TLP (4). Przy wymianie informacji niejawnych, niezależnie od zastosowanego systemu klasyfikacji, należy korzystać z dostępnych akredytowanych narzędzi (5). W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przestrzegane będą mające zastosowanie przepisy unijne, w szczególności ogólne rozporządzenie o ochronie danych (6), dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej (7) oraz rozporządzenie (8)
  „w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych przez instytucje, organy, biura i agencje unijne i swobodnego przepływu tych danych”.

Zasadnicze cele

Współpraca w ramach planu przebiega z uwzględnieniem trzech wspomnianych wyżej poziomów – politycznego, operacyjnego i technicznego. Na każdym z nich współpraca może obejmować zarówno wymianę informacji, jak też wspólne działania, a celem jej jest osiągnięcie poniższych celów zasadniczych.

| — | Umożliwienie skutecznego reagowania: Reagowanie może przybierać różne formy, od wskazania środków technicznych, które mogą dotyczyć co najmniej dwóch jednostek wspólnie badających techniczne przyczyny incydentu (np. analiza złośliwego oprogramowania), lub określenia sposobów, w jaki te organizacje mogą ocenić, czy zostały poszkodowane (np. oznaki naruszenia integralności systemu), do decyzji operacyjnych o zastosowaniu takich środków technicznych oraz – na poziomie politycznym – zadecydowania o uruchomieniu innych instrumentów, takich jak unijne działania dyplomatyczne w odpowiedzi na szkodliwe działania cybernetyczne („zestaw narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”) bądź unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym – w zależności od incydentu. |
| --- | --- |

—

Umożliwienie skutecznego reagowania: Reagowanie może przybierać różne formy, od wskazania środków technicznych, które mogą dotyczyć co najmniej dwóch jednostek wspólnie badających techniczne przyczyny incydentu (np. analiza złośliwego oprogramowania), lub określenia sposobów, w jaki te organizacje mogą ocenić, czy zostały poszkodowane (np. oznaki naruszenia integralności systemu), do decyzji operacyjnych o zastosowaniu takich środków technicznych oraz – na poziomie politycznym – zadecydowania o uruchomieniu innych instrumentów, takich jak unijne działania dyplomatyczne w odpowiedzi na szkodliwe działania cybernetyczne („zestaw narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”) bądź unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym – w zależności od incydentu.

| — | Wspólna orientacja sytuacyjna: Dostatecznie dobre rozumienie wydarzeń w miarę ich rozwoju przez wszystkie odnośne zainteresowane strony na wszystkich trzech poziomach (technicznym, operacyjnym, politycznym) ma decydujące znaczenie dla skoordynowanego reagowania. Orientacja sytuacyjna może obejmować elementy technologiczne dotyczące przyczyn, a także skutki i źródła incydentu. Ponieważ incydenty cybernetyczne mogą uderzać w różne sektory (finanse, transport, energia, ochrona zdrowia itp.), konieczne jest, aby stosowne informacje w odpowiednim formacie na czas docierały do wszystkich odnośnych zainteresowanych stron. |
| --- | --- |

—

Wspólna orientacja sytuacyjna: Dostatecznie dobre rozumienie wydarzeń w miarę ich rozwoju przez wszystkie odnośne zainteresowane strony na wszystkich trzech poziomach (technicznym, operacyjnym, politycznym) ma decydujące znaczenie dla skoordynowanego reagowania. Orientacja sytuacyjna może obejmować elementy technologiczne dotyczące przyczyn, a także skutki i źródła incydentu. Ponieważ incydenty cybernetyczne mogą uderzać w różne sektory (finanse, transport, energia, ochrona zdrowia itp.), konieczne jest, aby stosowne informacje w odpowiednim formacie na czas docierały do wszystkich odnośnych zainteresowanych stron.

| — | Zgoda co do kluczowych publicznych działań komunikacyjnych (9): Komunikacja w sytuacji kryzysowej odgrywa istotna rolę w ograniczaniu negatywnych skutków incydentów i kryzysów cybernetycznych, może być też jednak stosowana jako środek wywierania wpływu na zachowanie (potencjalnych) agresorów. Odpowiedni przekaz może też służyć do jasnego zasygnalizowania prawdopodobnych konsekwencji reakcji dyplomatycznej w celu wywarcia wpływu na zachowanie agresora. Dostosowanie publicznych działań komunikacyjnych, mających na celu ograniczanie negatywnych skutków incydentów, i kryzysów cybernetycznych oraz przekazów, służących do wywierania wpływu na agresora, ma zasadnicze znaczenie dla skuteczności reagowania politycznego. W obszarze bezpieczeństwa cybernetycznego szczególnie istotne jest rozpowszechnianie dokładnych możliwych do zastosowania informacji o tym, w jaki sposób społeczeństwo może ograniczać skutki incydentu (np. przez zastosowanie poprawki zabezpieczeń, podejmowanie działań uzupełniających w celu uniknięcia zagrożenia itp.). |
| --- | --- |

—

Zgoda co do kluczowych publicznych działań komunikacyjnych (9): Komunikacja w sytuacji kryzysowej odgrywa istotna rolę w ograniczaniu negatywnych skutków incydentów i kryzysów cybernetycznych, może być też jednak stosowana jako środek wywierania wpływu na zachowanie (potencjalnych) agresorów. Odpowiedni przekaz może też służyć do jasnego zasygnalizowania prawdopodobnych konsekwencji reakcji dyplomatycznej w celu wywarcia wpływu na zachowanie agresora. Dostosowanie publicznych działań komunikacyjnych, mających na celu ograniczanie negatywnych skutków incydentów, i kryzysów cybernetycznych oraz przekazów, służących do wywierania wpływu na agresora, ma zasadnicze znaczenie dla skuteczności reagowania politycznego. W obszarze bezpieczeństwa cybernetycznego szczególnie istotne jest rozpowszechnianie dokładnych możliwych do zastosowania informacji o tym, w jaki sposób społeczeństwo może ograniczać skutki incydentu (np. przez zastosowanie poprawki zabezpieczeń, podejmowanie działań uzupełniających w celu uniknięcia zagrożenia itp.).

WSPÓŁPRACA MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI ORAZ MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI A PODMIOTAMI UNIJNYMI NA POZIOMIE TECHNICZNYM, OPERACYJNYM I STRATEGICZNO-POLITYCZNYM

Skuteczne reagowanie na szczeblu unijnym na incydenty cybernetyczne na dużą skalę lub kryzysy cybernetyczne polega na skutecznej współpracy technicznej, operacyjnej i strategiczno-politycznej.

Na każdym poziomie zaangażowane podmioty powinny wykonywać określone działania na rzecz osiągnięcia trzech zasadniczych celów, którymi są:

| — | skoordynowana reakcja, |
| --- | --- |

—

skoordynowana reakcja,

| — | wspólna orientacja sytuacyjna, |
| --- | --- |

—

wspólna orientacja sytuacyjna,

| — | publiczne działania komunikacyjne. |
| --- | --- |

—

publiczne działania komunikacyjne.

Podczas trwania incydentu lub kryzysu jednostki na niższym poziomie współpracy ostrzegają, informują i wspierają jednostki na poziomie wyższym; te z kolei zapewnią niższym poziomom wytyczne (10) i decyzje, w zależności od potrzeb.

Współpraca na poziomie technicznym

Zakres działań:

| — | postępowanie w odniesieniu do incydentu (11) podczas kryzysu cybernetycznego; |
| --- | --- |

—

postępowanie w odniesieniu do incydentu (11) podczas kryzysu cybernetycznego;

| — | monitorowanie incydentu i nadzór łącznie z ciągłą analizą zagrożeń i ryzyka. |
| --- | --- |

—

monitorowanie incydentu i nadzór łącznie z ciągłą analizą zagrożeń i ryzyka.

Potencjalne zaangażowane podmioty

Na poziomie technicznym centralnym mechanizmem współpracy w ramach planu działania jest sieć CSIRT, której przewodniczy prezydencja i której sekretariat zapewnia ENISA.

| — | Państwa członkowskie:






  — | właściwe organy i pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, |
| --- | --- | --- |

—

Państwa członkowskie:

—

właściwe organy i pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych,

| — | zespoły reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (CSIRT). |
| --- | --- |

—

zespoły reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego (CSIRT).

| — | Organy/urzędy/agencje UE:






  — | ENISA, |
| --- | --- | --- |

—

Organy/urzędy/agencje UE:

—

ENISA,

| — | Europol/EC3, |
| --- | --- |

—

Europol/EC3,

| — | CERT-UE. |
| --- | --- |

—

CERT-UE.

| — | Komisja Europejska:






  — | Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego (ERCC: działająca nieprzerwanie służba operacyjna zlokalizowana w DG ECHO) oraz wyznaczona służba odpowiedzialna (do wyboru między DG CNECT i DG HOME w zależności od charakteru danego incydentu), Sekretariat Generalny (ARGUS), DG HR (dyrekcja ds. bezpieczeństwa), DG DIGIT (operacje w zakresie bezpieczeństwa IT), |
| --- | --- | --- |

—

Komisja Europejska:

—

Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego (ERCC: działająca nieprzerwanie służba operacyjna zlokalizowana w DG ECHO) oraz wyznaczona służba odpowiedzialna (do wyboru między DG CNECT i DG HOME w zależności od charakteru danego incydentu), Sekretariat Generalny (ARGUS), DG HR (dyrekcja ds. bezpieczeństwa), DG DIGIT (operacje w zakresie bezpieczeństwa IT),

| — | w przypadku innych agencji UE (12) odpowiednia macierzysta DG w Komisji lub ESDZ (pierwszy punkt kontaktowy). |
| --- | --- |

—

w przypadku innych agencji UE (12) odpowiednia macierzysta DG w Komisji lub ESDZ (pierwszy punkt kontaktowy).

| — | ESDZ:






  — | SIAC (pojedyncza komórka analiz wywiadowczych: EU INTCEN i EUMS INT), |
| --- | --- | --- |

—

ESDZ:

—

SIAC (pojedyncza komórka analiz wywiadowczych: EU INTCEN i EUMS INT),

| — | Centrum Sytuacyjne UE i wskazana służba właściwa pod względem geograficznym lub tematycznym, |
| --- | --- |

—

Centrum Sytuacyjne UE i wskazana służba właściwa pod względem geograficznym lub tematycznym,

| — | komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych (część Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) – bezpieczeństwo cybernetyczne w kontekście hybrydowym). |
| --- | --- |

—

komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych (część Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) – bezpieczeństwo cybernetyczne w kontekście hybrydowym).

Wspólna orientacja sytuacyjna:

| — | Jako element regularnej współpracy na poziomie technicznym służącej wzmocnieniu unijnej orientacji sytuacyjnej ENISA powinna regularnie przygotowywać techniczny raport sytuacyjny na temat bezpieczeństwa cybernetycznego w UE dotyczący incydentów i zagrożeń, oparty na publicznie dostępnych informacjach, swojej własnej analizie i sprawozdaniach przekazanych przez CSIRT państw członkowskich (na zasadzie dobrowolności) lub pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu i CERT-UE oraz – w stosownych przypadkach – Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Raport ten powinien zostać udostępniony odpowiednim organom Rady, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi/wiceprzewodniczącemu Komisji oraz sieci CSIRT. |
| --- | --- |

—

Jako element regularnej współpracy na poziomie technicznym służącej wzmocnieniu unijnej orientacji sytuacyjnej ENISA powinna regularnie przygotowywać techniczny raport sytuacyjny na temat bezpieczeństwa cybernetycznego w UE dotyczący incydentów i zagrożeń, oparty na publicznie dostępnych informacjach, swojej własnej analizie i sprawozdaniach przekazanych przez CSIRT państw członkowskich (na zasadzie dobrowolności) lub pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu i CERT-UE oraz – w stosownych przypadkach – Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Raport ten powinien zostać udostępniony odpowiednim organom Rady, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi/wiceprzewodniczącemu Komisji oraz sieci CSIRT.

| — | W przypadku poważnego incydentu przewodniczący sieci CSIRT, z pomocą ENISA, przygotowuje raport sytuacyjny na temat incydentu cybernetycznego w UE (13), który jest przedkładany prezydencji, Komisji i Wysokiemu Przedstawicielowi/wiceprzewodniczącemu Komisji za pośrednictwem CSIRT państwa sprawującego rotacyjną prezydencję. |
| --- | --- |

—

W przypadku poważnego incydentu przewodniczący sieci CSIRT, z pomocą ENISA, przygotowuje raport sytuacyjny na temat incydentu cybernetycznego w UE (13), który jest przedkładany prezydencji, Komisji i Wysokiemu Przedstawicielowi/wiceprzewodniczącemu Komisji za pośrednictwem CSIRT państwa sprawującego rotacyjną prezydencję.

| — | Wszystkie pozostałe agencje UE składają raporty swoim macierzystym dyrekcjom generalnym, które z kolei przedkładają sprawozdania odpowiedzialnej służbie Komisji. |
| --- | --- |

—

Wszystkie pozostałe agencje UE składają raporty swoim macierzystym dyrekcjom generalnym, które z kolei przedkładają sprawozdania odpowiedzialnej służbie Komisji.

| — | CERT-UE przedkłada sprawozdania techniczne sieci CSIRT, instytucjom i agencjom UE (w stosownych przypadkach) oraz do systemu ARGUS (jeżeli został aktywowany). |
| --- | --- |

—

CERT-UE przedkłada sprawozdania techniczne sieci CSIRT, instytucjom i agencjom UE (w stosownych przypadkach) oraz do systemu ARGUS (jeżeli został aktywowany).

| — | Europol/EC3
   (14)
  i CERT-UE zapewniają sieci CSIRT fachową analizę kryminalistyczną technicznych artefaktów oraz przedkładają jej inne informacje techniczne. |
| --- | --- |

—

Europol/EC3
   (14)
  i CERT-UE zapewniają sieci CSIRT fachową analizę kryminalistyczną technicznych artefaktów oraz przedkładają jej inne informacje techniczne.

| — | Pojedyncza komórka analiz wywiadowczych ESDZ: w imieniu Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych składa sprawozdanie odpowiednim wydziałom ESDZ. |
| --- | --- |

—

Pojedyncza komórka analiz wywiadowczych ESDZ: w imieniu Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych składa sprawozdanie odpowiednim wydziałom ESDZ.

Reagowanie:

| — | Sieć CSIRT prowadzi wymianę szczegółowych danych technicznych i analiz incydentu, takich jak adresy IP, oznaki naruszenia integralności systemu (15) itp. Takie informacje powinny zostać dostarczone bez zbędnej zwłoki do ENISA, najpóźniej jednak 24 godziny od wykrycia incydentu. |
| --- | --- |

—

Sieć CSIRT prowadzi wymianę szczegółowych danych technicznych i analiz incydentu, takich jak adresy IP, oznaki naruszenia integralności systemu (15) itp. Takie informacje powinny zostać dostarczone bez zbędnej zwłoki do ENISA, najpóźniej jednak 24 godziny od wykrycia incydentu.

| — | Zgodnie z SPO sieci CSIRT jej członkowie współpracują w dążeniu do zanalizowania dostępnych artefaktów technicznych i innych informacji technicznych dotyczących incydentu, aby określić przyczynę i możliwe techniczne środki ograniczające skutki. |
| --- | --- |

—

Zgodnie z SPO sieci CSIRT jej członkowie współpracują w dążeniu do zanalizowania dostępnych artefaktów technicznych i innych informacji technicznych dotyczących incydentu, aby określić przyczynę i możliwe techniczne środki ograniczające skutki.

| — | ENISA pomaga CSIRT w ich działalności technicznej w oparciu o swoją wiedzę fachową i zgodnie ze swoim mandatem (16). |
| --- | --- |

—

ENISA pomaga CSIRT w ich działalności technicznej w oparciu o swoją wiedzę fachową i zgodnie ze swoim mandatem (16).

| — | CSIRT państw członkowskich koordynują swoje działania w ramach reagowania technicznego z pomocą ENISA i Komisji. |
| --- | --- |

—

CSIRT państw członkowskich koordynują swoje działania w ramach reagowania technicznego z pomocą ENISA i Komisji.

| — | Pojedyncza komórka analiz wywiadowczych ESDZ: w imieniu Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych uruchamia proces gromadzenia dowodów w celu zebrania wstępnego materiału dowodowego. |
| --- | --- |

—

Pojedyncza komórka analiz wywiadowczych ESDZ: w imieniu Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych uruchamia proces gromadzenia dowodów w celu zebrania wstępnego materiału dowodowego.

Publiczne działania komunikacyjne:

| — | CSIRT opracowują poradniki techniczne (17) i ostrzeżenia dotyczące podatności na zagrożenia (18) i rozpowszechniają je w ramach swoich społeczności oraz wśród obywateli zgodnie z procedurami autoryzacyjnymi, mającymi zastosowanie w danym przypadku. |
| --- | --- |

—

CSIRT opracowują poradniki techniczne (17) i ostrzeżenia dotyczące podatności na zagrożenia (18) i rozpowszechniają je w ramach swoich społeczności oraz wśród obywateli zgodnie z procedurami autoryzacyjnymi, mającymi zastosowanie w danym przypadku.

| — | ENISA ułatwia tworzenie i upowszechnianie wspólnych komunikatów sieci CSIRT. |
| --- | --- |

—

ENISA ułatwia tworzenie i upowszechnianie wspólnych komunikatów sieci CSIRT.

| — | ENISA koordynuje swoje publiczne działania komunikacyjne z siecią CSIRT i służbami rzecznika prasowego Komisji. |
| --- | --- |

—

ENISA koordynuje swoje publiczne działania komunikacyjne z siecią CSIRT i służbami rzecznika prasowego Komisji.

| — | ENISA i EC3 koordynują swoje publiczne działania komunikacyjne w oparciu o wspólną świadomość sytuacyjną uzgodnioną przez państwa członkowskie. Oba podmioty koordynują swoje publiczne działania komunikacyjne ze służbami rzecznika prasowego Komisji. |
| --- | --- |

—

ENISA i EC3 koordynują swoje publiczne działania komunikacyjne w oparciu o wspólną świadomość sytuacyjną uzgodnioną przez państwa członkowskie. Oba podmioty koordynują swoje publiczne działania komunikacyjne ze służbami rzecznika prasowego Komisji.

| — | Jeżeli sytuacja kryzysowa obejmuje wymiar polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, publiczne działania komunikacyjne należy koordynować z ESDZ i służbami rzecznika prasowego Wysokiego Przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji. |
| --- | --- |

—

Jeżeli sytuacja kryzysowa obejmuje wymiar polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, publiczne działania komunikacyjne należy koordynować z ESDZ i służbami rzecznika prasowego Wysokiego Przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji.

Współpraca na poziomie operacyjnym

Zakres działań:

| — | przygotowanie procesu decyzyjnego na poziomie politycznym, |
| --- | --- |

—

przygotowanie procesu decyzyjnego na poziomie politycznym,

| — | koordynacja zarządzania kryzysem cybernetycznym (w razie potrzeby), |
| --- | --- |

—

koordynacja zarządzania kryzysem cybernetycznym (w razie potrzeby),

| — | ocena skutków i wpływu na szczeblu unijnym i zaproponowanie możliwych środków zaradczych. |
| --- | --- |

—

ocena skutków i wpływu na szczeblu unijnym i zaproponowanie możliwych środków zaradczych.

Potencjalne zaangażowane podmioty

| — | Państwa członkowskie:






  — | właściwe organy i pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, |
| --- | --- | --- |

—

Państwa członkowskie:

—

właściwe organy i pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji,

| — | CSIRT, agencje ds. bezpieczeństwa cybernetycznego, |
| --- | --- |

—

CSIRT, agencje ds. bezpieczeństwa cybernetycznego,

| — | inne krajowe organy sektorowe (w przypadku incydentu lub kryzysu o zasięgu ponadsektorowym). |
| --- | --- |

—

inne krajowe organy sektorowe (w przypadku incydentu lub kryzysu o zasięgu ponadsektorowym).

| — | Organy/urzędy/agencje UE:






  — | ENISA, |
| --- | --- | --- |

—

Organy/urzędy/agencje UE:

—

ENISA,

| — | Europol/EC3, |
| --- | --- |

—

Europol/EC3,

| — | CERT-UE. |
| --- | --- |

—

CERT-UE.

| — | Komisja Europejska:






  — | Sekretarz Generalny SG lub jego zastępca (procedura ARGUS), |
| --- | --- | --- |

—

Komisja Europejska:

—

Sekretarz Generalny SG lub jego zastępca (procedura ARGUS),

| — | DG CNECT/HOME, |
| --- | --- |

—

DG CNECT/HOME,

| — | organ Komisji ds. bezpieczeństwa, |
| --- | --- |

—

organ Komisji ds. bezpieczeństwa,

| — | inne DG (w przypadku incydentu lub kryzysu o zasięgu ponadsektorowym). |
| --- | --- |

—

inne DG (w przypadku incydentu lub kryzysu o zasięgu ponadsektorowym).

| — | ESDZ:






  — | Sekretarz Generalny ds. reagowania kryzysowego lub jego zastępca i SIAC (EU INTCEN i EUMS INT), |
| --- | --- | --- |

—

ESDZ:

—

Sekretarz Generalny ds. reagowania kryzysowego lub jego zastępca i SIAC (EU INTCEN i EUMS INT),

| — | komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych. |
| --- | --- |

—

komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych.

| — | Rada:






  — | prezydencja (przewodniczący Horyzontalnej Grupy Roboczej ds. Cyberprzestrzeni lub COREPERU (19)) wspierana przez Sekretariat Generalny Rady lub Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) (20) oraz przy wsparciu ustaleń w ramach IPCR – jeżeli zostały aktywowane. |
| --- | --- | --- |

—

Rada:

—

prezydencja (przewodniczący Horyzontalnej Grupy Roboczej ds. Cyberprzestrzeni lub COREPERU (19)) wspierana przez Sekretariat Generalny Rady lub Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) (20) oraz przy wsparciu ustaleń w ramach IPCR – jeżeli zostały aktywowane.

Orientacja sytuacyjna:

| — | wsparcie wytworzenia polityczno-strategicznych raportów sytuacyjnych (np. raport na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej (ISAA) w przypadku aktywowania IPCR), |
| --- | --- |

—

wsparcie wytworzenia polityczno-strategicznych raportów sytuacyjnych (np. raport na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej (ISAA) w przypadku aktywowania IPCR),

| — | działająca przy Radzie Horyzontalna Grupa Robocza Rady ds. Cyberprzestrzeni przygotowuje w stosownych przypadkach posiedzenia COREPER lub KPiB, |
| --- | --- |

—

działająca przy Radzie Horyzontalna Grupa Robocza Rady ds. Cyberprzestrzeni przygotowuje w stosownych przypadkach posiedzenia COREPER lub KPiB,

| — | w przypadku aktywowania IPCR:






  — | prezydencja może zwołać posiedzenia okrągłego stołu w celu wsparcia jej przygotowań do posiedzeń COREPER lub KPiB, gromadzące odnośne zainteresowane strony z państw członkowskich, instytucje, agencje oraz strony trzecie, takie jak państwa spoza UE i organizacje międzynarodowe. Są to posiedzenia kryzysowe, mające na celu wskazanie wąskich gardeł i wysunięcie propozycji działań w odniesieniu do zagadnień przekrojowych, |
| --- | --- | --- |

—

w przypadku aktywowania IPCR:

—

prezydencja może zwołać posiedzenia okrągłego stołu w celu wsparcia jej przygotowań do posiedzeń COREPER lub KPiB, gromadzące odnośne zainteresowane strony z państw członkowskich, instytucje, agencje oraz strony trzecie, takie jak państwa spoza UE i organizacje międzynarodowe. Są to posiedzenia kryzysowe, mające na celu wskazanie wąskich gardeł i wysunięcie propozycji działań w odniesieniu do zagadnień przekrojowych,

| — | służba odpowiedzialna Komisji lub ESDZ jako podmiot prowadzący zintegrowaną orientację i analizę sytuacyjną przygotowuje sprawozdanie na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej zawierające materiały dostarczone przez ENISA, sieć CSIRT, Europol/EC3, EUMS INT, INTCEN oraz wszystkie pozostałe odnośne podmioty. Sprawozdanie na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej stanowi ogólnounijną ocenę opartą na korelacji między incydentami technicznymi i oceną sytuacji kryzysowej (analiza zagrożeń, ocena ryzyka, pozatechniczne konsekwencje i skutki, pozacybernetyczne aspekty incydentu lub kryzysu itp.), która jest dostosowana do potrzeb poziomów operacyjnych i politycznych. |
| --- | --- |

—

służba odpowiedzialna Komisji lub ESDZ jako podmiot prowadzący zintegrowaną orientację i analizę sytuacyjną przygotowuje sprawozdanie na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej zawierające materiały dostarczone przez ENISA, sieć CSIRT, Europol/EC3, EUMS INT, INTCEN oraz wszystkie pozostałe odnośne podmioty. Sprawozdanie na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej stanowi ogólnounijną ocenę opartą na korelacji między incydentami technicznymi i oceną sytuacji kryzysowej (analiza zagrożeń, ocena ryzyka, pozatechniczne konsekwencje i skutki, pozacybernetyczne aspekty incydentu lub kryzysu itp.), która jest dostosowana do potrzeb poziomów operacyjnych i politycznych.

| — | W przypadku aktywowania systemu ARGUS:






  — | ERT-UE i EC3 (21) wnoszą bezpośrednio wkład w wymianę informacji w ramach Komisji. |
| --- | --- | --- |

—

W przypadku aktywowania systemu ARGUS:

—

ERT-UE i EC3 (21) wnoszą bezpośrednio wkład w wymianę informacji w ramach Komisji.

| — | W przypadku aktywowania mechanizmu reagowania kryzysowego ESDZ:






  — | pojedyncza komórka analiz wywiadowczych zintensyfikuje gromadzenie informacji i dokona agregacji informacji ze wszystkich źródeł i przygotuje analizę i ocenę dotyczącą incydentu. |
| --- | --- | --- |

—

W przypadku aktywowania mechanizmu reagowania kryzysowego ESDZ:

—

pojedyncza komórka analiz wywiadowczych zintensyfikuje gromadzenie informacji i dokona agregacji informacji ze wszystkich źródeł i przygotuje analizę i ocenę dotyczącą incydentu.

Reagowanie na żądanie z poziomu politycznego):

| — | Współpraca transgraniczna z pojedynczymi punktami kontaktowymi i właściwymi organami krajowymi (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji) w celu łagodzenia konsekwencji i ograniczania skutków. |
| --- | --- |

—

Współpraca transgraniczna z pojedynczymi punktami kontaktowymi i właściwymi organami krajowymi (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji) w celu łagodzenia konsekwencji i ograniczania skutków.

| — | Uruchomienie wszelkich technicznych środków zaradczych i koordynacja potencjału technicznego potrzebnego do powstrzymania lub ograniczenia wpływu ukierunkowanych ataków na systemy informatyczne. |
| --- | --- |

—

Uruchomienie wszelkich technicznych środków zaradczych i koordynacja potencjału technicznego potrzebnego do powstrzymania lub ograniczenia wpływu ukierunkowanych ataków na systemy informatyczne.

| — | Współpraca i – w przypadku podjęcia takiej decyzji – koordynacja potencjału technicznego na rzecz wspólnego reagowania lub współdziałania zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi sieci CSIRT. |
| --- | --- |

—

Współpraca i – w przypadku podjęcia takiej decyzji – koordynacja potencjału technicznego na rzecz wspólnego reagowania lub współdziałania zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi sieci CSIRT.

| — | Ocena potrzeby współpracy z odpowiednimi stronami trzecimi. |
| --- | --- |

—

Ocena potrzeby współpracy z odpowiednimi stronami trzecimi.

| — | (W przypadku aktywowania procedury ARGUS) Podejmowanie decyzji w ramach procedury ARGUS. |
| --- | --- |

—

(W przypadku aktywowania procedury ARGUS) Podejmowanie decyzji w ramach procedury ARGUS.

| — | (W przypadku aktywowania IPCR) Przygotowanie decyzji i koordynacja w ramach ustaleń IPCR. |
| --- | --- |

—

(W przypadku aktywowania IPCR) Przygotowanie decyzji i koordynacja w ramach ustaleń IPCR.

| — | (W przypadku aktywowania MRK ESDZ) Wsparcie procesu decyzyjnego ESDZ przez mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ, także z uwzględnieniem kontaktów z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, a także wszelkie środki mające na celu ochronę misji i operacji w ramach WPBiO oraz delegatur UE. |
| --- | --- |

—

(W przypadku aktywowania MRK ESDZ) Wsparcie procesu decyzyjnego ESDZ przez mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ, także z uwzględnieniem kontaktów z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, a także wszelkie środki mające na celu ochronę misji i operacji w ramach WPBiO oraz delegatur UE.

Publiczne działania komunikacyjne:

| — | Uzgodnienie upublicznianych przekazów na temat incydentu. |
| --- | --- |

—

Uzgodnienie upublicznianych przekazów na temat incydentu.

| — | Jeżeli sytuacja kryzysowa obejmuje wymiar polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, publiczne działania komunikacyjne należy koordynować z ESDZ i służbami rzecznika prasowego Wysokiego Przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji. |
| --- | --- |

—

Jeżeli sytuacja kryzysowa obejmuje wymiar polityki zewnętrznej lub wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, publiczne działania komunikacyjne należy koordynować z ESDZ i służbami rzecznika prasowego Wysokiego Przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji.

Współpraca na poziomie strategiczno-politycznym

Potencjalne zaangażowane podmioty:

| — | W imieniu państw członkowskich: ministrowie odpowiedzialni za bezpieczeństwo cybernetyczne. |
| --- | --- |

—

W imieniu państw członkowskich: ministrowie odpowiedzialni za bezpieczeństwo cybernetyczne.

| — | W imieniu Rady Europejskiej: Przewodniczący. |
| --- | --- |

—

W imieniu Rady Europejskiej: Przewodniczący.

| — | W imieniu Rady: rotacyjna prezydencja. |
| --- | --- |

—

W imieniu Rady: rotacyjna prezydencja.

| — | W przypadku zastosowania środków w ramach „zestawu narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”: KPiB i Horyzontalna Grupa Robocza. |
| --- | --- |

—

W przypadku zastosowania środków w ramach „zestawu narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”: KPiB i Horyzontalna Grupa Robocza.

| — | W imieniu Komisji Europejskiej: Przewodniczący lub oddelegowany wiceprzewodniczący Komisji/komisarz. |
| --- | --- |

—

W imieniu Komisji Europejskiej: Przewodniczący lub oddelegowany wiceprzewodniczący Komisji/komisarz.

| — | Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/wiceprzewodniczący Komisji. |
| --- | --- |

—

Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/wiceprzewodniczący Komisji.

Zakres działań: Strategiczne i polityczne zarządzanie zarówno cybernetycznymi, jak i pozacybernetycznymi aspektami kryzysu z uwzględnieniem środków zgodnie z ramami wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne.

Wspólna orientacja sytuacyjna:

| — | Określenie skutków zakłóceń spowodowanych sytuacją kryzysową dla funkcjonowania Unii. |
| --- | --- |

—

Określenie skutków zakłóceń spowodowanych sytuacją kryzysową dla funkcjonowania Unii.

Reagowanie:

| — | Aktywacja dodatkowych mechanizmów/instrumentów zarządzania kryzysowego, zależnie od charakteru i wpływu incydentu. Mogą to być np. mechanizmy z zakresu ochrony ludności. |
| --- | --- |

—

Aktywacja dodatkowych mechanizmów/instrumentów zarządzania kryzysowego, zależnie od charakteru i wpływu incydentu. Mogą to być np. mechanizmy z zakresu ochrony ludności.

| — | Podjęcie działań w ramach wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne. |
| --- | --- |

—

Podjęcie działań w ramach wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne.

| — | Udostępnienie dotkniętych państwom członkowskim pomocy w sytuacjach kryzysowych, np. uruchomienie środków z funduszu pomocy w cybernetycznych sytuacjach kryzysowych (22), gdy zostanie ustanowiony. |
| --- | --- |

—

Udostępnienie dotkniętych państwom członkowskim pomocy w sytuacjach kryzysowych, np. uruchomienie środków z funduszu pomocy w cybernetycznych sytuacjach kryzysowych (22), gdy zostanie ustanowiony.

| — | W stosownych przypadkach współpraca i koordynacja działań z organizacjami międzynarodowymi takimi jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), a zwłaszcza NATO. |
| --- | --- |

—

W stosownych przypadkach współpraca i koordynacja działań z organizacjami międzynarodowymi takimi jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), a zwłaszcza NATO.

| — | Ocena bezpieczeństwa narodowego i skutki dla obronności. |
| --- | --- |

—

Ocena bezpieczeństwa narodowego i skutki dla obronności.

Publiczne działania komunikacyjne:

Podejmowanie decyzji o wspólnej strategii komunikacyjnej skierowanej do opinii publicznej;

SKOORDYNOWANE Z PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI REAGOWANIE NA SZCZEBLU UNIJNYM W RAMACH USTALEŃ IPCR

Zgodnie z zasadą komplementarności działań na szczeblu unijnym w niniejszej sekcji wprowadzono i omówiono w szczególności zasadniczy cel i zakres obowiązków oraz działań organów państw członkowskich, sieci CSIRT, ENISA, CERT-UE, Europol/EC3, INTCEN, komórki UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych oraz działającej przy Radzie Horyzontalnej Grupy Roboczej ds. Cyberprzestrzeni w ramach procesu IPCR. Od podmiotów oczekuje się działania zgodnie z ustalonymi procedurami na szczeblu unijnym i krajowym.

Należy koniecznie zwrócić uwagę, że – jak przedstawiono na ilustracji 1 – niezależnie od aktywowania unijnych mechanizmów zarządzania kryzysowego działania na szczeblu krajowym oraz współpraca z siecią CSIRT (w razie potrzeby) odbywają się podczas trwania każdego incydentu/kryzysu zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

Ilustracja 1

Reagowanie na incydent/kryzys cybernetyczny na szczeblu unijnym

Image 1

Wszystkie opisane poniżej działania muszą być przeprowadzane z zachowaniem standardowych procedur operacyjnych/zasad zastosowanych mechanizmów współpracy i zgodnie z ustalonymi mandatami i kompetencjami poszczególnych podmiotów i instytucji. Te procedury/zasady mogą wymagać pewnych uzupełnień lub zmian, prowadzących do osiągnięcia jak najlepszej współpracy i skutecznego reagowania na incydenty cybernetyczne na dużą skalę i kryzysy cybernetyczne.

Nie wszystkie wymienione niżej podmioty mogą być zobowiązane do podjęcia działań w każdym przypadku wystąpienia incydentu. W planie działania i odnośnych standardowych procedurach operacyjnych mechanizmów współpracy należy jednak przewidywać możliwość ich zaangażowania.

Z uwagi na zróżnicowanie stopnia potencjalnego wpływu incydentu lub kryzysu cybernetycznego na społeczeństwo wysoki poziom elastyczności w odniesieniu do zaangażowania podmiotów sektorowych na każdym poziomie i każde stosowne reagowanie będzie zależeć od działań zaradczych zarówno o charakterze cybernetycznym, jak i pozacybernetycznym.

Zarządzanie kryzysowe w sytuacji kryzysu cybernetycznego– włączenie bezpieczeństwa cybernetycznego do procesu IPCR

Ustalenia ICPR, opisane w standardowych procedurach operacyjnych IPCR (23), są zgodne na poszczególnych etapach z opisanymi poniżej krokami (zastosowanie niektórych z tych kroków zależy od sytuacji).

Na każdym etapie określa się działania odnoszące się do bezpieczeństwa cybernetycznego i podmioty. Dla wygody czytelnika na każdym etapie zamieszczono fragment standardowych procedur operacyjnych IPCR, po czym wyszczególniono działania nałożone niniejszym planem. Takie podejście (krok po kroku) pozwala również na jednoznaczne wskazanie istniejących luk w ramach niezbędnego potencjału i procedur, które to luki utrudniają skuteczne reagowanie na kryzysy cybernetyczne.

Na ilustracji 2 (poniżej (24)) przedstawiono w formie graficznej przebieg procesu IPCR; nowo wprowadzone elementy są zaznaczone na niebiesko.

Ilustracja 2

Elementy odnoszące się do bezpieczeństwa cybernetycznego w IPCR

Image 2

Uwaga: Ze względu na charakter zagrożeń hybrydowych w cyberprzestrzeni, które mają pozostać poniżej progu rozpoznawalnego kryzysu, UE musi podejmować działania zapobiegawcze i służące zapewnieniu gotowości. Zadaniem komórki UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych jest szybkie analizowanie odnośnych incydentów i informowanie odpowiednich struktur koordynujących. Regularne raportowanie przez tę komórkę może zapewnić decydentom sektorowym informacje sprzyjające zapewnieniu gotowości.

| — | Etap 1 – Regularne monitorowanie sektorowe i ostrzeganie: Istniejące regularne sektorowe raporty sytuacyjne i powiadomienia dostarczają prezydencji Rady wskazówek na temat rozwoju sytuacji kryzysowej i jej ewentualnych zmian.






  — | Stwierdzone luki: Obecnie brak jest regularnych i skoordynowanych raportów sytuacyjnych z zakresu bezpieczeństwa cybernetycznego i powiadomień o incydentach (i zagrożeniach) cybernetycznych na szczeblu unijnym. |
| --- | --- | --- |

—

Etap 1 – Regularne monitorowanie sektorowe i ostrzeganie: Istniejące regularne sektorowe raporty sytuacyjne i powiadomienia dostarczają prezydencji Rady wskazówek na temat rozwoju sytuacji kryzysowej i jej ewentualnych zmian.

—

Stwierdzone luki: Obecnie brak jest regularnych i skoordynowanych raportów sytuacyjnych z zakresu bezpieczeństwa cybernetycznego i powiadomień o incydentach (i zagrożeniach) cybernetycznych na szczeblu unijnym.

| — | Plan działania: Unijne monitorowanie sytuacji/raportowanie w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego







  — | regularne techniczne raporty sytuacyjne na temat bezpieczeństwa cybernetycznego w UE, dotyczące incydentów cybernetycznych i zagrożeń, będą opracowywane przez ENISA w oparciu o publicznie dostępne informacje, analizę własną i sprawozdania przekazane przez CSIRT państw członkowskich (na zasadzie dobrowolności) lub pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu i CERT-UE oraz – w stosownych przypadkach – Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Raporty te powinny zostać udostępnione odpowiednim organom Rady, Komisji oraz sieci CSIRT, |
| --- | --- | --- |

—

Plan działania: Unijne monitorowanie sytuacji/raportowanie w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego

—

regularne techniczne raporty sytuacyjne na temat bezpieczeństwa cybernetycznego w UE, dotyczące incydentów cybernetycznych i zagrożeń, będą opracowywane przez ENISA w oparciu o publicznie dostępne informacje, analizę własną i sprawozdania przekazane przez CSIRT państw członkowskich (na zasadzie dobrowolności) lub pojedyncze punkty kontaktowe powołane zgodnie z dyrektywą w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) przy Europolu i CERT-UE oraz – w stosownych przypadkach – Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Raporty te powinny zostać udostępnione odpowiednim organom Rady, Komisji oraz sieci CSIRT,

| — | w imieniu SIAC komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych powinna opracować operacyjny raport sytuacyjny na temat stanu bezpieczeństwa cybernetycznego w UE. Raport ten wspomaga też ramy wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne, |
| --- | --- |

—

w imieniu SIAC komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych powinna opracować operacyjny raport sytuacyjny na temat stanu bezpieczeństwa cybernetycznego w UE. Raport ten wspomaga też ramy wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne,

| — | oba raporty są rozpowszechniane wśród unijnych i krajowych zainteresowanych stron, aby poprawić poziom ich orientacji sytuacyjnej oraz wesprzeć proces decyzyjny i ułatwić transgraniczną współpracę regionalną. |
| --- | --- |

—

oba raporty są rozpowszechniane wśród unijnych i krajowych zainteresowanych stron, aby poprawić poziom ich orientacji sytuacyjnej oraz wesprzeć proces decyzyjny i ułatwić transgraniczną współpracę regionalną.

Po wykryciu incydentu

| — | Etap 2 – Analiza i doradztwo: W oparciu o dostępne dane z monitorowania i ostrzeżenia służby Komisji, ESDZ i SGR informują się nawzajem o możliwym rozwoju wypadków, aby utrzymać gotowość do zapewnienia prezydencji doradztwa co do ewentualnej aktywacji IPCR (w całości lub w trybie wymiany informacji).






  — | Plan działania:







  — | w imieniu Komisji: DG CNECT, DG HOME, DG HR.DS oraz DG DIGIT, przy wsparciu ENISA, EC3 i CERT-UE, |
| --- | --- | --- | --- |

—

Etap 2 – Analiza i doradztwo: W oparciu o dostępne dane z monitorowania i ostrzeżenia służby Komisji, ESDZ i SGR informują się nawzajem o możliwym rozwoju wypadków, aby utrzymać gotowość do zapewnienia prezydencji doradztwa co do ewentualnej aktywacji IPCR (w całości lub w trybie wymiany informacji).

—

Plan działania:

—

w imieniu Komisji: DG CNECT, DG HOME, DG HR.DS oraz DG DIGIT, przy wsparciu ENISA, EC3 i CERT-UE,

| — | ESDZ: Korzystając z prac Centrum Sytuacyjnego UE (SITROOM) oraz źródeł wywiadowczych, komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych zapewnia orientację sytuacyjną w zakresie faktycznych i potencjalnych zagrożeń hybrydowych uderzających w UE i jej partnerów, obejmujących zagrożenia cybernetyczne. Dlatego też w sytuacji gdy analiza i ocena wspomnianej komórki wskazują na istnienie potencjalnych zagrożeń skierowanych przeciwko państwu członkowskiemu lub krajom bądź organizacjom partnerskim, INTCEN przekazuje informacje (w pierwszej kolejności) na poziomie operacyjnym, zgodnie z ustalonymi procedurami. Na poziomie operacyjnym zostaną przygotowane zalecenia dla poziomu strategiczno-politycznego, obejmujące ewentualną aktywację ustaleń zarządzania kryzysowego w trybie monitorowania (np. mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ lub aspekt monitorowania w ramach IPCR), |
| --- | --- |

—

ESDZ: Korzystając z prac Centrum Sytuacyjnego UE (SITROOM) oraz źródeł wywiadowczych, komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych zapewnia orientację sytuacyjną w zakresie faktycznych i potencjalnych zagrożeń hybrydowych uderzających w UE i jej partnerów, obejmujących zagrożenia cybernetyczne. Dlatego też w sytuacji gdy analiza i ocena wspomnianej komórki wskazują na istnienie potencjalnych zagrożeń skierowanych przeciwko państwu członkowskiemu lub krajom bądź organizacjom partnerskim, INTCEN przekazuje informacje (w pierwszej kolejności) na poziomie operacyjnym, zgodnie z ustalonymi procedurami. Na poziomie operacyjnym zostaną przygotowane zalecenia dla poziomu strategiczno-politycznego, obejmujące ewentualną aktywację ustaleń zarządzania kryzysowego w trybie monitorowania (np. mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ lub aspekt monitorowania w ramach IPCR),

| — | przewodniczący sieci CSIRT, z pomocą ENISA, przygotowuje raport sytuacyjny na temat incydentu cybernetycznego w UE (25), który jest przedkładany prezydencji, Komisji i Wysokiemu Przedstawicielowi/wiceprzewodniczącemu Komisji za pośrednictwem CSIRT państwa sprawującego rotacyjną prezydencję. |
| --- | --- |

—

przewodniczący sieci CSIRT, z pomocą ENISA, przygotowuje raport sytuacyjny na temat incydentu cybernetycznego w UE (25), który jest przedkładany prezydencji, Komisji i Wysokiemu Przedstawicielowi/wiceprzewodniczącemu Komisji za pośrednictwem CSIRT państwa sprawującego rotacyjną prezydencję.

| — | Etap 3 – Ocena sytuacji/decyzji w sprawie aktywacji IPCR: Prezydencja ocenia potrzebę koordynacji politycznej, wymiany informacji i podejmowania decyzji na szczeblu unijnym. W tym celu prezydencja może zwołać nieformalne posiedzenie okrągłego stołu. Prezydencja określa wstępnie obszary wymagające zaangażowania COREPERU lub Rady. Stanowi to podstawę wskazówek do stworzenia raportów na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej (ISAA). Po uwzględnieniu cech kryzysu, jego możliwych konsekwencji oraz związanych z nim potrzeb politycznych prezydencja podejmuje decyzję co do stosowności zwołania posiedzeń odnośnych grup roboczych Rady lub COREPERU bądź KPiB.






  — | Plan działania:







  — | uczestnicy okrągłego stołu:






  — | służby Komisji i ESDZ będą doradzać prezydencji w ramach swoich obszarów kompetencji, |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Etap 3 – Ocena sytuacji/decyzji w sprawie aktywacji IPCR: Prezydencja ocenia potrzebę koordynacji politycznej, wymiany informacji i podejmowania decyzji na szczeblu unijnym. W tym celu prezydencja może zwołać nieformalne posiedzenie okrągłego stołu. Prezydencja określa wstępnie obszary wymagające zaangażowania COREPERU lub Rady. Stanowi to podstawę wskazówek do stworzenia raportów na temat zintegrowanej orientacji i analizy sytuacyjnej (ISAA). Po uwzględnieniu cech kryzysu, jego możliwych konsekwencji oraz związanych z nim potrzeb politycznych prezydencja podejmuje decyzję co do stosowności zwołania posiedzeń odnośnych grup roboczych Rady lub COREPERU bądź KPiB.

—

Plan działania:

—

uczestnicy okrągłego stołu:

—

służby Komisji i ESDZ będą doradzać prezydencji w ramach swoich obszarów kompetencji,

| — | przedstawiciele państw członkowskich w Horyzontalnej Grupie Roboczej ds. Cyberprzestrzeni wspierani przez ekspertów krajowych (CSIRT, właściwe organy ds. bezpieczeństwa cybernetycznego, inne podmioty), |
| --- | --- |

—

przedstawiciele państw członkowskich w Horyzontalnej Grupie Roboczej ds. Cyberprzestrzeni wspierani przez ekspertów krajowych (CSIRT, właściwe organy ds. bezpieczeństwa cybernetycznego, inne podmioty),

| — | polityczno-strategiczne wskazówki na potrzeby raportów ISAA w oparciu o najnowsze raporty sytuacyjne na temat incydentu cybernetycznego w UE oraz dodatkowe informacje przedłożone przez uczestników okrągłego stołu, |
| --- | --- |

—

polityczno-strategiczne wskazówki na potrzeby raportów ISAA w oparciu o najnowsze raporty sytuacyjne na temat incydentu cybernetycznego w UE oraz dodatkowe informacje przedłożone przez uczestników okrągłego stołu,

| — | odnośne grupy robocze i komitety:






  — | Horyzontalna Grupa Robocza ds. Cyberprzestrzeni. |
| --- | --- | --- |

—

odnośne grupy robocze i komitety:

—

Horyzontalna Grupa Robocza ds. Cyberprzestrzeni.

Komisja, ESDZ i SGR, w pełnym porozumieniu i przy udziale prezydencji, mogą również podjąć decyzję o aktywowaniu IPCR w trybie wymiany informacji poprzez wygenerowanie strony kryzysowej, aby przygotować grunt pod ewentualną pełną aktywację.

| — | Etap 4 – Aktywacja IPCR/gromadzenie i wymiana informacji: Po aktywacji (w trybie wymiany informacji lub pełnej) na platformie internetowej IPCR generowana jest strona kryzysowa, umożliwiająca szczegółową wymianę informacji skoncentrowanych na kwestiach, które będą stanowić przyczynek do ISAA i wniosą wkład w przygotowanie dyskusji na poziomie politycznym. Wybór odpowiedzialnej służby ISAA (jedna ze służb Komisji lub ESDZ) zależy od danych okoliczności. |
| --- | --- |

—

Etap 4 – Aktywacja IPCR/gromadzenie i wymiana informacji: Po aktywacji (w trybie wymiany informacji lub pełnej) na platformie internetowej IPCR generowana jest strona kryzysowa, umożliwiająca szczegółową wymianę informacji skoncentrowanych na kwestiach, które będą stanowić przyczynek do ISAA i wniosą wkład w przygotowanie dyskusji na poziomie politycznym. Wybór odpowiedzialnej służby ISAA (jedna ze służb Komisji lub ESDZ) zależy od danych okoliczności.

| — | Etap 5 – Wytworzenie ISAA: Inicjowane jest wytworzenie raportów ISAA. Komisja/ESDZ ogłosi raport zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi ISAA i może dalej wspierać wymianę informacji na platformie internetowej IPCR lub kierować konkretne prośby o udzielenie informacji. Raporty ISAA są dostosowane do potrzeb poziomu politycznego (tj. COREPERU lub Rady) określonych przez prezydencję oraz sformułowanych w jej wskazówkach, dzięki czemu zapewniają one strategiczny ogląd sytuacji i rzeczową dyskusję na temat punktów porządku obrad określonych przez prezydencję Zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi ISAA od charakteru kryzysu cybernetycznego zależy, czy raport zostanie przygotowany przez którąś ze służb Komisji (DG CNECT, DG HOME), czy przez ESDZ.
  W wyniku aktywacji IPCR prezydencja przedstawi konkretne obszary, na których należy się skoncentrować w ramach ISAA, aby zapewnić wsparcie koordynacji politycznej lub koordynacji procesu podejmowania decyzji w Radzie. Prezydencja określi też termin ogłoszenia raportu po konsultacjach ze służbami Komisji i ESDZ.






  — | Plan działania:







  — | Raport ISAA obejmuje materiały uzyskane od odpowiednich służb, w tym:






  — | sieci CSIRT: w formie raportu sytuacyjnego na temat incydentu cybernetycznego w UE, |
| --- | --- | --- | --- | --- |

—

Etap 5 – Wytworzenie ISAA: Inicjowane jest wytworzenie raportów ISAA. Komisja/ESDZ ogłosi raport zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi ISAA i może dalej wspierać wymianę informacji na platformie internetowej IPCR lub kierować konkretne prośby o udzielenie informacji. Raporty ISAA są dostosowane do potrzeb poziomu politycznego (tj. COREPERU lub Rady) określonych przez prezydencję oraz sformułowanych w jej wskazówkach, dzięki czemu zapewniają one strategiczny ogląd sytuacji i rzeczową dyskusję na temat punktów porządku obrad określonych przez prezydencję Zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi ISAA od charakteru kryzysu cybernetycznego zależy, czy raport zostanie przygotowany przez którąś ze służb Komisji (DG CNECT, DG HOME), czy przez ESDZ.

W wyniku aktywacji IPCR prezydencja przedstawi konkretne obszary, na których należy się skoncentrować w ramach ISAA, aby zapewnić wsparcie koordynacji politycznej lub koordynacji procesu podejmowania decyzji w Radzie. Prezydencja określi też termin ogłoszenia raportu po konsultacjach ze służbami Komisji i ESDZ.

—

Plan działania:

—

Raport ISAA obejmuje materiały uzyskane od odpowiednich służb, w tym:

—

sieci CSIRT: w formie raportu sytuacyjnego na temat incydentu cybernetycznego w UE,

| — | EC3, SITROOM, komórki UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych, CERT-UE. Komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych wspomaga odpowiedzialną służbę ISAA i okrągły stół IPCR i w stosownych przypadkach dostarcza im materiały, |
| --- | --- |

—

EC3, SITROOM, komórki UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych, CERT-UE. Komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych wspomaga odpowiedzialną służbę ISAA i okrągły stół IPCR i w stosownych przypadkach dostarcza im materiały,

| — | unijnych agencji i organów sektorowych, zależnie od zagrożonych sektorów, |
| --- | --- |

—

unijnych agencji i organów sektorowych, zależnie od zagrożonych sektorów,

| — | organów państw członkowskich (innych niż CSIRT). |
| --- | --- |

—

organów państw członkowskich (innych niż CSIRT).

| — | Zbieranie materiałów do ISAA (26):






  — | Komisja i agencje UE: system informatyczny ARGUS będzie stanowić wewnętrzną sieć szkieletową na potrzeby ISAA. Agencje UE przekazują swoje materiały odpowiednim dyrekcjom macierzystym, które z kolei wprowadzają istotne informacje do systemu ARGUS. Służby Komisji i agencje zbierają informacje z istniejących sektorowych sieci, w których uczestniczą państwa członkowskie i organizacje międzynarodowe, oraz z innych odpowiednich źródeł. |
| --- | --- | --- |

—

Zbieranie materiałów do ISAA (26):

—

Komisja i agencje UE: system informatyczny ARGUS będzie stanowić wewnętrzną sieć szkieletową na potrzeby ISAA. Agencje UE przekazują swoje materiały odpowiednim dyrekcjom macierzystym, które z kolei wprowadzają istotne informacje do systemu ARGUS. Służby Komisji i agencje zbierają informacje z istniejących sektorowych sieci, w których uczestniczą państwa członkowskie i organizacje międzynarodowe, oraz z innych odpowiednich źródeł.

| — | W imieniu ESDZ: Centrum Sytuacyjne UE wspomagane przez inne właściwe departamenty ESDZ zapewni wewnętrzną sieć szkieletową oraz pojedynczy punkt kontaktowy na potrzeby ISAA. ESDZ będzie zbierać informacje od państw trzecich oraz właściwych organizacji międzynarodowych. |
| --- | --- |

—

W imieniu ESDZ: Centrum Sytuacyjne UE wspomagane przez inne właściwe departamenty ESDZ zapewni wewnętrzną sieć szkieletową oraz pojedynczy punkt kontaktowy na potrzeby ISAA. ESDZ będzie zbierać informacje od państw trzecich oraz właściwych organizacji międzynarodowych.

| — | Etap 6 – Przygotowanie nieformalnych posiedzeń okrągłego stołu zwołanych przez prezydencję: Prezydencja, z pomocą Sekretariatu Generalnego Rady, określi termin, porządek obrad, uczestników oraz oczekiwane wyniki (możliwe rezultaty) nieformalnego posiedzenia okrągłego stołu. SGR będzie w imieniu prezydencji przekazywać na platformie internetowej IPCR istotne informacje, w szczególności zaś ogłosi zapis posiedzenia. |
| --- | --- |

—

Etap 6 – Przygotowanie nieformalnych posiedzeń okrągłego stołu zwołanych przez prezydencję: Prezydencja, z pomocą Sekretariatu Generalnego Rady, określi termin, porządek obrad, uczestników oraz oczekiwane wyniki (możliwe rezultaty) nieformalnego posiedzenia okrągłego stołu. SGR będzie w imieniu prezydencji przekazywać na platformie internetowej IPCR istotne informacje, w szczególności zaś ogłosi zapis posiedzenia.

| — | Etap 7 – Okrągły stół/działania przygotowawcze na potrzeby unijnej koordynacji politycznej/podejmowania decyzji: Prezydencja zwoła nieformalne posiedzenie okrągłego stołu w celu dokonania przeglądu sytuacji oraz przygotowania przeglądu spraw, na które należy zwrócić uwagę COREPERU lub Rady. Nieformalne posiedzenie okrągłego stołu będzie również forum opracowania, przeglądu i omówienia wszystkich propozycji działań, które zostaną przekazane COREPEROWI/Radzie.






  — | Plan działania:







  — | działająca przy Radzie Horyzontalna Grupa Robocza ds. Cyberprzestrzeni przygotowuje posiedzenie COREPER lub KPiB. |
| --- | --- | --- | --- |

—

Etap 7 – Okrągły stół/działania przygotowawcze na potrzeby unijnej koordynacji politycznej/podejmowania decyzji: Prezydencja zwoła nieformalne posiedzenie okrągłego stołu w celu dokonania przeglądu sytuacji oraz przygotowania przeglądu spraw, na które należy zwrócić uwagę COREPERU lub Rady. Nieformalne posiedzenie okrągłego stołu będzie również forum opracowania, przeglądu i omówienia wszystkich propozycji działań, które zostaną przekazane COREPEROWI/Radzie.

—

Plan działania:

—

działająca przy Radzie Horyzontalna Grupa Robocza ds. Cyberprzestrzeni przygotowuje posiedzenie COREPER lub KPiB.

| — | Etap 8 – Koordynacja polityczna i podejmowanie decyzji na szczeblu COREPERU/Rady: Wyniki posiedzeń COREPERU/Rady dotyczą koordynacji działań w ramach reagowania na wszystkich poziomach, decyzji co do zastosowania środków nadzwyczajnych, deklaracji politycznych itp. Decyzje te stanowią również zaktualizowane wskazówki polityczno-strategiczne do tworzenia kolejnych raportów ISAA.






  — | Plan działania:







  — | decyzja polityczna o koordynacji działań w reakcji na kryzys cybernetyczny jest wykonywana za pomocą działań (realizowanych przez odpowiednie podmioty) opisanych powyżej w sekcji 1: „Współpraca na poziomie technicznym, operacyjnym i strategiczno-politycznym” w odniesieniu do reagowania i publicznych działań komunikacyjnych, |
| --- | --- | --- | --- |

—

Etap 8 – Koordynacja polityczna i podejmowanie decyzji na szczeblu COREPERU/Rady: Wyniki posiedzeń COREPERU/Rady dotyczą koordynacji działań w ramach reagowania na wszystkich poziomach, decyzji co do zastosowania środków nadzwyczajnych, deklaracji politycznych itp. Decyzje te stanowią również zaktualizowane wskazówki polityczno-strategiczne do tworzenia kolejnych raportów ISAA.

—

Plan działania:

—

decyzja polityczna o koordynacji działań w reakcji na kryzys cybernetyczny jest wykonywana za pomocą działań (realizowanych przez odpowiednie podmioty) opisanych powyżej w sekcji 1: „Współpraca na poziomie technicznym, operacyjnym i strategiczno-politycznym” w odniesieniu do reagowania i publicznych działań komunikacyjnych,

| — | wytwarzanie ISAA jest kontynuowane w oparciu o współpracę na poziomie technicznym, operacyjnym i polityczno-strategicznym, w odniesieniu do orientacji sytuacyjnej, co również opisano wyżej w sekcji 1. |
| --- | --- |

—

wytwarzanie ISAA jest kontynuowane w oparciu o współpracę na poziomie technicznym, operacyjnym i polityczno-strategicznym, w odniesieniu do orientacji sytuacyjnej, co również opisano wyżej w sekcji 1.

| — | Etap 9 – Monitorowanie wpływu: Odpowiedzialna służba ISAA, z pomocą podmiotów wnoszących wkład do ISAA, przekazuje informacje na temat rozwoju sytuacji kryzysowej oraz wpływu na podejmowane decyzje polityczne. Taka pętla informacyjna wspomaga podlegający zmianom proces i wspiera decyzję prezydencji co do dalszego unijnego zaangażowania na poziomie politycznym lub wygaszania IPCR. |
| --- | --- |

—

Etap 9 – Monitorowanie wpływu: Odpowiedzialna służba ISAA, z pomocą podmiotów wnoszących wkład do ISAA, przekazuje informacje na temat rozwoju sytuacji kryzysowej oraz wpływu na podejmowane decyzje polityczne. Taka pętla informacyjna wspomaga podlegający zmianom proces i wspiera decyzję prezydencji co do dalszego unijnego zaangażowania na poziomie politycznym lub wygaszania IPCR.

| — | Etap 10 – Wygaszanie: zgodnie z tą samą procedurą, którą zastosowano przy aktywacji, prezydencja może zwołać nieformalne posiedzenie okrągłego stołu w celu oceny potrzeby podtrzymania aktywności IPCR. Prezydencja może podjąć decyzję o zakończeniu lub obniżeniu poziomu aktywacji.






  — | Plan działania:







  — | ENISA może być zaproszona do przedłożenia wkładu do technicznego badania ex post incydentu lub do przeprowadzenia tego badana zgodnie z przepisami swojego mandatu. |
| --- | --- | --- | --- |

—

Etap 10 – Wygaszanie: zgodnie z tą samą procedurą, którą zastosowano przy aktywacji, prezydencja może zwołać nieformalne posiedzenie okrągłego stołu w celu oceny potrzeby podtrzymania aktywności IPCR. Prezydencja może podjąć decyzję o zakończeniu lub obniżeniu poziomu aktywacji.

—

Plan działania:

—

ENISA może być zaproszona do przedłożenia wkładu do technicznego badania ex post incydentu lub do przeprowadzenia tego badana zgodnie z przepisami swojego mandatu.

---

(1)  Decyzja 2014/496/WPZiB.

(2)  Dyrektywa (UE) 2016/1148.

(3)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41) oraz decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53); decyzja Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych; decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

(4)  https://www.first.org/tlp/

(5)  W czerwcu 2016 r. te kanały przekazywania informacji obejmowały system zarządzania informacjami niejawnymi (CIMS), algorytm kodowania ACID, bezpieczny system RUE do wytwarzania, wymiany i przechowywania dokumentów unijnych opatrzonych klauzulami niejawności oraz SOLAN. Inne sposoby przesyłania np. informacji niejawnych obejmują PGP i S/MIME.

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(7)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1) – w trakcie przeglądu.

(9)  Należy w tym miejscu zauważyć, że publiczne działania komunikacyjne mogą dotyczyć zarówno informacji o incydencie adresowanych do społeczeństwa jako całości, jak również przekazów, zawierających informacje o bardziej technicznym bądź operacyjnym charakterze, adresowanych do sektorów o krytycznym znaczeniu lub sektorów zaatakowanych. Może to wymagać wykorzystania poufnych kanałów komunikacyjnych i zastosowania specjalnych narzędzi technicznych lub platform. W każdym przypadku komunikacja z operatorami i przekaz informacji dla szerszego ogółu społeczeństwa w danym państwie członkowskim pozostaje w jego gestii i jest jego obowiązkiem. Dlatego też, zgodnie z przedstawioną wyżej zasadą pomocniczości, państwa członkowskie i krajowe CSIRT ponoszą ostateczną odpowiedzialność za informacje rozpowszechniane na terytorium danego państwa i kierowane do odbiorców objętych obszarem ich kompetencji.

(10)  
  „Zezwolenie na działanie” – w warunkach kryzysu cybernetycznego szybki czas reakcji ma kluczowe znaczenie dla określenia właściwych działań zaradczych. Aby zapewnić ten szybki czas reakcji, państwo członkowskie może dobrowolnie udzielić innemu państwu członkowskiemu „zezwolenia na działanie” niezwłocznie i bez konsultacji z wyższymi poziomami lub instytucjami unijnymi i bez przechodzenia przez wszystkie normalnie wymagane oficjalne kanały, jeśli nie jest to wymagane w danym wypadku (np. CSIRT nie musi zasięgać konsultacji z podmiotami wyższego szczebla, aby przekazać cenne informacje do CSIRT w innym państwie członkowskim).

(11)  
  „Postępowanie w przypadku incydentu” oznacza wszystkie procedury umożliwiające wykrywanie i analizowanie incydentu, ograniczenie jego skutków oraz reagowanie na niego.

(12)  W zależności od charakteru i skutków incydentu w różnych sektorach działalności (finanse, transport, energia, ochrona zdrowia itp.) zaangażowane są właściwe agencje lub organy UE.

(13)  Raport sytuacyjny na temat incydentu cybernetycznego w UE jest agregacją raportów krajowych dostarczonych przez krajowe CSIRT. Format raportu powinien być opisany w standardowych procedurach operacyjnych (SPO) sieci CSIRT.

(14)  Zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w ramach prawnych programu EC3.

(15)  Oznaka naruszenia integralności systemu (wskaźnik kompromitacji (IOC)) – w kryminalistyce informatycznej jest to artefakt zaobserwowany w sieci lub w systemie operacyjnym, który z dużym prawdopodobieństwem wskazuje na zainfekowanie komputera. Typowymi IOC są sygnatury wirusów i adresy IP, hasze MD5 plików złośliwego oprogramowania bądź URL lub nazwy domen i serwerów typu C&C (ang. command and control) do zarządzania botnetami.

(16)  Wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie Agencji UE ds. Bezpieczeństwa Cybernetycznego ENISA, uchylenia rozporządzenia (UE) nr 526/2013 oraz certyfikacji bezpieczeństwa cybernetycznego w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych, 13 września 2017 r.

(17)  Porady o charakterze technicznym co do przyczyn incydentu i możliwych środków zaradczych.

(18)  Informacje o technicznych słabych punktach, które zostały wykorzystane w celu wywarcia negatywnego wpływu na systemy IT.

(19)  Komitet Stałych Przedstawicieli lub COREPER (art. 240 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – TFUE) odpowiada za przygotowywanie prac Rady Unii Europejskiej.

(20)  Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest komitetem Rady Unii Europejskiej, zajmującym się wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB), wspomnianą w art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej.

(21)  Zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w ramach prawnych programu EC3.

(22)  Fundusz pomocy w cybernetycznych sytuacjach kryzysowych jest działaniem zaproponowanym we wspólnym komunikacie pt. Odporność, prewencja i obrona: budowanie silnego systemu bezpieczeństwa cybernetycznego dla UE, JOIN(2017) 450/1.

(23)  Z dokumentu 12607/15: „Standardowe procedury operacyjne IPCR”, uzgodnionego przez grupę przyjaciół prezydencji i odnotowane przez COREPER w październiku 2015 r.

(24)  Obszerniejszą wersję ilustracji zamieszczono w dodatku.

(25)  Raport sytuacyjny na temat incydentu cybernetycznego w UE jest agregacją raportów krajowych dostarczonych przez krajowe CSIRT. Format raportu powinien być opisany w standardowych procedurach operacyjnych (SPO) sieci CSIRT.

(26)  Standardowe procedury operacyjne ISAA.

---

DODATEK

1.   ZARZĄDZANIE KRYZYSOWE, MECHANIZMY WSPÓŁPRACY I PODMIOTY NA SZCZEBLU UE

Mechanizmy zarządzania kryzysowego

Zintegrowane uzgodnienia UE dotyczące reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR) Zintegrowane uzgodnienia UE dotyczące reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR), przyjęte przez Radę w dniu 25 czerwca 2013 r.
   (1), zostały opracowane w celu ułatwienia terminowej koordynacji i reakcji na unijnym szczeblu politycznym w przypadku poważnego kryzysu IPCR wspomagają również koordynację na poziomie politycznym w reakcji na odwołanie się do klauzuli solidarności (art. 222 TFUE), jak określono w decyzji Rady 2014/415/UE z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zastosowania przez Unię klauzuli solidarności. W standardowych procedurach operacyjnych (SPO) (2) IPCR ustanowiono proces aktywacji i kolejne działania, które należy podjąć.

ARGUS: System koordynacji w sytuacji kryzysowej ustanowiony przez Komisję Europejską w 2005 r. w celu zapewnienia specjalnej procedury koordynacji w przypadku poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym. Jest on wspomagany przez ogólny system szybkiego ostrzegania (narzędzie informatyczne) o tej samej nazwie. W ramach systemu ARGUS przewiduje się dwa etapy; przy czym na etapie II (w przypadku poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym) zwoływane są spotkania Komitetu Koordynacji Kryzysowej (CCC) pod kierownictwem przewodniczącego Komisji lub komisarza, któremu powierzono to zadanie. CCC skupia przedstawicieli odnośnych dyrekcji generalnych Komisji, gabinetów i innych służb unijnych z zadaniem objęcia przewodnictwa i koordynowania reakcji Komisji na kryzys. Pod przewodnictwem zastępcy sekretarza generalnego CCC ocenia sytuację, rozważa warianty i podejmuje decyzje wykonawcze w odniesieniu do unijnych narzędzi i instrumentów w ramach kompetencji Komisji, a także zapewnia wykonanie tych decyzji (3)
   (4).

Mechanizm Reagowania Kryzysowego ESDZ: Mechanizm Reagowania Kryzysowego ESDZ jest zorganizowanym systemem, który umożliwia ESDZ reagowanie na sytuacje kryzysowe i wydarzenia nadzwyczajne o zewnętrznym charakterze lub istotnym wymiarze zewnętrznym – w tym na zagrożenia hybrydowe – potencjalnie lub rzeczywiście zagrażające interesom UE lub państw członkowskich. Dzięki zapewnieniu udziału właściwych urzędników Komisji oraz Sekretariatu Rady na posiedzeniach w ramach Mechanizmu Reagowania Kryzysowego ułatwione jest uzyskiwanie efektu synergii między wysiłkami dyplomatycznymi oraz działaniami w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony a zarządzanymi przez Komisję instrumentami finansowymi i handlowymi oraz instrumentami współpracy. Komórka Kryzysowa może zostać aktywowana w czasie kryzysu.

Mechanizmy współpracy

Sieć CSIRT: Sieć zespołów reagowania na incydenty bezpieczeństwa komputerowego skupia wszystkie krajowe i rządowe zespoły (CSIRT) oraz zespół reagowania na incydenty komputerowe w instytucjach i agencjach UE (CERT-UE). Celem tej sieci jest umożliwienie i usprawnienie wymiany informacji między CSIRT na temat zagrożeń i incydentów cybernetycznych, a także współpraca w zakresie reagowania na incydenty i kryzysy cybernetyczne.

Horyzontalna Grupa Robocza Rady ds. Cyberprzestrzeni: grupę roboczą powołano, aby zapewnić strategiczną i horyzontalną koordynację zagadnień polityki cybernetycznej w Radzie i może być ona zaangażowana zarówno w działalność prawodawczą, jak też działania o innym charakterze.

Podmioty

ENISA: Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji powołano w 2004 roku. Agencja ściśle współpracuje z państwami członkowskimi i sektorem prywatnym w celu zapewnienia doradztwa i rozwiązań w takich kwestiach, jak ogólnoeuropejskie ćwiczenia w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, opracowanie krajowych strategii bezpieczeństwa cybernetycznego, współpracy CSIRT i rozwijania zdolności. ENISA współpracuje bezpośrednio z CSIRT w całej UE i stanowi sekretariat sieci CSIRT.

Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego (ERCC): Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego w Komisji (w ramach Dyrekcji Generalnej ds. Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej – DG ECHO) wspiera i koordynuje szereg działań w dziedzinie zapobiegania, zapewnienia gotowości i reagowania przez siedem dni w tygodniu, 24 godziny na dobę. Uruchomione w 2013 r.Centrum działa jako centrum reagowania kryzysowego Komisji (w powiązaniu z innymi centrami kryzysowymi UE), w tym także jako działający nieprzerwanie główny punkt kontaktowy (IPCR 24/7).

Europol/EC3: Europejskie Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3), które powstało w 2013 r. w ramach Europolu, wspiera reagowanie organów ścigania na przestępczość cybernetyczną w UE. EC3 oferuje operacyjne i analityczne wsparcie dochodzeń prowadzonych w państwach członkowskich i służy jako centralny węzeł informacji kryminalnych i wywiadowczych, wspomagając operacje i dochodzenia państw członkowskich przez analizę operacyjną, koordynację i wiedzę ekspercką, a także wysokospecjalistyczny potencjał technicznego i cyfrowego wsparcia kryminalistycznego.

CERT-UE: Zespół reagowania na incydenty komputerowe w instytucjach, organach i agencjach UE (CERT-UE) ma za zadanie poprawę ochrony instytucji, organów i agencji przed atakami i zagrożeniami cybernetycznymi. Zespół jest częścią sieci CSIRT. CERT-UE dysponuje technicznymi porozumieniami w zakresie wymiany informacji na temat zagrożeń cybernetycznych z NATO CIRC, niektórymi państwami trzecimi i głównymi podmiotami gospodarczymi w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego.

Unijna wspólnota wywiadowcza obejmuje Centrum Analiz Wywiadowczych UE (INTCEN) oraz Dyrekcję ds. Wywiadu w Sztabie Wojskowym UE (EUMS INT) w ramach porozumienia w sprawie pojedynczej komórki analiz wywiadowczych (SIAC). Misja SIAC polega na dostarczaniu analiz wywiadowczych, wczesnym ostrzeganiu i zapewnianiu orientacji sytuacyjnej Wysokiemu Przedstawicielowi UE ds. Spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ). SIAC oferuje swoje usługi różnym podmiotom decyzyjnym UE ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) i zwalczania terroryzmu (CT), a także państwom członkowskim. EU INTCEN i EUMS INT nie są agencjami operacyjnymi i nie posiadają zdolności gromadzenia danych. Działalność wywiadowcza na poziomie operacyjnym pozostaje w gestii państw członkowskich. SIAC zajmuje się jedynie analizą strategiczną.

Komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych We wspólnym komunikacie w sprawie przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym z kwietnia 2016 r. wyznaczono komórkę UE ds. syntezy informacji (EU HFC) jako główny ośrodek analizy informacji na temat zagrożeń hybrydowych w UE, pochodzących ze wszelkich źródeł: jej mandat został zatwierdzony w grudniu 2016 r. przez Komisję w drodze konsultacji pomiędzy służbami. Ulokowana w INTCEN komórka wchodzi w skład SIAC i w związku z tym współpracuje z EUMS INT i ma w swoim stałym składzie wojskowego. Działanie hybrydowe polega na zamierzonym wykorzystaniu przez państwo lub podmiot niebędący państwem kombinacji wielu ukrytych lub jawnych, wojskowych lub cywilnych narzędzi i mechanizmów, takich jak ataki cybernetyczne, kampanie dezinformacyjne, działania szpiegowskie, presja ekonomiczna, wykorzystanie innych podmiotów lub inne działania wywrotowe. EU HCF współpracuje z rozległą siecią pojedynczych punktów kontaktowych (PoC), zarówno w Komisji, jak i w państwach członkowskich, aby zapewnić zintegrowaną reakcję/zaangażowanie całego sektora administracyjnego, wymagane do przeciwstawienia się różnorodnym wyzwaniom.

EU SITROOM: Centrum Sytuacyjne UE stanowi element Centrum Analiz Wywiadowczych UE (EU INTCEN) i zapewnia ESDZ zdolność operacyjną niezbędną do natychmiastowego i skutecznego reagowania na sytuacje kryzysowe. Jest to stała cywilno-wojskowa komórka dyżurna, która prowadzi ogólnoświatowe monitorowanie i zapewnia orientację sytuacyjną przez siedem dni w tygodni, 24 godziny na dobę.

Odnośne instrumenty

Ramy wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne: Uzgodnione w czerwcu 2017 r. ramy stanowią element unijnego podejścia do dyplomacji cyfrowej, która przyczynia się do zapobiegania konfliktom, ograniczania zagrożeń dla bezpieczeństwa cybernetycznego oraz do wzrostu stabilności w stosunkach międzynarodowych. W ramach tych w pełni wykorzystuje się środki z obszaru wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym w razie potrzeby środki ograniczające. Zastosowanie środków określonych w ramach współpracy powinno zachęcać do współpracy, sprzyjać ograniczaniu bezpośrednich i długofalowych zagrożeń i wpływać na zachowanie odpowiedzialnego sprawcy i potencjalnych agresorów w dalszej perspektywie.

2.   KOORDYNACJA W PRZYPADKU KRYZYSU CYBERNETYCZNEGO W RAMACH UZGODNIEŃ IPCR – HORYZONTALNA WARSTWA KOORDYNACYJNA I POLITYCZNA ESKALACJA

Ustalenia IPCR mogą być (i są) wykorzystywane do rozwiązania kwestii technicznych i operacyjnych, ale zawsze z punktu widzenia politycznego/strategicznego.

W warunkach eskalacji IPCR można zastosować odpowiednio do poziomu kryzysu poprzez przejście od trybu „monitorowania” do trybu „wymiany informacji”, który jest pierwszym poziomem aktywacji IPCR, oraz do „pełnej aktywacji IPCR”.

Decyzję o aktywacji w trybie pełnym podejmuje aktualna prezydencja w Radzie UE. Komisja, ESDZ i SGR mogą aktywować IPCR w trybie wymiany informacji. W trybie monitorowania i wymiany informacji mogą zostać uruchomione różne poziomy wymiany informacji, przy czym w trybie wymiany informacji obowiązuje wytwarzanie raportów ISAA. Przy pełnej aktywacji IPCR do zestawu działań dochodzą posiedzenia okrągłego stołu, w których uczestniczy prezydencja (z reguły przewodniczący COREPERU II lub ekspert w danej dziedzinie w randze radcy Stałego Przedstawicielstwa, wyjątkowo posiedzenia okrągłego stołu odbywały się na szczeblu ministerialnym).

Podmioty

| | Aktualna prezydencja (zwykle przewodniczący COREPERU) sprawuje przewodnictwo. |
| --- | --- |

Aktualna prezydencja (zwykle przewodniczący COREPERU) sprawuje przewodnictwo.

| | W imieniu Rady Europejskiej: gabinet Przewodniczącego, |
| --- | --- |

W imieniu Rady Europejskiej: gabinet Przewodniczącego,

| | W imieniu Komisji Europejskiej: poziom SGK/DG lub eksperci w danej dziedzinie. |
| --- | --- |

W imieniu Komisji Europejskiej: poziom SGK/DG lub eksperci w danej dziedzinie.

| | W imieniu ESDZ: poziom zastępcy SGK/DG lub eksperci w danej dziedzinie. |
| --- | --- |

W imieniu ESDZ: poziom zastępcy SGK/DG lub eksperci w danej dziedzinie.

| | W imieniu SGK: gabinet SG, zespół IPCR oraz odpowiedzialne DG. |
| --- | --- |

W imieniu SGK: gabinet SG, zespół IPCR oraz odpowiedzialne DG.

Zakres działań: Nakreślenie wspólnego zintegrowanego obrazu sytuacji i zwiększenie wiedzy na temat wąskich gardeł lub niedociągnięć na każdym z trzech poziomów w celu ich rozwiązania na poziomie politycznym; przygotowanie decyzji do podjęcia w czasie posiedzenia, jeżeli wchodzą one w zakres kompetencji uczestników, lub wysunięcie propozycji działań, przekazywanych do COREPERU II i dalej do Rady.

Wspólna orientacja sytuacyjna:

| | (IPCR nieaktywowane): Strony IPCR na potrzeby monitorowania mogą zostać wygenerowane, aby umożliwić śledzenie rozwoju sytuacji, która może przerodzić się w kryzys z konsekwencjami dla UE. |
| --- | --- |

(IPCR nieaktywowane): Strony IPCR na potrzeby monitorowania mogą zostać wygenerowane, aby umożliwić śledzenie rozwoju sytuacji, która może przerodzić się w kryzys z konsekwencjami dla UE.

| | (tryb IPCR „wymiana informacji”): Służba odpowiedzialna za ISAA przygotowuje raporty ISAA na podstawie danych przekazanych przez służby Komisji, ESDZ i państwa członkowskie (za pośrednictwem formularzy IPCR). |
| --- | --- |

(tryb IPCR „wymiana informacji”): Służba odpowiedzialna za ISAA przygotowuje raporty ISAA na podstawie danych przekazanych przez służby Komisji, ESDZ i państwa członkowskie (za pośrednictwem formularzy IPCR).

| | (pełna aktywacja IPCR): Oprócz raportów ISAA na nieformalnych posiedzeniach okrągłego stołu w sprawie IPCR spotykają się różne odnośne podmioty z państw członkowskich, Komisja, ESDZ, odnośne agencje itp., aby omawiać niedociągnięcia i wąskie gardła. |
| --- | --- |

(pełna aktywacja IPCR): Oprócz raportów ISAA na nieformalnych posiedzeniach okrągłego stołu w sprawie IPCR spotykają się różne odnośne podmioty z państw członkowskich, Komisja, ESDZ, odnośne agencje itp., aby omawiać niedociągnięcia i wąskie gardła.

Współpraca i reagowanie:

Aktywacja/synchronizacja dodatkowych mechanizmów/instrumentów zarządzania kryzysowego, zależnie od charakteru i wpływu incydentu. Mogą to być na przykład: Unijny Mechanizm Ochrony Ludności, ramy wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne lub „Wspólne ramy dotyczące przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym”.

Przekazywanie informacji w sytuacjach kryzysowych:

Sieć IPCR narzędzi komunikacji w sytuacjach kryzysowych może zostać uruchomiona przez prezydencję po konsultacjach z właściwymi służbami Komisji, Sekretariatu Generalnego Komisji i ESDZ w celu wsparcia wytwarzania wspólnych przekazów informacyjnych lub opracowania najskuteczniejszych narzędzi komunikacji.

3.   ZARZĄDZANIE KRYZYSOWE W PRZYPADKU KRYZYSU CYBERNETYCZNEGO W RAMACH SYSTEMU ARGUS – WYMIANA INFORMACJI W RAMACH KOMISJI EUROPEJSKIEJ

W obliczu nieoczekiwanych sytuacji kryzysowych, które wymagały działania na szczeblu europejskim, tj. ataków terrorystycznych w Madrycie (w marcu 2004 r), tsunami w Azji Południowo-Wschodniej (w grudniu 2004 r.) i ataków terrorystycznych w Londynie (w lipcu 2005 r.), Komisja ustanowiła w 2005 r. system koordynacji ARGUS, wspomagany przez ogólny system szybkiego ostrzegania o tej samej nazwie (5)
   (6). Jego zadaniem jest zapewnienie specjalnego procesu koordynacji w sytuacjach kryzysowych w razie poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym w celu umożliwienia w czasie rzeczywistym wymiany informacji związanych z kryzysem oraz zagwarantowania szybkiego podejmowania decyzji.

W systemie ARGUS określono dwa etapy, w zależności od powagi zdarzenia:

| | Etap I: służy do „wymiany informacji” w przypadku sytuacji kryzysowej na ograniczoną skalę
  Przykłady zgłoszonych niedawno w etapie I zdarzeń obejmują pożary lasów w Portugalii i Izraelu, atak w Berlinie w 2016 r., powodzie w Albanii, huragan Matthew na Haiti oraz suszę w Boliwii. Każda DG może otworzyć etap I w przypadku gdy uzna, że sytuacja w obszarze jej kompetencji jest na tyle poważna, że należy zagwarantować wymianę informacji lub z niej korzystać. DG CNECT lub DG HOME mogą na przykład otworzyć etap I w przypadku gdy uznają, że sytuacja cybernetyczna w obszarze ich kompetencji jest na tyle poważna, że należy zagwarantować wymianę informacji lub z niej korzystać. |
| --- | --- |

Etap I: służy do „wymiany informacji” w przypadku sytuacji kryzysowej na ograniczoną skalę

Przykłady zgłoszonych niedawno w etapie I zdarzeń obejmują pożary lasów w Portugalii i Izraelu, atak w Berlinie w 2016 r., powodzie w Albanii, huragan Matthew na Haiti oraz suszę w Boliwii. Każda DG może otworzyć etap I w przypadku gdy uzna, że sytuacja w obszarze jej kompetencji jest na tyle poważna, że należy zagwarantować wymianę informacji lub z niej korzystać. DG CNECT lub DG HOME mogą na przykład otworzyć etap I w przypadku gdy uznają, że sytuacja cybernetyczna w obszarze ich kompetencji jest na tyle poważna, że należy zagwarantować wymianę informacji lub z niej korzystać.

| | Etap II: jest uruchamiany w przypadku poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym lub też w obliczu przewidywanej bądź nieuchronnej groźby dla Unii
  Na etapie II uruchamia się specjalną procedurę koordynacyjną, która umożliwia Komisji podejmowanie decyzji i szybkie, skoordynowane i spójne reagowanie na najwyższym szczeblu w obszarze jej kompetencji i we współpracy z innymi instytucjami. Działania etapu II są przewidziane w odniesieniu do poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym lub też w obliczu przewidywanej bądź nieuchronnej groźby jego zaistnienia. Przykłady rzeczywistych wydarzeń objętych etapem II obejmują kryzys migracyjno-uchodźczy (2015 i nadal), potrójną katastrofę w elektrowni Fukushimie (2011) i wybuch wulkanu Eyjafjallajökull w Islandii (2010).
  Etap II jest uruchamiany jest przez Przewodniczącego z jego własnej inicjatywy lub na wniosek jednego z członków Komisji. Przewodniczący może przydzielić odpowiedzialność polityczną za reakcję Komisji komisarzowi odpowiedzialnemu za służby, których kryzys najmocniej dotyczy, lub zachować ją dla siebie.
  W ramach etapu II przewidziane są posiedzenia nadzwyczajne Komitetu Koordynacji Kryzysowej (CCC). Są one zwoływane w imieniu Przewodniczącego lub komisarza, któremu powierzono odpowiedzialność. Posiedzenia zwołuje SG za pomocą narzędzia informatycznego ARGUS. Komitet Koordynacji Kryzysowej jest specjalną strukturą operacyjną zarządzania kryzysowego, utworzoną w celu kierowania reakcją Komisji na sytuację kryzysową oraz jej koordynowania, skupiającą przedstawicieli wszystkich odpowiednich dyrekcji generalnych Komisji, gabinetów i innych służb unijnych. Komitetowi przewodniczy zastępca sekretarza generalnego. CCC ocenia sytuację, rozważa warianty i podejmuje decyzje, a także zapewnia wykonanie decyzji i działań, jednocześnie gwarantując spójność i konsekwencję reagowania. Wsparcie dla CCC zapewnia SG. |
| --- | --- |

Etap II: jest uruchamiany w przypadku poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym lub też w obliczu przewidywanej bądź nieuchronnej groźby dla Unii

Na etapie II uruchamia się specjalną procedurę koordynacyjną, która umożliwia Komisji podejmowanie decyzji i szybkie, skoordynowane i spójne reagowanie na najwyższym szczeblu w obszarze jej kompetencji i we współpracy z innymi instytucjami. Działania etapu II są przewidziane w odniesieniu do poważnego kryzysu o charakterze wielosektorowym lub też w obliczu przewidywanej bądź nieuchronnej groźby jego zaistnienia. Przykłady rzeczywistych wydarzeń objętych etapem II obejmują kryzys migracyjno-uchodźczy (2015 i nadal), potrójną katastrofę w elektrowni Fukushimie (2011) i wybuch wulkanu Eyjafjallajökull w Islandii (2010).

Etap II jest uruchamiany jest przez Przewodniczącego z jego własnej inicjatywy lub na wniosek jednego z członków Komisji. Przewodniczący może przydzielić odpowiedzialność polityczną za reakcję Komisji komisarzowi odpowiedzialnemu za służby, których kryzys najmocniej dotyczy, lub zachować ją dla siebie.

W ramach etapu II przewidziane są posiedzenia nadzwyczajne Komitetu Koordynacji Kryzysowej (CCC). Są one zwoływane w imieniu Przewodniczącego lub komisarza, któremu powierzono odpowiedzialność. Posiedzenia zwołuje SG za pomocą narzędzia informatycznego ARGUS. Komitet Koordynacji Kryzysowej jest specjalną strukturą operacyjną zarządzania kryzysowego, utworzoną w celu kierowania reakcją Komisji na sytuację kryzysową oraz jej koordynowania, skupiającą przedstawicieli wszystkich odpowiednich dyrekcji generalnych Komisji, gabinetów i innych służb unijnych. Komitetowi przewodniczy zastępca sekretarza generalnego. CCC ocenia sytuację, rozważa warianty i podejmuje decyzje, a także zapewnia wykonanie decyzji i działań, jednocześnie gwarantując spójność i konsekwencję reagowania. Wsparcie dla CCC zapewnia SG.

4.   MECHANIZM REAGOWANIA KRYZYSOWEGO ESDZ

Mechanizm Reagowania Kryzysowego (MRK) ESDZ uruchamia się w razie zaistnienia poważnej sytuacji nadzwyczajnej, dotyczącej lub w inny sposób angażującej zewnętrzny wymiar UE. MRK jest aktywowany przez zastępcę sekretarza generalnego ds. reagowania kryzysowego po konsultacji z Wysokim Przedstawicielem/wiceprzewodniczącym Komisji lub Sekretarzem Generalnym. Zastępca sekretarza generalnego ds. reagowania kryzysowego może również zostać poproszony o uruchomienie mechanizmu reagowania kryzysowego przez Wysokiego Przedstawiciela/wiceprzewodniczącego komisji lub Sekretarza Generalnego bądź innego zastępcę SG lub jednostkę mediacji (MD).

MRK przyczynia się do spójności działań UE w reakcji na sytuacje kryzysowe w ramach strategii bezpieczeństwa. W szczególności MRK ułatwia uzyskiwanie efektu synergii między wysiłkami dyplomatycznymi oraz działaniami w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony a zarządzanymi przez Komisję instrumentami finansowymi i handlowymi oraz instrumentami współpracy.

MRK jest powiązany z ogólnym systemem reagowania kryzysowego Komisji (ARGUS) oraz zintegrowanymi uzgodnieniami UE dotyczącymi reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR); dzięki temu w przypadku jednoczesnej aktywacji możliwe jest wykorzystanie efektu synergii. Centrum Sytuacyjne UE w ramach ESDZ działa jako główny ośrodek komunikacyjny między ESDZ a systemami reagowania kryzysowego w Radzie i Komisji.

Z reguły pierwszym działaniem związanym z zastosowaniem MRK jest zwołanie posiedzenia kryzysowego z udziałem członków kierownictwa wyższego szczebla ESDZ, Komisji i Rady, bezpośrednio dotkniętych daną sytuacją kryzysową. Uczestnicy posiedzenia kryzysowego oceniają krótkookresowe skutki sytuacji kryzysowej i mogą uzgodnić podjęcie natychmiastowych działań bądź aktywować Komórkę Kryzysową lub powołać platformę kryzysową. Kroki te mogą zostać podjęte w dowolnej kolejności.

Komórka Kryzysowa jest centrum sytuacyjnym na niewielką skalę, w którym przedstawiciele ESDZ oraz służb Komisji i Rady zaangażowanych w reagowanie na sytuację kryzysową gromadzą się, aby stale monitorować sytuację w celu zapewnienia centrali ESDZ wsparcia w podejmowaniu decyzji. Po aktywowaniu Komórka Kryzysowa funkcjonuje w trybie ciągłym (7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę).

Platforma kryzysowa skupia odnośne służby ESDZ, Komisji i Rady w celu dokonania oceny średnio- i długookresowych skutków sytuacji kryzysowych oraz uzgodnienia działań, które należy podjąć. Przewodnictwo sprawuje Wysoki Przedstawiciel/wiceprzewodniczący Komisji lub Sekretarz Generalny bądź zastępca sekretarza generalnego ds. reagowania kryzysowego. Platforma kryzysowa ocenia skuteczność działania UE w odniesieniu do kraju lub regionu objętego kryzysem, decyduje o zmianach środków lub podjęciu dodatkowych działań i omawia propozycje działań Rady. Platforma kryzysowa to posiedzenie ad hoc; dlatego nie jest w stanie ciągłej aktywacji.

Grupa zadaniowa składa się z przedstawicieli służb zaangażowanych w reagowanie i można ją uruchomić w celu śledzenia działań podejmowanych przez UE w ramach reagowania oraz ułatwienia ich realizacji. Grupa ta ocenia wpływ działań podejmowanych przez UE, przygotowuje dokumenty polityczne i materiały na temat wariantów, wnosi wkład w przygotowanie ram podejścia kryzysowego (PFCAs), ma udział w strategii w zakresie komunikacji i przyjmuje wszelkie inne ustalenia, które mogą ułatwić realizację unijnych działań w odpowiedzi na sytuację.

5.   DOKUMENTY ŹRÓDŁOWE

Poniżej znajduje się wykaz dokumentów źródłowych wziętych pod uwagę przy opracowywaniu planu.

| — | The European Cyber Crises Cooperation Framework (Europejskie ramy współpracy w zakresie kryzysów cybernetycznych), wersja 1, 17 października 2012 r. |
| --- | --- |

—

The European Cyber Crises Cooperation Framework (Europejskie ramy współpracy w zakresie kryzysów cybernetycznych), wersja 1, 17 października 2012 r.

| — | Report on Cyber Crisis Cooperation and Management (Sprawozdanie na temat współpracy i zarządzania kryzysowego na wypadek kryzysu cybernetycznego), ENISA, 2014. |
| --- | --- |

—

Report on Cyber Crisis Cooperation and Management (Sprawozdanie na temat współpracy i zarządzania kryzysowego na wypadek kryzysu cybernetycznego), ENISA, 2014.

| — | Actionable Information for Security Incident Response (Praktyczne informacje na potrzeby reagowania na incydent cybernetyczny), ENISA, 2014. |
| --- | --- |

—

Actionable Information for Security Incident Response (Praktyczne informacje na potrzeby reagowania na incydent cybernetyczny), ENISA, 2014.

| — | Common practices of EU-level crisis management and applicability to cyber crises (Wspólne praktyki zarządzania kryzysowego na szczeblu UE i ich zastosowanie w przypadku kryzysów cybernetycznych), ENISA, 2015. |
| --- | --- |

—

Common practices of EU-level crisis management and applicability to cyber crises (Wspólne praktyki zarządzania kryzysowego na szczeblu UE i ich zastosowanie w przypadku kryzysów cybernetycznych), ENISA, 2015.

| — | Strategies for Incident Response and Cyber Crisis Cooperation (Strategie reagowania na incydenty i współpraca na wypadek kryzysu cybernetycznego), ENISA, 2016. |
| --- | --- |

—

Strategies for Incident Response and Cyber Crisis Cooperation (Strategie reagowania na incydenty i współpraca na wypadek kryzysu cybernetycznego), ENISA, 2016.

| — | EU Cyber Standard Operating Procedures (Standardowe procedury operacyjne UE w obszarze cybernetyki), ENISA, 2016. |
| --- | --- |

—

EU Cyber Standard Operating Procedures (Standardowe procedury operacyjne UE w obszarze cybernetyki), ENISA, 2016.

| — | A good practice guide of using taxonomies in incident prevention and detection (Przewodnik po dobrych praktykach stosowania taksonomii w zapobieganiu incydentom i ich wykrywaniu), ENISA, 2017. |
| --- | --- |

—

A good practice guide of using taxonomies in incident prevention and detection (Przewodnik po dobrych praktykach stosowania taksonomii w zapobieganiu incydentom i ich wykrywaniu), ENISA, 2017.

| — | Komunikat „Wzmacnianie europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego”, COM(2016) 410 final, 5.7.2016 r. |
| --- | --- |

—

Komunikat „Wzmacnianie europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego”, COM(2016) 410 final, 5.7.2016 r.

| — | Konkluzje Rady na temat wzmacniania europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego – konkluzje Rady (15 listopada 2016 r.), 14540/16. |
| --- | --- |

—

Konkluzje Rady na temat wzmacniania europejskiego systemu odporności cybernetycznej oraz wspieranie konkurencyjnego i innowacyjnego sektora bezpieczeństwa cybernetycznego – konkluzje Rady (15 listopada 2016 r.), 14540/16.

| — | Decyzja Rady 2014/415/UE z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zastosowania przez Unię klauzuli solidarności (Dz.U. L 192 z 1.7.2014, s. 53). |
| --- | --- |

—

Decyzja Rady 2014/415/UE z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zastosowania przez Unię klauzuli solidarności (Dz.U. L 192 z 1.7.2014, s. 53).

| — | Finalizacja procesu weryfikacji CCA: zintegrowane uzgodnienia UE dotyczące reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR), 10708/13, 7 czerwca 2013 r. |
| --- | --- |

—

Finalizacja procesu weryfikacji CCA: zintegrowane uzgodnienia UE dotyczące reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR), 10708/13, 7 czerwca 2013 r.

| — | Zintegrowana orientacja i analiza sytuacyjna (ISAA) – standardowe procedury operacyjne, DS 1570/15, 22 października 2015 r. |
| --- | --- |

—

Zintegrowana orientacja i analiza sytuacyjna (ISAA) – standardowe procedury operacyjne, DS 1570/15, 22 października 2015 r.

| — | Przepisy Komisji w sprawie ogólnego systemu szybkiego ostrzegania „ARGUS”, COM(2005) 662 final, 23 grudnia 2005 r. |
| --- | --- |

—

Przepisy Komisji w sprawie ogólnego systemu szybkiego ostrzegania „ARGUS”, COM(2005) 662 final, 23 grudnia 2005 r.

| — | Decyzja Komisji 2006/25/WE, Euratom z dnia 23 grudnia 2005 r. zmieniająca regulamin wewnętrzny Komisji (Dz.U. L 19 z 24.1.2006, s. 20). |
| --- | --- |

—

Decyzja Komisji 2006/25/WE, Euratom z dnia 23 grudnia 2005 r. zmieniająca regulamin wewnętrzny Komisji (Dz.U. L 19 z 24.1.2006, s. 20).

| — | ARGUS Modus Operandi (Sposób działania systemu ARGUS), Komisja Europejska, 23 października 2013 r. |
| --- | --- |

—

ARGUS Modus Operandi (Sposób działania systemu ARGUS), Komisja Europejska, 23 października 2013 r.

| — | Konkluzje Rady w sprawie ram wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne („zestaw narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”), dokument 9916/17. |
| --- | --- |

—

Konkluzje Rady w sprawie ram wspólnej unijnej reakcji dyplomatycznej na szkodliwe działania cybernetyczne („zestaw narzędzi dla dyplomacji cyfrowej”), dokument 9916/17.

| — | EU operational protocol for countering hybrid threats „EU Playbook”
  (Unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym [„Unijny podręcznik taktyczny”]), SWD(2016) 227. |
| --- | --- |

—

EU operational protocol for countering hybrid threats „EU Playbook”
  (Unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym [„Unijny podręcznik taktyczny”]), SWD(2016) 227.

| — | Mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ z dnia 8 listopada 2016 r. Ares(2017)880661. Wspólny dokument roboczy służb „Unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym” („Unijny podręcznik taktyczny”), SWD(2016) 227 final z dnia 5 lipca 2016 r. |
| --- | --- |

—

Mechanizm reagowania kryzysowego ESDZ z dnia 8 listopada 2016 r. Ares(2017)880661. Wspólny dokument roboczy służb „Unijny protokół operacyjny do celów przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym” („Unijny podręcznik taktyczny”), SWD(2016) 227 final z dnia 5 lipca 2016 r.

| — | Wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady: Wspólne ramy dotyczące przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym – odpowiedź Unii Europejskiej, JOIN(2016) 18 final z dnia 6 kwietnia 2016 r. |
| --- | --- |

—

Wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady: Wspólne ramy dotyczące przeciwdziałania zagrożeniom hybrydowym – odpowiedź Unii Europejskiej, JOIN(2016) 18 final z dnia 6 kwietnia 2016 r.

| — | EEAS(2016) 1674 – Dokument roboczy Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych – zakres zadań. |
| --- | --- |

—

EEAS(2016) 1674 – Dokument roboczy Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych – komórka UE ds. syntezy informacji o zagrożeniach hybrydowych – zakres zadań.

6.   ELEMENTY ODNOSZĄCE SIĘ DO BEZPIECZEŃSTWA CYBERNETYCZNEGO W IPCR

Image 3

---

(1)  10708/13 w sprawie „Finalizacji procesu weryfikacji CCA: koordynacji działań w sytuacjach nadzwyczajnych i kryzysowych”, przyjęta przez Radę w dniu 24 czerwca 2013 r.

(2)  12607/15 „Standardowe procedury operacyjne IPCR”, uzgodnione przez grupę przyjaciół prezydencji i odnotowane przez COREPER w październiku 2015 r.

(3)  Przepisy Komisji w sprawie ogólnego systemu szybkiego ostrzegania „ARGUS”, COM(2005) 662 final, 23 grudnia 2005 r.

(4)  Decyzja Komisji 2006/25/WE, Euratom z dnia 23 grudnia 2005 r. zmieniająca regulamin wewnętrzny Komisji (Dz.U. L 19 z 24.1.2006, s. 20), w sprawie ustanowienia ogólnego systemu szybkiego ostrzegania „ARGUS”.

(5)  Komisja Europejska, dnia 23 grudnia 2005 r., Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Ustalenia Komisji w sprawie bezpiecznego ogólnego systemu szybkiego ostrzegania „ARGUS”, COM(2005) 662 final.

(6)  Decyzja 2006/25/WE, Euratom.

---