----

----

II Akty przygotowawcze

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

411 sesja plenarna w dniach 15-16 września 2004 r.

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów „Plan działania: europejski program na rzecz przedsiębiorczości”

COM(2004) 70 final

(2005/C 74/01)

Dnia 11 lutego 2004 r. Komisja zgodnie z art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, uchwaliła swą opinię dnia 14 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Ben Butters.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dnia 15 września 2004 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 150 do 1 przy 6 głosach wstrzymujących się przyjął następującą opinię:

1.   Kontekst

2.   Cele niniejszej opinii

3.   Uwagi ogólne na temat planu działania: czy spełnia on zadanie stworzenia strategicznych ram rozwoju przedsiębiorczości?

3.7   Struktura planu działania

4.   Szczegółowe uwagi do pięciu obszarów polityki strategicznej

4.1.1   Pobudzanie kultury przedsiębiorczości

4.1.2   Zachęcanie większej liczby osób do zakładania przedsiębiorstw

4.1.3   Przysposobienie przedsiębiorców do rozwoju i konkurencji

4.1.4   Usprawnienie przepływu środków finansowych

4.1.5   Tworzenie bardziej przyjaznych warunków regulacyjnych i administracyjnych dla małych i średnich przedsiębiorstw

5.   Zalecenia w sprawie maksymalizacji korzystnych efektów planu działania

6.   Wnioski

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)Dz.U. C 10 z 14.1.2004.

(2)  COM(2004) 70 final, str. 4.

(3)  COM (2004) 18.

(4)  Dalsze uwagi o znaczeniu przedsiębiorczości społecznej znaleźć można w opiniach EKES nr 242/2000 (Olsson) i 528/2004 (Fusco & Glorieux).

(5)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkty 5.4 i 6.12.

(6)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkt 2.2.2 (cytat w wolnym tłumaczeniu – przyp. tłum.).

(7)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkt 5.3.

(8)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkty 6.10.1 i 6.10.2.

(9)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkt 6.11.1.

(10)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkt 6.2.1.

(11)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkt 4.3.

(12)Dz.U. C 10 z 14.01.2004, punkt 8.4, ostatni tiret.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: „Polityka turystyczna a współpraca między sektorem publicznym a prywatnym”

(2005/C 74/02)

29 stycznia 2004 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny działając na podstawie art. 29 ust. 2 swojego regulaminu wewnętrznego zdecydował się opracować opinię z własnej inicjatywy w sprawie: „Polityka turystyczna a współpraca między sektorem publicznym a prywatnym”.

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, odpowiedzialna za przygotowanie prac Komitetu w tej dziedzinie, wydała swoją opinię w dniu 14 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Juan Mendoza.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dn. 15 września) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 148 do 1, przy 3 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię:

1.   Wprowadzenie

2.   Definicja podmiotów oraz sektorów w przemyśle turystycznym: sektor publiczny i prywatny

3.   Sytuacja obecna

4.   Cele współpracy publiczno-prywatnej na dzień dzisiejszy

5.   Zasady i kryteria współpracy

6.   Instrumenty i rodzaje stowarzyszeń i współpracy

7.   Rola sieci interesariuszy: miast i gmin, przedsiębiorstw, konkretnych projektów

8.   Pozytywne przykłady współpracy publiczno-prywatnej w sferze turystyki europejskiej

9.   Wspieranie współpracy na szczeblu europejskim

10.   Uwagi końcowe

Bruksela, dnia 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie propozycji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do ich ponownego wykorzystania, recyklingu i odzysku, zmieniającego dyrektywę Rady 70/156/EWG

COM(2004) 162 final -2004/0053 (COD)

(2005/C 74/03)

W dniu 30 marca 2004 r. na mocy art. 95 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rada postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, odpowiedzialna za przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię dnia 14 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Virgilio Ranocchiari.

Na 411 sesji plenarnej w dniu 15 września 2004 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 125 do 4 przy 7 głosach wstrzymujących się przyjął następującą opinię

1.   Wprowadzenie

2.   Propozycja Komisji

3.   Uwagi ogólne

4.   Uwagi szczegółowe

5.   Podsumowanie i wnioski

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)Dz.U. L 269 z 21.10.2000 r.

(2)Dz.U. C 129 z 27.04.1998 r.

(3)Dz.U. L 42 z 23.02.1970 r.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie propozycji zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dorobku filmowego oraz konkurencyjności związanej z nim działalności przemysłowej

COM(2004) 171 final – 2004/0066 (COD)

(2005/C 74/04)

Dnia 26 marca 2004 r. Rada na podstawie art. 71 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej

Sekcja ds. Transportu, Energii, Infrastruktury i Społeczeństwa Informacyjnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, sporządziła swą opinię 8 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Paolo BRAGHIN.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dn. 15 września 2004 r.), Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 129 do 3, przy 6 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię:

1.   Wstęp

2.   Uwagi ogólne

3.   Wnioski

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno - Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym. Dz.U. WE. L 167 z 22.06.2001 r.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie propozycji dyrektywy Rady dotyczącej wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (nowa redakcja)

(COM(2004) 246 final - 2004/0079 (CNS)

(2005/C 74/05)

Dnia 30 kwietnia 2004 r. Rada Unii Europejskiej postanowiła na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspopmnianej powyżej

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej, Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię dnia 13 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Umberto Burani.

Na 411 sesji plenarnej w dniu 15 września 2004 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 147 do 6 przy 10 głosach wstrzymujących się przyjął następującą opinię:

1.   Wstęp

2.   Uwagi Komitetu

3.   Wnioski

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  COM(2004) 246 final – 2004/0079 (CNS)

(2)Dz.U. nr C 77 z 28.03.2002 r.

(3)Dz.U. C 117 z dn. 30.04.2004 r. .

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie ulepszenia ładu gospodarczego w UE

(2005/C 74/06)

29 stycznia 2004 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, działając na podstawie art. 29 ust.2 swojego Regulaminu, zdecydował o sporządzeniu opinii w sprawie „ulepszenia ładu gospodarczego w UE”.

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej, która była odpowiedzialna za przygotowanie prac na ten temat, wydała swoją opinię dnia 13 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Joost van Iersel.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15/16 września 2004 r. (posiedzenie z dnia 15 września) Komitet stosunkiem głosów 130 do 3, przy 7 głosach wstrzymujących przyjął następującą opinię:

STRESZCZENIE

Unia Europejska wkracza w nową fazę. 2004 jest rokiem akcesji dziesięciu nowych Państw Członkowskich, nowej Komisji, nowego Parlamentu Europejskiego a także, miejmy nadzieję, rokiem konstytucji. W tym roku przygotowywany jest na rok 2005 średniookresowy przegląd Strategii Lizbońskiej. Analizy Komisji, włączając te przedstawione w Ogólnych Wytycznych Polityki Gospodarczej, zwracają uwagę na braki w postępie integracji. Braki te można częściowo przypisać słabej koniunkturze gospodarczej, w części wynikają one jednakże także z niedostatecznej gotowości po stronie Państw Członkowskich do stanowczego przestrzegania ustalonych celów i uzgodnień. Niezwykle istotne jest pobudzenie wzrostu gospodarczego i ożywienie Strategii Lizbońskiej. Opinia koncentruje się na zarządzaniu tą strategiczną koncepcją, niezbędną dla wiarygodności i efektywności Unii. Istnieje pilne zapotrzebowanie na wzbudzające zaufanie ramy instytucjonalne w zakresie właściwego podziału zadań w Unii - kto, za co odpowiada i kiedy? - oraz w zakresie realizacji w Państwach Członkowskich celów i dyrektyw przyjętych przez Radę Europejską i rady specjalistyczne. Istnieją pozytywne wzorce dla Strategii Lizbońskiej „nowego stylu”: należą do nich „Europa '92” oraz Unia Gospodarcza i Walutowa. Opinia zdecydowanie opowiada się za metodą wspólnotową. Potrzebne jest podejście zintegrowane, na podstawie wcześniej przyjętego planu, podzielonego na kolejne etapy.

1.   Wstęp

2.   Analiza na rok 2004

3.   Rynek wewnętrzny, zatrudnienie i proces lizboński

4.   Ramy instytucjonalne

5.   Europa na nowym rozdrożu

6.   Zalecenia i wnioski

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)Dz. U. C 133 z dn. 6 czerwca 2003 r.

Dz. U. C 80 z dn. 30 marca 2004 r.

(2)  Komunikat Komisji w sprawie wdrażania Ogólnych Wytycznych Polityki Gospodarczej na lata 2003-05, (COM (2004) 20 final)

(3)  Ogólne Wytyczne Polityki Gospodarczej na lata 2003-05 - aktualizacja na rok 2004,(COM(2004) 238 final)

(4)  EKES wydał opinię w tej sprawie w 2002 r. - zob. Dz. U. C 221 z 17.9.2002

(5)  Równocześnie, coraz większy nacisk kładzie się na lepsze regulacje UE: zob. Plan działania na rzecz lepszych regulacji z 2003r., oraz Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dn. 17 i 18 maja 2004 r.

(6)  Patrz wyrok Trybunału (Plenum) z dn. 13 lipca 2004 r., Sprawa C-27/04

(7)  Economic Forecast, Wiosna 2004, str. 31

(8)  Praca, praca, praca – Działania na rzecz wzrostu zatrudnienia w Europie - Raport Grupy Zadaniowej ds. Zatrudnienia kierowanej przez Wima Koka, 26 listopad 2003

(9)  List premiera Blaira, prezydenta Chiraca i kanclerza Schrödera z dnia 18 lutego 2004 r. oraz „Wspólny wkład do wiosennej Rady 2004 r.” (Joint Contribution to the Spring Council 2004) szefów rządów - Aznara (Hiszpania), Balkenende (Holandia), Berlusconiego (Włochy), Durăo Barroso (Portugalia), Millera (Polska) and Partsa (Estonia)

(10)  Raport w sprawie wdrażania Strategii rynku wewnętrznego (2003-2005) z dn. 21 stycznia 2004 r. - COM(2004) 22 final

(11)  Raport w sprawie wdrażania Strategii na rzecz rynku wewnętrznego (2003-2005) z dn. 21 stycznia 2004 r. - COM(2004) 22 final

(12)  Opinia w sprawie środków wspierania zatrudnienia – Dz.U. C 110 z dn. 30 kwietnia 2004 r. (SOC/159)

(13)  Raport Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej: Realizacja Lizbony - reformy na rzecz rozszerzonej Unii Europejskiej - COM(2004) 29 final/2

(14)  Komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego – badacze w Europejskim Obszarze Badawczym: jeden zawód, wiele karier – Dz.U. C 110 z dn. 30 kwietnia 2004 r. (INT/216) i komunikat Komisji zatytułowany „Europa a badania podstawowe” – Dz.U. C 110 z dn. 30 kwietnia 2004 r. (INT/229)

(15)  Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dn. 17 i 18 maja 2004

(16)  EKES wydał w 2002 r. raport na ten temat – patrz Dz.U. C 221 z dn. 17 września 2002 r.

(17)  Patrz Internal Market Scoreboard, wydanie 13, z dn. 13 lipca 2004 r., http://www.europa.eu.int/comm/internal_market/score/docs/score13/score13-printed_en.pdf

(18)  List premiera Blaira, prezydenta Chiraca oraz kanclerza Schrödera z 18 lutego 2004 r.

(19)  Zob. Konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dn. 26 i 27 listopada 2003 r.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie: komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego Budowanie wspólnej przyszłości: Polityczne wyzwania i środki budżetowe rozszerzonej Unii 2007-2013

(COM(2004) 101final)

(2005/C 74/07)

Dnia 18 marca 2004 r., działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Komisja Europejska postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej

Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej, Spójności Gospodarczej i Społecznej, której powierzono przygotowanie prac na ten temat, przyjęła swoją opinię 13 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Georgios Dassis.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dn. 15 września 2004 r.), Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 143 do 26, przy 11 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię:

1.   Zakres opinii

2.   Zarys treści komunikatu Komisji

2.3   Zrównoważony rozwój: wzrost, spójność i zatrudnienie

2.9   Obywatelstwo

2.11   Unia Europejska w świecie

2.13   Wymagania finansowe

3.   Uwagi EKES na temat tekstu i propozycji Komisji Europejskiej

4.   Alternatywne opcje dotyczące górnego pułapu finansowania budżetu UE

5.   Uwagi szczególne

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno - Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  COM (2004) 107 final

(2)  COM(2004) 101 final, z dn. 10 lutego 2004 r.

(3)  CESE 661/2004 z dn. 28 kwietnia 2004 r.

(4)  Opinia EKES w sprawie: Polityka budżetowa i rodzaj inwestycji, Dz.U. C...z dn ...

(5)  Finansowanie Unii Europejskiej: sprawozdanie Komisji na temat funkcjonowania systemu środków własnych

(6) Dz.U. C 32 z dn. 5.02.2004 r., str. 36 ust. 4.1

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie roli organizacji kobiecych jako podmiotów niepaństwowych w realizacji Porozumienia z Cotonou

(2005/C 74/08)

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny postanowił w dn. 17 czerwca 2003 r., zgodnie z art. 29, ust. 2 regulaminu wewnętrznego, opracować opinię w sprawie roli organizacji kobiecych jako podmiotów niepaństwowych w realizacji Porozumienia z Cotonou.

Sekcja ds. Stosunków Zewnętrznych, która odpowiadała za przygotowanie prac w tej sprawie, przyjęła swoje stanowisko w dn. 7 lipca 2004 r. Sprawozdawcą była Susanna Florio.

Na 411 sesji plenarnej (posiedzenie z dn. 15 września 2004 r.) Komitet przyjął następującą opinię 115 głosami za, przy 8 głosach przeciw i 8 głosach wstrzymujących się:

1.   Wstęp

2.   Uwagi ogólne

3.   Instytucje europejskie a działania na rzecz równości szans płci („gender mainstreaming”)

4.   Cotonou: Partycypatywne podejście a kwestie płci

5.   Współudział stowarzyszeń, NGO i organizacji kobiet

6.   Kobiety w procesach na rzecz rozwoju i najważniejsze obszary działania

—   Edukacja i dokształcanie zawodowe

Jest dowiedzione, że promocja edukacji i dokształcania zawodowego nie tylko poprawia życie poszczególnej jednostki, lecz ma także pozytywny wpływ dla całej społeczności lokalnej. Korelacja pomiędzy edukacją i innymi obszarami życia społecznego i gospodarczego oraz jej wpływ na rolę (wykształconych) kobiet wynika z wielu opracowań, studiów badawczych i statystyk. Dlatego też bardzo istotne jest to, by możliwości edukacji szkolnej i dokształcania zawodowego miały również obszary wiejskie i obszary znajdujące się w najbardziej niekorzystnym położeniu w krajach rozwijających się oraz by zarówno kobiety jak i mężczyźni mieli do nich bezpłatny dostęp. Jeszcze dziś w skali światowej aż 24 % dziewcząt w wieku szkoły podstawowej nie uczęszcza do żadnej szkoły (wśród chłopców ten odsetek wynosi 16 %). W krajach rozwijających się 61 % wszystkich mężczyzn na przynajmniej wykształcenie podstawowe, natomiast wśród kobiet jest to tylko 41 %.

—   Dostęp do zasobów

Dostęp kobiet do środków finansowych, szczególnie możliwość łatwego dostępu do kredytów bankowych i mikrokredytów, do możliwości oszczędzania i świadczeń ubezpieczeniowych należy postrzegać jako kwestie priorytetowe. Rozpowszechnianie informacji o tych instrumentach jest jedną z kluczowych możliwości działania. Narody Zjednoczone przedłożyły już cały szereg odpowiednich zaleceń, dotyczących szczególnie poprawy dostępu kobiet do środków finansowych. W związku z szybkimi zmianami w gospodarce i na rynkach światowych należy poza tym zbadać wszystkie aspekty istotnych dla rozwoju zasobów z punktu widzenia kobiet. Różnice pomiędzy mężczyznami a kobietami w dostępie i kontroli nad zasobami gospodarczymi, dobrami publicznymi i usługami jak również własnością ziemi pozbawiły kobiet praw podstawowych, możliwości ekonomicznych, wpływu i niezależnej pozycji w procesach politycznych i decyzyjnych.

—   Działania w zakresie polityki zatrudnienia

Mimo pewnych niewielkich postępów w kwestii udziału kobiet w rynku pracy nie można z pewnością powiedzieć, że w krajach AKP istnieje równość szans w zakresie dostępu do oficjalnego rynku pracy za godziwym wynagrodzeniem. W krajach rozwijających się szara strefa gospodarki daje kobietom największe możliwości zarobku i zatrudnienia. W wielu krajach AKP utrata miejsc pracy odbija się przede wszystkim na kobietach, a ich los jest często nacechowany bezrobociem lub pracą bez ochrony od strony prawnej, pracą na czarno czy też w krytycznych warunkach z wynagrodzeniem leżącym poniżej minimum egzystencji. Możliwość dostępu do form mikrokredytu, wspierania mikroprzedsiębiorczości wśród kobiet, posiadania ziemi ma dla dużej części mężczyzn i kobiet zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania godnego, ludzkiego życia. Według danych Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w wielu krajach rozwijających się prawo to jest dla kobiet praktycznie nieosiągalne. Analiza kredytów udzielanych drobnym rolnikom w pięciu krajach afrykańskich wykazała, że 10 % kredytów zostało wypłaconych kobietom, natomiast pozostałe 90 % mężczyznom.

—   Kobiety a zdrowie

Zdrowie reprodukcyjne oraz generalne prawo kobiet do zachowania zdrowia są w wielu krajach rozwijających się pojęciami obcymi. Ma to niezwykle negatywne skutki nie tylko dla pojedynczych kobiet narażonych na zagrażające życiu ryzyka, lecz także dla całego społeczeństwa. Trudności z leczeniem i prewencją HIV/AIDS oraz skutki rozprzestrzeniania się chorób dla gospodarki i społeczeństwa w licznych krajach – przede wszystkim w Afryce subsaharyjskiej – są przykładem tego, jak poważna jest sytuacja.

Seksualne i biologiczne różnice między mężczyznami a kobietami mają swój wydźwięk również w ochronie zdrowia i pielęgnacji ciała. Rola przypisana kobietom i ich status nie odzwierciedlają w adekwatny sposób ich potrzeb w zakresie dostępu do opieki zdrowotnej i lekarstw, a poza tym nie idą w parze z ich społeczna odpowiedzialnością. Nader mało uwagi poświęca się różnym typowo kobiecym potrzebom, co pociąga za sobą negatywne skutki dla kobiet przez ich całe życie. Ta sytuacja jest jeszcze bardziej dramatyczna tam, gdzie socjokulturowe otoczenie ma tendencję do usprawiedliwiania fizycznych, psychicznych i seksualnych aktów przemocy wobec kobiet.

—   Zwalczanie wszelkich rodzajów przemocy wobec kobiet

Zwalczanie wszelkich aktów przemocy wobec kobiet, a nawet samo skwantyfikowanie problemu, pozostaje jednym z najtrudniejszych zadań, jeżeli tylko pomyśleć o zjawisku przemocy w rodzinie, które również i w zachodnich społeczeństwach ciężko jest niekiedy wydobyć na światło dzienne, czy też o okaleczaniu narządów płciowych czy też o handlu ludźmi. Ten ostatni problem, który w szczególnym stopniu dotyka kobiety i dziewczęta, najwyraźniej stale nabiera na sile. Jego ofiary, często bardzo młode, są zmuszane do seksualnego niewolnictwa i innych rodzajów pracy przymusowej. Szczególnie narażone na wszelkie rodzaje pogwałcenia praw człowieka są kobiety żyjące w krajach nawiedzanych przez wojny i konflikty.

7.   Zalecenia

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno - Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  Rola społeczeństwa obywatelskiego w europejskiej polityce na rzecz rozwoju (REX 097/2003).

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie „Siódmy Ramowy Program Badań: Zapotrzebowanie na badania nad zmianami demograficznymi – jakość życia osób starszych oraz potrzeby technologiczne”

(2005/C 74/09)

W dniu 29 stycznia 2004 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, działając na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu wewnętrznego, postanowił wydać opinię w sprawie: „Siódmy Ramowy Program Badań: Zapotrzebowanie na badania nad zmianami demograficznymi – jakość życia osób starszych oraz potrzeby technologiczne”

Sekcja ds. Jednolitego Rynku, Produkcji i Konsumpcji, której powierzono przygotowanie prac Komitetu na ten temat, przyjęła swoją opinię w dniu 14 lipca 2004 r. Sprawozdawcą była Renate Heinisch.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dn. 15 września), Komitet stosunkiem głosów 144 do 1, przy 2 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię:

1.   Podsumowanie

Uzasadnienie:

Aspekty biologiczne, psychologiczne, społeczne, kulturowe, technologiczne, gospodarcze i strukturalne starzenia się są ściśle ze sobą związane. Ponadto, starzejemy się zawsze w jakimś konkretnym otoczeniu fizycznym i społecznym. W Europie otoczenie to różni się w sposób znaczący pod względem geograficznym, kulturowym i społeczno-strukturalnym. W obecnych programach badań nie uwzględniono należycie ani wielopłaszczyznowości procesu starzenia się, ani różnorodności warunków, w jakich on zachodzi. Jednakże biorąc pod uwagę zmiany w strukturze wiekowej ludności, tylko tak szeroko zakrojone i długofalowe badania mogą stworzyć solidne podstawy do planowania i podejmowania decyzji, które potrzebne są w różnych obszarach funkcjonowania społeczeństwa i na wszystkich szczeblach decyzyjnych.

W odniesieniu do punktu (a), badania potrzebne są w szczególności w poniższych dziedzinach:

Ze względu na wielowymiarowość procesu starzenia się, jak również zróżnicowane uwarunkowania kulturowe, ekonomiczne i strukturalne, w których proces ten zachodzi, konieczne staje się przeprowadzenie długofalowych, wielo- i interdyscyplinarnych badań naukowych.

W odniesieniu do punktu (b), za niezbędne uważane są w szczególności następujące środki pomocnicze, mające na celu zapewnienie poszanowania art. 85 Konstytucji Europejskiej, który gwarantuje wszystkim obywatelom UE w starszym wieku prawo do życia w godności oraz do aktywnego uczestnictwa w życiu publicznym i w procesach decyzyjnych:

Cel:

Stworzenie zasobów kompleksowej bazy informacji:

2.   Wprowadzenie

3.   Kontekst i uzasadnienie inicjatywy

4.   Wyszczególnienie potrzeb w zakresie prac badawczych

Niniejsza opinia koncentruje się na obszarach, gdzie zachodzi potrzeba prowadzenia badań celem zapewnienia godnego życia społeczeństwom Europy, także w okresie starzenia się, wobec aktualnie zachodzących zmianach demograficznych. Zagadnienia, jakie mają być przedmiotem analizy obejmują procesy starzenia się i same warunki życia osób starszych, które mogą różnić się w poszczególnych krajach Europy, a także istniejące uwarunkowania społeczno-środowiskowe, w przypadku których także zachodzą znaczne różnice w zależności od kraju.

Ze zmianami demograficznymi wiąże się wiele aspektów, ale niniejsza opinia odnosi się jedynie do tych obszarów, gdzie zaznacza się szczególnie mocno potrzeba zastosowania innowacyjnych rozwiązań, a zatem przeprowadzenia interdyscyplinarnych prac badawczych.

4.1   Zapotrzebowanie na badania w zakresie polityki gospodarczo-finansowej

4.2   Zapotrzebowanie na badania w dziedzinie pracy i zatrudnienia

4.3   Zapotrzebowanie na badania w zakresie życia codziennego osób starszych

4.4   Zapotrzebowanie na badania w otoczeniu społecznym i przestrzennym

4.5   Zapotrzebowanie na badania w zakresie kształcenia ustawicznego

4.6   Zapotrzebowanie na badania nad ochroną zdrowia i potrzebami w zakresie opieki

4.7   Potrzeby badawcze oraz nowe technologie

4.8   Przetwarzanie i integrowanie informacji oraz poszerzanie aktualnej wiedzy

5.   Cele i zalecenia

Bruksela, dnia 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  COM(2004) 146 final; dyrektywa Rady nr 2000/78/WE z dn. 27.11.2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy; komunikat Komisji w sprawie wzmocnienia działań na rzecz realizacji Europejskiej Strategii Zatrudnienia, załącznik nr 1, z 26.3.2004 r., (COM(2004) 239 final); http://europa.eu.int/comm/employment_social/fundamental_rights/legis/legln_en.htm.

(2)  Decyzja Rady nr 2000/750/WE z dn. 27.11.2000 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001-2006 r.); http://europa.eu.int/comm/employment_social/fundamental_rights/index_en.htm; Opinia EKES Dz. U. nr C 284 z dn. 14.09.1998 r.; broszura „EKES na lata 2000-018: praca, kształcenie i integracja społeczna: działalność europejskiego EKES”.

(3)  Uchwała Rady nr 2002/C 163/01 z 27.06.2002 r., Dz. U. nr C 163 z 9.07.2002 r.; COM(2002) 678 final (listopad 2001 r.); porównaj również COM(2004) 156 final

(4)  Wspólnoty Europejskie (2002). Europejska statystyka społeczna: Ludność. Eurostat Zakres tematyczny 3, Ludność a warunki społeczne. Luksemburg: Urząd Publikacji Wspólnot Europejskich

(5)  COM(2004) 9 final; porównaj również: – COM(2002) 565 final, a w szczególności pkt 3.3 i 4.2.

(6)  Porównaj również: Opinia EKES „Polityka innowacyjności”, Dz. U. nr C 10 z dn. 14.01.2004 r. (COM(2003)112 final), pkt 4.7 „Uwagi ogólne”.

(7)  Europejska Konferencja Ministrów Transportu (ECMT). (2002). Transport a mobilność populacji. Paryż Cedex: Publikacje OECD.

(8)  COM(2001) 678 final; decyzja Rady nr 2002/C 163/01 z dn. 27.06.2002 r., Dz. U. nr C 163 z dn.9.07.2002 r.

(9)  EUROSTAT (2002). Sytuacja społeczna w Unii Europejskiej w 2002 roku. Luksemburg: Urząd Publikacji Wspólnot Europejskich.

(10)  Porównaj Robine, J.M. & Vaupel, J. (2001). Pojawienie się osób w podeszłym wieku w państwach o niskiej umieralności. The Gerontologist, 41 (II wydanie specjalne), str. 212.

(11)  Porównaj opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczącego europejskiej przestrzeni badawczej, Dz. U. nr C 204 z dn. 18 .07.2000 r.

(12)  Porównaj jeszcze raz z opiniami EKES, Dz. U. nr C 95 z dn. 23.04.2003 r. (COM(2002) 565 final.

(13)  Komunikat Komisji COM(2002) 277 final.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie propozycji dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/WE, 2002/54/WE i 2002/57/WE, w zakresie badań przeprowadzanych pod nadzorem urzędowym i równoważności materiału siewnego produkowanego w krajach trzecich

COM(2004) 263 final – 2004/0086 CNS

(2005/C 74/10)

Dnia 29 kwietnia 2004 r. Rada, działając na podstawie art. 37 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie:

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowywanie prac Komitetu na ten temat, przyjęła swoją opinię w dniu 6 lipca 2004 r. Sprawozdawcą, pracującym bez grupy analitycznej, był Gilbert Bros.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dn. 15 września), Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów 85 do 1 przy 3 głosach wstrzymujących się przyjął następującą opinię:

1.   Wstęp

2.   Propozycja Komisji

3.   Uwagi ogólne

4.   Podsumowanie

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie włączenia aspektów związanych z ochroną środowiska w normalizację europejską

(COM(2004) 130 final)

(2005/C 74/11)

25 lutego 2004 r. Komisja postanowiła, zgodnie z artykułem 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie wspomnianej powyżej

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Obszarów Wiejskich i Ochrony Środowiska, odpowiedzialna za przygotowanie prac Komitetu w tej dziedzinie, przyjęła swoją opinię w dn. 6 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Antonello Pezzini.

Na 411 sesji plenarnej w dniach 15/16 września 2004 r. (posiedzenie z dn. 15 września 2004 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął jednogłośnie następującą opinię:

1.   Wstęp

2.   Zestawienie głównych elementów komunikatu

3.   Uwagi ogólne

4.   Uwagi szczegółowe

5.   Podsumowanie

Bruksela, 15 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  COM(2001) 264 final.

(2)  Opinia EKES 1494/2001 z 29 listopada 2001 r. i opinia EKES 661/2004 z 29 kwietnia 2004 r.

(3)  Traktat WE, art. 2 i 6 (wersja skonsolidowana).

(4)  Decyzja 1600/2002/WE z 22 lipca 2002 r.

(5)  Opinia EKES w sprawie „Zielonej Księgi zintegrowanej polityki w zakresie produktów” (Dz.U. C 260 z 17 września 2001 r.) oraz opinia EKES 1598/2003 z 10 grudnia 2003 r. na temat komunikatu „Zintegrowana Polityka w Zakresie Produktów – Kształtowanie w oparciu o założenie ekologicznego cyklu trwałości”.

(6)  Komunikat Komisji COM(2002) 278.

(7)  Komunikat „Polityka przemysłowa w rozszerzonej Europie”, COM(2002) 714.

(8)  Komunikat „Strategia rynku wewnętrznego – główne zadania na lata 2003-2006”, COM(2003) 238.

(9)  Przewodnik Międzynarodowej Komisji Elektrotechniki CEI/109 na temat „Aspekty ochrony środowiska – wprowadzenie do norm elektrotechnicznych”.

(10)  Norma ISO/TR 14062 „Zarządzanie środowiskiem – uwzględnienie aspektów ochrony środowiska w projektowaniu i tworzeniu produktów”.

(11)  Opinia EKES 560/1999 z 29 maja 1999 r. (Dz.U. nr C 209 z 22 lipca 1999 r.).

(12)Dz.U. C 66 z 15 marca 2002 r.

----

----

Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznegow sprawie rolnictwa w strefach podmiejskich

(2005/C 74/12)

Dnia 17 lipca 2003 r. Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny na podstawie art. 29 ust. 2 regulaminu wewnętrznego postanowił opinię w sprawie „rolnictwa w strefach podmiejskich”.

Sekcja ds. Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, uchwaliła swą opinię dnia 6 lipca 2004 r. Sprawozdawcą był Joan CABALL I SUBIRANA.

Na 411. sesji plenarnej w dniach 15-16 września 2004 r. (posiedzenie z dnia 16 września 2004 r.) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny 132 głosami, przy 3 głosach wstrzymujących się, przyjął następującą opinię:

1.   Wstęp

1.1   Działalność produkcyjna uwarunkowana przez sąsiedztwo miast

1.2   O wiele więcej niż działalność gospodarcza

1.3   Ograniczenia i szanse rolnictwa w niejednolitym i stale się zmieniającym otoczeniu

2.   Cele do osiągnięcia w ramach ratowania i dalszego rozwoju rolnictwa w strefach podmiejskich

2.2   Cel 1: społeczne, polityczne i administracyjne uznanie stref podmiejskich, w których prowadzona jest działalność rolnicza, za obszary wiejskie doznające szczególnych trudności

2.2.1   Działania na rzecz utworzenia dynamicznej i mocnej sieci miast „pośrednich”

2.2.2   Uznanie znaczenia rolnictwa w stosunkach miasto-wieś

2.2.3   Poprawa świadomości społecznej jako narzędzie dla zrozumienia specyfiki stref podmiejskich

2.3   Cel 2: ochrona podmiejskich obszarów rolniczych przed urbanizacją poprzez planowanie i gospodarkę przestrzenną oraz inicjatywy samorządowe

2.4   Cel 3: zagwarantowanie dynamicznego i zrównoważonego rozwoju rolnictwa podmiejskiego oraz obszarów, na których się ono rozwija

3.   Wnioski

Bruksela, 16 września 2004 r.

Przewodniczący

Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

Roger BRIESCH

----

(1)  Dosłownie: „żywotność obszarów wiejskich jest niezbędna dla rolnictwa, gdyż działalność rolnicza niezbędna jest dla żywotności wsi” (wolne tłumaczenie - przyp. tłum.). Wnioski z II Europejskiej Konferencji Rozwoju Wsi, Salzburg 12-14 listopada 2003 r.; MEMO/03/236.

(2)  Zob. przypis na str. 1 (wolne tłumaczenie - przyp. tłum.).

(3)  CESE 961/2004 – NAT/243.

(4)  CESE 968/2004 – ECO/120.

(5)  Zob. przypis na str. 1 (wolne tłumaczenie - przyp. tłum.).

----