----

----

I Akty, których publikacja jest obowiązkowa

----

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2173/2005

z dnia 20 grudnia 2005 r.

w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT I DEFINICJE

Artykuł 1

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy wspólnotowe w zakresie przywozu pewnych produktów z drewna, służące wdrożeniu systemu zezwoleń FLEGT.

2.   System zezwoleń jest wdrażany w oparciu o umowy o partnerstwie z państwami produkującymi drewno.

3.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przywozu produktów z drewna wymienionych w załącznikach II i III, z państw partnerskich wyszczególnionych w załączniku I.

Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

ROZDZIAŁ II

SYSTEM ZEZWOLEŃ FLEGT

Artykuł 3

1.   System zezwoleń FLEGT ma zastosowanie wyłącznie do przywozów z państw partnerskich.

2.   Każda umowa o partnerstwie zawiera uzgodniony harmonogram realizacji zobowiązań podjętych w tej umowie.

Artykuł 4

1.   Przywóz do Wspólnoty produktów z drewna wywiezionych z państw partnerskich jest zakazany, jeżeli dostawa nie jest objęta zezwoleniem FLEGT.

2.   Zezwolenie FLEGT może być wydane na podstawie istniejącego systemu gwarantującego legalność i rzetelne monitorowanie pochodzenia produktów z drewna wywożonych z państw partnerskich, pod warunkiem, że systemy te zostały ocenione i zatwierdzone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 2, w celu zapewnienia legalności objętych nimi produktów z drewna.

3.   W odniesieniu do produktów z drewna gatunków wymienionych w załącznikach A, B i C do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (4), nie mają zastosowania wymogi określone w ust. 1 niniejszego artykułu. Komisja dokonuje przeglądu niniejszego wyłączenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3 w terminie do 30 grudnia 2010 r.

Artykuł 5

1.   Zezwolenie FLEGT obejmujące każdą dostawę jest udostępniane właściwemu organowi jednocześnie z przedstawieniem deklaracji celnej dotyczącej dopuszczenia tej dostawy do swobodnego obrotu we Wspólnocie. Właściwe organy rejestrują w formie elektronicznej lub na papierze oryginał zezwolenia FLEGT wraz z odpowiadającą mu deklaracją celną.

Przywóz produktów z drewna na podstawie zezwolenia FLEGT wydanego dla uczestnika rynku jest dozwolony w okresie ważności tego zezwolenia.

2.   Właściwe organy udostępniają Komisji lub osobom albo jednostkom wyznaczonym przez Komisję stosowne dokumenty oraz dane w przypadku zaistnienia problemów utrudniających skuteczne funkcjonowanie systemu zezwoleń FLEGT.

3.   Właściwe organy umożliwiają dostęp do stosownych dokumentów i danych osobom lub jednostkom wyznaczonym przez państwa partnerskie jako odpowiedzialne za monitorowanie przez stronę trzecią systemu zezwoleń FLEGT, z zastrzeżeniem, że właściwe organy nie są zobowiązane do dostarczania informacji, do których udostępnienia nie są one uprawnione zgodnie z ich przepisami krajowymi.

4.   Właściwe organy decydują, czy istnieje potrzeba dalszej weryfikacji dostaw w oparciu o ocenę ryzyka.

5.   W przypadku wątpliwości co do ważności zezwolenia właściwe organy mogą zwracać się do organów zezwalających o dodatkową weryfikację oraz o dalsze wyjaśnienia zgodnie z umową o partnerstwie z państwem partnerskim, z którego dokonywany jest wywóz.

6.   Państwa Członkowskie mogą pobierać opłaty w celu pokrycia koniecznych wydatków powstałych w związku z podejmowanymi przez właściwe organy niezbędnymi działaniami urzędowymi w ramach kontroli na podstawie niniejszego artykułu.

7.   Organy celne mogą zawiesić dopuszczenie produktów z drewna lub je zatrzymać w przypadku podejrzenia, że zezwolenie może być nieważne. Koszty poniesione w czasie dokonywania weryfikacji ponosi importer, chyba że zainteresowane Państwo Członkowskie ustali inaczej.

8.   Każde Państwo Członkowskie określa sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

9.   Komisja określa szczegółowe wymogi dotyczące stosowania niniejszego artykułu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3.

Artykuł 6

1.   W przypadku ustalenia przez właściwe organy, że wymóg określony w art. 4 ust. 1 nie jest spełniony, postępują one zgodnie z obowiązującym prawem krajowym.

2.   Państwa Członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje wskazujące na to, że przepisy niniejszego rozporządzenia są lub były obchodzone.

Artykuł 7

1.   Państwa Członkowskie wyznaczają właściwe organy odpowiedzialne za wykonywanie niniejszego rozporządzenia i za komunikowanie się z Komisją.

2.   Komisja przekazuje wszystkim właściwym organom Państw Członkowskich nazwy i inne istotne dane dotyczące organów zezwalających, wyznaczonych przez państwa partnerskie, uwierzytelnione wzory pieczęci i podpisów zaświadczających, że zezwolenie zostało wydane zgodnie z prawem oraz inne otrzymane istotne informacje dotyczące zezwoleń.

Artykuł 8

1.   Państwa Członkowskie składają w terminie do dnia 30 kwietnia roczne sprawozdania za poprzedni rok kalendarzowy, zawierające następujące informacje:

2.   Komisja określa format takich sprawozdań rocznych w celu ułatwienia monitorowania funkcjonowania systemu zezwoleń FLEGT.

3.   Na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie w rocznych sprawozdaniach za poprzedni rok kalendarzowy Komisja sporządza w terminie do dnia 30 czerwca roczne sprawozdanie podsumowujące i udostępnia je do wiadomości publicznej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (5).

ROZDZIAŁ III

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 9

Dwa lata po wejściu w życie pierwszej umowy o partnerstwie Komisja przedstawia Radzie sprawozdanie dotyczące wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia oparte w szczególności na sprawozdaniach podsumowujących, o których mowa w art. 8 ust. 3 oraz na przeglądach umów o partnerstwie. W odpowiednich przypadkach sprawozdaniu temu towarzyszą propozycje zmian systemu zezwoleń FLEGT.

Artykuł 10

1.   Komisja może zmienić wykaz państw partnerskich oraz wyznaczonych przez nie organów zezwalających wymienionych w załączniku I zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3.

2.   Komisja może zmienić zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3 wykaz produktów z drewna, do których zastosowanie ma system zezwoleń FLEGT, zawarty w załączniku II. Komisja przyjmuje te zmiany z uwzględnieniem wprowadzania w życie umów o partnerstwie FLEGT. Zmiany takie zawierają kody produktów o czterocyfrowym oznaczeniu poziomu pozycji lub sześciocyfrowym oznaczeniu poziomu podpozycji według aktualnej wersji załącznika I do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów.

3.   Komisja może zmienić zgodnie z procedurą zamieszczoną w art. 11 ust. 3 wykaz produktów z drewna, do których zastosowanie ma system zezwoleń FLEGT, zawarty w załączniku III. Komisja przyjmuje te zmiany z uwzględnieniem wprowadzania w życie umów o partnerstwie FLEGT. Zmiany takie zawierają kody produktów o czterocyfrowym oznaczeniu poziomu pozycji lub sześciocyfrowym oznaczeniu poziomu podpozycji według aktualnej wersji załącznika I do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów i mają zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do odpowiednich państw partnerskich wymienionych w załączniku III.

Artykuł 11

1.   Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Egzekwowania Prawa, Zarządzania i Handlu w Dziedzinie Leśnictwa (FLEGT) (zwany dalej Komitetem).

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.

3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, ustala się na trzy miesiące.

4.   Komitet przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 12

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

M. BECKETT

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(2)Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 883/2005 (Dz.U. L 148 z 11.6.2005, str. 5).

(3)Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 13).

(4)Dz.U. L 61 z 3.3.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1332/2005 (Dz.U. L 215 z 19.8.2005, str. 1).

(5)Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.

----

ZAŁĄCZNIK I

PAŃSTWA PARTNERSKIE ORAZ WYZNACZONE PRZEZ NIE ORGANY ZEZWALAJĄCE

----

ZAŁĄCZNIK II

Produkty z drewna, do których ma zastosowanie system zezwoleń FLEGT niezależnie od państwa partnerskiego

----

ZAŁĄCZNIK III

Produkty z drewna, do których system zezwoleń FLEGT ma zastosowanie w odniesieniu do wymienionych państw partnerskich

----

----

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2174/2005

z dnia 21 grudnia 2005 r.

dotyczące wprowadzenia w życie porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

Decyzją Rady 2005/958/WE z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 (1). Rada zatwierdziła w imieniu Wspólnoty wspomniane porozumienie w celu zakończenia negocjacji wszczętych zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki celne określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia stosuje się we wskazanym okresie.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

B. BRADSHAW

Przewodniczący

----

(1)  Patrz: str. 75 niniejszego Dziennika Urzędowego.

----

ZAŁĄCZNIK

Nie naruszając zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej, opis produktów ma charakter wyłącznie informacyjny, a koncesje określa się w kontekście niniejszego Załącznika poprzez kody CN obowiązujące w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia. W przypadku gdy wskazane są kody ex CN, koncesje należy określić poprzez zastosowanie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.

----

(1)  Niższe stosowane stawki wskazane powyżej mają być stosowane przez cztery lata lub do czasu, gdy wprowadzenie w życie wyników Rundy Agendy Rozwoju z Doha osiągnie powyższy poziom taryfowy, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.

----

----

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2175/2005

z dnia 21 grudnia 2005 r.

dotyczące wprowadzenia w życie Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczącego zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej, uzupełniające załącznik I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik 7, zatytułowany Kontyngenty taryfowe WTO, które mają zostać otwarte przez właściwe władze wspólnotowe, do załącznika I część trzecia sekcja III do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 uzupełnia się zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

B. BRADSHAW

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 493/2005 (Dz.U. L 82 z 31.3.2005, str. 1).

(2)Dz.U. L 347 z 30.12.2005, str. 78.

----

ZAŁĄCZNIK

Nie naruszając zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej, opis produktów ma charakter wyłącznie informacyjny, a koncesje określa się w kontekście niniejszego Załącznika poprzez kody CN obowiązujące w momencie przyjęcia niniejszego rozporządzenia. W przypadku gdy wskazane są kody ex CN, koncesje należy określić poprzez zastosowanie kodu CN oraz odpowiadającego mu opisu.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2176/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

ustalające wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży na produkty rybołówstwa wymienione w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 na rok połowowy 2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 20 ust. 3 i art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Współczynniki przeliczeniowe wykorzystywane do obliczania wspólnotowych cen wycofania i sprzedaży, zgodnie z art. 20 i 22 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, na rok połowowy 2006 dla produktów wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży obowiązujące w roku połowowym 2006 oraz produkty, których dotyczą, określono w załączniku II.

Artykuł 3

Ceny wycofania obowiązujące w roku połowowym 2006 w strefach wyładunku położonych daleko od głównych ośrodków konsumpcji Wspólnoty oraz produkty, których takie ceny dotyczą, określono w załączniku III.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

----

ZAŁĄCZNIK I

Wskaźniki przeliczeniowe dla produktów wymienionych w pkt A, B i C załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

----

(1)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(2)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(3)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

----

ZAŁĄCZNIK II

Wspólnotowe ceny wycofania i sprzedaży produktów wymienionych w pkt A, B i C załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

----

(1)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(2)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(3)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

(4)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

----

ZAŁĄCZNIK III

Ceny wycofania w strefach wyładunku położonych daleko od głównych ośrodków konsumpcji

----

(1)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2177/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

ustalające wspólnotowe ceny sprzedaży na produkty rybołówstwa wymienione w załączniku II do rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 na rok połowowy 2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 25 ust. 1 i 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wspólnotowe ceny sprzedaży określone w art. 25 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 stosowane w ciągu roku połowowego 2006 do produktów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia oraz formy prezentacji i wskaźniki przeliczeniowe, do których się one odnoszą, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu KomisjI

Joe BORG

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

----

ZAŁĄCZNIK

CENY SPRZEDAŻY I WSKAŹNIKI PRZELICZENIOWE

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2178/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

ustalające ceny referencyjne na niektóre produkty rybołówstwa na rok połowowy 2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 29 ust. 1 i 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny referencyjne produktów rybołówstwa na rok połowowy 2006 przewidziane zgodnie z art. 29 rozporządzenia (WE) nr 104/2000 określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)  Patrz: str. 11 niniejszego Dziennika Urzędowego.

----

ZAŁĄCZNIK (1)

1.   Ceny referencyjne produktów określonych w art. 29 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 104/2000

2.   Ceny referencyjne produktów rybołówstwa określonych w art. 29 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 104/2000

----

(1)  Dla wszystkich kategorii innych niż wymienione w pkt 1 i 2 Załącznika należy podawać kod dodatkowy „F499: Inne”.

(2)  Kategorie świeżości, wielkości oraz formy prezentacji określono zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2179/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

ustalające kwoty pomocy prolongowanej i pomocy zryczałtowanej w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa na rok połowowy 2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2814/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania prolongowanej pomocy dla niektórych produktów rybołówstwa (2), w szczególności jego art. 5,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 939/2001 z dnia 14 maja 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie przyznawania zryczałtowanej pomocy w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa (3), w szczególności jego art. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na rok połowowy 2006 kwotę prolongowanej pomocy, o której mowa w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, oraz kwotę zryczałtowanej pomocy, o której mowa w art. 24 ust. 4 tego rozporządzenia, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)Dz.U. L 326 z 22.12.2000, str. 34.

(3)Dz.U. L 132 z 15.5.2001, str. 10.

----

ZAŁĄCZNIK

1.   Kwota pomocy prolongowanej w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku I, pkt A i B, oraz w odniesieniu do soli (Solea spp.) wymienionej w załączniku I, pkt C, do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

2.   Kwota pomocy prolongowanej w odniesieniu do innych produktów wymienionych w załączniku I, pkt C, do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

3.   Kwota zryczałtowanej pomocy w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 104/2000

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2180/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

ustalające kwoty pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa w roku połowowym 2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 2813/2000 z dnia 21 grudnia 2000 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w odniesieniu do przyznawania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych produktów rybołówstwa (2), w szczególności jego art. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na rok połowowy 2006, kwotę pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, produktów wymienionych w załączniku II do tego rozporządzenia ustala się następująco:

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)Dz.U. L 326 z 22.12.2000, str. 30.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2181/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

ustalające kwoty standardowe stosowane przy obliczaniu finansowej rekompensaty i zaliczki z nią związanej w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu w roku połowowym 2006

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (1), w szczególności jego art. 21 ust. 5 i ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Na rok połowowy 2006, kwoty standardowe stosowane przy obliczaniu rekompensaty finansowej i związanych z nią zaliczek w odniesieniu do produktów rybołówstwa wycofanych z obrotu przez organizacje producentów i przeznaczonych do celów innych niż spożycie przez ludzi, zgodnie z art. 21 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 104/2000, określono w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Kwota standardowa odliczana od rekompensaty finansowej i związane z rekompensatą zaliczki jest kwotą standardową stosowaną w Państwie Członkowskim, w którym organizacja producentów jest uznawana.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2)Dz.U. L 337 z 20.12.2001, str. 20.

(3)Dz.U. L 289 z 16.11.2000, str. 11.

----

ZAŁĄCZNIK

Kwoty standardowe

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2182/2005

z dnia 22 grudnia 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1973/2004 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (1), w szczególności jego art. 145 i 155,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stosuje się je od dnia 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem art. 1 ust. 4, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 118/2005 (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 15).

(2)Dz.U. L 345 z 20.11.2004, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1044/2005 (Dz.U. L 172 z 5.7.2005, str. 76).

(3)Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 48; sprostowanie w Dz.U. L 206 z 9.6.2004, str. 20.

(4)Dz.U. L 210 z 3.8.2001, str. 10. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1486/2002 (Dz.U. L 223 z 20.8.2002, str. 3).

(5)Dz.U. L 210 z 28.7.1998, str. 32. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 856/2004 (Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97; sprostowanie w Dz.U. L 206 z 9.6.2004, str. 37).

(6)Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 70. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1679/2005 (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, str. 1).

(7)Dz.U. L 358 z 31.12.1998, str. 17. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1809/2004 (Dz.U. L 318 z 19.10.2004, str. 18).

(8)Dz.U. L 12 z 20.1.1993, str. 9.

(9)Dz.U. L 210 z 28.7.1998, str. 32. Rozporządzenie uchylone rozporządzeniem (WE) nr 865/2004 (Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97; sprostowanie w Dz.U. L 206 z 9.6.2004, str. 37).”;

(10)Dz.U. L 84 z 28.3.2002, str. 4.”;

----

ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK XXIV

Wspólna metoda obliczania powierzchni upraw oliwek GIS-ha

Wspólna metoda oparta jest na algorytmie (1), który określa powierzchnię upraw oliwek na podstawie pozycji kwalifikujących się drzewek oliwnych z wykorzystaniem automatycznego przetwarzania z zastosowaniem GIS (System Informacji Geograficznej).

1.   DEFINICJE

Użyte w niniejszym załączniku określenia oznaczają:

2.   ETAPY ALGORYTMU POMOCY DLA GAJÓW OLIWNYCH

Etap 1: analiza sąsiedztwa

Parametr analizy sąsiedztwa (P1) określa maksymalną odległość między kwalifikującymi się drzewkami oliwnymi, wskazując czy są pojedyncze lub czy są częścią tej samej działki upraw oliwek. P1 jest promieniem, który biegnie od kwalifikującego się drzewka oliwnego i zakreśla koło, w którym muszą znajdować się inne kwalifikujące się drzewka oliwne, aby można je było uznać za stanowiące część tego samego »obwodu upraw oliwek«.

P1 wynosi 20 metrów, co odpowiada maksymalnej wartości rolniczej dla większości regionów. W pewnych regionach o uprawie ekstensywnej, określonych przez Państwo Członkowskie, gdzie średnie odległości sadzenia przekraczają 20 metrów, Państwo Członkowskie może podjąć decyzję wyznaczając P1 dwa razy dłuższy od średniej regionalnej odległości sadzenia. W tym przypadku Państwo Członkowskie zachowuje dokumenty uzasadniające stosowanie tego wyjątku.

Kwalifikujące się drzewka oliwne będące częścią gajów oliwnych, w których odległość jest większa od P1 są traktowane jako kwalifikujące się pojedyncze drzewka oliwne.

Po pierwsze stosowanie parametru P1 determinuje sąsiedztwo kwalifikujących się drzewek oliwnych. Wokół wszystkich punktów (środków ciężkości drzewek oliwnych) znajduje się bufor, stworzone w ten sposób wieloboki łączą się, a następnie oznaczenie wielkości tych wieloboków określa kwalifikujące się pojedyncze drzewka oliwne.

Etap 2: przydzielenie standardowej powierzchni kwalifikującym się pojedynczym drzewkom oliwnym

Po zastosowaniu P1 kwalifikujące się drzewka oliwne dzieli się na dwie klasy:

Powierzchnia przydzielona dla kwalifikującego się pojedynczego drzewka oliwnego P2 wynosi 100 m2, na przykład okrąg o promieniu 5,64 m z kwalifikującym się drzewkiem oliwnym w środku.

Etap 3: stosowanie bufora wewnętrznego P3

Powierzchnia musi być przypisana do obwodu upraw oliwek i musi zostać wyznaczony wielobok, określający kształt gaju oliwnego.

Najpierw tworzy się sieć linii poprzez połączenie wszystkich kwalifikujących się drzewek oliwnych należących do grupy, w której odległość między drzewkami jest mniejsza od odległości P1.

Następnie powierzchnia określana jako »bufor wewnętrzny« jest nakładana na każdą z tych linii. Bufor wewnętrzny określa się jako serię punktów, których odległość do linii sieci jest równa lub mniejsza od wartości określanej jako »szerokość bufora wewnętrznego«. Aby uniknąć tworzenia wysepek, klasyfikowanych w jednolitym gaju oliwnym jako »nieoliwkowe«, szerokość bufora wewnętrznego musi być równa połowie odległości P1.

Połączenie wszystkich buforów wewnętrznych stanowi wstępne przybliżenie powierzchni, jaka ma być przydzielona grupie drzewek oliwnych, to znaczy powierzchni gaju oliwnego.

Etap 4: stosowanie bufora zewnętrznego P4

Ostateczna powierzchnia gaju oliwnego i ostateczna forma tworzącego tę powierzchnię wieloboku są określane z zastosowaniem drugiego bufora, zwanego »buforem zewnętrznym«.

»Bufor zewnętrzny« jest stosowany na zewnątrz sieci linii łączących wszystkie kwalifikujące się drzewka oliwne i biegnącej wzdłuż brzegów gaju oliwnego. Bufor zewnętrzny jest serią punktów, których odległość do linii znajdującej się na skraju sieci jest równa lub mniejsza od wartości zwanej »szerokością bufora zewnętrznego«. Bufor zewnętrzny jest stosowany wyłącznie do zewnętrznego brzegu każdej linii znajdującej się na skraju sieci, chociaż bufor wewnętrzny jest w dalszym ciągu stosowany do brzegu wewnętrznego.

Bufor »zewnętrzny« określa się jako połowę średniej odległości sadzenia działki upraw oliwek (δ), z progiem minimalnym 2,5 m.

Ta średnia odległość między kwalifikującymi się drzewkami oliwnymi jest obliczana z zastosowaniem następującego wzoru:

Średnia odległość sadzenia 

gdzie: A = powierzchnia grupy drzewek oliwnych i N = liczba drzewek oliwnych.

Średnia odległość sadzenia będzie obliczana z zastosowaniem kolejnych iteracji:

Zatem P4 wynosi:

P4 = max [2,5 m; 1/2 δn]

gdzie: 

Etap 5: Określenie powierzchni upraw oliwek

—   Etap 5a: określenie wieloboku Voronoïa

Aby otrzymać końcowy wynik, łączy się bufory wewnętrzny i zewnętrzny (P3 i P4). Wynik jest warstwą graficzną, której obwód upraw oliwek i powierzchnia upraw oliwek muszą być zarejestrowane w bazie danych GIS upraw oliwek.

Może on zostać przekształcony w wieloboki Voronoïa, które określają powierzchnię dla każdego kwalifikującego się drzewka oliwnego. Wielobok Voronoïa jest »wielobokiem, którego wnętrze składa się z wszystkich punktów płaszczyzny, które znajdują się bliżej określonego punktu sieci niż każdego innego punktu«.

—   Etap 5b: Wyłączenie części wykraczających poza brzeg działki odniesienia

Po pierwsze, obwody upraw oliwek muszą nakładać się na brzegi działek odniesienia.

Następnie, wyłącza się części obwodów upraw oliwek wykraczające poza brzegi działki odniesienia.

—   Etap 5c: Włączenie wysepek o powierzchni poniżej 100 m2

Należy zastosować tolerancję z zastosowaniem progu wielkości »wysepek« (np. części działki nieobsadzone kwalifikującymi się drzewkami oliwnymi, po zastosowaniu metody), aby uniknąć tworzenia zbyt małych »wysepek«. Wszystkie »wysepki« o powierzchni poniżej 100 m2 mogą zostać włączone. Uwzględnianymi »wysepkami« są:

»wysepki wewnętrzne« (wewnątrz obwodu odniesienia wygenerowanego przez OLIAREA) wynikające z zastosowania parametrów P1 i P3,

»wysepki zewnętrzne« (wewnątrz działki odniesienia, ale na zewnątrz działki upraw oliwek) wynikające z zastosowania P4 i przecinania się działek odniesienia z obwodami upraw oliwek.

Etap 6: Wyłączenie niekwalifikujących się drzewek oliwnych

W przypadku obecności niekwalifikujących się drzewek oliwnych na działce uprawy oliwek, powierzchnia otrzymana po przejściu etapu 5 musi zostać pomnożona przez liczbę kwalifikujących się drzewek oliwnych i podzielona przez całkowitą liczbę drzewek oliwnych działki uprawy oliwek. Obliczona w ten sposób powierzchnia stanowi powierzchnię uprawy oliwek kwalifikującą się do pomocy dla gajów oliwnych.

3.   ETAPY ALGORYTMU DLA SYSTEMU JEDNOLITYCH PŁATNOŚCI

W celu określenia liczby hektarów do uwzględnienia do celów art. 43 ust. 1 i załącznika VII pkt H rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (określenie uprawnień do płatności) stosuje się etapy 1–5 opisanego wyżej algorytmu i nie stosuje się etapu 6. Jednakże na etapie 2 nie można uwzględniać powierzchni pojedynczych drzewek oliwnych.

W tym przypadku na koniec etapu 5 Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu do powierzchni uprawy oliwek wysepek o powierzchni ponad 100 m2 gruntów rolnych, które w okresie odniesienia nie dawały prawa do płatności bezpośrednich, których wykaz znajduje się w załączniku VI rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z wyjątkiem powierzchni zajętych przez uprawy trwałe i lasy. W przypadku takiego wyboru przepis ten stosuje się do wszystkich rolników Państwa Członkowskiego.

Państwa Członkowskie zachowują ślad tego odstępstwa i przeprowadzonych kontroli w GIS upraw oliwek.

Takie samo podejście obowiązuje przy obliczaniu liczby kwalifikujących się hektarów zgodnie z art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (Wykorzystanie uprawnień do płatności).

4.   WYKORZYSTANIE

Państwa Członkowskie wykorzystują ten algorytm w funkcjonowaniu swojego GIS upraw oliwek, dostosowując go do własnego środowiska systemowego. Wyniki każdego etapu algorytmu muszą być zarejestrowane dla każdej działki w GIS upraw oliwek.

ZAŁĄCZNIK XXV

KLASYFIKACJA ODMIAN TYTONIU

określona w art. 171ca

I.   SUSZONY OGNIOWO-RUROWO

II.   SUSZONY POWIETRZEM NA JASNY

III.   SUSZONY POWIETRZEM NA CIEMNY

IV.   SUSZONY OGNIOWO-PŁOMIENIOWO

V.   SUSZONY NA SŁOŃCU

VI.   BASMAS

VII.   KATERINI I PODOBNE ODMIANY

VIII.   KABA KOULAK (KLASYCZNY)

ZAŁĄCZNIK XXVI

UZNANE OBSZARY PRODUKCYJNE

określone w art. 171cc

ZAŁĄCZNIK XXVII

MINIMALNE WYMOGI JAKOŚCI

określone w art. 171cg

Tytoń kwalifikujący się do pomocy określonej w art. 171ci musi być rzetelnej, uczciwej i handlowej jakości uwzględniającej typowe cechy danej odmiany, a także nie może zawierać żadnego z następujących składników:

ZAŁĄCZNIK XXVIII

ZAWARTOŚĆ WILGOCI

określona w art. 171cj

ZAŁĄCZNIK XXIX

WSPÓLNOTOWE METODY OZNACZANIA ZAWARTOŚCI WILGOCI W SUROWCU TYTONIOWYM

określone w art. 171cj

I.   METODY, JAKIE NALEŻY STOSOWAĆ

A.   Metoda Baudessona

1.   Aparatura

Piec suszący Beaudessona typu EM10:

Elektryczna suszarka na ciepłe powietrze, w której powietrze przechodzi nad suszoną próbką poprzez wymuszoną konwekcję za pomocą specjalnego wentylatora. Zawartość wilgoci jest określana poprzez ważenie przed i po suszeniu, przy czym waga jest skalowana w taki sposób, aby odczyt dla 10 g próbki odpowiadał wprost zawartości wilgoci wyrażonej w %.

2.   Procedura

Próbka o masie 10 g jest ważona na szalce z perforowaną podstawą i następnie umieszczana w kolumnie suszącej, gdzie podtrzymywana jest przez spiralny pierścień. Piec włączany jest na pięć minut, w którym to czasie ciepłe powietrze suszy próbkę w temperaturze około 100 °C.

Po upłynięciu pięciu minut, proces zatrzymywany jest przez automatyczny regulator czasowy. Temperatura powietrza na koniec procesu suszenia odczytywana jest z wbudowanego termometru. Próbka jest ważona, a jej zawartość wilgoci jest bezpośrednio odczytywana i poprawiana w razie konieczności poprzez dodanie lub odjęcie dziesiątej części procenta, stosownie do odczytu temperatury, z wykorzystaniem skali w aparaturze.

B.   Metoda Brabendera

1.   Aparatura

Piec Brabendera

Elektryczna suszarka składająca się z cylindrycznej komory termostatycznej, wentylowanej przez wymuszoną konwekcję, w której jednocześnie umieszcza się 10 metalowych szal, a na każdej z nich znajduje się 10 g tytoniu. Szalki umieszczane są na stoliku, który jest obracany za pośrednictwem centralnego pokrętła do dziesięciu różnych pozycji, umożliwiających każdej z szalek umieszczenie po wysuszeniu w pozycji pozwalającej na zważenie w obrębie aparatu: system dźwigni umieszcza po kolei każdą z szalek na ramieniu wbudowanej wagi, bez konieczności wyciągania próbek z komory. Waga zaopatrzona jest w optyczną skalę do odczytu i podaje bezpośredni odczyt dla zawartości wilgoci.

Aparat wyposażony jest w drugą wagę, używaną wyłącznie do ważenia ilości wstępnych.

2.   Procedura

Termostat ustawiany jest na 110 oC.

Komora jest wstępnie nagrzewana: minimalny czas wynosi 15 minut.

Rozważana jest ilość 10 próbek po 10 g każda.

Piec jest napełniany.

Próbki są suszone przez 50 minut.

Odczytywane są wartości wag dla zawartości wilgoci brutto.

C.   Inne metody

Państwa Członkowskie mogą korzystać z innych metod pomiarowych, w szczególności w oparciu o określenie oporności elektrycznej bądź właściwości dielektrycznych danej partii, pod warunkiem, że wyniki są skalowane na podstawie badania reprezentatywnej próbki z wykorzystaniem jednej z metod określonych w A i B.

II.   POBIERANIE PRÓBEK

Poniżej przedstawiono procedurę, według której należy pobierać próbki tytoniu w liściach do określenia zawartości wilgoci z wykorzystaniem jednej z metod określonych w pkt IA i B:

1)   Dobór próbek

Wybrać z każdej beli pewną ilość liści proporcjonalną do jej masy. Ilość wybranych liści powinna być wystarczająca, by być w pełni reprezentatywną dla całej beli.

Próbka musi zawierać równe ilości liści z zewnętrznej części beli, liści ze środkowej części beli oraz liści z miejsca pośredniego.

2)   Homogenizacja

Wszystkie wybrane liście są mieszane razem w plastikowej torbie, a kilka kilogramów należy pociąć (szerokość cięcia 0,4–2 mm).

3)   Pobieranie podpróbek

Po pocięciu liście zostają dokładnie wymieszane, a następnie zostaje pobrana reprezentatywna próbka.

4)   Pomiar

Pomiar musi zostać przeprowadzony na całości zredukowanej próbki, przy czym należy podjąć środki zapobiegawcze zapewniające, że:

III.   POZIOMY I CZĘSTOTLIWOŚĆ POBIERANIA PRÓBEK ORAZ METODA OBLICZANIA ZMODYFIKOWANEJ MASY

ilość próbek pobieranych do oznaczenia zawartości wilgoci surowca tytoniowego musi wynosić co najmniej trzy dla dostawy każdej grupy odmian. Producenci i pierwsi przetwórcy mogą wymagać zwiększenia ilości próbek przy dostawie,

masa tytoniu dostarczanego dla każdej grupy odmian w ciągu tego samego dnia ma zostać zmodyfikowana w zależności od średniej zawartości zmierzonej wilgoci. Jeśli średnia zawartość wilgoci jest mniejsza niż jeden punkt ponad lub poniżej referencyjnej zawartości wilgoci, masa tytoniu, która kwalifikuje się do pomocy nie jest modyfikowana,

masa zmodyfikowana to: całkowita masa netto tytoniu dostarczonego dla grupy odmian w ciągu tego samego dnia × (100 – średnia zawartość wilgoci)/(100 – referencyjna zawartość wilgoci dla danej odmiany). Średnia zawartość wilgoci musi być liczbą całkowitą otrzymaną przez zaokrąglenie w dół dla wartości dziesiętnych między 0,01 a 0,49 oraz w górę – dla wartości dziesiętnych między 0,50 a 0,99.

ZAŁĄCZNIK XXX

WYKUP KWOT DLA ZBIORÓW W LATACH 2002 I 2003

określony w art. 171cp

----

(1)  Metoda zwana OLIAREA opracowana przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2183/2005

z dnia 22 grudnia 2005 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 795/2004 ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/99, (WE) nr 1254/99, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (1), w szczególności jego art. 145 lit. c), h), i) oraz s), a także art. 155,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 2

W rozporządzeniu (WE) nr 795/2004 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Jednakże art. 2 ust. 6 niniejszego rozporządzenia oraz art. 48c ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 795/2004, uzupełniony artykułem 2 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, stosują się od dnia 1 października 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 118/2005 (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 15).

(2)Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1701/2005 (Dz.U. L 273 z 19.10.2005, str. 6).

(3)Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 48; sprostowanie w Dz.U. L 206 z 9.6.2004, str. 20.

(4)Dz.U. L 244 z 16.7.2004, str. 16.

(5)Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 1.”;

(6)Dz.U. L 244 z 16.7.2004, str. 16.”.

(7)Dz.U. L 175 z 4.8.1971, str. 1.

(8)Dz.U. L 157 z 30.5.1998, str. 7.”;

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2184/2005

z dnia 23 grudnia 2005 r.

zmieniające rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i (WE) nr 1973/2004 ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1, art. 24 ust. 1 oraz art. 145 lit. c), l), m), n), p), r),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 796/2004 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 2

Artykuł 171ae rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 171ae

Zatwierdzanie organizacji międzybranżowych

1.   Każdego roku Państwa Członkowskie zatwierdzają przed dniem 31 grudnia na kolejny rok zasiewu wszystkie organizacje międzybranżowe związane z produkcją bawełny, które wystąpiły z wnioskiem, i które:

Dla 2006 r. Państwa Członkowskie zatwierdzają organizacje międzybranżowe związane z produkcją bawełny przed dniem 28 lutego 2006 r.

2.   W przypadku stwierdzenia, że zatwierdzona organizacja międzybranżowa nie przestrzega kryteriów zatwierdzenia przewidzianych w ust. 1, Państwo Członkowskie cofa zatwierdzenie, o ile omawiane kryteria nie będą ponownie przestrzegane w rozsądnym terminie. W przypadku gdy planuje się cofnięcie zatwierdzenia, Państwo Członkowskie powiadamia o tym zamiarze organizację międzybranżową, podając powody cofnięcia. Państwo Członkowskie zezwala organizacjom międzybranżowym na przedstawienie swoich uwag w określonym terminie. W przypadku cofnięcia zatwierdzenia Państwo Członkowskie zapewnia zastosowanie odpowiednich sankcji.

Rolnicy będący członkami zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, której zatwierdzenie zostało cofnięte zgodnie z akapitem pierwszym, tracą prawa do zwiększenia pomocy przewidzianego w art. 110f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.”.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat lub okresów premii rozpoczynających się dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 118/2005 (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 15).

(2)Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 18. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1954/2005 (Dz.U. L 314 z 30.11.2005, str. 10).

(3)Dz.U. L 345 z 20.11.2004, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2182/2005 (Patrz: strona 31 aktualnego Dziennika Urzędowego).

(4)Dz.U. L 345 z 20.11.2004, str. 1.”;

(5)Dz.U. L 210 z 28.7.1998, str. 32.”;

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2185/2005

z dnia 27 grudnia 2005 r.

otwierające wspólnotowe kontyngenty taryfowe na 2006 r. w odniesieniu do owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego (1), w szczególności jego art. 16 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie otwiera wspólnotowe kontyngenty taryfowe dla owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r.

Artykuł 2

Opłaty celne stosowane do przywozu do Wspólnoty owiec, kóz, mięsa baraniego i koziego objętych kodami CN 0104 10 30, 0104 10 80, 0104 20 90, 0210 99 21, 0210 99 29 i 0204 pochodzących z krajów wskazanych w Załączniku należy zawiesić lub zmniejszyć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 3

1.   W odniesieniu do ilości wyrażonych w ekwiwalentach wagowych tusz dla przywozu mięsa objętego kodem CN 0204 i zwierząt żywych objętych kodami CN 0104 10 30, 0104 10 80 i 0104 20 90, jak również do opłat celnych należy stosować wielkości określone w Załączniku.

2.   Dla obliczania ilości wyrażonych za pomocą „ekwiwalentów wagowych tusz” określonych w ust. 1 masę netto produktów z mięsa baraniego i koziego należy pomnożyć przez następujące współczynniki:

„Koźlę” oznacza kozę w wieku do jednego roku.

Artykuł 4

W drodze odstępstwa od tytułu II(A) i (B) rozporządzenia (WE) nr 1439/95, kontyngentami taryfowymi określonymi Załączniku do niniejszego rozporządzenia zarządza się na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy” i zgodnie z art. 308a, 308b i 308c ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2006 r. Artykuł 308c ust. 2 i 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania. Nie wymaga się zezwoleń na przywóz.

Artykuł 5

1.   Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych przedstawionych w Załączniku, należy przedstawić władzom celnym Wspólnoty ważny dowód pochodzenia wydany przez właściwy urząd w danym kraju trzecim wraz ze zgłoszeniem celnym o dopuszczenie do swobodnego obrotu. Pochodzenie produktów objętych kontyngentami taryfowymi innymi niż te wynikające z umów w sprawie taryf preferencyjnych określa się zgodnie z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie.

2.   Dowód pochodzenia, o którym mowa w ust. 1, jest następujący:

W przypadku gdy dowód pochodzenia, o którym mowa w lit. b), jest przedstawiany jako dokument towarzyszący tylko jednemu zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu, może on zawierać kilka numerów porządkowych. We wszystkich pozostałych przypadkach zawiera on tylko jeden numer porządkowy.

3.   Aby skorzystać z kontyngentów taryfowych przedstawionych w Załączniku dla grupy krajów 4 w odniesieniu do produktów objętych kodami CN ex 0204, ex 0210 99 21 oraz ex 0210 99 29, w dowodzie pochodzenia, w kratce przeznaczonej na opis produktów znajduje się jeden z poniższych napisów:

Opisy te odpowiadają opisom w świadectwie weterynaryjnym, które towarzyszy tym produktom.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie jest stosowane od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

(2)Dz.U. L 46 z 20.2.2003, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 305/2005 (Dz.U. L 52 z 25.2.2005, str. 6).

(3)Dz.U. L 374 z 22.12.2004, str. 31.

(4)Dz.U. L 101 z 4.5.1995, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1920/2004 (Dz.U. L 331 z 5.11.2004, str. 1).

(5)Dz.U. L 187 z 26.7.2003, str. 1.

(6)  Patrz: str. 9 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(7)Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

(8)Dz.U. L 143 z 27.6.1995, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 272/2001 (Dz.U. L 41 z 10.2.2001, str. 3).

(9)Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 883/2005 (Dz.U. L 148 z 11.6.2005, str. 5).

(10)Dz.U. L 18 z 23.1.2003, str. 11.

(11)Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1); sprostowanie w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1).

----

ZAŁĄCZNIK

MIĘSO BARANIE I KOZIE (w tonach ekwiwalentów wagowych tusz) WSPÓLNOTOWE KONTYNGENTY TARFOWE NA ROK 2006

----

(1)  Oraz mięso koźląt.

(2)  Mięso kozie inne niż mięso koźląt.

(3)  „Inne” dotyczy wszystkich miejsc pochodzenia, w tym państw AKP i z wyłączeniem innych krajów wymienionych w aktualnej tabeli.

----

----

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2186/2005

z dnia 27 grudnia 2005 r.

zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 936/97 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na wysokiej jakości świeżą, chłodzoną i mrożoną wołowinę i mrożone mięso bawole

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję Rady 2005/959/WE z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Japonią oraz między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią, w szczególności jej art. 2 (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 936/97 wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 grudnia 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

----

(1)  Patrz: str. 78 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(2)Dz.U. L 137 z 28.5.1997, str. 10. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1118/2004 (Dz.U. L 217 z 17.6.2004, str. 10).

----

II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa

Rada

----

DECYZJA RADY

z dnia 21 grudnia 2005 r.

w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994

(2005/958/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994 w odniesieniu do wycofania szczególnych koncesji w związku z wycofaniem harmonogramów Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.

Tekst porozumienia w formie wymiany listów stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w formie wymiany listów w celu związania nim Wspólnoty (1).

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

B. BRADSHAW

Przewodniczący

----

(1)  Data wejścia w życie porozumienia w formie wymiany listów zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

----

TŁUMACZENIE

Negocjacje pomiędzy Wspólnotą Europejską i Japonią na mocy art. XXIV:6 GATT dotyczące zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej.

Bruksela, dnia 21 grudnia 2005 r.

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt nawiązać do niedawnych negocjacji pomiędzy Wspólnotami Europejskimi (WE) a rządem Japonii na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994, dotyczących zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do WE, które zostały otwarte w następstwie notyfikacji dokonanej przez WE w dniu 19 stycznia 2004 r. zgodnie z art. XXIV:6 (GATT).

Mam również zaszczyt przedstawić Panu opinię Wspólnoty Europejskiej, że w wyniku powyższych negocjacji osiągnięto porozumienie w następujących kwestiach:

Wskazane powyżej niższe stosowane stawki mają być stosowane przez cztery lata lub dopóki wdrożenie wyników Rundy Agendy Rozwoju z Doha osiągnie powyższy poziom taryfowy, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Wskazany powyżej okres czterech lat rozpocznie się w dacie, w której zostaną wdrożone środki opisane w niniejszym liście.

WE włączy do swojego harmonogramu dla terytorium celnego WE-25 koncesje, które były zawarte w jej poprzednim harmonogramie.

Po potwierdzeniu przez WE oraz rząd Japonii, że podzielają opinię dotyczącą powyższych rezultatów negocjacji, po zbadaniu zgodnie z ich własnymi procedurami, WE wdroży powyższe rezultaty zgodnie z własną procedurą jak najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż w dniu 1 stycznia 2006 r.

Prosimy o potwierdzenie, że rząd Japonii podziela opinię dotyczącą powyższego.

Z wyrazami szacunku,

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

Bruksela, dnia 21 grudnia 2005 r.

Szanowny Panie,

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu o następującej treści:

„Mam zaszczyt nawiązać do niedawnych negocjacji pomiędzy Wspólnotami Europejskimi (WE) a rządem Japonii na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994, dotyczących zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do WE, które zostały otwarte w następstwie notyfikacji dokonanej przez WE w dniu 19 stycznia 2004 r. zgodnie z art. XXIV:6 (GATT).

Mam również zaszczyt przedstawić Panu opinię Wspólnoty Europejskiej, że w wyniku powyższych negocjacji osiągnięto porozumienie w następujących kwestiach:

Wskazane powyżej niższe stosowane stawki mają być stosowane przez cztery lata lub dopóki wdrożenie wyników Rundy Agendy Rozwoju z Doha osiągnie powyższy poziom taryfowy, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Wskazany powyżej okres czterech lat rozpocznie się w dacie, w której zostaną wdrożone środki opisane w niniejszym liście.

WE włączy do swojego harmonogramu dla terytorium celnego WE-25 koncesje, które były zawarte w jej poprzednim harmonogramie.

Po potwierdzeniu przez WE oraz rząd Japonii, że podzielają opinię dotyczącą powyższych rezultatów negocjacji, po zbadaniu zgodnie z ich własnymi procedurami, WE wdroży powyższe rezultaty zgodnie z własną procedurą jak najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż w dniu 1 stycznia 2006 r.”.

Mam niniejszym zaszczyt poinformować Pana, że mój rząd podziela opinię Wspólnoty Europejskiej.

Z wyrazami szacunku,

W imieniu rządu Japonii

----

----

DECYZJA RADY

z dnia 21 grudnia 2005 r.

w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczącego zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej

(2005/959/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczące zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej w odniesieniu do wycofania szczególnych koncesji w związku z wycofaniem harmonogramów Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.

Tekst Porozumienia w formie wymiany listów stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wykonania niniejszego Porozumienia w formie wymiany listów zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 3 niniejszej decyzji.

Artykuł 3

1.   Komisję wspomaga Komitet Zarządzający ds. Zbóż utworzony na mocy art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (2) lub odpowiedni komitet ustanowiony przez odpowiadający przepis rozporządzenia dotyczącego organizacji wspólnego rynku danego produktu.

2.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi jeden miesiąc.

3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 4

Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w celu związania nim Wspólnoty (3).

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

W imieniu Rady

B. BRADSHAW

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

(2)Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

(3)  Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

----

POROZUMIENIE

w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 dotyczące zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej

Bruksela, dnia

Szanowny Panie,

W następstwie wszczęcia negocjacji pomiędzy Wspólnotami Europejskimi (WE) a Nową Zelandią na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994 w sprawie zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do WE, WE i Nowa Zelandia uzgadniają, co następuje w celu zamknięcia negocjacji rozpoczętych w wyniku notyfikacji WTO przez WE z dnia 19 stycznia 2004 r., zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994.

Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w dacie udzielenia przez Nową Zelandię listownej odpowiedzi wyrażającej zgodę na powyższe warunki, po zbadaniu przez strony zgodnie z ich własnymi procedurami. WE zobowiązuje się do poczynienia wszelkich wysiłków w celu zapewnienia, że stosowne środki wykonawcze wejdą w życie jak najszybciej, jednak nie później niż w dniu 1 stycznia 2006 r.

Na wniosek którejkolwiek ze Stron mogą się odbyć w każdym czasie konsultacje dotyczące każdej kwestii zawartej w niniejszym Porozumieniu.

Z wyrazami szacunku,

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

ZAŁĄCZNIK

Bruksela,

Szanowny Panie,

W nawiązaniu do Pańskiego listu o następującej treści:

„W następstwie wszczęcia negocjacji pomiędzy Wspólnotami Europejskimi (WE) a Nową Zelandią na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994 w sprawie zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do WE, WE i Nowa Zelandia uzgadniają, co następuje w celu zamknięcia negocjacji rozpoczętych w wyniku notyfikacji WTO przez WE z dnia 19 stycznia 2004 r., zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994.

Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w dacie udzielenia przez Nową Zelandię listownej odpowiedzi wyrażającej zgodę na powyższe warunki, po zbadaniu przez strony zgodnie z ich własnymi procedurami. WE zobowiązuje się do poczynienia wszelkich wysiłków w celu zapewnienia, że stosowne środki wykonawcze wejdą w życie jak najszybciej, jednak nie później niż w dniu 1 stycznia 2006 r.

Na wniosek którejkolwiek ze Stron mogą się odbyć w każdym czasie konsultacje dotyczące każdej kwestii zawartej w niniejszym Porozumieniu.”

Mam niniejszym zaszczyt wyrazić zgodę mojego rządu.

Z wyrazami szacunku,

W imieniu rządu Nowej Zelandii

----

Komisja

----

DECYZJA KOMISJI

z dnia 15 listopada 2005 r.

zmieniająca wewnętrzny regulamin Komisji

(2005/960/WE, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Artykuły 1 do 28 wewnętrznego regulaminu Komisji (1) zastępuje się tekstem zamieszczonym w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

----

(1)Dz.U. L 308 z 8.12.2000, str. 26. Regulamin Komisji ostatnio zmieniony decyzją 2004/563/WE, Euratom (Dz.U. L 251 z 27.7.2004, str. 9).

----

ZAŁĄCZNIK

„ROZDZIAŁ I

KOMISJA

SEKCJA 1

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Zasada odpowiedzialności zbiorowej

Komisja działa na zasadzie odpowiedzialności zbiorowej zgodnie z niniejszym regulaminem i politycznymi wytycznymi ustanowionymi przez jej przewodniczącego.

Artykuł 2

Priorytety i program prac

W poszanowaniu politycznych wytycznych ustanowionych przez jej przewodniczącego, Komisja określa swoje priorytety, na podstawie których co roku przyjmuje plan pracy, a także wstępny projekt budżetu na rok następny.

Artykuł 3

Przewodniczący

1.   Przewodniczący może wyznaczyć członkom Komisji konkretne dziedziny działalności, w odniesieniu do których są oni szczególnie odpowiedzialni za przygotowanie pracy Komisji i wykonanie jej decyzji.

Przewodniczący może w każdej chwili zmienić ten przydział kompetencji.

2.   Przewodniczący może powoływać grupy robocze, stałe lub ad hoc, złożone z członków Komisji, wyznaczać ich skład oraz mianować ich przewodniczących. Określa również uprawnienia powołanych grup i zatwierdza tryb ich pracy.

3.   Przewodniczący reprezentuje Komisję. Wyznacza członków Komisji, którzy pomagają mu w wykonywaniu jego zadań.

Artykuł 4

Procedury decyzyjne

Decyzje Komisji podejmowane są:

SEKCJA 2

Posiedzenia Komisji

Artykuł 5

Zwoływanie posiedzeń

1.   Posiedzenia Komisji zwołuje przewodniczący.

2.   Komisja obraduje zasadniczo co najmniej raz w tygodniu. W razie konieczności zbiera się na posiedzeniach dodatkowych.

3.   Członkowie Komisji zobowiązani są uczestniczyć we wszystkich posiedzeniach. Do przewodniczącego należy ocena okoliczności mogących stanowić przeszkodę w spełnieniu tego obowiązku.

Artykuł 6

Porządek dzienny obrad Komisji

1.   Przewodniczący przyjmuje porządek dzienny każdego posiedzenia.

2.   Bez uszczerbku dla prerogatywy przewodniczącego do przyjęcia porządku dziennego, jakikolwiek wniosek wymagający znaczących nakładów musi zostać przedstawiony w uzgodnieniu z członkiem Komisji odpowiedzialnym za budżet.

3.   W przypadku gdy członek Komisji proponuje włączenie do porządku dziennego nowej pozycji, zobowiązany jest zawiadomić o tym fakcie przewodniczącego na warunkach określonych w przepisach zawartych w art. 28, zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”.

4.   Porządek dzienny wraz z niezbędną dokumentacją podawany jest do wiadomości członków na zasadach ustalonych przez Komisję w przepisach wykonawczych.

5.   Pozycje, o których usunięcie z porządku obrad wnosi jeden z członków, mogą być za zgodą przewodniczącego przeniesione na kolejne posiedzenie.

6.   Na wniosek przewodniczącego Komisja może omawiać kwestie niefigurujące w porządku obrad lub takie, których dokumentacja robocza była opóźniona. Komisja może również zdecydować o pominięciu pozycji znajdującej się w porządku obrad.

Artykuł 7

Kworum

Do zebrania kworum wymagana jest obecność większości członków w liczbie określonej w Traktacie.

Artykuł 8

Podejmowanie decyzji

1.   Komisja podejmuje decyzje na podstawie wniosków zgłaszanych przez jednego albo więcej spośród jej członków.

2.   Komisja przystępuje do głosowania, jeśli zwróci się o to jeden z członków. Głosowanie dotyczy projektu początkowego bądź też projektu zmodyfikowanego przez członka lub członków odpowiedzialnych za daną inicjatywę albo przez przewodniczącego.

3.   Decyzje Komisji są przyjmowane większością głosów określoną w Traktacie.

4.   Przewodniczący odnotowuje oficjalne wyniki obrad, które zapisuje się w protokole z posiedzenia, zgodnie z art. 11 niniejszego regulaminu.

Artykuł 9

Poufność obrad

Posiedzenia Komisji nie są otwarte. Treść obrad jest poufna.

Artykuł 10

Uczestnictwo urzędników i innych osób

1.   Sekretarz generalny oraz szef gabinetu przewodniczącego uczestniczą w posiedzeniach, chyba że Komisja zadecyduje inaczej. Przepisy wykonawcze określają warunki, w jakich dopuszcza się obecność innych osób na posiedzeniach.

2.   W razie nieobecności któregoś z członków Komisji w obradach może uczestniczyć jego szef gabinetu. Na wezwanie przewodniczącego może on wyrazić stanowisko nieobecnego członka.

3.   Komisja może zdecydować o udzielaniu głosu innym osobom.

Artykuł 11

Protokoły obrad

1.   Ze wszystkich posiedzeń Komisji sporządza się protokół.

2.   Projekty protokołów przesyła się Komisji do zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu. Zatwierdzone protokoły są uwierzytelniane podpisami przewodniczącego i sekretarza generalnego.

SEKCJA 3

Inne procedury decyzyjne

Artykuł 12

Procedura pisemna

1.   Udzielenie przez Komisję zgody na przyjęcie projektu przedstawionego przez jednego albo więcej członków może odbyć się w trybie procedury pisemnej, pod warunkiem wcześniejszego zatwierdzenia przez Służbę Prawną oraz zgody wydanej przez służby uczestniczące w konsultacjach zgodnie z zasadami określonymi w art. 23 niniejszego regulaminu.

Takie zatwierdzenie i/lub zgoda mogą zostać zastąpione porozumieniem szefów gabinetów w ramach pisemnej procedury „finalizacji” określonej zgodnie z przepisami wykonawczymi.

2.   W tym celu projekt tekstu przekazuje się na piśmie do wiadomości wszystkich członków na zasadach ustalonych przez Komisję, zgodnie z przepisami wykonawczymi. Przed upływem terminu wyznaczonego do przedstawienia projektu członkowie muszą wyrazić ewentualne zastrzeżenie lub propozycje zmian.

3.   W trakcie procedury pisemnej każdemu z członków przysługuje prawo zwrócenia się do Komisji o omówienie danego projektu. W tym celu składa on na ręce przewodniczącego odpowiednio umotywowany wniosek.

4.   Projekt, wobec którego żaden z członków nie zgłosi ani nie podtrzyma wniosku o zawieszenie przed upływem terminu procedury pisemnej, uznaje się za przyjęty przez Komisję.

Artykuł 13

Procedura uprawnienia

1.   Komisja może, pod warunkiem pełnego poszanowania zasady odpowiedzialności zbiorowej, upoważnić jednego lub więcej członków do przyjęcia w jej imieniu środków zarządzania lub środków administracyjnych, z zastrzeżeniem przestrzegania wszelkich nałożonych przez nią ograniczeń i warunków.

2.   Komisja może również, za zgodą przewodniczącego, polecić jednemu lub grupie członków przyjęcie ostatecznego tekstu jakiegokolwiek aktu lub jakiegokolwiek wniosku, które mają zostać przedstawione innej instytucji, a których zasadnicza treść została określona w trakcie obrad.

3.   Uprawnienia przekazane w ten sposób mogą zostać przekazane na zasadzie subdelegacji na rzecz dyrektorów generalnych i szefów służb, chyba że jest to wyraźnie zakazane w decyzji upoważniającej.

4.   Przepisy akapitu pierwszego, drugiego i trzeciego pozostają bez uszczerbku dla zasad dotyczących delegacji uprawnień w odniesieniu do spraw finansowych lub uprawnień przekazanych organowi powołującemu i organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę.

Artykuł 14

Procedura delegacji

Komisja może, pod warunkiem pełnego poszanowania zasady odpowiedzialności zbiorowej, przekazać dyrektorom generalnym i szefom wydziałów uprawnienia do przyjmowania w jej imieniu środków zarządzania lub środków administracyjnych, z zastrzeżeniem przestrzegania nałożonych przez nią ograniczeń i warunków.

Artykuł 15

Subdelegowanie uprawnień do podejmowania konkretnych decyzji o przyznaniu dotacji lub udzieleniu zamówienia

Dyrektor generalny bądź szef wydziału, na którego scedowano odpowiednie uprawnienia w drodze delegacji lub subdelegacji w trybie art. 13 i 14, celem podjęcia decyzji w sprawie finansowania, może z kolei scedować uprawnienia do podejmowania określonych decyzji o przyznaniu dotacji lub udzieleniu zamówienia na właściwego dyrektora, lub też – w porozumieniu z odpowiednim członkiem Komisji – właściwego szefa jednostki, w granicach i na warunkach określonych przepisami wykonawczymi.

Artykuł 16

Informacje na temat podjętych decyzji

Decyzje przyjęte w ramach procedury pisemnej, upoważnienia lub delegacji są odnotowywane w notatce dziennej, zapisywanej w protokole z kolejnego posiedzenia Komisji.

SEKCJA 4

Przepisy wspólne dla wszystkich procedur decyzyjnych

Artykuł 17

Uwierzytelnienie decyzji przyjętych przez Komisję

1.   Akty przyjęte przez Komisję w trakcie posiedzenia dołącza się nierozdzielnie, w języku autentycznym lub językach autentycznych, do streszczenia przygotowanego na koniec posiedzenia, na którym akty te zostały przyjęte. Dokumenty te są uwierzytelniane podpisami przewodniczącego i sekretarza generalnego na ostatniej stronie streszczenia z posiedzenia.

2.   Akty przyjęte przez Komisję w trybie procedury pisemnej lub w trybie uprawnienia zgodnie z art. 12 i art. 13 ust. 1–2 niniejszego rozporządzenia są załączane nierozdzielnie, w języku autentycznym lub językach autentycznych, do notatki dziennej, o której mowa w art. 16 niniejszego regulaminu. Dokumenty te są uwierzytelniane podpisem sekretarza generalnego na ostatniej stronie notatki dziennej z posiedzenia.

3.   Akty przyjęte przez Komisję w trybie delegacji bądź subdelegacji są załączane nierozdzielnie, w języku autentycznym lub językach autentycznych, do notatki dziennej, o której mowa w art. 16. Są one uwierzytelniane poprzez oświadczenie podpisane przez uprawnionego (w drodze delegacji lub subdelegacji) urzędnika, w myśl art. 13 ust. 3, art. 14 i art. 15 niniejszego regulaminu.

4.   Do celów niniejszego regulaminu termin „akt” oznacza dowolny dokument określony w art. 249 Traktatu WE i art. 161 Traktatu Euratom.

5.   Do celów niniejszego regulaminu termin „autentyczny język lub języki” oznacza wszystkie języki urzędowe Wspólnoty, bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 930/2004 (1) w przypadku aktów o zastosowaniu powszechnym, oraz każdy z języków adresatów aktów w pozostałych przypadkach.

SEKCJA 5

Przygotowanie i wykonanie decyzji Komisji

Artykuł 18

Grupy członków Komisji

Grupy złożone z członków Komisji są zobowiązane do współpracy w zakresie koordynacji oraz przygotowania prac Komisji w ramach ustalonych przez nią strategicznych priorytetów i w zgodności z politycznymi wytycznymi ustanowionymi przez jej przewodniczącego.

Artykuł 19

Gabinety członków Komisji, współpraca z poszczególnymi służbami

1.   Członkowie Komisji dysponują gabinetami, które mają za zadanie wspomaganie ich w realizowaniu przydzielonych im zadań i w przygotowaniu podejmowanych przez Komisję decyzji. Reguły dotyczące tworzenia gabinetu są ustalane przez przewodniczącego.

2.   Członkowie Komisji zatwierdzają ustalenia dotyczące pracy podległych im służb. Ustalenia te muszą określać w szczególności sposób, w jaki członek Komisji wydaje polecenia odpowiednim służbom, które z kolei regularnie dostarczają mu informacji na temat właściwej mu dziedziny, umożliwiając mu wykonywanie swoich obowiązków.

Artykuł 20

Sekretarz generalny

1.   Sekretarz generalny pomaga przewodniczącemu w przygotowaniu i w prowadzeniu posiedzenia Komisji. Wspomaga również przewodniczących grup utworzonych zgodnie z art. 3 ust. 2 niniejszego regulaminu w przygotowaniu i prowadzeniu posiedzeń tych grup.

2.   Sekretarz generalny zapewnia jednocześnie wdrożenie procedur decyzyjnych i czuwa nad wprowadzeniem w życie decyzji, do których odnosi się art. 4 niniejszego regulaminu.

3.   Sekretarz generalny zapewnia niezbędną koordynację poszczególnych służb na etapie przygotowawczym zgodnie z art. 23, czuwając nad jakością (tak merytoryczną, jak formalną) przedkładanych Komisji dokumentów.

4.   Pominąwszy przypadki szczególne, sekretarz generalny podejmuje niezbędne kroki dla zapewnienia, by akty Komisji zostały oficjalnie notyfikowane wszystkim zainteresowanym i aby zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Dba również o to, by dokumenty Komisji i jej służb były przekazywane innym instytucjom Wspólnot Europejskich.

5.   Sekretarz generalny odpowiada za urzędowe kontakty z innymi instytucjami Wspólnot Europejskich, z zastrzeżeniem prawa Komisji do samodzielnego wykonywania przez nią danej funkcji lub przydzielenia jej poszczególnym członkom Komisji lub służbom. Monitoruje prace innych instytucji Wspólnot Europejskich i informuje Komisję o wynikach.

ROZDZIAŁ II

SŁUŻBY KOMISJI

Artykuł 21

Struktura służb Komisji

Dyrekcje generalne oraz odpowiednie służby, tworzące zorganizowany aparat administracyjny, wspomagają Komisję w przygotowywaniu i w wykonywaniu jej zadań.

Dyrekcje generalne i równoważne im służby zasadniczo dzielą się na dyrekcje, te z kolei na jednostki.

Artykuł 22

Tworzenie szczególnych służb i struktur

W szczególnych przypadkach Komisja może tworzyć specjalne organy lub struktury powołane do zajmowania się określonymi kwestiami. Określa również ich obowiązki i sposoby działania.

Artykuł 23

Koordynacja prac i współpraca pomiędzy służbami

1.   Aby zapewnić skuteczne działanie Komisji, służby, przygotowując decyzje Komisji lub je wykonując, działają od samego początku w ścisłej współpracy i w sposób skoordynowany.

2.   Służba odpowiedzialna za przygotowanie konkretnej inicjatywy od samego początku prac przygotowawczych dba o zapewnienie ścisłej i skutecznej współpracy wszystkich służb mających uzasadniony interes w danej inicjatywie ze względu na swoje uprawnienia, obowiązki lub charakter tematu.

3.   Przed przedłożeniem dokumentu Komisji służba odpowiedzialna za jego przygotowanie konsultuje się we właściwym czasie ze służbami mającymi uzasadniony interes w sprawie, zgodnie z przepisami wykonawczymi.

4.   Konsultacje ze Służbą Prawną są obowiązkowe w przypadku wszystkich projektów lub wniosków dotyczących aktów prawnych oraz w przypadku wszystkich dokumentów mogących wywoływać skutki prawne.

Konsultacje takie stanowią konieczny warunek wstępny wszczęcia procedur decyzyjnych, określonych w art. 12, 13 i 14 niniejszego regulaminu. Wyjątek stanowią decyzje odnoszące się do aktów standardowych, objętych wcześniej przyznaną zgodą (aktów powtarzalnych). Opinia Służby Prawnej nie jest wymagana przy decyzjach, o których mowa w art. 15.

5.   Konsultacja Sekretariatu Generalnego jest wymagana w przypadku wszystkich inicjatyw:

6.   Z wyłączeniem aktów, o których mowa w art. 15, w przypadku wszystkich dokumentów, które mogą mieć wpływ na budżet i finanse lub sprawy personalne lub administracyjne, konsultowane są z dyrekcjami generalnymi odpowiedzialnymi za budżet, sprawy personalne i administracyjne. W razie konieczności prowadzone są też konsultacje ze służbą odpowiedzialną za zwalczanie nadużyć finansowych.

7.   Właściwa służba podejmuje starania w celu nadania odpowiedniego kształtu wnioskowi, który uzyskał pozytywną opinię służb udzielających konsultacji. W przypadku rozbieżności do wniosku załącza się różniące się opinie wyrażone przez te służby, bez uszczerbku dla przepisów art. 12 niniejszego regulaminu.

ROZDZIAŁ III

ZASTĘPSTWA

Artykuł 24

Ciągłość prac

Członkowie Komisji oraz służby zapewniają podjęcie wszystkich stosownych środków, dla zachowania ciągłości prac, zgodnie z przepisami przyjętymi w tym celu przez przewodniczącego Komisji.

Artykuł 25

Pod nieobecność przewodniczącego

Jeśli przewodniczący nie może osobiście sprawować swych funkcji, są one wykonywane przez jednego z wiceprzewodniczących lub przez członków wybranych wg kolejności ustalonej przez przewodniczącego.

Artykuł 26

Pod nieobecność sekretarza generalnego

W przypadku gdy sekretarz generalny nie może wykonywać swoich funkcji, są one wykonywane przez obecnego na posiedzeniu, najwyższego stażem zastępcę sekretarza generalnego, a przy równym stażu, przez najstarszego wiekiem lub przez urzędnika wyznaczonego przez Komisję.

Pod nieobecność zastępcy sekretarza generalnego lub wyznaczonego przez Komisję urzędnika, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.

Artykuł 27

Reguły zastępstwa przełożonych

1.   W przypadku gdy dyrektor generalny nie może wykonywać swoich funkcji, są one wykonywane przez obecnego na posiedzeniu, najwyższego stażem zastępcę dyrektora generalnego, a przy równym stażu – przez najstarszego wiekiem lub przez urzędnika wyznaczonego przez Komisję.

Pod nieobecność zastępcy dyrektora generalnego lub wyznaczonego przez Komisję urzędnika, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.

2.   W przypadku gdy szef jednostki nie może wykonywać swoich funkcji, zastępstwo jest sprawowane przez obecnego na posiedzeniu zastępcę szefa jednostki lub przez urzędnika wyznaczonego przez dyrektora generalnego.

Pod nieobecność zastępcy szefa jednostki lub wyznaczonego przez Komisję urzędnika, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.

3.   Pod nieobecność dowolnego przełożonego, zastępstwo jest sprawowane przez urzędnika wyznaczonego przez dyrektora generalnego danej służby w porozumieniu z właściwym członkiem Komisji. Przy braku tak wyznaczonego urzędnika, zastępstwo sprawuje najstarszy stażem z obecnych, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 28

Przepisy wykonawcze i dodatkowe środki

Komisja, o ile to konieczne, ustanawia zasady nadania skuteczności niniejszemu regulaminowi.

Komisja może przyjąć dodatkowe środki odnoszące się do funkcjonowania Komisji i jej służb, biorąc pod uwagę postęp technologiczny i informatyczny.

Artykuł 29

Wejście w życie

Niniejszy regulamin wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2006 r.”

----

(1)Dz.U. L 169 z 1.5.2004, str. 1.

----

----

DECYZJA NR 2/2005 KOMITETU DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA

z dnia 25 listopada 2005 r.

zmieniająca Załącznik do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego

(2005/961/WE)

KOMITET DS. TRANSPORTU LOTNICZEGO WSPÓLNOTA/SZWAJCARIA,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, dalej zwaną „Umową”, w szczególności jej art. 23 ust. 4,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Do pkt 1 (Trzeci pakiet lotniczy dotyczący liberalizacji i innych zasad lotnictwa cywilnego) Załącznika do Umowy, za odniesieniem do dyrektywy Rady 93/104/WE wprowadzonym przez art. 1 ust. 3 decyzji nr 3/2004 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria, dodaje się, co następuje (1):

„Nr 437/2003

Rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty”

2.   Do pkt 1 (Trzeci pakiet lotniczy dotyczący liberalizacji i innych zasad lotnictwa cywilnego) Załącznika do Umowy, za wpisem, o którym mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej decyzji, dodaje się, co następuje:

„Nr 1358/2003

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1358/2003 z dnia 31 lipca 2003 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty oraz zmieniające jego załączniki I i II.”.

3.   Do pkt 1 (Trzeci pakiet lotniczy dotyczący liberalizacji i innych zasad lotnictwa cywilnego) Załącznika do Umowy, za wpisem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 niniejszej decyzji, dodaje się, co następuje:

„Nr 785/2004

Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych.”.

Artykuł 2

1.   Do pkt 1 (Trzeci pakiet lotniczy dotyczący liberalizacji i innych zasad lotnictwa cywilnego) Załącznika do Umowy, za odniesieniem do rozporządzenia Rady (WE) nr 2408/92, dodaje się, co następuje:

„(Zmiany załącznika I wynikające z załącznika II, rozdział 8 (Polityka transportowa), sekcja G (Transport lotniczy), numer 1 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, mają zastosowanie).”

2.   Do pkt 3 (Harmonizacja techniczna) Załącznika do Umowy, za odniesieniem do dyrektywy Rady 93/65/EWG, dodaje się, co następuje:

„(Zmiany załącznika II wynikające z załącznika II, rozdział 8 (Polityka transportowa), sekcja G (Transport lotniczy), numer 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, mają zastosowanie)”.

3.   Do pkt 1 (Trzeci Pakiet Lotniczy dotyczący liberalizacji i innych zasad lotnictwa cywilnego) Załącznika do Umowy, za odniesieniem do dyrektywy 30/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadzonym przez art. 1 ust. 1 decyzji nr 3/2004 Komitetu ds. Transportu Lotniczego Wspólnota/Szwajcaria, dodaje się, co następuje:

„(Zmiany załącznika I wynikające z załącznika II, rozdział 8 (Polityka transportowa), sekcja G (Transport lotniczy), numer 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, mają zastosowanie)”.

Artykuł 3

Do pkt 4 (Bezpieczeństwo lotnicze) Załącznika do Umowy, za odniesieniem do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2042/2003, dodaje się, co następuje:

„Nr 36/2004

Dyrektywa 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa statków powietrznych państw trzecich wykorzystujących porty lotnicze Wspólnoty

(Artykuły 1 do 9 i 11 do 14)”

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Urzędowym Kompendium Szwajcarskiego Prawa Federalnego. Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia następnego miesiąca po jej opublikowaniu.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 listopada 2005 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Szef delegacji Wspólnoty

Daniel CALLEJA CRESPO

Szef delegacji szwajcarskiej

Raymond CRON

----

(1)Dz.U. L 151 z 30.4.2004, str. 9, sprostowąnie w Dz.U. L 208 z 10.6.2004, str. 7.

----

----

DECYZJA NR 1/2005 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO USTANOWIONEGO UMOWĄ MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ DOTYCZĄCĄ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI

z dnia 21 grudnia 2005 r.

w sprawie zmiany dodatku 6 do załącznika 11 do Umowy

(2005/962/WE)

KOMITET,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (zwana dalej Umową w sprawie rolnictwa), w szczególności jej załącznik 11 art. 19 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Tabela pierwsza (Produkty: Mleko i przetwory mleczne pochodzenia krowiego przeznaczone do spożycia przez ludzi) rozdziału I dodatku 6 do załącznika 11 do Umowy w sprawie rolnictwa, zostaje zastąpiona tabelą znajdującą się w Załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Równoważność środków sanitarnych przewidzianych przez ustawodawstwo szwajcarskie w odniesieniu do wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi, innych niż mleko i przetwory mleczne pochodzenia krowiego, zostanie zbadana przez Wspólny Komitet Weterynaryjny w celu jej uznania do celów handlowych najpóźniej w terminie jednego roku po wejściu w życie niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja, sporządzona w dwóch egzemplarzach, zostaje podpisana przez współprzewodniczących lub inne osoby upoważnione do działania w imieniu Stron.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Staje się skuteczna w dniu 1 stycznia 2006 r.

Podpisano w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego

Hans WYSS

Szef delegacji Konfederacji Szwajcarskiej

Jaana HUSU-KALLIO

Szef delegacji Wspólnoty Europejskiej

----

(1)Dz.U. L 23 z 28.1.2004, str. 27.

(2)Dz.U. L 17 z 20.1.2005, str. 1.

(3)Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 3.

(4)Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55; sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22.

(5)Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 206; sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 83.

(6)Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1.

----

ZAŁĄCZNIK

„Produkty: Produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi

----

Dokumenty dołączone do budżetu ogólnego Unii Europejskiej

----

Zestawienie dochodów i wydatków Europejskiej Sieci ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji na rok budżetowy 2005

(2005/963/WE)

Deklaracja dochodów na rok 2005

Deklaracja wydatków na rok 2005

----

Sprostowania

----

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2163/2005 z dnia 22 grudnia 2005 r. przewidującego odrzucenie wniosków o pozwolenia na wywóz w odniesieniu do wołowiny i cielęciny

(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 342 z dnia 24 grudnia 2005 r.)

Na str. 70, w tytule, miejscu sporządzenia aktu i dacie oraz w spisie treści, data przyjęcia:

zamiast:

„22 grudnia 2005 r.”,

powinno być:

„23 grudnia 2005 r.”.

----