# Dziennik Urzędowy C 313/2021

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 313 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 645 sierpnia 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 313

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 645 sierpnia 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 313/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10283 — MEF 4/CDC/3i EOPF Topco/NGM) (
  1
  ) | 1 |
| 2021/C 313/02 | Komunikat Komisji – Pełne wykorzystanie możliwości wynikających z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID: wspieranie swobodnego przepływu obywateli i odbudowy sektora transportu lotniczego dzięki wytycznym i zaleceniom dla państw członkowskich UE | 2 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 313/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10283 — MEF 4/CDC/3i EOPF Topco/NGM) (
  1
  )

1

1

2021/C 313/02

Komunikat Komisji – Pełne wykorzystanie możliwości wynikających z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID: wspieranie swobodnego przepływu obywateli i odbudowy sektora transportu lotniczego dzięki wytycznym i zaleceniom dla państw członkowskich UE

2

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 313/03 | Kursy walutowe euro — 4 sierpnia 2021 r. | 8 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 313/03

Kursy walutowe euro — 4 sierpnia 2021 r.

8

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 313/04 | Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzonych na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei | 9 |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 313/05 | Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10383 — Blackstone/Vista/Ellucian) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  ) | 14 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 313/06 | Publikacja wniosku o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych w związku z art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych | 16 |
| 2021/C 313/07 | Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 18 |
| 2021/C 313/08 | Publikacja wniosku o wprowadzenie na poziomie Unii zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 97 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 | 25 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

2021/C 313/04

Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzonych na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei

9

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2021/C 313/05

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10383 — Blackstone/Vista/Ellucian) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (
  1
  )

1

14

INNE AKTY

Komisja Europejska

2021/C 313/06

Publikacja wniosku o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych w związku z art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych

16

2021/C 313/07

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

18

2021/C 313/08

Publikacja wniosku o wprowadzenie na poziomie Unii zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 97 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

25

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10283 — MEF 4/CDC/3i EOPF Topco/NGM)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 313/01)

W dniu 29 lipca 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku francuskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora. |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora.

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10283 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10283 Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/2 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/2

---

KOMUNIKAT KOMISJI

Pełne wykorzystanie możliwości wynikających z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID:

wspieranie swobodnego przepływu obywateli i odbudowy sektora transportu lotniczego dzięki wytycznym i zaleceniom dla państw członkowskich UE

(2021/C 313/02)

1.   Wprowadzenie

Unijne cyfrowe zaświadczenie COVID (1) weszło w życie we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2021 r. Z powodzeniem wdrożono unijny system cyfrowy służący do bezpłatnego wydawania, weryfikacji i akceptowania zaświadczeń stanowiących dowód szczepienia, ujemnego wyniku testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 lub powrotu do zdrowia po przebyciu COVID-19. Komisja Europejska, Parlament Europejski i Rada oraz organy krajowe wspólnie stworzyły od podstaw system, który ma pomóc w przywróceniu swobodnego przepływu w Unii, i z powodzeniem uruchomiły go w rekordowym czasie. Wraz z udaną kampanią szczepień, która ma fundamentalne znaczenie w walce z pandemią, unijne cyfrowe zaświadczenia COVID będą miały znaczący pozytywny wpływ na codzienne życie obywateli i mieszkańców UE. Uzupełniają to inne inicjatywy wspomagające obywateli w korzystaniu z prawa do swobodnego przemieszczania się, takie jak wspólne podejście do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19 uzgodnione w zaleceniu Rady (UE) 2020/1475 (2) oraz mapa wykorzystująca klasyfikację opartą na sygnalizacji świetlnej, którą co tydzień publikuje Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (3), platforma informacyjna „Re-Open EU” (4) oraz europejski znak bezpieczeństwa dla turystyki w czasach COVID-19 dla placówek turystycznych (5).

Od przedstawienia wniosku ustawodawczego przez Komisję Europejską do wprowadzenia w życie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID minęły zaledwie cztery miesiące, co po raz kolejny ukazuje rzeczywistą wartość dodaną współpracy europejskiej. Stało się to możliwe dzięki zaangażowaniu i poświęceniu unijnych prawodawców i ekspertów technicznych na szczeblu europejskim i krajowym, w każdym państwie członkowskim, a także w branży. Popularność unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID również bije nowe rekordy: wydano ich już ponad 270 milionów, co świadczy o dużym zainteresowaniu korzystaniem z tych zaświadczeń. Zaświadczenia te są już interoperacyjne w ponad 30 państwach. Dzięki wprowadzeniu unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID znacznie bliżej jest do osiągnięcia nadrzędnego celu, jakim jest ułatwienie korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w obrębie Unii w czasie pandemii COVID-19, który to cel określono w rozporządzeniach w sprawie tych zaświadczeń.

Unijne cyfrowe zaświadczenia COVID pojawiły się w momencie, gdy prawie dwie trzecie dorosłej ludności Unii otrzymało co najmniej jedną dawkę szczepionki przeciwko COVID-19, a Unia uzyskała wystarczającą liczbę dawek szczepionek, aby osiągnąć swój cel, jakim jest pełne zaszczepienie co najmniej 70 % dorosłej ludności przed końcem lata 2021 r.

Podróże lotnicze stanowią jeden z pierwszych przypadków korzystania z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID na dużą skalę. Do początku lipca 2021 r. natężenie ruchu lotniczego wzrosło o 20 % i oczekuje się, że w lipcu osiągnie ponad 60 % poziomu natężenia ruchu z lipca 2019 r. (6) Natężenie ruchu lotniczego nadal stopniowo wzrasta w okresie letnim, ponieważ obywatele i mieszkańcy UE chcą ponownie korzystać ze swobody przemieszczania się – aby spędzić urlop, odwiedzić przyjaciół i krewnych czy też podróżować w celach zawodowych. Oczekuje się, że sektory podróży i turystyki odniosą duże korzyści z upowszechnienia unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Szybko rosnąca liczba podróży lotniczych świadczy o potencjale zaświadczeń pod względem wzmacniania odbudowy, przy jednoczesnym utrzymaniu pandemii pod kontrolą. Jednocześnie większa liczba pasażerów linii lotniczych wymaga od wszystkich zaangażowanych podmiotów zapewnienia sprawnego wdrożenia systemu zaświadczeń, w szczególności jeżeli chodzi o ich weryfikację. Jak przedstawiono poniżej, z badania, które przeprowadziła Komisja, wynika, że obecnie istnieje 15 różnych kombinacji weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, przy czym wydaje się, że niektóre z nich wiążą się z możliwym do uniknięcia powielaniem działań. Jak stwierdzono w protokole EASA i ECDC dotyczącym zapewnienia w lotnictwie bezpieczeństwa pod względem zdrowia w związku z COVID-19, jeśli rzetelnie przeprowadzono weryfikację przed odlotem, z medycznego punktu widzenia nie ma powodów do dodatkowych kontroli tego samego zaświadczenia na późniejszym etapie podróży. Skoordynowane podejście pomogłoby zapobiec potencjalnemu obciążeniu systemów transportu lotniczego i umożliwiłoby osiągnięcie pełni korzyści wynikających z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID zarówno pod względem polityki zdrowotnej, jak i wygody oraz zdrowia indywidualnych podróżnych.

Intensywność podróży lotniczych do i z państw trzecich nadal jest niska. Chociaż unijne cyfrowe zaświadczenie COVID opracowano głównie w celu ułatwienia podróży w obrębie Unii, może ono stać się globalnym standardem ułatwiającym podróże międzynarodowe. Od samego początku system zaświadczeń projektowano jako otwarte rozwiązanie mające przyczynić się do wspólnej walki z pandemią.

Do systemu unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID są już włączeni wszyscy partnerzy z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) oraz Szwajcaria (7). Jak przewidziano w rozporządzeniu, Komisja jest również aktywnie zaangażowana w wielostronne prace nad zaświadczeniami cyfrowymi, w szczególności we współpracy z Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) i Światową Organizacją Zdrowia (WHO), w celu zapewnienia wysokich standardów i interoperacyjności. Ponadto wielu partnerów międzynarodowych zwróciło się do UE w kontaktach dwustronnych, aby uzyskać informacje na temat systemu unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Wszystkie specyfikacje techniczne są publicznie dostępne (8), a Komisja Europejska współpracuje już z zainteresowanymi partnerami międzynarodowymi, którzy chcą wprowadzić bezpieczny system weryfikacji cyfrowych zaświadczeń COVID-19 i korzystać z systemu unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID.

2.   Weryfikacja unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w kontekście podróży lotniczych

Unijne cyfrowe zaświadczenie COVID ma ułatwiać posiadaczom korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się (9) w czasie pandemii COVID-19. Stanowi ono dla państw członkowskich wiarygodne narzędzie weryfikacji przestrzegania ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (10).

Bezpieczna weryfikacja jest kluczowym elementem zapewnianym przez to zaświadczenie. W granicach przepisów ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953 (11) państwa członkowskie UE decydują, czy, kiedy i w jaki sposób unijne cyfrowe zaświadczenia COVID podlegają weryfikacji. Skoordynowane podejście mogłoby przyczynić się do usprawnienia tego procesu. Państwa członkowskie UE przeprowadzają taką weryfikację na wiele różnych sposobów w celu wdrożenia niektórych środków ochrony zdrowia publicznego, takich jak wymogi dotyczące wjazdu w przypadku podróży transgranicznych. Art. 3 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2021/953 stanowi, że wyznaczone do weryfikacji podmioty świadczące transgraniczne usługi transportu zapewniają, aby weryfikacja unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID stanowiła element funkcjonowania transgranicznej infrastruktury transportowej, takiej jak, stosownie do przypadku, porty lotnicze, porty oraz dworce kolejowe i autobusowe.

Niezwykle ważne jest, aby państwa członkowskie szybko informowały obywateli i podmioty świadczące transgraniczne usługi transportu pasażerskiego o środkach zastosowanych w celu zniesienia lub wprowadzenia ograniczeń w podróżowaniu. Państwa członkowskie należące do sieci e-zdrowie przy wsparciu ze strony Komisji uzgodniły zestaw wytycznych (12) w celu skodyfikowania zasad walidacji, które znacznie usprawniłyby proces weryfikacji.

Obok wprowadzonego przez państwa członkowskie UE wymogu wypełniania kart lokalizacji pasażera (PLF) cyfrowa weryfikacja cyfrowych zaświadczeń służy zapobieganiu wąskim gardłom, a tym samym zmniejszeniu możliwego zatłoczenia i skróceniu czasu oczekiwania w kolejkach w portach lotniczych, zwłaszcza w okresach największego obciążenia. Należy unikać tłoku, aby zmniejszyć ryzyko potencjalnych zachorowań na COVID-19. Konkretny sposób i czas weryfikacji będą miały wpływ na to, w jakim stopniu uda się unikać wąskich gardeł. Jak dotąd porty i linie lotnicze podjęły działania mające na celu obsługę rosnącego przepływu pasażerów, na przykład przez ponowne otwarcie zamkniętych terminali oraz zwiększenie liczby pracowników w punktach odprawy lub na stanowiskach informacyjnych linii lotniczych. Pomogło to w uporaniu się z pierwszym wzrostem liczby pasażerów, ale może okazać się niewystarczającew stosunku do potrzeb w zakresie zdolności przewozowych, jakich należy się spodziewać w późniejszym okresie lata 2021 r. Lotniska, które już w 2019 r. były zatłoczone, prawdopodobnie osiągną swój limit przepustowości przy 50–60 % poziomu natężenia ruchu z 2019 r. Chociaż sytuacja jeszcze nie doprowadziła do istotnego zagęszczenia ruchu, to już na początku lipca 2021 r. porty lotnicze w UE obsługiwały około 45 % wielkości ruchu pasażerskiego w porównaniu z 2019 r. Sprawna, niezakłócona obsługa pasażerów sprawi, że podmioty świadczące transgraniczne usługi transportu pasażerskiego będą w stanie poradzić sobie ze wzrostem natężenia lotniczego ruchu pasażerskiego w nadchodzących tygodniach.

W niektórych państwach członkowskich UE unijne cyfrowe zaświadczenia COVID weryfikują przewoźnicy lotniczy, w związku z czym ważne jest zapewnienie im niezbędnego oprogramowania do weryfikacji. Jak wynika z niedawnego badania przeprowadzonego przez Międzynarodową Radę Portów Lotniczych w Europie (ACI Europe), główne problemy, z jakimi borykają się przewoźnicy lotniczy i operatorzy portów lotniczych, to mnożenie kontroli (64 %) oraz weryfikacja na terenie portu lotniczego (54 %). W tym samym badaniu 82 % respondentów wskazało, że unijne cyfrowe zaświadczenia COVID nie są weryfikowane poza portem lotniczym przed odlotem (13). W niektórych państwach członkowskich UE pewne zasady nadal odbiegają od przyjętych w całej UE wytycznych sieci e-zdrowie.

Przeprowadzone wśród państw członkowskich UE badanie dotyczące sposobu weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID na potrzeby podróży lotniczych wykazało, że obecnie istnieje 15 różnych sposobów organizacji procesu weryfikacji. Niektóre państwa członkowskie UE postanowiły na przykład przenieść odpowiedzialność za weryfikację zaświadczeń na porty lotnicze, podczas gdy inne kraje nałożyły ten obowiązek na linie lotnicze, a jeszcze inne na oba te rodzaje podmiotów. Wiele państw członkowskich UE postanowiło również, że weryfikację unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID przybywających pasażerów prowadzić będą organy publiczne. Chociaż unijne cyfrowe zaświadczenie COVID opracowano między innymi jako narzędzie ułatwiające podróżowanie bez przeszkód, zwłaszcza w obrębie strefy Schengen, należy podkreślić, że nie jest ono ani dokumentem podróży, ani niezbędnym warunkiem podróży (14).

Image 1

Unijny jednolity rynek lotniczy potrzebuje unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID jako narzędzia umożliwiającego sprawniejszą obsługę zwiększonego przepływu pasażerów w miesiącach letnich w 2021 r. oraz podczas odbudowy. Po wspólnym sukcesie, jakim było wprowadzenie w życie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID, kolejnym krokiem musi być dalsze ułatwianie bezpiecznego i płynnego podróżowania w czasie pandemii.

Służby Komisji Europejskiej opublikowały zalecenia operacyjne w nocie informacyjnej pt. „Making the most of the EU Digital COVID Certificates in aviation: Recommendations and guidance for Member States” (15) [„Wykorzystanie potencjału unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w lotnictwie: zalecenia i wytyczne dla państw członkowskich”] z dnia 28 czerwca 2021 r. W dniu 30 czerwca 2021 r. sieć e-zdrowie, w której skład wchodzą krajowi eksperci w dziedzinie zdrowia, przyjęła wytyczne (16), w których określono techniczne i operacyjne elementy wykorzystywania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w podróżach lotniczych. W dokumencie tym przedstawiono kilka wariantów weryfikacji, które są możliwe zarówno pod względem prawnym (z punktu widzenia ochrony danych w UE, w pełnej zgodności z unijnym RODO (17)), jak i technicznym.

Niniejszy komunikat ma na celu zapewnienie państwom członkowskim UE nadrzędnych zasad, najlepszych praktyk, zaleceń i wytycznych, aby ułatwić weryfikację unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w lotnictwie w momencie wejścia w szczytowy okres letniego sezonu podróży i w późniejszym czasie. Będzie to miało największe znaczenie w pierwszej kolejności w przypadku podróży lotniczych, ale rozwiązania takie powinny być stopniowo wprowadzane, w miarę możliwości, w innych rodzajach transportu (np. na promach, statkach wycieczkowych oraz w transporcie kolejowym i drogowym), z uwzględnieniem ich specyfiki.

3.   Zalecane podejście

W niniejszej sekcji przedstawiono szereg wytycznych i zaleceń skierowanych do państw członkowskich UE. Linie i porty lotnicze, jako podmioty mające najbliższy kontakt z pasażerem, będą również odgrywały ważną rolę i ponosiły odpowiedzialność za osiągnięcie pełni korzyści wynikających z unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w lotnictwie.

Rozporządzenie (UE) 2021/953 stanowi, że bez uszczerbku dla uprawnień państw członkowskich UE do wprowadzania ograniczeń ze względów zdrowia publicznego, w przypadkach gdy państwa członkowskie UE uznają unijne cyfrowe zaświadczenia COVID, powstrzymują się od wprowadzania dodatkowych ograniczeń swobody przemieszczania się, takich jak dodatkowy związany z podróżą test w kierunku zakażenia SARS-CoV-2 lub związana z podróżą kwarantanna lub samoizolacja, chyba że są one niezbędne i proporcjonalne do celów ochrony zdrowia publicznego w odpowiedzi na pandemię COVID-19, przy uwzględnieniu również dostępnych dowodów naukowych, w tym danych epidemiologicznych opublikowanych przez ECDC na podstawie zalecenia (UE) 2020/1475. W zaleceniu (UE) 2020/1475 stwierdza się, że przy przyjmowaniu i stosowaniu ograniczeń swobodnego przepływu państwa członkowskie UE powinny przestrzegać zasad prawa UE, w szczególności zasady proporcjonalności i niedyskryminacji, oraz działać w sposób skoordynowany.

Aby zapewnić pasażerom jasność i płynną, niezakłóconą podróż, wszystkie podmioty biorące udział w procesie weryfikacji muszą być w pełni świadome swojej roli i wymaganych działań. Dla sprawnego wdrożenia unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID istotne jest, aby wszystkie państwa członkowskie UE przekazywały odpowiednim zainteresowanym stronom i ogółowi społeczeństwa jasne, wyczerpujące i aktualne informacje na temat wszelkich ograniczeń swobodnego przemieszczania się. Państwa członkowskie UE powinny zapewnić, aby informacje publikowane na stronie internetowej Re-Open EU – zarówno w odniesieniu do państw członkowskich UE, jak i państw trzecich – były kompletne, aktualne i łatwe do zrozumienia.

Państwa członkowskie powinny również aktualizować i publikować obowiązujące zasady walidacji z zachowaniem pełnej przejrzystości. Zasady te powinny być publikowane w repozytorium – tzw. bramie sieciowej unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID (EU DCC Gateway) – które obsługuje tę funkcję i przekazuje informacje do aplikacji weryfikujących i aplikacji portfeli. Ponadto zasady te powinny być udostępniane na stronie internetowej Re-Open EU. W celu zapewnienia przejrzystości zasady powinny wyraźnie zawierać wszystkie istotne informacje takie jak wykazy szczepionek, w przypadku których akceptuje się zaświadczenia. Informacje publikowane obecnie przez państwa członkowskie nie zawsze są jasne dla pasażerów.

Państwa członkowskie UE powinny zapewnić, aby pracownicy linii lotniczych, portów lotniczych lub innych podmiotów upoważnieni do weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID mieli pełną wiedzę na temat swoich odpowiednich ról i wymaganych działań. Informacje te należy również podać do wiadomości publicznej, tak aby pasażerowie wiedzieli, w których punktach mogą spodziewać się odpowiednich kontroli.

| — | Zalecenie nr 1: Państwa członkowskie UE powinny zapewnić terminowe przekazywanie zainteresowanym podmiotom i podróżnym pełnych i zrozumiałych informacji na temat wymogów i procesów weryfikacji. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 1: Państwa członkowskie UE powinny zapewnić terminowe przekazywanie zainteresowanym podmiotom i podróżnym pełnych i zrozumiałych informacji na temat wymogów i procesów weryfikacji.

| — | Zalecenie nr 2: Państwa członkowskie UE powinny zapewnić, aby informacje publikowane na stronie internetowej Re-Open EU były kompletne, aktualne i łatwe do zrozumienia. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 2: Państwa członkowskie UE powinny zapewnić, aby informacje publikowane na stronie internetowej Re-Open EU były kompletne, aktualne i łatwe do zrozumienia.

Opracowanie interoperacyjnych unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID stanowi bezprecedensowy krok w kierunku uniknięcia mozaiki indywidualnych zaświadczeń cyfrowych opartych na różnych specyfikacjach technicznych przyjętych w poszczególnych państwach członkowskich UE. Państwa członkowskie UE za pośrednictwem sieci e-zdrowie zatwierdziły wytyczne dotyczące zasad walidacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, aby umożliwić nie tylko weryfikację autentyczności zaświadczenia, lecz także jego zgodności z odpowiednimi zasadami podróży. W przypadku gdy linie lotnicze lub operatorzy portów lotniczych są zobowiązani do kontroli tych zaświadczeń, państwa członkowskie UE powinny opublikować i aktualizować zasady walidacji. Chociaż musi istnieć możliwość osobistego okazania zaświadczenia w porcie lotniczym odlotu i przeprowadzenia ręcznej weryfikacji pod kątem obowiązujących zasad biznesowych, podmioty i organy powinny obsługiwać elektroniczne procesy weryfikacji zasad biznesowych. Przyspieszy to procesy weryfikacji.

| — | Zalecenie nr 3: Państwa członkowskie UE powinny włączyć obowiązujące zasady podróży do procesów weryfikacji i udostępnić zainteresowanym podmiotom aplikację służącą do weryfikacji odpowiednich zasad zgodnie z wytycznymi dotyczącymi zasad walidacji uzgodnionymi przez sieć e-zdrowie (18). |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 3: Państwa członkowskie UE powinny włączyć obowiązujące zasady podróży do procesów weryfikacji i udostępnić zainteresowanym podmiotom aplikację służącą do weryfikacji odpowiednich zasad zgodnie z wytycznymi dotyczącymi zasad walidacji uzgodnionymi przez sieć e-zdrowie (18).

| — | Zalecenie nr 4: Państwa członkowskie UE powinny udostępniać i stale aktualizować zasady walidacji podróży w repozytorium EU DCC Gateway. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 4: Państwa członkowskie UE powinny udostępniać i stale aktualizować zasady walidacji podróży w repozytorium EU DCC Gateway.

| — | Zalecenie nr 5: Państwa członkowskie UE powinny w miarę możliwości stosować elektroniczne środki weryfikacji zgodnie z odpowiednimi wytycznymi sieci e-zdrowie |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 5: Państwa członkowskie UE powinny w miarę możliwości stosować elektroniczne środki weryfikacji zgodnie z odpowiednimi wytycznymi sieci e-zdrowie

Unijne cyfrowe zaświadczenia COVID są oparte na ramach zaufania uzgodnionych, ustanowionych i utrzymywanych przez Komisję i państwa członkowskie zgodnie z obowiązującymi zasadami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2021/953. Te ramy zaufania zapewniają wiarygodne i bezpieczne wydawanie i weryfikację zaświadczeń. Jak stwierdzono w protokole EASA i ECDC dotyczącym zapewnienia w lotnictwie bezpieczeństwa pod względem zdrowia w związku z COVID-19 (19), jeśli rzetelnie przeprowadzono weryfikację przed odlotem, z epidemiologicznego punktu widzenia nie ma powodów do dodatkowych kontroli tego samego zaświadczenia na późniejszym etapie podróży. Należy unikać takiego powielania działań. Państwa członkowskie powinny zatem weryfikować unijne cyfrowe zaświadczenia COVID w pierwszej kolejności przed odlotem. Z punktu widzenia bezpieczeństwa zdrowotnego pomogłoby to również zmniejszyć ryzyko podróży chorych pasażerów. Weryfikację po przylocie można byłoby prowadzić na podstawie podejścia opartego na analizie ryzyka.

Aby uniknąć powielania kontroli przeprowadzanych przez więcej niż jeden podmiot (np. przez operatorów linii lotniczych i organy publiczne), w ramach współpracy między organami, portami lotniczymi i liniami lotniczymi należy w miarę możliwości wprowadzić rozwiązania takie jak punkt kompleksowej obsługi przy odlocie. Państwa członkowskie UE powinny zatem unikać wymogu weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID przy więcej niż jednej okazji w trakcie podróży lotniczej (np. podczas odprawy w porcie lotniczym i ponownie przy wejściu na pokład). Warto zauważyć, że jakikolwiek wymóg weryfikacji zaświadczeń ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2021/953 nie uzasadnia sam w sobie tymczasowego przywrócenia kontroli granicznych na granicach wewnętrznych.

Zgodnie z wyżej wspomnianym protokołem EASA i ECDC dotyczącym zapewnienia w lotnictwie bezpieczeństwa pod względem zdrowia w związku z COVID-19 z medycznego punktu widzenia najskuteczniejszym rozwiązaniem jest weryfikacja unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID przed przybyciem podróżnego do portu lotniczego odlotu. Obecnie jednak 82 % operatorów portów lotniczych zgłasza, że zaświadczeń tych nie weryfikuje się poza terenem portu lotniczego przed odlotem (20). Zdecydowanie zachęca się państwa członkowskie UE i podmioty świadczące usługi transportu do zapewnienia weryfikacji na jak najwcześniejszym etapie, najlepiej podczas procesu odprawy online przeprowadzanej przez linię lotniczą lub za pośrednictwem portalu internetowego/usługi online państwa członkowskiego UE, pod warunkiem że odbywa się to zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia UE 2021/953.

W przypadku gdy państwo członkowskie przylotu uchyla niektóre ograniczenia podróży związane ze zdrowiem w odniesieniu do podróżnych posiadających unijne cyfrowe zaświadczenie COVID lub inny dowód, państwo członkowskie odlotu powinno zapewnić, aby wszyscy pasażerowie okazywali swoje zaświadczenia przed wejściem na pokład samolotu. Chociaż preferowanym rozwiązaniem zawsze powinny być kontrole poza terenem portu lotniczego, w takich przypadkach zaświadczenia wszystkich pasażerów, którzy nie okazali ich poza terenem portu odlotu, powinny podlegać kontroli w porcie lotniczym odlotu. W przypadku kontroli zaświadczeń w portach lotniczych należy przeznaczyć na ten cel zasoby współmierne do liczby kontroli, aby zapewnić płynny przepływ pasażerów przez cały czas.

Współpraca między państwami członkowskimi a podmiotami świadczącymi usługi transportu ma zasadnicze znaczenie dla wprowadzenia tych rozwiązań, co wymaga dalszych prac w celu zapewnienia, by były one oparte na sprawdzonych rozwiązaniach. Pozwoliłoby to zagwarantować, że pozytywny wpływ unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID na wygodę i przepływ pasażerów nie ulegnie osłabieniu wskutek procesu weryfikacji w porcie lotniczym, ograniczając potencjalne ryzyko dla bezpieczeństwa pod względem zdrowia. Zdaniem sieci e-zdrowie wariant ten jednak „może wymagać znacznego czasu na opracowanie i przetestowanie, co mogłoby skutkować wdrożeniem go po lecie 2021 r.” (21).

| Unijne cyfrowe zaświadczenia COVID a ochrona danych

  Ramy zaufania na potrzeby unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID zapewniają najwyższy poziom ochrony danych zgodny z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (22) („RODO”). Przewoźnicy tacy jak linie lotnicze mogą przetwarzać informacje niezbędne do wypełnienia obowiązków w zakresie weryfikacji ustanowionych w mającym zastosowanie prawie krajowym, pod warunkiem że nie zatrzymują oni żadnych danych osobowych zawartych w kodach QR, jak wyraźnie stanowi rozporządzenie. Oznacza to, że podstawa prawna niezbędna do umożliwienia liniom lotniczym weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ma zastosowanie już w procesie odprawy online, co pozwala uniknąć wąskich gardeł i tłoku w portach lotniczych. |
| --- |

Unijne cyfrowe zaświadczenia COVID a ochrona danych

Ramy zaufania na potrzeby unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID zapewniają najwyższy poziom ochrony danych zgodny z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (22) („RODO”). Przewoźnicy tacy jak linie lotnicze mogą przetwarzać informacje niezbędne do wypełnienia obowiązków w zakresie weryfikacji ustanowionych w mającym zastosowanie prawie krajowym, pod warunkiem że nie zatrzymują oni żadnych danych osobowych zawartych w kodach QR, jak wyraźnie stanowi rozporządzenie. Oznacza to, że podstawa prawna niezbędna do umożliwienia liniom lotniczym weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ma zastosowanie już w procesie odprawy online, co pozwala uniknąć wąskich gardeł i tłoku w portach lotniczych.

| — | Zalecenie nr 6: Państwa członkowskie UE powinny zapewnić jak najwcześniejszą weryfikację unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, najlepiej przed przybyciem pasażera do portu lotniczego odlotu. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 6: Państwa członkowskie UE powinny zapewnić jak najwcześniejszą weryfikację unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, najlepiej przed przybyciem pasażera do portu lotniczego odlotu.

| — | Zalecenie nr 7: Państwa członkowskie UE powinny dopilnować, aby podmioty były uprawnione do weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID oraz aby współpracowały z liniami lotniczymi w celu ułatwienia włączenia procesu weryfikacji do procedur odprawy zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 7: Państwa członkowskie UE powinny dopilnować, aby podmioty były uprawnione do weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID oraz aby współpracowały z liniami lotniczymi w celu ułatwienia włączenia procesu weryfikacji do procedur odprawy zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID.

Środki związane z podróżą, takie jak karta lokalizacji pasażera (PLF) lub unijne cyfrowe zaświadczenie COVID, są narzędziami uzupełniającymi, których celem jest wspomaganie bezpiecznego wznowienia podróży, a jednocześnie zwiększenie zdolności państw członkowskich UE do ustalania kontaktów zakaźnych i ograniczenie ryzyka przenoszenia zakażenia. Najlepiej byłoby, gdyby wiązały się one z jak najmniejszymi niedogodnościami dla podróżnych i dla ich podróży. Odbieranie PLF od pasażera, podobnie jak weryfikacja unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID, również powinno odbywać się jak najwcześniej, a najlepiej przed przybyciem pasażera do portu lotniczego odlotu, aby uniknąć wielokrotnego poddawania pasażerów procedurom.

| Możliwe scenariusze

  Można rozważyć dwa możliwe scenariusze weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID przed przybyciem pasażera do portu lotniczego odlotu:






  1) | Weryfikacja podczas odprawy online przeprowadzanej przez linię lotniczą:
  takie rozwiązanie ma zalety z operacyjnego punktu widzenia, gdyż sprawdzenie dokumentów dotyczących zdrowia pasażerów następuje w jednym miejscu i przed przybyciem do portu lotniczego odlotu oraz nie wymaga zbyt złożonego wdrożenia technicznego. Ponadto należy przypomnieć, że w rozporządzeniu (UE) 2021/953 i RODO zezwala się przewoźnikom na przetwarzanie danych dotyczących zdrowia, o ile nie są one przechowywane, pod warunkiem że taki przypadek użycia jest określony w prawie krajowym. |
| --- | --- |

Możliwe scenariusze

Można rozważyć dwa możliwe scenariusze weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID przed przybyciem pasażera do portu lotniczego odlotu:

1)

Weryfikacja podczas odprawy online przeprowadzanej przez linię lotniczą:

takie rozwiązanie ma zalety z operacyjnego punktu widzenia, gdyż sprawdzenie dokumentów dotyczących zdrowia pasażerów następuje w jednym miejscu i przed przybyciem do portu lotniczego odlotu oraz nie wymaga zbyt złożonego wdrożenia technicznego. Ponadto należy przypomnieć, że w rozporządzeniu (UE) 2021/953 i RODO zezwala się przewoźnikom na przetwarzanie danych dotyczących zdrowia, o ile nie są one przechowywane, pod warunkiem że taki przypadek użycia jest określony w prawie krajowym.

| 2) | Weryfikacja dokumentów podróży za pomocą specjalnych aplikacji i usługi internetowej opracowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. W tym scenariuszu można rozważyć połączenie weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID z kartą lokalizacji pasażera państwa członkowskiego (w formacie cyfrowym) oraz innymi środkami/wymogami w zakresie ochrony zdrowia. Zaletą tego rozwiązania byłoby również sprawdzanie dokumentów dotyczących zdrowia pasażerów w jednym miejscu i przed przybyciem do portu lotniczego odlotu. |
| --- | --- |

2)

Weryfikacja dokumentów podróży za pomocą specjalnych aplikacji i usługi internetowej opracowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953. W tym scenariuszu można rozważyć połączenie weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID z kartą lokalizacji pasażera państwa członkowskiego (w formacie cyfrowym) oraz innymi środkami/wymogami w zakresie ochrony zdrowia. Zaletą tego rozwiązania byłoby również sprawdzanie dokumentów dotyczących zdrowia pasażerów w jednym miejscu i przed przybyciem do portu lotniczego odlotu.

Ponieważ drugie z powyższych rozwiązań nie jest dostępne w większości państw członkowskich i wymaga czasu na opracowanie i przetestowanie, państwa członkowskie i Komisja powinny współpracować w celu wdrożenia go jak najszybciej po lecie 2021 r. [zob. sekcja 6.1 wytycznych sieci e-zdrowie „Validation of EU Digital COVID Certificate in the context of air transport” („Walidacja unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID w kontekście transportu lotniczego”)] (23).

| — | Zalecenie nr 8: Państwa członkowskie UE powinny dążyć do lepszej koordynacji weryfikacji PLF i unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Państwa członkowskie UE powinny zapewnić ścisłą współpracę z podmiotami świadczącymi usługi transportu, aby umożliwić weryfikację unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w tym samym momencie, gdy od pasażerów odbierane są inne informacje związane z podróżą, np. PLF. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 8: Państwa członkowskie UE powinny dążyć do lepszej koordynacji weryfikacji PLF i unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Państwa członkowskie UE powinny zapewnić ścisłą współpracę z podmiotami świadczącymi usługi transportu, aby umożliwić weryfikację unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w tym samym momencie, gdy od pasażerów odbierane są inne informacje związane z podróżą, np. PLF.

| — | Zalecenie nr 9: Państwa członkowskie UE powinny pracować nad rozwiązaniami umożliwiającym obsługę weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID i gromadzenia danych PLF z myślą o wprowadzeniu tej funkcji jesienią tego roku. |
| --- | --- |

—

Zalecenie nr 9: Państwa członkowskie UE powinny pracować nad rozwiązaniami umożliwiającym obsługę weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID i gromadzenia danych PLF z myślą o wprowadzeniu tej funkcji jesienią tego roku.

4.   Wniosek

Szybkie opracowanie i wprowadzenie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID ma fundamentalne znaczenie w walce z pandemią i w zasadniczym stopniu się do niej przyczynia. Skutecznie pokazuje, w jaki sposób Europa może w rekordowym czasie osiągnąć konkretne rezultaty, które mają pozytywny wpływ na życie setek milionów obywateli i mieszkańców UE oraz osób ją odwiedzających. Dzięki wiarygodności i łatwości stosowania unijne cyfrowe zaświadczenia COVID wspomagają przywrócenie swobodnego przemieszczania się w Europie, a jednocześnie utrzymanie wysokiego poziomu kontroli pandemii, a także stanowią kluczowy element w ożywieniu sektorów podróży i turystyki, które najbardziej ucierpiały w wyniku pandemii. Wprowadzając te zaświadczenia, Komisja Europejska, Parlament Europejski i Rada oraz państwa członkowskie UE wspólnie zmobilizowały się i podjęły ogromne starania, by opracować narzędzie niezbędne do osiągnięcia tego celu przed letnim sezonem podróży w 2021 r. Podejmowane są dalsze działania służące rozszerzeniu uznawania przez państwa trzecie unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID i podobnych dokumentów potwierdzających stan zdrowia oraz uznawania tego rodzaju dokumentów wydawanych przez państwa trzecie, co jest podstawą ponownego otwarcia dwukierunkowych podróży międzynarodowych tam, gdzie pozwala na to sytuacja epidemiologiczna.

Harmonizacja i cyfryzacja protokołów weryfikacji ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia Europejczykom niezakłóconego podróżowania. Wytyczne i nadrzędne zasady zawarte w niniejszym komunikacie mają przyczynić się do sprawnego przebiegu podróży. Komisja wzywa państwa członkowskie i wszystkie podmioty działające w ekosystemie transportu lotniczego do współpracy na rzecz lepiej skoordynowanego wdrażania unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID na podstawie zaleceń przedstawionych w niniejszym komunikacie. To zalecane podejście w odniesieniu do lotnictwa można by stopniowo wprowadzać również w przypadku innych rodzajów transportu.

---

(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/954 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym lub zamieszkującym na terytoriach państw członkowskich w czasie pandemii COVID-19 interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID), oraz weryfikowania i uznawania takich zaświadczeń (Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 24).

(2)  Zalecenie Rady (UE) 2020/1475 z dnia 13 października 2020 r. w sprawie skoordynowanego podejścia do ograniczania swobodnego przepływu w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Dz.U. L 337 z 14.10.2020, s. 3).

(3)  https://www.ecdc.europa.eu/en/covid-19/situation-updates/weekly-maps-coordinated-restriction-free-movement

(4)  https://reopen.europa.eu/

(5)  https://ec.europa.eu/growth/content/new-european-tourism-covid-19-safety-seal-available_pl

(6)  Eurocontrol, dzienne zmiany natężenia ruchu, Network Manager Area (obszar menedżera sieci), 8 lipca 2021 r. (https://www.eurocontrol.int/Economics/DailyTrafficVariation-States.html?ectl-public).

(7)  Zaświadczenia o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19, wydane przez Szwajcarię zgodnie ze szwajcarskim rozporządzeniem w sprawie zaświadczeń COVID-19, już traktuje się jako równoważne z zaświadczeniami wydanymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/953, jak stanowi decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/1126 z dnia 8 lipca 2021 r. ustanawiająca równoważność zaświadczeń COVID-19 wydawanych przez Szwajcarię z zaświadczeniami wydawanymi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 49).

(8)  Specyfikacje unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID obejmujące strukturę danych i mechanizmy kodowania, w tym kod QR, który zapewnia możliwość odczytu i weryfikacji wszystkich zaświadczeń, zarówno cyfrowych, jak i w formie papierowej, są dostępne na stronie internetowej https://ec.europa.eu/health/ehealth/covid-19_pl

(9)  Ustanowionego w art. 21 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i wdrożonego dyrektywą 2004/38/WE.

(10)  Motyw 6 rozporządzenia (UE) 2021/953.

(11)  Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/953 dane osobowe zawarte w unijnych cyfrowych zaświadczeniach COVID mają być przetwarzane przez właściwe organy państwa członkowskiego przeznaczenia lub tranzytu lub przez podmioty świadczące transgraniczne usługi transportu pasażerskiego, zobowiązane na mocy krajowych przepisów do wdrożenia niektórych środków ochrony zdrowia publicznego w czasie pandemii COVID-19, wyłącznie w celu zweryfikowania i potwierdzenia informacji na temat zaszczepienia posiadacza, jego wyniku testu lub powrotu do zdrowia. W tym celu dane osobowe muszą być ograniczone do tego, co jest absolutnie niezbędne. Dane osobowe, do których uzyskano dostęp zgodnie z tym ustępem, nie mogą być przechowywane. Jak stanowi motyw 30 rozporządzenia, jeżeli obywatele Unii lub członkowie ich rodzin nie posiadają zaświadczenia o szczepieniu spełniającego wymogi rozporządzenia, powinni mieć możliwość potwierdzenia w każdy inny rozsądny sposób, że przysługuje im prawo do korzystania ze zwolnienia przez państwo członkowskie z odpowiednich ograniczeń swobody przemieszczania się przysługującego posiadaczom zaświadczeń o szczepieniu.

(12)  https://ec.europa.eu/health/sites/default/files/ehealth/docs/eu-dcc_validation-rules_en.pdf

(13)  Na podstawie odpowiedzi 27 przewoźników lotniczych, 92 portów lotniczych w 19 państwach europejskich (Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Łotwa, Niderlandy, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Węgry i Włochy). Te porty lotnicze obsługują 58 % całkowitej liczby pasażerów na obszarze UE+EOG+Szwajcaria.

(14)  Celem unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID jest ułatwienie korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich dzięki ustanowieniu wspólnych ram wiążących i bezpośrednio stosowanych we wszystkich państwach członkowskich. Te wspólne ramy powinny przyczyniać się również do ułatwienia stopniowego znoszenia – w skoordynowany sposób – ograniczeń swobodnego przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie, zgodnie z prawem Unii, w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2. W każdym razie zgodnie z pkt 12 zalecenia Rady (UE) 2020/1475 państwa członkowskie nie powinny ograniczać swobodnego przepływu osób podróżujących do obszarów innego państwa członkowskiego lub z obszarów innego państwa członkowskiego, o ile obszary te zaklasyfikowano jako „zielone”. W związku z tym osoby te nie powinny być zobowiązane do okazywania unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID.

(15)  https://ec.europa.eu/transport/modes/air/news/2021-06-28-eu-digital-covid-certificates-in-aviation_en

(16)  https://ec.europa.eu/health/sites/default/files/ehealth/docs/covid-certificate_air-transport_en.pdf

(17)  Ogólne rozporządzenie o ochronie danych (UE) 2016/679 (RODO).

(18)  https://ec.europa.eu/health/sites/default/files/ehealth/docs/eu-dcc_validation-rules_en.pdf

(19)  EASA i ECDC, COVID-19 Aviation Health Safety Protocol – Operational Guidelines for the management of air passengers and aviation personnel in relation to the COVID-19 pandemic [Protokół dotyczący zapewnienia w lotnictwie bezpieczeństwa pod względem zdrowia w związku z COVID-19 – Wytyczne operacyjne dotyczące zarządzania pasażerami lotniczymi i personelem lotniczym w związku z pandemią COVID-19], 17 czerwca 2021 r., dokument dostępny pod adresem https://www.easa.europa.eu/sites/default/files/dfu/Joint%20EASA-ECDC%20Aviation%20Health%20Safety%20Protocol%20issue%203.pdf

(20)  ACI Europe, badanie dotyczące wdrożenia cyfrowych zaświadczeń COVID, 8 lipca 2021 r.

(21)  Zob. sieć e-zdrowie, „Guidelines on Validation of EU Digital COVID Certificates in the context of air transport” [„Wytyczne dotyczące walidacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w kontekście transportu lotniczego”], sekcja 6.1, 30 czerwca 2021 r.

(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(23)  Sieć e-zdrowie, „Guidelines on Validation of EU Digital COVID Certificates in the context of air transport” [„Wytyczne dotyczące walidacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID w kontekście transportu lotniczego”], 30 czerwca 2021 r.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/8 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/8

---

Kursy walutowe euro (1)

4 sierpnia 2021 r.

(2021/C 313/03)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1861 |
| JPY | Jen | 129,31 |
| DKK | Korona duńska | 7,4367 |
| GBP | Funt szterling | 0,85153 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,1970 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,0729 |
| ISK | Korona islandzka | 147,60 |
| NOK | Korona norweska | 10,4550 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,440 |
| HUF | Forint węgierski | 354,24 |
| PLN | Złoty polski | 4,5438 |
| RON | Lej rumuński | 4,9185 |
| TRY | Lir turecki | 10,0115 |
| AUD | Dolar australijski | 1,6002 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4880 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,2236 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6784 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6000 |
| KRW | Won | 1 355,44 |
| ZAR | Rand | 16,9211 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,6638 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5009 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 16 965,65 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 5,0077 |
| PHP | Peso filipińskie | 58,988 |
| RUB | Rubel rosyjski | 86,5106 |
| THB | Bat tajlandzki | 39,272 |
| BRL | Real | 6,1610 |
| MXN | Peso meksykańskie | 23,5576 |
| INR | Rupia indyjska | 87,9575 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1861

JPY

Jen

129,31

DKK

Korona duńska

7,4367

GBP

Funt szterling

0,85153

SEK

Korona szwedzka

10,1970

CHF

Frank szwajcarski

1,0729

ISK

Korona islandzka

147,60

NOK

Korona norweska

10,4550

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,440

HUF

Forint węgierski

354,24

PLN

Złoty polski

4,5438

RON

Lej rumuński

4,9185

TRY

Lir turecki

10,0115

AUD

Dolar australijski

1,6002

CAD

Dolar kanadyjski

1,4880

HKD

Dolar Hongkongu

9,2236

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6784

SGD

Dolar singapurski

1,6000

KRW

Won

1 355,44

ZAR

Rand

16,9211

CNY

Yuan renminbi

7,6638

HRK

Kuna chorwacka

7,5009

IDR

Rupia indonezyjska

16 965,65

MYR

Ringgit malezyjski

5,0077

PHP

Peso filipińskie

58,988

RUB

Rubel rosyjski

86,5106

THB

Bat tajlandzki

39,272

BRL

Real

6,1610

MXN

Peso meksykańskie

23,5576

INR

Rupia indyjska

87,9575

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ

Komisja Europejska

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/9 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/9

---

Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzonych na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei

(2021/C 313/04)

Komisja Europejska („Komisja”) z własnej inicjatywy podjęła decyzję o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), rozszerzonych na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei, na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”) w związku z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Zakres częściowego przeglądu okresowego ogranicza się do zbadania zwolnienia przyznanego jednemu eksporterowi koreańskiemu, a mianowicie przedsiębiorstwu Young Heung Iron & Steel Co. Ltd. („Young Heung”) (dodatkowy kod TARIC A969).

1.   Produkt objęty przeglądem

Produktem objętym niniejszym przeglądem są stalowe liny i kable, w tym liny zamknięte, z wyjątkiem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodami ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 oraz ex 7312 10 98 (kody TARIC 7312108119, 7312108319, 7312108519, 7312108919 oraz 7312109819), rozszerzonym na takie same liny i kable wysyłane z Republiki Korei, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Republiki Korei (kody TARIC 7312108113, 7312108313, 7312108513, 7312108913 oraz 7312109813). Powyższe kody CN i kody TARIC podano jedynie w celach informacyjnych.

2.   Obowiązujące środki

Podstawę prawną obowiązującego obecnie zwolnienia stanowi rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/607 (2). Zostało ono pierwotnie wprowadzone jako zwolnienie ze środków przeciwdziałających obchodzeniu (ceł), wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 400/2010 (3) i przedłużone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr No 102/2012 (4)

3.   Podstawy dokonania przeglądu

Istnieją wystarczające dowody na to, że okoliczności, na podstawie których przedsiębiorstwu Young Heung przyznano zwolnienie, uległy znacznej zmianie, oraz że zmiany te mają charakter trwały.

W dniu 6 maja 2020 r. przedsiębiorstwo Young Heung wystąpiło z wnioskiem o zmianę nazwy na „Youngwire”. Z przedstawionej dokumentacji wynika jednak, że Young Heung zostało poddane poważnej reorganizacji, w tym poprzez nabycie aktywów innego koreańskiego eksportera korzystającego ze zwolnienia, Dae Heung Industrial Co. Ltd. („Dae Heung”).

Uznaje się, że te istotne zmiany, które ujawniono w kontekście wniosku o zmianę nazwy, mogły mieć wpływ na uprawnienie przedsiębiorstwa do zwolnienia z obowiązujących środków przeciwdziałających obchodzeniu ceł, nałożonych na przywóz produktu objętego przeglądem z Republiki Korei.

4.   Procedura

Po ustaleniu (oraz poinformowaniu państw członkowskich), że istnieją wystarczające dowody uzasadniające konieczność wszczęcia częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania zwolnienia przyznanego przedsiębiorstwu Young Heung, Komisja niniejszym wszczyna przegląd zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego w związku z art. 13 ust. 4. Celem przeglądu jest ustalenie, czy przedsiębiorstwo Youngwire nadal jest uprawnione do zwolnienia.

Komisja zwraca również uwagę stron na fakt, że w związku z pandemią COVID-19 opublikowano zawiadomienie (5) w sprawie skutków, jakie pojawienie się COVID-19 ma na dochodzenia antydumpingowe i antysubsydyjne, które to zawiadomienie może mieć zastosowanie do niniejszego postępowania.

4.1.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

Dochodzenie obejmie okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”).

4.2.   Kwestionariusze

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle przedsiębiorstwu Youngwire kwestionariusze. Producent eksportujący Youngwire proszony jest o przesłanie wypełnionego kwestionariusza w terminie 37 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej.

Kopie kwestionariuszy są dostępne w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron i na stronie DG ds. Handlu https://trade.ec.europa.eu/tdi/case_details.cfm?id=2544

4.3.   Oświadczenia pisemne

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu, wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów dotyczących adekwatności zmiany zwolnienia. O ile nie wskazano inaczej, informacje te i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 20 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.4.   Zainteresowane strony

Aby wziąć udział w dochodzeniu, zainteresowane strony, takie jak producenci eksportujący, producenci unijni, importerzy i reprezentujące ich zrzeszenia, użytkownicy i reprezentujące ich zrzeszenia, związki zawodowe oraz reprezentatywne organizacje konsumenckie muszą w pierwszej kolejności udowodnić istnienie obiektywnego związku między swoją działalnością a produktem objętym dochodzeniem.

Okoliczność bycia uznanym za zainteresowaną stronę pozostaje bez uszczerbku dla zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.

Dostęp do akt do wglądu dla zainteresowanych stron odbywa się za pośrednictwem Tron.tdi na stronie: https://webgate.ec.europa.eu/tron/TDI. By uzyskać dostęp, należy postępować zgodnie z poleceniami na podanej stronie.

4.5.   Możliwość złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające do służb Komisji prowadzących dochodzenie

Wszystkie zainteresowane strony mogą wystąpić o posiedzenie wyjaśniające do służb Komisji prowadzących dochodzenie.

Wszelkie wnioski o posiedzenie wyjaśniające należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie oraz zestawienie kwestii, które zainteresowana strona pragnie omówić w trakcie posiedzenia wyjaśniającego. Posiedzenie wyjaśniające będzie ograniczać się do kwestii wskazanych uprzednio na piśmie przez zainteresowane strony.

Na etapie ostatecznych ustaleń należy złożyć wniosek w terminie 3 dni od daty ujawnienia ostatecznych ustaleń. Przesłuchanie zwykle nastąpi w okresie wyznaczonym na zgłaszanie uwag do ujawnienia ostatecznych ustaleń. W przypadku dodatkowego ujawnienia ostatecznych ustaleń należy złożyć wniosek bezzwłocznie po takim dodatkowym ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Posiedzenie wyjaśniające powinno odbyć się w terminie przewidzianym na zgłaszanie uwag na temat takiego ujawnienia.

Określone terminy pozostają bez uszczerbku dla prawa służb Komisji do wyrażenia zgody na posiedzenie wyjaśniające poza tymi terminami w należycie uzasadnionych przypadkach oraz dla prawa Komisji do niewyrażenia zgody na posiedzenie wyjaśniające w należycie uzasadnionych przypadkach. Jeżeli służby Komisji odrzucą wniosek o posiedzenie wyjaśniające, zainteresowana strona pozostanie poinformowana o powodach takiej decyzji.

Zasadniczo posiedzenia wyjaśniające nie będą służyć do przedstawiania informacji faktycznych, których nie umieszczono jeszcze w aktach. Niemniej jednak w interesie dobrej administracji i aby umożliwić służbom Komisji postępy w dochodzeniu, zainteresowane strony mogą zostać poproszone o przekazanie nowych informacji faktycznych po posiedzeniu wyjaśniającym.

4.6.   Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Informacje przekazywane Komisji dla celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu muszą być wolne od praw autorskich. Przed przekazaniem Komisji informacji lub danych, które są objęte prawami autorskimi osób trzecich, zainteresowane strony muszą zwrócić się do właściciela praw autorskich o udzielenie specjalnego zezwolenia wyraźnie umożliwiającego: wykorzystanie przez Komisję tych informacji i danych dla celów niniejszego postępowania dotyczącego ochrony handlu oraz b) udostępnienie tych informacji i danych zainteresowanym stronom niniejszego dochodzenia w formie umożliwiającej im wykonywanie ich prawa do obrony.

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Sensitive” (6). Strony przesyłające informacje w toku niniejszego dochodzenia są proszone o uzasadnienie wniosku o traktowanie na zasadzie poufności.

Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego strony przekazujące informacje oznakowane „Sensitive” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności.

Jeżeli strona przekazująca poufne informacje nie wskaże odpowiedniego powodu wniosku o traktowanie na zasadzie poufności lub nie dostarczy streszczenia informacji bez klauzuli poufności w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, Komisja może nie uwzględnić takich informacji, chyba że można wykazać w sposób zadowalający z właściwych źródeł, że informacje te są poprawne.

Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, za pośrednictwem platformy TRON.tdi (https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/TDI). Komunikując się za pośrednictwem platformy TRON.tdi lub poczty elektronicznej, zainteresowane strony wyrażają zgodę na zastosowanie zasad dotyczących oświadczeń w formie elektronicznej, które zostały zawarte w dokumencie zatytułowanym „CORRESPONDENCE WITH THE EUROPEAN COMMISSION IN TRADE DEFENCE CASES” („Korespondencja z Komisją Europejską w sprawach dotyczących ochrony handlu”), opublikowanym na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pod adresem: http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2011/june/tradoc_148003.pdf Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie za pośrednictwem platformy TRON.tdi lub poczty elektronicznej, chyba że strony te wyraźne zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń za pośrednictwem platformy TRON.tdi lub poczty elektronicznej, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami.

Adres Komisji do celów korespondencji:

| Komisja Europejska |
| --- |
| Directorate-General for Trade |
| Directorate G |
| Office: CHAR 04/039 |
| 1049 Brussel |
| BELGIA |
| E-mail: TRADE-R750-SRC@ec.europa.eu |

Komisja Europejska

Directorate-General for Trade

Directorate G

Office: CHAR 04/039

1049 Brussel

BELGIA

E-mail: TRADE-R750-SRC@ec.europa.eu

5.   Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie z reguły kończy się w terminie 12 miesięcy, a w każdym razie nie później niż w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia, zgodnie z art. 11 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

6.   Możliwość zgłaszania uwag do informacji przekazywanych przez inne strony

Aby zagwarantować prawo do obrony, zainteresowane strony powinny mieć możliwość zgłaszania uwag do informacji przekazanych przez inne zainteresowane strony. W takiej sytuacji zainteresowane strony mogą odnieść się wyłącznie do kwestii podniesionych przez inne zainteresowane strony w przekazanych przez nie informacjach i nie mogą poruszać nowych kwestii.

Uwagi do informacji przekazanych przez inne zainteresowane strony w reakcji na ujawnienie ostatecznych ustaleń należy zgłaszać w ciągu 3 dni od terminu zgłaszania uwag do ostatecznych ustaleń, o ile nie wskazano inaczej. W przypadku dodatkowego ostatecznego ujawnienia uwagi do informacji przekazanych przez inne zainteresowane strony w reakcji na takie ujawnienie należy zgłaszać w ciągu 1 dnia od terminu zgłaszania uwag do ostatecznych ustaleń, o ile nie wskazano inaczej.

Aby zakończyć dochodzenie w obowiązkowych terminach, Komisja nie będzie przyjmować uwag od zainteresowanych stron po terminie zgłaszania uwag na temat ostatecznego ujawnienia.

7.   Przedłużenie terminów określonych w niniejszym zawiadomieniu

O przedłużenie terminów przewidzianych w niniejszym zawiadomieniu można zwracać się wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, a terminy te mogą zostać przedłużone tylko w należycie uzasadnionych przypadkach, o ile podane zostanie właściwe uzasadnienie.

Każde przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu będzie zazwyczaj ograniczone do 3 dni i z reguły nie będzie przekraczać 7 dni.

Odnośnie do terminów przekazania innych informacji określonych w niniejszym zawiadomieniu o wszczęciu, będą one przedłużane o nie więcej niż 3 dni, chyba że wskazane zostaną wyjątkowe okoliczności.

8.   Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania potwierdzających lub zaprzeczających ustaleń na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te mogą zostać pominięte, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

Niedostarczenie informacji w formie skomputeryzowanej nie jest traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że przedstawienie informacji w wymaganej formie wiązałoby się dla niej z nieuzasadnionymi wysokimi kosztami lub byłoby dla niej zbyt dużym obciążeniem. Strona ta powinna niezwłocznie skontaktować się z Komisją.

9.   Rzecznik praw stron

Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wszelkie inne wnioski dotyczące prawa do obrony zainteresowanych stron i osób trzecich, jakie mogą się pojawić w toku postępowania.

Rzecznik praw stron może zorganizować postępowania wyjaśniające i podjąć się mediacji między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony. Wniosek o posiedzenie wyjaśniające z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Rzecznik praw stron zapozna się z uzasadnieniem wniosków. Posiedzenia wyjaśniające powinny odbywać się wyłącznie wtedy, gdy w należytym czasie nie rozstrzygnięto przedmiotowych kwestii ze służbami Komisji.

Zainteresowane strony proszone są o przestrzeganie terminów określonych w sekcji 5.7 niniejszego zawiadomienia, również w odniesieniu do interwencji rzecznika praw stron, w tym w ramach przesłuchań. Wszelkie wnioski należy przedkładać terminowo i szybko, tak aby nie zakłócać dobrze zorganizowanego przebiegu procedury. W tym celu zainteresowane strony powinny zwrócić się o interwencję rzecznika praw stron możliwie jak najwcześniej po wystąpieniu zdarzenia uzasadniającego taką interwencję. Rzecznik praw stron zapozna się z uzasadnieniem wniosków o interwencję, charakterem poruszonych w nich kwestii i wpływem tych kwestii na prawo do obrony, mając na uwadze interes dobrej administracji i terminowe zakończenie dochodzenia. Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: http://ec.europa.eu/trade/trade-policy-and-you/contacts/hearing-officer/

10.   Przetwarzanie danych osobowych

Wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas dochodzenia będą przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (7).

Nota na temat ochrony danych, za pośrednictwem której informuje się wszystkie osoby fizyczne o przetwarzaniu danych osobowych w ramach działań Komisji w zakresie ochrony handlu, jest dostępna na stronie internetowej DG ds. Handlu: http://trade.ec.europa.eu/doclib/html/157639.htm

---

(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/607 z dnia 19 kwietnia 2018 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozszerzone na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Maroka i Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z tych państw, w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 101 z 20.4.2018, s. 40).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 400/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1858/2005 na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Republiki Korei zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Republiki Korei oraz kończące dochodzenie w odniesieniu do przywozu stalowych lin i kabli wysyłanych z Malezji (Dz.U. L 117 z 11.5.2010, s. 1).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 102/2012 z dnia 27 stycznia 2012 r. nakładające, w wyniku przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, ostateczne cło antydumpingowe na przywóz stalowych lin i kabli pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy rozszerzone na przywóz stalowych lin i kabli wysyłanych z Maroka, Mołdawii i Republiki Korei, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z tych państw oraz kończące przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu stalowych lin i kabli pochodzących z Republiki Południowej Afryki przeprowadzony na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 36 z 9.2.2012, s. 1).

(5)  Zawiadomienie w sprawie skutków, jakie pojawienie się COVID-19 ma na dochodzenia antydumpingowe i antysubsydyjne (Dz.U. C 86 z 16.3.2020, s. 6).

(6)  Dokument oznakowany „Sensitive” jest uważany za dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

---

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/14 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/14

---

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.10383 — Blackstone/Vista/Ellucian)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 313/05)

1.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

| — | Blackstone Group Inc („Blackstone”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

Blackstone Group Inc („Blackstone”, Stany Zjednoczone),

| — | Vista Equity Partners Management LLC („Vista”, Stany Zjednoczone), |
| --- | --- |

—

Vista Equity Partners Management LLC („Vista”, Stany Zjednoczone),

| — | Ellucian Company L.P. („Ellucian”, Stany Zjednoczone). |
| --- | --- |

—

Ellucian Company L.P. („Ellucian”, Stany Zjednoczone).

Przedsiębiorstwa Blackstone i Vista przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad całym przedsiębiorstwem Ellucian.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów/akcji.

2.

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Blackstone: przedsiębiorstwo zarządzające aktywami alternatywnymi na całym świecie, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Blackstone: przedsiębiorstwo zarządzające aktywami alternatywnymi na całym świecie,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Vista: przedsiębiorstwo działające w sektorze inwestycji prywatnych, zarządzające grupą spółek portfelowych prowadzących działalność w sektorze usług informatycznych, którego działalność skupia się na oprogramowaniu komputerowym sprzyjającym rozwojowi przedsiębiorstw oraz na przedsiębiorstwach wykorzystujących dane i technologie, |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Vista: przedsiębiorstwo działające w sektorze inwestycji prywatnych, zarządzające grupą spółek portfelowych prowadzących działalność w sektorze usług informatycznych, którego działalność skupia się na oprogramowaniu komputerowym sprzyjającym rozwojowi przedsiębiorstw oraz na przedsiębiorstwach wykorzystujących dane i technologie,

| — | w przypadku przedsiębiorstwa Ellucian: dostawca oprogramowania i usług w chmurze dla instytucji szkolnictwa wyższego, takich jak oprogramowanie do planowania zasobów przedsiębiorstwa, systemy informacyjne dla studentów, oprogramowanie do zarządzania relacjami składowymi i narzędzia analityczne. Przedsiębiorstwo Ellucian jest obecnie kontrolowane przez TPG Capital. |
| --- | --- |

—

w przypadku przedsiębiorstwa Ellucian: dostawca oprogramowania i usług w chmurze dla instytucji szkolnictwa wyższego, takich jak oprogramowanie do planowania zasobów przedsiębiorstwa, systemy informacyjne dla studentów, oprogramowanie do zarządzania relacjami składowymi i narzędzia analityczne. Przedsiębiorstwo Ellucian jest obecnie kontrolowane przez TPG Capital.

3.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

4.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.10383 — Blackstone/Vista/Ellucian

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą, pocztą elektroniczną lub faksem. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

Email: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Faks +32 22964301

Adres pocztowy:

| European Commission |
| --- |
| Directorate-General for Competition |
| Merger Registry |
| 1049 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

1

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

2

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/16 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/16

---

Publikacja wniosku o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych w związku z art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych

(2021/C 313/06)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w związku z art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (2) w terminie trzech miesięcy od dnia niniejszej publikacji.

WNIOSEK O COFNIĘCIE REJESTRACJI

Wniosek o cofnięcie rejestracji zgodnie z art. 54 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„Holsteiner Karpfen”

Nr UE: PGI-DE-0343-CANCEL

ChNP ( ) ChOG (X) GTS ( )

1.   Zarejestrowana nazwa, której dotyczy wniosek o cofnięcie rejestracji

„Holsteiner Karpfen”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Niemcy

3.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.7

4.   Osoba lub organ wnosząca (wnoszący) wniosek o cofnięcie rejestracji

| Nazwa: | Verband der Binnenfischerei und Teichwirte Schleswig-Holstein e.V. |
| --- | --- |
| Adres: | Grüner Kamp 15-17 |
| 24768 Rendsburg |
| NIEMCY |

Nazwa:

Verband der Binnenfischerei und Teichwirte Schleswig-Holstein e.V.

Adres:

Grüner Kamp 15-17

24768 Rendsburg

NIEMCY

Tel.:

+49 43319453432

Faks

+49 43319453439

E-mail:

fischereiverband@lksh.de

Uzasadniony interes:

Wnioskodawca jest tożsamy z pierwotnym wnioskodawcą i użytkownikiem oznaczenia geograficznego „Holsteiner Karpfen” i w związku z tym ma uzasadniony interes względem wniosku o cofnięcie rejestracji.

5.   Rodzaj cofnięcia i powiązane przyczyny

| ☐ | Zgodnie z art. 54 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012: |
| --- | --- |

☐

Zgodnie z art. 54 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012:

| ☐ | lit. a) |
| --- | --- |

☐

lit. a)

| ☐ | lit. b) |
| --- | --- |

☐

lit. b)

| ☒ | Zgodnie z art. 54 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 |
| --- | --- |

☒

Zgodnie z art. 54 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

Przyczyny:

Od czasu przyznania ChOG „Holsteiner Karpfen” warunki hodowli karpia pogarszają się z roku na rok. W szczególności ścisła ochrona drapieżników takich jak kormorany, orły i ostatnio również wydry prowadzi do rosnących strat finansowych, co sprawia, że komercyjna hodowla karpia przestaje być opłacalna. W chwili rejestracji nazwy w 2007 r. odłów karpia jadalnego wynosił jeszcze 250 ton, ale do 2018 r. spadł do 65 ton. W tym roku niektóre przedsiębiorstwa zakładają, że nie będą już nawet w stanie pokryć własnego zapotrzebowania na karpia jadalnego przeznaczonego do bezpośredniej sprzedaży. Po dwóch latach konsultacji i dyskusji producenci należący do stowarzyszenia hodowców karpia uzgodnili, że należy wystąpić z wnioskiem o cofnięcie rejestracji ChOG „Holsteiner Karpfen”.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/18 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/18

---

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2021/C 313/07)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA/CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM, GDY ZMIANA TA NIE JEST NIEZNACZNA

Wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„Nostrano Valtrompia”

Nr UE: PDO-IT-0823-AM01 – 24 listopada 2020

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

Consorzio di Tutela del Nostrano Valtrompia (Stowarzyszenie na rzecz Ochrony „Nostrano Valtrompia”) Adres siedziby: Via G. Matteotti 327, 25063 Gardone Val Trompia. Certyfikowany adres poczty elektronicznej: dopnostranovaltrompia@legalmail.it

Stowarzyszenie na rzecz Ochrony „Nostrano Valtrompia” tworzą producenci sera „Nostrano Valtrompia”. Stowarzyszenie to jest upoważnione do złożenia wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej nr 12511 z dnia 14 października 2013 r.

2.   Państwo członkowskie lub Państwo Trzecie

Włochy

3.   Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

| ☐ | Nazwa produktu |
| --- | --- |

☐

Nazwa produktu

| ☒ | Opis produktu |
| --- | --- |

☒

Opis produktu

| ☐ | Obszar geograficzny |
| --- | --- |

☐

Obszar geograficzny

| ☐ | Dowód pochodzenia |
| --- | --- |

☐

Dowód pochodzenia

| ☒ | Metoda produkcji |
| --- | --- |

☒

Metoda produkcji

| ☐ | Związek |
| --- | --- |

☐

Związek

| ☐ | Etykietowanie |
| --- | --- |

☐

Etykietowanie

| ☐ | Inne [określić] |
| --- | --- |

☐

Inne [określić]

4.   Rodzaj zmian

| ☒ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

☒

| ☐ | Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. |
| --- | --- |

☐

5.   Zmiany

5.1.   
  Opis produktu

Zmiana zawartości procentowej tłuszczu w suchej masie i usunięcie zawartości tłuszczu w wilgotnej masie

Zmiana art. 2 specyfikacji produktu i pkt 3.2 jednolitego dokumentu

W tekście nie podaje się już zawartości tłuszczu w serze w wilgotnej masie.

Poprzednie brzmienie:

„Zawartości tłuszczu w serze w wilgotnej masie wynosi 18–28 %.

Zawartość tłuszczu w suchej masie wynosi 27,5–42,0 %”.

Nowe brzmienie:

Nowe brzmienie:

„Zawartość tłuszczu w serze w suchej masie wynosi 27,5–45,0 %”.

Przedmiotowy wzrost zawartości procentowej tłuszczu w suchej masie tłumaczy się faktem, że zainteresowanie serem od czasu uzyskania przez niego statusu ChNP w 2012 r. doprowadziło do włączenia do certyfikowanego łańcucha produkcji wielu gospodarstw z terenów górskich zajmujących się chowem bydła.

Te nowe gospodarstwa są często prowadzone przez młodych hodowców, którzy zarządzają swoimi stadami za pomocą technik bardziej racjonalnych niż te stosowane w przeszłości.

Zmniejszenie częstotliwości dojenia, ulepszenia genetyczne, większe średnie rozmiary stada i bardziej zrównoważona dieta, jak również poprawa zdrowia i higieny stada doprowadziły do poprawy jakości mleka, w tym do nieco wyższej zawartości tłuszczu. Ser produkowany z tego mleka charakteryzuje się zatem nieco wyższą zawartością tłuszczu w suchej masie.

Odnośny wzrost zawartości procentowej tłuszczu w suchej masie nie ma wpływu na właściwości sera. Ponadto, zgodnie z normą Kodeksu Żywnościowego, jest to nadal ser półtłusty.

Decyzja o usunięciu zawartości procentowej tłuszczu w wilgotnej masie wynika z faktu, że w ostatnich latach stosowanie dwóch wartości referencyjnych – tłuszczu w wilgotnej masie i tłuszczu w suchej masie – prowadziło do problemów interpretacyjnych podczas kontroli, gdy spełniony był tylko jeden z dwóch wymogów.

Wybór ten jest uzasadniony faktem, że w normie Kodeksu Żywnościowego zawierającej ogólną definicję sera (Codex Stan 283/1978) klasyfikuje się sery według zawartości tłuszczu w suchej masie w celu uzyskania bardziej obiektywnej miary, na którą nie ma wpływu zawartość wody.

5.2.   
  Metoda produkcji

Metoda produkcji

Zmiany w informacjach dotyczących kultury starterowej zawartych w art. 5.2 specyfikacji produktu

Zmiany w informacjach dotyczących kultury starterowej zawartych w art. 5.2 specyfikacji produktu

Poprzednie brzmienie:

Poprzednie brzmienie:

„Do mleka w kadzi grzewczej można dodać kulturę starterową na bazie serwatki wytworzoną przez pobranie gorącej serwatki pochodzącej z co najwyżej trzech ostatnich dni produkcji sera i inkubowanie jej w naturalnie obniżających się temperaturach. Dopuszczalna ilość kultury starterowej wynosi do 2 % ilości mleka w kadzi”.

Nowe brzmienie:

Nowe brzmienie:

„Do mleka w kadzi grzewczej można dodać naturalną kulturę starterową wytworzoną przez inkubowanie mleka lub gorącej serwatki pochodzących z co najwyżej trzech ostatnich dni produkcji sera. Dopuszczalna ilość kultury starterowej wynosi do 2 % ilości mleka w kadzi”.

Zmiana ta wprowadza możliwość stosowania kultury starterowej na bazie mleka otrzymywanej przez podgrzanie części mleka wytwarzanego przez producenta i pozostawienie jej do dojrzewania w obniżającej się temperaturze na maksymalnie 24 godziny, oprócz kultur mlekowych na bazie serwatki, które były już dozwolone w poprzedniej wersji specyfikacji produktu, w celu zmniejszenia liczby serów uznawanych za niezgodne z wymogami ze względu na wady strukturalne (dziury, pęknięcia itp.) spowodowane nieprawidłową fermentacją wywołaną obecnością niepożądanych mikroorganizmów.

Technika ta jest naturalnym sposobem wykorzystania lepszych kultur mlekowych, które może zaoferować stado i środowisko serowarskie, co pozwala na naturalną selekcję kultur najbardziej odpowiednich do produkcji serów wolnych od wad. W ten sposób cała naturalna bioróżnorodność mikrobiologiczna może zostać wykorzystana do poprawy jakości produktu końcowego.

Ponieważ ser „Nostrano Valtrompia” produkuje się z mleka surowego bogatego w mikroflorę, która zmienia się wraz ze zmianami warunków środowiskowych, proces wytwarzania sera może zostać zakłócony przez nieprawidłową fermentację spowodowaną przez niepożądaną mikroflorę.

Nierzadko w miarę dojrzewania sera „Nostrano Valtrompia” dochodzi do niepożądanej fermentacji, w szczególności w okresie zmian pór roku lub zmian w żywieniu bydła (np. przejście z paszy suchej na zieloną). Fermentacja ta wpływa na twardość sera, powodując powstawanie dziur, które niekiedy są na tyle duże, że uniemożliwiają zachowanie zgodności ze specyfikacją produktu. Aby zapobiec wykluczeniu dużej liczby serów, co skutkowałoby tym, że drobni serowarzy z obszarów górskich ponosiliby niemal niemożliwe do odrobienia straty z powodu konieczności wprowadzania do obrotu swoich produktów bez statusu chronionego, proponuje się stosowanie kultur starterowych na bazie mleka. Stosowanie naturalnych kultur starterowych na bazie mleka pozwala na wykorzystanie rodzimej mikroflory bezpośrednio z mleka, co w większym stopniu ułatwia selekcję mikroflory niż w przypadku stosowania kultur starterowych z serwatki pozostałej z procesu produkcji sera, w którym skrzep jest podgrzewany do temperatury maksymalnie 52 °C. Dopuszczenie stosowania obu rodzajów naturalnych kultur starterowych oznacza, że każdy serowar będzie mógł łatwiej kontrolować niepożądaną mikroflorę na etapach produkcji i na początku okresu dojrzewania, co w większym stopniu gwarantuje zachowanie jakości sera „Nostrano Valtrompia”.

Zmiany materiałów stosowanych do produkcji tradycyjnych narzędzi wykorzystanych w procesie produkcji, wprowadzone w art. 5.2 specyfikacji produktu

Zmiany materiałów stosowanych do produkcji tradycyjnych narzędzi wykorzystanych w procesie produkcji, wprowadzone w art. 5.2 specyfikacji produktu

Poprzednie brzmienie:

Poprzednie brzmienie:

„Po pokrojeniu skrzepu na kawałki wielkości ziaren ryżu za pomocą harfy do skrzepu spino skrzep jest stale mieszany za pomocą narzędzia rotella (tradycyjne drewniane narzędzie składające się z drewnianego krążka umieszczonego na długim uchwycie), a następnie gotowany w temperaturze 47–52 °C. Dodaje się 0,05–0,2 g szafranu na 100 kg mleka – albo do mleka w kadzi grzewczej, albo do mieszanki skrzepu i serwatki przed gotowaniem. Po pozostawieniu ugotowanego skrzepu na 15–60 minut, aby osiadł na dnie kadzi, usuwa się go za pomocą tkaniny lub tradycyjnego cylindrycznego drewnianego naczynia zwanego mastella, w których pozostaje do czasu przeniesienia go do formy”.

Nowe brzmienie:

Nowe brzmienie:

„Po pokrojeniu skrzepu na kawałki wielkości ziaren ryżu za pomocą harfy do skrzepu spino skrzep jest stale mieszany za pomocą narzędzia rotella (tradycyjne narzędzie wykonane z drewna lub innego materiału odpowiedniego do wykorzystania w serowarstwie, składające się z krążka umieszczonego na długim uchwycie), a następnie gotowany w temperaturze 47–52 °C. Dodaje się 0,05–0,2 g szafranu na 100 kg mleka – albo do mleka w kadzi grzewczej, albo do mieszanki skrzepu i serwatki przed gotowaniem.

Po pozostawieniu ugotowanego skrzepu na 15–60 minut, aby osiadł na dnie kadzi, usuwa się go za pomocą tkaniny lub tradycyjnego cylindrycznego naczynia zwanego mastella wykonanego z drewna lub innego materiału odpowiedniego do wykorzystania w serowarstwie, w których pozostaje do czasu przeniesienia go do formy”.

Aby drobne gospodarstwa z obszarów górskich prowadzone przez młodych serowarów, które skupują i przetwarzają mleko od miejscowych rolników, mogły uzyskać certyfikat produkcji ChNP, tradycyjne narzędzia, takie jak rotella i mastella, nie muszą już być wykonane z drewna, ale mogą być również wykonane z innych materiałów powszechnie stosowanych w serowarstwie, dopuszczonych zgodnie z zasadami bezpieczeństwa żywności.

rotella

mastella

Ułatwia to mycie urządzeń i prowadzi do zmniejszenia i tak już dużego obciążenia pracą, zwłaszcza w przypadku tych serowarów, którzy wykorzystują mleko z własnych stad.

Zmiany zasad solenia zawartych w art. 5 pkt 5.3 specyfikacji produktu

Zmiany zasad solenia zawartych w art. 5 pkt 5.3 specyfikacji produktu

Poprzednie brzmienie:

Poprzednie brzmienie:

| „5.3 | Solenie
  Regularne solenie, proces polegający na ręcznym posypywaniu suchą solą powierzchni górnej i dolnej oraz boków serów, trwa od 5 do 20 dni w zależności od wielkości sera”. |
| --- | --- |

„5.3

Regularne solenie, proces polegający na ręcznym posypywaniu suchą solą powierzchni górnej i dolnej oraz boków serów, trwa od 5 do 20 dni w zależności od wielkości sera”.

Nowe brzmienie:

Nowe brzmienie:

| „5.3 | Solenie
  Regularne solenie, proces polegający na ręcznym posypywaniu suchą solą powierzchni górnej i dolnej oraz boków serów albo na solankowaniu serów, trwa od 5 do 20 dni w zależności od wielkości sera”. |
| --- | --- |

„5.3

Regularne solenie, proces polegający na ręcznym posypywaniu suchą solą powierzchni górnej i dolnej oraz boków serów albo na solankowaniu serów, trwa od 5 do 20 dni w zależności od wielkości sera”.

Zmiana ta pozwala na zmniejszenie ilości soli w produkcie poprzez ułatwienie kontroli tego etapu. Solankowanie nie wpływa negatywnie na właściwości otrzymanego sera określone w specyfikacji produktu i jest łatwiejsze dla młodych serowarów, którzy nie mają doświadczenia w soleniu na sucho.

Zmiany wymogów dotyczących dojrzewania określonych w art. 5.4 specyfikacji produktu, art. 3 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu

Zmiany wymogów dotyczących dojrzewania określonych w art. 5.4 specyfikacji produktu, art. 3 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu

Poprzednie brzmienie:

Poprzednie brzmienie:

| „5.4 | Dojrzewanie
  Podczas okresu dojrzewania sery przewraca się co 3–10 dni. Ponadto od trzeciego miesiąca do końca okresu dojrzewania co 7–20 dni należy zeskrobać skórkę, a następnie natrzeć ser olejem lnianym.
  Sery muszą dojrzewać przez co najmniej 12 miesięcy od chwili umieszczenia w formie. Po zakończeniu minimalnego okresu dojrzewania na boku sera umieszcza się logo, o którym mowa w art. 8”. |
| --- | --- |

„5.4

Podczas okresu dojrzewania sery przewraca się co 3–10 dni. Ponadto od trzeciego miesiąca do końca okresu dojrzewania co 7–20 dni należy zeskrobać skórkę, a następnie natrzeć ser olejem lnianym.

Sery muszą dojrzewać przez co najmniej 12 miesięcy od chwili umieszczenia w formie. Po zakończeniu minimalnego okresu dojrzewania na boku sera umieszcza się logo, o którym mowa w art. 8”.

Nowe brzmienie:

Nowe brzmienie:

| „5.4 | Dojrzewanie
  Uznaje się, że proces wytwarzania sera kończy się wraz z etapem solenia, a w każdym razie nie wcześniej niż 20 dni po umieszczeniu sera w formie.
  Podczas okresu dojrzewania, który trwa co najmniej 12 miesięcy od zakończenia etapu solenia, sery przewraca się co 3–10 dni. Ponadto od trzeciego miesiąca do końca okresu dojrzewania co 7–20 dni należy zeskrobać skórkę, a następnie natrzeć ser olejem lnianym. Produkcja sera »Nostrano Valtrompia«, obejmująca zarówno etap wytwarzania, jak i dojrzewania, trwa co najmniej 13 miesięcy. Po zakończeniu minimalnego okresu dojrzewania na boku sera umieszcza się logo, o którym mowa w art. 8”. |
| --- | --- |

„5.4

Uznaje się, że proces wytwarzania sera kończy się wraz z etapem solenia, a w każdym razie nie wcześniej niż 20 dni po umieszczeniu sera w formie.

Podczas okresu dojrzewania, który trwa co najmniej 12 miesięcy od zakończenia etapu solenia, sery przewraca się co 3–10 dni. Ponadto od trzeciego miesiąca do końca okresu dojrzewania co 7–20 dni należy zeskrobać skórkę, a następnie natrzeć ser olejem lnianym. Produkcja sera »Nostrano Valtrompia«, obejmująca zarówno etap wytwarzania, jak i dojrzewania, trwa co najmniej 13 miesięcy. Po zakończeniu minimalnego okresu dojrzewania na boku sera umieszcza się logo, o którym mowa w art. 8”.

Pkt 3.2 jednolitego dokumentu

Poprzednie brzmienie:

Poprzednie brzmienie:

„minimalny czas dojrzewania wynosi 12 miesięcy”

Nowe brzmienie:

Nowe brzmienie:

„Minimalny czas dojrzewania wynosi 12 miesięcy, a cały proces produkcji do chwili wprowadzenia sera do obrotu – tj. łącznie z okresem wytwarzania sera od procesu dojenia krów do zakończenia procesu solenia – trwa 13 miesięcy”.

Niektórzy serowarzy nie poddają serów dojrzewaniu we własnym zakresie, lecz wysyłają je do podmiotów trzecich bezpośrednio po zakończeniu procesu solenia. W ostatnich latach podczas kontroli pojawiły się spory dotyczące etapów wytwarzania i dojrzewania serów, dlatego konieczne było wprowadzenie wyraźniejszego rozróżnienia.

Proces wytwarzania sera uznaje się za zakończony, gdy dodane zostaną do niego wszystkie składniki, w tym sól. Dojrzewanie rozpoczyna się po zakończeniu wszystkich etapów wytwarzania sera.

Na podstawie tego rozróżnienia do tekstu dodano obecnie zdanie odnoszące się do czasu trwania – 13 miesięcy – całego procesu produkcji, obejmującego zarówno wytwarzanie sera, jak i jego dojrzewanie (12 miesięcy od zakończenia etapu solenia).

W celu lepszego zarządzania planem kontroli i zadaniami certyfikacyjnymi powierzonymi jednostce certyfikującej ważne jest wyraźne odróżnienie etapu wytwarzania serów – z użyciem mleka i skrzepu – od etapu dojrzewania. Ułatwia to rozróżnienie między poszczególnymi podmiotami w sektorze (serowar, dojrzewalnia) podczas wykonywania planu kontroli i oddzielenie ich odpowiednich zobowiązań.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Nostrano Valtrompia”

„Nostrano Valtrompia”

Nr UE: PDO-IT-0823-AM01 – 24 listopada 2020

Nr UE: PDO-IT-0823-AM01 – 24 listopada 2020

ChNP (X) ChOG ( )

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Nostrano Valtrompia”

2.   Państwo członkowskie lub Państwo Trzecie

Państwo członkowskie lub Państwo Trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.3. – Sery

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Ser objęty ChNP „Nostrano Valtrompia” jest serem półtłustym, bardzo twardym, wytwarzanym przez cały rok z mleka surowego z dodatkiem szafranu. W chwili wprowadzenia do obrotu produkt posiada następujące właściwości: sery mają kształt cylindryczny o niemal prostych bokach. Ich średnica wynosi 30–45 cm, wysokość 8–12 cm, a masa 8–18 kg. Charakteryzują się twardą skórką o barwie od żółtobrązowej do czerwonawej. W ich twardej, ale niezbyt ziarnistej masie mogą znajdować się rozmieszczone regularnie dziury o średnim lub niewielkim rozmiarze. Produkt cechuje się bogatym i intensywnym smakiem i aromatem; sery, które osiągnęły minimalny stopień dojrzałości, nie mają wyczuwalnego kwaśnego posmaku, natomiast sery bardzo dojrzałe charakteryzują się bardzo delikatną nutą pikantności. Masa ma barwę słomkowożółtą przechodzącą w żółtozieloną. Zawartość tłuszczu w serze w suchej masie wynosi 27,5–45 %. Maksymalna zawartość wilgoci w serze w wilgotnej masie wynosi 36 %. Minimalny czas dojrzewania wynosi 12 miesięcy, a cały proces produkcji do chwili wprowadzenia sera do obrotu – tj. łącznie z okresem wytwarzania sera od procesu dojenia krów do zakończenia procesu solenia – trwa 13 miesięcy.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Co najmniej 75 % całkowitej suchej masy składa się z trawy lub siana z pastwisk mieszanych, podczas gdy dodatki paszowe, tj. koncentraty paszowe ze zbóż i roślin strączkowych oraz produkty uboczne obróbki zbóż i roślin strączkowych, lizawki solne oraz związki mineralne lub witaminowe, stanowią nie więcej niż 25 % suchej masy w dawce pokarmowej.

Krowom należy podawać trawę lub siano z pastwisk mieszanych występujących na obszarze geograficznym wyznaczonym w pkt 4 i będących zbiorowiskami trawiastymi dziko rosnących gatunków, w tym Dactylis glomerata, Festuca ovina, Poa annua, Phleum pratense i Trifolium montanum, w ilości wystarczającej do pokrycia 50 % dziennego zapotrzebowania w ramach dawki całkowitej wyrażonej jako sucha masa. W okresie od czerwca do września przez co najmniej 60 dni w zależności od warunków pogodowych prowadzi się wypas bydła na pastwiskach nizinnych lub górskich. Zwierząt nie można karmić kiszonką z kukurydzy.

Dactylis glomerata

Festuca ovina

Poa annua

Phleum pratense

Trifolium montanum

Mleko wykorzystywane w procesie produkcji pochodzi z obszaru produkcji, przy czym przynajmniej 90 % całkowitej ilości mleka musi pochodzić od krów rasy Italian Brown wpisanych do księgi hodowlanej. Pozostałe 10 % może pochodzić od krów innych ras lub krzyżówek. Dodaje się szafran w ilości 0,05–0,2 g na 100 kg mleka.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja mleka, jego przetwarzanie na ser oraz dojrzewanie, skrobanie i naoliwianie kręgów sera muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym, z zachowaniem terminów i z zastosowaniem tradycyjnych metod produkcji.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Ser objęty ChNP „Nostrano Valtrompia” wprowadza się do obrotu w postaci całych kręgów lub w kawałkach. Ser można kroić na porcje o różnej masie, jednak każda porcja musi być dostatecznie duża, aby zawierać część boku, na którym widoczne są informacje o pochodzeniu produktu. Porcje można pakować w opakowania próżniowe albo w atmosferze modyfikowanej.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Ser objęty ChNP „Nostrano Valtrompia” wprowadza się do obrotu w postaci całych kręgów lub w porcjach z logo zawierającym wielokrotnie powtórzone słowa „Nostrano Valtrompia” wraz z numerem identyfikacyjnym producenta, odciśnięte na boku kręgu sera. Dozwolone jest umieszczanie na jednej z podstaw okrągłej etykiety z logo identyfikacyjnym i z napisem „Nostrano Valtrompia DOP” [ChNP] oraz logo UE.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar, na którym odbywa się produkcja i dojrzewanie sera objętego ChNP „Nostrano Valtrompia”, znajduje się na terytorium gmin prowincji Brescia położonych w dolinie Trompia, a mianowicie: Bovegno, Bovezzo, Brione, Caino, Collio, Concesio, Irma, Gardone Val Trompia, Lodrino, Lumezzane, Marcheno, Marmentino, Nave, Pezzaze, Polaveno, Sarezzo, Tavernole sul Mella i Villa Carcina, oraz w górzystej części gminy Gussago, w tym w jej częściach Quarone i Civine.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Ser objęty ChNP „Nostrano Valtrompia” produkuje się w regionie geograficznym, w którym występują strome zbocza, wąskie pasy użytków zielonych położone na dnie doliny oraz górskie pastwiska położone na zboczach i będące zbiorowiskami trawiastymi gatunków dziko rosnących, takich jak Dactylis glomerata, Festuca ovina, Poa annua, Phleum pratense, Trifolium montanum itp. Rośliny wymienionych gatunków, spożywane przez krowy rasy brązowej w postaci świeżej podczas wypasu na użytkach zielonych w okresie letnim lub w postaci siana przez pozostałą część roku, wpływają na charakterystyczne właściwości organoleptyczne mleka, ponieważ zawarte w nich związki aromatyczne przekładają się bezpośrednio na właściwości mleka. Te same czynniki geograficzne umożliwiły zachowanie struktury produkcji, zasadniczo opartej na działalności indywidualnych małych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją mleka i przetwarzaniem go na ser, którego dojrzewanie same prowadzą. W związku z tym w dolinie Trompia zachował się tradycyjny model hodowcy, prowadzącego zarówno produkcję, jak i dojrzewanie sera, co umożliwia skrócenie łańcucha produkcji oraz zachowanie charakterystycznych właściwości sera. Rodzinny charakter organizacji produkcji gwarantuje zachowanie różnorodności tradycyjnych praktyk stosowanych na obszarze doliny, w szczególności w odniesieniu do umiejętności w zakresie wytwarzania narzędzi służących do przetwarzania mleka na masę serową lub do naoliwiania skórki, oraz pozwala w ostateczności na przekazywanie całej tej wiedzy drogą ustną.

Dactylis glomerata

Festuca ovina

Poa annua

Phleum pratense

Trifolium montanum

Ser objęty ChNP „Nostrano Valtrompia” cechuje się ograniczoną wilgotnością i zawartością tłuszczu, dzięki czemu ma on twardą – choć niezbyt ziarnistą – konsystencję. Brak kwaśnego posmaku jest cechą charakterystyczną produktu i jest związany z równowagą fermentacyjną mikroflory autochtonicznej surowego mleka.

Masa serowa ma kolor słomkowożółty (co częściowo wynika z faktu, że do mleka dodaje się szafranu), przechodzący w żółtozielony; skórka jest twarda i ma kolor od żółtobrązowego do czerwonawego, uzyskiwany w procesie naoliwiania skórki, który zapobiega przedwczesnej i nadmiernej utracie wilgotności.

Nieregularna i charakteryzująca się nierównościami terenu topografia omawianego obszaru spowodowała nieuniknione rozdrobnienie działalności produkcyjnej i rozwój przetwórstwa mleka o charakterze nieprzemysłowym oraz sprzyjała na przestrzeni czasu rozwojowi szczególnego rodzaju gospodarki rolnej, opartej na małych gospodarstwach hodowlanych zajmujących się przetwórstwem produkowanego przez siebie mleka. Złożony układ topograficzny, którego częścią są górskie pastwiska położone na wysokości ponad 1 800 m n.p.m., oraz trudności transportowe na obszarze produkcji od zawsze wpływają na metody pozyskiwania mleka i jego przetwarzania na ser, które nadal zakładają stosowanie wiader/baniek i miednic w gospodarstwach zajmujących się przetwarzaniem własnego mleka. Połączenie czynników związanych z charakterystyką obszaru geograficznego oraz z tradycyjnymi technikami przetwarzania decyduje o szczególnych właściwościach mleka i w związku z tym także sera „Nostrano Valtrompia”. W szczególności odstawianie mleka, tak by śmietana wypłynęła na górę i by można było ją zebrać, wpływa na znaczne ograniczenie zawartości tłuszczu w mleku przeznaczonym do produkcji sera, jednocześnie umożliwiając rozwój mikroflory autochtonicznej, która jest istotna z punktu widzenia procesu dojrzewania oraz walorów smakowych sera. Złożone działanie mikroflory autochtonicznej obecnej w mleku surowym znajdującym się w kadzi grzewczej umożliwia właściwy przebieg procesu zakwaszania skrzepu i przyczynia się do wytworzenia podczas dojrzewania znacznej ilości peptydów i wolnych aminokwasów, które wpływają na walory smakowe sera, w szczególności na brak kwaśnego posmaku.

Podczas dojrzewania sera objętego ChNP „Nostrano Valtrompia” producenci nadal stosują tradycyjną praktykę naoliwiania kręgów sera, aby zapobiec zbyt szybkiemu wysychaniu (zbyt szybkiemu osiągnięciu maksymalnej wilgotności 36 %), które powoduje zakłócenia procesów enzymatycznych i tym samym zmianę wyrazistego smaku produktu.

Ponadto dobrze ugruntowana praktyka polegająca na dodawaniu szafranu do mleka lub do mieszaniny serwatki i skrzepu umożliwia poprawę wyglądu masy serowej, która w przeciwnym razie mogłaby mieć zbyt intensywny odcień zieleni z uwagi na występowanie czynników związanych z częściowym odtłuszczaniem mleka oraz z żywieniem krów.

W dolinie Trompia przeważa model hodowcy krów, który również sam zajmuje się produkcją i dojrzewaniem serów. W związku z tym sami hodowcy tworzą znaczną część łańcucha produkcji serów. W tym kontekście stosuje się powszechne techniki przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Praktyka polegająca na dodawaniu szafranu, stosowanie miedzianych kadzi grzewczych i narzędzi często produkowanych przez samych serowarów, takich jak spino (harfa do skrzepu), rotella (mieszadło) i spannarola (wirówka), oraz stosowanie przez producentów oleju lnianego w celu nacierania kręgów sera podczas dojrzewania świadczą o zachowaniu dawnych metod przetwarzania mleka, umożliwiających otrzymanie „Nostrano Valtrompia”, sera będącego wyrazem tożsamości lokalnej ludności oraz kultury rolniczej obszaru produkcji.

spino

rotella

spannarola

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

Pełny tekst specyfikacji produktu jest dostępny na następującej stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub:

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) po otwarciu zakładki „Qualità” (na górze po prawej stronie ekranu), kliknięciu „Prodotti DOP IGP e STG” (po lewej stronie ekranu), a następnie odnośnika „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

---

| 5.8.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/25 |
| --- | --- | --- | --- |

5.8.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/25

---

Publikacja wniosku o wprowadzenie na poziomie Unii zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 97 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

(2021/C 313/08)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (1) w terminie dwóch miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU NA POZIOMIE UNII

„SOAVE”

PDO-IT-A0472-AM04

Data rozpoczęcia stosowania 21 marca 2019

1.   Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

Consorzio Tutela Vini Soave e Recioto di Soave

Associazione di produttori della DOP Soave

2.   Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

| ☐ | Nazwa produktu |
| --- | --- |

☐

Nazwa produktu

| ☐ | Kategorie produktów sektora wina |
| --- | --- |

☐

Kategorie produktów sektora wina

| ☐ | Związek |
| --- | --- |

☐

Związek

| ☒ | Ograniczenia dotyczące wprowadzania do obrotu |
| --- | --- |

☒

Ograniczenia dotyczące wprowadzania do obrotu

3.   Opis i uzasadnienie zmiany

Przepisy dotyczące butelkowania na określonym obszarze geograficznym

Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

Art. 5 ust. 1

Opis i uzasadnienie

Zmiana dotyczy przepisu w zakresie butelkowania na wyznaczonym obszarze produkcji.

Producenci win objętych ChNP „Soave” wprowadzają przedmiotową zmianę, aby naprawić niedociągnięcie w pierwotnym tekście specyfikacji produktu zatwierdzonym pod koniec 1968 r., kiedy to ogólne przepisy dotyczące krajowych lub unijnych nazw pochodzenia stanowiły, że butelkowanie i pakowanie musi odbywać się na wyznaczonym obszarze. Tę ogólną zasadę wprowadzono w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 maja 2000 r. w sprawie C-388/95.

Powodem zmiany jest konieczność zachowania wysokiej jakości win objętych ChNP „Soave”, zagwarantowania ich pochodzenia oraz zapewnienia skuteczności i terminowości kontroli.

Okazuje się, że transport i butelkowanie poza obszarem produkcji może pogorszyć jakość wina „Soave”, ponieważ może być ono narażone na reakcje redoks, nagłe zmiany temperatury i skażenie mikrobiologiczne. Zjawiska te mogą mieć negatywny wpływ w szczególności na właściwości fizykochemiczne (minimalna kwasowość ogólna, minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego itp.) i organoleptyczne (barwa, aromat i smak).

Zagrożenia te są tym większe, im większa jest pokonywana odległość. Butelkowanie na obszarze pochodzenia pozwala jednak zachować te właściwości oraz wysoką jakość produktu, ponieważ partie wina nie są transportowane w ogóle lub są transportowane jedynie na niewielkie odległości.

Aspekty te – w połączeniu z doświadczeniem i głęboką wiedzą techniczno-naukową na temat szczególnych właściwości win zdobytą na przestrzeni lat przez producentów ChNP „Soave” – umożliwiają przeprowadzenie butelkowania na obszarze pochodzenia z zastosowaniem najlepszych technologicznych środków ostrożności w celu zachowania wszystkich właściwości fizycznych, chemicznych i organoleptycznych win objętych przedmiotową specyfikacją.

Innym celem butelkowania na obszarze produkcji jest zapewnienie, aby właściwy organ mógł wykonywać swoje obowiązki w zakresie monitorowania z maksymalną skutecznością, efektywnością i opłacalnością. Nie można zapewnić spełnienia tych wymogów w takim samym stopniu poza obszarem produkcji.

Organ kontrolny, który przeprowadza coroczną kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących specyfikacji, może bardzo szybko zaplanować wizyty kontrolne we wszystkich przedsiębiorstwach działających na obszarze produkcji w czasie butelkowania wina „Soave”, zgodnie z odpowiednim planem kontroli.

Celem jest zagwarantowanie na poziomie systemowym, że butelkowane mogą być wyłącznie partie wina „Soave”, które uprzednio uzyskały certyfikat potwierdzający pozytywny wynik testów fizykochemicznych i organoleptycznych przeprowadzonych przez organ kontrolny. Pozwala to na osiągnięcie lepszych wyników w zakresie skuteczności kontroli przy ograniczonych kosztach dla producentów, co ma umożliwić zaoferowanie konsumentom maksymalnych gwarancji pod względem autentyczności wina.

Zmiana dotyczy pkt 1.9 jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Soave

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

Wino

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

4.   Opis wina lub win

„Soave” (w tym „Soave” Classico oraz „Soave” Colli Scaligeri)

Barwa: słomkowożółta, przechodząca czasem w zielonkawą;

Aromat: charakterystyczny, o intensywnym i delikatnym aromacie;

Smak: wytrawny, o średniej strukturze, harmonijny, lekko gorzki;

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu: 10,5 % obj. w przypadku „Soave” oraz 11,0 % obj. w przypadku „Soave” Classico i „Soave” Colli Scaligeri;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego: 15,0 g/l w przypadku „Soave” oraz 16,0 g/l w przypadku „Soave” Classico i „Soave” Colli Scaligeri

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | 4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

4,5 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

„Soave” Spumante (łącznie z „Soave” Spumante Classico oraz „Soave” Spumante Colli Scaligeri)

Pianka: delikatna i długotrwała;

Barwa: słomkowożółta, przechodząca czasem w jaskrawo zielonkawą;

Aromat: charakterystyczny, o intensywnym i delikatnym aromacie;

Smak: o średniej strukturze, harmonijny, lekko gorzki w przypadku rodzajów „extra brut” lub „brut” bądź „extra dry” lub „dry”;

Minimalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu: 11 % obj.;

Minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego: 15,0 g/l

Wszelkie parametry analityczne nieprzedstawione w poniższej tabeli są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | 5,0 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

5,0 grama na litr, wyrażona jako kwas winowy

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki enologiczne

a)   Szczególne praktyki enologiczne

Włoska metoda produkcji win musujących (autoklaw) lub metoda klasyczna

Szczególne praktyki enologiczne

Naturalna ponowna fermentacja w autoklawach metodą Charmat lub Martinotti lub metoda klasyczna (wtórna fermentacja w butelce) zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi produkcji win musujących.

b)   Maksymalna wydajność

„Soave”, „Soave” Spumante:

15 000 kg winogron na hektar

„Soave” Classico, w tym w wersji „spumante”, „Soave” Colli Scaligeri, w tym w wersji „spumante”:

14 000 kg winogron na hektar

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

| A | – Winogrona wykorzystywane do produkcji win „Soave” DOC muszą być produkowane na obszarze obejmującym całość lub część terytorium gmin: Soave, Monteforte d’Alpone, San Martino Buon Albergo, Mezzane di Sotto, Roncà, Montecchia di Crosara, San Giovanni Ilarione, San Bonifacio, Cazzano di Tramigna, Colognola ai Colli, Caldiero, Illasi oraz Lavagno w prowincji Werona.
  Granice tego obszaru określa się w następujący sposób:
  Na południu, od strony zachodniej, odchodzi od osady San Martino Buon Albergo i biegnie wzdłuż drogi krajowej nr 11 aż do S. Pietro. Następnie skręca na południe wzdłuż drogi prowadzącej do Caldiero, skąd podąża wzdłuż krawędzi wzgórz Rocca i Gazzo na wysokości ponad 40 m n.p.m., a następnie ponownie dochodzi do drogi krajowej nr 11 i biegnie wzdłuż drogi gminnej, która przecina wiaduktem linię kolejową między Mediolanem a Wenecją; Stamtąd granica pokrywa się z drogą krajową nr 11 aż do mostu na rzece Alpone w pobliżu cukrowni San Bonifacio, skąd biegnie wzdłuż drogi przez San Lorenzo aż do skrzyżowania z autostradą A4, która z kolei wyznacza obszar w gminie San Bonifacio aż do granicy z prowincją Vicenza. Granica wyznaczonego obszaru pokrywa się z granicą gmin Monteforte, Roncà i San Giovanni Ilarione z prowincją Vicenza aż do drogi, która przecina granicę prowincji, na południe od Monte Madarosa; następnie łączy się z tą drogą w kierunku San Giovanni Ilarione, mijając Deruti, Lovati, Paludi i Rossetti aż do San Giovanni Ilarione; stąd biegnie wzdłuż drogi przez Cereghi, Fornace i Tessari na wysokości 250 m n.p.m., biegnie wzdłuż Vaio Muni do Soejo i dalej aż do punktu, w którym spotykają się granice gmin Tregnago, San Giovanni Ilarione i Cazzano. Od tego miejsca granica wyznaczonego obszaru przebiega wzdłuż granicy gminy Cazzano aż do Soraighe; stamtąd przebiega wzdłuż drogi, która biegnie poniżej zboczy M. Bastia, najpierw w kierunku północnym, a następnie na wschód poniżej C. Andreani. Stamtąd biegnie wzdłuż drogi przez Montecchia di Crosara i spotyka się z rzeką Albo. Po połączeniu się z drogą z Tolotti granica skręca na południe na wysokości 300 m n.p.m., przebiegając poniżej C. Brustoloni i łącząc się z drogą, która prowadzi do Dami na wysokości 326 m n.p.m.; w tym miejscu na wysokości 418 m n.p.m. spotykają się granice Soave, Cazzano i Montecchii, skąd granica wyznaczonego obszaru biegnie wzdłuż granicy między Cazzano i Montecchią w kierunku północnym, po 100 m przecina ścieżkę, wzdłuż której biegnie dalej w kierunku zachodnim aż do C. Fontany Fory. Następnie podąża wzdłuż szlaku na południe aż do Pissolo di Sopra, a potem wzdłuż drogi przez Faellę, skręcając następnie na wschód do Pissolo di Sotto. Później przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowym aż do Pissolo di Sopra i dalej w kierunku Pissolo di Sotto, aż za osadę. Dalej biegnie przez Chiavicę, a następnie wzdłuż drogi, która prowadzi z Cazzano do Canovy. Dochodzi do osady Canova i zaraz za nią kieruje się na zachód od wysokości 84 m n.p.m. do wysokości 73 m n.p.m., przekraczając il Pissolo i docierając do Cantiny Sociale (zob. szczegółowa informacja A1*). Stamtąd przebiega wzdłuż drogi Via Monti aż do Cazzano.
  Na drodze, w centrum Cazzano (100 m n.p.m.), zakręca na zachód aż do T. Tramigny, a następnie opada w kierunku południowym do mostu na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż tej drogi w kierunku zachodnim aż do skrzyżowania z S. Colombano i dalej wzdłuż drogi aż do kaplicy (135 m n.p.m.). Dalej biegnie na południe (zob. szczegółowa informacja A2*) aż do Grisi, a następnie na wschód w kierunku południowo-wschodnim, przez Case Val dell’Oco i dalej aż do Cereolo di Sopra. Przebiega wzdłuż drogi prowadzącej do Cereolo di Sotto, a następnie drogi na zachód i drogi, która na południowym zachodzie dociera do Bocci Scaluce, i biegnie najpierw wzdłuż ścieżki na północ, a następnie wzdłuż drogi, która za Pistozą dociera do drogi do Illasi. Krótko biegnie wzdłuż niej na zachód (przez około 100 m), a następnie wzdłuż ścieżki, która omija C. Troni na północ, i dalej na zachód, wzdłuż drogi, która łączy się z drogą do Illasi. Biegnie wzdłuż tej drogi na południe przez około 250 m, a następnie, w kierunku zachodnim, wzdłuż drogi biegnącej na południe od Mormontei aż do 16. kilometra na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż drogi na południowy zachód i przez krótki czas biegnie wzdłuż rzeki Illasi. Przecina rzekę i biegnie dalej przez Valnogarę, a następnie wzdłuż drogi Via Montecurto, najpierw w kierunku zachodnim aż do skrzyżowania z drogą Via Cara, a następnie, przebiegając wzdłuż umownej linii w kierunku zachodnim-południowo-zachodnim (zob. szczegółowa informacja A3*), przecina granicę gminy Illasi w Montecurto di Sopra. Następnie biegnie wzdłuż tej granicy w kierunku północnym aż do wysokości 92 m n.p.m. na drodze do Lione. Przebiega wzdłuż tej drogi na północ, przechodząc przez Lione, obok C. Spiazzi, a w Leonie S. Marco skręca wzdłuż drogi, która na północnym wschodzie dociera do C. Santi na wysokości 135 m n.p.m. Z tego miejsca przez około 300 m biegnie wzdłuż drogi do Fratty w kierunku zachodnim, a następnie na północ, przez Frattę i na zachód aż do Mezzane di Sotto. Następnie biegnie na południe wzdłuż drogi, która omija Casoni, Turano, Val di Mezzo, przebiega za Boschetto, a przy posiadłości Villa Alberti osiąga wysokość 73 m n.p.m. Dalej przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowo-zachodnim aż do Barco di Sopra, skąd biegnie najpierw w kierunku zachodnim, a następnie północno-zachodnim aż do przecięcia się z drogą do S. Briccio. Biegnie wzdłuż tej drogi na północny wschód aż do Casetty, a następnie ścieżką w kierunku zachodnim do drogi, która przebiega nieco na południe od S. Rocco, Ca’ Brusà, a następnie na południe wzdłuż drogi, która za l’Arcandole dociera do San Martino Buon Albergo, skąd rozpoczęto wyznaczanie obszaru produkcji. |
| --- | --- |

A

– Winogrona wykorzystywane do produkcji win „Soave” DOC muszą być produkowane na obszarze obejmującym całość lub część terytorium gmin: Soave, Monteforte d’Alpone, San Martino Buon Albergo, Mezzane di Sotto, Roncà, Montecchia di Crosara, San Giovanni Ilarione, San Bonifacio, Cazzano di Tramigna, Colognola ai Colli, Caldiero, Illasi oraz Lavagno w prowincji Werona.

Granice tego obszaru określa się w następujący sposób:

Na południu, od strony zachodniej, odchodzi od osady San Martino Buon Albergo i biegnie wzdłuż drogi krajowej nr 11 aż do S. Pietro. Następnie skręca na południe wzdłuż drogi prowadzącej do Caldiero, skąd podąża wzdłuż krawędzi wzgórz Rocca i Gazzo na wysokości ponad 40 m n.p.m., a następnie ponownie dochodzi do drogi krajowej nr 11 i biegnie wzdłuż drogi gminnej, która przecina wiaduktem linię kolejową między Mediolanem a Wenecją; Stamtąd granica pokrywa się z drogą krajową nr 11 aż do mostu na rzece Alpone w pobliżu cukrowni San Bonifacio, skąd biegnie wzdłuż drogi przez San Lorenzo aż do skrzyżowania z autostradą A4, która z kolei wyznacza obszar w gminie San Bonifacio aż do granicy z prowincją Vicenza. Granica wyznaczonego obszaru pokrywa się z granicą gmin Monteforte, Roncà i San Giovanni Ilarione z prowincją Vicenza aż do drogi, która przecina granicę prowincji, na południe od Monte Madarosa; następnie łączy się z tą drogą w kierunku San Giovanni Ilarione, mijając Deruti, Lovati, Paludi i Rossetti aż do San Giovanni Ilarione; stąd biegnie wzdłuż drogi przez Cereghi, Fornace i Tessari na wysokości 250 m n.p.m., biegnie wzdłuż Vaio Muni do Soejo i dalej aż do punktu, w którym spotykają się granice gmin Tregnago, San Giovanni Ilarione i Cazzano. Od tego miejsca granica wyznaczonego obszaru przebiega wzdłuż granicy gminy Cazzano aż do Soraighe; stamtąd przebiega wzdłuż drogi, która biegnie poniżej zboczy M. Bastia, najpierw w kierunku północnym, a następnie na wschód poniżej C. Andreani. Stamtąd biegnie wzdłuż drogi przez Montecchia di Crosara i spotyka się z rzeką Albo. Po połączeniu się z drogą z Tolotti granica skręca na południe na wysokości 300 m n.p.m., przebiegając poniżej C. Brustoloni i łącząc się z drogą, która prowadzi do Dami na wysokości 326 m n.p.m.; w tym miejscu na wysokości 418 m n.p.m. spotykają się granice Soave, Cazzano i Montecchii, skąd granica wyznaczonego obszaru biegnie wzdłuż granicy między Cazzano i Montecchią w kierunku północnym, po 100 m przecina ścieżkę, wzdłuż której biegnie dalej w kierunku zachodnim aż do C. Fontany Fory. Następnie podąża wzdłuż szlaku na południe aż do Pissolo di Sopra, a potem wzdłuż drogi przez Faellę, skręcając następnie na wschód do Pissolo di Sotto. Później przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowym aż do Pissolo di Sopra i dalej w kierunku Pissolo di Sotto, aż za osadę. Dalej biegnie przez Chiavicę, a następnie wzdłuż drogi, która prowadzi z Cazzano do Canovy. Dochodzi do osady Canova i zaraz za nią kieruje się na zachód od wysokości 84 m n.p.m. do wysokości 73 m n.p.m., przekraczając il Pissolo i docierając do Cantiny Sociale (zob. szczegółowa informacja A1*). Stamtąd przebiega wzdłuż drogi Via Monti aż do Cazzano.

Na drodze, w centrum Cazzano (100 m n.p.m.), zakręca na zachód aż do T. Tramigny, a następnie opada w kierunku południowym do mostu na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż tej drogi w kierunku zachodnim aż do skrzyżowania z S. Colombano i dalej wzdłuż drogi aż do kaplicy (135 m n.p.m.). Dalej biegnie na południe (zob. szczegółowa informacja A2*) aż do Grisi, a następnie na wschód w kierunku południowo-wschodnim, przez Case Val dell’Oco i dalej aż do Cereolo di Sopra. Przebiega wzdłuż drogi prowadzącej do Cereolo di Sotto, a następnie drogi na zachód i drogi, która na południowym zachodzie dociera do Bocci Scaluce, i biegnie najpierw wzdłuż ścieżki na północ, a następnie wzdłuż drogi, która za Pistozą dociera do drogi do Illasi. Krótko biegnie wzdłuż niej na zachód (przez około 100 m), a następnie wzdłuż ścieżki, która omija C. Troni na północ, i dalej na zachód, wzdłuż drogi, która łączy się z drogą do Illasi. Biegnie wzdłuż tej drogi na południe przez około 250 m, a następnie, w kierunku zachodnim, wzdłuż drogi biegnącej na południe od Mormontei aż do 16. kilometra na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż drogi na południowy zachód i przez krótki czas biegnie wzdłuż rzeki Illasi. Przecina rzekę i biegnie dalej przez Valnogarę, a następnie wzdłuż drogi Via Montecurto, najpierw w kierunku zachodnim aż do skrzyżowania z drogą Via Cara, a następnie, przebiegając wzdłuż umownej linii w kierunku zachodnim-południowo-zachodnim (zob. szczegółowa informacja A3*), przecina granicę gminy Illasi w Montecurto di Sopra. Następnie biegnie wzdłuż tej granicy w kierunku północnym aż do wysokości 92 m n.p.m. na drodze do Lione. Przebiega wzdłuż tej drogi na północ, przechodząc przez Lione, obok C. Spiazzi, a w Leonie S. Marco skręca wzdłuż drogi, która na północnym wschodzie dociera do C. Santi na wysokości 135 m n.p.m. Z tego miejsca przez około 300 m biegnie wzdłuż drogi do Fratty w kierunku zachodnim, a następnie na północ, przez Frattę i na zachód aż do Mezzane di Sotto. Następnie biegnie na południe wzdłuż drogi, która omija Casoni, Turano, Val di Mezzo, przebiega za Boschetto, a przy posiadłości Villa Alberti osiąga wysokość 73 m n.p.m. Dalej przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowo-zachodnim aż do Barco di Sopra, skąd biegnie najpierw w kierunku zachodnim, a następnie północno-zachodnim aż do przecięcia się z drogą do S. Briccio. Biegnie wzdłuż tej drogi na północny wschód aż do Casetty, a następnie ścieżką w kierunku zachodnim do drogi, która przebiega nieco na południe od S. Rocco, Ca’ Brusà, a następnie na południe wzdłuż drogi, która za l’Arcandole dociera do San Martino Buon Albergo, skąd rozpoczęto wyznaczanie obszaru produkcji.

| B | – Winogrona wykorzystywane do produkcji wina „Soave” Classico muszą być produkowane na obszarze zatwierdzonym dekretem ministerialnym z dnia 23 października 1931 r. (Gazzetta Ufficiale nr 289 z dnia 16 grudnia 1931 r.), który obejmuje część terytorium gmin Soave oraz Monteforte d’Alpone i którego granice można określić w następujący sposób: od bramy Porta Verona w Soave przebiega wzdłuż drogi z Soave do Monteforte aż do wsi San Lorenzo w okręgu Soave. Stąd biegnie w kierunku północnym, wzdłuż zboczy Monte Tondo, aż do styku z granicą gmin Soave i Monteforte. Następnie przebiega wzdłuż zboczy Monte Zoppega, w tym przez osadę Monteforte d’Alpone, podążając w kolejności wzdłuż ulic: Via Zoppega, Via Novella, Via San Carlo i Via 27 Aprile. Następnie przecina rzekę Alpone i ponownie łączy się z drogą Via Alpone. Biegnie dalej w kierunku północnym i później wzdłuż drogi Via Roma, aby objąć obszar Monticello (zob. szczegółowa informacja B1*). Przecina drogę Via Santa Croce i biegnie na północny zachód, by objąć Cantinę Sociale di Monteforte. Biegnie wzdłuż drogi Via XX Settembre w kierunku południowym i dalej za rzeką Alpone. Styka się z drogą Via della Fontana, która biegnie najpierw na zachód, później na południe, następnie na zachód i wreszcie na północ, a następnie przebiega wzdłuż zboczy Monte Riondo (zob. szczegółowa informacja B2*). Biegnie wzdłuż drogi Via Monte Riondo przez około 530 m, a następnie skręca w kierunku północnym, aby wykluczyć część aluwialną strumienia Torrente Ponsara. Następnie biegnie wzdłuż drogi w kierunku wschodnim i styka się z granicą działki ewidencyjnej nr 13 gminy Monte Forte d’Alpone, która biegnie wzdłuż drogi Via Cervia na odcinku około 110 m. Obejmuje miejscowość Casotti (zob. szczegółowa informacja B3*), a następnie styka się z drogą między Monteforte a Brognoligo. Biegnie wzdłuż tej drogi w kierunku północnym aż do punktu przecięcia z rzeką Torrente Carbonare, a (zob. szczegółowa informacja B4*) w kierunku zachodnim biegnie wzdłuż zboczy Monte Grande. Następnie schodzi w kierunku wschodnim, po lewej stronie doliny Carbonare, obejmując osadę Brognoligo, wioski Valle i Mezzavilla oraz osadę Costalunga (zob. szczegółowa informacja B5*). W tym miejscu skręca na północ, biegnąc wzdłuż drogi gminnej Sorte aż do przecięcia Roggii Viennegi z rzeką Alpone. Następnie kieruje się wzdłuż północnej granicy terytorium Monteforte aż do granicy gminy Soave w Moscatello. Przebiega wzdłuż tej granicy aż do rzeki Valle Crivellara w miejscu, w którym granica Soave tworzy kąt ostry. W tym punkcie granica wyznaczonego obszaru oddziela się od granicy Soave, biegnie w kierunku zachodnim i osiąga wysokość 331 m n.p.m. przy posiadłości Villa Visco. Następnie podąża wzdłuż odcinka szlaku schodzącego z Monte Campano, mija wysokość 250 m n.p.m. i wkrótce, w Casa Nui, dociera do drugorzędnego odgałęzienia Anguane (zob. szczegółowa informacja B6*), które dalej biegnie aż do drogi prowincjonalnej między Soave a Cazzano. Przebiega wzdłuż drogi prowincjonalnej na południe aż do ostatnich domów w Battocchi. Stąd biegnie na wschód, wzdłuż drogi gminnej, która przechodzi przez La Carcerę, aż do skrzyżowania – tuż za wysokością 54 m n.p.m. – z drogą prowincjonalną między Soave a Castelcerino. Następnie schodzi w kierunku południowym wzdłuż dróg gminnych Monte Foscarino i Monte Cèrcene aż do skrzyżowania z drogą prowincjonalną między Soave a Castelcerino. Skręcając ukośnie w kierunku południowo-zachodnim i obejmując osadę Borgata Bassano, granica dociera do skanalizowanej rzeki Tramigna. Biegnie wzdłuż niej na południe aż do drogi prowincjonalnej między Soave a Borgo San Matteo, skręca na zachód wzdłuż południowych murów Soave i dociera do bramy Porta di Verona, skąd rozpoczęto wyznaczanie granicy obszaru produkcji wina „Soave” Classico. |
| --- | --- |

B

– Winogrona wykorzystywane do produkcji wina „Soave” Classico muszą być produkowane na obszarze zatwierdzonym dekretem ministerialnym z dnia 23 października 1931 r. (Gazzetta Ufficiale nr 289 z dnia 16 grudnia 1931 r.), który obejmuje część terytorium gmin Soave oraz Monteforte d’Alpone i którego granice można określić w następujący sposób: od bramy Porta Verona w Soave przebiega wzdłuż drogi z Soave do Monteforte aż do wsi San Lorenzo w okręgu Soave. Stąd biegnie w kierunku północnym, wzdłuż zboczy Monte Tondo, aż do styku z granicą gmin Soave i Monteforte. Następnie przebiega wzdłuż zboczy Monte Zoppega, w tym przez osadę Monteforte d’Alpone, podążając w kolejności wzdłuż ulic: Via Zoppega, Via Novella, Via San Carlo i Via 27 Aprile. Następnie przecina rzekę Alpone i ponownie łączy się z drogą Via Alpone. Biegnie dalej w kierunku północnym i później wzdłuż drogi Via Roma, aby objąć obszar Monticello (zob. szczegółowa informacja B1*). Przecina drogę Via Santa Croce i biegnie na północny zachód, by objąć Cantinę Sociale di Monteforte. Biegnie wzdłuż drogi Via XX Settembre w kierunku południowym i dalej za rzeką Alpone. Styka się z drogą Via della Fontana, która biegnie najpierw na zachód, później na południe, następnie na zachód i wreszcie na północ, a następnie przebiega wzdłuż zboczy Monte Riondo (zob. szczegółowa informacja B2*). Biegnie wzdłuż drogi Via Monte Riondo przez około 530 m, a następnie skręca w kierunku północnym, aby wykluczyć część aluwialną strumienia Torrente Ponsara. Następnie biegnie wzdłuż drogi w kierunku wschodnim i styka się z granicą działki ewidencyjnej nr 13 gminy Monte Forte d’Alpone, która biegnie wzdłuż drogi Via Cervia na odcinku około 110 m. Obejmuje miejscowość Casotti (zob. szczegółowa informacja B3*), a następnie styka się z drogą między Monteforte a Brognoligo. Biegnie wzdłuż tej drogi w kierunku północnym aż do punktu przecięcia z rzeką Torrente Carbonare, a (zob. szczegółowa informacja B4*) w kierunku zachodnim biegnie wzdłuż zboczy Monte Grande. Następnie schodzi w kierunku wschodnim, po lewej stronie doliny Carbonare, obejmując osadę Brognoligo, wioski Valle i Mezzavilla oraz osadę Costalunga (zob. szczegółowa informacja B5*). W tym miejscu skręca na północ, biegnąc wzdłuż drogi gminnej Sorte aż do przecięcia Roggii Viennegi z rzeką Alpone. Następnie kieruje się wzdłuż północnej granicy terytorium Monteforte aż do granicy gminy Soave w Moscatello. Przebiega wzdłuż tej granicy aż do rzeki Valle Crivellara w miejscu, w którym granica Soave tworzy kąt ostry. W tym punkcie granica wyznaczonego obszaru oddziela się od granicy Soave, biegnie w kierunku zachodnim i osiąga wysokość 331 m n.p.m. przy posiadłości Villa Visco. Następnie podąża wzdłuż odcinka szlaku schodzącego z Monte Campano, mija wysokość 250 m n.p.m. i wkrótce, w Casa Nui, dociera do drugorzędnego odgałęzienia Anguane (zob. szczegółowa informacja B6*), które dalej biegnie aż do drogi prowincjonalnej między Soave a Cazzano. Przebiega wzdłuż drogi prowincjonalnej na południe aż do ostatnich domów w Battocchi. Stąd biegnie na wschód, wzdłuż drogi gminnej, która przechodzi przez La Carcerę, aż do skrzyżowania – tuż za wysokością 54 m n.p.m. – z drogą prowincjonalną między Soave a Castelcerino. Następnie schodzi w kierunku południowym wzdłuż dróg gminnych Monte Foscarino i Monte Cèrcene aż do skrzyżowania z drogą prowincjonalną między Soave a Castelcerino. Skręcając ukośnie w kierunku południowo-zachodnim i obejmując osadę Borgata Bassano, granica dociera do skanalizowanej rzeki Tramigna. Biegnie wzdłuż niej na południe aż do drogi prowincjonalnej między Soave a Borgo San Matteo, skręca na zachód wzdłuż południowych murów Soave i dociera do bramy Porta di Verona, skąd rozpoczęto wyznaczanie granicy obszaru produkcji wina „Soave” Classico.

| C | – Winogrona wykorzystywane do produkcji win „Soave” oznaczonych poprzez dodatkowe wyszczególnienie podobszaru „Colli Scaligeri” muszą być produkowane na obszarze wyznaczonym w sposób następujący: począwszy od obszaru po stronie zachodniej (San Martino Buon Albergo), od Marcellise w San Rocco, schodzi do Bosco della Fratta aż do Fenilonu. Stamtąd, wzdłuż drogi dzielącej równinę od wzgórza, dociera do Palù, a następnie biegnie aż do Casette w kierunku San Giacomo. Z tego miejsca, biegnąc obok wzgórza, skręca wzdłuż drogi prowincjonalnej w kierunku Monticelli w gminie Lavagno. Biegnie ona przez Fontanę aż do San Pietro (Lavagno). Wzdłuż drogi, która stanowi granicę między równiną a wzgórzem, przechodzi przez posiadłość Villa Alberti, mija Boschetto, Turano, aż do skrzyżowania z Progno di Mezzane na wysokości 92 m n.p.m., biegnie w kierunku północnym, aż do skrzyżowania z drogą Via Leon, która biegnie na wschód, a następnie na południe, w kierunku C. Spiazzi, a następnie przez Squarzego, Montecurto di Sopra, Canovę i Casotti. Stąd kieruje się dalej na wschód aż do Calle w gminie Illasi, na południe drogą prowincjonalną do kościoła w San Zeno, a następnie na wschód aż do Ceriani. Stamtąd kieruje się do Villi i biegnie wzdłuż drogi, która dzieli wzgórze od równiny obok Naronchi. Następnie kieruje się na południe przez San Pietro, wzdłuż drogi aż do Pontesello i Canevy na północ aż do Orgnano. Od Orgnano biegnie w kierunku północno-wschodnim wzdłuż profilu wzgórza i dociera do San Vittore. Stąd droga prowadzi na północ przez Molini, aż do gminy Cazzano di Tramigna w Cantina Sociale, przez Fenil del Monte. Prowadzi aż do drogi via Molini (przez Cazzano di Tramigna) i przed przecięciem drogi Via Siro Conti skręca w kierunku południowym-południowo-wschodnim przez Chiavicę, za Canovę, aż do gminy Soave w Costeggioli. Wznosi się w kierunku północno-wschodnim, wzdłuż granicy obszaru produkcji wina Classico w Soave przez posiadłości Casa Nui i Villa Visco oraz Valle Crivellara, a następnie biegnie dalej w kierunku wschodnim, zawsze wzdłuż obszaru produkcji wina Classico przez Meggiano i Ca’ Vecchie. Granica wyznaczonego obszaru biegnie następnie na północ przez i Motti w gminie Montecchia di Crosara, przez Castello, przechodząc przez centrum Montecchii, mijając Biondari aż do Lauri. Stamtąd droga przecina drogę prowincjonalną do kamieniołomu bazaltu i dalej na południe w kierunku Danesi di Sotto, Casarotti i Dal Cero. Następnie wkracza ona na wschód do gminy Roncà, przechodzi przez Prandi i dociera do miejscowości Roncà (zob. szczegółowe informacje C1 i C2). Stąd biegnie w kierunku Vittori oraz, na południe, Momello, Binello, aż do Calderiny na granicy z gminą Gambellara. Granica wyznaczonego obszaru przebiega wzdłuż granicy gmin Monteforte, Roncà i San Giovanni Ilarione z prowincją Vicenza aż do drogi, która przecina granicę prowincji, na południe od Monte Madarosa; następnie łączy się z tą drogą w kierunku San Giovanni Ilarione, mijając Deruti, Lovati, Paludi i Rossetti aż do San Giovanni Ilarione; stąd biegnie wzdłuż drogi przez Cereghi, Fornace i Tessari na wysokości 250 m n.p.m., biegnie wzdłuż Vaio Muni do Soejo i dalej aż do punktu, w którym spotykają się granice gmin Tregnago, San Giovanni Ilarione i Cazzano. Od tego miejsca granica wyznaczonego obszaru przebiega wzdłuż granicy gminy Cazzano aż do Soraighe; stamtąd przebiega wzdłuż drogi, która biegnie poniżej zboczy M. Bastia, najpierw w kierunku północnym, a następnie na wschód poniżej C. Andreani. Stamtąd biegnie wzdłuż drogi przez Montecchia di Crosara i spotyka się z rzeką Albo. Po połączeniu się z drogą z Tolotti granica skręca na południe na wysokości 300 m n.p.m., przebiegając poniżej C. Brustoloni i łącząc się z drogą, która prowadzi do Dami na wysokości 326 m n.p.m.; w tym miejscu na wysokości 418 m n.p.m. spotykają się granice Soave, Cazzano i Montecchii, skąd granica wyznaczonego obszaru biegnie wzdłuż granicy między Cazzano i Montecchią w kierunku północnym, po 100 m przecina ścieżkę, wzdłuż której biegnie dalej w kierunku zachodnim aż do C. Fontany Fory. Później przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowym aż do Pissolo di Sopra i dalej w kierunku Pissolo di Sotto, aż za osadę. Dalej biegnie przez Chiavicę, a następnie wzdłuż drogi, która prowadzi z Cazzano do Cazzano di Tramigna. Dociera do centrum Cazzano (100 m n.p.m.), zakręca na zachód aż do T. Tramigny, a następnie opada w kierunku południowym do mostu na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż tej drogi w kierunku zachodnim aż do skrzyżowania z S. Colombano i dalej wzdłuż drogi aż do kaplicy (135 m n.p.m.). Dalej biegnie na południe (zob. szczegółowa informacja A2*) aż do Grisi, a następnie na wschód w kierunku południowo-wschodnim, przez Case Val dell’Oco i dalej aż do Cereolo di Sopra. Przebiega wzdłuż drogi prowadzącej do Cereolo di Sotto, a następnie drogi, która na zachodzie dociera do Bocci Scaluce, i biegnie najpierw wzdłuż ścieżki na północ, a następnie wzdłuż drogi, która za Pistozą dociera do drogi do Illasi. Krótko (przez około 100 m) biegnie wzdłuż niej na zachód, a następnie wzdłuż ścieżki, która omija C. Troni na północ, a następnie, nadal na zachód, wzdłuż drogi, która łączy się z drogą do Illasi. Biegnie wzdłuż tej drogi na południe przez około 250 m, a następnie, w kierunku zachodnim, wzdłuż drogi biegnącej na południe od Mormontei aż do 16. kilometra na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż drogi na południowy zachód i przez krótki czas biegnie wzdłuż rzeki Illasi. Przecina rzekę i biegnie dalej wzdłuż drogi do i Guerri, skąd kieruje się na zachód wzdłuż umownej linii prowadzącej z Montecurto di Sopra do i Guerri (zob. szczegółowa informacja A3*) i biegnąc wzdłuż tej linii, przecina granicę gminy Illasi w Montecurto di Sopra. Następnie biegnie wzdłuż tej granicy w kierunku północnym aż do wysokości 92 m n.p.m. na drodze do Lione. Przebiega wzdłuż tej drogi na północ, przechodząc przez Lione, obok C. Spiazzi, a w Leonie S. Marco skręca wzdłuż drogi, która na północnym wschodzie dociera do C. Santi na wysokości 135 m n.p.m. Z tego miejsca przez około 300 m biegnie wzdłuż drogi do Fratty w kierunku zachodnim, a następnie na północ, przez Frattę i na zachód aż do Mezzane di Sotto. Następnie biegnie na południe wzdłuż drogi, która omija Casoni, Turano, Val di Mezzo, przebiega za Boschetto, a przy posiadłości Villa Alberti osiąga wysokość 73 m n.p.m. Dalej przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowo-zachodnim aż do Barco di Sopra, skąd biegnie najpierw w kierunku zachodnim, a następnie północno-zachodnim aż do przecięcia się z drogą do S. Briccio. Biegnie wzdłuż tej drogi na północny wschód aż do Casetty, a następnie ścieżką w kierunku zachodnim do drogi, którą kieruje się aż do S. Rocco.
  Obszar ten obejmuje również wzgórza Monte Rocca i Monte Gazzo w gminie Caldiero oraz Monte Bisson w gminie Soave, a obszar ten wyznaczony jest w sposób następujący:
  Wyznaczony obszar „Monte Gazzo” – „Monte Rocca” – gmina Caldiero
  Począwszy od drogi krajowej nr 11 Padana przy kąpielisku termalnym Giunone granica biegnie wzdłuż drogi prowadzącej do kąpieliska termalnego, omijając zbocza Monte Gazzo aż do wysokości 53 m n.p.m. Stąd skręca w lewo wzdłuż profilu wzgórza stanowiącego granicę Monte Rocca aż do styku z drogą gminną. Skręca w lewo w kierunku centrum Caldiero aż do placu. Następnie biegnie w prawo, aż do połączenia z drogą gminną Zecconelli, gdzie odbija w lewo, niemal natychmiast skręcając w kierunku północnym wzdłuż izohipsy wyznaczającej tę wysokość nad poziomem morza aż do połączenia z linią kolejową. Od tego miejsca biegnie wzdłuż linii kolejowej, dalej na wschód aż do punktu wyznaczającego początek tego obszaru.
  Wyznaczony obszar „Monte Bisson” – gmina Soave
  Zaczynając od stolicy w Fornello i podążając zgodnie z ruchem wskazówek zegara w kierunku północnym, granica biegnie wzdłuż drogi gminnej Bisson aż do skrzyżowania z drogą prowadzącą do osady San Vittore. Dalej biegnie w prawo, zgodnie z profilem wzgórza w kierunku południowym, do wysokości 42 m n.p.m., aż do gospodarstwa Bisson, a stamtąd, nadal na wysokości 42 m n.p.m., w kierunku zachodnim do drogi gminnej prowadzącej do Fornello w gminie Colognola ai Colli. |
| --- | --- |

C

– Winogrona wykorzystywane do produkcji win „Soave” oznaczonych poprzez dodatkowe wyszczególnienie podobszaru „Colli Scaligeri” muszą być produkowane na obszarze wyznaczonym w sposób następujący: począwszy od obszaru po stronie zachodniej (San Martino Buon Albergo), od Marcellise w San Rocco, schodzi do Bosco della Fratta aż do Fenilonu. Stamtąd, wzdłuż drogi dzielącej równinę od wzgórza, dociera do Palù, a następnie biegnie aż do Casette w kierunku San Giacomo. Z tego miejsca, biegnąc obok wzgórza, skręca wzdłuż drogi prowincjonalnej w kierunku Monticelli w gminie Lavagno. Biegnie ona przez Fontanę aż do San Pietro (Lavagno). Wzdłuż drogi, która stanowi granicę między równiną a wzgórzem, przechodzi przez posiadłość Villa Alberti, mija Boschetto, Turano, aż do skrzyżowania z Progno di Mezzane na wysokości 92 m n.p.m., biegnie w kierunku północnym, aż do skrzyżowania z drogą Via Leon, która biegnie na wschód, a następnie na południe, w kierunku C. Spiazzi, a następnie przez Squarzego, Montecurto di Sopra, Canovę i Casotti. Stąd kieruje się dalej na wschód aż do Calle w gminie Illasi, na południe drogą prowincjonalną do kościoła w San Zeno, a następnie na wschód aż do Ceriani. Stamtąd kieruje się do Villi i biegnie wzdłuż drogi, która dzieli wzgórze od równiny obok Naronchi. Następnie kieruje się na południe przez San Pietro, wzdłuż drogi aż do Pontesello i Canevy na północ aż do Orgnano. Od Orgnano biegnie w kierunku północno-wschodnim wzdłuż profilu wzgórza i dociera do San Vittore. Stąd droga prowadzi na północ przez Molini, aż do gminy Cazzano di Tramigna w Cantina Sociale, przez Fenil del Monte. Prowadzi aż do drogi via Molini (przez Cazzano di Tramigna) i przed przecięciem drogi Via Siro Conti skręca w kierunku południowym-południowo-wschodnim przez Chiavicę, za Canovę, aż do gminy Soave w Costeggioli. Wznosi się w kierunku północno-wschodnim, wzdłuż granicy obszaru produkcji wina Classico w Soave przez posiadłości Casa Nui i Villa Visco oraz Valle Crivellara, a następnie biegnie dalej w kierunku wschodnim, zawsze wzdłuż obszaru produkcji wina Classico przez Meggiano i Ca’ Vecchie. Granica wyznaczonego obszaru biegnie następnie na północ przez i Motti w gminie Montecchia di Crosara, przez Castello, przechodząc przez centrum Montecchii, mijając Biondari aż do Lauri. Stamtąd droga przecina drogę prowincjonalną do kamieniołomu bazaltu i dalej na południe w kierunku Danesi di Sotto, Casarotti i Dal Cero. Następnie wkracza ona na wschód do gminy Roncà, przechodzi przez Prandi i dociera do miejscowości Roncà (zob. szczegółowe informacje C1 i C2). Stąd biegnie w kierunku Vittori oraz, na południe, Momello, Binello, aż do Calderiny na granicy z gminą Gambellara. Granica wyznaczonego obszaru przebiega wzdłuż granicy gmin Monteforte, Roncà i San Giovanni Ilarione z prowincją Vicenza aż do drogi, która przecina granicę prowincji, na południe od Monte Madarosa; następnie łączy się z tą drogą w kierunku San Giovanni Ilarione, mijając Deruti, Lovati, Paludi i Rossetti aż do San Giovanni Ilarione; stąd biegnie wzdłuż drogi przez Cereghi, Fornace i Tessari na wysokości 250 m n.p.m., biegnie wzdłuż Vaio Muni do Soejo i dalej aż do punktu, w którym spotykają się granice gmin Tregnago, San Giovanni Ilarione i Cazzano. Od tego miejsca granica wyznaczonego obszaru przebiega wzdłuż granicy gminy Cazzano aż do Soraighe; stamtąd przebiega wzdłuż drogi, która biegnie poniżej zboczy M. Bastia, najpierw w kierunku północnym, a następnie na wschód poniżej C. Andreani. Stamtąd biegnie wzdłuż drogi przez Montecchia di Crosara i spotyka się z rzeką Albo. Po połączeniu się z drogą z Tolotti granica skręca na południe na wysokości 300 m n.p.m., przebiegając poniżej C. Brustoloni i łącząc się z drogą, która prowadzi do Dami na wysokości 326 m n.p.m.; w tym miejscu na wysokości 418 m n.p.m. spotykają się granice Soave, Cazzano i Montecchii, skąd granica wyznaczonego obszaru biegnie wzdłuż granicy między Cazzano i Montecchią w kierunku północnym, po 100 m przecina ścieżkę, wzdłuż której biegnie dalej w kierunku zachodnim aż do C. Fontany Fory. Później przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowym aż do Pissolo di Sopra i dalej w kierunku Pissolo di Sotto, aż za osadę. Dalej biegnie przez Chiavicę, a następnie wzdłuż drogi, która prowadzi z Cazzano do Cazzano di Tramigna. Dociera do centrum Cazzano (100 m n.p.m.), zakręca na zachód aż do T. Tramigny, a następnie opada w kierunku południowym do mostu na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż tej drogi w kierunku zachodnim aż do skrzyżowania z S. Colombano i dalej wzdłuż drogi aż do kaplicy (135 m n.p.m.). Dalej biegnie na południe (zob. szczegółowa informacja A2*) aż do Grisi, a następnie na wschód w kierunku południowo-wschodnim, przez Case Val dell’Oco i dalej aż do Cereolo di Sopra. Przebiega wzdłuż drogi prowadzącej do Cereolo di Sotto, a następnie drogi, która na zachodzie dociera do Bocci Scaluce, i biegnie najpierw wzdłuż ścieżki na północ, a następnie wzdłuż drogi, która za Pistozą dociera do drogi do Illasi. Krótko (przez około 100 m) biegnie wzdłuż niej na zachód, a następnie wzdłuż ścieżki, która omija C. Troni na północ, a następnie, nadal na zachód, wzdłuż drogi, która łączy się z drogą do Illasi. Biegnie wzdłuż tej drogi na południe przez około 250 m, a następnie, w kierunku zachodnim, wzdłuż drogi biegnącej na południe od Mormontei aż do 16. kilometra na drodze do Illasi. Przebiega wzdłuż drogi na południowy zachód i przez krótki czas biegnie wzdłuż rzeki Illasi. Przecina rzekę i biegnie dalej wzdłuż drogi do i Guerri, skąd kieruje się na zachód wzdłuż umownej linii prowadzącej z Montecurto di Sopra do i Guerri (zob. szczegółowa informacja A3*) i biegnąc wzdłuż tej linii, przecina granicę gminy Illasi w Montecurto di Sopra. Następnie biegnie wzdłuż tej granicy w kierunku północnym aż do wysokości 92 m n.p.m. na drodze do Lione. Przebiega wzdłuż tej drogi na północ, przechodząc przez Lione, obok C. Spiazzi, a w Leonie S. Marco skręca wzdłuż drogi, która na północnym wschodzie dociera do C. Santi na wysokości 135 m n.p.m. Z tego miejsca przez około 300 m biegnie wzdłuż drogi do Fratty w kierunku zachodnim, a następnie na północ, przez Frattę i na zachód aż do Mezzane di Sotto. Następnie biegnie na południe wzdłuż drogi, która omija Casoni, Turano, Val di Mezzo, przebiega za Boschetto, a przy posiadłości Villa Alberti osiąga wysokość 73 m n.p.m. Dalej przebiega wzdłuż drogi w kierunku południowo-zachodnim aż do Barco di Sopra, skąd biegnie najpierw w kierunku zachodnim, a następnie północno-zachodnim aż do przecięcia się z drogą do S. Briccio. Biegnie wzdłuż tej drogi na północny wschód aż do Casetty, a następnie ścieżką w kierunku zachodnim do drogi, którą kieruje się aż do S. Rocco.

Obszar ten obejmuje również wzgórza Monte Rocca i Monte Gazzo w gminie Caldiero oraz Monte Bisson w gminie Soave, a obszar ten wyznaczony jest w sposób następujący:

Wyznaczony obszar „Monte Gazzo” – „Monte Rocca” – gmina Caldiero

Począwszy od drogi krajowej nr 11 Padana przy kąpielisku termalnym Giunone granica biegnie wzdłuż drogi prowadzącej do kąpieliska termalnego, omijając zbocza Monte Gazzo aż do wysokości 53 m n.p.m. Stąd skręca w lewo wzdłuż profilu wzgórza stanowiącego granicę Monte Rocca aż do styku z drogą gminną. Skręca w lewo w kierunku centrum Caldiero aż do placu. Następnie biegnie w prawo, aż do połączenia z drogą gminną Zecconelli, gdzie odbija w lewo, niemal natychmiast skręcając w kierunku północnym wzdłuż izohipsy wyznaczającej tę wysokość nad poziomem morza aż do połączenia z linią kolejową. Od tego miejsca biegnie wzdłuż linii kolejowej, dalej na wschód aż do punktu wyznaczającego początek tego obszaru.

Wyznaczony obszar „Monte Bisson” – gmina Soave

Zaczynając od stolicy w Fornello i podążając zgodnie z ruchem wskazówek zegara w kierunku północnym, granica biegnie wzdłuż drogi gminnej Bisson aż do skrzyżowania z drogą prowadzącą do osady San Vittore. Dalej biegnie w prawo, zgodnie z profilem wzgórza w kierunku południowym, do wysokości 42 m n.p.m., aż do gospodarstwa Bisson, a stamtąd, nadal na wysokości 42 m n.p.m., w kierunku zachodnim do drogi gminnej prowadzącej do Fornello w gminie Colognola ai Colli.

7.   Odmiany winorośli

Chardonnay B.

Garganega B.

Trebbiano di Soave B. - Trebbiano

8.   Opis związku lub związków

ChNP „Soave” – w odniesieniu do wszystkich kategorii („wino” i „gatunkowe wino musujące”)

Szczegółowe informacje dotyczące obszaru geograficznego;

Czynniki naturalne istotne z punktu widzenia związku

Obszar produkcji win ChNP Soave znajduje się w zachodnio-środkowej części regionu Monti Lessini w pobliżu Doliny Padu. Gleby tufowo-bazaltowe pochodzenia wulkanicznego składają się głównie z podłoża z rozłożonych skał bazaltowych, które dały początek glebom gliniasto-ilastym o charakterystycznym ciemnym zabarwieniu, odczynie lekko zasadowym, bogatym w substancje mineralne, charakteryzującym się dobrym drenażem, lecz również dużą zdolnością magazynowania wody przez cały rok. Mineralny charakter gleb sprzyja fermentacji moszczu winogronowego otrzymywanego z winorośli Garganega i Trebbiano di Soave.

Jeśli chodzi o klimat, na obszarze Soave panuje sprzyjający klimat łagodny i umiarkowany z rocznymi opadami wynoszącymi 700–1 000 mm, które występują głównie wiosną i jesienią. Klimat jest typowo umiarkowany i wilgotny z gorącym latem.

Wysokość, na jakiej usytuowane są winnice, waha się od 35 m n.p.m. na obszarze pogórza do 380 m n.p.m. na najwyższych wzgórzach, o różnym stopniu nachylenia i ekspozycji głównie na wschód, południe i zachód;

Czynniki historyczne i ludzkie istotne z punktu widzenia omawianego związku

Już w czasach rzymskich obszar Soave był określany mianem pagus, oznaczającego wydzielony obszar rolniczy, na którym uprawiano winorośle, wyróżniającym się dobrym położeniem i intensywną uprawą. Z winogron zebranych na tym obszarze produkowano specjalne wina zwane acinatici, stosując tradycyjną metodę suszenia winogron. Wspomina się o tym w niektórych listach pochodzących z czasów gockiego króla Teodoryka (503 r. n.e.), w których zaleca się producentom z Werony, aby poszukiwali tych „bardzo łagodnych i wyrazistych w smaku” win na stół królewski, nie zapominając o winie wytwarzanym z białych winogron, które „mieni się niczym napój mleczny i jest wyraźnie klarowne... przyjemnie słodkie i niezwykle łagodne w smaku”. Zapisy z 680 r. n.e. wspominają o stosowaniu werońskiej pergoli, tj. tradycyjnej metody uprawy winorośli stosowanej na tym obszarze aż do dnia dzisiejszego.

Wzrost produkcji i renomy win „Soave” doprowadził w 1924 r. do wprowadzenia pierwszego środka ochronnego w odniesieniu do typowych win. Następnie założono konsorcjum na rzecz ochrony typowego wina „Soave” (Consorzio per la difesa del Vino Tipico Soave). W 1931 r. włoski minister uznał pierwszy wyznaczony obszar produkcji typowego wina „Soave” (Vino Típico Soave). Chronioną nazwę pochodzenia uznano w 1968 r.

Plantatorzy winorośli od wieków uważali werońską pergolę za idealny system prowadzenia winorośli. Ten system uprawy jest nie tylko cechą charakterystyczną tamtejszego krajobrazu, ale ma również zasadnicze znaczenie dla jakości win i ciągłości ich produkcji.

W ostatnich latach rozwój tego systemu prowadzenia winorośli spowodował zmianę niektórych parametrów w związku z realizowanymi celami enologicznymi: plantatorzy winorośli odeszli od pergoli o rozstawie rzędów wynoszącym 4,5–5 m i gęstości nasadzenia w rzędach wynoszącej 0,8–1,5 m (gdzie przestrzeń między rzędami była zazwyczaj całkowicie pokryta roślinnością) na korzyść pergoli, w których nasadzenia są gęstsze, a winorośle przycina się znacznie krócej i na każdą roślinę przypada mniej pąków.

Systemy prowadzenia winorośli z użyciem werońskiej pergoli pozwalają zatem zapewnić optymalną dojrzałość i zdrowie winogron.

Oprócz wspomnianego tradycyjnego systemu prowadzenia winorośli wykorzystującego pergole istnieje również metoda ścienna lub szpalerowa, szczególnie na terenach równinnych, na których łatwiej jest stosować na winoroślach środki mechaniczne podczas przycinania i zbiorów.

Z uwagi na fakt, że na stromych zboczach trudno jest zmechanizować prace, na terenach pagórkowatych zazwyczaj późne zbiory przeprowadzane są głównie ręcznie.

Na obszarze Soave produkuje się obecnie znaczną liczbę doskonałych win, które co roku otrzymują nagrody przyznawane przez najważniejsze międzynarodowe przewodniki w tym sektorze. Wina te regularnie otrzymują również główne nagrody w najważniejszych konkursach winiarskich na całym świecie.

ChNP „Soave” – kategoria „wino”

Związek przyczynowy między jakością, cechami produktu i środowiskiem geograficznym a czynnikami naturalnymi i czynnikiem ludzkim

Wina objęte ChNP „Soave”, w tym odmiany noszące oznaczenia „Classico” i „Colli Scaligeri”, mają barwę słomkowożółtą, czasami przechodzącą w zielonkawą, intensywny, przyjemny aromat i bogaty smak z dobrze wyważoną kwasowością; mówiąc dokładniej, wyczuwa się w nich wyraźne nuty migdałów i białych kwiatów, owoców egzotycznych, cytrusów i przypraw.

Wzgórza regionu Werony stanowią idealne środowisko dla produktów objętych ChNP „Soave”, a także produktów objętych oznaczeniami „Classico” i „Colli Scaligeri”. Wapienne i wulkaniczne gleby są bogate w składniki odżywcze, a chłodne strumienie, które spływają z Monti Lessini, pozwalają winogronom na osiągnięcie optymalnej dojrzałości przy jednoczesnym zachowaniu kwasowości, która jest niezbędna dla win białych. Tradycyjna metoda prowadzenia winorośli na pergolach, specjalistyczna wiedza techniczna plantatorów winorośli, wielowiekowa tradycja i inwestycje w nowoczesne technologie pozwalają produkować wina o bardzo złożonym aromacie i bogatym smaku, o średniej do wysokiej zawartości cukrów i dobrze zrównoważonej kwasowości.

Dokładniej rzecz ujmując, wino objęte ChNP „Soave” z oznaczeniem „Classico” jest winem, które ma najdłuższą tradycję na tym obszarze i charakteryzuje się mineralnymi właściwościami organoleptycznymi, pełnym, dobrze wyważonym smakiem o słabych nutach roślinnych, zapachowych i retrozapachowych.

ChNP „Soave” – kategoria „gatunkowe wino musujące”

Związek przyczynowy między jakością, cechami produktu i środowiskiem geograficznym a czynnikami naturalnymi i czynnikiem ludzkim

Wina musujące objęte ChNP „Soave” oraz wina objęte oznaczeniami „Classico” i „Colli Scaligeri” mają delikatną, trwałą pianę. Mają barwę słomkowożółtą, niekiedy przechodzącą w jasnozieloną, i delikatny aromat, a w smaku można wyczuć przyjemną równowagę między ekstraktami i cukrami. Zawartość cukru charakterystyczna dla win od „extra brut” po „dry”.

Umiarkowany klimat i typowe dla obszaru Soave wahania temperatury między dniem a nocą są kluczowe dla powstawania znacznej liczby prekursorów aromatycznych, które wzmacniają właściwości organoleptyczne i typowe nuty charakterystyczne dla poszczególnych winorośli, z których pochodzą odmiany winogron wykorzystywane do produkcji win objętych ChNP „Soave”.

Wino musujące jest również przyjemnie intensywne, o wyrazistej kwasowości i wyczuwalnej przyjemnej równowadze ekstraktów i cukrów. Aby zapewnić odpowiednio wysoki poziom kwasowości, winogrona przeznaczone do produkcji win musujących zbiera się wcześniej niż winogrona przeznaczone do produkcji niemusującej wersji wina objętego ChNP „Soave”. Kwasowość gwarantują również niskie pH gleb i wahania temperatury typowe dla tego obszaru.

9.   Szczegółowe wymogi dodatkowe (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

ChNP „Soave”

Ramy prawne:

prawodawstwo unijne

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

W rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 wino może być produkowane na terytorium prowincji Werona oraz na terytorium gmin Gambellara i Montebello w prowincji Vicenza.

ChNP „Soave”

Ramy prawne:

Określone w przepisach krajowych

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Butelkowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Butelkowanie na wyznaczonym obszarze produkcji jest uzasadnione koniecznością zachowania wysokiej jakości win objętych ChNP „Soave”, zagwarantowania ich pochodzenia i zapewnienia terminowego przeprowadzania skutecznych i opłacalnych kontroli.

Okazuje się, że transport i butelkowanie poza obszarem produkcji może pogorszyć jakość wina „Soave”, ponieważ może być ono narażone na reakcje redoks, nagłe zmiany temperatury i skażenie mikrobiologiczne, które mogą mieć negatywny wpływ na właściwości fizykochemiczne (minimalna kwasowość ogólna, minimalna zawartość ekstraktu bezcukrowego itp.) i organoleptyczne (barwa, aromat i smak).

Zagrożenia te są tym większe, im większa jest pokonywana odległość.

Butelkowanie na obszarze pochodzenia pozwala jednak zachować te właściwości oraz wysoką jakość produktu, ponieważ partie wina nie są transportowane w ogóle lub są transportowane jedynie na niewielkie odległości.

Aspekty te – w połączeniu z doświadczeniem i głęboką wiedzą techniczno-naukową na temat szczególnych właściwości win zdobytą na przestrzeni lat przez producentów ChNP „Soave” – umożliwiają przeprowadzenie butelkowania na obszarze pochodzenia z zastosowaniem najlepszych technologicznych środków ostrożności w celu zachowania wszystkich właściwości fizycznych, chemicznych i organoleptycznych win objętych przedmiotową specyfikacją.

Innym celem butelkowania na obszarze produkcji jest zapewnienie, aby właściwy organ mógł wykonywać swoje obowiązki w zakresie monitorowania z maksymalną skutecznością, efektywnością i opłacalnością. Nie można zapewnić spełnienia tych wymogów w takim samym stopniu poza obszarem produkcji.

Organ kontrolny może bardzo szybko zaplanować wizyty kontrolne we wszystkich przedsiębiorstwach działających na obszarze produkcji w czasie butelkowania wina „Soave”, zgodnie z odpowiednim planem kontroli.

Celem jest zagwarantowanie na poziomie systemowym, że butelkowane mogą być wyłącznie partie wina objętego ChNP „Soave”. Umożliwia to osiągnięcie lepszych wyników w zakresie skuteczności kontroli przy ograniczonych kosztach dla producentów, co ma umożliwić zaoferowanie konsumentom maksymalnych gwarancji pod względem autentyczności wina.

Ponadto zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i w celu ochrony wcześniej istniejących praw przedsiębiorstwa zajmujące się butelkowaniem mogą ubiegać się o odstępstwo, aby móc kontynuować butelkowanie w swoich zakładach znajdujących się poza wyznaczonym obszarem, pod warunkiem złożenia odpowiedniego wniosku do Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej oraz przedstawienia dokumentacji potwierdzającej, że butelkowały wina objęte ChNP „Soave” w ciągu co najmniej dwóch z pięciu lat poprzedzających wejście w życie zmiany wprowadzającej wymóg butelkowania na tym obszarze (nie musi to być nieprzerwany okres dwóch lat).

ChNP „Soave” – odniesienie do dodatkowych jednostek geograficznych

Ramy prawne:

prawodawstwo unijne

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

W opisie i prezentacji win „Soave”, „Soave” Classico oraz „Soave” Colli Scaligeri dozwolone są odniesienia do następujących dodatkowych jednostek geograficznych:

| 1. | Brognoligo |
| --- | --- |

1.

Brognoligo

| 2. | Broia |
| --- | --- |

2.

Broia

| 3. | Ca’ del vento |
| --- | --- |

3.

Ca’ del vento

| 4. | Campagnola |
| --- | --- |

4.

Campagnola

| 5. | Carbonare |
| --- | --- |

5.

Carbonare

| 6. | Casarsa |
| --- | --- |

6.

Casarsa

| 7. | Castelcerino |
| --- | --- |

7.

Castelcerino

| 8. | Castellaro |
| --- | --- |

8.

Castellaro

| 9. | Colombara |
| --- | --- |

9.

Colombara

| 10. | Corte del Durlo |
| --- | --- |

10.

Corte del Durlo

| 11. | Costalta |
| --- | --- |

11.

Costalta

| 12. | Costalunga |
| --- | --- |

12.

Costalunga

| 13. | Coste |
| --- | --- |

13.

Coste

| 14. | Costeggiola |
| --- | --- |

14.

Costeggiola

| 15. | Croce |
| --- | --- |

15.

Croce

| 16. | Duello |
| --- | --- |

16.

Duello

| 17. | Fittà |
| --- | --- |

17.

Fittà

| 18. | Froscà |
| --- | --- |

18.

Froscà

| 19. | Foscarino |
| --- | --- |

19.

Foscarino

| 20. | Menini |
| --- | --- |

20.

Menini

| 21. | Monte di Colognola |
| --- | --- |

21.

Monte di Colognola

| 22. | Monte Grande |
| --- | --- |

22.

Monte Grande

| 23. | Paradiso |
| --- | --- |

23.

Paradiso

| 24. | Pigno |
| --- | --- |

24.

Pigno

| 25. | Ponsara |
| --- | --- |

25.

Ponsara

| 26. | Pressoni |
| --- | --- |

26.

Pressoni

| 27. | Roncà - Monte Calvarina |
| --- | --- |

27.

Roncà - Monte Calvarina

| 28. | Rugate |
| --- | --- |

28.

Rugate

| 29. | Sengialta |
| --- | --- |

29.

Sengialta

| 30. | Tenda |
| --- | --- |

30.

Tenda

| 31. | Tremenalto |
| --- | --- |

31.

Tremenalto

| 32. | Volpare |
| --- | --- |

32.

Volpare

| 33. | Zoppega |
| --- | --- |

33.

Zoppega

Link do specyfikacji produktu

https://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/16389

---

(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

---