# Publicatieblad C 217/7 ju

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 217 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 64e jaargang7 juni 2021 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 217

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

64e jaargang7 juni 2021

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2021/C 217/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2021/C 217/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2021/C 217/02 | Gevoegde zaken C-798/18 en C-799/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Federazione nazionale delle imprese elettrotecniche ed elettroniche (Anie), e.a., (C-798/18), Athesia Energy Srl e.a. (C-799/18) / Ministero dello Sviluppo Economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen – Verdrag inzake het Energiehandvest – Artikel 10 – Toepasselijkheid – Richtlijn 2009/28/EG – Artikel 3, lid 3, onder a) – Bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen – Opwekken van elektriciteit met installaties voor fotovoltaïsche zonne-energie – Wijziging van een steunregeling) | 2 |
| 2021/C 217/03 | Zaak C-30/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Diskrimineringsombudsman / Braathens Regional Aviation AB (Prejudiciële verwijzing – Gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming – Richtlijn 2000/43/EG – Artikel 7 – Verdediging van rechten – Artikel 15 – Sancties – Beroep tot schadevergoeding wegens vermeende discriminatie – Instemming van de verweerder met de vordering tot schadevergoeding zonder erkenning van het bestaan van de vermeende discriminatie – Verband tussen de betaalde schadevergoeding en de gestelde discriminatie – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Recht op effectieve rechterlijke bescherming – Nationale procesregels die de rechter bij wie het beroep is ingesteld, beletten om, ondanks het uitdrukkelijke verzoek van de verzoeker, uitspraak te doen over het bestaan van de gestelde discriminatie) | 3 |
| 2021/C 217/04 | Zaak C-194/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — H. A. / Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing – Verordening (EU) nr. 604/2013 – Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming – Artikel 27 – Rechtsmiddelen – Inaanmerkingneming van gegevens die dateren van na het overdrachtsbesluit – Effectieve rechterlijke bescherming] | 3 |
| 2021/C 217/05 | Zaak C-221/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gdańsku — Polen) — AV (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Kaderbesluit 2008/909/JBZ – Artikel 8, leden 2 tot en met 4 – Artikel 17, leden 1 en 2 – Artikel 19 – Wijze waarop bij een verzamelvonnis rekening wordt gehouden met een in een andere lidstaat uitgesproken veroordeling die ten uitvoer moet worden gelegd in de lidstaat waar dat vonnis wordt gewezen – Voorwaarden – Kaderbesluit 2008/675/JBZ – Artikel 3, lid 3 – Begrip doorkruisen van een vonnis of de tenuitvoerlegging daarvan waarmee rekening moet worden gehouden in een nieuwe strafrechtelijke procedure in een andere lidstaat dan die waar dat vonnis is gewezen) | 4 |
| 2021/C 217/06 | Zaak C-470/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Friends of the Irish Environment Ltd / Commissioner for Environmental Information (Prejudiciële verwijzing – Verdrag van Aarhus – Richtlijn 2003/4/EG – Recht op toegang tot milieu-informatie waarover overheidsinstanties beschikken – Artikel 2, punt 2 – Begrip overheidsinstantie – Organen of instellingen die optreden in een rechterlijke hoedanigheid – Informatie die is opgenomen in het dossier van een afgesloten gerechtelijke procedure) | 5 |
| 2021/C 217/07 | Zaak C-511/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — AB / Olympiako Athlitiko Kentro Athinon — Spyros Louis (Prejudiciële verwijzing – Sociaal beleid – Richtlijn 2000/78/EG – Beginsel van gelijke behandeling in arbeid en beroep – Verbod van discriminatie op grond van leeftijd – Werknemers die tot de beëindiging van hun arbeidsovereenkomst in een arbeidsreserve worden geplaatst – Salarisverlaging en vermindering of verlies van de ontslagvergoeding – Regeling die van toepassing is op werknemers in de publieke sector die spoedig een volledig pensioen zullen genieten – Vermindering van de loonkosten van de publieke sector – Artikel 6, lid 1 – Legitieme doelstelling van sociaal beleid – Economische crisissituatie) | 6 |
| 2021/C 217/08 | Zaak C-515/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'Etat — Frankrijk) — Eutelsat SA / Autorité de régulation des communications électroniques et des postes, Inmarsat Ventures SE, voorheen Inmarsat Ventures Ltd (Prejudiciële verwijzing – Harmonisatie van de wetgevingen – Telecommunicatiesector – Geharmoniseerd gebruik van het radiospectrum in de 2 GHz-frequentieband voor de implementatie van systemen voor mobiele satellietdiensten – Beschikking nr. 626/2008/EG – Artikel 2, lid 2, onder a) en b) – Artikel 4, lid 1, onder c), ii) – Artikel 7, leden 1 en 2 – Artikel 8, leden 1 en 3 – Mobiele satellietsystemen – Begrip, mobiel grondstation’ – Begrip, complementaire grondcomponenten’ – Begrip, vereiste kwaliteit’ – Respectieve functies van de satelliet- en de grondcomponenten – Verplichting voor de geselecteerde exploitant van mobiele satellietsystemen om een bepaald percentage van de bevolking en het grondgebied te bestrijken – Niet-inachtneming – Invloed) | 6 |
| 2021/C 217/09 | Zaak C-593/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzgericht, Außenstelle Graz — Oostenrijk) — SK Telecom Co. Ltd./Finanzamt Graz-Stadt [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Bepaling van de plaats van telecommunicatiediensten – Roaming door staatsburgers van derde landen op mobielecommunicatienetwerken binnen de Europese Unie – Artikel 59 bis, eerste alinea, onder b) – Mogelijkheid voor de lidstaten om de plaats van telecommunicatiediensten naar hun grondgebied te verleggen] | 7 |
| 2021/C 217/10 | Zaak C-694/19 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 april 2021 — Italmobiliare SpA, Sirap-Gema SpA, Sirap France SAS, Petruzalek GmbH, Petruzalek s.r.o., Petruzalek s.r.o., Petruzalek kft / Europese Commissie (Hogere voorziening – Mededinging – Kartel – Markt voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel – Toerekenbaarheid van de inbreukmakende gedraging – Voorwaarden voor de toekenning van immuniteit – Richtsnoeren voor de berekening van het bedrag van de geldboeten van 2006 – Waarde van de verkopen – Bovengrens van de geldboete – Duur van de administratieve procedure – Redelijke termijn – Draagkracht) | 8 |
| 2021/C 217/11 | Zaak C-729/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal in Northern Ireland — Verenigd Koninkrijk) — TKF / Department of Justice for Northern Ireland (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Werkingssfeer ratione temporis – Artikel 75 – Beslissingen die door een rechterlijke instantie van een lidstaat zijn gegeven voordat die lidstaat toetrad tot de Europese Unie) | 9 |
| 2021/C 217/12 | Zaak C-733/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2021 — Koninkrijk der Nederlanden / Raad van de Europese Unie, Europees Parlement [Beroep tot nietigverklaring – Gemeenschappelijk visserijbeleid – Verordening (EU) nr. 1380/2013 – Instandhouding en duurzame exploitatie van visbestanden – Bescherming van mariene ecosystemen – Verordening (EU) 2019/1241 – Technische maatregelen – Bijlage V, deel D – Verbod op visserij met een elektrische pulskor – Evenredigheidsbeginsel – Voorzorgsbeginsel] | 9 |
| 2021/C 217/13 | Zaak C-736/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) — Letland) — ZS Plaukti [Prejudiciële verwijzing – Landbouw – Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) – Verordening (EG) nr. 1698/2005 – Verordening (EU) nr. 65/2011 – Artikel 16, lid 5, derde alinea – Verordening (EG) nr. 73/2009 – Artikelen 4 en 6 – Verordening (EG) nr. 1122/2009 – Steun voor plattelandsontwikkeling – Agromilieubetalingen – Steun voor de instandhouding van de biodiversiteit in grasland – Niet-naleving van de voorwaarden voor toekenning van die betalingen – Voortijdig maaien – Verlaging en uitsluiting van die betalingen – Dwingende normen – Uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen – Minimumeisen inzake goede landbouw- en milieuconditie – Verbintenissen die verder gaan dan de relevante dwingende normen, de minimumeisen, en de andere relevante dwingende eisen die in de nationale wetgeving zijn vastgesteld] | 10 |
| 2021/C 217/14 | Zaak C-786/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — The North of England P & I Association Ltd., rechtsopvolgster van Marine Shipping Mutual Insurance Company / Bundeszentralamt für Steuern [Prejudiciële verwijzing – Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche – Tweede richtlijn (88/357/EEG) – Artikel 2, onder d), tweede streepje – Richtlijn 92/49/EEG – Artikel 46, lid 2, eerste alinea – Belastingen op verzekeringspremies – Begrip lidstaat waar het risico is gelegen – Voer- en vaartuigen van om het even welke aard – Begrip lidstaat van registratie – Verzekering van zeeschepen – Schepen die zijn ingeschreven in het scheepsregister dat door een lidstaat wordt bijgehouden, maar op grond van een toestemming voor tijdelijke uitvlagging de vlag van een andere lidstaat of een derde staat voeren] | 11 |
| 2021/C 217/15 | Zaak C-846/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d’arrondissement — Luxemburg) — EQ / Administration de l’Enregistrement, des Domaines et de la TVA [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Economische activiteit – Verrichting van diensten onder bezwarende titel – Artikel 2, lid 1, onder c), en artikel 9, lid 1 – Vrijstellingen – Artikel 132, lid 1, onder g) – Verrichting van diensten die nauw verband houden met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid – Diensten die door een advocaat in het kader van mandaten ter bescherming van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen worden verricht – Organisatie die als instelling van sociale aard wordt erkend] | 11 |
| 2021/C 217/16 | Zaak C-868/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — M-GmbH/Finanzamt für Körperschaften [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 9 – Belastingplichtigen – Artikel 11 – Bevoegdheid van de lidstaten om personen die juridisch gezien zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn, gezamenlijk als één belastingplichtige (btw-groep) aan te merken – Begrip nauwe financiële banden – Nationale regeling waarbij aan personenvennootschappen waarvan de vennoten naast het overkoepelende orgaan niet enkel personen zijn die financieel gezien zijn opgenomen in de onderneming van het overkoepelende orgaan, de mogelijkheid wordt ontzegd om deel uit te maken van een btw-groep – Rechtszekerheid – Maatregelen ter voorkoming van belastingfraude en -ontwijking – Evenredigheid – Btw-neutraliteit] | 12 |
| 2021/C 217/17 | Zaak C-875/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 — FV/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Openbare dienst – Beoordelingsrapport – Beoordelingscriteria – Regelmatigheid van de prestaties – Laat komen – Overlegging van een medisch attest – Zorgplicht) | 13 |
| 2021/C 217/18 | Zaak C-877/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 — FV/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Openbare dienst – Beoordelingsrapport – Beoordelingscriteria – Regelmatigheid van de prestaties – Laat komen – Overlegging van een medisch attest – Zorgplicht) | 13 |
| 2021/C 217/19 | Zaak C-935/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Grupa Warzywna Sp. z o.o. / Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 273 – Te hoge opgave, in de belastingaangifte, van het bedrag van de btw-teruggaaf – Onjuiste beoordeling door de belastingplichtige van de belastbaarheid van de handeling – Correctie van de belastingaangifte na een controle – Sanctie van 20 % van het bedrag waarmee de btw-teruggaaf te hoog is opgegeven – Evenredigheidsbeginsel) | 14 |
| 2021/C 217/20 | Zaak C-53/20: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Hengstenberg GmbH & Co. KG/Spreewaldverein eV [Prejudiciële verwijzing – Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen – Verordening (EU) nr. 1151/2012 – Artikel 49, lid 3, eerste alinea, en lid 4, tweede alinea – Artikel 53, lid 2, eerste alinea – Wijziging van een productdossier – Augurken uit het Spreewald (Duitsland), Spreewälder Gurken (BGA) – Niet-minimale wijzigingen – Bezwaarprocedure – Bezwaar tegen de wijzigingsaanvraag – Beroep tegen het besluit waarbij die aanvraag wordt ingewilligd – Begrip rechtmatig belang] | 15 |
| 2021/C 217/21 | Zaak C-62/20: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Vogel Import Export NV / Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing – Verordening (EEG) nr. 2658/87 – Douane-unie – Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefindeling – Gecombineerde nomenclatuur – Tariefposten – Tariefposten 4407 en 4409 – Geschaafde houten planken waarvan de vier hoeken licht zijn afgerond over de gehele lengte van de plank] | 15 |
| 2021/C 217/22 | Zaak C-399/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 augustus 2020 door XH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 juni 2020 in zaak T-511/18, XH / Commissie | 16 |
| 2021/C 217/23 | Zaak C-504/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2020 door Lukáš Wagenknecht tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 juli 2020 in zaak T-715/19, Wagenknecht / Europese Raad | 16 |
| 2021/C 217/24 | Zaak C-535/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrazhen sad Razgrad (Bulgarije) op 20 oktober 2020 — BNP Paribas Personal Finance S.A., Bulgaria Branch / T.G.M. | 17 |
| 2021/C 217/25 | Zaak C-622/20 P: Hogere voorziening, op 12 november 2020 door Validity Foundation — Mental Disability Advocacy Centre en Center for Independent Living Association ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 september 2020 in zaak T-613/19, ENIL Brussels Office e.a./Commissie | 17 |
| 2021/C 217/26 | Zaak C-667/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Laboratorios Ern, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-51/19, Laboratorios Ern/EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler (apiheal) | 17 |
| 2021/C 217/27 | Zaak C-678/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Laboratorios Ern, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-53/19, SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ/EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal) | 18 |
| 2021/C 217/28 | Zaak C-100/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landsgericht Ravensburg (Duitsland) op 17 februari 2021 — QB / Daimler AG | 18 |
| 2021/C 217/29 | Zaak C-102/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië) op 18 februari 2021 — KW / Autonome Provinz Bozen | 19 |
| 2021/C 217/30 | Zaak C-103/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië) op 18 februari 2021 — SG / Autonome Provinz Bozen | 20 |
| 2021/C 217/31 | Zaak C-134/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail de Liège (België) op 4 maart 2021 — EV / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) | 20 |
| 2021/C 217/32 | Zaak C-154/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 9 maart 2021 — RW / Österreichische Post AG | 21 |
| 2021/C 217/33 | Zaak C-158/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 11 maart 2021 — Ministerio Fiscal, Abogacía del Estado en Partido político VOX / Lluís Puig Gordi, Carles Puigdemont Casamajó, Antoni Comín Oliveres, Clara Ponsatí Obiols, Meritxell Serret Aleu, Marta Rovira Vergés en Anna Gabriel Sabaté | 21 |
| 2021/C 217/34 | Zaak C-161/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte dei conti — Sezione regionale di controllo per la Campania (Italië) op 10 maart 2021 — Comune di Camerota | 23 |
| 2021/C 217/35 | Zaak C-178/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Ravensburg (Duitsland) op 22 maart 2021 — GL e.a. / Volkswagen AG en Audi AG | 24 |
| 2021/C 217/36 | Zaak C-184/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de l’entreprise francophone de Bruxelles (België) op 24 maart 2021 — Christian Louboutin / Amazon.com, Inc., Amazon Services LLC | 25 |
| 2021/C 217/37 | Zaak C-198/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2021 door Giacomo Santini, e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 10 februari 2021 in gevoegde zaken T-345/19, T-346/19, T-364/19-T-366/19, T-372/19-T-375/19 en T-385/19, Santini e.a. / Parlement | 26 |
| 2021/C 217/38 | Zaak C-202/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 maart 2021 door ABLV Bank AS, in liquidatie, tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer — uitgebreid) van 20 januari 2021 in zaak T-758/18, ABLV Bank/GAR | 27 |
| 2021/C 217/39 | Zaak C-212/21 P: Hogere voorziening, ingesteld op 2 april 2021 door de Europese Investeringsbank tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 januari 2021 in zaak T-9/19, ClientEarth/EIB | 29 |
| 2021/C 217/40 | Zaak C-223/21 P: Hogere voorziening, ingesteld op 6 april 2021 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 januari 2021 in zaak T-9/19, ClientEarth/EIB | 30 |
| 2021/C 217/41 | Zaak C-228/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 8 april 2021 — Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l’Immigrazione — Unità di Dublino / CZA | 31 |
| 2021/C 217/42 | Zaak C-229/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Bruxelles (België) op 9 april 2021 — Haven van Brussel / Infrabel en Brussels Hoofdstedelijk Gewest / Infrabel | 31 |
| 2021/C 217/43 | Zaak C-235/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 12 april 2021 — RAIFFEISEN LEASING, trgovina in leasing d. o. o. / Republika Slovenija | 32 |
| 2021/C 217/44 | Zaak C-239/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2021 door Petr Fryč tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 februari 2021 in zaak T-92/20, Fryč / Commissie | 33 |
| 2021/C 217/45 | Zaak C-242/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 april 2021 door Évariste Boshab tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 3 februari 2021 in zaak T-111/19, Évariste Boshab / Raad van de Europese Unie | 34 |
| 2021/C 217/46 | Zaak C-259/21: Beroep ingesteld op 22 april 2021 — Europees Parlement / Raad van de Europese Unie | 35 |
| | Gerecht |
| 2021/C 217/47 | Zaak T-193/18: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Andreas Stihl/EUIPO — Giro Travel Company (Combinatie van de kleuren grijs en oranje) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniemerk dat bestaat in een combinatie van de kleuren oranje en grijs – Absolute weigeringsgrond – Artikel 4 en artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] – Voldoende duidelijke en nauwkeurige grafische voorstelling – Noodzaak van een systematische schikking die de kleuren op van tevoren bepaalde en duurzame wijze met elkaar in verbinding brengt] | 37 |
| 2021/C 217/48 | Zaak T-277/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — BK/EASO (Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Tijdelijke overplaatsing – Beroep tot nietigverklaring – Zuiver bevestigende handeling – Niet-ontvankelijkheid – Uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van de klacht – Autonome draagwijdte – Opschorting van de gevolgen van het besluit waartegen de klacht is gericht – Procesbelang – Beroep tot schadevergoeding – Nauw verband met de vordering tot nietigverklaring – Geen precontentieuze procedure – Niet-ontvankelijkheid) | 37 |
| 2021/C 217/49 | Zaak T-282/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Filotas Bellas & Yios (Halloumi) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk Halloumi χαλλούμι Vermion grill cheese/grill est/grill kase M BELAS PREMIUM GREEK DAIRY SINCE 1927 – Ouder collectief Uniebeeldmerk HALLOUMI – Relatieve weigeringsgrond – Kwade trouw – Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening 2017/1001]] | 38 |
| 2021/C 217/50 | Zaak T-515/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Delta Sport Handelskontor (Bouwsteen van een speelmodule) [Gemeenschapsmodel – Nietigheidsprocedure – Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een bouwsteen van een speelmodule afbeeldt – Nietigheidsgrond – Niet-naleving van de voorwaarden voor bescherming – Artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 – Uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die uitsluitend door de technische functie van dat voortbrengsel worden bepaald – Uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die noodzakelijkerwijs in precies dezelfde vorm en afmetingen gereproduceerd moeten worden om als verbinding met andere voortbrengselen te kunnen dienen – Gemeenschapsmodellen die tot doel hebben binnen een modulair systeem de meervoudige samenvoeging of verbinding van onderling verwisselbare voortbrengselen mogelijk te maken – Artikel 8, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 6/2002] | 39 |
| 2021/C 217/51 | Zaak T-588/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Novomatic/EUIPO — adp Gauselmann (Power Stars) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniebeeldmerk Power Stars – Gedeeltelijke vervallenverklaring – Deels geen normaal gebruik – Bewijs van het normale gebruik – Artikel 51, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] – Motiveringsplicht – Artikel 75, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening 2017/1001) – Recht om te worden gehoord – Artikel 75, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening 2017/1001)] | 40 |
| 2021/C 217/52 | Zaak T-798/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Bennahmias/Parlement (Institutioneel recht – Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement – Vergoeding voor parlementaire medewerkers – Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen – Bewijslast – Motiveringsplicht – Onjuiste rechtsopvatting – Feitelijke vergissing – Evenredigheid) | 40 |
| 2021/C 217/53 | Zaak T-799/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Bennahmias/Parlement (Institutioneel recht – Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement – Vergoeding voor parlementaire medewerkers – Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen – Bewijslast – Motiveringsplicht – Onjuiste rechtsopvatting – Feitelijke vergissing – Evenredigheid) | 41 |
| 2021/C 217/54 | Zaak T-93/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Albert Darboven Holding/EUIPO (WINDSOR-CASTLE) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk WINDSOR-CASTLE – Absolute weigeringsgrond – Onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Lovend karakter] | 41 |
| 2021/C 217/55 | Zaak T-168/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Creaton South-East Europe/EUIPO — Henkel (CREATHERM) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk CREATHERM – Ouder internationaal woordmerk CERETHERM – Relatieve weigeringsgrond – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] | 42 |
| 2021/C 217/56 | Zaak T-175/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sanolie (SANOLIE) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk SANOLIE – Ouder nationaal woordmerk SANODIN – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), verordening (EU) 2017/1001]] | 43 |
| 2021/C 217/57 | Zaak T-354/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Kfz-Gewerbe/EUIPO — The Blink Fish (Weergave van een vis) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk dat een vis weergeeft – Ouder nationaal woordmerk BLINKA – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Motiveringsplicht – Artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening 2017/1001] | 43 |
| 2021/C 217/58 | Zaak T-374/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — KM / Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Overlevende echtgenoot – Overlevingspensioen – Artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut – Toepassingsvoorwaarden – Duur van het huwelijk – Exceptie van onwettigheid – Gelijke behandeling – Verbod van discriminatie op grond van leeftijd – Evenredigheid) | 44 |
| 2021/C 217/59 | Zaak T-11/20: Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2021 — Paravan/EUIPO — paragon (Paragon) (Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring – Afdoening zonder beslissing) | 45 |
| 2021/C 217/60 | Zaak T-158/21: Beroep ingesteld op 24 maart 2021 — Minority SafePack — one million signatures for diversity in Europe / Commissie | 45 |
| 2021/C 217/61 | Zaak T-168/21: Beroep ingesteld op 30 maart 2021 — Magnetec/EUIPO (Lichtblauw) | 46 |
| 2021/C 217/62 | Zaak T-169/21: Beroep ingesteld op 26 maart 2021 — The Smiley Company/EUIPO — SC Ha Ha Ha Production (SMILEY) | 46 |
| 2021/C 217/63 | Zaak T-170/21: Beroep ingesteld op 25 maart 2021 — Ben Ali / Raad | 47 |
| 2021/C 217/64 | Zaak T-173/21: Beroep ingesteld op 31 maart 2021 — Novelis Deutschland/EUIPO — Cuki Cofresco (Schotel voor gebruik bij het grillen) | 49 |
| 2021/C 217/65 | Zaak T-181/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — LG Electronics/EUIPO — Anferlux-Electrodomésticos (SmartThinQ) | 49 |
| 2021/C 217/66 | Zaak T-182/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — PKK/Raad | 50 |
| 2021/C 217/67 | Zaak T-183/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — QP e.a./Raad e.a. | 51 |
| 2021/C 217/68 | Zaak T-187/21: Beroep ingesteld op 9 april 2021 — Firearms United Network e.a. / Europese Commissie | 53 |
| 2021/C 217/69 | Zaak T-188/21: Beroep ingesteld op 9 april 2021 — Lück/EUIPO — R.H. Investment (MALLE) | 54 |
| 2021/C 217/70 | Zaak T-190/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — RI e.a./Raad e.a. | 55 |
| 2021/C 217/71 | Zaak T-192/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Laboratorios Ern/EUIPO — Beta Sports (META) | 56 |
| 2021/C 217/72 | Zaak T-194/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Fidia farmaceutici/EUIPO — Stelis Biopharma (HYALOSTEL ONE) | 57 |
| 2021/C 217/73 | Zaak T-196/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Lea Nature Services/EUIPO — Debonair Trading Internacional (SO...?) | 58 |
| 2021/C 217/74 | Zaak T-197/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Lea Nature Services/EUIPO — Debonair Trading Internacional (SO...?) | 59 |
| 2021/C 217/75 | Zaak T-198/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Ancor Group/EUIPO — Cody’s Drinks International (CODE-X) | 59 |
| 2021/C 217/76 | Zaak T-199/21: Beroep ingesteld op 30 maart 2021 — EurO3zon / ECHA | 60 |
| 2021/C 217/77 | Zaak T-200/21: Beroep ingesteld op 29 maart 2021 — JS/EDPS | 61 |
| 2021/C 217/78 | Zaak T-201/21: Beroep ingesteld op 6 april 2021 — Covington & Burling en Van Vooren/Commissie | 62 |
| 2021/C 217/79 | Zaak T-202/21: Beroep ingesteld op 13 april 2021 — Vita Zahnfabrik/EUIPO — VIPI Produtos Odontológicos (VITABLOCS TriLuxe forte) | 63 |
| 2021/C 217/80 | Zaak T-203/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — IN.PRO.DI/EUIPO — Aiello (CAPRI) | 64 |
| 2021/C 217/81 | Zaak T-204/21: Beroep ingesteld op 14 april 2021 — Stryker/EUIPO (RUGGED) | 64 |
| 2021/C 217/82 | Zaak T-205/21: Beroep ingesteld op 15 april 2021 — Kewazo/EUIPO (Liftbot) | 65 |
| 2021/C 217/83 | Zaak T-206/21: Beroep ingesteld op 16 april 2021 — Kalita en Haas/EUIPO — Kitzbühel Tourismus (Weergave van twee dieren) | 66 |
| 2021/C 217/84 | Zaak T-209/21: Beroep ingesteld op 17 april 2021 — Ignacio Carrasco/EUIPO — Santos Carrasco Manzano (La Hoja del Carrasco) | 67 |
| 2021/C 217/85 | Zaak T-212/21: Beroep ingesteld op 19 april 2021 — Groschopp/EUIPO (Sustainability through Quality) | 67 |
| 2021/C 217/86 | Zaak T-216/21: Beroep ingesteld op 20 april 2021 — Ryanair en Malta Air/Europese Commissie | 68 |
| 2021/C 217/87 | Zaak T-220/21: Beroep ingesteld op 23 april 2021 — Thomas Henry/EUIPO (Spicy Ginger) | 69 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2021/C 217/02

Gevoegde zaken C-798/18 en C-799/18: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Federazione nazionale delle imprese elettrotecniche ed elettroniche (Anie), e.a., (C-798/18), Athesia Energy Srl e.a. (C-799/18) / Ministero dello Sviluppo Economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA (Prejudiciële verwijzing – Milieu – Artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen – Verdrag inzake het Energiehandvest – Artikel 10 – Toepasselijkheid – Richtlijn 2009/28/EG – Artikel 3, lid 3, onder a) – Bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen – Opwekken van elektriciteit met installaties voor fotovoltaïsche zonne-energie – Wijziging van een steunregeling)

2

2021/C 217/03

Zaak C-30/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Diskrimineringsombudsman / Braathens Regional Aviation AB (Prejudiciële verwijzing – Gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming – Richtlijn 2000/43/EG – Artikel 7 – Verdediging van rechten – Artikel 15 – Sancties – Beroep tot schadevergoeding wegens vermeende discriminatie – Instemming van de verweerder met de vordering tot schadevergoeding zonder erkenning van het bestaan van de vermeende discriminatie – Verband tussen de betaalde schadevergoeding en de gestelde discriminatie – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Recht op effectieve rechterlijke bescherming – Nationale procesregels die de rechter bij wie het beroep is ingesteld, beletten om, ondanks het uitdrukkelijke verzoek van de verzoeker, uitspraak te doen over het bestaan van de gestelde discriminatie)

3

2021/C 217/04

Zaak C-194/19: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — H. A. / Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing – Verordening (EU) nr. 604/2013 – Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming – Artikel 27 – Rechtsmiddelen – Inaanmerkingneming van gegevens die dateren van na het overdrachtsbesluit – Effectieve rechterlijke bescherming]

3

2021/C 217/05

Zaak C-221/19: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gdańsku — Polen) — AV (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in strafzaken – Kaderbesluit 2008/909/JBZ – Artikel 8, leden 2 tot en met 4 – Artikel 17, leden 1 en 2 – Artikel 19 – Wijze waarop bij een verzamelvonnis rekening wordt gehouden met een in een andere lidstaat uitgesproken veroordeling die ten uitvoer moet worden gelegd in de lidstaat waar dat vonnis wordt gewezen – Voorwaarden – Kaderbesluit 2008/675/JBZ – Artikel 3, lid 3 – Begrip doorkruisen van een vonnis of de tenuitvoerlegging daarvan waarmee rekening moet worden gehouden in een nieuwe strafrechtelijke procedure in een andere lidstaat dan die waar dat vonnis is gewezen)

4

2021/C 217/06

Zaak C-470/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Friends of the Irish Environment Ltd / Commissioner for Environmental Information (Prejudiciële verwijzing – Verdrag van Aarhus – Richtlijn 2003/4/EG – Recht op toegang tot milieu-informatie waarover overheidsinstanties beschikken – Artikel 2, punt 2 – Begrip overheidsinstantie – Organen of instellingen die optreden in een rechterlijke hoedanigheid – Informatie die is opgenomen in het dossier van een afgesloten gerechtelijke procedure)

5

2021/C 217/07

Zaak C-511/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — AB / Olympiako Athlitiko Kentro Athinon — Spyros Louis (Prejudiciële verwijzing – Sociaal beleid – Richtlijn 2000/78/EG – Beginsel van gelijke behandeling in arbeid en beroep – Verbod van discriminatie op grond van leeftijd – Werknemers die tot de beëindiging van hun arbeidsovereenkomst in een arbeidsreserve worden geplaatst – Salarisverlaging en vermindering of verlies van de ontslagvergoeding – Regeling die van toepassing is op werknemers in de publieke sector die spoedig een volledig pensioen zullen genieten – Vermindering van de loonkosten van de publieke sector – Artikel 6, lid 1 – Legitieme doelstelling van sociaal beleid – Economische crisissituatie)

6

2021/C 217/08

Zaak C-515/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'Etat — Frankrijk) — Eutelsat SA / Autorité de régulation des communications électroniques et des postes, Inmarsat Ventures SE, voorheen Inmarsat Ventures Ltd (Prejudiciële verwijzing – Harmonisatie van de wetgevingen – Telecommunicatiesector – Geharmoniseerd gebruik van het radiospectrum in de 2 GHz-frequentieband voor de implementatie van systemen voor mobiele satellietdiensten – Beschikking nr. 626/2008/EG – Artikel 2, lid 2, onder a) en b) – Artikel 4, lid 1, onder c), ii) – Artikel 7, leden 1 en 2 – Artikel 8, leden 1 en 3 – Mobiele satellietsystemen – Begrip, mobiel grondstation’ – Begrip, complementaire grondcomponenten’ – Begrip, vereiste kwaliteit’ – Respectieve functies van de satelliet- en de grondcomponenten – Verplichting voor de geselecteerde exploitant van mobiele satellietsystemen om een bepaald percentage van de bevolking en het grondgebied te bestrijken – Niet-inachtneming – Invloed)

6

2021/C 217/09

Zaak C-593/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzgericht, Außenstelle Graz — Oostenrijk) — SK Telecom Co. Ltd./Finanzamt Graz-Stadt [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Bepaling van de plaats van telecommunicatiediensten – Roaming door staatsburgers van derde landen op mobielecommunicatienetwerken binnen de Europese Unie – Artikel 59 bis, eerste alinea, onder b) – Mogelijkheid voor de lidstaten om de plaats van telecommunicatiediensten naar hun grondgebied te verleggen]

7

2021/C 217/10

Zaak C-694/19 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 april 2021 — Italmobiliare SpA, Sirap-Gema SpA, Sirap France SAS, Petruzalek GmbH, Petruzalek s.r.o., Petruzalek s.r.o., Petruzalek kft / Europese Commissie (Hogere voorziening – Mededinging – Kartel – Markt voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel – Toerekenbaarheid van de inbreukmakende gedraging – Voorwaarden voor de toekenning van immuniteit – Richtsnoeren voor de berekening van het bedrag van de geldboeten van 2006 – Waarde van de verkopen – Bovengrens van de geldboete – Duur van de administratieve procedure – Redelijke termijn – Draagkracht)

8

2021/C 217/11

Zaak C-729/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal in Northern Ireland — Verenigd Koninkrijk) — TKF / Department of Justice for Northern Ireland (Prejudiciële verwijzing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Werkingssfeer ratione temporis – Artikel 75 – Beslissingen die door een rechterlijke instantie van een lidstaat zijn gegeven voordat die lidstaat toetrad tot de Europese Unie)

9

2021/C 217/12

Zaak C-733/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2021 — Koninkrijk der Nederlanden / Raad van de Europese Unie, Europees Parlement [Beroep tot nietigverklaring – Gemeenschappelijk visserijbeleid – Verordening (EU) nr. 1380/2013 – Instandhouding en duurzame exploitatie van visbestanden – Bescherming van mariene ecosystemen – Verordening (EU) 2019/1241 – Technische maatregelen – Bijlage V, deel D – Verbod op visserij met een elektrische pulskor – Evenredigheidsbeginsel – Voorzorgsbeginsel]

9

2021/C 217/13

Zaak C-736/19: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) — Letland) — ZS Plaukti [Prejudiciële verwijzing – Landbouw – Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) – Verordening (EG) nr. 1698/2005 – Verordening (EU) nr. 65/2011 – Artikel 16, lid 5, derde alinea – Verordening (EG) nr. 73/2009 – Artikelen 4 en 6 – Verordening (EG) nr. 1122/2009 – Steun voor plattelandsontwikkeling – Agromilieubetalingen – Steun voor de instandhouding van de biodiversiteit in grasland – Niet-naleving van de voorwaarden voor toekenning van die betalingen – Voortijdig maaien – Verlaging en uitsluiting van die betalingen – Dwingende normen – Uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen – Minimumeisen inzake goede landbouw- en milieuconditie – Verbintenissen die verder gaan dan de relevante dwingende normen, de minimumeisen, en de andere relevante dwingende eisen die in de nationale wetgeving zijn vastgesteld]

10

2021/C 217/14

Zaak C-786/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — The North of England P & I Association Ltd., rechtsopvolgster van Marine Shipping Mutual Insurance Company / Bundeszentralamt für Steuern [Prejudiciële verwijzing – Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche – Tweede richtlijn (88/357/EEG) – Artikel 2, onder d), tweede streepje – Richtlijn 92/49/EEG – Artikel 46, lid 2, eerste alinea – Belastingen op verzekeringspremies – Begrip lidstaat waar het risico is gelegen – Voer- en vaartuigen van om het even welke aard – Begrip lidstaat van registratie – Verzekering van zeeschepen – Schepen die zijn ingeschreven in het scheepsregister dat door een lidstaat wordt bijgehouden, maar op grond van een toestemming voor tijdelijke uitvlagging de vlag van een andere lidstaat of een derde staat voeren]

11

2021/C 217/15

Zaak C-846/19: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d’arrondissement — Luxemburg) — EQ / Administration de l’Enregistrement, des Domaines et de la TVA [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Economische activiteit – Verrichting van diensten onder bezwarende titel – Artikel 2, lid 1, onder c), en artikel 9, lid 1 – Vrijstellingen – Artikel 132, lid 1, onder g) – Verrichting van diensten die nauw verband houden met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid – Diensten die door een advocaat in het kader van mandaten ter bescherming van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen worden verricht – Organisatie die als instelling van sociale aard wordt erkend]

11

2021/C 217/16

Zaak C-868/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — M-GmbH/Finanzamt für Körperschaften [Prejudiciële verwijzing – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 9 – Belastingplichtigen – Artikel 11 – Bevoegdheid van de lidstaten om personen die juridisch gezien zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn, gezamenlijk als één belastingplichtige (btw-groep) aan te merken – Begrip nauwe financiële banden – Nationale regeling waarbij aan personenvennootschappen waarvan de vennoten naast het overkoepelende orgaan niet enkel personen zijn die financieel gezien zijn opgenomen in de onderneming van het overkoepelende orgaan, de mogelijkheid wordt ontzegd om deel uit te maken van een btw-groep – Rechtszekerheid – Maatregelen ter voorkoming van belastingfraude en -ontwijking – Evenredigheid – Btw-neutraliteit]

12

2021/C 217/17

Zaak C-875/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 — FV/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Openbare dienst – Beoordelingsrapport – Beoordelingscriteria – Regelmatigheid van de prestaties – Laat komen – Overlegging van een medisch attest – Zorgplicht)

13

2021/C 217/18

Zaak C-877/19 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 — FV/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening – Beroep tot nietigverklaring – Openbare dienst – Beoordelingsrapport – Beoordelingscriteria – Regelmatigheid van de prestaties – Laat komen – Overlegging van een medisch attest – Zorgplicht)

13

2021/C 217/19

Zaak C-935/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Grupa Warzywna Sp. z o.o. / Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 273 – Te hoge opgave, in de belastingaangifte, van het bedrag van de btw-teruggaaf – Onjuiste beoordeling door de belastingplichtige van de belastbaarheid van de handeling – Correctie van de belastingaangifte na een controle – Sanctie van 20 % van het bedrag waarmee de btw-teruggaaf te hoog is opgegeven – Evenredigheidsbeginsel)

14

2021/C 217/20

Zaak C-53/20: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Hengstenberg GmbH & Co. KG/Spreewaldverein eV [Prejudiciële verwijzing – Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen – Verordening (EU) nr. 1151/2012 – Artikel 49, lid 3, eerste alinea, en lid 4, tweede alinea – Artikel 53, lid 2, eerste alinea – Wijziging van een productdossier – Augurken uit het Spreewald (Duitsland), Spreewälder Gurken (BGA) – Niet-minimale wijzigingen – Bezwaarprocedure – Bezwaar tegen de wijzigingsaanvraag – Beroep tegen het besluit waarbij die aanvraag wordt ingewilligd – Begrip rechtmatig belang]

15

2021/C 217/21

Zaak C-62/20: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Vogel Import Export NV / Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing – Verordening (EEG) nr. 2658/87 – Douane-unie – Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefindeling – Gecombineerde nomenclatuur – Tariefposten – Tariefposten 4407 en 4409 – Geschaafde houten planken waarvan de vier hoeken licht zijn afgerond over de gehele lengte van de plank]

15

2021/C 217/22

Zaak C-399/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 augustus 2020 door XH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 juni 2020 in zaak T-511/18, XH / Commissie

16

2021/C 217/23

Zaak C-504/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2020 door Lukáš Wagenknecht tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 juli 2020 in zaak T-715/19, Wagenknecht / Europese Raad

16

2021/C 217/24

Zaak C-535/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrazhen sad Razgrad (Bulgarije) op 20 oktober 2020 — BNP Paribas Personal Finance S.A., Bulgaria Branch / T.G.M.

17

2021/C 217/25

Zaak C-622/20 P: Hogere voorziening, op 12 november 2020 door Validity Foundation — Mental Disability Advocacy Centre en Center for Independent Living Association ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 september 2020 in zaak T-613/19, ENIL Brussels Office e.a./Commissie

17

2021/C 217/26

Zaak C-667/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Laboratorios Ern, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-51/19, Laboratorios Ern/EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler (apiheal)

17

2021/C 217/27

Zaak C-678/20 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Laboratorios Ern, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-53/19, SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ/EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal)

18

2021/C 217/28

Zaak C-100/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landsgericht Ravensburg (Duitsland) op 17 februari 2021 — QB / Daimler AG

18

2021/C 217/29

Zaak C-102/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië) op 18 februari 2021 — KW / Autonome Provinz Bozen

19

2021/C 217/30

Zaak C-103/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië) op 18 februari 2021 — SG / Autonome Provinz Bozen

20

2021/C 217/31

Zaak C-134/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail de Liège (België) op 4 maart 2021 — EV / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

20

2021/C 217/32

Zaak C-154/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 9 maart 2021 — RW / Österreichische Post AG

21

2021/C 217/33

Zaak C-158/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 11 maart 2021 — Ministerio Fiscal, Abogacía del Estado en Partido político VOX / Lluís Puig Gordi, Carles Puigdemont Casamajó, Antoni Comín Oliveres, Clara Ponsatí Obiols, Meritxell Serret Aleu, Marta Rovira Vergés en Anna Gabriel Sabaté

21

2021/C 217/34

Zaak C-161/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte dei conti — Sezione regionale di controllo per la Campania (Italië) op 10 maart 2021 — Comune di Camerota

23

2021/C 217/35

Zaak C-178/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Ravensburg (Duitsland) op 22 maart 2021 — GL e.a. / Volkswagen AG en Audi AG

24

2021/C 217/36

Zaak C-184/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de l’entreprise francophone de Bruxelles (België) op 24 maart 2021 — Christian Louboutin / Amazon.com, Inc., Amazon Services LLC

25

2021/C 217/37

Zaak C-198/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2021 door Giacomo Santini, e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 10 februari 2021 in gevoegde zaken T-345/19, T-346/19, T-364/19-T-366/19, T-372/19-T-375/19 en T-385/19, Santini e.a. / Parlement

26

2021/C 217/38

Zaak C-202/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 maart 2021 door ABLV Bank AS, in liquidatie, tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer — uitgebreid) van 20 januari 2021 in zaak T-758/18, ABLV Bank/GAR

27

2021/C 217/39

Zaak C-212/21 P: Hogere voorziening, ingesteld op 2 april 2021 door de Europese Investeringsbank tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 januari 2021 in zaak T-9/19, ClientEarth/EIB

29

2021/C 217/40

Zaak C-223/21 P: Hogere voorziening, ingesteld op 6 april 2021 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 januari 2021 in zaak T-9/19, ClientEarth/EIB

30

2021/C 217/41

Zaak C-228/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 8 april 2021 — Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l’Immigrazione — Unità di Dublino / CZA

31

2021/C 217/42

Zaak C-229/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Bruxelles (België) op 9 april 2021 — Haven van Brussel / Infrabel en Brussels Hoofdstedelijk Gewest / Infrabel

31

2021/C 217/43

Zaak C-235/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 12 april 2021 — RAIFFEISEN LEASING, trgovina in leasing d. o. o. / Republika Slovenija

32

2021/C 217/44

Zaak C-239/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2021 door Petr Fryč tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 februari 2021 in zaak T-92/20, Fryč / Commissie

33

2021/C 217/45

Zaak C-242/21 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 april 2021 door Évariste Boshab tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 3 februari 2021 in zaak T-111/19, Évariste Boshab / Raad van de Europese Unie

34

2021/C 217/46

Zaak C-259/21: Beroep ingesteld op 22 april 2021 — Europees Parlement / Raad van de Europese Unie

35

Gerecht

2021/C 217/47

Zaak T-193/18: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Andreas Stihl/EUIPO — Giro Travel Company (Combinatie van de kleuren grijs en oranje) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniemerk dat bestaat in een combinatie van de kleuren oranje en grijs – Absolute weigeringsgrond – Artikel 4 en artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] – Voldoende duidelijke en nauwkeurige grafische voorstelling – Noodzaak van een systematische schikking die de kleuren op van tevoren bepaalde en duurzame wijze met elkaar in verbinding brengt]

37

2021/C 217/48

Zaak T-277/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — BK/EASO (Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Tijdelijke overplaatsing – Beroep tot nietigverklaring – Zuiver bevestigende handeling – Niet-ontvankelijkheid – Uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van de klacht – Autonome draagwijdte – Opschorting van de gevolgen van het besluit waartegen de klacht is gericht – Procesbelang – Beroep tot schadevergoeding – Nauw verband met de vordering tot nietigverklaring – Geen precontentieuze procedure – Niet-ontvankelijkheid)

37

2021/C 217/49

Zaak T-282/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Filotas Bellas & Yios (Halloumi) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk Halloumi χαλλούμι Vermion grill cheese/grill est/grill kase M BELAS PREMIUM GREEK DAIRY SINCE 1927 – Ouder collectief Uniebeeldmerk HALLOUMI – Relatieve weigeringsgrond – Kwade trouw – Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening 2017/1001]]

38

2021/C 217/50

Zaak T-515/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Delta Sport Handelskontor (Bouwsteen van een speelmodule) [Gemeenschapsmodel – Nietigheidsprocedure – Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een bouwsteen van een speelmodule afbeeldt – Nietigheidsgrond – Niet-naleving van de voorwaarden voor bescherming – Artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 – Uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die uitsluitend door de technische functie van dat voortbrengsel worden bepaald – Uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die noodzakelijkerwijs in precies dezelfde vorm en afmetingen gereproduceerd moeten worden om als verbinding met andere voortbrengselen te kunnen dienen – Gemeenschapsmodellen die tot doel hebben binnen een modulair systeem de meervoudige samenvoeging of verbinding van onderling verwisselbare voortbrengselen mogelijk te maken – Artikel 8, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 6/2002]

39

2021/C 217/51

Zaak T-588/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Novomatic/EUIPO — adp Gauselmann (Power Stars) [Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Uniebeeldmerk Power Stars – Gedeeltelijke vervallenverklaring – Deels geen normaal gebruik – Bewijs van het normale gebruik – Artikel 51, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] – Motiveringsplicht – Artikel 75, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening 2017/1001) – Recht om te worden gehoord – Artikel 75, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening 2017/1001)]

40

2021/C 217/52

Zaak T-798/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Bennahmias/Parlement (Institutioneel recht – Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement – Vergoeding voor parlementaire medewerkers – Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen – Bewijslast – Motiveringsplicht – Onjuiste rechtsopvatting – Feitelijke vergissing – Evenredigheid)

40

2021/C 217/53

Zaak T-799/19: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Bennahmias/Parlement (Institutioneel recht – Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement – Vergoeding voor parlementaire medewerkers – Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen – Bewijslast – Motiveringsplicht – Onjuiste rechtsopvatting – Feitelijke vergissing – Evenredigheid)

41

2021/C 217/54

Zaak T-93/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Albert Darboven Holding/EUIPO (WINDSOR-CASTLE) [Uniemerk – Aanvraag voor Uniewoordmerk WINDSOR-CASTLE – Absolute weigeringsgrond – Onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Lovend karakter]

41

2021/C 217/55

Zaak T-168/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Creaton South-East Europe/EUIPO — Henkel (CREATHERM) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk CREATHERM – Ouder internationaal woordmerk CERETHERM – Relatieve weigeringsgrond – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]

42

2021/C 217/56

Zaak T-175/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sanolie (SANOLIE) [Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk SANOLIE – Ouder nationaal woordmerk SANODIN – Relatieve weigeringsgrond – Verwarringsgevaar – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), verordening (EU) 2017/1001]]

43

2021/C 217/57

Zaak T-354/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Kfz-Gewerbe/EUIPO — The Blink Fish (Weergave van een vis) [Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk dat een vis weergeeft – Ouder nationaal woordmerk BLINKA – Relatieve weigeringsgrond – Geen verwarringsgevaar – Geen overeenstemmende tekens – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Motiveringsplicht – Artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening 2017/1001]

43

2021/C 217/58

Zaak T-374/20: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — KM / Commissie (Openbare dienst – Ambtenaren – Overlevende echtgenoot – Overlevingspensioen – Artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut – Toepassingsvoorwaarden – Duur van het huwelijk – Exceptie van onwettigheid – Gelijke behandeling – Verbod van discriminatie op grond van leeftijd – Evenredigheid)

44

2021/C 217/59

Zaak T-11/20: Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2021 — Paravan/EUIPO — paragon (Paragon) (Uniemerk – Procedure tot vervallenverklaring – Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring – Afdoening zonder beslissing)

45

2021/C 217/60

Zaak T-158/21: Beroep ingesteld op 24 maart 2021 — Minority SafePack — one million signatures for diversity in Europe / Commissie

45

2021/C 217/61

Zaak T-168/21: Beroep ingesteld op 30 maart 2021 — Magnetec/EUIPO (Lichtblauw)

46

2021/C 217/62

Zaak T-169/21: Beroep ingesteld op 26 maart 2021 — The Smiley Company/EUIPO — SC Ha Ha Ha Production (SMILEY)

46

2021/C 217/63

Zaak T-170/21: Beroep ingesteld op 25 maart 2021 — Ben Ali / Raad

47

2021/C 217/64

Zaak T-173/21: Beroep ingesteld op 31 maart 2021 — Novelis Deutschland/EUIPO — Cuki Cofresco (Schotel voor gebruik bij het grillen)

49

2021/C 217/65

Zaak T-181/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — LG Electronics/EUIPO — Anferlux-Electrodomésticos (SmartThinQ)

49

2021/C 217/66

Zaak T-182/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — PKK/Raad

50

2021/C 217/67

Zaak T-183/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — QP e.a./Raad e.a.

51

2021/C 217/68

Zaak T-187/21: Beroep ingesteld op 9 april 2021 — Firearms United Network e.a. / Europese Commissie

53

2021/C 217/69

Zaak T-188/21: Beroep ingesteld op 9 april 2021 — Lück/EUIPO — R.H. Investment (MALLE)

54

2021/C 217/70

Zaak T-190/21: Beroep ingesteld op 7 april 2021 — RI e.a./Raad e.a.

55

2021/C 217/71

Zaak T-192/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Laboratorios Ern/EUIPO — Beta Sports (META)

56

2021/C 217/72

Zaak T-194/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Fidia farmaceutici/EUIPO — Stelis Biopharma (HYALOSTEL ONE)

57

2021/C 217/73

Zaak T-196/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Lea Nature Services/EUIPO — Debonair Trading Internacional (SO...?)

58

2021/C 217/74

Zaak T-197/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Lea Nature Services/EUIPO — Debonair Trading Internacional (SO...?)

59

2021/C 217/75

Zaak T-198/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Ancor Group/EUIPO — Cody’s Drinks International (CODE-X)

59

2021/C 217/76

Zaak T-199/21: Beroep ingesteld op 30 maart 2021 — EurO3zon / ECHA

60

2021/C 217/77

Zaak T-200/21: Beroep ingesteld op 29 maart 2021 — JS/EDPS

61

2021/C 217/78

Zaak T-201/21: Beroep ingesteld op 6 april 2021 — Covington & Burling en Van Vooren/Commissie

62

2021/C 217/79

Zaak T-202/21: Beroep ingesteld op 13 april 2021 — Vita Zahnfabrik/EUIPO — VIPI Produtos Odontológicos (VITABLOCS TriLuxe forte)

63

2021/C 217/80

Zaak T-203/21: Beroep ingesteld op 12 april 2021 — IN.PRO.DI/EUIPO — Aiello (CAPRI)

64

2021/C 217/81

Zaak T-204/21: Beroep ingesteld op 14 april 2021 — Stryker/EUIPO (RUGGED)

64

2021/C 217/82

Zaak T-205/21: Beroep ingesteld op 15 april 2021 — Kewazo/EUIPO (Liftbot)

65

2021/C 217/83

Zaak T-206/21: Beroep ingesteld op 16 april 2021 — Kalita en Haas/EUIPO — Kitzbühel Tourismus (Weergave van twee dieren)

66

2021/C 217/84

Zaak T-209/21: Beroep ingesteld op 17 april 2021 — Ignacio Carrasco/EUIPO — Santos Carrasco Manzano (La Hoja del Carrasco)

67

2021/C 217/85

Zaak T-212/21: Beroep ingesteld op 19 april 2021 — Groschopp/EUIPO (Sustainability through Quality)

67

2021/C 217/86

Zaak T-216/21: Beroep ingesteld op 20 april 2021 — Ryanair en Malta Air/Europese Commissie

68

2021/C 217/87

Zaak T-220/21: Beroep ingesteld op 23 april 2021 — Thomas Henry/EUIPO (Spicy Ginger)

69

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2021/C 217/01)

Laatste publicatie

PB C 206 van 31.5.2021

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 189 van 17.5.2021

PB C 182 van 10.5.2021

PB C 180 van 10.5.2021

PB C 163 van 3.5.2021

PB C 148 van 26.4.2021

PB C 138 van 19.4.2021

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/2 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/2

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Federazione nazionale delle imprese elettrotecniche ed elettroniche (Anie), e.a., (C-798/18), Athesia Energy Srl e.a. (C-799/18) / Ministero dello Sviluppo Economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

(Gevoegde zaken C-798/18 en C-799/18) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Milieu - Artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen - Verdrag inzake het Energiehandvest - Artikel 10 - Toepasselijkheid - Richtlijn 2009/28/EG - Artikel 3, lid 3, onder a) - Bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen - Opwekken van elektriciteit met installaties voor fotovoltaïsche zonne-energie - Wijziging van een steunregeling)

(2021/C 217/02)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Federazione nazionale delle imprese elettrotecniche ed elettroniche (Anie), e.a. (C-798/18), Athesia Energy Srl e.a. (C-799/18)

Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico, Gestore dei servizi energetici (GSE) SpA

in tegenwoordigheid van: Elettricità Futura Unione delle imprese elettriche italiane, Confederazione generale dell’agricoltura italiana — Confagricoltura

Dictum

Onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten verificaties, waarbij met alle relevante gegevens rekening moet worden gehouden, dienen artikel 3, lid 3, onder a), van richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG en de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in het licht van de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen, aldus te worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een vermindering of uitstel van betaling van de stimuleringsbedragen voor door fotovoltaïsche zonne-installaties opgewekte energie die bij eerdere bestuursbesluiten zijn toegekend en door ad-hocovereenkomsten tussen de exploitanten van deze installaties en een overheidsbedrijf zijn bevestigd, wanneer deze regeling betrekking heeft op stimuleringsbedragen waarin reeds is voorzien maar die nog niet verschuldigd zijn.

---

(1)  PB C 122 van 1.4.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Diskrimineringsombudsman / Braathens Regional Aviation AB

(Zaak C-30/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming - Richtlijn 2000/43/EG - Artikel 7 - Verdediging van rechten - Artikel 15 - Sancties - Beroep tot schadevergoeding wegens vermeende discriminatie - Instemming van de verweerder met de vordering tot schadevergoeding zonder erkenning van het bestaan van de vermeende discriminatie - Verband tussen de betaalde schadevergoeding en de gestelde discriminatie - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Nationale procesregels die de rechter bij wie het beroep is ingesteld, beletten om, ondanks het uitdrukkelijke verzoek van de verzoeker, uitspraak te doen over het bestaan van de gestelde discriminatie)

(2021/C 217/03)

Procestaal: Zweeds

Verwijzende rechter

Högsta domstolen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Diskrimineringsombudsman

Verwerende partij: Braathens Regional Aviation AB

Dictum

De artikelen 7 en 15 van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, gelezen tegen de achtergrond van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat die artikelen in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling die een rechter bij wie een beroep tot schadevergoeding aanhangig is gemaakt wegens vermeende door deze richtlijn verboden discriminatie, belet om het verzoek tot vaststelling van het bestaan van deze discriminatie te onderzoeken wanneer de verweerder bereid is de gevorderde schadevergoeding te betalen zonder evenwel te erkennen dat er sprake is van discriminatie. Het staat aan de nationale rechterlijke instantie aan wie een geschil tussen private partijen is voorgelegd om binnen het kader van haar bevoegdheden de rechtsbescherming te verzekeren die voor de justitiabelen voortvloeit uit artikel 47 van het Handvest, waarbij zij zo nodig elke daarmee strijdige bepaling van de nationale wettelijke regeling buiten toepassing moet laten.

---

(1)  PB C 103 van 18.3.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/3

---

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — H. A. / Belgische Staat

(Zaak C-194/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Bepaling van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming - Artikel 27 - Rechtsmiddelen - Inaanmerkingneming van gegevens die dateren van na het overdrachtsbesluit - Effectieve rechterlijke bescherming)

(2021/C 217/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: H. A.

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

Artikel 27, lid 1, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, gelezen in het licht van overweging 19 van deze verordening, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan de rechter bij het onderzoek van een bij hem ingesteld beroep tot nietigverklaring van een overdrachtsbesluit geen rekening mag houden met omstandigheden die dateren van na de vaststelling van dat besluit en die beslissend zijn voor de juiste toepassing van die verordening, tenzij die regeling voorziet in een specifiek rechtsmiddel dat een ex-nunconderzoek van de situatie van de betrokken persoon omvat waarvan de resultaten bindend zijn voor de bevoegde autoriteiten, welk rechtsmiddel kan worden ingesteld nadat die omstandigheden zich hebben voorgedaan en waarvoor met name niet als voorwaarde geldt dat die persoon zijn vrijheid is ontnomen of dat de tenuitvoerlegging van het overdrachtsbesluit ophanden is.

---

(1)  PB C 164 van 13.5.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/4

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Gdańsku — Polen) — AV

(Zaak C-221/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2008/909/JBZ - Artikel 8, leden 2 tot en met 4 - Artikel 17, leden 1 en 2 - Artikel 19 - Wijze waarop bij een verzamelvonnis rekening wordt gehouden met een in een andere lidstaat uitgesproken veroordeling die ten uitvoer moet worden gelegd in de lidstaat waar dat vonnis wordt gewezen - Voorwaarden - Kaderbesluit 2008/675/JBZ - Artikel 3, lid 3 - Begrip “doorkruisen van een vonnis of de tenuitvoerlegging daarvan” waarmee rekening moet worden gehouden in een nieuwe strafrechtelijke procedure in een andere lidstaat dan die waar dat vonnis is gewezen)

(2021/C 217/05)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Sąd Okręgowy w Gdańsku

Partij in het hoofdgeding

AV

in tegenwoordigheid van: Pomorski Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej

Dictum

| 1) | Artikel 8, leden 2 tot en met 4, gelezen in samenhang met artikel 17, leden 1 en 2, en artikel 19 van kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan een verzamelvonnis kan worden gewezen waarin niet alleen een of meer sancties zijn opgenomen die de betrokkene eerder zijn opgelegd in de lidstaat waar het verzamelvonnis is gewezen, maar ook een of meer sancties die hem in een andere lidstaat zijn opgelegd en die op grond van dit kaderbesluit in de eerste lidstaat ten uitvoer worden gelegd. Een dergelijk verzamelvonnis kan echter niet leiden tot een aanpassing van de duur of de aard van de laatstbedoelde sancties die verder gaat dan de strikte grenzen van artikel 8, leden 2 tot en met 4, van kaderbesluit 2008/909, tot niet-nakoming van de bij artikel 17, lid 2, van dit kaderbesluit opgelegde verplichting om de termijn van vrijheidsbeneming die de gevonniste persoon in voorkomend geval reeds in de beslissingsstaat heeft ondergaan, volledig in mindering te brengen op de totale duur van de vrijheidsbeneming die in de tenuitvoerleggingsstaat moet worden ondergaan, of tot herziening van de sancties die hem in een andere lidstaat zijn opgelegd, hetgeen in strijd zou zijn met artikel 19, lid 2, van dat kaderbesluit. |
| --- | --- |

1)

Artikel 8, leden 2 tot en met 4, gelezen in samenhang met artikel 17, leden 1 en 2, en artikel 19 van kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan een verzamelvonnis kan worden gewezen waarin niet alleen een of meer sancties zijn opgenomen die de betrokkene eerder zijn opgelegd in de lidstaat waar het verzamelvonnis is gewezen, maar ook een of meer sancties die hem in een andere lidstaat zijn opgelegd en die op grond van dit kaderbesluit in de eerste lidstaat ten uitvoer worden gelegd. Een dergelijk verzamelvonnis kan echter niet leiden tot een aanpassing van de duur of de aard van de laatstbedoelde sancties die verder gaat dan de strikte grenzen van artikel 8, leden 2 tot en met 4, van kaderbesluit 2008/909, tot niet-nakoming van de bij artikel 17, lid 2, van dit kaderbesluit opgelegde verplichting om de termijn van vrijheidsbeneming die de gevonniste persoon in voorkomend geval reeds in de beslissingsstaat heeft ondergaan, volledig in mindering te brengen op de totale duur van de vrijheidsbeneming die in de tenuitvoerleggingsstaat moet worden ondergaan, of tot herziening van de sancties die hem in een andere lidstaat zijn opgelegd, hetgeen in strijd zou zijn met artikel 19, lid 2, van dat kaderbesluit.

| 2) | Artikel 3, lid 3, van kaderbesluit 2008/675/JBZ van de Raad van 24 juli 2008 betreffende de wijze waarop bij een nieuwe strafrechtelijke procedure rekening wordt gehouden met veroordelingen in andere lidstaten van de Europese Unie, gelezen in het licht van overweging 14, moet aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan een verzamelvonnis kan worden gewezen dat niet alleen een of meer eerdere veroordelingen omvat die tegen de betrokkene zijn uitgesproken in de lidstaat waar het verzamelvonnis is gewezen, maar ook een of meer in andere lidstaten tegen de betrokkene uitgesproken veroordelingen die op grond van kaderbesluit 2008/909, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, in de eerste lidstaat ten uitvoer worden gelegd, mits dat verzamelvonnis ten aanzien van de laatstbedoelde veroordelingen de voorwaarden en grenzen in acht neemt die voortvloeien uit artikel 8, leden 2 tot en met 4, artikel 17, lid 2, en artikel 19, lid 2, van kaderbesluit 2008/909, zoals gewijzigd. |
| --- | --- |

2)

Artikel 3, lid 3, van kaderbesluit 2008/675/JBZ van de Raad van 24 juli 2008 betreffende de wijze waarop bij een nieuwe strafrechtelijke procedure rekening wordt gehouden met veroordelingen in andere lidstaten van de Europese Unie, gelezen in het licht van overweging 14, moet aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan een verzamelvonnis kan worden gewezen dat niet alleen een of meer eerdere veroordelingen omvat die tegen de betrokkene zijn uitgesproken in de lidstaat waar het verzamelvonnis is gewezen, maar ook een of meer in andere lidstaten tegen de betrokkene uitgesproken veroordelingen die op grond van kaderbesluit 2008/909, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, in de eerste lidstaat ten uitvoer worden gelegd, mits dat verzamelvonnis ten aanzien van de laatstbedoelde veroordelingen de voorwaarden en grenzen in acht neemt die voortvloeien uit artikel 8, leden 2 tot en met 4, artikel 17, lid 2, en artikel 19, lid 2, van kaderbesluit 2008/909, zoals gewijzigd.

---

(1)  PB C 280 van 19.8.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/5

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) — Friends of the Irish Environment Ltd / Commissioner for Environmental Information

(Zaak C-470/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/4/EG - Recht op toegang tot milieu-informatie waarover overheidsinstanties beschikken - Artikel 2, punt 2 - Begrip “overheidsinstantie” - Organen of instellingen die optreden in een rechterlijke hoedanigheid - Informatie die is opgenomen in het dossier van een afgesloten gerechtelijke procedure)

(2021/C 217/06)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Friends of the Irish Environment Ltd

Verwerende partij: Commissioner for Environmental Information

in tegenwoordigheid van: Courts Service of Ireland

Dictum

Artikel 2, punt 2, van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat het niet de toegang regelt tot milieu-informatie die is opgenomen in gerechtelijke dossiers, aangezien noch de rechterlijke instanties, noch de organen of instellingen die onder hun toezicht staan en aldus nauwe banden met hen onderhouden, “overheidsinstanties” in de zin van die bepaling zijn, en zij bijgevolg niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen.

---

(1)  PB C 280 van 19.8.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/6

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — AB / Olympiako Athlitiko Kentro Athinon — Spyros Louis

(Zaak C-511/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2000/78/EG - Beginsel van gelijke behandeling in arbeid en beroep - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Werknemers die tot de beëindiging van hun arbeidsovereenkomst in een arbeidsreserve worden geplaatst - Salarisverlaging en vermindering of verlies van de ontslagvergoeding - Regeling die van toepassing is op werknemers in de publieke sector die spoedig een volledig pensioen zullen genieten - Vermindering van de loonkosten van de publieke sector - Artikel 6, lid 1 - Legitieme doelstelling van sociaal beleid - Economische crisissituatie)

(2021/C 217/07)

Procestaal: Grieks

Verwijzende rechter

Areios Pagos

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: AB

Verwerende partij: Olympiako Athlitiko Kentro Athinon — Spyros Louis

Dictum

Artikel 2 en artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling op grond waarvan werknemers in de publieke sector die in een bepaald tijdvak voldoen aan de voorwaarden om een volledig ouderdomspensioen te ontvangen, in een arbeidsreserve worden geplaatst totdat hun arbeidsovereenkomst wordt beëindigd, hetgeen leidt tot een vermindering van hun bezoldiging, het einde van hun eventuele loopbaanontwikkeling en een vermindering, of zelfs de afschaffing, van de ontslagvergoeding waarop zij bij de beëindiging van hun arbeidsverhouding aanspraak hadden kunnen maken, wanneer met deze regeling een legitieme doelstelling van werkgelegenheidsbeleid wordt nagestreefd en de middelen om deze doelstelling te realiseren passend en noodzakelijk zijn.

---

(1)  PB C 319 van 23.9.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/6

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'Etat — Frankrijk) — Eutelsat SA / Autorité de régulation des communications électroniques et des postes, Inmarsat Ventures SE, voorheen Inmarsat Ventures Ltd

(Zaak C-515/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Telecommunicatiesector - Geharmoniseerd gebruik van het radiospectrum in de 2 GHz-frequentieband voor de implementatie van systemen voor mobiele satellietdiensten - Beschikking nr. 626/2008/EG - Artikel 2, lid 2, onder a) en b) - Artikel 4, lid 1, onder c), ii) - Artikel 7, leden 1 en 2 - Artikel 8, leden 1 en 3 - Mobiele satellietsystemen - Begrip, mobiel grondstation’ - Begrip, complementaire grondcomponenten’ - Begrip, vereiste kwaliteit’ - Respectieve functies van de satelliet- en de grondcomponenten - Verplichting voor de geselecteerde exploitant van mobiele satellietsystemen om een bepaald percentage van de bevolking en het grondgebied te bestrijken - Niet-inachtneming - Invloed)

(2021/C 217/08)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d'Etat

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Eutelsat SA

Verwerende partijen: Autorité de régulation des communications électroniques et des postes, Inmarsat Ventures SE, voorheen Inmarsat Ventures Ltd

in tegenwoordigheid van: Viasat Inc., Viasat UK Ltd

Dictum

| 1) | Artikel 2, lid 2, onder a) en b), van beschikking nr. 626/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2008 inzake de selectie en machtiging van systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) leveren juncto artikel 8, leden 1 en 3, van die beschikking moet aldus worden uitgelegd dat de datatransmissiecapaciteit van een mobiel satellietsysteem niet hoofdzakelijk op de satellietcomponent van dat systeem hoeft te berusten en dat complementaire grondcomponenten van mobiele satellietsystemen zodanig mogen worden geïnstalleerd dat zij het hele grondgebied van de Europese Unie bestrijken, omdat die satellietcomponent de communicatie op geen enkele plaats in dat grondgebied met de “vereiste kwaliteit” kan waarborgen in de zin van artikel 2, lid 2, onder b), van die beschikking, opgevat als het kwaliteitsniveau dat nodig is om de door de exploitant van dat systeem aangeboden dienst te leveren, mits de mededinging niet wordt verstoord en die satellietcomponent van reëel en concreet nut is, in de zin dat die component noodzakelijk moet zijn voor de exploitatie van het mobiele satellietsysteem, behoudens een onafhankelijke exploitatie van complementaire grondcomponenten wanneer de satellietcomponent defect is, die niet langer dan 18 maanden mag duren. |
| --- | --- |

1)

Artikel 2, lid 2, onder a) en b), van beschikking nr. 626/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2008 inzake de selectie en machtiging van systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) leveren juncto artikel 8, leden 1 en 3, van die beschikking moet aldus worden uitgelegd dat de datatransmissiecapaciteit van een mobiel satellietsysteem niet hoofdzakelijk op de satellietcomponent van dat systeem hoeft te berusten en dat complementaire grondcomponenten van mobiele satellietsystemen zodanig mogen worden geïnstalleerd dat zij het hele grondgebied van de Europese Unie bestrijken, omdat die satellietcomponent de communicatie op geen enkele plaats in dat grondgebied met de “vereiste kwaliteit” kan waarborgen in de zin van artikel 2, lid 2, onder b), van die beschikking, opgevat als het kwaliteitsniveau dat nodig is om de door de exploitant van dat systeem aangeboden dienst te leveren, mits de mededinging niet wordt verstoord en die satellietcomponent van reëel en concreet nut is, in de zin dat die component noodzakelijk moet zijn voor de exploitatie van het mobiele satellietsysteem, behoudens een onafhankelijke exploitatie van complementaire grondcomponenten wanneer de satellietcomponent defect is, die niet langer dan 18 maanden mag duren.

| 2) | Het begrip “mobiel grondstation” in de zin van artikel 2, lid 2, onder a), van beschikking nr. 626/2008 moet aldus worden uitgelegd dat een dergelijk station, om onder dat begrip te vallen, niet in staat hoeft te zijn om — zonder afzonderlijke apparatuur — zowel met een complementaire grondcomponent als met een satelliet te communiceren. |
| --- | --- |

2)

Het begrip “mobiel grondstation” in de zin van artikel 2, lid 2, onder a), van beschikking nr. 626/2008 moet aldus worden uitgelegd dat een dergelijk station, om onder dat begrip te vallen, niet in staat hoeft te zijn om — zonder afzonderlijke apparatuur — zowel met een complementaire grondcomponent als met een satelliet te communiceren.

| 3) | Artikel 8, lid 1, juncto artikel 7, lid 1, van beschikking nr. 626/2008 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer is komen vast te staan dat een overeenkomstig titel II van deze beschikking geselecteerde exploitant die op grond van artikel 7 van die beschikking gemachtigd is om het radiospectrum te gebruiken, geen mobiele satellietdiensten door middel van een mobiel satellietsysteem heeft geleverd tegen de in artikel 4, lid 1, onder c), ii), van beschikking nr. 626/2008 bedoelde uiterste datum, de bevoegde instanties van de lidstaten niet mogen weigeren om aan die exploitant machtigingen te verlenen die nodig zijn voor de levering van complementaire grondcomponenten van mobiele satellietsystemen, op grond dat hij de bij zijn aanvraag gedane toezegging niet is nagekomen. |
| --- | --- |

3)

Artikel 8, lid 1, juncto artikel 7, lid 1, van beschikking nr. 626/2008 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer is komen vast te staan dat een overeenkomstig titel II van deze beschikking geselecteerde exploitant die op grond van artikel 7 van die beschikking gemachtigd is om het radiospectrum te gebruiken, geen mobiele satellietdiensten door middel van een mobiel satellietsysteem heeft geleverd tegen de in artikel 4, lid 1, onder c), ii), van beschikking nr. 626/2008 bedoelde uiterste datum, de bevoegde instanties van de lidstaten niet mogen weigeren om aan die exploitant machtigingen te verlenen die nodig zijn voor de levering van complementaire grondcomponenten van mobiele satellietsystemen, op grond dat hij de bij zijn aanvraag gedane toezegging niet is nagekomen.

---

(1)  PB C 295 van 02.09.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/7

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzgericht, Außenstelle Graz — Oostenrijk) — SK Telecom Co. Ltd./Finanzamt Graz-Stadt

(Zaak C-593/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Bepaling van de plaats van telecommunicatiediensten - Roaming door staatsburgers van derde landen op mobielecommunicatienetwerken binnen de Europese Unie - Artikel 59 bis, eerste alinea, onder b) - Mogelijkheid voor de lidstaten om de plaats van telecommunicatiediensten naar hun grondgebied te verleggen)

(2021/C 217/09)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesfinanzgericht, Außenstelle Graz

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SK Telecom Co. Ltd.

Verwerende partij: Finanzamt Graz-Stadt

Dictum

Artikel 59 bis, eerste alinea, onder b), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals per 1 januari 2010 gewijzigd bij richtlijn 2008/8/EG van de Raad van 12 februari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat roamingdiensten die door een in een derde land gevestigde mobieletelefonieprovider worden verleend aan haar klanten, die eveneens in dat derde land zijn gevestigd of aldaar hun woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats hebben, zodat zij gebruik kunnen maken van het nationale mobielecommunicatienetwerk van de lidstaat waar zij tijdelijk verblijven, moeten worden geacht voorwerp te zijn van “werkelijk gebruik en werkelijke exploitatie” op het grondgebied van deze lidstaat in de zin van die bepaling, waardoor die lidstaat de plaats van die roamingdiensten kan aanmerken als op zijn grondgebied gelegen wanneer met de uitoefening van een dergelijk keuzerecht wordt voorkomen dat deze diensten binnen de Unie onbelast blijven, ongeacht de fiscale behandeling.

---

(1)  PB C 27 van 27.1.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/8

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 april 2021 — Italmobiliare SpA, Sirap-Gema SpA, Sirap France SAS, Petruzalek GmbH, Petruzalek s.r.o., Petruzalek s.r.o., Petruzalek kft / Europese Commissie

(Zaak C-694/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Mededinging - Kartel - Markt voor de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel - Toerekenbaarheid van de inbreukmakende gedraging - Voorwaarden voor de toekenning van immuniteit - Richtsnoeren voor de berekening van het bedrag van de geldboeten van 2006 - Waarde van de verkopen - Bovengrens van de geldboete - Duur van de administratieve procedure - Redelijke termijn - Draagkracht)

(2021/C 217/10)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirantes: Italmobiliare SpA, Sirap-Gema SpA, Sirap France SAS, Petruzalek GmbH, Petruzalek s.r.o., Petruzalek s.r.o., Petruzalek kft (vertegenwoordiger: F. Moretti, avvocatessa)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Rossi, T. Vecchi, vervolgens P. Rossi, G. Conte en C. Sjödin, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | Italmobiliare SpA, Sirap-Gema SpA, Sirap France SAS, Petruzalek GmbH, Petruzalek s.r.o., Petruzalek s.r.o. en Petruzalek kft dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

Italmobiliare SpA, Sirap-Gema SpA, Sirap France SAS, Petruzalek GmbH, Petruzalek s.r.o., Petruzalek s.r.o. en Petruzalek kft dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 372 van 4.11.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/9

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal in Northern Ireland — Verenigd Koninkrijk) — TKF / Department of Justice for Northern Ireland

(Zaak C-729/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Werkingssfeer ratione temporis - Artikel 75 - Beslissingen die door een rechterlijke instantie van een lidstaat zijn gegeven voordat die lidstaat toetrad tot de Europese Unie)

(2021/C 217/11)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Court of Appeal in Northern Ireland

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: TKF

Verwerende partij: Department of Justice for Northern Ireland

Dictum

| 1) | Artikel 75, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, moet aldus worden uitgelegd dat het alleen van toepassing is op beslissingen van nationale rechterlijke instanties in staten die ten tijde van de vaststelling van die beslissingen reeds lid van de Europese Unie waren. |
| --- | --- |

1)

Artikel 75, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, moet aldus worden uitgelegd dat het alleen van toepassing is op beslissingen van nationale rechterlijke instanties in staten die ten tijde van de vaststelling van die beslissingen reeds lid van de Europese Unie waren.

| 2) | Verordening nr. 4/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het op grond van geen enkele bepaling van deze verordening mogelijk is beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen die in een staat zijn gegeven vóór diens toetreding tot de Europese Unie en voordat deze verordening van toepassing is geworden, na de toetreding van die staat tot de Unie in een andere lidstaat te erkennen en ten uitvoer te leggen. |
| --- | --- |

2)

Verordening nr. 4/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het op grond van geen enkele bepaling van deze verordening mogelijk is beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen die in een staat zijn gegeven vóór diens toetreding tot de Europese Unie en voordat deze verordening van toepassing is geworden, na de toetreding van die staat tot de Unie in een andere lidstaat te erkennen en ten uitvoer te leggen.

---

(1)  PB C 423 van 16.12.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/9

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2021 — Koninkrijk der Nederlanden / Raad van de Europese Unie, Europees Parlement

(Zaak C-733/19) (1)

(Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk visserijbeleid - Verordening (EU) nr. 1380/2013 - Instandhouding en duurzame exploitatie van visbestanden - Bescherming van mariene ecosystemen - Verordening (EU) 2019/1241 - Technische maatregelen - Bijlage V, deel D - Verbod op visserij met een elektrische pulskor - Evenredigheidsbeginsel - Voorzorgsbeginsel)

(2021/C 217/12)

Procestaal: Nederlands

Partijen

Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. K. Bulterman, M. Noort en P. Huurnink, gemachtigden)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en A. Maceroni, gemachtigden), Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. van de Westelaken, I. Liukkonen en K. Zejdová, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van de verwerende partijen: Franse Republiek (vertegenwoordigers: A.-L. Desjonquères en M. J.-L. Carré, gemachtigden)

Dictum

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement. |
| --- | --- |

2.

Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement.

| 3. | De Franse Republiek draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

3.

De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 423 van 16.12.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/10

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) — Letland) — ZS “Plaukti”

(Zaak C-736/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) - Verordening (EG) nr. 1698/2005 - Verordening (EU) nr. 65/2011 - Artikel 16, lid 5, derde alinea - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Artikelen 4 en 6 - Verordening (EG) nr. 1122/2009 - Steun voor plattelandsontwikkeling - Agromilieubetalingen - Steun voor de instandhouding van de biodiversiteit in grasland - Niet-naleving van de voorwaarden voor toekenning van die betalingen - Voortijdig maaien - Verlaging en uitsluiting van die betalingen - Dwingende normen - Uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen - Minimumeisen inzake goede landbouw- en milieuconditie - Verbintenissen die verder gaan dan de relevante dwingende normen, de minimumeisen, en de andere relevante dwingende eisen die in de nationale wetgeving zijn vastgesteld)

(2021/C 217/13)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa (Senāts)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ZS “Plaukti”

in tegenwoordigheid van: Lauku atbalsta dienests

Dictum

| 1) | Artikel 16, lid 5, derde alinea, van verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet van toepassing is wanneer de steunaanvrager weliswaar de agromilieuverbintenissen met betrekking tot het maaien niet is nagekomen, maar er geen verandering in de betrokken gewasgroep is vastgesteld. |
| --- | --- |

1)

Artikel 16, lid 5, derde alinea, van verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet van toepassing is wanneer de steunaanvrager weliswaar de agromilieuverbintenissen met betrekking tot het maaien niet is nagekomen, maar er geen verandering in de betrokken gewasgroep is vastgesteld.

| 2) | De artikelen 4 en 6 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, gelezen in samenhang met artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling volgens welke een en dezelfde eis zowel een minimumeis inzake goede landbouw- en milieuconditie kan zijn als een eis die verder gaat dan een dergelijke minimumeis, namelijk een eis inzake de toekenning van agromilieubetalingen. |
| --- | --- |

2)

De artikelen 4 en 6 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, gelezen in samenhang met artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling volgens welke een en dezelfde eis zowel een minimumeis inzake goede landbouw- en milieuconditie kan zijn als een eis die verder gaat dan een dergelijke minimumeis, namelijk een eis inzake de toekenning van agromilieubetalingen.

---

(1)  PB C 413 van 09.12.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/11

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — The North of England P & I Association Ltd., rechtsopvolgster van Marine Shipping Mutual Insurance Company / Bundeszentralamt für Steuern

(Zaak C-786/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche - Tweede richtlijn (88/357/EEG) - Artikel 2, onder d), tweede streepje - Richtlijn 92/49/EEG - Artikel 46, lid 2, eerste alinea - Belastingen op verzekeringspremies - Begrip “lidstaat waar het risico is gelegen” - Voer- en vaartuigen van om het even welke aard - Begrip “lidstaat van registratie” - Verzekering van zeeschepen - Schepen die zijn ingeschreven in het scheepsregister dat door een lidstaat wordt bijgehouden, maar op grond van een toestemming voor tijdelijke uitvlagging de vlag van een andere lidstaat of een derde staat voeren)

(2021/C 217/14)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Köln

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: The North of England P & I Association Ltd., rechtsopvolgster van Marine Shipping Mutual Insurance Company

Verwerende partij: Bundeszentralamt für Steuern

Dictum

Artikel 46, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn “schadeverzekering”), gelezen in samenhang met artikel 2, onder d), tweede streepje, van de Tweede richtlijn (88/357/EEG) van de Raad van 22 juni 1988 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 73/239/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer verzekeringsovereenkomsten betrekking hebben op de dekking van uiteenlopende risico’s in verband met de exploitatie van zeeschepen die zijn ingeschreven in een scheepsregister dat door een lidstaat wordt bijgehouden, maar op grond van een toestemming voor tijdelijke uitvlagging de vlag van een andere lidstaat of een derde land voeren, de lidstaat die het scheepsregister bijhoudt waarin het betrokken schip is ingeschreven, voornamelijk ten behoeve van het bewijs van eigendom ervan, moet worden beschouwd als de “lidstaat van registratie” van dit schip en dus als de “lidstaat waar het risico is gelegen” in de zin van deze bepalingen, die als enige bevoegd is om belasting te heffen over de in het kader van die overeenkomsten gestorte premies.

---

(1)  PB C 45 van 10.2.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/11

---

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d’arrondissement — Luxemburg) — EQ / Administration de l’Enregistrement, des Domaines et de la TVA

(Zaak C-846/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Economische activiteit - Verrichting van diensten onder bezwarende titel - Artikel 2, lid 1, onder c), en artikel 9, lid 1 - Vrijstellingen - Artikel 132, lid 1, onder g) - Verrichting van diensten die nauw verband houden met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid - Diensten die door een advocaat in het kader van mandaten ter bescherming van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen worden verricht - Organisatie die als instelling van sociale aard wordt erkend)

(2021/C 217/15)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal d’arrondissement

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EQ

Verwerende partij: Administration de l’Enregistrement, des Domaines et de la TVA

Dictum

| 1) | Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat als economische activiteit in de zin van deze bepaling moeten worden aangemerkt, diensten die worden verricht ten behoeve van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen en ertoe strekken hen te beschermen bij burgerlijke handelingen, waarvan de uitvoering door een rechterlijke autoriteit krachtens de wet aan de dienstverrichter is opgedragen en waarvan de vergoeding door diezelfde autoriteit forfaitair of op basis van een beoordeling van geval tot geval wordt vastgesteld, onder andere rekening houdend met de financiële situatie van de handelingsonbekwame persoon, waarbij deze vergoeding in geval van behoeftigheid van die persoon bovendien ten laste kan komen van de staat, wanneer deze diensten worden verricht onder bezwarende titel, de dienstverrichter er duurzaam opbrengsten uit verkrijgt en het algehele niveau van de vergoeding voor deze activiteit wordt bepaald aan de hand van criteria die beogen te garanderen dat de bedrijfskosten van de dienstverrichter worden gedekt. |
| --- | --- |

1)

Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat als economische activiteit in de zin van deze bepaling moeten worden aangemerkt, diensten die worden verricht ten behoeve van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen en ertoe strekken hen te beschermen bij burgerlijke handelingen, waarvan de uitvoering door een rechterlijke autoriteit krachtens de wet aan de dienstverrichter is opgedragen en waarvan de vergoeding door diezelfde autoriteit forfaitair of op basis van een beoordeling van geval tot geval wordt vastgesteld, onder andere rekening houdend met de financiële situatie van de handelingsonbekwame persoon, waarbij deze vergoeding in geval van behoeftigheid van die persoon bovendien ten laste kan komen van de staat, wanneer deze diensten worden verricht onder bezwarende titel, de dienstverrichter er duurzaam opbrengsten uit verkrijgt en het algehele niveau van de vergoeding voor deze activiteit wordt bepaald aan de hand van criteria die beogen te garanderen dat de bedrijfskosten van de dienstverrichter worden gedekt.

| 2) | Artikel 132, lid 1, onder g), van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat diensten die worden verricht ten behoeve van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen en ertoe strekken hen te beschermen bij burgerlijke handelingen, “diensten die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” vormen, en dat niet is uitgesloten dat een advocaat die dergelijke diensten van sociale aard verricht, voor de onderneming die hij exploiteert en binnen de grenzen van die diensten kan worden erkend als instelling van sociale aard, waarbij een dergelijke erkenning echter slechts dwingend door een rechterlijke autoriteit moet worden verleend indien de betrokken lidstaat door deze erkenning te weigeren de grenzen van zijn beoordelingsbevoegdheid ter zake heeft overschreden. |
| --- | --- |

2)

Artikel 132, lid 1, onder g), van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat diensten die worden verricht ten behoeve van wettelijk handelingsonbekwame meerderjarigen en ertoe strekken hen te beschermen bij burgerlijke handelingen, “diensten die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” vormen, en dat niet is uitgesloten dat een advocaat die dergelijke diensten van sociale aard verricht, voor de onderneming die hij exploiteert en binnen de grenzen van die diensten kan worden erkend als instelling van sociale aard, waarbij een dergelijke erkenning echter slechts dwingend door een rechterlijke autoriteit moet worden verleend indien de betrokken lidstaat door deze erkenning te weigeren de grenzen van zijn beoordelingsbevoegdheid ter zake heeft overschreden.

| 3) | Het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen verzet zich er niet tegen dat de belastingdienst bepaalde handelingen die betrekking hebben op een afgelopen tijdvak, aan de belasting over de toegevoegde waarde (btw) onderwerpt wanneer deze dienst gedurende meerdere jaren de btw-aangiften van de belastingplichtige, waarin handelingen van dezelfde aard niet in de belastbare handelingen waren opgenomen, heeft aanvaard, en de belastingplichtige de verschuldigde btw niet kan terugvorderen van degenen die de vergoedingen voor deze handelingen hebben betaald, aangezien deze btw dan wordt geacht in de reeds betaalde vergoedingen te zijn begrepen. |
| --- | --- |

3)

Het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen verzet zich er niet tegen dat de belastingdienst bepaalde handelingen die betrekking hebben op een afgelopen tijdvak, aan de belasting over de toegevoegde waarde (btw) onderwerpt wanneer deze dienst gedurende meerdere jaren de btw-aangiften van de belastingplichtige, waarin handelingen van dezelfde aard niet in de belastbare handelingen waren opgenomen, heeft aanvaard, en de belastingplichtige de verschuldigde btw niet kan terugvorderen van degenen die de vergoedingen voor deze handelingen hebben betaald, aangezien deze btw dan wordt geacht in de reeds betaalde vergoedingen te zijn begrepen.

---

(1)  PB C 54 van 17.2.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/12

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Finanzgericht Berlin-Brandenburg — Duitsland) — M-GmbH/Finanzamt für Körperschaften

(Zaak C-868/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 9 - Belastingplichtigen - Artikel 11 - Bevoegdheid van de lidstaten om personen die juridisch gezien zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn, gezamenlijk als één belastingplichtige (“btw-groep”) aan te merken - Begrip “nauwe financiële banden” - Nationale regeling waarbij aan personenvennootschappen waarvan de vennoten naast het overkoepelende orgaan niet enkel personen zijn die financieel gezien zijn opgenomen in de onderneming van het overkoepelende orgaan, de mogelijkheid wordt ontzegd om deel uit te maken van een btw-groep - Rechtszekerheid - Maatregelen ter voorkoming van belastingfraude en -ontwijking - Evenredigheid - Btw-neutraliteit)

(2021/C 217/16)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Finanzgericht Berlin-Brandenburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M-GmbH

Verwerende partij: Finanzamt für Körperschaften

Dictum

Artikel 11 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van fiscale neutraliteit, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die de mogelijkheid voor een personenvennootschap om met de onderneming van het overkoepelende orgaan een groepering van personen te vormen die voor de belasting over de toegevoegde waarde als één belastingplichtige kan worden aangemerkt, afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de vennoten van de personenvennootschap naast het overkoepelende orgaan enkel personen zijn die financieel gezien zijn opgenomen in die onderneming.

---

(1)  PB C 77 van 9.3.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/13 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/13

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 — FV/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-875/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Openbare dienst - Beoordelingsrapport - Beoordelingscriteria - Regelmatigheid van de prestaties - Laat komen - Overlegging van een medisch attest - Zorgplicht)

(2021/C 217/17)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: FV (vertegenwoordiger: É. Boigelot, avocat)

Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | FV wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

FV wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 77 van 9.3.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/13 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/13

---

Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 april 2021 — FV/Raad van de Europese Unie

(Zaak C-877/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Openbare dienst - Beoordelingsrapport - Beoordelingscriteria - Regelmatigheid van de prestaties - Laat komen - Overlegging van een medisch attest - Zorgplicht)

(2021/C 217/18)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: FV (vertegenwoordiger: É. Boigelot, avocat)

Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | FV wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie. |
| --- | --- |

2)

FV wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 77 van 9.3.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/14

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Grupa Warzywna Sp. z o.o. / Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

(Zaak C-935/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 273 - Te hoge opgave, in de belastingaangifte, van het bedrag van de btw-teruggaaf - Onjuiste beoordeling door de belastingplichtige van de belastbaarheid van de handeling - Correctie van de belastingaangifte na een controle - Sanctie van 20 % van het bedrag waarmee de btw-teruggaaf te hoog is opgegeven - Evenredigheidsbeginsel)

(2021/C 217/19)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Grupa Warzywna Sp. z o.o.

Verwerende partij: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu

Dictum

Artikel 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en het evenredigheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling waarbij een belastingplichtige die een van belasting over de toegevoegde waarde (btw) vrijgestelde handeling ten onrechte heeft aangemerkt als een aan btw onderworpen handeling, een sanctie krijgt opgelegd van 20 % van het bedrag waarmee de onterecht gevraagde btw-teruggaaf te hoog is opgegeven, wanneer deze sanctie evenzeer van toepassing is op een situatie waarin de onregelmatigheid het gevolg is van het feit dat de partijen bij de handeling de belastbaarheid hiervan onjuist hebben beoordeeld, en er bij de handeling geen aanwijzingen zijn voor fraude of sprake is van inkomstenverlies voor de schatkist, als op een situatie waarin dergelijke bijzondere omstandigheden ontbreken.

---

(1)  PB C 191 van 8.6.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/15 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/15

---

Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Hengstenberg GmbH & Co. KG/Spreewaldverein eV

(Zaak C-53/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen - Verordening (EU) nr. 1151/2012 - Artikel 49, lid 3, eerste alinea, en lid 4, tweede alinea - Artikel 53, lid 2, eerste alinea - Wijziging van een productdossier - Augurken uit het Spreewald (Duitsland), “Spreewälder Gurken (BGA)” - Niet-minimale wijzigingen - Bezwaarprocedure - Bezwaar tegen de wijzigingsaanvraag - Beroep tegen het besluit waarbij die aanvraag wordt ingewilligd - Begrip “rechtmatig belang”)

(2021/C 217/20)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Bundesgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Hengstenberg GmbH & Co. KG

Verwerende partij: Spreewaldverein eV

Dictum

Artikel 49, lid 3, eerste alinea, en lid 4, tweede alinea, van verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen, gelezen in samenhang met artikel 53, lid 2, eerste alinea, van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat in de procedure voor aanvragen tot niet-minimale wijziging van het productdossier van een product met een beschermde geografische aanduiding elke natuurlijke of rechtspersoon die door de gevraagde wijzigingen daadwerkelijk of — voor zover dit althans niet geheel onaannemelijk is — potentieel economisch wordt geraakt, het “rechtmatige belang” kan hebben dat vereist is om bezwaar aan te tekenen tegen de ingediende wijzigingsaanvraag of om beroep in te stellen tegen het besluit waarbij die aanvraag wordt ingewilligd, voor zover het gevaar dat de belangen van die persoon worden geschaad niet volstrekt onwaarschijnlijk of hypothetisch is, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/15 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/15

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 15 april 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Vogel Import Export NV / Belgische Staat

(Zaak C-62/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefposten - Tariefposten 4407 en 4409 - Geschaafde houten planken waarvan de vier hoeken licht zijn afgerond over de gehele lengte van de plank)

(2021/C 217/21)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Vogel Import Export NV

Verwerende partij: Belgische Staat

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) 2016/1821 van de Commissie van 6 oktober 2016, moet aldus worden uitgelegd dat geschaafde houten planken waarvan de vier hoeken licht zijn afgerond over de gehele lengte van de plank, niet als geprofileerd mogen worden beschouwd en dat zij onder post 4407 ervan kunnen vallen.

---

(1)  PB C 201 van 15.6.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/16 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 22 augustus 2020 door XH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 juni 2020 in zaak T-511/18, XH / Commissie

(Zaak C-399/20 P)

(2021/C 217/22)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: XH (vertegenwoordiger: E. Auleytner, radca prawny)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Bij beschikking van 16 maart 2021 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) verklaard dat de hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is, en dat XH haar eigen kosten zal dragen.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/16 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/16

---

Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2020 door Lukáš Wagenknecht tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 juli 2020 in zaak T-715/19, Wagenknecht / Europese Raad

(Zaak C-504/20 P)

(2021/C 217/23)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: Lukáš Wagenknecht (vertegenwoordiger: A. Koller, advokátka)

Andere partij in de procedure: Europese Raad

Bij beschikking van 14 april 2021 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) verklaard dat de hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is, en dat Lukáš Wagenknecht zijn eigen kosten zal dragen.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/17

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrazhen sad Razgrad (Bulgarije) op 20 oktober 2020 — BNP Paribas Personal Finance S.A., Bulgaria Branch / T.G.M.

(Zaak C-535/20)

(2021/C 217/24)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Okrazhen sad Razgrad

Partijen in het hoofdgeding

Appellante: BNP Paribas Personal Finance S.A., Bulgaria Branch

Geïntimeerde: T.G.M.

Bij beschikking van 14 april 2021 heeft het Hof (Zesde kamer) beslist als volgt:

Artikel 10, lid 2, en artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (1) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling die vereist dat alle elementen van een consumentenkredietovereenkomst worden weergegeven in hetzelfde lettertype, hetzelfde letterformaat en dezelfde lettergrootte van minstens 12.

---

(1)  PB 2008, L 133, blz. 66.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/17

---

Hogere voorziening, op 12 november 2020 door Validity Foundation — Mental Disability Advocacy Centre en Center for Independent Living Association ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 september 2020 in zaak T-613/19, ENIL Brussels Office e.a./Commissie

(Zaak C-622/20 P)

(2021/C 217/25)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirerende partijen: Validity Foundation — Mental Disability Advocacy Centre en Center for Independent Living Association (vertegenwoordigers: B. Van Vooren, advocaat, P. Bogaert, advocaat, L. Gorywoda, adwokat)

Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en European Network on Independent Living Brussels Office (ENIL Brussels Office)

Bij beschikking van 15 april 2021 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen wegens kennelijke ongegrondheid en rekwirerende partijen verwezen in hun eigen kosten.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/17

---

Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Laboratorios Ern, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-51/19, Laboratorios Ern/EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler (apiheal)

(Zaak C-667/20 P)

(2021/C 217/26)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Laboratorios Ern, S.A. (vertegenwoordigers: T. González Martínez en R. Guerras Mazón, advocaten)

Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ

Bij beschikking van 18 maart 2021 heeft het Hof (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) beslist de hogere voorziening niet toe te laten en Laboratorios Ern te verwijzen in haar eigen kosten.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/18 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/18

---

Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2020 door Laboratorios Ern, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 5 oktober 2020 in zaak T-53/19, SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ/EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal)

(Zaak C-678/20 P)

(2021/C 217/27)

Procestaal: Spaans

Partijen

Rekwirante: Laboratorios Ern, S.A. (vertegenwoordigers: T. González Martínez en R. Guerras Mazón, advocaten)

Andere partijen in de procedure: SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ en Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

Bij beschikking van 18 maart 2021 heeft het Hof (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) beslist de hogere voorziening niet toe te laten en Laboratorios Ern te verwijzen in haar eigen kosten.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/18 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landsgericht Ravensburg (Duitsland) op 17 februari 2021 — QB / Daimler AG

(Zaak C-100/21)

(2021/C 217/28)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landsgericht Ravensburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: QB

Verwerende partij: Daimler AG

Prejudiciële vragen

| 1) | Hebben artikel 18, lid 1, artikel 26, lid 1, en artikel 46 van richtlijn 2007/46/EG (1), juncto artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 (2) ook ten doel de belangen van individuele kopers van motorvoertuigen te beschermen?
  Zo ja: |
| --- | --- |

1)

Hebben artikel 18, lid 1, artikel 26, lid 1, en artikel 46 van richtlijn 2007/46/EG (1), juncto artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 (2) ook ten doel de belangen van individuele kopers van motorvoertuigen te beschermen?

Zo ja:

| 2) | Behoort daartoe ook het belang van een individuele koper van een voertuig dat hij geen voertuig koopt dat niet in overeenstemming is met de vereisten van het Unierecht, in het bijzonder een voertuig dat is uitgerust met een verboden manipulatie-instrument als bedoeld in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007?
  Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

2)

Behoort daartoe ook het belang van een individuele koper van een voertuig dat hij geen voertuig koopt dat niet in overeenstemming is met de vereisten van het Unierecht, in het bijzonder een voertuig dat is uitgerust met een verboden manipulatie-instrument als bedoeld in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007?

Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord:

| 3) | Is het onverenigbaar met Unierecht dat een koper, die ongewild een voertuig heeft gekocht dat door de fabrikant met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht, jegens de fabrikant civielrechtelijke aanspraken op schadevergoeding wegens onrechtmatige daad, in het bijzonder ook een aanspraak op terugbetaling van de voor het voertuig betaalde aankoopprijs tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, enkel geldend kan maken in het uitzonderingsgeval dat de fabrikant met opzet en in strijd met de goede zeden heeft gehandeld?
  Zo ja: |
| --- | --- |

3)

Is het onverenigbaar met Unierecht dat een koper, die ongewild een voertuig heeft gekocht dat door de fabrikant met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht, jegens de fabrikant civielrechtelijke aanspraken op schadevergoeding wegens onrechtmatige daad, in het bijzonder ook een aanspraak op terugbetaling van de voor het voertuig betaalde aankoopprijs tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, enkel geldend kan maken in het uitzonderingsgeval dat de fabrikant met opzet en in strijd met de goede zeden heeft gehandeld?

Zo ja:

| 4) | Vereist het Unierecht dat bij elk geval van verwijtbaar (nalatig of opzettelijk) handelen door de fabrikant van het voertuig met betrekking tot het in het verkeer brengen van een voertuig dat is uitgerust met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument, vaststaat dat de koper van het voertuig jegens de fabrikant een civielrechtelijke aanspraak op schadevergoeding heeft wegens onrechtmatige daad?
  Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met vierde prejudiciële vraag: |
| --- | --- |

4)

Vereist het Unierecht dat bij elk geval van verwijtbaar (nalatig of opzettelijk) handelen door de fabrikant van het voertuig met betrekking tot het in het verkeer brengen van een voertuig dat is uitgerust met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument, vaststaat dat de koper van het voertuig jegens de fabrikant een civielrechtelijke aanspraak op schadevergoeding heeft wegens onrechtmatige daad?

Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met vierde prejudiciële vraag:

| 5) | Is het onverenigbaar met Unierecht dat volgens nationaal recht de koper van het voertuig een gebruiksvoordeel voor het werkelijke gebruik van het voertuig moet laten verrekenen, wanneer hij bij wege van een vordering tot schadevergoeding wegens onrechtmatige daad van de fabrikant, tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, de terugbetaling verlangt van de aankoopprijs van een voertuig dat met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht?
  Zo nee: |
| --- | --- |

5)

Is het onverenigbaar met Unierecht dat volgens nationaal recht de koper van het voertuig een gebruiksvoordeel voor het werkelijke gebruik van het voertuig moet laten verrekenen, wanneer hij bij wege van een vordering tot schadevergoeding wegens onrechtmatige daad van de fabrikant, tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, de terugbetaling verlangt van de aankoopprijs van een voertuig dat met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht?

Zo nee:

| 6) | Is het onverenigbaar met Unierecht dat dit gebruiksvoordeel wordt berekend op basis van de totale aankoopprijs, zonder aftrek van de waardevermindering van het voertuig als gevolg van de uitrusting met een verboden manipulatie-instrument en/of gelet op feit dat de koper het gebruik van een voertuig dat niet in overeenstemming met het Unierecht is niet heeft gewild?
  Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met zesde prejudiciële vraag: |
| --- | --- |

6)

Is het onverenigbaar met Unierecht dat dit gebruiksvoordeel wordt berekend op basis van de totale aankoopprijs, zonder aftrek van de waardevermindering van het voertuig als gevolg van de uitrusting met een verboden manipulatie-instrument en/of gelet op feit dat de koper het gebruik van een voertuig dat niet in overeenstemming met het Unierecht is niet heeft gewild?

Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met zesde prejudiciële vraag:

| 7) | Is § 348, lid 3, Zivilprozessordnung (ZPO) (wetboek van burgerlijke rechtsvordering), voor zover deze bepaling ook betrekking heeft op verwijzingsbeslissingen als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU, onverenigbaar met de verwijzingsbevoegdheid waarover nationale rechterlijke instanties beschikken overeenkomstig artikel 267, tweede alinea, VWEU, en moet die bepaling dus met betrekking tot het geven van verwijzingsbeslissingen buiten toepassing worden gelaten? |
| --- | --- |

7)

Is § 348, lid 3, Zivilprozessordnung (ZPO) (wetboek van burgerlijke rechtsvordering), voor zover deze bepaling ook betrekking heeft op verwijzingsbeslissingen als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU, onverenigbaar met de verwijzingsbevoegdheid waarover nationale rechterlijke instanties beschikken overeenkomstig artikel 267, tweede alinea, VWEU, en moet die bepaling dus met betrekking tot het geven van verwijzingsbeslissingen buiten toepassing worden gelaten?

---

(1)  Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (Kaderrichtlijn) (PB 2007, L 263, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB 2007, L 171, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië) op 18 februari 2021 — KW / Autonome Provinz Bozen

(Zaak C-102/21)

(2021/C 217/29)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Autonome Sektion für die Provinz Bozen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: KW

Verwerende partij: Autonome Provinz Bozen

Prejudiciële vragen

| 1. | Is de bij besluit SA.32113 (2010/N) van de Commissie van 25 juli 2012 goedgekeurde steun ter hoogte van 80 procent [van de subsidiabele kosten] van de bouw van kleine waterkrachtcentrales om voor eigen gebruik elektrische energie op te wekken uit hernieuwbare energiebronnen ten behoeve van alpen- en schuilhutten in de hoge Alpen waarvoor een aansluiting op het elektriciteitsnet niet haalbaar is zonder aanzienlijke technische inspanningen en financiële uitgaven, op 31 december 2016 beëindigd? |
| --- | --- |

1.

Is de bij besluit SA.32113 (2010/N) van de Commissie van 25 juli 2012 goedgekeurde steun ter hoogte van 80 procent [van de subsidiabele kosten] van de bouw van kleine waterkrachtcentrales om voor eigen gebruik elektrische energie op te wekken uit hernieuwbare energiebronnen ten behoeve van alpen- en schuilhutten in de hoge Alpen waarvoor een aansluiting op het elektriciteitsnet niet haalbaar is zonder aanzienlijke technische inspanningen en financiële uitgaven, op 31 december 2016 beëindigd?

| 2. | Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

2.

Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2.1 | Moet artikel 20 van verordening (EU) 2015/1589 (1) dan aldus worden uitgelegd dat in gevallen van misbruik van steun de Commissie vóór de tussenkomst van de nationale instanties een terugvorderingsbesluit moet vaststellen? |
| --- | --- |

2.1

Moet artikel 20 van verordening (EU) 2015/1589 (1) dan aldus worden uitgelegd dat in gevallen van misbruik van steun de Commissie vóór de tussenkomst van de nationale instanties een terugvorderingsbesluit moet vaststellen?

| 2.2 | Is de betrokken staatssteun dan verenigbaar met de interne markt op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, aangezien zij dient om de ontwikkeling van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, of kan zij de mededinging vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden? |
| --- | --- |

2.2

Is de betrokken staatssteun dan verenigbaar met de interne markt op grond van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, aangezien zij dient om de ontwikkeling van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, of kan zij de mededinging vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden?

---

(1)  Verordening van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië) op 18 februari 2021 — SG / Autonome Provinz Bozen

(Zaak C-103/21)

(2021/C 217/30)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgericht, Autonome Sektion für die Provinz Bozen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SG

Verwerende partij: Autonome Provinz Bozen

Prejudiciële vragen

| 1. | Is de bij besluit SA.32113 (2010/N) van de Commissie van 25 juli 2012 goedgekeurde steun ter hoogte van 80 procent [van de subsidiabele kosten] van de bouw van kleine waterkrachtcentrales om voor eigen gebruik elektrische energie op te wekken uit hernieuwbare energiebronnen ten behoeve van alpen- en schuilhutten in de hoge Alpen waarvoor een aansluiting op het elektriciteitsnet niet haalbaar is zonder aanzienlijke technische inspanningen en financiële uitgaven, op 31 december 2016 beëindigd? |
| --- | --- |

1.

Is de bij besluit SA.32113 (2010/N) van de Commissie van 25 juli 2012 goedgekeurde steun ter hoogte van 80 procent [van de subsidiabele kosten] van de bouw van kleine waterkrachtcentrales om voor eigen gebruik elektrische energie op te wekken uit hernieuwbare energiebronnen ten behoeve van alpen- en schuilhutten in de hoge Alpen waarvoor een aansluiting op het elektriciteitsnet niet haalbaar is zonder aanzienlijke technische inspanningen en financiële uitgaven, op 31 december 2016 beëindigd?

| 2. | Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord: |
| --- | --- |

2.

Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:

| 2.1 | Moet dan vervolgens aanvullend worden nagegaan of artikel 20 van verordening (EU) 2015/1589 (1) aldus moet worden uitgelegd dat in gevallen van misbruik van steun de Commissie vóór de tussenkomst van de nationale instanties een terugvorderingsbesluit moet vaststellen? |
| --- | --- |

2.1

Moet dan vervolgens aanvullend worden nagegaan of artikel 20 van verordening (EU) 2015/1589 (1) aldus moet worden uitgelegd dat in gevallen van misbruik van steun de Commissie vóór de tussenkomst van de nationale instanties een terugvorderingsbesluit moet vaststellen?

| 2.2 | Moet dan worden nagegaan of de betrokken staatssteun verenigbaar is met de interne markt op grond van artikel 107, lid 3, onder c, VWEU, aangezien zij dient om de ontwikkeling van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, dan wel of zij de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden? |
| --- | --- |

2.2

Moet dan worden nagegaan of de betrokken staatssteun verenigbaar is met de interne markt op grond van artikel 107, lid 3, onder c, VWEU, aangezien zij dient om de ontwikkeling van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken, dan wel of zij de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden?

---

(1)  Verordening van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal du travail de Liège (België) op 4 maart 2021 — EV / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

(Zaak C-134/21)

(2021/C 217/31)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: EV

Verwerende partij: Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

Het Hof (Vijfde kamer) heeft bij beschikking van 26 maart 2021 voor recht verklaard:

Artikel 27 van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een lidstaat ten aanzien van een verzoeker die beroep heeft ingesteld tegen een besluit om hem over te dragen aan een andere lidstaat in de zin van artikel 26, lid 1, van deze verordening, maatregelen treft ter voorbereiding van deze overdracht, zoals de toewijzing van een plaats in een specifieke opvangstructuur waar de opgevangen personen worden begeleid bij de voorbereiding van hun overdracht.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 9 maart 2021 — RW / Österreichische Post AG

(Zaak C-154/21)

(2021/C 217/32)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Oberster Gerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij tot Revision: RW

Verwerende partij in Revision: Österreichische Post AG

Prejudiciële vraag

Moet artikel 15, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2016/679 (1) aldus worden uitgelegd dat het recht van inzage beperkt is tot categorieën van ontvangers indien bij de voorgenomen verstrekking van informatie de specifieke ontvangers daarvan nog niet vaststaan, maar dat recht zich noodzakelijkerwijs ook moet uitstrekken tot ontvangers van die informatie wanneer reeds gegevens zijn meegedeeld?

---

(1)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB 2016, L 119, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 11 maart 2021 — Ministerio Fiscal, Abogacía del Estado en Partido político VOX / Lluís Puig Gordi, Carles Puigdemont Casamajó, Antoni Comín Oliveres, Clara Ponsatí Obiols, Meritxell Serret Aleu, Marta Rovira Vergés en Anna Gabriel Sabaté

(Zaak C-158/21)

(2021/C 217/33)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ministerio Fiscal, Abogacía del Estado en Partido político VOX

Verwerende partijen: Lluís Puig Gordi, Carles Puigdemont Casamajó, Antoni Comín Oliveres, Clara Ponsatí Obiols, Meritxell Serret Aleu, Marta Rovira Vergés en Anna Gabriel Sabaté

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan de uitvoerende rechterlijke autoriteit krachtens kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) de overlevering van de middels een Europees aanhoudingsbevel gezochte persoon weigeren op grond van weigeringsgronden die in haar nationale recht worden genoemd, maar die als zodanig niet zijn opgenomen in dat kaderbesluit? |
| --- | --- |

1)

Kan de uitvoerende rechterlijke autoriteit krachtens kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) de overlevering van de middels een Europees aanhoudingsbevel gezochte persoon weigeren op grond van weigeringsgronden die in haar nationale recht worden genoemd, maar die als zodanig niet zijn opgenomen in dat kaderbesluit?

| 2) | Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord en teneinde de uitvoerbaarheid van een Europees aanhoudingsbevel te waarborgen en naar behoren gebruik te maken van de mogelijkheid die wordt geboden in artikel 15, lid 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ:
  Moet de uitvaardigende rechterlijke autoriteit de rechtsstelsels van de verschillende staten onderzoeken en analyseren om rekening te houden met eventuele gronden tot weigering van de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel die niet in kaderbesluit 2002/584/JBZ zijn opgenomen? |
| --- | --- |

2)

Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord en teneinde de uitvoerbaarheid van een Europees aanhoudingsbevel te waarborgen en naar behoren gebruik te maken van de mogelijkheid die wordt geboden in artikel 15, lid 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ:

Moet de uitvaardigende rechterlijke autoriteit de rechtsstelsels van de verschillende staten onderzoeken en analyseren om rekening te houden met eventuele gronden tot weigering van de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel die niet in kaderbesluit 2002/584/JBZ zijn opgenomen?

| 3) | In het licht van de antwoorden op de vorige vragen en rekening houdend met het feit dat volgens artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ de bevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit om een Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen wordt vastgesteld krachtens het recht van de uitvaardigende staat:
  Moet artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit aldus worden uitgelegd dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit de bevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit om in de betrokken strafzaak op te treden, ter discussie kan stellen en de overlevering kan weigeren omdat de uitvaardigende rechterlijke autoriteit naar haar oordeel niet bevoegd is om het Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen? |
| --- | --- |

3)

In het licht van de antwoorden op de vorige vragen en rekening houdend met het feit dat volgens artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ de bevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit om een Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen wordt vastgesteld krachtens het recht van de uitvaardigende staat:

Moet artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit aldus worden uitgelegd dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit de bevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit om in de betrokken strafzaak op te treden, ter discussie kan stellen en de overlevering kan weigeren omdat de uitvaardigende rechterlijke autoriteit naar haar oordeel niet bevoegd is om het Europees aanhoudingsbevel uit te vaardigen?

| 4) | Met betrekking tot de eventuele mogelijkheid voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit om te toetsen of de grondrechten van de gezochte persoon in de uitvaardigende staat worden nageleefd:






  4.1. | Kan de uitvoerende rechterlijke autoriteit krachtens kaderbesluit 2002/584/JBZ de overlevering van de gezochte persoon weigeren omdat zij op basis van het verslag van een werkgroep dat door de gezochte persoon zelf aan haar is voorgelegd, van oordeel is dat er een gevaar bestaat dat diens grondrechten zullen worden geschonden in de uitvaardigende lidstaat? |
| --- | --- | --- |

4)

Met betrekking tot de eventuele mogelijkheid voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit om te toetsen of de grondrechten van de gezochte persoon in de uitvaardigende staat worden nageleefd:

4.1.

Kan de uitvoerende rechterlijke autoriteit krachtens kaderbesluit 2002/584/JBZ de overlevering van de gezochte persoon weigeren omdat zij op basis van het verslag van een werkgroep dat door de gezochte persoon zelf aan haar is voorgelegd, van oordeel is dat er een gevaar bestaat dat diens grondrechten zullen worden geschonden in de uitvaardigende lidstaat?

| 4.2. | Gelet op de vorige vraag: Vormt een dergelijk verslag een objectief, betrouwbaar, nauwkeurig en voldoende actueel gegeven dat in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie kan dienen ter rechtvaardiging van de weigering van de overlevering van de gezochte persoon op grond van een ernstig gevaar dat diens grondrechten zullen worden geschonden? |
| --- | --- |

4.2.

Gelet op de vorige vraag: Vormt een dergelijk verslag een objectief, betrouwbaar, nauwkeurig en voldoende actueel gegeven dat in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie kan dienen ter rechtvaardiging van de weigering van de overlevering van de gezochte persoon op grond van een ernstig gevaar dat diens grondrechten zullen worden geschonden?

| 4.3. | Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: Welke criteria zijn op grond van het Unierecht vereist, wil een lidstaat tot de conclusie kunnen komen dat er in de uitvaardigende lidstaat sprake is van het door de gezochte persoon gestelde gevaar van schending van grondrechten en dat dit de weigering van de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel rechtvaardigt? |
| --- | --- |

4.3.

Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: Welke criteria zijn op grond van het Unierecht vereist, wil een lidstaat tot de conclusie kunnen komen dat er in de uitvaardigende lidstaat sprake is van het door de gezochte persoon gestelde gevaar van schending van grondrechten en dat dit de weigering van de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel rechtvaardigt?

| 5) | Is het voor de beantwoording van de vorige vragen van belang dat de persoon om wiens overlevering wordt verzocht, voor de rechterlijke instanties van de uitvaardigende staat zijn standpunt heeft kunnen verdedigen in verband met de door hem gestelde onbevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit, het tegen hem uitgevaardigde aanhoudingsbevel en de waarborging van zijn grondrechten, alsmede dat hij dit zowel in eerste als in tweede aanleg heeft kunnen doen? |
| --- | --- |

5)

Is het voor de beantwoording van de vorige vragen van belang dat de persoon om wiens overlevering wordt verzocht, voor de rechterlijke instanties van de uitvaardigende staat zijn standpunt heeft kunnen verdedigen in verband met de door hem gestelde onbevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit, het tegen hem uitgevaardigde aanhoudingsbevel en de waarborging van zijn grondrechten, alsmede dat hij dit zowel in eerste als in tweede aanleg heeft kunnen doen?

| 6) | Is het voor de beantwoording van de vorige vragen van belang dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel weigert op gronden die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in kaderbesluit 2002/584/JBZ, met name wegens onbevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit en het ernstige gevaar dat er grondrechten zullen worden geschonden in de uitvaardigende staat, en dat zij dit doet zonder aan de uitvaardigende rechterlijke autoriteit de specifieke aanvullende inlichtingen te vragen die doorslaggevend zijn om een beslissing te kunnen nemen? |
| --- | --- |

6)

Is het voor de beantwoording van de vorige vragen van belang dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel weigert op gronden die niet uitdrukkelijk zijn vermeld in kaderbesluit 2002/584/JBZ, met name wegens onbevoegdheid van de uitvaardigende rechterlijke autoriteit en het ernstige gevaar dat er grondrechten zullen worden geschonden in de uitvaardigende staat, en dat zij dit doet zonder aan de uitvaardigende rechterlijke autoriteit de specifieke aanvullende inlichtingen te vragen die doorslaggevend zijn om een beslissing te kunnen nemen?

| 7) | Indien uit het antwoord op de vorige vragen volgt dat kaderbesluit 2002/584/JBZ zich in de omstandigheden van het onderhavige geval verzet tegen de op de genoemde gronden gebaseerde weigering om een persoon over te leveren:
  Staat kaderbesluit 2002/584/JBZ eraan in de weg dat de verwijzende rechter een nieuw Europees aanhoudingsbevel uitvaardigt tegen dezelfde persoon en gericht aan dezelfde lidstaat? |
| --- | --- |

7)

Indien uit het antwoord op de vorige vragen volgt dat kaderbesluit 2002/584/JBZ zich in de omstandigheden van het onderhavige geval verzet tegen de op de genoemde gronden gebaseerde weigering om een persoon over te leveren:

Staat kaderbesluit 2002/584/JBZ eraan in de weg dat de verwijzende rechter een nieuw Europees aanhoudingsbevel uitvaardigt tegen dezelfde persoon en gericht aan dezelfde lidstaat?

---

(1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/23

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte dei conti — Sezione regionale di controllo per la Campania (Italië) op 10 maart 2021 — Comune di Camerota

(Zaak C-161/21)

(2021/C 217/34)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte dei conti — Sezione regionale di controllo per la Campania

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Comune di Camerota

Prejudiciële vragen

| 1) | Verzetten de artikelen 2 (in het bijzonder wat het beginsel van de rechtsstaat betreft) en 19 VEU, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 120, lid 1, VWEU, artikel 126, lid 1, VWEU, artikel 3, lid 1, artikel 6, lid 1, onder b), en artikel 12 van richtlijn 2011/85/EU (1), artikel 5 van verordening (EU) nr. 473/2013 (2), en de in de artikelen 4 en 5 VEU verankerde Unierechtelijke beginselen van evenredigheid, loyale samenwerking en nuttige werking zich tegen de uitlegging en toepassing van een nationale crisismaatregel, zoals die van artikel 53, lid 8, van voorlopig wetsbesluit nr. 104 van 14 augustus 2020, omgezet met wijzigingen bij wet nr. 126 van 13 oktober 2020, in die zin dat die regeling, zij het tijdelijk (van 15 augustus 2020 tot en met 30 juni 2021, en dus tot ver na het einde van de noodtoestand), een doeltreffende en tijdige rechterlijke toetsing verhindert van de naleving van de begrotingsregels die overeenkomstig het nationale grondwettelijke en wettelijke kader zijn toevertrouwd aan een onafhankelijke rechterlijke instantie die is gespecialiseerd in boekhoudkundige aangelegenheden, zoals de Rekenkamer, door met name de rechterlijke controlefuncties op te schorten ten aanzien van lokale entiteiten die zich in een situatie van ernstige structurele onevenwichtigheid bevinden die tot hun faillissement kan leiden en die een langdurig reorganisatieproces hebben aangevat en die — juist daarom, alsook wegens de moeilijkheden die het gevolg zijn van de gezondheidscrisis — meer dan andere entiteiten onderworpen moeten worden aan een onafhankelijk, doeltreffend en tijdig toezicht, teneinde te voorkomen dat de financiële crisis verergert en dat de afwijking van het consolidatietraject onomkeerbaar wordt en tot het faillissement van die entiteit leidt? |
| --- | --- |

1)

Verzetten de artikelen 2 (in het bijzonder wat het beginsel van de rechtsstaat betreft) en 19 VEU, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 120, lid 1, VWEU, artikel 126, lid 1, VWEU, artikel 3, lid 1, artikel 6, lid 1, onder b), en artikel 12 van richtlijn 2011/85/EU (1), artikel 5 van verordening (EU) nr. 473/2013 (2), en de in de artikelen 4 en 5 VEU verankerde Unierechtelijke beginselen van evenredigheid, loyale samenwerking en nuttige werking zich tegen de uitlegging en toepassing van een nationale crisismaatregel, zoals die van artikel 53, lid 8, van voorlopig wetsbesluit nr. 104 van 14 augustus 2020, omgezet met wijzigingen bij wet nr. 126 van 13 oktober 2020, in die zin dat die regeling, zij het tijdelijk (van 15 augustus 2020 tot en met 30 juni 2021, en dus tot ver na het einde van de noodtoestand), een doeltreffende en tijdige rechterlijke toetsing verhindert van de naleving van de begrotingsregels die overeenkomstig het nationale grondwettelijke en wettelijke kader zijn toevertrouwd aan een onafhankelijke rechterlijke instantie die is gespecialiseerd in boekhoudkundige aangelegenheden, zoals de Rekenkamer, door met name de rechterlijke controlefuncties op te schorten ten aanzien van lokale entiteiten die zich in een situatie van ernstige structurele onevenwichtigheid bevinden die tot hun faillissement kan leiden en die een langdurig reorganisatieproces hebben aangevat en die — juist daarom, alsook wegens de moeilijkheden die het gevolg zijn van de gezondheidscrisis — meer dan andere entiteiten onderworpen moeten worden aan een onafhankelijk, doeltreffend en tijdig toezicht, teneinde te voorkomen dat de financiële crisis verergert en dat de afwijking van het consolidatietraject onomkeerbaar wordt en tot het faillissement van die entiteit leidt?

| 2) | Verzetten artikel 3, lid 3, VEU, artikel 3, lid 1, onder b), artikel 119, leden 1 en 2, en artikel 120 VWEU, de artikelen 1 en 4 van richtlijn 2011/7/UE (3), en Protocol (nr. 27) betreffende de interne markt en de mededinging, zich tegen de uitlegging en de toepassing van een nationale crisismaatregel, zoals die van artikel 53, lid 9, van voorlopig wetsbesluit nr. 104 van 14 augustus 2020, omgezet met wijzigingen bij wet nr. 126 van 13 oktober 2020, in die zin dat die regeling een nieuwe opschorting mogelijk maakt, van 15 augustus 2020 tot en met 30 juni 2021, van de tenuitvoerleggingsprocedures die door schuldeisers zijn ingesteld tegen entiteiten waarvan het herstelplan is goedgekeurd, welke opschorting uitsluitend is ingegeven door de gezondheidscrisis en die bovenop de opschorting komt waarvan deze entiteiten reeds hebben geprofiteerd uit hoofde van de gecombineerde bepalingen van de artikelen 243 bis, lid 4, en 243 quater, lid 5, van de gecoördineerde wet inzake lokale overheden, zonder dat deze opschorting aanleiding geeft tot een collectieve procedure die de schuldeisers een alternatieve wijze voor voldoening biedt, met de gevolgen die een nieuwe en langdurige opschorting van de tenuitvoerleggingsprocedures met zich brengt in de vorm van een verdere toename van de betalingsachterstand bij de overheid en, bijgevolg, van de bescherming van de mededinging en het concurrentievermogen van de schuldeisende ondernemingen? |
| --- | --- |

2)

Verzetten artikel 3, lid 3, VEU, artikel 3, lid 1, onder b), artikel 119, leden 1 en 2, en artikel 120 VWEU, de artikelen 1 en 4 van richtlijn 2011/7/UE (3), en Protocol (nr. 27) betreffende de interne markt en de mededinging, zich tegen de uitlegging en de toepassing van een nationale crisismaatregel, zoals die van artikel 53, lid 9, van voorlopig wetsbesluit nr. 104 van 14 augustus 2020, omgezet met wijzigingen bij wet nr. 126 van 13 oktober 2020, in die zin dat die regeling een nieuwe opschorting mogelijk maakt, van 15 augustus 2020 tot en met 30 juni 2021, van de tenuitvoerleggingsprocedures die door schuldeisers zijn ingesteld tegen entiteiten waarvan het herstelplan is goedgekeurd, welke opschorting uitsluitend is ingegeven door de gezondheidscrisis en die bovenop de opschorting komt waarvan deze entiteiten reeds hebben geprofiteerd uit hoofde van de gecombineerde bepalingen van de artikelen 243 bis, lid 4, en 243 quater, lid 5, van de gecoördineerde wet inzake lokale overheden, zonder dat deze opschorting aanleiding geeft tot een collectieve procedure die de schuldeisers een alternatieve wijze voor voldoening biedt, met de gevolgen die een nieuwe en langdurige opschorting van de tenuitvoerleggingsprocedures met zich brengt in de vorm van een verdere toename van de betalingsachterstand bij de overheid en, bijgevolg, van de bescherming van de mededinging en het concurrentievermogen van de schuldeisende ondernemingen?

---

(1)  Richtlijn 2011/85/EU van de Raad van 8 november 2011 tot vaststelling van voorschriften voor de begrotingskaders van de lidstaten (PB 2011, L 306, blz. 41).

(2)  Verordening (EU) nr. 473/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende gemeenschappelijke voorschriften voor het monitoren en beoordelen van ontwerpbegrotingsplannen en voor het garanderen van de correctie van buitensporige tekorten van de lidstaten van de eurozone (PB 2013, L 140, blz. 11).

(3)  Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB 2011, L 48, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/24 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/24

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Ravensburg (Duitsland) op 22 maart 2021 — GL e.a. / Volkswagen AG en Audi AG

(Zaak C-178/21)

(2021/C 217/35)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landgericht Ravensburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: GL, DV, UK

Verwerende partijen: Volkswagen AG, Audi AG

Prejudiciële vragen

| 1) | Hebben artikel 18, lid 1, artikel 26, lid 1, en artikel 46 van richtlijn 2007/46/EG (1), juncto artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 (2) ook ten doel de belangen van individuele kopers van motorvoertuigen te beschermen?
  Zo ja: |
| --- | --- |

1)

Hebben artikel 18, lid 1, artikel 26, lid 1, en artikel 46 van richtlijn 2007/46/EG (1), juncto artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 (2) ook ten doel de belangen van individuele kopers van motorvoertuigen te beschermen?

Zo ja:

| 2) | Behoort daartoe ook het belang van een individuele koper van een voertuig dat hij geen voertuig koopt dat niet in overeenstemming is met de vereisten van het Unierecht, in het bijzonder een voertuig dat is uitgerust met een verboden manipulatie-instrument als bedoeld in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007?
  Ongeacht de beantwoording van de eerste en tweede prejudiciële vraag: |
| --- | --- |

2)

Behoort daartoe ook het belang van een individuele koper van een voertuig dat hij geen voertuig koopt dat niet in overeenstemming is met de vereisten van het Unierecht, in het bijzonder een voertuig dat is uitgerust met een verboden manipulatie-instrument als bedoeld in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007?

Ongeacht de beantwoording van de eerste en tweede prejudiciële vraag:

| 3) | Is het onverenigbaar met Unierecht dat een koper, die ongewild een voertuig heeft gekocht dat door de fabrikant met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht, jegens de fabrikant civielrechtelijke aanspraken op schadevergoeding wegens onrechtmatige daad, in het bijzonder ook een aanspraak op terugbetaling van de voor het voertuig betaalde aankoopprijs tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, enkel geldend kan maken in het uitzonderingsgeval dat de fabrikant met opzet en in strijd met de goede zeden heeft gehandeld?
  Zo ja: |
| --- | --- |

3)

Is het onverenigbaar met Unierecht dat een koper, die ongewild een voertuig heeft gekocht dat door de fabrikant met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht, jegens de fabrikant civielrechtelijke aanspraken op schadevergoeding wegens onrechtmatige daad, in het bijzonder ook een aanspraak op terugbetaling van de voor het voertuig betaalde aankoopprijs tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, enkel geldend kan maken in het uitzonderingsgeval dat de fabrikant met opzet en in strijd met de goede zeden heeft gehandeld?

Zo ja:

| 4) | Vereist het Unierecht dat bij elk geval van verwijtbaar (nalatig of opzettelijk) handelen door de fabrikant van het voertuig met betrekking tot het in het verkeer brengen van een voertuig dat is uitgerust met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument, vaststaat dat de koper van het voertuig jegens de fabrikant een civielrechtelijke aanspraak op schadevergoeding heeft wegens onrechtmatige daad?
  Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met vierde prejudiciële vraag: |
| --- | --- |

4)

Vereist het Unierecht dat bij elk geval van verwijtbaar (nalatig of opzettelijk) handelen door de fabrikant van het voertuig met betrekking tot het in het verkeer brengen van een voertuig dat is uitgerust met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument, vaststaat dat de koper van het voertuig jegens de fabrikant een civielrechtelijke aanspraak op schadevergoeding heeft wegens onrechtmatige daad?

Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met vierde prejudiciële vraag:

| 5) | Is het onverenigbaar met Unierecht dat volgens nationaal recht de koper van het voertuig een gebruiksvoordeel voor het werkelijke gebruik van het voertuig moet laten verrekenen, wanneer hij bij wege van een vordering tot schadevergoeding wegens onrechtmatige daad van de fabrikant, tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, de terugbetaling verlangt van de aankoopprijs van een voertuig dat met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht?
  Zo nee: |
| --- | --- |

5)

Is het onverenigbaar met Unierecht dat volgens nationaal recht de koper van het voertuig een gebruiksvoordeel voor het werkelijke gebruik van het voertuig moet laten verrekenen, wanneer hij bij wege van een vordering tot schadevergoeding wegens onrechtmatige daad van de fabrikant, tegen gelijktijdige afgifte en eigendomsoverdracht van het voertuig, de terugbetaling verlangt van de aankoopprijs van een voertuig dat met een in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 715/2007 bedoeld verboden manipulatie-instrument in het verkeer is gebracht?

Zo nee:

| 6) | Is het onverenigbaar met Unierecht dat dit gebruiksvoordeel wordt berekend op basis van de totale aankoopprijs, zonder aftrek van de waardevermindering van het voertuig als gevolg van de uitrusting met een verboden manipulatie-instrument en/of gelet op feit dat de koper het gebruik van een voertuig dat niet in overeenstemming met het Unierecht is niet heeft gewild?
  Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met zesde prejudiciële vraag: |
| --- | --- |

6)

Is het onverenigbaar met Unierecht dat dit gebruiksvoordeel wordt berekend op basis van de totale aankoopprijs, zonder aftrek van de waardevermindering van het voertuig als gevolg van de uitrusting met een verboden manipulatie-instrument en/of gelet op feit dat de koper het gebruik van een voertuig dat niet in overeenstemming met het Unierecht is niet heeft gewild?

Ongeacht de beantwoording van de eerste tot en met zesde prejudiciële vraag:

| 7) | Is § 348, lid 3, punt 2, ZPO [Zivilprozessordnung (wetboek van burgerlijke rechtsvordering)], voor zover deze bepaling ook betrekking heeft op verwijzingsbeslissingen als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU, onverenigbaar met de verwijzingsbevoegdheid waarover nationale rechterlijke instanties beschikken op grond van artikel 267, tweede alinea, VWEU, en moet die bepaling dus met betrekking tot het geven van verwijzingsbeslissingen buiten toepassing worden gelaten? |
| --- | --- |

7)

Is § 348, lid 3, punt 2, ZPO [Zivilprozessordnung (wetboek van burgerlijke rechtsvordering)], voor zover deze bepaling ook betrekking heeft op verwijzingsbeslissingen als bedoeld in artikel 267, tweede alinea, VWEU, onverenigbaar met de verwijzingsbevoegdheid waarover nationale rechterlijke instanties beschikken op grond van artikel 267, tweede alinea, VWEU, en moet die bepaling dus met betrekking tot het geven van verwijzingsbeslissingen buiten toepassing worden gelaten?

---

(1)  Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn) (PB 2007, L 263, blz. 1).

(2)  Verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB 2007, L 171, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/25

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de l’entreprise francophone de Bruxelles (België) op 24 maart 2021 — Christian Louboutin / Amazon.com, Inc., Amazon Services LLC

(Zaak C-184/21)

(2021/C 217/36)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal de l’entreprise francophone de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Christian Louboutin

Verwerende partijen: Amazon.com, Inc., Amazon Services LLC

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 9, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (1) aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een aan een merk gelijk teken in een verkoopaanbieding op een website in beginsel kan worden toegerekend aan de beheerder van die website, wanneer bij een normaal geïnformeerde en redelijk oplettende internetgebruiker de perceptie heerst dat deze beheerder een actieve rol heeft vervuld bij de totstandkoming van deze verkoopaanbieding of dat deze verkoopaanbieding deel uitmaakt van de eigen commerciële communicatie van deze beheerder?
  Wordt die perceptie beïnvloed door:






  — | de omstandigheid dat deze beheerder een gerenommeerd distributeur is van de meest uiteenlopende waren, daaronder begrepen de waren van de categorie van waren die in de verkoopaanbieding worden aangeprezen; of |
| --- | --- | --- |

1)

Moet artikel 9, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (1) aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een aan een merk gelijk teken in een verkoopaanbieding op een website in beginsel kan worden toegerekend aan de beheerder van die website, wanneer bij een normaal geïnformeerde en redelijk oplettende internetgebruiker de perceptie heerst dat deze beheerder een actieve rol heeft vervuld bij de totstandkoming van deze verkoopaanbieding of dat deze verkoopaanbieding deel uitmaakt van de eigen commerciële communicatie van deze beheerder?

Wordt die perceptie beïnvloed door:

—

de omstandigheid dat deze beheerder een gerenommeerd distributeur is van de meest uiteenlopende waren, daaronder begrepen de waren van de categorie van waren die in de verkoopaanbieding worden aangeprezen; of

| — | de omstandigheid dat de aldus getoonde verkoopaanbieding een header bevat waarin het dienstmerk van deze beheerder is weergegeven, waarbij dit merk algemeen bekendstaat als distributiemerk; of |
| --- | --- |

—

de omstandigheid dat de aldus getoonde verkoopaanbieding een header bevat waarin het dienstmerk van deze beheerder is weergegeven, waarbij dit merk algemeen bekendstaat als distributiemerk; of

| — | de omstandigheid dat deze beheerder tegelijk met de getoonde verkoopaanbieding diensten aanbiedt die traditioneel worden aangeboden door distributeurs van waren van dezelfde categorie als die waartoe de in de verkoopaanbieding aangeprezen waar behoort? |
| --- | --- |

—

de omstandigheid dat deze beheerder tegelijk met de getoonde verkoopaanbieding diensten aanbiedt die traditioneel worden aangeboden door distributeurs van waren van dezelfde categorie als die waartoe de in de verkoopaanbieding aangeprezen waar behoort?

| 2) | Moet artikel 9, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk aldus worden uitgelegd dat aan de expediteur die een waar voorzien van een aan een merk gelijk teken zonder toestemming van de merkhouder in het economische verkeer brengt door deze waar te verzenden naar de eindverbruiker, alleen dan het gebruik van dit teken kan worden toegerekend indien hij daadwerkelijk ervan op de hoogte is dat dit teken op de waar is aangebracht?
  Maakt een dergelijke expediteur gebruik van het betrokken teken wanneer hijzelf of een economisch verbonden entiteit aan de eindverbruiker heeft gemeld dat hij deze verzending op zich zal nemen, nadat hijzelf of een economisch verbonden entiteit de waar met het oog daarop in voorraad heeft gehad?
  Maakt een dergelijke expediteur gebruik van het betrokken teken wanneer hijzelf of een economisch verbonden entiteit eerst actief heeft bijgedragen aan het tonen, in het economische verkeer, van een verkoopaanbieding voor de waar voorzien van dit teken, of de bestelling heeft geregistreerd die de eindverbruiker heeft geplaatst op basis van deze verkoopaanbieding? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 9, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk aldus worden uitgelegd dat aan de expediteur die een waar voorzien van een aan een merk gelijk teken zonder toestemming van de merkhouder in het economische verkeer brengt door deze waar te verzenden naar de eindverbruiker, alleen dan het gebruik van dit teken kan worden toegerekend indien hij daadwerkelijk ervan op de hoogte is dat dit teken op de waar is aangebracht?

Maakt een dergelijke expediteur gebruik van het betrokken teken wanneer hijzelf of een economisch verbonden entiteit aan de eindverbruiker heeft gemeld dat hij deze verzending op zich zal nemen, nadat hijzelf of een economisch verbonden entiteit de waar met het oog daarop in voorraad heeft gehad?

Maakt een dergelijke expediteur gebruik van het betrokken teken wanneer hijzelf of een economisch verbonden entiteit eerst actief heeft bijgedragen aan het tonen, in het economische verkeer, van een verkoopaanbieding voor de waar voorzien van dit teken, of de bestelling heeft geregistreerd die de eindverbruiker heeft geplaatst op basis van deze verkoopaanbieding?

---

(1)  PB 2017, L 154, blz. 1.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/26 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/26

---

Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2021 door Giacomo Santini, e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer — uitgebreid) van 10 februari 2021 in gevoegde zaken T-345/19, T-346/19, T-364/19-T-366/19, T-372/19-T-375/19 en T-385/19, Santini e.a. / Parlement

(Zaak C-198/21 P)

(2021/C 217/37)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwiranten: Giacomo Santini, Marco Cellai, Domenico Ceravolo, Natalino Gatti, Antonio Mazzone, Luigi Moretti, Gabriele Sboarina, Lina Wuhrer, Patrizia Capraro, Luciana Meneghini (vertegenwoordiger: M. Paniz, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europees Parlement

Conclusies

| — | het bestreden arrest te vernietigen op grond dat algemene beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en evenredigheid, alsmede de door het Handvest gewaarborgde rechten, wat de ongerechtvaardigde en onevenredige inmenging in het eigendomsrecht betreft, onjuist zijn toegepast; dat ten onrechte is geoordeeld dat de bestreden maatregelen rechtmatig konden worden gebaseerd op bijlage III bij de regeling kosten en vergoedingen van leden van het Europees Parlement (hierna: “KVL-regeling”); dat die maatregelen ten onrechte zijn opgenomen onder de handelingen van gewoon bestuur die aan het hoofd van de eenheid zijn gedelegeerd en/of kunnen worden gedelegeerd; dat de motivering met betrekking tot de schending van de motiveringsplicht zeer onnauwkeurig, onvolledig en onjuist is; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest te vernietigen op grond dat algemene beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en evenredigheid, alsmede de door het Handvest gewaarborgde rechten, wat de ongerechtvaardigde en onevenredige inmenging in het eigendomsrecht betreft, onjuist zijn toegepast; dat ten onrechte is geoordeeld dat de bestreden maatregelen rechtmatig konden worden gebaseerd op bijlage III bij de regeling kosten en vergoedingen van leden van het Europees Parlement (hierna: “KVL-regeling”); dat die maatregelen ten onrechte zijn opgenomen onder de handelingen van gewoon bestuur die aan het hoofd van de eenheid zijn gedelegeerd en/of kunnen worden gedelegeerd; dat de motivering met betrekking tot de schending van de motiveringsplicht zeer onnauwkeurig, onvolledig en onjuist is;

| — | bijgevolg, alle bestreden handelingen, mededelingen en/of besluiten nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

bijgevolg, alle bestreden handelingen, mededelingen en/of besluiten nietig verklaren, en

| — | het Europees Parlement in de kosten van beide instanties verwijzen. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement in de kosten van beide instanties verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten zes middelen aan:

| 1. | Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en/of onjuiste opvatting van de feiten daar het Gerecht heeft geoordeeld dat de bestreden maatregel enkel het bedrag van het pensioen betrof en niet het recht op pensioen en de opbouw daarvan, en het ten onrechte heeft geoordeeld dat die maatregel in overeenstemming is met de algemene beginselen van de Europese Unie en het Handvest van de grondrechten. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is omdat het Gerecht daarin het recht op pensioen heeft verward met het recht op het bedrag van het pensioen, waardoor de toepassing van het beginsel van onveranderlijkheid van het recht op pensioen, dat wel degelijk van toepassing is, is uitgesloten; omdat het Gerecht ten onrechte niet in aanmerking heeft genomen dat de maatregel betreffende de pensioenaanspraken van rekwiranten niet de vorm had van een loutere verlaging van het relevante bedrag, maar een algehele hervorming van het stelsel behelsde, die met terugwerkende kracht en blijvend van invloed was op de opbouw van het recht op pensioen dat reeds was uitgekeerd en sinds jaren was verworven en definitief deel was gaan uitmaken van het vermogen van de betrokkenen; dat het ten onrechte geen rekening heeft gehouden met het feit dat het Parlement niet is nagegaan of de bestreden handelingen in overeenstemming zijn met het Unierecht en dat dit punt niet is gemotiveerd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en/of onjuiste opvatting van de feiten daar het Gerecht heeft geoordeeld dat de bestreden maatregel enkel het bedrag van het pensioen betrof en niet het recht op pensioen en de opbouw daarvan, en het ten onrechte heeft geoordeeld dat die maatregel in overeenstemming is met de algemene beginselen van de Europese Unie en het Handvest van de grondrechten. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is omdat het Gerecht daarin het recht op pensioen heeft verward met het recht op het bedrag van het pensioen, waardoor de toepassing van het beginsel van onveranderlijkheid van het recht op pensioen, dat wel degelijk van toepassing is, is uitgesloten; omdat het Gerecht ten onrechte niet in aanmerking heeft genomen dat de maatregel betreffende de pensioenaanspraken van rekwiranten niet de vorm had van een loutere verlaging van het relevante bedrag, maar een algehele hervorming van het stelsel behelsde, die met terugwerkende kracht en blijvend van invloed was op de opbouw van het recht op pensioen dat reeds was uitgekeerd en sinds jaren was verworven en definitief deel was gaan uitmaken van het vermogen van de betrokkenen; dat het ten onrechte geen rekening heeft gehouden met het feit dat het Parlement niet is nagegaan of de bestreden handelingen in overeenstemming zijn met het Unierecht en dat dit punt niet is gemotiveerd.

| 2. | Tweede middel: onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging van artikel 75 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut, artikel 28 van het Statuut van de leden en de bijlagen I, II en III bij de KVL-regeling. Schending van het recht op pensioen, de algemene beginselen en het Handvest van de grondrechten. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is, ten eerste, voor zover daarin de referentieregels onjuist zijn uitgelegd doordat aan bijlage III bij de KVL-regeling een blijvende geldigheid en doeltreffendheid zijn toegekend ondanks de uitdrukkelijke intrekking ervan en ondanks het feit dat geen enkele uitdrukkelijke bepaling voorziet in het voortbestaan van deze regeling na het verstrijken van de geldigheidsduur en, ten tweede, voor zover daarbij ten onrechte buiten beschouwing is gelaten dat de voorwaarden voor het recht op pensioen in casu zijn gewijzigd zonder inachtneming van artikel 2 van bijlage III en in strijd met de algemene beginselen van de Unie en het Handvest van de grondrechten. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging van artikel 75 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut, artikel 28 van het Statuut van de leden en de bijlagen I, II en III bij de KVL-regeling. Schending van het recht op pensioen, de algemene beginselen en het Handvest van de grondrechten. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is, ten eerste, voor zover daarin de referentieregels onjuist zijn uitgelegd doordat aan bijlage III bij de KVL-regeling een blijvende geldigheid en doeltreffendheid zijn toegekend ondanks de uitdrukkelijke intrekking ervan en ondanks het feit dat geen enkele uitdrukkelijke bepaling voorziet in het voortbestaan van deze regeling na het verstrijken van de geldigheidsduur en, ten tweede, voor zover daarbij ten onrechte buiten beschouwing is gelaten dat de voorwaarden voor het recht op pensioen in casu zijn gewijzigd zonder inachtneming van artikel 2 van bijlage III en in strijd met de algemene beginselen van de Unie en het Handvest van de grondrechten.

| 3. | Derde middel: onjuiste rechtsopvatting en/of onjuiste opvatting van de feiten bij de vaststelling dat de bestreden handeling in overeenstemming is met de algemene Unierechtelijke beginselen en het Handvest van de grondrechten, het vertrouwensbeginsel, het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel, en het eigendomsrecht. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is, ten eerste, voor zover, het Gerecht daarin de specifieke kenmerken van het geval niet heeft beoordeeld, de relevante regels onjuist heeft uitgelegd en heeft vastgesteld dat de bestreden handelingen in overeenstemming zijn met het Unierecht en met de beginselen van het Handvest van de grondrechten, ten tweede, voor zover het Gerecht daarin geen rekening heeft gehouden met de elementen, met inbegrip van de bewijsstukken, die de meervoudige toezeggingen bewijzen die aan rekwiranten zijn gedaan dat het betrokken recht zou worden gehandhaafd en ongewijzigd zou blijven en, ten derde, voor zover het Gerecht niet van oordeel was dat de bestreden maatregelen niet gemotiveerd en niet gerechtvaardigd waren en dat zij een kennelijk onevenredig en volstrekt ongerechtvaardigd handelen tot gevolg hadden. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: onjuiste rechtsopvatting en/of onjuiste opvatting van de feiten bij de vaststelling dat de bestreden handeling in overeenstemming is met de algemene Unierechtelijke beginselen en het Handvest van de grondrechten, het vertrouwensbeginsel, het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel, en het eigendomsrecht. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is, ten eerste, voor zover, het Gerecht daarin de specifieke kenmerken van het geval niet heeft beoordeeld, de relevante regels onjuist heeft uitgelegd en heeft vastgesteld dat de bestreden handelingen in overeenstemming zijn met het Unierecht en met de beginselen van het Handvest van de grondrechten, ten tweede, voor zover het Gerecht daarin geen rekening heeft gehouden met de elementen, met inbegrip van de bewijsstukken, die de meervoudige toezeggingen bewijzen die aan rekwiranten zijn gedaan dat het betrokken recht zou worden gehandhaafd en ongewijzigd zou blijven en, ten derde, voor zover het Gerecht niet van oordeel was dat de bestreden maatregelen niet gemotiveerd en niet gerechtvaardigd waren en dat zij een kennelijk onevenredig en volstrekt ongerechtvaardigd handelen tot gevolg hadden.

| 4. | Vierde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de artikelen 74 tot en met 75 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut en van bijlage III bij de KVL-regeling. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is omdat daarin ten onrechte is geoordeeld dat de bestreden maatregel rechtmatig kon worden gebaseerd op bijlage III bij de KVL-regeling, terwijl deze bijlage niet meer van kracht was omdat zij inmiddels was ingetrokken. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de artikelen 74 tot en met 75 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut en van bijlage III bij de KVL-regeling. Rekwiranten betogen dat het bestreden arrest onrechtmatig is omdat daarin ten onrechte is geoordeeld dat de bestreden maatregel rechtmatig kon worden gebaseerd op bijlage III bij de KVL-regeling, terwijl deze bijlage niet meer van kracht was omdat zij inmiddels was ingetrokken.

| 5. | Vijfde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van vormfouten: bevoegdheid. Rekwiranten betogen dat het arrest onrechtmatig is voor zover daarin ten onrechte is geoordeeld dat het hoofd van de eenheid “Bezoldiging en Sociale Rechten van de leden” bevoegd was om de bestreden handelingen vast te stellen, terwijl die handelingen niet kunnen worden gedelegeerd, aangezien het gaat om buitengewone administratieve handelingen die onder de bevoegdheid van het Bureau van het Europees Parlement vallen. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van vormfouten: bevoegdheid. Rekwiranten betogen dat het arrest onrechtmatig is voor zover daarin ten onrechte is geoordeeld dat het hoofd van de eenheid “Bezoldiging en Sociale Rechten van de leden” bevoegd was om de bestreden handelingen vast te stellen, terwijl die handelingen niet kunnen worden gedelegeerd, aangezien het gaat om buitengewone administratieve handelingen die onder de bevoegdheid van het Bureau van het Europees Parlement vallen.

| 6. | Zesde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van procedurefouten: motivering. Rekwiranten stellen dat het bestreden arrest onrechtmatig is voor zover daarbij ten onrechte is geoordeeld dat er een motivering bestond terwijl die in werkelijkheid ontbrak; daarbij eraan is voorbijgegaan dat het Europees Parlement was verzocht een conformiteitscontrole uit te voeren, met een toereikende motivering, en dat geen dergelijke controle is uitgevoerd of een dergelijke motivering is gegeven; daarbij is verwezen naar artikel 1, lid 7, van besluit 14/2018 als een element van garantie, terwijl die bepaling niet meer bestaat aangezien zij door de Kamer van Afgevaardigden zelf nietig is verklaard bij arrest nr. 2/2020, dat reeds in het dossier is opgenomen. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van procedurefouten: motivering. Rekwiranten stellen dat het bestreden arrest onrechtmatig is voor zover daarbij ten onrechte is geoordeeld dat er een motivering bestond terwijl die in werkelijkheid ontbrak; daarbij eraan is voorbijgegaan dat het Europees Parlement was verzocht een conformiteitscontrole uit te voeren, met een toereikende motivering, en dat geen dergelijke controle is uitgevoerd of een dergelijke motivering is gegeven; daarbij is verwezen naar artikel 1, lid 7, van besluit 14/2018 als een element van garantie, terwijl die bepaling niet meer bestaat aangezien zij door de Kamer van Afgevaardigden zelf nietig is verklaard bij arrest nr. 2/2020, dat reeds in het dossier is opgenomen.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/27 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/27

---

Hogere voorziening ingesteld op 30 maart 2021 door ABLV Bank AS, in liquidatie, tegen het arrest van het Gerecht (Tiende kamer — uitgebreid) van 20 januari 2021 in zaak T-758/18, ABLV Bank/GAR

(Zaak C-202/21 P)

(2021/C 217/38)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: ABLV Bank AS, in liquidatie (vertegenwoordiger: O. Behrends, Rechtsanwalt)

Andere partijen in de procedure: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR), Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | het besluit van de GAR van 17 oktober 2018 ten aanzien van ABLV Bank nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de GAR van 17 oktober 2018 ten aanzien van ABLV Bank nietig verklaren;

| — | de GAR verwijzen in rekwirantes kosten en in de kosten van deze hogere voorziening; |
| --- | --- |

—

de GAR verwijzen in rekwirantes kosten en in de kosten van deze hogere voorziening;

| — | voor zover het Hof van Justitie niet in staat is om ten gronde te beslissen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht. |
| --- | --- |

—

voor zover het Hof van Justitie niet in staat is om ten gronde te beslissen, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert rekwirante dertien middelen aan.

| 1. | Het Gerecht heeft artikel 70, lid 4, van verordening nr. 806/2014 (1) onjuist uitgelegd. |
| --- | --- |

1.

Het Gerecht heeft artikel 70, lid 4, van verordening nr. 806/2014 (1) onjuist uitgelegd.

| 2. | Het bestreden arrest is gebaseerd op een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 12 van gedelegeerde verordening 2015/63 (2). |
| --- | --- |

2.

Het bestreden arrest is gebaseerd op een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 12 van gedelegeerde verordening 2015/63 (2).

| 3. | Het Gerecht heeft de relevantie van artikel 7 van gedelegeerde verordening 2017/2361 (3) voor de uitlegging van artikel 12, lid 2, van gedelegeerde verordening 2015/63 verkeerd opgevat. |
| --- | --- |

3.

Het Gerecht heeft de relevantie van artikel 7 van gedelegeerde verordening 2017/2361 (3) voor de uitlegging van artikel 12, lid 2, van gedelegeerde verordening 2015/63 verkeerd opgevat.

| 4. | Het Gerecht heeft het beginsel van ongerechtvaardigde verrijking verkeerd uitgelegd en toegepast. |
| --- | --- |

4.

Het Gerecht heeft het beginsel van ongerechtvaardigde verrijking verkeerd uitgelegd en toegepast.

| 5. | Het Gerecht heeft nagelaten rekwirantes exceptie van onwettigheid inzake de in casu toepasselijke bepaling te behandelen. |
| --- | --- |

5.

Het Gerecht heeft nagelaten rekwirantes exceptie van onwettigheid inzake de in casu toepasselijke bepaling te behandelen.

| 6. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de terugbetaling door de GAR van de krachtens besluit SRB/ES/SRF/2018/03 van de GAR wettelijk verplichte vooraf te betalen bijdragen als irrelevant te beschouwen omdat dit louter een gewone praktijk is. |
| --- | --- |

6.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de terugbetaling door de GAR van de krachtens besluit SRB/ES/SRF/2018/03 van de GAR wettelijk verplichte vooraf te betalen bijdragen als irrelevant te beschouwen omdat dit louter een gewone praktijk is.

| 7. | Het Gerecht heeft artikel 17 van gedelegeerde verordening 2015/63 verkeerd uitgelegd en de relevantie daarvan verkeerd opgevat. |
| --- | --- |

7.

Het Gerecht heeft artikel 17 van gedelegeerde verordening 2015/63 verkeerd uitgelegd en de relevantie daarvan verkeerd opgevat.

| 8. | Het Gerecht heeft de juridische relevantie van het bestaan van onherroepelijke betalingstoezeggingen verkeerd opgevat. |
| --- | --- |

8.

Het Gerecht heeft de juridische relevantie van het bestaan van onherroepelijke betalingstoezeggingen verkeerd opgevat.

| 9. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes middelen in verband met het verzoek om teruggave van het overschot van de bijdragen in 2015 niet te behandelen. |
| --- | --- |

9.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes middelen in verband met het verzoek om teruggave van het overschot van de bijdragen in 2015 niet te behandelen.

| 10. | Het Gerecht heeft de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen verkeerd opgevat. |
| --- | --- |

10.

Het Gerecht heeft de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen verkeerd opgevat.

| 11. | Het Gerecht heeft het evenredigheidsbeginsel verkeerd toegepast. |
| --- | --- |

11.

Het Gerecht heeft het evenredigheidsbeginsel verkeerd toegepast.

| 12. | Het bestreden arrest berust op een onjuiste toepassing van het nemo auditur-beginsel. |
| --- | --- |

12.

Het bestreden arrest berust op een onjuiste toepassing van het nemo auditur-beginsel.

| 13. | Het bestreden arrest berust op een onjuiste toepassing van de motiveringsplicht (artikel 296 VWEU). |
| --- | --- |

13.

Het bestreden arrest berust op een onjuiste toepassing van de motiveringsplicht (artikel 296 VWEU).

---

(1)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010 (PB 2014, L 225, blz. 1).

(2)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).

(3)  Gedelegeerde verordening (EU) 2017/2361 van de Commissie van 14 september 2017 betreffende het definitieve systeem van bijdragen in de administratieve uitgaven van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (PB 2017, L 337, blz. 6).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/29 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/29

---

Hogere voorziening, ingesteld op 2 april 2021 door de Europese Investeringsbank tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 januari 2021 in zaak T-9/19, ClientEarth/EIB

(Zaak C-212/21 P)

(2021/C 217/39)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: T. Gilliams, G. Faedo en K. Carr, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: ClientEarth, Europese Commissie

Conclusies

| — | de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | het bestreden arrest zoals dat in het dictum wordt weergegeven in zijn geheel vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest zoals dat in het dictum wordt weergegeven in zijn geheel vernietigen;

| — | het beroep in eerste aanleg verwerpen indien het Hof het geding in staat van wijzen acht; |
| --- | --- |

—

het beroep in eerste aanleg verwerpen indien het Hof het geding in staat van wijzen acht;

| — | ClientEarth verwijzen in de kosten die beide partijen hebben gemaakt in verband met zowel de procedure in hogere voorziening als de procedure in eerste aanleg. |
| --- | --- |

—

ClientEarth verwijzen in de kosten die beide partijen hebben gemaakt in verband met zowel de procedure in hogere voorziening als de procedure in eerste aanleg.

Middelen en voornaamste argumenten

Rekwirante voert drie middelen aan.

Eerste middel: in het bestreden arrest wordt het verweer van de EIB dat verband houdt met haar onafhankelijkheid op het gebied van haar financiële transacties, ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met bepalingen van primair Unierecht die steun bieden voor het verweer van de EIB, is de motiveringsplicht niet naar behoren nagekomen en heeft de reactie van de EIB op het door ClientEarth op grond van artikel 10 van de Aarhus-verordening (1) ingediende verzoek tot interne herziening onjuist opgevat. Dientengevolge heeft het Gerecht de definitie van het begrip “administratieve handeling” in artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening onjuist uitgelegd.

Tweede middel: in het bestreden arrest is ten onrechte geoordeeld dat het op 12 april 2018 door de Raad van bewind van de EIB vastgestelde besluit waarbij een voorstel voor de financiering van een project voor de bouw van een elektriciteitscentrale op biomassa in Curtis (Spanje) wordt goedgekeurd, een administratieve handeling met “juridisch bindende en externe werking” is in de zin van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening. Het Gerecht heeft het beginsel van de voorrang van primair Unierecht op afgeleid Unierecht en op internationale overeenkomsten geschonden, is voorbijgegaan aan artikel 271, onder c), en artikel 263, vierde alinea, VWEU, en heeft artikel 263 VWEU onjuist toegepast.

Derde middel: in het bestreden arrest is ten onrechte geoordeeld dat het besluit van de Raad van bewind van de EIB van 12 april 2018 een “onder het milieurecht vallende” administratieve handeling is in de zin van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening. Het Gerecht heeft de definitie in artikel 2, lid 1, onder f), van de Aarhus-verordening onjuist uitgelegd, is niet uitgegaan van de juiste rechtsgrondslag voor dat besluit, en heeft geen coherente uitlegging gegeven aan de Aarhus-verordening in het licht van het Verdrag van Aarhus.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/30

---

Hogere voorziening, ingesteld op 6 april 2021 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 januari 2021 in zaak T-9/19, ClientEarth/EIB

(Zaak C-223/21 P)

(2021/C 217/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Blanc en G. Gattinara, gemachtigden)

Andere partijen in de procedure: ClientEarth, Europese Investeringsbank (EIB)

Conclusies

| — | het bestreden arrest vernietigen; |
| --- | --- |

—

het bestreden arrest vernietigen;

| — | ClientEarth verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

ClientEarth verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De Commissie voert drie middelen aan.

| 1. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het beginsel van conforme uitlegging met betrekking tot het Verdrag van Aarhus en bij de uitlegging van de artikelen 2 en 9 van dit verdrag (dit eerste middel heeft betrekking op de punten 107, 125 en 126 van het bestreden arrest) |
| --- | --- |

1.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het beginsel van conforme uitlegging met betrekking tot het Verdrag van Aarhus en bij de uitlegging van de artikelen 2 en 9 van dit verdrag (dit eerste middel heeft betrekking op de punten 107, 125 en 126 van het bestreden arrest)

| 2. | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening (1), waarin het begrip “administratieve handeling” wordt gedefinieerd. Dit middel bestaat uit drie onderdelen:






  — | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip “wetgeving” dat is opgenomen in artikel 2, lid 1, onder f), van de Aarhus-verordening (dit onderdeel van het tweede middel betreft de punten 121 tot en met 124 van het bestreden arrest). |
| --- | --- | --- |

2.

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening (1), waarin het begrip “administratieve handeling” wordt gedefinieerd. Dit middel bestaat uit drie onderdelen:

—

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip “wetgeving” dat is opgenomen in artikel 2, lid 1, onder f), van de Aarhus-verordening (dit onderdeel van het tweede middel betreft de punten 121 tot en met 124 van het bestreden arrest).

| — | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip “maatregel van een individuele strekking” in de zin van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening (dit onderdeel van het tweede middel ziet op de punten 126 tot en met 142 van het bestreden arrest). |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip “maatregel van een individuele strekking” in de zin van artikel 2, lid 1, onder g), van de Aarhus-verordening (dit onderdeel van het tweede middel ziet op de punten 126 tot en met 142 van het bestreden arrest).

| — | Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de in diezelfde bepaling gebezigde woorden “juridisch bindende en externe werking” (dit onderdeel van het tweede middel heeft betrekking op de punten 149 tot en met 173 van het bestreden arrest). |
| --- | --- |

—

Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de in diezelfde bepaling gebezigde woorden “juridisch bindende en externe werking” (dit onderdeel van het tweede middel heeft betrekking op de punten 149 tot en met 173 van het bestreden arrest).

| 3. | Het Gerecht heeft artikel 271, onder c), VWEU geschonden (dit middel betreft de punten 89 tot en met 92, 150 tot en met 152 en 169 tot en met 171 van het bestreden arrest) |
| --- | --- |

3.

Het Gerecht heeft artikel 271, onder c), VWEU geschonden (dit middel betreft de punten 89 tot en met 92, 150 tot en met 152 en 169 tot en met 171 van het bestreden arrest)

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 8 april 2021 — Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l’Immigrazione — Unità di Dublino / CZA

(Zaak C-228/21)

(2021/C 217/41)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Ministero dell’Interno, Dipartimento per le Libertà civili e l'Immigrazione — Unità di Dublino

Verwerende partij: CZA

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet artikel 4 van verordening (EU) nr. 604/2013 (1) aldus worden uitgelegd dat in het kader van een krachtens artikel 27 van die verordening ingesteld rechtsmiddel tegen een overdrachtsbesluit dat overeenkomstig het mechanisme van artikel 26 van die verordening en op basis van de terugnameverplichting van artikel 18, lid 1, onder b), daarvan door een lidstaat is vastgesteld, als enige grief kan worden aangevoerd dat de staat die het overdrachtsbesluit heeft vastgesteld, heeft nagelaten de in artikel 4, lid 2, van de verordening bedoelde informatiebrochure te verstrekken? |
| --- | --- |

1)

Moet artikel 4 van verordening (EU) nr. 604/2013 (1) aldus worden uitgelegd dat in het kader van een krachtens artikel 27 van die verordening ingesteld rechtsmiddel tegen een overdrachtsbesluit dat overeenkomstig het mechanisme van artikel 26 van die verordening en op basis van de terugnameverplichting van artikel 18, lid 1, onder b), daarvan door een lidstaat is vastgesteld, als enige grief kan worden aangevoerd dat de staat die het overdrachtsbesluit heeft vastgesteld, heeft nagelaten de in artikel 4, lid 2, van de verordening bedoelde informatiebrochure te verstrekken?

| 2) | Moet artikel 27 van de verordening, gelezen in samenhang met de overwegingen 18 en 19 en artikel 4 daarvan, aldus worden uitgelegd dat het daadwerkelijke rechtsmiddel, indien wordt vastgesteld dat de in artikel 4 neergelegde verplichtingen niet zijn nagekomen, vereist dat de rechter het overdrachtsbesluit nietig verklaart? |
| --- | --- |

2)

Moet artikel 27 van de verordening, gelezen in samenhang met de overwegingen 18 en 19 en artikel 4 daarvan, aldus worden uitgelegd dat het daadwerkelijke rechtsmiddel, indien wordt vastgesteld dat de in artikel 4 neergelegde verplichtingen niet zijn nagekomen, vereist dat de rechter het overdrachtsbesluit nietig verklaart?

| 3) | Indien vraag 2) ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 27 van de verordening, gelezen in samenhang met de overwegingen 18 en 19 en artikel 4 daarvan, dan aldus worden uitgelegd dat het daadwerkelijke rechtsmiddel, indien wordt vastgesteld dat de in artikel 4 neergelegde verplichtingen niet zijn nagekomen, vereist dat de rechter de relevantie van die niet-nakoming beoordeelt in het licht van de door de verzoeker aangevoerde omstandigheden, en het hem is toegestaan het overdrachtsbesluit te bevestigen in alle gevallen waarin er geen redenen blijken te zijn om een overdrachtsbesluit met een andere inhoud vast te stellen? |
| --- | --- |

3)

Indien vraag 2) ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 27 van de verordening, gelezen in samenhang met de overwegingen 18 en 19 en artikel 4 daarvan, dan aldus worden uitgelegd dat het daadwerkelijke rechtsmiddel, indien wordt vastgesteld dat de in artikel 4 neergelegde verplichtingen niet zijn nagekomen, vereist dat de rechter de relevantie van die niet-nakoming beoordeelt in het licht van de door de verzoeker aangevoerde omstandigheden, en het hem is toegestaan het overdrachtsbesluit te bevestigen in alle gevallen waarin er geen redenen blijken te zijn om een overdrachtsbesluit met een andere inhoud vast te stellen?

---

(1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/31

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Bruxelles (België) op 9 april 2021 — Haven van Brussel / Infrabel en Brussels Hoofdstedelijk Gewest / Infrabel

(Zaak C-229/21)

(2021/C 217/42)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour d’appel de Bruxelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Haven van Brussel, Brussels Hoofdstedelijk Gewest

Verwerende partij: Infrabel

Andere partijen: Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Haven van Brussel, Lineas SA

Prejudiciële vraag

Wanneer een binnenhaven, die deel uitmaakt van het kernnetwerk, reeds is aangesloten op het wegen- en spoorwegnet, legt artikel 15 van verordening (EU) nr. 1315/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 betreffende richtsnoeren van de Unie voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en tot intrekking van besluit nr. 661/2010/EU (1), gelezen op zich dan wel in samenhang met andere bepalingen van deze richtlijn, dan de verplichting op om die twee verbindingen in stand te houden en te onderhouden of stelt zij verbod om een van die verbindingen — al was het maar door een gebrek aan onderhoud — af te schaffen?

---

(1)  PB 2013, L 348, blz. 1.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/32 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/32

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 12 april 2021 — RAIFFEISEN LEASING, trgovina in leasing d. o. o. / Republika Slovenija

(Zaak C-235/21)

(2021/C 217/43)

Procestaal: Sloveens

Verwijzende rechter

Vrhovno sodišče Republike Slovenije

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: RAIFFEISEN LEASING, trgovina in leasing d. o. o.

Verwerende partij: Republika Slovenija

Prejudiciële vragen

| 1) | Kan een schriftelijke overeenkomst uitsluitend als een factuur in de zin van artikel 203 van de btw-richtlijn (1) worden aangemerkt indien zij alle in hoofdstuk 3 (“Facturering”) van die richtlijn voorgeschreven vermeldingen voor een factuur bevat?
  Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt, |
| --- | --- |

1)

Kan een schriftelijke overeenkomst uitsluitend als een factuur in de zin van artikel 203 van de btw-richtlijn (1) worden aangemerkt indien zij alle in hoofdstuk 3 (“Facturering”) van die richtlijn voorgeschreven vermeldingen voor een factuur bevat?

Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt,

| 2) | wat zijn de vermeldingen of de omstandigheden op grond waarvan een schriftelijke overeenkomst in elk geval (tevens) kan worden aangemerkt als een factuur waaruit een verplichting tot afdracht van btw in de zin van artikel 203 van de btw-richtlijn voortvloeit?
  Of, meer bepaald, |
| --- | --- |

2)

wat zijn de vermeldingen of de omstandigheden op grond waarvan een schriftelijke overeenkomst in elk geval (tevens) kan worden aangemerkt als een factuur waaruit een verplichting tot afdracht van btw in de zin van artikel 203 van de btw-richtlijn voortvloeit?

Of, meer bepaald,

| 3) | kan een schriftelijke overeenkomst tussen twee btw-plichtigen betreffende een levering van goederen of een verrichting van een dienst worden aangemerkt als een factuur in de zin van artikel 203 van de btw-richtlijn indien daaruit uitdrukkelijk en op objectief kenbare wijze blijkt dat de verkoper of dienstverrichter als contractpartij voor een bepaalde handeling een factuur wilde uitreiken op grond waarvan de afnemer redelijkerwijs kon veronderstellen dat hij op basis daarvan de voorbelasting in aftrek kon brengen? |
| --- | --- |

3)

kan een schriftelijke overeenkomst tussen twee btw-plichtigen betreffende een levering van goederen of een verrichting van een dienst worden aangemerkt als een factuur in de zin van artikel 203 van de btw-richtlijn indien daaruit uitdrukkelijk en op objectief kenbare wijze blijkt dat de verkoper of dienstverrichter als contractpartij voor een bepaalde handeling een factuur wilde uitreiken op grond waarvan de afnemer redelijkerwijs kon veronderstellen dat hij op basis daarvan de voorbelasting in aftrek kon brengen?

---

(1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/33 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/33

---

Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2021 door Petr Fryč tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 11 februari 2021 in zaak T-92/20, Fryč / Commissie

(Zaak C-239/21 P)

(2021/C 217/44)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Rekwirant: Petr Fryč (vertegenwoordiger: Š. Oharková, advokátka)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie

Conclusies

| — | rekwirant verzoekt het Hof te verklaren dat de zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht en dat het Gerecht verplicht is om ook de argumenten in de memorie van antwoord van 2 oktober 2020 in aanmerking te nemen, aangezien die in de bestreden beschikking van het Gerecht eenvoudigweg zijn genegeerd; |
| --- | --- |

—

rekwirant verzoekt het Hof te verklaren dat de zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht en dat het Gerecht verplicht is om ook de argumenten in de memorie van antwoord van 2 oktober 2020 in aanmerking te nemen, aangezien die in de bestreden beschikking van het Gerecht eenvoudigweg zijn genegeerd;

| — | voor het geval dat de zaak niet wordt terugverwezen naar het Gerecht, verzoekt rekwirant het Hof vast te stellen dat de instellingen van de Europese Unie hun verplichtingen ernstig hebben geschonden en rekwirant daardoor schade hebben berokkend, aangezien:






  a) | de Europese Commissie de algemene groepsvrijstellingsverordening heeft vastgesteld in een vorm die onder meer de wettelijke bevoegdheid van de Verdragen overschrijdt, niet de eerbiediging waarborgt van de grondwettelijke beginselen volgens welke de inmenging in de mededinging die de gemeenschappelijke markt ongunstig beïnvloedt uitzonderlijk en met redenen omkleed moet zijn, en zij op onrechtmatige wijze heeft toegestaan dat op grond van het operationeel programma staatssteun ten uitvoer wordt gelegd die de economische activiteit van rekwirant heeft geschaad; |
| --- | --- | --- |

—

voor het geval dat de zaak niet wordt terugverwezen naar het Gerecht, verzoekt rekwirant het Hof vast te stellen dat de instellingen van de Europese Unie hun verplichtingen ernstig hebben geschonden en rekwirant daardoor schade hebben berokkend, aangezien:

a)

de Europese Commissie de algemene groepsvrijstellingsverordening heeft vastgesteld in een vorm die onder meer de wettelijke bevoegdheid van de Verdragen overschrijdt, niet de eerbiediging waarborgt van de grondwettelijke beginselen volgens welke de inmenging in de mededinging die de gemeenschappelijke markt ongunstig beïnvloedt uitzonderlijk en met redenen omkleed moet zijn, en zij op onrechtmatige wijze heeft toegestaan dat op grond van het operationeel programma staatssteun ten uitvoer wordt gelegd die de economische activiteit van rekwirant heeft geschaad;

| b) | de Europese Commissie bij besluit van 3 december 2007 een operationeel programma heeft vastgesteld dat in strijd is met de Verdragen en met het Handvest van de grondrechten, en dit besluit niet heeft bekendgemaakt; |
| --- | --- |

b)

de Europese Commissie bij besluit van 3 december 2007 een operationeel programma heeft vastgesteld dat in strijd is met de Verdragen en met het Handvest van de grondrechten, en dit besluit niet heeft bekendgemaakt;

| c) | de Europese Commissie rekwirants klacht over de onrechtmatigheid van het operationeel programma niet naar behoren heeft behandeld, aangezien zij de omstandigheden van de totstandkoming en de uitvoering van het operationeel programma niet heeft onderzocht en de afwijzing van rekwirants klacht niet toereikend heeft gemotiveerd; |
| --- | --- |

c)

de Europese Commissie rekwirants klacht over de onrechtmatigheid van het operationeel programma niet naar behoren heeft behandeld, aangezien zij de omstandigheden van de totstandkoming en de uitvoering van het operationeel programma niet heeft onderzocht en de afwijzing van rekwirants klacht niet toereikend heeft gemotiveerd;

| d) | het Gerecht heeft geweigerd het beroep tot nietigverklaring van de algemene groepsvrijstellingsverordening ten gronde te onderzoeken en het beroep als kennelijk ongegrond heeft verworpen, waardoor het zijn wettelijke verplichting tot eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden en, door een te formalistische eenzijdige benadering, rekwirants grondwettelijke rechten op een doeltreffende voorziening in rechte en op toegang tot een onpartijdig gerecht heeft geschonden; |
| --- | --- |

d)

het Gerecht heeft geweigerd het beroep tot nietigverklaring van de algemene groepsvrijstellingsverordening ten gronde te onderzoeken en het beroep als kennelijk ongegrond heeft verworpen, waardoor het zijn wettelijke verplichting tot eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden en, door een te formalistische eenzijdige benadering, rekwirants grondwettelijke rechten op een doeltreffende voorziening in rechte en op toegang tot een onpartijdig gerecht heeft geschonden;

| — | rekwirant verzoekt het Hof de Commissie te veroordelen om hem binnen drie dagen na het onherroepelijk worden van het arrest een bedrag van 4 800 000 EUR te betalen ter vergoeding van de genoemde schade; |
| --- | --- |

—

rekwirant verzoekt het Hof de Commissie te veroordelen om hem binnen drie dagen na het onherroepelijk worden van het arrest een bedrag van 4 800 000 EUR te betalen ter vergoeding van de genoemde schade;

| — | rekwirant verzoekt het Hof de Commissie te veroordelen tot betaling aan zijn wettelijke vertegenwoordiger van de kosten die hij in de procedure heeft gemaakt. |
| --- | --- |

—

rekwirant verzoekt het Hof de Commissie te veroordelen tot betaling aan zijn wettelijke vertegenwoordiger van de kosten die hij in de procedure heeft gemaakt.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant volgende middelen aan:

| 1. | Eerste middel, ontleend aan de gevolgen van de huidige staatssteunregeling die leidt tot een onnatuurlijke en schadelijke verschuiving in de algemene structuur van de economie. Zij heeft tot gevolg dat de werking van de markt in zijn geheel wordt verstoord en dat de economische regels worden ondermijnd, aangezien het succes van de markt vooral wordt bepaald door de mogelijkheid om staatssteun te genieten waartoe op politieke basis en niet op basis van de wet is besloten. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan de gevolgen van de huidige staatssteunregeling die leidt tot een onnatuurlijke en schadelijke verschuiving in de algemene structuur van de economie. Zij heeft tot gevolg dat de werking van de markt in zijn geheel wordt verstoord en dat de economische regels worden ondermijnd, aangezien het succes van de markt vooral wordt bepaald door de mogelijkheid om staatssteun te genieten waartoe op politieke basis en niet op basis van de wet is besloten.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan het feit dat de Commissie heeft nagelaten controles te verrichten. De regeling inzake staatssteun wordt aldus een blanco cheque voor de uitvoerende instanties om elk van de door hen opgesomde of later aangewezen gebieden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan het feit dat de Commissie heeft nagelaten controles te verrichten. De regeling inzake staatssteun wordt aldus een blanco cheque voor de uitvoerende instanties om elk van de door hen opgesomde of later aangewezen gebieden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren.

| 3. | Derde middel, ontleend aan een onjuiste beoordeling van de aanvang van de verjaringstermijn voor het indienen van het verzoekschrift. Rekwirant was ervan overtuigd dat er in de Europese Unie een mechanisme bestaat dat waarborgt dat de Commissie voortdurend controleert of de staatssteun die overeenkomstig artikel 107 VWEU (Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) is verleend, de gemeenschappelijke markt niet ongunstig beïnvloedt in de zin van artikel 108, lid 1, VWEU. Om die reden heeft rekwirant de Commissie verzocht de situatie te onderzoeken met betrekking tot de staatssteun die in de Tsjechische Republiek in het kader van het operationeel programma is verleend. De Commissie heeft dit verzoek afgewezen, waaruit rekwirant concludeert dat het in artikel 108 VWEU bedoelde controlesysteem niet functioneert. Rekwirant beschouwde een beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Unie als een laatste redmiddel, in de hoop dat het niet nodig zou zijn dit beroep in te stellen. Rekwirant heeft een meer dan gemiddelde voortvarendheid aan de dag gelegd door de aandacht van de Commissie te vestigen op de onregelmatigheden bij de toepassing en de uitvoering van het operationeel programma en er kan zeker niet worden gesteld dat rekwirant tijdens de verjaringstermijn inactief is geweest. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan een onjuiste beoordeling van de aanvang van de verjaringstermijn voor het indienen van het verzoekschrift. Rekwirant was ervan overtuigd dat er in de Europese Unie een mechanisme bestaat dat waarborgt dat de Commissie voortdurend controleert of de staatssteun die overeenkomstig artikel 107 VWEU (Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) is verleend, de gemeenschappelijke markt niet ongunstig beïnvloedt in de zin van artikel 108, lid 1, VWEU. Om die reden heeft rekwirant de Commissie verzocht de situatie te onderzoeken met betrekking tot de staatssteun die in de Tsjechische Republiek in het kader van het operationeel programma is verleend. De Commissie heeft dit verzoek afgewezen, waaruit rekwirant concludeert dat het in artikel 108 VWEU bedoelde controlesysteem niet functioneert. Rekwirant beschouwde een beroep bij het Hof van Justitie van de Europese Unie als een laatste redmiddel, in de hoop dat het niet nodig zou zijn dit beroep in te stellen. Rekwirant heeft een meer dan gemiddelde voortvarendheid aan de dag gelegd door de aandacht van de Commissie te vestigen op de onregelmatigheden bij de toepassing en de uitvoering van het operationeel programma en er kan zeker niet worden gesteld dat rekwirant tijdens de verjaringstermijn inactief is geweest.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan een hoger wettelijk belang. Ongeacht de beoordeling door het Hof van de vraag of de vordering van rekwirant al dan niet is verjaard, is rekwirant ervan overtuigd dat het Hof, gelet op het feit dat de aan de orde zijnde kwestie niet alleen gevolgen op nationaal vlak maar ook op het vlak van de Unie heeft, de vraag moet beantwoorden wie verantwoordelijk is voor het onrechtmatige subsidiebeleid, dat wil zeggen of dit de Europese Unie dan wel een lidstaat is. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan een hoger wettelijk belang. Ongeacht de beoordeling door het Hof van de vraag of de vordering van rekwirant al dan niet is verjaard, is rekwirant ervan overtuigd dat het Hof, gelet op het feit dat de aan de orde zijnde kwestie niet alleen gevolgen op nationaal vlak maar ook op het vlak van de Unie heeft, de vraag moet beantwoorden wie verantwoordelijk is voor het onrechtmatige subsidiebeleid, dat wil zeggen of dit de Europese Unie dan wel een lidstaat is.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/34 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/34

---

Hogere voorziening ingesteld op 13 april 2021 door Évariste Boshab tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 3 februari 2021 in zaak T-111/19, Évariste Boshab / Raad van de Europese Unie

(Zaak C-242/21 P)

(2021/C 217/45)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirant: Évariste Boshab (vertegenwoordigers: T. Bontinck, P. De Wolf, T. Payan, A. Guillerme, advocaten)

Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 februari 2021 in de zaak Évariste Boshab/Raad van de Europese Unie (T-111/19), dat op diezelfde dag is betekend, vernietigen; |
| --- | --- |

—

het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 februari 2021 in de zaak Évariste Boshab/Raad van de Europese Unie (T-111/19), dat op diezelfde dag is betekend, vernietigen;

| — | uitspraak doen op het beroep en besluit (GBVB) 2018/1940 van de Raad van 10 december 2018 nietig verklaren, voor zover de naam van rekwirant daarbij is gehandhaafd in punt 8 van de bijlage bij besluit 2010/788/GBVB, alsmede uitvoeringsverordening (EU) 2018/1931 van de Raad van 10 december 2018 nietig verklaren, voor zover de naam van rekwirant daarbij is gehandhaafd in punt 8 van bijlage I bis bij verordening (EG) nr. 1183/2005 (1); |
| --- | --- |

—

uitspraak doen op het beroep en besluit (GBVB) 2018/1940 van de Raad van 10 december 2018 nietig verklaren, voor zover de naam van rekwirant daarbij is gehandhaafd in punt 8 van de bijlage bij besluit 2010/788/GBVB, alsmede uitvoeringsverordening (EU) 2018/1931 van de Raad van 10 december 2018 nietig verklaren, voor zover de naam van rekwirant daarbij is gehandhaafd in punt 8 van bijlage I bis bij verordening (EG) nr. 1183/2005 (1);

| — | de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Met zijn hogere voorziening verzoekt rekwirant om vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 3 februari 2021 in zaak T-111/19, Évariste Boshab/Raad van de Europese Unie, tot staving waarvan hij twee middelen aanvoert, die berusten op schending van de rechten van de verdediging en een kennelijke beoordelingsfout.

Met betrekking tot het eerste middel voert rekwirant aan dat het Gerecht rekwirants rechten van verdediging en in het bijzonder zijn om recht te worden gehoord heeft geschonden, voor zover het:

| — | heeft geoordeeld dat de te late mededeling door de Raad van de Europese Unie, zonder dat rekwirant zijn opmerkingen vóór het besluit tot verlenging van de betrokken beperkende maatregelen kenbaar kon maken, geen schending opleverde van het recht te worden gehoord, aangezien het geen nieuw element betrof, en |
| --- | --- |

—

heeft geoordeeld dat de te late mededeling door de Raad van de Europese Unie, zonder dat rekwirant zijn opmerkingen vóór het besluit tot verlenging van de betrokken beperkende maatregelen kenbaar kon maken, geen schending opleverde van het recht te worden gehoord, aangezien het geen nieuw element betrof, en

| — | niet de passende conclusies heeft getrokken uit het feit dat de Raad in casu geen verificaties heeft verricht. |
| --- | --- |

—

niet de passende conclusies heeft getrokken uit het feit dat de Raad in casu geen verificaties heeft verricht.

Met betrekking tot het tweede middel betoogt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een kennelijke beoordelingsfout, voor zover het:

| — | eraan is voorbijgegaan dat beperkende maatregelen bewarend en per definitie voorlopig van aard zijn, en dat hun geldigheid altijd afhangt van de vraag of de feitelijke en juridische omstandigheden die tot de vaststelling ervan hebben geleid blijven voorbestaan en of de handhaving ervan vereist is voor de verwezenlijking van het nagestreefde doel; |
| --- | --- |

—

eraan is voorbijgegaan dat beperkende maatregelen bewarend en per definitie voorlopig van aard zijn, en dat hun geldigheid altijd afhangt van de vraag of de feitelijke en juridische omstandigheden die tot de vaststelling ervan hebben geleid blijven voorbestaan en of de handhaving ervan vereist is voor de verwezenlijking van het nagestreefde doel;

| — | niet heeft vastgesteld dat de door de Raad aangevoerde gegevens geen handelwijze kon opleveren waarmee werd voldaan aan het criterium voor plaatsing op de litigieuze lijsten, te weten handelingen die ernstige schendingen van de mensenrechten inhouden, en |
| --- | --- |

—

niet heeft vastgesteld dat de door de Raad aangevoerde gegevens geen handelwijze kon opleveren waarmee werd voldaan aan het criterium voor plaatsing op de litigieuze lijsten, te weten handelingen die ernstige schendingen van de mensenrechten inhouden, en

| — | geen kritiek heeft geuit op het feit dat de Raad de door rekwirant in het kader van de heroverwegingsprocedure verstrekte gegevens niet heeft onderzocht en op basis daarvan geen eigen onderzoek heeft uitgevoerd. |
| --- | --- |

—

geen kritiek heeft geuit op het feit dat de Raad de door rekwirant in het kader van de heroverwegingsprocedure verstrekte gegevens niet heeft onderzocht en op basis daarvan geen eigen onderzoek heeft uitgevoerd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1183/2005 van de Raad van 18 juli 2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo; PB 2005, L 193, blz. 1 (ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, NL, PL, PT, SK, SL, FI, SV), PB 2008, L 352 M, blz. 231 (MT).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/35 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/35

---

Beroep ingesteld op 22 april 2021 — Europees Parlement / Raad van de Europese Unie

(Zaak C-259/21)

(2021/C 217/46)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: I. Liukkonen, I. Terwinghe, gemachtigden)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietigverklaring van de artikelen 15 tot en met 17, artikel 20 en artikel 59, lid 2, van verordening (EU) 2021/92 van de Raad van 28 januari 2021 tot vaststelling, voor 2021, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Unie en, voor vissersvaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn (1); |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van de artikelen 15 tot en met 17, artikel 20 en artikel 59, lid 2, van verordening (EU) 2021/92 van de Raad van 28 januari 2021 tot vaststelling, voor 2021, van de vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Unie en, voor vissersvaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn (1);

| — | verwijzing van de Raad in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Raad in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens het Parlement bepalen de wetgevingshandelingen die de materie regelen, te weten artikel 10, lid 4, en artikel 15 van verordening (EU) 2019/1241 (2) en artikel 9 van verordening (EU) 2019/472 (3), dat maatregelen zoals die waarop het onderhavige beroep betrekking heeft, moeten worden vastgesteld bij gedelegeerde handelingen als bedoeld in artikel 290 VWEU.

Ter ondersteuning van zijn beroep voert het Parlement dus twee middelen aan. Het eerste middel is ontleend aan een onregelmatigheid en misbruik van de procedure, aangezien de betwiste maatregelen hadden moeten worden ingevoerd bij gedelegeerde handelingen als bedoeld in artikel 290 VWEU en niet volgens de procedure van artikel 43, lid 3, VWEU. Het tweede middel is ontleend aan een gebrek aan loyale samenwerking, hetgeen in strijd is met artikel 13, lid 2, VEU. Door de bestreden bepalingen vast te stellen volgens een andere procedure dan die welke daarvoor is voorgeschreven in de handelingen waarvan hij de medeopsteller is, heeft de Raad het Parlement het onderzoeksrecht ontnomen dat het zou hebben gehad indien de reguliere procedure was toegepast.

---

(1)  PB 2021, L 31, blz. 31.

(2)  Verordening (EU) 2019/1241 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende de instandhouding van visbestanden en de bescherming van mariene ecosystemen door middel van technische maatregelen, tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 1967/2006 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en de verordeningen (EU) nr. 1380/2013, (EU) 2016/1139, (EU) 2018/973, (EU) 2019/472 en (EU) 2019/1022 van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de verordeningen (EG) nr. 894/97, (EG) nr. 850/98, (EG) nr. 2549/2000, (EG) nr. 254/2002, (EG) nr. 812/2004 en (EG) nr. 2187/2005 van de Raad (PB 2019, L 198, blz. 105).

(3)  Verordening (EU) 2019/472 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2019 tot vaststelling van een meerjarenplan voor bestanden die worden gevangen in de westelijke wateren en daaraan grenzende wateren en voor de visserijen die deze bestanden exploiteren, tot wijziging van verordeningen (EU) 2016/1139 en (EU) 2018/973, en tot intrekking van verordeningen (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007 en (EG) nr. 1300/2008 van de Raad (PB 2019, L 83, blz. 1).

---

Gerecht

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/37 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/37

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Andreas Stihl/EUIPO — Giro Travel Company (Combinatie van de kleuren grijs en oranje)

(Zaak T-193/18) (1)

(“Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniemerk dat bestaat in een combinatie van de kleuren oranje en grijs - Absolute weigeringsgrond - Artikel 4 en artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] - Voldoende duidelijke en nauwkeurige grafische voorstelling - Noodzaak van een systematische schikking die de kleuren op van tevoren bepaalde en duurzame wijze met elkaar in verbinding brengt”)

(2021/C 217/47)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Andreas Stihl AG & Co. KG (Waiblingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Völker, M. Pemsel en C. Eulenpesch, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Giro Travel Company SRL (Roman, Roemenië) (vertegenwoordiger: C. Frisch, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 januari 2018 (zaak R 200/2017-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Giro Travel Company en Andreas Stihl

Dictum

| 1) | De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 23 januari 2018 (zaak R 200/2017-2) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 23 januari 2018 (zaak R 200/2017-2) wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen, en die van Andreas Stihl AG & Co. KG. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen, en die van Andreas Stihl AG & Co. KG.

| 3) | Giro Travel Company SRL zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Giro Travel Company SRL zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 166 van 14.5.2018.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/37 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/37

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — BK/EASO

(Zaak T-277/19) (1)

(“Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Tijdelijke overplaatsing - Beroep tot nietigverklaring - Zuiver bevestigende handeling - Niet-ontvankelijkheid - Uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van de klacht - Autonome draagwijdte - Opschorting van de gevolgen van het besluit waartegen de klacht is gericht - Procesbelang - Beroep tot schadevergoeding - Nauw verband met de vordering tot nietigverklaring - Geen precontentieuze procedure - Niet-ontvankelijkheid”)

(2021/C 217/48)

Procestaal: Grieks

Partijen

Verzoekende partij: BK (vertegenwoordigers: V. Christianos, A. Skoulikis en D. Karagkounis, advocaten)

Verwerende partij: Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (vertegenwoordigers: P. Eyckmans en A. Stamatopoulou, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot, ten eerste, nietigverklaring van het besluit van het EASO van 20 september 2018 om verzoekster vanaf 1 november 2018 in Malta te werk te stellen, van het stilzwijgende besluit tot afwijzing van de klacht tegen dit besluit, en van het besluit van het EASO van 6 juni 2019 waarbij deze klacht uitdrukkelijk wordt afgewezen en, ten tweede, tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekende partij door laatstgenoemd besluit zou hebben geleden

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | BK zal de helft van haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2)

BK zal de helft van haar eigen kosten dragen.

| 3) | Het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) zal zijn eigen kosten dragen en de helft van de kosten van BK. |
| --- | --- |

3)

Het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) zal zijn eigen kosten dragen en de helft van de kosten van BK.

---

(1)  PB C 213 van 24.6.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/38 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/38

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Filotas Bellas & Yios (Halloumi)

(Zaak T-282/19) (1)

(“Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk Halloumi χαλλούμι Vermion grill cheese/grill est/grill kase M BELAS PREMIUM GREEK DAIRY SINCE 1927 - Ouder collectief Uniebeeldmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening 2017/1001]”)

(2021/C 217/49)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, en V. Marsland, solicitor)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Filotas Bellas & Yios AE (Alexándreia Imathias, Griekenland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2019 (zaak R 2295/2017-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en Filotas Bellas & Yios

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 213 van 24.6.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/39 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/39

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Delta Sport Handelskontor (Bouwsteen van een speelmodule)

(Zaak T-515/19) (1)

(“Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een bouwsteen van een speelmodule afbeeldt - Nietigheidsgrond - Niet-naleving van de voorwaarden voor bescherming - Artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 - Uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die uitsluitend door de technische functie van dat voortbrengsel worden bepaald - Uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die noodzakelijkerwijs in precies dezelfde vorm en afmetingen gereproduceerd moeten worden om als verbinding met andere voortbrengselen te kunnen dienen - Gemeenschapsmodellen die tot doel hebben binnen een modulair systeem de meervoudige samenvoeging of verbinding van onderling verwisselbare voortbrengselen mogelijk te maken - Artikel 8, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 6/2002”)

(2021/C 217/50)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lego A/S (Billund, Denemarken) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Delta Sport Handelskontor GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Klawitter en L.-E. Appel, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 10 april 2019 (zaak R 31/2018-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Delta Sport Handelskontor en Lego

Dictum

| 1) | De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 10 april 2019 (zaak R 31/2018-3) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 10 april 2019 (zaak R 31/2018-3) wordt vernietigd.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | Het EUIPO en Delta Sport Handelskontor GmbH zullen hun eigen kosten dragen, alsmede elk de helft van de kosten van Lego A/S. |
| --- | --- |

3)

Het EUIPO en Delta Sport Handelskontor GmbH zullen hun eigen kosten dragen, alsmede elk de helft van de kosten van Lego A/S.

---

(1)  PB C 305 van 9.9.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/40 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/40

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Novomatic/EUIPO — adp Gauselmann (Power Stars)

(Zaak T-588/19) (1)

(“Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniebeeldmerk Power Stars - Gedeeltelijke vervallenverklaring - Deels geen normaal gebruik - Bewijs van het normale gebruik - Artikel 51, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Motiveringsplicht - Artikel 75, lid 1, eerste zin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening 2017/1001) - Recht om te worden gehoord - Artikel 75, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94, lid 1, tweede zin, van verordening 2017/1001)”)

(2021/C 217/51)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Novomatic AG (Gumpoldskirchen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Ringer, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Walicka en S. Hanne, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Mandel, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2019 (zaak R 2038/2018-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen adp Gauselmann en Novomatic

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Novomatic AG wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Novomatic AG wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 337 van 7.10.2019.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/40 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/40

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Bennahmias/Parlement

(Zaak T-798/19) (1)

(“Institutioneel recht - Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement - Vergoeding voor parlementaire medewerkers - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen - Bewijslast - Motiveringsplicht - Onjuiste rechtsopvatting - Feitelijke vergissing - Evenredigheid”)

(2021/C 217/52)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Jean-Luc Bennahmias (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Rikkers, J.-L. Teheux, M. Ganilsy en C. De Kuyper, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz en M. Ecker, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 16 september 2019 betreffende de terugvordering van verzoeker van een bedrag van 29 806 EUR dat ten onrechte is overgemaakt als vergoeding voor parlementaire assistentie, en van de daarop betrekking hebbende debetnota van 19 september 2019.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Jean-Luc Bennahmias draagt zijn eigen kosten en de kosten van het Europees Parlement. |
| --- | --- |

2)

Jean-Luc Bennahmias draagt zijn eigen kosten en de kosten van het Europees Parlement.

---

(1)  PB C 45 van 10.2.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/41 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/41

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Bennahmias/Parlement

(Zaak T-799/19) (1)

(“Institutioneel recht - Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement - Vergoeding voor parlementaire medewerkers - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen - Bewijslast - Motiveringsplicht - Onjuiste rechtsopvatting - Feitelijke vergissing - Evenredigheid”)

(2021/C 217/53)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Jean-Luc Bennahmias (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Rikkers, J.-L. Teheux, M. Ganilsy en C. De Kuyper, advocaten)

Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz en M. Ecker, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 16 september 2019 betreffende de terugvordering van verzoeker van een bedrag van 15 105 EUR dat ten onrechte is overgemaakt als vergoeding voor parlementaire assistentie, en van de daarop betrekking hebbende debetnota van 19 september 2019.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Jean-Luc Bennahmias draagt zijn eigen kosten en de kosten van het Europees Parlement. |
| --- | --- |

2)

Jean-Luc Bennahmias draagt zijn eigen kosten en de kosten van het Europees Parlement.

---

(1)  PB C 45 van 10.2.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/41 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/41

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Albert Darboven Holding/EUIPO (WINDSOR-CASTLE)

(Zaak T-93/20) (1)

(“Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk WINDSOR-CASTLE - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Lovend karakter”)

(2021/C 217/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Albert Darboven Holding GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Thünken, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Schäfer, A. Söder en D. Hanf, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 19 december 2019 (zaak R 2448/2018-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken WINDSOR-CASTLE als Uniemerk

Dictum

| 1) | De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 december 2019 (zaak R 2448/2018-1) wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 19 december 2019 (zaak R 2448/2018-1) wordt vernietigd.

| 2) | Het EUIPO wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 114 van 6.4.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/42 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/42

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Creaton South-East Europe/EUIPO — Henkel (CREATHERM)

(Zaak T-168/20) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk CREATHERM - Ouder internationaal woordmerk CERETHERM - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”)

(2021/C 217/55)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Creaton South-East Europe Kft. (Lenti, Hongarije) (vertegenwoordigers: J. Muyldermans en P. Maeyaert, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Markakis en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Henkel AG & Co. KGaA (Düsseldorf, Duitsland)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 15 januari 2020 (zaak R 1090/2019-2) inzake een oppositieprocedure tussen Henkel en Creaton South-East Europe

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Creaton South-East Europe Kft. wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Creaton South-East Europe Kft. wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 191 van 8.6.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/43 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/43

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sanolie (SANOLIE)

(Zaak T-175/20) (1)

(“Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk SANOLIE - Ouder nationaal woordmerk SANODIN - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), verordening (EU) 2017/1001]”)

(2021/C 217/56)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Guerras Mazón, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Sanolie (Istanbul, Turkije)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2020 (zaak R 2405/2018-4) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Ern en Sanolie

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Laboratorios Ern, SA wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Laboratorios Ern, SA wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 175 van 25.5.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/43 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/43

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — Kfz-Gewerbe/EUIPO — The Blink Fish (Weergave van een vis)

(Zaak T-354/20) (1)

(“Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk dat een vis weergeeft - Ouder nationaal woordmerk BLINKA - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 - Motiveringsplicht - Artikel 94, lid 1, eerste zin, van verordening 2017/1001”)

(2021/C 217/57)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Wirtschaftsgesellschaft des Kfz-Gewerbes mbH (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: L. Lapinskaite, J. Crespo Carrillo en V. Ruzek, gemachtigden)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: The Blink Fish Srl (Milaan, Italië)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 april 2020 (zaak R 2333/2019-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Wirtschaftsgesellschaft des Kfz-Gewerbes en The Blink Fish

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Wirtschaftsgesellschaft des Kfz-Gewerbes mbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Wirtschaftsgesellschaft des Kfz-Gewerbes mbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 262 van 10.8.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/44 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/44

---

Arrest van het Gerecht van 24 maart 2021 — KM / Commissie

(Zaak T-374/20) (1)

(“Openbare dienst - Ambtenaren - Overlevende echtgenoot - Overlevingspensioen - Artikelen 18 en 20 van bijlage VIII bij het Statuut - Toepassingsvoorwaarden - Duur van het huwelijk - Exceptie van onwettigheid - Gelijke behandeling - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Evenredigheid”)

(2021/C 217/58)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: KM (vertegenwoordiger: M. Müller-Trawinski, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Mongin en T. Bohr, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Windisch en U. Rösslein, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Alver, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 270 VWEU ten eerste tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 7 oktober 2019 tot afwijzing van het verzoek om toekenning van een overlevingspensioen aan verzoekster en ten tweede om de Commissie te gelasten een nieuw besluit vast te stellen en haar een overlevingspensioen toe te kennen

Dictum

| 1) | Het besluit van de Europese Commissie van 7 oktober 2019 tot afwijzing van het verzoek om toekenning van een overlevingspensioen aan KM wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1)

Het besluit van de Europese Commissie van 7 oktober 2019 tot afwijzing van het verzoek om toekenning van een overlevingspensioen aan KM wordt nietig verklaard.

| 2) | Het beroep wordt verworpen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

Het beroep wordt verworpen voor het overige.

| 3) | De Commissie draagt haar eigen kosten en de kosten van KM. |
| --- | --- |

3)

De Commissie draagt haar eigen kosten en de kosten van KM.

| 4) | Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten. |
| --- | --- |

4)

Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten.

---

(1)  PB C 255 van 3.8.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/45 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/45

---

Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2021 — Paravan/EUIPO — paragon (Paragon)

(Zaak T-11/20) (1)

(“Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”)

(2021/C 217/59)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Paravan GmbH (Pfronstetten-Aichelau, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Jung en L. Delpy, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: paragon GmbH & Co. KGaA (Delbrück, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Wulff, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 oktober 2019 (zaak R 28/2019-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Paravan GmbH en paragon GmbH & Co. KGaA

Dictum

| 1) | Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Paravan GmbH en paragon GmbH & Co. KGaA worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

Paravan GmbH en paragon GmbH & Co. KGaA worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

---

(1)  PB C 68 van 2.3.2020.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/45 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/45

---

Beroep ingesteld op 24 maart 2021 — Minority SafePack — one million signatures for diversity in Europe / Commissie

(Zaak T-158/21)

(2021/C 217/60)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: burgercomité van het Europees burgerinitiatief “Minority SafePack — one million signatures for diversity in Europe” (Cîrţa, Roemenië) (vertegenwoordiger: T. Hieber, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Mededeling van de Commissie van 14 januari 2021 over het Europees burgerinitiatief “Minority SafePack — één miljoen handtekeningen voor verscheidenheid in Europa”, C(2021)171 final, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

Mededeling van de Commissie van 14 januari 2021 over het Europees burgerinitiatief “Minority SafePack — één miljoen handtekeningen voor verscheidenheid in Europa”, C(2021)171 final, nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel: de Commissie heeft de krachtens artikel 296, tweede alinea, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet nageleefd. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: de Commissie heeft de krachtens artikel 296, tweede alinea, VWEU op haar rustende motiveringsplicht niet nageleefd.

| 2. | Tweede middel: de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door geen wetgevingsvoorstel vast te stellen naar aanleiding van de indiening van het succesvolle Europees burgerinitiatief “Minority SafePack — één miljoen handtekeningen voor verscheidenheid in Europa”. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door geen wetgevingsvoorstel vast te stellen naar aanleiding van de indiening van het succesvolle Europees burgerinitiatief “Minority SafePack — één miljoen handtekeningen voor verscheidenheid in Europa”.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/46 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/46

---

Beroep ingesteld op 30 maart 2021 — Magnetec/EUIPO (Lichtblauw)

(Zaak T-168/21)

(2021/C 217/61)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Magnetec GmbH (Langenselbold, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Kloth, R. Briske en D. Habel, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniekleurmerk (Lichtblauw) — inschrijvingsaanvraag nr. 18 022 608

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2021 in zaak R 217/2020-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 49, lid 1, juncto artikel 33 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 49, lid 1, juncto artikel 33 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/46 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/46

---

Beroep ingesteld op 26 maart 2021 — The Smiley Company/EUIPO — SC Ha Ha Ha Production (SMILEY)

(Zaak T-169/21)

(2021/C 217/62)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Partijen

Verzoekende partij: The Smiley Company SPRL (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Fontaine, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SC Ha Ha Ha Production SRL (Calinesti, Roemenië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk SMILEY — inschrijvingsaanvraag nr. 17 569 641

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 januari 2021 in zaak R 2936/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 10, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 10, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/47 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/47

---

Beroep ingesteld op 25 maart 2021 — Ben Ali / Raad

(Zaak T-170/21)

(2021/C 217/63)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Saint-Étienne-du-Rouvray, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. de Saint Remy, advocaat)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | het verzoek van Mehdi Ben Ali ontvankelijk en gegrond verklaren; |
| --- | --- |

—

het verzoek van Mehdi Ben Ali ontvankelijk en gegrond verklaren;

| — | met spoed uitspraak doen overeenkomstig de toepasselijke procedureregels; |
| --- | --- |

—

met spoed uitspraak doen overeenkomstig de toepasselijke procedureregels;

| — | voor zover nodig bij wege van een maatregel tot organisatie van de procesgang krachtens artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie gelasten “alle documenten betreffende de vaststelling” van de bestreden verordening openbaar te maken; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig bij wege van een maatregel tot organisatie van de procesgang krachtens artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie gelasten “alle documenten betreffende de vaststelling” van de bestreden verordening openbaar te maken;

| — | besluit (GBVB) 2021/55 van de Raad — dat verzoeker betreft en dat is meegedeeld bij een op 25 januari 2021 gedateerde brief met referentie SGS 21/0041, die per aangetekende post met verklaring van een ontvangstbevestiging op 26 januari 2021 is verstuurd en op 29 januari 2021 is ontvangen — tot handhaving van verzoekers naam op de lijst van personen op wie restrictieve maatregelen van toepassing zijn, die is opgenomen in de bijlage bij besluit 2011/72/GBVB van de Raad van de Europese Unie, zoals gewijzigd bij besluit 2021/55/GBVB van de Raad, en in bijlage I bij verordening (EU) 101/2011 als uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) 2021/49 van de Raad betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië, met onmiddellijke ingang nietig verklaren, en uitvoeringsverordening (EU) 2021/49 van de Raad tot uitvoering van verordening (EU) nr. 101/2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

besluit (GBVB) 2021/55 van de Raad — dat verzoeker betreft en dat is meegedeeld bij een op 25 januari 2021 gedateerde brief met referentie SGS 21/0041, die per aangetekende post met verklaring van een ontvangstbevestiging op 26 januari 2021 is verstuurd en op 29 januari 2021 is ontvangen — tot handhaving van verzoekers naam op de lijst van personen op wie restrictieve maatregelen van toepassing zijn, die is opgenomen in de bijlage bij besluit 2011/72/GBVB van de Raad van de Europese Unie, zoals gewijzigd bij besluit 2021/55/GBVB van de Raad, en in bijlage I bij verordening (EU) 101/2011 als uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) 2021/49 van de Raad betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië, met onmiddellijke ingang nietig verklaren, en uitvoeringsverordening (EU) 2021/49 van de Raad tot uitvoering van verordening (EU) nr. 101/2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië nietig verklaren;

| — | de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling aan Mehdi Ben Ali van een totaalbedrag van 150 000 EUR ter vergoeding voor zijn schade, uit welke oorzaak ook; |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling aan Mehdi Ben Ali van een totaalbedrag van 150 000 EUR ter vergoeding voor zijn schade, uit welke oorzaak ook;

| — | de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling aan Mehdi Ben Ali van een bedrag van 30 000 EUR voor de kosten van zijn verdediging in het kader van het onderhavige verzoekschrift, bovenop de invorderbare bedragen aan kosten van verdediging overeenkomstig artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering; |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling aan Mehdi Ben Ali van een bedrag van 30 000 EUR voor de kosten van zijn verdediging in het kader van het onderhavige verzoekschrift, bovenop de invorderbare bedragen aan kosten van verdediging overeenkomstig artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering;

| — | de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

Eerste middel, ontleend aan een ontoereikende rechtsgrondslag. Verzoeker stelt dat een sanctie uitsluitend gerechtvaardigd is wanneer zij bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen waarvoor zij is opgelegd en dat de enkele vaststelling van een bedreiging van de vrede ontoereikend is. In casu rechtvaardigt de Raad van de Europese Unie de bezwarende maatregelen op basis van de doelstelling van een duurzame ontwikkeling van de Tunesische economie en maatschappij. De door de Raad opgelegde sanctie beoogt dus niet de handhaving of het herstel van de vrede, maar de economische en democratische ontwikkeling van de Tunesische maatschappij. Deze sanctie moet dan ook worden opgeheven of gewijzigd.

Tweede middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging en van het recht op effectieve rechterlijke bescherming. Verzoeker is om te beginnen van mening dat de tijdens de besluitvormingsfase toegepaste procedures zijn grondrechten hebben geschonden wegens het verstoorde evenwicht tussen de in aanmerking genomen redenen en de eerbiediging van de individuele rechten. Vervolgens stelt verzoeker dat zijn rechten tijdens de fase van de aanwijzing zijn geschonden door de gebrekkige procedures, aangezien zij hem niet in staat stelden om een doeltreffende voorziening in rechte in te stellen. Verzoeker voert ten slotte aan dat de procedure inzake afwijkingen in de tenuitvoerleggingsfase het recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet in acht neemt.

Derde middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht. Verzoeker betoogt in dit verband dat de Tunesische staat geen besluit heeft genomen en meer in het bijzonder geen uiteenzetting van de relevante feiten heeft gegeven die een grond kunnen zijn om hem op de litigieuze lijst te plaatsen.

Vierde middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout. Volgens verzoeker bestaat de kennelijke fout erin dat niet is bewezen dat hij heeft deelgenomen aan onrechtmatige handelingen zoals het verduisteren van Tunesische overheidsgelden of operaties inzake het witwassen van geld. Voorts is de tenlastelegging van medeplichtigheid aan machtsmisbruik door een openbaar ambtsdrager met geen enkel bewijs gestaafd.

Vijfde middel: schending van artikelen 31, 46 en 55 van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen corruptie. In dit verband voert verzoeker aan dat een bewarende maatregel tot bevriezing en confiscatie krachtens deze bepalingen gebaseerd moet zijn op een beslissing van de verzoekende staat of op een uiteenzetting van de relevante feiten door die verzoekende staat met een beschrijving van de gevraagde maatregelen. Volgens verzoeker zijn de beperkende maatregelen echter opgelegd en verlengd zonder dat aan deze criteria is voldaan.

Zesde middel, ontleend aan de onjuiste beoordeling van de Raad ten aanzien van de evenredigheid van de tegen verzoeker vastgestelde maatregelen.

Zevende middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/49 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/49

---

Beroep ingesteld op 31 maart 2021 — Novelis Deutschland/EUIPO — Cuki Cofresco (Schotel voor gebruik bij het grillen)

(Zaak T-173/21)

(2021/C 217/64)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Novelis Deutschland GmbH (Göttingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Herberth, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cuki Cofresco Srl (Volpiano, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken model: verzoekende partij

Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 516836-0007 (Schotel voor gebruik bij het grillen)

Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 1 februari 2021 in zaak R 1856/2019-3

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het litigieuze gemeenschapsmodel; |
| --- | --- |

—

afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het litigieuze gemeenschapsmodel;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 6, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 6, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/49 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/49

---

Beroep ingesteld op 7 april 2021 — LG Electronics/EUIPO — Anferlux-Electrodomésticos (SmartThinQ)

(Zaak T-181/21)

(2021/C 217/65)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Anferlux-Electrodomésticos, Lda (Vila Nova de Monsarros, Portugal)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk SmartThinQ — Uniemerk nr. 14 983 861

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 februari 2021 in zaak R 1657/2020-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van het beginsel van neutraliteit, in het bijzonder artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, en van het beginsel van processuele gelijkheid door de niet-inaanmerkingneming van artikel 16, lid 2, juncto artikelen 2, lid 2, onder g), en 12, lid 2, onder c), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie, die zijn gebaseerd op artikel 146, lid 7, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en verband houden met artikel 25, lid 2, onder a), van uitvoeringsverordening (EU) 2018/626 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van neutraliteit, in het bijzonder artikel 95, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, en van het beginsel van processuele gelijkheid door de niet-inaanmerkingneming van artikel 16, lid 2, juncto artikelen 2, lid 2, onder g), en 12, lid 2, onder c), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie, die zijn gebaseerd op artikel 146, lid 7, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en verband houden met artikel 25, lid 2, onder a), van uitvoeringsverordening (EU) 2018/626 van de Commissie;

| — | schending van artikel 17, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 17, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van artikel 64, leden 2 en 3, juncto artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad door ten onrechte vast te stellen dat het oudere merk normaal is gebruikt voor bepaalde waren; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 64, leden 2 en 3, juncto artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad door ten onrechte vast te stellen dat het oudere merk normaal is gebruikt voor bepaalde waren;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/50 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/50

---

Beroep ingesteld op 7 april 2021 — PKK/Raad

(Zaak T-182/21)

(2021/C 217/66)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Kurdistan Workers’ Party (PKK) (vertegenwoordigers: A. van Eik en T. Buruma, advocaten)

Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | Besluit (GBVB) 2021/142 en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op de PKK (alias KADEK, alias KONGRA-GEL); |
| --- | --- |

—

Besluit (GBVB) 2021/142 en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad nietig verklaren, voor zover zij betrekking hebben op de PKK (alias KADEK, alias KONGRA-GEL);

| — | De Raad verwijzen in de kosten, vermeerderd met rente, die later nader zullen worden gespecificeerd. |
| --- | --- |

—

De Raad verwijzen in de kosten, vermeerderd met rente, die later nader zullen worden gespecificeerd.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

| 1. | Eerste middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad (1) en uitvoeringsverordening 2021/138 (2) van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, omdat zij in strijd zijn met het rechtszekerheidsbeginsel en/of met artikel 1, lid 2, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad (3) en/of met artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 van de Raad. (4) Verzoeker stelt dat de Raad heeft nagelaten duidelijk en nauwkeurig aan te geven wat onder de PKK moet worden verstaan. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad (1) en uitvoeringsverordening 2021/138 (2) van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, omdat zij in strijd zijn met het rechtszekerheidsbeginsel en/of met artikel 1, lid 2, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad (3) en/of met artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 van de Raad. (4) Verzoeker stelt dat de Raad heeft nagelaten duidelijk en nauwkeurig aan te geven wat onder de PKK moet worden verstaan.

| 2. | Tweede middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, aangezien verzoeker niet kan worden aangemerkt als een groep of entiteit die betrokken is bij terroristische daden als gedefinieerd in artikel 1, lid 3, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, aangezien verzoeker niet kan worden aangemerkt als een groep of entiteit die betrokken is bij terroristische daden als gedefinieerd in artikel 1, lid 3, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad.

| 3. | Derde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, daar er geen beslissing door een bevoegde instantie is genomen in de zin van artikel 1, lid 4, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, daar er geen beslissing door een bevoegde instantie is genomen in de zin van artikel 1, lid 4, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad.

| 4. | Vierde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, aangezien de Raad geen passende herziening heeft verricht, zoals voorgeschreven door artikel 1, lid 6, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, aangezien de Raad geen passende herziening heeft verricht, zoals voorgeschreven door artikel 1, lid 6, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad.

| 5. | Vijfde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, omdat het besluit en de uitvoeringsverordening niet voldoen aan de vereisten van evenredigheid en subsidiariteit. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, omdat het besluit en de uitvoeringsverordening niet voldoen aan de vereisten van evenredigheid en subsidiariteit.

| 6. | Zesde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, aangezien zij niet voldoen aan de motiveringsplicht van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, aangezien zij niet voldoen aan de motiveringsplicht van artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

| 7. | Zevende middel: besluit (GBVB) 2021/142 en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, daar zij inbreuk maken op verzoekers recht van verdediging en zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: besluit (GBVB) 2021/142 en uitvoeringsverordening 2021/138 van de Raad zijn nietig voor zover zij verzoeker betreffen, daar zij inbreuk maken op verzoekers recht van verdediging en zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming.

---

(1)  Besluit (GBVB) 2021/142 van de Raad van 5 februari 2021 tot actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme, en tot intrekking van besluit (GBVB) 2020/1132 (PB 2021, L 43, blz. 14).

(2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2021/138 van de Raad van 5 februari 2021 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) 2020/1128 (PB 2021, L 43, blz. 1).

(3)  Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB 2001, L 344, blz. 93).

(4)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB 2001, L 344, blz. 70).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/51 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/51

---

Beroep ingesteld op 7 april 2021 — QP e.a./Raad e.a.

(Zaak T-183/21)

(2021/C 217/67)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: QP en 15 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en Eulex Kosovo

Conclusies

Primair:

| — | wat de arbeidsverhouding betreft:






  — | voor alle verzoekers:






  — | de contractuele verhouding van verzoekers herkwalificeren als een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd; |
| --- | --- | --- | --- |

—

wat de arbeidsverhouding betreft:

—

voor alle verzoekers:

—

de contractuele verhouding van verzoekers herkwalificeren als een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd;

| — | verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het feit dat zij niet aangesloten zijn geweest bij een nationaal stelsel van sociale zekerheid, te bepalen op basis van de toepasselijke wetgeving; |
| --- | --- |

—

verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het feit dat zij niet aangesloten zijn geweest bij een nationaal stelsel van sociale zekerheid, te bepalen op basis van de toepasselijke wetgeving;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen; |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

| — | partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van die op basis van de toepasselijke wetgeving te bepalen schadevergoeding, overeenkomstig de door het Gerecht in de te nemen beslissing vast te stellen beginselen; |
| --- | --- |

—

partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van die op basis van de toepasselijke wetgeving te bepalen schadevergoeding, overeenkomstig de door het Gerecht in de te nemen beslissing vast te stellen beginselen;

| — | voor de verzoekers waarvan de arbeidsovereenkomst door verweerders eenzijdig is beëindigd:






  — | verweerders veroordelen tot betaling van een opzeggingsvergoeding:






  — | verzoeker QP: 42 092,50 EUR. |
| --- | --- | --- | --- |

—

voor de verzoekers waarvan de arbeidsovereenkomst door verweerders eenzijdig is beëindigd:

—

verweerders veroordelen tot betaling van een opzeggingsvergoeding:

—

verzoeker QP: 42 092,50 EUR.

| — | verzoeker QT: 69 880,54 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker QT: 69 880,54 EUR.

| — | verzoeker QU: 53 749,17 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker QU: 53 749,17 EUR.

| — | verzoeker QV: 57 159,69 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker QV: 57 159,69 EUR.

| — | verzoeker QY: 63 298,15 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker QY: 63 298,15 EUR.

| — | verzoeker RB: 55 303,02 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker RB: 55 303,02 EUR.

| — | verzoeker RD: 55 373,64 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker RD: 55 373,64 EUR.

| — | verzoeker RF: 40 201,21 EUR. |
| --- | --- |

—

verzoeker RF: 40 201,21 EUR.

| — | verweerders veroordelen tot betaling aan elk van de hierna genoemde verzoekers van een schadevergoeding wegens onrechtmatig ontslag, ex aequo et bono begroot op 12 500 EUR per dienstjaar: |
| --- | --- |

—

verweerders veroordelen tot betaling aan elk van de hierna genoemde verzoekers van een schadevergoeding wegens onrechtmatig ontslag, ex aequo et bono begroot op 12 500 EUR per dienstjaar:

| — | verweerders veroordelen tot betaling aan elk van de verzoekers QP, QR, QS, QT, QU, QV, QW, QY, QZ, RA, RB, RC, RD en RE van het verschil in bezoldiging als gevolg van de herindeling van de salarissen op 1 september 2012; |
| --- | --- |

—

verweerders veroordelen tot betaling aan elk van de verzoekers QP, QR, QS, QT, QU, QV, QW, QY, QZ, RA, RB, RC, RD en RE van het verschil in bezoldiging als gevolg van de herindeling van de salarissen op 1 september 2012;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen; |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

| — | wat de overige rechten betreft:






  — | vaststellen dat verzoekers hadden moeten worden aangeworven als tijdelijke functionarissen bij een van de eerste drie verweerders en voor recht verklaren dat de eerste drie verweerders de verzoekers op onrechtmatige en discriminatoire wijze hebben behandeld met betrekking tot hun loon, hun pensioenrechten en de daarmee verband houdende voordelen, alsook met betrekking tot de zekerheid van een toekomstige betrekking, zonder dat daarvoor een objectieve rechtvaardiging bestond; |
| --- | --- | --- |

—

wat de overige rechten betreft:

—

vaststellen dat verzoekers hadden moeten worden aangeworven als tijdelijke functionarissen bij een van de eerste drie verweerders en voor recht verklaren dat de eerste drie verweerders de verzoekers op onrechtmatige en discriminatoire wijze hebben behandeld met betrekking tot hun loon, hun pensioenrechten en de daarmee verband houdende voordelen, alsook met betrekking tot de zekerheid van een toekomstige betrekking, zonder dat daarvoor een objectieve rechtvaardiging bestond;

| — | de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die elk van de verzoekers heeft geleden wegens derving, ten gevolge van de onwettige ongelijke behandeling, van het loon en de pensioenrechten, vergoedingen en voordelen waar zij recht op hadden op grond van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die elk van de verzoekers heeft geleden wegens derving, ten gevolge van de onwettige ongelijke behandeling, van het loon en de pensioenrechten, vergoedingen en voordelen waar zij recht op hadden op grond van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen; |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

| — | partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van deze schadevergoeding en hun gelasten daarbij rekening te houden met de respectieve rang en salaristrap waarin verzoekers in dienst hadden moeten worden genomen, met de gemiddelde loonevolutie, met het verloop van hun respectieve loopbaan, en met de uitkeringen die zij op grond van deze overeenkomsten voor tijdelijke functionaris hadden moeten ontvangen, en de verkregen resultaten vervolgens vergelijken met het loon dat verzoekers daadwerkelijk hebben ontvangen. |
| --- | --- |

—

partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van deze schadevergoeding en hun gelasten daarbij rekening te houden met de respectieve rang en salaristrap waarin verzoekers in dienst hadden moeten worden genomen, met de gemiddelde loonevolutie, met het verloop van hun respectieve loopbaan, en met de uitkeringen die zij op grond van deze overeenkomsten voor tijdelijke functionaris hadden moeten ontvangen, en de verkregen resultaten vervolgens vergelijken met het loon dat verzoekers daadwerkelijk hebben ontvangen.

subsidiair:

| — | de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van de door verzoekers ten gevolge van de schending van hun grondrechten geleden schade, ex aequo et bono begroot op 200 000 EUR per dienstjaar; |
| --- | --- |

—

de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van de door verzoekers ten gevolge van de schending van hun grondrechten geleden schade, ex aequo et bono begroot op 200 000 EUR per dienstjaar;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;
  hoe dan ook verweerders verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

hoe dan ook verweerders verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers zeven middelen aan.

| 1. | Rechtsmisbruik doordat verweerders gebruik hebben gemaakt van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd, en schending door verweerders van het evenredigheidsbeginsel. Verzoekers beroepen zich op toepassing van het op hun overeenkomsten toepasselijke recht en verzoeken om herkwalificering van hun arbeidsovereenkomsten binnen de instellingen als arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd, alsmede om retroactieve betaling van hun sociale rechten en, hoe dan ook, betaling van een opzeggingsvergoeding. |
| --- | --- |

1.

Rechtsmisbruik doordat verweerders gebruik hebben gemaakt van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd, en schending door verweerders van het evenredigheidsbeginsel. Verzoekers beroepen zich op toepassing van het op hun overeenkomsten toepasselijke recht en verzoeken om herkwalificering van hun arbeidsovereenkomsten binnen de instellingen als arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd, alsmede om retroactieve betaling van hun sociale rechten en, hoe dan ook, betaling van een opzeggingsvergoeding.

| 2. | Schending van het gelijkheidsbeginsel en van het beginsel van non-discriminatie. Volgens verzoekers is het door verweerders ingestelde rechtskader voor het sluiten van individuele internationale arbeidsovereenkomsten ten eerste discriminatoir in vergelijking met de aanstellingsvoorwaarden voor andere ambtenaren van de Unie, ten tweede, onduidelijk, en, ten slotte, in strijd met de regels van de Europese openbare orde, waaronder de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde waarden en beginselen. |
| --- | --- |

2.

Schending van het gelijkheidsbeginsel en van het beginsel van non-discriminatie. Volgens verzoekers is het door verweerders ingestelde rechtskader voor het sluiten van individuele internationale arbeidsovereenkomsten ten eerste discriminatoir in vergelijking met de aanstellingsvoorwaarden voor andere ambtenaren van de Unie, ten tweede, onduidelijk, en, ten slotte, in strijd met de regels van de Europese openbare orde, waaronder de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde waarden en beginselen.

| 3. | Schending van het recht om te worden gehoord. |
| --- | --- |

3.

Schending van het recht om te worden gehoord.

| 4. | Rechtsonzekerheid en schending van het recht op behoorlijk bestuur. |
| --- | --- |

4.

Rechtsonzekerheid en schending van het recht op behoorlijk bestuur.

| 5. | Schending van het beginsel dat de vertegenwoordigers van het personeel moeten worden geraadpleegd. |
| --- | --- |

5.

Schending van het beginsel dat de vertegenwoordigers van het personeel moeten worden geraadpleegd.

| 6. | Schending van de Europese code van goed administratief gedrag. |
| --- | --- |

6.

Schending van de Europese code van goed administratief gedrag.

| 7. | Schending van het recht op vrij verkeer van werknemers. |
| --- | --- |

7.

Schending van het recht op vrij verkeer van werknemers.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/53 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/53

---

Beroep ingesteld op 9 april 2021 — Firearms United Network e.a. / Europese Commissie

(Zaak T-187/21)

(2021/C 217/68)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partijen: Firearms United Network (Warschau, Polen), Tomasz Walter Stępień (Żelechów, Polen), Michał Budzyński (Cegłów, Polen) en Andrzej Marcjanik (Złotokłos, Polen) (vertegenwoordiger: E. Woźniak, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Nietigverklaring en intrekking van verordening (EU) 2021/57 van de Commissie van 25 januari 2021 tot wijziging van bijlage XVII bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach) wat betreft lood in hagel in of rond watergebieden (1). |
| --- | --- |

—

Nietigverklaring en intrekking van verordening (EU) 2021/57 van de Commissie van 25 januari 2021 tot wijziging van bijlage XVII bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach) wat betreft lood in hagel in of rond watergebieden (1).

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

| 1. | Eerste middel: schending van het bepaalde in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) (artikel 16, artikel 17, lid 1, artikel 21, lid 1, artikel 45, lid 1, artikel 48, lid 1) door het beperken van de vrijheden van toegang tot en uitoefening van economische activiteiten in verband met de schietsport; door het beperken van het recht op eigendom op, gebruik van en beschikking over een schietwapen met loodhoudende munitie en faciliteiten in de vorm van schietbanen; door discriminatie van sportschutters en jagers; door de beperking van de mogelijkheid om met loodhoudende munitie te reizen; door de invoering van het vermoeden dat personen die zich met loodhoudende munitie in watergebieden begeven personen zijn die in watergebieden met loodhoudende munitie schieten en derhalve in strijd met het verbod handelen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: schending van het bepaalde in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) (artikel 16, artikel 17, lid 1, artikel 21, lid 1, artikel 45, lid 1, artikel 48, lid 1) door het beperken van de vrijheden van toegang tot en uitoefening van economische activiteiten in verband met de schietsport; door het beperken van het recht op eigendom op, gebruik van en beschikking over een schietwapen met loodhoudende munitie en faciliteiten in de vorm van schietbanen; door discriminatie van sportschutters en jagers; door de beperking van de mogelijkheid om met loodhoudende munitie te reizen; door de invoering van het vermoeden dat personen die zich met loodhoudende munitie in watergebieden begeven personen zijn die in watergebieden met loodhoudende munitie schieten en derhalve in strijd met het verbod handelen.

| 2. | Tweede middel: schending van het bepaalde in het Verdrag betreffende de Europese Unie (3) (artikel 2, artikel 3, leden 2 en 3) door het beperken van de vrijheid en het recht om te jagen en de schietsport te beoefenen; schending van de beginselen van de rechtsstaat door invoering van het vermoeden dat personen die zich met loodhoudende munitie in watergebieden begeven personen zijn die in watergebieden met loodhoudende munitie schieten; schending van het gevoel van zekerheid door de invoering van bepalingen die het voor iemand onmogelijk maken watergebieden en derhalve de territoriale werkingssfeer van het verbod te herkennen en bijgevolg het eigen gedrag aan de geldende bepalingen aan te passen. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: schending van het bepaalde in het Verdrag betreffende de Europese Unie (3) (artikel 2, artikel 3, leden 2 en 3) door het beperken van de vrijheid en het recht om te jagen en de schietsport te beoefenen; schending van de beginselen van de rechtsstaat door invoering van het vermoeden dat personen die zich met loodhoudende munitie in watergebieden begeven personen zijn die in watergebieden met loodhoudende munitie schieten; schending van het gevoel van zekerheid door de invoering van bepalingen die het voor iemand onmogelijk maken watergebieden en derhalve de territoriale werkingssfeer van het verbod te herkennen en bijgevolg het eigen gedrag aan de geldende bepalingen aan te passen.

| 3. | Derde middel: schending van het bepaalde in het Verdrag betreffende de Europese Unie (artikelen 5, leden 2, 3 en 4) door schending van het toedelingsbeginsel, welke schending erin bestaat dat maatregelen zijn genomen die naar tevredenheid hadden kunnen worden genomen door de lidstaten en die in vorm en strekking verdergaan dan hetgeen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag noodzakelijk is. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: schending van het bepaalde in het Verdrag betreffende de Europese Unie (artikelen 5, leden 2, 3 en 4) door schending van het toedelingsbeginsel, welke schending erin bestaat dat maatregelen zijn genomen die naar tevredenheid hadden kunnen worden genomen door de lidstaten en die in vorm en strekking verdergaan dan hetgeen ter verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag noodzakelijk is.

| 4. | Vierde middel: misbruik van bevoegdheden door het vaststellen van een verordening die tot doel heeft het schieten door burgers binnen de Europese Unie aanzienlijk te beperken. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: misbruik van bevoegdheden door het vaststellen van een verordening die tot doel heeft het schieten door burgers binnen de Europese Unie aanzienlijk te beperken.

---

(1)  PB 2021, L 24, blz. 19.

(2)  PB 2012, C 326, blz. 391.

(3)  PB 2016, C 202, blz. 13.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/54 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/54

---

Beroep ingesteld op 9 april 2021 — Lück/EUIPO — R.H. Investment (MALLE)

(Zaak T-188/21)

(2021/C 217/69)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Jörg Lück (Hilden, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Becker, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: R.H. Investment UG (beperkte aansprakelijkheid) (Erlangen, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniewoordmerk MALLE — Uniemerk nr. 2 631 166

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 december 2020 in zaak R 1393/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing, samen met de beslissing van de nietigheidsafdeling van 18 mei 2020; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing, samen met de beslissing van de nietigheidsafdeling van 18 mei 2020;

| — | verwijzing van het EUIPO in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in alle kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/55 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/55

---

Beroep ingesteld op 7 april 2021 — RI e.a./Raad e.a.

(Zaak T-190/21)

(2021/C 217/70)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: RI en 15 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en Eulex Kosovo

Conclusies

Primair:

| — | wat de arbeidsverhouding betreft:






  — | de contractuele verhouding van verzoekers herkwalificeren als een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd; |
| --- | --- | --- |

—

wat de arbeidsverhouding betreft:

—

de contractuele verhouding van verzoekers herkwalificeren als een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd;

| — | verweerders veroordelen tot betaling van een opzeggingsvergoeding:






  — | aan verzoeker RW: 65 726,17 EUR. |
| --- | --- | --- |

—

verweerders veroordelen tot betaling van een opzeggingsvergoeding:

—

aan verzoeker RW: 65 726,17 EUR.

| — | aan verzoeker RZ: 84 748,27 EUR. |
| --- | --- |

—

aan verzoeker RZ: 84 748,27 EUR.

| — | verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het feit dat zij niet aangesloten zijn geweest bij een nationaal stelsel van sociale zekerheid, te bepalen op basis van de toepasselijke wetgeving; |
| --- | --- |

—

verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het feit dat zij niet aangesloten zijn geweest bij een nationaal stelsel van sociale zekerheid, te bepalen op basis van de toepasselijke wetgeving;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen; |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

| — | partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van die schadevergoeding; |
| --- | --- |

—

partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van die schadevergoeding;

| — | wat de overige rechten betreft:






  — | vaststellen dat verzoekers hadden moeten worden aangeworven als tijdelijke functionarissen bij een van de eerste drie verweerders en voor recht verklaren dat de eerste drie verweerders de verzoekers op onrechtmatige en discriminatoire wijze hebben behandeld met betrekking tot hun loon, hun pensioenrechten en de daarmee verband houdende voordelen, alsook met betrekking tot de zekerheid van een toekomstige betrekking, zonder dat daarvoor een objectieve rechtvaardiging bestond; |
| --- | --- | --- |

—

wat de overige rechten betreft:

—

vaststellen dat verzoekers hadden moeten worden aangeworven als tijdelijke functionarissen bij een van de eerste drie verweerders en voor recht verklaren dat de eerste drie verweerders de verzoekers op onrechtmatige en discriminatoire wijze hebben behandeld met betrekking tot hun loon, hun pensioenrechten en de daarmee verband houdende voordelen, alsook met betrekking tot de zekerheid van een toekomstige betrekking, zonder dat daarvoor een objectieve rechtvaardiging bestond;

| — | de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die elk van de verzoekers heeft geleden wegens derving, ten gevolge van de onwettige ongelijke behandeling, van het loon en de pensioenrechten, vergoedingen en voordelen waar zij recht op hadden op grond van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding van de schade die elk van de verzoekers heeft geleden wegens derving, ten gevolge van de onwettige ongelijke behandeling, van het loon en de pensioenrechten, vergoedingen en voordelen waar zij recht op hadden op grond van de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen; |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

| — | partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van deze schadevergoeding en hun gelasten daarbij rekening te houden met de respectieve rang en salaristrap waarin verzoekers in dienst hadden moeten worden genomen, met de gemiddelde loonevolutie, met het verloop van hun respectieve loopbaan, en met de uitkeringen die zij op grond van deze overeenkomsten van tijdelijke functionaris hadden moeten ontvangen, en de verkregen resultaten vervolgens vergelijken met het loon dat verzoekers daadwerkelijk hebben ontvangen. |
| --- | --- |

—

partijen een termijn opleggen voor het vaststellen van deze schadevergoeding en hun gelasten daarbij rekening te houden met de respectieve rang en salaristrap waarin verzoekers in dienst hadden moeten worden genomen, met de gemiddelde loonevolutie, met het verloop van hun respectieve loopbaan, en met de uitkeringen die zij op grond van deze overeenkomsten van tijdelijke functionaris hadden moeten ontvangen, en de verkregen resultaten vervolgens vergelijken met het loon dat verzoekers daadwerkelijk hebben ontvangen.

subsidiair:

| — | de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van de door verzoekers ten gevolge van de schending van hun grondrechten geleden schade, ex aequo et bono begroot op 200 000 EUR per dienstjaar; |
| --- | --- |

—

de eerste drie verweerders veroordelen tot vergoeding wegens niet-contractuele aansprakelijkheid van de door verzoekers ten gevolge van de schending van hun grondrechten geleden schade, ex aequo et bono begroot op 200 000 EUR per dienstjaar;

| — | hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen; |
| --- | --- |

—

hen veroordelen tot betaling van rente over die bedragen;

hoe dan ook verweerders verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroepen voeren verzoekers zeven middelen aan die in essentie identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de in het kader van zaak T-183/21, QP e.a./Raad e.a., aangevoerde middelen.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/56 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/56

---

Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Laboratorios Ern/EUIPO — Beta Sports (META)

(Zaak T-192/21)

(2021/C 217/71)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: T. González Martínez, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Beta Sports LLC (Coconut Creek, Florida, Verenigde Staten)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk META — inschrijvingsaanvraag nr. 17 973 308

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2021 in zaak R 1152/2020-2

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | afwijzing van Uniemerkaanvraag nr. 17 973 308 META in klasse 5; |
| --- | --- |

—

afwijzing van Uniemerkaanvraag nr. 17 973 308 META in klasse 5;

| — | verwijzing van het EUIPO, en in voorkomend geval interveniënte, in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO, en in voorkomend geval interveniënte, in de kosten.

Aangevoerd middel

Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/57 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/57

---

Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Fidia farmaceutici/EUIPO — Stelis Biopharma (HYALOSTEL ONE)

(Zaak T-194/21)

(2021/C 217/72)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Fidia farmaceutici SpA (Abano Terme, Italië) (vertegenwoordigers: R. Kunz-Hallstein en H. Kunz-Hallstein, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Stelis Biopharma ltd. (Karnataka, India)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk HYALOSTEL ONE — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 399 649

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 januari 2021 in zaak R 831/2020-5

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten; subsidiair, indien de andere partij voor de kamer van beroep intervenieert, het EUIPO en de interveniërende partij hoofdelijk verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten; subsidiair, indien de andere partij voor de kamer van beroep intervenieert, het EUIPO en de interveniërende partij hoofdelijk verwijzen in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 165, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van de artikelen 32, onder f), en 39, lid 5, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 165, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en van de artikelen 32, onder f), en 39, lid 5, van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 van de Commissie;

| — | schending van het recht om te worden gehoord en niet-nakoming van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van het recht om te worden gehoord en niet-nakoming van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/58 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/58

---

Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Lea Nature Services/EUIPO — Debonair Trading Internacional (SO...?)

(Zaak T-196/21)

(2021/C 217/73)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lea Nature Services (Périgny, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Drageon, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Portugal)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniebeeldmerk SO...? — Uniemerk nr. 17 473 513

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 februari 2021 in zaak R 1235/2020-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van verweerder en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten die zij hebben gemaakt in de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten die zij hebben gemaakt in de procedure voor het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/59 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/59

---

Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Lea Nature Services/EUIPO — Debonair Trading Internacional (SO...?)

(Zaak T-197/21)

(2021/C 217/74)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Lea Nature Services (Périgny, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Drageon, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Portugal)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

Betrokken merk: Uniewoordmerk SO...? — Uniemerk nr. 485 078

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 februari 2021 in zaak R 1234/2020-4

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van verweerder en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten die zij hebben gemaakt in de procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

verwijzing van verweerder en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten die zij hebben gemaakt in de procedure voor het Gerecht.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/59 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/59

---

Beroep ingesteld op 12 april 2021 — Ancor Group/EUIPO — Cody’s Drinks International (CODE-X)

(Zaak T-198/21)

(2021/C 217/75)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Ancor Group GmbH (Igersheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachsmuth en W. Berlit, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cody’s Drinks International GmbH (Bremen, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk CODE-X — inschrijvingsaanvraag nr. 17 893 826

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 februari 2021 in zaak R 208/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | instandhouding van de beslissing van de oppositieafdeling van 28 november 2018, waarbij de oppositie tegen Uniemerkaanvraag nr. 17 893 826 werd afgewezen; |
| --- | --- |

—

instandhouding van de beslissing van de oppositieafdeling van 28 november 2018, waarbij de oppositie tegen Uniemerkaanvraag nr. 17 893 826 werd afgewezen;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/60 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/60

---

Beroep ingesteld op 30 maart 2021 — EurO3zon / ECHA

(Zaak T-199/21)

(2021/C 217/76)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: EurO3zon (Zemst, België) (vertegenwoordigers: I. de Seze, F. Puel, en L. Marchal, advocaten)

Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

Conclusies

| — | verweerders handeling waarbij de beoordeling van verzoeksters dossier met betrekking tot de werkzame stof ozon (O3) in het kader van de biocidenverordening (1) werd opgeschort en de beoordelingsprocedure in kwestie werd gevoegd bij het dossier van een andere aanvrager, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

verweerders handeling waarbij de beoordeling van verzoeksters dossier met betrekking tot de werkzame stof ozon (O3) in het kader van de biocidenverordening (1) werd opgeschort en de beoordelingsprocedure in kwestie werd gevoegd bij het dossier van een andere aanvrager, nietig verklaren;

| — | verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

| 1. | Eerste middel: verweerder heeft ultra vires gehandeld en was niet bevoegd om de bestreden handeling vast te stellen aangezien hij bij gebrek aan een rechtsgrondslag geen uitdrukkelijke of impliciete bevoegdheid heeft voor de Unierechtelijke beoordeling van werkzame stoffen van biociden of de verplichte uitwisseling van gegevens.






  — | Bovendien is de door verweerder aangehaalde rechtvaardiging voor de bestreden handeling een document waarin de consensus tussen de Europese Commissie en de lidstaten in het kader van het Comité voor biociden wordt genotuleerd . Dit document is inhoudelijk niet toereikend en kan naar zijn aard verweerder niet binden. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: verweerder heeft ultra vires gehandeld en was niet bevoegd om de bestreden handeling vast te stellen aangezien hij bij gebrek aan een rechtsgrondslag geen uitdrukkelijke of impliciete bevoegdheid heeft voor de Unierechtelijke beoordeling van werkzame stoffen van biociden of de verplichte uitwisseling van gegevens.

—

Bovendien is de door verweerder aangehaalde rechtvaardiging voor de bestreden handeling een document waarin de consensus tussen de Europese Commissie en de lidstaten in het kader van het Comité voor biociden wordt genotuleerd . Dit document is inhoudelijk niet toereikend en kan naar zijn aard verweerder niet binden.

| 2. | Tweede middel: verweerder heeft het rechtszekerheidsbeginsel en het gewettigd vertrouwen van verzoekster geschonden.






  — | De bestreden handeling bevat geen verwijzing naar of citaat van een wettelijke bepaling die verweerder machtigt om te handelen zoals hij dat deed. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: verweerder heeft het rechtszekerheidsbeginsel en het gewettigd vertrouwen van verzoekster geschonden.

—

De bestreden handeling bevat geen verwijzing naar of citaat van een wettelijke bepaling die verweerder machtigt om te handelen zoals hij dat deed.

| — | Tevens schaadt de bestreden handeling het gewettigd vertrouwen van verzoekster aangezien met die handeling wordt beoogd af te wijken van de in de biocidenverordening uitdrukkelijk vastgestelde juridische en procedurele stappen, en in het bijzonder de daarin bepaalde verplichte termijnen. |
| --- | --- |

—

Tevens schaadt de bestreden handeling het gewettigd vertrouwen van verzoekster aangezien met die handeling wordt beoogd af te wijken van de in de biocidenverordening uitdrukkelijk vastgestelde juridische en procedurele stappen, en in het bijzonder de daarin bepaalde verplichte termijnen.

| — | De bestreden handeling schaadt het gewettigd vertrouwen van verzoekster ook doordat het document waarnaar verweerder verwijst als rechtvaardiging voor zijn handeling in feite procedures en situaties betreft die niet relevant zijn voor verzoeksters situatie. Verzoekster betoogt ook dat de bestreden handeling voor marktdeelnemers rechtsonzekerheid veroorzaakt. |
| --- | --- |

—

De bestreden handeling schaadt het gewettigd vertrouwen van verzoekster ook doordat het document waarnaar verweerder verwijst als rechtvaardiging voor zijn handeling in feite procedures en situaties betreft die niet relevant zijn voor verzoeksters situatie. Verzoekster betoogt ook dat de bestreden handeling voor marktdeelnemers rechtsonzekerheid veroorzaakt.

| 3. | Derde middel: verweerder heeft verzoekster op discriminerende wijze behandeld.






  — | Verzoekster voert aan dat de bestreden handeling ertoe zal leiden dat zij wordt onderworpen aan procedurele vereisten en termijnen die niet zijn opgelegd aan derden in soortgelijke situaties. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: verweerder heeft verzoekster op discriminerende wijze behandeld.

—

Verzoekster voert aan dat de bestreden handeling ertoe zal leiden dat zij wordt onderworpen aan procedurele vereisten en termijnen die niet zijn opgelegd aan derden in soortgelijke situaties.

| — | De bestreden handeling zal met zich meebrengen dat verzoeksters exclusieve rechten op geoctrooieerde informatie worden geschonden, en dat die rechten zonder financiële compensatie worden gebruikt ten voordele van derden. Derden in een soortgelijke situatie werden hier niet toe verplicht. |
| --- | --- |

—

De bestreden handeling zal met zich meebrengen dat verzoeksters exclusieve rechten op geoctrooieerde informatie worden geschonden, en dat die rechten zonder financiële compensatie worden gebruikt ten voordele van derden. Derden in een soortgelijke situatie werden hier niet toe verplicht.

| — | Bovendien betoogt verzoekster dat de vertrouwelijke bedrijfsinformatie in haar dossier met betrekking tot de werkzame stof is gedeeld met derden, zonder dat er sprake was van toestemming of een vertrouwelijkheidstoezegging. Aan derden in een soortgelijke situatie werd dit niet opgelegd. |
| --- | --- |

—

Bovendien betoogt verzoekster dat de vertrouwelijke bedrijfsinformatie in haar dossier met betrekking tot de werkzame stof is gedeeld met derden, zonder dat er sprake was van toestemming of een vertrouwelijkheidstoezegging. Aan derden in een soortgelijke situatie werd dit niet opgelegd.

| 4. | Vierde middel: de bestreden handeling is onvoldoende gemotiveerd omdat de redenering van het agentschap daaruit niet duidelijk en ondubbelzinnig blijkt en bijgevolg verzoekster niet in staat is de redenen voor de maatregel na te gaan en de bevoegde rechter zijn toetsing niet kan uitvoeren. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: de bestreden handeling is onvoldoende gemotiveerd omdat de redenering van het agentschap daaruit niet duidelijk en ondubbelzinnig blijkt en bijgevolg verzoekster niet in staat is de redenen voor de maatregel na te gaan en de bevoegde rechter zijn toetsing niet kan uitvoeren.

| 5. | Vijfde middel: door de bestreden handeling vast te stellen heeft verweerder het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat daarbij niet de geschikte stappen worden gevolgd ter bereiking van de legitieme doelstellingen van die handeling en de handeling verder gaat dan noodzakelijk is om die doelstellingen te bereiken.






  — | Bovendien vormen de maatregelen die uit de bestreden handeling voortvloeien niet de minst belastende maatregel om de nagestreefde doelstellingen te bereiken. |
| --- | --- | --- |

5.

Vijfde middel: door de bestreden handeling vast te stellen heeft verweerder het evenredigheidsbeginsel geschonden omdat daarbij niet de geschikte stappen worden gevolgd ter bereiking van de legitieme doelstellingen van die handeling en de handeling verder gaat dan noodzakelijk is om die doelstellingen te bereiken.

—

Bovendien vormen de maatregelen die uit de bestreden handeling voortvloeien niet de minst belastende maatregel om de nagestreefde doelstellingen te bereiken.

---

(1)  Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB 2012, L 167, blz. 1).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/61 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/61

---

Beroep ingesteld op 29 maart 2021 — JS/EDPS

(Zaak T-200/21)

(2021/C 217/77)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: JS (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Champetier, advocaten)

Verwerende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS)

Conclusies

| — | het besluit van de EDPS van 18 januari 2021 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de EDPS van 18 januari 2021 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren;

| — | voor zover nodig, ook het besluit van de EDPS van 9 maart 2021 tot afwijzing van het verzoek om herziening van dat oorspronkelijke besluit nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, ook het besluit van de EDPS van 9 maart 2021 tot afwijzing van het verzoek om herziening van dat oorspronkelijke besluit nietig verklaren;

| — | vergoeding van de geleden schade gelasten; |
| --- | --- |

—

vergoeding van de geleden schade gelasten;

| — | verweerder verwijzen in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker beroept zich ter ondersteuning van het beroep op één middel, ontleend aan schendingen van artikel 4, lid 1, en de artikelen 5, 19, 20 en 23 van verordening (EU) 2018/1725 (1), de beginselen van noodzakelijkheid en evenredigheid, en de artikelen 8 en 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

---

(1)  Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 45/2001 en besluit nr. 1247/2002/EG (PB 2018, L 295, blz. 39).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/62 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/62

---

Beroep ingesteld op 6 april 2021 — Covington & Burling en Van Vooren/Commissie

(Zaak T-201/21)

(2021/C 217/78)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Covington & Burling (Sint-Joost-ten-Noode, België) en Bart Van Vooren (Meise, België) (vertegenwoordiger: P. Diaz Gavier, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van de Commissie van 12 maart 2021 tot weigering van toegang tot de gevraagde documenten (1) op grond van de transparantieverordening, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van de Commissie van 12 maart 2021 tot weigering van toegang tot de gevraagde documenten (1) op grond van de transparantieverordening, nietig verklaren;

| — | de Commissie gelasten per ommegaande toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, en |
| --- | --- |

—

de Commissie gelasten per ommegaande toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, en

| — | de Commissie verwijzen in Covingtons gerechts- en andere kosten en uitgaven in verband met deze zaak. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in Covingtons gerechts- en andere kosten en uitgaven in verband met deze zaak.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

| 1. | De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op artikel 4, lid 3, tweede streepje, van de transparantieverordening (2) ter rechtvaardiging van haar weigering om toegang te verlenen tot de gevraagde documenten. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op artikel 4, lid 3, tweede streepje, van de transparantieverordening (2) ter rechtvaardiging van haar weigering om toegang te verlenen tot de gevraagde documenten.

| 2. | Zelfs al zou artikel 4, lid 3, tweede streepje, van de transparantieverordening, of enige andere grond uit dat artikel, van toepassing zijn, heeft de Commissie niet aangetoond hoe de gevraagde documenten aan de vereisten voldoen. |
| --- | --- |

2.

Zelfs al zou artikel 4, lid 3, tweede streepje, van de transparantieverordening, of enige andere grond uit dat artikel, van toepassing zijn, heeft de Commissie niet aangetoond hoe de gevraagde documenten aan de vereisten voldoen.

| 3. | De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op de comitologieverordening (3) ter onderbouwing van haar weigering van toegang tot de gevraagde documenten. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft zich ten onrechte gebaseerd op de comitologieverordening (3) ter onderbouwing van haar weigering van toegang tot de gevraagde documenten.

| 4. | De Commissie heeft zich ter onderbouwing van haar weigering ten onrechte gebaseerd op het standaardreglement van orde voor comités. |
| --- | --- |

4.

De Commissie heeft zich ter onderbouwing van haar weigering ten onrechte gebaseerd op het standaardreglement van orde voor comités.

| 5. | Het bestreden besluit is in strijd met algemene beginselen van transparantie en ondermijnt de democratische legitimiteit van uitvoeringshandelingen. |
| --- | --- |

5.

Het bestreden besluit is in strijd met algemene beginselen van transparantie en ondermijnt de democratische legitimiteit van uitvoeringshandelingen.

---

(1)  Noot voor de lezer: De gevraagde documenten betreffen een comitologieprocedure en, in het bijzonder, documenten in verband met het stemgedrag van bepaalde lidstaten ten aanzien van het ontwerp van de verordening van de Commissie tot wijziging van bijlage III bij verordening (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft botanische soorten die hydroxyantraceenderivaten bevatten.

(2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

(3)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB 2011, L 55, blz. 13).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/63 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/63

---

Beroep ingesteld op 13 april 2021 — Vita Zahnfabrik/EUIPO — VIPI Produtos Odontológicos (VITABLOCS TriLuxe forte)

(Zaak T-202/21)

(2021/C 217/79)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Vita Zahnfabrik H. Rauter GmbH & Co. KG (Bad Säckingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Theis en F. Hauck, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: VIPI Indústria, Comércio, Exportação E Importação De Produtos Odontológicos LTDA (Pirassununga, Brazilië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk VITABLOCS TriLuxe forte — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 346 271

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2021 in zaak R 818/2020-4

Conclusies

| — | de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie tegen het Europese deel van internationale inschrijving nr. 1 346 271 volledig wordt afgewezen en dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep wordt verwezen in de kosten van de procedure voor het EUIPO; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie tegen het Europese deel van internationale inschrijving nr. 1 346 271 volledig wordt afgewezen en dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep wordt verwezen in de kosten van de procedure voor het EUIPO;

| — | subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van deze procedure voor het Gerecht. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van deze procedure voor het Gerecht.

Aangevoerd middel

| — | onjuiste toepassing van de artikelen 47, lid 5, en 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

onjuiste toepassing van de artikelen 47, lid 5, en 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/64 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/64

---

Beroep ingesteld op 12 april 2021 — IN.PRO.DI/EUIPO — Aiello (CAPRI)

(Zaak T-203/21)

(2021/C 217/80)

Taal van het verzoekschrift: Italiaans

Partijen

Verzoekende partij: IN.PRO.DI — Inghirami produzione distribuzione SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: V. Piccarreta, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Antonino Aiello (Napels, Italië)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk CAPRI — inschrijvingsaanvraag nr. 13 768 197

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 februari 2021 in zaak R 49/2020-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg de beslissing van de oppositieafdeling van 12 november 2019 aldus wijzigen dat de oppositie tegen Uniemerkaanvraag nr. 13 768 197 volledig wordt afgewezen en de inschrijvingsaanvraag volledig wordt toegestaan; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg de beslissing van de oppositieafdeling van 12 november 2019 aldus wijzigen dat de oppositie tegen Uniemerkaanvraag nr. 13 768 197 volledig wordt afgewezen en de inschrijvingsaanvraag volledig wordt toegestaan;

| — | A. Aiello verwijzen in de kosten van alle instanties. |
| --- | --- |

—

A. Aiello verwijzen in de kosten van alle instanties.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/64 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/64

---

Beroep ingesteld op 14 april 2021 — Stryker/EUIPO (RUGGED)

(Zaak T-204/21)

(2021/C 217/81)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Stryker Corp. (Kalamazoo, Michigan, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: I. Fowler, I. Junkar en B. Worbes, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk RUGGED

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2021 in zaak R 370/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 71, lid 1, juncto artikel 67 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en onbevoegdheid wegens bevoegdheidsoverschrijding; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 71, lid 1, juncto artikel 67 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en onbevoegdheid wegens bevoegdheidsoverschrijding;

| — | schending van artikel 7, lid 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en onjuiste vaststelling dat het overgelegde bewijs inzake het onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik ontoereikend is; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad en onjuiste vaststelling dat het overgelegde bewijs inzake het onderscheidend vermogen verkregen door het gebruik ontoereikend is;

| — | schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad wegens ontoereikende motivering. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad wegens ontoereikende motivering.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/65 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/65

---

Beroep ingesteld op 15 april 2021 — Kewazo/EUIPO (Liftbot)

(Zaak T-205/21)

(2021/C 217/82)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Kewazo GmbH (Garching, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Baronikians, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Liftbot — inschrijvingsaanvraag nr. 18 191 963

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 februari 2021 in zaak R 1160/2020-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | vernietiging van de weigeringsbeslissing van het EUIPO van 15 september 2020; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de weigeringsbeslissing van het EUIPO van 15 september 2020;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/66 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/66

---

Beroep ingesteld op 16 april 2021 — Kalita en Haas/EUIPO — Kitzbühel Tourismus (Weergave van twee dieren)

(Zaak T-206/21)

(2021/C 217/83)

Taal van het verzoekschrift: Duits

Partijen

Verzoekende partijen: Oliver Kalita (Jochberg, Oostenrijk) en Christian Haas (Kitzbühel, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Donath, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kitzbühel Tourismus, publiekrechtelijke instelling (Kitzbühel, Oostenrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partijen

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk (Weergave van twee dieren) — inschrijvingsaanvraag nr. 17 997 789

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 februari 2021 in zaak R 863/2020-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

subsidiair

| — | wijziging van de bestreden beslissing in die zin dat het beroep in zijn geheel wordt verworpen, en de beslissing van de oppositieafdeling van het EUIPO van 6 april 2020 dus wordt hersteld; |
| --- | --- |

—

wijziging van de bestreden beslissing in die zin dat het beroep in zijn geheel wordt verworpen, en de beslissing van de oppositieafdeling van het EUIPO van 6 april 2020 dus wordt hersteld;

| — | in ieder geval verwijzing van het EUIPO en/of interveniënte in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

in ieder geval verwijzing van het EUIPO en/of interveniënte in alle kosten van de procedure.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/67 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/67

---

Beroep ingesteld op 17 april 2021 — Ignacio Carrasco/EUIPO — Santos Carrasco Manzano (La Hoja del Carrasco)

(Zaak T-209/21)

(2021/C 217/84)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Ignacio Carrasco SL (Guijuelo, Spanje) (vertegenwoordiger: J.L. Donoso Romero, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Santos Carrasco Manzano SA (Guijuelo, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk La Hoja del Carrasco — Uniemerk nr. 15 670 813

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 10 februari 2021 in zaak R 175/2020-1

Conclusies

| — | de bestreden beslissing volledig vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing volledig vernietigen;

| — | bijgevolg de vordering tot nietigverklaring volledig afwijzen; |
| --- | --- |

—

bijgevolg de vordering tot nietigverklaring volledig afwijzen;

| — | het EUIPO en Santos Carrasco Manzano SA verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het EUIPO en Santos Carrasco Manzano SA verwijzen in de kosten.

Aangevoerd middel

schending van artikel 60, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/67 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/67

---

Beroep ingesteld op 19 april 2021 — Groschopp/EUIPO (Sustainability through Quality)

(Zaak T-212/21)

(2021/C 217/85)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Groschopp AG Drives & More (Viersen, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Schiffer, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Sustainability through Quality — inschrijvingsaanvraag nr. 18 158 368

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 februari 2021 in zaak R 1076/2020-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/68 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/68

---

Beroep ingesteld op 20 april 2021 — Ryanair en Malta Air/Europese Commissie

(Zaak T-216/21)

(2021/C 217/86)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Ryanair DAC (Swords, Ireland) en Malta Air Ltd. (Pietà, Malta) (vertegenwoordigers: F-C. Laprévote, E. Vahida, V. Blanc, S. Rating en I. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | Verweersters besluit van 4 mei 2020 betreffende steunmaatregel SA.57082 (2020/N) — France — COVID-19 — Cadre temporaire 107(3)(b) TFEU — Garantie et prêt d’actionnaire au bénéfice d’Air France (1), en |
| --- | --- |

—

Verweersters besluit van 4 mei 2020 betreffende steunmaatregel SA.57082 (2020/N) — France — COVID-19 — Cadre temporaire 107(3)(b) TFEU — Garantie et prêt d’actionnaire au bénéfice d’Air France (1), en

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

| — | Verzoeksters hebben ook verzocht om behandeling van hun vordering volgens de versnelde procedure als bedoeld in artikel 23 bis van het Statuut van het Hof van Justitie. |
| --- | --- |

—

Verzoeksters hebben ook verzocht om behandeling van hun vordering volgens de versnelde procedure als bedoeld in artikel 23 bis van het Statuut van het Hof van Justitie.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

| 1. | Verweerster heeft de KLM en Air France-KLM ten onrechte uitgesloten van de werkingssfeer van het bestreden besluit. |
| --- | --- |

1.

Verweerster heeft de KLM en Air France-KLM ten onrechte uitgesloten van de werkingssfeer van het bestreden besluit.

| 2. | Verweerster heeft haar bevoegdheid misbruikt en artikel 107, lid 3, onder b), VWEU en haar tijdelijke kaderregeling verkeerd toegepast door (i) te oordelen dat de steunmaatregel een ernstige verstoring van de Franse economie aanpakt; (ii) niet naar behoren te beoordelen of de begunstigde zich in financiële moeilijkheden bevond; (iii) te oordelen dat de aandeelhouderslening in overeenstemming was met de destijds toepasselijke tijdelijke kaderregeling en deze te beoordelen als een schuldmaatregel in plaats van kapitaal, en (iv) zich niet te houden aan haar verplichting om de positieve effecten van de steun af te wegen tegen de negatieve effecten ervan op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en op de handhaving van onvervalste mededinging (dat wil zeggen de “afwegingstoets”). |
| --- | --- |

2.

Verweerster heeft haar bevoegdheid misbruikt en artikel 107, lid 3, onder b), VWEU en haar tijdelijke kaderregeling verkeerd toegepast door (i) te oordelen dat de steunmaatregel een ernstige verstoring van de Franse economie aanpakt; (ii) niet naar behoren te beoordelen of de begunstigde zich in financiële moeilijkheden bevond; (iii) te oordelen dat de aandeelhouderslening in overeenstemming was met de destijds toepasselijke tijdelijke kaderregeling en deze te beoordelen als een schuldmaatregel in plaats van kapitaal, en (iv) zich niet te houden aan haar verplichting om de positieve effecten van de steun af te wegen tegen de negatieve effecten ervan op de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en op de handhaving van onvervalste mededinging (dat wil zeggen de “afwegingstoets”).

| 3. | De Europese Commissie heeft specifieke VWEU-bepalingen en de algemene Unierechtelijke beginselen inzake het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging, die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van de luchtvervoersmarkt sinds het einde van de jaren 80 (2), geschonden. De liberalisering van de luchtvervoersmarkt in de EU heeft de groei van werkelijk pan-Europese lowbudgetluchtvaartmaatschappijen mogelijk gemaakt. Volgens verzoeksters is verweerster desalniettemin voorbijgegaan aan de schade die dergelijke pan-Europese luchtvaartmaatschappijen ten gevolge van de COVID-19 crisis hebben geleden en aan de rol die zij vervullen voor de luchtvaartconnectiviteit van Frankrijk, door toe te staan dat Frankrijk enkel steun verleent aan Air France. Verzoeksters betogen tevens dat artikel 107, lid 3, onder b), VWEU voorziet in een uitzondering op het verbod op staatssteun van artikel 107, lid 1, VWEU maar niet voorziet in een uitzondering op de andere regels en beginselen van het VWEU. |
| --- | --- |

3.

De Europese Commissie heeft specifieke VWEU-bepalingen en de algemene Unierechtelijke beginselen inzake het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging, die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van de luchtvervoersmarkt sinds het einde van de jaren 80 (2), geschonden. De liberalisering van de luchtvervoersmarkt in de EU heeft de groei van werkelijk pan-Europese lowbudgetluchtvaartmaatschappijen mogelijk gemaakt. Volgens verzoeksters is verweerster desalniettemin voorbijgegaan aan de schade die dergelijke pan-Europese luchtvaartmaatschappijen ten gevolge van de COVID-19 crisis hebben geleden en aan de rol die zij vervullen voor de luchtvaartconnectiviteit van Frankrijk, door toe te staan dat Frankrijk enkel steun verleent aan Air France. Verzoeksters betogen tevens dat artikel 107, lid 3, onder b), VWEU voorziet in een uitzondering op het verbod op staatssteun van artikel 107, lid 1, VWEU maar niet voorziet in een uitzondering op de andere regels en beginselen van het VWEU.

| 4. | Verweerster heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft de procedurele rechten van verzoeksters geschonden. |
| --- | --- |

4.

Verweerster heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft de procedurele rechten van verzoeksters geschonden.

| 5. | Verweerster is haar motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

5.

Verweerster is haar motiveringsplicht niet nagekomen.

---

(1)  PB 2021, C 50, blz. 3.

(2)  Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (Herziening) (Voor de EER relevante tekst)) (PB 2008, L 293, blz. 3).

---

| 7.6.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 217/69 |
| --- | --- | --- | --- |

7.6.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 217/69

---

Beroep ingesteld op 23 april 2021 — Thomas Henry/EUIPO (Spicy Ginger)

(Zaak T-220/21)

(2021/C 217/87)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Thomas Henry GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spieker, A. Schönfleisch, N. Willich, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk Spicy Ginger — inschrijvingsaanvraag nr. 18 093 014

Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 februari 2021 in zaak R 435/2020-1

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing; |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing;

| — | verwijzing van het EUIPO in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het EUIPO in de kosten.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---