# Dziennik Urzędowy L 310/25 l

| | ISSN 1725-5139 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 310 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 4825 listopada 2005 |

ISSN 1725-5139

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 310

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 4825 listopada 2005

---

| Spis treści | | I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | |
| | * | Dyrektywa 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (
  1
  ) | 1 |
| | * | Dyrektywa 2005/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. dotycząca homologacji typu pojazdów mechanicznych pod względem ich przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku oraz zmieniająca dyrektywę Rady 70/156/EWG | 10 |
| | * | Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów (
  1
  ) | 28 |

Spis treści

I   Akty, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

*

Dyrektywa 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (
  1
  )

1

1

*

Dyrektywa 2005/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. dotycząca homologacji typu pojazdów mechanicznych pod względem ich przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku oraz zmieniająca dyrektywę Rady 70/156/EWG

10

*

Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów (
  1
  )

1

28

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

25.11.2005

| 25.11.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 310/1 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 310/1

---

DYREKTYWA 2005/56/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 26 października 2005 r.

w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Spółki kapitałowe z różnych Państw Członkowskich odczuwają potrzebę współpracy i konsolidacji. Jednakże w odniesieniu do transgranicznych połączeń spółek kapitałowych napotykają one wewnątrz Wspólnoty liczne trudności natury prawnej i administracyjnej. W związku z tym, w celu zakończenia tworzenia i umożliwienia funkcjonowania jednolitego rynku, niezbędne jest ustanowienie przepisów wspólnotowych, aby ułatwić transgraniczne połączenia różnych typów spółek kapitałowych, podlegających prawu różnych Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(1)

Spółki kapitałowe z różnych Państw Członkowskich odczuwają potrzebę współpracy i konsolidacji. Jednakże w odniesieniu do transgranicznych połączeń spółek kapitałowych napotykają one wewnątrz Wspólnoty liczne trudności natury prawnej i administracyjnej. W związku z tym, w celu zakończenia tworzenia i umożliwienia funkcjonowania jednolitego rynku, niezbędne jest ustanowienie przepisów wspólnotowych, aby ułatwić transgraniczne połączenia różnych typów spółek kapitałowych, podlegających prawu różnych Państw Członkowskich.

| (2) | Niniejsza dyrektywa ułatwia transgraniczne połączenia spółek kapitałowych określonych w niniejszej dyrektywie. Przepisy Państw Członkowskich powinny dopuszczać połączenie transgraniczne krajowej spółki kapitałowej ze spółką kapitałową z innego Państwa Członkowskiego, jeżeli prawo krajowe danych Państw Członkowskich dopuszcza łączenie się tego typu spółek. |
| --- | --- |

(2)

Niniejsza dyrektywa ułatwia transgraniczne połączenia spółek kapitałowych określonych w niniejszej dyrektywie. Przepisy Państw Członkowskich powinny dopuszczać połączenie transgraniczne krajowej spółki kapitałowej ze spółką kapitałową z innego Państwa Członkowskiego, jeżeli prawo krajowe danych Państw Członkowskich dopuszcza łączenie się tego typu spółek.

| (3) | W celu ułatwienia połączeń transgranicznych powinno ustanowić się, że każda spółka uczestnicząca w połączeniu transgranicznym i każda osoba trzecia, której to dotyczy, pozostają objęte zakresem przepisów i formalności prawa krajowego, które miałyby zastosowanie w przypadku połączenia krajowego, o ile niniejsza dyrektywa nie stanowi inaczej. Żadne przepisy i formalności prawa krajowego, do których odwołuje się niniejsza dyrektywa, nie powinny wprowadzać ograniczeń swobody przedsiębiorczości lub swobodnego przepływu kapitału, chyba że tego rodzaju ograniczenia mogą być uzasadnione zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, a w szczególności wymogami dobra ogólnego, i są one jednocześnie niezbędne i proporcjonalne do osiągnięcia tego rodzaju wymogów nadrzędnych. |
| --- | --- |

(3)

W celu ułatwienia połączeń transgranicznych powinno ustanowić się, że każda spółka uczestnicząca w połączeniu transgranicznym i każda osoba trzecia, której to dotyczy, pozostają objęte zakresem przepisów i formalności prawa krajowego, które miałyby zastosowanie w przypadku połączenia krajowego, o ile niniejsza dyrektywa nie stanowi inaczej. Żadne przepisy i formalności prawa krajowego, do których odwołuje się niniejsza dyrektywa, nie powinny wprowadzać ograniczeń swobody przedsiębiorczości lub swobodnego przepływu kapitału, chyba że tego rodzaju ograniczenia mogą być uzasadnione zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, a w szczególności wymogami dobra ogólnego, i są one jednocześnie niezbędne i proporcjonalne do osiągnięcia tego rodzaju wymogów nadrzędnych.

| (4) | Wspólny plan połączenia transgranicznego będzie sporządzony na tych samych warunkach dla każdej ze spółek, których dotyczy połączenie w różnych Państwach Członkowskich. W związku z tym powinna zostać ustalona minimalna treść wspólnego planu połączenia, przy jednoczesnym pozostawieniu spółkom swobody uzgodnienia dalszych kwestii. |
| --- | --- |

(4)

Wspólny plan połączenia transgranicznego będzie sporządzony na tych samych warunkach dla każdej ze spółek, których dotyczy połączenie w różnych Państwach Członkowskich. W związku z tym powinna zostać ustalona minimalna treść wspólnego planu połączenia, przy jednoczesnym pozostawieniu spółkom swobody uzgodnienia dalszych kwestii.

| (5) | W celu ochrony interesów wspólników i osób trzecich, dla każdej z łączących się spółek zostanie ujawniony we właściwym rejestrze publicznym zarówno wspólny plan połączenia transgranicznego, jak i ukończenie połączenia transgranicznego. |
| --- | --- |

(5)

W celu ochrony interesów wspólników i osób trzecich, dla każdej z łączących się spółek zostanie ujawniony we właściwym rejestrze publicznym zarówno wspólny plan połączenia transgranicznego, jak i ukończenie połączenia transgranicznego.

| (6) | Prawo wszystkich Państw Członkowskich powinno przewidywać sporządzenie na poziomie krajowym, przez jednego lub kilku biegłych w imieniu każdej z łączących się spółek, opinii na temat wspólnego planu połączenia transgranicznego. W celu ograniczenia kosztów biegłych, które są związane z połączeniem transgranicznym, powinna zostać przewidziana możliwość sporządzenia jednej opinii dla wszystkich wspólników spółek uczestniczących w połączeniu transgranicznym. Wspólny plan połączenia zostanie zatwierdzony przez zgromadzenie wspólników każdej ze spółek. |
| --- | --- |

(6)

Prawo wszystkich Państw Członkowskich powinno przewidywać sporządzenie na poziomie krajowym, przez jednego lub kilku biegłych w imieniu każdej z łączących się spółek, opinii na temat wspólnego planu połączenia transgranicznego. W celu ograniczenia kosztów biegłych, które są związane z połączeniem transgranicznym, powinna zostać przewidziana możliwość sporządzenia jednej opinii dla wszystkich wspólników spółek uczestniczących w połączeniu transgranicznym. Wspólny plan połączenia zostanie zatwierdzony przez zgromadzenie wspólników każdej ze spółek.

| (7) | W celu ułatwienia połączeń transgranicznych należy przewidzieć, że nadzór nad ukończeniem oraz zgodnością z prawem procedury podejmowania decyzji w każdej z łączących się spółek powinien być prowadzony przez właściwy dla każdej z tych spółek organ władz krajowych, podczas gdy nadzór nad ukończeniem oraz zgodnością z prawem połączenia transgranicznego powinien być prowadzony przez organ władz krajowych, właściwy dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego. Takim organem władzy krajowej może być sąd, notariusz lub jakikolwiek inny organ wyznaczony przez dane Państwo Członkowskie. Należy również ustalić, które prawo krajowe określa datę, w której połączenie transgraniczne staje się skuteczne – powinno to być prawo właściwe dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego. |
| --- | --- |

(7)

W celu ułatwienia połączeń transgranicznych należy przewidzieć, że nadzór nad ukończeniem oraz zgodnością z prawem procedury podejmowania decyzji w każdej z łączących się spółek powinien być prowadzony przez właściwy dla każdej z tych spółek organ władz krajowych, podczas gdy nadzór nad ukończeniem oraz zgodnością z prawem połączenia transgranicznego powinien być prowadzony przez organ władz krajowych, właściwy dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego. Takim organem władzy krajowej może być sąd, notariusz lub jakikolwiek inny organ wyznaczony przez dane Państwo Członkowskie. Należy również ustalić, które prawo krajowe określa datę, w której połączenie transgraniczne staje się skuteczne – powinno to być prawo właściwe dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego.

| (8) | W celu ochrony interesów wspólników i osób trzecich należy określić skutki prawne połączenia transgranicznego, wprowadzając rozróżnienie, czy spółka powstająca w wyniku połączenia jest spółką przejmującą czy spółką nowo zawiązaną. W interesie bezpieczeństwa prawnego, nie powinno być możliwe ogłoszenie unieważnienia połączenia transgranicznego po dacie, w której połączenie transgraniczne staje się skuteczne. |
| --- | --- |

(8)

W celu ochrony interesów wspólników i osób trzecich należy określić skutki prawne połączenia transgranicznego, wprowadzając rozróżnienie, czy spółka powstająca w wyniku połączenia jest spółką przejmującą czy spółką nowo zawiązaną. W interesie bezpieczeństwa prawnego, nie powinno być możliwe ogłoszenie unieważnienia połączenia transgranicznego po dacie, w której połączenie transgraniczne staje się skuteczne.

| (9) | Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla stosowania przepisów prawnych dotyczących kontroli koncentracji przedsiębiorstw, zarówno na poziomie Wspólnoty w drodze rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (3), jak i na poziomie Państw Członkowskich. |
| --- | --- |

(9)

Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla stosowania przepisów prawnych dotyczących kontroli koncentracji przedsiębiorstw, zarówno na poziomie Wspólnoty w drodze rozporządzenia (WE) nr 139/2004 (3), jak i na poziomie Państw Członkowskich.

| (10) | Niniejsza dyrektywa nie narusza obowiązujących przepisów prawnych Wspólnoty ani wydanych na ich podstawie przepisów krajowych dotyczących instytucji pośrednictwa kredytowego i innych przedsiębiorstw finansowych. |
| --- | --- |

(10)

Niniejsza dyrektywa nie narusza obowiązujących przepisów prawnych Wspólnoty ani wydanych na ich podstawie przepisów krajowych dotyczących instytucji pośrednictwa kredytowego i innych przedsiębiorstw finansowych.

| (11) | Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawnych Państw Członkowskich, zgodnie z którymi należy wskazać siedzibę zarządu głównego lub głównego zakładu spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego. |
| --- | --- |

(11)

Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla przepisów prawnych Państw Członkowskich, zgodnie z którymi należy wskazać siedzibę zarządu głównego lub głównego zakładu spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego.

| (12) | Prawa pracowników inne niż prawo uczestnictwa powinny nadal podlegać przepisom krajowym, o których mowa w dyrektywie Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (4), dyrektywie Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (5), w dyrektywie 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiającej ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej (6) oraz w dyrektywie Rady 94/45WE z 22 września 1994 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Rady Zakładowej lub trybu informowania i konsultowania pracowników w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym (7). |
| --- | --- |

(12)

Prawa pracowników inne niż prawo uczestnictwa powinny nadal podlegać przepisom krajowym, o których mowa w dyrektywie Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych (4), dyrektywie Rady 2001/23/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów (5), w dyrektywie 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiającej ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej (6) oraz w dyrektywie Rady 94/45WE z 22 września 1994 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Rady Zakładowej lub trybu informowania i konsultowania pracowników w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym (7).

| (13) | Jeżeli pracownicy jednej ze spółek biorących udział w połączeniu dysponują prawami uczestnictwa w okolicznościach określonych w niniejszej dyrektywie i jeżeli prawo krajowe Państwa Członkowskiego, na terenie którego spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego ma swoją siedzibę statutową, nie przewiduje takiego samego poziomu uczestnictwa jak w pozostałych spółkach biorących udział w połączeniu, w tym uczestnictwa w komisjach organu nadzorczego mających uprawnienia decyzyjne, lub jeżeli prawo to nie przewiduje takiego samego uprawnienia do korzystania z prawa uczestnictwa pracowników zakładów powstających w wyniku połączenia transgranicznego, prawo uczestnictwa pracowników spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego i ich zaangażowanie w definiowaniu tych praw powinno zostać uregulowane. W tym celu jako podstawa zostaną przyjęte zasady i procedury określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (8) i w dyrektywie Rady 2001/86/WE z dnia 8 października 2001 r. uzupełniającej statut spółki europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (9), z zastrzeżeniem jednakże zmian uznanych za niezbędne w związku z tym, że powstająca w wyniku połączenia spółka podlegać będzie prawu krajowemu Państwa Członkowskiego siedziby statutowej spółki. Zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/86/WE Państwa Członkowskie mogą zapewnić pilne podjęcie negocjacji przewidzianych niniejszą dyrektywą, aby niepotrzebnie nie opóźniać połączeń. |
| --- | --- |

(13)

Jeżeli pracownicy jednej ze spółek biorących udział w połączeniu dysponują prawami uczestnictwa w okolicznościach określonych w niniejszej dyrektywie i jeżeli prawo krajowe Państwa Członkowskiego, na terenie którego spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego ma swoją siedzibę statutową, nie przewiduje takiego samego poziomu uczestnictwa jak w pozostałych spółkach biorących udział w połączeniu, w tym uczestnictwa w komisjach organu nadzorczego mających uprawnienia decyzyjne, lub jeżeli prawo to nie przewiduje takiego samego uprawnienia do korzystania z prawa uczestnictwa pracowników zakładów powstających w wyniku połączenia transgranicznego, prawo uczestnictwa pracowników spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego i ich zaangażowanie w definiowaniu tych praw powinno zostać uregulowane. W tym celu jako podstawa zostaną przyjęte zasady i procedury określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (8) i w dyrektywie Rady 2001/86/WE z dnia 8 października 2001 r. uzupełniającej statut spółki europejskiej w odniesieniu do zaangażowania pracowników (9), z zastrzeżeniem jednakże zmian uznanych za niezbędne w związku z tym, że powstająca w wyniku połączenia spółka podlegać będzie prawu krajowemu Państwa Członkowskiego siedziby statutowej spółki. Zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2001/86/WE Państwa Członkowskie mogą zapewnić pilne podjęcie negocjacji przewidzianych niniejszą dyrektywą, aby niepotrzebnie nie opóźniać połączeń.

| (14) | W celu ustalenia poziomu uczestnictwa pracowników w spółkach biorących udział w połączeniu powinna zostać uwzględniona także proporcja przedstawicieli pracowników w grupie zarządzającej, odpowiedzialnej za przynoszące zysk jednostki organizacyjne spółek. |
| --- | --- |

(14)

W celu ustalenia poziomu uczestnictwa pracowników w spółkach biorących udział w połączeniu powinna zostać uwzględniona także proporcja przedstawicieli pracowników w grupie zarządzającej, odpowiedzialnej za przynoszące zysk jednostki organizacyjne spółek.

| (15) | W związku z tym, że cel proponowanego działania, to znaczy ustanowienie przepisów zawierających wspólne aspekty, mających zastosowanie na poziomie transnarodowym, nie może być osiągnięty w wystarczającym stopniu przez Państwa Członkowskie, a z uwagi na zakres i skutki proponowanego działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podejmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(15)

W związku z tym, że cel proponowanego działania, to znaczy ustanowienie przepisów zawierających wspólne aspekty, mających zastosowanie na poziomie transnarodowym, nie może być osiągnięty w wystarczającym stopniu przez Państwa Członkowskie, a z uwagi na zakres i skutki proponowanego działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podejmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (16) | Zgodnie z ust. 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (10) Państwa Członkowskie powinny być zachęcane do sporządzania, dla własnych celów i w interesie Wspólnoty własnych tabel, które w najszerszym możliwym zakresie odzwierciedlają korelację pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji oraz do ich publikacji, |
| --- | --- |

(16)

Zgodnie z ust. 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (10) Państwa Członkowskie powinny być zachęcane do sporządzania, dla własnych celów i w interesie Wspólnoty własnych tabel, które w najszerszym możliwym zakresie odzwierciedlają korelację pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji oraz do ich publikacji,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Zakres

Niniejszą dyrektywę stosuje się do łączenia się spółek kapitałowych, utworzonych zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego i mających siedzibę statutową, zarząd główny lub główny zakład na terenie Wspólnoty, pod warunkiem że przynajmniej dwie z nich podlegają prawu różnych Państw Członkowskich (zwanych dalej „połączeniami transgranicznymi”).

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

| 1) | „spółka kapitałowa”, zwana dalej „spółką” oznacza:






  a) | spółkę, o której mowa w art. 1 dyrektywy 68/151/EWG (11); lub |
| --- | --- | --- |

1)

„spółka kapitałowa”, zwana dalej „spółką” oznacza:

a)

spółkę, o której mowa w art. 1 dyrektywy 68/151/EWG (11); lub

| b) | spółkę kapitałową posiadającą osobowość prawną i wydzielony majątek, którym wyłącznie odpowiada za swoje zobowiązania, oraz która zgodnie z właściwym dla niej prawem krajowym podlega warunkom dotyczącym gwarancji określonych dyrektywą 68/151/EWG dla zapewnienia ochrony interesów wspólników i osób trzecich; |
| --- | --- |

b)

spółkę kapitałową posiadającą osobowość prawną i wydzielony majątek, którym wyłącznie odpowiada za swoje zobowiązania, oraz która zgodnie z właściwym dla niej prawem krajowym podlega warunkom dotyczącym gwarancji określonych dyrektywą 68/151/EWG dla zapewnienia ochrony interesów wspólników i osób trzecich;

| 2) | „połączenie” oznacza czynność, poprzez którą:






  a) | jedna lub kilka spółek w chwili rozwiązania bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na inną istniejącą spółkę – spółkę przejmującą – w zamian za wydanie wspólnikom spółki lub spółek przejmowanych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki przejmującej oraz, jeżeli ma to zastosowanie, dopłatę w gotówce nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, wartości księgowej tych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji; lub |
| --- | --- | --- |

2)

„połączenie” oznacza czynność, poprzez którą:

a)

jedna lub kilka spółek w chwili rozwiązania bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na inną istniejącą spółkę – spółkę przejmującą – w zamian za wydanie wspólnikom spółki lub spółek przejmowanych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki przejmującej oraz, jeżeli ma to zastosowanie, dopłatę w gotówce nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, wartości księgowej tych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji; lub

| b) | dwie lub więcej spółek w chwili rozwiązania bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na zawiązaną przez nie spółkę – nowo zawiązaną spółkę – w zamian za wydanie własnym wspólnikom papierów wartościowych lub udziałów lub akcji nowo zawiązanej spółki oraz, jeżeli ma to zastosowanie, dopłatę w gotówce nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, wartości księgowej tych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji; lub |
| --- | --- |

b)

dwie lub więcej spółek w chwili rozwiązania bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na zawiązaną przez nie spółkę – nowo zawiązaną spółkę – w zamian za wydanie własnym wspólnikom papierów wartościowych lub udziałów lub akcji nowo zawiązanej spółki oraz, jeżeli ma to zastosowanie, dopłatę w gotówce nieprzekraczającą 10 % wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, wartości księgowej tych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji; lub

| c) | w chwili rozwiązania bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego spółka przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na spółkę posiadającą wszystkie papiery wartościowe lub udziały lub akcje tej spółki. |
| --- | --- |

c)

w chwili rozwiązania bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego spółka przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na spółkę posiadającą wszystkie papiery wartościowe lub udziały lub akcje tej spółki.

Artykuł 3

Dalsze przepisy dotyczące zakresu zastosowania

1.   Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 2, niniejszą dyrektywę stosuje się do połączeń transgranicznych także w przypadku gdy prawo co najmniej jednego z zainteresowanych Państw Członkowskich dopuszcza dopłatę w gotówce, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), która przekracza 10 % wartości nominalnej, lub w braku wartości nominalnej, wartości księgowej papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego.

2.   Państwa Członkowskie mogą postanowić o niestosowaniu niniejszej dyrektywy do połączeń transgranicznych, w których uczestniczy spółdzielnia, także w przypadku gdy byłaby ona objęta definicją „spółki kapitałowej” określoną w art. 2 ust. 1.

3.   Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do połączeń transgranicznych, w których uczestniczy spółka, której celem jest zbiorowe inwestowanie kapitału pozyskanego w drodze publicznej i która działa na zasadzie dywersyfikacji ryzyka oraz której jednostki uczestnictwa są na żądanie ich posiadaczy odkupywane lub umarzane bezpośrednio lub pośrednio z aktywów tej spółki. Działania podjęte przez tego rodzaju spółkę w celu zapewnienia, aby giełdowa wartość tych jednostek nie różniła się w znaczny sposób od wartości netto aktywów, będą uważane za równoznaczne z takim odkupieniem lub umorzeniem jednostek.

Artykuł 4

Warunki dotyczące połączeń transgranicznych

1.   O ile niniejsza dyrektywa nie stanowi inaczej:

| a) | połączenia transgraniczne są dopuszczalne jedynie między typami spółek, na których łączenie zezwala prawo krajowe danego Państwa Członkowskiego; i |
| --- | --- |

a)

połączenia transgraniczne są dopuszczalne jedynie między typami spółek, na których łączenie zezwala prawo krajowe danego Państwa Członkowskiego; i

| b) | spółka uczestnicząca w połączeniu transgranicznym spełnia wymogi oraz formalności wynikające z przepisów właściwego dla niej prawa krajowego. Przepisy Państwa Członkowskiego pozwalające władzom krajowym na zgłoszenie sprzeciwu wobec danego połączenia krajowego ze względu na interes publiczny stosuje się także do połączenia transgranicznego w przypadku gdy przynajmniej jedna z uczestniczących spółek podlega prawu tego Państwa Członkowskiego. Niniejszego przepisu nie stosuje się w zakresie, w jakim ma zastosowanie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 139/2004. |
| --- | --- |

b)

spółka uczestnicząca w połączeniu transgranicznym spełnia wymogi oraz formalności wynikające z przepisów właściwego dla niej prawa krajowego. Przepisy Państwa Członkowskiego pozwalające władzom krajowym na zgłoszenie sprzeciwu wobec danego połączenia krajowego ze względu na interes publiczny stosuje się także do połączenia transgranicznego w przypadku gdy przynajmniej jedna z uczestniczących spółek podlega prawu tego Państwa Członkowskiego. Niniejszego przepisu nie stosuje się w zakresie, w jakim ma zastosowanie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 139/2004.

2.   Przepisy i formalności, o których mowa w ust. 1 lit. b), obejmują w szczególności przepisy i formalności dotyczące procesu podejmowania decyzji w odniesieniu do połączenia oraz, uwzględniając transgraniczny charakter połączenia, dotyczące ochrony wierzycieli łączących się spółek, obligatariuszy oraz posiadaczy papierów wartościowych lub udziałów lub akcji, jak również pracowników w zakresie praw innych niż prawa określone w art. 16. Państwo Członkowskie może w przypadku spółek uczestniczących w połączeniu transgranicznym i podlegających prawu tego Państwa Członkowskiego przyjąć przepisy w celu zapewnienia właściwej ochrony wspólników mniejszościowych, którzy zgłosili sprzeciw wobec połączenia transgranicznego.

Artykuł 5

Wspólny plan połączenia transgranicznego

Organy zarządzające lub administrujące każdej z łączących się spółek sporządzają wspólny plan połączenia transgranicznego. Wspólny plan połączenia transgranicznego zawiera co najmniej następujące informacje szczegółowe:

| a) | typ, firmę i siedzibę statutową łączących się spółek, jak również typ, firmę i siedzibę statutową proponowane dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego; |
| --- | --- |

a)

typ, firmę i siedzibę statutową łączących się spółek, jak również typ, firmę i siedzibę statutową proponowane dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego;

| b) | stosunek wymiany papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki i wysokość ewentualnych dopłat w gotówce; |
| --- | --- |

b)

stosunek wymiany papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki i wysokość ewentualnych dopłat w gotówce;

| c) | warunki dotyczące przyznania papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego; |
| --- | --- |

c)

warunki dotyczące przyznania papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego;

| d) | prawdopodobne skutki połączenia transgranicznego dla zatrudnienia; |
| --- | --- |

d)

prawdopodobne skutki połączenia transgranicznego dla zatrudnienia;

| e) | dzień, od którego papiery wartościowe lub udziały lub akcje spółki uprawniają ich posiadaczy do uczestnictwa w zysku, a także wszelkie szczególne warunki odnoszące się do tego uprawnienia; |
| --- | --- |

e)

dzień, od którego papiery wartościowe lub udziały lub akcje spółki uprawniają ich posiadaczy do uczestnictwa w zysku, a także wszelkie szczególne warunki odnoszące się do tego uprawnienia;

| f) | dzień, od którego czynności łączących się spółek będą uważane, dla celów rachunkowości, za czynności dokonane na rachunek spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego; |
| --- | --- |

f)

dzień, od którego czynności łączących się spółek będą uważane, dla celów rachunkowości, za czynności dokonane na rachunek spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego;

| g) | prawa przyznane przez spółkę powstającą w wyniku połączenia transgranicznego wspólnikom uprzywilejowanym lub posiadaczom papierów wartościowych innych niż udziały lub akcje spółki lub dotyczące ich proponowane środki; |
| --- | --- |

g)

prawa przyznane przez spółkę powstającą w wyniku połączenia transgranicznego wspólnikom uprzywilejowanym lub posiadaczom papierów wartościowych innych niż udziały lub akcje spółki lub dotyczące ich proponowane środki;

| h) | szczególne korzyści przyznane biegłym badającym plan połączenia transgranicznego lub członkom organów administrujących, zarządzających, nadzorczych lub kontrolnych łączących się spółek; |
| --- | --- |

h)

szczególne korzyści przyznane biegłym badającym plan połączenia transgranicznego lub członkom organów administrujących, zarządzających, nadzorczych lub kontrolnych łączących się spółek;

| i) | umowę lub statut spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego; |
| --- | --- |

i)

umowę lub statut spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego;

| j) | jeżeli jest to właściwe, informacje na temat procedur, według których zostaną określone, zgodnie z art. 16, zasady udziału pracowników w ustaleniu ich praw uczestnictwa w spółce powstającej w wyniku połączenia transgranicznego; |
| --- | --- |

j)

jeżeli jest to właściwe, informacje na temat procedur, według których zostaną określone, zgodnie z art. 16, zasady udziału pracowników w ustaleniu ich praw uczestnictwa w spółce powstającej w wyniku połączenia transgranicznego;

| k) | informacje na temat wyceny aktywów i pasywów przenoszonych na spółkę powstającą w wyniku połączenia transgranicznego; |
| --- | --- |

k)

informacje na temat wyceny aktywów i pasywów przenoszonych na spółkę powstającą w wyniku połączenia transgranicznego;

| l) | dzień zamknięcia bilansów uczestniczących w połączeniu spółek, wykorzystanych dla ustalenia warunków połączenia transgranicznego. |
| --- | --- |

l)

dzień zamknięcia bilansów uczestniczących w połączeniu spółek, wykorzystanych dla ustalenia warunków połączenia transgranicznego.

Artykuł 6

Ogłoszenie

1.   Wspólny plan połączenia transgranicznego podlega ogłoszeniu, dla każdej z łączących się spółek, w sposób przewidziany w prawie krajowym każdego Państwa Członkowskiego zgodnie z art. 3 dyrektywy 68/151/EWG, co najmniej jeden miesiąc przed datą zgromadzenia wspólników, na którym ma zostać podjęta uchwała o połączeniu.

2.   Z zastrzeżeniem dodatkowych wymagań nałożonych przez Państwo Członkowskie, którego prawu podlega dana spółka, dla każdej z łączących się spółek publikowane są w krajowym dzienniku urzędowym Państwa Członkowskiego następujące informacje szczegółowe:

| a) | typ, firma i siedziba statutowa każdej z łączących się spółek; |
| --- | --- |

a)

typ, firma i siedziba statutowa każdej z łączących się spółek;

| b) | rejestr, w którym dla każdej z łączących się spółek zostały złożone dokumenty, o których mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 68/151/EWG, a także numer wpisu do tego rejestru; |
| --- | --- |

b)

rejestr, w którym dla każdej z łączących się spółek zostały złożone dokumenty, o których mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 68/151/EWG, a także numer wpisu do tego rejestru;

| c) | wskazanie dla każdej z łączących się spółek warunków wykonywania praw wierzycieli i wspólników mniejszościowych łączących się spółek oraz adres, pod którym można bezpłatnie uzyskać pełne informacje na temat tych warunków. |
| --- | --- |

c)

wskazanie dla każdej z łączących się spółek warunków wykonywania praw wierzycieli i wspólników mniejszościowych łączących się spółek oraz adres, pod którym można bezpłatnie uzyskać pełne informacje na temat tych warunków.

Artykuł 7

Sprawozdanie organu zarządzającego lub administrującego

Organ zarządzający lub administrujący każdej z łączących się spółek sporządza sprawozdanie przeznaczone dla wspólników, w którym wyjaśnia i uzasadnia prawne i ekonomiczne aspekty połączenia transgranicznego oraz wyjaśnia skutki połączenia transgranicznego dla wspólników, wierzycieli i pracowników.

Sprawozdanie udostępnia się wspólnikom i przedstawicielom pracowników lub, w przypadku braku takich przedstawicieli, pracownikom nie później niż jeden miesiąc przed datą zgromadzenia wspólników, o którym mowa w art. 9.

W przypadku gdy organ zarządzający lub administrujący jednej z łączących się spółek otrzyma w odpowiednim czasie opinię od przedstawicieli jej pracowników, zgodnie z prawem krajowym, opinia ta zostaje dołączona do sprawozdania.

Artykuł 8

Opinia niezależnego biegłego

1.   Dla każdej z łączących się spółek sporządzana jest opinia niezależnego biegłego przeznaczona dla wspólników i udostępniana nie później niż jeden miesiąc przed datą zgromadzenia wspólników, o którym mowa w art. 9. W zależności od prawa każdego Państwa Członkowskiego, biegłymi mogą być osoby fizyczne lub osoby prawne.

2.   Zamiast powołania biegłych działających na rzecz każdej z łączących się spółek, badanie wspólnego planu połączenia transgranicznego i sporządzenie pojedynczej pisemnej opinii przeznaczonej dla wszystkich wspólników może zostać dokonane przez jednego lub kilku niezależnych biegłych, którzy zostali powołani lub zatwierdzeni w tym celu na wspólny wniosek tych spółek przez organ sądowy lub administracyjny w Państwie Członkowskim jednej z łączących się spółek lub spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego.

3.   Opinia biegłych zawiera co najmniej informacje szczegółowe określone w art. 10 ust. 2 dyrektywy Rady 78/855/EWG z dnia 9 października 1978 r. dotyczącej łączenia się spółek akcyjnych (12). Biegli są uprawnieni do uzyskania od każdej z łączących się spółek wszystkich informacji, które uznają za niezbędne dla wykonania swoich obowiązków.

4.   Zarówno badanie wspólnego planu połączenia transgranicznego przez niezależnych biegłych, jak i opinia biegłych nie są wymagane w przypadku gdy wszyscy wspólnicy każdej ze spółek biorących udział w połączeniu wyrazili na to zgodę.

Artykuł 9

Zatwierdzenie przez zgromadzenie wspólników

1.   Po zapoznaniu się ze sprawozdaniami, o których mowa w art. 7 i 8, zgromadzenie wspólników każdej z łączących się spółek podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu wspólnego planu połączenia transgranicznego.

2.   Zgromadzenie wspólników każdej z łączących się spółek może zastrzec sobie prawo do uzależnienia połączenia od wyraźnego zatwierdzenia przez nie warunków uczestnictwa pracowników w spółce powstającej w wyniku połączenia transgranicznego.

3.   Przepisy Państwa Członkowskiego nie muszą wymagać zgody zgromadzenia wspólników spółki przejmującej na połączenie, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 8 dyrektywy 78/855/EWG.

Artykuł 10

Uprzednie zaświadczenie

1.   Każde Państwo Członkowskie wyznacza sąd, notariusza lub inny organ właściwy dla przeprowadzania kontroli zgodności z prawem połączenia transgranicznego w odniesieniu do tej części procedury, która dotyczy każdej z łączących się spółek, podlegającej prawu krajowemu tego Państwa Członkowskiego.

2.   W każdym z zainteresowanych Państw Członkowskich organ, o którym mowa w ust. 1, wydaje niezwłocznie każdej z łączących się spółek, podlegającej prawu krajowemu tego Państwa Członkowskiego, zaświadczenie ostatecznie potwierdzające należyte dopełnienie czynności i formalności poprzedzających połączenie.

3.   Jeżeli prawo Państwa Członkowskiego, któremu podlega łącząca się spółka, przewiduje procedurę kontroli i zmiany stosunku wymiany papierów wartościowych lub udziałów lub akcji, lub procedurę ustalenia odszkodowania dla wspólników mniejszościowych, która nie wstrzymuje wpisu połączenia transgranicznego do rejestru, procedurę taką stosuje się tylko w przypadku gdy inne łączące się spółki znajdujące się w Państwach Członkowskich, których przepisy nie przewidują takiej procedury, podczas zatwierdzania planu połączenia transgranicznego zgodnie z art. 9 ust. 1 w sposób wyraźny zaakceptują możliwość wystąpienia przez wspólników tej łączącej się spółki do sądu właściwego dla tej spółki o wszczęcie tego rodzaju postępowania. W takim przypadku organ, o którym mowa w ust. 1, może wydać zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, również wtedy, gdy postępowanie takie zostało wszczęte. Zaświadczenie musi jednakże wskazywać, że postępowanie jest w toku. Orzeczenie wydane w wyniku postępowania jest wiążące dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego i dla jej wspólników.

Artykuł 11

Badanie zgodności połączenia transgranicznego z prawem

1.   Każde Państwo Członkowskie wyznacza sąd, notariusza lub inny organ właściwy dla kontroli zgodności połączenia transgranicznego z prawem w odniesieniu do tej części procedury, która dotyczy ukończenia połączenia transgranicznego i tam, gdzie to właściwe, zawiązania nowej spółki w wyniku połączenia transgranicznego, jeżeli spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego podlega jego prawu krajowemu. Powyższy organ w szczególności zapewnia, że łączące się spółki zatwierdziły wspólny plan połączenia na takich samych warunkach oraz, jeżeli jest to właściwe, że zostały określone warunki uczestnictwa pracowników zgodnie z art. 16.

2.   W tym celu każda z łączących się spółek przedkłada organowi, o którym mowa w ust. 1, zaświadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, w terminie sześciu miesięcy od jego wydania, wraz ze wspólnym planem połączenia zatwierdzonym przez zgromadzenie wspólników zgodnie z art. 9.

Artykuł 12

Skuteczność połączenia transgranicznego

Prawo Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji podlega spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego, określa datę, z którą połączenie transgraniczne staje się skuteczne. Jednakże połączenie może stać się skuteczne dopiero po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 11.

Artykuł 13

Wpis do rejestru

Prawo każdego Państwa Członkowskiego, którego jurysdykcji podlegały łączące się spółki, określa w odniesieniu do terytorium danego Państwa, zgodnie z art. 3 dyrektywy 68/151/EWG, warunki ogłoszenia ukończenia połączenia transgranicznego w rejestrze publicznym, w którym każda ze spółek ma obowiązek składać dokumenty.

Rejestr właściwy dla dokonania wpisu spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego niezwłocznie zawiadamia rejestr, w którym każda ze spółek miała obowiązek złożyć swoje dokumenty, że połączenie transgraniczne stało się skuteczne. Wykreślenie wcześniejszego wpisu, jeżeli ma to zastosowanie, następuje nie wcześniej niż w chwili otrzymania tego zawiadomienia.

Artykuł 14

Skutki połączenia transgranicznego

1.   Od daty, o której mowa w art. 12, połączenie transgraniczne dokonane zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. a) i c) powoduje następujące skutki:

| a) | wszystkie aktywa i pasywa przejmowanej spółki przechodzą na spółkę przejmującą; |
| --- | --- |

a)

wszystkie aktywa i pasywa przejmowanej spółki przechodzą na spółkę przejmującą;

| b) | wspólnicy spółki przejmowanej stają się wspólnikami spółki przejmującej; |
| --- | --- |

b)

wspólnicy spółki przejmowanej stają się wspólnikami spółki przejmującej;

| c) | spółka przejmowana przestaje istnieć. |
| --- | --- |

c)

spółka przejmowana przestaje istnieć.

2.   Od daty, o której mowa w art. 12, połączenie transgraniczne dokonane zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. b) powoduje następujące skutki:

| a) | wszystkie aktywa i pasywa łączących się spółek przechodzą na nowo zawiązaną spółkę; |
| --- | --- |

a)

wszystkie aktywa i pasywa łączących się spółek przechodzą na nowo zawiązaną spółkę;

| b) | wspólnicy łączących się spółek stają się wspólnikami nowo zawiązanej spółki; |
| --- | --- |

b)

wspólnicy łączących się spółek stają się wspólnikami nowo zawiązanej spółki;

| c) | łączące się spółki przestają istnieć. |
| --- | --- |

c)

łączące się spółki przestają istnieć.

3.   Jeżeli prawo Państwa Członkowskiego, w przypadku połączenia transgranicznego spółek w rozumieniu niniejszej dyrektywy, wymaga dopełnienia szczególnych formalności dla skuteczności przeniesienia określonych składników majątkowych, praw i zobowiązań łączących się spółek w stosunku do osób trzecich, formalności tych dokonuje spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego.

4.   Istniejące w dacie, w której połączenie transgraniczne stało się skuteczne, prawa i obowiązki łączących się spółek, wynikające z umów o pracę lub stosunków zatrudnienia, przechodzą na skutek tego połączenia transgranicznego na powstającą w jego wyniku spółkę w dacie, w której stało się ono skuteczne.

5.   Udziały lub akcje w spółce przejmującej nie podlegają zamianie na udziały lub akcje w spółce przejmowanej, jeśli są one w posiadaniu:

| a) | spółki przejmującej albo osoby działającej we własnym imieniu, ale na rachunek tej spółki; albo |
| --- | --- |

a)

spółki przejmującej albo osoby działającej we własnym imieniu, ale na rachunek tej spółki; albo

| b) | spółki przejmowanej albo osoby działającej we własnym imieniu, ale na rachunek tej spółki. |
| --- | --- |

b)

spółki przejmowanej albo osoby działającej we własnym imieniu, ale na rachunek tej spółki.

Artykuł 15

Formalności uproszczone

1.   W przypadku połączenia transgranicznego przez przejęcie dokonywanego przez spółkę, która posiada wszystkie udziały lub akcje i inne papiery wartościowe przyznające prawo głosu na zgromadzeniach wspólników spółki lub spółek przejmowanych:

| — | nie stosuje się art. 5 lit. b), c) i e), art. 8 oraz art. 14 ust. 1 lit. b), |
| --- | --- |

—

nie stosuje się art. 5 lit. b), c) i e), art. 8 oraz art. 14 ust. 1 lit. b),

| — | nie stosuje się art. 9 ust. 1 do spółki lub spółek przejmowanych. |
| --- | --- |

—

nie stosuje się art. 9 ust. 1 do spółki lub spółek przejmowanych.

2.   W przypadku połączenia transgranicznego przez przejęcie dokonywanego przez spółkę, która posiada 90 % lub więcej, ale nie wszystkie udziały lub akcje i inne papiery wartościowe przyznające prawo głosu na zgromadzeniach wspólników spółki lub spółek przejmowanych, opinie niezależnego biegłego lub biegłych oraz dokumenty niezbędne dla przeprowadzenia kontroli są wymagane jedynie w zakresie przewidzianym prawem krajowym właściwym dla spółki przejmującej albo dla spółki przejmowanej.

Artykuł 16

Uczestnictwo pracowników

1.   Bez uszczerbku dla ust. 2, do spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego mają zastosowanie zasady obowiązujące w Państwie Członkowskim, w którym spółka ta ma swoją siedzibę statutową, jeżeli takie istnieją, dotyczące uczestnictwa pracowników.

2.   Jednakże zasady obowiązujące w Państwie Członkowskim, w którym ma siedzibę statutową spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego, dotyczące uczestnictwa pracowników, jeżeli takie istnieją, nie mają zastosowania w przypadku gdy przynajmniej w jednej ze spółek biorących udział w połączeniu w okresie sześciu miesięcy przed opublikowaniem planu połączenia transgranicznego, o którym mowa w art. 6, średnia liczba pracowników przekracza 500 osób i w spółce tej istnieje system uczestnictwa pracowników w rozumieniu art. 2 lit. k) dyrektywy 2001/86/WE lub w przypadku gdy prawo krajowe właściwe dla spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego nie przewiduje:

| a) | przynajmniej takiego samego poziomu uczestnictwa pracowników, jaki istniał w odpowiednich spółkach biorących udział w połączeniu, mierzonego proporcją liczby przedstawicieli pracowników w organie administracyjnym lub organie nadzorczym lub ich komitetach, lub w grupie zarządzającej odpowiedzialnej za przynoszące zysk jednostki organizacyjne spółek; lub |
| --- | --- |

a)

przynajmniej takiego samego poziomu uczestnictwa pracowników, jaki istniał w odpowiednich spółkach biorących udział w połączeniu, mierzonego proporcją liczby przedstawicieli pracowników w organie administracyjnym lub organie nadzorczym lub ich komitetach, lub w grupie zarządzającej odpowiedzialnej za przynoszące zysk jednostki organizacyjne spółek; lub

| b) | takiego samego uprawnienia do wykonywania praw uczestnictwa dla pracowników zakładów spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego, które znajdują się w innych Państwach Członkowskich, jakie przysługuje pracownikom zatrudnionym w Państwie Członkowskim, w którym spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego ma swoją siedzibę statutową. |
| --- | --- |

b)

takiego samego uprawnienia do wykonywania praw uczestnictwa dla pracowników zakładów spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego, które znajdują się w innych Państwach Członkowskich, jakie przysługuje pracownikom zatrudnionym w Państwie Członkowskim, w którym spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego ma swoją siedzibę statutową.

3.   W przypadkach, o których mowa w ust. 2, uczestnictwo pracowników w spółce powstającej w wyniku połączenia transgranicznego oraz ich zaangażowanie w definiowanie tych praw określają Państwa Członkowskie, odpowiednio i z zastrzeżeniem ust. 4–7, zgodnie z zasadami i procedurami ustanowionymi w art. 12 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 2157/2001 i następującymi przepisami dyrektywy 2001/86/WE:

| a) | artykułem 3 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 3, art. 3 ust. 4 akapit pierwszy tiret pierwsze i art. 3 ust. 4 akapit drugi oraz art. 3 ust. 5 i art. 3 ust. 7; |
| --- | --- |

a)

artykułem 3 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 3, art. 3 ust. 4 akapit pierwszy tiret pierwsze i art. 3 ust. 4 akapit drugi oraz art. 3 ust. 5 i art. 3 ust. 7;

| b) | artykułem  4 ust. 1, art. 4 ust. 2 lit. a), g) i h) oraz art. 4 ust. 3; |
| --- | --- |

b)

artykułem  4 ust. 1, art. 4 ust. 2 lit. a), g) i h) oraz art. 4 ust. 3;

| c) | artykułem  5; |
| --- | --- |

c)

artykułem  5;

| d) | artykułem  6; |
| --- | --- |

d)

artykułem  6;

| e) | artykułem  7 ust. 1, art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) i art. 7 ust. 2 akapit drugi oraz art. 7 ust. 3. Jednakże do celów niniejszej dyrektywy udział procentowy wymagany zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2001/86/WE w celu zastosowania zasad standardowych zawartych w części 3 Załącznika do tej dyrektywy zostaje podniesiony z 25 % do 33 1/3 %; |
| --- | --- |

e)

artykułem  7 ust. 1, art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) i art. 7 ust. 2 akapit drugi oraz art. 7 ust. 3. Jednakże do celów niniejszej dyrektywy udział procentowy wymagany zgodnie z art. 7 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy 2001/86/WE w celu zastosowania zasad standardowych zawartych w części 3 Załącznika do tej dyrektywy zostaje podniesiony z 25 % do 33 1/3 %;

| f) | art. 8, 10 i 12; |
| --- | --- |

f)

art. 8, 10 i 12;

| g) | art. 13 ust. 4; |
| --- | --- |

g)

art. 13 ust. 4;

| h) | lit. b) części 3 Załącznika. |
| --- | --- |

h)

lit. b) części 3 Załącznika.

4.   Przy określaniu zasad i procedur, o których mowa w ust. 3, Państwa Członkowskie:

| a) | przyznają właściwym organom spółek biorących udział w połączeniu prawo podjęcia decyzji, bez przeprowadzania uprzednich negocjacji, w sprawie bezpośredniego podlegania zasadom standardowym uczestnictwa, o których mowa w ust. 3 lit. h), ustanowionym prawem Państwa Członkowskiego, w którym spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego ma posiadać swoją siedzibę statutową, oraz przestrzegania tych zasad od daty jej rejestracji; |
| --- | --- |

a)

przyznają właściwym organom spółek biorących udział w połączeniu prawo podjęcia decyzji, bez przeprowadzania uprzednich negocjacji, w sprawie bezpośredniego podlegania zasadom standardowym uczestnictwa, o których mowa w ust. 3 lit. h), ustanowionym prawem Państwa Członkowskiego, w którym spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego ma posiadać swoją siedzibę statutową, oraz przestrzegania tych zasad od daty jej rejestracji;

| b) | przyznają specjalnemu zespołowi negocjacyjnemu prawo podejmowania, większością dwóch trzecich głosów jego członków reprezentujących przynajmniej dwie trzecie pracowników, w tym głosów członków reprezentujących pracowników w przynajmniej dwóch różnych Państwach Członkowskich, decyzji o nierozpoczynaniu negocjacji lub zakończeniu negocjacji już rozpoczętych oraz o stosowaniu zasad uczestnictwa obowiązujących w Państwie Członkowskim, w którym spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego będzie mieć swoją siedzibę statutową; |
| --- | --- |

b)

przyznają specjalnemu zespołowi negocjacyjnemu prawo podejmowania, większością dwóch trzecich głosów jego członków reprezentujących przynajmniej dwie trzecie pracowników, w tym głosów członków reprezentujących pracowników w przynajmniej dwóch różnych Państwach Członkowskich, decyzji o nierozpoczynaniu negocjacji lub zakończeniu negocjacji już rozpoczętych oraz o stosowaniu zasad uczestnictwa obowiązujących w Państwie Członkowskim, w którym spółka powstająca w wyniku połączenia transgranicznego będzie mieć swoją siedzibę statutową;

| c) | w przypadku gdy po uprzednich negocjacjach stosuje się zasady standardowe uczestnictwa i niezależnie od tych zasad, mogą postanowić o ograniczeniu proporcji przedstawicieli pracowników w organie administrującym spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego. Jednakże jeżeli organ administrujący lub nadzorczy jednej ze spółek biorących udział w połączeniu składał się przynajmniej w jednej trzeciej z przedstawicieli pracowników, ograniczenie to nigdy nie może powodować zmniejszenia proporcji przedstawicieli pracowników w organie administrującym poniżej jednej trzeciej. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy po uprzednich negocjacjach stosuje się zasady standardowe uczestnictwa i niezależnie od tych zasad, mogą postanowić o ograniczeniu proporcji przedstawicieli pracowników w organie administrującym spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego. Jednakże jeżeli organ administrujący lub nadzorczy jednej ze spółek biorących udział w połączeniu składał się przynajmniej w jednej trzeciej z przedstawicieli pracowników, ograniczenie to nigdy nie może powodować zmniejszenia proporcji przedstawicieli pracowników w organie administrującym poniżej jednej trzeciej.

5.   Rozszerzenie praw uczestnictwa na pracowników spółki powstającej w wyniku połączenia transgranicznego, zatrudnionych w innych Państwach Członkowskich, o których mowa w ust. 2 lit. b), nie pociąga za sobą żadnego zobowiązania Państw Członkowskich, które decydują się na takie rozszerzenie, do brania tych pracowników pod uwagę przy obliczaniu wielkości wartości progowych odnoszących się do liczby zatrudnionych, powodujących powstanie praw uczestnictwa zgodnie z prawem krajowym.

6.   Jeżeli przynajmniej w jednej ze spółek biorących udział w połączeniu transgranicznym istnieje system uczestnictwa pracowników i spółka powstająca w wyniku połączenia ma podlegać temu systemowi zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 2, spółka ta ma obowiązek przybrać formę prawną pozwalającą na korzystanie z praw uczestnictwa.

7.   Jeżeli w spółce powstającej w wyniku połączenia transgranicznego istnieje system uczestnictwa pracowników, spółka ta ma obowiązek podjąć środki w celu zapewnienia, że prawa pracowników do uczestnictwa są chronione w przypadku kolejnych połączeń krajowych w okresie trzech lat od daty, w której połączenie transgraniczne stało się skuteczne, stosując odpowiednio zasady określone w niniejszym artykule.

Artykuł 17

Ważność

Połączenie transgraniczne, które stało się skuteczne zgodnie z art. 12, nie może zostać unieważnione.

Artykuł 18

Przegląd

Po upływie pięciu lat od daty określonej w art. 19 akapit pierwszy Komisja dokona przeglądu niniejszej dyrektywy w świetle doświadczeń uzyskanych podczas jej stosowania i w razie potrzeby przedstawi wniosek o jej zmianę.

Artykuł 19

Transpozycja

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy prawne, wykonawcze i administracyjne, niezbędne dla wykonania postanowień niniejszej dyrektywy najpóźniej do 15 grudnia 2008 r.

Państwa Członkowskie, przyjmując te środki, wprowadzą odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie będzie towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określają Państwa Członkowskie.

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 21

Adresaci

Niniejsza Dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 26 października 2005 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

W imieniu Rady

D. ALEXANDER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 117 z 30.4.2004, str. 43.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 19 września 2005 r.

2

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 139/2004 Rady z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw („rozporządzenie WE w sprawie połączeń”) (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1).

3

(4)  Dz.U. L 225 z 12.8.1998, str. 16.

4

(5)  Dz.U. L 82 z 22.3.2001, str. 16.

5

(6)  Dz.U. L 80 z 23.3.2002, str. 29.

6

(7)  Dz.U. L 254 z 30.9.1994, str. 64. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/74/WE (Dz.U. L 10 z 16.1.1998, str. 22).

7

(8)  Dz.U. L 294 z 10.11.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1).

8

(9)  Dz.U. L 294 z 10.11.2001, str. 22.

9

(10)  Dz.U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.

10

(11)  Pierwsza dyrektywa Rady 68/151/EWG z dnia 9 marca 1968 r. w sprawie koordynacji gwarancji, jakie są wymagane w Państwach Członkowskich od spółek w rozumieniu art. 58 akapit drugi Traktatu, w celu uzyskania ich równoważności w całej Wspólnocie, dla zapewnienia ochrony interesów zarówno wspólników, jak i osób trzecich (Dz.U. L 65 z 14.3.1968, str. 8). Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

11

(12)  Dz.U. L 295 z 20.10.1978, str. 36. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.

12

---

| 25.11.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 310/10 |
| --- | --- | --- | --- |

25.11.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 310/10

---

DYREKTYWA 2005/64/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 26 października 2005 r.

dotycząca homologacji typu pojazdów mechanicznych pod względem ich przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku oraz zmieniająca dyrektywę Rady 70/156/EWG

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (3), powinny zostać ustanowione odpowiednie przepisy w celu zapewnienia, że pojazdy posiadające homologację typu i należące do kategorii M1 oraz pojazdy należące do kategorii N1 mogą być dopuszczone do obrotu jedynie wtedy, gdy nadają się do ponownego użycia lub recyklingu w co najmniej 85 % w przeliczeniu na masę pojazdu oraz nadają się do ponownego użycia lub odzysku w co najmniej 95 % w przeliczeniu na masę pojazdu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (3), powinny zostać ustanowione odpowiednie przepisy w celu zapewnienia, że pojazdy posiadające homologację typu i należące do kategorii M1 oraz pojazdy należące do kategorii N1 mogą być dopuszczone do obrotu jedynie wtedy, gdy nadają się do ponownego użycia lub recyklingu w co najmniej 85 % w przeliczeniu na masę pojazdu oraz nadają się do ponownego użycia lub odzysku w co najmniej 95 % w przeliczeniu na masę pojazdu.

| (2) | Ponowne użycie części składowych, recykling i odzysk materiałów stanowią podstawową część strategii gospodarowania odpadami we Wspólnocie. W związku z tym nakłania się producentów pojazdów i ich dostawców do uwzględnienia wymienionych aspektów na najwcześniejszych etapach rozwoju nowych pojazdów, tak aby ułatwić ich przerób w chwili, w której nie nadają się już do dalszej eksploatacji. |
| --- | --- |

(2)

Ponowne użycie części składowych, recykling i odzysk materiałów stanowią podstawową część strategii gospodarowania odpadami we Wspólnocie. W związku z tym nakłania się producentów pojazdów i ich dostawców do uwzględnienia wymienionych aspektów na najwcześniejszych etapach rozwoju nowych pojazdów, tak aby ułatwić ich przerób w chwili, w której nie nadają się już do dalszej eksploatacji.

| (3) | Niniejsza dyrektywa jest jedną z oddzielnych dyrektyw w ramach systemu wspólnotowej homologacji typu całego pojazdu ustanowionego dyrektywą Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (4). |
| --- | --- |

(3)

Niniejsza dyrektywa jest jedną z oddzielnych dyrektyw w ramach systemu wspólnotowej homologacji typu całego pojazdu ustanowionego dyrektywą Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep (4).

| (4) | System homologacji typu całego pojazdu jest obecnie obowiązkowy dla pojazdów należących do kategorii M1 i w niedalekiej przyszłości ulegnie rozszerzeniu na wszystkie kategorie pojazdów. Dlatego też niezbędne jest włączenie do systemu homologacji typu całego pojazdu tych środków, które dotyczą przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku pojazdów. |
| --- | --- |

(4)

System homologacji typu całego pojazdu jest obecnie obowiązkowy dla pojazdów należących do kategorii M1 i w niedalekiej przyszłości ulegnie rozszerzeniu na wszystkie kategorie pojazdów. Dlatego też niezbędne jest włączenie do systemu homologacji typu całego pojazdu tych środków, które dotyczą przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku pojazdów.

| (5) | Odpowiednio, niezbędne jest ustanowienie przepisów uwzględniających fakt, że pojazdy należące do kategorii N1 nie są dotychczas objęte systemem homologacji typu całego pojazdu. |
| --- | --- |

(5)

Odpowiednio, niezbędne jest ustanowienie przepisów uwzględniających fakt, że pojazdy należące do kategorii N1 nie są dotychczas objęte systemem homologacji typu całego pojazdu.

| (6) | Producent powinien udostępnić organowi udzielającemu homologacji wszelkich właściwych informacji technicznych dotyczących zastosowanych materiałów i ich mas w celu umożliwienia weryfikacji obliczeń producenta zgodnie z normą ISO 22628: 2002. |
| --- | --- |

(6)

Producent powinien udostępnić organowi udzielającemu homologacji wszelkich właściwych informacji technicznych dotyczących zastosowanych materiałów i ich mas w celu umożliwienia weryfikacji obliczeń producenta zgodnie z normą ISO 22628: 2002.

| (7) | Obliczenia producenta mogą zostać prawidłowopotwierdzone podczas homologacji typu pojazdu jedynie w sytuacji, gdy producent wprowadził zadowalające rozwiązania i procedury w celu zarządzania wszystkimi informacjami otrzymywanymi od swoich dostawców. Przed udzieleniem homologacji typu może być udzielona, właściwy organ powinien przeprowadzić badania wstępne tych rozwiązań i procedur oraz powinien wydać świadectwo potwierdzające, że są one zadowalające. |
| --- | --- |

(7)

Obliczenia producenta mogą zostać prawidłowopotwierdzone podczas homologacji typu pojazdu jedynie w sytuacji, gdy producent wprowadził zadowalające rozwiązania i procedury w celu zarządzania wszystkimi informacjami otrzymywanymi od swoich dostawców. Przed udzieleniem homologacji typu może być udzielona, właściwy organ powinien przeprowadzić badania wstępne tych rozwiązań i procedur oraz powinien wydać świadectwo potwierdzające, że są one zadowalające.

| (8) | Możliwość zastosowania różnych danych w obliczeniach dotyczących zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu musi być oszacowana zgodnie z procesami przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji. Producent powinien zatem zalecić strategię postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji, jak również powinien dostarczyć dotyczących jej szczegółów właściwym organom. Powinna ona być oparta na sprawdzonych technologiach, dostępnych lub opracowywanych w momencie występowania o homologację typu pojazdu. |
| --- | --- |

(8)

Możliwość zastosowania różnych danych w obliczeniach dotyczących zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu musi być oszacowana zgodnie z procesami przetwarzania pojazdów wycofanych z eksploatacji. Producent powinien zatem zalecić strategię postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji, jak również powinien dostarczyć dotyczących jej szczegółów właściwym organom. Powinna ona być oparta na sprawdzonych technologiach, dostępnych lub opracowywanych w momencie występowania o homologację typu pojazdu.

| (9) | Pojazdy specjalnego przeznaczenia są zaprojektowane do pełnienia specyficznych funkcji i wymagają specjalnych rozwiązań w zakresie dostosowania nadwozia, które nie są całkowicie objęte kontrolą producenta. Z tego powodu zdolność do recyklingu pojazdów i zdolność do odzysku pojazdu nie mogą być właściwie obliczone. Takie pojazdy powinny być zatem zwolnione z wymagań dotyczących obliczeń. |
| --- | --- |

(9)

Pojazdy specjalnego przeznaczenia są zaprojektowane do pełnienia specyficznych funkcji i wymagają specjalnych rozwiązań w zakresie dostosowania nadwozia, które nie są całkowicie objęte kontrolą producenta. Z tego powodu zdolność do recyklingu pojazdów i zdolność do odzysku pojazdu nie mogą być właściwie obliczone. Takie pojazdy powinny być zatem zwolnione z wymagań dotyczących obliczeń.

| (10) | Pojazdy niekompletne stanowią znaczny odsetek pojazdów należących do kategorii N1. Producent pojazdu podstawowego nie jest w stanie obliczyć zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu dla pojazdów skompletowanych, ponieważ dane dotyczące późniejszych faz konstrukcji nie są dostępne w fazie projektowania pojazdu podstawowego. Jest zatem właściwe, aby wymaganie zgodności z niniejszą dyrektywą dotyczyło jedynie pojazdu podstawowego. |
| --- | --- |

(10)

Pojazdy niekompletne stanowią znaczny odsetek pojazdów należących do kategorii N1. Producent pojazdu podstawowego nie jest w stanie obliczyć zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu dla pojazdów skompletowanych, ponieważ dane dotyczące późniejszych faz konstrukcji nie są dostępne w fazie projektowania pojazdu podstawowego. Jest zatem właściwe, aby wymaganie zgodności z niniejszą dyrektywą dotyczyło jedynie pojazdu podstawowego.

| (11) | Udział rynkowy pojazdów wytwarzanych w małych seriach jest bardzo ograniczony, dlatego też konieczność ich zgodności z niniejszą dyrektywą przyniesie niewielkie korzyści dla środowiska naturalnego. Właściwe jest zatem wyłączenie tych pojazdów z zakresu działania niektórych przepisów niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(11)

Udział rynkowy pojazdów wytwarzanych w małych seriach jest bardzo ograniczony, dlatego też konieczność ich zgodności z niniejszą dyrektywą przyniesie niewielkie korzyści dla środowiska naturalnego. Właściwe jest zatem wyłączenie tych pojazdów z zakresu działania niektórych przepisów niniejszej dyrektywy.

| (12) | Zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE powinny zostać podjęte odpowiednie środki, w interesie bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony środowiska naturalnego, mające na celu zapobieżenie ponownemu użyciu niektórych części, które zostały wymontowane z pojazdów wycofanych z eksploatacji. Takie środki powinny ograniczać się do możliwości ponownego użycia części w produkcji nowych pojazdów. |
| --- | --- |

(12)

Zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE powinny zostać podjęte odpowiednie środki, w interesie bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony środowiska naturalnego, mające na celu zapobieżenie ponownemu użyciu niektórych części, które zostały wymontowane z pojazdów wycofanych z eksploatacji. Takie środki powinny ograniczać się do możliwości ponownego użycia części w produkcji nowych pojazdów.

| (13) | Przepisy niniejszej dyrektywy nałożą na producentów obowiązek dostarczania nowych danych dotyczących homologacji typu, i w związku z tym te szczegółowe dane powinny znaleźć odzwierciedlenie w dyrektywie 70/156/EWG, ustalającej wyczerpującą listę danych, które muszą być dostarczone w celu otrzymania homologacji typu. W związku z tym niezbędne jest dokonanie odpowiednich zmian w tej dyrektywie. |
| --- | --- |

(13)

Przepisy niniejszej dyrektywy nałożą na producentów obowiązek dostarczania nowych danych dotyczących homologacji typu, i w związku z tym te szczegółowe dane powinny znaleźć odzwierciedlenie w dyrektywie 70/156/EWG, ustalającej wyczerpującą listę danych, które muszą być dostarczone w celu otrzymania homologacji typu. W związku z tym niezbędne jest dokonanie odpowiednich zmian w tej dyrektywie.

| (14) | Środki niezbędne dla dostosowania niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 13 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG. |
| --- | --- |

(14)

Środki niezbędne dla dostosowania niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 13 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG.

| (15) | Ze względu na to, że cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie zminimalizowanie szkodliwego wpływu pojazdów wycofanych z eksploatacji na środowisko naturalne dzięki wprowadzeniu wymogu projektowania pojazdów, począwszy od fazy koncepcyjnej, w sposób ułatwiający ponowne użycie, recykling i odzysk, nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez Państwa Członkowskie działające indywidualnie, natomiast, ze względu na skalę działania, może być osiągnięty w sposób bardziej skuteczny na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, wyrażoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(15)

Ze względu na to, że cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie zminimalizowanie szkodliwego wpływu pojazdów wycofanych z eksploatacji na środowisko naturalne dzięki wprowadzeniu wymogu projektowania pojazdów, począwszy od fazy koncepcyjnej, w sposób ułatwiający ponowne użycie, recykling i odzysk, nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez Państwa Członkowskie działające indywidualnie, natomiast, ze względu na skalę działania, może być osiągnięty w sposób bardziej skuteczny na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, wyrażoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

| (16) | Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (5), Państwa Członkowskie będą zachęcane do sporządzania, dla ich własnych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji oraz do ich publikacji, |
| --- | --- |

(16)

Zgodnie z pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa (5), Państwa Członkowskie będą zachęcane do sporządzania, dla ich własnych celów i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które w możliwie najszerszym zakresie odzwierciedlają korelacje pomiędzy niniejszą dyrektywą a środkami transpozycji oraz do ich publikacji,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustala przepisy administracyjne i techniczne dotyczące homologacji typu pojazdów objętych art. 2 w celu zapewnienia, że ich części i materiały mogą być użyte ponownie, poddane recyklingowi i odzyskowi w minimalnych procentach określonych w załączniku I.

Ustanawia ona specjalne przepisy w celu zapewnienia, że ponowne użycie części nie powoduje zagrożenia dla bezpieczeństwa ani środowiska naturalnego.

Artykuł 2

Zakres

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do pojazdów należących do kategorii M1 i N1, zgodnie z definicją zawartą w części A załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG oraz do nowych lub ponownie używanych części takich pojazdów.

Artykuł 3

Wyłączenia

Bez uszczerbku dla art. 7, niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

| a) | pojazdów specjalnego przeznaczenia zgodnie z definicją zawartą w części A pkt 5 załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG; |
| --- | --- |

a)

pojazdów specjalnego przeznaczenia zgodnie z definicją zawartą w części A pkt 5 załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG;

| b) | pojazdów budowanych wieloetapowo, należących do kategorii N1, o ile pojazd podstawowy spełnia warunki niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

pojazdów budowanych wieloetapowo, należących do kategorii N1, o ile pojazd podstawowy spełnia warunki niniejszej dyrektywy;

| c) | pojazdów wytwarzanych w małych seriach w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. a) dyrektywy 70/156/EWG. |
| --- | --- |

c)

pojazdów wytwarzanych w małych seriach w rozumieniu art. 8 ust. 2 lit. a) dyrektywy 70/156/EWG.

Artykuł 4

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „pojazd” oznacza pojazd silnikowy; |
| --- | --- |

1)

„pojazd” oznacza pojazd silnikowy;

| 2) | „część” oznacza jakąkolwiek część lub jakikolwiek podzespół, zainstalowany w pojeździe podczas jego wytwarzania. Obejmuje to również części składowe i oddzielne zespoły techniczne zgodnie z definicją zawartą w art. 2 dyrektywy 70/156/EWG; |
| --- | --- |

2)

„część” oznacza jakąkolwiek część lub jakikolwiek podzespół, zainstalowany w pojeździe podczas jego wytwarzania. Obejmuje to również części składowe i oddzielne zespoły techniczne zgodnie z definicją zawartą w art. 2 dyrektywy 70/156/EWG;

| 3) | „typ pojazdu” oznacza typ pojazdu zgodnie z definicją zawartą w części B pkt 1 i 3 załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG; |
| --- | --- |

3)

„typ pojazdu” oznacza typ pojazdu zgodnie z definicją zawartą w części B pkt 1 i 3 załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG;

| 4) | „pojazd wycofany z eksploatacji” oznacza pojazd w rozumieniu art. 2 pkt 2 dyrektywy 2000/53/WE; |
| --- | --- |

4)

„pojazd wycofany z eksploatacji” oznacza pojazd w rozumieniu art. 2 pkt 2 dyrektywy 2000/53/WE;

| 5) | „pojazd reprezentatywny” oznacza wersję typu pojazdu uważaną przez organ udzielający homologacji, w porozumieniu z producentem oraz zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I, za najbardziej problematyczną pod względem możliwości ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku; |
| --- | --- |

5)

„pojazd reprezentatywny” oznacza wersję typu pojazdu uważaną przez organ udzielający homologacji, w porozumieniu z producentem oraz zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I, za najbardziej problematyczną pod względem możliwości ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku;

| 6) | „pojazd budowany wieloetapowo” oznacza pojazd wytworzony w wieloetapowym procesie produkcji; |
| --- | --- |

6)

„pojazd budowany wieloetapowo” oznacza pojazd wytworzony w wieloetapowym procesie produkcji;

| 7) | „pojazd podstawowy” oznacza pojazd w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 tiret czwarte dyrektywy 70/156/EWG, który jest wykorzystywany w początkowym etapie wieloetapowego procesu produkcji; |
| --- | --- |

7)

„pojazd podstawowy” oznacza pojazd w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 tiret czwarte dyrektywy 70/156/EWG, który jest wykorzystywany w początkowym etapie wieloetapowego procesu produkcji;

| 8) | „wieloetapowy proces produkcji” oznacza proces, w którym pojazd jest wytwarzany w kilku etapach przez dodawanie części do pojazdu podstawowego lub przez modyfikację tych części; |
| --- | --- |

8)

„wieloetapowy proces produkcji” oznacza proces, w którym pojazd jest wytwarzany w kilku etapach przez dodawanie części do pojazdu podstawowego lub przez modyfikację tych części;

| 9) | „ponowne użycie” oznacza ponowne użycie w rozumieniu art. 2 pkt 6 dyrektywy 2000/53/WE; |
| --- | --- |

9)

„ponowne użycie” oznacza ponowne użycie w rozumieniu art. 2 pkt 6 dyrektywy 2000/53/WE;

| 10) | „recykling” oznacza recykling zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 7 zdanie pierwsze dyrektywy 2000/53/WE; |
| --- | --- |

10)

„recykling” oznacza recykling zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 7 zdanie pierwsze dyrektywy 2000/53/WE;

| 11) | „odzysk energii” oznacza odzysk energii zgodnie z definicją zawartą w drugim zdaniu pkt 7 art. 2 dyrektywy 2000/53/WE; |
| --- | --- |

11)

„odzysk energii” oznacza odzysk energii zgodnie z definicją zawartą w drugim zdaniu pkt 7 art. 2 dyrektywy 2000/53/WE;

| 12) | „odzyskiwanie” oznacza odzyskiwanie w rozumieniu art. 2 pkt 8 dyrektywy 2000/53/WE; |
| --- | --- |

12)

„odzyskiwanie” oznacza odzyskiwanie w rozumieniu art. 2 pkt 8 dyrektywy 2000/53/WE;

| 13) | „przydatność do ponownego użycia” oznacza możliwość ponownego użycia części wymontowanych z pojazdu wycofanego z eksploatacji; |
| --- | --- |

13)

„przydatność do ponownego użycia” oznacza możliwość ponownego użycia części wymontowanych z pojazdu wycofanego z eksploatacji;

| 14) | „zdolność do recyklingu” oznacza możliwość recyklingu części lub materiałów wymontowanych z pojazdu wycofanego z eksploatacji; |
| --- | --- |

14)

„zdolność do recyklingu” oznacza możliwość recyklingu części lub materiałów wymontowanych z pojazdu wycofanego z eksploatacji;

| 15) | „zdolność do odzysku” oznacza możliwość odzyskiwania części lub materiałów wymontowanych z pojazdu wycofanego z eksploatacji; |
| --- | --- |

15)

„zdolność do odzysku” oznacza możliwość odzyskiwania części lub materiałów wymontowanych z pojazdu wycofanego z eksploatacji;

| 16) | „zdolność do recyklingu pojazdów (Rrec)” oznacza procent masy nowego pojazdu, który może być ponownie użyty lub poddany recyklingowi; |
| --- | --- |

16)

„zdolność do recyklingu pojazdów (Rrec)” oznacza procent masy nowego pojazdu, który może być ponownie użyty lub poddany recyklingowi;

| 17) | „zdolność do odzysku pojazdu (Rodz)” oznacza procent masy nowego pojazdu, który może być ponownie użyty lub poddany odzyskiwaniu; |
| --- | --- |

17)

„zdolność do odzysku pojazdu (Rodz)” oznacza procent masy nowego pojazdu, który może być ponownie użyty lub poddany odzyskiwaniu;

| 18) | „strategia” oznacza opracowany na dużą skalę plan, na który składają się skoordynowane działania i środki techniczne, które mają być podjęte w odniesieniu do demontażu, rozdrabniania lub podobnych procesów, recyklingu i odzyskiwania materiałów w celu zapewnienia, że docelowa zdolność do recyklingu pojazdów i zdolność do odzysku pojazdu jest możliwa do osiągnięcia w czasie, gdy pojazd znajduje się na etapie rozwoju; |
| --- | --- |

18)

„strategia” oznacza opracowany na dużą skalę plan, na który składają się skoordynowane działania i środki techniczne, które mają być podjęte w odniesieniu do demontażu, rozdrabniania lub podobnych procesów, recyklingu i odzyskiwania materiałów w celu zapewnienia, że docelowa zdolność do recyklingu pojazdów i zdolność do odzysku pojazdu jest możliwa do osiągnięcia w czasie, gdy pojazd znajduje się na etapie rozwoju;

| 19) | „masa” oznacza masę pojazdu gotowego do jazdy zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.6 w załączniku I do dyrektywy 70/156/EWG, ale bez kierowcy, którego masę oceniono na 75 kg; |
| --- | --- |

19)

„masa” oznacza masę pojazdu gotowego do jazdy zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.6 w załączniku I do dyrektywy 70/156/EWG, ale bez kierowcy, którego masę oceniono na 75 kg;

| 20) | „właściwy organ” oznacza jednostkę, np. służby techniczne lub inny istniejący organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie do wstępnej oceny producenta i wydania certyfikatu zgodności, zgodnie z wytycznymi niniejszej dyrektywy. Właściwy organ może być organem dokonującym homologacji typu, o ile jego kompetencje w tym zakresie zostaną odpowiednio udokumentowane. |
| --- | --- |

20)

„właściwy organ” oznacza jednostkę, np. służby techniczne lub inny istniejący organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie do wstępnej oceny producenta i wydania certyfikatu zgodności, zgodnie z wytycznymi niniejszej dyrektywy. Właściwy organ może być organem dokonującym homologacji typu, o ile jego kompetencje w tym zakresie zostaną odpowiednio udokumentowane.

Artykuł 5

Przepisy dotyczące homologacji typu

1.   Państwa Członkowskie udzielają, o ile ma to zastosowanie, homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu w odniesieniu do przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku tylko takim typom pojazdów, które spełniają wymagania niniejszej dyrektywy.

2.   Do celu zastosowania ust. 1, producent udostępnia organowi udzielającemu homologacji szczegółowych informacji technicznych, niezbędnych w celu dokonania obliczeń i kontroli, o których mowa w załączniku I, odnoszących się do rodzaju materiałów zastosowanych do produkcji pojazdu i jego części. W przypadkach, gdy wykazano, że takie informacje objęte są prawem własności intelektualnej lub stanowią specyficzne know-how producenta lub jego dostawców, producent lub jego dostawcy dostarczają informacji wystarczających, aby umożliwić przeprowadzenie tych obliczeń w sposób właściwy.

3.   W odniesieniu do przydatności do ponownego użycia oraz zdolności do recyklingu i odzysku Państwa Członkowskie zapewniają, że producent stosuje wzór dokumentu informacyjnego zamieszczony w załączniku II do niniejszej dyrektywy przy składaniu wniosku o udzielenie homologacji typu WE pojazdu, zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG.

4.   Przy udzielaniu homologacji typu WE zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG, organ udzielający homologacji stosuje wzór świadectwa homologacji typu WE, zamieszczony w załączniku III do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 6

Wstępna ocena producenta

1.   Państwa Członkowskie nie udzielają homologacji typu bez uprzedniego upewnienia się, że producent wprowadził zadowalające rozwiązania i procedury, zgodnie z pkt 3 załącznika IV, aby we właściwy sposób zarządzać aspektami przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku objętymi niniejszą dyrektywą. Po przeprowadzeniu tej wstępnej oceny, producentowi wydaje się świadectwo noszące nazwę „Świadectwo zgodności z załącznikiem IV” (zwane dalej „świadectwem zgodności”).

2.   W ramach wstępnej oceny producenta Państwo Członkowskie zapewnia, aby do materiały stosowane do konstrukcji typu pojazdu spełniały przepisy z art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/53/WE.

Komisja ustala, zgodnie z procedurą określoną w art. 9, szczegółowe przepisy niezbędne do zweryfikowania przestrzegania niniejszego przepisu.

3.   Do celów ust. 1, producent zaleca strategię w celu zapewnienia demontażu, ponownego użycia części, recyklingu i odzysku materiałów. Strategia ta uwzględnia sprawdzone technologie, dostępne lub opracowywane w momencie ubiegania się o homologację typu pojazdu.

4.   Zgodnie z załącznikiem IV pkt 2 Państwa Członkowskie wyznaczają właściwy organ, który przeprowadza wstępną ocenę producenta i wystawia świadectwo zgodności.

5.   Świadectwo zgodności zawiera odpowiednią dokumentację oraz opis strategii zalecanej przez producenta. Właściwy organ stosuje wzór zamieszczony w dodatku do załącznika IV.

6.   Przed przeprowadzeniem nowych kontroli, świadectwo zgodności zachowuje ważność przez okres nie krótszy niż 2 lata od daty jego wydania.

7.   Producent informuje właściwy organ o jakichkolwiek znaczących zmianach, które mogłyby wpłynąć na odpowiedniość świadectwa zgodności. Po konsultacji z producentem właściwy organ podejmuje decyzję, czy niezbędne są nowe kontrole.

8.   Pod koniec okresu ważności świadectwa zgodności właściwy organ wydaje, o ile ma to zastosowanie, nowe świadectwo zgodności lub przedłuża okres jego ważności na kolejny okres 2 lat. W przypadkach gdy właściwy organ zostanie powiadomiony o znaczących zmianach, wydaje on nowe świadectwo.

Artykuł 7

Ponowne użycie części

Części wymienione w załączniku V:

| a) | są uznane za nienadające się do ponownego użycia do celów obliczenia zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu; |
| --- | --- |

a)

są uznane za nienadające się do ponownego użycia do celów obliczenia zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu;

| b) | nie są ponownie używane do wytwarzania pojazdów objętych dyrektywą 70/156/EWG. |
| --- | --- |

b)

nie są ponownie używane do wytwarzania pojazdów objętych dyrektywą 70/156/EWG.

Artykuł 8

Zmiana dyrektywy 70/156/EWG

Zmienia się dyrektywę 70/156/EWG zgodnie z załącznikiem VI do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 9

Zmiany

Zmiany niniejszej dyrektywy, które są niezbędne do dostosowania jej do postępu naukowo-technicznego, są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 13 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG.

Artykuł 10

Daty wdrożenia homologacji typu

1.   Ze skutkiem od 15 grudnia 2006 r., w odniesieniu do typu pojazdu, który spełnia wymagania niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie:

| a) | nie odmawiają udzielenia homologacji typu WE lub krajowej, |
| --- | --- |

a)

nie odmawiają udzielenia homologacji typu WE lub krajowej,

| b) | nie zabraniają zarejestrowania, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów. |
| --- | --- |

b)

nie zabraniają zarejestrowania, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów.

2.   Ze skutkiem od 15 grudnia 2008 r., w odniesieniu do typu pojazdu, który nie spełnia wymagań niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie:

| a) | odmawiają udzielenia homologacji typu WE; |
| --- | --- |

a)

odmawiają udzielenia homologacji typu WE;

| b) | odmawiają udzielenia krajowej homologacji typu. |
| --- | --- |

b)

odmawiają udzielenia krajowej homologacji typu.

3.   Ze skutkiem od 15 lipca 2010 r., jeżeli wymagania niniejszej dyrektywy nie są spełnione, Państwa Członkowskie:

| a) | uznają, że świadectwa zgodności, które dołączone są do nowych pojazdów nie są już ważne do celów art. 7 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG; |
| --- | --- |

a)

uznają, że świadectwa zgodności, które dołączone są do nowych pojazdów nie są już ważne do celów art. 7 ust. 1 dyrektywy 70/156/EWG;

| b) | odmawiają zarejestrowania, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów, z wyjątkiem sytuacji, w których stosuje się art. 8 ust. 2 lit. b) dyrektywy 70/156/EWG. |
| --- | --- |

b)

odmawiają zarejestrowania, sprzedaży lub dopuszczenia do ruchu nowych pojazdów, z wyjątkiem sytuacji, w których stosuje się art. 8 ust. 2 lit. b) dyrektywy 70/156/EWG.

4.   art. 7 stosuje się ze skutkiem od 15 grudnia 2006 r.

Artykuł 11

Transpozycja

1.   Państwa Członkowskie przyjmują i publikują w terminie do 15 grudnia 2006 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne w celu przestrzegania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji teksty tych przepisów.

Środki te są stosowane przez Państwa Członkowskie od 15 grudnia 2006 r.

Środki podjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich oficjalnej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia są określane przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 13

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 26 października 2005 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

W imieniu Rady

D. ALEXANDER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 74 z 23.3.2005, str. 15.

1

(2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 kwietnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 6 października 2005 r.

2

(3)  Dz.U. L 269 z 21.10.2000, str. 34. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Rady 2005/637/WE (Dz.U. L 254 z 30.9.2005, str. 69).

3

(4)  Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/49/WE (Dz.U. L 194 z 26.7.2005, str. 12).

4

(5)  Dz.U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.

5

---

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW

| Załącznik I: | Wymagania |
| --- | --- |
| Załącznik II: | Dokument informacyjny dla celów homologacji typu WE pojazdów |
| Załącznik III: | Wzór świadectwa homologacji typu WE |
| Załącznik IV: | Ocena wstępna producenta |
| Dodatek: | wzór świadectwa zgodności |
| Załącznik V: | Części uznane za nienadające się do ponownego użycia |
| Załącznik VI: | Zmiany dyrektywy 70/156/EWG |

Załącznik I:

Wymagania

Załącznik II:

Dokument informacyjny dla celów homologacji typu WE pojazdów

Załącznik III:

Wzór świadectwa homologacji typu WE

Załącznik IV:

Ocena wstępna producenta

Dodatek:

wzór świadectwa zgodności

Załącznik V:

Części uznane za nienadające się do ponownego użycia

Załącznik VI:

Zmiany dyrektywy 70/156/EWG

ZAŁĄCZNIK I

WYMAGANIA

| 1. | Pojazdy należące do kategorii M1 oraz należące do kategorii N1 Są wytwarzane w taki sposób, aby:






  — | nadawały się do ponownego użycia lub recyklingu w co najmniej 85 % w przeliczeniu na masę pojazdu, oraz |
| --- | --- | --- |

1.

Pojazdy należące do kategorii M1 oraz należące do kategorii N1 Są wytwarzane w taki sposób, aby:

—

nadawały się do ponownego użycia lub recyklingu w co najmniej 85 % w przeliczeniu na masę pojazdu, oraz

| — | nadawały się do ponownego użycia lub odzysku w co najmniej 95 % w przeliczeniu na masę pojazdu, |
| --- | --- |

—

nadawały się do ponownego użycia lub odzysku w co najmniej 95 % w przeliczeniu na masę pojazdu,

zgodnie z procedurami ustanowionymi w niniejszym załączniku.

| 2. | Do celów homologacji typu producent przedkłada właściwie wypełniony formularz prezentacji danych, opracowany zgodnie z załącznikiem A do normy ISO 22628: 2002. Formularz zawiera wyszczególnienie materiałów.
  Do formularza dołączone jest zestawienie zdemontowanych części, zgłoszonych przez producenta w odniesieniu do etapu demontażu oraz procesu zalecanego przez producenta do ich przetwarzania. |
| --- | --- |

2.

Do celów homologacji typu producent przedkłada właściwie wypełniony formularz prezentacji danych, opracowany zgodnie z załącznikiem A do normy ISO 22628: 2002. Formularz zawiera wyszczególnienie materiałów.

Do formularza dołączone jest zestawienie zdemontowanych części, zgłoszonych przez producenta w odniesieniu do etapu demontażu oraz procesu zalecanego przez producenta do ich przetwarzania.

| 3. | Do celów pkt 1 i 2, producent wykazuje, według wymagań organu udzielającego homologacji, że pojazdy reprezentatywne spełniają wymagania. Zastosowanie ma metoda obliczeń określona w załączniku B do normy ISO 22628: 2002.
  Jednakże producent musi być w stanie wykazać, że każda wersja typu pojazdu jest zgodna z niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

3.

Do celów pkt 1 i 2, producent wykazuje, według wymagań organu udzielającego homologacji, że pojazdy reprezentatywne spełniają wymagania. Zastosowanie ma metoda obliczeń określona w załączniku B do normy ISO 22628: 2002.

Jednakże producent musi być w stanie wykazać, że każda wersja typu pojazdu jest zgodna z niniejszą dyrektywą.

| 4. | Do celów selekcji pojazdów reprezentatywnych brane są pod uwagę następujące kryteria:






  — | typ nadwozia, |
| --- | --- | --- |

4.

Do celów selekcji pojazdów reprezentatywnych brane są pod uwagę następujące kryteria:

—

typ nadwozia,

| — | dostępne standardy wykończenia (1); |
| --- | --- |

—

dostępne standardy wykończenia (1);

| — | dostępne dodatkowe wyposażenie (1), w które pojazd może być wyposażony na odpowiedzialność producenta. |
| --- | --- |

—

dostępne dodatkowe wyposażenie (1), w które pojazd może być wyposażony na odpowiedzialność producenta.

| 5. | O ile organ udzielający homologacji i producent nie zidentyfikują zgodnie pojazdu danego typu najbardziej problematycznego pod względem przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku, dla każdego typu pojazdu wybiera się „pojazd reprezentatywny”, a mianowicie:






  a) | dla każdego „rodzaju nadwozia” zgodnie z definicją zawartą w części C pkt 1 załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG w przypadku pojazdów należących do kategorii M1; |
| --- | --- | --- |

5.

O ile organ udzielający homologacji i producent nie zidentyfikują zgodnie pojazdu danego typu najbardziej problematycznego pod względem przydatności do ponownego użycia, zdolności do recyklingu i odzysku, dla każdego typu pojazdu wybiera się „pojazd reprezentatywny”, a mianowicie:

a)

dla każdego „rodzaju nadwozia” zgodnie z definicją zawartą w części C pkt 1 załącznika II do dyrektywy 70/156/EWG w przypadku pojazdów należących do kategorii M1;

| b) | dla każdego „rodzaju nadwozia”, tj. van (samochód ciężarowo-osobowy), chassis-cab (podwozie z kabiną), pick-up itp., w przypadku pojazdów należących do kategorii N1. |
| --- | --- |

b)

dla każdego „rodzaju nadwozia”, tj. van (samochód ciężarowo-osobowy), chassis-cab (podwozie z kabiną), pick-up itp., w przypadku pojazdów należących do kategorii N1.

| 6. | Do celów obliczeń, opony powinny być uznane za nadające się do recyklingu. |
| --- | --- |

6.

Do celów obliczeń, opony powinny być uznane za nadające się do recyklingu.

| 7. | Masy są wyrażane w kg z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. Wielkości wyrażane są w procentach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku, a następnie zaokrąglane w sposób następujący:






  a) | jeżeli cyfra występująca po przecinku wynosi od 0 do 4, całkowita wartość zaokrąglana jest w dół; |
| --- | --- | --- |

7.

Masy są wyrażane w kg z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. Wielkości wyrażane są w procentach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku, a następnie zaokrąglane w sposób następujący:

a)

jeżeli cyfra występująca po przecinku wynosi od 0 do 4, całkowita wartość zaokrąglana jest w dół;

| b) | jeżeli cyfra występująca po przecinku wynosi od 5 do 9, całkowita wartość zaokrąglana jest w górę; |
| --- | --- |

b)

jeżeli cyfra występująca po przecinku wynosi od 5 do 9, całkowita wartość zaokrąglana jest w górę;

| 8. | Do celów kontroli obliczeń, o których mowa w niniejszym załączniku, organ udzielający homologacji zapewni, że formularz prezentacji danych, o którym mowa w pkt 2 jest spójny z zalecaną strategią załączoną do świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

8.

Do celów kontroli obliczeń, o których mowa w niniejszym załączniku, organ udzielający homologacji zapewni, że formularz prezentacji danych, o którym mowa w pkt 2 jest spójny z zalecaną strategią załączoną do świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 niniejszej dyrektywy.

| 9. | Do celów kontroli materiałów i mas części producent udostępnia dostępne pojazdy, jak również części składowe przeznaczone dla tych pojazdów i uznane za niezbędne według oceny organu udzielającego homologacji typu. |
| --- | --- |

9.

Do celów kontroli materiałów i mas części producent udostępnia dostępne pojazdy, jak również części składowe przeznaczone dla tych pojazdów i uznane za niezbędne według oceny organu udzielającego homologacji typu.

---

(1)  Tzn. skórzana tapicerka, radio samochodowe, klimatyzacja, koła z obręczami z lekkich stopów itp.

ZAŁĄCZNIK II

DOKUMENT INFORMACYJNY DO CELÓW HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDÓW

zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy Rady 70/156/EWG (1) w odniesieniu do homologacji typu WE pojazdu ze względu na jego przydatność do ponownego użycia, zdolność do recyklingu i odzysku

Następujące informacje, o ile ma to zastosowanie, muszą być dostarczone w trzech egzemplarzach i zawierać spis treści. Wszelkie rysunki muszą być dostarczone w odpowiedniej skali oraz z wystarczającymi szczegółami na formacie A4 lub w folderze formatu A4. Na fotografiach, jeżeli są, musi być uwidoczniona dostateczna ilość szczegółów.

| 0. | OGÓLNE |
| --- | --- |

0.

OGÓLNE

| 0.1. | Marka (znak fabryczny producenta):... |
| --- | --- |

0.1.

Marka (znak fabryczny producenta):...

| 0.2. | Typ:... |
| --- | --- |

0.2.

Typ:...

| 0.2.0.1. | Podwozie:... |
| --- | --- |

0.2.0.1.

Podwozie:...

| 0.2.1. | Nazwa(-y) handlowa(-e):... |
| --- | --- |

0.2.1.

Nazwa(-y) handlowa(-e):...

| 0.3. | Środki identyfikacji typu, jeżeli są zaznaczone na pojeździe (b):... |
| --- | --- |

0.3.

Środki identyfikacji typu, jeżeli są zaznaczone na pojeździe (b):...

| 0.3.1. | Miejsce tego oznakowania:... |
| --- | --- |

0.3.1.

Miejsce tego oznakowania:...

| 0.4. | Kategoria pojazdu (c):... |
| --- | --- |

0.4.

Kategoria pojazdu (c):...

| 0.5. | Nazwa i adres producenta:... |
| --- | --- |

0.5.

Nazwa i adres producenta:...

| 0.8. | Adres(-y) zakładu(-ów) montażu:... |
| --- | --- |

0.8.

Adres(-y) zakładu(-ów) montażu:...

| 1. | OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU |
| --- | --- |

1.

OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU

| 1.1. | Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu:... |
| --- | --- |

1.1.

Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu:...

| 1.2. | Rysunek wymiarowany całego pojazdu:... |
| --- | --- |

1.2.

Rysunek wymiarowany całego pojazdu:...

| 1.3. | Liczba osi i kół:... |
| --- | --- |

1.3.

Liczba osi i kół:...

| 1.3.1. | Liczba i pozycja osi z kołami bliźniaczymi:... |
| --- | --- |

1.3.1.

Liczba i pozycja osi z kołami bliźniaczymi:...

| 1.3.3. | Osie napędzane (liczba, pozycja, współpraca):... |
| --- | --- |

1.3.3.

Osie napędzane (liczba, pozycja, współpraca):...

| 1.7. | Kabina kierowcy (wysunięta lub z maską)(z):... |
| --- | --- |

1.7.

Kabina kierowcy (wysunięta lub z maską)(z):...

| 3. | SILNIK (q) (W przypadku pojazdu, który może być zasilany benzyną, olejem napędowym itp., lub również w połączeniu z innym paliwem, poniższe rubryki należy powtórzyć (+)) |
| --- | --- |

3.

SILNIK (q) (W przypadku pojazdu, który może być zasilany benzyną, olejem napędowym itp., lub również w połączeniu z innym paliwem, poniższe rubryki należy powtórzyć (+))

| 3.1. | Producent:... |
| --- | --- |

3.1.

Producent:...

| 3.2. | Silnik spalinowy |
| --- | --- |

3.2.

Silnik spalinowy

| 3.2.1. | Dane silnika |
| --- | --- |

3.2.1.

Dane silnika

| 3.2.1.1. | Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (1) |
| --- | --- |

3.2.1.1.

Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (1)

| 3.2.1.2. | Liczba i układ cylindrów:... |
| --- | --- |

3.2.1.2.

Liczba i układ cylindrów:...

| 3.2.1.3. | Pojemność skokowa silnika (s):... cm3 |
| --- | --- |

3.2.1.3.

Pojemność skokowa silnika (s):... cm3

| 3.2.2. | Paliwo: olej napędowy/benzyna/LPG/NG/alkohol etylowy: (1) |
| --- | --- |

3.2.2.

Paliwo: olej napędowy/benzyna/LPG/NG/alkohol etylowy: (1)

| 4. | UKŁAD NAPĘDOWY (v) |
| --- | --- |

4.

UKŁAD NAPĘDOWY (v)

| 4.2. | Typ (mechaniczny, hydrauliczny, elektryczny itp.):... |
| --- | --- |

4.2.

Typ (mechaniczny, hydrauliczny, elektryczny itp.):...

| 4.5. | Skrzynia biegów |
| --- | --- |

4.5.

Skrzynia biegów

| 4.5.1. | Typ (ręczna/automatyczna/CVT (przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły) (1) |
| --- | --- |

4.5.1.

Typ (ręczna/automatyczna/CVT (przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły) (1)

| 4.9. | Blokada mechanizmu różnicowego: tak/nie/opcja (1) |
| --- | --- |

4.9.

Blokada mechanizmu różnicowego: tak/nie/opcja (1)

| 9. | NADWOZIE |
| --- | --- |

9.

NADWOZIE

| 9.1. | Rodzaj nadwozia:... |
| --- | --- |

9.1.

Rodzaj nadwozia:...

| 9.3.1. | Układ i liczba drzwi:... |
| --- | --- |

9.3.1.

Układ i liczba drzwi:...

| 9.10.3. | Siedzenia |
| --- | --- |

9.10.3.

Siedzenia

| 9.10.3.1. | Liczba:... |
| --- | --- |

9.10.3.1.

Liczba:...

| 15. | PRZYDATNOŚĆ DO PONOWNEGO UŻYCIA, ZDOLNOŚĆ DO RECYKLINGU i ODZYSKU |
| --- | --- |

15.

PRZYDATNOŚĆ DO PONOWNEGO UŻYCIA, ZDOLNOŚĆ DO RECYKLINGU i ODZYSKU

| 15.1. | Wersja pojazdu reprezentatywnego:... |
| --- | --- |

15.1.

Wersja pojazdu reprezentatywnego:...

| 15.2. | Masa pojazdu reprezentatywnego z nadwoziem lub masa podwozia z kabiną kierowcy, bez nadwozia lub urządzenia sprzęgającego, jeżeli producent nie wyposaża nadwozia, lub urządzenia sprzęgającego (łącznie z płynami, narzędziami, kołem zapasowym, jeżeli pojazd jest w nie wyposażony), bez kierowcy:... |
| --- | --- |

15.2.

Masa pojazdu reprezentatywnego z nadwoziem lub masa podwozia z kabiną kierowcy, bez nadwozia lub urządzenia sprzęgającego, jeżeli producent nie wyposaża nadwozia, lub urządzenia sprzęgającego (łącznie z płynami, narzędziami, kołem zapasowym, jeżeli pojazd jest w nie wyposażony), bez kierowcy:...

| 15.3. | Masy materiałów pojazdu reprezentatywnego |
| --- | --- |

15.3.

Masy materiałów pojazdu reprezentatywnego

| 15.3.1. | Masa materiału uwzględnionego na etapie wstępnego przetwarzania (##):... |
| --- | --- |

15.3.1.

Masa materiału uwzględnionego na etapie wstępnego przetwarzania (##):...

| 15.3.2. | Masa materiału uwzględnionego na etapie demontażu (##):... |
| --- | --- |

15.3.2.

Masa materiału uwzględnionego na etapie demontażu (##):...

| 15.3.3. | Masa materiału uwzględnionego na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznanego za nadający się do recyklingu (##):... |
| --- | --- |

15.3.3.

Masa materiału uwzględnionego na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznanego za nadający się do recyklingu (##):...

| 15.3.4. | Masa materiału uwzględnionego na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznanego za nadający się do odzysku energii (##):... |
| --- | --- |

15.3.4.

Masa materiału uwzględnionego na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznanego za nadający się do odzysku energii (##):...

| 15.3.5. | Specyfikacja materiałów (##):... |
| --- | --- |

15.3.5.

Specyfikacja materiałów (##):...

| 15.3.6. | Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub recyklingu:... |
| --- | --- |

15.3.6.

Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub recyklingu:...

| 15.3.7. | Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub odzysku:... |
| --- | --- |

15.3.7.

Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub odzysku:...

| 15.4. | Poziomy |
| --- | --- |

15.4.

Poziomy

| 15.4.1. | Zdolność do recyklingu pojazdów „Rrec( %)”:... |
| --- | --- |

15.4.1.

Zdolność do recyklingu pojazdów „Rrec( %)”:...

| 15.4.2. | Zdolność do odzysku pojazdu „Rodz( %)”:... |
| --- | --- |

15.4.2.

Zdolność do odzysku pojazdu „Rodz( %)”:...

---

(1)  Numery kolejnych pozycji i przypisy zamieszczone w niniejszym dokumencie informacyjnym odpowiadają zamieszczonym w załączniku I do dyrektywy 70/156/EWG. Pozycje, które nie mają zastosowania do celów niniejszej dyrektywy, zostały pominięte.

ZAŁĄCZNIK III

WZÓR ŚWIADECTWA HOMOLOGACJI TYPU WE

Maksymalny format: A4 (210 x 297 mm)

ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU WE

Pieczęć organu udzielającego homologacji typu WE

Komunikat dotyczący:

| — | homologacji typu WE (1) typu pojazdu |
| --- | --- |

—

homologacji typu WE (1) typu pojazdu

| — | rozszerzenia homologacji typu WE (1) |
| --- | --- |

—

rozszerzenia homologacji typu WE (1)

| — | odmowy homologacji typu WE (1) |
| --- | --- |

—

odmowy homologacji typu WE (1)

w odniesieniu do dyrektywy 2005/64WE

Nr homologacji typu WE:...

Powód rozszerzenia:...

SEKCJA I

| 0.1. | Marka (znak fabryczny producenta):... |
| --- | --- |

0.1.

Marka (znak fabryczny producenta):...

| 0.2. | Typ pojazdu:... |
| --- | --- |

0.2.

Typ pojazdu:...

| 0.2.1. | Nazwa(-y) handlowa(-e) (2) :... |
| --- | --- |

0.2.1.

Nazwa(-y) handlowa(-e) (2) :...

| 0.3. | Środki identyfikacji typu, jeżeli są zaznaczone na pojeździe:... |
| --- | --- |

0.3.

Środki identyfikacji typu, jeżeli są zaznaczone na pojeździe:...

| 0.3.1. | Miejsce tego oznakowania:... |
| --- | --- |

0.3.1.

Miejsce tego oznakowania:...

| 0.4. | Kategoria pojazdu (3) :... |
| --- | --- |

0.4.

Kategoria pojazdu (3) :...

| 0.5. | Nazwa i adres producenta:... |
| --- | --- |

0.5.

Nazwa i adres producenta:...

| 0.8. | Nazwa(-y) i adres(-y) zakładu(-ów) montażu:... |
| --- | --- |

0.8.

Nazwa(-y) i adres(-y) zakładu(-ów) montażu:...

[...]

SEKCJA II

| 1. | Informacje dodatkowe:...
  Zdolność do recyklingu pojazdu(ów) reprezentatywnego(ych):...
  Zdolność do odzysku pojazdu(ów) reprezentatywnego(ych):... |
| --- | --- |

1.

Informacje dodatkowe:...

Zdolność do recyklingu pojazdu(ów) reprezentatywnego(ych):...

Zdolność do odzysku pojazdu(ów) reprezentatywnego(ych):...

| 2. | Służba techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań:... |
| --- | --- |

2.

Służba techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań:...

| 3. | Data sprawozdania z badań:... |
| --- | --- |

3.

Data sprawozdania z badań:...

| 4. | Numer referencyjny sprawozdania z badań:... |
| --- | --- |

4.

Numer referencyjny sprawozdania z badań:...

| 5. | Uwagi (opcjonalnie):... |
| --- | --- |

5.

Uwagi (opcjonalnie):...

| 6. | Załączniki: spis treści i pakiet informacyjny |
| --- | --- |

6.

Załączniki: spis treści i pakiet informacyjny

| 7. | Pojazd spełnia wymagania techniczne/nie spełnia wymagań technicznych (1) niniejszej dyrektywy:... |
| --- | --- |

7.

Pojazd spełnia wymagania techniczne/nie spełnia wymagań technicznych (1) niniejszej dyrektywy:...

...

| (Miejsce) | (Podpis) | (Data) |
| --- | --- | --- |

(Miejsce)

(Podpis)

(Data)

Załączniki: Pakiet informacyjny.

---

(1)  Skreślić, jeżeli nie ma zastosowania.

(2)  Jeżeli dane te są niedostępne w momencie udzielania homologacji typu WE, powinny zostać uzupełnione najpóźniej w momencie wprowadzania pojazdu do obrotu.

(3)  Zgodnie z definicją w załączniku II część A do dyrektywy 70/156/EWG.

ZAŁĄCZNIK IV

OCENA WSTĘPNA PRODUCENTA

1.   Cel niniejszego załącznika

Niniejszy załącznik opisuje ocenę wstępną, jaka musi zostać przeprowadzona przez właściwy organ w celu zapewnienia, że producent wdrożył niezbędne dyspozycje i procedury.

2.   Właściwy organ

Właściwy organ przestrzega normę EN 45012: 1989 lub Przewodnik ISO/IEC 62: 1996 ustalające zbiór kryteriów dla jednostek prowadzących ocenę oraz certyfikację systemów zarządzania wprowadzonych przez producenta.

3.   Kontrole, jakie muszą być przeprowadzone przez właściwy organ

3.1.   Właściwy organ zapewnia, że producent podjął środki niezbędne, aby:

| a) | gromadzić odpowiednie dane za pośrednictwem całego łańcucha dostaw, w szczególności dotyczące rodzaju i masy wszystkich materiałów użytych w produkcji pojazdów w celu przeprowadzenia obliczeń wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

gromadzić odpowiednie dane za pośrednictwem całego łańcucha dostaw, w szczególności dotyczące rodzaju i masy wszystkich materiałów użytych w produkcji pojazdów w celu przeprowadzenia obliczeń wymaganych na mocy niniejszej dyrektywy;

| b) | mieć dostęp do wszelkich innych odpowiednich danych dotyczących pojazdu i niezbędnych do przeprowadzenia procesu obliczeń, takich jak poziom płynów itp.; |
| --- | --- |

b)

mieć dostęp do wszelkich innych odpowiednich danych dotyczących pojazdu i niezbędnych do przeprowadzenia procesu obliczeń, takich jak poziom płynów itp.;

| c) | sprawdzić w sposób wystarczający informacje otrzymane od dostawców; |
| --- | --- |

c)

sprawdzić w sposób wystarczający informacje otrzymane od dostawców;

| d) | zarządzać specyfikacją materiałów; |
| --- | --- |

d)

zarządzać specyfikacją materiałów;

| e) | być w stanie przeprowadzić obliczenia zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu zgodnie z normą ISO 22628: 2002; |
| --- | --- |

e)

być w stanie przeprowadzić obliczenia zdolności do recyklingu pojazdów i zdolności do odzysku pojazdu zgodnie z normą ISO 22628: 2002;

| f) | oznakować części składowe wyprodukowane z polimerów i elastomerów zgodnie z decyzją Komisji 2003/138/WE z 27 lutego 2003 r. ustanawiającą normy kodowania części i materiałów zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (1); |
| --- | --- |

f)

oznakować części składowe wyprodukowane z polimerów i elastomerów zgodnie z decyzją Komisji 2003/138/WE z 27 lutego 2003 r. ustanawiającą normy kodowania części i materiałów zgodnie z dyrektywą 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (1);

| g) | potwierdzić, że żadna część zamieszczona w wykazie w załączniku V nie jest ponownie używana do produkcji nowych pojazdów. |
| --- | --- |

g)

potwierdzić, że żadna część zamieszczona w wykazie w załączniku V nie jest ponownie używana do produkcji nowych pojazdów.

3.2.   Producent udostępnia właściwemu organowi wszystkie właściwe informacje w formie dokumentu. W szczególności recykling i odzyskiwanie materiałów są dokumentowane w sposób właściwy.

---

(1)  Dz.U. L 53 z 28.2.2003, str. 58.

Dodatek do załącznika IV

WZÓR ŚWIADECTWA ZGODNOŚCI

Image

ZAŁĄCZNIK V

CZĘŚCI UZNANE ZA NIENADAJĄCE SIĘ DO PONOWNEGO UŻYCIA

1.   Wstęp

Niniejszy załącznik dotyczy części pojazdów należących do kategorii M1 oraz tych należących do kategorii N1, których ponowne używanie w produkcji nowych pojazdów jest zabronione.

2.   Wykaz części

| — | Moduły poduszek powietrznych (1), w tym worki, naboje pirotechniczne, elektroniczne jednostki sterujące i czujniki pomiarowe; |
| --- | --- |

—

Moduły poduszek powietrznych (1), w tym worki, naboje pirotechniczne, elektroniczne jednostki sterujące i czujniki pomiarowe;

| — | Automatyczne lub statyczne zestawy pasów bezpieczeństwa, w tym pasy, klamry, blokady automatyczne i pirotechniczne napinacze pasów; |
| --- | --- |

—

Automatyczne lub statyczne zestawy pasów bezpieczeństwa, w tym pasy, klamry, blokady automatyczne i pirotechniczne napinacze pasów;

| — | Siedzenia (tylko w przypadkach, w których punkty kotwiczenia pasów bezpieczeństwa lub poduszki powietrzne wbudowane są w siedzenie); |
| --- | --- |

—

Siedzenia (tylko w przypadkach, w których punkty kotwiczenia pasów bezpieczeństwa lub poduszki powietrzne wbudowane są w siedzenie);

| — | Zestawy zamka kierownicy zamontowane na kolumnie kierownicy; |
| --- | --- |

—

Zestawy zamka kierownicy zamontowane na kolumnie kierownicy;

| — | Immobilizery, w tym transpondery i elektroniczne jednostki sterujące; |
| --- | --- |

—

Immobilizery, w tym transpondery i elektroniczne jednostki sterujące;

| — | Systemy filtrujące emisję spalin (np. katalizatory, filtry pyłowe); |
| --- | --- |

—

Systemy filtrujące emisję spalin (np. katalizatory, filtry pyłowe);

| — | Tłumiki wydechu. |
| --- | --- |

—

Tłumiki wydechu.

---

(1)  Jeżeli poduszka powietrzna jest zamontowana w kierownicy, także kierownica.

ZAŁĄCZNIK VI

ZMIANY DYREKTYWY 70/156/EWG

W dyrektywie 70/156/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w załączniku I dodaje się punkty w brzmieniu:






  „15. | PRZYDATNOŚĆ DO PONOWNEGO UŻYCIA, ZDOLNOŚĆ DO RECYKLINGU I ODZYSKU |
| --- | --- | --- |

1)

w załączniku I dodaje się punkty w brzmieniu:

„15.

PRZYDATNOŚĆ DO PONOWNEGO UŻYCIA, ZDOLNOŚĆ DO RECYKLINGU I ODZYSKU

| 15.1. | Wersja pojazdu reprezentatywnego: |
| --- | --- |

15.1.

Wersja pojazdu reprezentatywnego:

| 15.2. | Masa pojazdu reprezentatywnego z nadwoziem lub masa podwozia z kabiną kierowcy, bez nadwozia lub urządzenia sprzęgającego, jeżeli producent nie wyposaża nadwozia lub urządzenia sprzęgającego (łącznie z płynami, narzędziami, kołem zapasowym, jeżeli pojazd jest w nie wyposażony), bez kierowcy: |
| --- | --- |

15.2.

Masa pojazdu reprezentatywnego z nadwoziem lub masa podwozia z kabiną kierowcy, bez nadwozia lub urządzenia sprzęgającego, jeżeli producent nie wyposaża nadwozia lub urządzenia sprzęgającego (łącznie z płynami, narzędziami, kołem zapasowym, jeżeli pojazd jest w nie wyposażony), bez kierowcy:

| 15.3. | Masy materiałów pojazdu reprezentatywnego |
| --- | --- |

15.3.

Masy materiałów pojazdu reprezentatywnego

| 15.3.1. | Masa materiału uwzględniona na etapie wstępnego przetwarzania (1): |
| --- | --- |

15.3.1.

Masa materiału uwzględniona na etapie wstępnego przetwarzania (1):

| 15.3.2. | Masa materiału uwzględniona na etapie demontażu (1): |
| --- | --- |

15.3.2.

Masa materiału uwzględniona na etapie demontażu (1):

| 15.3.3. | Masa materiału uwzględniona na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznana za nadającą się do recyklingu (1): |
| --- | --- |

15.3.3.

Masa materiału uwzględniona na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznana za nadającą się do recyklingu (1):

| 15.3.4. | Masa materiału uwzględnionego na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznanego za nadającą się do odzysku energii (1): |
| --- | --- |

15.3.4.

Masa materiału uwzględnionego na etapie przetwarzania pozostałości niemetalicznych, uznanego za nadającą się do odzysku energii (1):

| 15.3.5. | Specyfikacja materiałów (1): |
| --- | --- |

15.3.5.

Specyfikacja materiałów (1):

| 15.3.6. | Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub recyklingu: |
| --- | --- |

15.3.6.

Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub recyklingu:

| 15.3.7. | Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub odzysku: |
| --- | --- |

15.3.7.

Całkowita masa materiałów, które nadają się do ponownego użycia lub odzysku:

| 15.4. | Poziomy |
| --- | --- |

15.4.

Poziomy

| 15.4.1. | Zdolność do recyklingu pojazdów ‘Rrec( %)’: |
| --- | --- |

15.4.1.

Zdolność do recyklingu pojazdów ‘Rrec( %)’:

| 15.4.2. | Zdolność do odzysku pojazdu ‘Rodz( %)’: |
| --- | --- |

15.4.2.

Zdolność do odzysku pojazdu ‘Rodz( %)’:

| 2) | w części I załącznika IV dodaje się pozycję w brzmieniu:

















  „Przedmiot | Nr dyrektywy | Odniesienie do Dziennika Urzędowego | Stosowanie |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| M1 | M2 | M3 | N1 | N2 | N3 | O1 | O2 | O3 | O4 |
| 59. | Zdolność do recyklingu |

2)

„Przedmiot

Nr dyrektywy

Odniesienie do Dziennika Urzędowego

Stosowanie

M1

M2

M3

N1

N2

N3

O1

O2

O3

O4

59.

Zdolność do recyklingu

2005/64/WE

L 310 z 25 listopada 2005 r., str. 10

X

—

—

X

—

—

”

| 3) | w załączniku XI wprowadza się następujące zmiany:





  a) | w Dodatku 1 dodaje się pozycję w brzmieniu:











  „Punkt | Przedmiot | Nr dyrektywy | M1 ≤ 2 500
  (1) kg | M1 > 2 500
  (1) kg | M2 | M3 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 59 | Zdolność do recyklingu | 2005/64/WE | Brak wymagań | Brak wymagań | — | —” |

3)

a)

„Punkt

Przedmiot

Nr dyrektywy

M1 ≤ 2 500

(1) kg

M1 > 2 500

(1) kg

M2

M3

59

Zdolność do recyklingu

2005/64/WE

Brak wymagań

Brak wymagań

—

—”

| b) | w Dodatku 2 dodaje się pozycję w brzmieniu:

















  „Punkt | Przedmiot | Nr dyrektywy | M1 | M2 | M3 | N1 | N2 | N3 | O1 | O2 | O3 | O4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 59 | Zdolność do recyklingu | 2005/64/WE | Brak wymagań | — | — | Brak wymagań | — | — | — | — | — | —” |

b)

„Punkt

Przedmiot

Nr dyrektywy

M1

M2

M3

N1

N2

N3

O1

O2

O3

O4

59

Zdolność do recyklingu

2005/64/WE

Brak wymagań

—

—

Brak wymagań

—

—

—

—

—

—”

| c) | w Dodatku 3 dodaje się pozycję w brzmieniu:
















  „Punkt | Przedmiot | Nr dyrektywy | M2 | M3 | N1 | N2 | N3 | O1 | O2 | O3 | O4 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 59 | Zdolność do recyklingu | 2005/64/WE | — | — | Brak wymagań | — | — | — | — | — | —”. |

c)

„Punkt

Przedmiot

Nr dyrektywy

M2

M3

N1

N2

N3

O1

O2

O3

O4

59

Zdolność do recyklingu

2005/64/WE

—

—

Brak wymagań

—

—

—

—

—

—”.

---

(1)  Definicje tych pojęć zamieszczono w normie ISO 22628: 2002.”;

1

---

| 25.11.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 310/28 |
| --- | --- | --- | --- |

25.11.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 310/28

---

DYREKTYWA 2005/65/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 26 października 2005 r.

w sprawie wzmocnienia ochrony portów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zdarzenia naruszające ochronę będące wynikiem terroryzmu należą do największych zagrożeń ideałów demokracji, wolności i pokoju, stanowiących istotę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(1)

Zdarzenia naruszające ochronę będące wynikiem terroryzmu należą do największych zagrożeń ideałów demokracji, wolności i pokoju, stanowiących istotę Unii Europejskiej.

| (2) | Osoby, infrastruktura i urządzenia w portach powinny być chronione przed zdarzeniami naruszającymi ochronę i ich destruktywnymi skutkami. Ochrona taka dawałaby korzyści użytkownikom transportu, gospodarce i społeczeństwu jako całości. |
| --- | --- |

(2)

Osoby, infrastruktura i urządzenia w portach powinny być chronione przed zdarzeniami naruszającymi ochronę i ich destruktywnymi skutkami. Ochrona taka dawałaby korzyści użytkownikom transportu, gospodarce i społeczeństwu jako całości.

| (3) | W dniu 31 marca 2004 r. Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły rozporządzenie (WE) nr 725/2004 z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (4). Środki ochrony morskiej wprowadzone tym rozporządzeniem stanowią jedynie część środków niezbędnych do osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony morskich szlaków transportowych. Zakres wspomnianego rozporządzenia ograniczony jest do środków ochrony na statkach i w bezpośrednich działaniach w płaszczyźnie statek/port. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 31 marca 2004 r. Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły rozporządzenie (WE) nr 725/2004 z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (4). Środki ochrony morskiej wprowadzone tym rozporządzeniem stanowią jedynie część środków niezbędnych do osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony morskich szlaków transportowych. Zakres wspomnianego rozporządzenia ograniczony jest do środków ochrony na statkach i w bezpośrednich działaniach w płaszczyźnie statek/port.

| (4) | W celu osiągnięcia możliwie najpełniejszego zakresu ochrony przemysłu morskiego i portowego należy wprowadzić środki ochrony portów, obejmujące każdy port w granicach określonych przez Państwa Członkowskie, których to dotyczy, i tym samym zapewniając wsparcie środków ochrony, podjętych w ramach stosowania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 poprzez wzmocnienie ochrony na obszarach działalności portu. Środki te powinny być stosowane we wszystkich portach, w których znajduje się jeden lub więcej obiektów portowych objętych rozporządzeniem (WE) nr 725/2004. |
| --- | --- |

(4)

W celu osiągnięcia możliwie najpełniejszego zakresu ochrony przemysłu morskiego i portowego należy wprowadzić środki ochrony portów, obejmujące każdy port w granicach określonych przez Państwa Członkowskie, których to dotyczy, i tym samym zapewniając wsparcie środków ochrony, podjętych w ramach stosowania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 poprzez wzmocnienie ochrony na obszarach działalności portu. Środki te powinny być stosowane we wszystkich portach, w których znajduje się jeden lub więcej obiektów portowych objętych rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.

| (5) | Przyjęty w niniejszej dyrektywie cel w zakresie ochrony powinien zostać osiągnięty w drodze podjęcia odpowiednich środków, bez uszczerbku dla przepisów Państw Członkowskich w zakresie bezpieczeństwa narodowego oraz środków, jakie mogą zostać podjęte na podstawie tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(5)

Przyjęty w niniejszej dyrektywie cel w zakresie ochrony powinien zostać osiągnięty w drodze podjęcia odpowiednich środków, bez uszczerbku dla przepisów Państw Członkowskich w zakresie bezpieczeństwa narodowego oraz środków, jakie mogą zostać podjęte na podstawie tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej.

| (6) | Państwa Członkowskie powinny, w oparciu o szczegółowe oceny stanu ochrony, dokładnie określić granice obszarów portowych mających znaczenie z punktu widzenia ochrony, jak również różne środki wymagane dla zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony portu. Środki takie powinny być zróżnicowane w zależności od wprowadzonego poziomu ochrony oraz odzwierciedlać różnice w profilu zagrożeń poszczególnych sektorów portu |
| --- | --- |

(6)

Państwa Członkowskie powinny, w oparciu o szczegółowe oceny stanu ochrony, dokładnie określić granice obszarów portowych mających znaczenie z punktu widzenia ochrony, jak również różne środki wymagane dla zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony portu. Środki takie powinny być zróżnicowane w zależności od wprowadzonego poziomu ochrony oraz odzwierciedlać różnice w profilu zagrożeń poszczególnych sektorów portu

| (7) | Państwa Członkowskie powinny zatwierdzać plany ochrony portów, które zawierają wyniki oceny stanu ochrony portu. Skuteczność środków ochrony wymaga także przejrzystego podziału zadań pomiędzy wszystkie zaangażowane strony, jak też regularnych ćwiczeń. Uważa się, że przejrzysty podział zadań oraz procedury ćwiczeń zawarte w planie ochrony portu przyczyniają się w zdecydowany sposób do zapewnienia skuteczności zarówno zapobiegawczych, jak i naprawczych środków ochrony portu. |
| --- | --- |

(7)

Państwa Członkowskie powinny zatwierdzać plany ochrony portów, które zawierają wyniki oceny stanu ochrony portu. Skuteczność środków ochrony wymaga także przejrzystego podziału zadań pomiędzy wszystkie zaangażowane strony, jak też regularnych ćwiczeń. Uważa się, że przejrzysty podział zadań oraz procedury ćwiczeń zawarte w planie ochrony portu przyczyniają się w zdecydowany sposób do zapewnienia skuteczności zarówno zapobiegawczych, jak i naprawczych środków ochrony portu.

| (8) | Statki typu ro-ro są szczególnie narażone na zdarzenia naruszające ochronę, w szczególności jeżeli oprócz ładunku przewożą również pasażerów. Na podstawie oceny ryzyka powinny zostać podjęte odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że transportowane na statkach ro-ro w relacjach krajowych i międzynarodowych samochody (w tym ciężarowe) nie będą stanowić zagrożenia dla statku, pasażerów, załogi lub ładunku. Środki takie powinny zostać podjęte w taki sposób, aby w możliwie najmniejszy sposób zakłócać płynność operacji portowych. |
| --- | --- |

(8)

Statki typu ro-ro są szczególnie narażone na zdarzenia naruszające ochronę, w szczególności jeżeli oprócz ładunku przewożą również pasażerów. Na podstawie oceny ryzyka powinny zostać podjęte odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że transportowane na statkach ro-ro w relacjach krajowych i międzynarodowych samochody (w tym ciężarowe) nie będą stanowić zagrożenia dla statku, pasażerów, załogi lub ładunku. Środki takie powinny zostać podjęte w taki sposób, aby w możliwie najmniejszy sposób zakłócać płynność operacji portowych.

| (9) | Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustanowienia komitetów ochrony portu, którym powierzą zadanie udzielania praktycznych porad w portach objętych niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(9)

Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość ustanowienia komitetów ochrony portu, którym powierzą zadanie udzielania praktycznych porad w portach objętych niniejszą dyrektywą.

| (10) | Państwa Członkowskie powinny zapewnić wyraźną świadomość zakresu swoich obowiązków związanych z ochroną portu wszystkich zaangażowanych stron. Państwa Członkowskie powinny monitorować zgodność z zasadami ochrony i ustanowić w wyraźny sposób organ odpowiedzialny za wszystkie ich porty, zatwierdzać wszystkie oceny i plany ochrony dotyczące ich portów, określać odpowiednie poziomy ochrony i informować o nich oraz zapewnić właściwe informowanie o stosowanych środkach, ich wdrażanie i koordynację. |
| --- | --- |

(10)

Państwa Członkowskie powinny zapewnić wyraźną świadomość zakresu swoich obowiązków związanych z ochroną portu wszystkich zaangażowanych stron. Państwa Członkowskie powinny monitorować zgodność z zasadami ochrony i ustanowić w wyraźny sposób organ odpowiedzialny za wszystkie ich porty, zatwierdzać wszystkie oceny i plany ochrony dotyczące ich portów, określać odpowiednie poziomy ochrony i informować o nich oraz zapewnić właściwe informowanie o stosowanych środkach, ich wdrażanie i koordynację.

| (11) | Państwa Członkowskie powinny zatwierdzać oceny i plany oraz nadzorować ich wdrożenie w swoich portach. W celu zminimalizowania zakłóceń działania portów oraz kosztów administracyjnych ponoszonych przez organy kontroli, monitorowanie przez Komisję wdrażania niniejszej dyrektywy będzie prowadzone łącznie z inspekcjami przewidzianymi w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004. |
| --- | --- |

(11)

Państwa Członkowskie powinny zatwierdzać oceny i plany oraz nadzorować ich wdrożenie w swoich portach. W celu zminimalizowania zakłóceń działania portów oraz kosztów administracyjnych ponoszonych przez organy kontroli, monitorowanie przez Komisję wdrażania niniejszej dyrektywy będzie prowadzone łącznie z inspekcjami przewidzianymi w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004.

| (12) | Państwa Członkowskie powinny zapewnić przyjęcie przez punkt koordynacyjny ochrony portu roli punktu kontaktowego między Komisją a Państwami Członkowskimi. Punkty te powinny informować Komisję na podstawie przeprowadzonych ocen stanu ochrony, które porty są objęte niniejszą dyrektywą. |
| --- | --- |

(12)

Państwa Członkowskie powinny zapewnić przyjęcie przez punkt koordynacyjny ochrony portu roli punktu kontaktowego między Komisją a Państwami Członkowskimi. Punkty te powinny informować Komisję na podstawie przeprowadzonych ocen stanu ochrony, które porty są objęte niniejszą dyrektywą.

| (13) | Skuteczne i standardowe wdrożenie środków na podstawie niniejszej polityki ochrony pociąga za sobą istotne kwestie w odniesieniu do jej finansowania. Finansowanie dodatkowych środków ochrony nie powinno powodować zakłócenia konkurencji. Do dnia 30 czerwca 2006 r. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyniki badania kosztów związanych ze środkami podjętymi na podstawie niniejszej dyrektywy, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu podziału finansowania między administracją publiczną, zarządami portów oraz operatorami. |
| --- | --- |

(13)

Skuteczne i standardowe wdrożenie środków na podstawie niniejszej polityki ochrony pociąga za sobą istotne kwestie w odniesieniu do jej finansowania. Finansowanie dodatkowych środków ochrony nie powinno powodować zakłócenia konkurencji. Do dnia 30 czerwca 2006 r. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wyniki badania kosztów związanych ze środkami podjętymi na podstawie niniejszej dyrektywy, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu podziału finansowania między administracją publiczną, zarządami portów oraz operatorami.

| (14) | Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(14)

Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

| (15) | Środki niezbędne w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać podjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5). |
| --- | --- |

(15)

Środki niezbędne w celu wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać podjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5).

| (16) | Należy określić procedurę dostosowania niniejszej dyrektywy w celu uwzględnienia zmian w instrumentach międzynarodowych oraz, w świetle doświadczeń, w celu dostosowania lub uzupełnienia szczegółowych przepisów załączników do niniejszej dyrektywy, bez poszerzania jej zakresu. |
| --- | --- |

(16)

Należy określić procedurę dostosowania niniejszej dyrektywy w celu uwzględnienia zmian w instrumentach międzynarodowych oraz, w świetle doświadczeń, w celu dostosowania lub uzupełnienia szczegółowych przepisów załączników do niniejszej dyrektywy, bez poszerzania jej zakresu.

| (17) | W związku z tym, że cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zrównoważone wprowadzenie odpowiednich środków w dziedzinie morskiej polityki transportowej, mogą, ze względu na europejską skalę niniejszej dyrektywy, zostać w lepszym stopniu osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tych celów. |
| --- | --- |

(17)

W związku z tym, że cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie zrównoważone wprowadzenie odpowiednich środków w dziedzinie morskiej polityki transportowej, mogą, ze względu na europejską skalę niniejszej dyrektywy, zostać w lepszym stopniu osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjmować środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne dla osiągnięcia tych celów.

| (18) | W związku z tym, że niniejsza dyrektywa dotyczy portów morskich, zobowiązania w niej zawarte nie powinny mieć zastosowania do Austrii, Republiki Czeskiej, Węgier, Luksemburga oraz Słowacji, |
| --- | --- |

(18)

W związku z tym, że niniejsza dyrektywa dotyczy portów morskich, zobowiązania w niej zawarte nie powinny mieć zastosowania do Austrii, Republiki Czeskiej, Węgier, Luksemburga oraz Słowacji,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot

1.   Głównym celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie środków wspólnotowych w celu wzmocnienia ochrony portów w obliczu zagrożenia zdarzeniami naruszającymi ochronę. Niniejsza dyrektywa zapewnia także skorzystanie przez środki ochrony podjęte w ramach stosowania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 z wzmocnienia bezpieczeństwa portów.

2.   Środki, o których mowa w ust. 1, składają się z:

| a) | wspólnych podstawowych zasad dotyczących środków ochrony portów; |
| --- | --- |

a)

wspólnych podstawowych zasad dotyczących środków ochrony portów;

| b) | mechanizmu wdrażania tych zasad; |
| --- | --- |

b)

mechanizmu wdrażania tych zasad;

| c) | odpowiednich mechanizmów monitorowania zgodności. |
| --- | --- |

c)

odpowiednich mechanizmów monitorowania zgodności.

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia środki ochrony, które są przestrzegane w portach. Państwa Członkowskie mogą stosować przepisy niniejszej dyrektywy do obszarów związanych z portem.

2.   Środki określone w niniejszej dyrektywie mają zastosowanie do każdego portu znajdującego się na obszarze Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się jeden lub więcej obiektów portowych objętych zatwierdzonym planem ochrony obiektu portowego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do instalacji wojskowych w portach.

3.   Do celów niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie określają granice każdego z portów, uwzględniając odpowiednio informacje wynikające z oceny stanu ochrony portu.

4.   W przypadku gdy granice obiektu portowego, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 725/2004, zostały określone przez Państwo Członkowskie w taki sposób, że obejmują cały port, odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 725/2004 mają pierwszeństwo przed przepisami niniejszej dyrektywy.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

| 1) | „port” oznacza wydzielony obszar lądu i wody, o granicach określonych przez Państwo Członkowskie, w których znajduje się port, na którym to obszarze znajdują się obiekty i urządzenia przeznaczone do prowadzenia operacji portowych; |
| --- | --- |

1)

„port” oznacza wydzielony obszar lądu i wody, o granicach określonych przez Państwo Członkowskie, w których znajduje się port, na którym to obszarze znajdują się obiekty i urządzenia przeznaczone do prowadzenia operacji portowych;

| 2) | „działania w płaszczyźnie statek/port” oznaczają wzajemne oddziaływania zachodzące, gdy statek znajduje się pod bezpośrednim, bliskim wpływem działań związanych z przemieszczaniem osób lub towarów lub świadczeniem usług portowych na rzecz statku lub przez statek; |
| --- | --- |

2)

„działania w płaszczyźnie statek/port” oznaczają wzajemne oddziaływania zachodzące, gdy statek znajduje się pod bezpośrednim, bliskim wpływem działań związanych z przemieszczaniem osób lub towarów lub świadczeniem usług portowych na rzecz statku lub przez statek;

| 3) | „obiekt portowy” oznacza miejsce, gdzie mają miejsce działania w płaszczyźnie statek/port; obejmuje to odpowiednio takie obszary jak kotwicowiska, miejsca oczekiwania i podejścia od strony morza; |
| --- | --- |

3)

„obiekt portowy” oznacza miejsce, gdzie mają miejsce działania w płaszczyźnie statek/port; obejmuje to odpowiednio takie obszary jak kotwicowiska, miejsca oczekiwania i podejścia od strony morza;

| 4) | „punkt koordynacji ochrony portu” oznacza organ powołany przez każde Państwo Członkowskie w celu pełnienia funkcji punktu kontaktowego dla Komisji oraz innych Państw Członkowskich oraz ułatwienia, kontynuacji i dostarczania informacji o stosowaniu środków ochrony portu określonych w niniejszej dyrektywie; |
| --- | --- |

4)

„punkt koordynacji ochrony portu” oznacza organ powołany przez każde Państwo Członkowskie w celu pełnienia funkcji punktu kontaktowego dla Komisji oraz innych Państw Członkowskich oraz ułatwienia, kontynuacji i dostarczania informacji o stosowaniu środków ochrony portu określonych w niniejszej dyrektywie;

| 5) | „organ ochrony portu” oznacza organ odpowiedzialny za kwestie ochrony w danym porcie. |
| --- | --- |

5)

„organ ochrony portu” oznacza organ odpowiedzialny za kwestie ochrony w danym porcie.

Artykuł 4

Koordynacja ze środkami podjętymi w wykonaniu rozporządzenia (WE) nr 725/2004

Państwa Członkowskie zapewniają ścisłą koordynację środków ochrony portu wprowadzonych niniejszą dyrektywą ze środkami podjętymi w wykonaniu rozporządzenia (WE) nr 725/2004.

Artykuł 5

Organ ochrony portu

1.   Państwa Członkowskie wyznaczają organ ochrony portu dla każdego portu objętego niniejszą dyrektywą. Organ ochrony portu może zostać wyznaczony dla więcej niż jednego portu.

2.   Organ ochrony portu jest odpowiedzialny za przygotowanie i wdrożenie planów ochrony portu opartych na wynikach ocen stanu ochrony portu.

3.   Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć „organ właściwy ds. ochrony na morzu” zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 jako organ ochrony portu.

Artykuł 6

Ocena stanu ochrony portu

1.   Państwa Członkowskie zapewniają przeprowadzenie ocen stanu ochrony portu dla portów objętych niniejszą dyrektywą. Oceny takie uwzględniają w należytym stopniu specyfikę różnych części portu a także, w przypadkach uznanych przez właściwy organ za mające zastosowanie, ich obszarów przyległych, jeżeli mają one wpływ na ochronę w porcie oraz uwzględniają oceny stanu ochrony obiektów portowych znajdujących się w ich granicach, przeprowadzone w wykonaniu rozporządzenia (WE) nr 725/2004.

2.   Każda ocena stanu ochrony portu jest przeprowadzana co najmniej z uwzględnieniem szczegółowych wymagań określonych w załączniku I.

3.   Oceny stanu ochrony portu mogą być przeprowadzane przez uznaną organizację ochrony, o której mowa w art. 11.

4.   Oceny stanu ochrony portu podlegają zatwierdzeniu przez Państwo Członkowskie, którego to dotyczy.

Artykuł 7

Plan ochrony portu

1.   Z zastrzeżeniem wyników ocen stanu ochrony portu, Państwa Członkowskie zapewniają rozwój, utrzymywanie i aktualizowanie planów ochrony portu. Plany ochrony portu uwzględniają w odpowiedni sposób specyfikę różnych części portu oraz integrują plany ochrony tych obiektów portowych, które znajdują się w ich granicach, opracowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.

2.   Plany ochrony portu określają, dla każdego z różnych poziomów ochrony, o których mowa w art. 8:

| a) | procedury, których należy przestrzegać; |
| --- | --- |

a)

procedury, których należy przestrzegać;

| b) | środki, które należy wprowadzić; |
| --- | --- |

b)

środki, które należy wprowadzić;

| c) | działania, które należy podjąć. |
| --- | --- |

c)

działania, które należy podjąć.

3.   Każdy plan ochrony portu uwzględnia co najmniej szczegółowe wymagania określone w załączniku II. Tam gdzie jest to właściwe, plan ochrony portu obejmuje w szczególności, w odpowiednim zakresie, środki ochrony dotyczące pasażerów i pojazdów transportowanych na statkach morskich przewożących pasażerów i pojazdy. W przypadku usług międzynarodowego transportu morskiego, dane Państwa Członkowskie współpracują ze sobą w zakresie oceny stanu ochrony.

4.   Plany ochrony portów mogą być przygotowywane przez uznaną organizację ochrony, o której mowa w art. 11.

5.   Plany ochrony portu są zatwierdzane przez dane Państwo Członkowskie przed ich wdrożeniem.

6.   Państwa Członkowskie zapewniają monitorowanie wdrożenia planów ochrony portu. Monitorowanie jest skoordynowane z innymi działaniami kontrolnymi prowadzonymi w porcie.

7.   Państwa Członkowskie zapewniają przeprowadzenie odpowiednich ćwiczeń, uwzględniając podstawowe wymagania dotyczące ćwiczeń szkoleniowych w zakresie ochrony wymienione w załączniku III.

Artykuł 8

Poziomy ochrony

1.   Państwa Członkowskie wprowadzą system poziomów ochrony portów lub części portów.

2.   Wyróżnia się trzy poziomy ochrony określone w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004:

| — | poziom 1 oznacza poziom, dla którego w każdym czasie utrzymywane są minimalne odpowiednie środki ochrony, |
| --- | --- |

—

poziom 1 oznacza poziom, dla którego w każdym czasie utrzymywane są minimalne odpowiednie środki ochrony,

| — | poziom 2 oznacza poziom, dla którego w wyniku zwiększonego ryzyka zajścia zdarzenia naruszającego ochronę przez pewien okres czasu utrzymywane są odpowiednie, dodatkowe środki ochrony, |
| --- | --- |

—

poziom 2 oznacza poziom, dla którego w wyniku zwiększonego ryzyka zajścia zdarzenia naruszającego ochronę przez pewien okres czasu utrzymywane są odpowiednie, dodatkowe środki ochrony,

| — | poziom 3 oznacza poziom, przy którym przez ograniczony czas utrzymywane są konkretne środki ochrony, związane z prawdopodobieństwem lub groźbą zajścia zdarzenia naruszającego ochronę, przy czym identyfikacja konkretnego celu ataku może być niemożliwa. |
| --- | --- |

—

poziom 3 oznacza poziom, przy którym przez ograniczony czas utrzymywane są konkretne środki ochrony, związane z prawdopodobieństwem lub groźbą zajścia zdarzenia naruszającego ochronę, przy czym identyfikacja konkretnego celu ataku może być niemożliwa.

3.   Państwa Członkowskie określają aktualne poziomy ochrony dla każdego portu lub części portu. Na każdym poziomie ochrony Państwo Członkowskie może określić różne środki ochrony do wdrożenia w różnych częściach portu, w zależności od wyniku oceny stanu ochrony portu.

4.   Państwa Członkowskie informują właściwą osobę lub osoby o obowiązującym poziomie ochrony dla każdego portu lub części portu, jak również o wszelkich ich zmianach.

Artykuł 9

Oficer ochrony portu

1.   Dane Państwo Członkowskie zatwierdzi dla każdego portu oficera ochrony portu. Jeżeli przemawiają za tym względy praktyczne, każdy port posiada własnego oficera ochrony portu, z tym że, o ile jest to właściwe, kilka portów może posiadać wspólnego oficera ochrony portu.

2.   Oficer ochrony portu pełni funkcję punktu kontaktowego w zakresie zagadnień związanych z ochroną portu.

3.   W przypadku gdy oficerem ochrony portu oraz oficerem ochrony obiektu portowego, ustanowionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 725/2004, nie jest ta sama osoba, zapewnia się bliską współpracę między nimi.

Artykuł 10

Przeglądy

1.   Państwa Członkowskie zapewniają poddawanie przeglądowi, odpowiednio, ocenę stanu ochrony portów i planów ochrony portów. Przegląd dokonywany jest co najmniej raz na pięć lat.

2.   Zakres przeglądu określony jest odpowiednio, w art. 6 lub art. 7.

Artykuł 11

Uznana organizacja ochrony

Państwa Członkowskie mogą powoływać uznane organizacje ochrony dla celów określonych w niniejszej dyrektywie. Uznane organizacje ochrony spełniają warunki przedstawione w załączniku IV.

Artykuł 12

Punkt koordynacji ochrony portu

Do celów ochrony portu Państwa Członkowskie ustanowią punkt koordynacji. Państwa Członkowskie mogą wskazać do celów ochrony portu punkt koordynacji ustanowiony zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004. Punkt koordynacji ochrony portu przekazuje Komisji wykaz portów, których dotyczy niniejsza dyrektywa oraz informuje ją o wszelkich zmianach w tym wykazie.

Artykuł 13

Wdrożenie i kontrola zgodności

1.   Państwa Członkowskie ustanawiają system zapewniający właściwy i regularny nadzór nad planami ochrony portów i ich wdrożeniem.

2.   Komisja, we współpracy z punktami koordynacji, o których mowa w art. 12, monitoruje wdrożenie niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie.

3.   Monitorowanie przez Komisję stosowania dyrektywy prowadzone jest łącznie z inspekcjami przewidzianymi w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004.

Artykuł 14

Zmiany

Załączniki I do IV mogą zostać zmienione zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2, z wyłączeniem poszerzania zakresu niniejszej dyrektywy.

Artykuł 15

Procedura komitetu

1.   Komisja jest wspierana przez komitet ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi jeden miesiąc.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 16

Poufność i rozpowszechnianie informacji

1.   Stosując niniejszą dyrektywę, Komisja podejmuje, zgodnie z decyzją 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (6), odpowiednie środki w celu ochrony informacji, z zastrzeżeniem wymogu poufności, do których posiada dostęp lub które otrzymuje od Państw Członkowskich.

Państwa Członkowskie podejmują równoważne środki zgodnie z właściwym prawem krajowym.

2.   Wszyscy członkowie personelu przeprowadzający inspekcje w zakresie ochrony lub mający dostęp do informacji poufnych związanych z niniejszą dyrektywą posiadają odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa wydane przez Państwo Członkowskie, którego obywatelstwo posiada dany członek personelu.

Artykuł 17

Sankcje

Państwa Członkowskie zapewniają wprowadzenie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za naruszenie przepisów krajowych, przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Artykuł 18

Wdrożenie

1.   Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne w celu przestrzegania niniejszej dyrektywy do 15 czerwca 2007 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję.

Środki podjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia są określane przez Państwa Członkowskie.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 19

Sprawozdanie z oceny

W terminie do 15 grudnia 2008 r., a następnie, co pięć lat, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny wdrożenia dyrektywy oparte, między innymi, na informacjach uzyskanych zgodnie z art. 13. W sprawozdaniu tym Komisja dokonuje analizy przestrzegania przez Państwa Członkowskie niniejszej dyrektywy oraz skuteczność podjętych środków. W razie konieczności Komisja przedstawia wnioski dotyczące środków dodatkowych.

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 21

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich posiadających porty, o których mowa w art. 2 ust. 2.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 26 października 2005 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

W imieniu Rady

D. ALEXANDER

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. C 120 z 20.5.2005, str. 28.

1

(2)  Dz.U. C 43 z 18.2.2005, str. 26.

2

(3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 6 października 2005 r.

3

(4)  Dz.U. L 129 z 29.4.2004, str. 6.

4

(5)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999 str. 23.

5

(6)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/94/WE, Euratom (Dz.U. L 31 z 4.2.2005, str. 66).

6

---

ZAŁĄCZNIK I

OCENA STANU OCHRONY PORTU

Ocena stanu ochrony portu stanowi podstawę planu ochrony portu i jego wdrożenia. Ocena stanu ochrony portu będzie obejmować co najmniej:

| — | określenie i ocenę ważnych składników majątku i infrastruktury, których ochrona jest istotna, |
| --- | --- |

—

określenie i ocenę ważnych składników majątku i infrastruktury, których ochrona jest istotna,

| — | określenie potencjalnych zagrożeń składników majątku i infrastruktury oraz prawdopodobieństwa ich wystąpienia, w celu ustanowienia środków ochrony i ustalenia kolejności ich użycia, |
| --- | --- |

—

określenie potencjalnych zagrożeń składników majątku i infrastruktury oraz prawdopodobieństwa ich wystąpienia, w celu ustanowienia środków ochrony i ustalenia kolejności ich użycia,

| — | określenie, wybór i ustalenie kolejności przeciw-środków oraz zmian proceduralnych oraz poziomu ich skuteczności w zmniejszaniu podatności na zagrożenia, oraz |
| --- | --- |

—

określenie, wybór i ustalenie kolejności przeciw-środków oraz zmian proceduralnych oraz poziomu ich skuteczności w zmniejszaniu podatności na zagrożenia, oraz

| — | określenie słabych punktów, w tym czynnika ludzkiego, w infrastrukturze, zasadach postępowania i procedurach. |
| --- | --- |

—

określenie słabych punktów, w tym czynnika ludzkiego, w infrastrukturze, zasadach postępowania i procedurach.

W tym celu ocena będzie co najmniej:

| — | określać wszystkie obszary istotne dla ochrony portu, a zatem również określać granice portu. Dotyczy to również obiektów portowych objętych już rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, których ocena ryzyka zostanie wykorzystana jako podstawa, |
| --- | --- |

—

określać wszystkie obszary istotne dla ochrony portu, a zatem również określać granice portu. Dotyczy to również obiektów portowych objętych już rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, których ocena ryzyka zostanie wykorzystana jako podstawa,

| — | określać zagadnienia ochrony wynikające z relacji między środkami ochrony obiektów portowych oraz innymi środkami ochrony portu, |
| --- | --- |

—

określać zagadnienia ochrony wynikające z relacji między środkami ochrony obiektów portowych oraz innymi środkami ochrony portu,

| — | określać, którzy członkowie personelu portu zostaną poddani podstawowemu postępowaniu sprawdzającemu lub wydaniu poświadczenia bezpieczeństwa ze względu na wykonywanie obowiązków w obszarach wysokiego ryzyka, |
| --- | --- |

—

określać, którzy członkowie personelu portu zostaną poddani podstawowemu postępowaniu sprawdzającemu lub wydaniu poświadczenia bezpieczeństwa ze względu na wykonywanie obowiązków w obszarach wysokiego ryzyka,

| — | określać, w razie potrzeby, podział portu na sektory według prawdopodobieństwa zajścia zdarzeń naruszających ochronę. Poszczególne obszary oceniane będą nie tylko jako potencjalne cele bezpośredniego ataku, ale również jako potencjalne drogi przejścia na wypadek zaatakowania obszarów sąsiednich, |
| --- | --- |

—

określać, w razie potrzeby, podział portu na sektory według prawdopodobieństwa zajścia zdarzeń naruszających ochronę. Poszczególne obszary oceniane będą nie tylko jako potencjalne cele bezpośredniego ataku, ale również jako potencjalne drogi przejścia na wypadek zaatakowania obszarów sąsiednich,

| — | określać zmienność zagrożeń, np. związanych ze zmianą sezonu, |
| --- | --- |

—

określać zmienność zagrożeń, np. związanych ze zmianą sezonu,

| — | określać charakterystyczne właściwości każdego sektora takie jak lokalizacja, dostęp, zasilanie, system komunikacyjny, własność i użytkownicy oraz inne elementy uważane za istotne z punktu widzenia ochrony, |
| --- | --- |

—

określać charakterystyczne właściwości każdego sektora takie jak lokalizacja, dostęp, zasilanie, system komunikacyjny, własność i użytkownicy oraz inne elementy uważane za istotne z punktu widzenia ochrony,

| — | określać prawdopodobne scenariusze zagrożeń dla portu. Celem zidentyfikowanego zagrożenia może być cały port lub poszczególne części jego infrastruktury, ładunek, bagaż, ludzie lub środki transportu w obrębie portu, |
| --- | --- |

—

określać prawdopodobne scenariusze zagrożeń dla portu. Celem zidentyfikowanego zagrożenia może być cały port lub poszczególne części jego infrastruktury, ładunek, bagaż, ludzie lub środki transportu w obrębie portu,

| — | określać skutki właściwe danemu scenariuszowi wystąpienia zagrożenia. Skutki mogą dotyczyć jednego lub większej liczby sektorów. Określane będą zarówno skutki bezpośrednie, jak i pośrednie. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na ryzyko wystąpienia strat w ludziach, |
| --- | --- |

—

określać skutki właściwe danemu scenariuszowi wystąpienia zagrożenia. Skutki mogą dotyczyć jednego lub większej liczby sektorów. Określane będą zarówno skutki bezpośrednie, jak i pośrednie. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na ryzyko wystąpienia strat w ludziach,

| — | określać możliwości wystąpienia eskalacji zdarzeń naruszających ochronę, |
| --- | --- |

—

określać możliwości wystąpienia eskalacji zdarzeń naruszających ochronę,

| — | określać podatność na zagrożenia każdego z sektorów, |
| --- | --- |

—

określać podatność na zagrożenia każdego z sektorów,

| — | określać wszystkie aspekty organizacyjne istotne dla kompleksowej ochrony portu, w tym podziału kompetencji związanych z ochroną, obowiązujących zasad i procedur, |
| --- | --- |

—

określać wszystkie aspekty organizacyjne istotne dla kompleksowej ochrony portu, w tym podziału kompetencji związanych z ochroną, obowiązujących zasad i procedur,

| — | określać słabe punkty związane z aspektami organizacyjnymi, prawnymi i proceduralnymi w zakresie kompleksowej ochrony portu, |
| --- | --- |

—

określać słabe punkty związane z aspektami organizacyjnymi, prawnymi i proceduralnymi w zakresie kompleksowej ochrony portu,

| — | określać środki, procedury i działania mające na celu zmniejszenie występowania krytycznych słabych punktów. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na potrzebę kontroli dostępu oraz środki kontroli dostępu lub ograniczenia dostępu dotyczące całego portu lub jego określonych części, w tym identyfikację pasażerów, pracowników portu oraz innych pracowników, gości i załogi statków, na wymogi monitorowania obszaru i działalności, kontrolę ładunku i bagażu. Środki, procedury i działania będą współmierne do dostrzeżonego zagrożenia, które może być różne w różnych obszarach portu, |
| --- | --- |

—

określać środki, procedury i działania mające na celu zmniejszenie występowania krytycznych słabych punktów. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na potrzebę kontroli dostępu oraz środki kontroli dostępu lub ograniczenia dostępu dotyczące całego portu lub jego określonych części, w tym identyfikację pasażerów, pracowników portu oraz innych pracowników, gości i załogi statków, na wymogi monitorowania obszaru i działalności, kontrolę ładunku i bagażu. Środki, procedury i działania będą współmierne do dostrzeżonego zagrożenia, które może być różne w różnych obszarach portu,

| — | określać w jaki sposób wzmocnić środki, procedury oraz działania w przypadku podniesienia poziomu ochrony, |
| --- | --- |

—

określać w jaki sposób wzmocnić środki, procedury oraz działania w przypadku podniesienia poziomu ochrony,

| — | określać szczegółowe wymagania dotyczące postępowania w odniesieniu do uznanych zagrożeń ochrony, takich jak „podejrzany” ładunek, bagaż, pojemnik, zapasy żywności lub osoby, niewiadomego pochodzenia paczki, realnych zagrożeń (np. bomby). Wymagania te zawierają analizę pożądanych warunków weryfikacji takiego zagrożenia w miejscu jego wykrycia lub po jego przetransportowaniu w bezpieczne miejsce, |
| --- | --- |

—

określać szczegółowe wymagania dotyczące postępowania w odniesieniu do uznanych zagrożeń ochrony, takich jak „podejrzany” ładunek, bagaż, pojemnik, zapasy żywności lub osoby, niewiadomego pochodzenia paczki, realnych zagrożeń (np. bomby). Wymagania te zawierają analizę pożądanych warunków weryfikacji takiego zagrożenia w miejscu jego wykrycia lub po jego przetransportowaniu w bezpieczne miejsce,

| — | określać środki, procedury i działania mające na celu ograniczenie i złagodzenie skutków, |
| --- | --- |

—

określać środki, procedury i działania mające na celu ograniczenie i złagodzenie skutków,

| — | określać podział zadań umożliwiający właściwe i poprawne wdrożenie określonych środków, procedur i działań, |
| --- | --- |

—

określać podział zadań umożliwiający właściwe i poprawne wdrożenie określonych środków, procedur i działań,

| — | zwracać szczególną uwagę, w razie potrzeby, na związek z innymi planami ochrony (np. planami ochrony obiektów portowych) oraz innymi obowiązującymi środkami ochrony. Uwaga zostanie także zwrócona na związek z innymi planami reagowania (np. plan reagowania na wyciek ropy, plan reagowania w razie wypadku w porcie, plan na wypadek interwencji medycznej, plan reagowania w razie katastrofy nuklearnej itd.), |
| --- | --- |

—

zwracać szczególną uwagę, w razie potrzeby, na związek z innymi planami ochrony (np. planami ochrony obiektów portowych) oraz innymi obowiązującymi środkami ochrony. Uwaga zostanie także zwrócona na związek z innymi planami reagowania (np. plan reagowania na wyciek ropy, plan reagowania w razie wypadku w porcie, plan na wypadek interwencji medycznej, plan reagowania w razie katastrofy nuklearnej itd.),

| — | określać wymagania komunikacyjne dla wdrożenia środków i procedur, |
| --- | --- |

—

określać wymagania komunikacyjne dla wdrożenia środków i procedur,

| — | zwracać szczególną uwagę na środki mające zapewnić ochronę przed ujawnieniem informacji istotnych z punktu widzenia ochrony, |
| --- | --- |

—

zwracać szczególną uwagę na środki mające zapewnić ochronę przed ujawnieniem informacji istotnych z punktu widzenia ochrony,

| — | określać, jakie informacje muszą zostać udostępnione wszystkim stronom bezpośrednio zaangażowanym, a także, w razie potrzeby, opinii publicznej. |
| --- | --- |

—

określać, jakie informacje muszą zostać udostępnione wszystkim stronom bezpośrednio zaangażowanym, a także, w razie potrzeby, opinii publicznej.

---

ZAŁĄCZNIK II

PLAN OCHRONY PORTU

Plan ochrony portu określa organizację zabezpieczeń portu. Będzie on oparty na wynikach oceny stanu ochrony portu. W sposób jasny będzie prezentował szczegółowe środki. Będzie zawierał mechanizm kontroli pozwalający, w razie potrzeby, na podjęcie właściwych środków naprawczych.

Plan ochrony portu, w oparciu o następujące ogólne aspekty, będzie:

| — | definiować wszystkie obszary istotne z punktu widzenia ochrony portu. W zależności od oceny stanu ochrony portu, środki, procedury i działania mogą się różnić w poszczególnych sektorach. W niektórych sektorach może być wymagane zastosowanie mocniejszych środków zapobiegawczych niż w innych. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na miejsca styku poszczególnych sektorów określone w ocenie stanu ochrony portu, |
| --- | --- |

—

definiować wszystkie obszary istotne z punktu widzenia ochrony portu. W zależności od oceny stanu ochrony portu, środki, procedury i działania mogą się różnić w poszczególnych sektorach. W niektórych sektorach może być wymagane zastosowanie mocniejszych środków zapobiegawczych niż w innych. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na miejsca styku poszczególnych sektorów określone w ocenie stanu ochrony portu,

| — | zapewniać koordynację środków ochrony dla obszarów różniących się pod względem stopnia ochrony, |
| --- | --- |

—

zapewniać koordynację środków ochrony dla obszarów różniących się pod względem stopnia ochrony,

| — | dostarczać, w razie potrzeby, różne środki zarówno w odniesieniu do różnych części portu, zmieniających się poziomów ochrony oraz szczególnych informacji, |
| --- | --- |

—

dostarczać, w razie potrzeby, różne środki zarówno w odniesieniu do różnych części portu, zmieniających się poziomów ochrony oraz szczególnych informacji,

| — | określać strukturę organizacyjną odpowiedzialną za wzmocnienie ochrony portu. |
| --- | --- |

—

określać strukturę organizacyjną odpowiedzialną za wzmocnienie ochrony portu.

W oparciu o te ogólne aspekty, plan ochrony portu będzie przydzielał zadania i określał plany pracy w następujących dziedzinach:

| — | wymagania dotyczące dostępu. W niektórych obszarach wymagania te wejdą w życie jedynie w przypadku przekroczenia przez poziomy ochrony minimalnego progu. Wszystkie wymagania i poziomy ochrony zostaną kompleksowo włączone do planu ochrony portu, |
| --- | --- |

—

wymagania dotyczące dostępu. W niektórych obszarach wymagania te wejdą w życie jedynie w przypadku przekroczenia przez poziomy ochrony minimalnego progu. Wszystkie wymagania i poziomy ochrony zostaną kompleksowo włączone do planu ochrony portu,

| — | wymagania w zakresie kontroli dokumentów tożsamości, bagażu i ładunku. Wymagania mogą mieć zastosowanie lub nie mieć zastosowania do poszczególnych sektorów; wymagania mogą mieć pełne zastosowanie lub nie mieć pełnego zastosowania do różnych sektorów. Osoby wchodzące do lub znajdujące się w danym sektorze mogą podlegać kontroli. Plan ochrony portu w odpowiedni sposób uwzględni wyniki oceny stanu ochrony portu, stanowiącej narzędzie, przy użyciu którego ustalone zostaną wymagania w zakresie ochrony dla każdego sektora, na każdym poziomie ochrony. Jeżeli wprowadzone zostaną specjalne karty identyfikacyjne dla celów ochrony portu, zostaną ustanowione przejrzyste procedury ich wydawania, kontroli używania i zwrotu. Procedury takie będą uwzględniać szczególny charakter niektórych grup użytkowników portów, dopuszczając specjalne środki w celu ograniczenia negatywnych skutków wymagań dotyczących kontroli dostępu. Kategoryzacja będzie uwzględniać co najmniej: osoby podróżujące, urzędników, osoby stale pracujące w porcie lub regularnie go odwiedzające, mieszkańców portu oraz osoby okazjonalnie pracujące w porcie lub okazjonalnie go odwiedzające, |
| --- | --- |

—

wymagania w zakresie kontroli dokumentów tożsamości, bagażu i ładunku. Wymagania mogą mieć zastosowanie lub nie mieć zastosowania do poszczególnych sektorów; wymagania mogą mieć pełne zastosowanie lub nie mieć pełnego zastosowania do różnych sektorów. Osoby wchodzące do lub znajdujące się w danym sektorze mogą podlegać kontroli. Plan ochrony portu w odpowiedni sposób uwzględni wyniki oceny stanu ochrony portu, stanowiącej narzędzie, przy użyciu którego ustalone zostaną wymagania w zakresie ochrony dla każdego sektora, na każdym poziomie ochrony. Jeżeli wprowadzone zostaną specjalne karty identyfikacyjne dla celów ochrony portu, zostaną ustanowione przejrzyste procedury ich wydawania, kontroli używania i zwrotu. Procedury takie będą uwzględniać szczególny charakter niektórych grup użytkowników portów, dopuszczając specjalne środki w celu ograniczenia negatywnych skutków wymagań dotyczących kontroli dostępu. Kategoryzacja będzie uwzględniać co najmniej: osoby podróżujące, urzędników, osoby stale pracujące w porcie lub regularnie go odwiedzające, mieszkańców portu oraz osoby okazjonalnie pracujące w porcie lub okazjonalnie go odwiedzające,

| — | łączność z organami odpowiedzialnymi za kontrolę ładunku, bagażu i pasażerów. W razie potrzeby plan będzie przewidywać połączenie systemu informacyjnego z systemem obsługi odpraw celnych użytkowanym przez takie organy, w tym ewentualnie odpraw przed przybyciem statku, |
| --- | --- |

—

łączność z organami odpowiedzialnymi za kontrolę ładunku, bagażu i pasażerów. W razie potrzeby plan będzie przewidywać połączenie systemu informacyjnego z systemem obsługi odpraw celnych użytkowanym przez takie organy, w tym ewentualnie odpraw przed przybyciem statku,

| — | procedury i środki dotyczące postępowania z podejrzanym ładunkiem, bagażem, pojemnikiem, zapasami żywności lub osobami, w tym określenie chronionego obszaru, jak również dotyczące innych zagadnień z zakresu ochrony i naruszenia ochrony portu, |
| --- | --- |

—

procedury i środki dotyczące postępowania z podejrzanym ładunkiem, bagażem, pojemnikiem, zapasami żywności lub osobami, w tym określenie chronionego obszaru, jak również dotyczące innych zagadnień z zakresu ochrony i naruszenia ochrony portu,

| — | wymagania dotyczące sektorów lub działalności w obrębie sektorów. Zarówno potrzeby rozwiązań technicznych, jak i same rozwiązania zostaną określone w oparciu o ocenę stanu ochrony portu, |
| --- | --- |

—

wymagania dotyczące sektorów lub działalności w obrębie sektorów. Zarówno potrzeby rozwiązań technicznych, jak i same rozwiązania zostaną określone w oparciu o ocenę stanu ochrony portu,

| — | oznakowanie. Obszary, których dotyczą jakiekolwiek wymagania dotyczące dostępu lub kontroli będą odpowiednio oznakowane. Wymagania dotyczące dostępu i kontroli będą uwzględniać w odpowiedni sposób wszystkie właściwe obowiązujące przepisy prawne i przyjętą praktykę. Monitorowanie działań będzie odpowiednio wskazane, jeżeli wymaga tego prawo krajowe, |
| --- | --- |

—

oznakowanie. Obszary, których dotyczą jakiekolwiek wymagania dotyczące dostępu lub kontroli będą odpowiednio oznakowane. Wymagania dotyczące dostępu i kontroli będą uwzględniać w odpowiedni sposób wszystkie właściwe obowiązujące przepisy prawne i przyjętą praktykę. Monitorowanie działań będzie odpowiednio wskazane, jeżeli wymaga tego prawo krajowe,

| — | komunikacja oraz poświadczenia bezpieczeństwa. Wszystkie istotne informacje dotyczące ochrony będą odpowiednio przekazywane zgodnie z normami poświadczania bezpieczeństwa zawartymi w planie. Ze względu na wrażliwość niektórych informacji komunikacja oparta będzie na zasadzie ścisłej potrzeby, ale w razie konieczności będzie obejmować również procedury informowania opinii publicznej. Normy poświadczania bezpieczeństwa będą stanowić część planu, a ich celem jest ochrona przed ujawnieniem osobom nieupoważnionym informacji o istotnym znaczeniu z punktu widzenia ochrony, |
| --- | --- |

—

komunikacja oraz poświadczenia bezpieczeństwa. Wszystkie istotne informacje dotyczące ochrony będą odpowiednio przekazywane zgodnie z normami poświadczania bezpieczeństwa zawartymi w planie. Ze względu na wrażliwość niektórych informacji komunikacja oparta będzie na zasadzie ścisłej potrzeby, ale w razie konieczności będzie obejmować również procedury informowania opinii publicznej. Normy poświadczania bezpieczeństwa będą stanowić część planu, a ich celem jest ochrona przed ujawnieniem osobom nieupoważnionym informacji o istotnym znaczeniu z punktu widzenia ochrony,

| — | raporty o naruszeniach ochrony. W celu zapewnienia szybkiego reagowania plan ochrony portu będzie określać jasne wymagania dotyczące przekazywania oficerowi ochrony portu lub organowi ochrony portu raportów o wszystkich naruszeniach ochrony, |
| --- | --- |

—

raporty o naruszeniach ochrony. W celu zapewnienia szybkiego reagowania plan ochrony portu będzie określać jasne wymagania dotyczące przekazywania oficerowi ochrony portu lub organowi ochrony portu raportów o wszystkich naruszeniach ochrony,

| — | integracja z innymi planami lub działaniami zapobiegawczymi. Plan będzie w szczególności przewidywać zintegrowanie z innymi działaniami zapobiegawczymi i kontrolnymi obowiązującymi w porcie, |
| --- | --- |

—

integracja z innymi planami lub działaniami zapobiegawczymi. Plan będzie w szczególności przewidywać zintegrowanie z innymi działaniami zapobiegawczymi i kontrolnymi obowiązującymi w porcie,

| — | integracja z innymi planami reagowania lub włączenie określonych środków reagowania, procedur i działań. Plan będzie szczegółowo opisywać wzajemne oddziaływanie i koordynację z innymi planami reagowania i planami awaryjnymi. Tam gdzie jest to konieczne, będą rozwiązywane konflikty i naprawiane niedociągnięcia, |
| --- | --- |

—

integracja z innymi planami reagowania lub włączenie określonych środków reagowania, procedur i działań. Plan będzie szczegółowo opisywać wzajemne oddziaływanie i koordynację z innymi planami reagowania i planami awaryjnymi. Tam gdzie jest to konieczne, będą rozwiązywane konflikty i naprawiane niedociągnięcia,

| — | wymogi dotyczące szkoleń i ćwiczeń, |
| --- | --- |

—

wymogi dotyczące szkoleń i ćwiczeń,

| — | organizacja eksploatacyjnej ochrony portu i procedury robocze. Plan ochrony portu będzie szczegółowo określał organizację w zakresie ochrony portu, podział zadań i procedury robocze. Będzie również, w razie potrzeby, szczegółowo określał zasady koordynacji z oficerami ochrony obiektów portowych i oficerami ochrony statków. Ustali zakres zadań komitetu ochrony portu, jeżeli taki komitet istnieje, |
| --- | --- |

—

organizacja eksploatacyjnej ochrony portu i procedury robocze. Plan ochrony portu będzie szczegółowo określał organizację w zakresie ochrony portu, podział zadań i procedury robocze. Będzie również, w razie potrzeby, szczegółowo określał zasady koordynacji z oficerami ochrony obiektów portowych i oficerami ochrony statków. Ustali zakres zadań komitetu ochrony portu, jeżeli taki komitet istnieje,

| — | procedury przyjmowania i aktualizacji planu ochrony portu. |
| --- | --- |

—

procedury przyjmowania i aktualizacji planu ochrony portu.

---

ZAŁĄCZNIK III

PODSTAWOWE WYMOGI DOTYCZĄCE ĆWICZEŃ SZKOLENIOWYCH W ZAKRESIE OCHRONY

Ćwiczenia szkoleniowe różnego typu, z możliwością udziału oficerów ochrony portu, a także przedstawicieli właściwych organów Państw Członkowskich, oficerów ochrony armatora i oficerów ochrony statku, o ile osoby takie są wyznaczone, będą prowadzone co najmniej raz w roku kalendarzowym, a przerwa między ćwiczeniami szkoleniowymi nie może wynosić więcej niż 18 miesięcy. Wnioski o udział oficerów ochrony armatora lub oficerów ochrony statku we wspólnych ćwiczeniach szkoleniowych będą składane z uwzględnieniem wpływu, jaki mają na ochronę portu działania w płaszczyźnie statek/port. Takie ćwiczenia szkoleniowe będą sprawdzać łączność, koordynację, dostępność zasobów oraz zdolność reagowania. Ćwiczenia szkoleniowe mogą być:

| 1) | prowadzone w pełnym zakresie lub na żywo; |
| --- | --- |

1)

prowadzone w pełnym zakresie lub na żywo;

| 2) | w formie symulacji lub seminarium; lub |
| --- | --- |

2)

w formie symulacji lub seminarium; lub

| 3) | połączone z innymi ćwiczeniami, takimi jak ćwiczenia z reagowania kryzysowego lub inne ćwiczenia prowadzone przez państwowe organy portowe. |
| --- | --- |

3)

połączone z innymi ćwiczeniami, takimi jak ćwiczenia z reagowania kryzysowego lub inne ćwiczenia prowadzone przez państwowe organy portowe.

---

ZAŁĄCZNIK IV

WARUNKI, JAKIE MUSI SPEŁNIAĆ UZNANA ORGANIZACJA OCHRONY

Uznana organizacja ochrony będzie w stanie wykazać się:

| 1) | specjalistyczną wiedzą w dziedzinie istotnych aspektów ochrony; |
| --- | --- |

1)

specjalistyczną wiedzą w dziedzinie istotnych aspektów ochrony;

| 2) | odpowiednią znajomością operacji portowych, w tym wiedzą o projektowaniu i budowie portów; |
| --- | --- |

2)

odpowiednią znajomością operacji portowych, w tym wiedzą o projektowaniu i budowie portów;

| 3) | odpowiednią wiedzą o innych działaniach istotnych z punktu widzenia ochrony, mogących mieć wpływ na ochronę portów; |
| --- | --- |

3)

odpowiednią wiedzą o innych działaniach istotnych z punktu widzenia ochrony, mogących mieć wpływ na ochronę portów;

| 4) | zdolnością do oceny prawdopodobnych zagrożeń w zakresie ochrony portów; |
| --- | --- |

4)

zdolnością do oceny prawdopodobnych zagrożeń w zakresie ochrony portów;

| 5) | zdolnością do zapewnienia i doskonalenia specjalistycznej wiedzy swojego personelu z zakresu ochrony portów; |
| --- | --- |

5)

zdolnością do zapewnienia i doskonalenia specjalistycznej wiedzy swojego personelu z zakresu ochrony portów;

| 6) | zdolnością do ciągłej kontroli solidności swojego personelu; |
| --- | --- |

6)

zdolnością do ciągłej kontroli solidności swojego personelu;

| 7) | zdolnością do utrzymania odpowiednich środków ochrony, zapobiegających ujawnieniu informacji istotnych z punktu widzenia ochrony osobom nieupoważnionym lub uzyskaniu przez nie dostępu do takich informacji; |
| --- | --- |

7)

zdolnością do utrzymania odpowiednich środków ochrony, zapobiegających ujawnieniu informacji istotnych z punktu widzenia ochrony osobom nieupoważnionym lub uzyskaniu przez nie dostępu do takich informacji;

| 8) | znajomością właściwych krajowych i międzynarodowych przepisów prawnych i wymagań z zakresu ochrony; |
| --- | --- |

8)

znajomością właściwych krajowych i międzynarodowych przepisów prawnych i wymagań z zakresu ochrony;

| 9) | znajomością aktualnych zagrożeń i systemów ochrony; |
| --- | --- |

9)

znajomością aktualnych zagrożeń i systemów ochrony;

| 10) | możliwością rozpoznawania i wykrywania broni oraz niebezpiecznych substancji i urządzeń; |
| --- | --- |

10)

możliwością rozpoznawania i wykrywania broni oraz niebezpiecznych substancji i urządzeń;

| 11) | możliwością rozpoznawania, w sposób niedyskryminujący, charakterystycznych wzorców zachowań osób mogących stanowić zagrożenie dla ochrony portu; |
| --- | --- |

11)

możliwością rozpoznawania, w sposób niedyskryminujący, charakterystycznych wzorców zachowań osób mogących stanowić zagrożenie dla ochrony portu;

| 12) | znajomością technik wykorzystywanych do omijania środków ochrony; |
| --- | --- |

12)

znajomością technik wykorzystywanych do omijania środków ochrony;

| 13) | znajomością urządzeń i systemów ochrony i nadzoru oraz ich ograniczeń eksploatacyjnych. |
| --- | --- |

13)

znajomością urządzeń i systemów ochrony i nadzoru oraz ich ograniczeń eksploatacyjnych.

Uznana organizacja ochrony, która przygotowała ocenę stanu ochrony portu lub dokonała przeglądu takiej oceny danego portu nie może opracowywać lub poddawać przeglądowi planu ochrony tego samego portu.

---