# Dziennik Urzędowy C 93/16 k

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 93 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4816 kwietnia 2005 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 93

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4816 kwietnia 2005

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2005/C 093/1 | Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 lutego 2005 r. w sprawie C-141/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko T-Mobil Austria GmbH (Odwołanie — Art. 90 ust 3 Traktatu WE (obecnie art. 86 ust. 3 WE) — Wysokość opłat nałożonych przez Republikę Austrii na operatorów GSM — Częściowe nieuwzględnienie wniosku o stwierdzenie naruszenia reguł konkurencji — Dopuszczalność) | 1 |
| 2005/C 093/2 | Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawach połączonych C-453/02 i C-462/02 (wniosek Bundesfinanzhof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Finanzamt Gladbeck przeciwko Edith Linneweber oraz Finanzamt Herne-West przeciwko Savvas Akritidis (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienie z podatku gier losowych — Określenie warunków i ograniczeń zwolnienia — Opodatkowanie gier urządzanych poza kasynem publicznym — Przestrzeganie zasady neutralności podatkowej — art. 13 B lit. f) — Bezpośredni skutek) | 1 |
| 2005/C 093/3 | Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie C-134/03 Viacom Outdoor Srl przeciwko Giotto Immobilier SARL (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Giudice di pace di Genova-Voltri) (Swobodne świadczenie usług — Konkurencja — Usługi rozwieszania plakatów zawierających informacje reklamowe — Uregulowanie krajowe ustanawiające gminny podatek od reklamy — Świadczenie przez gminy usługi publicznego rozwieszania plakatów — Prawo gmin do regulowania świadczenia usług rozwieszania plakatów zawierających informacje reklamowe — Opodatkowanie wewnętrzne nie dyskryminacyjne) | 2 |
| 2005/C 093/4 | Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie C-320/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2000/43/WE — Brak transpozycji w przepisanym terminie) | 2 |
| 2005/C 093/5 | Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie C-327/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2000/43/WE — Brak transpozycji w przewidzianym terminie) | 3 |
| 2005/C 093/6 | Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie C-498/01 P Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) przeciwko Zapf Creation AG (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) — Syntagma New Born Baby — Umorzenie postępowania) | 3 |
| 2005/C 093/7 | Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie C-222/03 P Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — EFOGR — Poprawienie warunków przetwórstwa i sprzedaży produktów rolnych — Projekt budowy instalacji do magazynowania, przetwórstwa i sprzedaży oliwy z oliwek — Zasada proporcjonalności — Siła wyższa — Prawo do obrony) | 4 |
| 2005/C 093/8 | Sprawa C-12/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T-76/03 H. Meister przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione przez H. Meistera w dniu 18 stycznia 2005 r. | 4 |
| 2005/C 093/9 | Sprawa C-18/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria Provinciale di Napoli (Włochy), wydanym w dniu 15 lipca 2004 r., w sprawie Casa di Cura Privata Salus SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4 | 5 |
| 2005/C 093/0 | Sprawa C-19/05: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii | 5 |
| 2005/C 093/1 | Sprawa C-20/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Tribunale Civile e Penale di Forlì z dnia 14 grudnia 2004 r. w postępowaniu karnym przeciwko K.J.W. Schwibbertowi | 6 |
| 2005/C 093/2 | Sprawa C-28/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven wydanym w dniu 18 stycznia 2005 r. w sprawie 1. G. J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit | 6 |
| 2005/C 093/3 | Sprawa C-34/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 26 stycznia 2005 r., w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit | 7 |
| 2005/C 093/4 | Sprawa C-35/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Corte Suprema di Cassazione z dnia 23 czerwca i 10 listopada 2004 r. w sprawie Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH przeciwko Ministero delle Finanze | 8 |
| 2005/C 093/5 | Sprawa C-40/05: Wniosek Överklagandenämnden för högskolan (Szwecja) o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet | 8 |
| 2005/C 093/6 | Sprawa C-41/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal de première instance de Liège (Belgia), wydanym dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie Air Liquide Industries Belgium SA przeciwko Province de Liège | 9 |
| 2005/C 093/7 | Sprawa C-42/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour de Cassation de Belgique (pierwsza izba), wydanym dnia 20 stycznia 2005 r., w sprawie Belgia przeciwko Ring Occasions i Fortis Banque | 9 |
| 2005/C 093/8 | Sprawa C-45/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie Maatschap Schonewille-Prins przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit | 10 |
| 2005/C 093/9 | Sprawa C-46/05: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii | 10 |
| 2005/C 093/0 | Sprawa C-50/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Korkein Hallinto-oikeus z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie Maija Tertu Inkeri Nikula | 11 |
| 2005/C 093/1 | Sprawa C-54/05: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 11 |
| 2005/C 093/2 | Sprawa C-56/05: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 12 |
| 2005/C 093/3 | Sprawa C-58/05: Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji | 13 |
| 2005/C 093/4 | Sprawa C-60/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Tribunale amministrativo Regionale per la Lombardia, z dnia 14 grudnia 2004 r., w sprawie WWF Italia i in. przeciwko Regionowi Lombardii | 13 |
| 2005/C 093/5 | Sprawa C-66/05: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów | 14 |
| 2005/C 093/6 | Sprawa C-72/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgerichts München (Niemcy), wydanym dnia 1 lutego 2005 r., w sprawie wspólnie zamieszkujących Jörga i Stefanie Wollny przeciwko Finanzamt Landshut | 14 |
| 2005/C 093/7 | Sprawa C-76/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach | 15 |
| 2005/C 093/8 | Sprawa C-78/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunale di Livorno z dnia 19 stycznia 2005 r. w sprawie Gentilini Umberto przeciwko Dal Colle Industria Dolciaria SpA | 15 |
| 2005/C 093/9 | Sprawa C-79/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 16 |
| 2005/C 093/0 | Sprawa C-81/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León, Sala de lo Social, wydanym dnia 28 stycznia 2005 r., w sprawie Anacleto Cordero Alonso przeciwko Fondo de Garantía Salarial | 16 |
| 2005/C 093/1 | Sprawa C-82/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 17 |
| 2005/C 093/2 | Sprawa C-84/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 18 |
| 2005/C 093/3 | Sprawa C-85/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 18 |
| 2005/C 093/4 | Sprawa C-86/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 19 |
| 2005/C 093/5 | Sprawa C-87/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej | 19 |
| 2005/C 093/6 | Sprawa C-88/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 19 |
| 2005/C 093/7 | Sprawa C-94/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem Bundesverwaltungsgericht, wydanym w dniu 9 grudnia 2004 r., w sprawie Emsland-Stärke GmbH przeciwko Bezirksregierung Weser-Ems | 20 |
| 2005/C 093/8 | Sprawa C-95/05: Skarga wniesiona dnia 21 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 21 |
| 2005/C 093/9 | Sprawa C-96/05: Skarga wniesiona dnia 21 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 21 |
| 2005/C 093/0 | Sprawa C-99/05: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 21 |
| 2005/C 093/1 | Sprawa C-105/05: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republika Finlandii | 22 |
| 2005/C 093/2 | Sprawa C-107/05: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii | 22 |
| 2005/C 093/3 | Wykreślenie sprawy C-165/02 | 23 |
| 2005/C 093/4 | Wykreślenie sprawy C-272/02 | 23 |
| 2005/C 093/5 | Wykreślenie sprawy C-501/03 | 23 |
| 2005/C 093/6 | Wykreślenie sprawy C-100/04 | 23 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2005/C 093/7 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-19/01, Chiquita Brands International, Inc. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wspólna organizacja rynku — Banany — Skarga odszkodowawcza — Rozporządzenie nr 2362/98 — Porozumienie ustanawiające WTO i porozumienia do niego załączone — Zalecenia i postanowienia Organu Rozstrzygania Sporów WTO) | 24 |
| 2005/C 093/8 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-139/01, Comafrica SpA i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wspólna organizacja rynku — Banany — Przywóz z Państw AKP i państw trzecich — Rozporządzenie (WE) nr 896/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 1121/2001 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Osoba, której akt dotyczy indywidualnie — Skarga o odszkodowanie) | 24 |
| 2005/C 093/9 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie T- 256/01, Norman Pyres przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Procedura naboru członków personelu tymczasowego — Niedopuszczenie do egzaminu — Wiek maksymalny — Zasada niedyskryminacji) | 25 |
| 2005/C 093/0 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie figuratywnego, wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego butelkę piwa, zawierającego element słowny negra modelo — Wcześniejszy figuratywny, krajowy znak towarowy Modelo — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Art. 8 ust. lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94) | 25 |
| 2005/C 093/1 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie T-296/02, Lindl Stiftung & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego LINDENHOF — Wcześniejszy słowny i graficzny znak towarowy LINDERHOF — Art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94) | 26 |
| 2005/C 093/2 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie T-57/03 Société provençale d'achat et de gestion (SPAG) SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wniosek o rejestrację słownego znaku towarowego HOOLIGAN — Wcześniejsze słowne znaki towarowe OLLY GAN — Okoliczności faktyczne i prawne nie przedstawione przed OHIM — Dopuszczalność — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd) | 26 |
| 2005/C 093/3 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-137/03 Ornella Mancini przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Stanowisko lekarza – doradcy medycznego — Zmiana zawiadomienia o wakacie — Nadużycie władzy — Skład sądu konkursowego — Porównawcza analiza zasług — Oczywisty błąd w ocenie — Równość traktowania mężczyzn i kobiet — Skarga o odszkodowanie) | 27 |
| 2005/C 093/4 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T- 172/03, Nicole Heurtaux przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa awansu — Brak uzasadnienia — Porównawcza analiza zasług — Skarga o uchylenie) | 27 |
| 2005/C 093/5 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie T-284/03 Rosalinda Aycinena przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Nominacja do wyższej grupy zaszeregowania — Zaszeregowanie w ramach stopnia) | 27 |
| 2005/C 093/6 | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie T-354/03 Gemma Reggimenti przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Urzędnicy — Zwrot kosztów podróży dziecka będącego pod opieką — Podział w przypadku rozwodu małżonków będących urzędnikami) | 28 |
| 2005/C 093/7 | Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie T-447/04 R Capgemini Nederland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowa procedura przetargowa — Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki) | 28 |
| 2005/C 093/8 | Sprawa T-496/04: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2004 r. przez NORTRAIL Transport GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2005/C 093/9 | Sprawa T-11/05: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2005 r. przez Wieland Werke AG, Buntmetall Amstetten Ges.m.b.H oraz Austria Buntmetall AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 29 |
| 2005/C 093/0 | Sprawa T-31/05: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2005 r. przez Sergio Rossi S.p.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) | 30 |
| 2005/C 093/1 | Sprawa T-34/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies S.A. i Aragonesas Agro S.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 31 |
| 2005/C 093/2 | Sprawa T-36/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Coats Holdings Limited i J & P Coats Limited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 32 |
| 2005/C 093/3 | Sprawa T-40/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Ritec International Limited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 33 |
| 2005/C 093/4 | Sprawa T-41/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Dimon Incorporated przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 33 |
| 2005/C 093/5 | Sprawa T-42/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Rhiannon Williams przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 34 |
| 2005/C 093/6 | Sprawa T-45/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Micronas GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) | 35 |
| 2005/C 093/7 | Sprawa T-47/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Pilar Ange Serrano i innych przeciwko Parlamentowi Europejskiemu | 36 |
| 2005/C 093/8 | Sprawa T-48/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Yvesa Francheta i Daniela Byka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 36 |
| 2005/C 093/9 | Sprawa T-55/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Rijn Schelde Mondia France przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 37 |
| 2005/C 093/0 | Sprawa T-58/05: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2005 r. przez Isabelę Clarę Centeno Mediavillę i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 38 |
| 2005/C 093/1 | Sprawa T-60/05: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2005 r. przez Union française de l'express (UFEX) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 39 |
| 2005/C 093/2 | Sprawa T-76/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Daria Scotto przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 40 |
| 2005/C 093/3 | Sprawa T-77/05: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2005 r. przez Andreę Balduiniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 40 |
| 2005/C 093/4 | Sprawa T-82/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 41 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2005/C 093/1

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 22 lutego 2005 r. w sprawie C-141/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko T-Mobil Austria GmbH (Odwołanie — Art. 90 ust 3 Traktatu WE (obecnie art. 86 ust. 3 WE) — Wysokość opłat nałożonych przez Republikę Austrii na operatorów GSM — Częściowe nieuwzględnienie wniosku o stwierdzenie naruszenia reguł konkurencji — Dopuszczalność)

1

2005/C 093/2

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawach połączonych C-453/02 i C-462/02 (wniosek Bundesfinanzhof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Finanzamt Gladbeck przeciwko Edith Linneweber oraz Finanzamt Herne-West przeciwko Savvas Akritidis (Szósta dyrektywa VAT — Zwolnienie z podatku gier losowych — Określenie warunków i ograniczeń zwolnienia — Opodatkowanie gier urządzanych poza kasynem publicznym — Przestrzeganie zasady neutralności podatkowej — art. 13 B lit. f) — Bezpośredni skutek)

1

2005/C 093/3

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 17 lutego 2005 r. w sprawie C-134/03 Viacom Outdoor Srl przeciwko Giotto Immobilier SARL (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Giudice di pace di Genova-Voltri) (Swobodne świadczenie usług — Konkurencja — Usługi rozwieszania plakatów zawierających informacje reklamowe — Uregulowanie krajowe ustanawiające gminny podatek od reklamy — Świadczenie przez gminy usługi publicznego rozwieszania plakatów — Prawo gmin do regulowania świadczenia usług rozwieszania plakatów zawierających informacje reklamowe — Opodatkowanie wewnętrzne nie dyskryminacyjne)

2

2005/C 093/4

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie C-320/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2000/43/WE — Brak transpozycji w przepisanym terminie)

2

2005/C 093/5

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie C-327/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego — Dyrektywa 2000/43/WE — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

3

2005/C 093/6

Postanowienie Trybunału (druga izba) z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie C-498/01 P Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) przeciwko Zapf Creation AG (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) — Syntagma New Born Baby — Umorzenie postępowania)

3

2005/C 093/7

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie C-222/03 P Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — EFOGR — Poprawienie warunków przetwórstwa i sprzedaży produktów rolnych — Projekt budowy instalacji do magazynowania, przetwórstwa i sprzedaży oliwy z oliwek — Zasada proporcjonalności — Siła wyższa — Prawo do obrony)

4

2005/C 093/8

Sprawa C-12/05 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T-76/03 H. Meister przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione przez H. Meistera w dniu 18 stycznia 2005 r.

4

2005/C 093/9

Sprawa C-18/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria Provinciale di Napoli (Włochy), wydanym w dniu 15 lipca 2004 r., w sprawie Casa di Cura Privata Salus SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4

5

2005/C 093/0

Sprawa C-19/05: Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii

5

2005/C 093/1

Sprawa C-20/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Tribunale Civile e Penale di Forlì z dnia 14 grudnia 2004 r. w postępowaniu karnym przeciwko K.J.W. Schwibbertowi

6

2005/C 093/2

Sprawa C-28/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven wydanym w dniu 18 stycznia 2005 r. w sprawie 1. G. J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

6

2005/C 093/3

Sprawa C-34/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 26 stycznia 2005 r., w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

7

2005/C 093/4

Sprawa C-35/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Corte Suprema di Cassazione z dnia 23 czerwca i 10 listopada 2004 r. w sprawie Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH przeciwko Ministero delle Finanze

8

2005/C 093/5

Sprawa C-40/05: Wniosek Överklagandenämnden för högskolan (Szwecja) o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet

8

2005/C 093/6

Sprawa C-41/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal de première instance de Liège (Belgia), wydanym dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie Air Liquide Industries Belgium SA przeciwko Province de Liège

9

2005/C 093/7

Sprawa C-42/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour de Cassation de Belgique (pierwsza izba), wydanym dnia 20 stycznia 2005 r., w sprawie Belgia przeciwko Ring Occasions i Fortis Banque

9

2005/C 093/8

Sprawa C-45/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie Maatschap Schonewille-Prins przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

10

2005/C 093/9

Sprawa C-46/05: Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

10

2005/C 093/0

Sprawa C-50/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Korkein Hallinto-oikeus z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie Maija Tertu Inkeri Nikula

11

2005/C 093/1

Sprawa C-54/05: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

11

2005/C 093/2

Sprawa C-56/05: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

12

2005/C 093/3

Sprawa C-58/05: Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

13

2005/C 093/4

Sprawa C-60/05: Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Tribunale amministrativo Regionale per la Lombardia, z dnia 14 grudnia 2004 r., w sprawie WWF Italia i in. przeciwko Regionowi Lombardii

13

2005/C 093/5

Sprawa C-66/05: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

14

2005/C 093/6

Sprawa C-72/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgerichts München (Niemcy), wydanym dnia 1 lutego 2005 r., w sprawie wspólnie zamieszkujących Jörga i Stefanie Wollny przeciwko Finanzamt Landshut

14

2005/C 093/7

Sprawa C-76/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach

15

2005/C 093/8

Sprawa C-78/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunale di Livorno z dnia 19 stycznia 2005 r. w sprawie Gentilini Umberto przeciwko Dal Colle Industria Dolciaria SpA

15

2005/C 093/9

Sprawa C-79/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

16

2005/C 093/0

Sprawa C-81/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León, Sala de lo Social, wydanym dnia 28 stycznia 2005 r., w sprawie Anacleto Cordero Alonso przeciwko Fondo de Garantía Salarial

16

2005/C 093/1

Sprawa C-82/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

17

2005/C 093/2

Sprawa C-84/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

18

2005/C 093/3

Sprawa C-85/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

18

2005/C 093/4

Sprawa C-86/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

19

2005/C 093/5

Sprawa C-87/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

19

2005/C 093/6

Sprawa C-88/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

19

2005/C 093/7

Sprawa C-94/05: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem Bundesverwaltungsgericht, wydanym w dniu 9 grudnia 2004 r., w sprawie Emsland-Stärke GmbH przeciwko Bezirksregierung Weser-Ems

20

2005/C 093/8

Sprawa C-95/05: Skarga wniesiona dnia 21 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

21

2005/C 093/9

Sprawa C-96/05: Skarga wniesiona dnia 21 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

21

2005/C 093/0

Sprawa C-99/05: Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

21

2005/C 093/1

Sprawa C-105/05: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republika Finlandii

22

2005/C 093/2

Sprawa C-107/05: Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

22

2005/C 093/3

Wykreślenie sprawy C-165/02

23

2005/C 093/4

Wykreślenie sprawy C-272/02

23

2005/C 093/5

Wykreślenie sprawy C-501/03

23

2005/C 093/6

Wykreślenie sprawy C-100/04

23

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2005/C 093/7

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-19/01, Chiquita Brands International, Inc. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wspólna organizacja rynku — Banany — Skarga odszkodowawcza — Rozporządzenie nr 2362/98 — Porozumienie ustanawiające WTO i porozumienia do niego załączone — Zalecenia i postanowienia Organu Rozstrzygania Sporów WTO)

24

2005/C 093/8

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-139/01, Comafrica SpA i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Wspólna organizacja rynku — Banany — Przywóz z Państw AKP i państw trzecich — Rozporządzenie (WE) nr 896/2001 — Rozporządzenie (WE) nr 1121/2001 — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność — Osoba, której akt dotyczy indywidualnie — Skarga o odszkodowanie)

24

2005/C 093/9

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie T- 256/01, Norman Pyres przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Procedura naboru członków personelu tymczasowego — Niedopuszczenie do egzaminu — Wiek maksymalny — Zasada niedyskryminacji)

25

2005/C 093/0

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie figuratywnego, wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego butelkę piwa, zawierającego element słowny negra modelo — Wcześniejszy figuratywny, krajowy znak towarowy Modelo — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Art. 8 ust. lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94)

25

2005/C 093/1

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie T-296/02, Lindl Stiftung & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (Wspólnotowy znak towarowy — Sprzeciw — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego LINDENHOF — Wcześniejszy słowny i graficzny znak towarowy LINDERHOF — Art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

26

2005/C 093/2

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie T-57/03 Société provençale d'achat et de gestion (SPAG) SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Wniosek o rejestrację słownego znaku towarowego HOOLIGAN — Wcześniejsze słowne znaki towarowe OLLY GAN — Okoliczności faktyczne i prawne nie przedstawione przed OHIM — Dopuszczalność — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

26

2005/C 093/3

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T-137/03 Ornella Mancini przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Stanowisko lekarza – doradcy medycznego — Zmiana zawiadomienia o wakacie — Nadużycie władzy — Skład sądu konkursowego — Porównawcza analiza zasług — Oczywisty błąd w ocenie — Równość traktowania mężczyzn i kobiet — Skarga o odszkodowanie)

27

2005/C 093/4

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 lutego 2005 r. w sprawie T- 172/03, Nicole Heurtaux przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Odmowa awansu — Brak uzasadnienia — Porównawcza analiza zasług — Skarga o uchylenie)

27

2005/C 093/5

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie T-284/03 Rosalinda Aycinena przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Urzędnicy — Nominacja do wyższej grupy zaszeregowania — Zaszeregowanie w ramach stopnia)

27

2005/C 093/6

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie T-354/03 Gemma Reggimenti przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (Urzędnicy — Zwrot kosztów podróży dziecka będącego pod opieką — Podział w przypadku rozwodu małżonków będących urzędnikami)

28

2005/C 093/7

Postanowienie Prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie T-447/04 R Capgemini Nederland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Zamówienia publiczne na usługi — Wspólnotowa procedura przetargowa — Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych — Fumus boni juris — Okoliczności niecierpiące zwłoki)

28

2005/C 093/8

Sprawa T-496/04: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2004 r. przez NORTRAIL Transport GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2005/C 093/9

Sprawa T-11/05: Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2005 r. przez Wieland Werke AG, Buntmetall Amstetten Ges.m.b.H oraz Austria Buntmetall AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

29

2005/C 093/0

Sprawa T-31/05: Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2005 r. przez Sergio Rossi S.p.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

30

2005/C 093/1

Sprawa T-34/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies S.A. i Aragonesas Agro S.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

31

2005/C 093/2

Sprawa T-36/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Coats Holdings Limited i J & P Coats Limited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

32

2005/C 093/3

Sprawa T-40/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Ritec International Limited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

33

2005/C 093/4

Sprawa T-41/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Dimon Incorporated przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

33

2005/C 093/5

Sprawa T-42/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Rhiannon Williams przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

34

2005/C 093/6

Sprawa T-45/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Micronas GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

35

2005/C 093/7

Sprawa T-47/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Pilar Ange Serrano i innych przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

36

2005/C 093/8

Sprawa T-48/05: Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Yvesa Francheta i Daniela Byka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

36

2005/C 093/9

Sprawa T-55/05: Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Rijn Schelde Mondia France przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

37

2005/C 093/0

Sprawa T-58/05: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2005 r. przez Isabelę Clarę Centeno Mediavillę i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

38

2005/C 093/1

Sprawa T-60/05: Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2005 r. przez Union française de l'express (UFEX) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

39

2005/C 093/2

Sprawa T-76/05: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Daria Scotto przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

40

2005/C 093/3

Sprawa T-77/05: Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2005 r. przez Andreę Balduiniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

40

2005/C 093/4

Sprawa T-82/05: Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

41

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2005/C 093/5 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 82 z 2.4.2005. | 42 |

III   Powiadomienia

2005/C 093/5

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 82 z 2.4.2005.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

42

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/1

---

WYROK TRYBUNAŁU

(wielka izba)

z dnia 22 lutego 2005 r.

w sprawie C-141/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko T-Mobil Austria GmbH (1)

(Odwołanie - Art. 90 ust 3 Traktatu WE (obecnie art. 86 ust. 3 WE) - Wysokość opłat nałożonych przez Republikę Austrii na operatorów GSM - Częściowe nieuwzględnienie wniosku o stwierdzenie naruszenia reguł konkurencji - Dopuszczalność)

(2005/C 93/01)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie C-141/02 P mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 49 Statutu WE Trybunału Sprawiedliwości, wniesione w dniu 15 kwietnia 2002 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: W. Mölls i K. Wiedner) popierana przez Republikę Francuską (pełnomocnicy: G. de Bergues i F. Milion) przeciwko T-Mobil Austria GmbH, dawniej max-mobil Telekommunikation Service GmbH, z siedzibą w Wiedniu (Austria), reprezentowanej przez A. Reidlingera, M. Essera-Wellié i T. Lübbiga, Rechtsanwälte, Królestwu Niderlandów (pełnomocnicy: A. Reidlinger, M. Esser-Wellié i T. Lübbig), Trybunał (wielka izba), w składzie: V. Skouris, Prezes, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas i A. Borg Barthet, prezesi izb, J.-P. Puissochet (sprawozdawca), R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, M. Ilešič, J. Malenovský, J. Klučka i U. Lõhmus, sędziowie; rzecznik generalny: M. Poiares Maduro; sekretarz: M.-F. Contet, główny administrator, wydał w dniu 22 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie max.mobil przeciwko Komisji (T-54/99) zostaje uchylony. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie max.mobil przeciwko Komisji (T-54/99) zostaje uchylony.

| 2) | Skarga wniesiona do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich przez spółkę max.mobil Telekommunikation Service GmbH zostaje odrzucona. |
| --- | --- |

2)

Skarga wniesiona do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich przez spółkę max.mobil Telekommunikation Service GmbH zostaje odrzucona.

| 3) | Spółka T-Mobile Austria GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

3)

Spółka T-Mobile Austria GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 169 z 13.07.2002

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/1

---

WYROK TRYBUNAŁU

(druga izba)

z dnia 17 lutego 2005 r.

w sprawach połączonych C-453/02 i C-462/02 (wniosek Bundesfinanzhof o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym): Finanzamt Gladbeck przeciwko Edith Linneweber oraz Finanzamt Herne-West przeciwko Savvas Akritidis (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Zwolnienie z podatku gier losowych - Określenie warunków i ograniczeń zwolnienia - Opodatkowanie gier urządzanych poza kasynem publicznym - Przestrzeganie zasady neutralności podatkowej - art. 13 B lit. f) - Bezpośredni skutek)

(2005/C 93/02)

Język postępowania: niemiecki

W sprawach połączonych C-453/02 i C-462/02 mających za przedmiot wnioski, które wpłynęły do Trybunału dnia 13 i 23 grudnia 2002 r., o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Bundesfinanzhof (Niemcy), postanowieniami z dnia 6 listopada 2002 r., w postępowaniach Finanzamt Gladbeck przeciwko Edith Linneweber (C-453/02) oraz Finanzamt Herne-West przeciwko Savvas Akritidis (C-462/02) Trybunał (druga izba), w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes izby, C. Gulmann i R. Schintgen (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: C. Stix-Hackl, sekretarz: M.-F. Contet, główny administrator, wydał w dniu 17 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Art. 13 B lit. f) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidującej zwolnienie z podatku VAT wszystkich rodzajów gier losowych oraz automatów do gry, które są urządzane lub eksploatowane w autoryzowanych, publicznych kasynach, gdy tymczasem wykonywanie tej samej działalności przez podmioty nieprowadzące takich kasyn nie korzysta z tego zwolnienia. |
| --- | --- |

1.

Art. 13 B lit. f) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidującej zwolnienie z podatku VAT wszystkich rodzajów gier losowych oraz automatów do gry, które są urządzane lub eksploatowane w autoryzowanych, publicznych kasynach, gdy tymczasem wykonywanie tej samej działalności przez podmioty nieprowadzące takich kasyn nie korzysta z tego zwolnienia.

| 2. | Art. 13 B lit. f) szóstej dyrektywy ma bezpośredni skutek, w tym znaczeniu, że podmiot urządzający grę losową lub eksploatujący automat do gry losowej może powołać się na ten przepis przed sądem krajowym, aby zapobiec zastosowaniu niezgodnych z nim przepisów prawa krajowego. |
| --- | --- |

2.

Art. 13 B lit. f) szóstej dyrektywy ma bezpośredni skutek, w tym znaczeniu, że podmiot urządzający grę losową lub eksploatujący automat do gry losowej może powołać się na ten przepis przed sądem krajowym, aby zapobiec zastosowaniu niezgodnych z nim przepisów prawa krajowego.

---

(1)  Dz.U. C 70 z dnia 22.03.2003.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/2

---

WYROK TRYBUNAŁU

(trzecia izba)

z dnia 17 lutego 2005 r.

w sprawie C-134/03 Viacom Outdoor Srl przeciwko Giotto Immobilier SARL (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Giudice di pace di Genova-Voltri) (1)

(Swobodne świadczenie usług - Konkurencja - Usługi rozwieszania plakatów zawierających informacje reklamowe - Uregulowanie krajowe ustanawiające gminny podatek od reklamy - Świadczenie przez gminy usługi publicznego rozwieszania plakatów - Prawo gmin do regulowania świadczenia usług rozwieszania plakatów zawierających informacje reklamowe - Opodatkowanie wewnętrzne nie dyskryminacyjne)

(2005/C 93/03)

Język postępowania: włoski

W sprawie C-134/03 mającej za przedmiot wniosek, wpisany do rejestru dnia 25 marca 2003 r., o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Giudice di pace di Genova-Voltri, postanowieniem z dnia 10 marca 2003 r., w postępowaniu: Viacom Outdoor Srl przeciwko Giotto Immobilier SARL, Trybunał (trzecia izba), w składzie: A. Rosas (sprawozdawca), prezes izby, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, J. Malenovský i U. Lõhmus, sędziowie, rzecznik generalny: J. Kokott, sekretarz: L. Hewlett, główny administrator, wydał w dniu 17 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Pytania prejudycjalne dotyczące wykładni art. 82 WE, art. 86 WE, art. 87 WE i art. 88 WE są niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1)

Pytania prejudycjalne dotyczące wykładni art. 82 WE, art. 86 WE, art. 87 WE i art. 88 WE są niedopuszczalne.

| 2) | Art. 49 WE nie stoi na przeszkodzie pobieraniu podatku, takiego jak gminny podatek od reklamy, ustanowionego przez decreto legislativo no 507 – Revisione ed armonizzazione dell'imposta comunale sulla pubblicità e del diritto sulle pubbliche affissioni (dekret ustawowy nr 507 – Rewizja i harmonizacja gminnego podatku od reklamy i opłaty za rozwieszanie plakatów) z dnia 15 listopada 1993 r. |
| --- | --- |

2)

Art. 49 WE nie stoi na przeszkodzie pobieraniu podatku, takiego jak gminny podatek od reklamy, ustanowionego przez decreto legislativo no 507 – Revisione ed armonizzazione dell'imposta comunale sulla pubblicità e del diritto sulle pubbliche affissioni (dekret ustawowy nr 507 – Rewizja i harmonizacja gminnego podatku od reklamy i opłaty za rozwieszanie plakatów) z dnia 15 listopada 1993 r.

---

(1)  Dz.U. C 146 z 21.6.2003

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/2

---

WYROK TRYBUNAŁU

(piąta izba)

z dnia 24 lutego 2005 r.

w sprawie C-320/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2000/43/WE - Brak transpozycji w przepisanym terminie)

(2005/C 93/04)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-320/04, mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu 27 lipca 2004 r., Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: M.D. Martin) przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga (pełnomocnik: S. Schreiner), Trybunał (piąta izba), w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, J. Makarczyk i J Klučka (sprawozdawca), sędziowie; rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 24 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2) | Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Wielkie Księstwo Luksemburga zostaje obciążone kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 228 z 10.9.2004

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/3

---

WYROK TRYBUNAŁU

(piąta izba)

z dnia 24 lutego 2005 r.

w sprawie C-327/04: Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii (1)

(Uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego - Dyrektywa 2000/43/WE - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

(2005/C 93/05)

Język postępowania: francuski

W sprawie C-327/04, Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: D. Martin i M. Huttunen) przeciwko Republice Finlandii (pełnomocnik: T. Pynnä), mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom Państwa w trybie art. 226 WE, złożoną w dniu 27 lipca 2004 r., Trybunał (piąta izba), w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, J. Makarczyk i J. Klučka (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: P. Léger, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 24 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Nie przyjmując w odniesieniu do prowincji Åland przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1.

Nie przyjmując w odniesieniu do prowincji Åland przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2. | Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 239 z 25.09.2004.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/3

---

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU

(druga izba)

z dnia 1 grudnia 2004 r.

w sprawie C-498/01 P Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) przeciwko Zapf Creation AG (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Art. 7 ust. 1 lit. b) i c) - Syntagma „New Born Baby” - Umorzenie postępowania)

(2005/C 93/06)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie C-498/01 P, mającej za przedmiot odwołanie w trybie. 49 Statutu Trybunału Sprawiedliwości WE, które wpłynęło w dniu 20 grudnia 2001 r., wniesione przez Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), (pełnomocnicy: A. von Mühlendahl, M. Schennen oraz C. Røhl Søberg) popierany przez Zjednoczone Królestwo Wiekiej Brytanii i Irlandii Północnej (pełnomocnicy: K. Manji, wspierany przez M. Tappina), w której drugą stroną była Zapf Creation AG, z siedzibą w Rödental (Niemcy), (adwokaci: A. Kockläuner i S. Zech), Trybunał (druga izba) w składzie: C. W. A. Timmermans, prezes izby, J.-P. Puissochet (sprawozdawca) oraz R. Schintgen, sędziowie, rzecznik generalny: F. G. Jacobs, sekretarz: M.-F. Contet, główny administrator, wydał w dniu 1 grudnia 2004 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Postępowanie w przedmiocie odwołania Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1.

Postępowanie w przedmiocie odwołania Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) zostaje umorzone.

| 2. | Zapf Creation AG zostaje obciążona kosztami w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

2.

Zapf Creation AG zostaje obciążona kosztami w niniejszej instancji.

| 3. | Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

3.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 56 du 02.03.2002.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/4

---

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU

(piąta izba)

z dnia 16 grudnia 2004 r.

w sprawie C-222/03 P Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Odwołanie - EFOGR - Poprawienie warunków przetwórstwa i sprzedaży produktów rolnych - Projekt budowy instalacji do magazynowania, przetwórstwa i sprzedaży oliwy z oliwek - Zasada proporcjonalności - Siła wyższa - Prawo do obrony)

(2005/C 93/07)

Język postępowania: włoski

W sprawie C-222/03 P, mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 Statutu Trybunału Sprawiedliwości, które wpłynęło w dniu 21 maja 2003 r., wniesione przez Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO), (adwokaci: E. Cappelli, P. De Caterini i A. Bandini), w której drugą stroną jest Komisja Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: L. Visaggio i C. Cattabriga, wspierani przez adwokata: M. Moretto), Trybunał (piąta izba), w składzie: R. Silva de Lapuerta, prezes izby, C. Gulmann i J. Klučka (sprawozdawca), sędziowie, rzecznik generalny: D. Ruiz-Jarabo Colomer, sekretarz: R. Grass, wydał w dniu 16 grudnia 2004 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone

| 2) | L'Associazione Produttori Olivicoli Laziali i l'Associazione Italiana Produttori Olivicoli zostają obciążone kosztami niniejszego odwołania. |
| --- | --- |

2)

L'Associazione Produttori Olivicoli Laziali i l'Associazione Italiana Produttori Olivicoli zostają obciążone kosztami niniejszego odwołania.

---

(1)  Dz.U C 171 z 19.07.2003.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/4

---

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T-76/03 H. Meister przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione przez H. Meistera w dniu 18 stycznia 2005 r.

(Sprawa C-12/05 P)

(2005/C 93/08)

Język postępowania: francuski

W dniu 18 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęło odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T-76/03 H. Meister przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione przez H. Meistera, reprezentowanego przez adwokata P. Goergena.

Wnoszący odwołanie zwraca się do Trybunału o:

| 1) | uznanie odwołania za dopuszczalne i zasadne, |
| --- | --- |

1)

uznanie odwołania za dopuszczalne i zasadne,

| 2) | uchylenie zatem wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T-76/03, za wyjątkiem tych jego postanowień, w których stwierdzono, w pkt 202 – 208 zaskarżonego wyroku, że prezes OHMI popełnił prowadzące do wypłaty odszkodowania wykroczenie służbowe, |
| --- | --- |

2)

uchylenie zatem wyroku Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 28 października 2004 r. w sprawie T-76/03, za wyjątkiem tych jego postanowień, w których stwierdzono, w pkt 202 – 208 zaskarżonego wyroku, że prezes OHMI popełnił prowadzące do wypłaty odszkodowania wykroczenie służbowe,

| 3) | wydanie wyroku kończącego postępowanie w sprawie, lub, w przeciwnym razie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd i uwzględnienie żądań przedstawionych przez skarżącego w pierwszej instancji, |
| --- | --- |

3)

wydanie wyroku kończącego postępowanie w sprawie, lub, w przeciwnym razie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd i uwzględnienie żądań przedstawionych przez skarżącego w pierwszej instancji,

| 4) | obciążenie OHIM kosztami postępowania w obu instancjach. |
| --- | --- |

4)

obciążenie OHIM kosztami postępowania w obu instancjach.

Zarzuty i główne argumenty

Po pierwsze, Sąd uzasadnił swój wyrok w sposób błędny, niewystarczający i wewnętrznie sprzeczny, a po drugie - naruszył prawo.

Braki w uzasadnieniu polegają w pierwszej kolejności na przeinaczeniu okoliczności faktycznych. Sąd w rzeczywistości arbitralnie, a także niedokładnie ustalił elementy stanu faktycznego. Dalsze braki polegają na niewłaściwej kwalifikacji prawnej zaskarżonej decyzji, a w szczególności na braku zakwalifikowania jej jako środka dyscyplinarnego. Sąd popełnił także błąd w uzasadnieniu, uznając szerokie granice dokonywania przez administrację swobodnej oceny interesu służby i deprecjonując w ten sposób obowiązek wzięcia pod uwagę interesu urzędnika, a także potwierdzając, że kontrola sądowa tego, czy został spełniony warunek związany z interesem służby powinna się ograniczać do kwestii, czy Organ Uprawniony do Mianowania nie skorzystał ze swojego uprawnienia do swobodnej oceny w oczywiście błędny sposób. Sąd ponadto dokonał nieprawidłowej oceny interesu służby i nie uwzględnił interesu urzędnika. Ponadto, stwierdzając, że w zaskarżonej decyzji przestrzegana była zasada proporcjonalności, zastosował on tę zasadę niewłaściwie, ponieważ zaskarżona decyzja nie była ani środkiem właściwym, ani środkiem o najmniej uciążliwym charakterze. Sąd ponadto popełnił błąd w ocenie równorzędności lub porównywalności nowego i starego stanowiska pracy. W istocie, idąc za jego rozumowaniem, kryterium równorzędności stanowisk pracy spełniałoby każde przeniesienie związane z zachowaniem dotychczasowego stopnia. Wreszcie, Sad nie wskazał tych elementów, które posłużyły mu do dokonania oceny poniesionej przez skarżącego krzywdy.

Sąd także kilkakrotnie naruszył prawo. W pierwszej kolejności, zwolnił on decyzję o przeniesieniu, traktując ją jako zwykły środek służący organizacji wewnętrznej, z obowiązku uzasadnienia, który to obowiązek został uznany za stanowiący jedną z podstawowych zasad prawa. Następnie, Sąd naruszył prawo nie stwierdzając, na niekorzyść skarżącego, naruszenia prawa do bezstronnego procesu. Naruszył on także prawo w zakresie zastosowania prawa do wolności wyrażania swoich poglądów, nie zajmując wyraźnego stanowiska w kwestii zakresu, w jakim skarżący powinien był w tym przypadku z tego prawa skorzystać. Wreszcie, Sąd naruszył prawo w zakresie zastosowania prawa do obrony, a w szczególności prawa do bycia wysłuchanym przed wydaniem decyzji o przeniesieniu.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/5

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria Provinciale di Napoli (Włochy), wydanym w dniu 15 lipca 2004 r., w sprawie Casa di Cura Privata Salus SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4

(Sprawa C-18/05)

(2005/C 93/09)

Język postępowania: włoski

W dniu 20 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Commissione Tributaria Provinciale di Napoli (Włochy), wydanym w dniu 15 lipca 2004 r., w sprawie Casa di Cura Privata Salus SpA przeciwko Agenzia Entrate Ufficio Napoli.

Commissione Tributaria Provinciale di Napoli zwróciła się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy zwolnienie przewidziane w art. 13 B lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1) z dnia 17 marca 1977 r. dotyczy podatku VAT uiszczonego przy nabyciu towarów przeznaczonych dla działalności zwolnionej od podatku także w przypadku, gdy podmiot, który nabył towary z przeznaczeniem na taką działalność, dostarcza je następnie innym podmiotom? |
| --- | --- |

1.

Czy zwolnienie przewidziane w art. 13 B lit. c) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (1) z dnia 17 marca 1977 r. dotyczy podatku VAT uiszczonego przy nabyciu towarów przeznaczonych dla działalności zwolnionej od podatku także w przypadku, gdy podmiot, który nabył towary z przeznaczeniem na taką działalność, dostarcza je następnie innym podmiotom?

| 2. | Czy przepis ten zawiera wystarczająco bezwarunkowe i precyzyjne regulacje, aby można było stosować go bezpośrednio w porządku krajowym? |
| --- | --- |

2.

Czy przepis ten zawiera wystarczająco bezwarunkowe i precyzyjne regulacje, aby można było stosować go bezpośrednio w porządku krajowym?

| 3. | Jakie znaczenie dla kwestii jego bezpośredniego stosowania ma postanowienie wyżej powołanego przepisu art. 13 ust. 1, zgodnie z którym, transponując do prawa krajowego przepis [pkt B, lit. c)], Państwa Członkowskie powinny ustalić takie warunki, aby zapobiec „oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom”? |
| --- | --- |

3.

Jakie znaczenie dla kwestii jego bezpośredniego stosowania ma postanowienie wyżej powołanego przepisu art. 13 ust. 1, zgodnie z którym, transponując do prawa krajowego przepis [pkt B, lit. c)], Państwa Członkowskie powinny ustalić takie warunki, aby zapobiec „oszustwom podatkowym, unikaniu opodatkowania lub nadużyciom”?

---

(1)  Dz.U. L 145 z 13.06.1977, str. 1

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/5

---

Skarga wniesiona w dniu 20 stycznia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Danii

(Sprawa C-19/05)

(2005/C 93/10)

Język postępowania: duński

W dniu 20 stycznia 2005 r. (faks z dnia 14 stycznia) do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, którą reprezentują: N. B. Rasmussen i G. Wilms z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Królestwu Danii.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie płacąc Komisji kwoty 18 687 475 DKK tytułem środków własnych wraz z odsetkami od dnia 27 lipca 2000 r. Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy prawa wspólnotowego, w szczególności art. 10 WE oraz art. 2 i 8 decyzji Rady 94/728/WE, Euratom (1) z dnia 31 października 1994 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie płacąc Komisji kwoty 18 687 475 DKK tytułem środków własnych wraz z odsetkami od dnia 27 lipca 2000 r. Królestwo Danii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy prawa wspólnotowego, w szczególności art. 10 WE oraz art. 2 i 8 decyzji Rady 94/728/WE, Euratom (1) z dnia 31 października 1994 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich;

| — | obciążenie Królestwa Danii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Danii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Kwota powołana w skardze stanowi cło, którego pobrania zaniechały duńskie organy celne w okresie do 1994 r. do 1997 r. od przedsiębiorcy, któremu bezpodstawnie zezwolono na przywóz określonych towarów według stawki zerowej. Zezwolenie to zostało wydane w odniesieniu do towarów przeznaczonych do zainstalowania, wmontowania lub wyposażenia okrętów, łodzi lub innych statków zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 (2) z dnia 23 lipca 1997 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, załącznik II, sekcja II. Towary te były jednakże przeznaczone do produkcji kontenerów i nie mogły, jak później przyznały władze duńskie, zostać objęte tym przepisem.

Władze duńskie bezprawnie zaniechały przekazania Komisji tej kwoty tytułem środków własnych. Argumentacja użyta w tym zakresie jest analogiczna do tej, która została przedstawiona przez Komisję w skardze przeciwko Danii w sprawie C-392/02 (3).

---

(1)  Dz.U. L 293 z 12.11.1994, str. 9.

(2)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.

(3)  Dz.U. C 31 z 8.2.2003, str. 4.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Tribunale Civile e Penale di Forlì z dnia 14 grudnia 2004 r. w postępowaniu karnym przeciwko K.J.W. Schwibbertowi

(Sprawa C-20/05)

(2005/C 93/11)

Język postępowania: włoski

W dniu 21 stycznia 2005 r. r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunale Civile e Penale di Forlì (Włochy) z dnia 14 grudnia 2004 r. w postępowaniu karnym przeciwko K.J.W. Schwibbertowi.

Tribunale Civile e Penale di Forli zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| — | czy opatrywanie oznaczeniem SIAE jest zgodne z dyrektywą Rady 92/100/EWG (1) w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, jak również z art. 3 oraz z art. 23 – 27 Traktatu WE; |
| --- | --- |

—

czy opatrywanie oznaczeniem SIAE jest zgodne z dyrektywą Rady 92/100/EWG (1) w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, jak również z art. 3 oraz z art. 23 – 27 Traktatu WE;

| — | czy jest ono również zgodne z dyrektywą Rady 83/189/EWG (2) oraz z dyrektywą Rady 88/182/EWG (3). |
| --- | --- |

—

czy jest ono również zgodne z dyrektywą Rady 83/189/EWG (2) oraz z dyrektywą Rady 88/182/EWG (3).

---

(1)  Dz.U. L 346 z 27.11.1992, str. 61.

(2)  Dz.U. L 109 z 26.4.1983, str. 8.

(3)  Dz.U. L 81 z 26.3.1988, str. 75.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven wydanym w dniu 18 stycznia 2005 r. w sprawie 1. G. J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-28/05)

(2005/C 93/12)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 28 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) wydanym w dniu 18 stycznia 2005 r. w sprawie 1. G. J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout przeciwko Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich zapewnienia, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratoria wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG ma skutek bezpośredni? |
| --- | --- |

1.

Czy wynikający z art. 11 ust. 1 tiret pierwsze w związku z art. 13 ust. 1 tiret drugie dyrektywy 85/511/EWG obowiązek Państw Członkowskich zapewnienia, aby analizy laboratoryjne mające na celu wykrycie pryszczycy były przeprowadzane przez laboratoria wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG ma skutek bezpośredni?

| 2 | a | Czy wykładni art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy dokonywać w ten sposób, że z faktu, że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, należy wyciągnąć konsekwencje prawne? |
| --- | --- | --- |

2

a

Czy wykładni art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG należy dokonywać w ten sposób, że z faktu, że pryszczyca zostanie stwierdzona przez laboratorium nie wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, należy wyciągnąć konsekwencje prawne?

| b | W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2a:
  Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek takich jak skarżący w postępowaniu głównym? Jeżeli nie, to czy jednostki takie jak skarżący w postępowaniu głównym mogą powoływać się na ewentualne naruszenie obowiązków, wynikających z tego przepisu dla władz Państw Członkowskich? |
| --- | --- |

b

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 2a:

Czy art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG ma na celu ochronę interesów jednostek takich jak skarżący w postępowaniu głównym? Jeżeli nie, to czy jednostki takie jak skarżący w postępowaniu głównym mogą powoływać się na ewentualne naruszenie obowiązków, wynikających z tego przepisu dla władz Państw Członkowskich?

| c | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 2b wynikać będzie, że jednostki mogą powołać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:
  Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć ze stwierdzenia pryszczycy przez laboratorium, które nie jest wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG? |
| --- | --- |

c

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 2b wynikać będzie, że jednostki mogą powołać się na art. 11 ust. 1 dyrektywy 85/511/EWG:

Jakie konsekwencje prawne należy wyciągnąć ze stwierdzenia pryszczycy przez laboratorium, które nie jest wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG?

| 3. | Czy wykładni załącznika B dyrektywy 85/511/EWG z uwzględnieniem postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że wzmianka „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się także do ID-Lelystad B.V.? |
| --- | --- |

3.

Czy wykładni załącznika B dyrektywy 85/511/EWG z uwzględnieniem postanowień art. 11 i 13 tej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że wzmianka „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi odnosić się także do ID-Lelystad B.V.?

| 4. | Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania wynikać będzie, pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium, które nie jest wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, lub że wykładni załącznika B dyrektywy 85/511/EWG należy dokonywać w ten sposób, że wzmianka „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić także do ID-Lelystad B.V.:
  Czy wykładni dyrektywy 85/511/EWG należy dokonywać w ten sposób, że stanowi ona, że właściwy krajowy organ administracyjny jest związany wynikami analizy przeprowadzonej przez laboratorium wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, czy jeżeli z odpowiedzi na pytanie 2a wynika, że organ administracyjny może oprzeć swoje środki zwalczania pryszczycy również na wynikach laboratorium nie wskazanego w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, jest on związany wynikami tego laboratorium, czy też określenie ich ważności wchodzi w zakres autonomiczności postępowania Państwa Członkowskiego, i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne jest zobowiązany do zbadania, czy właściwe przepisy obowiązują niezależnie od tego, czy badanie laboratoryjne odbywa się na podstawie obowiązku wynikającego z prawa wspólnotowego lub krajowego, oraz czy stosowanie krajowych ram proceduralnych nie czyni wykonania przepisów wspólnotowych niezwykle trudnym lub praktycznie niemożliwym? |
| --- | --- |

4.

Jeżeli z odpowiedzi na powyższe pytania wynikać będzie, pryszczyca może zostać stwierdzona przez laboratorium, które nie jest wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, lub że wykładni załącznika B dyrektywy 85/511/EWG należy dokonywać w ten sposób, że wzmianka „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” może lub musi się odnosić także do ID-Lelystad B.V.:

Czy wykładni dyrektywy 85/511/EWG należy dokonywać w ten sposób, że stanowi ona, że właściwy krajowy organ administracyjny jest związany wynikami analizy przeprowadzonej przez laboratorium wskazane w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, czy jeżeli z odpowiedzi na pytanie 2a wynika, że organ administracyjny może oprzeć swoje środki zwalczania pryszczycy również na wynikach laboratorium nie wskazanego w załączniku B dyrektywy 85/511/EWG, jest on związany wynikami tego laboratorium, czy też określenie ich ważności wchodzi w zakres autonomiczności postępowania Państwa Członkowskiego, i czy sąd przed którym toczy się postępowanie główne jest zobowiązany do zbadania, czy właściwe przepisy obowiązują niezależnie od tego, czy badanie laboratoryjne odbywa się na podstawie obowiązku wynikającego z prawa wspólnotowego lub krajowego, oraz czy stosowanie krajowych ram proceduralnych nie czyni wykonania przepisów wspólnotowych niezwykle trudnym lub praktycznie niemożliwym?

| 5. | Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 4 wynikać będzie, że związanie władz krajowych wynikiem analizy regulowane jest przez dyrektywę 85/511/EWG:
  Czy władze krajowe są bezwzględnie związane wynikiem analizy pryszczycy przeprowadzonej przez laboratorium? Jeżeli nie, to jaki zakres swobody uznania dyrektywa 85/511/EWG pozostawia władzom krajowym? |
| --- | --- |

5.

Jeżeli z odpowiedzi na pytanie 4 wynikać będzie, że związanie władz krajowych wynikiem analizy regulowane jest przez dyrektywę 85/511/EWG:

Czy władze krajowe są bezwzględnie związane wynikiem analizy pryszczycy przeprowadzonej przez laboratorium? Jeżeli nie, to jaki zakres swobody uznania dyrektywa 85/511/EWG pozostawia władzom krajowym?

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym dnia 26 stycznia 2005 r., w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-34/05)

(2005/C 93/13)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem College van Beroep voor het bedrijfsleven, wydanym w dniu 26 stycznia 2005 r. w sprawie Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit.

College van Beroep zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy wykładni art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 (1) oraz art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 (2) należy dokonywać w ten sposób, że obszar przeznaczony na pasze nie może zostać uznany za „dostępny” jeżeli w jakimkolwiek momencie okresu mającego znaczenie dla sprawy obszar ten znajdował się pod wodą? |
| --- | --- |

1.

Czy wykładni art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 (1) oraz art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 (2) należy dokonywać w ten sposób, że obszar przeznaczony na pasze nie może zostać uznany za „dostępny” jeżeli w jakimkolwiek momencie okresu mającego znaczenie dla sprawy obszar ten znajdował się pod wodą?

| 2. | Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest pozytywna, czy powyżej powołane przepisy są wiążące w zakresie szczególnych konsekwencji wynikających z takiej odpowiedzi? |
| --- | --- |

2.

Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest pozytywna, czy powyżej powołane przepisy są wiążące w zakresie szczególnych konsekwencji wynikających z takiej odpowiedzi?

| 3. | Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, jakie kryteria należy stosować dla ustalenia czy dany obszar okresowo znajdujący się pod wodą jest „dostępny” w świetle art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92? |
| --- | --- |

3.

Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, jakie kryteria należy stosować dla ustalenia czy dany obszar okresowo znajdujący się pod wodą jest „dostępny” w świetle art. 12 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 i art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 3887/92?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. Dz 160, str. 21).

(2)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy (Dz.U. L 391, str. 36).

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Corte Suprema di Cassazione z dnia 23 czerwca i 10 listopada 2004 r. w sprawie Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH przeciwko Ministero delle Finanze

(Sprawa C-35/05)

(2005/C 93/14)

Język postępowania: włoski

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Corte Suprema di Cassazione (Włochy) z dnia 23 czerwca i 10 listopada 2004 r. w sprawie Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH przeciwko Ministero delle Finanze.

Corte Suprema di Cassazione zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | czy przepisy art. 2 i art. 5 ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG (1) z dnia 6 grudnia 1979 r. – w zakresie, w jakim uzależniają zwrot koncesjonariuszowi bądź zamawiającemu, niemającemu siedziby na terytorium tego kraju, podatku w odniesieniu do wykorzystywania usług lub mienia objętych podatkiem – należy rozumieć w ten sposób, że nawet nienależny podatek VAT, błędnie przerzucony i wpłacony skarbowi państwa, podlega zwrotowi; w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy pozostaje w sprzeczności z powyższymi przepisami dyrektywy norma krajowa, która wyklucza zwrot podatku koncesjonariuszowi bądź zlecającemu mniemającemu siedziby na terytorium kraju ze względu na brak możliwości odliczenia wymierzonego i opłaconego, choć nienależnego podatku; |
| --- | --- |

1)

czy przepisy art. 2 i art. 5 ósmej dyrektywy Rady 79/1072/EWG (1) z dnia 6 grudnia 1979 r. – w zakresie, w jakim uzależniają zwrot koncesjonariuszowi bądź zamawiającemu, niemającemu siedziby na terytorium tego kraju, podatku w odniesieniu do wykorzystywania usług lub mienia objętych podatkiem – należy rozumieć w ten sposób, że nawet nienależny podatek VAT, błędnie przerzucony i wpłacony skarbowi państwa, podlega zwrotowi; w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy pozostaje w sprzeczności z powyższymi przepisami dyrektywy norma krajowa, która wyklucza zwrot podatku koncesjonariuszowi bądź zlecającemu mniemającemu siedziby na terytorium kraju ze względu na brak możliwości odliczenia wymierzonego i opłaconego, choć nienależnego podatku;

| 2) | czy ogólnie rzecz biorąc, istnieje możliwość wydedukowania z jednolitego systemu wspólnotowego statusu dłużnika podatkowego skarbu państwa w stosunku do koncesjonariusza lub zamawiającego; czy w zgodzie z owym systemem – w tym w szczególności z zasadami neutralności VAT, skuteczności i niedyskryminacji – jest nieistnienie w prawie krajowym uprawnienia przyznanego koncesjonariuszowi lub zamawiającemu – którzy podlegają podatkowi VAT i których prawo krajowe uważa za podmioty zobowiązane do wystawienia faktury i opłaty podatku – do otrzymania zwrotu podatku od skarbu państwa w przypadku obciążenia go i opłaty przez niego podatku nienależnego; czy pozostają w sprzeczności z zasadami skuteczności i niedyskryminacji w zakresie zwrotu podatku VAT pobranego z naruszeniem przepisów wspólnotowych przepisy krajowe – w brzmieniu nadanym im przez wykładnię dokonaną przez sądy krajowe – które zezwalają koncesjonariuszowi lub zleceniodawcy na działanie jedynie wobec cesjonariusza lub usługodawcy, nie zaś wobec skarbu państwa, mimo istnienia w krajowym porządku prawnym podobnej sytuacji w przypadku następstwa prawnego w ramach podatku bezpośredniego, w której obydwa podmioty (podatnik i jego następca) mają prawo domagania się zwrotu podatku od skarbu państwa. |
| --- | --- |

2)

czy ogólnie rzecz biorąc, istnieje możliwość wydedukowania z jednolitego systemu wspólnotowego statusu dłużnika podatkowego skarbu państwa w stosunku do koncesjonariusza lub zamawiającego; czy w zgodzie z owym systemem – w tym w szczególności z zasadami neutralności VAT, skuteczności i niedyskryminacji – jest nieistnienie w prawie krajowym uprawnienia przyznanego koncesjonariuszowi lub zamawiającemu – którzy podlegają podatkowi VAT i których prawo krajowe uważa za podmioty zobowiązane do wystawienia faktury i opłaty podatku – do otrzymania zwrotu podatku od skarbu państwa w przypadku obciążenia go i opłaty przez niego podatku nienależnego; czy pozostają w sprzeczności z zasadami skuteczności i niedyskryminacji w zakresie zwrotu podatku VAT pobranego z naruszeniem przepisów wspólnotowych przepisy krajowe – w brzmieniu nadanym im przez wykładnię dokonaną przez sądy krajowe – które zezwalają koncesjonariuszowi lub zleceniodawcy na działanie jedynie wobec cesjonariusza lub usługodawcy, nie zaś wobec skarbu państwa, mimo istnienia w krajowym porządku prawnym podobnej sytuacji w przypadku następstwa prawnego w ramach podatku bezpośredniego, w której obydwa podmioty (podatnik i jego następca) mają prawo domagania się zwrotu podatku od skarbu państwa.

---

(1)  Dz.U. L 331 z 27.12.1979, str. 11.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/8

---

Wniosek Överklagandenämnden för högskolan (Szwecja) o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet

(Sprawa C-40/05)

(2005/C 93/15)

Język postępowania: szwedzki

W dniu 3 lutego 2005 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek Överklagandenämnden för högskolan (Szwecja) o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie Kaj Lyyski przeciwko Umeå universitet.

Överklagandenämnden för högskolan zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy wymóg bycia zatrudnionym w szwedzkiej szkole, nałożony w ramach oceny kwalifikacji kandydatów do kształcenia nauczycielskiego, mającego na celu zaspokojenie krótkoterminowo popytu na wykwalifikowanych nauczycieli w Szwecji jest sprzeczny z prawem wspólnotowym, a w szczególności z art. 12 WE? Czy taki wymóg może zostać uznany za uzasadniony i proporcjonalny? |
| --- | --- |

1.

Czy wymóg bycia zatrudnionym w szwedzkiej szkole, nałożony w ramach oceny kwalifikacji kandydatów do kształcenia nauczycielskiego, mającego na celu zaspokojenie krótkoterminowo popytu na wykwalifikowanych nauczycieli w Szwecji jest sprzeczny z prawem wspólnotowym, a w szczególności z art. 12 WE? Czy taki wymóg może zostać uznany za uzasadniony i proporcjonalny?

| 2. | Czy odpowiedź na pierwsze pytanie byłaby zróżnicowana w zależności od tego, czy kandydat do kształcenia, zatrudniony w szkole w Państwie Członkowskim innym niż Szwecja, był obywatelem szwedzkim czy obywatelem innego Państwa Członkowskiego? |
| --- | --- |

2.

Czy odpowiedź na pierwsze pytanie byłaby zróżnicowana w zależności od tego, czy kandydat do kształcenia, zatrudniony w szkole w Państwie Członkowskim innym niż Szwecja, był obywatelem szwedzkim czy obywatelem innego Państwa Członkowskiego?

| 3. | Czy odpowiedź na pierwsze pytanie byłaby zróżnicowana w zależności od tego, czy chodzi o program kształcenia nauczycielskiego o określonym czasie trwania czy program kształcenia o charakterze bardziej stałym? |
| --- | --- |

3.

Czy odpowiedź na pierwsze pytanie byłaby zróżnicowana w zależności od tego, czy chodzi o program kształcenia nauczycielskiego o określonym czasie trwania czy program kształcenia o charakterze bardziej stałym?

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal de première instance de Liège (Belgia), wydanym dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie Air Liquide Industries Belgium SA przeciwko Province de Liège

(Sprawa C-41/05)

(2005/C 93/16)

Język postępowania: francuski

W dniu 3 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem tribunal de première instance de Liège (Belgia), wydanym w dniu 24 stycznia 2005 r. w sprawie Air Liquide Industries Belgium SA przeciwko Province de Liège.

Tribunal de première instance de Liège (Belgia) zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy zwolnienie z podatku lokalnego od mocy silników wyłącznie silników stosowanych w stacjach gazu ziemnego, z wyłączeniem silników stosowanych do innych gazów przemysłowych, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w wersji skonsolidowanej? |
| --- | --- |

1.

Czy zwolnienie z podatku lokalnego od mocy silników wyłącznie silników stosowanych w stacjach gazu ziemnego, z wyłączeniem silników stosowanych do innych gazów przemysłowych, stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w wersji skonsolidowanej?

| 2. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, czy sąd krajowy rozpatrujący skargę wniesioną przez podatnika, który nie korzystał ze zwolnienia z podatku lokalnego od mocy silników, powinien nakazać pobierającemu ten podatek organowi władzy publicznej jego zwrot na rzecz podatnika, jeżeli stwierdzi, że organ władzy publicznej, który pobrał ten podatek, nie może ze względów prawnych lub faktycznych domagać się go od podatnika, który korzystał ze zwolnienia z podatku od mocy silników? |
| --- | --- |

2.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, czy sąd krajowy rozpatrujący skargę wniesioną przez podatnika, który nie korzystał ze zwolnienia z podatku lokalnego od mocy silników, powinien nakazać pobierającemu ten podatek organowi władzy publicznej jego zwrot na rzecz podatnika, jeżeli stwierdzi, że organ władzy publicznej, który pobrał ten podatek, nie może ze względów prawnych lub faktycznych domagać się go od podatnika, który korzystał ze zwolnienia z podatku od mocy silników?

| 3. | Czy podatek od mocy silników, nakładany na silniki stosowane do przesyłu gazu przemysłowego odbywającego się przez rurociągi pod wysokim ciśnieniem, wymagającego zastosowania tłoczni gazu, stanowi opłatę o skutku równoważnym zakazaną przez art. 25 i nast. Traktatu w wersji skonsolidowanej, jeżeli w rzeczywistości jest on pobierany przez region lub gminę w przypadku przesyłania gazu przemysłowego poza ich granice, chociaż przesył gazu ziemnego w tych samych okolicznościach jest zwolniony z takiego podatku? |
| --- | --- |

3.

Czy podatek od mocy silników, nakładany na silniki stosowane do przesyłu gazu przemysłowego odbywającego się przez rurociągi pod wysokim ciśnieniem, wymagającego zastosowania tłoczni gazu, stanowi opłatę o skutku równoważnym zakazaną przez art. 25 i nast. Traktatu w wersji skonsolidowanej, jeżeli w rzeczywistości jest on pobierany przez region lub gminę w przypadku przesyłania gazu przemysłowego poza ich granice, chociaż przesył gazu ziemnego w tych samych okolicznościach jest zwolniony z takiego podatku?

| 4. | Czy podatek od mocy silników, nakładany na silniki stosowane do przesyłu gazu przemysłowego odbywającego się przez rurociągi pod wysokim ciśnieniem, wymagającego zastosowania tłoczni gazu, stanowi podatek wewnętrzny zakazany przez art. 90 i nast. Traktatu, jeżeli przesył gazu ziemnego jest zwolniony z takiego podatku? |
| --- | --- |

4.

Czy podatek od mocy silników, nakładany na silniki stosowane do przesyłu gazu przemysłowego odbywającego się przez rurociągi pod wysokim ciśnieniem, wymagającego zastosowania tłoczni gazu, stanowi podatek wewnętrzny zakazany przez art. 90 i nast. Traktatu, jeżeli przesył gazu ziemnego jest zwolniony z takiego podatku?

| 5. | W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytania, czy podatnik, który zapłacił podatek od mocy silników, jest uprawniony do żądania jego zwrotu od 16 lipca 1992 r., tj. od dnia ogłoszenia wyroku w sprawie Legros i in.? |
| --- | --- |

5.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytania, czy podatnik, który zapłacił podatek od mocy silników, jest uprawniony do żądania jego zwrotu od 16 lipca 1992 r., tj. od dnia ogłoszenia wyroku w sprawie Legros i in.?

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour de Cassation de Belgique (pierwsza izba), wydanym dnia 20 stycznia 2005 r., w sprawie Belgia przeciwko Ring Occasions i Fortis Banque

(Sprawa C-42/05)

(2005/C 93/17)

Język postępowania: francuski

W dniu 3 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Cour de Cassation de Belgique (pierwsza izba) (Belgia), wydanym w dniu 20 stycznia 2005 r. w sprawie Belgia przeciwko Ring Occasions i Fortis Banque.

Cour de Cassation de Belgique (pierwsza izba) zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | Czy w sytuacji, gdy dostawa towarów jest przeznaczona dla podatnika, który zawarł umowę w dobrej wierze, nie wiedząc o oszustwie podatkowym popełnionym przez sprzedawcę, zasada neutralności podatkowej w odniesieniu do podatku od wartości dodanej oznacza, że nieważność umowy sprzedaży wynikła z zasady krajowego prawa cywilnego, na mocy której umowa jest bezwzględnie nieważna jako sprzeczna z zasadami współżycia społecznego z powodu bezprawności po stronie sprzedawcy, nie powoduje utraty przez tego podatnika prawa do odliczenia podatku? |
| --- | --- |

1.

Czy w sytuacji, gdy dostawa towarów jest przeznaczona dla podatnika, który zawarł umowę w dobrej wierze, nie wiedząc o oszustwie podatkowym popełnionym przez sprzedawcę, zasada neutralności podatkowej w odniesieniu do podatku od wartości dodanej oznacza, że nieważność umowy sprzedaży wynikła z zasady krajowego prawa cywilnego, na mocy której umowa jest bezwzględnie nieważna jako sprzeczna z zasadami współżycia społecznego z powodu bezprawności po stronie sprzedawcy, nie powoduje utraty przez tego podatnika prawa do odliczenia podatku?

| 2. | Czy odpowiedź brzmi inaczej w sytuacji, gdy bezwzględna nieważność wynika z samego oszustwa dotyczącego podatku od wartości dodanej? |
| --- | --- |

2.

Czy odpowiedź brzmi inaczej w sytuacji, gdy bezwzględna nieważność wynika z samego oszustwa dotyczącego podatku od wartości dodanej?

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem College van Beroep voor het bedrijfsleven z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie Maatschap Schonewille-Prins przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

(Sprawa C-45/05)

(2005/C 93/18)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 4 lutego 2005 r. do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem College van Beroep voor het bedrijfsleven (Niderlandy) z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie Maatschap Schonewille-Prins przeciwko Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit.

College van Beroep voor het bedrijfsleven zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 (1) z dnia 17 maja 1999 r. należy interpretować w ten sposób, że każda nieprawidłowość w zakresie stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 w odniesieniu do zwierzęcia skutkuje całkowitym wyłączeniem możliwości otrzymania premii za ubój za to zwierzę? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 (1) z dnia 17 maja 1999 r. należy interpretować w ten sposób, że każda nieprawidłowość w zakresie stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 w odniesieniu do zwierzęcia skutkuje całkowitym wyłączeniem możliwości otrzymania premii za ubój za to zwierzę?

| 2) | Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, to czy wówczas art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 jest ważny, w szczególności w związku z wynikającymi z niego konsekwencjami? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli na pytanie pierwsze zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, to czy wówczas art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 jest ważny, w szczególności w związku z wynikającymi z niego konsekwencjami?

| 3) | Czy art. 44 i 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 (2) znajdują zastosowanie do nieprawidłowości w zakresie stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 (3)? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 44 i 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 (2) znajdują zastosowanie do nieprawidłowości w zakresie stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 (3)?

| 4) | Jeżeli na pytanie trzecie zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, to czy wówczas prawidłowe zastosowanie art. 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 w związku z art. 44 ma taki skutek, iż wyłączenie możliwości otrzymania premii za ubój w przypadku opuszczeń w związku z przekazywaniem danych administratorowi skomputeryzowanej bazy danych nie ma zastosowania, jeżeli przekazane dane, w niniejszym przypadku dane dotyczące dostawy, są całkowicie poprawne (a także były poprawne od początku, zatem nie zachodziła konieczność ich prostowania)? Jeżeli powyższe nie ma zastosowania dla każdego opuszczenia, to czy ma zastosowanie w przypadku, jaki zachodzi w niniejszej sprawie, w której opuszczenie polegało na spóźnionym (o kilka dni lub tygodni) przekazaniu danych, podczas gdy ubój ma miejsce znacznie później? |
| --- | --- |

4)

Jeżeli na pytanie trzecie zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, to czy wówczas prawidłowe zastosowanie art. 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 w związku z art. 44 ma taki skutek, iż wyłączenie możliwości otrzymania premii za ubój w przypadku opuszczeń w związku z przekazywaniem danych administratorowi skomputeryzowanej bazy danych nie ma zastosowania, jeżeli przekazane dane, w niniejszym przypadku dane dotyczące dostawy, są całkowicie poprawne (a także były poprawne od początku, zatem nie zachodziła konieczność ich prostowania)? Jeżeli powyższe nie ma zastosowania dla każdego opuszczenia, to czy ma zastosowanie w przypadku, jaki zachodzi w niniejszej sprawie, w której opuszczenie polegało na spóźnionym (o kilka dni lub tygodni) przekazaniu danych, podczas gdy ubój ma miejsce znacznie później?

| 5) | Czy art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 (4) lub art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 lub art. 47 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 należy interpretować w ten sposób, że Państwo Członkowskie jest upoważnione do wyłączenia lub obniżki wspólnotowego uprawnienia do premii za ubój w drodze sankcji krajowych, które mają zagwarantować zgodność z przepisami tego rozporządzenia? |
| --- | --- |

5)

Czy art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 3887/92 (4) lub art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 lub art. 47 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 należy interpretować w ten sposób, że Państwo Członkowskie jest upoważnione do wyłączenia lub obniżki wspólnotowego uprawnienia do premii za ubój w drodze sankcji krajowych, które mają zagwarantować zgodność z przepisami tego rozporządzenia?

| 6) | Jeżeli na pytanie piąte zostanie udzielona odpowiedź w całości lub częściowo twierdząca, to czy wówczas przewidziane przez prawo wspólnotowe wyjątki od wspólnotowych obniżek i wyłączeń, w szczególności art. 44 i 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001, znajdują w drodze analogii zastosowanie do krajowych obniżek i wyłączeń? |
| --- | --- |

6)

Jeżeli na pytanie piąte zostanie udzielona odpowiedź w całości lub częściowo twierdząca, to czy wówczas przewidziane przez prawo wspólnotowe wyjątki od wspólnotowych obniżek i wyłączeń, w szczególności art. 44 i 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001, znajdują w drodze analogii zastosowanie do krajowych obniżek i wyłączeń?

| 7) | Jeżeli na pytanie szóste zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, to czy wówczas właściwe zastosowanie w drodze analogii art. 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 w związku z art. 44 skutkuje tym, że nieprawidłowości w związku z przekazywaniem danych do skomputeryzowanej bazy danych, a mianowicie spóźnione przekazanie danych, nie mogą prowadzić do wyłączenia premii za ubój, jeżeli dane wprowadzone do rejestru, jak data dostawy w niniejszej sprawie, są całkowicie poprawne? |
| --- | --- |

7)

Jeżeli na pytanie szóste zostanie udzielona odpowiedź twierdząca, to czy wówczas właściwe zastosowanie w drodze analogii art. 45 rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 w związku z art. 44 skutkuje tym, że nieprawidłowości w związku z przekazywaniem danych do skomputeryzowanej bazy danych, a mianowicie spóźnione przekazanie danych, nie mogą prowadzić do wyłączenia premii za ubój, jeżeli dane wprowadzone do rejestru, jak data dostawy w niniejszej sprawie, są całkowicie poprawne?

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 160, str. 21).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.U. L 327, str. 11).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1760/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204, str. 1).

(4)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3887/92 z dnia 23 grudnia 1992 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy (Dz.U. L 391, str. 36).

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/10

---

Skarga wniesiona w dniu 7 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-46/05)

(2005/C 93/19)

Język postępowania: angielski

W dniu 7 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Nicolę Yerrell, działającą w charakterze pełnomocnika z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Irlandii.

Komisja wnosi do Trybunału o:

| a) | stwierdzenie, że nie wprowadzając w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/79/CE z dnia 27 listopada 2000 r. dotyczącej Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA) (1) lub nie zapewniając wprowadzenia wymaganych środków w drodze porozumienia przez partnerów społecznych, a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy Traktatu WE; |
| --- | --- |

a)

stwierdzenie, że nie wprowadzając w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/79/CE z dnia 27 listopada 2000 r. dotyczącej Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA) (1) lub nie zapewniając wprowadzenia wymaganych środków w drodze porozumienia przez partnerów społecznych, a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy Traktatu WE;

| b) | obciążenie Irlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

b)

obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął w dniu 1 grudnia 2003 r.

---

(1)  Dz.U. nr L 302 z 01.12.2000, str. 57

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Korkein Hallinto-oikeus z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie Maija Tertu Inkeri Nikula

(Sprawa C-50/05)

(2005/C 93/20)

Język postępowania: fiński

W dniu 8 lutego 2005 r. r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Korkein Hallinto-oikeus (Finlandia) z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie Maija Tertu Inkeri Nikula.

Korkein Hallinto-oikeus zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| | Czy art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1) należy interpretować w ten sposób, że niezgodne z tym przepisem jest, w przypadku gdy emeryt lub rencista zgodnie z art. 27 rozporządzenia może ubiegać się o świadczenia w razie choroby i macierzyństwa jedynie od instytucji miejsca zamieszkania i na jej koszt, obliczanie składek z tytułu ubezpieczenia społecznego w ten sposób, że w Państwie Członkowskim, w którym zamieszkuje emeryt lub rencista, jako podstawę wymiaru wysokości składek uwzględnia się oprócz emerytury lub renty, którą otrzymuje od państwa miejsca zamieszkania, także emeryturę lub rentę, którą otrzymuje z innego Państwa Członkowskiego, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim składki te nie przewyższają kwoty emerytury lub renty z państwa miejsca zamieszkania? |
| --- | --- |

Czy art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1) należy interpretować w ten sposób, że niezgodne z tym przepisem jest, w przypadku gdy emeryt lub rencista zgodnie z art. 27 rozporządzenia może ubiegać się o świadczenia w razie choroby i macierzyństwa jedynie od instytucji miejsca zamieszkania i na jej koszt, obliczanie składek z tytułu ubezpieczenia społecznego w ten sposób, że w Państwie Członkowskim, w którym zamieszkuje emeryt lub rencista, jako podstawę wymiaru wysokości składek uwzględnia się oprócz emerytury lub renty, którą otrzymuje od państwa miejsca zamieszkania, także emeryturę lub rentę, którą otrzymuje z innego Państwa Członkowskiego, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim składki te nie przewyższają kwoty emerytury lub renty z państwa miejsca zamieszkania?

---

(1)  Dz.U. 1971, L 149, str. 2.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/11

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-54/05)

(2005/C 93/21)

Język postępowania: fiński

W dniu 9 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez M. van Beek i M. Huttunen, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Finlandii.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE i 30 WE wymagając zezwolenia tranzytowego dla pojazdów mechanicznych, które są zgodnie z prawem zarejestrowane i użytkowane w innym Państwie Członkowskim; |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE i 30 WE wymagając zezwolenia tranzytowego dla pojazdów mechanicznych, które są zgodnie z prawem zarejestrowane i użytkowane w innym Państwie Członkowskim;

| 2. | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Zgodnie z obowiązującym w Finlandii rozporządzeniem 1598/1995 dotyczącym rejestracji pojazdów mechanicznych, osoba mająca w Finlandii stałe miejsce zamieszkania jest zobowiązana do uzyskania tymczasowego zezwolenia tranzytowego w przypadku przywozu pojazdu mechanicznego lub jego tranzytu do innego Państwa Członkowskiego lub do państwa trzeciego przez Finlandię dla pojazdu uprzednio prawidłowo zarejestrowanego i ubezpieczonego w innym Państwie Członkowskim. Tym samym osoba mająca stałe miejsce zamieszkania w Finlandii nie może bez zezwolenia tranzytowego użytkować w Finlandii pojazdu uprzednio prawidłowo zarejestrowanego i ubezpieczonego w innym Państwie Członkowskim. Aby otrzymać zezwolenie tranzytowe, osoba zamieszkała w Finlandii, która dokonuje przywozu pojazdu zarejestrowanego w innym Państwie Członkowskim, musi zatrzymać się na przejściu granicznym, gdzie może złożyć wniosek o wydanie zezwolenia tranzytowego i wnieść za nie opłaty. Nie jest możliwe korzystanie z pojazdu w Finlandii przed wydaniem zezwolenia tranzytowego. Zezwolenie tranzytowe jest wydawane zasadniczo na okres siedmiu dni, w ciągu którego importer pojazdu musi go zarejestrować w fińskim rejestrze pojazdów mechanicznych, jeżeli zamierza go użytkować nie tylko w ramach tymczasowego zezwolenia tranzytowego.

Zgodnie z art. 28 WE ograniczenia ilościowe w przywozie oraz wszelkie środki o skutku równoważnym są zakazane między Państwami Członkowskimi.

Ponieważ osoba zamieszkała w Finlandii w przypadku przywozu pojazdu mechanicznego zarejestrowanego w innym Państwie Członkowskim lub jego tranzytu do innego Państwa Członkowskiego lub do państwa trzeciego przez Finlandię musi zatrzymać się na granicy fińskiej aby złożyć wniosek o wydanie zezwolenia tranzytowego dla tego pojazdu, pojazd ten podlega systematycznym kontrolom granicznym, które jednoznacznie wykazują cechy ograniczeń ilościowych w przywozie lub środków o skutku równoważnym w rozumieniu art. 28 WE.

Republika Finlandii nie udowodniła, że jedynym środkiem zagwarantowania skutecznych kontroli skarbowych jest zastosowanie tej regulacji tranzytowej, która w praktyce oznacza, że każdy, kto ma w Finlandii stałe miejsce zamieszkania, zasadniczo jest zobowiązany do spełniania szczególnych formalności granicznych, tj. musi zatrzymać się na najbliższym przejściu granicznym i złożyć wniosek o wydanie zezwolenia tranzytowego nie mając prawnie uzasadnionej pewności, że pojazd prawidłowo zarejestrowany, ubezpieczony i zbadany pod względem technicznym w innym Państwie Członkowskim może być użytkowany w Finlandii. Takie systematyczne formalności graniczne stanowią zasadnicze ograniczenie swobody przepływu towarów.

Gdyby Trybunał Wspólnot Europejskich zajął stanowisko, że regulacja dotycząca zezwolenia tranzytowego jest ogólnie uzasadniona na podstawie art. 30 WE (co zdaniem Komisji nie jest słuszne), przewidziany w rozporządzeniu siedmiodniowy okres ważności jest w każdym razie nieproporcjonalnie krótki.

Na podstawie powyższych rozważań Komisja jest zdania, że regulacja dotycząca zezwolenia tranzytowego według fińskiego rozporządzenia 1598/1995 jest niezgodna z art. 28 WE i 30 WE. Gdyby Trybunał zajął stanowisko, że regulacja ta jest ogólnie uzasadniona na podstawie art. 30 WE, to w każdym razie siedmiodniowy okres ważności zezwolenia tranzytowego jest niezgodny z art. 28 WE i 30 WE.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/12

---

Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-56/05)

(2005/C 93/22)

Język postępowania: grecki

W dniu 9 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez jej doradcę prawnego Dimitrisa Triantafyllou, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Greckiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz. U. L 157 z 26.06.2003, str. 38), a w każdym razie, nie notyfikując ich Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 17 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz. U. L 157 z 26.06.2003, str. 38), a w każdym razie, nie notyfikując ich Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 17 tej dyrektywy;

| 2) | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął dnia 1 stycznia 2004 r.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/13

---

Skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-58/05)

(2005/C 93/23)

Język postępowania: szwedzki

W dniu 10 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez L. Ströma van Liera i N. Yerrell, działających w charakterze pełnomocników z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Królestwu Szwecji.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie wprowadzając w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/79/WE (1) z dnia 27 listopada 2000 r. dotyczącej Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA), a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 3 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie wprowadzając w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2000/79/WE (1) z dnia 27 listopada 2000 r. dotyczącej Europejskiego porozumienia w sprawie organizacji czasu pracy personelu pokładowego w lotnictwie cywilnym, zawartego przez Stowarzyszenie Europejskich Linii Lotniczych (AEA), Europejską Federację Pracowników Transportu (ETF), Europejskie Stowarzyszenie Cockpit (ECA), Stowarzyszenie Linii Lotniczych Regionów Europy (ERA) i Międzynarodowe Stowarzyszenie Przewoźników Lotniczych (IACA), a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Królestwo Szwecji uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 3 tej dyrektywy;

| 2) | obciążenie Królestwa Szwecji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Królestwa Szwecji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy do krajowego porządku prawnego upłynął w dniu 1 grudnia 2003 r.

---

(1)  Dz.U. L 302 z 01.12.2000, str. 57.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego złożony postanowieniem Tribunale amministrativo Regionale per la Lombardia, z dnia 14 grudnia 2004 r., w sprawie WWF Italia i in. przeciwko Regionowi Lombardii

(Sprawa C-60/05)

(2005/C 93/24)

Język postępowania: włoski

W dniu 10 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunale amministrativo Regionale per la Lombardia (Włochy), z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie WWF Italia i in. przeciwko Regionowi Lombardii, z udziałem Associazione migratoristi italiani w charakterze inerwenienta.

Tribunale amministrativo Regionale per la Lombardia zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | czy dyrektywę 79/409/EWG (1) należy rozumieć w ten sposób, że bez względu na ustanowiony przez krajowe porządki prawne wewnętrzny podział kompetencji między państwo a regiony, Państwa Członkowskie mają obowiązek ustanowienia przepisów dokonujących transpozycji w zakresie wszystkich sytuacji, które dyrektywa ta uznaje za zasługujące na ochronę, w tym w szczególności w odniesieniu do gwarancji, aby limit odstrzału w drodze wyjątku nie przekraczał małych ilości, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c); |
| --- | --- |

1)

czy dyrektywę 79/409/EWG (1) należy rozumieć w ten sposób, że bez względu na ustanowiony przez krajowe porządki prawne wewnętrzny podział kompetencji między państwo a regiony, Państwa Członkowskie mają obowiązek ustanowienia przepisów dokonujących transpozycji w zakresie wszystkich sytuacji, które dyrektywa ta uznaje za zasługujące na ochronę, w tym w szczególności w odniesieniu do gwarancji, aby limit odstrzału w drodze wyjątku nie przekraczał małych ilości, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c);

| 2) | czy – w odniesieniu konkretnie do liczbowego limitu odstrzału w drodze wyjątku – dyrektywę 79/409/EWG należy rozumieć w ten sposób, że krajowe przepisy dokonujące transpozycji powinny odwoływać się do określonego lub możliwego do określenia parametru, ustalanego przez wykwalifikowane organy technicznym, tak aby dokonywanie odstrzału w drodze wyjątku odbywało się na podstawie wskaźników, które w sposób obiektywny ustalają jego nieprzekraczalny poziom liczbowy w obrębie kraju czy regionu, mając przy tym na względzie różne potencjalnie występujące warunki środowiskowe; |
| --- | --- |

2)

czy – w odniesieniu konkretnie do liczbowego limitu odstrzału w drodze wyjątku – dyrektywę 79/409/EWG należy rozumieć w ten sposób, że krajowe przepisy dokonujące transpozycji powinny odwoływać się do określonego lub możliwego do określenia parametru, ustalanego przez wykwalifikowane organy technicznym, tak aby dokonywanie odstrzału w drodze wyjątku odbywało się na podstawie wskaźników, które w sposób obiektywny ustalają jego nieprzekraczalny poziom liczbowy w obrębie kraju czy regionu, mając przy tym na względzie różne potencjalnie występujące warunki środowiskowe;

| 3) | czy przepis krajowy zawarty w art. 19 bis ustawy nr 157/92 – zwracając się do INFS o określenie w sposób niewiążący tego typu parametru, nie przewidując jednak postępowania między regionami właściwego do uzgodnienia w sposób wiążący rozdzielenia dla każdego gatunku liczbowego limitu odstrzału w drodze wyjątku, tak, aby na poziomie krajowym stanowił on małą ilość – stanowi właściwą transpozycję art. 9 dyrektywy 79/409/EWG; |
| --- | --- |

3)

czy przepis krajowy zawarty w art. 19 bis ustawy nr 157/92 – zwracając się do INFS o określenie w sposób niewiążący tego typu parametru, nie przewidując jednak postępowania między regionami właściwego do uzgodnienia w sposób wiążący rozdzielenia dla każdego gatunku liczbowego limitu odstrzału w drodze wyjątku, tak, aby na poziomie krajowym stanowił on małą ilość – stanowi właściwą transpozycję art. 9 dyrektywy 79/409/EWG;

| 4) | czy procedura kontrolna dotycząca zgodności z przepisami wspólnotowymi dozwolonych przez regiony włoskie limitów ostrzału w drodze wyjątku, o których mowa w art. 19 bis ustawy nr 157/92, poprzedzona etapem upominawczym, a zatem zależna od technicznych terminów koniecznych do przyjęcia i publikacji decyzji, gdy w tym czasie obowiązuje już kalendarz krótkoterminowy, który zezwala na sam odstrzał, jest w stanie zagwarantować skuteczne stosowanie dyrektywy 79/409/WE. |
| --- | --- |

4)

czy procedura kontrolna dotycząca zgodności z przepisami wspólnotowymi dozwolonych przez regiony włoskie limitów ostrzału w drodze wyjątku, o których mowa w art. 19 bis ustawy nr 157/92, poprzedzona etapem upominawczym, a zatem zależna od technicznych terminów koniecznych do przyjęcia i publikacji decyzji, gdy w tym czasie obowiązuje już kalendarz krótkoterminowy, który zezwala na sam odstrzał, jest w stanie zagwarantować skuteczne stosowanie dyrektywy 79/409/WE.

---

(1)  Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/14

---

Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-66/05)

(2005/C 93/25)

Język postępowania: niderlandzki

W dniu 14 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Denisa Martina i Pietera van Nuffela przeciwko Królestwu Niderlandów.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Królestwo Niderlandów uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1) obliczając wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne z uwzględnieniem emerytur wypłacanych na podstawie przepisów innego Państwa Członkowskiego niż Niderlandy; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Królestwo Niderlandów uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (1) obliczając wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne z uwzględnieniem emerytur wypłacanych na podstawie przepisów innego Państwa Członkowskiego niż Niderlandy;

| 2) | obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty–

Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) (ogólna ustawa w sprawie kosztów choroby) reguluje przejęcie kosztów leczenia, pielęgnacji i opieki w przypadku poważnych długotrwałych chorób lub kalectwa. Wszystkie osoby mające miejsce zamieszkania na obszarze Niderlandów są ubezpieczone. Chodzi więc o pewien rodzaj „ubezpieczenia społecznego”. Na podstawie Wet Financiering Volksverzekering (ustawa w sprawie finansowania ubezpieczenia społecznego) wszyscy ubezpieczeni są zobowiązani do uiszczenia składek. Składka ta jest obliczana na podstawie całkowitego dochodu.

Przepisy te mają skutek tego rodzaju, że osoba, która zamieszkuje w Niderlandach i tam otrzymuje zarówno emeryturę niderlandzką oraz emeryturę na podstawie przepisów innego Państwa Członkowskiego, w myśl AWBZ jest ubezpieczona od szczególnych kosztów choroby, ale również zobowiązana do uiszczania składek. W obliczeniu tej składki uwzględniono obydwie otrzymywane przez nią emerytury.

Zdaniem Komisji art. 33 ust. 1 rozporządzenia dopuszcza jedynie, aby przy obliczeniu tej składki uwzględniana była jedynie emerytura otrzymywana na podstawie przepisów niderlandzkich. Zdaniem Niderlandów dopuszczalne jest uwzględnienie całkowitego dochodu [ubezpieczonego], włączając emeryturę, którą ubezpieczony otrzymuje na podstawie przepisów innego Państwa Członkowskiego.

---

(1)  Dz.U. L 149 z dnia 5.7.1971, str. 2. zmienione i zaktualizowane przez rozporządzenie (WE) nr 118/97 (Dz.U. L 28 z dnia 30.1.1997, str. 1) i ostatnio zmienione przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 631/2004 (Dz.U. L 100 z dnia 6.4.2004, str. 1)

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/14

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgerichts München (Niemcy), wydanym dnia 1 lutego 2005 r., w sprawie wspólnie zamieszkujących Jörga i Stefanie Wollny przeciwko Finanzamt Landshut

(Sprawa C-72/05)

(2005/C 93/26)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 15 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgerichts München (Niemcy), wydanym w dniu 1 lutego 2005 r. w sprawie wspólnie zamieszkujących Jörga i Stefanie Wollny.

Finanzgerichts München zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

| | Jak należy interpretować pojęcie „suma wydatków”, o którym mowa w art. 11 A ust. 1 lit. c) dyrektywy 77/388/EWG (1)? Czy pojęcie to obejmuje wydatki poniesione w związku z używaniem na cele prywatne mieszkania znajdującego się w budynku należącym w całości do przedsiębiorstwa (poza wydatkami na bieżące utrzymanie) oraz przewidziany przez obowiązujące przepisy krajowe roczny odpis z tytułu amortyzacji budynku oraz/lub obliczoną w oparciu o obowiązujące przepisy krajowe, w okresie przeznaczonym na dokonanie korekty odliczenia od podatku, roczną część kosztów nabycia i wytworzenia, które uprawniały do odliczenia podatku VAT? |
| --- | --- |

Jak należy interpretować pojęcie „suma wydatków”, o którym mowa w art. 11 A ust. 1 lit. c) dyrektywy 77/388/EWG (1)? Czy pojęcie to obejmuje wydatki poniesione w związku z używaniem na cele prywatne mieszkania znajdującego się w budynku należącym w całości do przedsiębiorstwa (poza wydatkami na bieżące utrzymanie) oraz przewidziany przez obowiązujące przepisy krajowe roczny odpis z tytułu amortyzacji budynku oraz/lub obliczoną w oparciu o obowiązujące przepisy krajowe, w okresie przeznaczonym na dokonanie korekty odliczenia od podatku, roczną część kosztów nabycia i wytworzenia, które uprawniały do odliczenia podatku VAT?

---

(1)  Dz.U. L 145, str. 1.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach

(Sprawa C-76/05)

(2005/C 93/27)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 16 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Finanzgericht Köln z dnia 27 stycznia 2005 r. w sprawie Herbert Schwarz i Marga Gootjes-Schwarz przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach.

Finanzgericht Köln zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

| | Czy jest niezgodne z art. 8a (po zmianach art.18 WE; ogólna swoboda przepływu), art. 48 (po zmianach art. 39 WE; swoboda przepływu pracowników), art. 52 (po zmianach art. 43 WE; swoboda przedsiębiorczości) wzgl. art. 59 (po zmianach art. 49 WE; swoboda świadczenia usług) Traktatu WE, że na podstawie § 10 ust. 1 pkt 9 Einkommensteuergesetz (niemiecka ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), w wersji obowiązującej w latach 1998 i 1999, opłaty za naukę w niektórych niemieckich szkołach podlegają odliczeniu, jako wydatki specjalne, od kwoty podatku dochodowego, natomiast już nie podlegają takiemu odliczeniu opłaty za naukę w szkołach na pozostałym obszarze Wspólnoty? |
| --- | --- |

Czy jest niezgodne z art. 8a (po zmianach art.18 WE; ogólna swoboda przepływu), art. 48 (po zmianach art. 39 WE; swoboda przepływu pracowników), art. 52 (po zmianach art. 43 WE; swoboda przedsiębiorczości) wzgl. art. 59 (po zmianach art. 49 WE; swoboda świadczenia usług) Traktatu WE, że na podstawie § 10 ust. 1 pkt 9 Einkommensteuergesetz (niemiecka ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), w wersji obowiązującej w latach 1998 i 1999, opłaty za naukę w niektórych niemieckich szkołach podlegają odliczeniu, jako wydatki specjalne, od kwoty podatku dochodowego, natomiast już nie podlegają takiemu odliczeniu opłaty za naukę w szkołach na pozostałym obszarze Wspólnoty?

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/15

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunale di Livorno z dnia 19 stycznia 2005 r. w sprawie Gentilini Umberto przeciwko Dal Colle Industria Dolciaria SpA

(Sprawa C-78/05)

(2005/C 93/28)

Język postępowania: włoski

W dniu 17 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunale di Livorno z dnia 19 stycznia 2005 r. w sprawie Gentilini Umberto przeciwko Dal Colle Industria Dolciaria SpA.

Tribunale di Livorno zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| a) | czy w świetle brzmienia art. 17 dyrektywy Rady 86/653/EWG (1) z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek, wykładni następującego po nim art. 19 należy dokonywać w ten sposób, że krajowy przepis transponujący dyrektywę może stanowić, iż należne przedstawicielowi handlowemu świadczenie wyrównawcze będzie wypłacane na podstawie układu zbiorowego wiążącego strony, które go podpisały, bez względu na wystąpienie przesłanek wskazanych w dwóch tiret art. 17 ust. 2 lit. a) oraz by jego wysokość była ustalana według kryteriów wskazanych w układzie zbiorowym a nie kryteriów wynikających z dyrektywy, wskutek czego w wielu przypadkach świadczenie takie musiałoby zostać wypłacone w znacznie niższym wymiarze niż maksymalny wymiar przewidziany w dyrektywie; |
| --- | --- |

a)

czy w świetle brzmienia art. 17 dyrektywy Rady 86/653/EWG (1) z dnia 18 grudnia 1986 r. w sprawie koordynacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do przedstawicieli handlowych działających na własny rachunek, wykładni następującego po nim art. 19 należy dokonywać w ten sposób, że krajowy przepis transponujący dyrektywę może stanowić, iż należne przedstawicielowi handlowemu świadczenie wyrównawcze będzie wypłacane na podstawie układu zbiorowego wiążącego strony, które go podpisały, bez względu na wystąpienie przesłanek wskazanych w dwóch tiret art. 17 ust. 2 lit. a) oraz by jego wysokość była ustalana według kryteriów wskazanych w układzie zbiorowym a nie kryteriów wynikających z dyrektywy, wskutek czego w wielu przypadkach świadczenie takie musiałoby zostać wypłacone w znacznie niższym wymiarze niż maksymalny wymiar przewidziany w dyrektywie;

| b) | czy ustalenie wymiaru świadczenia wyrównawczego powinno zostać przeprowadzone w sposób analityczny, za pomocą oszacowania kolejnych wynagrodzeń, które przedstawiciel handlowy mógłby otrzymać w latach następujących po rozwiązaniu umowy w związku z pozyskaniem przez niego nowych klientów lub znacznym zwiększeniem obrotów handlowych w stosunkach z istniejącymi klientami, przy uwzględnieniu kryterium słuszności wyłącznie dla dokonania korekt kwoty, czy też dopuszczalne są inne sposoby ustalania wymiaru świadczenia wyrównawczego, w szczególności metody syntetyczne, które w większym stopniu uwzględniają kryterium słuszności. |
| --- | --- |

b)

czy ustalenie wymiaru świadczenia wyrównawczego powinno zostać przeprowadzone w sposób analityczny, za pomocą oszacowania kolejnych wynagrodzeń, które przedstawiciel handlowy mógłby otrzymać w latach następujących po rozwiązaniu umowy w związku z pozyskaniem przez niego nowych klientów lub znacznym zwiększeniem obrotów handlowych w stosunkach z istniejącymi klientami, przy uwzględnieniu kryterium słuszności wyłącznie dla dokonania korekt kwoty, czy też dopuszczalne są inne sposoby ustalania wymiaru świadczenia wyrównawczego, w szczególności metody syntetyczne, które w większym stopniu uwzględniają kryterium słuszności.

---

(1)  Dz.U. L 382 z 31.12.1986, str. 17

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/16

---

Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-79/05)

(2005/C 93/29)

Język postępowania: włoski

W dniu 17 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez U. Wölkera i A. Aresu, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie podejmując wszelkich wykonalnych środków ostrożności w celu zapobiegania wyciekom substancji regulowanych i ich minimalizacji, w szczególności w zakresie obowiązku corocznej kontroli stacjonarnych urządzeń zawierających płyn chłodniczy w ilości powyżej 3 kg celem weryfikacji istnienia wycieków, Republika włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1); |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie podejmując wszelkich wykonalnych środków ostrożności w celu zapobiegania wyciekom substancji regulowanych i ich minimalizacji, w szczególności w zakresie obowiązku corocznej kontroli stacjonarnych urządzeń zawierających płyn chłodniczy w ilości powyżej 3 kg celem weryfikacji istnienia wycieków, Republika włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (1);

| 2) | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne motywy:

Z dostępnych informacji wynika, że Republika Włoska nie przyjęła jeszcze środków w rozumieniu art. 17 ust 1 rozporządzenia (WE) 2037/2000.

---

(1)  Dz.U. L 244 z 29.09.2000, str. 1

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/16

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León, Sala de lo Social, wydanym dnia 28 stycznia 2005 r., w sprawie Anacleto Cordero Alonso przeciwko Fondo de Garantía Salarial

(Sprawa C-81/05)

(2005/C 93/30)

Język postępowania: hiszpański

W dniu 18 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony postanowieniem Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León, Sala de lo Social, wydanym w dniu 28 stycznia 2005 r. w sprawie Anacleto Cordero Alonso przeciwko Fondo de Garantía Salarial.

Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León, Sala de lo Social, zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1) | Czy obowiązek Państw Członkowskich do podjęcia wszystkich właściwych szczególnych lub ogólnych środków w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską lub z działań instytucji Wspólnoty (art. 10 Traktatu), oraz zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego przed prawem krajowym, oznaczają same z siebie i bez konieczności [przyjęcia] wyraźnych przepisów prawa krajowego w tym zakresie, przyznanie sądom krajowym uprawnienia do zaprzestania stosowania każdego rodzaju przepisów prawa krajowego, które byłyby sprzeczne z prawem wspólnotowym, niezależnie od ich rangi w hierarchii przepisów (rozporządzenia, ustawy lub nawet Konstytucja)? |
| --- | --- |

1)

Czy obowiązek Państw Członkowskich do podjęcia wszystkich właściwych szczególnych lub ogólnych środków w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską lub z działań instytucji Wspólnoty (art. 10 Traktatu), oraz zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego przed prawem krajowym, oznaczają same z siebie i bez konieczności [przyjęcia] wyraźnych przepisów prawa krajowego w tym zakresie, przyznanie sądom krajowym uprawnienia do zaprzestania stosowania każdego rodzaju przepisów prawa krajowego, które byłyby sprzeczne z prawem wspólnotowym, niezależnie od ich rangi w hierarchii przepisów (rozporządzenia, ustawy lub nawet Konstytucja)?

| 2) | a) | Czy hiszpańskie organy administracyjne i sądowe, rozstrzygając o uprawnieniu pracownika, wobec pracodawcy którego ogłoszona została niewypłacalność, do otrzymania z Fondo de Garantía Salarial odszkodowania należnego mu w związku z zakończeniem umowy o pracę, zagwarantowanego na wypadek niewypłacalności przez ustawodawstwo krajowe, powinny stosować prawo wspólnotowe, pomimo iż dyrektywa 80/987/EWG (1), nie wymienia w sposób bezpośredni w art. 1 i 3 odszkodowań z tytułu zakończenia umowy o pracę? |
| --- | --- | --- |

2)

a)

Czy hiszpańskie organy administracyjne i sądowe, rozstrzygając o uprawnieniu pracownika, wobec pracodawcy którego ogłoszona została niewypłacalność, do otrzymania z Fondo de Garantía Salarial odszkodowania należnego mu w związku z zakończeniem umowy o pracę, zagwarantowanego na wypadek niewypłacalności przez ustawodawstwo krajowe, powinny stosować prawo wspólnotowe, pomimo iż dyrektywa 80/987/EWG (1), nie wymienia w sposób bezpośredni w art. 1 i 3 odszkodowań z tytułu zakończenia umowy o pracę?

| b) | W przypadku odpowiedzi pozytywnej, to czy hiszpańskie organy administracyjne i sądowe stosując dyrektywę 80/987/EWG oraz regulacje prawa krajowego, które transponują treść dyrektywy, są związane zasadą równości wobec prawa i zakazem dyskryminacji wynikającymi z prawa wspólnotowego, w znaczeniu określonym wykładnią tutejszego Trybunału, pomimo, iż nie jest ona zbieżna z wykładnią analogicznego prawa podstawowego zawartego w Konstytucji Hiszpańskiej, przyjętą w orzecznictwie hiszpańskiego Trybunału Konstytucyjnego? |
| --- | --- |

b)

W przypadku odpowiedzi pozytywnej, to czy hiszpańskie organy administracyjne i sądowe stosując dyrektywę 80/987/EWG oraz regulacje prawa krajowego, które transponują treść dyrektywy, są związane zasadą równości wobec prawa i zakazem dyskryminacji wynikającymi z prawa wspólnotowego, w znaczeniu określonym wykładnią tutejszego Trybunału, pomimo, iż nie jest ona zbieżna z wykładnią analogicznego prawa podstawowego zawartego w Konstytucji Hiszpańskiej, przyjętą w orzecznictwie hiszpańskiego Trybunału Konstytucyjnego?

| c) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to czy wynikająca z prawa wspólnotowego zasada równości wobec prawa nakłada obowiązek jednakowego traktowania przypadków, w których prawo pracownika do odszkodowania z tytułu zakończenia umowy zostało ustanowione w wyroku sądowym, oraz innych przypadków, w których odszkodowanie wynika z ugody pomiędzy pracownikiem i pracodawcą, zawartej przed sądem i za zgodą organu sądowego? |
| --- | --- |

c)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to czy wynikająca z prawa wspólnotowego zasada równości wobec prawa nakłada obowiązek jednakowego traktowania przypadków, w których prawo pracownika do odszkodowania z tytułu zakończenia umowy zostało ustanowione w wyroku sądowym, oraz innych przypadków, w których odszkodowanie wynika z ugody pomiędzy pracownikiem i pracodawcą, zawartej przed sądem i za zgodą organu sądowego?

| 3) | a) | Czy w przypadku, gdy prawo Państwa Członkowskiego (już wcześniej), jeszcze przed wejściem w życie dyrektywy 2002/74/WE (2), przyznawało pracownikowi prawo do uzyskania ochrony z instytucji gwarancyjnej na wypadek niewypłacalności pracodawcy w zakresie odszkodowania z tytułu zakończenia umowy, można przyjąć, że począwszy od wejścia w życie tej dyrektywy w dniu 8 października 2002 r., pomimo iż nie upłynął minimalny termin na jej transpozycję, Państwo Członkowskie stosuje prawo wspólnotowe w przypadku, gdy rozstrzyga o wypłacie przez instytucję gwarancyjną przedmiotowych odszkodowań z tytułu zakończenia umowy w związku z niewypłacalnością pracodawcy, które to odszkodowania zostały zasądzone po dacie 8 października 2002 r.? |
| --- | --- | --- |

3)

a)

Czy w przypadku, gdy prawo Państwa Członkowskiego (już wcześniej), jeszcze przed wejściem w życie dyrektywy 2002/74/WE (2), przyznawało pracownikowi prawo do uzyskania ochrony z instytucji gwarancyjnej na wypadek niewypłacalności pracodawcy w zakresie odszkodowania z tytułu zakończenia umowy, można przyjąć, że począwszy od wejścia w życie tej dyrektywy w dniu 8 października 2002 r., pomimo iż nie upłynął minimalny termin na jej transpozycję, Państwo Członkowskie stosuje prawo wspólnotowe w przypadku, gdy rozstrzyga o wypłacie przez instytucję gwarancyjną przedmiotowych odszkodowań z tytułu zakończenia umowy w związku z niewypłacalnością pracodawcy, które to odszkodowania zostały zasądzone po dacie 8 października 2002 r.?

| b) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to czy hiszpańskie organy administracyjne i sądowe, stosując dyrektywę 80/987/EWG i regulacje prawa krajowego, które transponują treść dyrektywy, są związane zasadą równości wobec prawa i zakazem dyskryminacji wynikającymi z prawa wspólnotowego, w znaczeniu określonym wykładnią Trybunału, pomimo iż nie jest ona zbieżna z wykładnią analogicznego prawa podstawowego zawartego w Konstytucji Hiszpańskiej, przyjętą w orzecznictwie hiszpańskiego Trybunału Konstytucyjnego? |
| --- | --- |

b)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to czy hiszpańskie organy administracyjne i sądowe, stosując dyrektywę 80/987/EWG i regulacje prawa krajowego, które transponują treść dyrektywy, są związane zasadą równości wobec prawa i zakazem dyskryminacji wynikającymi z prawa wspólnotowego, w znaczeniu określonym wykładnią Trybunału, pomimo iż nie jest ona zbieżna z wykładnią analogicznego prawa podstawowego zawartego w Konstytucji Hiszpańskiej, przyjętą w orzecznictwie hiszpańskiego Trybunału Konstytucyjnego?

| c) | W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to czy wynikająca z prawa wspólnotowego zasada równości wobec prawa nakłada obowiązek jednakowego traktowania przypadków, w których prawo pracownika do odszkodowania z tytułu zakończenia umowy zostało ustanowione w wyroku sądowym, oraz innych przypadków, w których odszkodowanie wynika z ugody pomiędzy pracownikiem i pracodawcą, zawartej przed sądem i za zgodą organu sądowego? |
| --- | --- |

c)

W przypadku odpowiedzi twierdzącej, to czy wynikająca z prawa wspólnotowego zasada równości wobec prawa nakłada obowiązek jednakowego traktowania przypadków, w których prawo pracownika do odszkodowania z tytułu zakończenia umowy zostało ustanowione w wyroku sądowym, oraz innych przypadków, w których odszkodowanie wynika z ugody pomiędzy pracownikiem i pracodawcą, zawartej przed sądem i za zgodą organu sądowego?

---

(1)  Dyrektywa Rady z dnia 20 października 1980 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy (80/987/EWG) Dz.U. L 283, z 28.10.1980 r., str. 23.

(2)  Dyrektywa 2002/74/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 80/987/EWG Dz.U. L 270, z 8.10.2002, str. 10.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/17

---

Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-82/05)

(2005/C 93/31)

Język postępowania: grecki

W dniu 17 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Marię Patakia, doradcę prawnego należącego do jej służby prawnej, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Greckiej.

Komisja wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że traktując procesy dopiekania lub odgrzewania wyrobów „bake-off” identycznie z pełnym procesem wyrobu chleba i poddając je wymogom ustawodawstwa dotyczącego piekarni, Republika Grecka wprowadza ograniczenie w przywozie z innych Państw Członkowskich i we wprowadzaniu na rynek grecki wyrobów „bake-off” oraz uchybia [w ten sposób] zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE; |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że traktując procesy dopiekania lub odgrzewania wyrobów „bake-off” identycznie z pełnym procesem wyrobu chleba i poddając je wymogom ustawodawstwa dotyczącego piekarni, Republika Grecka wprowadza ograniczenie w przywozie z innych Państw Członkowskich i we wprowadzaniu na rynek grecki wyrobów „bake-off” oraz uchybia [w ten sposób] zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE;

| 2. | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1. | W drodze skargi Komisja została poinformowana, że z powodu braku szczególnej regulacji dotyczącej chleba i wyrobów piekarskich, które są albo częściowo upieczone albo upieczone całkowicie i zamrożone, metoda „bake-off” jest traktowana przez władze greckie jak pełny proces przygotowywania i wypieku chleba. Władze greckie zezwalają w związku z tym na krótkie dopiekanie lub odgrzewanie tych wyrobów w punkcie sprzedaży jedynie wtedy, gdy spełnia on wszelkie wymogi przewidziane dla piekarni, mimo iż metoda „bake-off” obejmuje jedynie krótkie dopiekanie częściowo upieczonego chleba lub odgrzewanie zamrożonego całkowicie upieczonego chleba i nie obejmuje żadnego z wcześniejszych etapów przygotowywania i wypieku. W związku z tym wyroby „bake-off” mogą zostać wprowadzone na grecki rynek albo przez punkty sprzedaży spełniające wymogi przewidziane dla piekarni, po dopieczeniu lub odgrzaniu, albo przez sklepy ogólnospożywcze jako częściowo upieczone lub zamrożone wyroby piekarskie wymagające późniejszego upieczenia lub odgrzania przez konsumenta. W obydwu przypadkach, zdaniem Komisji, wyroby „bake-off” są odpowiednio mniej atrakcyjne dla konsumenta niż inne wyroby piekarskie. |
| --- | --- |

1.

W drodze skargi Komisja została poinformowana, że z powodu braku szczególnej regulacji dotyczącej chleba i wyrobów piekarskich, które są albo częściowo upieczone albo upieczone całkowicie i zamrożone, metoda „bake-off” jest traktowana przez władze greckie jak pełny proces przygotowywania i wypieku chleba. Władze greckie zezwalają w związku z tym na krótkie dopiekanie lub odgrzewanie tych wyrobów w punkcie sprzedaży jedynie wtedy, gdy spełnia on wszelkie wymogi przewidziane dla piekarni, mimo iż metoda „bake-off” obejmuje jedynie krótkie dopiekanie częściowo upieczonego chleba lub odgrzewanie zamrożonego całkowicie upieczonego chleba i nie obejmuje żadnego z wcześniejszych etapów przygotowywania i wypieku. W związku z tym wyroby „bake-off” mogą zostać wprowadzone na grecki rynek albo przez punkty sprzedaży spełniające wymogi przewidziane dla piekarni, po dopieczeniu lub odgrzaniu, albo przez sklepy ogólnospożywcze jako częściowo upieczone lub zamrożone wyroby piekarskie wymagające późniejszego upieczenia lub odgrzania przez konsumenta. W obydwu przypadkach, zdaniem Komisji, wyroby „bake-off” są odpowiednio mniej atrakcyjne dla konsumenta niż inne wyroby piekarskie.

| 2. | Komisja uważa, że sposób w jaki władze greckie interpretują i stosują obowiązujące przepisy prowadzi w rzeczywistości do zakazu sprzedaży przez sklepy ogólnospożywcze (supermarkety) wyrobów „bake-off”, które zostały dopieczone lub odgrzane, ponieważ wyroby „bake-off” są błędnie uznawane przez władze greckie za podlegające zwiększonym wymogom, które zasadniczo obowiązują w stosunku do przygotowania i wypieku chleba pieczonego całkowicie i wyrobów piekarskich. |
| --- | --- |

2.

Komisja uważa, że sposób w jaki władze greckie interpretują i stosują obowiązujące przepisy prowadzi w rzeczywistości do zakazu sprzedaży przez sklepy ogólnospożywcze (supermarkety) wyrobów „bake-off”, które zostały dopieczone lub odgrzane, ponieważ wyroby „bake-off” są błędnie uznawane przez władze greckie za podlegające zwiększonym wymogom, które zasadniczo obowiązują w stosunku do przygotowania i wypieku chleba pieczonego całkowicie i wyrobów piekarskich.

| 3. | Zdaniem Komisji, ponieważ krótkie dopiekanie lub odgrzewanie poza piekarnią stanowi cechę charakterystyczną odróżniającą wyroby „bake-off” od innych wyrobów piekarskich, stosowanie greckich przepisów dotyczących wyrobu chleba wobec wyrobów „bake-off” nie może być uznane za kwestię związaną z warunkami sprzedaży w rozumieniu wyroku w sprawie Keck and Mithouard i związku z tym należy do zakresu stosowania art. 28 WE. |
| --- | --- |

3.

Zdaniem Komisji, ponieważ krótkie dopiekanie lub odgrzewanie poza piekarnią stanowi cechę charakterystyczną odróżniającą wyroby „bake-off” od innych wyrobów piekarskich, stosowanie greckich przepisów dotyczących wyrobu chleba wobec wyrobów „bake-off” nie może być uznane za kwestię związaną z warunkami sprzedaży w rozumieniu wyroku w sprawie Keck and Mithouard i związku z tym należy do zakresu stosowania art. 28 WE.

| 4. | Komisja twierdzi ponadto, że większość warunków stosowanych wobec metody „bake-off” jest oczywiście nieusprawiedliwiona i nieproporcjonalna [w stosunku do celu], ponieważ metoda ta polega jedynie na krótkim dopiekaniu lub odgrzewaniu częściowo upieczonych lub całkowicie upieczonych i zamrożonych wyrobów piekarskich. Poza tym Komisja uważa, że warunki te są wyjątkowo uciążliwe dla wszystkich sklepów ogólnospożywczych zobowiązanych do spełnienia szczególnych wymogów stawianych piekarniom. |
| --- | --- |

4.

Komisja twierdzi ponadto, że większość warunków stosowanych wobec metody „bake-off” jest oczywiście nieusprawiedliwiona i nieproporcjonalna [w stosunku do celu], ponieważ metoda ta polega jedynie na krótkim dopiekaniu lub odgrzewaniu częściowo upieczonych lub całkowicie upieczonych i zamrożonych wyrobów piekarskich. Poza tym Komisja uważa, że warunki te są wyjątkowo uciążliwe dla wszystkich sklepów ogólnospożywczych zobowiązanych do spełnienia szczególnych wymogów stawianych piekarniom.

| 5. | W związku z tym Komisja jest zdania, że Republika Grecka uchybia zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE . |
| --- | --- |

5.

W związku z tym Komisja jest zdania, że Republika Grecka uchybia zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 28 WE .

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/18

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-84/05)

(2005/C 93/32)

Język postępowania: włoski

W dniu 18 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej M. Konstantinidisa i A. Aresu, członków jej służby prawnej, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że nie ustanawiając do dnia dzisiejszego niezbędnych przepisów w celu transponowania dyrektywy Rady 96/61/WE (1) z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 21 ust.1 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że nie ustanawiając do dnia dzisiejszego niezbędnych przepisów w celu transponowania dyrektywy Rady 96/61/WE (1) z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 21 ust.1 tej dyrektywy;

| 2) | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin do dokonania transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 30 października 1999 r.

---

(1)  Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/18

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-85/05)

(2005/C 93/33)

Język postępowania: włoski

W dniu 18 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Europejskiej, reprezentowanej przez S. Pardo Quintillán i D. Recchia, działające w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2000/60/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 24 ust. 1 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2000/60/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 24 ust. 1 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 22 grudnia 2003 r.

---

(1)  Dz.U. nr L 327 z 22.12.2000, str. 1.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/19

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-86/05)

(2005/C 93/34)

Język postępowania: włoski

W dniu 18 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez B. Schimę i D. Recchię, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2003/32/WE (1) z dnia 23 kwietnia 2003 r. wprowadzającej szczegółowe specyfikacje w zakresie wymagań ustanowionych w dyrektywie Rady 93/42/EWG, odnoszących się do wyrobów medycznych produkowanych z tkanek pochodzenia zwierzęcego, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 ust. 1 tej dyrektywy, |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2003/32/WE (1) z dnia 23 kwietnia 2003 r. wprowadzającej szczegółowe specyfikacje w zakresie wymagań ustanowionych w dyrektywie Rady 93/42/EWG, odnoszących się do wyrobów medycznych produkowanych z tkanek pochodzenia zwierzęcego, a w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 ust. 1 tej dyrektywy,

| — | obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postepowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postepowania.

Zarzuty i główne motywy:

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 stycznia 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 105 z 26.04.2003, str. 18.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/19

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-87/05)

(2005/C 93/35)

Język postępowania: włoski

W dniu 18 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez B. Schimę i D. Recchia, działających w charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| — | stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2003/12/WE (1) z dnia 3 lutego 2003 r. w sprawie ponownej klasyfikacji protez piersi w ramach dyrektywy 93/42/EWG (2) dotyczącej wyrobów medycznych, a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 ust. 1 tej dyrektywy; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Komisji 2003/12/WE (1) z dnia 3 lutego 2003 r. w sprawie ponownej klasyfikacji protez piersi w ramach dyrektywy 93/42/EWG (2) dotyczącej wyrobów medycznych, a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 3 ust. 1 tej dyrektywy;

| — | obciążenie Repubbliki Włoskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Repubbliki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 1 sierpnia 2003 r.

---

(1)  Dz.U. L 28 z 04.02.2003, str. 43

(2)  Dz.U. L 169 z 12.07.1993, str. 1

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/19

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-88/05)

(2005/C 93/36)

Język postępowania: fiński

W dniu 18 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich reprezentowanej przez M. Huttunena oraz K. Simonssona, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Republice Finlandii.

Komisja Wspólnot Europejskich wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylającej dyrektywę Rady 93/75/EWG (1), nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do tej dyrektywy lub w każdym razie nie notyfikując ich przyjęcia Komisji, oraz |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylającej dyrektywę Rady 93/75/EWG (1), nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do tej dyrektywy lub w każdym razie nie notyfikując ich przyjęcia Komisji, oraz

| 2. | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 5 lutego 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 208 z 05.08.2002, str. 10

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/20

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem Bundesverwaltungsgericht, wydanym w dniu 9 grudnia 2004 r., w sprawie Emsland-Stärke GmbH przeciwko Bezirksregierung Weser-Ems

(Sprawa C-94/05)

(2005/C 93/37)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 22 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony wyrokiem Bundesverwaltungsgericht, wydanym w dniu 9 grudnia 2004 r., w sprawie Emsland-Stärke GmbH przeciwko Bezirksregierung Weser-Ems.

Bundesverwaltungsgericht zwrócił się do Trybunału o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

| 1. | a) | Czy art. 13 ust. 4 w związku z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 znajduje zastosowanie, jeżeli umowa określona jako umowa kontraktacji, zatwierdzona przez odpowiednie władze zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia, została zawarta nie z producentem ziemniaków, lecz ze sprzedawcą, który ze swej strony nabywa ziemniaki bezpośrednio lub pośrednio u producentów ziemniaków? |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Czy art. 13 ust. 4 w związku z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 znajduje zastosowanie, jeżeli umowa określona jako umowa kontraktacji, zatwierdzona przez odpowiednie władze zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia, została zawarta nie z producentem ziemniaków, lecz ze sprzedawcą, który ze swej strony nabywa ziemniaki bezpośrednio lub pośrednio u producentów ziemniaków?

| b) | Czy przesłanką art. 13. ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 jest przekroczenie przez producenta skrobi jego limitu poprzez przyjęcie dostawy ziemniaków? |
| --- | --- |

b)

Czy przesłanką art. 13. ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 jest przekroczenie przez producenta skrobi jego limitu poprzez przyjęcie dostawy ziemniaków?

| 2 | a) | Czy regulacja dotycząca sankcji zawarta w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96, mając na uwadze rozgraniczenie względem art. 13 ust. 3 tego rozporządzenia, spełnia wymóg określoności prawa wspólnotowego? |
| --- | --- | --- |

2

a)

Czy regulacja dotycząca sankcji zawarta w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96, mając na uwadze rozgraniczenie względem art. 13 ust. 3 tego rozporządzenia, spełnia wymóg określoności prawa wspólnotowego?

| b) | Czy wysokość sankcji przewidziana w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 jest konieczna w celu zapewnienia ochrony interesów finansowych Wspólnoty w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 2988/95, również w przypadkach takich jak niniejszy? Czy w przypadkach takich jak niniejszy, sankcja ta jest odpowiednia ze względu na zapewnienie ochrony interesów finansowych Wspólnoty? |
| --- | --- |

b)

Czy wysokość sankcji przewidziana w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 jest konieczna w celu zapewnienia ochrony interesów finansowych Wspólnoty w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 2988/95, również w przypadkach takich jak niniejszy? Czy w przypadkach takich jak niniejszy, sankcja ta jest odpowiednia ze względu na zapewnienie ochrony interesów finansowych Wspólnoty?

| 3) | Czy nieprawidłowość objęta sankcją w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 jest również wtedy skutkiem zaniedbania w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 2988/95, jeżeli władze udzieliły zgody na premię posiadając wszelką wiedzę o stanie faktycznym? |
| --- | --- |

3)

Czy nieprawidłowość objęta sankcją w art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 97/95 w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie (WE) nr 1125/96 jest również wtedy skutkiem zaniedbania w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE, EURATOM) nr 2988/95, jeżeli władze udzieliły zgody na premię posiadając wszelką wiedzę o stanie faktycznym?

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/21

---

Skarga wniesiona dnia 21 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-95/05)

(2005/C 93/38)

Język postępowania: grecki

W dniu 21 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Knuta Simossona i Georgia Zavvę, członków Służby Prawnej, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Republice Greckiej.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2002/59/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylającej dyrektywę Rady 93/75/EWG, a w każdy bądź razie poprzez brak poinformowania Komisji o przyjęciu takich przepisów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że poprzez brak przyjęcia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy 2002/59/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylającej dyrektywę Rady 93/75/EWG, a w każdy bądź razie poprzez brak poinformowania Komisji o przyjęciu takich przepisów, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

| 2. | obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Republiki Portugalskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął dnia 5 lutego 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, str. 10.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/21

---

Skarga wniesiona dnia 21 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-96/05)

(2005/C 93/39)

Język postępowania: grecki

W dniu 21 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez Geralda Brauna i Georgiosa Sabbosa ze Służby Prawnej Komisji, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Greckiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającej dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek a także banków oraz innych instytucji finansowych (1), poprzez nieprzyjęcie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez niepowiadomienie Komisji o tych przepisach. |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy dyrektywy 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającej dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek a także banków oraz innych instytucji finansowych (1), poprzez nieprzyjęcie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie poprzez niepowiadomienie Komisji o tych przepisach.

| 2. | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął dnia 1 stycznia 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 28

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/21

---

Skarga wniesiona w dniu 24 lutego 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-99/05)

(2005/C 93/40)

język postępowania: fiński

W dniu 24 lutego 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez D. Martin i I. Koskinen, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Republice Finlandii.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (1) w ten sposób, iż dla prowincji Åland nie przyjęła przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie nie powiadomiła o tym Komisji; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (1) w ten sposób, iż dla prowincji Åland nie przyjęła przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania tej dyrektywy, a w każdym razie nie powiadomiła o tym Komisji;

| 2) | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął dnia 2 grudnia 2003 r.

---

(1)  Dz.U. L 303 z dnia 2.12.2000, str. 16.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/22

---

Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republika Finlandii

(Sprawa C-105/05)

(2005/C 93/41)

Język postępowania: fiński

W dniu 3 marca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez D. Martin i I. Koskinen działający w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Republice Finlandii.

Strona skarżąca wnosi do Trybunału o:

| 1) | stwierdzenie, że stosując określony sposób obliczania składek na ubezpieczenie społeczne Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1) z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie; |
| --- | --- |

1)

stwierdzenie, że stosując określony sposób obliczania składek na ubezpieczenie społeczne Republika Finlandii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 33 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1) z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie;

| 2) | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Zgodnie z dyspozycjami ustawodawstwa krajowego - ustawą o ubezpieczeniu zdrowotnym (367/1963), w Finlandii przy dokonaniu wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne zamieszkałych na jej terytorium emerytów, uwzględniane są nie tylko emerytury udzielane przez nią, ale także przez inne Państwa Członkowskie. Komisja ocenia, iż włączenie emerytur wypłacanych przez inne Państwo Członkowskie do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne jest sprzeczne z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 oraz z orzecznictwem Trybunału (sprawa C-389/99 Rundgren).

---

(1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/22

---

Skarga wniesiona w dniu 3 marca 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Finlandii

(Sprawa C-107/05)

(2005/C 93/42)

Język postępowania: fiński

W dniu 3 marca 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez U. Wölkera i P. Aalto, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Republice Finlandii.

Komisja wnosi do Trybunału o:

| 1. | stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła swoim zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (1), nie transponując niniejszej dyrektywy do prawa krajowego w odniesieniu do prowincji Åland lub przynajmniej nie notyfikując tego Komisji; |
| --- | --- |

1.

stwierdzenie, że Republika Finlandii uchybiła swoim zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (1), nie transponując niniejszej dyrektywy do prawa krajowego w odniesieniu do prowincji Åland lub przynajmniej nie notyfikując tego Komisji;

| 2. | obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

obciążenie Republiki Finlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty–

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 31 grudnia 2003 r.

---

(1)  Dyrektywa 2003/87/WE z dnia 13 października 2003 r., Dz.U. L 275 z 25.10.2003 r., str. 32

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/23

---

Wykreślenie sprawy C-165/02 (1)

(2005/C 93/43)

(Język postępowania: hiszpański)

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-165/02 Królestwo Hiszpanii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

---

(1)  Dz.U. C 144 z 15.06.2002

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/23

---

Wykreślenie sprawy C-272/02 (1)

(2005/C 93/44)

(Język postępowania: angielski)

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2004 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-272/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

---

(1)  Dz.U. C 219 z 14.09.2002

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/23

---

Wykreślenie sprawy C-501/03 (1)

(2005/C 93/45)

(Język postępowania: szwedzki)

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-501/03 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji.

---

(1)  Dz.U. C 21 z 24.01.2004

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/23

---

Wykreślenie sprawy C-100/04 (1)

(2005/C 93/46)

(Język postępowania: włoski)

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r. Prezes Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zarządził wykreślenie sprawy C-100/04 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej.

---

(1)  Dz.U. C 94 z 17.04.2004

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/24

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 3 lutego 2005 r.

w sprawie T-19/01, Chiquita Brands International, Inc. i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Wspólna organizacja rynku - Banany - Skarga odszkodowawcza - Rozporządzenie nr 2362/98 - Porozumienie ustanawiające WTO i porozumienia do niego załączone - Zalecenia i postanowienia Organu Rozstrzygania Sporów WTO)

(2005/C 93/47)

Język postępowania: angielski

W sprawie T-19/01, Chiquita Brands International, Inc., z siedzibą w Trenton, New Jersey (Stany Zjednoczone Ameryki), Chiquita Banana Co. BV, z siedzibą w Bredzie (Niderlandy), Chiquita Italia SpA, z siedzibą w Rzymie (Włochy), reprezentowane przez C. Pouncey'a, solicitor i adwokata L. Van den Hendego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: początkowo C. Van der Hauwaert, C. Brown, następnie L. Visaggio, C. Brown, M. Niejahr, a następnie L. Visaggio i C. Brown, wspierani przez N. Khana, barrister, z adresem do doręczeń w Luksemburgu) mającej za przedmiot żądanie naprawienia szkody poniesionej wskutek przyjęcia i utrzymywania w mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 2362/98 z dnia 28 października 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do przywozu bananów do Wspólnoty (Dz.U. L 293, str. 32), Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba w składzie powiększonym), w składzie: P. Lindh, prezes, i R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi i M. E. Martins Ribeiro, sędziowie; sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał w dniu 3 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1.

Skarga zostaje oddalona.

| 2. | Strona skarżąca poniesie, poza własnymi kosztami, koszty Komisji. |
| --- | --- |

2.

Strona skarżąca poniesie, poza własnymi kosztami, koszty Komisji.

---

(1)  Dz.U. C 108 z 7.4.01

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/24

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 3 lutego 2005 r.

w sprawie T-139/01, Comafrica SpA i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Wspólna organizacja rynku - Banany - Przywóz z Państw AKP i państw trzecich - Rozporządzenie (WE) nr 896/2001 - Rozporządzenie (WE) nr 1121/2001 - Skarga o stwierdzenie nieważności - Dopuszczalność - Osoba, której akt dotyczy indywidualnie - Skarga o odszkodowanie)

(2005/C 93/48)

Język postępowania: angielski

W sprawie T-139/01, Comafrica SpA, z siedzibą w Genui (Włochy) i Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., z siedzibą w Hamburgu (Niemcy), reprezentowane przez B. O'Connora, solicitor, oraz P. Bastosa-Martina, barrister, popierane przez Simbę SpA, z siedzibą w Mediolanie (Włochy), reprezentowaną przez adwokatów S. Carbone oraz F. Munari, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: początkowo L. Visaggio, M. Niejahr oraz K. Fitch, a następnie L. Visaggio oraz K. Fitch, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), popieranej przez Królestwo Hiszpanii (pełnomocnicy: początkowo R. Silva de Lapuerta, następnie L. Fraguas Gadea, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot, z jednej strony, żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 896/2001 z dnia 7 maja 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 w odniesieniu do uzgodnień dotyczących przywozu bananów do Wspólnoty (Dz.U. L 126, str. 6) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2001 z dnia 7 czerwca 2001 r. ustalającego współczynniki dostosowujące, jakie mają być stosowane w odniesieniu do ilości referencyjnej każdego tradycyjnego podmiotu gospodarczego w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz bananów (Dz.U. L 153, str. 12), a z drugiej strony, żądanie naprawienia szkody rzekomo wyrządzonej skarżącym z racji przyjęcia rozporządzeń nr 896/2001 i 1121/2001, Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba), w składzie: P. Lindh, prezes, R. García-Valdecasas i J. D. Cooke, sędziowie, sekretarz: J. Plingers, administrator, wydał wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1 | Żądanie stwierdzenia nieważności zostaje odrzucone jako niedopuszczalne. |
| --- | --- |

1

Żądanie stwierdzenia nieważności zostaje odrzucone jako niedopuszczalne.

| 2 | Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako bezzasadne. |
| --- | --- |

2

Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako bezzasadne.

| 3 | Skarżące ponoszą własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie głównej oraz w postępowaniu w przedmiocie środków tymczasowych. |
| --- | --- |

3

Skarżące ponoszą własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w sprawie głównej oraz w postępowaniu w przedmiocie środków tymczasowych.

| 4 | Interwenienci ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

4

Interwenienci ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 245 z 1.9.2001

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/25

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 15 lutego 2005 r.

w sprawie T- 256/01, Norman Pyres przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Procedura naboru członków personelu tymczasowego - Niedopuszczenie do egzaminu - Wiek maksymalny - Zasada niedyskryminacji)

(2005/C 93/49)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-256/01, Norman Pyres, były członek personelu tymczasowego Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkały w Brukseli (Belgia) reprezentowany przez adwokatów G. Vandersand i L. Levi przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Currall, oraz F. Clotuche-Duvieusart, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji komitetu przeprowadzającego nabór w ramach Dyrekcji Generalnej „Badania Naukowe” COM/R/A/14/2000 z dnia 1 grudnia 2000 r., COM/R/A/07/2000 z dnia 4 grudnia 2000 r., COM/R/A/10/2000 z dnia 7 grudnia 2000 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia skarżącego do udziału w procedurach naboru organizowanych przez tę Dyrekcję z powodu niespełnienia przez niego warunku maksymalnego wieku, Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba), w składzie B. Vesterdorf, preses, P. Mengozzi oraz I. Labucka, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 15 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron ponosi własne koszty. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 17 z 19.1.2002

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/25

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 15 lutego 2005 r.

w sprawie T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie figuratywnego, wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego butelkę piwa, zawierającego element słowny „negra modelo” - Wcześniejszy figuratywny, krajowy znak towarowy Modelo - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Art. 8 ust. lit. b) rozporządzenia WE nr 40/94)

(2005/C 93/50)

Język postępowania: hiszpański

W sprawie T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV z siedzibą w Meksyku (Meksyk), reprezentowana przez adwokatów C. Lema Devesa oraz A. Velázqueza Ibáñeza, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), (pełnomocnicy: J. Crespo Carrillo oraz I. de Medrano Caballero), w której stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM, interwenient w postępowaniu przed Sądem, była również Modelo Continente Hipermercados, SA z siedzibą w Senhora da Hora (Portugalia), reprezentowana przez adwokatów N. Cruza, J. Pimentę oraz T. Colaço Diasa, mającej za przedmiot skargę na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 6 marca 2002 r. (sprawy R 536/2001-3 oraz R 674/2001-3) wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu między Cervecería Modelo, SA de CV a Modelo Continente Hipermercados, SA, Sąd Pierwszej Instancji (pierwsza izba), w składzie: B. Vesterdorf, prezes, P. Mengozzi i I. Labucka, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 15 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1 | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1

Skarga zostaje oddalona.

| 2 | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 180 z 27.07.2002

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/26

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 15 lutego 2005 r.

w sprawie T-296/02, Lindl Stiftung & Co. KG przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Sprzeciw - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Zgłoszenie wspólnotowego słownego znaku towarowego LINDENHOF - Wcześniejszy słowny i graficzny znak towarowy LINDERHOF - Art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2005/C 93/51)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-296/02, Lidl Stiftung & Co. KG, z siedzibą w Neckarsulm (Niemcy), reprezentowana przez adwokata P. Großa, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (pełnomocnicy: A. von Mühlendahl, B. Müller iG. Schneider), w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), występującą przed Sądem w charakterze interwenienta, była REWE-Zentral AG, z siedzibą w Kolonii (Niemcy), reprezentowana przez adwokata M. Kinkeldey, mającej za przedmiot skargę na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 17 lipca 2002 r. (sprawa R 0036/2002-3), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu toczącego się między Lidl Stiftung & Co. KG a REWE-Zentral AG, Sąd Pierwszej Instancji (druga izba), w składzie: J. Pirrung, prezes, A. W. H. Meij i N. J. Forwood, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator; wydał w dniu 15 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1. | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1.

Skarga zostaje oddalona.

| 2. | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2.

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 289 z 23.11.2002

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/26

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 1 lutego 2005 r.

w sprawie T-57/03 Société provençale d'achat et de gestion (SPAG) SA przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Wniosek o rejestrację słownego znaku towarowego HOOLIGAN - Wcześniejsze słowne znaki towarowe OLLY GAN - Okoliczności faktyczne i prawne nie przedstawione przed OHIM - Dopuszczalność - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd)

(2005/C 93/52)

Język postępowania: niemiecki

W sprawie T-57/03 Société provencale d'achat et de gestion (SPAG) SA, z siedzibą w Marsylii (Francja), reprezentowana przez adwokata K. Manhaeve, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) (pełnomocnicy: U. Pfleghar i G. Schneider), w której pozostałymi stronami postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM, występującymi przed Sądem w charakterze interwenientów są Frank Dann i Andreas Backer, zamieszkali we Frankfurcie nad Menem (Niemcy), reprezentowani przez adwokata P. Baronikiansa, mającej za przedmiot skargę wniesioną na decyzję drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 5 grudnia 2002 r. (sprawa R 1072/2000-2) wydaną w postępowaniu w sprawie sprzeciwu dotyczącego znaków towarowych HOOLIGAN i OLLY GAN, Sąd Pierwszej Instancji (druga izba), w składzie J. Pirrung, prezes, N. J. Forwood i S. Papasavvas, sędziowie; sekretarz: J. Palacio González, główny administrator, wydał w dniu 1 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1 | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1

Skarga zostaje oddalona.

| 2 | Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2

Skarżąca zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 112 z 10.5.2003

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/27

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 3 lutego 2005 r.

w sprawie T-137/03 Ornella Mancini przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Stanowisko lekarza – doradcy medycznego - Zmiana zawiadomienia o wakacie - Nadużycie władzy - Skład sądu konkursowego - Porównawcza analiza zasług - Oczywisty błąd w ocenie - Równość traktowania mężczyzn i kobiet - Skarga o odszkodowanie)

(2005/C 93/53)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-137/03, Ornella Mancini, urzędniczka Komisji Wspólnot Europejskich zamieszkała w Brukseli (Belgia), reprezentowana przez adwokata É. Boigelota przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: C. Berardis-Kayser i G. Berscheid, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot, po pierwsze wniosek o uchylenie decyzji Komisji nieuwzględniającej kandydatury skarżącej na stanowisko lekarza – doradcy medycznego w jednostce „Służba medyczna – Bruksela” oraz decyzji o mianowaniu innego kandydata na powyższe stanowisko oraz, po drugie, żądanie odszkodowania, Sąd Pierwszej Instancji (czwarta izba) w składzie H. Legal, prezes, V. Tiili i V. Vadapalas, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Każda ze stron ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

2)

Każda ze stron ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 158 z 5.7.2003

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/27

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 3 lutego 2005 r.

w sprawie T- 172/03, Nicole Heurtaux przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Odmowa awansu - Brak uzasadnienia - Porównawcza analiza zasług - Skarga o uchylenie)

(2005/C 93/54)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-172/03, Nicole Heurtaux, urzędniczki Komisji Wspólnot Europejskich, zamieszkałej w Brukseli (Belgia), reprezentowanej przez adwokatów J.-N. Louisa, É. Marchala, A. Coolena i S. Orlandiego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnicy: J. Curall i V. Joris, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji z dnia 14 sierpnia 2002 r. odmawiającej awansowania skarżącej do grupy zaszeregowania B2 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2002 r., Sąd Pierwszej Instancji (piąta izba), w składzie: P. Lindh, prezes, J.D. Cooke i D. Šváby, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 3 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1) | Uchyla się decyzję Komisji z dnia 14 sierpnia 2002 r. odmawiającą awansowania skarżącej do grupy zaszeregowania B 2 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2002 r. |
| --- | --- |

1)

Uchyla się decyzję Komisji z dnia 14 sierpnia 2002 r. odmawiającą awansowania skarżącej do grupy zaszeregowania B 2 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2002 r.

| 2) | Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 184 z 2.8.2003 r.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/27

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 16 lutego 2005 r.

w sprawie T-284/03 Rosalinda Aycinena przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (1)

(Urzędnicy - Nominacja do wyższej grupy zaszeregowania - Zaszeregowanie w ramach stopnia)

(2005/C 93/55)

Język postępowania: francuski

W sprawie T-284/03, Rosalinda Aycinena, zamieszkała w Brukseli (Belgia), reprezentowana przez adwokatów J.-N. Louisa, E. Marchala, A. Coolena oraz S. Orlandiego, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: C. Berardis-Kayser), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji odnośnie ostatecznego zaszeregowania skarżącej podczas jej nominacji do grupy zaszeregowania LA 6, stopień 1, Sąd Pierwszej Instancji (trzecia izba), w składzie: M. Jaeger, prezes, V. Tiili i O. Czúcz, sędziowie; sekretarz: H. Jung, wydał w dniu 16 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1 | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1

Skarga zostaje oddalona

| 2 | Strona pozwana ponosi koszty postępowania |
| --- | --- |

2

Strona pozwana ponosi koszty postępowania

---

(1)  Dz.U. C 251 z 18.10.2003

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/28

---

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 16 lutego 2005 r.

w sprawie T-354/03 Gemma Reggimenti przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (1)

(Urzędnicy - Zwrot kosztów podróży dziecka będącego pod opieką - Podział w przypadku rozwodu małżonków będących urzędnikami)

(2005/C 93/56)

Język postępowania: francuski

W sprawie T- 354/03, Gemma Reggimenti, zamieszkała w Woluwé-Saint-Lambert (Belgia), reprezentowana przez adwokata C. Juniona, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Parlamentowi Europejskiemu (pełnomocnicy: L.G. Knudsen i A. Bencomo Weber, z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 27 maja 2003 r., potwierdzonej pismem z dnia 17 lipca 2003 r., mocą której zdecydował on, w zastosowaniu art. 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, o podziale, od 2002 r., zwrotu kosztów podróży córki skarżącej między dwoma rozwiedzionymi urzędnikami, Sąd Pierwszej Instancji (trzecia izba), w składzie: J. Azizi, prezes, M. Jaeger i O. Czúcz, sędziowie; sekretarz: I. Natsinas, administrator, wydał w dniu 16 lutego 2005 r. wyrok, którego sentencja brzmi następująco:

| 1 | Skarga jest niedopuszczalna odnośnie zryczałtowanego zwrotu kosztów podróży w stosunku do okresu przed rokiem 2002. |
| --- | --- |

1

Skarga jest niedopuszczalna odnośnie zryczałtowanego zwrotu kosztów podróży w stosunku do okresu przed rokiem 2002.

| 2 | Skarga jest również niedopuszczalna w zakresie, w jakim zawiera żądanie nakazu sędziego. |
| --- | --- |

2

Skarga jest również niedopuszczalna w zakresie, w jakim zawiera żądanie nakazu sędziego.

| 3 | Pozostałe żądania zostają oddalone jako nieuzasadnione. |
| --- | --- |

3

Pozostałe żądania zostają oddalone jako nieuzasadnione.

| 4 | Każda ze stron ponosi koszty własne. |
| --- | --- |

4

Każda ze stron ponosi koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 7 z 10.1.2004

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/28

---

POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI

z dnia 31 stycznia 2005 r.

w sprawie T-447/04 R Capgemini Nederland BV przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Zamówienia publiczne na usługi - Wspólnotowa procedura przetargowa - Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych - Fumus boni juris - Okoliczności niecierpiące zwłoki)

(2005/C 93/57)

Język postępowania: angielski

W sprawie T- 447/04, Capgemini Nederland BV, z siedzibą w Utrechcie (Niderlandy), reprezentowanej przez adwokatów M. Meulenbelt i H. Speyart, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (pełnomocnik: L. Parpala z adresem do doręczeń w Luksemburgu), mającej za przedmiot wniosek o zawieszenie wykonania decyzji Komisji odrzucającej ofertę przedstawioną przez skarżącą w ramach procedury przetargowej JAI-C3-2003-01 dotyczącej utworzenia i instalacji systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) i ewentualnego utworzenia i instalacji systemu informacyjnego dotyczącego wiz (VIS) w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi, a także decyzji Komisji o zawarciu umowy dotyczącej systemów SIS II i VIS z innym oferentem, Prezes Sądu Pierwszej Instancji wydał w dniu 31 stycznia 2005 r. postanowienie, którego sentencja brzmi następująco:

| 1 | Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony. |
| --- | --- |

1

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.

| 2 | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/29

---

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2004 r. przez NORTRAIL Transport GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-496/04)

(2005/C 93/58)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 23 grudnia 2004 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga NORTRAIL Transport GmbH z siedzibą w Kilonii (Niemcy), reprezentowanej przez adwokat J. Krause przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji REM 15/02 z dnia 1 października 2004 r. w sprawie wniosku firmy NORTRAIL Transport GmbH o zwrot należności celnych przywozowych na podstawie art. 239 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji REM 15/02 z dnia 1 października 2004 r. w sprawie wniosku firmy NORTRAIL Transport GmbH o zwrot należności celnych przywozowych na podstawie art. 239 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Począwszy od lipca 1995 r. strona skarżąca dokonywała stale przywozu rozmaitych produktów rybołówstwa z Norwegii. W ramach kontyngentu taryfowego otwartego na podstawie rozporządzenia nr 3061/95 (1) strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie z cła dopuszczenia towarów do swobodnego obrotu od dnia 1 września 1995 r. Właściwy urząd celny stwierdził, że wniosek strony skarżącej o zwolnienie z cła określonej ilości przywozów nie może zostać pozytywnie rozpatrzony i należy zastosować zwykle stosowaną stawkę celną. Na tej podstawie właściwy urząd celny wezwał stronę skarżącą do uiszczenia należności celnych przywozowych z tytułu przedmiotowych dopuszczeń do swobodnego obrotu. Strona skarżąca uiściła część należności celnych przywozowych.

Strona skarżąca podnosi, że zaszły szczególne okoliczności w rozumieniu art. 239 rozporządzenia EWG nr 2913/92 (2), które przyznają stronie skarżącej prawo żądania zwrotu i umorzenia należności celnych przywozowych.

Strona skarżąca opiera to twierdzenie m.in. na tym, że wspólnotowy akt prawny został wydany z mocą wsteczną. Niemieckie urzędy celne zawiadomieniem niemieckiego Federalnego Ministerstwa Finansów (Bundesministerium der Finanzen) z dnia 31 sierpnia 1995 r. zostały poinformowane o otwarciu kontyngentów taryfowych z dniem 1 września 1995 r. W dniu 4 października 1995 r. niemieckie urzędy celne zostały jednakże poinformowane o tym, że kontyngenty te zostały otwarte z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 1995 r. W okresie po dniu 1 września 1995 r., w którym strona skarżąca wystąpiła o zwolnione z cła dopuszczenia wspomnianych towarów do swobodnego obrotu, niektóre kontyngenty zostały już wyczerpane, co w związku z otwarciem ich z mocą wsteczną z dniem 1 lipca 1995 r. częściowo miało miejsce również przed dniem 1 września 1995 r.

Strona skarżąca podnosi ponadto, że akt prawny został wydany w niedostatecznej i mylącej formie oraz że sprzeczność pomiędzy datą opublikowania wspólnotowego aktu prawnego oraz przewidzianą w nim datą otwarcia z mocą wsteczną kontyngentów taryfowych jest myląca. Stwarza to zdaniem strony skarżącej możliwość rozbieżnej interpretacji daty otwarcia [kontyngentu] przez krajowe organy celne, co stanowi jej zdaniem naruszenie zakazu dyskryminacji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 3061/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 992/95 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na niektóre produkty rolne i rybołówstwa pochodzące z Norwegii.

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. L 302, str. 1).

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/29

---

Skarga wniesiona w dniu 18 stycznia 2005 r. przez Wieland Werke AG, Buntmetall Amstetten Ges.m.b.H oraz Austria Buntmetall AG przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-11/05)

(2005/C 93/59)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 18 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Wieland Werke AG z siedzibą w Ulm (Niemcy), Buntmetall Amstetten Ges.m.b.H z siedzibą w Amstetten (Austria) oraz Austria Buntmettal AG z siedzibą w Enzesfeld (Austria), reprezentowanych przez adwokatów R. Bechtold oraz U. Soltész, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżące wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 3 września 2004 r., zmienionej w dniu 20 października 2004 r. (sprawa COMP/E-1/38.069 – miedziane rury instalacyjne); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 3 września 2004 r., zmienionej w dniu 20 października 2004 r. (sprawa COMP/E-1/38.069 – miedziane rury instalacyjne);

| — | ewentualnie, o obniżenie grzywien nałożonych na mocy tej decyzji na skarżące; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, o obniżenie grzywien nałożonych na mocy tej decyzji na skarżące;

| — | obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Na mocy zaskarżonej decyzji Komisja nałożyła na skarżące grzywnę, stwierdziwszy, że naruszyły one art. 81 ust. 1 WE poprzez udział w serii porozumień i uzgodnionych praktykach polegających na ustalaniu cen i podziale rynku w sektorze miedzianych rur instalacyjnych.

Skarżące sprzeciwiają się takiej decyzji, twierdząc, że ponowne nałożenie grzywien w niniejszej sprawie jest sprzeczne z zasadą ne bis in idem, jako że Komisja stwierdziła już dopuszczenie się przez skarżące podobnego naruszenia w sprawie rur przemysłowych (COMP/E-1/38.240) i ukarała je za to. Skarżące podnoszą, że Komisja określając wysokość grzywien powinna była przynajmniej wziąć pod uwagę grzywny już nałożone, oraz to, że niedopuszczalny jest podział jednorodnego postępowania w sprawie rur miedzianych na postępowanie w sprawie rur przemysłowych i postępowanie w sprawie rur instalacyjnych.

Ponadto skarżące twierdzą, iż grzywny są nadmiernie wysokie, a także, że przy ustalaniu ich wysokości naruszone zostały bezwzględnie wiążące zasady postępowania, takie jak obowiązek uzasadniania z art. 253 WE, zasada proporcjonalności i zasada równego traktowania. Twierdzenie to skarżące opierają między innymi na następujących okolicznościach:

| — | określając powagę naruszenia Komisja oparła swoje wnioski na błędnej i niewystarczającej ocenie rodzaju naruszenia, jego wpływu na rynek, a także geograficznego zasięgu porozumień, |
| --- | --- |

—

określając powagę naruszenia Komisja oparła swoje wnioski na błędnej i niewystarczającej ocenie rodzaju naruszenia, jego wpływu na rynek, a także geograficznego zasięgu porozumień,

| — | dokonując różnicowania odnośnych spółek, Komisja powinna była wziąć pod uwagę nie tylko ich udział w rynku, ale także rzeczywistą wielkość tych spółek, |
| --- | --- |

—

dokonując różnicowania odnośnych spółek, Komisja powinna była wziąć pod uwagę nie tylko ich udział w rynku, ale także rzeczywistą wielkość tych spółek,

| — | w swojej decyzji Komisja nie wskazała, jakimi zasadami kierowała się ustalając podstawową wysokość grzywien, a ponadto nie wskazała w sposób jednoznaczny w swoim przedstawieniu zarzutów, że w niniejszym przypadku chodzi o szczególnie poważne naruszenie reguł konkurencji, |
| --- | --- |

—

w swojej decyzji Komisja nie wskazała, jakimi zasadami kierowała się ustalając podstawową wysokość grzywien, a ponadto nie wskazała w sposób jednoznaczny w swoim przedstawieniu zarzutów, że w niniejszym przypadku chodzi o szczególnie poważne naruszenie reguł konkurencji,

| — | zwiększając grzywnę z uwagi na czas trwania porozumienia Komisja błędnie zastosowała wytyczne w sprawie metod ustalania grzywien (1), a ponadto błędnie stwierdziła, iż upłynął już okres przedawnienia dla wniesienia skargi odnośnie do wielu istotnych kwestii powstałych w związku ze sprawą, |
| --- | --- |

—

zwiększając grzywnę z uwagi na czas trwania porozumienia Komisja błędnie zastosowała wytyczne w sprawie metod ustalania grzywien (1), a ponadto błędnie stwierdziła, iż upłynął już okres przedawnienia dla wniesienia skargi odnośnie do wielu istotnych kwestii powstałych w związku ze sprawą,

| — | Określając grzywnę Komisja nie wzięła pod uwagę istotnych okoliczności łagodzących, takich jak trudna sytuacja rynku, niski stopień dochodowości sprzedaży w sektorze rur miedzianych, a także okoliczności, iż porozumienia zostały rozwiązane niezwłocznie po zakończeniu dochodzenia w tej sprawie. |
| --- | --- |

—

Określając grzywnę Komisja nie wzięła pod uwagę istotnych okoliczności łagodzących, takich jak trudna sytuacja rynku, niski stopień dochodowości sprzedaży w sektorze rur miedzianych, a także okoliczności, iż porozumienia zostały rozwiązane niezwłocznie po zakończeniu dochodzenia w tej sprawie.

Ponadto Komisja naruszyła zasadę równego traktowania, między innymi poprzez wprowadzenie zróżnicowania pomiędzy spółkami należącymi do porozumienia, polegającego na przyznaniu większego zmniejszenia wymiaru grzywny tylko niektórym spółkom w oparciu o Komunikat o Polityce Łagodności.

Wreszcie skarżące podnoszą, iż art. 23 ust. 2 rozporządzenia 1/2003 (2) poprzez sposób, w jaki określa podstawową wysokość grzywny, przyznając Komisji praktycznie nieograniczone uznanie, jest sprzeczny z zasadą pewności co do prawa, a tym samym stanowi naruszenie nadrzędnych norm prawa wspólnotowego.

---

(1)  Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 15 ust. 2 rozporządzenie 17 oraz art. 65 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (Dz.U. C 9 z 14.1.1998, str. 3).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003).

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/30 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/30

---

Skarga wniesiona w dniu 25 stycznia 2005 r. przez Sergio Rossi S.p.A. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

(Sprawa T-31/05)

(2005/C 93/60)

Język, w którym wniesiona została skarga: angielski

W dniu 25 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Sergio Rossi S.p.A. z siedzibą w San Mauro Pascoli (Włochy), reprezentowanej przez A. Ruo, prawnika, przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG z siedzibą w Weilheim (Niemcy).

Strona skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

| Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: | K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG |
| --- | --- |
| Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: | słowny znak towarowy „ROSSI” dla towarów z klasy 25 (odzież wierzchnia i bielizna, rękawiczki, kołnierze, szale, krawaty, nakrycia głowy) – numer zgłoszenia 876 094 |
| Właściciel znaku lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: | Sergio Rossi |
| Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: | Słowne i graficzne towarowe znaki krajowe i międzynarodowe „SERGIO ROSSI” dla towarów z klasy 25 (odzież włącznie z obuwiem, buty i pantofle, szale, krawaty...) |
| Decyzja Wydziału Sprzeciwów: | Uwzględnienie sprzeciwu |
| Decyzja Izby Odwoławczej: | Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów |
| Podniesione zarzuty: | Naruszenie art. 8 rozporządzenia Rady nr 40/94. |

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

słowny znak towarowy „ROSSI” dla towarów z klasy 25 (odzież wierzchnia i bielizna, rękawiczki, kołnierze, szale, krawaty, nakrycia głowy) – numer zgłoszenia 876 094

Właściciel znaku lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie:

Sergio Rossi

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie:

Słowne i graficzne towarowe znaki krajowe i międzynarodowe „SERGIO ROSSI” dla towarów z klasy 25 (odzież włącznie z obuwiem, buty i pantofle, szale, krawaty...)

Decyzja Wydziału Sprzeciwów:

Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej:

Uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów

Podniesione zarzuty:

Naruszenie art. 8 rozporządzenia Rady nr 40/94.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/31

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies S.A. i Aragonesas Agro S.A. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-34/05)

(2005/C 93/61)

Język postępowania: angielski

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Bayer CropScience AG z siedzibą w Monheim (Niemcy), Makhteshim Agan Holding BV z siedzibą w Amsterdamie (Niderlandy), Alfa Agricultural Supplies S.A. z siedzibą w Atenach (Grecja) i Aragonesas Agro S.A. z siedzibą w Madrycie (Hiszpania) reprezentowanych przez C. Mereu i K. Van Maldegem, lawyers.

Skarżące wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie, że pozwana uchybiła ciążącym na niej na mocy prawa wspólnotowego zobowiązaniom do przeprowadzenia przeglądu danych naukowych przedłożonych przez skarżące w celu przeprowadzenia przeglądu endosulfanu na mocy dyrektywy 91/414/EWG i zagwarantowania skarżącym sprawiedliwego procesu podczas przeglądu; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że pozwana uchybiła ciążącym na niej na mocy prawa wspólnotowego zobowiązaniom do przeprowadzenia przeglądu danych naukowych przedłożonych przez skarżące w celu przeprowadzenia przeglądu endosulfanu na mocy dyrektywy 91/414/EWG i zagwarantowania skarżącym sprawiedliwego procesu podczas przeglądu;

| — | nakazanie pozwanej wypełnienia jej zobowiązań ciążących na niej na mocy prawa wspólnotowego i działania zgodnie z wnioskiem skarżących poprzez dokonanie przeglądu i oceny wszystkich danych przedłożonych do przeglądu endosulfanu oraz zapewnienie im sprawiedliwego procesu, w tym prawa do obrony i prawa do uczciwego przesłuchania; |
| --- | --- |

—

nakazanie pozwanej wypełnienia jej zobowiązań ciążących na niej na mocy prawa wspólnotowego i działania zgodnie z wnioskiem skarżących poprzez dokonanie przeglądu i oceny wszystkich danych przedłożonych do przeglądu endosulfanu oraz zapewnienie im sprawiedliwego procesu, w tym prawa do obrony i prawa do uczciwego przesłuchania;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Pismem z dnia 24 września 2004 r. skarżące złożyły do Komisji wniosek o przeprowadzenie przeglądu danych naukowych przedłożonych przez skarżące organowi dokonującemu oceny w celu dokonania przeglądu i wydania zezwolenia, na podstawie dyrektywy 91/414/WE, (1) na dopuszczenie do obrotu endosulfanu, substancji czynnej ich środka ochrony roślin. Skarżące zwróciły się także z wnioskiem o zgodę na odniesienie się i odpowiedź na kwestie podniesione przez inspektorów podczas ostatnich etapów przeglądu bez uprzedniej konsultacji ze skarżącymi. Pismem z dnia 26 listopada 2004 r. Komisja odpowiedziała, że jej służby są w trakcie przygotowywania propozycji ustawodawczej dotyczącej wyłączenia endosulfanu z załącznika I do dyrektywy 91/414. Będzie to skutkować zakazem stosowania tej substancji.

Na poparcie swojej skargi skarżące podnoszą, iż nie przeprowadzając przeglądu wszystkich istotnych i najnowocześniejszych danych przedłożonych przez skarżące Komisja naruszyła art. 95 ust. 3 i art. 152 ust. 1 WE. Ponadto twierdzą one, iż przez zaniechanie działania zgodnie z wnioskiem skarżących Komisja naruszyła zasadę dobrej administracji zapisanej w art. 211 WE, jak również ich prawo do obrony, prawo do uczciwego przesłuchania, obowiązek uzasadnienia oraz zasadę równego traktowania.

Ponadto skarżące podnoszą, iż nieprzeprowadzenie przez Komisję przeglądu wszystkich przedłożonych przez nie danych ani nie służy pożądanemu celowi oceny bezpieczeństwa środków ochrony roślin, ani też nie stanowi najmniej restrykcyjnego środka osiągnięcia tego celu, ponieważ ostateczna decyzja o wyłączeniu endosulfanu z załącznika I spowodowałaby jego wycofanie z rynku wspólnotowego z nieodwracalnymi konsekwencjami gospodarczymi dla skarżących. Na tej podstawie skarżące uważają, iż Komisja naruszyła zasady proporcjonalności, uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa. Wreszcie skarżące podnoszą, iż przez zaniechanie działania Komisja narusza ich prawo do prowadzenia działalności gospodarczej i ingeruje w ich prawo własności.

---

(1)  Dyrektywa Rady 91/414/WE z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, Dz.U. L 230, str. 1.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/32

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Coats Holdings Limited i J & P Coats Limited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-36/05)

(2005/C 93/62)

Język postępowania: angielski

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Coats Holdings Limited z siedzibą w Uxbridge (Zjednoczone Królestwo) i J & P Coats Limited z siedzibą w Uxbridge (Zjednoczone Królestwo) reprezentowanych przez W. Sibree i C. Jeffs, solicitors, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżące wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 26 października 2004 r. w sprawie COMP/F 1/38.338/PO Needles Doc. C(2004) 4221 (końcowy); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 26 października 2004 r. w sprawie COMP/F 1/38.338/PO Needles Doc. C(2004) 4221 (końcowy);

| — | ewentualnie, stwierdzenie nieważności tej decyzji w częściach, co do których Sąd uzna, iż Komisja ich nie udowodniła lub które są dotknięte oczywistym błędem lub niewłaściwym uzasadnieniem; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, stwierdzenie nieważności tej decyzji w częściach, co do których Sąd uzna, iż Komisja ich nie udowodniła lub które są dotknięte oczywistym błędem lub niewłaściwym uzasadnieniem;

| — | uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżące; |
| --- | --- |

—

uchylenie lub obniżenie grzywny nałożonej na skarżące;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W zaskarżonej decyzji Komisja stwierdziła, iż w okresie pomiędzy 10 września 1994 r. a 31 grudnia 1999 r. skarżące, wśród innych przedsiębiorstw, naruszyły art. 81 ust. 1 WE poprzez uczestnictwo w praktykach uzgodnionych i zawarciu szeregu umów o charakterze trójstronnym, których celem i skutkiem był (i) podział europejskiego rynku pasmanterii metalowej prowadzący do podziału rynku produktowego pomiędzy rynkiem igieł do szycia ręcznego i igieł specjalnych a szerszymi rynkami igieł i innymi rynkami pasmanterii metalowej oraz (ii) podział europejskiego rynku igieł prowadzący do geograficznego podziału rynku igieł.

Na poparcie swojej skargi skarżące powołują się przede wszystkim na szereg oczywistych błędów w ocenie po stronie Komisji. Skarżące nie kwestionują wniosków Komisji w odniesieniu do istnienia kartelu pomiędzy innymi przedsiębiorstwami wymienionymi w zaskarżonej decyzji. Jednakże skarżące podnoszą, iż wnioski Komisji, jakoby skarżące również uczestniczyły w tym samym kartelu, są oparte na domysłach, bezzasadnych konkluzjach, licznych zwykłych błędach co do faktów oraz szeregu naciągniętych interpretacji zdarzeń. Skarżące uważają, że błędy Komisji są nieuniknione, ponieważ prowadziła ona wadliwe dochodzenie, podczas którego nie zadała skarżącym wielu istotnych pytań dotyczących odnośnych spotkań i porozumień i nie doceniła handlowego kontekstu, w jakim działały skarżące i który doprowadził je do zawarcia w pełni prawidłowych umów dotyczących sprzedaży przedsiębiorstwa i późniejszej dostawy igieł.

Ponadto skarżące podnoszą, iż nawet gdyby Sąd utrzymał w całości lub w części rzekome naruszenie, grzywna powinna być znacznie obniżona. Według skarżących Komisja nałożyła na nich taką samą grzywnę jak na innego uczestnika, mimo że nawet według wersji wydarzeń przedstawianej przez Komisję skarżące odegrały jedynie nieznaczną rolę w porównaniu do innych przedsiębiorstw. Skarżące twierdzą również, iż grzywna ta jest rażąco nieproporcjonalna do ich obrotu na rynku igieł - jedynym rynku, na który ich udział mógł wywierać jakikolwiek wpływ, a w związku z tym rażąco nieproporcjonalna do ich wszelkich korzyści ekonomicznych oraz szkody dla konsumentów.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/33

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Ritec International Limited przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-40/05)

(2005/C 93/63)

Język postępowania: angielski

W dniu 28 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Ritec International Limited z siedzibą w Enfield (Zjednoczone Królestwo), którą reprezentują: P.H.L.M. Kuypers i M.J. Osse, lawyers, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji:

| — | o stwierdzenie, że skarżąca nie jest zobowiązana do uzyskania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000/WE dla szczególnego zastosowania przez nią HCFC-141b w produkcie „ClearShield”; |
| --- | --- |

—

o stwierdzenie, że skarżąca nie jest zobowiązana do uzyskania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000/WE dla szczególnego zastosowania przez nią HCFC-141b w produkcie „ClearShield”;

| — | lub o nakazanie Komisji niezwłocznego wydania nowej decyzji zgodnej z rozstrzygnięciem Trybunału, w przypadku gdyby Trybunał stwierdził, iż skarżąca jest zobowiązana do uzyskania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000 dla szczególnego zastosowania przez nią HCFC-141b w produkcie „ClearShield”; |
| --- | --- |

—

lub o nakazanie Komisji niezwłocznego wydania nowej decyzji zgodnej z rozstrzygnięciem Trybunału, w przypadku gdyby Trybunał stwierdził, iż skarżąca jest zobowiązana do uzyskania wyłączenia na podstawie art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000 dla szczególnego zastosowania przez nią HCFC-141b w produkcie „ClearShield”;

| — | o stwierdzenie, że skarżąca w dostateczny sposób wykazała, iż dla szczególnego zastosowania HCFC-141b w produkcie „ClearShield” żadne technicznie i ekonomicznie osiągalne substancje alternatywne nie są dostępne lub nie mogą być zastosowane w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000; |
| --- | --- |

—

o stwierdzenie, że skarżąca w dostateczny sposób wykazała, iż dla szczególnego zastosowania HCFC-141b w produkcie „ClearShield” żadne technicznie i ekonomicznie osiągalne substancje alternatywne nie są dostępne lub nie mogą być zastosowane w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000;

| — | o obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

o obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000/WE (1) pozwala Komisji, na wniosek właściwych władz Państwa Członkowskiego, przyznać ograniczone czasowo wyłączenie, zezwalające na stosowanie oraz wprowadzanie do obrotu wodorochlorofluorowęglowodorów w przypadku gdy wykazane zostanie, że dla szczególnego zastosowania technicznie i ekonomicznie osiągalne substancje alternatywne nie są dostępne lub nie mogą być zastosowane. Właściwe władze Zjednoczonego Królestwa złożyły taki wniosek o przyznanie skarżącej wyłączenia dla szczególnego zastosowania przez nią HCFC-141b produkcie „ClearShield” stanowiącym produkt do zabezpieczania szyb. W dniu 23 listopada 2004 r. Komisja oddaliła ten wniosek.

Skarżąca uważa, iż Komisja błędnie zrozumiała sposób, w jaki skarżąca stosuje HCFC-141b, a ponadto kwestionuje twierdzenia Komisji, że do obrotu wprowadzane są produkty podobne do niepalnego „ClearShield”, że w 2005 r. skarżąca zamierzała wprowadzić do obrotu łatwopalny „ClearShield” lub komorę lakierniczą, że łatwopalne produkty do zabezpieczania szyb można uczynić bezpiecznymi dla użytkownika gdy produkt łatwopalny jest stosowany w komorze lakierniczej oraz że miała ona wystarczająco dużo czasu aby zastąpić stosowanie HCFC-141b alternatywnymi środkami. Ponadto skarżąca podnosi, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia tego, że skarżąca znalazła alternatywną substancję dla stosowania HCFC-141b. Jednocześnie skarżąca kwestionuje ustalenie Komisji, że dostępnych jest kilka alternatywnych substancji niezawierających HCFC, które nie są jednak stosowane z powodu wątpliwości co do ich łatwopalności, lub że są one stosowane przez inne spółki na rynku Unii Europejskiej. Skarżąca utrzymuje, że znalazła tylko jedną alternatywną substancję, która nie jest gospodarczo dostępna.

Ponadto skarżąca kwestionuje ustalenia Komisji, że zastosowanie HCFC-141b zostało już zakazane na podstawie rozporządzenia 3093/1994 (2) oraz że wyłączenie na podstawie art. 5 ust. 7 rozporządzenia 2037/2000 było niezbędne dla dalszego stosowania tej substancji przez skarżącą. Według skarżącej szczególne zastosowanie przez nią HCFC-141b nie jest objęte przepisami rozporządzenia 2037/2000, a co najwyżej zostanie zakazane dopiero po 2015 r.

Wreszcie skarżąca twierdzi, iż decyzja Komisji narusza art. 253 WE ponieważ nie zawiera uzasadnienia, na jakim się opiera.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, Dz.U. L 244, str. 1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 3093/94 z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, Dz.U. L 333, str. 1

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/33

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Dimon Incorporated przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-41/05)

(2005/C 93/64)

Język postępowania: angielski

W dniu 28 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Dimon Incorporated z siedzibą w Danville, Virginia (Stany Zjednoczone Ameryki), reprezentowanej przez L. Bergkamp, H. Coglrs i J. Dhont, adwokatów, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1, 3 i 5 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one Dimon Inc.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1, 3 i 5 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczą one Dimon Inc.;

| — | ewentualnie, o zmniejszenie wysokości grzywny nałożonej na Agroexpansión S.A. oraz na zasadzie solidarności o zmniejszenie grzywny nałożonej na Dimon Inc.; |
| --- | --- |

—

ewentualnie, o zmniejszenie wysokości grzywny nałożonej na Agroexpansión S.A. oraz na zasadzie solidarności o zmniejszenie grzywny nałożonej na Dimon Inc.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Skarżąca zaskarża decyzję Komisji z dnia 20 października 2004 r., wydaną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 81 ust. 1 WE (Sprawa COMP/C.38238/B.2 – Surowiec tytoniowy Hiszpania). Skarżąca podnosi, iż nie jest ona właściwym adresatem decyzji.

Na poparcie swojej skargi, skarżąca powołuje się na naruszenie art. 81 ust. 1 WE, art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 (1) oraz na naruszenie zasady proporcjonalności. Zdaniem skarżącej Komisja popełniła oczywisty błąd w ustaleniach stanu faktycznego stwierdzając, że skarżąca wywierała decydujący wpływ na Agroexpansión podczas trwania naruszenia, a przez to niewłaściwie skierowała decyzję do skarżącej oraz przekroczyła maksymalną wysokość grzywny, która mogła zostać nałożona na Agroexpansión, biorąc pod uwagę przy określaniu maksymalnej wysokości grzywny [skonsolidowany] obrót grupy Dimon.

Skarżąca podnosi ponadto naruszenie zasady proporcjonalności i odpowiedzialności w zakresie, w jakim stwierdzono odpowiedzialność skarżącej za pojedyncze, kompleksowe i długotrwałe uczestnictwo Agroexpansión w porozumieniu kartelowym, o którym skarżąca nie została poinformowana.

Skarżąca podnosi także naruszenie zasady proporcjonalności i odpowiedzialności oraz naruszenie art. 23 rozporządzenia nr 1/2003. Jej zdaniem nie powinna ona ponosić odpowiedzialności za naruszenia mające miejsce przed tym, jak Agroexpansión stała się częścią grupy Dimon.

Wreszcie skarżąca podnosi naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań odnośnie do zastosowania okoliczności łagodzących na podstawie pkt 3 Wytycznych Komisji z 1998 r. (2) ze względu na wczesne zaprzestanie naruszenia, to jest niezwłocznie po wszczęciu przez Komisję dochodzenia.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 2003 r., str. 1).

(2)  Wytyczne odnośnie metod ustalania kar nakładanych zgodnie z artykułem 15 (2) rozporządzenia nr 17 oraz artykułem 65 (5) Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (Dz.U. C 9, str. 3).

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/34

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Rhiannon Williams przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-42/05)

(2005/C 93/65)

Język postępowania: angielski

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Rhiannon Williams, zamieszkałej w Brukseli (Belgia), reprezentowanej przez S. Crosbiego i C. Bryanta, solicitors, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. odmawiającej dostępu do dokumentów, które co prawda nie zostały wymienione w zaskarżonej decyzji, jednakże należy domniemywać, że istnieją; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. odmawiającej dostępu do dokumentów, które co prawda nie zostały wymienione w zaskarżonej decyzji, jednakże należy domniemywać, że istnieją;

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. odmawiającej dostępu do dokumentów wymienionych w decyzji jako nr 9, 16, 17, 27, 29, 32, 33, 34 i 46; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 listopada 2004 r. odmawiającej dostępu do dokumentów wymienionych w decyzji jako nr 9, 16, 17, 27, 29, 32, 33, 34 i 46;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca jest doktorantką przeprowadzającą projekt badawczy nad skutkami globalizacji na prawo i politykę Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego i współpracy nad rozwojem. W związku z tym skarżąca wniosła o udzielenie dostępu do dokumentów, celem zbadania okoliczności powstania najnowszych regulacji dotyczących organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO). W odpowiedzi na jej wniosek, przyznano jej dostęp jedynie do części dokumentów.

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi naruszenie art. 8 rozporządzenia nr 1049/2001 (1), a także brak uzasadnienia zgodnie z art. 253 WE. Jej zdaniem Komisja udzieliła niewyczerpującej odpowiedzi na wniosek o udzielenie dostępu i nie wskazała wszystkich dokumentów objętych zakresem wniosku. Skarżąca uważa, że istnieją także inne dokumenty, odnośnie do których nie podano jakichkolwiek powodów odmowy dostępu, ani też nie powołano się na jakikolwiek wyjątek.

Skarżąca podnosi ponadto, iż Komisja naruszyła prawo poprzez błędne zastosowanie wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 3 akapit drugi oraz art. 4 ust.1 lit. a) tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001. Podnosi ona również, iż Komisja nie uzasadniła błędnych ustaleń, iż takie ujawnienie poważnie naruszyłoby proces podejmowania decyzji oraz że za ujawnieniem dokumentów nie przemawiał ważniejszy interes publiczny, a także, iż ujawnienie mogłoby osłabić pozycję Komisji przed zespołem orzekającym Światowej Organizacji handlu (WTO) w sprawie faktycznego moratorium na dopuszczenie i wprowadzenie na rynek produktów biotechnologicznych.

Ponadto skarżąca zarzuca naruszenie zasady proporcjonalności i brak uzasadnienia częściowej odmowy dostępu do dokumentów.

---

(1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, str. 43).

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/35

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Micronas GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

(Sprawa T-45/05)

(2005/C 93/66)

Język postępowania: niemiecki

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Micronas GmbH z siedzibą we Fryburgu Bryzgowijskim (Niemcy), reprezentowanej przez G. Herra, Rechtsanwalt przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji drugiej Izby Odwoławczej z dnia 12 listopada 2004 r. – R 366/2004-2 – 3D-Panorama w części, w jakiej zostało odrzucone zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego „3D-Panorama” dla towarów „obwody elektryczne, obwody scalone, w szczególności chipy półprzewodnikowe” z klasy 9; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji drugiej Izby Odwoławczej z dnia 12 listopada 2004 r. – R 366/2004-2 – 3D-Panorama w części, w jakiej zostało odrzucone zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego „3D-Panorama” dla towarów „obwody elektryczne, obwody scalone, w szczególności chipy półprzewodnikowe” z klasy 9;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: | skarżąca |
| --- | --- |
| Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: | słowny znak towarowy „3D-Panorama” dla towarów z klasy 9 (aparatura rozrywkowa, w szczególności odbiorniki telewizyjne, aparaty wideo, odbiorniki radiowe, obwody elektryczne, obwody scalone, w szczególności chipy półprzewodnikowe; oprogramowanie) – zgłoszenie nr 2871218. |
| Decyzja eksperta: | Odrzucenie zgłoszenia dla wszystkich zgłoszonych towarów. |
| Decyzja Izby Odwoławczej: | Odrzucenie odwołania skarżącej. |
| Podniesione zarzuty: | Zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ zestawienie słów 3D-Panorama dla towarów „obwody elektryczne, obwody scalone, w szczególności chipy półprzewodnikowe” nie jest wyłącznie opisowe ani nie jest pozbawione jakiegokolwiek odróżniającego charakteru. |

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy:

skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy:

słowny znak towarowy „3D-Panorama” dla towarów z klasy 9 (aparatura rozrywkowa, w szczególności odbiorniki telewizyjne, aparaty wideo, odbiorniki radiowe, obwody elektryczne, obwody scalone, w szczególności chipy półprzewodnikowe; oprogramowanie) – zgłoszenie nr 2871218.

Decyzja eksperta:

Odrzucenie zgłoszenia dla wszystkich zgłoszonych towarów.

Decyzja Izby Odwoławczej:

Odrzucenie odwołania skarżącej.

Podniesione zarzuty:

Zaskarżona decyzja narusza art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 40/94, ponieważ zestawienie słów 3D-Panorama dla towarów „obwody elektryczne, obwody scalone, w szczególności chipy półprzewodnikowe” nie jest wyłącznie opisowe ani nie jest pozbawione jakiegokolwiek odróżniającego charakteru.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/36

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Pilar Ange Serrano i innych przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa T-47/05)

(2005/C 93/67)

Język postępowania: francuski

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Pilar Ange Serrano zamieszkałej w Luksemburgu, Jean-Marie Brasa zamieszkałego w Luksemburgu, Dominieka Decoutere'a zamieszkałego w Wolwelange (Luksemburg), Armina Hau zamieszkałego w Luksemburgu, Adolfo Orcajo Teresa zamieszkałego w Brukseli i Francisco Javiera Solany Ramosa zamieszkałego w Woluwe-Saint-Lambert (Belgia), reprezentowanych przez adwokata Erica Boigelota przeciwko Parlamentowi Europejskiemu.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie decyzji w sprawie nowej klasyfikacji skarżących w ramach grup zaszeregowania, zakomunikowanej każdemu z nich pismem nieopatrzonym datą i nie podpisanym, sporządzonym przez generalnego dyrektora do spraw personelu, |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji w sprawie nowej klasyfikacji skarżących w ramach grup zaszeregowania, zakomunikowanej każdemu z nich pismem nieopatrzonym datą i nie podpisanym, sporządzonym przez generalnego dyrektora do spraw personelu,

| — | uchylenie wszystkich aktów wynikających z tej decyzji lub z nią związanych, nawet jeśli zostaną wydane po wniesieniu niniejszej skargi, |
| --- | --- |

—

uchylenie wszystkich aktów wynikających z tej decyzji lub z nią związanych, nawet jeśli zostaną wydane po wniesieniu niniejszej skargi,

| — | zasądzenie od Parlamentu Europejskiego na rzecz każdego ze skarżących tytułem odszkodowania, kwoty ocenionej według zasady słuszności na 60.000 euro, z zastrzeżeniem możliwości zwiększenia lub zmniejszenia tej kwoty w trakcie postępowania, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Parlamentu Europejskiego na rzecz każdego ze skarżących tytułem odszkodowania, kwoty ocenionej według zasady słuszności na 60.000 euro, z zastrzeżeniem możliwości zwiększenia lub zmniejszenia tej kwoty w trakcie postępowania,

| — | w każdym razie obciążenie pozwanej kosztami postępowania |
| --- | --- |

—

w każdym razie obciążenie pozwanej kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Wszyscy skarżący są funkcjonariuszami Parlamentu Europejskiego, którzy zdali konkurs dotyczący awansu pomiędzy kategoriami (z kategorii D do kategorii C lub z kategorii C do kategorii B) przed wejściem w życie reformy regulaminu w dniu 1 maja 2004 r. Podnoszą oni, że ich sklasyfikowanie w ramach grup zaszeregowania zgodnie z nowym regulaminem jest mniej korzystne niż to, które by uzyskali, gdyby nie zdali przedmiotowego konkursu.

Na poparcie swej skargi skarżący podnoszą w pierwszej kolejności zarzut bezprawności rozporządzenia 723/2004 (1) w sprawie zmiany regulaminu, oparty na rzekomym pogwałceniu obowiązku uzasadnienia oraz zasady pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań, proporcjonalności i równego traktowania. Podnoszą oni również, że Parlament Europejski, przyjmując zaskarżoną decyzję nie dochował należytej staranności ani nie przestrzegał zasady dobrej administracji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, Dz.U. L 124 z dnia 27.04.2004 r., str. 1

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/36

---

Skarga wniesiona w dniu 28 stycznia 2005 r. przez Yvesa Francheta i Daniela Byka przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-48/05)

(2005/C 93/68)

Język postępowania: francuski

W dniu 28 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Yvesa Francheta, zamieszkałego w Nicei (Francja) i Daniela Byka, zamieszkałego w Luksemburgu, reprezentowanych przez adwokatów Georges'a Vandersandena i Laure Levi.

Skarżący wnoszą do Sądu o:

| — | zasądzenie od Komisji odszkodowania za poniesioną przez skarżących szkodę majątkową oraz zadośćuczynienia za doznaną przez nich krzywdę moralną w wyniku popełnionych przez Komisję naruszeń, w ustalonej wstępnie i na zasadzie słuszności kwocie jednego miliona euro; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od Komisji odszkodowania za poniesioną przez skarżących szkodę majątkową oraz zadośćuczynienia za doznaną przez nich krzywdę moralną w wyniku popełnionych przez Komisję naruszeń, w ustalonej wstępnie i na zasadzie słuszności kwocie jednego miliona euro;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

OLAF zarzucił skarżącym naruszenie przepisów karnych związane z prowadzeniem niektórych spraw dotyczących Eurostatu. Skarżący twierdzą, że podjęte następnie przez Komisję środki naruszają przepisy postępowania oraz ich prawa podstawowe.

Zdaniem skarżących OLAF dopuścił się naruszeń przekazując akta związane z oskarżeniem francuskim i luksemburskim władzom sądowym, nie informując o tym skarżących ani Komisji, naruszył zasadę poufności, zasadę domniemania niewinności, zasadę dobrej administracji i art. 9 rozporządzenia 1073/1999 (1), prawo do bycia wysłuchanym i obowiązek przedstawienia uzasadnienia. Skarżący wskazują ponadto, że OLAF odmówił dostępu do niektórych dokumentów i ostatecznie twierdzą, że OLAF nie przeprowadził tych postępowań w rozsądnym terminie oraz że naruszył art. 6 i 11 rozporządzenia 1073/1999.

Skarżący podnoszą również, że Komisja dopuściła się naruszeń nie zapewniając poufności i nie przestrzegając praw podstawowych, w szczególności prawa do obrony i zasady domniemania niewinności. Ponadto, skarżący zarzucają Komisji sprzeczność zachowania, powielanie postępowań, naruszenie zasady dobrej administracji i wreszcie odmowę dostępu do dokumentów OLAF'u znajdujących się w posiadaniu Komisji.

Skarżący twierdzą, że na skutek naruszenia ponieśli szkodę majątkową oraz doznali krzywdy moralnej.

---

(1)  Rozporządzenie nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136, str. 1)

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/37

---

Skarga wniesiona w dniu 31 stycznia 2005 r. przez Rijn Schelde Mondia France przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-55/05)

(2005/C 93/69)

Język postępowania: francuski

W dniu 31 stycznia 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga spółki Rijn Schelde Mondia France, z siedzibą w Rouen (Francja), reprezentowanej przez adwokata Françoisa Citrona, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

Skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie, że pismo z dnia 7 października 2004 r. w sprawie REM 2201 skierowane przez Komisję do direction générale des douanes (Generalnej Dyrekcji Celnej) stanowi decyzję Komisji Europejskiej zawierającą zarzuty postawione spółce Rijn Schelde Mondia France i stwierdzenie jej nieważności; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że pismo z dnia 7 października 2004 r. w sprawie REM 2201 skierowane przez Komisję do direction générale des douanes (Generalnej Dyrekcji Celnej) stanowi decyzję Komisji Europejskiej zawierającą zarzuty postawione spółce Rijn Schelde Mondia France i stwierdzenie jej nieważności;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca w niniejszym sporze sprzeciwia się decyzji rzekomo zawartej w piśmie Komisji z dnia 7 października 2004 r. skierowanym do Generalnej Dyrekcji Celnej.

W tym względzie skarżąca przypomina, że w piśmie z dnia 31 października 2000 r. zwróciła się ona do francuskiej administracji celnej o zaakceptowanie umorzenia należności celnych w kwocie 962.058,64 Euro, o których powstaniu powiadomiła ją Generalna Dyrekcja Celna w Rouen i Hawrze. Francuska administracja celna, uważając się jednocześnie za właściwą, aby odpowiedzieć na złożony wniosek o umorzenie należności, przekazała jednak akta sprawy Komisji, aby ta wypowiedziała się w przedmiocie „oczywistego charakteru lub braku oczywistego charakteru stwierdzonego niedbalstwa”.

Zaskarżoną decyzją Komisja zwróciła akta sprawy francuskiej administracji celnej „do rozpatrzenia przez jej służby”. Niemniej wskazała, że w jej opinii skarżąca w oczywisty sposób dopuściła się niedbalstwa i zaleciła, aby odmówić jej skorzystania z umorzenia należności.

Na poparcie swojej skargi skarżąca powołuje się na:

| — | istnienie w tym przypadku przekroczenia kompetencji, ponieważ Komisja, uważając się jednocześnie za niewłaściwą do rozpoznania wniosku o umorzenie należności, zajęła jednak stanowisko w kwestii dotyczącej rzekomo oczywistego charakteru zarzucanego niedbalstwa; |
| --- | --- |

—

istnienie w tym przypadku przekroczenia kompetencji, ponieważ Komisja, uważając się jednocześnie za niewłaściwą do rozpoznania wniosku o umorzenie należności, zajęła jednak stanowisko w kwestii dotyczącej rzekomo oczywistego charakteru zarzucanego niedbalstwa;

| — | niepodjęcie przez Komisję decyzji w terminie dziewięciu miesięcy przewidzianym w art. 907 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego do wspólnotowego kodeksu celnego; |
| --- | --- |

—

niepodjęcie przez Komisję decyzji w terminie dziewięciu miesięcy przewidzianym w art. 907 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego do wspólnotowego kodeksu celnego;

| — | niedopełnienie obowiązku uzasadnienia aktów; |
| --- | --- |

—

niedopełnienie obowiązku uzasadnienia aktów;

| — | istnienie w tym przypadku nadużycia władzy, ponieważ decyzja Komisji w przedmiocie braku właściwości wydana została dopiero trzy lata po przekazaniu jej przez francuską administrację celną akt sprawy oraz dlatego, że zignorowała ona argument braku właściwości podniesiony pierwotnie przez skarżącą przed francuską administracją celną. |
| --- | --- |

—

istnienie w tym przypadku nadużycia władzy, ponieważ decyzja Komisji w przedmiocie braku właściwości wydana została dopiero trzy lata po przekazaniu jej przez francuską administrację celną akt sprawy oraz dlatego, że zignorowała ona argument braku właściwości podniesiony pierwotnie przez skarżącą przed francuską administracją celną.

Skarżąca zarzuca wreszcie Komisji popełnienie w tym przypadku oczywistego błędu w ocenie elementów składowych oczywistego niedbalstwa.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/38

---

Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2005 r. przez Isabelę Clarę Centeno Mediavillę i innych przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-58/05)

(2005/C 93/70)

Język postępowania: francuski

W dniu 3 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Isabeli Clary Centeno Mediavilli, zamieszkałej w Sevillii (Hiszpania) i innych 16 osób, reprezentowanych przez adwokatów Georges'a Vandersandena, Laurę Levi i Aurorę Finchelstein, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie zakwalifikowania skarżących do grupy zaszeregowania określonej w dotyczących ich decyzjach o zatrudnieniu, w zakresie, w jakim zakwalifikowanie to zostało dokonane na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII nowego regulamin pracowniczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie zakwalifikowania skarżących do grupy zaszeregowania określonej w dotyczących ich decyzjach o zatrudnieniu, w zakresie, w jakim zakwalifikowanie to zostało dokonane na podstawie art. 12 ust. 3 załącznika XIII nowego regulamin pracowniczego;

| — | w konsekwencji, przywrócenie skarżących na odpowiedni szczebel kariery (włącznie z oceną ich doświadczenia zawodowego w ramach odpowiednio skorygowanej grupy zaszeregowania, ich prawami do przeniesienia na wyższy stopień oraz uprawnieniami emerytalnymi) poprzez przyznanie im grup zaszeregowania w ramach, których mieli zostać zatrudnieni zgodnie z ogłoszeniem o konkursie w następstwie, którego zostali oni umieszczeni na liście rezerw dla późniejszego naboru, bądź do grupy zaszeregowania figurującej w ogłoszeniu o konkursie, bądź też grupy będącej jej odpowiednikiem zgodnie z klasyfikacją nowego regulaminu pracowniczego (oraz odpowiedniego stopnia zgodnie z regułami mającymi zastosowanie przed dniem 1 maja 2004 r.) od momentu wydania decyzji o ich powołaniu; |
| --- | --- |

—

w konsekwencji, przywrócenie skarżących na odpowiedni szczebel kariery (włącznie z oceną ich doświadczenia zawodowego w ramach odpowiednio skorygowanej grupy zaszeregowania, ich prawami do przeniesienia na wyższy stopień oraz uprawnieniami emerytalnymi) poprzez przyznanie im grup zaszeregowania w ramach, których mieli zostać zatrudnieni zgodnie z ogłoszeniem o konkursie w następstwie, którego zostali oni umieszczeni na liście rezerw dla późniejszego naboru, bądź do grupy zaszeregowania figurującej w ogłoszeniu o konkursie, bądź też grupy będącej jej odpowiednikiem zgodnie z klasyfikacją nowego regulaminu pracowniczego (oraz odpowiedniego stopnia zgodnie z regułami mającymi zastosowanie przed dniem 1 maja 2004 r.) od momentu wydania decyzji o ich powołaniu;

| — | zasądzenie na rzecz skarżących odsetek za zwłokę, naliczonych według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny, od całości kwot stanowiących różnicę pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym ich grupie zaszeregowania figurującej w decyzji o zatrudnieniu a kwalifikacją, do której mieli prawo do dnia wydania decyzji w przedmiocie prawidłowego zakwalifikowania do grupy zaszeregowania; |
| --- | --- |

—

zasądzenie na rzecz skarżących odsetek za zwłokę, naliczonych według stopy ustalonej przez Europejski Bank Centralny, od całości kwot stanowiących różnicę pomiędzy wynagrodzeniem odpowiadającym ich grupie zaszeregowania figurującej w decyzji o zatrudnieniu a kwalifikacją, do której mieli prawo do dnia wydania decyzji w przedmiocie prawidłowego zakwalifikowania do grupy zaszeregowania;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Będąc urzędnikami Komisji, skarżący wzięli udział w konkursach będących częścią naboru i zostali umieszczeni na liście rezerw dla późniejszego naboru przed dniem 1 maja 2004 r., w którym weszło w życie rozporządzenie Rady nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich. (1) Skarżący zostali rzeczywiście zatrudnieni dopiero po dniu 1 maja 2004 r. i zaklasyfikowani do grupy zaszeregowania i stopnia zgodnie z przepisami przejściowymi nowego regulaminu pracowniczego, tj. art. 12 załącznika XIII. Skarżący podnoszą, po pierwsze, iż zostali w ten sposób zaklasyfikowani do niższej grupy zaszeregowania niż powołana w ogłoszeniu o konkursie, a po drugie, iż nowe grupy zaszeregowania, które zostały im przyznane nie odpowiadają dawnym grupom kategorii A lub B, w ramach których zostali oni zatrudnieni.

Na poparcie swej skargi skarżący powołują w pierwszej kolejności zarzut niezgodności z prawem art.12 załącznika XIII. Skarżący podnoszą, iż art. 12 załącznika XIII nowego regulaminu pracowniczego narusza zasadę równego traktowania i niedyskryminacji, ponieważ laureaci tego samego konkursu byli odmiennie traktowani w zakresie klasyfikacji w ramach poszczególnych grup zaszeregowania, w zależności od faktu czy zostali zatrudnieni przed, czy po dniu 1 maja 2004 r.

Twierdzą ponadto, iż art. 12 załącznika XIII pozostaje w sprzeczności z art. 31 nowego regulaminu pracowniczego. W opinii skarżących, grupą zaszeregowania, jaka powinna być przyznana zatrudnianemu urzędnikowi, jest na podstawie art. 31 – grupa zaszeregowania określona w ogłoszeniu o konkursie, w ramach którego została ona nabyta. Mimo to grupa zaszeregowanie przyznana skarżącym w chwili zatrudnienia jest inna niż powołana w ogłoszeniu o konkursie.

Skarżący podnoszą również, iż art. 12 załącznika XIII narusza art. 5 nowego regulaminu pracowniczego, zasadę równego traktowania i niedyskryminacji oraz równorzędności stanowisk i grup zaszeregowania. Utrzymują, iż nie została przeprowadzona zmiana klasyfikacji ich stanowisk zgodnie z charakterem i znaczeniem obowiązków związanych z każdym typem stanowiska, oraz że skarżący nie uzyskali jednakowych warunków zatrudnienia i kariery zawodowej w stosunku do innych laureatów tego samego konkursu, który zostali zatrudnieni przed dniem 1 maja 2004 r., co narusza art. 5 ust. 5 nowego regulaminu pracowniczego.

Podnoszą oni również, iż art. 12 załącznika XIII narusza zasadę pewności prawa i niedziałania prawa wstecz, prawa nabyte przez skarżących oraz zasadę ochrony uzasadnionych interesów. Zdaniem skarżących, prawo do zaklasyfikowania w ramach określonej grupy zaszeregowania nabyli oni z chwilą umieszczenia ich nazwisk na liście rezerw dla późniejszego naboru, i że to na podstawie tej informacji mogli oni mieć pewność, iż w przypadku powołania, będą oni korzystali z zakwalifikowania do grupy zaszeregowania powołanej w ogłoszeniu o konkursie.

Skarżący powołują się na fakt, iż wbrew art. 10 nowego regulaminu pracowniczego, nie zasięgnięto ponownej opinii Komitetu Pracowniczego, gdy Komisja dokonała poprawek w swej wstępnej propozycji nowelizacji regulaminu i wprowadzono w życie tekst, którego zgodność z prawem jest wątpliwa

Na poparcie swojej skargi, skarżący powołują się również na naruszenie zasady dobrej administracji, zasady dbałości o dobro urzędnika, zasady jawności, ochrony uzasadnionych oczekiwań, zasady dobrej wiary, zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz zasady równoważności stanowisk i grup zaszeregowania.

---

(1)  Dz.U. L 124, str. 1

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/39

---

Skarga wniesiona w dniu 2 lutego 2005 r. przez Union française de l'express (UFEX) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-60/05)

(2005/C 93/71)

Język postępowania: francuski

W dniu 2 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Union française de l'express (UFEX), z siedzibą w Roissy Charles de Gaulle (Francja), DHL International SA, z siedzibą w Roissy Charles de Gaulle (Francja), Federal Express International (Francja) SNC, z siedzibą w Gennevilliers (Francja) oraz CRIE, z siedzibą w Asnières (Francja), reprezentowanych przez adwokatów Morgana de Rivery'ego i Jacquesa Derennea, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnoszą do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Komisji SG-Greffe (2004) D/205294 z dnia 19 listopada 2004 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji SG-Greffe (2004) D/205294 z dnia 19 listopada 2004 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Niniejsza skarga ma na celu stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej zażalenie złożone przez UFEX w grudniu 1990 r., wówczas pod nazwą SFEI, przeciwko la Poste z powodu subwencji wzajemnych stanowiących nadużycie pozycji dominującej na korzyść société française de messagerie internationale (SFMI). Decyzja ta stanowi dalszy ciąg wniosku o ponowne wszczęcie postępowania przed Komisją w następstwie stwierdzenia nieważności przez sąd wspólnotowy decyzji Komisji z dnia 30 grudnia 1994 r. oddalającej pierwotne zażalenie.

Podstawową kwestią podniesioną w niniejszej sprawie jest wciąż ta sama, która stanowiła przedmiot ww. wyroków Trybunału i Sądu; tj. czy strona pozwana dochowała swoim obowiązkom w ramach badania zażalenia. Skarżący utrzymują, że zaskarżona decyzja, oddalając zażalenie pod pretekstem braku interesu wspólnotowego, narusza normy prawne dotyczące oceny interesu wspólnotowego, jest sprzeczna w swoim uzasadnieniu oraz zawiera szereg naruszeń prawa odnośnie oddalenia części zażalenia opartej na art. 86 WE, 82 WE, 3 lit. g) WE oraz 10 WE.

Skarżący podnoszą w szczególności, że Komisja popełniła błąd w ocenie niezbędnych elementów składających się na definicję interesu wspólnotowego, ponieważ w celu uzasadnienia swoich wniosków co do braku interesu wspólnotowego powinna ona ocenić wagę oraz czas trwania zarzucanych w zażaleniu naruszeń. W konsekwencji nie wystarczy ustalić, czy trwają skutki antykonkurencyjne oraz, w razie ich braku, że nie występuje jakikolwiek interes wspólnotowy w kontynuowaniu badania zażalenia.

Odnośnie czasu trwania naruszenia, skarżący krytykują fakt, że Komisja poprzestała na sprawdzeniu utrzymywania się skutków ubocznych wobec zarzucanych naruszeń (rozwój części rynku, wystąpienie z rynku, wrażliwość popytu na ceny, brak utrzymujących się skutków w dziedzinie cen itd.), nie niepokojąc się skutkiem głównym o charakterze strukturalnym, tj. że SFMI-Chronopost została umieszczona w pozycji lidera na rynku oraz tam utrzymana.

Odnośnie uzasadnienia zostało zasygnalizowane, że Komisja w zaskarżonej decyzji twierdzi, z jednej strony, iż jest w stanie zweryfikować poziom pokrycia kosztów poczty, co stanowiłoby zarówno z punktu widzenia art. 82 WE jak i 87 WE jedynym sposobem, kalkulacji pozwalającym upewnić się o istnieniu subwencji wzajemnych a, z drugiej strony, iż powodem, dla którego nie zweryfikowała poziomu pokrycia kosztów poczty na podstawie art. 82 WE jest to, że stanowiłoby to powtórzenie pracy, którą ona sama powinna wykonać w ramach części zażalenia dotyczącej pomocy państwa.

Skarżący sprzeciwiają się także twierdzeniu Komisji, zgodnie z którym korzyści przyznane na rzecz Chronopost w dziedzinie odprawy celnej i zwolnienia z opłat pochodzą z działań Francji w ramach jej władzy publicznej i nie wchodzą w zakres zastosowania art. 82 WE i 86 WE.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/40

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2005 r. przez Daria Scotto przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-76/05)

(2005/C 93/72)

Język postępowania: włoski

W dniu 18 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Daria Scotto, reprezentowanego przez adwokata prof. Massimo Condinanziego, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | uchylenie decyzji Komisji z dnia 27 października 2004 r. oddalającej odwołanie złożone przez skarżącego w dniu 12 lipca 2004 r. nr R/616/04 oraz unieważnienie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej nr 23330; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji z dnia 27 października 2004 r. oddalającej odwołanie złożone przez skarżącego w dniu 12 lipca 2004 r. nr R/616/04 oraz unieważnienie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej nr 23330;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący zaskarża niniejszym sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej (REC) za okres od 1 stycznia do 31 sierpnia 2003 r.

Na poparcie swych roszczeń skarżący powołuje się na:

| — | naruszenie art. 43 Statutu i przepisów wykonawczych do niego; |
| --- | --- |

—

naruszenie art. 43 Statutu i przepisów wykonawczych do niego;

| — | naruszenie procedury sporządzania REC poprzez dokonanie niepełnej oceny przedmiotowego okresu; |
| --- | --- |

—

naruszenie procedury sporządzania REC poprzez dokonanie niepełnej oceny przedmiotowego okresu;

| — | wystąpienie oczywistych błędów w ocenie faktów związanych z działalnością skarżącego w odniesieniu do poszczególnych z wyznaczonych mu celów. |
| --- | --- |

—

wystąpienie oczywistych błędów w ocenie faktów związanych z działalnością skarżącego w odniesieniu do poszczególnych z wyznaczonych mu celów.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/40

---

Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2005 r. przez Andreę Balduiniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-77/05)

(2005/C 93/73)

Język postępowania: włoski

W dniu 19 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Andrei Balduiniego, reprezentowanego przez adwokata Gabriela Balduiniego przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżący wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| 1) | po stwierdzeniu nieważności decyzji OUM (Organu Uprawnionego do Mianowania) z dnia 12 listopada 2004 r. ADMIN. B.2-PC/amd-D (2004)27617, wysłanej listem poleconym w dniu 15 listopada 2004 r. i doręczonej w dniu 22 listopada 2004 r., dokonanie pominięcia dwóch pytań nr 11 i nr 36 testu A (znajomość dziedziny) konkursu EPSO/A/11/03, bądź choćby jednego z nich; |
| --- | --- |

1)

po stwierdzeniu nieważności decyzji OUM (Organu Uprawnionego do Mianowania) z dnia 12 listopada 2004 r. ADMIN. B.2-PC/amd-D (2004)27617, wysłanej listem poleconym w dniu 15 listopada 2004 r. i doręczonej w dniu 22 listopada 2004 r., dokonanie pominięcia dwóch pytań nr 11 i nr 36 testu A (znajomość dziedziny) konkursu EPSO/A/11/03, bądź choćby jednego z nich;

| 2) | w konsekwencji, po stwierdzeniu nieważności decyzji komisji konkursu EPSO/A/11/03, doręczonej skarżącemu w zawiadomieniu z dnia 14 maja 2004 r. EPSO/5000LM - EN, stwierdzenie, że skarżący mieści się wśród 450 najlepszych wyników oraz dopuszczenie go do kolejnych etapów konkursu EPSO/A/11/03; |
| --- | --- |

2)

w konsekwencji, po stwierdzeniu nieważności decyzji komisji konkursu EPSO/A/11/03, doręczonej skarżącemu w zawiadomieniu z dnia 14 maja 2004 r. EPSO/5000LM - EN, stwierdzenie, że skarżący mieści się wśród 450 najlepszych wyników oraz dopuszczenie go do kolejnych etapów konkursu EPSO/A/11/03;

| 3) | zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. |
| --- | --- |

3)

zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący wziął udział w konkursie EPSO/A/11/03, który w pierwszym etapie przewidywał przeprowadzenie testów preselekcyjnych.

W zawiadomieniu z dnia 14 maja 2004 r. komisja poinformowała skarżącego, że uzyskany przez niego ogólny wynik testów preselekcyjnych tj. 44,726 punktów był niewystarczający do zakwalifikowania go na listę 450 najlepszych wyników, w wyniku czego nie został on dopuszczony do następnych etapów konkursu.

W kolejnym zawiadomieniu komisja wyjaśniała wszystkim kandydatom, że wyniki testów preselekcyjnych zostały ustalone po tym, jak sama komisja dokonała unieważnienia pięciu pytań zawartych w owych testach (nr 17 z testu A, nr 4 i nr 20 z testu B oraz nr 45 i 52 z testu C).

Wniosek o kolejne rozpatrzenie oraz zażalenie, złożone do komisji przy EPSO, zostały oddalone. W przedmiotowych pismach domagano się unieważnienia kolejnych dwóch pytań z testu A (nr 11 i nr 36) jako pytań błędnych, nielogicznych i niezrozumiałych, co doprowadziłoby skarżącego do uzyskania wyniku pozwalającego mu na znalezienie się wśród 450 najlepszych wyników i przejście do następnych etapów konkursu. Obydwa wnioski zostały oddalone.

Na poparcie swych roszczeń skarżący powołuje się na naruszenie zasady równego traktowania, o której mowa w art. 5 ust. 3 Statutu.

---

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/41

---

Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2005 r. przez Republikę Włoską przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-82/05)

(2005/C 93/74)

Język postępowania: włoski

W dniu 17 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Republiki Włoskiej, reprezentowanej przez Antonia Cingolo, Avvocato dello Stato, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich.

Skarżąca wnosi do Sądu Pierwszej Instancji o:

| — | stwierdzenie nieważności pisma z dnia 8 grudnia 2004 r. D(2204) 12075, której przedmiotem są wypłaty Komisji odmienne od kwoty wnioskowanej w ramach Programu POR Kampania, nr wniosku o wypłatę 2004 2245 w części, w której Komisja, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej – Interwencja na Cyprze, w Grecji, we Włoszech, na Malcie, na Węgrzech i w Niderlandach, zawiadamia o swej następującej decyzji: „jak zostało wskazane w piśmie Ministra Gospodarki nr 0037474 z dnia 25 listopada 2004 r., kwota opiewająca na 1 995 835 EUR nie została uwzględniona w ramach środka 4.2., albowiem odnosi się ona do zaliczek w ramach programów pomocowych wypłaconych po dniu 19 lutego 2003 r. bądź których termin w ogłoszeniu o zamówieniu upływał po tej dacie, a które zatem nie zostały zużyte przez ostatecznego beneficjenta na opłacenie rzeczywistych wydatków”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pisma z dnia 8 grudnia 2004 r. D(2204) 12075, której przedmiotem są wypłaty Komisji odmienne od kwoty wnioskowanej w ramach Programu POR Kampania, nr wniosku o wypłatę 2004 2245 w części, w której Komisja, Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej – Interwencja na Cyprze, w Grecji, we Włoszech, na Malcie, na Węgrzech i w Niderlandach, zawiadamia o swej następującej decyzji: „jak zostało wskazane w piśmie Ministra Gospodarki nr 0037474 z dnia 25 listopada 2004 r., kwota opiewająca na 1 995 835 EUR nie została uwzględniona w ramach środka 4.2., albowiem odnosi się ona do zaliczek w ramach programów pomocowych wypłaconych po dniu 19 lutego 2003 r. bądź których termin w ogłoszeniu o zamówieniu upływał po tej dacie, a które zatem nie zostały zużyte przez ostatecznego beneficjenta na opłacenie rzeczywistych wydatków”;

| — | stwierdzenie nieważności wszelkich aktów związanych i przygotowawczych do ww. pisma; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności wszelkich aktów związanych i przygotowawczych do ww. pisma;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty pokrywają się z tymi, które zostały powołane w ramach sprawy T-345/04 Republika Włoska przeciwko Komisji (1).

---

(1)  Dz.U. C 262 z 23.10.2004, str. 55.

---

III Powiadomienia

| 16.4.2005 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 93/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 93/42

---

(2005/C 93/75)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 82 z 2.4.2005.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 69 z 19.3.2005.

Dz.U. C 57 z 5.3.2005.

Dz.U. C 45 z 19.2.2005.

Dz.U. C 31 z 5.2.2005.

Dz.U. C 19 z 22.1.2005.

Dz.U. C 6 z 8.1.2005.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur/lex

| | CELEX: http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX: http://europa.eu.int/celex

---