# Dziennik Urzędowy L 32/4 lu

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 32 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 494 lutego 2006 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 32

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 494 lutego 2006

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 194/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 1 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 195/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1377/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej | 3 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 196/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004 i uchylające decyzję 97/265/WE | 4 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 197/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie przejściowych środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania lub usuwania wycofanych środków spożywczych (
  1
  ) | 13 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 198/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. wykonujące rozporządzenia Rady (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach (
  1
  ) | 15 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 199/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB (
  1
  ) | 34 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 200/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006 | 39 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 201/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006 | 41 |
| | | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 202/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny | 43 |
| | * | Dyrektywa Komisji 2006/13/WE z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB (
  1
  ) | 44 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 194/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 195/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1377/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej

3

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 196/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004 i uchylające decyzję 97/265/WE

4

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 197/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie przejściowych środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania lub usuwania wycofanych środków spożywczych (
  1
  )

1

13

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 198/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. wykonujące rozporządzenia Rady (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach (
  1
  )

1

15

*

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 199/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB (
  1
  )

1

34

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 200/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

39

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 201/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006

41

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 202/2006 z dnia 3 lutego 2006 r. ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny

43

*

Dyrektywa Komisji 2006/13/WE z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB (
  1
  )

1

44

| | | II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
| --- | --- | --- |
| | | Rada |
| | * | Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń | 54 |
| | * | Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2006 r. umożliwiająca krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa, jak również Rosji korzystanie z Programu Pomocy Technicznej i Wymiany Informacji (TAIEX) | 80 |
| | | Komisja |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2003 r. dotycząca programu pomocy, który zamierzają wprowadzić Włochy, region Piemont, na rzecz ograniczenia zanieczyszczenia powietrza na jego terytorium
  (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3520)

   (
  1
  ) | 82 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 1 lutego 2006 r. zmieniająca decyzję 2005/393/WE w zakresie stref zamkniętych w odniesieniu do choroby niebieskiego języka w Hiszpanii i Portugalii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 180)

   (
  1
  ) | 91 |
| | * | Decyzja Komisji z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca decyzję 97/467/WE w zakresie włączenia jednego zakładu z Urugwaju do tymczasowego wykazu zakładów państw trzecich, z których państwom członkowskim zezwala się na przywóz mięsa ptaków bezgrzebieniowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 233)

   (
  1
  ) | 93 |

II   Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

*

Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

54

*

Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2006 r. umożliwiająca krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa, jak również Rosji korzystanie z Programu Pomocy Technicznej i Wymiany Informacji (TAIEX)

80

Komisja

*

Decyzja Komisji z dnia 26 listopada 2003 r. dotycząca programu pomocy, który zamierzają wprowadzić Włochy, region Piemont, na rzecz ograniczenia zanieczyszczenia powietrza na jego terytorium
  (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3520)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3520)

1

82

*

Decyzja Komisji z dnia 1 lutego 2006 r. zmieniająca decyzję 2005/393/WE w zakresie stref zamkniętych w odniesieniu do choroby niebieskiego języka w Hiszpanii i Portugalii
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 180)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 180)

1

91

*

Decyzja Komisji z dnia 3 lutego 2006 r. zmieniająca decyzję 97/467/WE w zakresie włączenia jednego zakładu z Urugwaju do tymczasowego wykazu zakładów państw trzecich, z których państwom członkowskim zezwala się na przywóz mięsa ptaków bezgrzebieniowych
  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 233)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 233)

1

93

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/1 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/1

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 194/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

| (2) | W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
| --- | --- |

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).

1

---

ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 3 lutego 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod krajów trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | 052 | 89,0 |
| 204 | 50,3 |
| 212 | 103,5 |
| 624 | 111,0 |
| 999 | 88,5 |
| 0707 00 05 | 052 | 105,4 |
| 204 | 102,1 |
| 628 | 167,7 |
| 999 | 125,1 |
| 0709 10 00 | 220 | 66,1 |
| 999 | 66,1 |
| 0709 90 70 | 052 | 161,6 |
| 204 | 115,9 |
| 999 | 138,8 |
| 0805 10 20 | 052 | 45,4 |
| 204 | 48,8 |
| 212 | 45,0 |
| 220 | 49,4 |
| 448 | 47,8 |
| 624 | 81,8 |
| 999 | 53,0 |
| 0805 20 10 | 204 | 87,4 |
| 999 | 87,4 |
| 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 | 052 | 57,2 |
| 204 | 112,0 |
| 400 | 87,6 |
| 464 | 135,7 |
| 624 | 71,7 |
| 662 | 36,9 |
| 999 | 83,5 |
| 0805 50 10 | 052 | 61,9 |
| 999 | 61,9 |
| 0808 10 80 | 400 | 125,0 |
| 404 | 104,7 |
| 720 | 82,0 |
| 999 | 103,9 |
| 0808 20 50 | 388 | 92,4 |
| 400 | 90,3 |
| 720 | 57,9 |
| 999 | 80,2 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

052

89,0

204

50,3

212

103,5

624

111,0

999

88,5

0707 00 05

052

105,4

204

102,1

628

167,7

999

125,1

0709 10 00

220

66,1

999

66,1

0709 90 70

052

161,6

204

115,9

999

138,8

0805 10 20

052

45,4

204

48,8

212

45,0

220

49,4

448

47,8

624

81,8

999

53,0

0805 20 10

204

87,4

999

87,4

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

052

57,2

204

112,0

400

87,6

464

135,7

624

71,7

662

36,9

999

83,5

0805 50 10

052

61,9

999

61,9

0808 10 80

400

125,0

404

104,7

720

82,0

999

103,9

0808 20 50

388

92,4

400

90,3

720

57,9

999

80,2

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/3 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/3

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 195/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1377/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (1), w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 (2) ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2131/93 (2) ustanawia procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych.

| (2) | W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1377/2005 (3) ogłoszono stały przetarg na wywóz 27 780 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej. |
| --- | --- |

(2)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1377/2005 (3) ogłoszono stały przetarg na wywóz 27 780 ton jęczmienia znajdującego się w posiadaniu fińskiej agencji interwencyjnej.

| (3) | Finlandia poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 35 000 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz. Uwzględniając ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Finlandię. |
| --- | --- |

(3)

Finlandia poinformowała Komisję o zamiarze przystąpienia jej agencji interwencyjnej do zwiększenia o 35 000 ton ilości zgłoszonej do przetargu na wywóz. Uwzględniając ten wniosek, dostępne ilości oraz sytuację na rynku, należy pozytywnie rozpatrzyć wniosek złożony przez Finlandię.

| (4) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1377/2005. |
| --- | --- |

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1377/2005.

| (5) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, |
| --- | --- |

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Artykuł 2 rozporządzenia (WE) nr 1377/2005 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 2

Przetarg obejmuje maksymalną ilość 62 780 ton jęczmienia do wywozu do wszystkich krajów trzecich, z wyłączeniem Albanii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Chorwacji, Kanady, Liechtensteinu, Meksyku, Rumunii, Serbii i Czarnogóry (4), Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Szwajcarii.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

1

(2)  Dz.U. L 191 z 31.7.1993, str. 76. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 749/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 10).

2

(3)  Dz.U. L 219 z 24.8.2005, str. 21.

3

(4)  Włącznie z Kosowem, zgodnie z określeniem zawartym w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.”.

4

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/4 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/4

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 196/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004 i uchylające decyzję 97/265/WE

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie eko-zarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a) oraz art. 15 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Wymagania określone w sekcji 4 europejskiej normy EN ISO 14001:1996 stanowią wymagania dotyczące systemu zarządzania środowiskowego określone w rozporządzeniu (WE) nr 761/2001 zgodnie z częścią A załącznika I do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Wymagania określone w sekcji 4 europejskiej normy EN ISO 14001:1996 stanowią wymagania dotyczące systemu zarządzania środowiskowego określone w rozporządzeniu (WE) nr 761/2001 zgodnie z częścią A załącznika I do tego rozporządzenia.

| (2) | W wyniku prac komitetu TC207/SC1 (Komitet ds. Systemu Zarządzania Środowiskiem) Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) w roku 2004 zmieniono międzynarodową normę ISO 14001:1996 w celu zwiększenia zgodności normy ISO 14001 z normą ISO 9001 oraz przejrzystości obowiązującej treści normy ISO 14001 bez dodawania nowych wymagań dodatkowych. |
| --- | --- |

(2)

W wyniku prac komitetu TC207/SC1 (Komitet ds. Systemu Zarządzania Środowiskiem) Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) w roku 2004 zmieniono międzynarodową normę ISO 14001:1996 w celu zwiększenia zgodności normy ISO 14001 z normą ISO 9001 oraz przejrzystości obowiązującej treści normy ISO 14001 bez dodawania nowych wymagań dodatkowych.

| (3) | ISO następnie opublikowała zmienioną wersję międzynarodowej normy ISO 14001:2004 oraz europejskiej normy EN ISO 14001:2004. |
| --- | --- |

(3)

ISO następnie opublikowała zmienioną wersję międzynarodowej normy ISO 14001:2004 oraz europejskiej normy EN ISO 14001:2004.

| (4) | Należy zmienić załącznik I A do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004. |
| --- | --- |

(4)

Należy zmienić załącznik I A do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 w celu uwzględnienia europejskiej normy EN ISO 14001:2004.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 761/2001. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 761/2001.

| (6) | Konieczne są uzgodnienia przejściowe dla organizacji już zarejestrowanych w ramach EMAS. |
| --- | --- |

(6)

Konieczne są uzgodnienia przejściowe dla organizacji już zarejestrowanych w ramach EMAS.

| (7) | Należy uchylić decyzję Komisji 97/256/WE (2) w sprawie uznania międzynarodowej normy ISO 14001:1996 i europejskiej normy EN ISO 14001:1996. |
| --- | --- |

(7)

Należy uchylić decyzję Komisji 97/256/WE (2) w sprawie uznania międzynarodowej normy ISO 14001:1996 i europejskiej normy EN ISO 14001:1996.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 761/2001, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 14 rozporządzenia (WE) nr 761/2001,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Część A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 761/2001 zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1.   Organizacje figurujące w rejestrze EMAS w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozostają w tym rejestrze z zastrzeżeniem weryfikacji określonej w ust. 2.

2.   Zgodność z wymaganiami rozporządzenia (WE) nr 761/2001 zmienionego niniejszym rozporządzeniem zostaje sprawdzona podczas następnej weryfikacji organizacji.

Jeśli termin następnej weryfikacji przypada przed upływem 6 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, termin ten może zostać przedłużony o 6 miesięcy, w porozumieniu z weryfikatorem środowiskowym i właściwym organem.

Artykuł 3

Decyzja 97/265/WE traci moc.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 114 z 24.4.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

1

(2)  Dz.U. L 104 z 22.4.1997, str. 37.

2

---

ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

A.   WYMAGANIA DOTYCZĄCE SYSTEMU ZARZĄDZANIA ŚRODOWISKOWEGO

Organizacje uczestniczące w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS) wdrażają wymagania normy EN ISO 14001:2004, które są opisane w sekcji 4 europejskiej normy (1) i których pełną treść przytoczono poniżej:

I-A.   Wymagania dotyczące systemu zarządzania środowiskowego

I-A.1.   Wymagania ogólne

Organizacja ustanawia, dokumentuje, wdraża, utrzymuje i ciągle doskonali system zarządzania środowiskowego zgodnie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej oraz określa jak będzie spełniać te wymagania.

Organizacja określa i dokumentuje zakres systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.2.   Polityka środowiskowa

Najwyższe kierownictwo określa politykę środowiskową organizacji i zapewnia, że w określonym zakresie systemu zarządzania środowiskowego:

| a) | jest ona odpowiednia do charakteru, skali oraz wpływów na środowisko jej działań, produktów i usług; |
| --- | --- |

a)

jest ona odpowiednia do charakteru, skali oraz wpływów na środowisko jej działań, produktów i usług;

| b) | zawiera zobowiązanie do ciągłego doskonalenia oraz zapobiegania zanieczyszczeniom; |
| --- | --- |

b)

zawiera zobowiązanie do ciągłego doskonalenia oraz zapobiegania zanieczyszczeniom;

| c) | zawiera zobowiązanie do spełnienia mających zastosowanie wymogów prawnych i innych wymagań, do których spełnienia organizacja się zobowiązuje i które dotyczą jej aspektów środowiskowych; |
| --- | --- |

c)

zawiera zobowiązanie do spełnienia mających zastosowanie wymogów prawnych i innych wymagań, do których spełnienia organizacja się zobowiązuje i które dotyczą jej aspektów środowiskowych;

| d) | stanowi ramy do ustalenia i przeglądu celów oraz zadań środowiskowych; |
| --- | --- |

d)

stanowi ramy do ustalenia i przeglądu celów oraz zadań środowiskowych;

| e) | jest udokumentowana, wdrożona i utrzymywana; |
| --- | --- |

e)

jest udokumentowana, wdrożona i utrzymywana;

| f) | jest zakomunikowana wszystkim osobom pracującym dla lub w imieniu organizacji; oraz |
| --- | --- |

f)

jest zakomunikowana wszystkim osobom pracującym dla lub w imieniu organizacji; oraz

| g) | jest publicznie dostępna. |
| --- | --- |

g)

jest publicznie dostępna.

I-A.3.   Planowanie

I-A.3.1.   Aspekty środowiskowe

Organizacja ustala, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

| a) | identyfikowania aspektów środowiskowych – związanych z jej działaniami, produktami i usługami w ramach określonego zakresu systemu zarządzania środowiskowego – które może kontrolować i na które może wpływać, biorąc pod uwagę planowane lub nowe przedsięwzięcia albo nowe lub modyfikowane działania, produkty i usługi; oraz |
| --- | --- |

a)

identyfikowania aspektów środowiskowych – związanych z jej działaniami, produktami i usługami w ramach określonego zakresu systemu zarządzania środowiskowego – które może kontrolować i na które może wpływać, biorąc pod uwagę planowane lub nowe przedsięwzięcia albo nowe lub modyfikowane działania, produkty i usługi; oraz

| b) | określania tych aspektów środowiskowych, które mają lub mogą mieć znaczący(-e) wpływ(-y) na środowisko (tzn. znaczących aspektów środowiskowych). |
| --- | --- |

b)

określania tych aspektów środowiskowych, które mają lub mogą mieć znaczący(-e) wpływ(-y) na środowisko (tzn. znaczących aspektów środowiskowych).

Organizacja dokumentuje i stale aktualizuje te informacje.

Organizacja zapewnia uwzględnianie znaczących aspektów środowiskowych przy ustanawianiu, wdrażaniu i utrzymywaniu jej systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.3.2.   Wymogi prawne i inne wymagania

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

| a) | identyfikowania i posiadania dostępu do mających zastosowanie wymogów prawnych i innych wymagań, do których spełnienia organizacja się zobowiązała i które są związane z jej aspektami środowiskowymi; oraz |
| --- | --- |

a)

identyfikowania i posiadania dostępu do mających zastosowanie wymogów prawnych i innych wymagań, do których spełnienia organizacja się zobowiązała i które są związane z jej aspektami środowiskowymi; oraz

| b) | określania, jak te wymagania stosują się do jej aspektów środowiskowych. |
| --- | --- |

b)

określania, jak te wymagania stosują się do jej aspektów środowiskowych.

Organizacja zapewnia, że mające zastosowanie wymogi prawne i inne wymagania, do których spełnienia organizacja się zobowiązała, zostały wzięte pod uwagę przy ustanawianiu, wdrażaniu i utrzymywaniu jej systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.3.3.   Cele, zadania i program(-y)

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje udokumentowane cele i zadania środowiskowe dla odpowiednich służb oraz na odpowiednich szczeblach organizacji.

Cele i zadania są mierzalne, jeżeli jest to możliwe, oraz spójne z polityką środowiskową, łącznie ze zobowiązaniami do zapobiegania zanieczyszczeniom, zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi i innymi wymaganiami, do których spełnienia organizacja się zobowiązała oraz do ciągłego doskonalenia.

Ustanawiając cele i zadania oraz dokonując ich przeglądu, organizacja uwzględnia wymogi prawne i inne wymagania, do których spełnienia się zobowiązała, oraz swoje znaczące aspekty środowiskowe. Bierze również pod uwagę opcje technologiczne, wymagania finansowe, operacyjne i biznesowe oraz punkt widzenia stron zainteresowanych.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje program(-y) osiągania swoich celów i zadań. Program(-y) obejmuje(-ą):

| a) | przypisanie odpowiednim służbom oraz odpowiednim szczeblom organizacji odpowiedzialności za osiąganie celów i zadań; oraz |
| --- | --- |

a)

przypisanie odpowiednim służbom oraz odpowiednim szczeblom organizacji odpowiedzialności za osiąganie celów i zadań; oraz

| b) | środki i terminy, w których mają być one osiągnięte. |
| --- | --- |

b)

środki i terminy, w których mają być one osiągnięte.

I-A.4.   Wdrażanie i funkcjonowanie

I-A.4.1.   Zasoby, role, odpowiedzialność i uprawnienia

Kierownictwo zapewnia dostępność zasobów niezbędnych do ustanowienia, wdrożenia, utrzymywania i doskonalenia systemu zarządzania środowiskowego. Zasoby te obejmują zasoby ludzkie i specjalistyczne umiejętności, infrastrukturę organizacyjną, technologię i zasoby finansowe.

W celu umożliwienia skutecznego zarządzania środowiskowego role, odpowiedzialność i uprawnienia należy określić, udokumentować i zakomunikować.

Najwyższe kierownictwo organizacji wyznacza specjalnego(-ych) przedstawiciela(-li) kierownictwa, który(-rzy) niezależnie od innych obowiązków ma(-ją) określone zadania, zakres odpowiedzialności i uprawnienia w celu:

| a) | zapewnienia, że system zarządzania środowiskowego jest ustanowiony, wdrożony i utrzymywany zgodnie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej; |
| --- | --- |

a)

zapewnienia, że system zarządzania środowiskowego jest ustanowiony, wdrożony i utrzymywany zgodnie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej;

| b) | przedstawienia najwyższemu kierownictwu sprawozdań z wyników funkcjonowania systemu zarządzania środowiskowego w celu dokonania przeglądu, łącznie z zaleceniami dotyczącymi doskonalenia. |
| --- | --- |

b)

przedstawienia najwyższemu kierownictwu sprawozdań z wyników funkcjonowania systemu zarządzania środowiskowego w celu dokonania przeglądu, łącznie z zaleceniami dotyczącymi doskonalenia.

I-A.4.2.   Kompetencje, szkolenie, świadomość

Organizacja zapewnia, że każda osoba wykonująca dla organizacji lub w jej imieniu zadania, które mogą mieć znaczący(-e) wpływ(-y) na środowisko zidentyfikowany(-e) przez organizację, jest kompetentna dzięki odpowiedniemu wykształceniu, szkoleniu lub doświadczeniu oraz zachowuje związane z tym zapisy.

Organizacja identyfikuje potrzeby szkoleniowe związane z jej aspektami środowiskowymi i systemem zarządzania środowiskowego. Zapewnia ona szkolenia lub podejmuje inne działania, aby spełnić te potrzeby oraz zachowuje związane z tym zapisy.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) w celu uświadomienia osobom pracującym dla organizacji lub w jej imieniu:

| a) | znaczenia zgodności z polityką środowiskową i procedurami oraz wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego; |
| --- | --- |

a)

znaczenia zgodności z polityką środowiskową i procedurami oraz wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego;

| b) | znaczących aspektów środowiskowych i związanych z nimi rzeczywistych lub potencjalnych wpływów ich pracy na środowisko oraz korzyści dla środowiska wynikających z poprawy ich indywidualnego działania; |
| --- | --- |

b)

znaczących aspektów środowiskowych i związanych z nimi rzeczywistych lub potencjalnych wpływów ich pracy na środowisko oraz korzyści dla środowiska wynikających z poprawy ich indywidualnego działania;

| c) | ich zadań i odpowiedzialności w osiąganiu zgodności z wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego; oraz |
| --- | --- |

c)

ich zadań i odpowiedzialności w osiąganiu zgodności z wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego; oraz

| d) | potencjalnych konsekwencji odstępstwa od ustalonych procedur. |
| --- | --- |

d)

potencjalnych konsekwencji odstępstwa od ustalonych procedur.

I-A.4.3.   Komunikacja

Uwzględniając aspekty środowiskowe i system zarządzania środowiskowego, organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

| a) | wewnętrznej komunikacji między różnymi szczeblami i służbami organizacji; |
| --- | --- |

a)

wewnętrznej komunikacji między różnymi szczeblami i służbami organizacji;

| b) | otrzymywania, dokumentowania i udzielania odpowiedzi w procesie komunikowania się z zewnętrznymi stronami zainteresowanymi. |
| --- | --- |

b)

otrzymywania, dokumentowania i udzielania odpowiedzi w procesie komunikowania się z zewnętrznymi stronami zainteresowanymi.

Organizacja podejmuje decyzję, czy komunikować na zewnątrz informacje o znaczących aspektach środowiskowych, oraz dokumentuje swoją decyzję. Jeśli organizacja podejmuje decyzję o komunikowaniu, ustanawia i wdraża metodę(-y) dotyczącą(-ce) zewnętrznej komunikacji.

I-A.4.4.   Dokumentacja

Dokumentacja systemu zarządzania środowiskowego zawiera:

| a) | politykę, cele i zadania środowiskowe; |
| --- | --- |

a)

politykę, cele i zadania środowiskowe;

| b) | opis zakresu systemu zarządzania środowiskowego; |
| --- | --- |

b)

opis zakresu systemu zarządzania środowiskowego;

| c) | opis głównych elementów systemu zarządzania środowiskowego i ich wzajemnego oddziaływania, a także odniesienia do dokumentów związanych; |
| --- | --- |

c)

opis głównych elementów systemu zarządzania środowiskowego i ich wzajemnego oddziaływania, a także odniesienia do dokumentów związanych;

| d) | dokumenty, w tym zapisy wymagane postanowieniami niniejszej normy międzynarodowej; oraz |
| --- | --- |

d)

dokumenty, w tym zapisy wymagane postanowieniami niniejszej normy międzynarodowej; oraz

| e) | dokumenty, w tym zapisy określone przez organizacje jako niezbędne do zapewnienia skutecznego planowania, przebiegu i kontrolowania procesów, które są związane z jej znaczącymi aspektami środowiskowymi. |
| --- | --- |

e)

dokumenty, w tym zapisy określone przez organizacje jako niezbędne do zapewnienia skutecznego planowania, przebiegu i kontrolowania procesów, które są związane z jej znaczącymi aspektami środowiskowymi.

I-A.4.5.   Kontrola nad dokumentami

Dokumenty wymagane przez system zarządzania środowiskowego i niniejszą normę międzynarodową są objęte kontrolą. Zapisy są szczególnym rodzajem dokumentu i podlegają kontroli zgodnie z wymaganiami podanymi w pkt A.5.4.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y):

| a) | zatwierdzania dokumentów pod kątem ich adekwatności, zanim zostaną wydane; |
| --- | --- |

a)

zatwierdzania dokumentów pod kątem ich adekwatności, zanim zostaną wydane;

| b) | przeglądu dokumentów i ich aktualizowania w razie potrzeby oraz ponownego zatwierdzenia; |
| --- | --- |

b)

przeglądu dokumentów i ich aktualizowania w razie potrzeby oraz ponownego zatwierdzenia;

| c) | zapewnienia, że zmiany i status aktualnych wydań dokumentów są zidentyfikowane; |
| --- | --- |

c)

zapewnienia, że zmiany i status aktualnych wydań dokumentów są zidentyfikowane;

| d) | zapewnienia, że odpowiednie wersje mających zastosowanie dokumentów są dostępne w miejscach ich użytkowania; |
| --- | --- |

d)

zapewnienia, że odpowiednie wersje mających zastosowanie dokumentów są dostępne w miejscach ich użytkowania;

| e) | zapewnienia, że dokumenty są zawsze czytelne i łatwe do zidentyfikowania; |
| --- | --- |

e)

zapewnienia, że dokumenty są zawsze czytelne i łatwe do zidentyfikowania;

| f) | zapewnienia, że dokumenty pochodzące z zewnątrz, określone przez organizację jako niezbędne do planowania i działania systemu zarządzania środowiskowego, są identyfikowane i ich rozpowszechnianie jest kontrolowane; oraz |
| --- | --- |

f)

zapewnienia, że dokumenty pochodzące z zewnątrz, określone przez organizację jako niezbędne do planowania i działania systemu zarządzania środowiskowego, są identyfikowane i ich rozpowszechnianie jest kontrolowane; oraz

| g) | zapobiegania niezamierzonemu stosowaniu nieaktualnych dokumentów i odpowiedniego ich oznaczania, jeżeli z jakichkolwiek powodów są zachowane. |
| --- | --- |

g)

zapobiegania niezamierzonemu stosowaniu nieaktualnych dokumentów i odpowiedniego ich oznaczania, jeżeli z jakichkolwiek powodów są zachowane.

I-A.4.6.   Sterowanie operacyjne

Organizacja identyfikuje i planuje te operacje, które są związane ze zidentyfikowanymi, znaczącymi aspektami środowiskowymi zgodnie z jej polityką, celami i zadaniami środowiskowymi w celu zapewnienia, że są one prowadzone w ustalonych warunkach przez:

| a) | ustanowienie, wdrożenie i utrzymywanie udokumentowanej(-ych) procedury (procedur) w celu kontrolowania sytuacji, gdy jej (ich) brak mógłby doprowadzić do odchyleń od polityki, celów i zadań środowiskowych; oraz |
| --- | --- |

a)

ustanowienie, wdrożenie i utrzymywanie udokumentowanej(-ych) procedury (procedur) w celu kontrolowania sytuacji, gdy jej (ich) brak mógłby doprowadzić do odchyleń od polityki, celów i zadań środowiskowych; oraz

| b) | określenia w procedurze(-ach) kryteriów operacyjnych; oraz |
| --- | --- |

b)

określenia w procedurze(-ach) kryteriów operacyjnych; oraz

| c) | ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania procedur dotyczących zidentyfikowanych znaczących aspektów środowiskowych związanych z produktami i usługami, wykorzystywanymi przez organizację, a także informowanie dostawców, w tym wykonawców, o procedurach i wymaganiach, które mają zastosowanie. |
| --- | --- |

c)

ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania procedur dotyczących zidentyfikowanych znaczących aspektów środowiskowych związanych z produktami i usługami, wykorzystywanymi przez organizację, a także informowanie dostawców, w tym wykonawców, o procedurach i wymaganiach, które mają zastosowanie.

I-A.4.7.   Gotowość i reagowanie na awarie

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) identyfikowania możliwych sytuacji niebezpiecznych i awarii, które mogą mieć wpływ(-y) na środowisko, oraz reagowania na nie.

Organizacja reaguje na występujące sytuacje niebezpieczne i awarie oraz zapobiega lub ogranicza związane z nimi niekorzystne wpływy na środowisko.

Organizacja okresowo dokonuje przeglądu i, jeżeli to niezbędne, aktualizuje swoje procedury gotowości i reagowania na awarie, w szczególności po zaistnieniu awarii lub sytuacji niebezpiecznych.

Organizacja również okresowo sprawdza takie procedury, jeżeli jest to wykonalne.

I-A.5.   Sprawdzanie

I-A.5.1.   Monitorowanie i pomiary

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) w celu regularnego monitorowania i wykonywania pomiarów kluczowych charakterystyk swoich operacji, które mogą mieć znaczący wpływ na środowisko. Procedura(-y) ta (te) obejmuje(-ą) dokumentowanie informacji w celu monitorowania efektów, stosowanych środków sterowania operacyjnego oraz zgodności z celami i zadaniami środowiskowymi organizacji.

Organizacja zapewnia, że stosowane i utrzymywane wyposażenie do monitorowania i pomiarów jest wzorowane lub sprawdzane oraz że są zachowywane zapisy z tym związane.

I-A.5.2.   Ocena zgodności

I-A.5.2.1.   Zgodnie ze zobowiązaniem do zgodności organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) okresowej oceny zgodności z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi.

Organizacja prowadzi zapisy wyników okresowych ocen.

I-A.5.2.2.   Organizacja ocenia zgodność z innymi wymaganiami, do których spełnienia się zobowiązała. Organizacja może połączyć tę ocenę z oceną zgodności z wymogami prawnymi zgodnie z ppkt A.5.2.1 lub ustanowić odrębną(-e) procedurę(-y).

Organizacja prowadzi zapisy wyników okresowych ocen.

I-A.5.3.   Niezgodność, działania korygujące i zapobiegawcze

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) postępowania z występującymi i potencjalnymi niezgodnościami oraz podejmowania działań korygujących i zapobiegawczych. Procedura(-y) określa(-ją) wymagania dotyczące:

| a) | identyfikowania i korygowania niezgodności oraz podejmowania działania (działań) w celu ograniczenia jej (ich) wpływu na środowisko; |
| --- | --- |

a)

identyfikowania i korygowania niezgodności oraz podejmowania działania (działań) w celu ograniczenia jej (ich) wpływu na środowisko;

| b) | badania niezgodności, określania ich przyczyn (przyczyny) i podejmowania działań w celu uniknięcia ich (jej) ponownego wystąpienia; |
| --- | --- |

b)

badania niezgodności, określania ich przyczyn (przyczyny) i podejmowania działań w celu uniknięcia ich (jej) ponownego wystąpienia;

| c) | oceny potrzeby podjęcia działania (działań) mającego(-ych) na celu zapobieganie niezgodnościom i wdrażanie odpowiednich działań w celu uniknięcia ich wystąpienia; |
| --- | --- |

c)

oceny potrzeby podjęcia działania (działań) mającego(-ych) na celu zapobieganie niezgodnościom i wdrażanie odpowiednich działań w celu uniknięcia ich wystąpienia;

| d) | zapisywania wyników podjętego(-ych) działania (działań) korygującego(-ych) i zapobiegawczego(-ych); |
| --- | --- |

d)

zapisywania wyników podjętego(-ych) działania (działań) korygującego(-ych) i zapobiegawczego(-ych);

| e) | przeglądu skuteczności podjętego(-ych) działania (działań) korygującego(-ych) i zapobiegawczego(-ych). Podjęte działania są odpowiednie do skali problemu oraz do wywołanego wpływu na środowisko. |
| --- | --- |

e)

przeglądu skuteczności podjętego(-ych) działania (działań) korygującego(-ych) i zapobiegawczego(-ych). Podjęte działania są odpowiednie do skali problemu oraz do wywołanego wpływu na środowisko.

Organizacja gwarantuje, że wszelkie konieczne zmiany zostały wprowadzone do dokumentacji systemu zarządzania środowiskowego.

I-A.5.4.   Kontrola nad zapisami

Organizacja ustanawia i utrzymuje zapisy niezbędne do wykazania zgodności z wymaganiami systemu zarządzania środowiskowego i niniejszej normy międzynarodowej oraz zapisy osiągniętych wyników.

Organizacja ustanawia, wdraża i utrzymuje procedurę(-y) identyfikowania, przechowywania, zabezpieczania, wyszukiwania i zachowywania zapisów przez określony czas i ich likwidacji.

Zapisy są czytelne, możliwe do zidentyfikowania i prześledzenia.

I-A.5.5.   Audyt wewnętrzny

Organizacja zapewnia, że audyty wewnętrzne systemu zarządzania środowiskowego są prowadzone w zaplanowanych odstępach czasu w celu:

| a) | określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest:






  — | zgodny z zaplanowanymi ustaleniami związanymi z zarządzaniem środowiskowym, łącznie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej, oraz |
| --- | --- | --- |

a)

określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest:

—

zgodny z zaplanowanymi ustaleniami związanymi z zarządzaniem środowiskowym, łącznie z wymaganiami niniejszej normy międzynarodowej, oraz

| — | właściwie wdrożony i utrzymywany, oraz |
| --- | --- |

—

właściwie wdrożony i utrzymywany, oraz

| b) | dostarczania kierownictwu informacji o wynikach audytu.
  Organizacja planuje, ustanawia, wdraża i utrzymuje program(-y) audytów, biorąc pod uwagę środowiskowe znaczenie rozważanych działań oraz wyniki wcześniejszych audytów. |
| --- | --- |

b)

dostarczania kierownictwu informacji o wynikach audytu.

Organizacja planuje, ustanawia, wdraża i utrzymuje program(-y) audytów, biorąc pod uwagę środowiskowe znaczenie rozważanych działań oraz wyniki wcześniejszych audytów.

Należy ustanowić, wdrożyć i utrzymywać procedurę(-y) audytowania, która(-e) ustala(-ją):

| — | odpowiedzialność i wymagania dotyczące planowania i przeprowadzania audytów, przedstawiania wyników i zachowywania związanych zapisów, |
| --- | --- |

—

odpowiedzialność i wymagania dotyczące planowania i przeprowadzania audytów, przedstawiania wyników i zachowywania związanych zapisów,

| — | określenie kryteriów audytu, zakresu, częstości i metod. |
| --- | --- |

—

określenie kryteriów audytu, zakresu, częstości i metod.

Wybór audytorów i prowadzenie audytów zapewniają obiektywność i bezstronność procesu audytu.

I-A.6.   Przegląd zarządzania

Najwyższe kierownictwo przeprowadza przegląd systemu zarządzania środowiskowego organizacji w zaplanowanych odstępach czasu w celu zapewnienia jego stałej przydatności, adekwatności i skuteczności. Przegląd ten obejmuje ocenianie możliwości doskonalenia i potrzebę zmian w systemie zarządzania środowiskowego, łącznie z polityką środowiskową oraz celami i zadaniami środowiskowymi.

Należy zachowywać zapisy z przeglądu zarządzania.

Dane wejściowe do przeglądów zarządzania obejmują:

| a) | wyniki audytów wewnętrznych i ocen zgodności z wymogami prawnymi i innymi wymaganiami, do których spełnienia organizacja się zobowiązała; |
| --- | --- |

a)

wyniki audytów wewnętrznych i ocen zgodności z wymogami prawnymi i innymi wymaganiami, do których spełnienia organizacja się zobowiązała;

| b) | komunikację z zewnętrznymi stronami zainteresowanymi, w tym skargi; |
| --- | --- |

b)

komunikację z zewnętrznymi stronami zainteresowanymi, w tym skargi;

| c) | efekty działalności środowiskowej organizacji; |
| --- | --- |

c)

efekty działalności środowiskowej organizacji;

| d) | stopień osiągnięcia celów i zadań; |
| --- | --- |

d)

stopień osiągnięcia celów i zadań;

| e) | status działań korygujących i zapobiegawczych; |
| --- | --- |

e)

status działań korygujących i zapobiegawczych;

| f) | działania podjęte w następstwie wcześniejszych przeglądów zarządzania; |
| --- | --- |

f)

działania podjęte w następstwie wcześniejszych przeglądów zarządzania;

| g) | zmieniające okoliczności, w tym zmiany wymogów prawnych i innych, związanych z jej aspektami środowiskowymi; oraz |
| --- | --- |

g)

zmieniające okoliczności, w tym zmiany wymogów prawnych i innych, związanych z jej aspektami środowiskowymi; oraz

| h) | zalecenia dotyczące doskonalenia. |
| --- | --- |

h)

zalecenia dotyczące doskonalenia.

Dane wyjściowe z przeglądu zarządzania obejmują wszelkie decyzje i działania związane z możliwymi zmianami polityki środowiskowej, celów i zadań oraz innych elementów systemu zarządzania środowiskowego, zgodnie ze zobowiązaniem do ciągłego doskonalenia.

WYKAZ KRAJOWYCH INSTYTUCJI NORMALIZACYJNYCH

| BE | : | IBN/BIN (Institut belge de normalisation/Belgisch Instituut voor Normalisatie) |
| --- | --- | --- |
| CZ | : | ČNI (Český normalizační institut) |
| DK | : | DS (Dansk Standard) |
| DE | : | DIN (Deutsches Institut für Normung e.V.) |
| EE | : | EVS (Eesti Standardikeskus) |
| EL | : | ELOT (Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης) |
| ES | : | AENOR (Asociación Española de Normalización y Certificación) |
| FR | : | AFNOR (Association française de normalisation) |
| IEL | : | NSAI (National Standards Authority of Ireland) |
| IT | : | UNI (Ente Nazionale Italiano di Unificazione) |
| CY | : | Κυπριακός Οργανισμός Προώθησης Ποιότητας |
| LV | : | LVS (Latvijas Standarts) |
| LT | : | LST (Lietuvos standartizacijos departamentas) |
| LU | : | SEE (Service de l’Energie de l’Etat) (Luxembourg) |
| HU | : | MSZT (Magyar Szabványügyi Testület) |
| MT | : | MSA (Awtorità Maltija dwar l-Istandards/Malta Standards Authority) |
| NL | : | NEN (Nederlands Normalisatie-Instituut) |
| AT | : | ON (Österreichisches Normungsinstitut) |
| PL | : | PKN (Polski Komitet Normalizacyjny) |
| PT | : | IPQ (Instituto Português da Qualidade) |
| SI | : | SIST (Slovenski inštitut za standardizacijo) |
| SK | : | SÚTN (Slovenský ústav technickej normalizácie) |
| FI | : | SFS (Suomen Standardisoimisliitto ry.) |
| SE | : | SIS (Swedish Standards Institute) |
| UK | : | BSI (British Standards Institution).” |

BE

:

IBN/BIN (Institut belge de normalisation/Belgisch Instituut voor Normalisatie)

CZ

:

ČNI (Český normalizační institut)

DK

:

DS (Dansk Standard)

DE

:

DIN (Deutsches Institut für Normung e.V.)

EE

:

EVS (Eesti Standardikeskus)

EL

:

ELOT (Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης)

ES

:

AENOR (Asociación Española de Normalización y Certificación)

FR

:

AFNOR (Association française de normalisation)

IEL

:

NSAI (National Standards Authority of Ireland)

IT

:

UNI (Ente Nazionale Italiano di Unificazione)

CY

:

Κυπριακός Οργανισμός Προώθησης Ποιότητας

LV

:

LVS (Latvijas Standarts)

LT

:

LST (Lietuvos standartizacijos departamentas)

LU

:

SEE (Service de l’Energie de l’Etat) (Luxembourg)

HU

:

MSZT (Magyar Szabványügyi Testület)

MT

:

MSA (Awtorità Maltija dwar l-Istandards/Malta Standards Authority)

NL

:

NEN (Nederlands Normalisatie-Instituut)

AT

:

ON (Österreichisches Normungsinstitut)

PL

:

PKN (Polski Komitet Normalizacyjny)

PT

:

IPQ (Instituto Português da Qualidade)

SI

:

SIST (Slovenski inštitut za standardizacijo)

SK

:

SÚTN (Slovenský ústav technickej normalizácie)

FI

:

SFS (Suomen Standardisoimisliitto ry.)

SE

:

SIS (Swedish Standards Institute)

UK

:

BSI (British Standards Institution).”

---

(1)  Wykorzystania tekstu normy w niniejszym Załączniku dokonano za zgodą CEN. Pełny tekst jest dostępny do nabycia w krajowych instytucjach normalizacyjnych, których wykaz zamieszczono w niniejszym Załączniku. Jakiekolwiek wykorzystanie treści niniejszego Załącznika w celach komercyjnych jest zabronione.

1

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/13 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/13

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 197/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

w sprawie przejściowych środków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania lub usuwania wycofanych środków spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 przewiduje przeprowadzenie pełnego przeglądu przepisów wspólnotowych dotyczących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym wprowadzenie licznych rygorystycznych wymogów. Ponadto przewiduje ono również możliwość przyjęcia odpowiednich środków przejściowych. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 przewiduje przeprowadzenie pełnego przeglądu przepisów wspólnotowych dotyczących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym wprowadzenie licznych rygorystycznych wymogów. Ponadto przewiduje ono również możliwość przyjęcia odpowiednich środków przejściowych.

| (2) | Zważywszy na ścisły charakter tych wymogów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 813/2003 z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie środków przejściowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odbioru, transportu i usuwania wycofanych środków spożywczych (2) państwom członkowskim przyznano odstępstwo umożliwiające im zezwalanie podmiotom na dalsze stosowanie przepisów krajowych w odniesieniu do gromadzenia, transportu i usuwania wycofanych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwa członkowskie zwróciły się o przedłużenie okresu obowiązywania tego odstępstwa w celu uniknięcia zakłóceń w handlu. Niezbędne jest zatem przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa. |
| --- | --- |

(2)

Zważywszy na ścisły charakter tych wymogów, rozporządzeniem Komisji (WE) nr 813/2003 z dnia 12 maja 2003 r. w sprawie środków przejściowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie odbioru, transportu i usuwania wycofanych środków spożywczych (2) państwom członkowskim przyznano odstępstwo umożliwiające im zezwalanie podmiotom na dalsze stosowanie przepisów krajowych w odniesieniu do gromadzenia, transportu i usuwania wycofanych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwa członkowskie zwróciły się o przedłużenie okresu obowiązywania tego odstępstwa w celu uniknięcia zakłóceń w handlu. Niezbędne jest zatem przedłużenie okresu obowiązywania odstępstwa.

| (3) | Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (3) ustanawia warunki przyznawania zezwoleń na składowanie i opisuje odpady przyjmowane na różnych rodzajach składowisk. Właściwe jest zatem stosowanie środków przewidzianych w tej dyrektywie w przypadku gdy właściwy organ uzna, że wycofane środki spożywcze nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt, jeśli są usuwane na składowisku. |
| --- | --- |

(3)

Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (3) ustanawia warunki przyznawania zezwoleń na składowanie i opisuje odpady przyjmowane na różnych rodzajach składowisk. Właściwe jest zatem stosowanie środków przewidzianych w tej dyrektywie w przypadku gdy właściwy organ uzna, że wycofane środki spożywcze nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt, jeśli są usuwane na składowisku.

| (4) | Niektóre wycofane środki spożywcze, takie jak chleb, makarony, ciasta i wyroby podobne, stanowią niewielkie zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt pod warunkiem, że nie miały kontaktu z surowcami pochodzenia zwierzęcego, takimi jak surowe mięso, surowe produkty rybołówstwa, surowe jaja i surowe mleko. W takim przypadku właściwy organ powinien mieć możliwość zezwalania na wykorzystanie wycofanych środków spożywczych jako surowce paszowe, jeśli jest przekonany o tym, że takie praktyki nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt. Właściwy organ powinien mieć również możliwość zezwalania na wykorzystanie wycofanych środków spożywczych do innych celów, jak np. nawozy, bądź zezwalania na obróbkę lub wycofanie w inny sposób, np. w wytwórni biogazu lub kompostowni, które nie są zatwierdzone zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002. |
| --- | --- |

(4)

Niektóre wycofane środki spożywcze, takie jak chleb, makarony, ciasta i wyroby podobne, stanowią niewielkie zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt pod warunkiem, że nie miały kontaktu z surowcami pochodzenia zwierzęcego, takimi jak surowe mięso, surowe produkty rybołówstwa, surowe jaja i surowe mleko. W takim przypadku właściwy organ powinien mieć możliwość zezwalania na wykorzystanie wycofanych środków spożywczych jako surowce paszowe, jeśli jest przekonany o tym, że takie praktyki nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt. Właściwy organ powinien mieć również możliwość zezwalania na wykorzystanie wycofanych środków spożywczych do innych celów, jak np. nawozy, bądź zezwalania na obróbkę lub wycofanie w inny sposób, np. w wytwórni biogazu lub kompostowni, które nie są zatwierdzone zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

| (5) | Komisja powinna zwrócić się o opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w sprawie zagrożenia, które mogłoby być spowodowane przekształceniem obowiązującego przedłużonego odstępstwa w środki wykonawcze zgodne z art. 6 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002. |
| --- | --- |

(5)

Komisja powinna zwrócić się o opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności w sprawie zagrożenia, które mogłoby być spowodowane przekształceniem obowiązującego przedłużonego odstępstwa w środki wykonawcze zgodne z art. 6 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.

| (6) | W celu zapobieżenia zagrożeniu dla zdrowia ludzi i zwierząt właściwe systemy kontroli w Państwach Członkowskich należy utrzymać na czas stosowania środków przejściowych. |
| --- | --- |

(6)

W celu zapobieżenia zagrożeniu dla zdrowia ludzi i zwierząt właściwe systemy kontroli w Państwach Członkowskich należy utrzymać na czas stosowania środków przejściowych.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Odstępstwo dotyczące gromadzenia, transportu, obróbki, wykorzystania i usuwania wycofanych środków spożywczych

1.   W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 2 i art. 7 oraz rozdziałów I–III i rozdziałów V–VIII w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, państwa członkowskie mogą zezwalać na gromadzenie, transport, obróbkę, wykorzystanie i usuwanie wycofanych środków spożywczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. f) tego rozporządzenia („wycofane środki spożywcze”), zgodnie z art. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że:

| a) | środki te nie miały kontaktu z żadnymi produktami ubocznymi, o których mowa w art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 1 lit. a)–e) i lit. g)–k) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 lub innymi surowcami pochodzenia zwierzęcego; |
| --- | --- |

a)

środki te nie miały kontaktu z żadnymi produktami ubocznymi, o których mowa w art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 1 lit. a)–e) i lit. g)–k) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 lub innymi surowcami pochodzenia zwierzęcego;

| b) | nie stanowi to zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt. |
| --- | --- |

b)

nie stanowi to zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt.

2.   Odstępstwo przewidziane w ustępie pierwszym nie ma zastosowania do surowców pochodzenia zwierzęcego.

Artykuł 2

Gromadzenie i transport

Państwa członkowskie mogą zezwalać na gromadzenie i transport wycofanych środków spożywczych, pod warunkiem że osoba wysyłająca lub transportująca wycofane środki spożywcze:

| a) | zapewnia, że wycofane środki spożywcze są wysyłane i transportowane do zakładu lub innego punktu zatwierdzonego zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 bądź do zakładu, innego punktu lub składowiska zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia; oraz |
| --- | --- |

a)

zapewnia, że wycofane środki spożywcze są wysyłane i transportowane do zakładu lub innego punktu zatwierdzonego zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 bądź do zakładu, innego punktu lub składowiska zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia; oraz

| b) | prowadzi rejestr wysyłek przez okres co najmniej dwóch lat od dnia takiej wysyłki lub transportu, potwierdzający przestrzeganie wyżej wymienionego wymogu i udostępnia go na prośbę właściwego organu. |
| --- | --- |

b)

prowadzi rejestr wysyłek przez okres co najmniej dwóch lat od dnia takiej wysyłki lub transportu, potwierdzający przestrzeganie wyżej wymienionego wymogu i udostępnia go na prośbę właściwego organu.

Artykuł 3

Obróbka i usuwanie

Państwa członkowskie mogą zezwalać na:

| a) | usuwanie wycofanych środków spożywczych jako odpadów przez zakopywanie na składowiskach zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE; |
| --- | --- |

a)

usuwanie wycofanych środków spożywczych jako odpadów przez zakopywanie na składowiskach zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE;

| b) | obróbkę wycofanych środków spożywczych zgodnie z zatwierdzonymi systemami alternatywnymi w warunkach ograniczających do minimum zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt, pod warunkiem że:






  i) | otrzymany surowiec jest wysyłany do usunięcia w spalarni lub współspalarni zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE (4) bądź składowiska zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

obróbkę wycofanych środków spożywczych zgodnie z zatwierdzonymi systemami alternatywnymi w warunkach ograniczających do minimum zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt, pod warunkiem że:

i)

otrzymany surowiec jest wysyłany do usunięcia w spalarni lub współspalarni zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE (4) bądź składowiska zgodnie z dyrektywą 1999/31/WE; oraz

| ii) | nie jest wykorzystywany jako surowiec paszowy, nawóz organiczny lub dodatek do wzbogacania gleby; |
| --- | --- |

ii)

nie jest wykorzystywany jako surowiec paszowy, nawóz organiczny lub dodatek do wzbogacania gleby;

lub

| c) | wykorzystanie wycofanych środków spożywczych w paszach bez dalszej obróbki lub wykorzystanie do innych celów bez dalszej obróbki, jeśli takie wycofane środki spożywcze nie miały kontaktu z surowcami pochodzenia zwierzęcego, a właściwy organ jest przekonany o tym, że takie wykorzystanie nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt. |
| --- | --- |

c)

wykorzystanie wycofanych środków spożywczych w paszach bez dalszej obróbki lub wykorzystanie do innych celów bez dalszej obróbki, jeśli takie wycofane środki spożywcze nie miały kontaktu z surowcami pochodzenia zwierzęcego, a właściwy organ jest przekonany o tym, że takie wykorzystanie nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt.

Artykuł 4

Środki kontroli

Właściwy organ podejmuje środki niezbędne w celu sprawdzenia, czy podmioty spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 lipca 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 416/2005 (Dz.U. L 66 z 12.3.2005, str. 10).

1

(2)  Dz.U. L 117 z 13.5.2003, str. 22.

2

(3)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, str. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

3

(4)  Dz.U. L 332 z 28.12.2000, str. 91.

4

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/15 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/15

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 198/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

wykonujące rozporządzenia Rady (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach (1), w szczególności jego art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 ustanawia jednolite ramy systematycznego tworzenia statystyk Wspólnoty dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1552/2005 ustanawia jednolite ramy systematycznego tworzenia statystyk Wspólnoty dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach.

| (2) | W celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1552/2005 należy przyjąć środki dotyczące wymagań w zakresie wyboru próby i dokładności oraz liczebności próby potrzebnej do spełnienia tych wymagań, a także szczegółowe kategorie NACE oraz kategorie wielkości, według których można sklasyfikować wyniki. |
| --- | --- |

(2)

W celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1552/2005 należy przyjąć środki dotyczące wymagań w zakresie wyboru próby i dokładności oraz liczebności próby potrzebnej do spełnienia tych wymagań, a także szczegółowe kategorie NACE oraz kategorie wielkości, według których można sklasyfikować wyniki.

| (3) | Komisja powinna określić szczegółowe dane, które mają być gromadzone, dotyczące przedsiębiorstw zapewniających kształcenie i niezapewniających kształcenia oraz różnych form kształcenia zawodowego. |
| --- | --- |

(3)

Komisja powinna określić szczegółowe dane, które mają być gromadzone, dotyczące przedsiębiorstw zapewniających kształcenie i niezapewniających kształcenia oraz różnych form kształcenia zawodowego.

| (4) | Należy przyjąć środki wykonawcze dotyczące wymagań w zakresie jakości danych gromadzonych i przekazywanych do statystyk Wspólnoty odnoszących się do kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach, struktury sprawozdań dotyczących jakości oraz wszelkich środków niezbędnych do oceny lub poprawy jakości danych. |
| --- | --- |

(4)

Należy przyjąć środki wykonawcze dotyczące wymagań w zakresie jakości danych gromadzonych i przekazywanych do statystyk Wspólnoty odnoszących się do kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach, struktury sprawozdań dotyczących jakości oraz wszelkich środków niezbędnych do oceny lub poprawy jakości danych.

| (5) | Należy ustalić pierwszy rok odniesienia, za który dane będą gromadzone. |
| --- | --- |

(5)

Należy ustalić pierwszy rok odniesienia, za który dane będą gromadzone.

| (6) | Należy również przyjąć przepisy dotyczące właściwego formatu technicznego i standardu wymiany danych przekazywanych elektronicznie. |
| --- | --- |

(6)

Należy również przyjąć przepisy dotyczące właściwego formatu technicznego i standardu wymiany danych przekazywanych elektronicznie.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie określa środki mające na celu wdrożenie rozporządzenia (WE) nr 1552/2005 w sprawie statystyk dotyczących kształcenia zawodowego w przedsiębiorstwach.

Artykuł 2

Pierwszym rokiem odniesienia, dla którego należy zgromadzić dane, jest rok kalendarzowy 2005.

Artykuł 3

Szczegółowe zmienne, które mają zostać przekazane Komisji (Eurostatowi) określono w załączniku I.

Artykuł 4

Wymaganie dotyczące wyboru próby i dokładności, liczebności próby niezbędnej do spełnienia tych wymagań oraz szczegółowe specyfikacje dotyczące kategorii NACE i kategorii wielkości, według których można sklasyfikować wyniki, określono w załączniku II.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za sprawdzanie danych, poprawianie błędów, imputację i ustalanie wag.

Imputacja i ustalanie wag zmiennych powinny odbywać się według zasad określonych w załączniku III. Odstępstwo od tych zasad uzasadnia się w sposób wyczerpujący w sprawozdaniu dotyczącym jakości.

Artykuł 6

Dane są przekazywane Komisji (Eurostatowi) w sposób i w formacie określonym w załączniku IV.

Artykuł 7

Każde Państwo Członkowskie dokonuje oceny jakości swoich danych, które mają zostać przekazane w formie sprawozdania dotyczącego jakości. Sprawozdanie takie należy sporządzić i przedstawić Komisji (Eurostatowi) w formacie określonym załączniku V.

Artykuł 8

W celu osiągnięcia wysokiego poziomu harmonizacji wyników badania w krajach, Komisja (Eurostat) w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi przedstawi, w formie „podręcznika Unii Europejskiej”, metodologiczne i praktyczne zalecenia i wskazówki dotyczące realizacji badania.

Artykuł 9

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, str. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK I

ZMIENNE

Uwagi do tabeli:

Wartości „podstawowa” i „kluczowa” w kolumnie „grupa zmiennych” zostały wyjaśnione w załączniku III.

Wartość „ID” oznacza, że zmienna jest „zmienną identyfikacyjną”.

W kolumnie „typ zmiennej” wartość „QL” odnosi się do „zmiennej jakościowej” a „QT” do „zmiennej ilościowej”.

| Nazwa zmiennej | Grupa zmiennych | Typ zmiennej | Długość zmiennej | Format zmiennej | Opis zmiennej | Uwagi na temat zmiennej |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| COUNTRY | ID | | 2 | Alfanum | Kod kraju | Obowiązkowa – jednoznaczna dla kraju |
| ENTERPR | ID | | 6 | Num | ID przedsiębiorstwa | Obowiązkowa – jednoznaczna dla danego przypadku |
| WEIGHT | ID | | 10 | Num | Do dwóch miejsc po przecinku – stosować „.” jako separator dziesiętny | Obowiązkowa |
| NACE_SP | ID | | 4 | Num | Plan wyboru próby wg NACE – kategoria działalności gospodarczej | Obowiązkowa |
| SIZE_SP | ID | | 1 | Num | Plan wyboru próby – liczebność grupy | Obowiązkowa |
| NSTRA_SP | ID | | 5 | Num | Plan wyboru próby – liczba przedsiębiorstw w warstwie wyznaczonej zmiennymi NACE_SP i SIZE_SP, czyli populacja | Obowiązkowa |
| N_SP | ID | | 5 | Num | Plan wyboru próby – liczba przedsiębiorstw objętych próbą w operacie losowania w warstwie wyznaczonej zmiennymi, NACE_SP i SIZE_SP | Obowiązkowa |
| SUB_SP | ID | | 1 | Num | Współczynnik podpróby, wskazuje czy przedsiębiorstwo należy do podpróby | Obowiązkowa |
| N_RESPST | ID | | 5 | Num | Liczba przedsiębiorstw respondentów w warstwach wyznaczonych zmiennymi NACE_SP i SIZE_SP, czyli populacja | Obowiązkowa |
| N_EMPREG | ID | | 6 | Num | Liczba osób zatrudnionych według rejestru | |
| RESPONSE | ID | | 1 | Num | Wskaźnik odpowiedzi | Obowiązkowa |
| PROC | ID | | 2 | Num | Metoda gromadzenia danych w rekordzie | Obowiązkowa |
| IDLANGUA | ID | | 2 | Alfanum | Identyfikator języka | |
| IDREGION | ID | | 3 | Alfanum | Identyfikator regionu NUTS – poziom 1 | Obowiązkowa |
| EXTRA1 | ID | | 10 | Num | Dodatkowa zmienna 1 | |
| EXTRA2 | ID | | 10 | Num | Dodatkowa zmienna 2 | |
| EXTRA3 | ID | | 10 | Num | Dodatkowa zmienna 3 | |
| A1 | Podstawowa | QL | 4 | Num | Właściwy kod NACE | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| A2tot04 | Kluczowa | QT | 6 | Num | Łączna liczba osób zatrudnionych na dzień 31.12.2004 | Zmienna kluczowa – obowiązkowa |
| A2tot05 | Podstawowa | QT | 6 | Num | Łączna liczba osób zatrudnionych na dzień 31.12.2005 | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| A2m05 | | QT | 6 | Num | Łączna liczba mężczyzn zatrudnionych na dzień 31.12.2005 | |
| A2f05 | | QT | 6 | Num | Łączna liczba kobiet zatrudnionych w dniu 31.12.2005 | |
| A3a | | QT | 6 | Num | Osoby zatrudnione – poniżej 25 roku życia | |
| A3b | | QT | 6 | Num | Osoby zatrudnione – między 25 a 54 rokiem życia | |
| A3c | | QT | 6 | Num | Osoby zatrudnione, które osiągnęły 55 rok życia i starsze | |
| A4 | Kluczowa | QT | 12 | Num | Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez osoby zatrudnione | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach |
| A4m | | QT | 12 | Num | Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez zatrudnionych mężczyzn | W godzinach |
| A4f | | QT | 12 | Num | Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez zatrudnione kobiety | W godzinach |
| A5 | Kluczowa | QT | 12 | Num | Łączne koszty pracy (bezpośrednie + pośrednie) wszystkich osób zatrudnionych w roku odniesienia 2005 | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro |
| A6 | | QL | 1 | Num | ZNACZĄCO nowe udoskonalone technicznie produkty lub usługi albo metody produkcji lub dostawy produktów i usług w ciągu roku odniesienia. | |
| B1a | Podstawowa | QL | 1 | Num | Wewnętrzne kursy ustawicznego szkolenia zawodowego (USZ) | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B1b | Podstawowa | QL | 1 | Num | Zewnętrzne kursy USZ | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B2aflag | Podstawowa | QL | 1 | Num | Flaga – szkolenie na stanowisku pracy | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B2a | | QT | 6 | Num | Uczestnicy innych form USZ – szkolenie na stanowisku pracy | |
| B2bflag | Podstawowa | QL | 1 | Num | Flaga – rotacja na stanowiskach pracy | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B2b | | QT | 6 | Num | Uczestnicy innych form USZ – rotacja na stanowiskach pracy, wymiany, tymczasowe przeniesienia lub wizyty o charakterze informacyjnym | |
| B2cflag | Podstawowa | QL | 1 | Num | Flaga – zespoły i koła wspólnego dokształcania się | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B2c | | QT | 6 | Num | Uczestnicy innych form USZ – zespoły i koła wspólnego dokształcania się | |
| B2dflag | Podstawowa | QL | 1 | Num | Flaga – samodzielna nauka | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B2d | | QT | 6 | Num | Uczestnicy innych form USZ – samodzielna nauka | |
| B2eflag | Podstawowa | QL | 1 | Num | Flaga – uczestnictwo w konferencjach | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| B2e | | QT | 6 | Num | Uczestnicy innych form CZS – uczestnictwo w konferencjach itp. | |
| B3a | | QL | 1 | Num | Kursy USZ dla osób zatrudnionych w poprzednim roku (2004) | |
| B3b | | QL | 1 | Num | Przewidywane kursy USZ dla osób zatrudnionych w ciągu następnego roku (2006) | |
| B4a | | QL | 1 | Num | Inne formy USZ dla osób zatrudnionych w poprzednim roku (2004) | |
| B4b | | QL | 1 | Num | Przewidywane inne formy USZ dla osób zatrudnionych w ciągu następnego roku (2006) | |
| C1tot | Kluczowa | QT | 6 | Num | Łącznie uczestnicy kursów USZ | Zmienna kluczowa – obowiązkowa |
| C1m | | QT | 6 | Num | Uczestnicy kursów USZ – mężczyźni | |
| C1f | | QT | 6 | Num | Uczestnicy kursów USZ – kobiety | |
| C2a | | QT | 6 | Num | Uczestnicy USZ – poniżej 25 roku życia | |
| C2b | | QT | 6 | Num | Uczestnicy USZ – między 25 a 54 rokiem życia | |
| C2c | | QT | 6 | Num | Uczestnicy USZ, którzy osiągnęli 55 rok życia i starsi | |
| C3tot | Kluczowa | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wszystkie kursy USZ | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach |
| C3i | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wewnętrzne kursy USZ | W godzinach |
| C3e | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na zewnętrzne kursy USZ | W godzinach |
| C4tot | Kluczowa | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wszystkie kursy USZ | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach |
| C4m | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na kursy USZ – mężczyźni | W godzinach |
| C4f | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na kursy USZ – kobiety | W godzinach |
| C5a | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – języki obce (222) i język ojczysty (223) | W godzinach |
| C5b | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – sprzedaż (341) i marketing (342) | W godzinach |
| C5c | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – rachunkowość (344) i finanse (343), zarządzanie i administracja (345) oraz praca biurowa (346) | W godzinach |
| C5d | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – umiejętności osobiste/rozwój osobisty (090), życie zawodowe (347) | W godzinach |
| C5e | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – informatyka (481) i obsługa komputera (482) | W godzinach |
| C5f | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – inżynieria, produkcja i budownictwo (5) | W godzinach |
| C5g | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – ochrona środowiska (850) oraz bezpieczeństwo i higiena pracy (862) | W godzinach |
| C5h | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – usługi publiczne (81), usługi transportowe (84), ochrona osób i mienia (861) oraz szkolenie wojskowe (863) | W godzinach |
| C5i | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy w godzinach – pozostałe przedmioty szkoleniowe | W godzinach |
| C6a | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – szkoły, kolegia, uniwersytety i inne instytucje szkolnictwa wyższego | W godzinach |
| C6b | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – publiczne instytucje szkoleniowe (finansowane lub kierowane przez rząd, np. ośrodki kształcenia dla dorosłych) | W godzinach |
| C6c | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – prywatne przedsiębiorstwa szkoleniowe | W godzinach |
| C6d | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – przedsiębiorstwa prywatne, których głównym przedmiotem działalności nie jest szkolenie (dostawcy sprzętu, spółki dominujące/stowarzyszone) | W godzinach |
| C6e | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – stowarzyszenia pracodawców, izba handlowa, organy sektorowe | W godzinach |
| C6f | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – związki zawodowe | W godzinach |
| C6g | | QT | 10 | Num | Płatny czas pracy (w godzinach) – inne podmioty realizujące szkolenia | W godzinach |
| C7aflag | | QL | 1 | Num | Flaga – opłaty | |
| C7a | | QT | 10 | Num | Koszty kursów USZ – opłaty i płatności za kursy dla pracowników | W euro |
| C7bflag | | QL | 1 | Num | Flaga – koszty podróży | |
| C7b | | QT | 10 | Num | Koszty kursów USZ – koszty podróży i diet | W euro |
| C7cflag | | QL | 1 | Num | Flaga – koszty pracy – realizatorzy szkolenia | |
| C7c | | QT | 10 | Num | Koszty kursów USZ – koszty pracy wewnętrznych wykładowców | W euro |
| C7dflag | | QL | 1 | Num | Flaga – ośrodki szkoleniowe, materiały dydaktyczne itp. | |
| C7d | | QT | 10 | Num | Koszty kursów USZ – ośrodki szkoleniowe lub sale i materiały dydaktyczne do kursów USZ | W euro |
| C7sflag | | QL | 1 | Num | Flaga „tylko suma cząstkowa” | |
| C7sub | Kluczowa | QT | 10 | Num | Suma cząstkowa kosztów USZ | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro |
| PAC | Kluczowa | QT | 10 | Num | Koszty nieobecności pracownika – do obliczenia (PAC=C3tot*A5/A4) | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro |
| C8aflag | | QL | 1 | Num | Flaga – wpłaty USZ | |
| C8a | | QT | 10 | Num | Wpłaty USZ | W euro |
| C8bflag | | QL | 1 | Num | Flaga – wpływy USZ | |
| C8b | | QT | 10 | Num | Wpływy USZ | W euro |
| C7tot | Kluczowa | QT | 10 | Num | Łącznie koszty USZ do obliczenia (C7sub + C8a – C8b) | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro |
| C9a1 | | QL | 1 | Num | Migranci i przedstawiciele mniejszości etnicznych – liczba zatrudnionych | |
| C9a2 | | QL | 1 | Num | Migranci i przedstawiciele mniejszości etnicznych – specjalne kursy | |
| C9b1 | | QL | 1 | Num | Osoby niepełnosprawne – liczba zatrudnionych | |
| C9b2 | | QL | 1 | Num | Osoby niepełnosprawne – kursy specjalne | |
| C9c1 | | QL | 1 | Num | Osoby nieposiadające formalnych kwalifikacji – liczba zatrudnionych | |
| C9c2 | | QL | 1 | Num | Osoby nieposiadające formalnych kwalifikacji – kursy specjalne | |
| C9d1 | | QL | 1 | Num | Osoby zagrożone utratą pracy/zwolnieniem – liczba zatrudnionych | |
| C9d2 | | QL | 1 | Num | Osoby zagrożone utratą pracy/zwolnieniem – kursy specjalne | |
| C10a1 | | QL | 1 | Num | Osoby zatrudnione w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach | |
| C10a2 | | QL | 1 | Num | Kursy USZ dostosowane dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach | |
| C10b1 | | QL | 1 | Num | Osoby zatrudnione na umowę na czas określony | |
| C10b2 | | QL | 1 | Num | Kurs USZ dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach | |
| D1 | | QL | 1 | Num | Własne lub wspólnie użytkowane ośrodki szkoleniowe | |
| D2 | | QL | 1 | Num | Osoba lub jednostka w przedsiębiorstwie odpowiedzialna za organizację USZ | |
| D3 | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo korzysta z zewnętrznych usług doradczych | |
| D4 | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo wdraża regularne procedury formalne w celu oceny przyszłych potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie kwalifikacji | |
| D5 | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo przeprowadza wywiady zorganizowane celem określenia konkretnych potrzeb szkoleniowych osób zatrudnionych | |
| D6 | | QL | 1 | Num | Planowanie USZ w przedsiębiorstwie oznacza sporządzenie pisemnego planu lub programu szkoleniowego | |
| D7 | | QL | 1 | Num | Roczny budżet szkoleniowy uwzględniający USZ | |
| D8 | | QL | 1 | Num | Ocena stopnia zadowolenia osób szkolonych po szkoleniu | |
| D9 | | QL | 1 | Num | Ocena osób szkolonych po szkoleniu w celu ustalenia czy zamierzone kwalifikacje faktycznie zostały osiągnięte | |
| D10 | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo ocenia zachowanie zawodowe uczestników szkoleń i zmiany w wypełnianiu obowiązków zawodowych po szkoleniu | |
| D11 | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo ocenia wpływ szkolenia na wyniki gospodarcze przy użyciu wskaźników | |
| D12 | | QL | 1 | Num | Krajowe, sektorowe lub inne porozumienia pomiędzy partnerami społecznymi, które miały wpływ na plany, politykę i praktykę w zakresie USZ | |
| D13 | | QL | 1 | Num | Istnienie struktury formalnej | |
| D13a | | QL | 1 | Num | Rola struktury formalnej – określanie celu i priorytetu dla działań związanych z USZ | |
| D13b | | QL | 1 | Num | Rola struktury formalnej – ustanawianie kryteriów wyboru populacji docelowej, która powinna uczestniczyć w USZ | |
| D13c | | QL | 1 | Num | Rola struktury formalnej – przedmiot działalności USZ | |
| D13d | | QL | 1 | Num | Rola struktury formalnej – procedury budżetowe związane z USZ | |
| D13e | | QL | 1 | Num | Rola struktury formalnej – procedura wyboru zewnętrznych podmiotów realizujących zewnętrzne USZ | |
| D13f | | QL | 1 | Num | Rola struktury formalnej – ocena wyników szkolenia | |
| D14a | | QL | 1 | Num | Usługi doradcze finansowane z funduszy publicznych, w celu określenia potrzeb szkoleniowych i/lub sporządzenia planów szkoleniowych | |
| D14b | | QL | 1 | Num | Subsydia finansowe na pokrycie kosztów szkolenia osób zatrudnionych | |
| D14c | | QL | 1 | Num | Ulgi podatkowe od wydatków na szkolenia osób zatrudnionych | |
| D14d | | QL | 1 | Num | Procedury gwarantujące poziom merytoryczny realizatorów szkoleń (np. poprzez rejestry krajowe, ocenę itd.) | |
| D14e | | QL | 1 | Num | Zapewnianie uznanych norm i wytycznych dla kwalifikacji i certyfikacji | |
| D15a | | QL | 1 | Num | Wysokie koszty kursów USZ | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15b | | QL | 1 | Num | Brak stosownych kursów USZ na rynku | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15c | | QL | 1 | Num | Trudności w ocenie potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie USZ | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15d | | QL | 1 | Num | Główne działania szkoleniowe zostały zrealizowane w poprzednim roku | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15e | | QL | 1 | Num | Duże obciążenie pracą i ograniczony czas osób zatrudnionych | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15f | | QL | 1 | Num | Obecny poziom szkolenia jest odpowiedni dla potrzeb przedsiębiorstwa | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15g | | QL | 1 | Num | Większy nacisk na PSZ (początkowe szkolenie zawodowe) niż na USZ | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| D15h | | QL | 1 | Num | Inne powody | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1a | | QL | 1 | Num | Obecne kwalifikacje i umiejętności odpowiadają obecnym potrzebom przedsiębiorstwa | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1b | | QL | 1 | Num | Preferowaną strategią przedsiębiorstwa było zatrudnienie osób z wymaganymi kwalifikacjami i umiejętnościami | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1c | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo miało trudności z określeniem potrzeb w zakresie USZ | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1d | | QL | 1 | Num | Brak stosownych kursów USZ na rynku | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1e | | QL | 1 | Num | Koszty kursów USZ były zbyt wysokie dla przedsiębiorstwa | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1f | | QL | 1 | Num | Przedsiębiorstwo przedkładało PSZ nad USZ | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1g | | QL | 1 | Num | Inwestycję w USZ poczyniono w poprzednim roku i nie zaistniała potrzeba powtarzania jej w 2005 r. | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1h | | QL | 1 | Num | Osoby zatrudnione nie dysponowały czasem na uczestnictwo w USZ | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| E1i | | QL | 1 | Num | Inne powody | Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności |
| F1tot05 | Podstawowa | QT | 6 | Num | Łączna liczba uczestników PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005 | Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji |
| F1m05 | | QT | 6 | Num | Łączna liczba mężczyzn uczestniczących w PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005 | |
| F1f05 | | QT | 6 | Num | Łączna liczba kobiet uczestniczących w PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005 | |
| F2aflag | | QL | 1 | Num | Flaga – indywidualne koszty pracy związane z PSZ | |
| F2a | | QT | 10 | Num | Koszty PSZ – koszty pracy osób zapisanych na kursy w ramach PSZ | W euro |
| F2bflag | | QL | 1 | Num | Flaga – inne koszty związane z PSZ | |
| F2b | | QT | 10 | Num | Koszty PSZ – inne koszty – opłaty za szkolenie, koszty podróży, materiały dydaktyczne, koszty ośrodków szkoleniowych itd. | W euro |
| F2cflag | | QL | 1 | Num | Flaga – koszty pracy realizatora szkoleń lub mentora PSZ | Zmienna nieobowiązkowa |
| F2c | | QT | 10 | Num | Koszty PSZ – koszty pracy realizatorów szkoleń lub mentorów PSZ | Zmienna nieobowiązkowa – w euro |
| F3aflag | | QL | 1 | Num | Flaga – wpłaty PSZ | |
| F3a | | QT | 10 | Num | Wpłaty PSZ | W euro |
| F3bflag | | QL | 1 | Num | Flaga – wpływy PSZ | |
| F3b | | QT | 10 | Num | Wpływy PSZ | W euro |
| F2tot | Kluczowa | QT | 10 | Num | Łącznie koszty PSZ (F2b + F3a – F3b) | Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro |

Nazwa zmiennej

Grupa zmiennych

Typ zmiennej

Długość zmiennej

Format zmiennej

Opis zmiennej

Uwagi na temat zmiennej

COUNTRY

ID

2

Alfanum

Kod kraju

Obowiązkowa – jednoznaczna dla kraju

ENTERPR

ID

6

Num

ID przedsiębiorstwa

Obowiązkowa – jednoznaczna dla danego przypadku

WEIGHT

ID

10

Num

Do dwóch miejsc po przecinku – stosować „.” jako separator dziesiętny

Obowiązkowa

NACE_SP

ID

4

Num

Plan wyboru próby wg NACE – kategoria działalności gospodarczej

Obowiązkowa

SIZE_SP

ID

1

Num

Plan wyboru próby – liczebność grupy

Obowiązkowa

NSTRA_SP

ID

5

Num

Plan wyboru próby – liczba przedsiębiorstw w warstwie wyznaczonej zmiennymi NACE_SP i SIZE_SP, czyli populacja

Obowiązkowa

N_SP

ID

5

Num

Plan wyboru próby – liczba przedsiębiorstw objętych próbą w operacie losowania w warstwie wyznaczonej zmiennymi, NACE_SP i SIZE_SP

Obowiązkowa

SUB_SP

ID

1

Num

Współczynnik podpróby, wskazuje czy przedsiębiorstwo należy do podpróby

Obowiązkowa

N_RESPST

ID

5

Num

Liczba przedsiębiorstw respondentów w warstwach wyznaczonych zmiennymi NACE_SP i SIZE_SP, czyli populacja

Obowiązkowa

N_EMPREG

ID

6

Num

Liczba osób zatrudnionych według rejestru

RESPONSE

ID

1

Num

Wskaźnik odpowiedzi

Obowiązkowa

PROC

ID

2

Num

Metoda gromadzenia danych w rekordzie

Obowiązkowa

IDLANGUA

ID

2

Alfanum

Identyfikator języka

IDREGION

ID

3

Alfanum

Identyfikator regionu NUTS – poziom 1

Obowiązkowa

EXTRA1

ID

10

Num

Dodatkowa zmienna 1

EXTRA2

ID

10

Num

Dodatkowa zmienna 2

EXTRA3

ID

10

Num

Dodatkowa zmienna 3

A1

Podstawowa

QL

4

Num

Właściwy kod NACE

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

A2tot04

Kluczowa

QT

6

Num

Łączna liczba osób zatrudnionych na dzień 31.12.2004

Zmienna kluczowa – obowiązkowa

A2tot05

Podstawowa

QT

6

Num

Łączna liczba osób zatrudnionych na dzień 31.12.2005

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

A2m05

QT

6

Num

Łączna liczba mężczyzn zatrudnionych na dzień 31.12.2005

A2f05

QT

6

Num

Łączna liczba kobiet zatrudnionych w dniu 31.12.2005

A3a

QT

6

Num

Osoby zatrudnione – poniżej 25 roku życia

A3b

QT

6

Num

Osoby zatrudnione – między 25 a 54 rokiem życia

A3c

QT

6

Num

Osoby zatrudnione, które osiągnęły 55 rok życia i starsze

A4

Kluczowa

QT

12

Num

Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez osoby zatrudnione

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach

A4m

QT

12

Num

Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez zatrudnionych mężczyzn

W godzinach

A4f

QT

12

Num

Łączna liczba przepracowanych godzin w roku odniesienia 2005 przez zatrudnione kobiety

W godzinach

A5

Kluczowa

QT

12

Num

Łączne koszty pracy (bezpośrednie + pośrednie) wszystkich osób zatrudnionych w roku odniesienia 2005

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

A6

QL

1

Num

ZNACZĄCO nowe udoskonalone technicznie produkty lub usługi albo metody produkcji lub dostawy produktów i usług w ciągu roku odniesienia.

B1a

Podstawowa

QL

1

Num

Wewnętrzne kursy ustawicznego szkolenia zawodowego (USZ)

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B1b

Podstawowa

QL

1

Num

Zewnętrzne kursy USZ

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2aflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – szkolenie na stanowisku pracy

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2a

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – szkolenie na stanowisku pracy

B2bflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – rotacja na stanowiskach pracy

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2b

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – rotacja na stanowiskach pracy, wymiany, tymczasowe przeniesienia lub wizyty o charakterze informacyjnym

B2cflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – zespoły i koła wspólnego dokształcania się

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2c

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – zespoły i koła wspólnego dokształcania się

B2dflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – samodzielna nauka

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2d

QT

6

Num

Uczestnicy innych form USZ – samodzielna nauka

B2eflag

Podstawowa

QL

1

Num

Flaga – uczestnictwo w konferencjach

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

B2e

QT

6

Num

Uczestnicy innych form CZS – uczestnictwo w konferencjach itp.

B3a

QL

1

Num

Kursy USZ dla osób zatrudnionych w poprzednim roku (2004)

B3b

QL

1

Num

Przewidywane kursy USZ dla osób zatrudnionych w ciągu następnego roku (2006)

B4a

QL

1

Num

Inne formy USZ dla osób zatrudnionych w poprzednim roku (2004)

B4b

QL

1

Num

Przewidywane inne formy USZ dla osób zatrudnionych w ciągu następnego roku (2006)

C1tot

Kluczowa

QT

6

Num

Łącznie uczestnicy kursów USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa

C1m

QT

6

Num

Uczestnicy kursów USZ – mężczyźni

C1f

QT

6

Num

Uczestnicy kursów USZ – kobiety

C2a

QT

6

Num

Uczestnicy USZ – poniżej 25 roku życia

C2b

QT

6

Num

Uczestnicy USZ – między 25 a 54 rokiem życia

C2c

QT

6

Num

Uczestnicy USZ, którzy osiągnęli 55 rok życia i starsi

C3tot

Kluczowa

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wszystkie kursy USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach

C3i

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wewnętrzne kursy USZ

W godzinach

C3e

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na zewnętrzne kursy USZ

W godzinach

C4tot

Kluczowa

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na wszystkie kursy USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w godzinach

C4m

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na kursy USZ – mężczyźni

W godzinach

C4f

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) przeznaczony na kursy USZ – kobiety

W godzinach

C5a

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – języki obce (222) i język ojczysty (223)

W godzinach

C5b

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – sprzedaż (341) i marketing (342)

W godzinach

C5c

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – rachunkowość (344) i finanse (343), zarządzanie i administracja (345) oraz praca biurowa (346)

W godzinach

C5d

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – umiejętności osobiste/rozwój osobisty (090), życie zawodowe (347)

W godzinach

C5e

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – informatyka (481) i obsługa komputera (482)

W godzinach

C5f

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – inżynieria, produkcja i budownictwo (5)

W godzinach

C5g

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – ochrona środowiska (850) oraz bezpieczeństwo i higiena pracy (862)

W godzinach

C5h

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – usługi publiczne (81), usługi transportowe (84), ochrona osób i mienia (861) oraz szkolenie wojskowe (863)

W godzinach

C5i

QT

10

Num

Płatny czas pracy w godzinach – pozostałe przedmioty szkoleniowe

W godzinach

C6a

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – szkoły, kolegia, uniwersytety i inne instytucje szkolnictwa wyższego

W godzinach

C6b

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – publiczne instytucje szkoleniowe (finansowane lub kierowane przez rząd, np. ośrodki kształcenia dla dorosłych)

W godzinach

C6c

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – prywatne przedsiębiorstwa szkoleniowe

W godzinach

C6d

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – przedsiębiorstwa prywatne, których głównym przedmiotem działalności nie jest szkolenie (dostawcy sprzętu, spółki dominujące/stowarzyszone)

W godzinach

C6e

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – stowarzyszenia pracodawców, izba handlowa, organy sektorowe

W godzinach

C6f

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – związki zawodowe

W godzinach

C6g

QT

10

Num

Płatny czas pracy (w godzinach) – inne podmioty realizujące szkolenia

W godzinach

C7aflag

QL

1

Num

Flaga – opłaty

C7a

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – opłaty i płatności za kursy dla pracowników

W euro

C7bflag

QL

1

Num

Flaga – koszty podróży

C7b

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – koszty podróży i diet

W euro

C7cflag

QL

1

Num

Flaga – koszty pracy – realizatorzy szkolenia

C7c

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – koszty pracy wewnętrznych wykładowców

W euro

C7dflag

QL

1

Num

Flaga – ośrodki szkoleniowe, materiały dydaktyczne itp.

C7d

QT

10

Num

Koszty kursów USZ – ośrodki szkoleniowe lub sale i materiały dydaktyczne do kursów USZ

W euro

C7sflag

QL

1

Num

Flaga „tylko suma cząstkowa”

C7sub

Kluczowa

QT

10

Num

Suma cząstkowa kosztów USZ

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

PAC

Kluczowa

QT

10

Num

Koszty nieobecności pracownika – do obliczenia (PAC=C3tot*A5/A4)

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

C8aflag

QL

1

Num

Flaga – wpłaty USZ

C8a

QT

10

Num

Wpłaty USZ

W euro

C8bflag

QL

1

Num

Flaga – wpływy USZ

C8b

QT

10

Num

Wpływy USZ

W euro

C7tot

Kluczowa

QT

10

Num

Łącznie koszty USZ do obliczenia (C7sub + C8a – C8b)

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

C9a1

QL

1

Num

Migranci i przedstawiciele mniejszości etnicznych – liczba zatrudnionych

C9a2

QL

1

Num

Migranci i przedstawiciele mniejszości etnicznych – specjalne kursy

C9b1

QL

1

Num

Osoby niepełnosprawne – liczba zatrudnionych

C9b2

QL

1

Num

Osoby niepełnosprawne – kursy specjalne

C9c1

QL

1

Num

Osoby nieposiadające formalnych kwalifikacji – liczba zatrudnionych

C9c2

QL

1

Num

Osoby nieposiadające formalnych kwalifikacji – kursy specjalne

C9d1

QL

1

Num

Osoby zagrożone utratą pracy/zwolnieniem – liczba zatrudnionych

C9d2

QL

1

Num

Osoby zagrożone utratą pracy/zwolnieniem – kursy specjalne

C10a1

QL

1

Num

Osoby zatrudnione w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach

C10a2

QL

1

Num

Kursy USZ dostosowane dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach

C10b1

QL

1

Num

Osoby zatrudnione na umowę na czas określony

C10b2

QL

1

Num

Kurs USZ dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin na kontraktach

D1

QL

1

Num

Własne lub wspólnie użytkowane ośrodki szkoleniowe

D2

QL

1

Num

Osoba lub jednostka w przedsiębiorstwie odpowiedzialna za organizację USZ

D3

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo korzysta z zewnętrznych usług doradczych

D4

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo wdraża regularne procedury formalne w celu oceny przyszłych potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie kwalifikacji

D5

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo przeprowadza wywiady zorganizowane celem określenia konkretnych potrzeb szkoleniowych osób zatrudnionych

D6

QL

1

Num

Planowanie USZ w przedsiębiorstwie oznacza sporządzenie pisemnego planu lub programu szkoleniowego

D7

QL

1

Num

Roczny budżet szkoleniowy uwzględniający USZ

D8

QL

1

Num

Ocena stopnia zadowolenia osób szkolonych po szkoleniu

D9

QL

1

Num

Ocena osób szkolonych po szkoleniu w celu ustalenia czy zamierzone kwalifikacje faktycznie zostały osiągnięte

D10

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo ocenia zachowanie zawodowe uczestników szkoleń i zmiany w wypełnianiu obowiązków zawodowych po szkoleniu

D11

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo ocenia wpływ szkolenia na wyniki gospodarcze przy użyciu wskaźników

D12

QL

1

Num

Krajowe, sektorowe lub inne porozumienia pomiędzy partnerami społecznymi, które miały wpływ na plany, politykę i praktykę w zakresie USZ

D13

QL

1

Num

Istnienie struktury formalnej

D13a

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – określanie celu i priorytetu dla działań związanych z USZ

D13b

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – ustanawianie kryteriów wyboru populacji docelowej, która powinna uczestniczyć w USZ

D13c

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – przedmiot działalności USZ

D13d

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – procedury budżetowe związane z USZ

D13e

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – procedura wyboru zewnętrznych podmiotów realizujących zewnętrzne USZ

D13f

QL

1

Num

Rola struktury formalnej – ocena wyników szkolenia

D14a

QL

1

Num

Usługi doradcze finansowane z funduszy publicznych, w celu określenia potrzeb szkoleniowych i/lub sporządzenia planów szkoleniowych

D14b

QL

1

Num

Subsydia finansowe na pokrycie kosztów szkolenia osób zatrudnionych

D14c

QL

1

Num

Ulgi podatkowe od wydatków na szkolenia osób zatrudnionych

D14d

QL

1

Num

Procedury gwarantujące poziom merytoryczny realizatorów szkoleń (np. poprzez rejestry krajowe, ocenę itd.)

D14e

QL

1

Num

Zapewnianie uznanych norm i wytycznych dla kwalifikacji i certyfikacji

D15a

QL

1

Num

Wysokie koszty kursów USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15b

QL

1

Num

Brak stosownych kursów USZ na rynku

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15c

QL

1

Num

Trudności w ocenie potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15d

QL

1

Num

Główne działania szkoleniowe zostały zrealizowane w poprzednim roku

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15e

QL

1

Num

Duże obciążenie pracą i ograniczony czas osób zatrudnionych

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15f

QL

1

Num

Obecny poziom szkolenia jest odpowiedni dla potrzeb przedsiębiorstwa

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15g

QL

1

Num

Większy nacisk na PSZ (początkowe szkolenie zawodowe) niż na USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

D15h

QL

1

Num

Inne powody

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1a

QL

1

Num

Obecne kwalifikacje i umiejętności odpowiadają obecnym potrzebom przedsiębiorstwa

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1b

QL

1

Num

Preferowaną strategią przedsiębiorstwa było zatrudnienie osób z wymaganymi kwalifikacjami i umiejętnościami

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1c

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo miało trudności z określeniem potrzeb w zakresie USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1d

QL

1

Num

Brak stosownych kursów USZ na rynku

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1e

QL

1

Num

Koszty kursów USZ były zbyt wysokie dla przedsiębiorstwa

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1f

QL

1

Num

Przedsiębiorstwo przedkładało PSZ nad USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1g

QL

1

Num

Inwestycję w USZ poczyniono w poprzednim roku i nie zaistniała potrzeba powtarzania jej w 2005 r.

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1h

QL

1

Num

Osoby zatrudnione nie dysponowały czasem na uczestnictwo w USZ

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

E1i

QL

1

Num

Inne powody

Maksymalnie 3 – w dowolnej kolejności

F1tot05

Podstawowa

QT

6

Num

Łączna liczba uczestników PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005

Zmienna podstawowa – obowiązkowa – bez imputacji

F1m05

QT

6

Num

Łączna liczba mężczyzn uczestniczących w PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005

F1f05

QT

6

Num

Łączna liczba kobiet uczestniczących w PSZ w przedsiębiorstwie w roku 2005

F2aflag

QL

1

Num

Flaga – indywidualne koszty pracy związane z PSZ

F2a

QT

10

Num

Koszty PSZ – koszty pracy osób zapisanych na kursy w ramach PSZ

W euro

F2bflag

QL

1

Num

Flaga – inne koszty związane z PSZ

F2b

QT

10

Num

Koszty PSZ – inne koszty – opłaty za szkolenie, koszty podróży, materiały dydaktyczne, koszty ośrodków szkoleniowych itd.

W euro

F2cflag

QL

1

Num

Flaga – koszty pracy realizatora szkoleń lub mentora PSZ

Zmienna nieobowiązkowa

F2c

QT

10

Num

Koszty PSZ – koszty pracy realizatorów szkoleń lub mentorów PSZ

Zmienna nieobowiązkowa – w euro

F3aflag

QL

1

Num

Flaga – wpłaty PSZ

F3a

QT

10

Num

Wpłaty PSZ

W euro

F3bflag

QL

1

Num

Flaga – wpływy PSZ

F3b

QT

10

Num

Wpływy PSZ

W euro

F2tot

Kluczowa

QT

10

Num

Łącznie koszty PSZ (F2b + F3a – F3b)

Zmienna kluczowa – obowiązkowa – w euro

---

ZAŁĄCZNIK II

PRÓBA

| 1. | Rejestr przedsiębiorstw do celów statystycznych, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2186/93 (1) przyjmuje się zwyczajowo jako główne źródło operatu losowania. Z operatu pobiera się reprezentatywną dla kraju próbę warstwową przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

1.

Rejestr przedsiębiorstw do celów statystycznych, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2186/93 (1) przyjmuje się zwyczajowo jako główne źródło operatu losowania. Z operatu pobiera się reprezentatywną dla kraju próbę warstwową przedsiębiorstw.

| 2. | Próba jest podzielona na warstwy według kategorii NACE i kategorii wielkości zgodnie z następującymi minimalnymi specyfikacjami:






  — | 20 kategorii NACE rev1.1 [C, D (15–16, 17–19, 21–22, 23–26, 27–28, 29–33, 34–35, 20 + 36–37), E, F, G (50, 51, 52), H, I (60–63, 64), J (65–66, 67), K + O] |
| --- | --- | --- |

2.

Próba jest podzielona na warstwy według kategorii NACE i kategorii wielkości zgodnie z następującymi minimalnymi specyfikacjami:

—

20 kategorii NACE rev1.1 [C, D (15–16, 17–19, 21–22, 23–26, 27–28, 29–33, 34–35, 20 + 36–37), E, F, G (50, 51, 52), H, I (60–63, 64), J (65–66, 67), K + O]

| — | 3 kategorie wielkości przedsiębiorstw, według liczby zatrudnionych osób: (10–49) (50–249) (250 i więcej) |
| --- | --- |

—

3 kategorie wielkości przedsiębiorstw, według liczby zatrudnionych osób: (10–49) (50–249) (250 i więcej)

| 3. | Liczebność próby oblicza się tak, aby maksymalna rozpiętość 95 % przedziału ufności wyniosła 0,2 dla szacowanych parametrów, czyli udziału „przedsiębiorstw zapewniających kształcenie” (po uwzględnieniu wskaźnika braku odpowiedzi w próbie) dla każdego z 60 powyżej określonych elementów warstwujących. |
| --- | --- |

3.

Liczebność próby oblicza się tak, aby maksymalna rozpiętość 95 % przedziału ufności wyniosła 0,2 dla szacowanych parametrów, czyli udziału „przedsiębiorstw zapewniających kształcenie” (po uwzględnieniu wskaźnika braku odpowiedzi w próbie) dla każdego z 60 powyżej określonych elementów warstwujących.

| 4. | Do określenia liczebności próby można zastosować następujący wzór:

  nh = 1/[c2 . teh + 1/Nh] / rh


  Gdzie:







  nh | = | liczba jednostek należących do próby w warstwie, h |
| --- | --- | --- | --- |
| rh | = | przewidywany wskaźnik odpowiedzi w warstwie, h |
| c | = | maksymalna długość połowy przedziału ufności |
| teh | = | przewidywany udział w warstwie przedsiębiorstw zapewniających kształcenie, h |
| Nh | = | łączna liczba przedsiębiorstw (zapewniających kształcenie i niezapewniających kształcenia) w warstwie, h |

4.

Do określenia liczebności próby można zastosować następujący wzór:

nh = 1/[c2 . teh + 1/Nh] / rh

Gdzie:

nh

=

liczba jednostek należących do próby w warstwie, h

rh

=

przewidywany wskaźnik odpowiedzi w warstwie, h

c

=

maksymalna długość połowy przedziału ufności

teh

=

przewidywany udział w warstwie przedsiębiorstw zapewniających kształcenie, h

Nh

=

łączna liczba przedsiębiorstw (zapewniających kształcenie i niezapewniających kształcenia) w warstwie, h

---

(1)  Dz.U. L 196 z 5.8.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

---

ZAŁĄCZNIK III

Reguły imputacji i ustalanie wag rekordów

Kraje podejmują stosowne działania w celu ograniczenia braku odpowiedzi na niektóre pytania i całkowitego braku odpowiedzi. Przed dokonaniem imputacji kraje dołożą wszelkich starań, aby wykorzystać inne źródła danych.

Podstawowymi zmiennymi, dla których podanie wartości jest obowiązkowe i imputacja jest niedozwolona, są:

| — | A1, A2tot05, B1a, B1b, B2aflag, B2bflag B2cflag, B2dflag B2eflag, F1tot05. |
| --- | --- |

—

A1, A2tot05, B1a, B1b, B2aflag, B2bflag B2cflag, B2dflag B2eflag, F1tot05.

Kluczowymi zmiennymi, dla których należy starać się unikać brakujących wartości i dla których zaleca się dokonanie imputacji, są:

| — | A2tot04, A4, A5, C1tot, C3tot, C4tot, C7sub, C7tot, PAC, F2tot. |
| --- | --- |

—

A2tot04, A4, A5, C1tot, C3tot, C4tot, C7sub, C7tot, PAC, F2tot.

Zaleca się dokonanie imputacji dla braku odpowiedzi na niektóre pytania z zastosowaniem następujących ograniczeń ogólnych (eksperci z Państw Członkowskich powinni zawsze wydać profesjonalną opinię odnośnie do stosowania tych zasad):

| 1. | W przypadku gdy rekord zawiera mniej niż 50 % przedstawionych zmiennych, wówczas w odniesieniu do tego rekordu przyjmuje się zwykle całkowity brak odpowiedzi. |
| --- | --- |

1.

W przypadku gdy rekord zawiera mniej niż 50 % przedstawionych zmiennych, wówczas w odniesieniu do tego rekordu przyjmuje się zwykle całkowity brak odpowiedzi.

| 2. | W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji, jeśli w przypadku ponad 50 % przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi brakuje danych dla ponad 25 % zmiennych ilościowych. |
| --- | --- |

2.

W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji, jeśli w przypadku ponad 50 % przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi brakuje danych dla ponad 25 % zmiennych ilościowych.

| 3. | W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji zmiennej ilościowej, jeżeli udział przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi dla tej zmiennej jest mniejszy niż 50 %. |
| --- | --- |

3.

W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji zmiennej ilościowej, jeżeli udział przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi dla tej zmiennej jest mniejszy niż 50 %.

| 4. | W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji zmiennej jakościowej, jeżeli udział przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi dla tej zmiennej jest mniejszy niż 80 %. |
| --- | --- |

4.

W odniesieniu do pojedynczych komórek kategorii NACE/kategorii wielkości nie dokonuje się imputacji zmiennej jakościowej, jeżeli udział przedsiębiorstw udzielających odpowiedzi dla tej zmiennej jest mniejszy niż 80 %.

Zmienne ilościowe i jakościowe określone są w załączniku I.

Odstępstwa od tych reguł należy w pełni udokumentować i uzasadnić w krajowym sprawozdaniu dotyczącym jakości.

Państwa Członkowskie obliczają i przekazują wagę, która zostanie zastosowana w odniesieniu do każdego rekordu danych wraz z wszelkimi zmiennymi pomocniczymi, które ewentualnie zostały użyte do obliczenia tej wagi. Zmienne pomocnicze należy zapisać jako zmienne EXTRA1, EXTRA2, EXTRA3 według potrzeb. Metodę zastosowaną do ustalania wag należy określić w sprawozdaniu dotyczącym jakości.

---

ZAŁĄCZNIK IV

Format plików z danymi i zasady przekazywania danych

Dane przekazywane są Komisji (Eurostatowi) w formie elektronicznej przy pomocy bezpiecznego oprogramowania aplikacyjnego do przekazywania danych (STADIUM/EDAMIS), które zostanie udostępnione przez Komisję (Eurostat).

Kraje przekazują dwa zbiory sprawdzonych danych do ESTAT:

| a) | zbiór wstępnie sprawdzonych danych przed imputacją; |
| --- | --- |

a)

zbiór wstępnie sprawdzonych danych przed imputacją;

| b) | w pełni sprawdzone dane po imputacji. |
| --- | --- |

b)

w pełni sprawdzone dane po imputacji.

Oba zbiory danych zawierają zmienne określone w załączniku I.

Oba pliki należy przekazać w formacie pliku danych oddzielonych przecinkami (.csv). Pierwszy rekord w każdym pliku jest nagłówkiem zawierającym „nazwę zmiennej”, zgodnie z załącznikiem I. Kolejne rekordy zawierają wartości zmiennej dla każdego przedsiębiorstwa udzielającego odpowiedzi.

---

ZAŁĄCZNIK V

FORMAT SPRAWOZDANIA DOTYCZĄCEGO JAKOŚCI

1.   TRAFNOŚĆ

Realizacja badania oraz stopień, w jakim statystyki spełniają obecne i potencjalne potrzeby użytkownika.

| — | Opis i klasyfikacja użytkowników. |
| --- | --- |

—

Opis i klasyfikacja użytkowników.

| — | Indywidualne potrzeby każdej grupy użytkowników. |
| --- | --- |

—

Indywidualne potrzeby każdej grupy użytkowników.

| — | Ocena czy potrzeby te zostały zaspokojone i w jakim stopniu. |
| --- | --- |

—

Ocena czy potrzeby te zostały zaspokojone i w jakim stopniu.

2.   DOKŁADNOŚĆ

2.1.   Błędy próby

| — | Opis projektu wyboru próby oraz zrealizowanej próby. |
| --- | --- |

—

Opis projektu wyboru próby oraz zrealizowanej próby.

| — | Opis obliczania ostatecznych wag, w tym zastosowany model braku odpowiedzi oraz zmienne pomocnicze. |
| --- | --- |

—

Opis obliczania ostatecznych wag, w tym zastosowany model braku odpowiedzi oraz zmienne pomocnicze.

| — | Zastosowany estymator np. estymator Horvitza i Thompsona. |
| --- | --- |

—

Zastosowany estymator np. estymator Horvitza i Thompsona.

| — | Wariancja estymacji według warstw próby. |
| --- | --- |

—

Wariancja estymacji według warstw próby.

| — | Oprogramowanie do estymacji wariancji. |
| --- | --- |

—

Oprogramowanie do estymacji wariancji.

| — | W szczególności należy podać opis zmiennych pomocniczych lub użytych informacji, aby Eurostat mógł ponownie obliczyć ostateczne wagi, ponieważ jest to potrzebne do estymacji wariancji. |
| --- | --- |

—

W szczególności należy podać opis zmiennych pomocniczych lub użytych informacji, aby Eurostat mógł ponownie obliczyć ostateczne wagi, ponieważ jest to potrzebne do estymacji wariancji.

| — | W przypadku analizy braku odpowiedzi opis błędu systematycznego w próbie i wynikach. |
| --- | --- |

—

W przypadku analizy braku odpowiedzi opis błędu systematycznego w próbie i wynikach.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby):

| — | Liczba przedsiębiorstw w operacie losowania. |
| --- | --- |

—

Liczba przedsiębiorstw w operacie losowania.

| — | Liczba przedsiębiorstw w próbie. |
| --- | --- |

—

Liczba przedsiębiorstw w próbie.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

| — | Współczynnik zmienności (1) dla następujących kluczowych statystyk:







  — | Łączna liczba zatrudnionych osób. |
| --- | --- | --- |

—

Współczynnik zmienności (1) dla następujących kluczowych statystyk:

—

Łączna liczba zatrudnionych osób.

| — | Łączna liczba przedsiębiorstw oferujących USZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba przedsiębiorstw oferujących USZ.

| — | Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw oferujących kursy USZ, do łącznej liczby przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw oferujących kursy USZ, do łącznej liczby przedsiębiorstw.

| — | Łączna liczba przedsiębiorstw oferujących kursy USZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

| — | Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

| — | Łączna liczba osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach realizujących USZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach realizujących USZ.

| — | Łączna liczba uczestników w kursach USZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba uczestników w kursach USZ.

| — | Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw oferujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw oferujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

| — | Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących kursy USZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

| — | Łączny koszt kursów USZ. |
| --- | --- |

—

Łączny koszt kursów USZ.

| — | Łączna liczba przedsiębiorstw realizujących PSZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba przedsiębiorstw realizujących PSZ.

| — | Łączna liczba uczestników w kursach PSZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba uczestników w kursach PSZ.

| — | Łączny koszt kursów PSZ. |
| --- | --- |

—

Łączny koszt kursów PSZ.

| — | Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących PSZ do łącznej liczby przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Stosunek łącznej liczby przedsiębiorstw realizujących PSZ do łącznej liczby przedsiębiorstw.

2.2.   Błędy niezwiązane z wyborem próby

2.2.1.   Błędy zakresu próby

| — | Opis rejestru użytego przy wyborze próby oraz jego ogólna jakość. |
| --- | --- |

—

Opis rejestru użytego przy wyborze próby oraz jego ogólna jakość.

| — | Informacje zawarte w rejestrze oraz częstotliwość aktualizacji. |
| --- | --- |

—

Informacje zawarte w rejestrze oraz częstotliwość aktualizacji.

| — | Błędy wynikające z rozbieżności pomiędzy operatem losowania a populacją i subpopulacjami docelowymi (nadmierny zakres próby, niewystarczający zakres próby, błędy klasyfikacji). |
| --- | --- |

—

Błędy wynikające z rozbieżności pomiędzy operatem losowania a populacją i subpopulacjami docelowymi (nadmierny zakres próby, niewystarczający zakres próby, błędy klasyfikacji).

| — | Metoda zastosowana w celu uzyskania tych informacji. |
| --- | --- |

—

Metoda zastosowana w celu uzyskania tych informacji.

| — | Uwagi na temat przetwarzania błędów klasyfikacji. |
| --- | --- |

—

Uwagi na temat przetwarzania błędów klasyfikacji.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

| — | Liczba przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Liczba przedsiębiorstw.

| — | Stosunek liczby przedsiębiorstw, dla których zaobserwowane warstwy są zgodne z warstwami próby do liczby przedsiębiorstw w warstwach próby. Należy wskazać, czy zmiany działalności zostały uwzględnione. |
| --- | --- |

—

Stosunek liczby przedsiębiorstw, dla których zaobserwowane warstwy są zgodne z warstwami próby do liczby przedsiębiorstw w warstwach próby. Należy wskazać, czy zmiany działalności zostały uwzględnione.

2.2.2.   Błędy pomiarowe

W stosownych przypadkach należy dokonać oceny błędów, które wystąpiły w fazie gromadzenia danych np. z powodu:

| — | Formy kwestionariusza (wyniki badań wstępnych lub metody laboratoryjne; strategie zadawania pytań) – kwestionariusz należy dołączyć w formie aneksu. |
| --- | --- |

—

Formy kwestionariusza (wyniki badań wstępnych lub metody laboratoryjne; strategie zadawania pytań) – kwestionariusz należy dołączyć w formie aneksu.

| — | Jednostka sprawozdawcza/respondenci (reakcje respondentów):






  — | Błędy pamięci. |
| --- | --- | --- |

—

Jednostka sprawozdawcza/respondenci (reakcje respondentów):

—

Błędy pamięci.

| — | Nieuwaga respondentów. |
| --- | --- |

—

Nieuwaga respondentów.

| — | Wpływ wieku, wykształcenia itd. |
| --- | --- |

—

Wpływ wieku, wykształcenia itd.

| — | Błędy przy wypełnianiu formularzy. |
| --- | --- |

—

Błędy przy wypełnianiu formularzy.

| — | System informatyczny respondenta i wykorzystanie akt administracyjnych (zgodność pomiędzy pojęciem administracyjnym i badawczym, np. okres odniesienia, dostępność poszczególnych danych). |
| --- | --- |

—

System informatyczny respondenta i wykorzystanie akt administracyjnych (zgodność pomiędzy pojęciem administracyjnym i badawczym, np. okres odniesienia, dostępność poszczególnych danych).

| — | Sposoby gromadzenia danych (porównanie różnych sposobów gromadzenia danych). |
| --- | --- |

—

Sposoby gromadzenia danych (porównanie różnych sposobów gromadzenia danych).

| — | Cechy charakterystyczne i zachowanie ankietera.






  — | Cechy społeczno-gospodarcze. |
| --- | --- | --- |

—

Cechy charakterystyczne i zachowanie ankietera.

—

Cechy społeczno-gospodarcze.

| — | Różne sposoby przeprowadzania badania. |
| --- | --- |

—

Różne sposoby przeprowadzania badania.

| — | Różne rodzaje pomocy udzielanej respondentom. |
| --- | --- |

—

Różne rodzaje pomocy udzielanej respondentom.

| — | Szczegółowe badania lub techniki oceny tych błędów. |
| --- | --- |

—

Szczegółowe badania lub techniki oceny tych błędów.

| — | Metody zastosowane w celu zmniejszenia liczby tego rodzaju błędów. |
| --- | --- |

—

Metody zastosowane w celu zmniejszenia liczby tego rodzaju błędów.

| — | Szczegółowe uwagi na temat problemów z kwestionariuszem jako całością lub z poszczególnymi pytaniami (uwagi do wszystkich zmiennych). |
| --- | --- |

—

Szczegółowe uwagi na temat problemów z kwestionariuszem jako całością lub z poszczególnymi pytaniami (uwagi do wszystkich zmiennych).

| — | Opis i ocena działań podjętych w celu zagwarantowania wysokiej jakości „uczestników” oraz zapewnienia, że nie gromadzono „zdarzeń uczestników”. |
| --- | --- |

—

Opis i ocena działań podjętych w celu zagwarantowania wysokiej jakości „uczestników” oraz zapewnienia, że nie gromadzono „zdarzeń uczestników”.

2.2.3.   Przetwarzanie błędów

Opis procesu weryfikacji danych.

| — | Zastosowany system i narzędzia przetwarzania. |
| --- | --- |

—

Zastosowany system i narzędzia przetwarzania.

| — | Błędy wynikające z kodowania, weryfikacji, ustalania wag, przedstawiania w tabelach itd. |
| --- | --- |

—

Błędy wynikające z kodowania, weryfikacji, ustalania wag, przedstawiania w tabelach itd.

| — | Sprawdzanie jakości na szczeblu makro/mikro. |
| --- | --- |

—

Sprawdzanie jakości na szczeblu makro/mikro.

| — | Podział poprawek i błędów wykrytych przy weryfikacji na brakujące wartości, wartości błędne i anomalie. |
| --- | --- |

—

Podział poprawek i błędów wykrytych przy weryfikacji na brakujące wartości, wartości błędne i anomalie.

2.2.4.   Błędy braku odpowiedzi

| — | Opis działań podjętych w zakresie „ponownego kontaktu”. |
| --- | --- |

—

Opis działań podjętych w zakresie „ponownego kontaktu”.

| — | Wskaźnik braku odpowiedzi na niektóre pytanie i całkowitego braku odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

Wskaźnik braku odpowiedzi na niektóre pytanie i całkowitego braku odpowiedzi.

| — | Ocena całkowitego braku odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

Ocena całkowitego braku odpowiedzi.

| — | Ocena braku odpowiedzi na niektóre pytania. |
| --- | --- |

—

Ocena braku odpowiedzi na niektóre pytania.

| — | Pełne sprawozdanie dotyczące procedur imputacji, w tym metody zastosowane do imputacji i/lub ponownego ustalenia wag. |
| --- | --- |

—

Pełne sprawozdanie dotyczące procedur imputacji, w tym metody zastosowane do imputacji i/lub ponownego ustalenia wag.

| — | Uwagi na temat metod i wyniki analiz braku odpowiedzi lub inne metody oceny wpływu braku odpowiedzi. |
| --- | --- |

—

Uwagi na temat metod i wyniki analiz braku odpowiedzi lub inne metody oceny wpływu braku odpowiedzi.

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

| — | Wskaźniki odpowiedzi (2). |
| --- | --- |

—

Wskaźniki odpowiedzi (2).

| — | Wskaźniki odpowiedzi na pytania (3) w zakresie podanym poniżej w odniesieniu do wszystkich respondentów.






  — | Łączna liczba przepracowanych godzin jako funkcja wszystkich respondentów. |
| --- | --- | --- |

—

Wskaźniki odpowiedzi na pytania (3) w zakresie podanym poniżej w odniesieniu do wszystkich respondentów.

—

Łączna liczba przepracowanych godzin jako funkcja wszystkich respondentów.

| — | Łączny koszt pracy jako funkcja wszystkich respondentów. |
| --- | --- |

—

Łączny koszt pracy jako funkcja wszystkich respondentów.

| — | Wskaźniki odpowiedzi na pytania w zakresie podanym poniżej, w odniesieniu do przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.






  — | Kursy USZ według określonych grup wiekowych jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ. |
| --- | --- | --- |

—

Wskaźniki odpowiedzi na pytania w zakresie podanym poniżej, w odniesieniu do przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

—

Kursy USZ według określonych grup wiekowych jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

| — | Łączna liczba uczestników w kursach, mężczyzn i kobiet, jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba uczestników w kursach, mężczyzn i kobiet, jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

| — | Łączna liczba godzin przeznaczonych na kursy USZ, z podziałem na mężczyzn i kobiety, jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ. |
| --- | --- |

—

Łączna liczba godzin przeznaczonych na kursy USZ, z podziałem na mężczyzn i kobiety, jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

| — | Liczba godzin przeznaczonych na kursy USZ zarządzane wewnętrznie i zewnętrznie jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ. |
| --- | --- |

—

Liczba godzin przeznaczonych na kursy USZ zarządzane wewnętrznie i zewnętrznie jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

| — | Łączny koszt kursów USZ jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ. |
| --- | --- |

—

Łączny koszt kursów USZ jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy USZ.

| — | Wskaźniki odpowiedzi na pytania w zakresie podanym poniżej, w odniesieniu do przedsiębiorstw oferujących kursy PSZ.






  — | Łączny koszt kursów PSZ jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy PSZ. |
| --- | --- | --- |

—

Wskaźniki odpowiedzi na pytania w zakresie podanym poniżej, w odniesieniu do przedsiębiorstw oferujących kursy PSZ.

—

Łączny koszt kursów PSZ jako funkcja przedsiębiorstw oferujących kursy PSZ.

3.   AKTUALNOŚĆ I TERMINOWOŚĆ

| — | Tabela dni, w których każda z poszczególnych faz projektu rozpoczęła się i zakończyła.






  — | Gromadzenie danych. |
| --- | --- | --- |

—

Tabela dni, w których każda z poszczególnych faz projektu rozpoczęła się i zakończyła.

—

Gromadzenie danych.

| — | Przesłanie kwestionariuszy. |
| --- | --- |

—

Przesłanie kwestionariuszy.

| — | Przypomnienia i działania następcze. |
| --- | --- |

—

Przypomnienia i działania następcze.

| — | Wywiady bezpośrednie. |
| --- | --- |

—

Wywiady bezpośrednie.

| — | Sprawdzanie i weryfikacja danych. |
| --- | --- |

—

Sprawdzanie i weryfikacja danych.

| — | Dalsze sprawdzanie i imputacja. |
| --- | --- |

—

Dalsze sprawdzanie i imputacja.

| — | Badanie dotyczące braku odpowiedzi (w stosownych przypadkach). |
| --- | --- |

—

Badanie dotyczące braku odpowiedzi (w stosownych przypadkach).

| — | Estymacje. |
| --- | --- |

—

Estymacje.

| — | Przekazanie danych Eurostatowi. |
| --- | --- |

—

Przekazanie danych Eurostatowi.

| — | Rozpowszechnianie wyników krajowych. |
| --- | --- |

—

Rozpowszechnianie wyników krajowych.

4.   DOSTĘPNOŚĆ I PRZEJRZYSTOŚĆ

| — | Jakie wyniki zostały lub zostaną przesłane do przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Jakie wyniki zostały lub zostaną przesłane do przedsiębiorstw.

| — | Plan rozpowszechniania wyników. |
| --- | --- |

—

Plan rozpowszechniania wyników.

| — | Kopia wszelkich dokumentów metodologicznych odnoszących się do dostarczonych statystyk. |
| --- | --- |

—

Kopia wszelkich dokumentów metodologicznych odnoszących się do dostarczonych statystyk.

5.   PORÓWNYWALNOŚĆ

| — | W zależności od przypadku, stosowne państwa powinny przedstawić następujące uwagi:






  — | Odstępstwa od kwestionariusza europejskiego. |
| --- | --- | --- |

—

W zależności od przypadku, stosowne państwa powinny przedstawić następujące uwagi:

—

Odstępstwa od kwestionariusza europejskiego.

| — | Czy badanie było połączone z innym badaniem krajowym. |
| --- | --- |

—

Czy badanie było połączone z innym badaniem krajowym.

| — | W jakim stopniu badanie zostało przeprowadzone z wykorzystaniem istniejących danych w rejestrach. |
| --- | --- |

—

W jakim stopniu badanie zostało przeprowadzone z wykorzystaniem istniejących danych w rejestrach.

| — | Definicje i zalecenia. |
| --- | --- |

—

Definicje i zalecenia.

6.   SPÓJNOŚĆ

| — | Porównanie statystyk dotyczących tego samego zjawiska lub pytania z innych badań bądź źródeł. |
| --- | --- |

—

Porównanie statystyk dotyczących tego samego zjawiska lub pytania z innych badań bądź źródeł.

| — | Ocena spójności ze strukturalnymi statystykami dotyczącymi przedsiębiorstw w odniesieniu do liczby osób zatrudnionych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości. |
| --- | --- |

—

Ocena spójności ze strukturalnymi statystykami dotyczącymi przedsiębiorstw w odniesieniu do liczby osób zatrudnionych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości.

| — | Ocena spójności dystrybucji grup wiekowych osób zatrudnionych (A3a, A3b, A3c) z innymi krajowymi źródłami danych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości (jeśli takie dane są dostępne). |
| --- | --- |

—

Ocena spójności dystrybucji grup wiekowych osób zatrudnionych (A3a, A3b, A3c) z innymi krajowymi źródłami danych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości (jeśli takie dane są dostępne).

| — | Ocena spójności dystrybucji grup wiekowych uczestników USZ (C2a, C2b, C2c) z innymi krajowymi źródłami danych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości (jeśli takie dane są dostępne). |
| --- | --- |

—

Ocena spójności dystrybucji grup wiekowych uczestników USZ (C2a, C2b, C2c) z innymi krajowymi źródłami danych jako funkcji kategorii NACE oraz grupy wielkości (jeśli takie dane są dostępne).

Tabele, które należy przedstawić (z podziałem na kategorie NACE oraz klasy wielkości według krajowego planu wyboru próby, lecz z alokacją według zauważalnych cech przedsiębiorstwa):

| — | Liczba osób zatrudnionych pochodząca ze statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (rozporządzenie Komisji (WE) nr 2700/98 (4) – kod 16 11 0). |
| --- | --- |

—

Liczba osób zatrudnionych pochodząca ze statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (rozporządzenie Komisji (WE) nr 2700/98 (4) – kod 16 11 0).

| — | Liczba osób zatrudnionych pochodząca z CVTS3. |
| --- | --- |

—

Liczba osób zatrudnionych pochodząca z CVTS3.

| — | Wartość procentowa różnic [statystyki strukturalne dotyczące przedsiębiorstw (SBS – CSZS3)/statystyki strukturalne dotyczące przedsiębiorstw]. |
| --- | --- |

—

Wartość procentowa różnic [statystyki strukturalne dotyczące przedsiębiorstw (SBS – CSZS3)/statystyki strukturalne dotyczące przedsiębiorstw].

| — | Liczba osób zatrudnionych dla każdej grupy wiekowej A3a, A3b, A3c. |
| --- | --- |

—

Liczba osób zatrudnionych dla każdej grupy wiekowej A3a, A3b, A3c.

| — | Liczba osób zatrudnionych w innym źródle dla każdej grupy wiekowej. |
| --- | --- |

—

Liczba osób zatrudnionych w innym źródle dla każdej grupy wiekowej.

| — | Wartość procentowa różnic (A3x – inne źródło krajowe A3x)/A3x (gdzie x = a, b, c). |
| --- | --- |

—

Wartość procentowa różnic (A3x – inne źródło krajowe A3x)/A3x (gdzie x = a, b, c).

| — | Liczba uczestników USZ w każdej grupie wiekowej C2a, C2b, C2c. |
| --- | --- |

—

Liczba uczestników USZ w każdej grupie wiekowej C2a, C2b, C2c.

| — | Liczba uczestników USZ w innym źródle w każdej grupie wiekowej. |
| --- | --- |

—

Liczba uczestników USZ w innym źródle w każdej grupie wiekowej.

| — | Wartość procentowa uczestników USZ (C2x – inne źródło krajowe C2x)/C2x (gdzie x = a, b, c). |
| --- | --- |

—

Wartość procentowa uczestników USZ (C2x – inne źródło krajowe C2x)/C2x (gdzie x = a, b, c).

7.   OBCIĄŻENIE I KORZYŚCI

| — | Analiza obciążenia i korzyści na szczeblu krajowym np. poprzez rozważenie:






  — | Przeciętnego czasu na odpowiedź na każdy kwestionariusz. |
| --- | --- | --- |

—

Analiza obciążenia i korzyści na szczeblu krajowym np. poprzez rozważenie:

—

Przeciętnego czasu na odpowiedź na każdy kwestionariusz.

| — | Pytań i zmiennych problematycznych. |
| --- | --- |

—

Pytań i zmiennych problematycznych.

| — | Zmiennych, które były najbardziej/najmniej przydatne w opisie USZ na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

—

Zmiennych, które były najbardziej/najmniej przydatne w opisie USZ na szczeblu krajowym.

| — | Szacowanego lub faktycznego poziomu satysfakcji użytkowników danych na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

—

Szacowanego lub faktycznego poziomu satysfakcji użytkowników danych na szczeblu krajowym.

| — | Różnicy obciążeń dla małych i dużych przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Różnicy obciążeń dla małych i dużych przedsiębiorstw.

| — | Działań poczynionych w celu zmniejszenia obciążenia. |
| --- | --- |

—

Działań poczynionych w celu zmniejszenia obciążenia.

---

(1)  Współczynnik zmienności jest stosunkiem pierwiastka kwadratowego wariancji estymatora do wartości oczekiwanej. Jest estymowany przez stosunek pierwiastka kwadratowego estymatora wariancji z próby do wartości estymowanej. Estymacja wariancji z próby musi uwzględniać projekt wyboru próby i zmiany warstw.

(2)  Wskaźnik odpowiedzi jest stosunkiem liczby respondentów wewnątrz zakresu do liczby kwestionariuszy wysłanych do wybranej populacji.

(3)  Wskaźnik odpowiedzi na pytanie dla danej zmiennej jest stosunkiem liczby dostępnych danych do liczby dostępnych i brakujących danych (równy liczbie i zakresowi respondentów).

(4)  Dz.U. L 344 z 18.12.1998, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1670/2003 (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, str. 74).

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/34 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/34

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 199/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 (2) ustala najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 (2) ustala najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

| (2) | Temin „dioksyny”, przywołany w niniejszym rozporządzeniu, obejmuje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn („PCDD”) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofuranów („PCDF”), z których 17 ma działanie toksyczne. Polichlorowane bifenyle („PCB”) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: niewielka ich liczba wykazuje własności toksykologiczne podobne do dioksyn i dlatego są one nazywane „dioksynopodobnymi PCB”. Większość z nich nie wykazuje toksyczności „dioksynopodobnej”, lecz ma inny profil toksykologiczny. |
| --- | --- |

(2)

Temin „dioksyny”, przywołany w niniejszym rozporządzeniu, obejmuje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn („PCDD”) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofuranów („PCDF”), z których 17 ma działanie toksyczne. Polichlorowane bifenyle („PCB”) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: niewielka ich liczba wykazuje własności toksykologiczne podobne do dioksyn i dlatego są one nazywane „dioksynopodobnymi PCB”. Większość z nich nie wykazuje toksyczności „dioksynopodobnej”, lecz ma inny profil toksykologiczny.

| (3) | Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsumować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowadzona została koncepcja współczynników równoważności toksycznej („TEF”). Oznacza to, że wyniki analizy odnoszące się do poszczególnych kongenerów dioksyn i dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „Równoważnik toksyczny TCDD” („TEQ”). |
| --- | --- |

(3)

Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsumować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowadzona została koncepcja współczynników równoważności toksycznej („TEF”). Oznacza to, że wyniki analizy odnoszące się do poszczególnych kongenerów dioksyn i dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „Równoważnik toksyczny TCDD” („TEQ”).

| (4) | W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. (3) w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii. SCF ustalił dopuszczalną tygodniową dawkę („TWI”) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie przekraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki jedzeniowe. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. (3) w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii. SCF ustalił dopuszczalną tygodniową dawkę („TWI”) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie przekraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki jedzeniowe.

| (5) | Z toksykologicznego punktu widzenia, wszelkie ustalane poziomy powinny dotyczyć zarówno dioksyn, jak i dioksynopodobnych PCB, jednakże w 2001 r. najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były bardzo ograniczone. W międzyczasie jednak udostępniono więcej danych dotyczących obecności dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(5)

Z toksykologicznego punktu widzenia, wszelkie ustalane poziomy powinny dotyczyć zarówno dioksyn, jak i dioksynopodobnych PCB, jednakże w 2001 r. najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były bardzo ograniczone. W międzyczasie jednak udostępniono więcej danych dotyczących obecności dioksynopodobnych PCB.

| (6) | Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001 Komisja miała dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn w świetle nowych danych na temat obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001 Komisja miała dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn w świetle nowych danych na temat obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone.

| (7) | Wszystkie podmioty w łańcuchu żywnościowym i paszowym nadal muszą dokładać wszelkich starań i podejmować niezbędne działania w celu ograniczenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Rozporządzenie (WE) nr 466/2001 stanowi, odpowiednio, że najwyższe dopuszczalne poziomy powinny zostać poddane kolejnemu przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. w celu znacznego ich obniżenia i ewentualnego ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla innych środków spożywczych. Biorąc pod uwagę czas niezbędny do otrzymania danych z monitorowania, wystarczających do ustalenia znacznie niższych poziomów, należy ten termin przedłużyć. |
| --- | --- |

(7)

Wszystkie podmioty w łańcuchu żywnościowym i paszowym nadal muszą dokładać wszelkich starań i podejmować niezbędne działania w celu ograniczenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Rozporządzenie (WE) nr 466/2001 stanowi, odpowiednio, że najwyższe dopuszczalne poziomy powinny zostać poddane kolejnemu przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. w celu znacznego ich obniżenia i ewentualnego ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla innych środków spożywczych. Biorąc pod uwagę czas niezbędny do otrzymania danych z monitorowania, wystarczających do ustalenia znacznie niższych poziomów, należy ten termin przedłużyć.

| (8) | Proponuje się ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. Środki spożywcze wymienione w sekcji 5 załącznika I muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia zrezygnowania z odrębnego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn. |
| --- | --- |

(8)

Proponuje się ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. Środki spożywcze wymienione w sekcji 5 załącznika I muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia zrezygnowania z odrębnego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn.

| (9) | Bardzo ważne jest, aby wyniki analiz były przekazywane i interpretowane w sposób jednolity w celu zapewnienia zharmonizowanej metody wdrożenia w całej Wspólnocie. Dyrektywa Komisji 2002/69/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i oznaczania dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (4) stanowi, że partię należy uznać za niezgodną z ustanowionym najwyższym dopuszczalnym poziomem, jeżeli wyniki analiz potwierdzone po przeprowadzeniu powtórnej analizy i wyliczone jako średnia przynajmniej z dwóch odrębnych oznaczeń ponad uzasadnioną wątpliwość przekraczają najwyższy dopuszczalny poziom, biorąc pod uwagę niepewność pomiaru. Istnieją różne możliwości szacowania niepewności rozszerzonej (5). |
| --- | --- |

(9)

Bardzo ważne jest, aby wyniki analiz były przekazywane i interpretowane w sposób jednolity w celu zapewnienia zharmonizowanej metody wdrożenia w całej Wspólnocie. Dyrektywa Komisji 2002/69/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i oznaczania dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (4) stanowi, że partię należy uznać za niezgodną z ustanowionym najwyższym dopuszczalnym poziomem, jeżeli wyniki analiz potwierdzone po przeprowadzeniu powtórnej analizy i wyliczone jako średnia przynajmniej z dwóch odrębnych oznaczeń ponad uzasadnioną wątpliwość przekraczają najwyższy dopuszczalny poziom, biorąc pod uwagę niepewność pomiaru. Istnieją różne możliwości szacowania niepewności rozszerzonej (5).

| (10) | W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy w zaleceniu Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie zmniejszenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszy i żywności (6) określono progi podejmowania działań. Progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB. W związku z tym zalecenie 2002/201/WE zostanie odpowiednio zmienione. |
| --- | --- |

(10)

W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy w zaleceniu Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie zmniejszenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszy i żywności (6) określono progi podejmowania działań. Progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB. W związku z tym zalecenie 2002/201/WE zostanie odpowiednio zmienione.

| (11) | Finlandii i Szwecji przyznano odstępstwa zezwalające na wprowadzanie do obrotu pochodzących z rejonu Bałtyku i przeznaczonych do spożycia na terytorium tych państw ryb, zawierających poziomy dioksyn przekraczające poziomy ustalone w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001. Te Państwa Członkowskie spełniły warunki dotyczące zapewnienia konsumentom informacji o zaleceniach dietetycznych. Każdego roku informują one Komisję o wynikach prowadzonego przez siebie monitorowania poziomów dioksyn w rybach z rejonu Bałtyku i powiadamiają o środkach podjętych w celu zmniejszenia narażenia ludności na dioksyny z ryb z rejonu Bałtyku. |
| --- | --- |

(11)

Finlandii i Szwecji przyznano odstępstwa zezwalające na wprowadzanie do obrotu pochodzących z rejonu Bałtyku i przeznaczonych do spożycia na terytorium tych państw ryb, zawierających poziomy dioksyn przekraczające poziomy ustalone w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001. Te Państwa Członkowskie spełniły warunki dotyczące zapewnienia konsumentom informacji o zaleceniach dietetycznych. Każdego roku informują one Komisję o wynikach prowadzonego przez siebie monitorowania poziomów dioksyn w rybach z rejonu Bałtyku i powiadamiają o środkach podjętych w celu zmniejszenia narażenia ludności na dioksyny z ryb z rejonu Bałtyku.

| (12) | Z rezultatów monitorowania poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB prowadzonego przez Finlandię i Szwecję wynika, że należy przedłużyć okres przejściowy, w którym obowiązują odstępstwa przyznane tym Państwom Członkowskim. Odstępstwa te należy jednak ograniczyć do niektórych gatunków ryb. Powinny one mieć zastosowanie do najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB ustalonych w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001. |
| --- | --- |

(12)

Z rezultatów monitorowania poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB prowadzonego przez Finlandię i Szwecję wynika, że należy przedłużyć okres przejściowy, w którym obowiązują odstępstwa przyznane tym Państwom Członkowskim. Odstępstwa te należy jednak ograniczyć do niektórych gatunków ryb. Powinny one mieć zastosowanie do najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB ustalonych w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001.

| (13) | Zmniejszenie wynikającego ze spożycia żywności narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB jest ważne i konieczne dla zapewnienia ochrony konsumentów. Ponieważ zanieczyszczenie żywności jest bezpośrednio zależne od zanieczyszczenia paszy, należy przyjąć jednolite podejście, aby zmniejszyć występowanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego, począwszy od materiałów paszowych poprzez zwierzęta służące do produkcji żywności do ludzi. Aby znacznie zmniejszyć obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności stosuje się proaktywne podejście, dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy należy poddać przeglądowi w określonym terminie w celu ustalenia niższych poziomów. W związku z powyższym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia znacznego obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(13)

Zmniejszenie wynikającego ze spożycia żywności narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB jest ważne i konieczne dla zapewnienia ochrony konsumentów. Ponieważ zanieczyszczenie żywności jest bezpośrednio zależne od zanieczyszczenia paszy, należy przyjąć jednolite podejście, aby zmniejszyć występowanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego, począwszy od materiałów paszowych poprzez zwierzęta służące do produkcji żywności do ludzi. Aby znacznie zmniejszyć obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności stosuje się proaktywne podejście, dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy należy poddać przeglądowi w określonym terminie w celu ustalenia niższych poziomów. W związku z powyższym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia znacznego obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

| (14) | Podmioty gospodarcze muszą dołożyć starań, aby skutecznie zwiększyć swoje zdolności w zakresie usuwania dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB z oleju ze zwierząt morskich. Znacznie niższe poziomy, których ustalenie zostanie rozpatrzone do 31 grudnia 2008 r., będą oparte na możliwościach technicznych najskuteczniejszej procedury usuwania zanieczyszczeń. |
| --- | --- |

(14)

Podmioty gospodarcze muszą dołożyć starań, aby skutecznie zwiększyć swoje zdolności w zakresie usuwania dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB z oleju ze zwierząt morskich. Znacznie niższe poziomy, których ustalenie zostanie rozpatrzone do 31 grudnia 2008 r., będą oparte na możliwościach technicznych najskuteczniejszej procedury usuwania zanieczyszczeń.

| (15) | Odnośnie do ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla innych środków spożywczych do dnia 31 grudnia 2008 r., szczególną uwagę należy zwrócić na potrzebę ustalenia konkretnych, obniżonych najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci w świetle danych z monitorowania otrzymanych w toku realizacji programów monitorowania dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci w latach 2005, 2006 i 2007. |
| --- | --- |

(15)

Odnośnie do ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów dla innych środków spożywczych do dnia 31 grudnia 2008 r., szczególną uwagę należy zwrócić na potrzebę ustalenia konkretnych, obniżonych najwyższych dopuszczalnych poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci w świetle danych z monitorowania otrzymanych w toku realizacji programów monitorowania dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności dla niemowląt i małych dzieci w latach 2005, 2006 i 2007.

| (16) | W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 466/2001. |
| --- | --- |

(16)

W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 466/2001.

| (17) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(17)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 466/2001 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ustęp 1a otrzymuje brzmienie:
  „1a.   W drodze odstępstwa od ust. 1, Finlandia i Szwecja są upoważnione, podczas okresu przejściowego przedłużonego do dnia 31 grudnia 2011 r., do wprowadzania do obrotu łososia (Salmo salar), śledzia (Clupea harengus), minoga rzecznego (Lampetra fluviatilis), pstrąga (Salmo trutta), pstrąga źródlanego (Salvelinus spp) i sielawy (Coregonus albula) pochodzących z rejonu Bałtyku, przeznaczonych do konsumpcji na terytorium tych państw, z poziomem dioksyn oraz/lub poziomem dioksynopodobnych PCB przekraczającym poziomy ustalone w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I, pod warunkiem że istnieje system, który zapewnia konsumentom pełną informację o zaleceniach dietetycznych dotyczących ograniczenia konsumpcji ryb z rejonu Bałtyku przez najbardziej narażone grupy ludności w celu uniknięcia potencjalnych zagrożeń dla zdrowia.
  Do dnia 31 marca każdego roku Finlandia i Szwecja informują Komisję o otrzymanych w ubiegłym roku wynikach prowadzonego przez nie monitorowania poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB w rybach z rejonu Bałtyku oraz składają sprawozdanie o środkach podjętych w celu zmniejszenia narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB z ryb z rejonu Bałtyku. Finlandia i Szwecja kontynuują wdrażanie niezbędnych działań w celu zapewnienia, aby ryby i produkty rybne niespełniające wymagań pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I nie były wprowadzane do obrotu w pozostałych Państwach Członkowskich.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustęp 1a otrzymuje brzmienie:

„1a.   W drodze odstępstwa od ust. 1, Finlandia i Szwecja są upoważnione, podczas okresu przejściowego przedłużonego do dnia 31 grudnia 2011 r., do wprowadzania do obrotu łososia (Salmo salar), śledzia (Clupea harengus), minoga rzecznego (Lampetra fluviatilis), pstrąga (Salmo trutta), pstrąga źródlanego (Salvelinus spp) i sielawy (Coregonus albula) pochodzących z rejonu Bałtyku, przeznaczonych do konsumpcji na terytorium tych państw, z poziomem dioksyn oraz/lub poziomem dioksynopodobnych PCB przekraczającym poziomy ustalone w pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I, pod warunkiem że istnieje system, który zapewnia konsumentom pełną informację o zaleceniach dietetycznych dotyczących ograniczenia konsumpcji ryb z rejonu Bałtyku przez najbardziej narażone grupy ludności w celu uniknięcia potencjalnych zagrożeń dla zdrowia.

Do dnia 31 marca każdego roku Finlandia i Szwecja informują Komisję o otrzymanych w ubiegłym roku wynikach prowadzonego przez nie monitorowania poziomów dioksyn i dioksynopodobnych PCB w rybach z rejonu Bałtyku oraz składają sprawozdanie o środkach podjętych w celu zmniejszenia narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB z ryb z rejonu Bałtyku. Finlandia i Szwecja kontynuują wdrażanie niezbędnych działań w celu zapewnienia, aby ryby i produkty rybne niespełniające wymagań pkt 5.2 sekcji 5 załącznika I nie były wprowadzane do obrotu w pozostałych Państwach Członkowskich.”;

| b) | ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
  „2.   Najwyższe dopuszczalne poziomy określone w załączniku I odnoszą się do jadalnej części wymienionych środków spożywczych, o ile w tym załączniku nie określono inaczej.”; |
| --- | --- |

b)

ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Najwyższe dopuszczalne poziomy określone w załączniku I odnoszą się do jadalnej części wymienionych środków spożywczych, o ile w tym załączniku nie określono inaczej.”;

| 2) | artykuł 4a otrzymuje brzmienie:
  „Artykuł 4a
  W odniesieniu do dioksyn oraz sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB w produktach, o których mowa w sekcji 5 załącznika I, zabrania się:






  a) | mieszania produktów spełniających wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów z produktami przekraczającymi te najwyższe dopuszczalne poziomy; |
| --- | --- | --- |

2)

artykuł 4a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4a

W odniesieniu do dioksyn oraz sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB w produktach, o których mowa w sekcji 5 załącznika I, zabrania się:

a)

mieszania produktów spełniających wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów z produktami przekraczającymi te najwyższe dopuszczalne poziomy;

| b) | wykorzystywania produktów niespełniających wymagań dotyczących najwyższych dopuszczalnych poziomów jako składników do wytwarzania innych środków spożywczych.”; |
| --- | --- |

b)

wykorzystywania produktów niespełniających wymagań dotyczących najwyższych dopuszczalnych poziomów jako składników do wytwarzania innych środków spożywczych.”;

| 3) | w art. 5 skreśla się ust. 3; |
| --- | --- |

3)

w art. 5 skreśla się ust. 3;

| 4) | w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

4)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 4 listopada 2006 r.

W odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do produktów, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 4 listopada 2006 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami. Obowiązek udowodnienia, kiedy produkty zostały wprowadzone do obrotu, spoczywa na przedsiębiorstwie spożywczym.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

1

(2)  Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1822/2005 (Dz.U. L 293 z 9.11.2005, str. 11).

2

(3)  Opinia Komitetu Naukowego ds. Żywności w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności wydana dnia 30 maja 2001 r. – wersja zaktualizowana oparta na nowych informacjach naukowych dostępnych od czasu przyjęcia przez SCF opinii z dnia 22 listopada 2000 r. (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out90_en.pdf).

3

(4)  Dz.U. L 209 z 6.8.2002, str. 5. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 2004/44/WE z dnia 13 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 113 z 20.4.2004, str. 17).

4

(5)  Informacje na temat różnych sposobów szacowania niepewności rozszerzonej i wartości niepewności pomiaru można znaleźć w raporcie „Raport na temat relacji między wynikami analiz, niepewnością pomiaru, współczynnikami odzysku i przepisami prawodawstwa UE dotyczącego żywności i paszy” – http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf

5

(6)  Dz.U. L 67 z 9.3.2002, str. 69.

6

---

ZAŁĄCZNIK

Sekcja 5 załącznika I rozporządzenia (WE) nr 466/2001 otrzymuje brzmienie:

„Sekcja 5.   Dioksyny [suma polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) oraz polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej WHO-TEF (toxic equivalency factors, 1997), jak również suma dioksyn i dioksynopodobnych PCB (suma polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF) i polichlorowanych bifenyli (PCB), wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej WHO-TEF z 1997 r. (1))

| Żywność | Najwyższe dopuszczalne poziomy
  Suma dioksyn i furanów (WHO-PCDD/F-TEQ) (2) | Najwyższe dopuszczalne poziomy
  Suma dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB (WHO-PCDD/F-PCB-TEQ) (2) | Metody pobierania próbek i wymagania dotyczące metod analizowania |
| --- | --- | --- | --- |
| 5.1.1. | Mięso i produkty mięsne (3) |

Żywność

Najwyższe dopuszczalne poziomy

Suma dioksyn i furanów (WHO-PCDD/F-TEQ) (2)

Najwyższe dopuszczalne poziomy

Suma dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB (WHO-PCDD/F-PCB-TEQ) (2)

Metody pobierania próbek i wymagania dotyczące metod analizowania

5.1.1.

Mięso i produkty mięsne (3)

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

| – | przeżuwaczy (bydło, owce) |
| --- | --- |

–

przeżuwaczy (bydło, owce)

3,0 pg/g tłuszczu (4)

4,5 pg /g tłuszczu (4)

| – | drobiu i dziczyzny hodowlanej |
| --- | --- |

–

drobiu i dziczyzny hodowlanej

2,0 pg/g tłuszczu (4)

4,0 pg/g tłuszczu (4)

| – | świń |
| --- | --- |

–

świń

1,0 pg/g tłuszczu (4)

1,5 pg/g tłuszczu (4)

| 5.1.2. | Wątroba i produkty pochodne zwierząt lądowych |
| --- | --- |

5.1.2.

Wątroba i produkty pochodne zwierząt lądowych

6,0 pg/g tłuszczu (4)

12,0 pg/g tłuszczu (4)

| 5.2. | Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa i produkty z nich, z wyjątkiem węgorza (6)
   (7) |
| --- | --- |

5.2.

Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa i produkty z nich, z wyjątkiem węgorza (6)
   (7)

4,0 pg/g żywej wagi

8,0 pg/g żywej wagi

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

| – | Mięso z mięśni węgorza (Anguilla anguilla) i produkty z niego |
| --- | --- |

–

Mięso z mięśni węgorza (Anguilla anguilla) i produkty z niego

4,0 pg/g żywej wagi

12,0 pg/g żywej wagi

| 5.3. | Mleko (8) i przetwory mleczne, włącznie z tłuszczem maślanym |
| --- | --- |

5.3.

Mleko (8) i przetwory mleczne, włącznie z tłuszczem maślanym

3,0 pg/g tłuszczu (4)

6,0 pg/g tłuszczu (4)

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

| 5.4. | Kurze jaja i produkty jajeczne (9) |
| --- | --- |

5.4.

Kurze jaja i produkty jajeczne (9)

3,0 pg/g tłuszczu (4)

6,0 pg/g tłuszczu (4)

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

| 5.5. | Oleje i tłuszcze |
| --- | --- |

5.5.

Oleje i tłuszcze

Dyrektywa 2002/69/WE (5)

| – | tłuszcz zwierzęcy |
| --- | --- |

–

tłuszcz zwierzęcy

| – – | z przeżuwaczy |
| --- | --- |

– –

z przeżuwaczy

3,0 pg/g tłuszczu

4,5 pg/g tłuszczu

| – – | z drobiu i dziczyzny hodowlanej |
| --- | --- |

– –

z drobiu i dziczyzny hodowlanej

2,0 pg/g tłuszczu

4,0 pg/g tłuszczu

| – – | ze świń |
| --- | --- |

– –

ze świń

1,0 pg/g tłuszczu

1,5 pg/g tłuszczu

| – – | mieszany tłuszcz zwierzęcy |
| --- | --- |

– –

mieszany tłuszcz zwierzęcy

2,0 pg/g tłuszczu

3,0 pg/g tłuszczu

| – | Olej roślinny i tłuszcze |
| --- | --- |

–

Olej roślinny i tłuszcze

0,75 pg/g tłuszczu

1,5 pg/g tłuszczu

| – | olej ze zwierząt morskich (olej z ryb, olej z wątróbek rybich i oleje z innych organizmów morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi) |
| --- | --- |

–

olej ze zwierząt morskich (olej z ryb, olej z wątróbek rybich i oleje z innych organizmów morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi)

2,0 pg/g tłuszczu

10,0 pg/g tłuszczu

---

(1)  Współczynniki równoważności toksycznej (WHO-TEF) przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia, które odbyło się w Sztokholmie, Szwecja, w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg i wsp., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

1

Environmental Health Perspectives, 106(12), 775)

Image

(2)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

2

(3)  Mięso bydła, owiec, świń, drobiu i dziczyzny hodowlanej, według definicji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 139 z 30.4.2004. Wersja w brzmieniu poprawionym w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22), z wykluczeniem podrobów jadalnych zgodnie z definicją w tym załączniku.

3

(4)  Najwyższe dopuszczalne poziomy nie odnoszą się do artykułów żywnościowych zawierających < 1 % tłuszczu.

4

(5)  Dz.U. L 209 z 6.8.2002, str. 5. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/44/WE (Dz.U. L 113 z 20.4.2004, str. 17).

5

(6)  Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa według definicji kategorii a), b), c), e) i f) wyszczególnionych w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.). Najwyższy dopuszczalny poziom odnosi się do skorupiaków, z wykluczeniem brązowego mięsa krabów oraz mięsa głowy i tułowia homarów i podobnych dużych skorupiaków (Nephropidae and Palinuridae) oraz do głowonogów bez wnętrzności.

6

Nephropidae and Palinuridae

(7)  Jeśli ryba ma być spożyta w całości, najwyższy dopuszczalny poziom odnosi się do całej ryby.

7

(8)  Mleko (surowe mleko, mleko do produkcji przetworów mlecznych oraz mleko poddane obróbce cieplnej, według definicji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

8

(9)  Jaja kurze i produkty jajeczne według definicji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.”

9

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/39 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/39

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 200/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1423/95 z dnia 23 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 1 ust. 2 akapit drugi, zdanie drugie, oraz art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 159/2006 (4). |
| --- | --- |

(1)

Ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych do przywozu cukru białego, cukru surowego i niektórych syropów w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1011/2005 (3). Ceny te i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 159/2006 (4).

| (2) | Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95, |
| --- | --- |

(2)

Dane, którymi obecnie dysponuje Komisja, prowadzą do zmiany wymienionych kwot, zgodnie z zasadami i szczegółowymi przepisami wykonawczymi przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1423/95,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności stosowane do przywozu produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1423/95, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005 w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, zmienia się zgodnie z kwotami wskazanymi w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

1

(2)  Dz.U. L 141 z 24.6.1995, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 624/98 (Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 5).

2

(3)  Dz.U. L 170 z 1.7.2005, str. 35.

3

(4)  Dz.U. L 25 z 28.1.2006, str. 19.

4

---

ZAŁĄCZNIK

Zmienione ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego i produktów określonych kodem 1702 90 99 mające zastosowanie od dnia 4 lutego 2006 r.

| (EUR) |
| --- |
| Kod CN | Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu | Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu |
| 1701 11 10 (1) | 38,81 | 0,00 |
| 1701 11 90 (1) | 38,81 | 3,26 |
| 1701 12 10 (1) | 38,81 | 0,00 |
| 1701 12 90 (1) | 38,81 | 2,96 |
| 1701 91 00 (2) | 37,27 | 6,60 |
| 1701 99 10 (2) | 37,27 | 3,16 |
| 1701 99 90 (2) | 37,27 | 3,16 |
| 1702 90 99 (3) | 0,37 | 0,30 |

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu

1701 11 10 (1)

38,81

0,00

1701 11 90 (1)

38,81

3,26

1701 12 10 (1)

38,81

0,00

1701 12 90 (1)

38,81

2,96

1701 91 00 (2)

37,27

6,60

1701 99 10 (2)

37,27

3,16

1701 99 90 (2)

37,27

3,16

1702 90 99 (3)

0,37

0,30

---

(1)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt II rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 (Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1).

(2)  Ustalenie dla jakości standardowej określonej w załączniku I pkt I rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

(3)  Ustalenie dla 1 % zawartości sacharozy.

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/41 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/41

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 201/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniające refundacje wywozowe do cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2006 (2). |
| --- | --- |

(1)

Refundacje stosowane do wywozu cukru białego i cukru surowego w stanie nieprzetworzonym zostały ustalone rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2006 (2).

| (2) | Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja, a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 186/2006, należy zmienić te refundacje, |
| --- | --- |

(2)

Z uwagi na różnice pomiędzy danymi, którymi obecnie dysponuje Komisja, a danymi dostępnymi w chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 186/2006, należy zmienić te refundacje,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje, które przyznaje się do wywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, w stanie nieprzetworzonym i niedenaturowanych, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 186/2006, zmienia się i przedstawia w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

1

(2)  Dz.U. L 31 z 3.2.2006, str. 7.

2

---

ZAŁĄCZNIK

REFUNDACJE WYWOZOWE DO CUKRU BIAŁEGO I CUKRU SUROWEGO W STANIE NIEPRZETWORZONYM OD DNIA 4 LUTEGO 2006 R. (1)

| Kod produktów | Miejsce przeznaczenia | Jednostka miary | Kwota refundacji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1701 11 90 9100 | S00 | EUR/100 kg | 26,02 (2) |
| 1701 11 90 9910 | S00 | EUR/100 kg | 24,27 (2) |
| 1701 12 90 9100 | S00 | EUR/100 kg | 26,02 (2) |
| 1701 12 90 9910 | S00 | EUR/100 kg | 24,27 (2) |
| 1701 91 00 9000 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,2829 |
| 1701 99 10 9100 | S00 | EUR/100 kg | 28,29 |
| 1701 99 10 9910 | S00 | EUR/100 kg | 26,39 |
| 1701 99 10 9950 | S00 | EUR/100 kg | 26,39 |
| 1701 99 90 9100 | S00 | EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto | 0,2829 |
| NB: Kody produktów i kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.
  Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).
  Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:







  S00 | : | wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29). |

Kod produktów

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Kwota refundacji

1701 11 90 9100

S00

EUR/100 kg

26,02 (2)

1701 11 90 9910

S00

EUR/100 kg

24,27 (2)

1701 12 90 9100

S00

EUR/100 kg

26,02 (2)

1701 12 90 9910

S00

EUR/100 kg

24,27 (2)

1701 91 00 9000

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,2829

1701 99 10 9100

S00

EUR/100 kg

28,29

1701 99 10 9910

S00

EUR/100 kg

26,39

1701 99 10 9950

S00

EUR/100 kg

26,39

1701 99 90 9100

S00

EUR/1 % sacharozy × 100 kg produktu netto

0,2829

NB: Kody produktów i kody miejsc przeznaczenia serii „A” zostały określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1), ze zmianami.

Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11).

Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:

S00

:

wszystkie miejsca przeznaczenia (państwa trzecie, inne terytoria, zaopatrywanie w żywność i inne miejsca przeznaczenia traktowane jako wywóz poza Wspólnotę) z wyjątkiem Albanii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Czarnogóry (wraz z Kosowem, określonym rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych z 10 czerwca 1999 r.) i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, poza przypadkiem cukru włączonego do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady nr 2201/96 (Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29).

---

(1)  Kwoty refundacji ustalone w niniejszym załączniku nie są stosowane od dnia 1 lutego 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/45/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia i tymczasowego stosowania Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów znajdujących zastosowanie o przetworzonych produktów rolnych (Dz.U. L 23 z 26.1.2005, str. 17).

(2)  Niniejszą kwotę stosuje się do cukru surowego o uzysku wynoszącym 92 %. Jeżeli uzysk z wywożonego cukru surowego nie wynosi 92 %, stosowaną kwotę refundacji wylicza się zgodnie z przepisami art. 28 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/43 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/43

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 202/2006

z dnia 3 lutego 2006 r.

ustalające ceny rynku światowego nieodziarnionej bawełny

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Protokół 4 w sprawie bawełny, załączony do Aktu Przystąpienia Grecji, ostatnio zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1050/2001 (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1051/2001 z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie pomocy produkcyjnej dla bawełny (2), w szczególności jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny (3). W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny (3). W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.

| (2) | Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych. Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego. Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej. Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych. Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego. Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej. Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.

| (3) | Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej, |
| --- | --- |

(3)

Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej określona w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 jest ustalona na 24,357 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lutego 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

J. L. DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

---

(1)  Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 1.

1

(2)  Dz.U. L 148 z 1.6.2001, str. 3.

2

(3)  Dz.U. L 210 z 3.8.2001, str. 10. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1486/2002 (Dz.U. L 223 z 20.8.2002, str. 3).

3

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/44 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/44

---

DYREKTYWA KOMISJI 2006/13/WE

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych w odniesieniu do dioksyn i dioksynopodobnych PCB

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu i stosowanie produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, zawierających substancje niepożądane na poziomie przekraczającym maksymalne zawartości określone w załączniku I do tej dyrektywy, jest zabronione. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu i stosowanie produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, zawierających substancje niepożądane na poziomie przekraczającym maksymalne zawartości określone w załączniku I do tej dyrektywy, jest zabronione.

| (2) | Termin „dioksyny”, przywołany w tej dyrektywie, obejmuje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), kongenerów, z których 17 ma charakter toksyczny. Polichlorowane bifenyle (PCB) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: 12 kongenerów wykazuje własności toksykologiczne podobne do dioksyn i dlatego często są one nazywane dioksynopodobnymi PCB. Inne PCB nie wykazują toksyczności dioksynopodobnej, lecz mają inny profil toksykologiczny. |
| --- | --- |

(2)

Termin „dioksyny”, przywołany w tej dyrektywie, obejmuje grupę 75 polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn (PCDD) oraz grupę 135 polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), kongenerów, z których 17 ma charakter toksyczny. Polichlorowane bifenyle (PCB) stanowią grupę 209 różnych kongenerów, które mogą być podzielone, ze względu na swoje właściwości toksykologiczne, na dwie grupy: 12 kongenerów wykazuje własności toksykologiczne podobne do dioksyn i dlatego często są one nazywane dioksynopodobnymi PCB. Inne PCB nie wykazują toksyczności dioksynopodobnej, lecz mają inny profil toksykologiczny.

| (3) | Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsumować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowadzona została koncepcja współczynników równoważności toksycznej (TEF). Oznacza to, że wyniki analizy odnoszące się do poszczególnych 17 kongenerów dioksyn i 12 kongenerów dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „równoważnik toksyczny TCDD” (TEQ). |
| --- | --- |

(3)

Każdy kongener dioksyn lub dioksynopodobnych PCB prezentuje inny poziom toksyczności. Aby móc podsumować toksyczność tych różnych kongenerów, w celu ułatwienia oceny ryzyka i kontroli regulacyjnej wprowadzona została koncepcja współczynników równoważności toksycznej (TEF). Oznacza to, że wyniki analizy odnoszące się do poszczególnych 17 kongenerów dioksyn i 12 kongenerów dioksynopodobnych PCB są wyrażone w postaci jednej jednostki wartościującej: „równoważnik toksyczny TCDD” (TEQ).

| (4) | W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii (2). SCF ustalił dopuszczalną tygodniową dawkę (TWI) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie przekraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki żywieniowe. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 30 maja 2001 r. Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) wydał opinię w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności, aktualizując swoją opinię w tej sprawie z dnia 22 listopada 2000 r. w oparciu o nowe informacje naukowe dostępne od czasu wydania poprzedniej opinii (2). SCF ustalił dopuszczalną tygodniową dawkę (TWI) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB na 14 pg WHO-TEQ/kg masy ciała. Szacunki dotyczące narażenia wskazują, że u znacznej części populacji Wspólnoty w pokarmie przekraczana jest dopuszczalna tygodniowa dawka. Dla pewnych grup ludności w niektórych krajach ryzyko może być większe ze względu na szczególne nawyki żywieniowe.

| (5) | Narażenie ludzi na działanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w ponad 90 % pochodzi ze środków spożywczych. Środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego są zazwyczaj odpowiedzialne za 80 % całkowitego narażenia. Obciążenie dioksynami i dioksynopodobnymi PCB u zwierząt pochodzi głównie z paszy. Dlatego pasze i w niektórych przypadkach gleba są uważane za potencjalne źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(5)

Narażenie ludzi na działanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w ponad 90 % pochodzi ze środków spożywczych. Środki spożywcze pochodzenia zwierzęcego są zazwyczaj odpowiedzialne za 80 % całkowitego narażenia. Obciążenie dioksynami i dioksynopodobnymi PCB u zwierząt pochodzi głównie z paszy. Dlatego pasze i w niektórych przypadkach gleba są uważane za potencjalne źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

| (6) | Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt (SCAN) został poproszony o informacje na temat źródeł zanieczyszczenia pasz dioksynami i PCB, w tym dioksynopodobnymi PCB, narażenia zwierząt służących do produkcji żywności na dioksyny i PCB, przenoszenia tych składników na produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego i wszelkiego wpływu dioksyn i PCB zawartych w paszach na zdrowie zwierząt. W dniu 6 listopada 2000 r. SCAN wydał opinię. Określiła ona mączkę rybną i olej z ryb jako najbardziej skażone materiały paszowe. Tłuszcz zwierzęcy został określony jako następny najpoważniej skażony materiał. Wszystkie inne materiały paszowe pochodzenia zwierzęcego i roślinnego miały stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia dioksynami. Nietrawione części pożywienia wykazały szeroki zakres zanieczyszczenia dioksynami w zależności od lokalizacji, stopnia zanieczyszczenia glebą i narażenia na źródła zanieczyszczenia atmosfery. SCAN zalecił, między innymi, położenie nacisku na zmniejszenie wpływu najbardziej skażonych materiałów na całkowite skażenie pokarmu. |
| --- | --- |

(6)

Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt (SCAN) został poproszony o informacje na temat źródeł zanieczyszczenia pasz dioksynami i PCB, w tym dioksynopodobnymi PCB, narażenia zwierząt służących do produkcji żywności na dioksyny i PCB, przenoszenia tych składników na produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego i wszelkiego wpływu dioksyn i PCB zawartych w paszach na zdrowie zwierząt. W dniu 6 listopada 2000 r. SCAN wydał opinię. Określiła ona mączkę rybną i olej z ryb jako najbardziej skażone materiały paszowe. Tłuszcz zwierzęcy został określony jako następny najpoważniej skażony materiał. Wszystkie inne materiały paszowe pochodzenia zwierzęcego i roślinnego miały stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia dioksynami. Nietrawione części pożywienia wykazały szeroki zakres zanieczyszczenia dioksynami w zależności od lokalizacji, stopnia zanieczyszczenia glebą i narażenia na źródła zanieczyszczenia atmosfery. SCAN zalecił, między innymi, położenie nacisku na zmniejszenie wpływu najbardziej skażonych materiałów na całkowite skażenie pokarmu.

| (7) | Z toksykologicznego punktu widzenia najwyższy dopuszczalny poziom powinien dotyczyć dioksyn i dioksynopodobnych PCB, jednakże najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były wówczas bardzo ograniczone. W międzyczasie jednak udostępniono więcej danych dotyczących obecności dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(7)

Z toksykologicznego punktu widzenia najwyższy dopuszczalny poziom powinien dotyczyć dioksyn i dioksynopodobnych PCB, jednakże najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były wówczas bardzo ograniczone. W międzyczasie jednak udostępniono więcej danych dotyczących obecności dioksynopodobnych PCB.

| (8) | Zgodnie z dyrektywą 2002/32/WE Komisja miała po raz pierwszy dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn najpóźniej do końca 2004 r., w świetle nowych danych dotyczących obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z dyrektywą 2002/32/WE Komisja miała po raz pierwszy dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn najpóźniej do końca 2004 r., w świetle nowych danych dotyczących obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone.

| (9) | Wszystkie podmioty w łańcuchu żywnościowym i paszowym nadal muszą dokładać wszelkich starań i podejmować niezbędne działania w celu ograniczenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, odpowiednio, że najwyższe dopuszczalne poziomy powinny zostać poddane kolejnemu przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. w celu znacznego ich obniżenia. Biorąc pod uwagę czas niezbędny do otrzymania danych z monitorowania wystarczających do ustalenia znacznie niższych poziomów, należy ten termin przedłużyć. |
| --- | --- |

(9)

Wszystkie podmioty w łańcuchu żywnościowym i paszowym nadal muszą dokładać wszelkich starań i podejmować niezbędne działania w celu ograniczenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, odpowiednio, że najwyższe dopuszczalne poziomy powinny zostać poddane kolejnemu przeglądowi najpóźniej do dnia 31 grudnia 2006 r. w celu znacznego ich obniżenia. Biorąc pod uwagę czas niezbędny do otrzymania danych z monitorowania wystarczających do ustalenia znacznie niższych poziomów, należy ten termin przedłużyć.

| (10) | Proponuje się ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad, w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. Odrębny najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 27a, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn oraz dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia zrezygnowania z odrębnego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn. |
| --- | --- |

(10)

Proponuje się ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad, w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. Odrębny najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 27a, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn oraz dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. Do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia zrezygnowania z odrębnego najwyższego dopuszczalnego poziomu dla dioksyn.

| (11) | Bardzo ważne jest, aby wyniki analiz były przekazywane i interpretowane w sposób jednolity w celu zapewnienia zharmonizowanej metody wdrożenia w całej Wspólnocie. Dyrektywa Komisji 2002/70/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca wymagania dotyczące określania poziomów dioksyn i dioksynopochodnych PCB w paszach (3) stanowi, że produkt przeznaczony do żywienia zwierząt należy uznać za niezgodny z ustanowionym najwyższym dopuszczalnym poziomem, jeżeli wyniki analiz potwierdzone po przeprowadzeniu powtórnej analizy i wyliczone jako średnia przynajmniej z dwóch odrębnych oznaczeń ponad uzasadnioną wątpliwość przekraczają najwyższy dopuszczalny poziom, biorąc pod uwagę niepewność pomiaru. Istnieją różne możliwości szacowania niepewności rozszerzonej (4). |
| --- | --- |

(11)

Bardzo ważne jest, aby wyniki analiz były przekazywane i interpretowane w sposób jednolity w celu zapewnienia zharmonizowanej metody wdrożenia w całej Wspólnocie. Dyrektywa Komisji 2002/70/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca wymagania dotyczące określania poziomów dioksyn i dioksynopochodnych PCB w paszach (3) stanowi, że produkt przeznaczony do żywienia zwierząt należy uznać za niezgodny z ustanowionym najwyższym dopuszczalnym poziomem, jeżeli wyniki analiz potwierdzone po przeprowadzeniu powtórnej analizy i wyliczone jako średnia przynajmniej z dwóch odrębnych oznaczeń ponad uzasadnioną wątpliwość przekraczają najwyższy dopuszczalny poziom, biorąc pod uwagę niepewność pomiaru. Istnieją różne możliwości szacowania niepewności rozszerzonej (4).

| (12) | Zakres dyrektywy 2002/32/WE obejmuje możliwość ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów niepożądanych substancji w dodatkach paszowych. Duże ilości dioksyn wykryto w pierwiastkach śladowych, dlatego należy ustalić najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn oraz sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB dla wszystkich dodatków należących do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych oraz należy rozszerzyć najwyższe dopuszczalne poziomy na wszystkie dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw, środków przeciwzbrylających i koagulantów. |
| --- | --- |

(12)

Zakres dyrektywy 2002/32/WE obejmuje możliwość ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów niepożądanych substancji w dodatkach paszowych. Duże ilości dioksyn wykryto w pierwiastkach śladowych, dlatego należy ustalić najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn oraz sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB dla wszystkich dodatków należących do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych oraz należy rozszerzyć najwyższe dopuszczalne poziomy na wszystkie dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw, środków przeciwzbrylających i koagulantów.

| (13) | W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy w zaleceniu Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie zmniejszenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszach i środkach spożywczych (5) określono progi podejmowania działań. Progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(13)

W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy w zaleceniu Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie zmniejszenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszach i środkach spożywczych (5) określono progi podejmowania działań. Progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB.

| (14) | Dyrektywa 2002/32/WE przewiduje możliwość ustalenia progów podejmowania działań. W związku z tym właściwe jest przeniesienie progów podejmowania działań z zalecenia 2002/201/WE do załącznika II do dyrektywy 2002/32/WE. |
| --- | --- |

(14)

Dyrektywa 2002/32/WE przewiduje możliwość ustalenia progów podejmowania działań. W związku z tym właściwe jest przeniesienie progów podejmowania działań z zalecenia 2002/201/WE do załącznika II do dyrektywy 2002/32/WE.

| (15) | Zmniejszenie wynikającego ze spożycia żywności narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB jest ważne i konieczne dla zapewnienia ochrony konsumentów. Ponieważ zanieczyszczenie żywności jest bezpośrednio zależne od zanieczyszczenia paszy, należy przyjąć jednolite podejście, aby zmniejszyć występowanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego, począwszy od materiałów paszowych poprzez zwierzęta służące do produkcji żywności do ludzi. Aby znacznie zmniejszyć obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności, stosuje się proaktywne podejście, dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy należy poddać przeglądowi w określonym terminie w celu ustalenia niższych poziomów. W związku z powyższym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia znacznego obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. |
| --- | --- |

(15)

Zmniejszenie wynikającego ze spożycia żywności narażenia ludności na dioksyny i dioksynopodobne PCB jest ważne i konieczne dla zapewnienia ochrony konsumentów. Ponieważ zanieczyszczenie żywności jest bezpośrednio zależne od zanieczyszczenia paszy, należy przyjąć jednolite podejście, aby zmniejszyć występowanie dioksyn i dioksynopodobnych PCB w poszczególnych ogniwach łańcucha żywnościowego, począwszy od materiałów paszowych poprzez zwierzęta służące do produkcji żywności do ludzi. Aby znacznie zmniejszyć obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności, stosuje się proaktywne podejście, dlatego najwyższe dopuszczalne poziomy należy poddać przeglądowi w określonym terminie w celu ustalenia niższych poziomów. W związku z powyższym najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r. zostanie rozpatrzona kwestia znacznego obniżenia najwyższych dopuszczalnych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

| (16) | Podmioty gospodarcze muszą dołożyć starań, aby skutecznie zwiększyć swoje zdolności w zakresie usuwania dioksyn i dioksynopodobnych PCB z oleju z ryb. Muszą one dokonywać dalszych wysiłków w celu zbadania różnych możliwości usuwania dioksyn i dioksynopodobnych PCB z mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego. Gdy technologia usuwania zanieczyszczeń będzie dostępna także dla mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego, podmioty gospodarcze będą musiały podjąć wysiłki, aby zapewnić wystarczające zdolności w zakresie usuwania zanieczyszczeń. Znacznie niższy najwyższy dopuszczalny poziom dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB, którego wprowadzenie zostanie rozpatrzone do dnia 31 grudnia 2008 r., będzie dotyczyć oleju z ryb, mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego i będzie oparty na możliwościach technicznych najskuteczniejszej, ekonomicznie opłacalnej procedury usuwania zanieczyszczeń. Jeśli chodzi o karmę dla ryb, ten znacznie niższy poziom zostanie ustalony w oparciu o techniczne możliwości najskuteczniejszej, ekonomicznie opłacalnej procedury usuwania zanieczyszczeń z oleju z ryb i mączki rybnej. |
| --- | --- |

(16)

Podmioty gospodarcze muszą dołożyć starań, aby skutecznie zwiększyć swoje zdolności w zakresie usuwania dioksyn i dioksynopodobnych PCB z oleju z ryb. Muszą one dokonywać dalszych wysiłków w celu zbadania różnych możliwości usuwania dioksyn i dioksynopodobnych PCB z mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego. Gdy technologia usuwania zanieczyszczeń będzie dostępna także dla mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego, podmioty gospodarcze będą musiały podjąć wysiłki, aby zapewnić wystarczające zdolności w zakresie usuwania zanieczyszczeń. Znacznie niższy najwyższy dopuszczalny poziom dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB, którego wprowadzenie zostanie rozpatrzone do dnia 31 grudnia 2008 r., będzie dotyczyć oleju z ryb, mączki rybnej i hydrolizatów białka rybnego i będzie oparty na możliwościach technicznych najskuteczniejszej, ekonomicznie opłacalnej procedury usuwania zanieczyszczeń. Jeśli chodzi o karmę dla ryb, ten znacznie niższy poziom zostanie ustalony w oparciu o techniczne możliwości najskuteczniejszej, ekonomicznie opłacalnej procedury usuwania zanieczyszczeń z oleju z ryb i mączki rybnej.

| (17) | Procedura ekstrakcji stosowana do analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB ma znaczny wpływ na wyniki analiz, w szczególności na produkty przeznaczone na paszę zwierzęcą pochodzenia mineralnego, w związku z czym właściwe jest określenie procedury ekstrakcji, jaka ma być wykorzystana do analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB, przed datą stosowania. |
| --- | --- |

(17)

Procedura ekstrakcji stosowana do analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB ma znaczny wpływ na wyniki analiz, w szczególności na produkty przeznaczone na paszę zwierzęcą pochodzenia mineralnego, w związku z czym właściwe jest określenie procedury ekstrakcji, jaka ma być wykorzystana do analizy dioksyn i dioksynopodobnych PCB, przed datą stosowania.

| (18) | W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE. |
| --- | --- |

(18)

W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE.

| (19) | Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(19)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W załącznikach I i II do dyrektywy 2002/32/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zachowania zgodności z niniejszą dyrektywą najpóźniej do dnia 4 listopada 2006 r. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji teksty tych przepisów wraz z tabelą korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/87/WE (Dz.U. L 318 z 6.12.2005, str. 19).

1

(2)  Opinia Komitetu Naukowego ds. Żywności w sprawie oceny ryzyka dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności wydana dnia 30 maja 2001 r. – wersja zaktualizowana oparta na nowych informacjach naukowych dostępnych od czasu przyjęcia przez SCF opinii z dnia 22 listopada 2000 r. (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out90_en.pdf).

2

(3)  Dz.U. L 209 z 6.8.2002, str. 15. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2005/7/WE (Dz.U. L 27 z 29.1.2005, str. 41).

3

(4)  Informacje na temat różnych sposobów szacowania niepewności rozszerzonej i wartości niepewności pomiaru można znaleźć w raporcie „Raport na temat relacji między wynikami analiz, niedokładnością pomiaru, współczynnikami odzysku i przepisami ustawodawstwa UE dotyczącego żywności i paszy” – http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf

4

(5)  Dz.U. L 67 z 9.3.2002, str. 69.

5

---

ZAŁĄCZNIK

| a) | Punkt 27 w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE otrzymuje następujące brzmienie:







  Niepożądane substancje | Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt | Maksymalna zawartość odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 % |
| --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) |
| „27a. | Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) i polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (1) |

a)

Punkt 27 w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE otrzymuje następujące brzmienie:

Niepożądane substancje

Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt

Maksymalna zawartość odpowiadająca paszy o zawartości wilgoci 12 %

(1)

(2)

(3)

„27a.

Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) i polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (1)

| a) | Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych |
| --- | --- |

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| b) | Oleje roślinne i ich produkty uboczne |
| --- | --- |

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| c) | Materiały paszowe pochodzenia mineralnego |
| --- | --- |

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| d) | Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj |
| --- | --- |

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

2,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| e) | Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne |
| --- | --- |

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| f) | Olej z ryb |
| --- | --- |

f)

Olej z ryb

6,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| g) | Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu (4) |
| --- | --- |

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu (4)

1,25 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| h) | Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu |
| --- | --- |

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

2,25 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| i) | Dodatki: glinka kaolinowa, dwuwodny siarczan wapnia, wermikulit, natrolitephonolite, glinian wapnia syntetyczny i clinoptilolit z osadu należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających |
| --- | --- |

i)

Dodatki: glinka kaolinowa, dwuwodny siarczan wapnia, wermikulit, natrolitephonolite, glinian wapnia syntetyczny i clinoptilolit z osadu należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| j) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych |
| --- | --- |

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| k) | Premiksy |
| --- | --- |

k)

Premiksy

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| l) | Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb |
| --- | --- |

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

0,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| m) | Karma dla ryb.
  Karma dla zwierząt domowych |
| --- | --- |

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

2,25 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (2)
   (3)

| 27b. | Suma dioksyn i dioksynopodobnych PCB (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) i polichlorowanych bifenyli (PCB) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (1) |
| --- | --- |

27b.

Suma dioksyn i dioksynopodobnych PCB (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) i polichlorowanych bifenyli (PCB) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (1)

| a) | Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych |
| --- | --- |

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

1,25 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| b) | Oleje roślinne i ich produkty uboczne |
| --- | --- |

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| c) | Materiały paszowe pochodzenia mineralnego |
| --- | --- |

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| d) | Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj |
| --- | --- |

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

3,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| e) | Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne |
| --- | --- |

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

1,25 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| f) | Olej z ryb |
| --- | --- |

f)

Olej z ryb

24,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| g) | Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu (4) |
| --- | --- |

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu (4)

4,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| h) | Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu |
| --- | --- |

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

11,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| i) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających |
| --- | --- |

i)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| j) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych |
| --- | --- |

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| k) | Premiksy |
| --- | --- |

k)

Premiksy

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| l) | Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb |
| --- | --- |

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

1,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| m) | Karma dla ryb.
  Karma dla zwierząt domowych |
| --- | --- |

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

7,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg (2)

| b) | Załącznik II do dyrektywy 2002/32/WE otrzymuje następujące brzmienie:








  „Niepożądane substancje | Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt | Próg podejmowania działań odpowiadający paszy o zawartości wilgoci 12 % | Uwagi i dodatkowe informacje (np. charakter badań, które mają zostać przeprowadzone) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| 1. | Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (5) |

b)

Załącznik II do dyrektywy 2002/32/WE otrzymuje następujące brzmienie:

„Niepożądane substancje

Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt

Próg podejmowania działań odpowiadający paszy o zawartości wilgoci 12 %

Uwagi i dodatkowe informacje (np. charakter badań, które mają zostać przeprowadzone)

(1)

(2)

(3)

(4)

1.

Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD), polichlorowanych dibenzo-furanów (PCDF) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997)) (5)

| a) | Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych |
| --- | --- |

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| b) | Oleje roślinne i ich produkty uboczne |
| --- | --- |

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| c) | Materiały paszowe pochodzenia mineralnego |
| --- | --- |

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| d) | Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj |
| --- | --- |

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| e) | Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne |
| --- | --- |

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| f) | Olej z ryb |
| --- | --- |

f)

Olej z ryb

5,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| g) | Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu |
| --- | --- |

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu

1,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| h) | Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu |
| --- | --- |

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

1,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| i) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających |
| --- | --- |

i)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| j) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych |
| --- | --- |

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| k) | Premiksy |
| --- | --- |

k)

Premiksy

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| l) | Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb |
| --- | --- |

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

0,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| m) | Karma dla ryb.
  Karma dla zwierząt domowych |
| --- | --- |

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

1,75 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| 2. | Dioksynopodobne PCB (suma polichlorowanych bifenyli (PCB) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997) (5) |
| --- | --- |

2.

Dioksynopodobne PCB (suma polichlorowanych bifenyli (PCB) wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF (współczynniki równoważności toksycznej, 1997) (5)

| a) | Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych |
| --- | --- |

a)

Materiały paszowe pochodzenia roślinnego z wyjątkiem olejów roślinnych i ich produktów ubocznych

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| b) | Oleje roślinne i ich produkty uboczne |
| --- | --- |

b)

Oleje roślinne i ich produkty uboczne

0,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| c) | Materiały paszowe pochodzenia mineralnego |
| --- | --- |

c)

Materiały paszowe pochodzenia mineralnego

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| d) | Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj |
| --- | --- |

d)

Tłuszcz zwierzęcy, włącznie z tłuszczem mlecznym i tłuszczem z jaj

0,75 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| e) | Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne |
| --- | --- |

e)

Inne produkty zwierząt lądowych, włącznie z mlekiem i przetworami mlecznymi oraz jaja i produkty jajeczne

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| f) | Olej z ryb |
| --- | --- |

f)

Olej z ryb

14,0 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| g) | Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu |
| --- | --- |

g)

Ryby, inne zwierzęta wodne, ich produkty i produkty uboczne z wyjątkiem oleju z ryb i hydrolizatów białka rybnego zawierających ponad 20 % tłuszczu

2,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| h) | Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu |
| --- | --- |

h)

Hydrolizaty białka rybnego zawierające ponad 20 % tłuszczu

7,0 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

| i) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających |
| --- | --- |

i)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej spoiw i środków przeciwzbrylających

0,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| j) | Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych |
| --- | --- |

j)

Dodatki należące do grupy funkcyjnej mieszanek pierwiastków śladowych

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| k) | Premiksy |
| --- | --- |

k)

Premiksy

0,35 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| l) | Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb |
| --- | --- |

l)

Mieszanki paszowe, z wyjątkiem pasz dla zwierząt futerkowych, karmy dla zwierząt domowych i ryb

0,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

Identyfikacja źródła zanieczyszczenia. Po zidentyfikowaniu źródła podjęcie, w miarę możliwości, odpowiednich działań w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia.

| m) | Karma dla ryb.
  Karma dla zwierząt domowych |
| --- | --- |

m)

Karma dla ryb.

Karma dla zwierząt domowych

3,5 ng WHO-PCB-TEQ/kg (6)
   (7)

W wielu przypadkach może nie być konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła na niektórych obszarach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań należy zapisać wszystkie informacje, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb itd., pod kątem przyszłych środków przeciwdziałania obecności dioksyn i związków dioksynopodobnych w materiałach przeznaczonych do żywienia zwierząt.

---

(1)  WHO-TEF przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia, które odbyło się w Sztokholmie, Szwecja, w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg i wsp., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

Image

(2)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

(3)  Odrębny najwyższy dopuszczalny poziom dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 27a, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące najwyższych dopuszczalnych poziomów dla dioksyn i najwyższych dopuszczalnych poziomów dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB.

(4)  Świeże ryby dostarczone bezpośrednio i użyte bez pośredniej przeróbki do produkcji pasz dla zwierząt futerkowych nie podlegają najwyższym dopuszczalnym poziomom, natomiast najwyższe dopuszczalne poziomy wynoszące 4,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg produktu i 8,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu mają zastosowanie do świeżych ryb używanych do bezpośredniego karmienia zwierząt domowych, zoologicznych i cyrkowych. Produkty, przetworzone białko zwierzęce wyprodukowane z tych zwierząt (futerkowych, domowych, zoologicznych i cyrkowych) nie mogą wejść do łańcucha żywnościowego i karmienie nimi zwierząt hodowlanych, które są utrzymywane, tuczone lub hodowane do produkcji żywności jest zabronione.”

(5)  WHO-TEF przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), które odbyło się w Sztokholmie, Szwecja, w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg i wsp., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

Image

(6)  Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

(7)  Komisja dokona przeglądu tych progów najpóźniej do dnia 31 grudnia 2008 r., w tym samym czasie, w jakim dokona przeglądu najwyższych dopuszczalnych poziomów dla sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB”

---

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/54 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/54

---

DECYZJA RADY

z dnia 2 grudnia 2005 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

(2006/61/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy, a także art. 300 ust. 4,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Celem Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (zwanego dalej „Protokołem”) jest poprawa dostępu społeczeństwa do informacji, zgodnie z Konwencją EKG-ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (zwanej dalej „Konwencją z Aarhus”). |
| --- | --- |

(1)

Celem Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (zwanego dalej „Protokołem”) jest poprawa dostępu społeczeństwa do informacji, zgodnie z Konwencją EKG-ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (zwanej dalej „Konwencją z Aarhus”).

| (2) | Wspólnota podpisała Konwencję z Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdziła ją decyzją 2005/370/WE (2). |
| --- | --- |

(2)

Wspólnota podpisała Konwencję z Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. i zatwierdziła ją decyzją 2005/370/WE (2).

| (3) | Wspólnota podpisała Protokół w dniu 21 maja 2003 r. |
| --- | --- |

(3)

Wspólnota podpisała Protokół w dniu 21 maja 2003 r.

| (4) | Protokół jest otwarty do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia przez Państwa Sygnatariuszy oraz przez regionalne organizacje integracji gospodarczej. |
| --- | --- |

(4)

Protokół jest otwarty do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia przez Państwa Sygnatariuszy oraz przez regionalne organizacje integracji gospodarczej.

| (5) | Zgodnie z postanowieniami Protokołu, regionalna organizacja integracji gospodarczej jest zobowiązana określić w swoim instrumencie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw regulowanych Protokołem. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z postanowieniami Protokołu, regionalna organizacja integracji gospodarczej jest zobowiązana określić w swoim instrumencie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw regulowanych Protokołem.

| (6) | Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (3) włącza postanowienia Protokołu do prawodawstwa wspólnotowego. |
| --- | --- |

(6)

Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń (3) włącza postanowienia Protokołu do prawodawstwa wspólnotowego.

| (7) | Artykuł 20 Protokołu przewiduje uproszczoną i przyspieszoną procedurę dokonywania zmian w załącznikach do Protokołu. |
| --- | --- |

(7)

Artykuł 20 Protokołu przewiduje uproszczoną i przyspieszoną procedurę dokonywania zmian w załącznikach do Protokołu.

| (8) | W związku z tym właściwe jest zatwierdzenie Protokołu w imieniu Wspólnoty, |
| --- | --- |

(8)

W związku z tym właściwe jest zatwierdzenie Protokołu w imieniu Wspólnoty,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym w imieniu Wspólnoty zatwierdza się Protokół EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń.

Tekst Protokołu zawiera załącznik A do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentu zatwierdzającego na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 25 Protokołu.

Artykuł 3

Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w imieniu Wspólnoty, deklaracji kompetencji przedstawionej w załączniku B do niniejszej decyzji, zgodnie z art. 26 ust. 4 Protokołu.

Artykuł 4

1.   W odniesieniu do spraw podlegających kompetencji Wspólnoty, Komisja upoważniona jest do zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty zmian do załączników do Protokołu, zgodnie z jego art. 20.

2.   W wykonywaniu tego zadania Komisję wspiera specjalny komitet powołany przez Radę.

3.   Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, ogranicza się do tych zmian, które są spójne z właściwym prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń, i nie powodują żadnych zmian tego prawodawstwa.

4.   W przypadku gdy zmiana do załączników do Protokołu nie jest wprowadzona do właściwego prawodawstwa wspólnotowego w terminie dwunastu miesięcy od daty jej rozesłania przez Depozytariusza, Komisja przed upływem terminu dwunastu miesięcy przedłoży Depozytariuszowi pisemne powiadomienie o nieprzyjęciu tej zmiany, zgodnie z art. 20 ust. 8 Protokołu. W przypadku gdy zmiana ta zostanie następnie wprowadzona, Komisja niezwłocznie wycofa powiadomienie.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

M. BECKETT

Przewodniczący

---

(1)  Opinia z dnia 30 maja 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

1

(2)  Dz.U. L 124 z 17.5.2005, str. 1.

2

(3)  Dz.U. L 33 z 4.2.2006, str. 1.

3

---

ZAŁĄCZNIK A

PROTOKÓŁ W SPRAWIE REJESTRÓW UWALNIANIA I TRANSFERU ZANIECZYSZCZEŃ

Strony Protokołu,

Przypominając artykuł 5 ustęp 9 oraz artykuł 10 ustęp 2 Konwencji z 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Konwencji z Aarhus),

Uznając, że rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń stanowią istotny mechanizm zwiększenia odpowiedzialności firm, redukcji zanieczyszczeń i wspierania zrównoważonego rozwoju, zgodnie z postanowieniami Deklaracji z Lukki przyjętej na pierwszym posiedzeniu Stron Konwencji z Aarhus,

Uwzględniając zasadę 10 Deklaracji z Rio z 1992 r. w sprawie Środowiska i Rozwoju,

Uwzględniając także zasady i zobowiązania uzgodnione podczas Konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1992 r. w sprawie środowiska i rozwoju, w szczególności postanowienia rozdziału 19 Agendy 21,

Biorąc pod uwagę Program dalszego wdrażania Agendy 21 przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych podczas dziewiętnastej sesji specjalnej w 1997 r., w którym wzywa się między innymi do zwiększenia krajowych potencjałów i możliwości do zbierania, przetwarzania i rozpowszechniania informacji, do ułatwiania publicznego dostępu do informacji dotyczących globalnych aspektów środowiskowych za pomocą odpowiednich środków,

Uwzględniając Plan wdrażania Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju z 2002 r., który zachęca do rozwijania spójnych, zintegrowanych informacji o chemikaliach za pomocą środków, takich jak krajowe rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń,

Biorąc pod uwagę prace Międzyrządowego Forum Bezpieczeństwa Chemicznego, w szczególności Deklarację z 2000 r. z Bahii w sprawie bezpieczeństwa chemicznego, priorytetów działania po roku 2000 oraz planu działania w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń/inwentaryzacji emisji,

Biorąc pod uwagę także działania podejmowane w ramach Programu bezpiecznej gospodarki chemikaliami,

Biorąc ponadto pod uwagę prace Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, w szczególności Zalecenie Rady w sprawie wdrażania rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, w którym Rada wzywa kraje członkowskie do utworzenia i uczynienia publicznie dostępnymi krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń,

Pragnąc stworzyć mechanizm przyczyniający się do umożliwienia zarówno obecnemu, jak i przyszłym pokoleniom życia w środowisku odpowiednim dla zdrowia i pomyślności, poprzez zapewnienie rozwoju publicznie dostępnego systemu informacji o środowisku,

Pragnąc także zapewnić, że rozwój takich systemów będzie brał pod uwagę zasady zrównoważonego rozwoju takie jak podejście oparte na przezorności wyrażone w zasadzie 15 Deklaracji z 1992 r. z Rio w sprawie Środowiska i Rozwoju,

Uznając związek pomiędzy odpowiednim systemem informacji o środowisku i wykonywaniem praw zawartych w Konwencji z Aarhus,

Zauważając potrzebę współpracy w ramach innych międzynarodowych inicjatyw dotyczących zanieczyszczeń i odpadów, w tym w ramach Konwencji Sztokholmskiej z 2001 r. w sprawie stałych zanieczyszczeń organicznych oraz Konwencji Bazylejskiej z 1989 r. w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów niebezpiecznych,

Uznając, że celami zintegrowanego podejścia do minimalizowania zanieczyszczeń i ilości odpadów powstałych z procesów w instalacjach przemysłowych i z innych źródeł są: osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony środowiska jako całości, dążenie do zrównoważonego i bezpiecznego dla środowiska rozwoju oraz do ochrony zdrowia obecnego i przyszłych pokoleń,

Przekonane o wartości rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń jako ekonomicznie efektywnego narzędzia zachęcania do poprawy stanu środowiska, do dostarczania publicznego dostępu do informacji o zanieczyszczeniach uwalnianych do otoczenia i przemieszczanych w otoczeniu oraz do wykorzystywania przez Rządy sposobów ukazywania redukcji zanieczyszczeń, monitoringu przestrzegania pewnych porozumień międzynarodowych, ustalania priorytetów i oceny postępu osiąganego poprzez środowiskowe polityki i programy,

Wierząc, że rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń mogą przynieść namacalne korzyści dla przemysłu poprzez poprawę zarządzania zanieczyszczeniami,

Zauważając możliwości wykorzystywania danych z rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń w powiązaniu z informacjami o zdrowiu, środowisku, demografii, ekonomii lub innymi odpowiednimi informacjami w celu lepszego zrozumienia potencjalnych problemów, identyfikacji „punktów zapalnych”, podejmowania środków zapobiegawczych i łagodzących oraz ustanawiania priorytetów zarządzania środowiskiem,

Uznając znaczenie ochrony prywatności zidentyfikowanych lub dających się zidentyfikować osób fizycznych podczas przetwarzania informacji przekazywanych do rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń zgodnie z właściwymi standardami międzynarodowymi odnoszącymi się do ochrony danych,

Uznając także znaczenie rozwoju odpowiadających sobie na szczeblu międzynarodowym krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń dla zwiększenia porównywalności danych,

Zauważając, że wiele państw członkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, Wspólnoty Europejskiej i Stron Północnoamerykańskiego Porozumienia Wolnego Handlu podejmuje działania mające na celu zbieranie danych o uwalnianiu i transferach zanieczyszczeń z różnych źródeł oraz publiczne udostępnianie tych danych oraz korzystając z cennego doświadczenia niektórych krajów,

Biorąc pod uwagę różne podejścia istniejących rejestrów emisji oraz potrzebę unikania ich powielania i dlatego też uznając, że potrzebny jest pewien stopień elastyczności,

Zalecając stały rozwój krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń,

Zalecając także utworzenie połączeń pomiędzy krajowymi rejestrami uwalniania i transferu zanieczyszczeń oraz systemami informacji o innych uwolnieniach mających znaczenie dla społeczeństwa,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Cel

Celem niniejszego Protokołu jest rozszerzenie dostępu społeczeństwa do informacji poprzez utworzenie spójnych, zintegrowanych, ogólnokrajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (PRTR), zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu, który mógłby ułatwić udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska, jak również przyczynić się do zapobiegania i redukcji zanieczyszczenia środowiska.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego Protokołu:

| 1) | „Strona” oznacza, jeżeli z tekstu nie wynika inaczej, państwo albo regionalną organizację integracji gospodarczej, o której mowa w artykule 24, która wyraziła zgodę na związanie niniejszym Protokołem, i w stosunku do której Protokół wszedł w życie; |
| --- | --- |

1)

„Strona” oznacza, jeżeli z tekstu nie wynika inaczej, państwo albo regionalną organizację integracji gospodarczej, o której mowa w artykule 24, która wyraziła zgodę na związanie niniejszym Protokołem, i w stosunku do której Protokół wszedł w życie;

| 2) | „Konwencja” oznacza Konwencję o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzoną w Aarhus w Danii w dniu 25 czerwca 1998 r.; |
| --- | --- |

2)

„Konwencja” oznacza Konwencję o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzoną w Aarhus w Danii w dniu 25 czerwca 1998 r.;

| 3) | „społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz, zgodnie z krajowym ustawodawstwem lub praktyką krajową, ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy; |
| --- | --- |

3)

„społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz, zgodnie z krajowym ustawodawstwem lub praktyką krajową, ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy;

| 4) | „zakład” oznacza jedną lub więcej instalacji w tym samym miejscu lub w miejscach przyległych, należących lub obsługiwanych przez tę samą osobę fizyczną lub prawną; |
| --- | --- |

4)

„zakład” oznacza jedną lub więcej instalacji w tym samym miejscu lub w miejscach przyległych, należących lub obsługiwanych przez tę samą osobę fizyczną lub prawną;

| 5) | „właściwy organ” oznacza organ lub organy krajowe, lub jakikolwiek inny podmiot lub podmioty właściwe, wyznaczone przez Stronę do zarządzania krajowym systemem rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń; |
| --- | --- |

5)

„właściwy organ” oznacza organ lub organy krajowe, lub jakikolwiek inny podmiot lub podmioty właściwe, wyznaczone przez Stronę do zarządzania krajowym systemem rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń;

| 6) | „zanieczyszczenie” oznacza substancję lub grupę substancji, które mogą być szkodliwe dla środowiska naturalnego lub zdrowia ludzkiego ze względu na ich własności i ich wprowadzenie do środowiska naturalnego; |
| --- | --- |

6)

„zanieczyszczenie” oznacza substancję lub grupę substancji, które mogą być szkodliwe dla środowiska naturalnego lub zdrowia ludzkiego ze względu na ich własności i ich wprowadzenie do środowiska naturalnego;

| 7) | „uwolnienie” oznacza każde wprowadzenie zanieczyszczeń do środowiska w wyniku dowolnej działalności człowieka, zamierzonej lub przypadkowej, rutynowej lub nierutynowej, w tym wycieki, emisje, odprowadzenia, wprowadzenia, unieszkodliwianie lub składowanie, lub odprowadzenia poprzez układy kanalizacyjne bez końcowego oczyszczania ścieków; |
| --- | --- |

7)

„uwolnienie” oznacza każde wprowadzenie zanieczyszczeń do środowiska w wyniku dowolnej działalności człowieka, zamierzonej lub przypadkowej, rutynowej lub nierutynowej, w tym wycieki, emisje, odprowadzenia, wprowadzenia, unieszkodliwianie lub składowanie, lub odprowadzenia poprzez układy kanalizacyjne bez końcowego oczyszczania ścieków;

| 8) | „transfer poza miejsce powstania” oznacza przemieszczenie poza granice zakładu zanieczyszczeń albo odpadów przeznaczonych do unieszkodliwienia lub odzysku oraz zanieczyszczeń w ściekach przeznaczonych do oczyszczenia; |
| --- | --- |

8)

„transfer poza miejsce powstania” oznacza przemieszczenie poza granice zakładu zanieczyszczeń albo odpadów przeznaczonych do unieszkodliwienia lub odzysku oraz zanieczyszczeń w ściekach przeznaczonych do oczyszczenia;

| 9) | „źródła rozproszone” oznaczają wiele mniejszych lub rozrzuconych źródeł, z których zanieczyszczenia mogą być uwalniane do gleby, powietrza lub wody, których łączne oddziaływanie na te ośrodki może być znaczące i w wypadku których niepraktyczne jest zbieranie sprawozdań z każdego z nich z osobna; |
| --- | --- |

9)

„źródła rozproszone” oznaczają wiele mniejszych lub rozrzuconych źródeł, z których zanieczyszczenia mogą być uwalniane do gleby, powietrza lub wody, których łączne oddziaływanie na te ośrodki może być znaczące i w wypadku których niepraktyczne jest zbieranie sprawozdań z każdego z nich z osobna;

| 10) | pojęcia „krajowy” i „ogólnokrajowy” w odniesieniu do wynikających z niniejszego Protokołu obowiązków Stron będących regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej są interpretowane jako odnoszące się do danego regionu, o ile nie wskazano inaczej; |
| --- | --- |

10)

pojęcia „krajowy” i „ogólnokrajowy” w odniesieniu do wynikających z niniejszego Protokołu obowiązków Stron będących regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej są interpretowane jako odnoszące się do danego regionu, o ile nie wskazano inaczej;

| 11) | „odpady” oznaczają substancje lub przedmioty:






  a) | które są unieszkodliwiane lub odzyskiwane; |
| --- | --- | --- |

11)

„odpady” oznaczają substancje lub przedmioty:

a)

które są unieszkodliwiane lub odzyskiwane;

| b) | których unieszkodliwienie lub odzysk są planowane; lub |
| --- | --- |

b)

których unieszkodliwienie lub odzysk są planowane; lub

| c) | których unieszkodliwienie lub odzysk są wymagane przez przepisy prawa krajowego; |
| --- | --- |

c)

których unieszkodliwienie lub odzysk są wymagane przez przepisy prawa krajowego;

| 12) | „odpady niebezpieczne” oznaczają odpady zdefiniowane jako niebezpieczne w przepisach prawa krajowego; |
| --- | --- |

12)

„odpady niebezpieczne” oznaczają odpady zdefiniowane jako niebezpieczne w przepisach prawa krajowego;

| 13) | „inne odpady” oznaczają odpady inne niż niebezpieczne; |
| --- | --- |

13)

„inne odpady” oznaczają odpady inne niż niebezpieczne;

| 14) | „ścieki” oznaczają zużytą wodę zawierającą substancje lub przedmioty, będącą przedmiotem regulacji prawa krajowego. |
| --- | --- |

14)

„ścieki” oznaczają zużytą wodę zawierającą substancje lub przedmioty, będącą przedmiotem regulacji prawa krajowego.

Artykuł 3

Przepisy ogólne

1.   Każda ze Stron podejmuje konieczne środki ustawodawcze, administracyjne i inne, a także odpowiednie środki egzekucji w celu wdrożenia przepisów niniejszego Protokołu.

2.   Przepisy niniejszego Protokołu nie naruszają prawa Strony do utrzymywania lub wprowadzenia szerszego lub bardziej dostępnego publicznie rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń, niż wymagany na podstawie tego Protokołu.

3.   Każda ze Stron podejmuje środki niezbędne do zapewnienia, że osoby zatrudnione w zakładzie oraz członkowie społeczeństwa przekazujący władzom publicznym informację o naruszeniu przez zakład prawa krajowego implementującego niniejszy Protokół nie są za swoje działanie karane, prześladowane lub nękane przez ten zakład lub władze publiczne.

4.   Podczas implementacji niniejszego Protokołu każda ze Stron kieruje się podejściem opartym na przezorności wyrażonym w Zasadzie 15 Deklaracji z 1992 r. z Rio w sprawie Środowiska i Rozwoju.

5.   W celu uniknięcia podwójnej sprawozdawczości, systemy rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń mogą być integrowane, w takim stopniu, w jakim to możliwe, z istniejącymi źródłami informacji, takimi jak mechanizmy sprawozdawczości wynikające z zezwoleń lub pozwoleń na daną działalność.

6.   Strony dążą do ujednolicenia krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń.

Artykuł 4

Kluczowe elementy systemu rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń

Zgodnie z niniejszym Protokołem każda ze Stron tworzy i prowadzi publicznie dostępny krajowy rejestr uwalniania i transferu zanieczyszczeń, który:

| a) | jest oparty na danych pochodzących z konkretnego zakładu w odniesieniu do sprawozdawczości dotyczącej źródeł punktowych; |
| --- | --- |

a)

jest oparty na danych pochodzących z konkretnego zakładu w odniesieniu do sprawozdawczości dotyczącej źródeł punktowych;

| b) | zawiera sprawozdawczość dotyczącą źródeł rozproszonych; |
| --- | --- |

b)

zawiera sprawozdawczość dotyczącą źródeł rozproszonych;

| c) | jest oparty na kryterium konkretnego zanieczyszczenia lub, odpowiednio, na kryterium rodzaju odpadu; |
| --- | --- |

c)

jest oparty na kryterium konkretnego zanieczyszczenia lub, odpowiednio, na kryterium rodzaju odpadu;

| d) | dotyczy wszystkich elementów środowiska, z wyszczególnieniem uwolnień do powietrza, gleby i wody; |
| --- | --- |

d)

dotyczy wszystkich elementów środowiska, z wyszczególnieniem uwolnień do powietrza, gleby i wody;

| e) | zawiera informacje o transferach; |
| --- | --- |

e)

zawiera informacje o transferach;

| f) | jest oparty na obowiązkowej sprawozdawczości okresowej; |
| --- | --- |

f)

jest oparty na obowiązkowej sprawozdawczości okresowej;

| g) | zawiera ujednolicone i dostarczane terminowo dane, przewiduje ograniczoną liczbę ujednoliconych wartości progowych wprowadzających obowiązek sprawozdawania oraz ewentualne ograniczone możliwości traktowania danych jako poufne; |
| --- | --- |

g)

zawiera ujednolicone i dostarczane terminowo dane, przewiduje ograniczoną liczbę ujednoliconych wartości progowych wprowadzających obowiązek sprawozdawania oraz ewentualne ograniczone możliwości traktowania danych jako poufne;

| h) | jest spójny i tak skonstruowany, aby był łatwy w obsłudze i publicznie dostępny, w tym w formie elektronicznej; |
| --- | --- |

h)

jest spójny i tak skonstruowany, aby był łatwy w obsłudze i publicznie dostępny, w tym w formie elektronicznej;

| i) | pozwala na udział społeczeństwa w rozwoju i modyfikacji rejestru; oraz |
| --- | --- |

i)

pozwala na udział społeczeństwa w rozwoju i modyfikacji rejestru; oraz

| j) | istnieje w postaci usystematyzowanej komputerowej bazy danych lub w postaci kilku połączonych baz danych prowadzonych przez organ właściwy. |
| --- | --- |

j)

istnieje w postaci usystematyzowanej komputerowej bazy danych lub w postaci kilku połączonych baz danych prowadzonych przez organ właściwy.

Artykuł 5

Konstrukcja i struktura

1.   Każda ze Stron zapewnia, że dane znajdujące się w rejestrze, o którym mowa w art. 4, są prezentowane zarówno w formie zagregowanej, jak i niezagregowanej, tak aby informacje o uwolnieniach i transferach mogły być wyszukiwane i dały się zidentyfikować według kryterium:

| a) | zakładu i jego geograficznego położenia; |
| --- | --- |

a)

zakładu i jego geograficznego położenia;

| b) | rodzaju działalności; |
| --- | --- |

b)

rodzaju działalności;

| c) | właściciela lub operatora oraz, tam, gdzie to stosowne, przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

c)

właściciela lub operatora oraz, tam, gdzie to stosowne, przedsiębiorstwa;

| d) | odpowiednio, rodzaju zanieczyszczenia lub odpadu; |
| --- | --- |

d)

odpowiednio, rodzaju zanieczyszczenia lub odpadu;

| e) | każdego z elementów środowiska, do którego zanieczyszczenie jest uwalniane; oraz |
| --- | --- |

e)

każdego z elementów środowiska, do którego zanieczyszczenie jest uwalniane; oraz

| f) | zgodnie ze wskazaniami artykułu 7 ustęp 5, miejsca przeznaczenia transferu oraz, odpowiednio, procesów unieszkodliwiania lub odzysku odpadów. |
| --- | --- |

f)

zgodnie ze wskazaniami artykułu 7 ustęp 5, miejsca przeznaczenia transferu oraz, odpowiednio, procesów unieszkodliwiania lub odzysku odpadów.

2.   Każda ze Stron zapewnia ponadto, że dane mogą być wyszukiwane i identyfikowane według kryterium włączonych do rejestru źródeł rozproszonych.

3.   Każda ze Stron konstruuje swój rejestr, biorąc pod uwagę możliwość jego przyszłego rozszerzania oraz zapewniając publiczny dostęp do danych sprawozdanych za co najmniej dziesięć ostatnich lat sprawozdawczych.

4.   Rejestr jest skonstruowany w taki sposób, aby publiczny dostęp do niego za pomocą środków elektronicznych, takich jak Internet, był maksymalnie ułatwiony. Konstrukcja rejestru ma pozwolić, aby, w normalnych warunkach, informacje zawarte w nim były stale i natychmiast dostępne za pomocą środków elektronicznych.

5.   Każda ze Stron umieszcza w swoim rejestrze odesłania do swoich odpowiednich istniejących, publicznie dostępnych baz danych związanych tematycznie z ochroną środowiska.

6.   Każda ze Stron umieszcza w swoim rejestrze odesłania do rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń innych Stron Protokołu oraz, tam, gdzie to wykonalne, do rejestrów innych państw.

Artykuł 6

Zakres Protokołu

1.   Każda ze Stron zapewnia, że utworzony przez nią rejestr zawiera informacje o:

| a) | uwolnieniach zanieczyszczeń objętych obowiązkiem sprawozdawczości na mocy artykułu 7 ustęp 2; |
| --- | --- |

a)

uwolnieniach zanieczyszczeń objętych obowiązkiem sprawozdawczości na mocy artykułu 7 ustęp 2;

| b) | transferach poza miejsce powstania objętych obowiązkiem sprawozdawczości na mocy artykułu 7 ustęp 2; oraz |
| --- | --- |

b)

transferach poza miejsce powstania objętych obowiązkiem sprawozdawczości na mocy artykułu 7 ustęp 2; oraz

| c) | uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych wymaganych na mocy artykułu 7 ustęp 4. |
| --- | --- |

c)

uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych wymaganych na mocy artykułu 7 ustęp 4.

2.   Po dokonaniu oceny doświadczeń zdobytych podczas rozwijania krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń i podczas implementacji niniejszego Protokołu, oraz biorąc pod uwagę odpowiednie procesy międzynarodowe, Posiedzenie Stron dokonuje przeglądu przewidzianych w niniejszym Protokole wymagań dotyczących sprawozdawczości oraz rozważa następujące kwestie w kontekście dalszego rozwijania Protokołu:

| a) | korektę listy rodzajów działalności wymienionych w załączniku I; |
| --- | --- |

a)

korektę listy rodzajów działalności wymienionych w załączniku I;

| b) | korektę listy zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II; |
| --- | --- |

b)

korektę listy zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II;

| c) | korektę wartości progowych w załącznikach I i II; oraz |
| --- | --- |

c)

korektę wartości progowych w załącznikach I i II; oraz

| d) | włączenie innych odpowiednich aspektów, takich jak informacje o transferach poza miejsce powstania, magazynowanie, specyfikacja wymogów dotyczących sprawozdawczości ze źródeł rozproszonych lub rozwój kryteriów obejmowania zanieczyszczeń przepisami niniejszego Protokołu. |
| --- | --- |

d)

włączenie innych odpowiednich aspektów, takich jak informacje o transferach poza miejsce powstania, magazynowanie, specyfikacja wymogów dotyczących sprawozdawczości ze źródeł rozproszonych lub rozwój kryteriów obejmowania zanieczyszczeń przepisami niniejszego Protokołu.

Artykuł 7

Wymagania dotyczące sprawozdawczości

1.   Każda ze Stron, według swojego wyboru:

| a) | wymaga od właściciela lub operatora każdego indywidualnego zakładu znajdującego się w ramach jej jurysdykcji, prowadzącego jeden lub więcej rodzajów działalności wymienionych w załączniku I z przekroczeniem stosownych wartości progowych wymienionych w załączniku I, kolumna 1, oraz:






  i) | uwalniającego którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 1; |
| --- | --- | --- |

a)

wymaga od właściciela lub operatora każdego indywidualnego zakładu znajdującego się w ramach jej jurysdykcji, prowadzącego jeden lub więcej rodzajów działalności wymienionych w załączniku I z przekroczeniem stosownych wartości progowych wymienionych w załączniku I, kolumna 1, oraz:

i)

uwalniającego którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 1;

| ii) | transferującego poza miejsce powstania którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 2, w przypadku gdy Strona opowiedziała się za sprawozdawczością w zakresie transferów opartą na kryterium konkretnego zanieczyszczenia zgodnie z ustępem 5 litera d); |
| --- | --- |

ii)

transferującego poza miejsce powstania którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 2, w przypadku gdy Strona opowiedziała się za sprawozdawczością w zakresie transferów opartą na kryterium konkretnego zanieczyszczenia zgodnie z ustępem 5 litera d);

| iii) | transferującego poza miejsce powstania ponad 2 ton odpadów niebezpiecznych rocznie lub ponad 2 000 ton innych odpadów rocznie, w przypadku gdy Strona opowiedziała się za sprawozdawczością w zakresie transferów opartą na kryterium rodzaju odpadu zgodnie z ustępem 5 litera d); lub |
| --- | --- |

iii)

transferującego poza miejsce powstania ponad 2 ton odpadów niebezpiecznych rocznie lub ponad 2 000 ton innych odpadów rocznie, w przypadku gdy Strona opowiedziała się za sprawozdawczością w zakresie transferów opartą na kryterium rodzaju odpadu zgodnie z ustępem 5 litera d); lub

| iv) | transferującego poza miejsce powstania którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ściekach przeznaczonych do oczyszczalni ścieków, w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 1b; |
| --- | --- |

iv)

transferującego poza miejsce powstania którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ściekach przeznaczonych do oczyszczalni ścieków, w ilościach przekraczających stosowne wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 1b;

wymaga przestrzegania obowiązków nałożonych na tego właściciela lub operatora zgodnie z ustępem 2; lub

| b) | wymaga od właściciela lub operatora każdego indywidualnego zakładu znajdującego się w obrębie jej jurysdykcji, prowadzącego jeden lub więcej rodzajów działalności wymienionych w załączniku I przy zatrudnieniu równym lub przekraczającym wartości progowe wymienione w załączniku I, kolumna 2, oraz wytwarzającego, przetwarzającego lub używającego którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowane wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 3, aby przestrzegał obowiązków nałożonych na tego właściciela lub operatora zgodnie z ustępem 2. |
| --- | --- |

b)

wymaga od właściciela lub operatora każdego indywidualnego zakładu znajdującego się w obrębie jej jurysdykcji, prowadzącego jeden lub więcej rodzajów działalności wymienionych w załączniku I przy zatrudnieniu równym lub przekraczającym wartości progowe wymienione w załączniku I, kolumna 2, oraz wytwarzającego, przetwarzającego lub używającego którekolwiek z zanieczyszczeń wymienionych w załączniku II w ilościach przekraczających stosowane wartości progowe wymienione w załączniku II, kolumna 3, aby przestrzegał obowiązków nałożonych na tego właściciela lub operatora zgodnie z ustępem 2.

2.   Każda ze Stron wymaga od właściciela lub operatora zakładu, o którym mowa w ustępie 1, aby przedkładał informacje wymienione w ustępach 5 i 6 oraz, zgodnie z zawartymi w nich wymaganiami, w odniesieniu do tych zanieczyszczeń i odpadów, dla których wartości progowe zostały przekroczone.

3.   Do osiągnięcia celu niniejszego Protokołu, Strona może zdecydować, że w odniesieniu do konkretnego zanieczyszczenia stosuje się wartość progową określającą poziom uwolnienia albo wartość progową określającą poziom wytwarzania, przetwarzania lub używania, pod warunkiem że powoduje to zwiększenie ilości odpowiednich informacji o uwolnieniach lub transferach dostępnych w jej rejestrze.

4.   Każda ze Stron zapewnia, że jej właściwy organ zbiera informacje o uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych wymienionych w ustępach 7 i 8 lub wyznacza jedną lub więcej władz publicznych lub właściwych podmiotów do zbierania tych informacji, w celu włączenia ich do rejestru.

5.   Każda ze Stron będzie wymagać od właścicieli lub operatorów zakładów objętych obowiązkiem sprawozdawczości na podstawie ustępu 2 kompletowania i przedkładania organowi właściwemu następujących informacji dotyczących zakładu:

| a) | nazwa, adres, położenie geograficzne oraz rodzaj lub rodzaje działalności prowadzonej w zakładzie objętym obowiązkiem sprawozdawczości, a także nazwisko lub nazwę właściciela lub operatora oraz, tam, gdzie to stosowne, przedsiębiorstwa; |
| --- | --- |

a)

nazwa, adres, położenie geograficzne oraz rodzaj lub rodzaje działalności prowadzonej w zakładzie objętym obowiązkiem sprawozdawczości, a także nazwisko lub nazwę właściciela lub operatora oraz, tam, gdzie to stosowne, przedsiębiorstwa;

| b) | nazwa i identyfikator numeryczny każdego z zanieczyszczeń objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2; |
| --- | --- |

b)

nazwa i identyfikator numeryczny każdego z zanieczyszczeń objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2;

| c) | ilość każdego zanieczyszczenia objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, uwalnianego z zakładu do środowiska w roku sprawozdawczym, zarówno w formie zagregowanej, jak i stosownie do tego, czy uwolnienie nastąpiło do powietrza, wody czy do gleby, włączając w to zatłaczanie pod powierzchnię ziemi; |
| --- | --- |

c)

ilość każdego zanieczyszczenia objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, uwalnianego z zakładu do środowiska w roku sprawozdawczym, zarówno w formie zagregowanej, jak i stosownie do tego, czy uwolnienie nastąpiło do powietrza, wody czy do gleby, włączając w to zatłaczanie pod powierzchnię ziemi;

| d) | opcjonalnie:






  i) | ilość każdego zanieczyszczenia objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, które zostało transferowane poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym, z wyszczególnieniem ilości przemieszczonych w celu unieszkodliwienia i w celu odzysku, a także nazwa i adres zakładu, do którego nastąpił transfer; albo |
| --- | --- | --- |

d)

opcjonalnie:

i)

ilość każdego zanieczyszczenia objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, które zostało transferowane poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym, z wyszczególnieniem ilości przemieszczonych w celu unieszkodliwienia i w celu odzysku, a także nazwa i adres zakładu, do którego nastąpił transfer; albo

| ii) | ilość odpadów objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, transferowanych poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym, z wyszczególnieniem odpadów niebezpiecznych i innych odpadów, w celu poddania jakiemukolwiek procesowi odzysku lub unieszkodliwienia, oznaczając odpowiednio literą „R” albo „D” w zależności od tego, czy odpady są przeznaczone do odzysku czy do unieszkodliwienia zgodnie z załącznikiem III, a także, w odniesieniu do transgranicznego przemieszczania odpadów niebezpiecznych, nazwa i adres podmiotu unieszkodliwiającego lub prowadzącego odzysk odpadów oraz rzeczywiste miejsce unieszkodliwiania lub odzysku odpadów, do którego nastąpił transfer; |
| --- | --- |

ii)

ilość odpadów objętych obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, transferowanych poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym, z wyszczególnieniem odpadów niebezpiecznych i innych odpadów, w celu poddania jakiemukolwiek procesowi odzysku lub unieszkodliwienia, oznaczając odpowiednio literą „R” albo „D” w zależności od tego, czy odpady są przeznaczone do odzysku czy do unieszkodliwienia zgodnie z załącznikiem III, a także, w odniesieniu do transgranicznego przemieszczania odpadów niebezpiecznych, nazwa i adres podmiotu unieszkodliwiającego lub prowadzącego odzysk odpadów oraz rzeczywiste miejsce unieszkodliwiania lub odzysku odpadów, do którego nastąpił transfer;

| e) | ilość każdego zanieczyszczenia w ściekach, objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, transferowanego poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym; oraz |
| --- | --- |

e)

ilość każdego zanieczyszczenia w ściekach, objętego obowiązkiem sprawozdawczości zgodnie z ustępem 2, transferowanego poza miejsce powstania w roku sprawozdawczym; oraz

| f) | typ metodologii użytej do uzyskania informacji, o których mowa w literach c)–e), zgodnie z artykułem 9 ustęp 2, ze wskazaniem, czy informacje oparte zostały na pomiarach, obliczeniach, czy szacunkach. |
| --- | --- |

f)

typ metodologii użytej do uzyskania informacji, o których mowa w literach c)–e), zgodnie z artykułem 9 ustęp 2, ze wskazaniem, czy informacje oparte zostały na pomiarach, obliczeniach, czy szacunkach.

6.   Informacje, o których mowa w ustępie 5 litery c)–e), zawierają informacje o uwolnieniach będących rezultatem zarówno normalnej działalności, jak i wydarzeń nadzwyczajnych.

7.   Każda ze Stron przedstawia w swoim rejestrze, według odpowiedniego podziału przestrzennego, informacje o uwolnieniach zanieczyszczeń ze źródeł rozproszonych, w odniesieniu do których Strona ta postanowiła, że dane o nich są zbierane przez odpowiednie organy i wykonalne jest włączenie tych danych. W przypadku gdy, zgodnie z postanowieniem Strony, dane takie nie istnieją, Strona ta podejmie środki w celu zapoczątkowania sprawozdawczości w zakresie uwolnień odpowiednich zanieczyszczeń z jednego lub większej ilości źródeł rozproszonych, zgodnie ze swoimi priorytetami krajowymi.

8.   Informacje, o których mowa w ustępie 7, zawierają informacje o typie metodologii użytej do uzyskania informacji.

Artykuł 8

Cykl sprawozdawczości

1.   Każda ze Stron zapewnia, że informacje, których włączenie do jej rejestru jest wymagane, są publicznie dostępne, opracowywane i prezentowane w rejestrze w każdym roku kalendarzowym. Rokiem sprawozdawczym jest rok kalendarzowy, którego dotyczą dane informacje. Dla każdej ze Stron pierwszym rokiem sprawozdawczym jest rok kalendarzowy następujący po wejściu w życie niniejszego Protokołu w stosunku do tej Strony. Sprawozdawczość wymagana na mocy artykułu 7 następuje w cyklu rocznym. Drugi rok sprawozdawczy może być jednak rokiem kalendarzowym następującym nie bezpośrednio po pierwszym roku sprawozdawczym, lecz dopiero jako kolejny rok kalendarzowy.

2.   Każda ze Stron niebędąca regionalną organizacją integracji gospodarczej zapewnia, że informacje są włączane do jej rejestru w terminie piętnastu miesięcy od zakończenia każdego roku sprawozdawczego. Informacje dotyczące pierwszego roku sprawozdawczego są jednak włączone do rejestru w terminie dwóch lat od zakończenia tego roku sprawozdawczego.

3.   Każda ze Stron będąca regionalną organizacją integracji gospodarczej zapewnia, że informacje dotyczące poszczególnych lat sprawozdawczych są włączone do rejestru w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym Strony niebędące regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej mają obowiązek włączyć informacje do swoich rejestrów.

Artykuł 9

Ewidencjonowanie i przechowywanie danych

1.   Każda ze Stron wymaga od właścicieli lub operatorów zakładów będących przedmiotem wymagań dotyczących sprawozdawczości określonych w artykule 7, aby ewidencjonowali dane konieczne do określenia, zgodnie z ustępem 2 i z odpowiednią częstotliwością, dokonywanych przez dany zakład uwolnień i transferów poza miejsce powstania, będących przedmiotem sprawozdawczości na mocy artykułu 7, oraz aby przechowywali i udostępniali właściwym władzom ewidencję danych, na podstawie których uzyskano przekazane w raporcie informacje, za okres pięciu lat od zakończenia roku sprawozdawczego, którego dotyczą. Ewidencje te przedstawiają również metodologię użytą do zebrania danych.

2.   Każda ze Stron wymaga od właścicieli lub operatorów zakładów będących przedmiotem sprawozdawczości na mocy artykułu 7, aby posługiwali się najlepszymi dostępnymi informacjami, które mogą zawierać dane o wynikach monitoringu, czynniki powodujące emisję, równania bilansu masowego, wyniki monitoringu pośredniego lub innych obliczeń, wyniki ocen technicznych i innych ocen. Tam, gdzie to stosowne, informacje powinny być zbierane z zastosowaniem metodologii uznawanych na forum międzynarodowym.

Artykuł 10

Ocena jakości

1.   Każda ze Stron wymaga od właścicieli lub operatorów zakładów podlegających wymaganiom dotyczącym sprawozdawczości określonym w artykule 7 ustęp 1, aby zapewnili jakość danych zawartych w raportach.

2.   Każda ze Stron zapewnia, że dane zawarte w jej rejestrze są przedmiotem oceny jakości przeprowadzanej przez organ właściwy, dotyczącej w szczególności ich kompletności, spójności i wiarygodności, z uwzględnieniem wytycznych, które mogą zostać opracowane przez Posiedzenie Stron.

Artykuł 11

Publiczny dostęp do informacji

1.   Każda ze Stron zapewnia publiczny dostęp do informacji zawartych w prowadzonym przez nią rejestrze uwalniania i transferu zanieczyszczeń, bez konieczności wykazywania jakiegokolwiek interesu i zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu, w pierwszym rzędzie przez zapewnienie bezpośredniego elektronicznego dostępu do rejestru za pomocą publicznych sieci telekomunikacyjnych.

2.   W przypadku gdy informacje zawarte w prowadzonym przez Stronę rejestrze nie są łatwo publicznie dostępne za pomocą środków elektronicznych, każda ze Stron zapewnia, że jej organ właściwy udostępnia te informacje na żądanie, za pomocą innych skutecznych środków, tak szybko, jak to możliwe, lecz nie później niż jeden miesiąc po złożeniu wniosku.

3.   Z zastrzeżeniem ustępu 4, każda ze Stron zapewnia, że dostęp do informacji zawartych w rejestrze jest bezpłatny.

4.   Każda ze Stron może zezwolić swojemu organowi właściwemu na pobieranie opłat za sporządzenie kopii i przesłanie określonych informacji, o których mowa w ustępie 2, opłaty te nie mogą jednak przekraczać uzasadnionych stawek.

5.   W przypadku gdy informacje zawarte w prowadzonym przez Stronę rejestrze nie są łatwo publicznie dostępne za pomocą środków elektronicznych, każda ze Stron ułatwia elektroniczny dostęp do swojego rejestru w miejscach publicznie dostępnych, na przykład w bibliotekach publicznych, urzędach władz lokalnych lub innych odpowiednich miejscach.

Artykuł 12

Poufność

1.   Każda ze Stron może upoważnić właściwy organ do uznania za poufną informację znajdującą się w rejestrze, w przypadku gdy publiczne ujawnienie tej informacji miałoby szkodliwy wpływ na:

| a) | stosunki międzynarodowe, obronę narodową lub bezpieczeństwo publiczne; |
| --- | --- |

a)

stosunki międzynarodowe, obronę narodową lub bezpieczeństwo publiczne;

| b) | wymiar sprawiedliwości, prawo do bezstronnego procesu lub zdolność prowadzenia przez władzę publiczną dochodzenia w sprawach karnych lub dyscyplinarnych; |
| --- | --- |

b)

wymiar sprawiedliwości, prawo do bezstronnego procesu lub zdolność prowadzenia przez władzę publiczną dochodzenia w sprawach karnych lub dyscyplinarnych;

| c) | tajemnicę handlową lub przemysłową, jeżeli tajemnica taka jest chroniona przez prawo dla obrony uzasadnionych interesów gospodarczych; |
| --- | --- |

c)

tajemnicę handlową lub przemysłową, jeżeli tajemnica taka jest chroniona przez prawo dla obrony uzasadnionych interesów gospodarczych;

| d) | prawa własności intelektualnej; lub |
| --- | --- |

d)

prawa własności intelektualnej; lub

| e) | poufność danych lub akt osobowych dotyczących osoby fizycznej, tam, gdzie zachowanie takiej poufności jest przewidziane przez prawo krajowe, a osoba ta nie zgadza się na publiczne ujawnienie informacji. |
| --- | --- |

e)

poufność danych lub akt osobowych dotyczących osoby fizycznej, tam, gdzie zachowanie takiej poufności jest przewidziane przez prawo krajowe, a osoba ta nie zgadza się na publiczne ujawnienie informacji.

Powyższe powody umożliwiające zachowanie poufności są interpretowane w sposób zawężający, z uwzględnieniem interesu społecznego przemawiającego za ujawnieniem informacji oraz tego, czy żądana informacja dotyczy uwolnień do środowiska.

2.   W ramach ustępu 1 litera c) informacje dotyczące uwolnień mające znaczenie dla ochrony środowiska ujawnia się zgodnie z prawem krajowym.

3.   W każdym przypadku uznania informacji za poufną zgodnie z ustępem 1, w rejestrze wskazuje się, jaki typ informacji został utajniony, na przykład poprzez dostarczenie, jeśli to możliwe, ogólnych informacji chemicznych oraz wskazanie powodu utajnienia.

Artykuł 13

Udział społeczeństwa w rozwoju krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

1.   Każda ze Stron zapewnia odpowiednie możliwości udziału społeczeństwa w rozwoju krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, w ramach swojego prawa krajowego.

2.   Do realizacji celu wyrażonego w ustępie 1 każda ze Stron zapewnia możliwość bezpłatnego dostępu do informacji dotyczących proponowanych środków rozwoju krajowego rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń oraz możliwość składania wszelkich komentarzy, informacji, analiz lub opinii odnoszących się do procesu podejmowania decyzji, a organ właściwy bierze w należyty sposób pod uwagę taki wkład społeczny.

3.   Każda ze Stron zapewnia, aby po podjęciu decyzji o utworzeniu lub istotnej zmianie rejestru informacja o decyzji i o uzasadniających ją okolicznościach została podana do publicznej wiadomości w terminie.

Artykuł 14

Dostęp do wymiaru sprawiedliwości

1.   Każda ze Stron zapewnia, w ramach ustawodawstwa krajowego, aby każda osoba, która stwierdza, że jej żądanie udostępnienia informacji na mocy artykułu 11 ustęp 2 pozostało nierozpatrzone, niesłusznie odrzucone w całości lub w części, nieodpowiednio rozpatrzone lub w inny sposób niepotraktowane zgodnie z postanowieniami tego ustępu, miała dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem powołanym z mocy ustawy.

2.   Wymagania określone w ustępie 1 nie naruszają odpowiednich praw i obowiązków Stron wynikających z obowiązujących stosowanych między nimi traktatów, dotyczących spraw uregulowanych w niniejszym artykule.

Artykuł 15

Wzmocnienie instytucjonalne

1.   Każda ze Stron wspiera społeczną świadomość w zakresie rejestru uwalniania i transferu zanieczyszczeń oraz zapewnia udzielanie społeczeństwu pomocy i wskazówek w zakresie dostępu do rejestru, w zrozumieniu zawartych w nim informacji oraz w zakresie korzystania z tych informacji.

2.   Każda ze Stron powinna zapewnić odpowiedzialnym organom i podmiotom właściwe wzmocnienie instytucjonalne oraz wskazówki pomocne przy wykonywaniu obowiązków wynikających z niniejszego Protokołu.

Artykuł 16

Współpraca międzynarodowa

1.   Tam, gdzie to stosowne, Strony współpracują i wspierają się wzajemnie:

| a) | w międzynarodowych działaniach służących realizacji celów niniejszego Protokołu; |
| --- | --- |

a)

w międzynarodowych działaniach służących realizacji celów niniejszego Protokołu;

| b) | na podstawie wzajemnego porozumienia zainteresowanych Stron, we wdrażaniu krajowych systemów zgodnie z niniejszym Protokołem; |
| --- | --- |

b)

na podstawie wzajemnego porozumienia zainteresowanych Stron, we wdrażaniu krajowych systemów zgodnie z niniejszym Protokołem;

| c) | w przekazywaniu informacji objętych niniejszym Protokołem, dotyczących uwolnień i transferów na obszarach przygranicznych; oraz |
| --- | --- |

c)

w przekazywaniu informacji objętych niniejszym Protokołem, dotyczących uwolnień i transferów na obszarach przygranicznych; oraz

| d) | w przekazywaniu informacji objętych niniejszym Protokołem, dotyczących transferów między Stronami. |
| --- | --- |

d)

w przekazywaniu informacji objętych niniejszym Protokołem, dotyczących transferów między Stronami.

2.   Tam, gdzie to stosowne, Strony popierają współpracę między sobą i z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi w celu promowania:

| a) | społecznej świadomości na poziomie międzynarodowym; |
| --- | --- |

a)

społecznej świadomości na poziomie międzynarodowym;

| b) | przepływu technologii; oraz |
| --- | --- |

b)

przepływu technologii; oraz

| c) | zabezpieczenia pomocy technicznej w sprawach związanych z niniejszym Protokołem dla Stron należących do krajów rozwijających się oraz dla Stron, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji. |
| --- | --- |

c)

zabezpieczenia pomocy technicznej w sprawach związanych z niniejszym Protokołem dla Stron należących do krajów rozwijających się oraz dla Stron, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji.

Artykuł 17

Posiedzenie stron

1.   Niniejszym ustanawia się Posiedzenie Stron. Jego pierwsza sesja zwołuje się nie później niż w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu. Następnie zwykłe sesje Posiedzenia Stron odbywają się łącznie albo równolegle ze zwykłymi Posiedzeniami Stron Konwencji, chyba że Strony niniejszego Protokołu postanowią inaczej. Posiedzenie Stron odbywa się na sesji nadzwyczajnej, jeśli samo tak zdecyduje podczas sesji zwykłej, albo na pisemny wniosek którejkolwiek ze Stron, pod warunkiem że w terminie sześciu miesięcy od zakomunikowania go wszystkim Stronom przez Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej wniosek taki uzyska poparcie co najmniej jednej trzeciej Stron.

2.   Posiedzenie Stron dokonuje w sposób ciągły przeglądu wdrażania i rozwoju niniejszego Protokołu, opierając się na okresowych sprawozdaniach Stron oraz, mając ten cel na uwadze:

| a) | dokonuje przeglądu rozwoju rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń i popiera ich stałe wzmacnianie i ujednolicanie; |
| --- | --- |

a)

dokonuje przeglądu rozwoju rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń i popiera ich stałe wzmacnianie i ujednolicanie;

| b) | opracowuje wytyczne ułatwiające ich Stronom sprawozdawczość, unikając przy tym dublowania wysiłków w tym zakresie; |
| --- | --- |

b)

opracowuje wytyczne ułatwiające ich Stronom sprawozdawczość, unikając przy tym dublowania wysiłków w tym zakresie;

| c) | opracowuje plan prac; |
| --- | --- |

c)

opracowuje plan prac;

| d) | rozpatruje i, tam, gdzie to stosowne, przyjmuje środki w celu zwiększenia współpracy międzynarodowej zgodnie z artykułem 16; |
| --- | --- |

d)

rozpatruje i, tam, gdzie to stosowne, przyjmuje środki w celu zwiększenia współpracy międzynarodowej zgodnie z artykułem 16;

| e) | tworzy instytucje pomocnicze, które uznaje za potrzebne; |
| --- | --- |

e)

tworzy instytucje pomocnicze, które uznaje za potrzebne;

| f) | rozpatruje i przyjmuje propozycje zmian do niniejszego Protokołu i jego załączników, które uznaje za potrzebne dla osiągnięcia celu Protokołu, zgodnie z postanowieniami artykułu 20; |
| --- | --- |

f)

rozpatruje i przyjmuje propozycje zmian do niniejszego Protokołu i jego załączników, które uznaje za potrzebne dla osiągnięcia celu Protokołu, zgodnie z postanowieniami artykułu 20;

| g) | podczas pierwszej sesji rozważa i przyjmuje w drodze konsensusu reguły proceduralne dotyczące swoich sesji i sesji swoich instytucji pomocniczych, biorąc pod uwagę wszelkie reguły proceduralne przyjęte przez Posiedzenie Stron Konwencji; |
| --- | --- |

g)

podczas pierwszej sesji rozważa i przyjmuje w drodze konsensusu reguły proceduralne dotyczące swoich sesji i sesji swoich instytucji pomocniczych, biorąc pod uwagę wszelkie reguły proceduralne przyjęte przez Posiedzenie Stron Konwencji;

| h) | rozpatruje ustanowienie rozwiązań finansowych w drodze konsensusu oraz mechanizmów pomocy technicznej ułatwiających wdrażanie niniejszego Protokołu; |
| --- | --- |

h)

rozpatruje ustanowienie rozwiązań finansowych w drodze konsensusu oraz mechanizmów pomocy technicznej ułatwiających wdrażanie niniejszego Protokołu;

| i) | tam, gdzie to stosowne, korzysta z usług innych odpowiednich instytucji międzynarodowych dla osiągnięcia celów niniejszego Protokołu; |
| --- | --- |

i)

tam, gdzie to stosowne, korzysta z usług innych odpowiednich instytucji międzynarodowych dla osiągnięcia celów niniejszego Protokołu;

| j) | rozpatruje i podejmuje wszelkie dodatkowe działania, które mogą być wymagane dla wsparcia celów niniejszego Protokołu, takie jak przyjęcie wytycznych i zaleceń popierających jego wdrażanie. |
| --- | --- |

j)

rozpatruje i podejmuje wszelkie dodatkowe działania, które mogą być wymagane dla wsparcia celów niniejszego Protokołu, takie jak przyjęcie wytycznych i zaleceń popierających jego wdrażanie.

3.   Posiedzenie Stron ułatwia wymianę informacji dotyczących doświadczeń zdobytych podczas sprawozdawczości w zakresie transferów z zastosowaniem podejścia opartego na kryterium zanieczyszczenia i na kryterium rodzaju odpadu oraz dokonuje przeglądu tych doświadczeń w celu zbadania możliwości ujednolicenia tych dwóch podejść, biorąc pod uwagę interes społeczny w zakresie dostępu do informacji, zgodnie z artykułem 1, a także ogólną skuteczność krajowych rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń.

4.   Organizacja Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowane agencje oraz Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej, jak również każde państwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej uprawnione na mocy artykułu 24 do podpisania niniejszego Protokołu, lecz niebędące jego Stronami, jak również każda organizacja międzynarodowa właściwa w dziedzinach, których dotyczy Protokół, są uprawnione do uczestniczenia jako obserwatorzy w sesjach Posiedzenia Stron. Ich wstęp i uczestnictwo podlega regułom proceduralnym przyjętym przez Posiedzenie Stron.

5.   Każda organizacja pozarządowa właściwa w dziedzinach, których dotyczy Protokół, która zawiadomiła Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej o swojej chęci uczestnictwa w sesji Posiedzenia Stron, jest uprawniona do uczestniczenia jako obserwator, chyba że sprzeciwi się temu jedna trzecia obecnych. Jej wstęp i uczestnictwo podlega regułom proceduralnym przyjętym przez Posiedzenie Stron.

Artykuł 18

Prawo do głosowania

1.   Z wyjątkiem przewidzianym w ustępie 2, każda ze Stron niniejszego Protokołu ma prawo do jednego głosu.

2.   Regionalne organizacje integracji gospodarczej, w sprawach podlegających ich właściwości, mają prawo do głosowania ilością głosów równą liczbie ich państw członkowskich, które są Stronami. Organizacje te nie mogą korzystać z prawa do głosowania, jeżeli ich państwa członkowskie korzystają ze swojego prawa do głosowania i odwrotnie.

Artykuł 19

Załączniki

Załączniki do niniejszego Protokołu stanowią jego integralną część i, o ile wyraźnie nie stwierdzono inaczej, odwołanie do niniejszego Protokołu stanowi jednocześnie odwołanie do jego załączników.

Artykuł 20

Zmiany

1.   Każda Strona może proponować zmiany do niniejszego Protokołu.

2.   Propozycje zmian do niniejszego Protokołu są rozpatrywane na sesji Posiedzenia Stron.

3.   Każdą proponowaną zmianę do niniejszego Protokołu składa się na piśmie do sekretariatu, który przekazuje ją wszystkim Stronom, innym Państwom i regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, które zgodziły się na związanie niniejszym Protokołem, a w stosunku do których nie wszedł on jeszcze w życie, oraz Sygnatariuszom, co najmniej na sześć miesięcy przed sesją, na której zostanie zaproponowane przyjęcie tej zmiany.

4.   Strony dokładają wszelkich starań, aby porozumienie co do każdej proponowanej zmiany zostało osiągnięte w drodze konsensusu. Jeżeli wszelkie środki do osiągnięcia konsensusu zostaną wyczerpane, a porozumienie nie zostanie osiągnięte, zmiana może w ostateczności zostać przyjęta większością trzech czwartych głosów Stron obecnych na sesji i głosujących.

5.   Do celów niniejszego artykułu, „Strony obecne i głosujące” oznacza Strony obecne i oddające głos za lub przeciw.

6.   Każda zmiana do niniejszego Protokołu przyjęta zgodnie z ustępem 4 jest przekazywana przez sekretariat Depozytariuszowi, który rozsyła ją wśród wszystkich Stron, innych Państw i regionalnych organizacji integracji gospodarczej, które zgodziły się na związanie niniejszym Protokołem, a w stosunku do których nie wszedł on jeszcze w życie, oraz wśród Sygnatariuszy.

7.   Zmiana inna niż dotycząca załącznika wchodzi w życie w stosunku do Stron, które ją ratyfikowały, przyjęły lub zatwierdziły dziewięćdziesiątego dnia od dnia otrzymania przez Depozytariusza dokumentów potwierdzających ratyfikację, przyjęcie lub zatwierdzenie od co najmniej trzech czwartych Stron, które były nimi w czasie, kiedy zmiana była przyjmowana. Następnie, zmiana wchodzi w życie w stosunku do każdej innej Strony dziewięćdziesiątego dnia od dnia złożenia przez tę Stronę dokumentu potwierdzającego ratyfikację, przyjęcie lub zatwierdzenie zmiany.

8.   W przypadku zmiany do załącznika Strona, która jej nie akceptuje, zawiadamia o tym Depozytariusza na piśmie w terminie dwunastu miesięcy od dnia rozesłania tej zmiany przez Depozytariusza. Depozytariusz niezwłocznie informuje wszystkie Strony o otrzymaniu takiego zawiadomienia. Strona może w dowolnej chwili wycofać zawiadomienie o braku akceptacji, po czym zmiana do załącznika wchodzi w życie w stosunku do tej Strony.

9.   Po upływie dwunastu miesięcy od dnia rozesłania przez Depozytariusza zmiany do załącznika zgodnie z ustępem 6, zmiana ta wchodzi w życie w stosunku do tych Stron, które nie przedłożyły Depozytariuszowi zawiadomienia zgodnie z ustępem 8, pod warunkiem że w tym czasie zawiadomienia takie złożyła nie więcej niż jedna trzecia Stron będących nimi w czasie, kiedy zmiana do załącznika była przyjmowana.

10.   W przypadku gdy zmiana do załącznika jest bezpośrednio związana ze zmianą do Protokołu, nie wchodzi ona w życie do czasu wejścia w życie zmiany do Protokołu.

Artykuł 21

Sekretariat

Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej spełnia następujące funkcje sekretariatu:

| a) | przygotowywanie i obsługa sesji Posiedzenia Stron; |
| --- | --- |

a)

przygotowywanie i obsługa sesji Posiedzenia Stron;

| b) | przekazywanie Stronom sprawozdań i innych informacji otrzymywanych zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu; |
| --- | --- |

b)

przekazywanie Stronom sprawozdań i innych informacji otrzymywanych zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu;

| c) | przekazywanie Posiedzeniu Stron sprawozdań o działalności sekretariatu; oraz |
| --- | --- |

c)

przekazywanie Posiedzeniu Stron sprawozdań o działalności sekretariatu; oraz

| d) | wszelkie inne funkcje, które mogą zostać określone przez Posiedzenie Stron w oparciu o dostępne środki. |
| --- | --- |

d)

wszelkie inne funkcje, które mogą zostać określone przez Posiedzenie Stron w oparciu o dostępne środki.

Artykuł 22

Przegląd stosowania

Na swojej pierwszej sesji Posiedzenie Stron ustanawia w drodze konsensusu procedury współpracy i mechanizmy instytucjonalne o charakterze niesądowym, niespornym i doradczym, zajmujące się oceną i wspieraniem przestrzegania postanowień niniejszego Protokołu oraz przypadkami nieprzestrzegania. Ustanawiając takie procedury i mechanizmy, Posiedzenie Stron rozważa między innymi, czy zezwolić na przyjmowanie informacji dotyczących spraw związanych z niniejszym Protokołem od członków społeczeństwa.

Artykuł 23

Rozstrzyganie sporów

1.   W razie powstania sporu pomiędzy dwoma lub więcej Stronami, dotyczącego wykładni lub stosowania niniejszego Protokołu, poszukują one rozwiązania w drodze negocjacji lub za pomocą jakiegokolwiek innego pokojowego sposobu rozstrzygania sporów uzgodnionego przez strony sporu.

2.   Przy podpisywaniu, ratyfikacji, zatwierdzaniu, przyjęciu lub przystąpieniu do niniejszego Protokołu, albo w późniejszym terminie, Państwo może oświadczyć Depozytariuszowi na piśmie, że dla sporów nierozwiązanych zgodnie z postanowieniami ustępu 1 przyjmuje ono jeden lub oba z następujących sposobów rozstrzygania sporów jako obowiązujące w stosunku do każdej Strony przyjmującej takie samo zobowiązanie:

| a) | przedłożenie sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości; |
| --- | --- |

a)

przedłożenie sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości;

| b) | arbitraż zgodnie z procedurą ustaloną w załączniku IV. |
| --- | --- |

b)

arbitraż zgodnie z procedurą ustaloną w załączniku IV.

Regionalna organizacja integracji gospodarczej może złożyć skuteczną deklarację w stosunku do arbitrażu zgodnie z procedurą, o której mowa w literze b).

3.   Jeżeli strony sporu zgodziły się na oba sposoby rozstrzygania sporów, o których mowa w ustępie 2, spór może zostać poddany tylko Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości, chyba że strony sporu uzgodnią inaczej.

Artykuł 24

Podpisanie

Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu w Kijowie (Ukraina) od dnia 21 do dnia 23 maja 2003 r. podczas piątej Konferencji Ministerialnej „Środowisko dla Europy”, a następnie w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia 31 grudnia 2003 r., dla wszystkich państw będących członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej utworzonych przez suwerenne państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, którym państwa członkowskie przekazały kompetencje w sprawach regulowanych niniejszym Protokołem, włączając w to kompetencję do zawierania traktatów w tych sprawach.

Artykuł 25

Depozytariusz

Funkcję Depozytariusza niniejszego Protokołu pełni Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 26

Ratyfikacja, zatwierdzenie, przyjęcie lub przystąpienie

1.   Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, zatwierdzeniu lub przyjęciu przez Państwa sygnatariuszy lub przez regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 24.

2.   Niniejszy Protokół jest otwarty od dnia 1 stycznia 2004 r. dla przystąpienia przez Państwa i regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 24.

3.   Każda regionalna organizacja integracji gospodarczej, o której mowa w artykule 24, stająca się Stroną, a której żadne z państw członkowskich nie jest Stroną, przyjmuje na siebie wszystkie zobowiązania wynikające z niniejszego Protokołu. W przypadku organizacji, której jedno lub więcej Państw członkowskich jest Stroną, organizacja ta i jej państwa członkowskie decydują o podziale odpowiedzialności za wypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszego Protokołu. W takich przypadkach organizacja i jej państwa członkowskie nie mogą równocześnie korzystać z uprawnień wynikających z niniejszego Protokołu.

4.   Regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w artykule 24, w swoich instrumentach ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia określą zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw uregulowanych niniejszym Protokołem. Organizacje te informują także Depozytariusza o każdej istotnej zmianie w zakresie ich kompetencji.

Artykuł 27

Wejście w życie

1.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia od dnia złożenia szesnastego instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

2.   Do celów ustępu 1 żadnego instrumentu złożonego przez regionalną organizację integracji gospodarczej nie zalicza się jako dodatkowego w stosunku do złożonych przez państwa członkowskie tej organizacji.

3.   Dla każdego Państwa lub regionalnej organizacji integracji gospodarczej, które ratyfikują, przyjmą lub zatwierdzą niniejszy Protokół lub przystąpią do niego po złożeniu szesnastego dokumentu potwierdzającego ratyfikację, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie, Protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia od dnia złożenia przez to Państwo lub organizację instrumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.

Artykuł 28

Zastrzeżenia

W odniesieniu do Protokołu nie dopuszcza się składania żadnych zastrzeżeń.

Artykuł 29

Wypowiedzenie

W każdym czasie, po upływie trzech lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu w odniesieniu do danej Strony, Strona ta może wypowiedzieć Protokół poprzez złożenie Depozytariuszowi pisemnego zawiadomienia. Każde takie zawiadomienie staje się skuteczne dziewięćdziesiątego dnia od dnia otrzymania wypowiedzenia przez Depozytariusza.

Artykuł 30

Teksty autentyczne

Oryginał niniejszego Protokołu, którego teksty angielski, francuski i rosyjski są jednakowo autentyczne, jest złożony u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszy Protokół.

SPORZĄDZONO w Kijowie, dnia dwudziestego pierwszego maja, dwa tysiące trzeciego roku.

ZAŁĄCZNIK I

RODZAJE DZIAŁALNOŚCI

| Nr | Rodzaj działalności | Próg wydajności
  (kolumna 1) | Próg zatrudnienia
  (kolumna 2) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Sektor energetyczny |
| (a) | Rafinerie ropy naftowej i gazu ziemnego | * | 10 zatrudnionych |
| (b) | Instalacje do zgazowania i upłynniania węgla | * |
| (c) | Elektrociepłownie i inne instalacje do spalania paliw | moc nominalna: 50 megawatów (MW) |
| (d) | Piece koksownicze | * |
| (e) | Młyny węglowe | zdolność produkcyjna: 1 tona na godzinę |
| (f) | Instalacje do wytwarzania produktów węglowych i bezdymnego paliwa stałego | * |
| 2. | Produkcja i obróbka metali |
| (a) | Instalacje do prażenia lub spiekania rud metali (w tym rudy siarczkowej) | * | 10 zatrudnionych |
| (b) | Instalacje do produkcji surówki lub stali (wytop pierwotny lub wtórny), w tym do odlewania ciągłego | zdolność produkcyjna: 2,5 tony na godzinę |
| (c) | Instalacje do obróbki metali żelaznych: | |
| (i) | Walcownie gorące |

Nr

Rodzaj działalności

Próg wydajności

(kolumna 1)

Próg zatrudnienia

(kolumna 2)

1.

Sektor energetyczny

(a)

Rafinerie ropy naftowej i gazu ziemnego

*

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje do zgazowania i upłynniania węgla

*

(c)

Elektrociepłownie i inne instalacje do spalania paliw

moc nominalna: 50 megawatów (MW)

(d)

Piece koksownicze

*

(e)

Młyny węglowe

zdolność produkcyjna: 1 tona na godzinę

(f)

Instalacje do wytwarzania produktów węglowych i bezdymnego paliwa stałego

*

2.

Produkcja i obróbka metali

(a)

Instalacje do prażenia lub spiekania rud metali (w tym rudy siarczkowej)

*

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje do produkcji surówki lub stali (wytop pierwotny lub wtórny), w tym do odlewania ciągłego

zdolność produkcyjna: 2,5 tony na godzinę

(c)

Instalacje do obróbki metali żelaznych:

(i)

Walcownie gorące

zdolność produkcyjna: 20 ton stali surowej na godzinę

| (ii) | Kuźnie z młotami |
| --- | --- |

(ii)

Kuźnie z młotami

energia młota: 50 kilodżuli, stosowana moc cieplna przekracza 20 MW

| (iii) | Nakładanie metalicznych powłok ochronnych |
| --- | --- |

(iii)

Nakładanie metalicznych powłok ochronnych

wielkość wsadu: 2 tony surowej stali na godzinę

(d)

Odlewnie metali żelaznych

zdolność produkcyjna: 20 ton na dzień

(e)

Instalacje:

| (i) | Do produkcji metali nieżelaznych z rudy, koncentratów lub surowców wtórnych przy użyciu procesów metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych |
| --- | --- |

(i)

Do produkcji metali nieżelaznych z rudy, koncentratów lub surowców wtórnych przy użyciu procesów metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych

*

| (ii) | Do wytopu, w tym stapiania, metali nieżelaznych, łącznie z produktami z odzysku (rafinacja, odlewanie itp.) |
| --- | --- |

(ii)

Do wytopu, w tym stapiania, metali nieżelaznych, łącznie z produktami z odzysku (rafinacja, odlewanie itp.)

wydajność topienia: 4 tony na dzień dla ołowiu i kadmu lub 20 ton na dzień dla pozostałych metali

10 zatrudnionych

(f)

Instalacje do powierzchniowej obróbki metali i tworzyw sztucznych przy użyciu procesu elektrolitycznego lub chemicznego

pojemność wanien procesowych: 30 m3

3.

Przemysł mineralny

(a)

Górnictwo podziemne i działalności powiązane

*

10 zatrudnionych

(b)

Górnictwo odkrywkowe i kamieniołomy

powierzchnia wydobycia wynosi 25 hektarów

(c)

Instalacje do produkcji:

| (i) | Klinkieru cementowego w piecach obrotowych |
| --- | --- |

(i)

Klinkieru cementowego w piecach obrotowych

zdolność produkcyjna: 500 ton na dzień

| (ii) | Wapna w piecach obrotowych |
| --- | --- |

(ii)

Wapna w piecach obrotowych

zdolność produkcyjna przekraczająca 50 ton na dzień

| (iii) | Klinkieru cementowego lub wapna w innych piecach |
| --- | --- |

(iii)

Klinkieru cementowego lub wapna w innych piecach

zdolność produkcyjna: 50 ton na dzień

(d)

Instalacje do produkcji azbestu oraz wytwarzania produktów na bazie azbestu

*

(e)

Instalacje do wytwarzanie szkła, w tym włókna szklanego

wydajność topienia: 20 ton na dzień

(f)

Instalacje do wytopu materiałów mineralnych, w tym produkcja włókien mineralnych

wydajność topienia: 20 ton na dzień

(g)

Instalacje do wytwarzania produktów ceramicznych przez wypalanie, w tym dachówek, cegieł, cegieł ogniotrwałych, płytek, wyrobów kamionkowych lub porcelany

zdolność produkcyjna: 75 ton na dzień lub pojemność pieca: 4 m3 i gęstość ustawienia produktu w piecu: 300 kg/m3

4.

Przemysł chemiczny

(a)

Instalacje chemiczne do wytwarzania na skalę przemysłową podstawowych związków organicznych, takich jak:

| (i) | Węglowodory proste (łańcuchowe lub pierścieniowe, nasycone lub nienasycone, alifatyczne lub aromatyczne) |
| --- | --- |

(i)

Węglowodory proste (łańcuchowe lub pierścieniowe, nasycone lub nienasycone, alifatyczne lub aromatyczne)

| (ii) | Pochodne węglowodorów zawierające tlen, takie jak alkohole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry, octany, etery, nadtlenki, żywice epoksydowe |
| --- | --- |

(ii)

Pochodne węglowodorów zawierające tlen, takie jak alkohole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry, octany, etery, nadtlenki, żywice epoksydowe

| (iii) | Pochodne węglowodorów zawierające siarkę |
| --- | --- |

(iii)

Pochodne węglowodorów zawierające siarkę

| (iv) | Pochodne węglowodorów zawierające azot, takie jak aminy, amidy, azotyny, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjaniany |
| --- | --- |

(iv)

Pochodne węglowodorów zawierające azot, takie jak aminy, amidy, azotyny, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjaniany

| (v) | Pochodne węglowodorów zawierające fosfor |
| --- | --- |

(v)

Pochodne węglowodorów zawierające fosfor

| (vi) | Pochodne węglowodorów zawierające rtęć |
| --- | --- |

(vi)

Pochodne węglowodorów zawierające rtęć

| (vii) | Związki metaloorganiczne |
| --- | --- |

(vii)

Związki metaloorganiczne

| (viii) | Podstawowe tworzywa sztuczne (polimery, włókna syntetyczne i włókna celulozowe) |
| --- | --- |

(viii)

Podstawowe tworzywa sztuczne (polimery, włókna syntetyczne i włókna celulozowe)

| (ix) | Kauczuki syntetyczne |
| --- | --- |

(ix)

Kauczuki syntetyczne

| (x) | Barwniki i pigmenty |
| --- | --- |

(x)

Barwniki i pigmenty

| (xi) | Środki powierzchniowo czynne |
| --- | --- |

(xi)

Środki powierzchniowo czynne

*

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje chemiczne do produkcji na skalę przemysłową podstawowych związków nieorganicznych, takich jak:

| (i) | Gazy, takie jak amoniak, chlor lub chorowodór, fluor lub fluorowodór, tlenki węgla, związki siarki, tlenki azotu, wodór, dwutlenek siarki, chlorek karbonylu |
| --- | --- |

(i)

Gazy, takie jak amoniak, chlor lub chorowodór, fluor lub fluorowodór, tlenki węgla, związki siarki, tlenki azotu, wodór, dwutlenek siarki, chlorek karbonylu

| (ii) | Kwasy, takie jak kwas chromowy, kwas fluorowodorowy, kwas fosforowy, kwas azotowy, kwas chlorowodorowy, kwas siarkowy, oleum, kwasy siarkawe |
| --- | --- |

(ii)

Kwasy, takie jak kwas chromowy, kwas fluorowodorowy, kwas fosforowy, kwas azotowy, kwas chlorowodorowy, kwas siarkowy, oleum, kwasy siarkawe

| (iii) | Zasady, takie jak wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek sodu |
| --- | --- |

(iii)

Zasady, takie jak wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek sodu

| (iv) | Sole, takie jak chlorek amonu, chloran potasu, węglan potasu, węglan sodu, nadboran, azotan srebra |
| --- | --- |

(iv)

Sole, takie jak chlorek amonu, chloran potasu, węglan potasu, węglan sodu, nadboran, azotan srebra

| (v) | Niemetale, tlenki metali lub inne związki nieorganiczne, taki jak węglik wapnia, krzem, węglik krzemu |
| --- | --- |

(v)

Niemetale, tlenki metali lub inne związki nieorganiczne, taki jak węglik wapnia, krzem, węglik krzemu

*

(c)

Instalacje chemiczne do produkcji na skalę przemysłową nawozów fosforowych, azotowych lub potasowych (nawozów prostych lub złożonych)

*

(d)

Instalacje chemiczne do produkcji na skalę przemysłową podstawowych środków ochrony roślin i biocydów

*

(e)

Instalacje wykorzystujące proces chemiczny lub biologiczny do produkcji na skalę przemysłową podstawowych produktów farmaceutycznych

*

(f)

Instalacje do produkcji na skalę przemysłową materiałów wybuchowych i produktów pirotechnicznych

*

10 zatrudnionych

5.

Gospodarka odpadami i ściekami

(a)

Instalacje do spalania, pirolizy, odzysku, chemicznego usuwania lub składowania odpadów niebezpiecznych

przyjmujące 10 ton na dobę

10 zatrudnionych

(b)

Instalacje do spalania odpadów komunalnych

zdolność produkcyjna: 3 tony na godzinę

(c)

Instalacje do unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne

zdolność przetwarzania: 50 ton na dobę

(d)

Składowiska (z wyłączeniem składowisk odpadów obojętnych)

przyjmujące 10 ton na dobę lub o całkowitej pojemności 25 000 ton

(e)

Instalacje do unieszkodliwiania lub recyklingu padliny zwierzęcej lub odpadów zwierzęcych

zdolność produkcyjna: 10 ton na dobę

(f)

Oczyszczalnie ścieków komunalnych

wydajność odpowiadająca liczbie 100 000 mieszkańców

(g)

Niezależnie eksploatowane oczyszczalnie ścieków przemysłowych, które obsługują jedną lub więcej rodzajów działalności wymienionych w niniejszym aneksie

wydajność: 10 000 m3 na dobę

6.

Produkcja i przetwórstwo papieru i drewna

(a)

Zakłady przemysłowe do produkcji pulpy drzewnej lub podobnych materiałów włóknistych

*

10 zatrudnionych

(b)

Zakłady przemysłowe do produkcji papieru i tektury oraz innych podstawowych produktów drewnopochodnych (takich jak płyta wiórowa, płyta pilśniowa i sklejka)

zdolność produkcyjna: 20 ton na dobę

(c)

Zakłady przemysłowe do konserwacji drewna i produktów drewnopochodnych za pomocą środków chemicznych

zdolność produkcyjna: 50 m3 na dobę

7.

Intensywny chów lub hodowla inwentarza żywego i akwakultura

(a)

Instalacje do intensywnej hodowli lub chowu drobiu lub świń

| (i) | 40 000 miejsc dla drobiu |
| --- | --- |

(i)

40 000 miejsc dla drobiu

| (ii) | 2 000 miejsc dla świń (powyżej 30 kg) |
| --- | --- |

(ii)

2 000 miejsc dla świń (powyżej 30 kg)

| (iii) | 750 miejsc dla macior |
| --- | --- |

(iii)

750 miejsc dla macior

10 zatrudnionych

(b)

Intensywna akwakultura

1 000 ton ryb i skorupiaków na rok

10 zatrudnionych

8.

Produkty zwierzęce i roślinne w sektorze spożywczym

(a)

Ubojnie

zdolność produkcyjna: 50 ton tusz na dobę

10 zatrudnionych

(b)

Obróbka i przetwórstwo produktów spożywczych i napojów z:

| (i) | Surowców zwierzęcych (innych niż mleko) |
| --- | --- |

(i)

Surowców zwierzęcych (innych niż mleko)

zdolność produkcyjna: 75 ton wyrobów gotowych na dobę

| (ii) | Surowców roślinnych |
| --- | --- |

(ii)

Surowców roślinnych

zdolność produkcyjna: 300 ton wyrobów gotowych na dobę (średnia wartość kwartalna)

(c)

Obróbka i przetwórstwo mleka

zdolność przetwarzania: 200 ton mleka na dobę (średnia wartość roczna)

9.

Inne rodzaje działalności

(a)

Zakłady obróbki wstępnej (operacje takie jak mycie, bielenie, merceryzacja) lub barwienia włókien lub materiałów włókienniczych

zdolność przetwarzania: 10 ton na dobę

10 zatrudnionych

(b)

Zakłady garbowania skór

zdolność produkcyjna: 12 ton wyrobów gotowych na dobę

(c)

Instalacje do obróbki powierzchniowej substancji, przedmiotów lub produktów przy użyciu rozpuszczalników organicznych, w szczególności do zdobienia, nadrukowywania, powlekania, odtłuszczania, impregnacji, gruntowania, malowania, czyszczenia lub nasączania

zużycie rozpuszczalnika: 150 kg na godzinę lub 200 ton na rok

(d)

Instalacje do produkcji węgla (sadzy) lub elektrografitu poprzez spalanie lub grafityzację

*

(e)

Instalacje do budowy i malowania statków lub do usuwania farby ze statków

wydajność dla statków o długości 100 m

Wyjaśnienia:

Kolumna 1 zawiera próg wydajności, o którym mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a).

Gwiazdka (*) wskazuje, że w danym przypadku nie określono progu wydajności (wszystkie zakłady są objęte obowiązkiem sprawozdawczości).

Kolumna 2 zawiera progi zatrudnienia, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera b).

„10 zatrudnionych” oznacza równowartość zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy.

ZAŁĄCZNIK II

ZANIECZYSZCZENIA

| Nr | Numer CAS | Zanieczyszczenie | Wartość progowa dla uwolnień
  (kolumna 1) | Wartość progowa dla transferów zanieczyszczeń poza miejsce powstania
  (kolumna 2) | Wartość progowa dla wytwarzania, przetwarzania lub używania
  (kolumna 3) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| do powietrza
  (kolumna 1a) | do wody
  (kolumna 1b) | do gleby
  (kolumna 1c) |
| kg/rok | kg/rok | kg/rok | kg/rok | kg/rok |
| 1 | 74-82-8 | Metan (CH4) | 100 000 | - | - | - | * |
| 2 | 630-08-0 | Tlenek węgla (CO) | 500 000 | - | - | - | * |
| 3 | 124-38-9 | Dwutlenek węgla (CO2) | 100 milionów | - | - | - | * |
| 4 | | Fluorowęglowodory (HFCs) | 100 | - | - | - | * |
| 5 | 10024-97-2 | Podtlenek azotu (N2O) | 10 000 | - | - | - | * |
| 6 | 7664-41-7 | Amoniak (NH3) | 10 000 | - | - | - | 10 000 |
| 7 | | Niemetanowe lotne związki organiczne (NMVOC) | 100 000 | - | - | - | * |
| 8 | | Tlenki azotu (NOx/NO2) | 100 000 | - | - | - | * |
| 9 | | Perfluorowęglowodory (PFCs) | 100 | - | - | - | * |
| 10 | 2551-62-4 | Sześciofluorek siarki (SF6) | 50 | - | - | - | * |
| 11 | | Tlenki siarki (SOx/SO2) | 150 000 | - | - | - | * |
| 12 | | Całkowity azot | - | 50 000 | 50 000 | 10 000 | 10 000 |
| 13 | | Całkowity fosfor | - | 5 000 | 5 000 | 10 000 | 10 000 |
| 14 | | Wodorochlorofluorowęglowodory (HCFCs) | 1 | - | - | 100 | 10 000 |
| 15 | | Chlorofluorowęglowodory (CFCs) | 1 | - | - | 100 | 10 000 |
| 16 | | Halony | 1 | - | - | 100 | 10 000 |
| 17 | 7440-38-2 | Arsen i jego związki (oznaczone jako As) | 20 | 5 | 5 | 50 | 50 |
| 18 | 7440-43-9 | Kadm i jego związki (oznaczone jako Cd) | 10 | 5 | 5 | 5 | 5 |
| 19 | 7440-47-3 | Chrom i jego związki (oznaczone jako Cr) | 100 | 50 | 50 | 200 | 10 000 |
| 20 | 7440-50-8 | Miedź i jej związki (oznaczone jako Cu) | 100 | 50 | 50 | 500 | 10 000 |
| 21 | 7439-97-6 | Rtęć i jej związki (oznaczone jako Hg) | 10 | 1 | 1 | 5 | 5 |
| 22 | 7440-02-0 | Nikiel i jego związki (oznaczone jako Ni) | 50 | 20 | 20 | 500 | 10 000 |
| 23 | 7439-92-1 | Ołów i jego związki (oznaczone jako Pb) | 200 | 20 | 20 | 50 | 50 |
| 24 | 7440-66-6 | Cynk i jego związki (oznaczone jako Zn) | 200 | 100 | 100 | 1 000 | 10 000 |
| 25 | 15972-60-8 | Alachlor | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 26 | 309-00-2 | Aldryna | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 27 | 1912-24-9 | Atrazyna | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 28 | 57-74-9 | Chlordan | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 29 | 143-50-0 | Chlordekon | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 30 | 470-90-6 | Chlorfenwinfos | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 31 | 85535-84-8 | Chloroalkany, C10-C13 | - | 1 | 1 | 10 | 10 000 |
| 32 | 2921-88-2 | Chloropyrifos | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 33 | 50-29-3 | DDT | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 34 | 107-06-2 | 1,2-dwuchloroetan (EDC) | 1 000 | 10 | 10 | 100 | 10 000 |
| 35 | 75-09-2 | Dwuchlorometan (DCM) | 1 000 | 10 | 10 | 100 | 10 000 |
| 36 | 60-57-1 | Dieldryna | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 37 | 330-54-1 | Diuron | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 38 | 115-29-7 | Endosulfan | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 39 | 72-20-8 | Endryna | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 40 | | Związki halogenoorganiczne (oznaczone jako AOX) | - | 1 000 | 1 000 | 1 000 | 10 000 |
| 41 | 76-44-8 | Heptachlor | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 42 | 118-74-1 | Sześciochlorobenzen (HCB) | 10 | 1 | 1 | 1 | 5 |
| 43 | 87-68-3 | Sześciochlorobutadien (HCBD) | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 44 | 608-73-1 | 1,2,3,4,5,6-sześciochlorocykloheksan (HCH) | 10 | 1 | 1 | 1 | 10 |
| 45 | 58-89-9 | Lindan | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 46 | 2385-85-5 | Mirex | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 47 | | PCDD + PCDF (dioksyny + furany) (oznaczone jako TEQ) | 0,001 | 0,001 | 0,001 | 0,001 | 0,001 |
| 48 | 608-93-5 | Pentachlorobenzen | 1 | 1 | 1 | 5 | 50 |
| 49 | 87-86-5 | Pentachlorofenol (PCP) | 10 | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 50 | 1336-36-3 | Polichlorowane dwufenyle (PCBs) | 0,1 | 0,1 | 0,1 | 1 | 50 |
| 51 | 122-34-9 | Symazyna | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 52 | 127-18-4 | Czterochloroetylen (PER) | 2 000 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 53 | 56-23-5 | Czterochlorometan (TCM) | 100 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 54 | 12002-48-1 | Trichlorobenzeny (TCBs) | 10 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 55 | 71-55-6 | 1,1,1-trichloroetan | 100 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 56 | 79-34-5 | 1,1,2,2-tetrachloroetan | 50 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 57 | 79-01-6 | Trichloroetylen | 2 000 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 58 | 67-66-3 | Trichlorometan | 500 | - | - | 1 000 | 10 000 |
| 59 | 8001-35-2 | Toksafen | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| 60 | 75-01-4 | Chlorek winylu | 1 000 | 10 | 10 | 100 | 10 000 |
| 61 | 120-12-7 | Antracen | 50 | 1 | 1 | 50 | 50 |
| 62 | 71-43-2 | Benzen | 1 000 | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 2 000 (oznaczone jako BTEX) (1) | 10 000 |
| 63 | | Bromowane dwufenyloetery (PBDE) | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 64 | | Nonylphenoletoxylate (NP/NPEs) i substancje pokrewne | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 65 | 100-41-4 | Etylobenzen | - | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 2 000 (oznaczone jako BTEX) (1) | 10 000 |
| 66 | 75-21-8 | Tlenek etylenu | 1 000 | 10 | 10 | 100 | 10 000 |
| 67 | 34123-59-6 | Izoproturon | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 68 | 91-20-3 | Naftalen | 100 | 10 | 10 | 100 | 10 000 |
| 69 | | Związki organiczne cyny (jako całkowita Sn) | - | 50 | 50 | 50 | 10 000 |
| 70 | 117-81-7 | Di-(2-etyloheksylo)ftalan (DEHP) | 10 | 1 | 1 | 100 | 10 000 |
| 71 | 108-95-2 | Fenole (jako całkowity C) | - | 20 | 20 | 200 | 10 000 |
| 72 | | Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAHs) (2) | 50 | 5 | 5 | 50 | 50 |
| 73 | 108-88-3 | Toluen | - | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 2 000 (oznaczone jako BTEX) (1) | 10 000 |
| 74 | | Tributylocyna i jej związki | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 75 | | Trifenylocyna i jej związki | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 76 | | Całkowity węgiel organiczny (TOC) (jako całkowity C lub ChZT3 ) | - | 50 000 | - | - | ** |
| 77 | 1582-09-8 | Trifluralin | - | 1 | 1 | 5 | 10 000 |
| 78 | 1330-20-7 | Ksyleny | - | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 200 (oznaczone jako BTEX) (1) | 2 000 (oznaczone jako BTEX) (1) | 10 000 |
| 79 | | Chlorki (jako całkowity Cl) | - | 2 miliony | 2 miliony | 2 miliony | 10 000 (3) |
| 80 | | Chlor i jego związki nieorganiczne (jako HCl) | 10 000 | - | - | - | 10 000 |
| 81 | 1332-21-4 | Azbest | 1 | 1 | 1 | 10 | 10 000 |
| 82 | | Cyjanki (jako całkowite CN) | - | 50 | 50 | 500 | 10 000 |
| 83 | | Fluorki (jako całkowity F) | - | 2 000 | 2 000 | 10 000 | 10 000 (3) |
| 84 | | Fluor i jego związki nieorganiczne (oznaczane jako HF) | 5 000 | - | - | - | 10 000 |
| 85 | 74-90-8 | Cyjanowodór (HCN) | 200 | - | - | - | 10 000 |
| 86 | | Pył zawieszony (PM10) | 50 000 | - | - | - | * |
| Nadany zanieczyszczeniu numer CAS oznacza precyzyjny identyfikator w serwisie „Chemical Abstracts”.
  Kolumna 1 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a) podpunkty i) oraz iv). W przypadku gdy wartość progowa podana w podkolumnie (powietrze, woda lub gleba) zostanie przekroczona, sprawozdawczość w zakresie uwolnień lub – dla zanieczyszczeń zawartych w ściekach przeznaczonych do oczyszczalni ścieków – w zakresie transferów do elementu środowiska wymienionego w tej podkolumnie wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera a).
  Kolumna 2 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a) podpunkt ii). W przypadku gdy wartość progowa podana w tej kolumnie zostanie przekroczona dla danego zanieczyszczenia, sprawozdawczość w zakresie transferów tego zanieczyszczenia poza miejsce powstania wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera a) podpunkt ii).
  Kolumna 3 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera b). W przypadku gdy wartość progowa podana w tej kolumnie zostanie przekroczona dla danego zanieczyszczenia, sprawozdawczość w zakresie uwolnień i transferów tego zanieczyszczenia poza miejsce powstania wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera b).
  Myślnik (-) wskazuje, że dany parametr nie powoduje obowiązku sprawozdawczości.
  Gwiazdka (*) wskazuje, że dla danego zanieczyszczenia należy stosować wartości progowe dotyczące uwolnień z kolumny (1)(a) zamiast wartości progowych dotyczących wytwarzania, przetwarzania lub używania.
  Podwójna gwiazdka (**) wskazuje, że dla danego zanieczyszczenia należy stosować wartości progowe dotyczące uwolnień z kolumny (1)(b) zamiast wartości progowych dotyczących wytwarzania, przetwarzania lub używania. |

Nr

Numer CAS

Zanieczyszczenie

Wartość progowa dla uwolnień

(kolumna 1)

Wartość progowa dla transferów zanieczyszczeń poza miejsce powstania

(kolumna 2)

Wartość progowa dla wytwarzania, przetwarzania lub używania

(kolumna 3)

do powietrza

(kolumna 1a)

do wody

(kolumna 1b)

do gleby

(kolumna 1c)

kg/rok

kg/rok

kg/rok

kg/rok

kg/rok

1

74-82-8

Metan (CH4)

100 000

-

-

-

*

2

630-08-0

Tlenek węgla (CO)

500 000

-

-

-

*

3

124-38-9

Dwutlenek węgla (CO2)

100 milionów

-

-

-

*

4

Fluorowęglowodory (HFCs)

100

-

-

-

*

5

10024-97-2

Podtlenek azotu (N2O)

10 000

-

-

-

*

6

7664-41-7

Amoniak (NH3)

10 000

-

-

-

10 000

7

Niemetanowe lotne związki organiczne (NMVOC)

100 000

-

-

-

*

8

Tlenki azotu (NOx/NO2)

100 000

-

-

-

*

9

Perfluorowęglowodory (PFCs)

100

-

-

-

*

10

2551-62-4

Sześciofluorek siarki (SF6)

50

-

-

-

*

11

Tlenki siarki (SOx/SO2)

150 000

-

-

-

*

12

Całkowity azot

-

50 000

50 000

10 000

10 000

13

Całkowity fosfor

-

5 000

5 000

10 000

10 000

14

Wodorochlorofluorowęglowodory (HCFCs)

1

-

-

100

10 000

15

Chlorofluorowęglowodory (CFCs)

1

-

-

100

10 000

16

Halony

1

-

-

100

10 000

17

7440-38-2

Arsen i jego związki (oznaczone jako As)

20

5

5

50

50

18

7440-43-9

Kadm i jego związki (oznaczone jako Cd)

10

5

5

5

5

19

7440-47-3

Chrom i jego związki (oznaczone jako Cr)

100

50

50

200

10 000

20

7440-50-8

Miedź i jej związki (oznaczone jako Cu)

100

50

50

500

10 000

21

7439-97-6

Rtęć i jej związki (oznaczone jako Hg)

10

1

1

5

5

22

7440-02-0

Nikiel i jego związki (oznaczone jako Ni)

50

20

20

500

10 000

23

7439-92-1

Ołów i jego związki (oznaczone jako Pb)

200

20

20

50

50

24

7440-66-6

Cynk i jego związki (oznaczone jako Zn)

200

100

100

1 000

10 000

25

15972-60-8

Alachlor

-

1

1

5

10 000

26

309-00-2

Aldryna

1

1

1

1

1

27

1912-24-9

Atrazyna

-

1

1

5

10 000

28

57-74-9

Chlordan

1

1

1

1

1

29

143-50-0

Chlordekon

1

1

1

1

1

30

470-90-6

Chlorfenwinfos

-

1

1

5

10 000

31

85535-84-8

Chloroalkany, C10-C13

-

1

1

10

10 000

32

2921-88-2

Chloropyrifos

-

1

1

5

10 000

33

50-29-3

DDT

1

1

1

1

1

34

107-06-2

1,2-dwuchloroetan (EDC)

1 000

10

10

100

10 000

35

75-09-2

Dwuchlorometan (DCM)

1 000

10

10

100

10 000

36

60-57-1

Dieldryna

1

1

1

1

1

37

330-54-1

Diuron

-

1

1

5

10 000

38

115-29-7

Endosulfan

-

1

1

5

10 000

39

72-20-8

Endryna

1

1

1

1

1

40

Związki halogenoorganiczne (oznaczone jako AOX)

-

1 000

1 000

1 000

10 000

41

76-44-8

Heptachlor

1

1

1

1

1

42

118-74-1

Sześciochlorobenzen (HCB)

10

1

1

1

5

43

87-68-3

Sześciochlorobutadien (HCBD)

-

1

1

5

10 000

44

608-73-1

1,2,3,4,5,6-sześciochlorocykloheksan (HCH)

10

1

1

1

10

45

58-89-9

Lindan

1

1

1

1

1

46

2385-85-5

Mirex

1

1

1

1

1

47

PCDD + PCDF (dioksyny + furany) (oznaczone jako TEQ)

0,001

0,001

0,001

0,001

0,001

48

608-93-5

Pentachlorobenzen

1

1

1

5

50

49

87-86-5

Pentachlorofenol (PCP)

10

1

1

5

10 000

50

1336-36-3

Polichlorowane dwufenyle (PCBs)

0,1

0,1

0,1

1

50

51

122-34-9

Symazyna

-

1

1

5

10 000

52

127-18-4

Czterochloroetylen (PER)

2 000

-

-

1 000

10 000

53

56-23-5

Czterochlorometan (TCM)

100

-

-

1 000

10 000

54

12002-48-1

Trichlorobenzeny (TCBs)

10

-

-

1 000

10 000

55

71-55-6

1,1,1-trichloroetan

100

-

-

1 000

10 000

56

79-34-5

1,1,2,2-tetrachloroetan

50

-

-

1 000

10 000

57

79-01-6

Trichloroetylen

2 000

-

-

1 000

10 000

58

67-66-3

Trichlorometan

500

-

-

1 000

10 000

59

8001-35-2

Toksafen

1

1

1

1

1

60

75-01-4

Chlorek winylu

1 000

10

10

100

10 000

61

120-12-7

Antracen

50

1

1

50

50

62

71-43-2

Benzen

1 000

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

63

Bromowane dwufenyloetery (PBDE)

-

1

1

5

10 000

64

Nonylphenoletoxylate (NP/NPEs) i substancje pokrewne

-

1

1

5

10 000

65

100-41-4

Etylobenzen

-

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

66

75-21-8

Tlenek etylenu

1 000

10

10

100

10 000

67

34123-59-6

Izoproturon

-

1

1

5

10 000

68

91-20-3

Naftalen

100

10

10

100

10 000

69

Związki organiczne cyny (jako całkowita Sn)

-

50

50

50

10 000

70

117-81-7

Di-(2-etyloheksylo)ftalan (DEHP)

10

1

1

100

10 000

71

108-95-2

Fenole (jako całkowity C)

-

20

20

200

10 000

72

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAHs) (2)

50

5

5

50

50

73

108-88-3

Toluen

-

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

74

Tributylocyna i jej związki

-

1

1

5

10 000

75

Trifenylocyna i jej związki

-

1

1

5

10 000

76

Całkowity węgiel organiczny (TOC) (jako całkowity C lub ChZT3 )

-

50 000

-

-

**

77

1582-09-8

Trifluralin

-

1

1

5

10 000

78

1330-20-7

Ksyleny

-

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

200 (oznaczone jako BTEX) (1)

2 000 (oznaczone jako BTEX) (1)

10 000

79

Chlorki (jako całkowity Cl)

-

2 miliony

2 miliony

2 miliony

10 000 (3)

80

Chlor i jego związki nieorganiczne (jako HCl)

10 000

-

-

-

10 000

81

1332-21-4

Azbest

1

1

1

10

10 000

82

Cyjanki (jako całkowite CN)

-

50

50

500

10 000

83

Fluorki (jako całkowity F)

-

2 000

2 000

10 000

10 000 (3)

84

Fluor i jego związki nieorganiczne (oznaczane jako HF)

5 000

-

-

-

10 000

85

74-90-8

Cyjanowodór (HCN)

200

-

-

-

10 000

86

Pył zawieszony (PM10)

50 000

-

-

-

*

Nadany zanieczyszczeniu numer CAS oznacza precyzyjny identyfikator w serwisie „Chemical Abstracts”.

Kolumna 1 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a) podpunkty i) oraz iv). W przypadku gdy wartość progowa podana w podkolumnie (powietrze, woda lub gleba) zostanie przekroczona, sprawozdawczość w zakresie uwolnień lub – dla zanieczyszczeń zawartych w ściekach przeznaczonych do oczyszczalni ścieków – w zakresie transferów do elementu środowiska wymienionego w tej podkolumnie wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera a).

Kolumna 2 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera a) podpunkt ii). W przypadku gdy wartość progowa podana w tej kolumnie zostanie przekroczona dla danego zanieczyszczenia, sprawozdawczość w zakresie transferów tego zanieczyszczenia poza miejsce powstania wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera a) podpunkt ii).

Kolumna 3 zawiera wartości progowe, o których mowa w artykule 7 ustęp 1 litera b). W przypadku gdy wartość progowa podana w tej kolumnie zostanie przekroczona dla danego zanieczyszczenia, sprawozdawczość w zakresie uwolnień i transferów tego zanieczyszczenia poza miejsce powstania wymagana jest w stosunku do danego zakładu, w odniesieniu tych Stron, które opowiedziały się za systemem sprawozdawczości zgodnie z artykułem 7 ustęp 1 litera b).

Myślnik (-) wskazuje, że dany parametr nie powoduje obowiązku sprawozdawczości.

Gwiazdka (*) wskazuje, że dla danego zanieczyszczenia należy stosować wartości progowe dotyczące uwolnień z kolumny (1)(a) zamiast wartości progowych dotyczących wytwarzania, przetwarzania lub używania.

Podwójna gwiazdka (**) wskazuje, że dla danego zanieczyszczenia należy stosować wartości progowe dotyczące uwolnień z kolumny (1)(b) zamiast wartości progowych dotyczących wytwarzania, przetwarzania lub używania.

ZAŁĄCZNIK III

CZĘŚĆ A

PROCESY UNIESZKODLIWIANIA ODPADÓW („D”)

| — | Składowanie na powierzchni ziemi (np. na składowiskach) |
| --- | --- |

—

Składowanie na powierzchni ziemi (np. na składowiskach)

| — | Obróbka w glebie i ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi) |
| --- | --- |

—

Obróbka w glebie i ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie i ziemi)

| — | Składowanie przez głębokie zatłaczanie (np. wtryskiwanie odpadów, które można pompować do szybów, wysadów solnych lub naturalnie powstałych składnic) |
| --- | --- |

—

Składowanie przez głębokie zatłaczanie (np. wtryskiwanie odpadów, które można pompować do szybów, wysadów solnych lub naturalnie powstałych składnic)

| — | Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów płynnych lub szlamów na poletkach osadowych lub lagunach) |
| --- | --- |

—

Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów płynnych lub szlamów na poletkach osadowych lub lagunach)

| — | Specjalne procesy składowania (np. umieszczanie w uszczelnionych komórkach zamkniętych i odizolowanych wzajemnie od siebie i od środowiska) |
| --- | --- |

—

Specjalne procesy składowania (np. umieszczanie w uszczelnionych komórkach zamkniętych i odizolowanych wzajemnie od siebie i od środowiska)

| — | Uwalnianie do zbiorników wodnych z wyjątkiem mórz/oceanów |
| --- | --- |

—

Uwalnianie do zbiorników wodnych z wyjątkiem mórz/oceanów

| — | Uwalnianie do mórz/oceanów, w tym lokowanie na dnie mórz |
| --- | --- |

—

Uwalnianie do mórz/oceanów, w tym lokowanie na dnie mórz

| — | Obróbka biologiczna niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają związki lub mieszaniny usuwane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Obróbka biologiczna niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają związki lub mieszaniny usuwane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

| — | Obróbka fizykochemiczna niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają związki lub mieszaniny usuwane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części (np. parowanie, suszenie, kalcynacja, neutralizowanie, strącanie) |
| --- | --- |

—

Obróbka fizykochemiczna niewymieniona w innym punkcie niniejszego załącznika, w wyniku której powstają związki lub mieszaniny usuwane za pomocą któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części (np. parowanie, suszenie, kalcynacja, neutralizowanie, strącanie)

| — | Spalanie na powierzchni ziemi |
| --- | --- |

—

Spalanie na powierzchni ziemi

| — | Spalanie na morzu |
| --- | --- |

—

Spalanie na morzu

| — | Stałe składowanie (np. lokowanie w pojemnikach w kopalni) |
| --- | --- |

—

Stałe składowanie (np. lokowanie w pojemnikach w kopalni)

| — | Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

| — | Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

| — | Magazynowanie w czasie któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Magazynowanie w czasie któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

CZĘŚĆ B

PROCESY ODZYSKU ODPADÓW („R”)

| — | Wykorzystanie jako paliwa (innego niż w drodze bezpośredniego spalania) lub innego środka wytwarzania energii |
| --- | --- |

—

Wykorzystanie jako paliwa (innego niż w drodze bezpośredniego spalania) lub innego środka wytwarzania energii

| — | Recykling/odzysk rozpuszczalników |
| --- | --- |

—

Recykling/odzysk rozpuszczalników

| — | Recykling/odzysk substancji organicznych, które nie są używane jako rozpuszczalniki |
| --- | --- |

—

Recykling/odzysk substancji organicznych, które nie są używane jako rozpuszczalniki

| — | Recykling/odzysk metali i związków metali |
| --- | --- |

—

Recykling/odzysk metali i związków metali

| — | Recykling/odzysk innych materiałów nieorganicznych |
| --- | --- |

—

Recykling/odzysk innych materiałów nieorganicznych

| — | Regeneracja kwasów lub zasad |
| --- | --- |

—

Regeneracja kwasów lub zasad

| — | Odzyskiwanie składników stosowanych do usuwania zanieczyszczeń |
| --- | --- |

—

Odzyskiwanie składników stosowanych do usuwania zanieczyszczeń

| — | Odzyskiwanie składników z katalizatorów |
| --- | --- |

—

Odzyskiwanie składników z katalizatorów

| — | Powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju |
| --- | --- |

—

Powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju

| — | Rozprowadzenie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ekologicznego ulepszania gleby |
| --- | --- |

—

Rozprowadzenie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ekologicznego ulepszania gleby

| — | Wykorzystanie pozostałości otrzymanych w wyniku któregokolwiek z działań wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Wykorzystanie pozostałości otrzymanych w wyniku któregokolwiek z działań wymienionych w niniejszej części

| — | Wymiana odpadów w celu poddania któremukolwiek z działań wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Wymiana odpadów w celu poddania któremukolwiek z działań wymienionych w niniejszej części

| — | Magazynowanie odpadów przeznaczonych do wykorzystania przy użyciu któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części |
| --- | --- |

—

Magazynowanie odpadów przeznaczonych do wykorzystania przy użyciu któregokolwiek z procesów wymienionych w niniejszej części

ZAŁĄCZNIK IV

ARBITRAŻ

| 1. | W przypadku poddania sporu arbitrażowi zgodnie z artykułem 23 ustęp 2 niniejszego Protokołu, strona lub strony powiadamiają drugą stronę lub strony przy pomocy środków dyplomatycznych, jak również sekretariat o przedmiocie arbitrażu, wskazując w szczególności artykuły niniejszego Protokołu, których interpretacja lub zastosowanie jest przedmiotem sporu. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim stronom niniejszego Protokołu. |
| --- | --- |

1.

W przypadku poddania sporu arbitrażowi zgodnie z artykułem 23 ustęp 2 niniejszego Protokołu, strona lub strony powiadamiają drugą stronę lub strony przy pomocy środków dyplomatycznych, jak również sekretariat o przedmiocie arbitrażu, wskazując w szczególności artykuły niniejszego Protokołu, których interpretacja lub zastosowanie jest przedmiotem sporu. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim stronom niniejszego Protokołu.

| 2. | Trybunał arbitrażowy składa się z trzech członków. Zarówno strona lub strony skarżące, jak i przeciwna strona lub strony sporu wyznaczają po jednym arbitrze, a dwóch wyznaczonych w ten sposób arbitrów wyznacza wspólnie trzeciego arbitra, który jest przewodniczącym trybunału arbitrażowego. Przewodniczący trybunału arbitrażowego nie może być obywatelem żadnej ze stron sporu, mieć stałego miejsca pobytu na terytorium żadnej z tych stron, być zatrudnionym przez którąś ze stron ani być związanym w żadnym charakterze ze sporną sprawą. |
| --- | --- |

2.

Trybunał arbitrażowy składa się z trzech członków. Zarówno strona lub strony skarżące, jak i przeciwna strona lub strony sporu wyznaczają po jednym arbitrze, a dwóch wyznaczonych w ten sposób arbitrów wyznacza wspólnie trzeciego arbitra, który jest przewodniczącym trybunału arbitrażowego. Przewodniczący trybunału arbitrażowego nie może być obywatelem żadnej ze stron sporu, mieć stałego miejsca pobytu na terytorium żadnej z tych stron, być zatrudnionym przez którąś ze stron ani być związanym w żadnym charakterze ze sporną sprawą.

| 3. | Jeżeli przewodniczący trybunału arbitrażowego nie został wyznaczony w terminie dwóch miesięcy od wyznaczenia drugiego arbitra, Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej, na prośbę jednej ze stron sporu, wyznacza przewodniczącego w terminie następnych dwóch miesięcy. |
| --- | --- |

3.

Jeżeli przewodniczący trybunału arbitrażowego nie został wyznaczony w terminie dwóch miesięcy od wyznaczenia drugiego arbitra, Sekretarz Wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej, na prośbę jednej ze stron sporu, wyznacza przewodniczącego w terminie następnych dwóch miesięcy.

| 4. | Jeżeli jedna ze stron sporu nie wyznaczy arbitra w terminie dwóch miesięcy od zawiadomienia, o którym mowa w ustępie 1, druga strona może poinformować o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który wyznaczy przewodniczącego trybunału arbitrażowego w terminie następnych dwóch miesięcy. Po otrzymaniu nominacji przewodniczący trybunału arbitrażowego zwraca się do strony, która nie wyznaczyła arbitra, z wnioskiem o jego wyznaczenie w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli strona nie uczyni tego w wyznaczonym okresie, przewodniczący informuje o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który dokonuje tej nominacji w terminie kolejnych dwóch miesięcy. |
| --- | --- |

4.

Jeżeli jedna ze stron sporu nie wyznaczy arbitra w terminie dwóch miesięcy od zawiadomienia, o którym mowa w ustępie 1, druga strona może poinformować o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który wyznaczy przewodniczącego trybunału arbitrażowego w terminie następnych dwóch miesięcy. Po otrzymaniu nominacji przewodniczący trybunału arbitrażowego zwraca się do strony, która nie wyznaczyła arbitra, z wnioskiem o jego wyznaczenie w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli strona nie uczyni tego w wyznaczonym okresie, przewodniczący informuje o tym Sekretarza Wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej, który dokonuje tej nominacji w terminie kolejnych dwóch miesięcy.

| 5. | Trybunał arbitrażowy wydaje decyzje zgodnie z prawem międzynarodowym oraz z postanowieniami niniejszego Protokołu. |
| --- | --- |

5.

Trybunał arbitrażowy wydaje decyzje zgodnie z prawem międzynarodowym oraz z postanowieniami niniejszego Protokołu.

| 6. | Każdy trybunał arbitrażowy ustanowiony na mocy postanowień zawartych w niniejszym załączniku formułuje własne przepisy proceduralne. |
| --- | --- |

6.

Każdy trybunał arbitrażowy ustanowiony na mocy postanowień zawartych w niniejszym załączniku formułuje własne przepisy proceduralne.

| 7. | Decyzje trybunału arbitrażowego, dotyczące zarówno spraw proceduralnych, jak i materialnych, są podejmowane większością głosów jego członków. |
| --- | --- |

7.

Decyzje trybunału arbitrażowego, dotyczące zarówno spraw proceduralnych, jak i materialnych, są podejmowane większością głosów jego członków.

| 8. | Trybunał może zastosować wszelkie odpowiednie środki dla ustalenia faktów. |
| --- | --- |

8.

Trybunał może zastosować wszelkie odpowiednie środki dla ustalenia faktów.

| 9. | Strony sporu ułatwiają pracę trybunału arbitrażowego oraz, wykorzystując wszelkie środki, którymi dysponują, w szczególności:






  a) | dostarczają wszelkich stosownych dokumentów, urządzeń i informacji; oraz |
| --- | --- | --- |

9.

Strony sporu ułatwiają pracę trybunału arbitrażowego oraz, wykorzystując wszelkie środki, którymi dysponują, w szczególności:

a)

dostarczają wszelkich stosownych dokumentów, urządzeń i informacji; oraz

| b) | umożliwiają, w razie potrzeby, powoływanie świadków lub ekspertów oraz uzyskiwanie ich dowodów. |
| --- | --- |

b)

umożliwiają, w razie potrzeby, powoływanie świadków lub ekspertów oraz uzyskiwanie ich dowodów.

| 10. | Strony i arbitrzy są zobowiązani przestrzegać poufnego charakteru każdej informacji, którą otrzymują poufnie w czasie procedury trybunału arbitrażowego. |
| --- | --- |

10.

Strony i arbitrzy są zobowiązani przestrzegać poufnego charakteru każdej informacji, którą otrzymują poufnie w czasie procedury trybunału arbitrażowego.

| 11. | Trybunał arbitrażowy może, na wniosek jednej ze Stron, zalecić przejściowe środki ochrony. |
| --- | --- |

11.

Trybunał arbitrażowy może, na wniosek jednej ze Stron, zalecić przejściowe środki ochrony.

| 12. | Jeżeli jedna ze stron sporu nie stawia się przed trybunałem arbitrażowym lub nie podejmuje obrony w sprawie, druga strona może zażądać, aby trybunał arbitrażowy kontynuował postępowanie i przedstawił decyzję końcową. Nieobecność strony lub niepodjęcie przez stronę obrony w sprawie nie stanowi przeszkody dla procesu. Trybunał arbitrażowy przed przedstawieniem decyzji końcowej musi upewnić się, że skarga jest właściwie uzasadniona w świetle faktów i prawa. |
| --- | --- |

12.

Jeżeli jedna ze stron sporu nie stawia się przed trybunałem arbitrażowym lub nie podejmuje obrony w sprawie, druga strona może zażądać, aby trybunał arbitrażowy kontynuował postępowanie i przedstawił decyzję końcową. Nieobecność strony lub niepodjęcie przez stronę obrony w sprawie nie stanowi przeszkody dla procesu. Trybunał arbitrażowy przed przedstawieniem decyzji końcowej musi upewnić się, że skarga jest właściwie uzasadniona w świetle faktów i prawa.

| 13. | Trybunał arbitrażowy może wysłuchać i uznać wzajemne roszczenia przeciwne pochodzące bezpośrednio z przedmiotu sporu. |
| --- | --- |

13.

Trybunał arbitrażowy może wysłuchać i uznać wzajemne roszczenia przeciwne pochodzące bezpośrednio z przedmiotu sporu.

| 14. | Wydatki trybunału arbitrażowego, w tym wynagrodzenie jego członków, ponoszą strony sporu w równych częściach, jeżeli Trybunał nie określi tego inaczej z powodu szczególnych okoliczności sprawy. Trybunał prowadzi spis wszystkich wydatków i sporządza dla stron na ten temat komunikat końcowy. |
| --- | --- |

14.

Wydatki trybunału arbitrażowego, w tym wynagrodzenie jego członków, ponoszą strony sporu w równych częściach, jeżeli Trybunał nie określi tego inaczej z powodu szczególnych okoliczności sprawy. Trybunał prowadzi spis wszystkich wydatków i sporządza dla stron na ten temat komunikat końcowy.

| 15. | Każda ze Stron niniejszego Protokołu mająca interes prawny dotyczący przedmiotu sporu, i której może dotyczyć decyzja w danej sprawie, może za zgodą trybunału interweniować w postępowaniu. |
| --- | --- |

15.

Każda ze Stron niniejszego Protokołu mająca interes prawny dotyczący przedmiotu sporu, i której może dotyczyć decyzja w danej sprawie, może za zgodą trybunału interweniować w postępowaniu.

| 16. | Trybunał arbitrażowy wydaje wyrok w terminie pięciu miesięcy od daty powołania, chyba że uzna za konieczne przedłużenie terminu na okres nieprzekraczający kolejnych pięciu miesięcy. |
| --- | --- |

16.

Trybunał arbitrażowy wydaje wyrok w terminie pięciu miesięcy od daty powołania, chyba że uzna za konieczne przedłużenie terminu na okres nieprzekraczający kolejnych pięciu miesięcy.

| 17. | Wyrok trybunału arbitrażowego podlega uzasadnieniu. Wyrok jest ostateczny i wiążący dla wszystkich stron sporu. Trybunał arbitrażowy przekazuje wyrok Stronom sporu oraz sekretariatowi. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim Stronom niniejszego Protokołu. |
| --- | --- |

17.

Wyrok trybunału arbitrażowego podlega uzasadnieniu. Wyrok jest ostateczny i wiążący dla wszystkich stron sporu. Trybunał arbitrażowy przekazuje wyrok Stronom sporu oraz sekretariatowi. Sekretariat przekazuje otrzymaną informację wszystkim Stronom niniejszego Protokołu.

| 18. | Każdy spór, który może powstać między stronami, dotyczący interpretacji lub wykonania wyroku końcowego, może być przedłożony przez każdą z tych stron trybunałowi arbitrażowemu, który wydał decyzję, lub, jeżeli trybunał nie może zostać zwołany, innemu trybunałowi utworzonemu w tym celu w ten sam sposób, w jaki został powołany pierwszy trybunał. |
| --- | --- |

18.

Każdy spór, który może powstać między stronami, dotyczący interpretacji lub wykonania wyroku końcowego, może być przedłożony przez każdą z tych stron trybunałowi arbitrażowemu, który wydał decyzję, lub, jeżeli trybunał nie może zostać zwołany, innemu trybunałowi utworzonemu w tym celu w ten sam sposób, w jaki został powołany pierwszy trybunał.

---

(1)  O pojedynczym zanieczyszczeniu należy sprawozdawać w przypadku, gdy przekroczona została wartość progowa dla BTEX (suma parametrów benzenu, tulenu, etylobenzenu, ksylenu).

1

(2)  Policykliczne węglowodory aromatyczne (PAHs) należy mierzyć jako benzo(a)piren (50-32-8), benzo(b)fluoranthene (205-99-2), benzo(k)fluoranthene (207-08-9), indeno(1,2,3-cd)pyren (193-39-5) (zaczerpnięte z Protokołu w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości).

2

(3)  Jako związki nieorganiczne.

3

---

ZAŁĄCZNIK B

Deklaracja Wspólnoty Europejskiej zgodnie z artykułem 26 ustęp 4 Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

Wspólnota Europejska oświadcza, że zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, w szczególności jego artykuł 175 ustęp 1, posiada kompetencje do zawierania umów międzynarodowych oraz wykonywania zobowiązań z nich wynikających, które przyczyniają się do osiągnięcia następujących celów:

| — | zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, |
| --- | --- |

—

zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego,

| — | ochrony zdrowia ludzkiego, |
| --- | --- |

—

ochrony zdrowia ludzkiego,

| — | ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych, |
| --- | --- |

—

ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych,

| — | wspierania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

—

wspierania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego.

Rejestry uwalniania i transferu zanieczyszczeń stanowią odpowiednie narzędzia służące zachęcaniu do poprawy wyników osiąganych w zakresie ochrony środowiska naturalnego, udostępnianiu społeczeństwu informacji na temat uwolnionych zanieczyszczeń i służące właściwym organom do analizowania tendencji, przedstawiania postępu w zmniejszaniu poziomu zanieczyszczeń, wspierania monitorowania zgodności oraz oceniania postępów, przyczyniając się tym samym do osiągnięcia powyższych celów.

Ponadto Wspólnota Europejska oświadcza, że przyjęła już przepisy prawne, wiążące jej Państwa Członkowskie, obejmujące swoim zakresem sprawy regulowane niniejszym Protokołem, oraz przekaże i uaktualni, stosownie, wykaz tych przepisów prawnych zgodnie z art. 26 ust. 4.

Wspólnota Europejska jest odpowiedzialna za wykonanie tych zobowiązań wynikających z Protokołu, które są objęte obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego.

Wykonywanie przez Wspólnotę jej kompetencji podlega z definicji stałemu rozwojowi.

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/80 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/80

---

DECYZJA RADY

z dnia 23 stycznia 2006 r.

umożliwiająca krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa, jak również Rosji korzystanie z Programu Pomocy Technicznej i Wymiany Informacji (TAIEX)

(2006/62/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dziedzinie pomocy przedakcesyjnej pośrednie zarządzanie scentralizowane okazało się w przeszłości cennym narzędziem, szczególnie w zakresie działań Biura Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX). |
| --- | --- |

(1)

W dziedzinie pomocy przedakcesyjnej pośrednie zarządzanie scentralizowane okazało się w przeszłości cennym narzędziem, szczególnie w zakresie działań Biura Wymiany Informacji o Pomocy Technicznej (TAIEX).

| (2) | Celem europejskiej polityki sąsiedztwa (ENP), jak określono w dokumencie strategicznym Komisji przyjętym w maju 2004 r., jest wspólne korzystanie z krajami sąsiadującymi z rozszerzenia Unii Europejskiej w 2004 r. oraz wykorzystanie niektórych instrumentów i doświadczenia zdobytego w procesie rozszerzenia do zbliżenia krajów partnerskich do UE, dążąc do stopniowej integracji gospodarczej i pogłębienia integracji politycznej. Państwa w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa powinny mieć więc możliwość korzystania z TAIEX. |
| --- | --- |

(2)

Celem europejskiej polityki sąsiedztwa (ENP), jak określono w dokumencie strategicznym Komisji przyjętym w maju 2004 r., jest wspólne korzystanie z krajami sąsiadującymi z rozszerzenia Unii Europejskiej w 2004 r. oraz wykorzystanie niektórych instrumentów i doświadczenia zdobytego w procesie rozszerzenia do zbliżenia krajów partnerskich do UE, dążąc do stopniowej integracji gospodarczej i pogłębienia integracji politycznej. Państwa w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa powinny mieć więc możliwość korzystania z TAIEX.

| (3) | Na piętnastym szczycie UE–Rosja, który odbył się dnia 10 maja 2005 r., UE i Rosja przyjęły „mapy drogowe” dotyczące stworzenia czterech wspólnych obszarów, określające podobne do ENP cele, to znaczy wzmocnienie współpracy i dążenie do zbliżenia przepisów i ustawodawstw do wyższych standardów. |
| --- | --- |

(3)

Na piętnastym szczycie UE–Rosja, który odbył się dnia 10 maja 2005 r., UE i Rosja przyjęły „mapy drogowe” dotyczące stworzenia czterech wspólnych obszarów, określające podobne do ENP cele, to znaczy wzmocnienie współpracy i dążenie do zbliżenia przepisów i ustawodawstw do wyższych standardów.

| (4) | Rosja będzie uprawniona do korzystania z funduszy w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI). |
| --- | --- |

(4)

Rosja będzie uprawniona do korzystania z funduszy w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI).

| (5) | Artykuł 54 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) („rozporządzenie finansowe”) pozwala na wykonanie budżetu Wspólnoty poprzez pośrednie zarządzanie scentralizowane i określa szczególne warunki dotyczące wykonania budżetu, pod warunkiem że uprawnia do tego akt podstawowy danego programu. |
| --- | --- |

(5)

Artykuł 54 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) („rozporządzenie finansowe”) pozwala na wykonanie budżetu Wspólnoty poprzez pośrednie zarządzanie scentralizowane i określa szczególne warunki dotyczące wykonania budżetu, pod warunkiem że uprawnia do tego akt podstawowy danego programu.

| (6) | Niezbędne jest zharmonizowane wdrożenie pomocy poprzez TAIEX. Niniejsza decyzja powinna wobec tego stosować takie samo podejście jak rozporządzenie Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla niektórych krajów Europy Środkowej i Wschodniej (3) (Phare), rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (4) (CARDS) oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 2500/2001 z dnia 17 grudnia 2001 r. dotyczące przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji (5). |
| --- | --- |

(6)

Niezbędne jest zharmonizowane wdrożenie pomocy poprzez TAIEX. Niniejsza decyzja powinna wobec tego stosować takie samo podejście jak rozporządzenie Rady (EWG) nr 3906/89 z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie pomocy gospodarczej dla niektórych krajów Europy Środkowej i Wschodniej (3) (Phare), rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (4) (CARDS) oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 2500/2001 z dnia 17 grudnia 2001 r. dotyczące przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji (5).

| (7) | Część działań określonych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 99/2000 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczącym świadczenia pomocy dla państw partnerskich w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (6) wchodzi w zakres Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej („Traktat Euratom”). Aspekty te nie są objęte niniejszą decyzją, |
| --- | --- |

(7)

Część działań określonych w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 99/2000 z dnia 29 grudnia 1999 r. dotyczącym świadczenia pomocy dla państw partnerskich w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (6) wchodzi w zakres Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej („Traktat Euratom”). Aspekty te nie są objęte niniejszą decyzją,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Celem niniejszej decyzji jest umożliwienie krajom objętym europejską polityką sąsiedztwa oraz Rosji, w szczególności tym wdrażającym plany działania lub „mapy drogowe”, korzystanie z pomocy poprzez TAIEX, który dostarczy ukierunkowaną pomoc techniczną, zapewniającą krajom partnerskim wsparcie w interpretacji i opracowywaniu prawodawstwa związanego z planami działania oraz w zakresie wdrażania i egzekwowania.

Artykuł 2

W celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1488/96 z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie środków finansowych i technicznych (MEDA) towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa Eurośródziemnomorskiego (7) i rozporządzenia (WE, Euratom) nr 99/2000 Komisja może, zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia finansowego, podjąć decyzję o powierzeniu zadań władzy publicznej, w szczególności zadań związanych z wykonaniem budżetu wynikających z takiej decyzji, organowi wdrażającemu program TAIEX realizowany zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3906/89, rozporządzeniem (WE) nr 2666/2000 oraz rozporządzeniem (WE) nr 2500/2001.

Artykuł 3

Niniejszej decyzji nie stosuje się do tych części działań wdrażanych w ramach rozporządzenia (WE, Euratom) nr 99/2000, które wchodzą w zakres Traktatu Euratom.

Artykuł 4

Działania, do których uprawnia niniejsza decyzja, są finansowane z linii budżetowej 19 06 01 Pomoc dla krajów partnerskich w Europie Wschodniej i w Azji Środkowej, związanej z nią linii budżetowej na koszty administracyjne 19 01 04 07, linii budżetowej 19 08 02 01 MEDA (działania towarzyszące reformom struktury gospodarczej i społecznej śródziemnomorskich krajów trzecich) oraz związanej z nią linii budżetowej na koszty administracyjne 19 01 04 06.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

W imieniu Rady

J. PRÖLL

Przewodniczący

---

(1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

1

(2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

2

(3)  Dz.U. L 375 z 23.12.1989, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2257/2004 (Dz.U. L 389 z 30.12.2004, str. 1).

3

(4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

4

(5)  Dz.U. L 342 z 27.12.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005.

5

(6)  Dz.U. L 12 z 18.1.2000, str. 1.

6

(7)  Dz.U. L 189 z 30.7.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005.

7

---

Komisja

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/82 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/82

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 26 listopada 2003 r.

dotycząca programu pomocy, który zamierzają wprowadzić Włochy, region Piemont, na rzecz ograniczenia zanieczyszczenia powietrza na jego terytorium

(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3520)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/63/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (1),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wyżej wymienionymi artykułami,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

| (1) | W piśmie z dnia 16 grudnia 2002 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 18 grudnia 2002 r. (A/39321) oraz piśmie z dnia 20 grudnia 2002 r., zarejestrowanym dnia 31 grudnia 2002 r. (A/39483), władze włoskie zgłosiły, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE, program pomocy regionu Piemont, dotyczący rozbudowy sieci stacji dystrybucji gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych. |
| --- | --- |

(1)

W piśmie z dnia 16 grudnia 2002 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 18 grudnia 2002 r. (A/39321) oraz piśmie z dnia 20 grudnia 2002 r., zarejestrowanym dnia 31 grudnia 2002 r. (A/39483), władze włoskie zgłosiły, zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu WE, program pomocy regionu Piemont, dotyczący rozbudowy sieci stacji dystrybucji gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych.

| (2) | W piśmie D/50722 z dnia 3 lutego 2003 r. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje w zakresie zgłoszonego programu pomocy. |
| --- | --- |

(2)

W piśmie D/50722 z dnia 3 lutego 2003 r. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje w zakresie zgłoszonego programu pomocy.

| (3) | Władze włoskie przekazały informacje uzupełniające w piśmie A/32278, z dnia 25 marca 2003 r., zarejestrowanym w dniu 28 marca 2003 r. |
| --- | --- |

(3)

Władze włoskie przekazały informacje uzupełniające w piśmie A/32278, z dnia 25 marca 2003 r., zarejestrowanym w dniu 28 marca 2003 r.

| (4) | W piśmie SG(2003) D/229965 z dnia 28 maja 2003 r. Komisja poinformowała Włochy, iż podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w związku z proponowanym programem pomocy. |
| --- | --- |

(4)

W piśmie SG(2003) D/229965 z dnia 28 maja 2003 r. Komisja poinformowała Włochy, iż podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w związku z proponowanym programem pomocy.

| (5) | Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie (jednego miesiąca), zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. |
| --- | --- |

(5)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (2). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie (jednego miesiąca), zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999.

| (6) | Komisja otrzymała uwagi stron trzecich w dniu 29 sierpnia 2003 r. (Bundesverband der deutschen Gas- und Wasserwirtschaft e. V., BGW, Niemcy), w dniu 1 września 2003 r. (Bundesministerium der Finanzen, Niemcy), w dniu 2 września 2003 r. (OMV Erdgas, Austria). |
| --- | --- |

(6)

Komisja otrzymała uwagi stron trzecich w dniu 29 sierpnia 2003 r. (Bundesverband der deutschen Gas- und Wasserwirtschaft e. V., BGW, Niemcy), w dniu 1 września 2003 r. (Bundesministerium der Finanzen, Niemcy), w dniu 2 września 2003 r. (OMV Erdgas, Austria).

| (7) | Oficjalna odpowiedź Włoch – po dwukrotnym zwróceniu się władz włoskich w dniach 10 lipca i 5 sierpnia 2003 r. o przedłużenie terminu wyznaczonego na odpowiedź i po udzieleniu przez Komisję zgody na to przedłużenie w dniu 7 sierpnia 2003 r. – została przekazana w piśmie z dnia 10 października 2003 r. (A/37006). |
| --- | --- |

(7)

Oficjalna odpowiedź Włoch – po dwukrotnym zwróceniu się władz włoskich w dniach 10 lipca i 5 sierpnia 2003 r. o przedłużenie terminu wyznaczonego na odpowiedź i po udzieleniu przez Komisję zgody na to przedłużenie w dniu 7 sierpnia 2003 r. – została przekazana w piśmie z dnia 10 października 2003 r. (A/37006).

2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS PROGRAMU POMOCY

2.1.   Podstawa prawna i cel programu pomocy

| (8) | Zgłoszona pomoc opiera się na przepisach następujących aktów prawnych:






  A. | Ustawodawstwo podstawowe






  — | Decyzja Zarządu Regionu (DGR) nr 67-7675 z dnia 11 listopada 2002 r.„Program rozbudowy sieci sprzedaży gazu ziemnego stosowanego jako paliwa dla pojazdów samochodowych. Przeniesienie do gmin środków na dofinansowanie przedsiębiorstw zamierzających zrealizować inwestycje w stacje dystrybucji gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych. Określenie terminów składania wniosków oraz kryteria ich oceny”; |
| --- | --- | --- | --- |

(8)

Zgłoszona pomoc opiera się na przepisach następujących aktów prawnych:

A.

Ustawodawstwo podstawowe

—

Decyzja Zarządu Regionu (DGR) nr 67-7675 z dnia 11 listopada 2002 r.„Program rozbudowy sieci sprzedaży gazu ziemnego stosowanego jako paliwa dla pojazdów samochodowych. Przeniesienie do gmin środków na dofinansowanie przedsiębiorstw zamierzających zrealizować inwestycje w stacje dystrybucji gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych. Określenie terminów składania wniosków oraz kryteria ich oceny”;

| B. | Ustawodawstwo dodatkowe






  — | Ustawa nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r.„Nowe działania w zakresie ochrony środowiska”, |
| --- | --- | --- |

B.

Ustawodawstwo dodatkowe

—

Ustawa nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r.„Nowe działania w zakresie ochrony środowiska”,

| — | Dekret ministerialny z dnia 22 grudnia 2000 r.„Określenie krajowej sieci gazociągów na podstawie art. 9 dekretu z mocą ustawy nr 164 z dnia 23 maja 2000 r.”, |
| --- | --- |

—

Dekret ministerialny z dnia 22 grudnia 2000 r.„Określenie krajowej sieci gazociągów na podstawie art. 9 dekretu z mocą ustawy nr 164 z dnia 23 maja 2000 r.”,

| — | Dekret ministerialny nr 256 z dnia 17 lipca 1998 r.„Rozporządzenie wprowadzające przepisy w zakresie ulg dla pojazdów zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym (LPG)”, |
| --- | --- |

—

Dekret ministerialny nr 256 z dnia 17 lipca 1998 r.„Rozporządzenie wprowadzające przepisy w zakresie ulg dla pojazdów zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym (LPG)”,

| — | Dekret ministerialny z dnia 28 maja 1999 r.„Udzielanie przez Kasę Depozytów i Pożyczek kredytów dla jednostek samorządu terytorialnego na finansowanie działań w zakresie ochrony środowiska, o których mowa w ustawie nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r.”, |
| --- | --- |

—

Dekret ministerialny z dnia 28 maja 1999 r.„Udzielanie przez Kasę Depozytów i Pożyczek kredytów dla jednostek samorządu terytorialnego na finansowanie działań w zakresie ochrony środowiska, o których mowa w ustawie nr 426 z dnia 9 grudnia 1998 r.”,

| — | Dekret ministerialny z dnia 5 kwietnia 2001 r.„Dotacje bezpośrednie dla obywateli z tytułu zakupu pojazdów elektrycznych i pojazdów zasilanych gazem ziemnym lub LPG oraz montażu instalacji na gaz ziemny i LPG”, |
| --- | --- |

—

Dekret ministerialny z dnia 5 kwietnia 2001 r.„Dotacje bezpośrednie dla obywateli z tytułu zakupu pojazdów elektrycznych i pojazdów zasilanych gazem ziemnym lub LPG oraz montażu instalacji na gaz ziemny i LPG”,

| — | Decyzja Zarządu Regionu nr 13-7622 „Rozpowszechnianie stosowania gazu ziemnego i LPG, jak również innych nowoczesnych sposobów zasilania o niewielkim wpływie na środowisko w pojazdach wykorzystywanych do świadczenia usług użyteczności publicznej. Określenie kryteriów rozdziału i przeniesienie środków do prowincji”, |
| --- | --- |

—

Decyzja Zarządu Regionu nr 13-7622 „Rozpowszechnianie stosowania gazu ziemnego i LPG, jak również innych nowoczesnych sposobów zasilania o niewielkim wpływie na środowisko w pojazdach wykorzystywanych do świadczenia usług użyteczności publicznej. Określenie kryteriów rozdziału i przeniesienie środków do prowincji”,

| — | Decyzja Zarządu Regionu nr 62-6806 „Kryteria ogólne i zasady finansowania Planu inwestycji w lokalny transport publiczny w Piemoncie, na podstawie ustawy 194/98. Przyznanie na rzecz Regionalnej Dyrekcji Transportu kwoty 9 009 895,07 EUR w dziale budżetu 25192/2002”. |
| --- | --- |

—

Decyzja Zarządu Regionu nr 62-6806 „Kryteria ogólne i zasady finansowania Planu inwestycji w lokalny transport publiczny w Piemoncie, na podstawie ustawy 194/98. Przyznanie na rzecz Regionalnej Dyrekcji Transportu kwoty 9 009 895,07 EUR w dziale budżetu 25192/2002”.

| (9) | Program dotyczy rozbudowy sieci stacji paliwowych zajmujących się dystrybucją gazu ziemnego (metanu) dla pojazdów samochodowych. Obecnie na terytorium Piemontu istnieje jedynie dwanaście tego typu stacji, w porównaniu z 80 działającymi w regionie Emilia Romania i 64 w regionie Wenecja Euganejska. Uznaje się, iż liczba ta jest niewystarczająca do spełnienia celu z Kioto w zakresie redukcji emisji CO2 – do poziomu ustalonego w przepisach krajowych i regionalnych – oraz do ograniczenia wpływu na środowisko innych substancji niebezpiecznych istniejących w atmosferze poprzez redukcję w skali regionalnej poziomu następujących związków: a) dwutlenku siarki; b) pyłu drobnego; c) benzenu. Emisja tych związków zanieczyszczających jest konsekwencją zagęszczenia ruchu drogowego i nadmiernego stosowania określonej mieszanki paliw tradycyjnych. Z tego powodu region Piemont skoncentrował swoje działania na kwestii transportu publicznego i prywatnego, zarówno w zakresie natężenia ruchu/struktury pojazdów, jak i dystrybucji paliw. |
| --- | --- |

(9)

Program dotyczy rozbudowy sieci stacji paliwowych zajmujących się dystrybucją gazu ziemnego (metanu) dla pojazdów samochodowych. Obecnie na terytorium Piemontu istnieje jedynie dwanaście tego typu stacji, w porównaniu z 80 działającymi w regionie Emilia Romania i 64 w regionie Wenecja Euganejska. Uznaje się, iż liczba ta jest niewystarczająca do spełnienia celu z Kioto w zakresie redukcji emisji CO2 – do poziomu ustalonego w przepisach krajowych i regionalnych – oraz do ograniczenia wpływu na środowisko innych substancji niebezpiecznych istniejących w atmosferze poprzez redukcję w skali regionalnej poziomu następujących związków: a) dwutlenku siarki; b) pyłu drobnego; c) benzenu. Emisja tych związków zanieczyszczających jest konsekwencją zagęszczenia ruchu drogowego i nadmiernego stosowania określonej mieszanki paliw tradycyjnych. Z tego powodu region Piemont skoncentrował swoje działania na kwestii transportu publicznego i prywatnego, zarówno w zakresie natężenia ruchu/struktury pojazdów, jak i dystrybucji paliw.

2.2.   Forma pomocy

| (10) | Proponowana pomoc udzielana jest w formie dotacji. |
| --- | --- |

(10)

Proponowana pomoc udzielana jest w formie dotacji.

2.3.   Intensywność, beneficjenci i koszty kwalifikowane

| (11) | Wysokość pomocy wynosi 150 000 EUR na jedną stację paliw. Nie została wskazana jej intensywność. Koszty kwalifikowane i beneficjenci zostali opisani w części 4 „Uwagi Włoch”. |
| --- | --- |

(11)

Wysokość pomocy wynosi 150 000 EUR na jedną stację paliw. Nie została wskazana jej intensywność. Koszty kwalifikowane i beneficjenci zostali opisani w części 4 „Uwagi Włoch”.

2.4.   Budżet i czas trwania

| (12) | Budżet programu wynosi około 5 mln EUR. Czas trwania programu zależy od środków budżetowych, które zostały rozłożone na lata 2002, 2003 i 2004. |
| --- | --- |

(12)

Budżet programu wynosi około 5 mln EUR. Czas trwania programu zależy od środków budżetowych, które zostały rozłożone na lata 2002, 2003 i 2004.

3.   POWODY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA

| (13) | W decyzji z dnia 28 maja 2003 r. (w dalszej części zwanej decyzją o wszczęciu postępowania) Komisja przedstawiła wątpliwości, jakie budzi pod wieloma względami zgłoszony program pomocy. |
| --- | --- |

(13)

W decyzji z dnia 28 maja 2003 r. (w dalszej części zwanej decyzją o wszczęciu postępowania) Komisja przedstawiła wątpliwości, jakie budzi pod wieloma względami zgłoszony program pomocy.

3.1.   Wątpliwości w zakresie wysokości pomocy

| (14) | Komisja zauważyła, że kwota pomocy przekracza górny pułap w wysokości 100 000 EUR, który może zostać przyznany jednemu przedsiębiorstwu w okresie trzech lat, ustalony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis
   (3) i stwierdziła, iż włoskie władze nie zamierzają obniżyć planowanych dotacji w wysokości 150 000 EUR na jedną stację tankowania, ponieważ kwota ta miałaby stanowić minimalną kwotę mogącą zachęcić do inwestycji w nowe stacje tankowania gazu w regionie. |
| --- | --- |

(14)

Komisja zauważyła, że kwota pomocy przekracza górny pułap w wysokości 100 000 EUR, który może zostać przyznany jednemu przedsiębiorstwu w okresie trzech lat, ustalony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis
   (3) i stwierdziła, iż włoskie władze nie zamierzają obniżyć planowanych dotacji w wysokości 150 000 EUR na jedną stację tankowania, ponieważ kwota ta miałaby stanowić minimalną kwotę mogącą zachęcić do inwestycji w nowe stacje tankowania gazu w regionie.

3.2.   Wątpliwości w zakresie odległości sieci od granic wewnątrzwspólnotowych oraz w zakresie możliwego wpływu programu pomocy na wewnątrzwspólnotową wymianę handlową, jako że programu nie można traktować jako pomoc de minimis

| (15) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła, że z pierwszej analizy wynika, iż istnieje możliwość wpływu programu na wymianę handlową, jako że gaz ziemny jest przedmiotem obrotu międzynarodowego, a stacje tankowania mogą być ulokowane w pobliżu granicy. |
| --- | --- |

(15)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła, że z pierwszej analizy wynika, iż istnieje możliwość wpływu programu na wymianę handlową, jako że gaz ziemny jest przedmiotem obrotu międzynarodowego, a stacje tankowania mogą być ulokowane w pobliżu granicy.

3.3.   Wątpliwości w zakresie własności stacji tankowania gazu ziemnego i tożsamości beneficjentów pomocy

| (16) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nawiązała do wcześniejszej decyzji, wydanej w podobnym przypadku – decyzji 1999/705/WE z dnia 20 lipca 1999 r. w sprawie pomocy państwa udzielonej przez Niderlandy na rzecz 633 niderlandzkich stacji paliw usytuowanych w regionach graniczących z Niemcami (4). Powyższa decyzja została potwierdzona przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 13 czerwca 2002 r. (5) |
| --- | --- |

(16)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja nawiązała do wcześniejszej decyzji, wydanej w podobnym przypadku – decyzji 1999/705/WE z dnia 20 lipca 1999 r. w sprawie pomocy państwa udzielonej przez Niderlandy na rzecz 633 niderlandzkich stacji paliw usytuowanych w regionach graniczących z Niemcami (4). Powyższa decyzja została potwierdzona przez Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 13 czerwca 2002 r. (5)

3.4.   Wątpliwości w zakresie wpływu programu pomocy na środowisko

| (17) | Komisja zauważyła, iż w zgłoszeniu pomocy włoskie władze nie wykazały w jasny sposób, że korzyści dla środowiska, jakie miałoby przynieść wdrożenie pomocy, są realne. |
| --- | --- |

(17)

Komisja zauważyła, iż w zgłoszeniu pomocy włoskie władze nie wykazały w jasny sposób, że korzyści dla środowiska, jakie miałoby przynieść wdrożenie pomocy, są realne.

| (18) | Dwie kwestie wskazane w decyzji 1999/705/WE i w późniejszym wyroku Trybunału Sprawiedliwości, o których mowa w pkt 16, mają szczególne znaczenie dla analizy niniejszego przypadku. |
| --- | --- |

(18)

Dwie kwestie wskazane w decyzji 1999/705/WE i w późniejszym wyroku Trybunału Sprawiedliwości, o których mowa w pkt 16, mają szczególne znaczenie dla analizy niniejszego przypadku.

| (19) | W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zwróciła szczególną uwagę na kwestię prawidłowego określenia „beneficjenta”, który może być podmiotem innym i nietożsamym ze „stacją tankowania”. Taki przypadek miałby miejsce, na przykład, jeżeli a) ten sam właściciel posiadałby lub zarządzałby kilkoma stacjami lub b) ten sam dystrybutor złożyłby kilka wniosków o dofinansowanie. Dla dużego przedsiębiorstwa petrochemicznego całkiem realne jest posiadanie de facto kontroli nad zarządzaniem stacją dystrybucji paliw na podstawie umowy zakupu na zasadzie wyłączności lub innych rodzajów umów. |
| --- | --- |

(19)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zwróciła szczególną uwagę na kwestię prawidłowego określenia „beneficjenta”, który może być podmiotem innym i nietożsamym ze „stacją tankowania”. Taki przypadek miałby miejsce, na przykład, jeżeli a) ten sam właściciel posiadałby lub zarządzałby kilkoma stacjami lub b) ten sam dystrybutor złożyłby kilka wniosków o dofinansowanie. Dla dużego przedsiębiorstwa petrochemicznego całkiem realne jest posiadanie de facto kontroli nad zarządzaniem stacją dystrybucji paliw na podstawie umowy zakupu na zasadzie wyłączności lub innych rodzajów umów.

| (20) | W konsekwencji, aby sprawdzić, czy nie dochodzi do niezgodnej ze wspólnym rynkiem kumulacji pomocy, Komisja dokonała klasyfikacji stacji tankowania według sześciu kategorii, z czego trzy najważniejsze to:






  a) | kategoria dystrybutorów-właścicieli (ang. dealer-owned/dealer-operated, w dalszej części zwana Do/Do), w której dystrybutor jest właścicielem stacji i zarządza nią na własne ryzyko, a jednocześnie jest związany z przedsiębiorstwem petrochemicznym (dostawcą) umową zakupu na zasadzie wyłączności; |
| --- | --- | --- |

(20)

W konsekwencji, aby sprawdzić, czy nie dochodzi do niezgodnej ze wspólnym rynkiem kumulacji pomocy, Komisja dokonała klasyfikacji stacji tankowania według sześciu kategorii, z czego trzy najważniejsze to:

a)

kategoria dystrybutorów-właścicieli (ang. dealer-owned/dealer-operated, w dalszej części zwana Do/Do), w której dystrybutor jest właścicielem stacji i zarządza nią na własne ryzyko, a jednocześnie jest związany z przedsiębiorstwem petrochemicznym (dostawcą) umową zakupu na zasadzie wyłączności;

| b) | kategoria dystrybutorów-dzierżawców (ang. company-owned/dealer-operated, w dalszej części zwana Co/Do), w której dystrybutor dzierżawi stację i zarządza nią na własne ryzyko, a jednocześnie jest związany z dostawcą umową zakupu na zasadzie wyłączności; |
| --- | --- |

b)

kategoria dystrybutorów-dzierżawców (ang. company-owned/dealer-operated, w dalszej części zwana Co/Do), w której dystrybutor dzierżawi stację i zarządza nią na własne ryzyko, a jednocześnie jest związany z dostawcą umową zakupu na zasadzie wyłączności;

| c) | kategoria dystrybutorów zależnych (ang. company-owned/company-operated, w dalszej części zwana Co/Co), w której stacja zarządzana jest przez pracowników lub podmioty zależne od przedsiębiorstwa petrochemicznego. W tym przypadku zarządzający nie ponoszą ryzyka i nie mogą dowolnie wybierać dostawców. |
| --- | --- |

c)

kategoria dystrybutorów zależnych (ang. company-owned/company-operated, w dalszej części zwana Co/Co), w której stacja zarządzana jest przez pracowników lub podmioty zależne od przedsiębiorstwa petrochemicznego. W tym przypadku zarządzający nie ponoszą ryzyka i nie mogą dowolnie wybierać dostawców.

| (21) | Obowiązek wykazania, kto jest rzeczywistym właścicielem stacji tankowania i jakiego rodzaju stosunek umowny łączy dostawcę z dystrybutorem, spoczywa na władzach włoskich. W tym celu Komisja skierowała do włoskich władz dwa zapytania dotyczące odpowiednio 1) propozycji zmiany programu w taki sposób, by był on zgodny ze wszystkimi przepisami rozporządzenia (WE) nr 69/2001 (6) oraz 2) struktury własnościowej stacji tankowania, a także wielkości przedsiębiorstw beneficjentów. W szczególności Komisja zwróciła się z zapytaniem, czy wszystkie stacje – lub część nowych stacji – wejdą w skład sieci sprzedaży należącej do któregoś z dużych przedsiębiorstw lub międzynarodowych grup petrochemicznych. |
| --- | --- |

(21)

Obowiązek wykazania, kto jest rzeczywistym właścicielem stacji tankowania i jakiego rodzaju stosunek umowny łączy dostawcę z dystrybutorem, spoczywa na władzach włoskich. W tym celu Komisja skierowała do włoskich władz dwa zapytania dotyczące odpowiednio 1) propozycji zmiany programu w taki sposób, by był on zgodny ze wszystkimi przepisami rozporządzenia (WE) nr 69/2001 (6) oraz 2) struktury własnościowej stacji tankowania, a także wielkości przedsiębiorstw beneficjentów. W szczególności Komisja zwróciła się z zapytaniem, czy wszystkie stacje – lub część nowych stacji – wejdą w skład sieci sprzedaży należącej do któregoś z dużych przedsiębiorstw lub międzynarodowych grup petrochemicznych.

| (22) | Komisja uznała za niewystarczające odpowiedzi udzielone przez władze włoskie. Z jednej strony nie były one bowiem w stanie wykluczyć, że wnioski o dopłaty mogłyby być składane wielokrotnie przez różne stacje należące do tego samego dużego przedsiębiorstwa. Z drugiej strony nie dostarczono dowodów na to, iż zarządzającego (podmiot zarządzający stacją) wiązałaby z dostawcą umowa (7) tak skonstruowana, by nie pozostawiać zarządzającemu żadnych możliwości podejmowania samodzielnych decyzji. |
| --- | --- |

(22)

Komisja uznała za niewystarczające odpowiedzi udzielone przez władze włoskie. Z jednej strony nie były one bowiem w stanie wykluczyć, że wnioski o dopłaty mogłyby być składane wielokrotnie przez różne stacje należące do tego samego dużego przedsiębiorstwa. Z drugiej strony nie dostarczono dowodów na to, iż zarządzającego (podmiot zarządzający stacją) wiązałaby z dostawcą umowa (7) tak skonstruowana, by nie pozostawiać zarządzającemu żadnych możliwości podejmowania samodzielnych decyzji.

3.5.   Wątpliwości w zakresie kosztów kwalifikowanych

| (23) | Komisja zauważyła, że pomoc inwestycyjna nie jest w wyraźny sposób związana z żadnymi kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (8), a w szczególności pkt 37 powyższych wytycznych. Z drugiej strony pomoc inwestycyjna, zgłoszona w ramach rozpatrywanego programu pomocy, nie należy do żadnej z kategorii, o których mowa w pkt 29 (pomoc inwestycyjna mająca na celu umożliwienie osiągnięcia norm wykraczających ponad obowiązujące normy wspólnotowe), 30 (oszczędność energii), 31 (skojarzona produkcja energii elektrycznej i ciepła) oraz 32 (wspieranie odnawialnych źródeł energii) wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy na rzecz ochrony środowiska naturalnego (9). |
| --- | --- |

(23)

Komisja zauważyła, że pomoc inwestycyjna nie jest w wyraźny sposób związana z żadnymi kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (8), a w szczególności pkt 37 powyższych wytycznych. Z drugiej strony pomoc inwestycyjna, zgłoszona w ramach rozpatrywanego programu pomocy, nie należy do żadnej z kategorii, o których mowa w pkt 29 (pomoc inwestycyjna mająca na celu umożliwienie osiągnięcia norm wykraczających ponad obowiązujące normy wspólnotowe), 30 (oszczędność energii), 31 (skojarzona produkcja energii elektrycznej i ciepła) oraz 32 (wspieranie odnawialnych źródeł energii) wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy na rzecz ochrony środowiska naturalnego (9).

3.6.   Uwagi końcowe

| (24) | Pomimo wątpliwości Komisja uznała, iż istniało założenie a priori, że ewentualne zakłócenia konkurencji będą miały ograniczony charakter. |
| --- | --- |

(24)

Pomimo wątpliwości Komisja uznała, iż istniało założenie a priori, że ewentualne zakłócenia konkurencji będą miały ograniczony charakter.

| (25) | Komisja zauważyła również, że rozpatrywany program pomocy nie jest zgodny także z innymi wytycznymi lub przepisami. |
| --- | --- |

(25)

Komisja zauważyła również, że rozpatrywany program pomocy nie jest zgodny także z innymi wytycznymi lub przepisami.

4.   UWAGI WŁOCH

4.1.   Oddziaływanie programu pomocy na środowisko

| (26) | W przedłożonych uwagach władze włoskie wyrażają opinię, że aby zrealizować cele z Kioto – zawarte w przepisach wspólnotowych oraz w prawodawstwie włoskim – konieczne jest podjęcie działań na polu jednej z najbardziej zanieczyszczających środowisko sfer działalności człowieka, jaką jest transport drogowy (mobilność). Związki CO2, PM10, PM2,5 i NO2 to główne czynniki zanieczyszczające, powstające w wyniku tej działalności, a gaz ziemny stanowi najlepszą alternatywę dla paliw tradycyjnych. Rozpowszechnienie jego wykorzystania powinno dotyczyć zarówno transportu publicznego, pojazdów służących użyteczności publicznej, jak i transportu drogowego towarów. |
| --- | --- |

(26)

W przedłożonych uwagach władze włoskie wyrażają opinię, że aby zrealizować cele z Kioto – zawarte w przepisach wspólnotowych oraz w prawodawstwie włoskim – konieczne jest podjęcie działań na polu jednej z najbardziej zanieczyszczających środowisko sfer działalności człowieka, jaką jest transport drogowy (mobilność). Związki CO2, PM10, PM2,5 i NO2 to główne czynniki zanieczyszczające, powstające w wyniku tej działalności, a gaz ziemny stanowi najlepszą alternatywę dla paliw tradycyjnych. Rozpowszechnienie jego wykorzystania powinno dotyczyć zarówno transportu publicznego, pojazdów służących użyteczności publicznej, jak i transportu drogowego towarów.

| (27) | Poza tym w Piemoncie ruch pojazdów samochodowych w centrach miast liczących ponad 10 000 mieszkańców poddany jest ograniczeniom. W tym zakresie gaz ziemny może pełnić znaczącą rolę w realizacji celu zrównoważonej mobilności. |
| --- | --- |

(27)

Poza tym w Piemoncie ruch pojazdów samochodowych w centrach miast liczących ponad 10 000 mieszkańców poddany jest ograniczeniom. W tym zakresie gaz ziemny może pełnić znaczącą rolę w realizacji celu zrównoważonej mobilności.

| (28) | Potwierdzeniem znaczącej redukcji emisji substancji zanieczyszczających w wyniku zastąpienia pojazdów zasilanych paliwami tradycyjnymi (autobusów, samochodów ciężarowych, dostawczych itd.) pojazdami zasilanymi gazem ziemnym są dane statyczne dostarczone przez piemonckie władze regionalne. |
| --- | --- |

(28)

Potwierdzeniem znaczącej redukcji emisji substancji zanieczyszczających w wyniku zastąpienia pojazdów zasilanych paliwami tradycyjnymi (autobusów, samochodów ciężarowych, dostawczych itd.) pojazdami zasilanymi gazem ziemnym są dane statyczne dostarczone przez piemonckie władze regionalne.

| (29) | Sama Komisja proponowała zastąpienie 20 % zużycia benzyny i oleju napędowego, wykorzystywanych dla potrzeb transportu drogowego, paliwami alternatywnymi, a gaz ziemny został wskazany jako jedno z paliw, które może znacząco przyczynić się do realizacji tego założenia. |
| --- | --- |

(29)

Sama Komisja proponowała zastąpienie 20 % zużycia benzyny i oleju napędowego, wykorzystywanych dla potrzeb transportu drogowego, paliwami alternatywnymi, a gaz ziemny został wskazany jako jedno z paliw, które może znacząco przyczynić się do realizacji tego założenia.

4.2.   Wielkość pomocy

| (30) | W przedłożonych uwagach włoskie władze uznają, że dopłata 150 000 EUR dla każdej stacji paliw stanowi minimalną kwotę, mogącą stanowić zachętę i promować inwestycje, polegające zarówno na realizacji infrastruktury w formie nowych stacji tankowania gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych, jak i w formie nowych punktów tankowania (dystrybutor lub pompa wraz z odpowiednią infrastrukturą) na terenie stacji już istniejących. Kwota 150 000 EUR opiera się na szacunkowym wyliczeniu wysokości minimalnej zachęty w sektorze, w którym rentowność w normalnych warunkach rynkowych uznawana jest za niską ze względu na długi okres amortyzacji kapitału i bardzo niski poziom marż. Dowodzi tego fakt, iż w ostatnich 25 latach powstało jedynie sześć punktów sprzedaży. |
| --- | --- |

(30)

W przedłożonych uwagach włoskie władze uznają, że dopłata 150 000 EUR dla każdej stacji paliw stanowi minimalną kwotę, mogącą stanowić zachętę i promować inwestycje, polegające zarówno na realizacji infrastruktury w formie nowych stacji tankowania gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych, jak i w formie nowych punktów tankowania (dystrybutor lub pompa wraz z odpowiednią infrastrukturą) na terenie stacji już istniejących. Kwota 150 000 EUR opiera się na szacunkowym wyliczeniu wysokości minimalnej zachęty w sektorze, w którym rentowność w normalnych warunkach rynkowych uznawana jest za niską ze względu na długi okres amortyzacji kapitału i bardzo niski poziom marż. Dowodzi tego fakt, iż w ostatnich 25 latach powstało jedynie sześć punktów sprzedaży.

| (31) | Na poparcie swoich argumentów władze włoskie dostarczyły Komisji szacunkowe wyliczenia marży operacyjnej, realizowanej przez właściciela średniej wielkości stacji, oparte na kosztach liczonych dla hipotetycznej stacji tankowania gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych przyłączonej do gazociągu pod ciśnieniem między 5 a 12 barów. Marża operacyjna bez odliczania kosztów zmiennych i kosztów stałych wynosi 0,069 EUR/m3 sprzedanego gazu. Po odjęciu kosztów zmiennych poziom zysku spada do 0,040 EUR/m3 (marża średnio stosowana przez zarządzającego stacją), z czego trzeba jeszcze potrącić roczne koszty stałe (koszty zatrudnienia, utrzymania stacji i koszty administracyjne) szacowane na 10 000 EUR w skali roku. |
| --- | --- |

(31)

Na poparcie swoich argumentów władze włoskie dostarczyły Komisji szacunkowe wyliczenia marży operacyjnej, realizowanej przez właściciela średniej wielkości stacji, oparte na kosztach liczonych dla hipotetycznej stacji tankowania gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych przyłączonej do gazociągu pod ciśnieniem między 5 a 12 barów. Marża operacyjna bez odliczania kosztów zmiennych i kosztów stałych wynosi 0,069 EUR/m3 sprzedanego gazu. Po odjęciu kosztów zmiennych poziom zysku spada do 0,040 EUR/m3 (marża średnio stosowana przez zarządzającego stacją), z czego trzeba jeszcze potrącić roczne koszty stałe (koszty zatrudnienia, utrzymania stacji i koszty administracyjne) szacowane na 10 000 EUR w skali roku.

| (32) | W przykładzie opisanym przez włoskie władze jedynie 2,51 % rocznego obrotu stacji paliw pochodzi ze sprzedaży gazu ziemnego. |
| --- | --- |

(32)

W przykładzie opisanym przez włoskie władze jedynie 2,51 % rocznego obrotu stacji paliw pochodzi ze sprzedaży gazu ziemnego.

4.3.   Koszty inwestycji w stacje dystrybucji

| (33) | W swojej odpowiedzi władze włoskie przekazały szczegółowy wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych. Są to wyłącznie urządzenia i oprzyrządowanie, niezbędne do tankowania gazu oraz do zapewnienia bezpieczeństwa stacji, a w szczególności:






  — | kabina pomiarowa, |
| --- | --- | --- |

(33)

W swojej odpowiedzi władze włoskie przekazały szczegółowy wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych. Są to wyłącznie urządzenia i oprzyrządowanie, niezbędne do tankowania gazu oraz do zapewnienia bezpieczeństwa stacji, a w szczególności:

—

kabina pomiarowa,

| — | sprężarki, |
| --- | --- |

—

sprężarki,

| — | zbiorniki wyrównawcze, |
| --- | --- |

—

zbiorniki wyrównawcze,

| — | aparatura kontrolna i panele sterowania gazem, |
| --- | --- |

—

aparatura kontrolna i panele sterowania gazem,

| — | obudowa sprężarek, |
| --- | --- |

—

obudowa sprężarek,

| — | agregaty chłodzące, |
| --- | --- |

—

agregaty chłodzące,

| — | kabiny elektryczne, |
| --- | --- |

—

kabiny elektryczne,

| — | podwójne dystrybutory szybkiego tankowania, |
| --- | --- |

—

podwójne dystrybutory szybkiego tankowania,

| — | zadaszenia dystrybutorów gazu, |
| --- | --- |

—

zadaszenia dystrybutorów gazu,

| — | inne ewentualne wyposażenie, niezbędne do tankowania gazu ziemnego i zapewnienia bezpieczeństwa stacji. |
| --- | --- |

—

inne ewentualne wyposażenie, niezbędne do tankowania gazu ziemnego i zapewnienia bezpieczeństwa stacji.

| (34) | Koszty powyższego wyposażenia, licząc wyłącznie koszty kwalifikujące się do dofinansowania, według władz włoskich wynoszą średnio 500 000 EUR, jeżeli rozpatruje się systemy sprężania połączone z gazociągiem przyłączem o ciśnieniu między 5 a 12 barów. |
| --- | --- |

(34)

Koszty powyższego wyposażenia, licząc wyłącznie koszty kwalifikujące się do dofinansowania, według władz włoskich wynoszą średnio 500 000 EUR, jeżeli rozpatruje się systemy sprężania połączone z gazociągiem przyłączem o ciśnieniu między 5 a 12 barów.

| (35) | Do innych kosztów, uznanych za niekwalifikowane, zaliczają się: przyłącza do rurociągu gazowego, do sieci elektrycznej i do innych mediów (które średnio wynoszą około 100 000 EUR, z możliwymi wahaniami, uzależnionymi przede wszystkim od odległości i rodzaju terenu); zakup gruntu; roboty budowlane (połączenie z siecią drogową); koszty dodatkowe (koszty projektu, pozyskanie niezbędnych zezwoleń i koncesji). Wszystkie te koszty pokrywa w całości inwestor. |
| --- | --- |

(35)

Do innych kosztów, uznanych za niekwalifikowane, zaliczają się: przyłącza do rurociągu gazowego, do sieci elektrycznej i do innych mediów (które średnio wynoszą około 100 000 EUR, z możliwymi wahaniami, uzależnionymi przede wszystkim od odległości i rodzaju terenu); zakup gruntu; roboty budowlane (połączenie z siecią drogową); koszty dodatkowe (koszty projektu, pozyskanie niezbędnych zezwoleń i koncesji). Wszystkie te koszty pokrywa w całości inwestor.

| (36) | Mimo że nie jest konieczna dalsza analiza kwot związanych z podanymi przez włoskie władze kosztami inwestycji w dodatkowy punkt sprzedaży gazu ziemnego na istniejącej już stacji paliw, ponieważ podjęta została decyzja o nietraktowaniu proponowanego programu jako pomocy państwa, Komisja uznaje za dopuszczalną maksymalną kwotę 300 000 EUR na koszty realizacji stanowiska tankowania gazu, na podstawie warunków rynkowych w innych Państwach Członkowskich. |
| --- | --- |

(36)

Mimo że nie jest konieczna dalsza analiza kwot związanych z podanymi przez włoskie władze kosztami inwestycji w dodatkowy punkt sprzedaży gazu ziemnego na istniejącej już stacji paliw, ponieważ podjęta została decyzja o nietraktowaniu proponowanego programu jako pomocy państwa, Komisja uznaje za dopuszczalną maksymalną kwotę 300 000 EUR na koszty realizacji stanowiska tankowania gazu, na podstawie warunków rynkowych w innych Państwach Członkowskich.

4.4.   Odległość sieci od granic wewnątrzwspólnotowych i możliwy wpływ programu pomocy na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi

| (37) | Biorąc pod uwagę szczególną strukturę oferty krajowej, a także w wyniku strategicznych wyborów, podjętych w przeszłości w celu zróżnicowania oferty i ograniczenia uzależnienia od ropy naftowej, Włochy posiadają bardzo wysoki udział gazu ziemnego w strukturze głównych paliw samochodowych. |
| --- | --- |

(37)

Biorąc pod uwagę szczególną strukturę oferty krajowej, a także w wyniku strategicznych wyborów, podjętych w przeszłości w celu zróżnicowania oferty i ograniczenia uzależnienia od ropy naftowej, Włochy posiadają bardzo wysoki udział gazu ziemnego w strukturze głównych paliw samochodowych.

| (38) | W poniższej tabeli zestawiono sytuację Włoch oraz innych krajów europejskich. (10)








  Kraj | Stacje LPG | Stacje gazu ziemnego |
| --- | --- | --- | --- |
| Austria | 15 | 8 |
| Belgia | 625 | 8 |
| Bułgaria | 36 | 0 |
| Chorwacja | 16 | 1 |
| Dania | 465 | 1 |
| Finlandia | 3 | 5 |
| Francja | 1 962 | 12 |
| Niemcy | 396 | 356 (51 w budowie) |
| Grecja | 35 | brak danych |
| Irlandia | 150 | 2 |
| Włochy | 2 126 | 402 |
| Luksemburg | 12 | 5 |
| Norwegia | 31 | 4 |
| Niderlandy | 2 200 | 9 |
| Polska | 3 300 | 8 |
| Portugalia | 140 | 5 |
| Zjednoczone Królestwo | 1 254 | 13 |
| Czechy | 350 | 12 |
| Rosja | 342 | 208 |
| Słowacja | 25 | 4 |
| Słowenia | 6 | brak danych |
| Hiszpania | 39 | 10 |
| Szwecja | 11 | 23 |
| Szwajcaria | 14 | 27 |
| Turcja | 181 | 3 |
| Ukraina | brak danych | 87 |
| Węgry | 40 | 3 |

(38)

W poniższej tabeli zestawiono sytuację Włoch oraz innych krajów europejskich. (10)

Kraj

Stacje LPG

Stacje gazu ziemnego

Austria

15

8

Belgia

625

8

Bułgaria

36

0

Chorwacja

16

1

Dania

465

1

Finlandia

3

5

Francja

1 962

12

Niemcy

396

356 (51 w budowie)

Grecja

35

brak danych

Irlandia

150

2

Włochy

2 126

402

Luksemburg

12

5

Norwegia

31

4

Niderlandy

2 200

9

Polska

3 300

8

Portugalia

140

5

Zjednoczone Królestwo

1 254

13

Czechy

350

12

Rosja

342

208

Słowacja

25

4

Słowenia

6

brak danych

Hiszpania

39

10

Szwecja

11

23

Szwajcaria

14

27

Turcja

181

3

Ukraina

brak danych

87

Węgry

40

3

| (39) | W kolejnej tabeli zestawiono sytuację w poszczególnych włoskich regionach.






  Region | Stacje gazu ziemnego |
| --- | --- | --- |
| Dolina Aosty | 0 |
| Piemont | 12 (11) |
| Liguria | 7 |
| Lombardia | 29 |
| Wenecja Euganejska | 68 |
| Friuli-Wenecja Julijska | 4 |
| Trydent – Górna Adyga | 3 |
| Emilia-Romania | 81 |
| Marche | 44 |
| Abrucja | 12 |
| Molise | 3 |
| Toskania | 51 |
| Umbria | 16 |
| Lacjum | 13 |
| Apulia | 20 |
| Kampania | 19 |
| Basilicata | 3 |
| Kalabria | 1 |
| Sycylia | 6 |
| Sardynia | 0 |
| „Pompy białe” (stacje niezależne, niewyszczególnione na poziomie regionalnym): wszystkie paliwa | [976] |
| Ogółem Włochy | 392 |

(39)

W kolejnej tabeli zestawiono sytuację w poszczególnych włoskich regionach.

Region

Stacje gazu ziemnego

Dolina Aosty

0

Piemont

12 (11)

Liguria

7

Lombardia

29

Wenecja Euganejska

68

Friuli-Wenecja Julijska

4

Trydent – Górna Adyga

3

Emilia-Romania

81

Marche

44

Abrucja

12

Molise

3

Toskania

51

Umbria

16

Lacjum

13

Apulia

20

Kampania

19

Basilicata

3

Kalabria

1

Sycylia

6

Sardynia

0

„Pompy białe” (stacje niezależne, niewyszczególnione na poziomie regionalnym): wszystkie paliwa

[976]

Ogółem Włochy

392

| (40) | Wśród 1 974 (12) stacji dystrybucji paliw dla pojazdów samochodowych, istniejących w Piemoncie (w 1980 r. było ich 3 753), stacji posiadających zezwolenie na dystrybucję gazu ziemnego jest 14, z czego działa 12; z tej ostatniej liczby tylko sześć powstało w ostatnich 25 latach. Prowincje Turyn i Alessandria reprezentują największy udział (po sześć stacji), kolejne miejsca zajmują Cuneo i Novara, nå terenie których istnieje po jednej stacji. W prowincjach Asti, Biella, Verbania i Vercelli nie ma w ogóle stacji. |
| --- | --- |

(40)

Wśród 1 974 (12) stacji dystrybucji paliw dla pojazdów samochodowych, istniejących w Piemoncie (w 1980 r. było ich 3 753), stacji posiadających zezwolenie na dystrybucję gazu ziemnego jest 14, z czego działa 12; z tej ostatniej liczby tylko sześć powstało w ostatnich 25 latach. Prowincje Turyn i Alessandria reprezentują największy udział (po sześć stacji), kolejne miejsca zajmują Cuneo i Novara, nå terenie których istnieje po jednej stacji. W prowincjach Asti, Biella, Verbania i Vercelli nie ma w ogóle stacji.

| (41) | Planowany budżet programu pozwoli na stworzenie jedynie 33 stacji. Jeżeli chodzi o zapotrzebowanie na to paliwo, w Piemoncie zarejestrowanych jest około 5 500 pojazdów wyposażonych w instalację na gaz ziemny (co stanowi 0,16 % ogółu pojazdów). Na poziomie ogólnokrajowym samochodów wyposażonych w instalację na gaz ziemny jest około 330 000, co stanowi 0,80 % wszystkich pojazdów. |
| --- | --- |

(41)

Planowany budżet programu pozwoli na stworzenie jedynie 33 stacji. Jeżeli chodzi o zapotrzebowanie na to paliwo, w Piemoncie zarejestrowanych jest około 5 500 pojazdów wyposażonych w instalację na gaz ziemny (co stanowi 0,16 % ogółu pojazdów). Na poziomie ogólnokrajowym samochodów wyposażonych w instalację na gaz ziemny jest około 330 000, co stanowi 0,80 % wszystkich pojazdów.

| (42) | Jeżeli chodzi o bliskość stacji do granicy z Francją, a także o możliwy wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi, włoskie władze podają następujące argumenty:






  — | Zasięg pojazdów zasilanych gazem ziemnym wynosi około 300 km; dlatego tankowania muszą odbywać się na stacjach tak rozmieszczonych, by możliwy był dojazd do nich w godzinach ich otwarcia (obowiązujące przepisy włoskie wykluczają możliwość samoobsługi). |
| --- | --- | --- |

(42)

Jeżeli chodzi o bliskość stacji do granicy z Francją, a także o możliwy wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi, włoskie władze podają następujące argumenty:

—

Zasięg pojazdów zasilanych gazem ziemnym wynosi około 300 km; dlatego tankowania muszą odbywać się na stacjach tak rozmieszczonych, by możliwy był dojazd do nich w godzinach ich otwarcia (obowiązujące przepisy włoskie wykluczają możliwość samoobsługi).

| — | Geograficzne rozmieszczenie gazociągów w poważnym stopniu warunkuje lokalizację stacji, które – aby mogły być rentowne – muszą znajdować się w niewielkiej odległości od najbliższego gazociągu. Z mapy dostarczonej przez włoskie władze można odczytać przebieg dwóch gazociągów najbliższych granicy włosko-francuskiej: 1) gazociąg „Val di Susa” łączy Salbertrand z Bardonecchia, przebiegając przez Oulx; 2) gazociąg „Val Chisone” przebiega wzdłuż doliny między Roure i Cesana Torinese, w połowie drogi między Sestrière i Clavière, na granicy francuskiej. Oba gazociągi połączone są Sauze d’Oulx. |
| --- | --- |

—

Geograficzne rozmieszczenie gazociągów w poważnym stopniu warunkuje lokalizację stacji, które – aby mogły być rentowne – muszą znajdować się w niewielkiej odległości od najbliższego gazociągu. Z mapy dostarczonej przez włoskie władze można odczytać przebieg dwóch gazociągów najbliższych granicy włosko-francuskiej: 1) gazociąg „Val di Susa” łączy Salbertrand z Bardonecchia, przebiegając przez Oulx; 2) gazociąg „Val Chisone” przebiega wzdłuż doliny między Roure i Cesana Torinese, w połowie drogi między Sestrière i Clavière, na granicy francuskiej. Oba gazociągi połączone są Sauze d’Oulx.

| — | Regionalne władze Piemontu utrzymują, że stacje tankowania gazu ziemnego we Włoszech nie stanowią żadnej konkurencji dla istniejących lub przyszłych stacji francuskich i nie zakłócają, ani też nie grożą zakłóceniem konkurencji w takiej mierze, by szkodziło to wymianie handlowej między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Przeciwnie, przewidywany wzrost liczby pojazdów zasilanych gazem ziemnym w Piemoncie mógłby – dzięki zwiększeniu ruchu przygranicznego – prowadzić do wzrostu sprzedaży gazu ziemnego także na stacjach innych niż włoskie, a więc zlokalizowanych we Francji lub innych Państwach Członkowskich. |
| --- | --- |

—

Regionalne władze Piemontu utrzymują, że stacje tankowania gazu ziemnego we Włoszech nie stanowią żadnej konkurencji dla istniejących lub przyszłych stacji francuskich i nie zakłócają, ani też nie grożą zakłóceniem konkurencji w takiej mierze, by szkodziło to wymianie handlowej między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Przeciwnie, przewidywany wzrost liczby pojazdów zasilanych gazem ziemnym w Piemoncie mógłby – dzięki zwiększeniu ruchu przygranicznego – prowadzić do wzrostu sprzedaży gazu ziemnego także na stacjach innych niż włoskie, a więc zlokalizowanych we Francji lub innych Państwach Członkowskich.

| (43) | Podsumowując, wyżej opisany stan rzeczy wyklucza wszelki wpływ negatywny piemonckich stacji tankowania na poziomie przygranicznym i zakłada na chwilę obecną, iż program pomocy będzie miał oddziaływanie wyłącznie regionalne, a w przyszłości będzie potencjalnie wywierał wpływ pozytywny. |
| --- | --- |

(43)

Podsumowując, wyżej opisany stan rzeczy wyklucza wszelki wpływ negatywny piemonckich stacji tankowania na poziomie przygranicznym i zakłada na chwilę obecną, iż program pomocy będzie miał oddziaływanie wyłącznie regionalne, a w przyszłości będzie potencjalnie wywierał wpływ pozytywny.

4.5.   Własność stacji tankowania gazu ziemnego i tożsamość beneficjentów pomocy (rodzaj umowy między dostawcą a zarządzającym stacją)

| (44) | Rynek sprzedaży paliw (dystrybucji) został uwolniony w 1998 r. (13) |
| --- | --- |

(44)

Rynek sprzedaży paliw (dystrybucji) został uwolniony w 1998 r. (13)

| (45) | Do uzyskania zezwolenia mają prawo wszystkie podmioty, spełniające wymogi subiektywne i obiektywne (bezpieczeństwo, minimalne standardy obsługi, ochrona środowiska naturalnego itd.). Zezwolenie wystawiane jest przez właściwe jednostki samorządu gminnego. W programie pomocy nie dokonano rozróżnienia między inwestorami ze względu na ich wielkość czy udział w rynku, w związku z czym jest on kierowany zarówno do dużych firm petrochemicznych, jak i niezależnych dystrybutorów, już działających na tym rynku lub chcących dopiero taką działalność rozpocząć. Ograniczona wielkość budżetu pozwala na stworzenie jedynie 33 stacji; beneficjenci będą wybrani na podstawie procedury otwartej (przetargowej). |
| --- | --- |

(45)

Do uzyskania zezwolenia mają prawo wszystkie podmioty, spełniające wymogi subiektywne i obiektywne (bezpieczeństwo, minimalne standardy obsługi, ochrona środowiska naturalnego itd.). Zezwolenie wystawiane jest przez właściwe jednostki samorządu gminnego. W programie pomocy nie dokonano rozróżnienia między inwestorami ze względu na ich wielkość czy udział w rynku, w związku z czym jest on kierowany zarówno do dużych firm petrochemicznych, jak i niezależnych dystrybutorów, już działających na tym rynku lub chcących dopiero taką działalność rozpocząć. Ograniczona wielkość budżetu pozwala na stworzenie jedynie 33 stacji; beneficjenci będą wybrani na podstawie procedury otwartej (przetargowej).

| (46) | Posiadacz zezwolenia może zarządzać stacją bezpośrednio lub oddać ją w zarządzanie podmiotom trzecim (zarządzającym) na podstawie umowy nieodpłatnego przekazania w użytkowanie zawartej na okres co najmniej sześciu lat (z możliwością przedłużenia) lub umowy o dostawę paliw (14). |
| --- | --- |

(46)

Posiadacz zezwolenia może zarządzać stacją bezpośrednio lub oddać ją w zarządzanie podmiotom trzecim (zarządzającym) na podstawie umowy nieodpłatnego przekazania w użytkowanie zawartej na okres co najmniej sześciu lat (z możliwością przedłużenia) lub umowy o dostawę paliw (14).

| (47) | Posiadaczami zezwoleń mogą być przedsiębiorstwa petrochemiczne posiadające własną markę (ERG, Tamoil) bądź podmioty niezależne (tak zwane placówki sieciowe lub retisti). Z danych dostarczonych przez władze włoskie wynika, że przedsiębiorstwa petrochemiczne posiadające własną markę są właścicielami około 65 % stacji wybudowanych w Piemoncie, natomiast własnością podmiotów niezależnych jest pozostałe 35 %. |
| --- | --- |

(47)

Posiadaczami zezwoleń mogą być przedsiębiorstwa petrochemiczne posiadające własną markę (ERG, Tamoil) bądź podmioty niezależne (tak zwane placówki sieciowe lub retisti). Z danych dostarczonych przez władze włoskie wynika, że przedsiębiorstwa petrochemiczne posiadające własną markę są właścicielami około 65 % stacji wybudowanych w Piemoncie, natomiast własnością podmiotów niezależnych jest pozostałe 35 %.

| (48) | Jeżeli posiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo petrochemiczne, a jest to model przeważający – zarówno w regionie Piemont, jak i w pozostałej części Włoch – i jednocześnie to samo przedsiębiorstwo petrochemiczne jest właścicielem stacji, którą jednak zarządza podmiot trzeci (Co/Do), wówczas dystrybutor obejmuje stację paliw w dzierżawę i zarządza nią na własne ryzyko, a jednocześnie jest związany z dostawcą-posiadaczem zezwolenia umową zakupu na zasadzie wyłączności (umowa dostawy wł. somministrazione) lub umową nieodpłatnego przekazania w użytkowanie (umowa użyczenia wł. comodato petrolifero) (15). W takim przypadku punkt dystrybucji prowadzony jest pod marką przedsiębiorstwa petrochemicznego, które jest właścicielem całej infrastruktury i które prowadzi inwestycje niezbędne do realizacji zmian i modernizacji stacji. Zarządzający kupuje paliwa od przedsiębiorstwa petrochemicznego, uzyskując termin płatności odroczony na trzy-cztery dni. Zarządzający, który stał się wyłącznym właścicielem paliw (gaz ziemny/gaz LPG), sprzedaje je po cenie ustalonej dowolnie, ale przedsiębiorstwo petrochemiczne może zalecić określoną cenę sprzedaży detalicznej lub ustalić górny pułap ceny. |
| --- | --- |

(48)

Jeżeli posiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo petrochemiczne, a jest to model przeważający – zarówno w regionie Piemont, jak i w pozostałej części Włoch – i jednocześnie to samo przedsiębiorstwo petrochemiczne jest właścicielem stacji, którą jednak zarządza podmiot trzeci (Co/Do), wówczas dystrybutor obejmuje stację paliw w dzierżawę i zarządza nią na własne ryzyko, a jednocześnie jest związany z dostawcą-posiadaczem zezwolenia umową zakupu na zasadzie wyłączności (umowa dostawy wł. somministrazione) lub umową nieodpłatnego przekazania w użytkowanie (umowa użyczenia wł. comodato petrolifero) (15). W takim przypadku punkt dystrybucji prowadzony jest pod marką przedsiębiorstwa petrochemicznego, które jest właścicielem całej infrastruktury i które prowadzi inwestycje niezbędne do realizacji zmian i modernizacji stacji. Zarządzający kupuje paliwa od przedsiębiorstwa petrochemicznego, uzyskując termin płatności odroczony na trzy-cztery dni. Zarządzający, który stał się wyłącznym właścicielem paliw (gaz ziemny/gaz LPG), sprzedaje je po cenie ustalonej dowolnie, ale przedsiębiorstwo petrochemiczne może zalecić określoną cenę sprzedaży detalicznej lub ustalić górny pułap ceny.

| (49) | Na terenie Piemontu tylko w dziesięciu przypadkach stosowany jest model Co/Co, w którym przedsiębiorstwo petrochemiczne jest właścicielem stacji i bezpośrednio nią zarządza. Na żadnej z tak prowadzonych stacji nie ma sprzedaży gazu ziemnego. |
| --- | --- |

(49)

Na terenie Piemontu tylko w dziesięciu przypadkach stosowany jest model Co/Co, w którym przedsiębiorstwo petrochemiczne jest właścicielem stacji i bezpośrednio nią zarządza. Na żadnej z tak prowadzonych stacji nie ma sprzedaży gazu ziemnego.

| (50) | Umowy/porozumienia między przedsiębiorstwami petrochemicznymi (właściciel-posiadacz zezwolenia) a stowarzyszeniami zarządzających stacjami zostały zgłoszone i zatwierdzone przez włoski Urząd Ochrony Konkurencji i Rynku. |
| --- | --- |

(50)

Umowy/porozumienia między przedsiębiorstwami petrochemicznymi (właściciel-posiadacz zezwolenia) a stowarzyszeniami zarządzających stacjami zostały zgłoszone i zatwierdzone przez włoski Urząd Ochrony Konkurencji i Rynku.

| (51) | Jeżeli chodzi o pozostałe 35 % stacji – gdzie dystrybutor jest także właścicielem Do/Do – zarządzający (placówka sieciowa) zawiera umowę z przedsiębiorstwem petrochemicznym, która reguluje kwestie używania znaku firmowego i sprzedaży paliw na zasadzie wyłączności (16). |
| --- | --- |

(51)

Jeżeli chodzi o pozostałe 35 % stacji – gdzie dystrybutor jest także właścicielem Do/Do – zarządzający (placówka sieciowa) zawiera umowę z przedsiębiorstwem petrochemicznym, która reguluje kwestie używania znaku firmowego i sprzedaży paliw na zasadzie wyłączności (16).

5.   UWAGI STRON ZAINTERESOWANYCH

| (52) | Wszystkie zainteresowane strony, które zgłosiły swoje uwagi zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (17), zgodnie popierają stanowisko regionu Piemont w kwestii konieczności promowania wykorzystania gazu ziemnego w branży transportowej ze względu na potrzebę ochrony środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

(52)

Wszystkie zainteresowane strony, które zgłosiły swoje uwagi zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 (17), zgodnie popierają stanowisko regionu Piemont w kwestii konieczności promowania wykorzystania gazu ziemnego w branży transportowej ze względu na potrzebę ochrony środowiska naturalnego.

| (53) | OMV Erdgas podkreśla korzyści dla środowiska, jakie niosłaby proponowana inicjatywa i znaczenie propagowania stosowania gazu ziemnego jako celu polityki ochrony środowiska. Wykorzystanie gazu ziemnego jako paliwa dla pojazdów samochodowych wiąże się ze znaczącymi nakładami, ponoszonymi przez największych europejskich producentów samochodów (Fiat, Opel, Volvo, Renault, VW, Ford i Mercedes) na rzecz przestawienia produkcji, poważne prace w tym zakresie obejmują także sektor samochodów dostawczych. Jednak rynek gazu ziemnego nie osiągnął jeszcze zaawansowanej dojrzałości i wymaga dalszych inwestycji. Pierwszy krok w tym kierunku polega na rozwinięciu odpowiedniej infrastruktury w postaci stacji paliw, która, z uwagi na ograniczoną wciąż liczbę jeżdżących po europejskich drogach samochodów zasilanych gazem ziemnym, nie jest jeszcze dochodowa. Wniosek w sprawie dyrektywy, przedstawiony przez Komisję dnia 7 listopada 2001 r. wyznaczył jako cel wykorzystanie gazu ziemnego jako paliwa samochodowego na poziomie 10 % rynku paliw do końca 2020 r. (18). W efekcie konieczne i uzasadnione wydaje się kierowanie pomocy na rzecz rozbudowy infrastruktury dla gazu ziemnego. OMV Erdgas podkreśla ponadto podstawową różnicę między programem proponowanym przez Piemont a projektem niderlandzkim, który zakładał udzielanie pomocy stacjom paliw zlokalizowanym na granicy z Niemcami, w celu zrekompensowania różnicy cenowej związanej z odmiennymi stawkami akcyzy stosowanymi w regionach przygranicznych, co miało umożliwiać dystrybutorom niderlandzkim konkurowanie na równych warunkach ze stacjami niemieckimi, położonymi po drugiej stronie granicy. W przypadku Piemontu sytuacja taka nie ma miejsca. |
| --- | --- |

(53)

OMV Erdgas podkreśla korzyści dla środowiska, jakie niosłaby proponowana inicjatywa i znaczenie propagowania stosowania gazu ziemnego jako celu polityki ochrony środowiska. Wykorzystanie gazu ziemnego jako paliwa dla pojazdów samochodowych wiąże się ze znaczącymi nakładami, ponoszonymi przez największych europejskich producentów samochodów (Fiat, Opel, Volvo, Renault, VW, Ford i Mercedes) na rzecz przestawienia produkcji, poważne prace w tym zakresie obejmują także sektor samochodów dostawczych. Jednak rynek gazu ziemnego nie osiągnął jeszcze zaawansowanej dojrzałości i wymaga dalszych inwestycji. Pierwszy krok w tym kierunku polega na rozwinięciu odpowiedniej infrastruktury w postaci stacji paliw, która, z uwagi na ograniczoną wciąż liczbę jeżdżących po europejskich drogach samochodów zasilanych gazem ziemnym, nie jest jeszcze dochodowa. Wniosek w sprawie dyrektywy, przedstawiony przez Komisję dnia 7 listopada 2001 r. wyznaczył jako cel wykorzystanie gazu ziemnego jako paliwa samochodowego na poziomie 10 % rynku paliw do końca 2020 r. (18). W efekcie konieczne i uzasadnione wydaje się kierowanie pomocy na rzecz rozbudowy infrastruktury dla gazu ziemnego. OMV Erdgas podkreśla ponadto podstawową różnicę między programem proponowanym przez Piemont a projektem niderlandzkim, który zakładał udzielanie pomocy stacjom paliw zlokalizowanym na granicy z Niemcami, w celu zrekompensowania różnicy cenowej związanej z odmiennymi stawkami akcyzy stosowanymi w regionach przygranicznych, co miało umożliwiać dystrybutorom niderlandzkim konkurowanie na równych warunkach ze stacjami niemieckimi, położonymi po drugiej stronie granicy. W przypadku Piemontu sytuacja taka nie ma miejsca.

| (54) | Także rząd federalny Niemiec podkreśla w swoich uwagach znaczącą różnicę między przypadkiem niderlandzkim a włoskim. Przede wszystkim widać wyraźnie, że w przypadku przepisów uchwalonych przez region Piemont nie znajduje zastosowania zasada de minimis i wszelka dyskusja na ten temat byłaby bezprzedmiotowa. Z drugiej strony rząd niemiecki utrzymuje, że rozpatrywany program mieści się w ramach wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska i winien być oceniany w świetle tych wytycznych, ze względu na swój zadeklarowany cel (który należy odróżniać od skutku). Inne argumenty przytoczone przez rząd niemiecki nie różnią się od przedłożonych przez OMV Erdgas (19). |
| --- | --- |

(54)

Także rząd federalny Niemiec podkreśla w swoich uwagach znaczącą różnicę między przypadkiem niderlandzkim a włoskim. Przede wszystkim widać wyraźnie, że w przypadku przepisów uchwalonych przez region Piemont nie znajduje zastosowania zasada de minimis i wszelka dyskusja na ten temat byłaby bezprzedmiotowa. Z drugiej strony rząd niemiecki utrzymuje, że rozpatrywany program mieści się w ramach wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska i winien być oceniany w świetle tych wytycznych, ze względu na swój zadeklarowany cel (który należy odróżniać od skutku). Inne argumenty przytoczone przez rząd niemiecki nie różnią się od przedłożonych przez OMV Erdgas (19).

| (55) | BGW (Bundesverband der deutschen Gas- und Wasserwirtschaft), Federalne Zrzeszenie Przemysłu Wodnego i Gazowego, opowiada się za inicjatywą regionu Piemont i przedstawia przykłady analogicznych przedsięwzięć i działań podejmowanych w Niemczech w celu rozwijania rynku gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych. Głównym argumentem jest to, że stacje tankowania gazu we Włoszech nie konkurują wcale ze stacjami niemieckimi i nie ma tu żadnych przesłanek, z których można by wnioskować o zakłóceniu lub zagrożeniu zakłóceniem konkurencji, które mogłyby przynosić szkodę wymianie handlowej między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Przeciwnie, przewidywany wzrost liczby samochodów zasilanych gazem ziemny w Piemoncie mógłby – dzięki zwiększeniu drogowego ruchu przygranicznego – prowadzić do wzrostu sprzedaży gazu ziemnego także na niemieckich stacjach tankowania, co samo w sobie stanowi pozytywny kierunek rozwoju. Warto zauważyć, że tych samych argumentów użyły władze regionu Piemont w odniesieniu do Francji. |
| --- | --- |

(55)

BGW (Bundesverband der deutschen Gas- und Wasserwirtschaft), Federalne Zrzeszenie Przemysłu Wodnego i Gazowego, opowiada się za inicjatywą regionu Piemont i przedstawia przykłady analogicznych przedsięwzięć i działań podejmowanych w Niemczech w celu rozwijania rynku gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych. Głównym argumentem jest to, że stacje tankowania gazu we Włoszech nie konkurują wcale ze stacjami niemieckimi i nie ma tu żadnych przesłanek, z których można by wnioskować o zakłóceniu lub zagrożeniu zakłóceniem konkurencji, które mogłyby przynosić szkodę wymianie handlowej między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE. Przeciwnie, przewidywany wzrost liczby samochodów zasilanych gazem ziemny w Piemoncie mógłby – dzięki zwiększeniu drogowego ruchu przygranicznego – prowadzić do wzrostu sprzedaży gazu ziemnego także na niemieckich stacjach tankowania, co samo w sobie stanowi pozytywny kierunek rozwoju. Warto zauważyć, że tych samych argumentów użyły władze regionu Piemont w odniesieniu do Francji.

6.   OCENA

6.1.   Zgodność środka pomocy z prawem

| (56) | Włoskie władze spełniły ciążący na nich na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu obowiązek, zgłaszając pomoc Komisji przed jej wprowadzeniem w życie. |
| --- | --- |

(56)

Włoskie władze spełniły ciążący na nich na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu obowiązek, zgłaszając pomoc Komisji przed jej wprowadzeniem w życie.

6.2.   Istnienie pomocy w rozumieniu art. 87 ust. 1

| (57) | Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 Traktatu „wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi”. |
| --- | --- |

(57)

Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 Traktatu „wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi”.

| (58) | Przepisy uchwalone przez Piemont stanowią korzyść, udzielaną ze środków publicznych (dopłaty w wysokości 150 000 EUR z budżetu regionu Piemont) na rzecz niektórych przedsiębiorstw (posiadaczy zezwoleń, właścicieli stacji paliw). Dlatego też przepisy te mają charakter selektywny. Jednak z dowodów dostarczonych przez władze włoskie po wszczęciu przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego wynika, że wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi, o którym mowa w art. 87 ust. 1, nie występuje. |
| --- | --- |

(58)

Przepisy uchwalone przez Piemont stanowią korzyść, udzielaną ze środków publicznych (dopłaty w wysokości 150 000 EUR z budżetu regionu Piemont) na rzecz niektórych przedsiębiorstw (posiadaczy zezwoleń, właścicieli stacji paliw). Dlatego też przepisy te mają charakter selektywny. Jednak z dowodów dostarczonych przez władze włoskie po wszczęciu przez Komisję formalnego postępowania wyjaśniającego wynika, że wpływ na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi, o którym mowa w art. 87 ust. 1, nie występuje.

| (59) | Należy jednak zauważyć, że przepisy te mogłyby wywierać wpływ na wymianę handlową, gdyby istniała konkurencja między dystrybutorami włoskimi otrzymującymi dofinansowanie od regionu Piemont a dystrybutorami gazu ziemnego w innym Państwie Członkowskim. W tym względzie należy podkreślić, że jedynym Państwem Członkowskim, z którym region Piemont posiada granicę, jest Francja. Na przeważającej długości granica ta przebiega w górach, a przejazd przez nie samochodem możliwy jest wyłącznie przez przełęcze alpejskie lub płatne odcinki autostrady biegnące tunelami. Poza tym punkty dystrybucji muszą być podłączone do gazociągów istniejących na terenie regionu; jak już wskazano wcześniej, dwa gazociągi najbliższe granicy Piemontu z Francją przechodzą przez Alpy w Bardonecchia oraz w Cesana Torinese, miejscowościach, do których z Francji można dojechać przez płatny tunel Frejus w pierwszym przypadku i przełęcz Montgenèvre w drugim. Inaczej niż miało to miejsce w przypadku będącym przedmiotem decyzji 1999/705/WE, nie można zatem założyć, że kierowcy będą przekraczali granicę po to, by zaopatrywać się w tańszy gaz ziemny; tym bardziej, że zasięg samochodu zasilanego gazem ziemnym jest mniejszy niż w przypadku pojazdu zasilanego benzyną (300 km w porównaniu z co najmniej 600 km), a tankowanie gazu możliwe jest tylko w godzinach otwarcia stacji. |
| --- | --- |

(59)

Należy jednak zauważyć, że przepisy te mogłyby wywierać wpływ na wymianę handlową, gdyby istniała konkurencja między dystrybutorami włoskimi otrzymującymi dofinansowanie od regionu Piemont a dystrybutorami gazu ziemnego w innym Państwie Członkowskim. W tym względzie należy podkreślić, że jedynym Państwem Członkowskim, z którym region Piemont posiada granicę, jest Francja. Na przeważającej długości granica ta przebiega w górach, a przejazd przez nie samochodem możliwy jest wyłącznie przez przełęcze alpejskie lub płatne odcinki autostrady biegnące tunelami. Poza tym punkty dystrybucji muszą być podłączone do gazociągów istniejących na terenie regionu; jak już wskazano wcześniej, dwa gazociągi najbliższe granicy Piemontu z Francją przechodzą przez Alpy w Bardonecchia oraz w Cesana Torinese, miejscowościach, do których z Francji można dojechać przez płatny tunel Frejus w pierwszym przypadku i przełęcz Montgenèvre w drugim. Inaczej niż miało to miejsce w przypadku będącym przedmiotem decyzji 1999/705/WE, nie można zatem założyć, że kierowcy będą przekraczali granicę po to, by zaopatrywać się w tańszy gaz ziemny; tym bardziej, że zasięg samochodu zasilanego gazem ziemnym jest mniejszy niż w przypadku pojazdu zasilanego benzyną (300 km w porównaniu z co najmniej 600 km), a tankowanie gazu możliwe jest tylko w godzinach otwarcia stacji.

| (60) | Należy również zauważyć, że wdrożenie programu mogłoby zakłócać wymianę handlową, gdyby w jego ramach jedno przedsiębiorstwo mogło otrzymać kilka dotacji na budowę kilku stacji tankowania gazu ziemnego. W tej kwestii przypomina się, że – z uwagi na planowany budżet – przewiduje się budowę wyłącznie 33 nowych stacji. Dotacje będą przyznawane w trybie konkursowym. W praktyce tylko istniejące stacje paliw otrzymają dofinansowanie, ponieważ żadna stacja nie zdoła osiągnąć rentowności, jeżeli będzie ograniczała się wyłącznie do sprzedaży gazu ziemnego. Z 1 974 stacji paliw istniejących na terenie regionu Piemont tylko 10 zarządzanych jest bezpośrednio przez właścicieli (Co/Co), a więc przez przedsiębiorstwa petrochemiczne. Z pozostałych 1 964 stacji część zarządzana jest przez dystrybutorów, którzy są ich właścicielami Do/Do (około 35 %), a reszta, to jest około 65 %, stanowi własność przedsiębiorstw petrochemicznych, ale zarządzana jest przez podmioty trzecie (Co/Do). W rozpatrywanym przypadku nie chodzi więc o mechanizm podobny do klauzuli dotyczącej systemu zarządzania cenami (PMS), na podstawie której, w modelach Do/Do i Co/Do, dopłata miała wyrównywać straty przedsiębiorstwa petrochemicznego, jak miało to miejsce w przypadku będącym przedmiotem decyzji 1999/705/WE (20). Dlatego też jedna spółka może otrzymać kilka dotacji wyłącznie w modelu Co/Co. Zakładając, że 33 dotacje zostaną rozdzielone proporcjonalnie do istniejących udziałów poszczególnych kategorii stacji, a więc Co/Co, Do/Do i Co/Do, nie jest możliwe, by jedno przedsiębiorstwo petrochemiczne otrzymało więcej niż jedną dotację. Poza tym należy zauważyć, że obecnie żadna z 14 stacji prowadzących sprzedaż gazu nie należy do kategorii Co/Co. Dodatkowo władze włoskie zobowiązały się do nieudzielania żadnej pomocy stacjom paliw tego typu. Na podstawie powyższych stwierdzeń jest więc niemożliwe, by jedno przedsiębiorstwo petrochemiczne mogło otrzymać kilka dotacji i aby ten fakt mógł wpłynąć na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. Traktatu WE. |
| --- | --- |

(60)

Należy również zauważyć, że wdrożenie programu mogłoby zakłócać wymianę handlową, gdyby w jego ramach jedno przedsiębiorstwo mogło otrzymać kilka dotacji na budowę kilku stacji tankowania gazu ziemnego. W tej kwestii przypomina się, że – z uwagi na planowany budżet – przewiduje się budowę wyłącznie 33 nowych stacji. Dotacje będą przyznawane w trybie konkursowym. W praktyce tylko istniejące stacje paliw otrzymają dofinansowanie, ponieważ żadna stacja nie zdoła osiągnąć rentowności, jeżeli będzie ograniczała się wyłącznie do sprzedaży gazu ziemnego. Z 1 974 stacji paliw istniejących na terenie regionu Piemont tylko 10 zarządzanych jest bezpośrednio przez właścicieli (Co/Co), a więc przez przedsiębiorstwa petrochemiczne. Z pozostałych 1 964 stacji część zarządzana jest przez dystrybutorów, którzy są ich właścicielami Do/Do (około 35 %), a reszta, to jest około 65 %, stanowi własność przedsiębiorstw petrochemicznych, ale zarządzana jest przez podmioty trzecie (Co/Do). W rozpatrywanym przypadku nie chodzi więc o mechanizm podobny do klauzuli dotyczącej systemu zarządzania cenami (PMS), na podstawie której, w modelach Do/Do i Co/Do, dopłata miała wyrównywać straty przedsiębiorstwa petrochemicznego, jak miało to miejsce w przypadku będącym przedmiotem decyzji 1999/705/WE (20). Dlatego też jedna spółka może otrzymać kilka dotacji wyłącznie w modelu Co/Co. Zakładając, że 33 dotacje zostaną rozdzielone proporcjonalnie do istniejących udziałów poszczególnych kategorii stacji, a więc Co/Co, Do/Do i Co/Do, nie jest możliwe, by jedno przedsiębiorstwo petrochemiczne otrzymało więcej niż jedną dotację. Poza tym należy zauważyć, że obecnie żadna z 14 stacji prowadzących sprzedaż gazu nie należy do kategorii Co/Co. Dodatkowo władze włoskie zobowiązały się do nieudzielania żadnej pomocy stacjom paliw tego typu. Na podstawie powyższych stwierdzeń jest więc niemożliwe, by jedno przedsiębiorstwo petrochemiczne mogło otrzymać kilka dotacji i aby ten fakt mógł wpłynąć na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi w rozumieniu art. 87 ust. Traktatu WE.

6.3.   Wnioski

| (61) | W świetle powyższego Komisja uznaje, że program pomocy na rozbudowę sieci sprzedaży gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych, zgłoszony przez region Piemont, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, |
| --- | --- |

(61)

W świetle powyższego Komisja uznaje, że program pomocy na rozbudowę sieci sprzedaży gazu ziemnego dla pojazdów samochodowych, zgłoszony przez region Piemont, nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Program, który zamierzają wprowadzić Włochy (region Piemont) w celu ograniczenia emisji gazów prowadzących do powstawania efektu cieplarnianego, na podstawie decyzji Zarządu Regionu (DGR) nr 67-7675 z dnia 11 listopada 2002 r. nie stanowi pomocy państwa.

Artykuł 2

Niniejsza decyzji skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 listopada 2003 r.

W imieniu Komisji

Mario MONTI

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1.

1

(2)  Dz.U. C 183 z 2.8.2003, str. 5.

2

(3)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 30.

3

(4)  Dz.U. L 280 z 30.10.1999, str. 87.

4

(5)  Sprawa C-382/99 „Królestwo Niderlandów przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich”, Zb.Orz. 2002 str. I-5163.

5

(6)  Patrz: przypis 3.

6

(7)  Na przykład umowa zakupu na zasadzie wyłączności lub inna umowa wiążąca – oraz ewentualnie specjalne klauzule o wyłączności, wiążące dostawcę i stację paliw.

7

(8)  Dz.U. C 37 z 3.2.2001, str. 3.

8

(9)  W pkt 68–71 wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (Dz.U. C 37 z 3.2.2001, str. 3) znajduje się odwołanie do zobowiązania określonego w protokole z Kioto, podpisanego przez Państwa Członkowskie i przez Wspólnotę, do ograniczenia lub zmniejszenia emisji gazów powodujących efekt cieplarniany, ale stwierdza się także, iż „nadal jest zbyt wcześnie, by określać kryteria zatwierdzania jakiejkolwiek tego rodzaju pomocy [przyznawanej przez Państwa Członkowskie]”.

9

(10)  Assogasliquidi Consorzio ECOGAS.

10

(11)  Suma stacji w Piemoncie wzrasta do 14, jeżeli uwzględni się 2 „pompy białe”.

11

(12)  Stan na czerwiec 2003 r.

12

(13)  Na podstawie dekretu z mocą ustawy nr 32/1998.

13

(14)  Zwanych contratto di comodato (umowa użyczenia) i contratto di somministrazione (umowa dostawy).

14

contratto di comodato

contratto di somministrazione

(15)  W nawiązaniu do dyskusji nad precedensem holenderskim, patrz: pkt 17–22.

15

(16)  Zwanej contratto di convenzionamento („umową o stałej współpracy”); umowy takie zawierane są na różny okres, często roczny, lecz nigdy nie przekraczający pięciu lat.

16

contratto di convenzionamento

(17)  Patrz: przypis 1.

17

(18)  Uwagi te nie zostały szczegółowo rozpatrzone przez Komisję, mimo że Komisja nie w pełni zgadza się z tymi uwagami, ponieważ w ocenie stwierdzono, że program nie stanowi pomocy państwa.

18

(19)  Rząd niemiecki cytuje inne dokumenty lub programy Komisji na poparcie swego stanowiska: Zielona księga Komisji „Ku europejskiej strategii bezpieczeństwa energetycznego”; dyrektywa 1999/30/WE (odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla różnych związków w otaczającym powietrzu); Biała księga Komisji „Europejska polityka transportowa do 2010 r.”; programy wspólnotowe BiR CIVITAS I i CIVITAS II (czysta komunikacja miejska); komunikat Komisji w sprawie „paliw alternatywnych dla pojazdów samochodowych i działań mających promować wykorzystanie biopaliw” (COM(2001) 547 wersja ostateczna).

19

(20)  Patrz w szczególności: pkt 85 decyzji.

20

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/91 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/91

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 1 lutego 2006 r.

zmieniająca decyzję 2005/393/WE w zakresie stref zamkniętych w odniesieniu do choroby niebieskiego języka w Hiszpanii i Portugalii

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 180)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/64/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiającą przepisy szczególne dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2 lit. d), art. 8 ust. 3 i art. 19 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Dyrektywa Rady 2000/75/WE ustanawia zasady kontroli i środki zwalczania choroby niebieskiego języka we Wspólnocie, w tym także określa strefy ochrony i nadzoru oraz zakaz opuszczania tych stref przez zwierzęta. |
| --- | --- |

(1)

Dyrektywa Rady 2000/75/WE ustanawia zasady kontroli i środki zwalczania choroby niebieskiego języka we Wspólnocie, w tym także określa strefy ochrony i nadzoru oraz zakaz opuszczania tych stref przez zwierzęta.

| (2) | Decyzja Komisji 2005/393/WE z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie stref ochrony i nadzoru w odniesieniu do choroby niebieskiego języka i warunków dotyczących przemieszczeń z tych stref lub przez te strefy (2) przewiduje wyznaczenie ogólnych obszarów geograficznych, na których Państwa Członkowskie ustanawiają strefy ochrony i nadzoru („strefy zamknięte”) w odniesieniu do choroby niebieskiego języka. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja Komisji 2005/393/WE z dnia 23 maja 2005 r. w sprawie stref ochrony i nadzoru w odniesieniu do choroby niebieskiego języka i warunków dotyczących przemieszczeń z tych stref lub przez te strefy (2) przewiduje wyznaczenie ogólnych obszarów geograficznych, na których Państwa Członkowskie ustanawiają strefy ochrony i nadzoru („strefy zamknięte”) w odniesieniu do choroby niebieskiego języka.

| (3) | Hiszpania i Portugalia poinformowały Komisję o wykryciu serotypu 4 wirusa występującego na wielu peryferyjnych obszarach strefy zamkniętej E. |
| --- | --- |

(3)

Hiszpania i Portugalia poinformowały Komisję o wykryciu serotypu 4 wirusa występującego na wielu peryferyjnych obszarach strefy zamkniętej E.

| (4) | W związku z powyższym zasięg stref zamkniętych powinien być powiększony z uwzględnieniem dostępnych danych dotyczących ekologii nosiciela i rozwoju jego okresowej aktywności. |
| --- | --- |

(4)

W związku z powyższym zasięg stref zamkniętych powinien być powiększony z uwzględnieniem dostępnych danych dotyczących ekologii nosiciela i rozwoju jego okresowej aktywności.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2005/393/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2005/393/WE.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji 2005/393/WE wykazy stref zamkniętych w strefie E w odniesieniu do Hiszpanii i Portugalii otrzymują następujące brzmienie:

„Hiszpania:

| — | prowincje Cádiz, Málaga, Sevilla, Huelva, Córdoba, Cáceres, Badajoz, Toledo i Ciudad Real, |
| --- | --- |

—

prowincje Cádiz, Málaga, Sevilla, Huelva, Córdoba, Cáceres, Badajoz, Toledo i Ciudad Real,

| — | prowincja Jaen (okolice Jaen, Andujar, Alcala la Real, Huelma, Linares, Santiesteban del Puerto, Ubeda), |
| --- | --- |

—

prowincja Jaen (okolice Jaen, Andujar, Alcala la Real, Huelma, Linares, Santiesteban del Puerto, Ubeda),

| — | prowincja Avila (okolice Arenas de San Pedro, Candelada, Cebreros, Las Navas del Marques, Navaluenga, Sotillo de la Adrada), |
| --- | --- |

—

prowincja Avila (okolice Arenas de San Pedro, Candelada, Cebreros, Las Navas del Marques, Navaluenga, Sotillo de la Adrada),

| — | prowincja Salamanca (okolice Bejar, Ciudad Rodrigo i Sequeros), |
| --- | --- |

—

prowincja Salamanca (okolice Bejar, Ciudad Rodrigo i Sequeros),

| — | prowincja Madrid (okolice Aranjuez, El Escorial, Grinon, Navalcarnero i San Martin de Valdeiglesias).”. |
| --- | --- |

—

prowincja Madrid (okolice Aranjuez, El Escorial, Grinon, Navalcarnero i San Martin de Valdeiglesias).”.

„Portugalia:

| — | Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Algarve: wszystkie gminy, |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Algarve: wszystkie gminy,

| — | Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Alentejo: wszystkie gminy, |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Alentejo: wszystkie gminy,

| — | Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Ribatejo e Oeste: gminy Almada, Barreiro, Moita, Seixal, Sesimbra, Montijo, Coruche, Setúbal, Palmela, Alcochete, Benavente, Salvaterra de Magos, Almeirim, Alpiarça, Chamusca, Constância, Abrantes i Sardoal, |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Ribatejo e Oeste: gminy Almada, Barreiro, Moita, Seixal, Sesimbra, Montijo, Coruche, Setúbal, Palmela, Alcochete, Benavente, Salvaterra de Magos, Almeirim, Alpiarça, Chamusca, Constância, Abrantes i Sardoal,

| — | Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Beira Interior: gminy Penamacor, Fundão, Oleiros, Sertã, Vila de Rei, Idanha-a-Nova, Castelo Branco, Proença-a-Nova, Vila Velha de Rodão and Mação.”. |
| --- | --- |

—

Dyrekcja ds. Rolnictwa Regionu Beira Interior: gminy Penamacor, Fundão, Oleiros, Sertã, Vila de Rei, Idanha-a-Nova, Castelo Branco, Proença-a-Nova, Vila Velha de Rodão and Mação.”.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 7 lutego 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 1 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 74.

1

(2)  Dz.U. L 130 z 24.5.2005, str. 22. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/828/WE (Dz.U. L 311 z 26.11.2005, str. 37).

2

---

| 4.2.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 32/93 |
| --- | --- | --- | --- |

4.2.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 32/93

---

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 lutego 2006 r.

zmieniająca decyzję 97/467/WE w zakresie włączenia jednego zakładu z Urugwaju do tymczasowego wykazu zakładów państw trzecich, z których państwom członkowskim zezwala się na przywóz mięsa ptaków bezgrzebieniowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 233)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/65/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania na okres przejściowy tymczasowych wykazów zakładów państw trzecich, z których państwom członkowskim zezwala się na przywóz niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży (1), w szczególności jej art. 2 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzja Komisji 97/467/WE z dnia 7 lipca 1997 r. ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz mięsa króliczego oraz dziczyzny hodowlanej (2) ustala tymczasowe wykazy zakładów z państw trzecich, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz mięsa dzikich zwierząt utrzymywanych przez człowieka, mięsa króliczego i mięsa ptaków bezgrzebieniowych. |
| --- | --- |

(1)

Decyzja Komisji 97/467/WE z dnia 7 lipca 1997 r. ustalająca tymczasowe wykazy zakładów państw trzecich, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz mięsa króliczego oraz dziczyzny hodowlanej (2) ustala tymczasowe wykazy zakładów z państw trzecich, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz mięsa dzikich zwierząt utrzymywanych przez człowieka, mięsa króliczego i mięsa ptaków bezgrzebieniowych.

| (2) | Urugwaj podał nazwę jednego zakładu produkującego mięso ptaków bezgrzebieniowych, w odniesieniu do którego odpowiedzialne organy zaświadczają, że zakład ten przestrzega przepisów wspólnotowych. |
| --- | --- |

(2)

Urugwaj podał nazwę jednego zakładu produkującego mięso ptaków bezgrzebieniowych, w odniesieniu do którego odpowiedzialne organy zaświadczają, że zakład ten przestrzega przepisów wspólnotowych.

| (3) | Zakład ten powinien zatem zostać włączony do wykazów określonych w decyzji 97/467/WE. |
| --- | --- |

(3)

Zakład ten powinien zatem zostać włączony do wykazów określonych w decyzji 97/467/WE.

| (4) | Przywóz z wymienionego zakładu nie będzie podlegał zmniejszonej kontroli bezpośredniej zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (3). |
| --- | --- |

(4)

Przywóz z wymienionego zakładu nie będzie podlegał zmniejszonej kontroli bezpośredniej zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (3).

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 97/467/WE. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 97/467/WE.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do decyzji 97/467/WE wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 11 lutego 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 243 z 11.10.1995, str. 17. Decyzja ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 33; sprostowanie w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 12).

1

(2)  Dz.U. L 199 z 26.7.1997, str. 57. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/302/WE (Dz.U. L 95 z 14.4.2005, str. 62).

2

(3)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku II dodaje się następujący tekst:

„País: Uruguay/Země: Uruguay/Land: Uruguay/Land: Uruguay/Riik: Uruguay/Χώρα: Ουρουγουάη/Country: Uruguay/Pays: Uruguay/Paese: Uruguay/Valsts: Urugvaja/Šalis: Urugvajus/Ország: Uruguay/Pajjiż: L-Urugwaj/Land: Uruguay/Państwo: Urugwaj/País: Uruguai/Krajina: Uruguaj/Država: Urugvaj/Maa: Uruguay/Land: Uruguay

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 240 | Caltes S.A. | Paso de los Toros | Tacuarembó | CP, SH” | |

1

2

3

4

5

6

240

Caltes S.A.

Paso de los Toros

Tacuarembó

CP, SH”

---