# Publicatieblad C 93/16 a

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 93 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 48e jaargang16 april 2005 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 93

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

48e jaargang16 april 2005

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Mededelingen |
| | Hof van Justitie |
| | HOF VAN JUSTITIE |
| 2005/C 093/1 | Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 februari 2005 in zaak C-141/02 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen T-Mobile Austria GmbH (Hogere voorziening — Artikel 90, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 3, EG) — Bedrag van door Republiek Oostenrijk aan GSM-exploitanten opgelegde vergoedingen — Gedeeltelijke afwijzing van klacht — Ontvankelijkheid) | 1 |
| 2005/C 093/2 | Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 februari 2005 in de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02 (verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor kansspelen — Vaststelling van voorwaarden en beperkingen van vrijstelling — Onderwerping aan belasting van buiten openbare speelbanken georganiseerde spelen — Naleving van beginsel van fiscale neutraliteit — Artikel 13, B, sub f — Rechtstreekse werking) | 1 |
| 2005/C 093/3 | Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2005 in zaak C-134/03 (verzoek van Giudice di pace di Genova-Voltri om een prejudiciële beslissing): Viacom Outdoor Srl tegen Giotto Immobilier SARL (Vrij verrichten van diensten — Mededinging — Diensten van aanplakking van reclameboodschappen — Nationale wettelijke regeling houdende invoering van gemeentelijke belasting op reclame — Levering door gemeenten van dienst van openbare aanplakking — Bevoegdheid van gemeenten tot stellen van regels voor levering van diensten van aanplakking van reclameboodschappen — Niet-discriminerende nationale belasting) | 2 |
| 2005/C 093/4 | Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2005 in zaak C-320/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 200/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn) | 2 |
| 2005/C 093/5 | Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2005 in zaak C-327/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn) | 3 |
| 2005/C 093/6 | Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 1 december 2004 in zaak C-498/01 P, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt tegen Zapf Creation AG (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c — Woordcombinatie New Born Baby — Afdoening zonder beslissing) | 3 |
| 2005/C 093/7 | Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-222/03 P: Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — EOGFL — Verbetering van situatie van verwerking en afzet van landbouwproducten — Project voor constructie van installatie voor opslag, verwerking en afzet van olijfolie — Evenredigheidsbeginsel — Overmacht — Rechten van verdediging) | 4 |
| 2005/C 093/8 | Zaak C-12/05 P: Hogere voorziening, op 18 januari 2005 ingesteld door H. Meister tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) | 4 |
| 2005/C 093/9 | Zaak C-18/05: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Napoli van 15 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Casa di Cura Privata Salus SpA en Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4 | 5 |
| 2005/C 093/0 | Zaak C-19/05: Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken | 5 |
| 2005/C 093/1 | Zaak C-20/05: Verzoek van het Tribunale Civile e Penale di Forlì van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Karl Josef Wilhelm Schwibbert | 6 |
| 2005/C 093/2 | Zaak C-28/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 18 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit | 6 |
| 2005/C 093/3 | Zaak C-34/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 26 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit | 7 |
| 2005/C 093/4 | Zaak C-35/05: Verzoek van de Corte suprema di cassazione van 23 juni 2004 en 10 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH en Ministero delle Finanze | 8 |
| 2005/C 093/5 | Zaak C-40/05: Verzoek van Överklagandenämnden för Högskolan van 1 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kaj Lyyski en Umeå universitet | 8 |
| 2005/C 093/6 | Zaak C-41/05: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) van 24 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège | 9 |
| 2005/C 093/7 | Zaak C-42/05: Verzoek van het Belgische Hof van Cassatie (1e kamer) van 20 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat enerzijds en Ring Occasions en Fortis Bank anderzijds | 9 |
| 2005/C 093/8 | Zaak C-45/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 2 februari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit | 10 |
| 2005/C 093/9 | Zaak C-46/05: Beroep, op 7 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland | 10 |
| 2005/C 093/0 | Zaak C-50/05: Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 4 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in de door Maija Terttu Inkeri Nikula aanhangig gemaakte zaak | 11 |
| 2005/C 093/1 | Zaak C-54/05: Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland | 11 |
| 2005/C 093/2 | Zaak C-56/05: Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek | 12 |
| 2005/C 093/3 | Zaak C-58/05: Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden | 13 |
| 2005/C 093/4 | Zaak C-60/05: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen WWF Italia e.a. en Regione Lombardia, ondersteund door Associazione migratoristi italiani | 13 |
| 2005/C 093/5 | Zaak C-66/05: Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden | 14 |
| 2005/C 093/6 | Zaak C-72/05: Verzoek van het Finanzgericht München van 1 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny enerzijds en Finanzamt Landshut anderzijds | 14 |
| 2005/C 093/7 | Zaak C-76/05: Verzoek van het Finanzgericht Köln van 27 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Herbert Schwarz en Marga Gootjes-Schwarz, enerzijds, en Finanzamt Bergisch Gladbach, anderzijds | 15 |
| 2005/C 093/8 | Zaak C-78/05: Verzoek van het Tribunale di Livorno van 19 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Umberto Gentilini en Dal Colle Industria Dolciaria SpA | 15 |
| 2005/C 093/9 | Zaak C-79/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek | 16 |
| 2005/C 093/0 | Zaak C-81/05: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, van 28 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial | 16 |
| 2005/C 093/1 | Zaak C-82/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek | 17 |
| 2005/C 093/2 | Zaak C-84/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek | 18 |
| 2005/C 093/3 | Zaak C- 85/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek | 18 |
| 2005/C 093/4 | Zaak C-86/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek | 19 |
| 2005/C 093/5 | Zaak C-87/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek | 19 |
| 2005/C 093/6 | Zaak C-88/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland | 19 |
| 2005/C 093/7 | Zaak C-94/05: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 9 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Emsland-Stärke GmbH en Bezirksregierung Weser-Ems | 20 |
| 2005/C 093/8 | Zaak C-95/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek | 21 |
| 2005/C 093/9 | Zaak C-96/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek | 21 |
| 2005/C 093/0 | Zaak C-99/05: Beroep, op 24 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland | 21 |
| 2005/C 093/1 | Zaak C-105/05: Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland | 22 |
| 2005/C 093/2 | Zaak C-107/05: Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland | 22 |
| 2005/C 093/3 | Doorhaling van zaak C-165/02 | 23 |
| 2005/C 093/4 | Doorhaling van zaak C-272/02 | 23 |
| 2005/C 093/5 | Doorhaling van zaak C-501/03 | 23 |
| 2005/C 093/6 | Doorhaling van zaak C-100/04 | 23 |
| | GERECHT VAN EERSTE AANLEG |
| 2005/C 093/7 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-19/01, Chiquita Brands International, Inc., e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen — Beroep tot schadevergoeding — Verordening nr. 2362/98 — Overeenkomst tot oprichting van WTO en aangehechte overeenkomsten — Aanbevelingen en uitspraken van orgaan voor geschillenbeslechting van WTO) | 24 |
| 2005/C 093/8 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-139/01, Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen — Invoer uit ACS-staten en derde landen — Verordening (EG) nr. 896/2001 — Verordening (EG) nr. 1121/2001 — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Individueel geraakt persoon — Vordering tot schadevergoeding) | 24 |
| 2005/C 093/9 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-256/01, Norman Pyres tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Selectieprocedure voor aanwerving van tijdelijk functionarissen — Niet-toelating tot examens — Leeftijdsgrens — Non-discriminatiebeginsel) | 25 |
| 2005/C 093/0 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk in vorm van flesje bier dat woordelement negra modelo bevat — Ouder nationaal beeldmerk Modelo — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94) | 25 |
| 2005/C 093/1 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-296/02, Lidl Stiftung & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Verwarringsgevaar — Aanvraag tot inschrijving van communautair woordmerk LINDENHOF — Ouder woord- en beeldmerk LINDERHOF — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94) | 26 |
| 2005/C 093/2 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 februari 2005 in zaak T-57/03, Société provençale d'achat en de gestion (SPAG) SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk HOOLIGAN als gemeenschapsmerk — Oudere woordmerken OLLY GAN — Feitelijke of juridische gegevens die niet voor BHIM zijn aangevoerd — Ontvankelijkheid — Verwarringsgevaar) | 26 |
| 2005/C 093/3 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, Ornella Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ambt van medisch raadadviseur — Wijziging van kennisgeving van vacature — Misbruik van bevoegdheid — Samenstelling van selectiejury — Vergelijking van verdiensten — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Beroep tot schadevergoeding) | 27 |
| 2005/C 093/4 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-172/03, Nicole Heurtaux tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Ontoereikende motivering — Vergelijking van verdiensten — Beroep tot nietigverklaring) | 27 |
| 2005/C 093/5 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 februari 2005 in zaak T-284/03, Rosalinda Aycinena tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Aanstelling in hoogste rang van loopbaan — Indeling in salaristrap) | 27 |
| 2005/C 093/6 | Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 februari 2005 in zaak T-354/03, Gemma Reggimenti tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Vergoeding van reiskosten van ten laste komend kind — Verdeling in geval van echtscheiding van twee ambtenaren) | 28 |
| 2005/C 093/7 | Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 31 januari 2005 in zaak T-447/04 R, Capgemini Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Openbare aanbestedingen voor diensten — Communautaire procedure van offerteaanvraag — Procedure in kort geding — Fumus boni juris — Spoedeisendheid) | 28 |
| 2005/C 093/8 | Zaak T-496/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door NORTRAIL Transport GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 29 |
| 2005/C 093/9 | Zaak T-11/05: Beroep, op 18 januari 2005 ingesteld door Wieland Werke AG, Buntmetall Amstetten GmbH en Austria Buntmetall AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 29 |
| 2005/C 093/0 | Zaak T-31/05: Beroep, op 25 januari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) | 30 |
| 2005/C 093/1 | Zaak T-34/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA en Aragonesas Agro SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 31 |
| 2005/C 093/2 | Zaak T-36/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Coats Holdings Limited en J & P Coats Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 32 |
| 2005/C 093/3 | Zaak T-40/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Ritec International Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 33 |
| 2005/C 093/4 | Zaak T-41/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Dimon Incorporated tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 33 |
| 2005/C 093/5 | Zaak T-42/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Rhiannon Williams tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 34 |
| 2005/C 093/6 | Zaak T-45/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Micronas GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) | 35 |
| 2005/C 093/7 | Zaak T-47/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Pilar Ange Serrano en anderen tegen Europees Parlement | 36 |
| 2005/C 093/8 | Zaak T-48/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Yves Franchet en Daniel Byk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 36 |
| 2005/C 093/9 | Zaak T-55/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Rijn Schelde Mondia France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 37 |
| 2005/C 093/0 | Zaak T-58/05: Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Isabel Clara Centeno Mediavilla e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 38 |
| 2005/C 093/1 | Zaak T-60/05: Beroep, op 2 februari 2005 ingesteld door Union française de l'express (UFEX) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 39 |
| 2005/C 093/2 | Zaak T-76/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Dario Scotto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 40 |
| 2005/C 093/3 | Zaak T-77/05: Beroep, op 19 februari 2005 ingesteld door Andrea Balduini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 40 |
| 2005/C 093/4 | Zaak T-82/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen | 41 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Mededelingen

Hof van Justitie

HOF VAN JUSTITIE

2005/C 093/1

Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 februari 2005 in zaak C-141/02 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen T-Mobile Austria GmbH (Hogere voorziening — Artikel 90, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 3, EG) — Bedrag van door Republiek Oostenrijk aan GSM-exploitanten opgelegde vergoedingen — Gedeeltelijke afwijzing van klacht — Ontvankelijkheid)

1

2005/C 093/2

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 februari 2005 in de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02 (verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor kansspelen — Vaststelling van voorwaarden en beperkingen van vrijstelling — Onderwerping aan belasting van buiten openbare speelbanken georganiseerde spelen — Naleving van beginsel van fiscale neutraliteit — Artikel 13, B, sub f — Rechtstreekse werking)

1

2005/C 093/3

Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 februari 2005 in zaak C-134/03 (verzoek van Giudice di pace di Genova-Voltri om een prejudiciële beslissing): Viacom Outdoor Srl tegen Giotto Immobilier SARL (Vrij verrichten van diensten — Mededinging — Diensten van aanplakking van reclameboodschappen — Nationale wettelijke regeling houdende invoering van gemeentelijke belasting op reclame — Levering door gemeenten van dienst van openbare aanplakking — Bevoegdheid van gemeenten tot stellen van regels voor levering van diensten van aanplakking van reclameboodschappen — Niet-discriminerende nationale belasting)

2

2005/C 093/4

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2005 in zaak C-320/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 200/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

2

2005/C 093/5

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2005 in zaak C-327/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

3

2005/C 093/6

Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 1 december 2004 in zaak C-498/01 P, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt tegen Zapf Creation AG (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c — Woordcombinatie New Born Baby — Afdoening zonder beslissing)

3

2005/C 093/7

Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-222/03 P: Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — EOGFL — Verbetering van situatie van verwerking en afzet van landbouwproducten — Project voor constructie van installatie voor opslag, verwerking en afzet van olijfolie — Evenredigheidsbeginsel — Overmacht — Rechten van verdediging)

4

2005/C 093/8

Zaak C-12/05 P: Hogere voorziening, op 18 januari 2005 ingesteld door H. Meister tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

4

2005/C 093/9

Zaak C-18/05: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Napoli van 15 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Casa di Cura Privata Salus SpA en Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4

5

2005/C 093/0

Zaak C-19/05: Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken

5

2005/C 093/1

Zaak C-20/05: Verzoek van het Tribunale Civile e Penale di Forlì van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Karl Josef Wilhelm Schwibbert

6

2005/C 093/2

Zaak C-28/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 18 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

6

2005/C 093/3

Zaak C-34/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 26 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

7

2005/C 093/4

Zaak C-35/05: Verzoek van de Corte suprema di cassazione van 23 juni 2004 en 10 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH en Ministero delle Finanze

8

2005/C 093/5

Zaak C-40/05: Verzoek van Överklagandenämnden för Högskolan van 1 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kaj Lyyski en Umeå universitet

8

2005/C 093/6

Zaak C-41/05: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) van 24 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège

9

2005/C 093/7

Zaak C-42/05: Verzoek van het Belgische Hof van Cassatie (1e kamer) van 20 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat enerzijds en Ring Occasions en Fortis Bank anderzijds

9

2005/C 093/8

Zaak C-45/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 2 februari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

10

2005/C 093/9

Zaak C-46/05: Beroep, op 7 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

10

2005/C 093/0

Zaak C-50/05: Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 4 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in de door Maija Terttu Inkeri Nikula aanhangig gemaakte zaak

11

2005/C 093/1

Zaak C-54/05: Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

11

2005/C 093/2

Zaak C-56/05: Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

12

2005/C 093/3

Zaak C-58/05: Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden

13

2005/C 093/4

Zaak C-60/05: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen WWF Italia e.a. en Regione Lombardia, ondersteund door Associazione migratoristi italiani

13

2005/C 093/5

Zaak C-66/05: Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

14

2005/C 093/6

Zaak C-72/05: Verzoek van het Finanzgericht München van 1 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny enerzijds en Finanzamt Landshut anderzijds

14

2005/C 093/7

Zaak C-76/05: Verzoek van het Finanzgericht Köln van 27 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Herbert Schwarz en Marga Gootjes-Schwarz, enerzijds, en Finanzamt Bergisch Gladbach, anderzijds

15

2005/C 093/8

Zaak C-78/05: Verzoek van het Tribunale di Livorno van 19 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Umberto Gentilini en Dal Colle Industria Dolciaria SpA

15

2005/C 093/9

Zaak C-79/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

16

2005/C 093/0

Zaak C-81/05: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, van 28 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial

16

2005/C 093/1

Zaak C-82/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

17

2005/C 093/2

Zaak C-84/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

18

2005/C 093/3

Zaak C- 85/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

18

2005/C 093/4

Zaak C-86/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

19

2005/C 093/5

Zaak C-87/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

19

2005/C 093/6

Zaak C-88/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

19

2005/C 093/7

Zaak C-94/05: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 9 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Emsland-Stärke GmbH en Bezirksregierung Weser-Ems

20

2005/C 093/8

Zaak C-95/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

21

2005/C 093/9

Zaak C-96/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

21

2005/C 093/0

Zaak C-99/05: Beroep, op 24 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

21

2005/C 093/1

Zaak C-105/05: Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

22

2005/C 093/2

Zaak C-107/05: Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

22

2005/C 093/3

Doorhaling van zaak C-165/02

23

2005/C 093/4

Doorhaling van zaak C-272/02

23

2005/C 093/5

Doorhaling van zaak C-501/03

23

2005/C 093/6

Doorhaling van zaak C-100/04

23

GERECHT VAN EERSTE AANLEG

2005/C 093/7

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-19/01, Chiquita Brands International, Inc., e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen — Beroep tot schadevergoeding — Verordening nr. 2362/98 — Overeenkomst tot oprichting van WTO en aangehechte overeenkomsten — Aanbevelingen en uitspraken van orgaan voor geschillenbeslechting van WTO)

24

2005/C 093/8

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-139/01, Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen — Invoer uit ACS-staten en derde landen — Verordening (EG) nr. 896/2001 — Verordening (EG) nr. 1121/2001 — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Individueel geraakt persoon — Vordering tot schadevergoeding)

24

2005/C 093/9

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-256/01, Norman Pyres tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Selectieprocedure voor aanwerving van tijdelijk functionarissen — Niet-toelating tot examens — Leeftijdsgrens — Non-discriminatiebeginsel)

25

2005/C 093/0

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk in vorm van flesje bier dat woordelement negra modelo bevat — Ouder nationaal beeldmerk Modelo — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

25

2005/C 093/1

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 februari 2005 in zaak T-296/02, Lidl Stiftung & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Verwarringsgevaar — Aanvraag tot inschrijving van communautair woordmerk LINDENHOF — Ouder woord- en beeldmerk LINDERHOF — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

26

2005/C 093/2

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 februari 2005 in zaak T-57/03, Société provençale d'achat en de gestion (SPAG) SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk HOOLIGAN als gemeenschapsmerk — Oudere woordmerken OLLY GAN — Feitelijke of juridische gegevens die niet voor BHIM zijn aangevoerd — Ontvankelijkheid — Verwarringsgevaar)

26

2005/C 093/3

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, Ornella Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ambt van medisch raadadviseur — Wijziging van kennisgeving van vacature — Misbruik van bevoegdheid — Samenstelling van selectiejury — Vergelijking van verdiensten — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Beroep tot schadevergoeding)

27

2005/C 093/4

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 3 februari 2005 in zaak T-172/03, Nicole Heurtaux tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Ontoereikende motivering — Vergelijking van verdiensten — Beroep tot nietigverklaring)

27

2005/C 093/5

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 februari 2005 in zaak T-284/03, Rosalinda Aycinena tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Aanstelling in hoogste rang van loopbaan — Indeling in salaristrap)

27

2005/C 093/6

Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 februari 2005 in zaak T-354/03, Gemma Reggimenti tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Vergoeding van reiskosten van ten laste komend kind — Verdeling in geval van echtscheiding van twee ambtenaren)

28

2005/C 093/7

Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 31 januari 2005 in zaak T-447/04 R, Capgemini Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Openbare aanbestedingen voor diensten — Communautaire procedure van offerteaanvraag — Procedure in kort geding — Fumus boni juris — Spoedeisendheid)

28

2005/C 093/8

Zaak T-496/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door NORTRAIL Transport GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

29

2005/C 093/9

Zaak T-11/05: Beroep, op 18 januari 2005 ingesteld door Wieland Werke AG, Buntmetall Amstetten GmbH en Austria Buntmetall AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

29

2005/C 093/0

Zaak T-31/05: Beroep, op 25 januari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

30

2005/C 093/1

Zaak T-34/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA en Aragonesas Agro SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

31

2005/C 093/2

Zaak T-36/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Coats Holdings Limited en J & P Coats Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

32

2005/C 093/3

Zaak T-40/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Ritec International Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

33

2005/C 093/4

Zaak T-41/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Dimon Incorporated tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

33

2005/C 093/5

Zaak T-42/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Rhiannon Williams tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

34

2005/C 093/6

Zaak T-45/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Micronas GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

35

2005/C 093/7

Zaak T-47/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Pilar Ange Serrano en anderen tegen Europees Parlement

36

2005/C 093/8

Zaak T-48/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Yves Franchet en Daniel Byk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

36

2005/C 093/9

Zaak T-55/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Rijn Schelde Mondia France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

37

2005/C 093/0

Zaak T-58/05: Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Isabel Clara Centeno Mediavilla e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

38

2005/C 093/1

Zaak T-60/05: Beroep, op 2 februari 2005 ingesteld door Union française de l'express (UFEX) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

39

2005/C 093/2

Zaak T-76/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Dario Scotto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

40

2005/C 093/3

Zaak T-77/05: Beroep, op 19 februari 2005 ingesteld door Andrea Balduini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

40

2005/C 093/4

Zaak T-82/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

41

| | III   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| 2005/C 093/5 | Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 82 van 2.4.2005 | 42 |

III   Bekendmakingen

2005/C 093/5

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 82 van 2.4.2005

Publicatieblad van de Europese Unie

42

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Mededelingen

Hof van Justitie

HOF VAN JUSTITIE

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/1

---

ARREST VAN HET HOF

(Grote kamer)

van 22 februari 2005

in zaak C-141/02 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen T-Mobile Austria GmbH (1)

(Hogere voorziening - Artikel 90, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 3, EG) - Bedrag van door Republiek Oostenrijk aan GSM-exploitanten opgelegde vergoedingen - Gedeeltelijke afwijzing van klacht - Ontvankelijkheid)

(2005/C 93/01)

Procestaal: Duits

In zaak C-141/02 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 15 april 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: W. Mölls en K. Wiedner), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en F. Million), andere partijen in de procedure: T-Mobile Austria GmbH, voorheen max.mobil Telekommunikation Service GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), (advocaten: A. Reidlinger, M. Esser-Wellié en T. Lübbig), Koninkrijk der Nederlanden, (gemachtigde: H. G. Sevenster), heeft het Hof (Grote kamer) samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en A. Borg Barthet, kamerpresidenten, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, M. Ilešič, J. Malenovský, J. Klučka en U. Lõhmus rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 22 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 januari 2002, max.mobil/Commissie (T 54/99), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 januari 2002, max.mobil/Commissie (T 54/99), wordt vernietigd.

| 2) | Het door de vennootschap max.mobil Telekommunikation Service GmbH bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingestelde beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

2)

Het door de vennootschap max.mobil Telekommunikation Service GmbH bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingestelde beroep wordt verworpen.

| 3) | De vennootschap T-Mobile Austria GmbH wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

De vennootschap T-Mobile Austria GmbH wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 169 van 13.7.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/1

---

ARREST VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 17 februari 2005

in de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02 (verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (1)

(Zesde BTW-richtlijn - Vrijstelling voor kansspelen - Vaststelling van voorwaarden en beperkingen van vrijstelling - Onderwerping aan belasting van buiten openbare speelbanken georganiseerde spelen - Naleving van beginsel van fiscale neutraliteit - Artikel 13, B, sub f - Rechtstreekse werking)

(2005/C 93/02)

Procestaal: Duits

In de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) bij beslissingen van 6 november 2002, ingekomen bij het Hof op 13 respectievelijk 23 december 2002, in de procedures Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber (C-453/02) en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (C-462/02), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann en R. Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 17 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat de exploitatie van alle kansspelen en kansspelautomaten in erkende openbare speelbanken is vrijgesteld van BTW, terwijl de uitoefening van deze activiteit door andere marktdeelnemers dan de uitbaters van dergelijke speelbanken niet is vrijgesteld. |
| --- | --- |

1)

Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat de exploitatie van alle kansspelen en kansspelautomaten in erkende openbare speelbanken is vrijgesteld van BTW, terwijl de uitoefening van deze activiteit door andere marktdeelnemers dan de uitbaters van dergelijke speelbanken niet is vrijgesteld.

| 2) | Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) heeft rechtstreekse werking in die zin dat het door een uitbater van kansspelen of kansspelautomaten kan worden ingeroepen voor de nationale rechterlijke instanties om de toepassing te verhinderen van met deze bepaling onverenigbare nationale rechtsregels. |
| --- | --- |

2)

Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) heeft rechtstreekse werking in die zin dat het door een uitbater van kansspelen of kansspelautomaten kan worden ingeroepen voor de nationale rechterlijke instanties om de toepassing te verhinderen van met deze bepaling onverenigbare nationale rechtsregels.

---

(1)  PB C 70 van 22.03.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/2

---

ARREST VAN HET HOF

(Derde kamer)

van 17 februari 2005

in zaak C-134/03 (verzoek van Giudice di pace di Genova-Voltri om een prejudiciële beslissing): Viacom Outdoor Srl tegen Giotto Immobilier SARL (1)

(Vrij verrichten van diensten - Mededinging - Diensten van aanplakking van reclameboodschappen - Nationale wettelijke regeling houdende invoering van gemeentelijke belasting op reclame - Levering door gemeenten van dienst van openbare aanplakking - Bevoegdheid van gemeenten tot stellen van regels voor levering van diensten van aanplakking van reclameboodschappen - Niet-discriminerende nationale belasting)

(2005/C 93/03)

Procestaal: Italiaans

In zaak C-134/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Giudice di pace di Genova-Voltri (Italië) bij beslissing van 10 maart 2003, ingekomen bij het Hof op 25 maart 2003, in de procedure Viacom Outdoor Srl tegen Giotto Immobilier SARL, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 17 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | De prejudiciële vragen over de uitlegging van de artikelen 82 EG, 86 EG, 87 EG en 88 EG zijn niet-ontvankelijk. |
| --- | --- |

1)

De prejudiciële vragen over de uitlegging van de artikelen 82 EG, 86 EG, 87 EG en 88 EG zijn niet-ontvankelijk.

| 2) | Artikel 49 EG staat niet in de weg aan de heffing van een belasting als de gemeentelijke belasting op reclame die is ingevoerd bij decreto legislativo n. 507 – Revisione ed armonizzazione dell'imposta comunale sulla pubblicità e del diritto sulle pubbliche affissioni (wetsbesluit nr. 507 – Herziening en harmonisatie van de gemeentelijke belasting op reclame en de openbare aanplakrechten) van 15 november 1993. |
| --- | --- |

2)

Artikel 49 EG staat niet in de weg aan de heffing van een belasting als de gemeentelijke belasting op reclame die is ingevoerd bij decreto legislativo n. 507 – Revisione ed armonizzazione dell'imposta comunale sulla pubblicità e del diritto sulle pubbliche affissioni (wetsbesluit nr. 507 – Herziening en harmonisatie van de gemeentelijke belasting op reclame en de openbare aanplakrechten) van 15 november 1993.

---

(1)  PB C 146 van 21.6.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/2

---

ARREST VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 24 februari 2005

in zaak C-320/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 200/43/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

(2005/C 93/04)

Procestaal: Frans

In zaak C-320/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 juli 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, J. Makarczyk en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 24 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, heeft het Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen. |
| --- | --- |

1)

Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, heeft het Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen.

| 2) | Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 228 van 11.09.2004.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/3

---

ARREST VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 24 februari 2005

in zaak C-327/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (1)

(Niet-nakoming - Richtlijn 2000/43/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

(2005/C 93/05)

Procestaal: Fins

In zaak C-327/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 juli 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Martin en M. Huttunen) tegen Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, J. Makarczyk en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 24 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Door voor de provincie Åland niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, is de Republiek Finland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door voor de provincie Åland niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, is de Republiek Finland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 239 van 25.09.2004.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/3

---

BESCHIKKING VAN HET HOF

(Tweede kamer)

van 1 december 2004

in zaak C-498/01 P, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt tegen Zapf Creation AG (1)

(Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub b en c - Woordcombinatie „New Born Baby” - Afdoening zonder beslissing)

(2005/C 93/06)

Procestaal: Duits

In zaak C-498/01 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 20 december 2001, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl, M. Schennen en C. Røhl Søberg), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: K. Manji, bijgestaan door M. Tappin); andere partij in de procedure: Zapf Creation AG, gevestigd te Rödental (Duitsland) (advocaten: A. Kockläuner en S. Zech), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 1 december 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | Op de hogere voorziening van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) behoeft niet te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op de hogere voorziening van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) behoeft niet te worden beslist.

| 2) | Zapf Creation AG wordt verwezen in de kosten van deze hogere voorziening. |
| --- | --- |

2)

Zapf Creation AG wordt verwezen in de kosten van deze hogere voorziening.

| 3) | Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 56 van 02.3.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/4

---

BESCHIKKING VAN HET HOF

(Vijfde kamer)

van 16 december 2004

in zaak C-222/03 P: Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Hogere voorziening - EOGFL - Verbetering van situatie van verwerking en afzet van landbouwproducten - Project voor constructie van installatie voor opslag, verwerking en afzet van olijfolie - Evenredigheidsbeginsel - Overmacht - Rechten van verdediging)

(2005/C 93/07)

Procestaal: Italiaans

In zaak C-222/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 21 mei 2003, Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO), (advocaten: E. Cappelli, P. De Caterini en A. Bandini), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Visaggio en C. Cattabriga, bijgestaan door advocaat: M. Moretto), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, C. Gulmann en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | De Associazione Produttori Olivicoli Laziali en Associazione Italiana Produttori Olivicoli worden verwezen in de kosten van deze hogere voorziening. |
| --- | --- |

2)

De Associazione Produttori Olivicoli Laziali en Associazione Italiana Produttori Olivicoli worden verwezen in de kosten van deze hogere voorziening.

---

(1)  PB C 171 van 19.7.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/4

---

Hogere voorziening, op 18 januari 2005 ingesteld door H. Meister tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

(Zaak C-12/05 P)

(2005/C 93/08)

Procestaal: Frans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 januari 2005 hogere voorziening ingesteld door H. Meister, vertegenwoordigd door P. Goergen, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

| 1. | de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren; |
| --- | --- |

1.

de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

| 2. | bijgevolg arrest T-76/03 van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 28 oktober 2004 te vernietigen, met uitzondering van de vaststellingen in de punten 202 tot en met 208 van het bestreden arrest met betrekking tot het feit dat de voorzitter van het BHIM een dienstfout heeft gemaakt die aanleiding kan geven tot schadevergoeding; |
| --- | --- |

2.

bijgevolg arrest T-76/03 van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 28 oktober 2004 te vernietigen, met uitzondering van de vaststellingen in de punten 202 tot en met 208 van het bestreden arrest met betrekking tot het feit dat de voorzitter van het BHIM een dienstfout heeft gemaakt die aanleiding kan geven tot schadevergoeding;

| 3. | het geding definitief af te doen, dan wel de zaak voor afdoening terug te wijzen naar het Gerecht, en de in eerste aanleg door rekwirant geformuleerde vorderingen toe te wijzen; |
| --- | --- |

3.

het geding definitief af te doen, dan wel de zaak voor afdoening terug te wijzen naar het Gerecht, en de in eerste aanleg door rekwirant geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

| 4. | het BHIM te verwijzen in alle kosten van beide instanties. |
| --- | --- |

4.

het BHIM te verwijzen in alle kosten van beide instanties.

Middelen en voornaamste argumenten

Het Gerecht heeft het arrest onjuist, onvoldoende en tegenstrijdig gemotiveerd en heeft voorts blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen.

Wat de motiveringsgebreken betreft, heeft het Gerecht om te beginnen de feiten verkeerd opgevat. Het Gerecht heeft immers een willekeurige selectie gemaakt uit de feitelijke elementen en heeft deze onjuist vastgesteld. Verder wordt het Gerecht een onjuiste juridische kwalificatie van het bestreden besluit, en meer bepaald de weigering om dit besluit als tuchtmaatregel te kwalificeren, verweten. Het Gerecht heeft zich tevens schuldig gemaakt aan onjuiste motivering, door aan te nemen dat de administratie een ruime discretionaire bevoegdheid heeft bij de beoordeling van het dienstbelang, waardoor de verplichting tot inaanmerkingneming van het belang van de ambtenaar volledig wordt uitgehold, alsmede door te verklaren dat de rechterlijke toetsing van de eerbiediging van de voorwaarde inzake het dienstbelang zich dient te beperken tot de vraag, of het TABG (tot aanstelling bevoegd gezag) zijn discretionaire bevoegdheid niet kennelijk verkeerd heeft gebruikt. Bovendien heeft het Gerecht het dienstbelang onjuist beoordeeld en het belang van de ambtenaar over het hoofd gezien. Ook heeft het Gerecht het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast door te oordelen dat het bestreden besluit in overeenstemming is met dit beginsel, terwijl dit besluit geen geschikte maatregel is en evenmin de minste belastende. Tevens heeft het Gerecht de gelijkwaardigheid en de vergelijkbaarheid van de nieuwe functie en het oude ambt onjuist beoordeeld. Volgens zijn redenering wordt het beginsel van gelijkwaardigheid van ambten immers geëerbiedigd bij elke nieuwe tewerkstelling waarbij de betrokkene zijn actuele rang behoudt. Ten slotte heeft het Gerecht niet aangegeven welke elementen in aanmerking werden genomen voor de beoordeling van de door rekwirant geleden morele schade.

Het Gerecht heeft tevens blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen. Om te beginnen heeft het Gerecht geoordeeld dat het besluit van nieuwe tewerkstelling als eenvoudige maatregel van interne organisatie niet onderworpen was aan de motiveringsplicht, die wordt erkend als algemeen rechtsbeginsel. Verder heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen schending van het recht op een eerlijk proces ten nadele van rekwirant vast te stellen. Het Gerecht heeft ook blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de toepassing van het recht van vrije meningsuiting, door zich niet duidelijk uit te spreken over de omvang van het recht van vrije meningsuiting dat rekwirant in casu had. Ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de toepassing van de rechten van de verdediging en in het bijzonder van het recht om te worden gehoord vóór de vaststelling van het besluit van nieuwe tewerkstelling.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/5

---

Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Napoli van 15 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Casa di Cura Privata Salus SpA en Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4

(Zaak C-18/05)

(2005/C 93/09)

Procestaal: Italiaans

De Commissione Tributaria Provinciale di Napoli heeft bij beschikking van 15 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 januari 2005, in het geding tussen Casa di Cura Privata Salus SpA en Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1) | Betreft de vrijstelling als bedoeld in artikel 13, B, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977, de als voorbelasting betaalde belasting over de toegevoegde waarde over de aanschaf van goederen die zijn gebezigd voor vrijgestelde handelingen, dan wel het geval waarin degene die de goederen voor het verrichten van dergelijke handelingen heeft aangeschaft, ze nadien aan een ander wil verkopen? |
| --- | --- |

1)

Betreft de vrijstelling als bedoeld in artikel 13, B, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977, de als voorbelasting betaalde belasting over de toegevoegde waarde over de aanschaf van goederen die zijn gebezigd voor vrijgestelde handelingen, dan wel het geval waarin degene die de goederen voor het verrichten van dergelijke handelingen heeft aangeschaft, ze nadien aan een ander wil verkopen?

| 2) | Bevat deze bepaling al dan niet onvoorwaardelijke en voldoende nauwkeurige voorschriften zodat zij rechtstreekse werking heeft in de nationale rechtsorde? |
| --- | --- |

2)

Bevat deze bepaling al dan niet onvoorwaardelijke en voldoende nauwkeurige voorschriften zodat zij rechtstreekse werking heeft in de nationale rechtsorde?

| 3) | Wat is in verband met de rechtstreekse werking van de richtlijn het belang van genoemd artikel 13, lid 1, op grond waarvan de lidstaten bij de omzetting van het voorschrift (B, sub c) de voorwaarden moeten vaststellen „om alle fraude, ontwijking en misbruik te voorkomen”? |
| --- | --- |

3)

Wat is in verband met de rechtstreekse werking van de richtlijn het belang van genoemd artikel 13, lid 1, op grond waarvan de lidstaten bij de omzetting van het voorschrift (B, sub c) de voorwaarden moeten vaststellen „om alle fraude, ontwijking en misbruik te voorkomen”?

---

(1)  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/5

---

Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken

(Zaak C-19/05)

(2005/C 93/10)

Procestaal: Deens

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 20 januari 2005 (fax 14.01.) beroep ingesteld tegen Koninkrijk Denemarken door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Rasmussen en G. Wilms als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken, door na te laten een bedrag van 18 687 475 DKK, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 27 juli 2000, ter beschikking van de Commissie te stellen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens het gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 10 EG alsmede de artikelen 2 en 8 van besluit 94/728/EG, Euratom (1) van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken, door na te laten een bedrag van 18 687 475 DKK, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 27 juli 2000, ter beschikking van de Commissie te stellen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens het gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 10 EG alsmede de artikelen 2 en 8 van besluit 94/728/EG, Euratom (1) van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen;

| — | het Koninkrijk Denemarken in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

het Koninkrijk Denemarken in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Het litigieuze bedrag heeft betrekking op een douanerecht dat de Deense douane tussen 1994 en 1997 niet heeft geïnd van een onderneming waaraan de douaneautoriteiten ten onrechte toestemming hadden verleend, goederen tegen het nultarief in te voeren. Die toestemming was verleend omdat ervan uit werd gegaan dat de goederen bestemd waren voor de uitrusting van schepen, boten of andere vaartuigen in de zin van bijlage 1, hoofdstuk II, van verordening (EEG) nr. 2658/87 (2) van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief. In werkelijkheid waren de goederen evenwel bestemd voor de bouw van containers, waarvoor, zoals ook de Deense autoriteiten toegeven, voormelde bepaling niet geldt.

De Deense autoriteiten hebben ten onrechte nagelaten, het betrokken bedrag ter beschikking van de Commissie te stellen. De argumenten van de Commissie stemmen overeen met die welke zij heeft aangevoerd in haar beroep tegen Denemarken in zaak C-392/03 (3).

---

(1)  PB L 293 van 12.11.1994, blz. 9.

(2)  PB L 256 van 07.09.1987, blz. 1.

(3)  PB C 31 van 08.02.2003, blz. 4.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/6

---

Verzoek van het Tribunale Civile e Penale di Forlì van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Karl Josef Wilhelm Schwibbert

(Zaak C-20/05)

(2005/C 93/11)

Procestaal: Italiaans

Het Tribunale Civile e Penale di Forlì heeft bij beschikking van 14 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 januari, in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Karl Josef Wilhelm Schwibbert, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| — | Is het aanbrengen van het teken SIAE verenigbaar met richtlijn 92/100/EEG (1) van de Raad betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, alsmede met artikel 3 van het Verdrag en de artikelen 23 tot en met 27 van het EG-Verdrag; |
| --- | --- |

—

Is het aanbrengen van het teken SIAE verenigbaar met richtlijn 92/100/EEG (1) van de Raad betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, alsmede met artikel 3 van het Verdrag en de artikelen 23 tot en met 27 van het EG-Verdrag;

| — | Is het eveneens verenigbaar met de richtlijnen 83/189/EEG (2) en 88/182/EEG (3) van de Raad? |
| --- | --- |

—

Is het eveneens verenigbaar met de richtlijnen 83/189/EEG (2) en 88/182/EEG (3) van de Raad?

---

(1)  PB L 346 van 27.11.1992, blz. 61.

(2)  PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.

(3)  PB L 81 van 26.3.1988, blz. 75.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/6

---

Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 18 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

(Zaak C-28/05)

(2005/C 93/12)

Procestaal: Nederlands

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij arrest van 18 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 januari 2005, in het geding tussen 1. G.J. Dokter, 2. Maatschap Van den Top, 3. W. Boekhout en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Heeft de ingevolge artikel 11, eerste lid, eerste gedachtestreepje, gelezen in samenhang met: artikel 13, eerste lid, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 85/511/EEG (1) op de lidstaten rustende verplichting erop toe te zien dat de laboratoriumonderzoeken om de aanwezigheid van mkz op te sporen worden verricht door een in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium, rechtstreekse werking? |
| --- | --- |

1.

Heeft de ingevolge artikel 11, eerste lid, eerste gedachtestreepje, gelezen in samenhang met: artikel 13, eerste lid, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 85/511/EEG (1) op de lidstaten rustende verplichting erop toe te zien dat de laboratoriumonderzoeken om de aanwezigheid van mkz op te sporen worden verricht door een in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium, rechtstreekse werking?

| 2 | a. | Moet artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG aldus worden uitgelegd, dat aan de omstandigheid dat de aanwezigheid van mkz wordt vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, rechtsgevolgen moeten worden verbonden? |
| --- | --- | --- |

2

a.

Moet artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG aldus worden uitgelegd, dat aan de omstandigheid dat de aanwezigheid van mkz wordt vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, rechtsgevolgen moeten worden verbonden?

| b. | Indien vraag 2a bevestigend wordt beantwoord:
  Strekt artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG tot bescherming van de belangen van justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding? Zo neen, kunnen justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding, een beroep doen op eventuele schending van de verplichtingen die voor de autoriteiten van de lidstaten uit deze bepaling voortvloeien? |
| --- | --- |

b.

Indien vraag 2a bevestigend wordt beantwoord:

Strekt artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG tot bescherming van de belangen van justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding? Zo neen, kunnen justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding, een beroep doen op eventuele schending van de verplichtingen die voor de autoriteiten van de lidstaten uit deze bepaling voortvloeien?

| c. | Indien het antwoord op vraag 2b meebrengt dat justitiabelen een beroep kunnen doen op artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG:
  Welke rechtsgevolgen moeten worden verbonden aan een vaststelling van de aanwezigheid van mkz door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG? |
| --- | --- |

c.

Indien het antwoord op vraag 2b meebrengt dat justitiabelen een beroep kunnen doen op artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG:

Welke rechtsgevolgen moeten worden verbonden aan een vaststelling van de aanwezigheid van mkz door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG?

| 3 | Moet bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, gelet op het bepaalde in de artikelen 11 en 13 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de vermelding in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.? |
| --- | --- |

3

Moet bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, gelet op het bepaalde in de artikelen 11 en 13 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de vermelding in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.?

| 4 | Indien uit de antwoorden op vorenvermelde vragen volgt dat de aanwezigheid van mkz kan worden vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG of dat bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG aldus moet worden uitgelegd dat de vermelding van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.:
  Dient richtlijn 85/511/EEG aldus te worden uitgelegd dat daarin is geregeld dat het tot besluiten bevoegde nationale bestuursorgaan gebonden is aan uitkomsten van onderzoek door een laboratorium dat is geplaatst op bijlage B bij richtlijn 85/551/EEG, dan wel, indien het antwoord op vraag 2a meebrengt dat het bestuursorgaan zijn maatregelen ter bestrijding van mkz ook mag baseren op de uitslagen verkregen door een laboratorium dat niet is geplaatst op bijlage B van richtlijn 85/511/EEG, op de uitslagen van laatstbedoeld laboratorium, of behoort de bepaling van het gezag tot de procedurele autonomie van de lidstaat en dient de rechter bij wie het hoofdgeding aanhangig is te onderzoeken of de regels dienaangaande gelden ongeacht of het laboratoriumonderzoek plaatsvindt op grond van een communautaire of nationaal rechtelijke verplichting, alsmede of de hantering van het nationaal rechtelijke procedurele kader die tenuitvoerlegging van de communautaire regels niet uiterst moeilijk of praktisch onmogelijk maakt. |
| --- | --- |

4

Indien uit de antwoorden op vorenvermelde vragen volgt dat de aanwezigheid van mkz kan worden vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG of dat bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG aldus moet worden uitgelegd dat de vermelding van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.:

Dient richtlijn 85/511/EEG aldus te worden uitgelegd dat daarin is geregeld dat het tot besluiten bevoegde nationale bestuursorgaan gebonden is aan uitkomsten van onderzoek door een laboratorium dat is geplaatst op bijlage B bij richtlijn 85/551/EEG, dan wel, indien het antwoord op vraag 2a meebrengt dat het bestuursorgaan zijn maatregelen ter bestrijding van mkz ook mag baseren op de uitslagen verkregen door een laboratorium dat niet is geplaatst op bijlage B van richtlijn 85/511/EEG, op de uitslagen van laatstbedoeld laboratorium, of behoort de bepaling van het gezag tot de procedurele autonomie van de lidstaat en dient de rechter bij wie het hoofdgeding aanhangig is te onderzoeken of de regels dienaangaande gelden ongeacht of het laboratoriumonderzoek plaatsvindt op grond van een communautaire of nationaal rechtelijke verplichting, alsmede of de hantering van het nationaal rechtelijke procedurele kader die tenuitvoerlegging van de communautaire regels niet uiterst moeilijk of praktisch onmogelijk maakt.

| 5. | Indien het antwoord op vraag 4 meebrengt dat de binding van nationale autoriteiten aan de laboratoriumuitslag wordt geregeld door richtlijn 85/511/EEG:
  Zijn nationale autoriteiten onvoorwaardelijk gebonden aan de uitslag van een door een laboratorium verricht mkz-onderzoek? Zo neen, welke beoordelingsmarge laat richtlijn 85/511/EEG deze nationale autoriteiten? |
| --- | --- |

5.

Indien het antwoord op vraag 4 meebrengt dat de binding van nationale autoriteiten aan de laboratoriumuitslag wordt geregeld door richtlijn 85/511/EEG:

Zijn nationale autoriteiten onvoorwaardelijk gebonden aan de uitslag van een door een laboratorium verricht mkz-onderzoek? Zo neen, welke beoordelingsmarge laat richtlijn 85/511/EEG deze nationale autoriteiten?

---

(1)  Richtlijn 85/511/EEG van de Raad, van 18 november 1985, tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer (PB L 315, blz. 11).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/7 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/7

---

Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 26 januari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

(Zaak C-34/05)

(2005/C 93/13)

Procestaal: Nederlands

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij arrest van 26 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 januari 2005, in het geding tussen Maatschap J. en G.P. en A.C. Schouten en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Dienen artikel 12, tweede lid, onder b, van Verordening (EG) nr. 1254/1999 (1) en artikel 2, eerste lid, onder c, van Verordening (EEG) nr. 3887/92 (2) aldus te worden uitgelegd, dat een als voederareaal opgegeven perceel reeds niet als „beschikbaar” moet worden aangemerkt, indien op enig moment in de relevante periode water op het perceel heeft gestaan? |
| --- | --- |

1.

Dienen artikel 12, tweede lid, onder b, van Verordening (EG) nr. 1254/1999 (1) en artikel 2, eerste lid, onder c, van Verordening (EEG) nr. 3887/92 (2) aldus te worden uitgelegd, dat een als voederareaal opgegeven perceel reeds niet als „beschikbaar” moet worden aangemerkt, indien op enig moment in de relevante periode water op het perceel heeft gestaan?

| 2. | Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, zijn deze bepalingen dan verbindend, in het bijzonder in verband met de daaruit voortvloeiende consequenties? |
| --- | --- |

2.

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, zijn deze bepalingen dan verbindend, in het bijzonder in verband met de daaruit voortvloeiende consequenties?

| 3. | Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, welke criteria gelden teneinde te kunnen beoordelen of een als voederareaal opgegeven perceel waarop tijdelijk water heeft gestaan, als „beschikbaar” in de zin van artikel 12, tweede lid, onder b, van Verordening (EG) nr. 1254/1999 en artikel 2, eerste lid, onder c, van Verordening (EEG) nr. 3887/92 kan worden aangemerkt? |
| --- | --- |

3.

Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, welke criteria gelden teneinde te kunnen beoordelen of een als voederareaal opgegeven perceel waarop tijdelijk water heeft gestaan, als „beschikbaar” in de zin van artikel 12, tweede lid, onder b, van Verordening (EG) nr. 1254/1999 en artikel 2, eerste lid, onder c, van Verordening (EEG) nr. 3887/92 kan worden aangemerkt?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad, van 17 mei 1999, houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21).

(2)  Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie, van 23 december 1992, houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/8

---

Verzoek van de Corte suprema di cassazione van 23 juni 2004 en 10 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH en Ministero delle Finanze

(Zaak C-35/05)

(2005/C 93/14)

Procestaal: Italiaans

De Corte suprema di cassazione heeft bij beschikkingen van 23 juni 2004 en 10 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 januari 2005, in het geding tussen Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH en Ministero delle Finanze, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1) | Moeten de artikelen 2 en 5 van de Achtste richtlijn 79/1072/EEG (1) van de Raad van 6 december 1979, voor zover daarin de teruggaaf aan de niet in het binnenland gevestigde cessionaris of opdrachtgever wordt beperkt tot goederen en diensten die worden gebruikt voor belastbare handelingen, aldus worden uitgelegd dat ook onverschuldigde en ten onrechte in rekening gebrachte en aan de schatkist betaalde BTW kan worden teruggevorderd? Zo ja: is het strijdig met de aangehaalde bepalingen van de richtlijn als in een nationale regeling de teruggaaf aan een niet in het binnenland gevestigde cessionaris/opdrachtgever wordt uitgesloten, gezien de niet-aftrekbaarheid van de in rekening gebrachte en betaalde, maar onverschuldigde belasting? |
| --- | --- |

1)

Moeten de artikelen 2 en 5 van de Achtste richtlijn 79/1072/EEG (1) van de Raad van 6 december 1979, voor zover daarin de teruggaaf aan de niet in het binnenland gevestigde cessionaris of opdrachtgever wordt beperkt tot goederen en diensten die worden gebruikt voor belastbare handelingen, aldus worden uitgelegd dat ook onverschuldigde en ten onrechte in rekening gebrachte en aan de schatkist betaalde BTW kan worden teruggevorderd? Zo ja: is het strijdig met de aangehaalde bepalingen van de richtlijn als in een nationale regeling de teruggaaf aan een niet in het binnenland gevestigde cessionaris/opdrachtgever wordt uitgesloten, gezien de niet-aftrekbaarheid van de in rekening gebrachte en betaalde, maar onverschuldigde belasting?

| 2) | Kan in het algemeen uit de uniforme communautaire regeling worden afgeleid dat de cessionaris/opdrachtgever tot voldoening van de belasting aan de schatkist gehouden is? Is het verenigbaar met deze regeling, en met name met het beginsel van neutraliteit van de BTW, het beginsel van doeltreffendheid en het discriminatieverbod, dat het nationaal recht aan de BTW-plichtige cessionaris/opdrachtgever, die door de nationale wetgeving verplicht wordt de belasting in rekening te brengen en te betalen, geen recht toekent op teruggaaf door de schatkist van hem onverschuldigd in rekening gebrachte en betaalde belasting? Is een nationale regeling, door de nationale rechter aldus uitgelegd dat de cessionaris/opdrachtgever in geval van in strijd met het gemeenschapsrecht geïnde BTW uitsluitend in rechte kan optreden tegen de cedent/dienstverrichter en niet tegen de schatkist, strijdig met het beginsel van doeltreffendheid en het verbod van discriminatie, wanneer in een vergelijkbaar geval, namelijk inhouding van de directe belastingen, krachtens de nationale wetgeving beide betrokkenen (inhoudingsplichtige en belastingplichtige) gerechtigd zijn van de schatkist teruggaaf te vorderen? |
| --- | --- |

2)

Kan in het algemeen uit de uniforme communautaire regeling worden afgeleid dat de cessionaris/opdrachtgever tot voldoening van de belasting aan de schatkist gehouden is? Is het verenigbaar met deze regeling, en met name met het beginsel van neutraliteit van de BTW, het beginsel van doeltreffendheid en het discriminatieverbod, dat het nationaal recht aan de BTW-plichtige cessionaris/opdrachtgever, die door de nationale wetgeving verplicht wordt de belasting in rekening te brengen en te betalen, geen recht toekent op teruggaaf door de schatkist van hem onverschuldigd in rekening gebrachte en betaalde belasting? Is een nationale regeling, door de nationale rechter aldus uitgelegd dat de cessionaris/opdrachtgever in geval van in strijd met het gemeenschapsrecht geïnde BTW uitsluitend in rechte kan optreden tegen de cedent/dienstverrichter en niet tegen de schatkist, strijdig met het beginsel van doeltreffendheid en het verbod van discriminatie, wanneer in een vergelijkbaar geval, namelijk inhouding van de directe belastingen, krachtens de nationale wetgeving beide betrokkenen (inhoudingsplichtige en belastingplichtige) gerechtigd zijn van de schatkist teruggaaf te vorderen?

---

(1)  PB L 331 van 27.12.1979, blz. 11.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/8 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/8

---

Verzoek van Överklagandenämnden för Högskolan van 1 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kaj Lyyski en Umeå universitet

(Zaak C-40/05)

(2005/C 93/15)

Procestaal: Zweeds

Överklagandenämnden för Högskolan heeft bij beschikking van 1 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari 2005, in het geding tussen Kaj Lyyski en Umeå universitet, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Staat het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 12 EG-Verdrag, eraan in de weg dat bij de beoordeling van de kwalificatie van een kandidaat voor de toelating tot een onderwijzersopleiding die is opgezet om op korte termijn te kunnen voldoen aan de vraag naar bevoegde onderwijzers in Zweden, de voorwaarde wordt gesteld dat de kandidaat beschikt over een aanstelling aan een Zweedse school? Moet een dergelijke voorwaarde beschouwd worden als gerechtvaardigd en evenredig? |
| --- | --- |

1.

Staat het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 12 EG-Verdrag, eraan in de weg dat bij de beoordeling van de kwalificatie van een kandidaat voor de toelating tot een onderwijzersopleiding die is opgezet om op korte termijn te kunnen voldoen aan de vraag naar bevoegde onderwijzers in Zweden, de voorwaarde wordt gesteld dat de kandidaat beschikt over een aanstelling aan een Zweedse school? Moet een dergelijke voorwaarde beschouwd worden als gerechtvaardigd en evenredig?

| 2. | Is het voor de beantwoording van de eerste vraag van belang of een kandidaat voor de opleiding die over een aanstelling aan een school in een andere lidstaat van de Europese Unie dan Zweden beschikt, Zweeds onderdaan of onderdaan van een andere lidstaat is? |
| --- | --- |

2.

Is het voor de beantwoording van de eerste vraag van belang of een kandidaat voor de opleiding die over een aanstelling aan een school in een andere lidstaat van de Europese Unie dan Zweden beschikt, Zweeds onderdaan of onderdaan van een andere lidstaat is?

| 3. | Is het voor de beantwoording van de eerste vraag van belang of de onderwijzersopleiding is opgezet voor beperkte tijd of dat er veeleer sprake is van een blijvende onderwijzersopleiding? |
| --- | --- |

3.

Is het voor de beantwoording van de eerste vraag van belang of de onderwijzersopleiding is opgezet voor beperkte tijd of dat er veeleer sprake is van een blijvende onderwijzersopleiding?

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/9

---

Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) van 24 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège

(Zaak C-41/05)

(2005/C 93/16)

Procestaal: Frans

De Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) heeft bij beschikking van 24 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari 2005, in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1) | Dient de vrijstelling van een provinciale heffing op drijfkracht, die alleen wordt verleend voor motoren die worden gebruikt in aardgasstations, met uitsluiting van motoren die worden gebruikt voor andere industriegassen, te worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 87 van de geconsolideerde versie van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap? |
| --- | --- |

1)

Dient de vrijstelling van een provinciale heffing op drijfkracht, die alleen wordt verleend voor motoren die worden gebruikt in aardgasstations, met uitsluiting van motoren die worden gebruikt voor andere industriegassen, te worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 87 van de geconsolideerde versie van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?

| 2) | Ingeval de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, dient de nationale rechter bij wie een beroep is ingesteld door een belastingplichtige die de vrijstelling van de provinciale heffing op drijfkracht niet heeft gekregen, de overheidsinstantie die deze heffing heeft geïnd, te veroordelen tot terugbetaling ervan aan die belastingplichtige, indien hij vaststelt dat de overheidsinstantie die deze heffing heeft geïnd, die heffing rechtens of feitelijk niet kan eisen van de belastingplichtige die de vrijstelling van de provinciale heffing op drijfkracht heeft gekregen? |
| --- | --- |

2)

Ingeval de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, dient de nationale rechter bij wie een beroep is ingesteld door een belastingplichtige die de vrijstelling van de provinciale heffing op drijfkracht niet heeft gekregen, de overheidsinstantie die deze heffing heeft geïnd, te veroordelen tot terugbetaling ervan aan die belastingplichtige, indien hij vaststelt dat de overheidsinstantie die deze heffing heeft geïnd, die heffing rechtens of feitelijk niet kan eisen van de belastingplichtige die de vrijstelling van de provinciale heffing op drijfkracht heeft gekregen?

| 3) | Dient een heffing op drijfkracht die wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk waarvoor compressiestations noodzakelijk zijn, te worden aangemerkt als een door artikel 25 en volgende van de geconsolideerde versie van het Verdrag verboden heffing van gelijke werking, indien blijkt dat de facto deze heffing door een provincie of een gemeente wordt geïnd wanneer industriegas buiten hun gebiedsgrenzen wordt gebracht, terwijl het vervoer van aardgas in dezelfde omstandigheden van die heffing is vrijgesteld? |
| --- | --- |

3)

Dient een heffing op drijfkracht die wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk waarvoor compressiestations noodzakelijk zijn, te worden aangemerkt als een door artikel 25 en volgende van de geconsolideerde versie van het Verdrag verboden heffing van gelijke werking, indien blijkt dat de facto deze heffing door een provincie of een gemeente wordt geïnd wanneer industriegas buiten hun gebiedsgrenzen wordt gebracht, terwijl het vervoer van aardgas in dezelfde omstandigheden van die heffing is vrijgesteld?

| 4) | Dient een heffing op drijfkracht die wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk waarvoor compressiestations noodzakelijk zijn, te worden aangemerkt als een door artikel 90 en volgende van het Verdrag verboden binnenlandse belasting, indien blijkt dat het vervoer van aardgas van deze heffing is vrijgesteld? |
| --- | --- |

4)

Dient een heffing op drijfkracht die wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk waarvoor compressiestations noodzakelijk zijn, te worden aangemerkt als een door artikel 90 en volgende van het Verdrag verboden binnenlandse belasting, indien blijkt dat het vervoer van aardgas van deze heffing is vrijgesteld?

| 5) | Ingeval de vorige vragen bevestigend worden beantwoord, heeft de belastingplichtige die de heffing op drijfkracht heeft betaald, het recht om terugbetaling ervan te vorderen vanaf 16 juli 1992, de datum waarop het arrest Legros e.a. is gewezen? |
| --- | --- |

5)

Ingeval de vorige vragen bevestigend worden beantwoord, heeft de belastingplichtige die de heffing op drijfkracht heeft betaald, het recht om terugbetaling ervan te vorderen vanaf 16 juli 1992, de datum waarop het arrest Legros e.a. is gewezen?

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/9 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/9

---

Verzoek van het Belgische Hof van Cassatie (1e kamer) van 20 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat enerzijds en Ring Occasions en Fortis Bank anderzijds

(Zaak C-42/05)

(2005/C 93/17)

Procestaal: Frans

Het Belgische Hof van Cassatie (1e kamer) heeft bij arrest van 20 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari 2005, in het geding tussen Belgische Staat enerzijds en Ring Occasions en Fortis Bank anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Wanneer de levering van goederen bestemd is voor een belastingplichtige die te goeder trouw gecontracteerd heeft zonder kennis te dragen van de fraude door de verkoper, staat het beginsel van de neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde dan eraan in de weg dat de nietigverklaring van de verkoopovereenkomst, krachtens een bepaling van intern burgerlijk recht volgens welke die overeenkomst absoluut nietig is wegens strijdigheid met de openbare orde op grond van een ongeoorloofde oorzaak aan de zijde van de verkoper, leidt tot het verlies van het recht op aftrek van de belasting voor die belastingplichtige? |
| --- | --- |

1.

Wanneer de levering van goederen bestemd is voor een belastingplichtige die te goeder trouw gecontracteerd heeft zonder kennis te dragen van de fraude door de verkoper, staat het beginsel van de neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde dan eraan in de weg dat de nietigverklaring van de verkoopovereenkomst, krachtens een bepaling van intern burgerlijk recht volgens welke die overeenkomst absoluut nietig is wegens strijdigheid met de openbare orde op grond van een ongeoorloofde oorzaak aan de zijde van de verkoper, leidt tot het verlies van het recht op aftrek van de belasting voor die belastingplichtige?

| 2. | Luidt het antwoord verschillend wanneer de absolute nietigheid het gevolg is van een BTW-fraude zelf? |
| --- | --- |

2.

Luidt het antwoord verschillend wanneer de absolute nietigheid het gevolg is van een BTW-fraude zelf?

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/10

---

Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 2 februari 2005, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit

(Zaak C-45/05)

(2005/C 93/18)

Procestaal: Nederlands

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij arrest van 2 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 februari 2005, in het geding tussen Maatschap Schonewille-Prins en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Dient artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 (1) aldus te worden uitgelegd, dat iedere onregelmatigheid bij de naleving van Verordening (EG) nr. 1760/2000 ten aanzien van een dier leidt tot een volledige uitsluiting van slachtpremie voor dat dier? |
| --- | --- |

1.

Dient artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 (1) aldus te worden uitgelegd, dat iedere onregelmatigheid bij de naleving van Verordening (EG) nr. 1760/2000 ten aanzien van een dier leidt tot een volledige uitsluiting van slachtpremie voor dat dier?

| 2. | Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 dan verbindend, in het bijzonder in verband met de daaruit voortvloeiende consequenties? |
| --- | --- |

2.

Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is artikel 21 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 dan verbindend, in het bijzonder in verband met de daaruit voortvloeiende consequenties?

| 3. | Zijn de artikelen 44 en 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 (2) van toepassing op onregelmatigheden bij de naleving van Verordening (EG) nr. 1760/2000 (3)? |
| --- | --- |

3.

Zijn de artikelen 44 en 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 (2) van toepassing op onregelmatigheden bij de naleving van Verordening (EG) nr. 1760/2000 (3)?

| 4. | Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, brengt dan een juiste toepassing van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 in verbinding met artikel 44 mee dat een uitsluiting van premie voor de slacht niet van toepassing is bij een nalatigheid in verband met de melding van gegevens aan de houder van het gecomputeriseerde gegevensbestand, indien de doorgegeven gegevens, zoals in dit geval de aanvoerdata, feitelijk geheel correct zijn (en ook van meet af aan juist zijn geweest en derhalve nooit behoefden te worden gecorrigeerd)? Als dit niet voor iedere nalatigheid geldt, geldt het dan wel in de situatie als in dit geding aan de orde, waarin de nalatigheid heeft bestaan uit het (enkele dagen of weken) te laat doorgeven van gegevens, terwijl de slacht geruime tijd later plaats vindt? |
| --- | --- |

4.

Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, brengt dan een juiste toepassing van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 in verbinding met artikel 44 mee dat een uitsluiting van premie voor de slacht niet van toepassing is bij een nalatigheid in verband met de melding van gegevens aan de houder van het gecomputeriseerde gegevensbestand, indien de doorgegeven gegevens, zoals in dit geval de aanvoerdata, feitelijk geheel correct zijn (en ook van meet af aan juist zijn geweest en derhalve nooit behoefden te worden gecorrigeerd)? Als dit niet voor iedere nalatigheid geldt, geldt het dan wel in de situatie als in dit geding aan de orde, waarin de nalatigheid heeft bestaan uit het (enkele dagen of weken) te laat doorgeven van gegevens, terwijl de slacht geruime tijd later plaats vindt?

| 5. | Dienen artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 (4) en/of artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 en/of artikel 47, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat bevoegd is om bij wege van nationale sanctie op de naleving van die verordening het communautaire recht op slachtpremie uit te sluiten of daarop kortingen aan te brengen? |
| --- | --- |

5.

Dienen artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 3887/92 (4) en/of artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 en/of artikel 47, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat bevoegd is om bij wege van nationale sanctie op de naleving van die verordening het communautaire recht op slachtpremie uit te sluiten of daarop kortingen aan te brengen?

| 6. | Indien vraag 5 geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, zijn dan de communautair voorziene uitzonderingen op communautaire kortingen en uitsluitingen, in het bijzonder de artikelen 44 en 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001, van overeenkomstige toepassing op nationale kortingen en uitsluitingen? |
| --- | --- |

6.

Indien vraag 5 geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, zijn dan de communautair voorziene uitzonderingen op communautaire kortingen en uitsluitingen, in het bijzonder de artikelen 44 en 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001, van overeenkomstige toepassing op nationale kortingen en uitsluitingen?

| 7. | Indien vraag 6 bevestigend wordt beantwoord, brengt dan een juiste overeenkomstige toepassing van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 in verbinding met artikel 44 mee dat nalatigheden in verband met de melding van gegevens aan het gecomputeriseerde gegevensbestand, en met name het te laat doorgeven van gegevens, niet kunnen leiden tot een uitsluiting van premie voor de slacht, indien de in het register opgenomen gegevens, zoals in dit geval de aanvoerdatum, feitelijk geheel correct zijn? |
| --- | --- |

7.

Indien vraag 6 bevestigend wordt beantwoord, brengt dan een juiste overeenkomstige toepassing van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 2419/2001 in verbinding met artikel 44 mee dat nalatigheden in verband met de melding van gegevens aan het gecomputeriseerde gegevensbestand, en met name het te laat doorgeven van gegevens, niet kunnen leiden tot een uitsluiting van premie voor de slacht, indien de in het register opgenomen gegevens, zoals in dit geval de aanvoerdatum, feitelijk geheel correct zijn?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999, houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21).

(2)  Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001, houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 327, blz. 11).

(3)  Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad, van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (PB L 204, blz. 1).

(4)  Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992, houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/10 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/10

---

Beroep, op 7 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

(Zaak C-46/05)

(2005/C 93/19)

Procestaal: Engels

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 februari 2005 beroep ingesteld tegen Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Nicola Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| a) | vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA) (1), of door niet ervoor te zorgen dat de sociale partners bij overeenkomst de nodige bepalingen invoeren, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

a)

vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA) (1), of door niet ervoor te zorgen dat de sociale partners bij overeenkomst de nodige bepalingen invoeren, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| b) | Ierland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

b)

Ierland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 december 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 302, van 1.12.2000, blz. 57.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/11

---

Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 4 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in de door Maija Terttu Inkeri Nikula aanhangig gemaakte zaak

(Zaak C-50/05)

(2005/C 93/20)

Procestaal: Fins

De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 4 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 februari 2005, in de door Maija Terttu Inkeri Nikula aanhangig gemaakte zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

| | Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, aldus worden uitgelegd dat daarmee niet in overeenstemming is dat, wanneer de pensioengerechtigde op grond van artikel 27 van verordening nr. 1408/71 enkel recht heeft op prestaties bij ziekte en moederschap van het orgaan van het woonland die voor rekening van dit orgaan komen, de ziektekostenverzekeringspremie of -bijdrage aldus wordt vastgesteld dat in de lidstaat waarin de pensioengerechtigde woont als grondslag voor de vaststelling van de hoogte van de ziektekostenverzekeringspremie of -bijdrage niet alleen wordt uitgegaan van de van de woonstaat ontvangen pensioeninkomsten, maar ook van de uit een andere lidstaat ontvangen pensioeninkomsten, op voorwaarde echter dat de ziektekostenverzekeringspremie of -bijdrage niet hoger is dan het bedrag van het van de woonstaat ontvangen pensioen? |
| --- | --- |

Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, aldus worden uitgelegd dat daarmee niet in overeenstemming is dat, wanneer de pensioengerechtigde op grond van artikel 27 van verordening nr. 1408/71 enkel recht heeft op prestaties bij ziekte en moederschap van het orgaan van het woonland die voor rekening van dit orgaan komen, de ziektekostenverzekeringspremie of -bijdrage aldus wordt vastgesteld dat in de lidstaat waarin de pensioengerechtigde woont als grondslag voor de vaststelling van de hoogte van de ziektekostenverzekeringspremie of -bijdrage niet alleen wordt uitgegaan van de van de woonstaat ontvangen pensioeninkomsten, maar ook van de uit een andere lidstaat ontvangen pensioeninkomsten, op voorwaarde echter dat de ziektekostenverzekeringspremie of -bijdrage niet hoger is dan het bedrag van het van de woonstaat ontvangen pensioen?

---

(1)  PB L 149, blz. 2.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/11

---

Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

(Zaak C-54/05)

(2005/C 93/21)

Procestaal: Fins

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 februari 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. van Beek en M. Huttunen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Republiek Finland, door een overbrengingsvergunning te verlangen voor voertuigen die in een andere lidstaat rechtmatig worden gebruikt en zijn geregistreerd, de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Republiek Finland, door een overbrengingsvergunning te verlangen voor voertuigen die in een andere lidstaat rechtmatig worden gebruikt en zijn geregistreerd, de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Republiek Finland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Volgens het in Finland geldende besluit 1598/1995 inzake de registratie van voertuigen moet hij die zijn vaste woonplaats in Finland heeft, bij de invoer van een voertuig of bij de overbrenging daarvan via Finland naar een andere lidstaat of naar een derde land voor een voordien in een andere lidstaat rechtmatig geregistreerd en verzekerd voertuig een tijdelijke overbrengingsvergunning aanvragen. Hij die zijn vaste woonplaats in Finland heeft, kan dus een voordien in een andere lidstaat geregistreerd en verzekerd voertuig in Finland niet zonder overbrengingsvergunning gebruiken. Voor de verkrijging van een overbrengingsvergunning moet de in Finland woonachtige persoon die een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig invoert, bij de grensovergang stoppen, aldaar een overbrengingsvergunning aanvragen en de desbetreffende leges betalen. Hij kan het voertuig in Finland niet gebruiken vóór de afgifte van de overbrengingsvergunning. De overbrengingsvergunning wordt in de regel voor zeven dagen verleend, binnen welke periode de importeur het voertuig moet laten inschrijven in het Finse voertuigenregister, wanneer hij het in Finland anders dan met een tijdelijke overbrengingsvergunning wil gebruiken.

Op grond van artikel 28 EG zijn kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten verboden.

Aangezien een in Finland woonachtige persoon bij de invoer van een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig of bij de overbrenging daarvan via Finland naar een andere lidstaat of naar een derde land bij de Finse grens moet stoppen om een overbrengingsvergunning voor het voertuig aan te vragen, is het voertuig het voorwerp van systematische grenscontroles die duidelijk de kenmerken vertonen van kwantitatieve invoerbeperkingen of maatregelen van gelijke werking in de zin van artikel 28 EG.

Finland heeft niets aangevoerd ter onderbouwing van zijn stelling dat het enige middel ter verzekering van de doeltreffendheid van belastingcontroles de toepassing van het overbrengingsvergunningsstelsel is, wat in de praktijk betekent dat hij die zijn vaste woonplaats in Finland heeft, stelselmatig verplicht is bijzondere grensformaliteiten te vervullen, dat wil zeggen verplicht is te stoppen bij de dichtstbijzijnde grensovergang en een overbrengingsvergunning aan te vragen zonder te beschikken over enige wettelijk gefundeerde waarborg dat het in een andere lidstaat rechtmatig geregistreerde, verzekerde en gekeurde voertuig in Finland kan worden gebruikt. Dergelijke systematische grenscontroles zijn een fundamentele beperking van het vrij verkeer van goederen.

Mocht het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van oordeel zijn dat het overbrengingsvergunningsstelsel op algemene wijze gerechtvaardigd kan zijn op grond van artikel 30 EG (quod non), dan is de in het besluit voorziene geldigheidsduur van de overbrengingsvergunning van in de regel zeven dagen in elk geval onredelijk kort.

Gelet op een en ander is de Commissie van mening dat het overbrengingsvergunningsstelsel in de zin van het in Finland van kracht zijnde besluit 1598/1995 in strijd is met de artikelen 28 EG en 30 EG. Mocht het Hof van oordeel zijn dat het overbrengingsvergunningsstelsel op algemene wijze gerechtvaardigd kan zijn op grond van artikel 30 EG, dan is de in het besluit voorziene geldigheidsduur van de overbrengingsvergunning van in de regel zeven dagen in elk geval in strijd met de artikelen 28 EG en 30 EG.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/12 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/12

---

Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-56/05)

(2005/C 93/22)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur D. Triantafyllou, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| 1) | vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (PB L 157 van 26.6.2003, blz. 38), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1)

vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (PB L 157 van 26.6.2003, blz. 38), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2) | de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/13

---

Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden

(Zaak C-58/05)

(2005/C 93/23)

Procestaal: Zweeds

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 februari 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Ström van Lier en N. Yerrell als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 december 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 302, 01.12.2000, blz. 57.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/13 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/13

---

Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen WWF Italia e.a. en Regione Lombardia, ondersteund door Associazione migratoristi italiani

(Zaak C-60/05)

(2005/C 93/24)

Procestaal: Italiaans

Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia heeft bij beschikking van 14 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 februari 2005, in het geding tussen WWF Italia e.a. en Regione Lombardia, ondersteund door Associazione migratoristi italiani, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Moet richtlijn 79/409/EEG aldus worden uitgelegd dat de lidstaten, ongeacht de in de nationale regelingen vastgestelde interne bevoegdheidsverdeling tussen staat en regio's, vooraf een uitvoeringsregeling moeten vaststellen waarin alle situaties in aanmerking worden genomen waarvan de richtlijn heeft geoordeeld dat zij beschermd dienen te worden, in het bijzonder wat de garantie betreft dat de jacht waarvoor een uitzondering geldt, niet de kleine hoeveelheden als bedoeld in artikel 9, lid 1, sub c, te boven gaat? |
| --- | --- |

1.

Moet richtlijn 79/409/EEG aldus worden uitgelegd dat de lidstaten, ongeacht de in de nationale regelingen vastgestelde interne bevoegdheidsverdeling tussen staat en regio's, vooraf een uitvoeringsregeling moeten vaststellen waarin alle situaties in aanmerking worden genomen waarvan de richtlijn heeft geoordeeld dat zij beschermd dienen te worden, in het bijzonder wat de garantie betreft dat de jacht waarvoor een uitzondering geldt, niet de kleine hoeveelheden als bedoeld in artikel 9, lid 1, sub c, te boven gaat?

| 2. | Moet richtlijn 97/409/EEG (1), wat meer in het bijzonder de hoeveelheden betreft waarop uitzonderingswijze mag worden gejaagd, aldus worden uitgelegd dat de uitvoeringsregeling van de staat naar een bepaalde of bepaalbare maatstaf dient te verwijzen, waarvan de vaststelling eventueel aan deskundige technische instellingen kan worden toevertrouwd, opdat de uitoefening van de jacht waarvoor de uitzondering geldt, plaatsvindt op basis van indicatoren die, rekening gehouden met de bestaande mogelijke verschillende milieuomstandigheden, daarvoor op objectieve wijze een hoeveelheid vaststellen die op nationaal dan wel regionaal niveau niet mag worden overschreden? |
| --- | --- |

2.

Moet richtlijn 97/409/EEG (1), wat meer in het bijzonder de hoeveelheden betreft waarop uitzonderingswijze mag worden gejaagd, aldus worden uitgelegd dat de uitvoeringsregeling van de staat naar een bepaalde of bepaalbare maatstaf dient te verwijzen, waarvan de vaststelling eventueel aan deskundige technische instellingen kan worden toevertrouwd, opdat de uitoefening van de jacht waarvoor de uitzondering geldt, plaatsvindt op basis van indicatoren die, rekening gehouden met de bestaande mogelijke verschillende milieuomstandigheden, daarvoor op objectieve wijze een hoeveelheid vaststellen die op nationaal dan wel regionaal niveau niet mag worden overschreden?

| 3. | Vormt de regeling op staatsniveau van artikel 19 bis van wet nr. 157/92, voorzover daarin de vaststelling van een dergelijke maatstaf is gedelegeerd aan een verplicht maar niet bindend advies van het INFS, zonder dat echter is voorzien in een samenwerkingsprocedure tussen de Regioni waarin bindend wordt vastgesteld hoe de op nationaal niveau als kleine hoeveelheid vastgestelde hoeveelheid per vogelsoort waarop uitzonderingswijze mag worden gejaagd, wordt verdeeld, een juiste uitvoering van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG? |
| --- | --- |

3.

Vormt de regeling op staatsniveau van artikel 19 bis van wet nr. 157/92, voorzover daarin de vaststelling van een dergelijke maatstaf is gedelegeerd aan een verplicht maar niet bindend advies van het INFS, zonder dat echter is voorzien in een samenwerkingsprocedure tussen de Regioni waarin bindend wordt vastgesteld hoe de op nationaal niveau als kleine hoeveelheid vastgestelde hoeveelheid per vogelsoort waarop uitzonderingswijze mag worden gejaagd, wordt verdeeld, een juiste uitvoering van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG?

| 4. | Is de procedure voor de toetsing aan de gemeenschapsregeling van de door de Italiaanse Regioni krachtens artikel 19 bis van wet nr. 157/92 uitzonderingswijze toegestane jacht, welke procedure wordt voorafgegaan door een aanmaningsfase waarvoor dus technisch gezien tijd nodig is, evenals voor de vaststelling en bekendmaking van de bepaling, gedurende welke de korte termijn waarbinnen deze jacht is toegestaan, reeds loopt, geschikt om de doeltreffende uitvoering van richtlijn 79/409/EEG te verzekeren? |
| --- | --- |

4.

Is de procedure voor de toetsing aan de gemeenschapsregeling van de door de Italiaanse Regioni krachtens artikel 19 bis van wet nr. 157/92 uitzonderingswijze toegestane jacht, welke procedure wordt voorafgegaan door een aanmaningsfase waarvoor dus technisch gezien tijd nodig is, evenals voor de vaststelling en bekendmaking van de bepaling, gedurende welke de korte termijn waarbinnen deze jacht is toegestaan, reeds loopt, geschikt om de doeltreffende uitvoering van richtlijn 79/409/EEG te verzekeren?

---

(1)  PB L 103 van 25.04.1979, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/14

---

Beroep, op 14 februari 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

(Zaak C-66/05)

(2005/C 93/25)

Procestaal: Nederlands

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 februari 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Denis Martin en Pieter van Nuffel, als gemachtigden.

Verzoekster concludeert dat ten Hove behage:

| 1) | Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door bij het berekenen van de premies voor de ziektenverzekering rekening te houden met de pensioenen uitbetaald krachtens de wetgeving van een andere lidstaat dan Nederland, de krachtens artikel 33, lid 1 van de Verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1)

Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door bij het berekenen van de premies voor de ziektenverzekering rekening te houden met de pensioenen uitbetaald krachtens de wetgeving van een andere lidstaat dan Nederland, de krachtens artikel 33, lid 1 van de Verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2) | Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen tot de kosten. |
| --- | --- |

2)

Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen tot de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten:

De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten („AWBZ”) heeft tot doel tegemoet te komen aan lasten van behandelingen, verpleging en verzorging bij ernstige langdurige ziekte of gebrek. Alle ingezetene, dwz. al degenen die in Nederland wonen, zijn verzekerd. Het gaat dus om een van de „volksverzekeringen”. Op grond van de „Wet Financiering Volksverzekeringen” zijn alle verzekerden premieplichtig. Die premie wordt berekend op grond van hun gehele inkomen.

Deze regeling heeft tot gevolg dat iemand die in Nederland woont en er zowel een Nederlands pensioen als een pensioen krachtens de wettelijke regeling van een andere lidstaat ontvangt, verzekerd is onder de AWBZ bij bijzondere ziektekosten, maar ook premie plichtig. Voor de berekening van deze premie wordt zowel met zijn Nederlands als met het andere pensioen rekening gehouden.

Volgens de Commissie laat artikel 33, lid 1 Verordening enkel toe bij het berekenen van deze premie rekening te houden met het Nederlands pensioen; volgens Nederland mag met het gehele inkomen rekening worden gehouden, daarin begrepen het pensioen dat de betrokkene geniet krachtens de wettelijke regeling van een andere lidstaat.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2. Verordening gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 (PB L 28 van 30.1.1997, blz. 1) en laatslijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 631/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 100 van 6.4.2004, blz. 1)

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/14 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/14

---

Verzoek van het Finanzgericht München van 1 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny enerzijds en Finanzamt Landshut anderzijds

(Zaak C-72/05)

(2005/C 93/26)

Procestaal: Duits

Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van 1 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 februari 2005, in het geding tussen Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny enerzijds en Finanzamt Landshut anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

| | Hoe moet het begrip „gemaakte uitgaven” in artikel 11, A, lid 1, sub c, van richtlijn 77/388/EEG (1) worden uitgelegd? Omvatten de voor de privé-woning, die zich in een volledig tot het bedrijf behorend gebouw bevindt, gemaakte uitgaven (naast de lopende uitgaven) ook, overeenkomstig de desbetreffende nationale bepalingen, de jaarlijkse afschrijvingen voor de slijtage van gebouwen en/of het in het kader van de desbetreffende nationale periode voor herziening van de aftrek van de voorbelasting berekende jaarlijkse aandeel van de aankoop- en bouwkosten, op grond waarvan een recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde is ontstaan? |
| --- | --- |

Hoe moet het begrip „gemaakte uitgaven” in artikel 11, A, lid 1, sub c, van richtlijn 77/388/EEG (1) worden uitgelegd? Omvatten de voor de privé-woning, die zich in een volledig tot het bedrijf behorend gebouw bevindt, gemaakte uitgaven (naast de lopende uitgaven) ook, overeenkomstig de desbetreffende nationale bepalingen, de jaarlijkse afschrijvingen voor de slijtage van gebouwen en/of het in het kader van de desbetreffende nationale periode voor herziening van de aftrek van de voorbelasting berekende jaarlijkse aandeel van de aankoop- en bouwkosten, op grond waarvan een recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde is ontstaan?

---

(1)  PB L 145, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/15

---

Verzoek van het Finanzgericht Köln van 27 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Herbert Schwarz en Marga Gootjes-Schwarz, enerzijds, en Finanzamt Bergisch Gladbach, anderzijds

(Zaak C-76/05)

(2005/C 93/27)

Procestaal: Duits

Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 27 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari 2005, in het geding tussen Herbert Schwarz en Marga Gootjes-Schwarz, enerzijds, en Finanzamt Bergisch Gladbach, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

| | Is het in strijd met artikel 8A (thans artikel 18 EG; vrij verkeer), artikel 48 (thans artikel 39 EG; vrij verkeer van werknemers), artikel 52 (thans artikel 43 EG; vrijheid van vestiging) respectievelijk artikel 59 (thans artikel 49 EG; vrijheid van dienstverrichting) EG-Verdrag, dat de betaling van schoolgeld aan bepaalde Duitse scholen overeenkomstig § 10, lid 1, nr. 9, van het Einkommensteuergesetz (Duitse wet op de inkomstenbelasting), in de voor 1998 en 1999 toepasselijke versie, als buitengewone uitgaven voor vermindering van de inkomstenbelasting in aanmerking kan worden genomen, terwijl dit voor de betaling van schoolgeld aan scholen elders op het grondgebied van de Gemeenschap niet mogelijk is? |
| --- | --- |

Is het in strijd met artikel 8A (thans artikel 18 EG; vrij verkeer), artikel 48 (thans artikel 39 EG; vrij verkeer van werknemers), artikel 52 (thans artikel 43 EG; vrijheid van vestiging) respectievelijk artikel 59 (thans artikel 49 EG; vrijheid van dienstverrichting) EG-Verdrag, dat de betaling van schoolgeld aan bepaalde Duitse scholen overeenkomstig § 10, lid 1, nr. 9, van het Einkommensteuergesetz (Duitse wet op de inkomstenbelasting), in de voor 1998 en 1999 toepasselijke versie, als buitengewone uitgaven voor vermindering van de inkomstenbelasting in aanmerking kan worden genomen, terwijl dit voor de betaling van schoolgeld aan scholen elders op het grondgebied van de Gemeenschap niet mogelijk is?

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/15 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/15

---

Verzoek van het Tribunale di Livorno van 19 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Umberto Gentilini en Dal Colle Industria Dolciaria SpA

(Zaak C-78/05)

(2005/C 93/28)

Procestaal: Italiaans

Het Tribunale di Livorno heeft bij beschikking van 19 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 februari 2005, in het geding tussen Umberto Gentilini en Dal Colle Industria Dolciaria SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| a) | Moet, in het licht van de bewoordingen van artikel 17 van richtlijn 653/86 (1) van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, artikel 19 van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat in een nationale uitvoeringsregeling kan worden bepaald dat de aan de agent verschuldigde vergoeding wordt berekend volgens een, voor de ondertekenaars bindende, collectieve overeenkomst, die de voorwaarden van artikel 17, lid 2, sub a, eerste en tweede streepje, buiten beschouwing laat, en niet wordt berekend volgens de criteria van de richtlijn, maar volgens die van de collectieve overeenkomst, met als gevolg dat de vergoeding in veel gevallen een (veel) geringer bedrag oplevert dan het in de richtlijn voorziene maximumbedrag? |
| --- | --- |

a)

Moet, in het licht van de bewoordingen van artikel 17 van richtlijn 653/86 (1) van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, artikel 19 van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat in een nationale uitvoeringsregeling kan worden bepaald dat de aan de agent verschuldigde vergoeding wordt berekend volgens een, voor de ondertekenaars bindende, collectieve overeenkomst, die de voorwaarden van artikel 17, lid 2, sub a, eerste en tweede streepje, buiten beschouwing laat, en niet wordt berekend volgens de criteria van de richtlijn, maar volgens die van de collectieve overeenkomst, met als gevolg dat de vergoeding in veel gevallen een (veel) geringer bedrag oplevert dan het in de richtlijn voorziene maximumbedrag?

| b) | Moet de vergoeding analytisch worden berekend, door een schatting van de provisies die de agent in de jaren na de beëindiging van het contract, gelet op de door hem aangebrachte nieuwe klanten of de door hem gerealiseerde aanzienlijke toename van de transacties, had kunnen behalen, waarbij het criterium van de billijkheid alleen wordt gebruikt om het bedrag te corrigeren; of zijn andere, meer synthetische berekeningswijzen toegestaan, die meer gebruik maken van het criterium van de billijkheid? |
| --- | --- |

b)

Moet de vergoeding analytisch worden berekend, door een schatting van de provisies die de agent in de jaren na de beëindiging van het contract, gelet op de door hem aangebrachte nieuwe klanten of de door hem gerealiseerde aanzienlijke toename van de transacties, had kunnen behalen, waarbij het criterium van de billijkheid alleen wordt gebruikt om het bedrag te corrigeren; of zijn andere, meer synthetische berekeningswijzen toegestaan, die meer gebruik maken van het criterium van de billijkheid?

---

(1)  PB L 382 van 31.12.1986, blz. 17.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/16

---

Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

(Zaak C-79/05)

(2005/C 93/29)

Procestaal: Italiaans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door U. Wölker en A. Aresu als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken, met name betreffende de verplichting om vaste apparatuur met meer dan 3 kg koelvloeistof jaarlijks op lekkage te controleren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 17, lid 1, van verordening nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1); |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken, met name betreffende de verplichting om vaste apparatuur met meer dan 3 kg koelvloeistof jaarlijks op lekkage te controleren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 17, lid 1, van verordening nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1);

| 2. | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Uit de beschikbare informatie blijkt dat de Italiaanse Republiek de in artikel 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/2000 bedoelde maatregelen nog steeds niet heeft vastgesteld.

---

(1)  PB L 244, van 29.9.2000, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/16 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/16

---

Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, van 28 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial

(Zaak C-81/05)

(2005/C 93/30)

Procestaal: Spaans

Het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y Léon, Sala de lo Social, heeft bij beschikking van 28 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 februari 2005, in het geding tussen Anacleto Cordero Alonso en Fondo de Garantía Salarial, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | Houden de verplichting voor de lidstaten om alle algemene of bijzondere maatregelen te treffen om de nakoming van de uit het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap of uit handelingen van de instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren (artikel 10 EG), en het beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht boven het nationale recht als zodanig en zonder dat uitdrukkelijke bepalingen van nationaal recht noodzakelijk zijn, in dat de nationale rechterlijke instanties de bevoegdheid hebben om alle met het gemeenschapsrecht strijdige bepalingen van nationaal recht buiten toepassing te laten, ongeacht de plaats van die bepalingen in de hiërarchie der normen (verordeningen, wetten of zelfs de grondwet)? |
| --- | --- |

1.

Houden de verplichting voor de lidstaten om alle algemene of bijzondere maatregelen te treffen om de nakoming van de uit het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap of uit handelingen van de instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren (artikel 10 EG), en het beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht boven het nationale recht als zodanig en zonder dat uitdrukkelijke bepalingen van nationaal recht noodzakelijk zijn, in dat de nationale rechterlijke instanties de bevoegdheid hebben om alle met het gemeenschapsrecht strijdige bepalingen van nationaal recht buiten toepassing te laten, ongeacht de plaats van die bepalingen in de hiërarchie der normen (verordeningen, wetten of zelfs de grondwet)?

| 2. | a) | Wanneer de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties uitspraak moeten doen over het recht van een werknemer, wiens werkgever insolvent is verklaard, om van het Fondo de Garantía Salarial de vergoedingen te ontvangen die hem verschuldigd zijn wegens beëindiging van een arbeidsovereenkomst en die door de nationale wetgeving in geval van insolventie worden gewaarborgd, passen zij dan gemeenschapsrecht toe, hoewel in de artikelen 1 en 3 van richtlijn 80/987 (1) de vergoedingen wegens beëindiging van een arbeidsovereenkomst niet uitdrukkelijk zijn voorzien? |
| --- | --- | --- |

2.

a)

Wanneer de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties uitspraak moeten doen over het recht van een werknemer, wiens werkgever insolvent is verklaard, om van het Fondo de Garantía Salarial de vergoedingen te ontvangen die hem verschuldigd zijn wegens beëindiging van een arbeidsovereenkomst en die door de nationale wetgeving in geval van insolventie worden gewaarborgd, passen zij dan gemeenschapsrecht toe, hoewel in de artikelen 1 en 3 van richtlijn 80/987 (1) de vergoedingen wegens beëindiging van een arbeidsovereenkomst niet uitdrukkelijk zijn voorzien?

| b) | Zo ja, zijn de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties dan bij de toepassing van richtlijn 80/987 en de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van die richtlijn gebonden aan het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende beginsel van gelijkheid voor de wet en non-discriminatie, waarvan de reikwijdte door de uitlegging van het Hof van Justitie is bepaald, hoewel die uitlegging niet overeenstemt met de uitlegging van het door de Spaanse grondwet erkende soortgelijke fundamentele recht, die door de rechtspraak van het Spaanse Tribunal Constitucional daaraan is gegeven? |
| --- | --- |

b)

Zo ja, zijn de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties dan bij de toepassing van richtlijn 80/987 en de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van die richtlijn gebonden aan het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende beginsel van gelijkheid voor de wet en non-discriminatie, waarvan de reikwijdte door de uitlegging van het Hof van Justitie is bepaald, hoewel die uitlegging niet overeenstemt met de uitlegging van het door de Spaanse grondwet erkende soortgelijke fundamentele recht, die door de rechtspraak van het Spaanse Tribunal Constitucional daaraan is gegeven?

| c) | Zo ja, legt het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende fundamentele recht van gelijkheid voor de wet een verplichting op tot gelijke behandeling van de gevallen waarin het recht van de werknemer op de vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij een rechterlijke beslissing is vastgesteld, en die gevallen waarin dit recht voortvloeit uit een overeenkomst tussen werknemer en werkgever, die voor een rechter met diens goedkeuring is gesloten? |
| --- | --- |

c)

Zo ja, legt het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende fundamentele recht van gelijkheid voor de wet een verplichting op tot gelijke behandeling van de gevallen waarin het recht van de werknemer op de vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij een rechterlijke beslissing is vastgesteld, en die gevallen waarin dit recht voortvloeit uit een overeenkomst tussen werknemer en werkgever, die voor een rechter met diens goedkeuring is gesloten?

| 3. | a) | Wanneer een lidstaat de werknemers in zijn nationale recht reeds vóór de inwerkingtreding van richtlijn 2002/74/EG (2) ingeval van insolventie van de werkgever het recht op bescherming door het waarborgfonds toekende met betrekking tot een vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst, kan dan worden aangenomen dat de lidstaat vanaf de inwerkingtreding van die richtlijn op 8 oktober 2002 gemeenschapsrecht toepast hoewel de termijn voor de omzetting daarvan in nationaal recht niet is verstreken, wanneer hij beslist over de betaling door het waarborgfonds van die vergoedingen wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst in gevallen waarin de werkgever na 8 oktober 2002 insolvent is verklaard? |
| --- | --- | --- |

3.

a)

Wanneer een lidstaat de werknemers in zijn nationale recht reeds vóór de inwerkingtreding van richtlijn 2002/74/EG (2) ingeval van insolventie van de werkgever het recht op bescherming door het waarborgfonds toekende met betrekking tot een vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst, kan dan worden aangenomen dat de lidstaat vanaf de inwerkingtreding van die richtlijn op 8 oktober 2002 gemeenschapsrecht toepast hoewel de termijn voor de omzetting daarvan in nationaal recht niet is verstreken, wanneer hij beslist over de betaling door het waarborgfonds van die vergoedingen wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst in gevallen waarin de werkgever na 8 oktober 2002 insolvent is verklaard?

| b) | Zo ja, zijn de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties dan ingevolge richtlijn 80/987 en de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van die richtlijn gebonden aan het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende beginsel van gelijkheid en non-discriminatie, waarvan de reikwijdte door de uitlegging van het Hof van Justitie is bepaald, hoewel die uitlegging niet overeenstemt met de uitlegging van het door de Spaanse grondwet erkende soortgelijke fundamentele recht, die door de rechtspraak van het Spaanse Tribunal Constitucional daaraan is gegeven? |
| --- | --- |

b)

Zo ja, zijn de Spaanse administratieve en rechterlijke instanties dan ingevolge richtlijn 80/987 en de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van die richtlijn gebonden aan het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende beginsel van gelijkheid en non-discriminatie, waarvan de reikwijdte door de uitlegging van het Hof van Justitie is bepaald, hoewel die uitlegging niet overeenstemt met de uitlegging van het door de Spaanse grondwet erkende soortgelijke fundamentele recht, die door de rechtspraak van het Spaanse Tribunal Constitucional daaraan is gegeven?

| c) | Zo ja, legt het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende fundamentele recht van gelijkheid voor de wet een verplichting op tot gelijke behandeling van de gevallen waarin het recht van de werknemer op de vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij een rechterlijke beslissing is vastgesteld, en die gevallen waarin dit recht voortvloeit uit een overeenkomst tussen werknemer en werkgever, die voor een rechter met diens goedkeuring is gesloten? |
| --- | --- |

c)

Zo ja, legt het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende fundamentele recht van gelijkheid voor de wet een verplichting op tot gelijke behandeling van de gevallen waarin het recht van de werknemer op de vergoeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst bij een rechterlijke beslissing is vastgesteld, en die gevallen waarin dit recht voortvloeit uit een overeenkomst tussen werknemer en werkgever, die voor een rechter met diens goedkeuring is gesloten?

---

(1)  Richtlijn van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, van 28.10.1980, blz. 23)

(2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad (PB L 270, van 8.10.2002, blz. 10)

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/17 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/17

---

Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-82/05)

(2005/C 93/31)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Patakia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Helleense Republiek, door het procédé van het afbakken of opwarmen van „bake-off” producten gelijk te stellen met het procédé van het volledig bakken en het te onderwerpen aan de voorwaarden van de wetgeving inzake bakkerijen, de invoer in Griekenland van „bake-off” producten uit andere lidstaten aan belemmeringen onderwerpt en de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nakomt; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Helleense Republiek, door het procédé van het afbakken of opwarmen van „bake-off” producten gelijk te stellen met het procédé van het volledig bakken en het te onderwerpen aan de voorwaarden van de wetgeving inzake bakkerijen, de invoer in Griekenland van „bake-off” producten uit andere lidstaten aan belemmeringen onderwerpt en de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nakomt;

| 2. | de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

2.

de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1. | Naar aanleiding van een klacht heeft de Commissie vernomen dat, wegens het ontbreken van bijzondere wetgeving met betrekking tot brood en bakkerijproducten die hetzij half gebakken hetzij volledig gebakken en diepgevroren zijn, de „bake-off” methode door de Griekse autoriteiten wordt beschouwd als een volledig procédé voor het bereiden en bakken van brood. Om deze reden staan de Griekse autoriteiten het kort afbakken of het opwarmen van de betrokken producten op het verkooppunt enkel toe, indien dit voldoet aan alle voor bakkerijen geldende vereisten, ondanks het feit dat de „bake-off” methode enkel bestaat in het kort afbakken van half gebakken brood of in het opwarmen van diepgevroren en volledig gebakken brood, en geen enkel van de voorafgaande stadia van het bereiden en bakken omvat. Bijgevolg kunnen de „bake-off” producten op de Griekse markt enkel worden afgezet hetzij door verkooppunten die aan de voor bakkerijen geldende voorschriften voldoen, aangezien zij afbakken of opwarmen, hetzij door algemene levensmiddelenzaken, als half gebakken of diepgevroren bakkerijproducten die de consument later kan bakken of opwarmen. In beide gevallen zijn de „bake-off” producten vergeleken met andere bakkerijproducten naar de mening van de Commissie minder aantrekkelijk voor de consument. |
| --- | --- |

1.

Naar aanleiding van een klacht heeft de Commissie vernomen dat, wegens het ontbreken van bijzondere wetgeving met betrekking tot brood en bakkerijproducten die hetzij half gebakken hetzij volledig gebakken en diepgevroren zijn, de „bake-off” methode door de Griekse autoriteiten wordt beschouwd als een volledig procédé voor het bereiden en bakken van brood. Om deze reden staan de Griekse autoriteiten het kort afbakken of het opwarmen van de betrokken producten op het verkooppunt enkel toe, indien dit voldoet aan alle voor bakkerijen geldende vereisten, ondanks het feit dat de „bake-off” methode enkel bestaat in het kort afbakken van half gebakken brood of in het opwarmen van diepgevroren en volledig gebakken brood, en geen enkel van de voorafgaande stadia van het bereiden en bakken omvat. Bijgevolg kunnen de „bake-off” producten op de Griekse markt enkel worden afgezet hetzij door verkooppunten die aan de voor bakkerijen geldende voorschriften voldoen, aangezien zij afbakken of opwarmen, hetzij door algemene levensmiddelenzaken, als half gebakken of diepgevroren bakkerijproducten die de consument later kan bakken of opwarmen. In beide gevallen zijn de „bake-off” producten vergeleken met andere bakkerijproducten naar de mening van de Commissie minder aantrekkelijk voor de consument.

| 2. | De Commissie is van mening dat de wijze waarop de Griekse autoriteiten de geldende wetgeving uitleggen en toepassen, in wezen leidt tot een verbod op de handel in afgebakken of opgewarmde „bake-off” producten in algemene levensmiddelenzaken (supermarkten), aangezien de „bake-off” producten door de Griekse autoriteiten – ten onrechte – worden beschouwd als onderworpen aan de strengere vereisten die in het algemeen gelden voor het bereiden en bakken van volledig gebakken brood en bakkerijproducten. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is van mening dat de wijze waarop de Griekse autoriteiten de geldende wetgeving uitleggen en toepassen, in wezen leidt tot een verbod op de handel in afgebakken of opgewarmde „bake-off” producten in algemene levensmiddelenzaken (supermarkten), aangezien de „bake-off” producten door de Griekse autoriteiten – ten onrechte – worden beschouwd als onderworpen aan de strengere vereisten die in het algemeen gelden voor het bereiden en bakken van volledig gebakken brood en bakkerijproducten.

| 3. | Aangezien het kort afbakken of het opwarmen buiten de bakkerij het voornaamste kenmerk is dat de „bake-off” producten van de andere bakkerijproducten onderscheidt, kan de toepassing van de Griekse wetgeving inzake bakkerijen op de „bake-off” producten niet worden beschouwd als een probleem dat de voorwaarden voor de verkoop in de zin van het arrest Keck en Mithouard betreft, en valt zij dus binnen het toepassingsgebied van artikel 28 EG. |
| --- | --- |

3.

Aangezien het kort afbakken of het opwarmen buiten de bakkerij het voornaamste kenmerk is dat de „bake-off” producten van de andere bakkerijproducten onderscheidt, kan de toepassing van de Griekse wetgeving inzake bakkerijen op de „bake-off” producten niet worden beschouwd als een probleem dat de voorwaarden voor de verkoop in de zin van het arrest Keck en Mithouard betreft, en valt zij dus binnen het toepassingsgebied van artikel 28 EG.

| 4. | De Commissie is ook van mening dat de meeste aan de „bake-off” methode opgelegde voorwaarden kennelijk ongerechtvaardigd en onevenredig zijn, aangezien die methode enkel bestaat in het kort afbakken of opwarmen van half gebakken of volledig gebakken diepgevroren brood of bakkerijproducten. Bovendien is de Commissie van oordeel dat die voorwaarden uitzonderlijk lastig zijn voor alle algemene levensmiddelenzaken, die aan de voorschriften voor bakkerijen moeten voldoen. |
| --- | --- |

4.

De Commissie is ook van mening dat de meeste aan de „bake-off” methode opgelegde voorwaarden kennelijk ongerechtvaardigd en onevenredig zijn, aangezien die methode enkel bestaat in het kort afbakken of opwarmen van half gebakken of volledig gebakken diepgevroren brood of bakkerijproducten. Bovendien is de Commissie van oordeel dat die voorwaarden uitzonderlijk lastig zijn voor alle algemene levensmiddelenzaken, die aan de voorschriften voor bakkerijen moeten voldoen.

| 5. | De Commissie is bijgevolg van mening dat de Helleense Republiek de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nakomt. |
| --- | --- |

5.

De Commissie is bijgevolg van mening dat de Helleense Republiek de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nakomt.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/18

---

Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

(Zaak C-84/05)

(2005/C 93/32)

Procestaal: Italiaans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Konstantinidis en door A. Aresu, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1) | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door tot op heden niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (1) toe te passen op de nieuwe installaties, de krachtens artikel 21, lid 1, deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1)

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door tot op heden niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (1) toe te passen op de nieuwe installaties, de krachtens artikel 21, lid 1, deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2) | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 oktober 1999 verstreken.

---

(1)  PB L 257, van 10.10.1996, blz. 26.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/18 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/18

---

Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

(Zaak C- 85/05)

(2005/C 93/33)

Procestaal: Italiaans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door S. Pardo Quintillán en D. Recchia als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 24, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 24, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 22 december 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 327, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/19

---

Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

(Zaak C-86/05)

(2005/C 93/34)

Procestaal: Italiaans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en D. Recchia als gemachtigden.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/32/EG van de Commissie van 23 april 2003 tot vaststelling van nadere specificaties inzake de in richtlijn 93/42/EEG van de Raad vastgelegde eisen betreffende medische hulpmiddelen die zijn vervaardigd met gebruikmaking van weefsel van dierlijke oorsprong (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/32/EG van de Commissie van 23 april 2003 tot vaststelling van nadere specificaties inzake de in richtlijn 93/42/EEG van de Raad vastgelegde eisen betreffende medische hulpmiddelen die zijn vervaardigd met gebruikmaking van weefsel van dierlijke oorsprong (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.

---

(1)  PB L 105, van 26.4.2003, blz. 18.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/19

---

Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

(Zaak C-87/05)

(2005/C 93/35)

Procestaal: Italiaans

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en D. Recchia als gemachtigden.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| — | vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/12/EG (1) van de Commissie van 3 februari 2003 betreffende de herclassificatie van borstimplantaten in het kader van richtlijn 93/42/EEG betreffende medische hulpmiddelen (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

—

vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/12/EG (1) van de Commissie van 3 februari 2003 betreffende de herclassificatie van borstimplantaten in het kader van richtlijn 93/42/EEG betreffende medische hulpmiddelen (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| — | de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 augustus 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 28, van 4.2.2003, blz. 43.

(2)  PB L 169, van 12.7.1993, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/19

---

Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

(Zaak C-88/05)

(2005/C 93/36)

Procestaal: Fins

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Huttunen en K. Simonsson als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Republiek Finland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 5 februari 2004 verstreken.

---

(1)  PB L 208, van 5.8.2002, blz. 10.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/20 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/20

---

Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 9 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Emsland-Stärke GmbH en Bezirksregierung Weser-Ems

(Zaak C-94/05)

(2005/C 93/37)

Procestaal: Duits

Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 9 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 februari 2005, in het geding tussen Emsland-Stärke GmbH en Bezirksregierung Weser-Ems, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

| 1. | a) | Is artikel 13, lid 4, juncto artikel 4, lid 5, van verordening (EG) nr. 97/95, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1125/96, van toepassing wanneer een als „teeltcontract” aangeduid contract is gesloten en door de bevoegde instantie overeenkomstig artikel 4, leden 2 en 3, van deze verordening is erkend, doch dit contract niet is gesloten met een aardappelteler, maar met een handelaar die de aardappelen direct of indirect van aardappeltelers betrekt? |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Is artikel 13, lid 4, juncto artikel 4, lid 5, van verordening (EG) nr. 97/95, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1125/96, van toepassing wanneer een als „teeltcontract” aangeduid contract is gesloten en door de bevoegde instantie overeenkomstig artikel 4, leden 2 en 3, van deze verordening is erkend, doch dit contract niet is gesloten met een aardappelteler, maar met een handelaar die de aardappelen direct of indirect van aardappeltelers betrekt?

| b) | Stelt artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 voorop dat het aardappelmeelbedrijf door de levering aardappelen te aanvaarden zijn subcontingent heeft overschreden? |
| --- | --- |

b)

Stelt artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 voorop dat het aardappelmeelbedrijf door de levering aardappelen te aanvaarden zijn subcontingent heeft overschreden?

| 2. | a) | Voldoet de sanctieregeling van artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95, gelet op het verband met artikel 13, lid 3, van deze verordening, aan de gemeenschapsrechtelijke bepaaldheidsvereisten? |
| --- | --- | --- |

2.

a)

Voldoet de sanctieregeling van artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95, gelet op het verband met artikel 13, lid 3, van deze verordening, aan de gemeenschapsrechtelijke bepaaldheidsvereisten?

| b) | Is de in artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 voorziene sanctie, gelet op de hoogte ervan, ook in gevallen als het onderhavige noodzakelijk voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap in de zin van artikel 2, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95? Verzekert zij in gevallen als het onderhavige een adequate bescherming van deze financiële belangen? |
| --- | --- |

b)

Is de in artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 voorziene sanctie, gelet op de hoogte ervan, ook in gevallen als het onderhavige noodzakelijk voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap in de zin van artikel 2, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95? Verzekert zij in gevallen als het onderhavige een adequate bescherming van deze financiële belangen?

| 3. | Is de onregelmatigheid waarop artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 een sanctie stelt, ook uit nalatigheid begaan in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 in het geval waarin de instantie de premie met volledige kennis van zaken heeft toegekend? |
| --- | --- |

3.

Is de onregelmatigheid waarop artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 een sanctie stelt, ook uit nalatigheid begaan in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 in het geval waarin de instantie de premie met volledige kennis van zaken heeft toegekend?

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/21

---

Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-95/05)

(2005/C 93/38)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Simonsson en G. Zavvos, leden van de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 5 februari 2004 verstreken.

---

(1)  PB L 208, van 5.8.2002, blz. 10.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/21

---

Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

(Zaak C-96/05)

(2005/C 93/39)

Procestaal: Grieks

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en G. Zavvos, leden van de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG en 86/635/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG en 86/635/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.

---

(1)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 28.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/21 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/21

---

Beroep, op 24 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

(Zaak C-99/05)

(2005/C 93/40)

Procestaal: Fins

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 24 februari 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en I. Koskinen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Republiek Finland, door voor de provincie Åland niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), althans door dit niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Republiek Finland, door voor de provincie Åland niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), althans door dit niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Republiek Finland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 2 december 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 303, 2.12.2000, blz. 16.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/22

---

Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

(Zaak C-105/05)

(2005/C 93/41)

Procestaal: Fins

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 maart 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en I. Koskinen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Republiek Finland bij de berekening van de socialezekerheidsbijdragen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1); |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Republiek Finland bij de berekening van de socialezekerheidsbijdragen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1);

| 2. | de Republiek Finland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Finland houdt overeenkomstig de nationale wettelijke regeling, sairausvakuutuslaki nr. 364/1963 (ziektekostenverzekeringswet), bij de vaststelling van de socialezekerheidsbijdrage van een in Finland woonachtige pensioen- of rentetrekker niet alleen rekening met de pensioen- of rente-inkomsten die door Finland worden uitgekeerd, maar ook met die welke door andere lidstaten worden uitgekeerd. Volgens de Commissie is de inaanmerkingneming van de uit een andere lidstaat ontvangen pensioen- of rente-inkomsten bij de vaststelling van de premiegrondslag voor de sociale zekerheid in strijd met artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad en met de rechtspraak van het Hof van Justitie (zaak C-389/99, Rundgren).

---

(1)  PB L 149, blz. 2.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/22 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/22

---

Beroep, op 3 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

(Zaak C-107/05)

(2005/C 93/42)

Procestaal: Fins

Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 maart 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door U. Wölker en P. Aalto als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

| 1. | vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; |
| --- | --- |

1.

vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

| 2. | de Republiek Finland te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2003 verstreken.

---

(1)  PB L 275, van 25.10. 2003, blz. 32.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/23

---

Doorhaling van zaak C-165/02 (1)

(2005/C 93/43)

(Procestaal: Spaans)

De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-165/02: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

---

(1)  PB C 144 van 15.6.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/23

---

Doorhaling van zaak C-272/02 (1)

(2005/C 93/44)

(Procestaal: Engels)

De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-272/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie.

---

(1)  PB C 219 van 14.9.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/23

---

Doorhaling van zaak C-501/03 (1)

(2005/C 93/45)

(Procestaal: Zweeds)

De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-501/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden.

---

(1)  PB C 21 van 24.1.2004.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/23

---

Doorhaling van zaak C-100/04 (1)

(2005/C 93/46)

(Procestaal: Italiaans)

De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-100/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

---

(1)  PB C 94 van 17.4.2004.

---

GERECHT VAN EERSTE AANLEG

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/24

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 3 februari 2005

in zaak T-19/01, Chiquita Brands International, Inc., e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Beroep tot schadevergoeding - Verordening nr. 2362/98 - Overeenkomst tot oprichting van WTO en aangehechte overeenkomsten - Aanbevelingen en uitspraken van orgaan voor geschillenbeslechting van WTO)

(2005/C 93/47)

Procestaal: Engels

In zaak T-19/01, Chiquita Brands International, Inc., gevestigd te Trenton, New Jersey (Verenigde Staten), Chiquita Banana Co. BV, gevestigd te Breda (Nederland), Chiquita Italia, SpA, gevestigd te Rome (Italië), vertegenwoordigd door C. Pouncey, solicitor, en L. Van Den Hende, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk C. Van der Hauwaert, C. Brown, vervolgens L. Visaggio, Brown, M. Niejahr en tenslotte Visaggio en Brown, bijgestaan door N. Khan, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot vergoeding van de schade die zij zouden hebben geleden door de vaststelling en handhaving van verordening (EG) nr. 2362/98 van de Commissie van 28 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 293, blz. 32), heeft het Gerecht (Vijfde kamer uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, J. D. Cooke, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 3 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Verwerpt het beroep. |
| --- | --- |

1.

Verwerpt het beroep.

| 2. | Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Commissie. |
| --- | --- |

2.

Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

---

(1)  PB C 108 van 7.4.2001.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/24 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/24

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 3 februari 2005

in zaak T-139/01, Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Invoer uit ACS-staten en derde landen - Verordening (EG) nr. 896/2001 - Verordening (EG) nr. 1121/2001 - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Individueel geraakt persoon - Vordering tot schadevergoeding)

(2005/C 93/48)

Procestaal: Engels

In zaak T-139/01, Comafrica SpA, gevestigd te Genua (Italië), en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door B. O'Connor, solicitor, en P. Bastos-Martin, barrister, ondersteund door Simba SpA, gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door S. Carbone en F. Munari, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk L. Visaggio, M. Niejahr en K. Fitch en vervolgens Visaggio en Fitch, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigden: aanvankelijk R. Silva de Lapuerta en vervolgens L. Fraguas Gadea, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 896/2001 van de Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten aanzien van de regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 126, blz. 6), en van verordening (EG) nr. 1121/2001 van de Commissie van 7 juni 2001 tot vaststelling van de aanpassingscoëfficiënten die moeten worden toegepast op de referentiehoeveelheid van elke traditionele marktdeelnemer in het kader van de tariefcontingenten voor de invoer van bananen (PB L 153, blz. 12), en tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden door de vaststelling van verordeningen nrs. 896/2001 en 1121/2001, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 3 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | De beroepen tot nietigverklaring zijn niet-ontvankelijk. |
| --- | --- |

1.

De beroepen tot nietigverklaring zijn niet-ontvankelijk.

| 2. | De vorderingen tot schadevergoeding zijn ongegrond. |
| --- | --- |

2.

De vorderingen tot schadevergoeding zijn ongegrond.

| 3. | Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Commissie in de hoofdzaak en in de procedure in kort geding. |
| --- | --- |

3.

Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Commissie in de hoofdzaak en in de procedure in kort geding.

| 4. | Interveniënten worden in hun eigen kosten verwezen. |
| --- | --- |

4.

Interveniënten worden in hun eigen kosten verwezen.

---

(1)  PB C 245 van 1.9.2001.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/25

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 15 februari 2005

in zaak T-256/01, Norman Pyres tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Ambtenaren - Selectieprocedure voor aanwerving van tijdelijk functionarissen - Niet-toelating tot examens - Leeftijdsgrens - Non-discriminatiebeginsel)

(2005/C 93/49)

Procestaal: Frans

In zaak T-256/01, Norman Pyres, voormalig tijdelijk functionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche-Duvieusart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van het selectiecomité „Onderzoek” COM/R/A/14/2000 van 1 december 2000, COM/R/A/07/2000 van 4 december 2000 en COM/R/A/10/2000 van 7 december 2000 om verzoeker niet tot de door het directoraat-generaal „Onderzoek” georganiseerde selectieprocedures toe te laten op grond dat hij niet voldoet aan de leeftijdsvoorwaarde, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en I. Labucka, rechters; griffier: H. Jung, op 15 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Elk der partijen zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2.

Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 17 van 19.1.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/25 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/25

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 15 februari 2005

in zaak T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

(Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk in vorm van flesje bier dat woordelement „negra modelo” bevat - Ouder nationaal beeldmerk Modelo - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

(2005/C 93/50)

Procestaal: Spaans

In zaak T-169/02, Cervecería Modelo, SA de CV, gevestigd te Mexico (Mexico), vertegenwoordigd door C. Lema Devesa en A. Velázquez Ibáñez, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: J. Crespo Carrillo en I. de Medrano Caballero), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Modelo Continente Hipermercados, SA, gevestigd te Senhora da Hora (Portugal), vertegenwoordigd door N. Cruz, J. Pimenta en T. Colaço Dias, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 6 maart 2002 (zaken R 536/2001-3 en R 674/2001-3) met betrekking tot een oppositieprocedure tussen Cervecería Modelo, SA de CV en Modelo Continente Hipermercados, SA, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, P. Mengozzi en I. Labucka, rechters; griffier: H. Jung, op 15 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Verzoekster wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 180 van 27.7.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/26

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 15 februari 2005

in zaak T-296/02, Lidl Stiftung & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

(Gemeenschapsmerk - Oppositie - Verwarringsgevaar - Aanvraag tot inschrijving van communautair woordmerk LINDENHOF - Ouder woord- en beeldmerk LINDERHOF - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

(2005/C 93/51)

Procestaal: Duits

In zaak T-296/02, Lidl Stiftung & Co. KG, gevestigd te Neckarsulm (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Groß, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: A. von Mühlendahl, B. Müller en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: REWE-Zentral AG, gevestigd te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Kinkeldey, advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 17 juli 2002 (zaak R 0036/2002-3) inzake een oppositieprocedure tussen Lidl Stiftung & Co. KG en REWE-Zentral AG, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 15 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Verzoekster wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 289 van 23.11.2002.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/26 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/26

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 1 februari 2005

in zaak T-57/03, Société provençale d'achat en de gestion (SPAG) SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

(Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk HOOLIGAN als gemeenschapsmerk - Oudere woordmerken OLLY GAN - Feitelijke of juridische gegevens die niet voor BHIM zijn aangevoerd - Ontvankelijkheid - Verwarringsgevaar)

(2005/C 93/52)

Procestaal: Duits

In zaak T-57/03, Société provençale d'achat en de gestion (SPAG) SA, gevestigd te Marseille (Frankrijk), vertegenwoordigd door K. Manhaeve, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: U. Pfleghar en G. Schneider), andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënten voor het Gerecht: Frank Dann en Andreas Backer, wonende te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Baronikians, advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2002 (zaak R 1072/2000-2) inzake de oppositieprocedure betreffende de merken HOOLIGAN en OLLY GAN, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N. J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 1 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Verzoekster wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 112 van 10.5.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/27

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 3 februari 2005

in zaak T-137/03, Ornella Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Ambtenaren - Ambt van medisch raadadviseur - Wijziging van kennisgeving van vacature - Misbruik van bevoegdheid - Samenstelling van selectiejury - Vergelijking van verdiensten - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Beroep tot schadevergoeding)

(2005/C 93/53)

Procestaal: Frans

In zaak T-137/03, Ornella Mancini, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie om afwijzend te beschikken op verzoeksters sollicitatie naar het ambt van medisch raadadviseur bij de eenheid „Medische dienst Brussel”en van het besluit om een andere sollicitant in dat ambt aan te stellen, en anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vadapalas, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 3 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Elk der partijen zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

2.

Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 158 van 5.7.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/27

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 3 februari 2005

in zaak T-172/03, Nicole Heurtaux tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Ambtenaren - Weigering van bevordering - Ontoereikende motivering - Vergelijking van verdiensten - Beroep tot nietigverklaring)

(2005/C 93/54)

Procestaal: Frans

In zaak T-172/03, Nicole Heurtaux, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door J. –N. Louis, É. Marchal, A. Coolen en S. Orlandi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Curall en V. Joris, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 augustus 2002 om verzoekster bij de bevorderingsronde 2002 niet tot de rang B 2 te bevorderen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, J. D. Cooke en D. Šváby, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 3 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het besluit van de Commissie van 14 augustus 2002 om verzoekster bij de bevorderingsronde 2002 niet tot de rang B 2 te bevorderen, wordt nietig verklaard. |
| --- | --- |

1.

Het besluit van de Commissie van 14 augustus 2002 om verzoekster bij de bevorderingsronde 2002 niet tot de rang B 2 te bevorderen, wordt nietig verklaard.

| 2. | De Commissie wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

De Commissie wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 184 van 2.8.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/27 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/27

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 16 februari 2005

in zaak T-284/03, Rosalinda Aycinena tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

(Ambtenaren - Aanstelling in hoogste rang van loopbaan - Indeling in salaristrap)

(2005/C 93/55)

Procestaal: Frans

In zaak T-284/03, Rosalinda Aycinena, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, E. Marchal, A. Coolen en S. Orlandi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekster bij haar aanstelling definitief in de rang LA 6, salaristrap 1, in te dienen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili en O. Czúcz, rechters; griffier: H. Jung, op 16 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1.

Het beroep wordt verworpen.

| 2. | Verweerster wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2.

Verweerster wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 251, van 18.10.2003.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/28

---

ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 16 februari 2005

in zaak T-354/03, Gemma Reggimenti tegen Europees Parlement (1)

(Ambtenaren - Vergoeding van reiskosten van ten laste komend kind - Verdeling in geval van echtscheiding van twee ambtenaren)

(2005/C 93/56)

Procestaal: Frans

In zaak T-354/03, Gemma Reggimenti, ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door C. Junion, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden: L. G. Knudsen en A. Bencomo Weber, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het bij brief van 17 juli 2003 bevestigde besluit van het Parlement van 27 mei 2003 waarbij met toepassing van artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut is beslist om met ingang van 2002 de vergoeding van de reiskosten betreffende verzoeksters dochter over de twee van echt gescheiden ambtenaren te verdelen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en O. Czúcz, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 16 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het beroep is niet-ontvankelijk wat de forfaitaire vergoeding van de reiskosten over de periode vóór 2002 betreft. |
| --- | --- |

1.

Het beroep is niet-ontvankelijk wat de forfaitaire vergoeding van de reiskosten over de periode vóór 2002 betreft.

| 2. | Het beroep is ook niet-ontvankelijk voorzover het een verzoek tot het geven van een bevel bevat. |
| --- | --- |

2.

Het beroep is ook niet-ontvankelijk voorzover het een verzoek tot het geven van een bevel bevat.

| 3. | De andere in het verzoekschrift geformuleerde vorderingen worden ongegrond verklaard. |
| --- | --- |

3.

De andere in het verzoekschrift geformuleerde vorderingen worden ongegrond verklaard.

| 4. | Elk der partijen zal de eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

4.

Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 7, van 10.1.2004.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/28 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/28

---

BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

van 31 januari 2005

in zaak T-447/04 R, Capgemini Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Openbare aanbestedingen voor diensten - Communautaire procedure van offerteaanvraag - Procedure in kort geding - Fumus boni juris - Spoedeisendheid)

(2005/C 93/57)

Procestaal: Engels

In zaak T-447/04 R, Capgemini Nederland BV, gevestigd te Utrecht, vertegenwoordigd door M. Meulenbelt en H. Speyart, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. L. Parpala, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van, in de eerste plaats, de beschikking van de Commissie houdende terzijdelegging van de offerte van verzoekster in het kader van de offerteaanvraag JAI-C3-2003-01 voor de ontwikkeling en de installatie van het Schengen-informatiesysteem van de tweede generatie („SIS II”) en voor de mogelijke ontwikkeling en installatie van een Visa-informatiesysteem („VIS”) op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, en houdende gunning van de opdracht aan een andere inschrijver, en, in de tweede plaats, de beschikking van de Commissie waarbij met een andere inschrijver een overeenkomst betreffende SIS II en VIS is gesloten, heeft de president van het Gerecht op 31 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

| 1. | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1.

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2. | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2.

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/29

---

Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door NORTRAIL Transport GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-496/04)

(2005/C 93/58)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door NORTRAIL Transport GmbH (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Krause.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 1 oktober 2004, REM 15/02, betreffende het verzoek van de firma NORTRAIL Transport GmbH tot terugbetaling van invoerrechten uit hoofde van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (communautair douanewetboek); |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 1 oktober 2004, REM 15/02, betreffende het verzoek van de firma NORTRAIL Transport GmbH tot terugbetaling van invoerrechten uit hoofde van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (communautair douanewetboek);

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Vanaf juli 1995 voerde verzoekster regelmatig zendingen met verschillende visserijproducten uit Noorwegen in. Zij wenste die goederen in het kader van de bij verordening (EG) nr. 3061/95 (1) geopende tariefcontingenten vanaf 1 september 1995 in het vrije verkeer te brengen zonder douanerechten te betalen. Het bevoegde douanekantoor stelde vast dat de door verzoekster verlangde vrijstelling van douanerechten voor een bepaald aantal zendingen niet kon worden verleend en dat het normale tarief moest worden toegepast. Op basis daarvan eiste het bevoegde douanekantoor van verzoekster betaling van invoerrechten voor de desbetreffende in het vrije verkeer gebrachte zendingen. Verzoekster betaalde die invoerrechten gedeeltelijk.

Verzoekster stelt dat er sprake is van bijzondere omstandigheden in de zin van artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2), die haar aanspraak op terugbetaling en kwijtschelding van de invoerrechten geven.

Zij baseert haar standpunt onder meer op het feit dat een gemeenschapshandeling met terugwerkende kracht is vastgesteld. Bij een mededeling van het Duitse Bondsministerie van Financiën van 31 augustus 1995 werd de Duitse douanekantoren ter kennis gebracht dat de tariefcontingenten per 1 september 1995 waren geopend. Op 4 oktober 1995 werd de Duitse douanekantoren echter meegedeeld, dat deze contingenten met terugwerkende kracht al op 1 juli 1995 waren geopend. In de periode vanaf 1 september 1995, waarin verzoekster de betrokken goederen in het vrije verkeer wilde brengen zonder douanerechten te betalen, waren enkele tariefcontingenten reeds uitgeput, en door de opening met terugwerkende kracht per 1 juli 1995 waren er sommige al vóór 1 september 1995 uitgeput geweest.

Verder stelt verzoekster dat de vorm van de handeling gebrekkig en verwarrend is en dat de tegenspraak tussen het tijdstip van bekendmaking van de gemeenschapshandeling en het daarin geregelde tijdstip waarop de tariefcontingenten met terugwerkende kracht worden geopend, aanleiding geeft tot misverstanden. Hierdoor kunnen de nationale douaneautoriteiten het tijdstip van de opening verschillend uitleggen, wat in strijd is met het discriminatieverbod.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 3061/95 van de Raad van 22 december 1995 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 992/95 betreffende de opening en de wijze van beheer van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde landbouw- en visserijproducten van oorsprong uit Noorwegen (PB L 327, blz. 1).

(2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/29 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/29

---

Beroep, op 18 januari 2005 ingesteld door Wieland Werke AG, Buntmetall Amstetten GmbH en Austria Buntmetall AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-11/05)

(2005/C 93/59)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 januari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wieland Werke AG, Ulm (Duitsland), Buntmetall Amstetten GmbH, Amstetten (Oostenrijk) en Austria Buntmetall AG, Enzesfeld (Oostenrijk), vertegenwoordigd door R. Bechtold en U. Soltész, advocaten.

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 3 september 2004, waarvan kennis is gegeven op 20 oktober 2004 (zaak COMP/E-1/38.069 – Koperen sanitaire buizen), nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 3 september 2004, waarvan kennis is gegeven op 20 oktober 2004 (zaak COMP/E-1/38.069 – Koperen sanitaire buizen), nietig te verklaren;

| — | subsidiair, de in de beschikking opgelegde geldboeten te verminderen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de in de beschikking opgelegde geldboeten te verminderen;

| — | de Commissie in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij de bestreden beschikking is verzoeksters een geldboete opgelegd omdat zij inbreuk op artikel 81, lid 1, EG hebben gepleegd door een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de vorm van prijsafspraken en verdeling van de markt van koperen sanitaire buizen.

Verzoeksters komen op tegen deze beschikking en betogen dat het beginsel ne bis in idem eraan in de weg staat dat in de onderhavige procedure opnieuw geldboeten worden opgelegd, aangezien de Commissie dezelfde feiten in het kader van procedure met betrekking tot de industriebuizen reeds grotendeels heeft beoordeeld en daaraan sancties heeft verbonden. Verzoeksters voeren aan dat de Commissie bij de vaststelling van de geldboete op zijn minst rekening had moeten houden met de reeds opgelegde geldboeten alsmede dat de opsplitsing van de algemene koperbuizenprocedure in een procedure voor industriële buizen en een andere voor sanitaire buizen ongeoorloofd is.

Voorts stellen verzoeksters dat de geldboete buitensporig is en dat dwingende procedurele beginselen, zoals de motiveringsplicht krachtens artikel 253 EG, het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel, bij de vaststelling daarvan zijn miskend. Verzoeksters voeren daartoe onder meer volgende argumenten aan:

| — | de vaststelling van de zwaarte van de feiten berust op een onjuiste en ontoereikende beoordeling van de aard van de inbreuk, de gevolgen daarvan op de markt en de territoriale draagwijdte van de afspraken; |
| --- | --- |

—

de vaststelling van de zwaarte van de feiten berust op een onjuiste en ontoereikende beoordeling van de aard van de inbreuk, de gevolgen daarvan op de markt en de territoriale draagwijdte van de afspraken;

| — | de Commissie had bij de gedifferentieerde beoordeling van de betrokken ondernemingen niet alleen hun marktaandelen, maar ook de absolute omvang van de ondernemingen in aanmerking moeten nemen; |
| --- | --- |

—

de Commissie had bij de gedifferentieerde beoordeling van de betrokken ondernemingen niet alleen hun marktaandelen, maar ook de absolute omvang van de ondernemingen in aanmerking moeten nemen;

| — | de Commissie heeft in de beschikking niet gemotiveerd op basis van welke beginselen zij de concrete geldboeten heeft vastgesteld en heeft in haar punten van bezwaar niet duidelijk toegelicht dat zij is uitgegaan van een bijzonder zware inbreuk tegen de mededingingsregels; |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft in de beschikking niet gemotiveerd op basis van welke beginselen zij de concrete geldboeten heeft vastgesteld en heeft in haar punten van bezwaar niet duidelijk toegelicht dat zij is uitgegaan van een bijzonder zware inbreuk tegen de mededingingsregels;

| — | bij de verhoging van de geldboete op basis van de duur van de afspraken heeft de Commissie haar richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) onjuist toegepast, waarmee zij heeft miskend dat grote delen van de feiten reeds verjaard waren; |
| --- | --- |

—

bij de verhoging van de geldboete op basis van de duur van de afspraken heeft de Commissie haar richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) onjuist toegepast, waarmee zij heeft miskend dat grote delen van de feiten reeds verjaard waren;

| — | de Commissie heeft geen rekening gehouden met belangrijke verzachtende omstandigheden zoals de moeilijke marktsituatie en de geringe rendement in de sector van de koperen buizen alsmede de onmiddellijke beëindiging van de afspraken na de huiszoekingen. |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft geen rekening gehouden met belangrijke verzachtende omstandigheden zoals de moeilijke marktsituatie en de geringe rendement in de sector van de koperen buizen alsmede de onmiddellijke beëindiging van de afspraken na de huiszoekingen.

Door andere betrokken ondernemingen van het kartel lagere geldboeten op te leggen wegens hun medewerking buiten de clementieregeling, heeft de Commissie voorts het gelijkheidsbeginsel geschonden.

Ten slotte betogen verzoeksters dat artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (2) en zelfs de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete, waardoor de Commissie een praktisch onbeperkte beoordelingsvrijheid wordt verleend, tegen het vereiste van nauwkeurigheid indruist en daarmee hogere regels van gemeenschapsrecht schendt.

---

(1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd, PB C 9 van 14 januari 1998, blz. 3.

(2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/30 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/30

---

Beroep, op 25 januari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak T-31/05)

(2005/C 93/60)

Taal van het verzoekschrift: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Sergio Rossi S.p.A., gevestigd te San Mauro Pascoli (Italië), vertegenwoordigd door A. Ruo, advocaat.

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG, gevestigd te Weilheim (Duitsland).

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de bestreden beslissing te vernietigen; |
| --- | --- |

—

de bestreden beslissing te vernietigen;

| — | het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van verzoekster.

Middelen en voornaamste argumenten

| Aanvrager van het gemeenschapsmerk: | K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG |
| --- | --- |
| Betrokken gemeenschapsmerk: | woordmerk „ROSSI” voor waren van klasse 25 (Boven- en onderkleding; handschoenen, boordbeschermers, halsdoeken, dassen, hoofddeksels) – aanvraagnr. 876 094 |
| Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: | Sergio Rossi |
| Oppositiemerk of -teken: | de nationale en internationale woord- en beeldmerken „SERGIO ROSSI” voor waren van klasse 25 (kleding, waaronder laarzen, schoenen en pantoffels, halsdoeken, dassen, ...) |
| Beslissing van de oppositieafdeling: | toewijzing van de oppositie |
| Beslissing van de kamer van beroep: | vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling |
| Middelen: | schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 van de Raad |

Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG

Betrokken gemeenschapsmerk:

woordmerk „ROSSI” voor waren van klasse 25 (Boven- en onderkleding; handschoenen, boordbeschermers, halsdoeken, dassen, hoofddeksels) – aanvraagnr. 876 094

Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

Sergio Rossi

Oppositiemerk of -teken:

de nationale en internationale woord- en beeldmerken „SERGIO ROSSI” voor waren van klasse 25 (kleding, waaronder laarzen, schoenen en pantoffels, halsdoeken, dassen, ...)

Beslissing van de oppositieafdeling:

toewijzing van de oppositie

Beslissing van de kamer van beroep:

vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

Middelen:

schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 van de Raad

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/31 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/31

---

Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA en Aragonesas Agro SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-34/05)

(2005/C 93/61)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bayer CropScience AG, gevestigd te Monheim (Duitsland), Makhteshim Agan Holding BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland), Alfa Agricultural Supplies SA, gevestigd te Athene (Griekenland) en Aragonesas Agro SA, gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten.

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | te verklaren dat verweerster niet heeft voldaan aan de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichting om wetenschappelijke gegevens te onderzoeken die verzoeksters hebben ingediend voor de evaluatie van endosulfan krachtens richtlijn 91/414 en om hun een behoorlijke rechtsbedeling te verzekeren tijdens het onderzoek; |
| --- | --- |

—

te verklaren dat verweerster niet heeft voldaan aan de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichting om wetenschappelijke gegevens te onderzoeken die verzoeksters hebben ingediend voor de evaluatie van endosulfan krachtens richtlijn 91/414 en om hun een behoorlijke rechtsbedeling te verzekeren tijdens het onderzoek;

| — | verweerster te bevelen de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen na te komen en te handelen zoals verzoeksters verzoeken, door alle voor de evaluatie van endosulfan ingediende gegevens te onderzoeken en in aanmerking te nemen en hun een behoorlijke rechtsbedeling te verzekeren, met inbegrip van het recht van verweer en een eerlijke behandeling; |
| --- | --- |

—

verweerster te bevelen de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen na te komen en te handelen zoals verzoeksters verzoeken, door alle voor de evaluatie van endosulfan ingediende gegevens te onderzoeken en in aanmerking te nemen en hun een behoorlijke rechtsbedeling te verzekeren, met inbegrip van het recht van verweer en een eerlijke behandeling;

| — | verweerster te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Bij brief van 24 september 2004 hebben verzoeksters de Commissie verzocht de wetenschappelijke gegevens te onderzoeken die verzoeksters bij de beoordelende instantie hebben ingediend voor de evaluatie en de toelating krachtens richtlijn 91/414 (1) van endosulfan, de werkzame stof van hun gewasbeschermingsmiddel. Zij hebben ook gevraagd om kwesties te mogen behandelen en beantwoorden die de beoordelaars tijdens de laatste stadia van de evaluatie zonder enig voorafgaand overleg met verzoeksters hebben opgebracht. Bij brief van 26 november 2004 heeft de Commissie geantwoord dat haar diensten een wetgevingsvoorstel aan het voorbereiden waren betreffende de niet-opneming van endosulfan in bijlage I bij richtlijn 91/414. Dit zal uitlopen op een verbod op het gebruik van deze stof.

Tot staving van hun verzoek betogen verzoeksters dat de Commissie, door niet alle door verzoeksters ingediende relevante en wetenschappelijk meest recente gegevens te onderzoeken, de artikelen 95, lid 3, en 152, lid 1, EG heeft geschonden. Verzoeksters voeren eveneens aan dat de Commissie, door niet te handelen naar hun verzoek, het in artikel 211 EG neergelegde beginsel van behoorlijk bestuur alsmede hun recht van verweer, het recht op een eerlijke behandeling, de motiveringsplicht en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden.

Verzoeksters betogen bovendien dat het nalaten van de Commissie om alle door hen ingediende gegevens te onderzoeken, niet de nagestreefde doelstelling bereikt, de veiligheid van gewasbeschermingsmiddelen te beoordelen, en evenmin het minst beperkende middel vormt om dergelijke doelstellingen te verwezenlijken, aangezien de daaruit voortvloeiende beslissing om endosulfan niet in bijlage I op te nemen, ertoe zou leiden dat het uit de EU-markt wordt genomen, hetgeen voor verzoeksters onherstelbare commerciële gevolgen meebrengt. Op deze grond zijn verzoeksters van mening dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden. Ten slotte voeren verzoeksters aan dat de Commissie, door niet te handelen, inbreuk maakt op hun recht om handelsactiviteiten uit te voeren en een beperking oplegt aan hun eigendomsrecht.

---

(1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1)

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/32 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/32

---

Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Coats Holdings Limited en J & P Coats Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-36/05)

(2005/C 93/62)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Coats Holdings Limited en J & P Coats Limited, beide gevestigd te Uxbridge (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door W. Sibree en C. Jeffs, Solicitors.

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 26 oktober 2004 in zaak COMP/F-1/38.338/PO – Naalden (C(2004)4221 – def.) nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 26 oktober 2004 in zaak COMP/F-1/38.338/PO – Naalden (C(2004)4221 – def.) nietig te verklaren;

| — | subsidiair, de onderdelen van de beschikking waarvan het oordeelt dat zij niet door de Commissie zijn bewezen dan wel dat zij zijn aangetast door een kennelijke dwaling of ontoereikend zijn gemotiveerd, nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de onderdelen van de beschikking waarvan het oordeelt dat zij niet door de Commissie zijn bewezen dan wel dat zij zijn aangetast door een kennelijke dwaling of ontoereikend zijn gemotiveerd, nietig te verklaren;

| — | de aan verzoeksters opgelegde geldboete nietig te verklaren of te verlagen; |
| --- | --- |

—

de aan verzoeksters opgelegde geldboete nietig te verklaren of te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeksters. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeksters.

Middelen en voornaamste argumenten

In de bestreden beschikking was de Commissie van mening dat verzoeksters, naast andere ondernemingen, in de periode van 10 september 1994 tot en met 31 december 1999 artikel 81, lid 1, EG hebben geschonden door deel te nemen aan onderling afgestemde feitelijke gedragingen en afspraken te maken die hebben geleid tot een tripartiete overeenkomst met tot doel en gevolg: (i) verdeling van de Europese markt voor metalen fournituren, hetgeen neerkomt op de verdeling van de productmarkt tussen de markt voor naai- en speciale naalden, grotere naaldenmarkten en andere markten voor metalen fournituren, en (ii) verdeling van de Europese naaldenmarkt, hetgeen tot de geografische verdeling van deze markt leidt.

Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters om te beginnen aan dat de Commissie een aantal kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt. Verzoeksters betwisten niet de bevindingen van de Commissie met betrekking tot het bestaan van een kartel tussen de andere, in de bestreden beschikking vermelde ondernemingen. Met betrekking tot de bevinding van de Commissie dat ook verzoeksters aan dit kartel hebben deelgenomen, betogen zij evenwel dat deze berust op speculatie, een groot aantal eenvoudige feitelijke onjuistheden en vergezochte interpretatie van de gebeurtenissen. Verzoeksters menen dat de fouten van de Commissie onvermijdelijk zijn aangezien zij een gebrekkig onderzoek heeft gevoerd, gedurende hetwelk zij verzoeksters over de betrokken vergaderingen en afspraken geen relevante vragen heeft gesteld en ook de commerciële context waarin verzoeksters actief waren en die hen heeft aangezet tot het maken van volkomen wettige afspraken voor de verkoop van een onderneming en de latere levering van naalden, niet heeft onderzocht.

Verzoeksters voeren verder aan dat zelfs bij gehele of gedeeltelijke erkenning door het Gerecht van de gestelde inbreuk, de geldboete substantieel moet worden verlaagd. Volgens verzoeksters heeft de Commissie hen en een andere deelnemer dezelfde geldboete opgelegd, hoewel ook de Commissie in haar versie van de feiten verzoeksters, vergeleken bij de andere ondernemingen, slechts een onbelangrijke rol heeft toebedeeld. Verzoeksters menen ook dat de geldboete buiten elke verhouding staat tot hun omzet op de naaldenmarkt, de enige markt waarop hun deelneming enige invloed had kunnen hebben, en in deze zin buiten elke verhouding staat tot een eventueel potentieel economisch voordeel voor henzelf dan wel nadeel voor de consument.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/33

---

Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Ritec International Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-40/05)

(2005/C 93/63)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ritec International Limited, gevestigd te Enfield (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door P. H. L. M. Kuypers en M. J. Osse, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | te verklaren dat verzoekster niet krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG een vrijstelling nodig heeft voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield”; |
| --- | --- |

—

te verklaren dat verzoekster niet krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG een vrijstelling nodig heeft voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield”;

| — | subsidiair, ingeval het Gerecht verklaart dat verzoekster krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG een vrijstelling nodig heeft voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield”, de Commissie te gelasten zo snel mogelijk een nieuwe beschikking in overeenstemming met het arrest van het Gerecht te geven; |
| --- | --- |

—

subsidiair, ingeval het Gerecht verklaart dat verzoekster krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG een vrijstelling nodig heeft voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield”, de Commissie te gelasten zo snel mogelijk een nieuwe beschikking in overeenstemming met het arrest van het Gerecht te geven;

| — | te verklaren dat verzoekster genoegzaam bewijs heeft geleverd dat voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield” geen andere stoffen of technologieën als technisch en economisch haalbaar alternatief beschikbaar zijn of kunnen worden gebruikt in de zin van artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000; |
| --- | --- |

—

te verklaren dat verzoekster genoegzaam bewijs heeft geleverd dat voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield” geen andere stoffen of technologieën als technisch en economisch haalbaar alternatief beschikbaar zijn of kunnen worden gebruikt in de zin van artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG (1) geeft de Commissie de mogelijkheid om op verzoek van een bevoegde instantie van een lidstaat een tijdelijke vrijstelling te verlenen om het gebruik en het op de markt brengen van chloorfluorkoolwaterstoffen toe te staan, wanneer wordt aangetoond dat voor een specifiek gebruik geen andere stoffen of technologieën als technisch en economisch haalbaar alternatief beschikbaar zijn of kunnen worden gebruikt. De bevoegde instantie van het Verenigd Koninkrijk diende een dergelijk verzoek in om ten behoeve van verzoekster een vrijstelling te verkrijgen voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in haar product voor glasbescherming, „ClearShield”. De Commissie heeft dit verzoek op 23 november 2004 afgewezen.

Verzoekster meent dat de Commissie niet goed heeft begrepen hoe zij HCFC-141b gebruikt en betwist verder de stelling van de Commissie dat er soortgelijke producten als onbrandbaar „ClearShield” op de markt zijn, dat verzoekster voornemens was in 2005 brandbaar „ClearShield” dan wel een spuitcabine in de handel te brengen, dat brandbare glasbeschermers, wanneer zij in een spuitcabine worden aangebracht, ongevaarlijk zijn voor de persoon die ermee werkt, en dat verzoekster voldoende tijd heeft gehad om alternatieven voor HCFC-141b te vinden. Zij betoogt verder dat er in de bestreden beschikking geen rekening mee wordt gehouden dat verzoekster voor HCFC-141b een alternatief heeft gevonden. Verzoekster betwist tevens de vaststelling van de Commissie dat verschillende HCFC-vrije alternatieven beschikbaar zijn maar in de praktijk nog niet worden toegepast wegens de brandbaarheid ervan of dat zij door andere ondernemingen op de Europese markt worden gebruikt. Verzoekster voert aan dat zij slechts één alternatief heeft gevonden, dat niet in de handel beschikbaar is.

Verzoekster betwist voorts de vaststellingen van de Commissie dat gebruik van HCFC-141b reeds krachtens verordening nr. 3093/1994 (2) verboden was en dat verzoekster krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000 een vrijstelling nodig had om deze stof verder te kunnen blijven gebruiken. Volgens verzoekster valt het specifieke gebruik dat zij van HCFC-141b maakt niet onder verordening nr. 2037/2000 of zal dit gebruik althans eerst na 2015 verboden zijn.

Ten slotte voert verzoekster aan dat de beschikking van de Commissie inbreuk maakt op artikel 253 EG, aangezien zij niet met redenen is omkleed.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen, PB L 244, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 3093/94 van de Raad van 15 december 1994 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, PB L 333, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/33 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/33

---

Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Dimon Incorporated tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-41/05)

(2005/C 93/64)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dimon Incorporated, gevestigd te Danville, Virginia (US), vertegenwoordigd door L. Bergkamp, H. Cogels en J. Dhont, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de artikelen 1, 3 en 5 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover zij Dimon Inc. betreffen; |
| --- | --- |

—

de artikelen 1, 3 en 5 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover zij Dimon Inc. betreffen;

| — | subsidiair, de aan Agroexpansión SA en Dimon Inc. opgelegde geldboete, tot betaling waarvan zij hoofdelijk zijn gehouden, te verlagen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de aan Agroexpansión SA en Dimon Inc. opgelegde geldboete, tot betaling waarvan zij hoofdelijk zijn gehouden, te verlagen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG (zaak COMP/C.38.238/B.2 – Ruwe tabak Spanje). Verzoekster betoogt dat zij niet de juiste adressaat van de beschikking is.

Tot staving van haar beroep voert zij schending aan van artikel 81, lid 1, EG, artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) en het evenredigheidsbeginsel. Volgens verzoekster heeft de Commissie een kennelijke fout gemaakt waar zij heeft geoordeeld dat verzoekster gedurende de inbreukperiode op Agroexpansión beslissende invloed uitoefende en heeft zij de beschikking bijgevolg ten onrechte tot verzoekster gericht; de Commissie heeft tevens het maximumbedrag van de geldboete die aan Agroexpansión kan worden opgelegd, overschreden daar zij, voor de berekening daarvan, van de omzet van het Dimon-concern is uitgegaan.

Verzoekster voert verder schending aan van het evenredigheids- en het aansprakelijkheidsbeginsel voorzover de Commissie verzoekster aansprakelijk heeft geacht voor één enkele, ingewikkelde kartelovereenkomst op lange termijn die door Agroexpansión is uitgevoerd en waar verzoekster geen weet van had.

Verzoekster voert tevens schending aan van het evenredigheidsbeginsel, het aansprakelijkheidsbeginsel en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Volgens haar kan zij niet aansprakelijk worden gesteld voor inbreuken uit de periode dat Agroexpansión nog geen deel uitmaakte van het Dimon-concern.

Ten slotte voert verzoekster schending aan van haar gewettigd vertrouwen, dat overeenkomstig afdeling 3 van de richtsnoeren van de Commissie van 1998 (2) rekening zou worden gehouden met verzachtende omstandigheden wegens het feit dat de inbreuk snel is beëindigd, namelijk zodra de Commissie het onderzoek heeft ingeleid.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

(2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB C 9, blz. 3).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/34 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/34

---

Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Rhiannon Williams tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-42/05)

(2005/C 93/65)

Procestaal: Engels

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rhiannon Williams, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Crosby en C. Bryant, advocaten.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 19 november 2004, waarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die, ofschoon zij in de bestreden beschikking niet zijn geïdentificeerd, moeten worden geacht te bestaan; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 19 november 2004, waarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die, ofschoon zij in de bestreden beschikking niet zijn geïdentificeerd, moeten worden geacht te bestaan;

| — | nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 19 november 2004, waarbij toegang wordt geweigerd tot alle of sommige van de in de bestreden beschikking genoemde documenten 9, 16, 17, 27, 29, 32, 33, 34 en 46; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 19 november 2004, waarbij toegang wordt geweigerd tot alle of sommige van de in de bestreden beschikking genoemde documenten 9, 16, 17, 27, 29, 32, 33, 34 en 46;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster is een doctoraalstudente en voert wetenschappelijk onderzoek uit naar de gevolgen van de globalisering voor het gemeenschapsrecht en –beleid inzake milieu- en ontwikkelingssamenwerking. In dit verband heeft zij, voor haar onderzoek van de context waarin de recente wetgeving betreffende genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) tot stand is gekomen, om inzage van documenten verzocht. Na haar verzoek is haar slechts tot een deel van de documenten toegang verleend.

Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending aan van artikel 8 van verordening nr. 1049/2001 (1) en van de motiveringsplicht van artikel 253 EG. Volgens verzoekster heeft de Commissie haar verzoek om inzage onvolledig beantwoord en heeft zij niet alle documenten vermeld waarop het verzoek betrekking had. Verzoekster betoogt dat er andere documenten bestaan met betrekking waartoe geen redenen voor weigering van toegang zijn opgegeven en geen uitzonderingen zijn ingeroepen.

Verzoekster voert verder aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de uitzondering van artikel 4, lid 3, tweede alinea, en artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 onjuist heeft toegepast. Verzoekster betoogt tevens dat de Commissie de beschikking niet heeft gemotiveerd en ten onrechte heeft gesteld dat openbaarmaking het besluitvormingsproces ernstig zou ondermijnen, dat openbaarmaking van de documenten niet op grond van een hoger belang is geboden en dat de betrokken documenten de positie van de Commissie voor het WTO-panel inzake het de facto moratorium op de goedkeuring en het in de handel brengen van biotechnologische producten, zouden verzwakken.

Verzoekster voert eveneens schending aan van het evenredigheids- en het motiveringsbeginsel, nu de Commissie niet bereid is gedeeltelijke toegang tot de documenten te verlenen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/35 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/35

---

Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Micronas GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

(Zaak T-45/05)

(2005/C 93/66)

Procestaal: Duits

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Micronas GmbH, gevestigd te Freiburg i. Br. (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Herr, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beslissing van de tweede kamer van beroep van 12 november 2004 in zaak R 366/2004-2 (3D-Panorama) te vernietigen voorzover daarbij de aanvraag voor gemeenschapsmerk „3D-Panorama” voor de waren „elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips” van klasse 9 werd afgewezen; |
| --- | --- |

—

de beslissing van de tweede kamer van beroep van 12 november 2004 in zaak R 366/2004-2 (3D-Panorama) te vernietigen voorzover daarbij de aanvraag voor gemeenschapsmerk „3D-Panorama” voor de waren „elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips” van klasse 9 werd afgewezen;

| — | verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| Aanvrager van het gemeenschapsmerk: | verzoekster |
| --- | --- |
| Betrokken gemeenschapsmerk: | woordmerk „3D-Panorama” voor waren van klasse 9 (apparaten uit de sector amusementselektronica, in het bijzonder tv-toestellen, videorecorders, radiotoestellen, elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips; software) – aanvraagnr. 2871218 |
| Beslissing van de onderzoeker: | afwijzing van de aanvraag voor alle opgegeven waren |
| Beslissing van de kamer van beroep: | verwerping van het beroep van verzoekster |
| Middelen: | de bestreden beslissing schendt artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94, aangezien de woordcombinatie 3D-Panorama voor de waren „elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips” niet uitsluitend beschrijvend is en evenmin onderscheidend vermogen mist. |

Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

verzoekster

Betrokken gemeenschapsmerk:

woordmerk „3D-Panorama” voor waren van klasse 9 (apparaten uit de sector amusementselektronica, in het bijzonder tv-toestellen, videorecorders, radiotoestellen, elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips; software) – aanvraagnr. 2871218

Beslissing van de onderzoeker:

afwijzing van de aanvraag voor alle opgegeven waren

Beslissing van de kamer van beroep:

verwerping van het beroep van verzoekster

Middelen:

de bestreden beslissing schendt artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94, aangezien de woordcombinatie 3D-Panorama voor de waren „elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips” niet uitsluitend beschrijvend is en evenmin onderscheidend vermogen mist.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/36

---

Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Pilar Ange Serrano en anderen tegen Europees Parlement

(Zaak T-47/05)

(2005/C 93/67)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Pilar Ange Serrano, wonende te Luxemburg, Jean-Marie Bras, wonende te Luxemburg, Dominiek Decoutere, wonende te Wolwelange (Luxemburg), Armin Hau, wonende te Luxemburg, Adolfo Orcajo Teresa, wonende te Brussel, en Francisco Javier Solana Ramos, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.

Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren het besluit betreffende de nieuwe indeling in de rang van verzoekers, dat aan deze laatsten is meegedeeld bij een niet-gedateerde en niet-ondertekende brief van de directeur-generaal Personeelszaken; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren het besluit betreffende de nieuwe indeling in de rang van verzoekers, dat aan deze laatsten is meegedeeld bij een niet-gedateerde en niet-ondertekende brief van de directeur-generaal Personeelszaken;

| — | nietig te verklaren elke handeling ten vervolge op en/of betreffende dit besluit; daaronder begrepen handelingen die na de instelling van het onderhavige beroep tot stand zijn gekomen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren elke handeling ten vervolge op en/of betreffende dit besluit; daaronder begrepen handelingen die na de instelling van het onderhavige beroep tot stand zijn gekomen;

| — | het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan iedere verzoeker van een schadevergoeding die ex aequo et bono op 60 000 EUR wordt geraamd, onder voorbehoud van vermeerdering en/of vermindering in de loop van de procedure; |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan iedere verzoeker van een schadevergoeding die ex aequo et bono op 60 000 EUR wordt geraamd, onder voorbehoud van vermeerdering en/of vermindering in de loop van de procedure;

| — | in elk geval, verweerder te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

in elk geval, verweerder te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers zijn ambtenaren van het Europees Parlement die vóór de inwerkingtreding van het hervormde Statuut op 1 mei 2004 waren geslaagd voor een vergelijkend onderzoek voor overgang naar een andere categorie (van categorie D naar categorie C, of van categorie C naar categorie B). Zij stellen dat hun herindeling in de rang volgens het nieuwe Statuut minder gunstig is dan die welke zij zouden hebben gekregen indien zij niet waren geslaagd voor die vergelijkende onderzoeken.

Ter ondersteuning van hun beroep stellen zij allereerst dat verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut (1) onwettig is wegens niet–nakoming van de motiveringsplicht en schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling. Verder voeren zij aan dat het Europees Parlement bij de vaststelling van die besluiten zijn zorgplicht niet is nagekomen en het beginsel van behoorlijk bestuur niet in acht heeft genomen.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, PB L 124 van 27.4.2004, blz 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/36 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/36

---

Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Yves Franchet en Daniel Byk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-48/05)

(2005/C 93/68)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Y. Franchet, wonende te Nice (Frankrijk) en D. Byk, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.

Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | de Commissie voor de door haar begane fouten te veroordelen tot vergoeding van de materiële en morele schade die verzoekers hebben geleden en die voorlopig naar billijkheid wordt begroot op een miljoen euro; |
| --- | --- |

—

de Commissie voor de door haar begane fouten te veroordelen tot vergoeding van de materiële en morele schade die verzoekers hebben geleden en die voorlopig naar billijkheid wordt begroot op een miljoen euro;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers zijn door OLAF ervan beschuldigd strafbare feiten te hebben gepleegd met betrekking tot het beheer van bepaalde dossiers die Eurostat betreffen. Verzoekers zijn van mening dat de maatregelen die de Commissie vervolgens heeft genomen, procedurefouten bevatten en hun fundamentele rechten schenden.

Volgens verzoekers heeft OLAF fouten begaan door het strafdossier aan de Franse en de Luxemburgse rechterlijke autoriteiten te overhandigen zonder verzoekers of de Commissie daarvan op de hoogte te stellen, het vertrouwelijkheidbeginsel geschonden en het vermoeden van onschuld, het beginsel van behoorlijk bestuur, artikel 9 van verordening 1073/1999 (1) het recht om te worden gehoord en de motiveringsplicht miskend. Verzoekers baseren zich bovendien op het verzet van OLAF tegen de toegang tot bepaalde documenten en voeren tot slot aan dat OLAF de zaken niet binnen een redelijke termijn heeft afgehandeld en de artikelen 6 en 11 van verordening 1073/1999 schendt.

Verzoekers voeren ook aan dat de Commissie fouten heeft begaan door niet de vertrouwelijkheid te garanderen en door niet de fundamentele rechten in acht te nemen, met name de rechten van de verdediging en het beginsel van het vermoeden van onschuld. Verzoekers verwijten de Commissie bovendien een tegenstrijdig gedrag te hebben aangenomen, het aantal procedures te hebben doen toenemen, het beginsel van behoorlijk bestuur te hebben geschonden en, tot slot, de toegang te hebben geweigerd tot de documenten van OLAF die in het bezit van de Commissie waren.

Verzoekers voeren aan dat deze fouten hun morele en materiële schade hebben berokkend.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136, blz. 1)

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/37 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/37

---

Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Rijn Schelde Mondia France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-55/05)

(2005/C 93/69)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Rijn Schelde Mondia France, gevestigd te Rouen (Frankrijk), vertegenwoordigd door François Citron, advocaat.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | te verklaren dat de brief van 7 oktober 2004 die de Europese Commissie aan het directoraat-generaal douane heeft gezonden in het dossier REM 2201, een voor de vennootschap Rijn Schelde Mondia France bezwarende beschikking van de Europese Commissie vormt en dat deze moet worden nietigverklaard; |
| --- | --- |

—

te verklaren dat de brief van 7 oktober 2004 die de Europese Commissie aan het directoraat-generaal douane heeft gezonden in het dossier REM 2201, een voor de vennootschap Rijn Schelde Mondia France bezwarende beschikking van de Europese Commissie vormt en dat deze moet worden nietigverklaard;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster in het onderhavige geding verzet zich tegen de beschikking die zou vervat zijn in een brief van de Commissie van 7 oktober 2004 aan het Franse directoraat-generaal douane.

In dit verband is eraan herinnerd dat verzoekster de Franse douaneadministratie bij brief van 31 oktober 2000 heeft verzocht om kwijtschelding van de douanerechten waarvan zij door het directoraat-generaal douane van Rouen en Le Havre in kennis was gesteld, voor een totaalbedrag van 962 058,64 EUR. De Franse administratie achtte zich weliswaar bevoegd om het verzoek om kwijtschelding van rechten te beantwoorden, maar zij heeft het dossier naar de Commissie verwezen opdat deze uitspraak zou doen „over de al dan niet klaarblijkelijke aard van de vastgestelde nalatigheid”.

Bij de bestreden beschikking stuurde de Commissie het dossier naar de Franse douane terug „voor behandeling door uw diensten”. Zij heeft de Franse administratie evenwel te kennen gegeven dat zij van mening was dat verzoekster klaarblijkelijk nalatig was geweest en ervoor gepleit de kwijtschelding van rechten te weigeren.

Tot staving van haar eisen betoogt verzoekster:

| — | In casu is sprake van bevoegdheidsoverschrijding, in zoverre de Commissie zich onbevoegd heeft verklaard om van het verzoek om kwijtschelding van rechten kennis te nemen, maar toch een standpunt heeft ingenomen over de vraag of de verweten nalatigheid zoals gesteld klaarblijkelijk was. |
| --- | --- |

—

In casu is sprake van bevoegdheidsoverschrijding, in zoverre de Commissie zich onbevoegd heeft verklaard om van het verzoek om kwijtschelding van rechten kennis te nemen, maar toch een standpunt heeft ingenomen over de vraag of de verweten nalatigheid zoals gesteld klaarblijkelijk was.

| — | De Commissie heeft haar beschikking niet binnen de in artikel 907, tweede alinea, van de uitvoeringsverordening van het communautair douanewetboek gestelde termijn van negen maanden gegeven. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft haar beschikking niet binnen de in artikel 907, tweede alinea, van de uitvoeringsverordening van het communautair douanewetboek gestelde termijn van negen maanden gegeven.

| — | De verplichting om handelingen te motiveren is niet nageleefd. |
| --- | --- |

—

De verplichting om handelingen te motiveren is niet nageleefd.

| — | In casu is sprake van misbruik van bevoegdheid, in zoverre de Commissie zich drie jaar nadat de Franse administratie haar het dossier heeft overgelegd, heeft onbevoegd verklaard, ook al had zij geen rekening gehouden met het aanvankelijk door verzoekster zelf bij de Franse douane opgeworpen argument inzake onbevoegdheid. |
| --- | --- |

—

In casu is sprake van misbruik van bevoegdheid, in zoverre de Commissie zich drie jaar nadat de Franse administratie haar het dossier heeft overgelegd, heeft onbevoegd verklaard, ook al had zij geen rekening gehouden met het aanvankelijk door verzoekster zelf bij de Franse douane opgeworpen argument inzake onbevoegdheid.

Ten slotte verwijt verzoekster de Commissie een kennelijke fout bij de beoordeling in de onderhavige zaak van de elementen die een klaarblijkelijke nalatigheid vormen.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/38 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/38

---

Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Isabel Clara Centeno Mediavilla e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-58/05)

(2005/C 93/70)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Isabel Clara Centeno Mediavilla, wonende te Sevilla (Spanje), en 16 anderen, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten.

Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren de indeling in de rang die aan verzoekers is toegekend in de besluiten waarbij zij zijn aangeworven, voorzover die indeling is gebaseerd op artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren de indeling in de rang die aan verzoekers is toegekend in de besluiten waarbij zij zijn aangeworven, voorzover die indeling is gebaseerd op artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut;

| — | bijgevolg, de loopbaan van verzoekers te herstellen (met inaanmerkingneming van de ervaring die zij in aldus de gerectificeerde rang hebben opgedaan, van hun rechten op plaatsing in een hogere salaristrap en van hun pensioenrechten) vanaf de rang waarin zij hadden moeten worden aangesteld op basis van het vergelijkend onderzoek ten vervolge waarop zij op de reservelijst waren geplaatst, hetzij in de rang die in de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek was genoemd, hetzij in de rang die volgens het nieuwe Statuut daarmee overeenkomt (en in de salaristrap overeenkomstig de regels die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren), dit alles vanaf het aanstellingsbesluit; |
| --- | --- |

—

bijgevolg, de loopbaan van verzoekers te herstellen (met inaanmerkingneming van de ervaring die zij in aldus de gerectificeerde rang hebben opgedaan, van hun rechten op plaatsing in een hogere salaristrap en van hun pensioenrechten) vanaf de rang waarin zij hadden moeten worden aangesteld op basis van het vergelijkend onderzoek ten vervolge waarop zij op de reservelijst waren geplaatst, hetzij in de rang die in de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek was genoemd, hetzij in de rang die volgens het nieuwe Statuut daarmee overeenkomt (en in de salaristrap overeenkomstig de regels die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren), dit alles vanaf het aanstellingsbesluit;

| — | verzoekers vertragingsrente op de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet toe te kennen over het verschil tussen het salaris dat overeenkomt met hun indeling in het aanwervingsbesluit, en het salaris dat overeenkomt met de indeling waarop zij recht hadden, tot op de datum van het besluit van waarbij zij volgens de regels in de rang worden ingedeeld; |
| --- | --- |

—

verzoekers vertragingsrente op de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet toe te kennen over het verschil tussen het salaris dat overeenkomt met hun indeling in het aanwervingsbesluit, en het salaris dat overeenkomt met de indeling waarop zij recht hadden, tot op de datum van het besluit van waarbij zij volgens de regels in de rang worden ingedeeld;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekers hebben deelgenomen aan vergelijkende onderzoeken georganiseerd met het oog op de aanwerving van ambtenaren bij de Commissie en zijn op de reservelijst geplaatst vóór 1 mei 2004, de datum van de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1). Zij zijn na 1 mei 2005 aangesteld en in de rang en de salaristrap ingedeeld volgens de overgangsbepalingen van het nieuwe Statuut, die zijn neergelegd in artikel 12 van bijlage XIII. Verzoekers wijzen erop dat zij als gevolg daarvan zijn ingedeeld in een lagere rang dan die welke in de aankondiging van de vergelijkende onderzoeken was genoemd, en dat de nieuwe rang die hun is toegekend, ook niet overeenkomt met de oude rangen van de categorieën A of B waarin zij zijn aangeworven.

Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoekers allereerst dat artikel 12 van bijlage XIII onwettig is. Volgens hen is artikel 12 van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut in strijd met het gelijkheidbeginsel en het non-discriminatiebeginsel omdat personen die voor een zelfde vergelijkend onderzoek zijn geslaagd, ter zake van de indeling in de rang verschillend worden behandeld naargelang zij vóór of na 1 mei 2004 zijn aangesteld.

Verders stellen zij dat artikel 12 van bijlage XIII in strijd is met artikel 31 van het nieuwe Statuut. Volgens hen moet iemand die als ambtenaar wordt aangeworven, volgens artikel 31 bij zijn aanwerving worden ingedeeld in de rang die wordt genoemd in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek waarvoor hij is geslaagd. De rang waarin verzoekers bij hun aanwerving zijn ingedeeld, verschilt evenwel van die welke in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek was genoemd.

Verzoekers voeren ook aan dat artikel 12 van bijlage XIII in strijd is met artikel 5 van het nieuwe Statuut, het gelijkheidsbeginsel, het non-discriminatiebeginsel en het beginsel van de gelijkwaardigheid van rang en ambt. Zij stellen dat hun ambt niet op basis van de aard en het niveau van de eraan verbonden functies is heringedeeld tegen de achtergrond van de standaardfuncties en dat zij, in strijd met artikel 5, lid 5, van het nieuwe Statuut, ter zake van aanwerving en carrièreverloop niet op dezelfde wijze worden behandeld als de voor hetzelfde vergelijkend onderzoek geslaagde personen die vóór 1 mei 2004 zijn aangesteld.

Verder stellen zij dat artikel 12 van bijlage XIII het rechtszekerheidsbeginsel, het verbod van terugwerkende kracht, hun verkregen rechten en hun gewettigd vertrouwen schendt. Volgens verzoekers zijn hun rechten ter zake van de indeling in de rang ontstaan op het ogenblik waarop zij op de reservelijst werden geplaatst en mochten zij er vanaf dat ogenblik op vertrouwen dat zij bij hun aanstelling zullen worden ingedeeld in de rang die in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek was genoemd.

Ten slotte stellen verzoekers dat in strijd met artikel 10 van het nieuwe Statuut het Personeelscomité niet opnieuw is geraadpleegd nadat de Commissie haar aanvankelijke voorstel tot wijziging van het Statuut had geamendeerd en de tekst had ingediend waarvan de wettigheid thans wordt betwist.

Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoekers ook schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht, schending van het transparantiebeginsel, het vertrouwensbeginsel, het beginsel van de goede trouw, het gelijkheidsbeginsel, het non-discriminatiebeginsel en het beginsel van gelijkwaardigheid van rang en ambt.

---

(1)  PB L 124, blz. 1.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/39 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/39

---

Beroep, op 2 februari 2005 ingesteld door Union française de l'express (UFEX) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-60/05)

(2005/C 93/71)

Procestaal: Frans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Union française de l'express (UFEX) e.a., gevestigd te Roissy Charles de Gaulle (Frankrijk), DHL International SA, gevestigd te Roissy Charles de Gaulle (Frankrijk), Federal Express International (France) SNC, gevestigd te Gennevilliers (Frankrijk), en CRIE, gevestigd te Asnières (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Morgan de Rivery en J. Derenne, advocaten.

Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

| — | beschikking SG-Greffe (2004) D/205294 van de Commissie van 19 november 2004 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

beschikking SG-Greffe (2004) D/205294 van de Commissie van 19 november 2004 nietig te verklaren;

| — | de Commissie in de kosten te verwijzen. |
| --- | --- |

—

de Commissie in de kosten te verwijzen.

Middelen en voornaamste argumenten

Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking tot afwijzing van de klacht die UFEX, destijds SFEI genaamd, in december 1990 tegen La Poste heeft ingediend wegens kruissubsidiëring, waardoor volgens haar sprake is van misbruik van een machtspositie ten gunste van Société française de messagerie internationale (SFMI). Deze beschikking is gegeven op een verzoek om heropening van de procedure bij de Commissie, nadat de beschikking van de Commissie van 30 december 1994 tot afwijzing van de aanvankelijke klacht door de gemeenschapsrechter nietig was verklaard (1).

De belangrijkste vraag die in de onderhavige zaak wordt opgeworpen, is nog steeds dezelfde als die welke in de aangehaalde arresten van het Hof en van het Gerecht werd behandeld, namelijk of verweerster haar verplichtingen in het kader van het onderzoek van de klacht is nagekomen. Verzoeksters betogen dat de bestreden beschikking, door de klacht wegens het ontbreken van communautair belang af te wijzen, de rechtsvoorschriften met betrekking tot de beoordeling van het communautair belang heeft geschonden, een tegenstrijdige motivering bevat en blijk geeft van een reeks onjuiste rechtsopvattingen in haar afwijzing van het gedeelte van de klacht betreffende de artikelen 86 EG, 82 EG, 3, lid 1, sub g, EG en 10 EG.

Concreet betogen verzoeksters met name dat de Commissie een onjuiste beoordeling heeft gegeven van de elementen die noodzakelijk zijn bij de definitie van communautair belang, aangezien zij ter rechtvaardiging van haar conclusie betreffende het ontbreken van communautair belang, de ernst en de duur van de in de klacht opgeworpen inbreuken moet beoordelen. Bijgevolg is het niet voldoende uit te maken of de concurrentieverstorende gevolgen voortduren, en te concluderen, zo deze niet voortduren, dat er geen communautair belang bestaat bij voortzetting van het onderzoek van de klacht.

Wat de duur van de inbreuk betreft, komen verzoeksters op tegen het feit dat de Commissie voor de gestelde inbreuken enkel met betrekking tot bijkomstige effecten (ontwikkeling van marktaandelen, ondernemingen die de markt verlaten, prijsgevoeligheid van de vraag, ontbreken van blijvende gevolgen voor de prijzen, enz.) heeft onderzocht of deze voortduren, zonder zich toe te leggen op de voornaamste gevolgen, die van structurele aard zijn, namelijk dat zij SFMI-Chronipost in een positie van marktleider heeft gebracht en in die positie heeft gehandhaafd.

Wat de motivering van de bestreden beschikking betreft, verklaart de Commissie enerzijds dat zij volkomen in staat is om het niveau van kostendekking van La Poste te controleren, hetgeen zowel met betrekking tot artikel 82 EG als met betrekking tot artikel 87 EG de enige berekening is op basis waarvan het bestaan van kruissubsidiëring kan worden vastgesteld, en anderzijds dat zij het niveau van kostendekking van La Poste niet heeft nagegaan ten aanzien van artikel 82 EG, omdat dit een herhaling zou hebben opgeleverd van het werk dat zij zelf moet verrichten voor het onderdeel van de klacht met betrekking tot staatssteun.

Verzoeksters verzetten zich tevens tegen de verklaring van de Commissie dat de aan Chronopost verleende voordelen inzake inklaring en frankering tot het overheidsoptreden van de Franse Staat behoren en niet binnen de werkingssfeer van artikel 82 juncto artikel 86 EG vallen.

---

(1)  Zaken C-119/97 P, UFEX e.a./Commissie (Jurispr. 1999, blz. I-1341), en T-77/95 RV, UFEX e.a./Commissie (Jurispr. 2000, blz. I-2167).

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/40

---

Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Dario Scotto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-76/05)

(2005/C 93/72)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dario Scotto, vertegenwoordigd door Massimo Condinanzi.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | de beschikking van de Commissie van 27 oktober 2004 waarbij verzoekers klacht nr. R/616/04 van 12 juli 2004 is afgewezen, en dus ook het loopbaanontwikkelingsrapport nr. 23330 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

de beschikking van de Commissie van 27 oktober 2004 waarbij verzoekers klacht nr. R/616/04 van 12 juli 2004 is afgewezen, en dus ook het loopbaanontwikkelingsrapport nr. 23330 nietig te verklaren;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de beoordeling van zijn loopbaanontwikkeling (CDR) voor de periode van 1.01.03 tot en met 31.08.03.

Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker:

| — | Schending van artikel 43 van het Ambtenarenstatuut en de uitvoeringsbepalingen daarvan. |
| --- | --- |

—

Schending van artikel 43 van het Ambtenarenstatuut en de uitvoeringsbepalingen daarvan.

| — | Schending van de procedure voor de opstelling van het CDR wegens onvolledige beoordeling van de referentieperiode. |
| --- | --- |

—

Schending van de procedure voor de opstelling van het CDR wegens onvolledige beoordeling van de referentieperiode.

| — | Bestaan van kennelijke feitelijke onjuistheden bij de beoordeling van verzoekers werkzaamheid in verband met de specifiek opgedragen doelstellingen. |
| --- | --- |

—

Bestaan van kennelijke feitelijke onjuistheden bij de beoordeling van verzoekers werkzaamheid in verband met de specifiek opgedragen doelstellingen.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/40 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/40

---

Beroep, op 19 februari 2005 ingesteld door Andrea Balduini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-77/05)

(2005/C 93/73)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Andrea Balduini, vertegenwoordigd door G. Balduini, advocaat.

Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

| 1) | na nietigverklaring van besluit ADMIN. B.2-PC/amd-D(2004)27617 van het TABG van 12 november 2004, meegedeeld per aangetekende brief van 15 november 2004 die is ontvangen op 22 november 2004, de vragen 11 en 36 van proef A (kennis van het vakgebied) van het vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03 nietig te verklaren, of, subsidiair, één van deze vragen nietig te verklaren; |
| --- | --- |

1)

na nietigverklaring van besluit ADMIN. B.2-PC/amd-D(2004)27617 van het TABG van 12 november 2004, meegedeeld per aangetekende brief van 15 november 2004 die is ontvangen op 22 november 2004, de vragen 11 en 36 van proef A (kennis van het vakgebied) van het vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03 nietig te verklaren, of, subsidiair, één van deze vragen nietig te verklaren;

| 2) | en, bijgevolg, na nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03, waarvan verzoeker bij mededeling EPSO/5000LM – EN van 14 mei 2004 in kennis is gesteld, vast te stellen dat verzoeker met zijn score tot de 450 beste kandidaten behoort en hem derhalve toe te laten tot de volgende fasen van het vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03; |
| --- | --- |

2)

en, bijgevolg, na nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03, waarvan verzoeker bij mededeling EPSO/5000LM – EN van 14 mei 2004 in kennis is gesteld, vast te stellen dat verzoeker met zijn score tot de 450 beste kandidaten behoort en hem derhalve toe te laten tot de volgende fasen van het vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03;

| 3) | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

3)

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoeker in de onderhavige zaak heeft deelgenomen aan het algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/A/11/03, waarvan de eerste fase uit drie voorselectieproeven bestond.

Bij mededeling van 14 mei 2004 heeft de jury verzoeker meegedeeld dat het door hem behaalde resultaat op de voorselectieproeven, in totaal 44,726 punten, niet tot de 450 beste scores kon worden gerekend, zodat hij niet tot de volgende proeven werd toegelaten.

Bij een volgende mededeling heeft de jury alle kandidaten laten weten dat de resultaten van de voorselectieproeven waren vastgesteld na intrekking door de jury, van vijf vragen van deze proeven (vraag 17 van proef A, vragen 4 en 20 van proef B, en vragen 45 en 52 van proef C).

Het bij de jury ingediende verzoek om herziening en de bij EPSO ingediende klacht zijn afgewezen. Deze twee verzoeken strekten tot intrekking van twee andere vragen van proef A (vragen 11 en 36), die volstrekt onjuist, onlogisch en onbegrijpelijk zijn, zodat verzoeker met zijn resultaat wél tot de 450 beste kandidaten kan worden gerekend en aan de volgende fasen van het vergelijkend onderzoek kan deelnemen. Deze twee verzoeken zijn afgewezen.

Tot staving van zijn beroep voert verzoeker schending aan van het in artikel 5, lid 3, van het Statuut neergelegde beginsel van gelijke behandeling.

---

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/41 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/41

---

Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

(Zaak T-82/05)

(2005/C 93/74)

Procestaal: Italiaans

Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, Avvocato dello Stato.

Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

| — | nietig te verklaren mededeling D(2004)12075 van 8 december 2004 betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie in het kader van Programma POR Campania, verzoek om betaling nr. 2004 2245, waarbij de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid – Interventies in Cyprus, Griekenland, Italië, Malta, Hongarije en Nederland, het volgende besluit heeft bekendgemaakt: „Zoals aangegeven in brief nr. 0037474 van het ministerie van Economische Zaken van 25 november 2004, komt een bedrag van 1 994 835 EUR niet in aanmerking voor maatregel 4.2, voorzover dit bedrag betrekking heeft op voorschotten op steunregelingen die zijn uitbetaald na 19 februari 2003 of waarvoor de termijn na deze datum is verstreken, die de eindadressaat niet voor de betaling van daadwerkelijke kosten heeft gebruikt”; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren mededeling D(2004)12075 van 8 december 2004 betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie in het kader van Programma POR Campania, verzoek om betaling nr. 2004 2245, waarbij de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid – Interventies in Cyprus, Griekenland, Italië, Malta, Hongarije en Nederland, het volgende besluit heeft bekendgemaakt: „Zoals aangegeven in brief nr. 0037474 van het ministerie van Economische Zaken van 25 november 2004, komt een bedrag van 1 994 835 EUR niet in aanmerking voor maatregel 4.2, voorzover dit bedrag betrekking heeft op voorschotten op steunregelingen die zijn uitbetaald na 19 februari 2003 of waarvoor de termijn na deze datum is verstreken, die de eindadressaat niet voor de betaling van daadwerkelijke kosten heeft gebruikt”;

| — | nietig te verklaren alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen; |
| --- | --- |

—

nietig te verklaren alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaak T-345/04 Italiaanse Republiek/Commissie (1).

---

(1)  PB C 262, blz. 55.

---

III Bekendmakingen

| 16.4.2005 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 93/42 |
| --- | --- | --- | --- |

16.4.2005

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 93/42

---

(2005/C 93/75)

Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
  Publicatieblad van de Europese Unie

PB C 82 van 2.4.2005

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 69 van 19.3.2005

PB C 57 van 5.3.2005

PB C 45 van 19.2.2005

PB C 31 van 5.2.2005

PB C 19 van 22.1.2005

PB C 6 van 8.1.2005

Deze teksten zijn beschikbaar in:

| | EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex |
| --- | --- |

EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

| | CELEX:http://europa.eu.int/celex |
| --- | --- |

CELEX:http://europa.eu.int/celex

---