----

----

I Informacje

Komisja

----

Kursy walutowe euro (1)

17 lutego 2005

(2005/C 42/01)

1 euro= 

----

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

----

----

POMOC PAŃSTWA — FRANCJA

Pomoc państwa C 15/2004 (ex N 267/2003) — Pomoc dla sektora producentów i pośredników w handlu winami likierowymi: Pineau des Charentes, Floc de Gascogne, Pommeau de Normandie i Macvin du Jura

Zaproszenie do przedkładania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE

(2005/C 42/02)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W piśmie z dnia 20 kwietnia 2004 r., przytoczonym na stronach następujących po niniejszym podsumowaniu, w autentycznym języku, Komisja powiadomiła Francję o swojej decyzji dotyczącej wszczęcia procedury przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w odniesieniu do tej pomocy.

Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłoszenia uwag na temat przedmiotowej pomocy, w terminie jednego miesiąca od niniejszej publikacji, na następujący adres:

Uwagi te zostaną przekazane Francji. W formie pisemnego wniosku można wystąpić o poufne traktowanie tożsamości zainteresowanej strony, która przedstawiła uwagi, wraz z podaniem powodów takiego wniosku.

TEKST STRESZCZENIA

W piśmie z dnia 23 czerwca 2003 r. Stałe Przedstawicielstwo Francji przy Unii Europejskiej zgodnie z art. 88 ust. 3 poinformowało Komisję o zastosowaniu cytowanego środka.

Komisja podjęła decyzję o wszczęciu procedury dochodzeniowej przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu w sprawie wymienionej powyżej pomocy ze względu na fakt, że stwarza ona wątpliwości co do jej zgodności z art. 90 Traktatu i, w związku z tym, z art. 87-89 Traktatu.

Mechanizm notyfikowanej pomocy

Notyfikowana pomoc stanowi kontynuację pomocy, która została wcześniej notyfikowana i zatwierdzona przez Komisję w ramach pomocy państwa nr N 703/95 i nr N 327/98 i będzie przeznaczona na działania reklamowe i promocyjne, programy badawcze i eksperymentalne, działania dotyczące pomocy technicznej i działania mające na celu wspieranie produkcji o odpowiedniej jakości. Dla wszystkich określonych zawodów i całej niżej opisanej pomocy przewidziano, na okres 5 lat, całkowity budżet pomocy w wysokości 12 000 000 EUR z zachowaniem następującego podziału: Pineau des Charentes, 9 360 000 EUR; Floc de Gascogne, 2 040 000 EUR; Pommeau de Normandie, 360 000 EUR i Macvin du Jura, 240 000 EUR.

Działania badawcze, działania dotyczące pomocy technicznej i rozwoju produkcji o odpowiedniej jakości będą finansowane przez państwo wyłącznie ze środków budżetowych. Działania reklamowe i promocyjne będą finansowane częściowo przez państwo, a częściowo przez zainteresowane organizacje międzybranżowe, ze środków pochodzących z dobrowolnych składek (zwanych dalej CVO — cotisations volontaires obligatoires) pobieranych obowiązkowo od ich członków. W działaniach reklamowych na terytorium Unii Europejskiej udział państwa wyniesie nie więcej niż 50 %. CVO stosują się do ilości wina likierowego AOC wprowadzanego do obrotu przez producentów wina, zawodowych gorzelników, pośredników w handlu i hurtowników z obszaru produkcji danego AOC.

Ocena tych środków przez Komisję

Komisja zauważa, szczególnie w odniesieniu do rodzaju przedmiotowych składek, że rząd francuski w ramach procedury rozszerzenia porozumień międzybranżowych, uczynił je obowiązkowymi. Rozszerzenie porozumień odbywa się poprzez przyjęcie decyzji opublikowanej w Dz.U. Republiki Francuskiej. Wynika z tego, że aby składki były skuteczne, powinny być usankcjonowane aktem wydanym przez władze publiczne. Z tego względu Komisja uważa na tym etapie, że w tym przypadku chodzi o opłaty parafiskalne, to znaczy dochody publiczne. Finansowanie związanych z tym działań stanowi zatem środek państwowy na rzecz przedmiotowej produkcji wina.

1.   Pomoc

1.1.   Działania reklamowe i promocyjne

Wspólnotowe wytyczne stosowane do pomocy państwa w odniesieniu do reklamy produktów objętych załącznikiem I do Traktatu WE (1) określają pozytywne i negatywne kryteria, które powinny być przestrzegane przez wszystkie systemy pomocy państwa. I tak, zgodnie z pkt 16-30 wytycznych, nie mogą to być działania reklamowe sprzeczne z art. 28 Traktatu lub z wtórnym prawem wspólnotowym i nie powinny być kierowane na określone przedsiębiorstwa. Komisja stwierdza, że na tym etapie pomoc ta wydaje się spełniać warunki określone na poziomie wspólnotowym, mimo że zobowiązanie dotyczące odniesień do pochodzenia krajowego produktów jest, na tym etapie, niezbędne.

1.2   Działania badawcze

Zgodność tej pomocy powinna być zweryfikowana w świetle Wspólnotowych ram pomocy państwa na badania i rozwój (2) oraz komunikatu Komisji w sprawie zmiany tych ram (3). I tak, zgodny ze wspólnym rynkiem jest poziom pomocy mogący dosięgnąć 100 %, pod warunkiem, że spełnione są cztery warunki: pomoc leży w ogólnym interesie sektora; informacja musi zostać opublikowana we właściwych dziennikach; wyniki prac dostarczane są na równej podstawie, zarówno w odniesieniu do kosztów jak i czasu; pomoc spełnia międzynarodowe kryteria handlowe przyjęte przez UE. Na tym etapie Komisja uważa, że stosowane warunki były przestrzegane.

1.3.   Działania dotyczące pomocy technicznej i działania na rzecz wytwarzania produktów o odpowiedniej jakości

W pkt 13 i 14 wytyczne w sprawie pomocy dla sektora rolnego przewidują, że ten rodzaj pomocy jest dozwolony, przy stopniu intensywności 100 %, w przypadku gdy jest ona dostępna dla wszystkich możliwych zainteresowanych osób działających na danym obszarze, w obiektywnie określonych warunkach i jeżeli całkowita kwota udzielanej pomocy nie przekracza 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat lub, w przypadku MŚP, 50 % możliwych wydatków, to ma zastosowanie kwota najwyższa. Władze francuskie zobowiązały się do przestrzegania tych warunków. Komisja stwierdza, że na tym etapie, pomoc ta wydaje się spełniać warunki określone na poziomie wspólnotowym.

2.   Finansowanie pomocy

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (4) Komisja uważa zazwyczaj, że finansowanie pomocy państwa z obowiązkowych opłat może wpłynąć na pomoc wywołując efekt ochronny wykraczający poza pomoc jako taką. Przedmiotowe składki są rzeczywiście obowiązkowymi opłatami. Zgodnie ze wspomnianym orzecznictwem Komisja uważa, że pomoc nie może być finansowana z opłat parafiskalnych obciążających również produkty przywożone z innych Państw Członkowskich. Komisja uważa, że ze względu na fakt, iż jedyną produkcją opodatkowaną jest produkcja krajowa win likierowych AOC, która jest objęta tym środkiem, można na tym etapie stwierdzić, że żaden przywożony produkt nie jest opodatkowany.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału (5) podatek powinien być uważany za stanowiący naruszenie zakazu dyskryminacji zawartego w art. 90 Traktatu jeżeli z dochodów z podatku korzystają szczególnie opodatkowane produkty krajowe, które są przetwarzane lub wprowadzane do obrotu na rynku krajowym, częściowo równoważąc poniesioną za nie opłatę i stawiając w ten sposób w gorszej sytuacji wywożone produkty krajowe. Władze francuskie zobowiązują się do sprawienia, by produkty wywożone nie korzystały z działań pomocowych finansowanych ze składek na organizacje międzybranżowe w mniejszym stopniu niż produkty sprzedawane na terytorium krajowym.

3.   Zgodność z innymi postanowieniami Traktatu

Decyzja Komisji dotycząca pomocy państwa nr N 703/95 została unieważniona wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości (6).

W swoim wyroku Trybunał przypomina, że w latach 1992 i 1993 rząd francuski zmienił swoje ustawodawstwo krajowe w zakresie akcyzy na napoje alkoholowe i wprowadził zróżnicowany system opodatkowania win likierowych i naturalnych win słodkich. Trybunał wyjaśnia, że z dwóch skarg złożonych dnia 24 marca 1995 r. przez Associação de Exportadores de Vinho do Porto (Zrzeszenie Przedsiębiorstw Eksportujących wino Porto, zwane dalej AEVP) jasno wynika, że opierały się one przede wszystkim na istnieniu związku między różnym opodatkowaniem win likierowych i naturalnych win słodkich, z jednej strony, a pomocą dla francuskich producentów win likierowych, z drugiej strony. W rezultacie w drugiej skardze, która dotyczyła naruszenia art. 92 i 93 Traktatu (obecnie art. 87 i 88 WE), AEVP wyraźnie utrzymuje, że celem przedmiotowej pomocy było zrekompensowanie producentom francuskim tej różnicy w opodatkowaniu, co prowadziło w istocie do tego, że tylko zagraniczni producenci win likierowych podlegali wyższemu opodatkowaniu.

Trybunał przypomina, że pomoc państwa, która poprzez pewne swoje rozwiązania narusza inne postanowienia Traktatu, nie może być uznana przez Komisję za zgodną ze wspólnym rynkiem i że, określając czy pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem Komisja musi uwzględnić warunki rynku, włącznie z poziomem opodatkowania. Trybunał zwraca uwagę, że w zaskarżonej decyzji Komisja nie odniosła się do faktu, że zarzut AEVP opiera się przede wszystkim na związku między różnicą w opodatkowaniu win likierowych i naturalnych win słodkich a pomocą dla francuskich producentów win likierowych. Komisja nie wyjaśniła również dlaczego twierdzi, że zarzut ten jest nieuzasadniony.

Ponadto według Trybunału, część przedmiotowej pomocy faworyzuje kategorię producentów, która w dużym stopniu odpowiada kategorii francuskich producentów win likierowych, których system opodatkowania stawia w gorszej sytuacji. Według Trybunału należy więc uznać, że możliwość istnienia związku między systemem opodatkowania, a projektem przedmiotowej pomocy stanowi poważne utrudnienie dla oceny zgodności tego projektu z postanowieniami Traktatu.

W świetle wyroku Trybunału Komisja uważa, że konieczne jest dokładniejsze zbadanie niniejszego przypadku pod kątem art. 90 Traktatu w celu wyjaśnienia czy nie występuje ewentualna dyskryminacja przywożonych produktów. Na tym etapie Komisja uważa, że wyjaśnienia przedstawione przez władze francuskie, w ramach notyfikacji, nie rozwiewają jednoznacznie wątpliwości co do możliwości naruszenia art. 90 Traktatu, gdyż odnoszą się bezpośrednio do faktu, jak twierdzi Trybunał, że część przedmiotowej pomocy może faworyzować kategorię producentów, która w dużym stopniu odpowiada kategorii francuskich producentów win likierowych, których system opodatkowania stawia w gorszej sytuacji.

W rezultacie fakt, że wysokość proponowanej pomocy nie jest wystarczająca, aby zmniejszyć stworzoną przez system rozbieżność podatkową między producentami poszczególnych gatunków wina nie wyklucza możliwości, że pomoc ta może, przynajmniej częściowo, służyć do zrekompensowania niekorzystnej sytuacji francuskich producentów win likierowych, zrekompensowania, z którego nie mogą skorzystać inni producenci wspólnotowi. To samo rozumowanie dotyczy argumentu, zgodnie z którym dochody z akcyzy na wina likierowe nie są ponownie wykorzystywane na rzecz krajowych producentów win likierowych.

Władze francuskie w wystarczający sposób nie wyjaśniły problemu dotyczącego związku między podatkiem i kwotą pomocy pochodzącą z budżetu krajowego, w świetle punktów podniesionych przez Trybunał. Stąd, Komisja zastanawia się nad istnieniem możliwego zaangażowania ze strony władz francuskich na rzecz francuskich producentów win likierowych w celu całkowitego lub częściowego zrekompensowania skutków wprowadzenia w 1993 r. podatku na te wina likierowe.

Władze francuskie wyjaśniły, że sektor ten przynosi rocznie 32 mln EUR z tytułu akcyzy. Liczba ta wydaje się obejmować produkcję pochodzenia niefrancuskiego. Jednakże władze francuskie nie podały liczb odnoszących się do kwot podatku od win likierowych, które stanowią przychody odpowiednio z produktów francuskich i produktów przywożonych. Ponadto do zbadania przedmiotowej pomocy niezbędne są również wartości dochodów z akcyzy dla indywidualnej produkcji francuskiej lub wspólnotowej.

Komisja zauważa, że Pineau de Charentes jest głównym beneficjentem notyfikowanej pomocy (przypada na nie 78 % pomocy), dalej na Floc de Gascogne przypada 17 %, następnie na Pommeau de Normandie 3 % i na koniec na Macvin de Jura 2 %. Zwrócono się do władz francuskich o wyjaśnienie czy te wartości procentowe dla każdej z tych produkcji odpowiadają udziałom w dochodach jakie przynosi państwu podatek od win likierowych.

Ze względu na fakt, że większa część pomocy koncentruje się na działaniach reklamowych a bardzo niewielka część na innych rodzajach działań, zwrócono się do władz francuskich o wyjaśnienie czy udział pomocy dla tego środka, która pochodzi z budżetu krajowego jest reprezentatywny dla pomocy udzielanej przez państwo francuskie w innych sektorach produkcji rolnej, w szczególności produkcji o odpowiedniej jakości. Ponadto Komisja chciałaby poznać budżet pomocy przeznaczonej na kampanie reklamowe prowadzone we Francji dla produkcji każdego z czterech win likierowych.

Na koniec niezbędne wydają się również wyjaśnienia dotyczące ewentualnego związku między przeznaczonymi na finansowanie pomocy dochodami pochodzącymi z CVO a dochodami pochodzącymi z budżetu krajowego.

TEKST LISTU

„Par la présente, la Commission a l'honneur d'informer la France qu'après avoir examiné les informations fournies par vos autorités sur la mesure citée en objet, elle a décidé d'ouvrir la procédure prévue à l'article 88, paragraphe 2, du traité CE.

I.   PROCÉDURE

II.   DESCRIPTION

1.   Les actions de publicité et de promotion

2.   Les actions de recherche

3.   Les actions d'assistance technique

4.   Aides à la production de produits de qualité

III.   APPRÉCIATION

1.   Caractère d'aide. Applicabilité de l'article 87, paragraphe 1, du traité

2.   Compatibilité de l'aide

2.1.   Les aides

2.1.1.   Aides à la publicité et à la promotion

2.1.2.   Aides à la recherche

2.1.3.   Aides à l'assistance technique

2.1.4.   Aides à la production de produits de qualité

2.2.   Le financement des aides

2.3.   Compatibilité avec d'autres dispositions du traité

IV.   CONCLUSION

----

(1)Dz.U. C 252 z 12.9.2001.

(2)Dz.U. C 45 z 17 lutego 1996.

(3)Dz.U. C 48 z 13 lutego 1998.

(4)  CJCE, 25 czerwca 1970 r., sprawa 47/69, Rząd Republiki Francuskiej przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz. XVI, str. 487.

(5)  Wyrok z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie C-234/99 Nygard, Zb.Orz. 2002, str. I-3657.

(6)  Wyrok Trybunału z dnia 3 maja 2001 r., sprawa C-204/97 Republika Portugalii przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Zb.Orz., str. I-03175.

(7)  Lettre aux autorités françaises du 21 novembre 1996, no SG(96) D/9957.

(8)  Lettre aux autorités françaises du 4 août 1998, no SG(98) D/6737.

(9)Agriculture in the European Union, Statistical and economic information 2002. Direction générale de l'Agriculture, Commission européenne.

(10)JO C 252 du 12.9.2001.

(11)  Conformément aux dispositions du règlement (CEE) no 2081/92 du Conseil, du 14 juillet 1992, relatif à la protection des indications géographiques et des appellations d'origine des produits agricoles et des denrées alimentaires (JO L 208 du 24.7.1992).

(12)  Aide d'État no N 166/2002.

(13)JO L 327 du 21.12.1999.

(14)JO C 28 du 1.2.2000.

(15)JO C 45 du 17.2.1996, p. 5, ultérieurement modifié en ce qui concerne son application au secteur agricole, JO C 48 du 13.2.1998, p. 2.

(16)  JO L du 3.1.2004.

(17)  CJCE, 25 juin 1970, affaire 47/69, Gouvernement de la République française contre Commission des Communautés européennes, Rec. XVI, p. 487.

(18)  Arrêt du 23 avril 2002 dans l'affaire C-234/99, Nygard, Recueil 2002, p. I-3657.

(19)  Arrêt de la Cour du 3 mai 2001, affaire C-204/97, République portugaise contre Commission des Communautés européennes, Rec., p. I-03175.

(20)  1 FRF = 0,15 EUR.

(21)  Arrêt du 7 avril 1987 dans l'affaire C-196/85, Rec., p. 1597.

----

----

Uprzednie zgłoszenie koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3697 — SYMANTEC/VERITAS)

(2005/C 42/03)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

(1)Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1.

----

----

POMOC PAŃSTWA — WŁOCHY

Pomoc państwa N586/2003, N587/2003, N589/2003 & C 48/2004 (ex N595/2003) — Przedłużenie trzyletniego terminu oddania do użytku chemikaliowca

Zaproszenie do składania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE

(2005/C 42/04)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Pismem z dnia 30 grudnia 2004 r., odtworzonym w języku oryginału na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja zawiadomiła Włochy o swojej decyzji o wszczęciu procedury dotyczącej wyżej wspomnianej pomocy określonej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

Zainteresowane strony mogą zgłaszać uwagi na temat środka, względem którego Komisja wszczyna procedurę, w ciągu jednego miesiąca od daty publikacji niniejszego streszczenia i następującego po nim pisma, kierując je na następujący adres lub numer faksu:

Uwagi te zostaną przekazane Włochom. Zainteresowane strony przekazujące uwagi mogą wystąpić z odpowiednio umotywowanym pisemnym wnioskiem o objęcie ich tożsamości poufnością.

TEKST STRESZCZENIA

W grudniu 2003 r. Włochy zgłosiły Komisji cztery wnioski, z których każdy dotyczył przedłużenia trzyletniego terminu oddania do użytku jednego statku pełnomorskiego, noszących odpowiednio następujące numery pomocy państwa: N 586/2003, N 587/2003, N 589/2003 i N 595/2003.

Komisja zdecydowała o przyznaniu przedłużenia trzyletniego terminu oddania do użytku w trzech pierwszych powyższych przypadkach, dotyczących statków C.190, C.197 i C.196, budowanych przez stocznię Cantiere Navale De Poli S.p.A, we Włoszech. Przedłużenia, na które udzielono zgody, obejmują okresy: 4 miesiące na chemikaliowiec C.190 i 6 miesięcy na gazowce C.196 i C.197 zgodnie z drugim akapitem art. 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego. Po wstępnym postępowaniu wyjaśniającym, Komisja nie mogła jednak podjąć analogicznej decyzji w odniesieniu do sprawy dotyczącej pomocy państwa N 595/03.

Sprawa dotycząca pomocy państwa N 595/03 dotyczy chemikaliowca budowanego przez Cantieri Navali Termoli, zamówionego przez armatora Marnavi S.p.A. Wnosi się o przesunięcie terminu dostarczeniu z końca roku 2003 na dzień 31 października 2004 r. Stocznia buduje statek zgodnie z nowym terminem oddania do użytku.

Wniosek podlega zatwierdzeniu przez Komisję, ponieważ zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) 1540/1998 w sprawie pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego statkom dostarczanym po roku 2003 nie przysługuje pomoc operacyjna, nawet jeżeli umowy na ich budowę podpisano przed końcem roku 2000. Całkowita wartość pomocy na budowę statku wynosi około 3,9 miliona euro.

Wniosek władz włoskich w ostatniej sprawie umotywowany jest tak samo jak w przypadku poprzednich decyzji Komisji zatwierdzających analogiczne wnioski, np. ten dotyczący Meyer Werft (1), tym, że armator prosi o zawieszenie umów w związku z zamachami terrorystycznymi z 11 września 2001 r. Włochy podniosły dwa kolejne powody, tj. potrzebę wprowadzenia zmian technicznych na statku oraz zakłócenia planu pracy stoczni związane z wystąpieniem dwóch klęsk żywiołowych (trzęsienia ziemi i powodzi), które dotknęły region w którym mieści się stocznia, odpowiednio w październiku 2002 r. i w styczniu 2003 r.

Komisja zwraca uwagę, że ostateczna umowa na budowę statku podpisana w grudniu 2000 r. przewidywała termin oddania do użytku w czerwcu 2003 r. Wydaje się że armator, będący tak ważnym klientem stoczni, również wystąpił o zawieszenie umowy do 30 września 2003 r. w związku wydarzeniami z 11 września 2001 r. Jednak ponieważ badany statek nie jest statkiem wycieczkowym, zgłoszone działanie nie spełnia tych samych kryteriów, co decyzja dotycząca Meyer Werft, a powyższej przyczyny nie można uznać za powód zatwierdzenia zgłoszonego wniosku.

Komisja zweryfikowała jednak wpływ i zgodność innych powodów opóźnienia podanych przez Włochy. Jeżeli powody te byłyby nieuzasadnione, przedłużenie terminu oddania do użytku pozwoliłoby Włochom na dostarczenie większej niż dozwolona pomocy operacyjnej.

W odniesieniu do potrzeby wprowadzenia zmian technicznych na statku: zwraca się uwagę, że zmiany te wprowadzono na wniosek armatora w związku z odwołaniem zawieszenia umowy, ze skutkiem od 29 września 2003 r.; zmiany te zostały sformalizowane w dodatku do pierwotnej umowy datowanym dopiero na 10 grudnia 2003 r. Komisja zauważa, że armator ma zawsze prawo żądać wprowadzenia zmian do umowy na budowę statku, a pojawienia się zmian takich nie można uważać za nieprzewidziane lub niezwykłe wydarzenie w sektorze budownictwa okrętowego. Wydarzenia takie należą zazwyczaj do ryzyka handlowego ponoszonego przez stocznię. Tak więc nie można uznać tego uzasadnienia.

W odniesieniu do wpływu dwóch klęsk żywiołowych, które dotknęły region, w którym znajduje się stocznia: uznaje się, że wydarzenia te normalnie stanowiłyby podstawy do przyjęcia wniosku. Jednak po zbadaniu dostępnych informacji Komisja ma wątpliwości, czy wzgląd ten stosuje się w omawianej sprawie.

Zwraca się uwagę, że wydarzenia te miały miejsce w okresie zawieszenia umowy i tym samym nie mogły wpłynąć na budowę statku, ponieważ od początku fazy fizycznej realizacji umowy dzieliło je przynajmniej 8 miesięcy. Podobnie zauważono, że nie przedstawiono również szczegółowych informacji, które pozwoliłby Komisji na ocenę wpływu omawianych wydarzeń na całkowity plan pracy stoczni. Ponadto Komisja zwraca uwagę, że 3 miesiące przed upływem terminu przypadającego na 31 grudnia 2003 r., przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) 1540/98, armator wystąpił z wnioskiem o wprowadzenie istotnych zmian technicznych, dotyczących długości i szerokości statku oraz ilości i wielkości zbiorników. Dlatego wątpliwym wydaje się możliwość prowadzenia istotnych prac na statku C.180, zwłaszcza zważywszy na zmiany wnioskowane pod koniec 2003 r. W związku z powyższym Komisja wyraża wątpliwość, czy wspomniane klęski żywiołowe miały jakikolwiek wpływ na plan pracy stoczni, zwłaszcza w odniesieniu do statku C.180.

Zauważono również że zawieszenie umowy miało trwać do 30 września 2003 r., a w praktyce przestało obowiązywać 29 września 2003 r., tj. 3 miesiące przed terminem oddania do użytku przypadającym na 31 grudnia 2003 r. Jednak zważywszy, że władze włoskie oświadczyły, że na budowę statku C.180 potrzeba do 15 miesięcy, wydaje się że stocznia zdawała sobie sprawę z tego że nie będzie w stanie zbudować statku w trzy miesiące. Ponadto, biorąc pod uwagę że potrzeba było 15 miesięcy na budowę, należy zwrócić uwagę, że najpóźniej na początku sierpnia 2002 r. lub niedługo potem, tj. trzy miesiące przed trzęsieniem ziemi w regionie Molise, stocznia musiała być świadoma, że w żadnym wypadku nie zdoła oddać statku do użytku przed 31 grudnia 2003 r.

Analiza ta każe wątpić, czy powody wymienione przez władze włoskie są zgodnie z drugim akapitem art. 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przemysłu stoczniowego i że tym samym powody te są zgodne ze wspólnym rynkiem zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. e) Traktatu WE.

Dlatego Komisja zdecydowała o rozpoczęciu formalnej procedury w sprawie wniosku o przedłużenie terminu dostarczenia tankowca chemicznego C.180 budowanego przez Cantieri Navali Termoli S.p.A.

TEKST PISMA

„1.   PROCEDIMENTO

2.   DESCRIZIONE PARTICOLAREGGIATA DELL'AIUTO

2.1.   Casi N 586/03, N 587/03 e N 589/03

2.2.   Caso N 595/03

3.   VALUTAZIONE

3.1.   Casi N 586/03, 587/03 e N 589/03

3.2.   Caso N 595/03

4.   DECISIONE

La Commissione ha pertanto deciso di accordare una proroga del termine ultimo di consegna di tre anni per le navi denominate C. 190, C. 197 e C. 196, costruite dal Cantiere Navale De Poli S.p.A (Italia). La proroga del termine ultimo di consegna di tre anni, per un periodo di 4 mesi per la nave petrolchimica denominata C. 190 e per 6 mesi per le navi gasiere adibite al trasporto di LPG denominate C. 196 e C. 197, è conforme al disposto dell'articolo 3, paragrafo 2, secondo capoverso del regolamento sulla costruzione navale.

Alla luce di quanto precede, la Commissione ha inoltre deciso di avviare il procedimento di cui all'articolo 88, paragrafo 2 del trattato CE in relazione alla proroga del termine ultimo di tre anni richiesta dall'Italia per la costruzione della nave petrolchimica denominata C. 180, costruita dai Cantieri Navali Termoli.

La Commissione ingiunge alle autorità italiane di trasmetterle, entro un mese dalla ricezione della presente lettera, tutti i documenti, le informazioni e i dati necessari per la valutazione della compatibilità dell'aiuto. In caso contrario, la Commissione adotterà una decisione sulla scorta delle informazioni già in suo possesso. Si invitano le autorità italiane a trasmettere una copia della presente lettera ai potenziali beneficiari dell'aiuto.

La Commissione fa presente alle autorità italiane l'effetto sospensivo dell'articolo 88, paragrafo 3, del trattato CE e richiama alla loro attenzione le disposizioni dall'articolo 14 del regolamento (CE) n. 659/1999 del Consiglio, che dispone che la Commissione potrà esigere il rimborso degli aiuti indebitamente erogati.

La Commissione comunica inoltre al Governo italiano che informerà i terzi interessati mediante pubblicazione della presente lettera e della sua sintesi nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee, nonché i terzi interessati nei paesi EFTA firmatari dell'accordo SEE tramite pubblicazione di una comunicazione nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee ed infine l'Autorità di vigilanza EFTA mediante invio di copia della presente. Tutti i summenzionati interessati saranno invitati a trasmetterle loro osservazioni entro il termine di un mese a decorrere dalla data di detta pubblicazione.”.

----

(1)Dz.U. C 238 z 3.10.2002, str. 14. Sprawa N 843/01dotycząca pomocy państwa.

(2)GU L 202 18.7.1998, pag. 1.

(3)  Le navi sono state consegnate il 28.4.2004 (C. 190) e il 28.6.2004 (C. 197 e C. 196).

(4)  Stargas Holding, AR.CO.TUR., AR.CO.IN e FASE Shipping B.V. sono importanti clienti del Cantiere Navale De Poli. Nel periodo tra il 1994 e il 2000, le commesse aggregate dei suddetti armatori hanno rappresentato il 54 % del fatturato del Cantiere De Poli, mentre nel periodo dal 2001 al giugno 2004 la loro quota del fatturato è salita al 99 %.

(5)  Tra il 2000 e il 2004, le commesse di Marnavi hanno rappresentato il 43 % circa del fatturato dei Cantieri Navali Termoli; nel quinquennio precedente (1995-1999 ) la corrispondente quota di fatturato era quasi uguale a zero.

(6)GU C 317 del 30.12.2003, pag. 11.

(7)  Cfr. il caso N 99/02 (GU 262, 29.10.2002), Cantiere Odense — Proroga del termine ultimo di consegna di 3 anni per due motonavi (Danimarca).

(8)  Cfr. caso N 607/2003 (GU C 95, 20.4.2004), Proroga del termine ultimo di consegna di 3 anni per il super Panfilo „Mirabella V” (Regno Unito).

(9)  Cfr. caso N 99/02 — Danimarca — Cantiere Odense — Proroga del termine ultimo di consegna di 3 anni per due motonavi (Danimarca), (GU C 262 del 29.10.2002). Cfr. inoltre il caso N 607/2003 — Regno Unito — Proroga del termine ultimo di consegna di 3 anni per il super Panfilo „Mirabella V” (GU C 95/2004). Cfr. anche il caso N 584/2003 — Italia — Proroga del termine ultimo di consegna di 3 anni per due navi Ro-Ro, approvata dalla Commissione il 14.7.2004, non ancora pubblicata nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea. Nei casi summenzionati la Commissione ha stabilito che la tardiva consegna dei componenti essenziali rispondeva ai criteri indicati al punto 24 della presente decisione.

(10)  Idem nota 6.

(11)  „Review of Tanker/Chemical/Small LPG Markets & Newbuilding Investment over 2001 e onwards”, Clarkson Research Novembre 2003, pag. 19-20.

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3662 — XSTRATA/WMC RESOURCES)

(2005/C 42/05)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 24 stycznia 2005 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3519 — ELECTRA/THYSSENKRUPP FAHRZEUGGUS)

(2005/C 42/06)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 28 stycznia 2005 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3666 — NORDIC CAPITAL/PLASTAL HOLDING)

(2005/C 42/07)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 2 lutego 2005 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3676 — WARBURG/PROVIDENCE/TELCORDIA)

(2005/C 42/08)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 25 stycznia 2005 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku angielskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3668 — DIFA/INVESTKREDIT/JV)

(2005/C 42/09)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 3 lutego 2005 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku niemieckim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3690 — CNP/CAPITALIA/FINECO VITA)

(2005/C 42/10)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 14 lutego 2005 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku włoskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

III Powiadomienia

Parlament Europejski

----

OGŁOSZENIE W SPRAWIE URUCHOMIENIA PROCEDURY NABORU

(2005/C 42/11)

Sekretariat Generalny Parlamentu Europejskiego ogłasza nabór na następujące stanowisko:

----

(1)Dz.U. C 42 A z 18.2.2005 (dostępny w języku francuskim i angielskim)

----