----

----

I Πράξεις για την ισχύ των οποίων απαιτείται δημοσίευση

----

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 1775/2005 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 28ης Σεπτεμβρίου 2005

περί όρων πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

Αφού ζήτησε τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1.   Ο παρών κανονισμός έχει ως στόχο να θεσπίσει αμερόληπτους κανόνες για τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων των εθνικών και περιφερειακών αγορών με σκοπό τη διασφάλιση της σωστής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς αερίου.

Ο στόχος αυτός περιλαμβάνει τον καθορισμό εναρμονισμένων αρχών για τα τέλη, ή τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους, για την πρόσβαση στο δίκτυο, την ίδρυση υπηρεσιών πρόσβασης τρίτων, εναρμονισμένες αρχές για τον καταμερισμό της δυναμικότητας και τη διαχείριση της συμφόρησης, τον καθορισμό των απαιτήσεων διαφάνειας, κανόνες εξισορρόπησης και τέλη διαταραχής της ισορροπίας και διευκόλυνση της εμπορίας δυναμικότητας.

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να συνιστούν οντότητα ή οργανισμό σύμφωνα με την οδηγία 2003/55/ΕΚ, προκειμένου να διεκπεραιώνει μία ή περισσότερες από τις λειτουργίες που τυπικά ανατίθενται στον διαχειριστή του δικτύου μεταφοράς, ο οποίος υπόκειται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ορισμοί

1.   Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

2.   Οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ, οι οποίοι χρησιμοποιούνται κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τυγχάνουν επίσης εφαρμογής, εξαιρουμένου του ορισμού της μεταφοράς στο σημείο 3 του άρθρου αυτού.

Άρθρο 3

Τιμολόγια πρόσβασης στα δίκτυα

1.   Τα τιμολόγια ή οι μέθοδοι υπολογισμού των τιμολογίων που εφαρμόζονται από τους διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς και έχουν εγκριθεί από τις ρυθμιστικές αρχές δυνάμει του άρθρου 25 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ, καθώς και τα τιμολόγια που έχουν δημοσιευθεί δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1 της ίδιας οδηγίας είναι διαφανή, λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη για ακεραιότητα και βελτίωση του δικτύου και αντιπροσωπεύουν το πραγματικά καταβληθέν κόστος, εφόσον αντιστοιχεί στο κόστος αποτελεσματικού και διαρθρωτικά συγκρίσιμου διαχειριστή δικτύου και είναι διαφανές, συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης απόδοσης των επενδύσεων, και, όπου ενδείκνυται, λαμβάνουν υπόψη τη συγκριτική αξιολόγηση των τιμολογίων από τις ρυθμιστικές αρχές. Τα τιμολόγια ή οι μέθοδοι υπολογισμού που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους, εφαρμόζονται κατά τρόπο που δεν συνεπάγεται διακρίσεις.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι τα τιμολόγια μπορούν επίσης να καθορίζονται μέσω ρυθμίσεων με βάση την αγορά, όπως οι πλειστηριασμοί, υπό την προϋπόθεση ότι οι ρυθμίσεις αυτές και τα έσοδα που αποφέρουν έχουν εγκριθεί από τη ρυθμιστική αρχή.

Τα τιμολόγια ή οι μέθοδοι υπολογισμού που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους, διευκολύνουν το αποδοτικό εμπόριο αερίου και τον ανταγωνισμό με ταυτόχρονη αποφυγή των διασταυρούμενων επιδοτήσεων μεταξύ των χρηστών των δικτύων και παρέχουν κίνητρα για την πραγματοποίηση επενδύσεων και τη διατήρηση ή τη δημιουργία της διαλειτουργικότητας των δικτύων μεταφοράς.

2.   Τα τιμολόγια πρόσβασης στα δίκτυα δεν περιορίζουν τη ρευστότητα της αγοράς ούτε στρεβλώνουν το διασυνοριακό εμπόριο των διαφόρων δικτύων μεταφοράς. Σε περίπτωση που οι διαφορές των δομών τιμολόγησης ή των μηχανισμών εξισορρόπησης παρεμποδίζουν το εμπόριο μεταξύ δικτύων μεταφοράς και, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 25 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ, οι διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς σε στενή συνεργασία με τις αρμόδιες εθνικές αρχές, προχωρούν ενεργά στη σύγκλιση των δομών και των αρχών τιμολόγησης, συμπεριλαμβάνοντας και την εξισορρόπηση.

Άρθρο 4

Υπηρεσίες πρόσβασης τρίτων μερών

1.   Οι διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς:

2.   Οι συμβάσεις μεταφοράς που υπογράφονται με μη τυποποιημένες ημερομηνίες έναρξης ή με βραχύτερη διάρκεια από την τυπική ετήσια σύμβαση μεταφοράς, δεν συνεπάγονται αυθαίρετα υψηλότερα ή χαμηλότερα τιμολόγια που δεν ανταποκρίνονται στην αξία της αγοράς της υπηρεσίας, σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.

3.   Οσάκις ενδείκνυται, μπορούν να επιτρέπονται οι υπηρεσίες πρόσβασης τρίτων, υπό την προϋπόθεση της παροχής των απαραίτητων εγγυήσεων από τους χρήστες των δικτύων όσον αφορά τη φερεγγυότητά τους. Οι εγγυήσεις αυτές δεν πρέπει να συνιστούν αδικαιολόγητους φραγμούς στην είσοδο στην αγορά και πρέπει να μην συνεπάγονται διακρίσεις, να είναι διαφανείς και αναλογικές.

Άρθρο 5

Αρχές που διέπουν τους μηχανισμούς καταμερισμού δυναμικότητας και τις διαδικασίες διαχείρισης συμφόρησης

1.   Η μέγιστη δυναμικότητα σε όλα τα σχετικά σημεία που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, διατίθεται στους φορείς της αγοράς, λαμβάνοντας υπόψη την ακεραιότητα και την αποτελεσματική λειτουργία του δικτύου.

2.   Οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς εφαρμόζουν και δημοσιεύουν διαφανείς μηχανισμούς καταμερισμού δυναμικότητας που δεν συνεπάγονται διακρίσεις, οι οποίοι:

3.   Όταν οι διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς συνάπτουν νέες ή επαναδιαπραγματεύονται υφιστάμενες συμβάσεις μεταφοράς, οι συμβάσεις αυτές λαμβάνουν υπόψη τις ακόλουθες αρχές:

4.   Σε περίπτωση που ορισμένη συμβατική δυναμικότητα στα πλαίσια υφιστάμενων συμβάσεων μεταφοράς παραμένει αχρησιμοποίητη και σημειώνεται συμβατική συμφόρηση, οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς εφαρμόζουν την παράγραφο 3, εκτός αν τούτο συνιστά παράβαση των απαιτήσεων των υφιστάμενων συμβάσεων μεταφοράς. Σε περίπτωση παράβασης των υφιστάμενων συμβάσεων μεταφοράς, οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υποβάλλουν αίτημα προς τον χρήστη του δικτύου για τη χρησιμοποίηση στη δευτερογενή αγορά της αχρησιμοποίητης δυναμικότητας, σε συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές, σύμφωνα με την παράγραφο 3.

5.   Στην περίπτωση που υφίσταται φυσική συμφόρηση, οι διαχειριστές δικτύου μεταφοράς, ή, ενδεχομένως, οι ρυθμιστικές αρχές, εφαρμόζουν διαφανείς μηχανισμούς καταμερισμού της δυναμικότητας, οι οποίες δεν συνεπάγονται διακρίσεις.

Άρθρο 6

Απαιτήσεις διαφάνειας

1.   Οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς δημοσιοποιούν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις υπηρεσίες που παρέχουν και τους σχετικούς όρους που ισχύουν, σε συνδυασμό με τις απαιτούμενες τεχνικές πληροφορίες προκειμένου οι χρήστες του δικτύου να έχουν πλήρη πρόσβαση στο δίκτυο.

2.   Για να εξασφαλίζεται η διαφανής, αντικειμενική και αμερόληπτη τιμολόγηση και να διευκολύνεται η αποτελεσματική χρήση του δικτύου αερίου, οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς ή οι αρμόδιες εθνικές αρχές πρέπει να δημοσιεύουν δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένες πληροφορίες σχετικά με την τιμολογιακή διαμόρφωση, τη μεθοδολογία και τη δομή.

3.   Για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, κάθε διαχειριστής δικτύου μεταφοράς δημοσιοποιεί τακτικά και περιοδικά αριθμητικές πληροφορίες σχετικά με τις τεχνικές, συμβατικές και διαθέσιμες δυναμικότητες για όλα τα σχετικά σημεία, συμπεριλαμβανομένων των σημείων εισόδου και εξόδου, υπό τυποποιημένη, φιλική προς τον χρήστη μορφή.

4.   Τα σχετικά σημεία του δικτύου μεταφοράς για τα οποία πρέπει να δημοσιοποιούνται οι πληροφορίες, εγκρίνονται από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές κατόπιν διαβουλεύσεων με τους χρήστες του δικτύου.

5.   Σε περίπτωση που διαχειριστής δικτύου μεταφοράς θεωρεί ότι δεν είναι σε θέση, για λόγους εμπιστευτικότητας, να δημοσιοποιήσει όλα τα απαιτούμενα δεδομένα, επιζητεί την έγκριση των αρμόδιων αρχών προκειμένου να περιορίσει τη δημοσίευση όσον αφορά το σχετικά σημείο ή σημεία.

Οι αρμόδιες αρχές χορηγούν ή απορρίπτουν την αίτηση περί χορηγήσεως έγκρισης κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την ανάγκη σεβασμού της θεμιτής εμπορικής εμπιστευτικότητας και τον στόχο δημιουργίας ανταγωνιστικής εσωτερικής αγοράς αερίου. Εάν η έγκριση χορηγηθεί, η διαθέσιμη δυναμικότητα δημοσιεύεται χωρίς να αναφέρονται τα αριθμητικά δεδομένα, που είναι δυνατόν να παραβιάζουν την εμπιστευτικότητα.

Η αναφερόμενη στην παρούσα παράγραφο έγκριση δεν χορηγείται σε περίπτωση που τρεις ή περισσότεροι χρήστες του δικτύου διαθέτουν συμβατική δυναμικότητα στο ίδιο σημείο.

6.   Οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς κοινολογούν πάντα τις πληροφορίες που απαιτεί ο παρών κανονισμός κατά εύληπτο, ποσοτικώς σαφή και ευκόλως προσβάσιμο τρόπο, που δεν συνεπάγεται διακρίσεις.

Άρθρο 7

Κανόνες εξισορρόπησης και τέλη διαταραχής ισορροπίας

1.   Οι κανόνες εξισορρόπησης συγκροτούνται κατά δίκαιο και διαφανή τρόπο που δεν συνεπάγεται διακρίσεις και στηρίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα. Οι κανόνες εξισορρόπησης αντιπροσωπεύουν πραγματικές ανάγκες του δικτύου, λαμβανομένων υπόψη των πόρων που διαθέτει ο διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς.

2.   Σε περίπτωση συστημάτων εξισορρόπησης που δεν στηρίζονται στην αγορά, τα επίπεδα ανοχής ορίζονται κατά τρόπο που είτε αντιπροσωπεύει την εποχικότητα είτε συνεπάγεται επίπεδα ανοχής υψηλότερα από εκείνα που προκύπτουν βάσει της εποχικότητας, και ο οποίος αντανακλά τις πραγματικές τεχνικές δυνατότητες του δικτύου μεταφοράς. Τα επίπεδα ανοχής αντιπροσωπεύουν πραγματικές ανάγκες του δικτύου, λαμβανομένων υπόψη των πόρων που διαθέτει ο διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς.

3.   Τα τέλη διαταραχής ισορροπίας αντιπροσωπεύουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό το κόστος, ενώ ταυτόχρονα παρέχουν τα κατάλληλα κίνητρα στους χρήστες του δικτύου να εξισορροπούν τις εισαγωγές και τις απολήψεις αερίου. Δεν ενθαρρύνουν τη διασταυρούμενη επιδότηση μεταξύ χρηστών του δικτύου και δεν εμποδίζουν την είσοδο νεοεισερχόμενων στην αγορά.

Τυχόν μέθοδος υπολογισμού των τελών διαταραχής της ισορροπίας καθώς και τα τελικά τιμολόγια δημοσιοποιούνται από τις αρμόδιες αρχές ή τον διαχειριστή του δικτύου μεταφοράς, αναλόγως.

4.   Οι διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν πρόστιμα στους χρήστες του δικτύου των οποίων οι εισαγωγές και οι απολήψεις στο δίκτυο μεταφοράς δεν είναι εξισορροπημένες σύμφωνα με τους κανόνες εξισορρόπησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

5.   Τα πρόστιμα που υπερβαίνουν το πραγματικό κόστος εξισορρόπησης, εφόσον αντιστοιχεί στο κόστος αποτελεσματικού και διαρθρωτικά συγκρίσιμου διαχειριστή δικτύου και είναι διαφανές, λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό των τελών κατά τρόπο που δεν μειώνει το ενδιαφέρον της εξισορρόπησης και εγκρίνονται από τις αρμόδιες αρχές.

6.   Προκειμένου οι χρήστες του δικτύου να είναι σε θέση να αναλαμβάνουν έγκαιρες διορθωτικές ενέργειες, οι διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς παρέχουν επαρκείς, επίκαιρες και αξιόπιστες πληροφορίες μέσω του διαδικτύου σχετικά με την κατάσταση εξισορρόπησης των χρηστών του δικτύου. Το επίπεδο της πληροφόρησης αντιστοιχεί στο επίπεδο των πληροφοριών που διαθέτει ο διαχειριστής του δικτύου μεταφοράς. Όπου υφίστανται, τα τέλη για την παροχή τέτοιων πληροφοριών εγκρίνονται από τις αρμόδιες αρχές και δημοσιοποιούνται από τον διαχειριστή του δικτύου μεταφοράς.

7.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς εναρμονίζουν τα καθεστώτα εξισορρόπησης και βελτιώνουν τις δομές και τα επίπεδα των τελών εξισορρόπησης προκειμένου να διευκολύνουν το εμπόριο αερίου.

Άρθρο 8

Εμπορία δικαιωμάτων δυναμικότητας

Κάθε διαχειριστής δικτύου μεταφοράς λαμβάνει εύλογα μέτρα προκειμένου να επιτρέπει και να διευκολύνει την ελεύθερη εμπορία των δικαιωμάτων δυναμικότητας. Κάθε τέτοιος διαχειριστής αναπτύσσει εναρμονισμένες συμβάσεις και διαδικασίες μεταφοράς στην πρωτογενή αγορά, προκειμένου να διευκολύνει το δευτερογενές εμπόριο δυναμικότητας και αναγνωρίζει τη μεταβίβαση δικαιωμάτων πρωτογενούς δυναμικότητας, που του κοινοποιούν οι χρήστες του δικτύου. Οι εναρμονισμένες συμβάσεις και διαδικασίες μεταφοράς κοινοποιούνται στις ρυθμιστικές αρχές.

Άρθρο 9

Κατευθυντήριες οδηγίες

1.   Οσάκις ενδείκνυται, οι κατευθυντήριες οδηγίες παρέχουν τον ελάχιστο βαθμό εναρμόνισης που απαιτείται για την επίτευξη του στόχου του παρόντος κανονισμού και προσδιορίζουν:

2.   Οι κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τα ζητήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παρατίθενται στο παράρτημα. Μπορούν να τροποποιηθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

3.   Η εφαρμογή και η τροποποίηση των κατευθυντήριων γραμμών που εκδίδονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού αντανακλούν τις διαφορές μεταξύ των εθνικών δικτύων φυσικού αερίου και, συνεπώς, δεν απαιτούν ενιαίους και αναλυτικούς όρους και προϋποθέσεις για την πρόσβαση τρίτων μερών σε κοινοτικό επίπεδο. Μπορούν να θέτουν, όμως, ελάχιστες απαιτήσεις για την επίτευξη αμερόληπτων και διαφανών συνθηκών πρόσβασης στο δίκτυο που είναι απαραίτητες για μια εσωτερική αγορά αερίου, οι οποίες στη συνέχεια μπορούν να εφαρμόζονται υπό το πρίσμα των διαφορών μεταξύ των εθνικών δικτύων αερίου.

Άρθρο 10

Ρυθμιστικές αρχές

Στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους με βάση τον παρόντα κανονισμό, οι ρυθμιστικές αρχές των κρατών μελών που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 25 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό και με τις κατευθυντήριες οδηγίες που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού.

Συνεργάζονται, οσάκις ενδείκνυται, μεταξύ τους και με την Επιτροπή.

Άρθρο 11

Παροχή πληροφοριών

Τα κράτη μέλη και οι ρυθμιστικές αρχές παρέχουν στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήματος, όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για τους σκοπούς του άρθρου 9.

Η Επιτροπή καθορίζει εύλογη προθεσμία εντός της οποίας θα πρέπει να υποβάλλονται οι πληροφορίες, λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα των απαιτούμενων πληροφοριών.

Άρθρο 12

Δικαίωμα των κρατών μελών να προβλέπουν λεπτομερέστερα μέτρα

Ο παρών κανονισμός δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να διατηρούν σε ισχύ ή να θεσπίζουν μέτρα τα οποία περιέχουν λεπτομερέστερες διατάξεις από εκείνες που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό και στις κατευθυντήριες οδηγίες που αναφέρονται στο άρθρο 9.

Άρθρο 13

Κυρώσεις

1.   Τα κράτη μέλη ορίζουν τους κανόνες που διέπουν τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περιπτώσεις παραβίασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εξασφαλίζουν την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή το αργότερο έως την 1η Ιουλίου 2006 και της κοινοποιούν επίσης, αμελλητί, οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίησή τους.

2.   Οι κυρώσεις που προβλέπονται με βάση την παράγραφο 1 δεν υπάγονται στο ποινικό δίκαιο.

Άρθρο 14

Διαδικασία επιτροπής

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που συστήνεται με βάση το άρθρο 30 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ.

2.   Οσάκις γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.

3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 15

Έκθεση της Επιτροπής

Η Επιτροπή παρακολουθεί την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Στην έκθεσή της που υποβάλλει βάσει του άρθρου 31 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/55/ΕΚ, η Επιτροπή αναφέρει επίσης σχετικά με την εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση εξετάζει ιδίως την έκταση στην οποία ο παρών κανονισμός επέτυχε να εξασφαλίσει όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς αερίου, οι οποίοι ανταποκρίνονται στο κόστος και δεν συνεπάγονται διακρίσεις, προκειμένου να συμβάλλει, αφενός, στις επιλογές των καταναλωτών σε μια ομαλά λειτουργούσα εσωτερική αγορά και, αφετέρου, στη μακροπρόθεσμη ασφάλεια του εφοδιασμού. Η έκθεση συνοδεύεται, εν ανάγκη, από κατάλληλες προτάσεις ή/και συστάσεις.

Άρθρο 16

Παρεκκλίσεις και εξαιρέσεις

Ο παρών κανονισμός δεν ισχύει για:

Άρθρο 17

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2006, με την εξαίρεση του άρθρου 9 παράγραφος 2 δεύτερη φράση, που εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Στρασβούργο, 28 Σεπτεμβρίου 2005.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. BORRELL FONTELLES

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

D. ALEXANDER

----

(1)ΕΕ C 241 της 28.9.2004, σ. 31.

(2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Απριλίου 2004 (ΕΕ C 104 Ε της 30.4.2004, σ. 306), κοινή θέση του Συμβουλίου της 12ης Νοεμβρίου 2004 (ΕΕ C 25 Ε της 1.2.2005, σ. 44), θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Μαρτίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 12ης Ιουλίου 2005.

(3)ΕΕ L 176 της 15.7.2003, σ. 57.

(4)ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

----

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.   Υπηρεσίες πρόσβασης τρίτων μερών

2.   Αρχές που διέπουν το μηχανισμό καταμερισμού δυναμικότητας και τις διαδικασίες διαχείρισης της συμφόρησης και της εφαρμογής της σε περίπτωση συμβατικής συμφόρησης

2.1.   Αρχές που διέπουν τους μηχανισμούς καταμερισμού δυναμικότητας και τις διαδικασίες εφαρμογής τους

2.2.   Διαδικασίες διαχείρισης συμφόρησης σε περίπτωση συμβατικής συμφόρησης

3.   Καθορισμός των τεχνικών πληροφοριών που απαιτούνται προκείμενου οι χρήστες του δικτύου να αποκτήσουν πλήρη πρόσβαση στο δίκτυο και ορισμός όλων των σχετικών σημείων για τις απαιτήσεις διαφάνειας, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που πρέπει να δημοσιεύονται σε όλα τα σχετικά σημεία και χρονοδιάγραμμα σύμφωνα με το οποίο πρέπει να δημοσιεύονται οι πληροφορίες αυτές

3.1.   Καθορισμός των τεχνικών πληροφοριών που απαιτούνται προκειμένου οι χρήστες του δικτύου να αποκτήσουν πλήρη πρόσβαση στο δίκτυο

Οι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς δημοσιεύουν τις ακόλουθες τουλάχιστον πληροφορίες σχετικά με τα δίκτυα και τις υπηρεσίες τους:

3.2.   Ορισμός όλων των σχετικών σημείων για τις απαιτήσεις διαφάνειας

Τα σχετικά σημεία περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα ακόλουθα:

3.3.   Πληροφορίες που πρέπει να δημοσιεύονται σε όλα τα σχετικά σημεία και χρονοδιάγραμμα σύμφωνα με το οποίο πρέπει να δημοσιεύονται οι πληροφορίες αυτές

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 1776/2005/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 28ης Σεπτεμβρίου 2005

για την τροποποίηση της απόφασης 2000/819/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με το πολυετές πρόγραμμα για τις επιχειρήσεις και την επιχειρηματικότητα, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) (2001-2005)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 157 παράγραφος 3,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ:

Άρθρο 1

Η απόφαση 2000/819/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στρασβούργο, 28 Σεπτεμβρίου 2005.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. BORRELL FONTELLES

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

D. ALEXANDER

----

(1)  Γνώμη της 9ης Μαρτίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(2)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαΐου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 18ης Ιουλίου 2005.

(3)ΕΕ L 333 της 29.12.2000, σ. 84· απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση αριθ. 593/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 268 της 16.8.2004, σ. 3).

----

----

ΟΔΗΓΊΑ 2005/71/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 12ης Οκτωβρίου 2005

σχετικά με ειδική διαδικασία εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών για σκοπούς επιστημονικής έρευνας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχείο α) και παράγραφος 4,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Σκοπός

Η παρούσα οδηγία ορίζει τους όρους εισδοχής ερευνητών, από τρίτες χώρες, στα κράτη μέλη, για διάστημα που υπερβαίνει τους τρεις μήνες, με σκοπό να υλοποιήσουν ερευνητικό σχέδιο στο πλαίσιο συμβάσεων υποδοχής με ερευνητικούς οργανισμούς.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

Άρθρο 3

Πεδίο εφαρμογής

1.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών που ζητούν να τους επιτραπεί η είσοδος στο έδαφος κράτους μέλους προκειμένου να υλοποιήσουν ερευνητικό σχέδιο.

2.   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:

Άρθρο 4

Ευνοϊκότερες διατάξεις

1.   Η παρούσα οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη ευνοϊκότερων διατάξεων που προκύπτουν:

2.   Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει το δικαίωμα των κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διατηρούν πιο ευνοϊκές διατάξεις για τα πρόσωπα στα οποία αυτή εφαρμόζεται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ

Άρθρο 5

Έγκριση

1.   Κάθε ερευνητικός οργανισμός ο οποίος επιθυμεί να υποδεχθεί ερευνητή στο πλαίσιο της διαδικασίας εισδοχής που ορίζεται στην παρούσα οδηγία πρέπει να έχει προηγουμένως εγκριθεί προς τον σκοπό αυτό από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

2.   Οι ερευνητικοί οργανισμοί εγκρίνονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζει το εθνικό δίκαιο ή η διοικητική πρακτική των κρατών μελών. Οι αιτήσεις προς έγκριση, τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών οργανισμών, υποβάλλονται σύμφωνα με τις εν λόγω διαδικασίες και βασίζονται στη βάσει του καταστατικού αποστολή τους ή, ανάλογα, στον εταιρικό σκοπό τους και στην απόδειξη ότι πραγματοποιούν έρευνα.

Η έγκριση που χορηγείται σε ερευνητικό οργανισμό διαρκεί τουλάχιστον πέντε έτη. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν έγκριση συντομότερης διάρκειας.

3.   Τα κράτη μέλη μπορούν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, να απαιτούν γραπτή δήλωση του ερευνητικού οργανισμού ότι, σε περίπτωση που ένας ερευνητής παραμείνει παρανόμως στο έδαφος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, ο οργανισμός αυτός ευθύνεται για την εξόφληση των εξόδων διαμονής ή/και επιστροφής που βαρύνουν το Δημόσιο. Η οικονομική ευθύνη του ερευνητικού οργανισμού λήγει το αργότερο έξι μήνες μετά τη λήξη της σύμβασης υποδοχής.

4.   Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι, εντός δύο μηνών από την ημερομηνία λήξης των αντίστοιχων συμβάσεων υποδοχής, ο εγκεκριμένος οργανισμός παρέχει στις αρμόδιες αρχές που έχουν ορισθεί προς τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη, βεβαίωση ότι οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο καθενός εκ των ερευνητικών σχεδίων για τα οποία έχει υπογραφεί σύμβαση υποδοχής βάσει του άρθρου 6.

5.   Οι αρμόδιες αρχές σε κάθε κράτος μέλος δημοσιεύουν και ενημερώνουν τακτικά καταλόγους των ερευνητικών οργανισμών που εγκρίνονται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.

6.   Ένα κράτος μέλος μπορεί, μεταξύ άλλων μέτρων, να αρνείται την ανανέωση, ή να αποφασίζει την ανάκληση της έγκρισης ερευνητικού οργανισμού, ο οποίος δεν πληροί πλέον τους όρους που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 ή σε περίπτωση που η έγκριση αποκτήθηκε δολίως ή όταν ο ερευνητικός οργανισμός έχει υπογράψει σύμβαση υποδοχής με υπήκοο τρίτης χώρας εκ προθέσεως ή εξ αμελείας. Εάν η έγκριση απορριφθεί ή ανακληθεί, μπορεί να απαγορευθεί στον συγκεκριμένο οργανισμό να ζητήσει εκ νέου έγκριση για χρονικό διάστημα μέχρι πέντε ετών από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης ανάκλησης ή μη ανανέωσης.

7.   Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν στην εθνική τους νομοθεσία τις συνέπειες που θα έχει η ανάκληση της έγκρισης ή η άρνηση ανανέωσης της έγκρισης για τις υφιστάμενες συμφωνίες υποδοχής, οι οποίες συνάπτονται βάσει του άρθρου 6, καθώς και τις συνέπειες όσον αφορά τις άδειες διαμονής των συγκεκριμένων ερευνητών.

Άρθρο 6

Σύμβαση υποδοχής

1.   Ο ερευνητικός οργανισμός που επιθυμεί να υποδεχθεί έναν ερευνητή, υπογράφει μαζί του σύμβαση υποδοχής με την οποία ο ερευνητής αναλαμβάνει τη δέσμευση να ολοκληρώσει το ερευνητικό σχέδιο και ο οργανισμός αναλαμβάνει τη δέσμευση να υποδεχθεί τον ερευνητή προς τον σκοπό αυτό, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 7.

2.   Οι ερευνητικοί οργανισμοί μπορούν να υπογράφουν συμβάσεις υποδοχής μόνον εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

3.   Μόλις υπογραφεί η σύμβαση υποδοχής, μπορεί να απαιτηθεί, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, από τον ερευνητικό οργανισμό, να χορηγήσει στον ερευνητή ατομική δήλωση ότι έχει αναληφθεί η οικονομική ευθύνη για έξοδα κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 3.

4.   Η σύμβαση υποδοχής λήγει αυτομάτως σε περίπτωση που ο ερευνητής δεν γίνεται δεκτός ή όταν λήγει η νομική σχέση μεταξύ του ερευνητή και του ερευνητικού οργανισμού.

5.   Ο ερευνητικός οργανισμός ειδοποιεί αμέσως την αρχή που έχει ορισθεί προς τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη για κάθε γεγονός το οποίο εμποδίζει την εκτέλεση της σύμβασης υποδοχής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΕΙΣΔΟΧΗ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ

Άρθρο 7

Όροι εισδοχής

1.   Υπήκοος τρίτης χώρας ο οποίος αιτείται εισδοχή για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, πρέπει:

Τα κράτη μέλη ελέγχουν εάν πληρούνται όλοι οι όροι που αναφέρονται στα στοιχεία α), β), γ) και δ).

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να ελέγχουν τους όρους επί των οποίων βασίζεται η σύμβαση υποδοχής και σύμφωνα με τους οποίους έχει συναφθεί.

3.   Μόλις ολοκληρωθούν θετικά οι έλεγχοι που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, οι ερευνητές γίνονται δεκτοί στο έδαφος των κρατών μελών για να υλοποιήσουν τη σύμβαση υποδοχής.

Άρθρο 8

Διάρκεια της άδειας διαμονής

Τα κράτη μέλη εκδίδουν άδεια διαμονής διάρκειας ενός τουλάχιστον έτους και την ανανεώνουν, εφόσον εξακολουθούν να πληρούνται οι όροι που ορίζονται στα άρθρα 6 και 7. Εάν το ερευνητικό πρόγραμμα προτίθεται να διαρκέσει ολιγότερο του έτους, η άδεια διαμονής εκδίδεται για τη διάρκεια του προγράμματος.

Άρθρο 9

Μέλη της οικογένειας

1.   Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίζει να χορηγήσει άδεια διαμονής στα μέλη της οικογένειας του ερευνητή, η διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής τους είναι η ίδια με αυτή της άδειας διαμονής που χορηγήθηκε στον ερευνητή, εφόσον η διάρκεια ισχύος των ταξιδιωτικών τους εγγράφων το επιτρέπει. Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η διάρκεια της άδειας διαμονής του μέλους της οικογένειας του ερευνητή μπορεί να συντομεύεται.

2.   Η έκδοση της άδειας διαμονής στα μέλη της οικογένειας του ερευνητή που έχει γίνει δεκτός σε κράτος μέλος, δεν μπορεί να εξαρτάται από την προϋπόθεση ελάχιστης περιόδου παραμονής του ερευνητή.

Άρθρο 10

Ανάκληση ή μη ανανέωση της άδειας διαμονής

1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να ανακαλούν ή να αρνούνται την ανανέωση άδειας διαμονής εκδοθείσας βάσει της παρούσας οδηγίας, όταν αυτή έχει αποκτηθεί δολίως ή όταν διαφαίνεται ότι ο κάτοχος δεν εκπλήρωνε ή δεν εκπληρώνει πλέον τους όρους εισόδου και διαμονής που προβλέπονται στα άρθρα 6 και 7 ή διαμένει για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους του επετράπη η διαμονή.

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να ανακαλούν ή να αρνούνται την ανανέωση άδειας διαμονής για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ

Άρθρο 11

Διδασκαλία

1.   Οι ερευνητές που γίνονται δεκτοί βάσει της παρούσας οδηγίας μπορούν να διδάσκουν σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ένα μέγιστο αριθμό ωρών ή ημερών για τη διδακτική δραστηριότητα.

Άρθρο 12

Ίση μεταχείριση

Ο κάτοχος άδειας διαμονής έχει δικαίωμα ίσης μεταχείρισης με τους υπηκόους όσον αφορά:

Άρθρο 13

Κινητικότητα μεταξύ κρατών μελών

1.   Επιτρέπεται σε υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος έχει γίνει δεκτός ως ερευνητής δυνάμει της παρούσας οδηγίας, να πραγματοποιεί μέρος της έρευνας του σε άλλο κράτος μέλος, υπό τους όρους που ορίζονται στο παρόν άρθρο.

2.   Εάν ο ερευνητής διαμένει για περίοδο έως τρεις μήνες σε άλλο κράτος μέλος, η έρευνα μπορεί να διεξάγεται βάσει της σύμβασης υποδοχής που συνήφθη στο πρώτο κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι ο ερευνητής διαθέτει επαρκείς πόρους στο άλλο κράτος μέλος και ότι δεν θεωρείται από το δεύτερο κράτος μέλος ως απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία.

3.   Εάν ο ερευνητής διαμείνει στο άλλο κράτος μέλος για περισσότερο από τρεις μήνες, τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν νέα σύμβαση υποδοχής για τη διεξαγωγή της έρευνας στο εν λόγω κράτος μέλος. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να πληρούνται οι όροι των άρθρων 6 και 7 σε σχέση με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

4.   Όταν η οικεία νομοθεσία προβλέπει την απαίτηση θεώρησης ή άδειας παραμονής ως προϋπόθεση για την κινητικότητα, η εν λόγω θεώρηση ή η άδεια χορηγείται εγκαίρως εντός περιόδου που δεν παρακωλύει τη διεξαγωγή της έρευνας, αφήνοντας παράλληλα στις αρμόδιες αρχές επαρκή χρόνο για την εξέταση των αιτήσεων.

5.   Τα κράτη μέλη δεν απαιτούν από τον ερευνητή να εγκαταλείψει το έδαφός τους προκειμένου να υποβάλει αίτηση για θεώρηση ή άδεια διαμονής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Άρθρο 14

Αιτήσεις εισδοχής

1.   Τα κράτη μέλη καθορίζουν εάν οι αιτήσεις άδεια διαμονής υποβάλλονται από τον ερευνητή ή από τον συγκεκριμένο ερευνητικό οργανισμό.

2.   Η αίτηση μελετάται και εξετάζεται εφόσον ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας διαμένει εκτός του εδάφους των κρατών μελών στα οποία επιθυμεί να γίνει δεκτός.

3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να δέχονται, σύμφωνα με τις εθνικές τους νομοθεσίες, αίτηση που υποβάλλεται εφόσον ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας βρίσκεται ήδη στο έδαφός τους.

4.   Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος χορηγεί στον υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος έχει υποβάλει αίτηση και πληροί τους όρους των άρθρων 6 και 7, κάθε διευκόλυνση για την απόκτηση των απαιτούμενων θεωρήσεων.

Άρθρο 15

Διαδικαστικές εγγυήσεις

1.   Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αποφαίνονται επί του συνόλου της αίτησης, το συντομότερο δυνατόν και προβλέπουν, όταν ενδείκνυται, εσπευσμένες διαδικασίες.

2.   Εάν οι πληροφορίες που παρέχονται προς υποστήριξη της αίτησης είναι ανεπαρκείς, η μελέτη της αίτησης μπορεί να αναστέλλεται και οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τον αιτούντα για τις περαιτέρω πληροφορίες που χρειάζονται.

3.   Κάθε απόφαση απόρριψης αίτησης για άδεια διαμονής κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας σύμφωνα με τις διαδικασίες κοινοποίησης δυνάμει της οικείας εθνικής νομοθεσίας. Η κοινοποίηση προσδιορίζει τα ενδεχόμενα διαθέσιμα ένδικα μέσα και την προθεσμία άσκησής τους.

4.   Όταν μια αίτηση απορρίπτεται, ή ανακαλείται άδεια διαμονής, η οποία έχει εκδοθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, ο ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα άσκησης προσφυγής ενώπιον των αρχών του συγκεκριμένου κράτους μέλους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 16

Εκθέσεις

Περιοδικά, και για πρώτη φορά το αργότερο τρία έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στα κράτη μέλη και προτείνει, ενδεχομένως, τις απαραίτητες τροποποιήσεις.

Άρθρο 17

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 2007.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κυρίων διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 18

Μεταβατική διάταξη

Κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του κεφαλαίου III, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να εκδίδουν άδειες σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, υπό μορφή άδειας διαμονής για χρονικό διάστημα μέχρι δύο έτη, μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1.

Άρθρο 19

Κοινή ταξιδιωτική περιοχή

Η παρούσα οδηγία επ" ουδενί θίγει το δικαίωμα της Ιρλανδίας για τη διατήρηση των ρυθμίσεων της κοινής ταξιδιωτικής περιοχής που αναφέρονται στο πρωτόκολλο για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 14 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, το οποίο, με τη συνθήκη του Άμστερνταμ, προσαρτήθηκε στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Άρθρο 20

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 21

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Λουξεμβούργο, 12 Οκτωβρίου 2005.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

C. CLARKE

----

(1)  Γνώμη της 12ης Απριλίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(2)ΕΕ C 120 της 20.5.2005, σ. 60.

(3)ΕΕ C 71 της 22.3.2005, σ. 6.

(4)  Απόφαση αριθ. 1513/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για το έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002-2006) (ΕΕ L 232 της 29.8.2002, σ. 1)· απόφαση όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση αριθ. 786/2004/ΕΚ (ΕΕ L 138 της 30.4.2004, σ. 7).

(5)ΕΕ L 375 της 23.12.2004, σ. 12.

(6)  Βλέπε σελίδα 26 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

(7)ΕΕ L 157 της 15.6.2002, σ. 1.

(8)ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 117 της 4.5.2005, σ. 1).

(9)ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 1.

----

II Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δημοσίευση

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο

----

ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 28ης Σεπτεμβρίου 2005

για τη διευκόλυνση της χορήγησης θεωρήσεων σύντομης διαμονής στους ερευνητές υπηκόους τρίτων χωρών που μετακινούνται για σκοπούς επιστημονικής έρευνας στην Κοινότητα

(2005/761/ΕΚ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο ii),

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΣΥΣΤΗΝΟΥΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

Στρασβούργο, 28 Σεπτεμβρίου 2005.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. BORRELL FONTELLES

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

D. ALEXANDER

----

(1)ΕΕ C 120 της 20.5.2005, σ. 60.

(2)ΕΕ C 71 της 22.3.2005, σ. 6.

(3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 12ης Απριλίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 18ης Ιουλίου 2005.

(4)  Απόφαση αριθ. 1513/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για το έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002-2006) (ΕΕ L 232 της 29.8.2002, σ. 1)· απόφαση όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση αριθ. 786/2004/ΕΚ (ΕΕ L 138 της 30.4.2004, σ. 7).

(5)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1)· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 851/2005 (ΕΕ L 141 της 4.6.2005, σ. 3).

(6)ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43.

(7)ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20.

(8)ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.

(9)ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.

(10)ΕΕ L 368 της 15.12.2004, σ. 26.

(11)ΕΕ L 370 της 17.12.2004, σ. 78.

(12)  Βλέπε σελίδα 15 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

----

Συμβούλιο

----

ΣΫΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 12ης Οκτωβρίου 2005

για τη διευκόλυνση της εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών για σκοπούς επιστημονικής έρευνας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα

(2005/762/ΕΚ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 63,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1),

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΣΥΣΤΗΝΕΙ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

Λουξεμβούργο, 12 Οκτωβρίου 2005.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

C. CLARKE

----

(1)  Γνώμη της 12ης Απριλίου 2005 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(2)ΕΕ C 120 της 20.5.2005, σ. 60.

(3)ΕΕ C 71 της 22.3.2005, σ. 6.

(4)  Απόφαση αριθ. 1513/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για το έκτο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με σκοπό τη συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και στην καινοτομία (2002-2006) (ΕΕ L 232 της 29.8.2002, σ. 1)· απόφαση όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση αριθ. 786/2004/ΕΚ (ΕΕ L 138 της 30.4.2004, σ. 7).

(5)  Βλέπε σελίδα 15 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

----