----

----

I Informacje

Komisja

----

Kursy walutowe euro (1)

4 lutego 2005

(2005/C 30/01)

1 euro= 

----

(1)

Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.

----

----

Uprzednie zgłoszenie koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3609 — CINVEN/FRANCE TELECOM CABLE — NC NUMERICABLE)

(2005/C 30/02)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

----

(1)Dz.U. L 24 z 29.1.2004, str. 1.

----

----

Komunikat Komisji w ramach wdrażania 97/67/EC

(2005/C 30/03)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy dyrektywy)

Przypis 1 Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejskie organizacje normalizacyjne. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

Przypis 3 W przypadku zmian, normą, do której dokonuje się odniesienia jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma (kolumna 3) składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi dyrektywy.

UWAGA:

----

(1)  ESO: Europejskie organizacje normalizacyjne:

(2)Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37.

(3)Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18.

----

----

OPINIA KOMISJI

z dnia 29 grudnia 2004 r.

w sprawie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych z elektrowni jądrowej w Nogent-sur-Seine we Francji zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom

(2005/C 30/04)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

W dniu 7 czerwca 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom Komisja Europejska otrzymała od rządu francuskiego ogólne dane dotyczące zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych z elektrowni jądrowej w Nogent-sur-Seine we Francji.

Na podstawie tych danych oraz dodatkowych informacji, o które Komisja wystąpiła w dniu 19 lipca 2004 r., przedłożonych przez Stałe Przedstawicielstwo Francji w dniu 21 września 2004 r., oraz po konsultacji z grupą ekspertów, Komisja sporządziła następującą opinię:

Podsumowując, Komisja jest zdania, że wdrożenie zmienionego planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych z elektrowni jądrowej w Nogent-sur-Seine we Francji nie może, zarówno podczas normalnej eksploatacji jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali określonych w ogólnych danych, spowodować radioaktywnego skażenia stanowiącego znaczące zagrożenie zdrowia, wody, gleby lub powietrza innego Państwa Członkowskiego.

----

----

OPINIA KOMISJI

z dnia 26 lipca 2004 r.

w sprawie planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych powstałych w wyniku demontażu pozostałości reaktora badawczego FRF2 we Frankfurcie nad Menem, w Hesji, w Republice Federalnej Niemiec, zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom

(2005/C 30/05)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

W dniu 30 stycznia 2004 r., zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom Komisja Europejska otrzymała od rządu niemieckiego ogólne dane dotyczące planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych powstałych w wyniku demontażu pozostałości reaktora badawczego FRF2.

Na podstawie tych danych i dodatkowych informacji przedstawionych przez rząd Niemiec w dniu 22 kwietnia 2004 r. oraz po konsultacji z grupą ekspertów Komisja sporządziła następującą opinię:

Reasumując, Komisja jest zdania, że wdrożenie planu unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych, w jakiejkolwiek postaci, powstałych w wyniku demontażu pozostałości reaktora badawczego FRF2 we Frankfurcie nad Menem w Hesji, w Republice Federalnej Niemiec, nie może, zarówno podczas normalnej eksploatacji jak i w następstwie wypadku o charakterze i skali określonych w ogólnych danych, spowodować radioaktywnego skażenia stanowiącego znaczące zagrożenie zdrowia, wody, gleby lub przestrzeni powietrznej innego Państwa Członkowskiego.

----

----

POMOC PAŃSTWA — WŁOCHY

Pomoc państwa C 38/2004 (ex NN 58/04) — Pomoc na rzecz spółki Portovesme SRL

Zaproszenie do składania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE

(2005/C 30/06)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Pismem z dnia 16 listopada 2004 r., odtworzonym w języku oryginału na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja zawiadomiła Włochy o swojej decyzji o wszczęciu procedury dotyczącej wyżej wspomnianej pomocy określonej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

Zainteresowane strony mogą nadsyłać swoje uwagi w terminie do jednego miesiąca od daty opublikowania niniejszego streszczenia oraz towarzyszącego mu listu na adres:

Uwagi te zostaną przekazane władzom włoskim. Zainteresowana strona przedkładająca uwagi może wystąpić z pisemnym, odpowiednio umotywowanym wnioskiem o traktowanie jej danych jako poufnych.

1.   Opis

Na mocy dekretu Przewodniczącego Rady Ministrów z dnia 6 lutego 2004 r. przyznano, do dnia 30 czerwca 2007 r., preferencyjną taryfę dostawcom energii elektrycznej dla przedsiębiorstw produkujących aluminium, ołów, srebro i cynk, położonych na terytoriach wyspiarskich i które charakteryzują się brakiem połączeń lub niewystarczającymi połączeniami z krajowymi sieciami energetycznymi i gazowymi.

Decyzją z dnia 5 lipca 2004 r. nr 110/04 Urząd ds. Energii Elektrycznej i Gazu wskazał, że przedsiębiorstwom Alcoa Srl (ex Alumix SpA), Portovesme Srl, ILA (Industria Lavorazioni Alluminio Spa) oraz Euroallumina Spa, położonym na Sardynii przysługuje specjalny system taryfowy na mocy wyżej wymienionego dekretu.

Przedmiotowy system opisany jest w art. 73 Przepisów dotyczących świadczenia usług związanych z przesyłaniem, dystrybucją, pomiarem i sprzedażą energii elektrycznej na okres 2004 — 2007 określonych w załączniku A do decyzji nr 5 Urzędu ds. Energii Elektrycznej i Gazu z dnia 30 stycznia 2004 r. (1) wraz ze zmianami (2). Przewiduje on przyznanie odbiorcom energii elektrycznej „rekompensaty” (componente tariffaria compensativa), obliczonej na podstawie różnicy między stawką ustaloną z dostawcą energii a taryfą preferencyjną.

2.   Ocena

W celu stwierdzenia, czy środek przedmiotowego systemu stanowi pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, należy ustalić, czy środek ten przynosi korzyści beneficjentom, czy korzyści te wynikają z działania państwa, czy przedmiotowy środek zakłóca konkurencję oraz czy może wpłynąć na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi.

Stosowanie stawek za energię elektryczną niższych niż stawki rynkowe przynosi korzyści gospodarcze, o ile koszty produkcji beneficjentów są zmniejszone. Z tych obniżonych stawek korzystać mogą przedsiębiorstwa produkujące aluminium, ołów, srebro i cynk działające na obszarze jednego regionu włoskiego (Sardynia). Obecnie istnieją jedynie cztery takie przedsiębiorstwa. Te obniżone stawki przynoszą korzyść powyższym przedsiębiorstwom, ponieważ nie są przyznawane ani innym sektorom produkcji ani przedsiębiorstwom tego samego sektora położonym na innych obszarach.

W tym konkretnym przypadku, decyzja dotycząca obniżenia stawek za energię elektryczną podejmowana jest jednostronnie przez władze włoskie. Zgodnie z decyzją nr 148 Urzędu ds. Energii Elektrycznej i Gazu z dnia 9 sierpnia 2004 r. jest ona finansowana w drodze bezpośrednich rekompensat wypłacanych odbiorcom energii przez Cassa Conguaglio per il settore elettrico. Na mocy art. 6 decyzji nr 194/00 z dnia 18 października 2000 r., przewodniczący i członkowie komitetu zarządzającego Cassa Conguaglio mianowani są przez Urząd ds. Energii Elektrycznej i Gazu za zgodą Ministra Gospodarki i Finansów. Ponieważ rekompensaty pochodzą z ustanowionego i kontrolowanego przez państwo funduszu, pomoc jest finansowana ze środków państwa.

Ponadto, w tym konkretnym przypadku, przedmiotowe środki grożą zakłóceniem konkurencji, ponieważ umacniają one pozycję finansową i możliwości działania korzystających z nich przedsiębiorstw w stosunku do ich konkurentów, którzy z tych środków nie korzystają. Poza tym, jako że przedsiębiorstwa te sprzedają swe produkty na rynki światowe, przedmiotowe środki mogą wpłynąć na wymianę wewnątrzwspólnotową.

Z tych względów przedmiotowe środki są z zasady zabronione zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu i mogą być uznane za zgodnie ze wspólnym rynkiem jedynie jeżeli Traktat przewiduje w odniesienu do nich odstępstwa.

Przyznanie rekompensat mających na celu obniżenie stawek za energię elektryczną zmniejsza bieżące wydatki niektórych przedsiębiorstw. To zmniejszenie wydatków stanowi pomoc operacyjną dla indywidualnych przedsiębiorstw.

Zgodnie z obecnie obowiązującymi Wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej (3) pomoc operacyjna jest w zasadzie zabroniona. Jednakże, wyjątkowo można przyznać pomoc regionalną dla regionów, którym przysługuje odstępstwo na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu, pod warunkiem że pomoc ta jest uzasadniona ze względu na jej wkład w rozwój regionalny, jej charakter i że jej wysokość jest proporcjonalna do utrudnień, które ma złagodzić. Ponadto pomoc operacyjna musi być ograniczona w czasie i stopniowo zmniejszana.

W tym konkretnym przypadku, indywidualną pomoc ad hoc przyznaje się ograniczonej liczbie przedsiębiorstw należących do określonych sektorów. Obecnie Komisja ma wątpliwości co do związku między pomocą na rzecz czterech przedsiębiorstw korzystających z przedmiotowego środka a rozwojem regionalnym oraz odnośnie do proporcjonalności tej pomocy do utrudnień, które ma ona na celu złagodzić. Ponadto, na podstawie dostępnych obecnie informacji, ta indywidualna pomoc wydaje się raczej wpisywać w szczególne lub sektorowe polityki przemysłowe, oddalając się od zamysłu polityki pomocy regionalnej jako takiej, która powinna pozostać neutralną w odniesieniu do podziału środków produkcyjnych między różne sektory i działalność gospodarczą. Komisja ma również wątpliwości odnośnie do mechanizmu finansowania tego specjalnego systemu taryfowego, zarządzania nim i sposobów obliczania rekompensat mających na celu zmniejszenie stawek za energię elektryczną.

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, wszelka bezprawnie przyznana pomoc może podlegać zwrotowi przez beneficjenta.

[TEKST LISTU]

„Con la presente la Commissione si pregia informare l'Italia che, dopo avere esaminato le informazioni fornite dalle autorità italiane in merito all'aiuto menzionato in oggetto, ha deciso di avviare il procedimento di cui all'articolo 88, paragrafo 2, del trattato CE.

1.   PROCEDIMENTO

2.   DESCRIZIONE

3.   VALUTAZIONE

3.1   Esistenza di un aiuto ai sensi dell'articolo 87, paragrafo 1 del trattato

3.2   Valutazione della compatibilità della misura con il mercato comune

----

(1)  Articolo 73 del Testo integrato delle disposizioni per l'erogazione dei servizi di trasmissione, distribuzione, misura e vendita dell'energia elettrica per il periodo di regolazione 2004-2007, riportato nell'Allegato A della Deliberazione dell'Autoritŕ per l'energia elettrica ed il gas del 30.1.2004, n. 5/04.

(2)  Delibera dell'Autoritŕ per l'energia elettrica ed il gas n. 148 del 9.8.2004.

(3)Dz.U. C 74 z 10.3.1998, str. 9.

(4)  Articolo 73 del testo integrato delle disposizioni per l'erogazione dei servizi di trasmissione, distribuzione, misura e vendita dell'energia elettrica per il periodo di regolazione 2004-2007, riportato nell'allegato A della delibera dell'Autorità per l'energia elettrica ed il gas del 30.1.2004, n. 5/04 (G.U.R.I n. 83 dell'8 aprile 2004).

(5)  Delibera dell'Autorità per l'energia elettrica ed il gas del 9.8.2004 n. 148.

(6)  Nel 2003, la Sardegna disponeva di una capacità di produzione di 3 800 MW con una domanda massima di 1 800 MW. La potenza istallata di 3 800 MW è così suddivisa: idroelettrica: 431 MW; termoelettrica 3 278 MW; eolica e fotovoltaica: 100 MW.

(7)  Vedi nota n. 2.

(8)  G.U.R.I. n. 257 del 3.11.2000.

(9)  Sentenza del 13.3.2001, causa C-379/98, PreussenElektra (Rec. p. I-2099, punto 58).

(10)GU C 74 del 10.3.1998, pag. 9.

(11)GU C 288 dell'1.10.1996.

----

----

Zawiadomienie o zaproszeniu do składania wniosków dotyczących projektów i działań wspierających (PASR-2005) w zakresie działań przygotowawczych „Wzmocnienie europejskiego potencjału przemysłowego w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem”

(2005/C 30/07)

W następstwie przyjęcia decyzji C(2005)259 w dniu 4 lutego 2005 r. w sprawie programu pracy działań przygotowawczych do wzmocnienia europejskiego potencjału przemysłowego w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem na rok 2005, mając na względzie realizację programu wzmocnienia eruopejskiego bezpieczeństwa poprzez badania i technologię, Komisja Wspólnot Europejskich ogłosi zaproszenie do składania wniosków dotyczących projektów i działań wspierających.

Identyfikator zaproszenia: PASR-2005

Przewidywana data publikacji: 

Przewidywany termin składania wniosków: 

Całkowity przewidywany budżet: 15 milionów EUR

Dalsze informacje: Komisja Europejska

Punkt informacyjny działań przygotowawczych w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem

E-mail: rtd-pasr@cec.eu.int

Strona internetowa: http://www.cordis.lu/security

----

----

POMOC PAŃSTWA — WŁOCHY

Pomoc państwa C 32/2004 (ex N347/2003) — Przedłużenie okresu dostawy pięciu statków wycieczkowych budowanych przez Fincantieri

Zaproszenie do składania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE

(2005/C 30/08)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

Pismem z dnia 20 października 2004 r., odtworzonym w języku oryginału na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja zawiadomiła Włochy o swojej decyzji o wszczęciu procedury dotyczącej wyżej wspomnianej pomocy określonej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

Zainteresowane strony mogą nadsyłać swoje uwagi w terminie do jednego miesiąca od daty opublikowania niniejszego streszczenia oraz towarzyszącego mu listu na adres:

Uwagi te zostaną przekazane władzom włoskim. Zainteresowana strona przedkładająca uwagi może wystąpić z pisemnym, odpowiednio umotywowanym wnioskiem o traktowanie jej danych jako poufnych.

TEKST STRESZCZENIA

W lipcu 2003 r. Włochy zwróciły się z wnioskiem o przedłużenie trzyletniego okresu dostawy pięciu statków wycieczkowych budowanych przez Fincantieri, zamówionych przez kilka spółek zależnych Carnival Corporation. Wnioskowano o przesunięcie terminów dostaw z końca roku 2003 na różne terminy w roku 2004, aż do października 2005 r. Fincantieri wytwarza obecnie statki zgodnie z nowymi terminami dostaw.

Wniosek podlega zatwierdzeniu przez Komisję, ponieważ zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady 1540/1998 w sprawie pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego statkom dostarczanym po roku 2003 nie przysługuje pomoc operacyjna, nawet jeżeli umowy na ich budowę podpisano przed końcem roku 2000. Całkowita wartość pomocy odnośnie do statków wynosi 243 miliony euro.

Wniosek Włoch motywowany jest tak samo jak w przypadku poprzednich decyzji Komisji zatwierdzających analogiczne wnioski, np. dotyczące Meyer Werft (1), podanym powodem jest przesunięcie przez zamawiającego terminów dostaw w związku z zamachami terrorystycznymi z 11 września 2001 r.

Mając to na uwadze Komisja zauważa, że końcowe umowy na każdy ze statków podpisane w grudniu 2000 r. przewidywały terminy dostaw w czerwcu i grudniu 2003 r. Główny klient stoczni również wystąpił z wnioskiem o przesunięcie terminów dostaw w związku z wydarzeniami z 11 września. Tym samym środek, którego dotyczyło zawiadomienie, spełnia te same kryteria, co decyzja w sprawie Meyer Werft.

Jednak Komisja uznała za konieczne sprawdzenie, czy Fincantieri posiada techniczne możliwości pozwalające na dostarczenie wszystkich statków przed końcem 2003 r. Jeżeli dostarczenie statków okazałoby się technicznie niemożliwe, przedłużenie okresu dostawy pozwoliłoby Włochom na przyznanie większej niż pomocy operacyjnej, niż dozwolono.

Dlatego Komisja w oparciu o analizy sporządzone przez niezależnego specjalistę uznała, że najwyraźniej przedsiębiorstwo Fincantieri posiada techniczne możliwości pozwalające na dostarczenie pięciu statków przed końcem 2003 r.

Powyższa analiza podważa założenie, że możliwe było wywiązanie się z pierwotnego harmonogramu i że Fincantieri posiada techniczne możliwości pozwalające na dostarczenie wszystkich statków przed końcem 2003 r. Wątpliwości skupiają się na jednym ze statków, numer kadłuba 6079, którego obecny termin dostawy ustalono na październik 2005 r. Dlatego Komisja zdecydowała o rozpoczęciu formalnej procedury w sprawie wniosku przedłużenia okresu dostawy tego statku.

W odniesieniu do pozostałych czterech statków Komisja nie wyraża wątpliwości co do możliwości ich dostarczenia do końca roku 2003 i tym samym zatwierdza wnioskowane przez Włochy przedłużone okresy dostaw tych statków.

[TEKST LISTU]

PROCEDIMENTO

DESCRIZIONE DETTAGLIATA DELL'AIUTO

L'aiuto e i beneficiari

VALUTAZIONE

Base giuridica

Valutazione dei fatti

Conclusioni

----

(1)Dz.U. C 238 z 3.10.2002, str. 14. Sprawa N 843/01 dotycząca pomocy państwa

(2)GU L 202 del 18.7.1998, pag. 1.

(3)  In base alle norme italiane relative agli aiuti al funzionamento a favore della costruzione navale, gli aiuti possono essere concessi al cantiere o al proprietario della nave.

(4)GU C 238 del 3.10.2002, pag. 14, aiuto di Stato n. N 843/01.

(5)  T-72/98, Astilleros Zamacona SA contro Commissione, Racc. 2000-II, pag. 1683.

----

----

Publikacja wniosku o rejestrację w znaczeniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych

(2005/C 30/09)

Niniejsza publikacja daje prawo do wyrażenia sprzeciwu w znaczeniu art. 7 i art. 12d wymienionego rozporządzenia. Każdy sprzeciw wobec tego wniosku musi być wniesiony za pośrednictwem właściwych władz Państwa Członkowskiego, państwa będącego członkiem WTO lub państwa trzeciego zatwierdzonego, zgodnie z art. 12 trzecie tiret w terminie sześciu miesięcy od tej publikacji. Publikacja jest uzasadniona następującymi elementami, szczególnie punktem 4.6, w związku z którymi uważa się, że wniosek jest uzasadniony w znaczeniu rozporządzenia (EWG) nr 2081/92.

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 2081/92

„MIEL DE GALICIA” LUB „MEL DE GALICIA”

NR WE: ES/00278/19.2.2003

CNP ( ) COG ( X )

Niniejsze zestawienie to podsumowanie, sporządzone dla celów informacji. W celu uzyskania kompletnych informacji, w szczególności przeznaczonych dla producentów danych produktów, objętych CNP lub COG, należy sięgnąć po integralną wersję opisu bądź to na poziomie krajowym, bądź zwrócić się z prośbą o nią do właściwych służb Komisji Europejskiej (1)

1.   Właściwe służby Państwa Członkowskiego:

2.   Wnioskodawca:

3.   Rodzaj produktu:

4.   Opis specyfikacji produktu:

(podsumowanie warunków, o których mowa w art. 4 ust. 2)

4.1   Nazwa: „Miel de Galicia” lub „Mel de Galicia”.

4.2   Opis: Produkt objęty chronionym oznaczeniem geograficznym (I.G.P.) „Miel de Galicia” lub „Mel de Galicia” to miód, który posiada właściwości wyszczególnione w niniejszej specyfikacji oraz spełnił wymogi procesu produkcji, przetwarzania i pakowania zawarte w specyfikacji, podręczniku jakości oraz w obowiązujących przepisach prawa. Miód ten wytwarzany jest w ulach o ruchomych ramkach, metodą przelewania (dekantacji) lub wirowania. Występuje w postaci płynnej, skrystalizowanej lub kremowej, w pierwszym wypadku może ponadto zawierać susz owocowy. Może występować również w plastrach lub sekcjach.

Ze względu na pochodzenie roślinne, miód z Galicji dzieli się na:

miód wielokwiatowy,

miód eukaliptusowy,

miód kasztanowy,

miód jeżynowy,

miód wrzosowy.

Miód objęty I.G.P., obok cech określonych normą jakości dla miodu przeznaczonego na rynek krajowy, powinien posiadać dodatkowo następujące właściwości:

fizykochemiczne:

melisopalinologiczne:

Zasadniczo, miody z Galicji odznaczają się własnym, charakterystycznym spektrum pyłkowym.

W żadnym z przypadków połączenie pyłków Helianthus annuus-Olea europaea-Cistus ladanifer nie przekracza 5 % całości spektrum pyłkowego.

Ponadto, w zależności od pochodzenia kwiatowego poszczególnych wspomnianych miodów, spektra pyłkowe powinny spełniać następujące wymogi:

organoleptyczne:

Zasadniczo, miody powinny posiadać cechy organoleptyczne właściwej im odmiany kwiatowej pod względem koloru, aromatu i smaku. Ze względu na pochodzenie, wyróżnia się następujące właściwości organoleptyczne:

4.3.   Obszar geograficzny: Obszar produkcji, przetwórstwa i pakowania miodów objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Miel de Galicia” obejmuje całe terytorium regionu autonomicznego Galicja (Comunidad Autónoma de Galicia).

4.4   Świadectwo pochodzenia: Chronionym oznaczeniem geograficznym „Miel de Galicia” objęty jest wyłącznie miód pochodzący z urządzeń wpisanych do rejestrów organu regulacyjnego, wyprodukowany zgodnie z normami zawartymi w opisie specyfikacji produktu oraz normami ustanowionymi w podręczniku jakości, a także spełniający wymogi określone dla tego produktu.

organ regulacyjny posiada następujące rejestry:

Rejestr gospodarstw rolnych, będący wykazem tych zlokalizowanych na terenie regionu autonomicznego Galicja gospodarstw, które specjalizują się w wytwarzaniu miodu objętego chronionym oznaczeniem geograficznym „Miel de Galicia”. Każde z nich powinno posiadać co najmniej 10 uli o ruchomych ramkach poziomych lub pionowych, wyposażonych w nadstawki.

Rejestr urządzeń do odbioru, przechowywania i/lub pakowania, będący wykazem tych zlokalizowanych na terenie regionu autonomicznego Galicja urządzeń, które służą do wykonywania którejś z czynności procesu produkcji miodu objętego oznaczeniem geograficznym.

Osoby fizyczne i prawne będące właścicielami wpisanych w rejestrach dóbr, gospodarstw rolnych, urządzeń i produktów podlegają kontroli organu regulacyjnego, mającej na celu sprawdzenie, czy produkty posiadające chronione oznaczenie geograficzne „Miel de Galicia” spełniają wymogi regulaminu oraz opisu specyfikacji produktu.

Organ regulacyjny kontroluje każdorazowo ilość miodu objętą świadectwem pochodzenia geograficznego wprowadzoną na rynek przez każdą z firm wpisanych do rejestru zakładów pakujących celem sprawdzenia, czy odpowiada ona ilości miodu wyprodukowanej lub odebranej przez przez pszczelarzy wpisanych do rejestru producentów oraz przez inne wpisane w nim firmy.

Kontrole polegają na inspekcjach gospodarstw rolnych i urządzeń, przeglądzie dokumentacji, analizie surowca oraz gotowego produktu.

Proces certyfikacji przeprowadzany jest na jednolitych partiach i składa się z badania analitycznego i badania organoleptycznego, stanowiących podstawę decyzji o kwalifikacji lub dyskwalifikacji kontrolowanej partii produktu, o czym rozstrzyga na swym posiedzeniu organ regulacyjny, lub — w stosownym przypadku — komisja kwalifikacyjna, w świetle sprawozdań technicznych przedstawionych przez komitet kwalifikacyjny.

W razie stwierdzenia jakiegokolwiek odstępstwa powodującego pogorszenie jakości produktu, lub odstępstwa od regulaminu oznaczenia geograficznego czy też pozostałych przepisów prawa obowiązujących w odniesieniu do procesu produkcji, przetwarzania i pakowania, miód nie uzyska świadectwa organu regulacyjnego, co oznacza utratę prawa używania chronionego oznaczenia geograficznego.

4.5   Metoda otrzymywania: Czynności związane z utrzymaniem pasieki pozwalają na otrzymywanie miodów najwyższej jakości objętych oznaczeniem geograficznym. W żadnym wypadku ule nie są poddawane działaniu środków chemicznych w czasie pozyskiwania miodu, w tym samym okresie pszczoły nie są karmione.

Oddalanie pszczół odbywa się metodami tradycyjnymi, najlepiej za pomocą przegonki lub przedmuchiwania, bez nadmiernego użycia podkurzacza, nigdy za pomocą produktów chemicznych odstraszających pszczoły.

Pozyskiwania miodu dokonuje się przez wirowanie lub przelewanie (dekantację), nigdy metodą wyciskania.

Czynności związane z odbieraniem miodu wykonywane są zawsze z największą starannością i dbałością o higienę, w miejscu zamkniętym, czystym i przygotowanym do tego celu, którego osuszanie rozpoczęto z tygodniowym wyprzedzeniem, aż do uzyskania wilgotności względnej poniżej 60 %, za pomocą osuszaczy lub poprzez wietrzenie.

Techniki odsklepiania plastrów miodu w żadnym wypadku nie mogą zmieniać czynników jakości miodu. Noże do odsklepiania powinny być czyste, suche, a ich temperatura nie powinna przekraczać 40 °C.

Odebrany i dwukrotnie przecedzony miód poddawany jest przelewaniu, a przed przechowywaniem i pakowaniem usuwa się z niego pianę.

Homogenizacji miodu dokonuje się narzędziem ręcznym lub mechanicznym, mieszając niewielką ilość razy tak, aby właściwości produktu nie uległy zmianom.

Miód zbiera się i transportuje z zachowaniem zasad higieny, używając pojemników spożywczych dozwolonych w podręczniku jakości oraz według obowiązujących przepisów, co jest gwarancją jakości produktu.

Miód pakowany jest przy użyciu urządzeń wpisanych w odpowiednim rejestrze organu regulacyjnego.

Jak już wspomniano, zarówno produkcja jak i późniejsze czynności związane z odbiorem, przechowywaniem i pakowaniem miodu są wykonywane na wyodrębnionym obszarze geograficznym.

Ponieważ „Miel de Galicia” jest na tym samym obszarze także pakowany — zgodnie z tradycją, dla zachowania jego szczególnych właściwości oraz jakości — kontrole organu regulacyjnego są bardziej skuteczne, gdyż unika się obniżenia jakości pod wpływem niewłaściwych warunków transportu, przechowywania i pakowania.

Ponadto, miód może być pakowany jedynie do pojemników o określonych właściwościach wyszczególnionych w niniejszym opisie specyfikacji, za pomocą urządzeń przeznaczonych wyłącznie do pakowania miodu, pochodzących z gospodarstw rolnych wpisanych do rejestru chronionego oznaczenia geograficznego, gdzie ma miejsce także etykietowanie pod nadzorem Rady Regulacyjnej — dla zachowania jakości i możliwości kontroli pochodzenia produktu.

Pojemność opakowań miodu przeznaczonego do bezpośredniego spożycia waha się zazwyczaj pomiędzy 500 g i 1000 g.

Zamknięcie opakowań powinno być hermetyczne, by nie dopuścić do utraty naturalnego aromatu, przenikania zapachów, wilgoci z otoczenia, itp., które mogłyby niekorzystnie zmienić produkt.

4.6.   Związek: 

Historyczny

Pszczelarstwo w Galicji przeżywało okres największej ekspansji przed sprowadzeniem cukru, zaś miód uważano za środek spożywczy o dużym znaczeniu ze względu na jego właściwości słodzące i szczególne właściwości lecznicze. Według Catastro de Ensenada z lat 1752 — 1753, w Galicji istniało 366 339 uli tradycyjnych, znanych jako „trobos” lub „cortizos”, które zachowały się jeszcze w wielu miejscach. Fakt ten wskazuje wyraźnie na znaczenie pszczelarstwa w Galicji od dawnych czasów i znalazł odbicie w nazewnictwie galicyjskim.

Słowa „cortín”, „albar”, „abellariza”, „albiza” lub „albariza” oznaczają budowlę wiejską, pozbawioną dachu, o owalnym, okrągłym, a rzadziej kwadratowym kształcie, podpartą wysokim murem chroniącym ule oraz aby utrudnić dostęp zwierzętom (zwłaszcza niedźwiedziom). Budowle te są odbiciem epoki — widoczne i w niektórych wypadkach wciąż używane na wielu obszarach górzystych, przede wszystkim na wschodnich wyżynach Ancares i Caurel, na wyżynie Suido, itd.

Handel produktem ograniczony był do lokalnych świąt obchodzonych jesienią, ze względu na sezonowy charakter produkcji miodu — zbieranego tylko raz w roku.

W roku 1880, proboszcz parafii Argozón (Chantada, Lugo) Don Benigno Ledo założył pierwszy ul stojak, a po kilku latach skonstruował pierwszy ul do rozmnażania rodzin pszczelich przez odkład, wychowu matek, itd., który nazwał ulem-szkółką. Dowodem znaczenia jego dorobku dla rolnictwa nie tylko Galicji, ale i całej Hiszpanii jest fakt, że według książki autorstwa Roma Fábrega z dziedziny pszczelarstwa, pierwszym hiszpańskim budowniczym uli stojaków był „pszczeli ksiądz” — Don Benigno Ledo.

Prawdopodobnie pierwszą pracą z zakresu pszczelarstwa opublikowaną w Galicji jest dzieło „Podręcznik pszczelarstwa” (Manual de Apicultura) napisany przez D. Ramona Pimentela Mendeza (1893 r.) specjalnie dla pszczelarzy galicyjskich.

Szczyt rozwoju współczesnego pszczelarstwa rozpoczyna się po roku 1975, kiedy to dzięki pracom stowarzyszeń producentów dokonują się pierwsze zasadnicze zmiany zakresu wiedzy pszczelarzy, a także zmiany w tradycyjnym systemie prowadzenia gospodarstw pasiecznych. Głównym elementem zmian jest przesiedlanie rodzin pszczelich z uli leżaków do uli stojaków, zwłaszcza z nadstawkami.

Obecnie, miód i wosk pszczeli są produktami, których sprzedaż przynosi zyski w Galicji. Galicyjscy konsumenci od dawna cenią miód produkowany w Galicji, co wyraża wzrost jego wartości rynkowej.

Naukowy

Położenie geograficzne Galicji, w północno-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego pomiędzy dwoma strefami klimatycznymi — atlantycką i „mesetą”(płaskowyżem) nadaje jej różnorodność klimatyczną warunkującą — obok czynników geologicznych i glebowych, historii, ukształtowania terenu i działalności człowieka — swoiste cechy flory, a tym samym produkcji miodu.

Pod względem biogeograficznym miody galicyjskie różnią się znacząco od miodów produkowanych w innych częściach Hiszpanii. Wyróżnia je brak udziału w procesie przygotowania roślin o charakterze śródziemnomorskim lub składników upraw często spotykanych w innych rejonach Hiszpanii, jak na przykład Helianthus annus, czy Olea europaea. Dzięki temu, brak lub niewielka zawartość pyłków obecnych w innych hiszpańskich miodach pozwala odróżnić je z łatwością. Określenie charakterystyki i zróżnicowania miodów galicyjskich w stosunku do innych miodów hiszpańskich nie jest przez to skomplikowane.

Obszar Galicji jest dość jednolity pod względem roślin, których nektar służy do produkcji miodu. Największe znaczenie dla standardyzacji produkcji miodu w Galicji ma obfitość występowania różnych gatunków roślin.

W okolicach wybrzeża występują w wielkiej proporcji eukaliptusy. Obecnie całe wybrzeże galicyjskie, podobnie jak atlantyckie i kantabryjskie, jest gęsto porośnięte odmianą E. globulus i jest ono głównym miejscem produkcji miodu tego typu w Galicji, w odróżnieniu od innych hiszpańskich stref produkcyjnych, gdzie podstawową odmianą jest E. camaldulensis.

Na obszarach położonych w głębi lądu produkcja miodu uwarunkowana jest występowaniem w dużych ilościach trzech elementów roślinnych: Castanea sativa, Erica i Rubus.

Kasztanowiec (Castanea sativa) jest stale obecny na terytorium galicyjskim, zarówno pojedynczo, na brzegach pastwisk lub upraw, w formie zwartego drzewostanu jednogatunkowego, tworząc tzw. „soutos” oraz drzewostanu wielogatunkowego, z udziałem innych liściastych.

Wrzos (Erica) jest bardzo często spotykany na tym obszarze, gdyż stanowi jeden z elementów służących do rekultywacji zdegradowanych obszarów leśnych. Z występujących gatunków należy wymienić E. umbellata, E. arborea, E. australis y E. cinerea jako najważniejsze dla produkcji miodu.

Inną rośliną doskonałą do produkcji miodu w Galicji jest jeżyna (Rubus). Gatunek ten występuje bardzo obficie w zagajnikach, na poboczach dróg i szos, na obrzeżach upraw i na nieużytkach. Często porasta tereny ruderalne. Rośliny tego typu produkują ogromne ilości nektaru, który określa właściwości organoleptyczne wielu miodów z Galicji.

Ponieważ jeżyna jest taksonem kwitnącym jako ostatni przed odbiorem miodu, jego występowanie w spektrach pyłkowych jest większe, a wcześniejsze kwitnienia rozpuszczają się pod wpływem obecności nektaru tego gatunku. Miody te charakteryzuje ciemne zabarwienie, słodki smak i większa kwaskowatość. Zawartość jeżyny w miodach z Galicji — głównego obszaru produkcji tych miodów w Hiszpanii — nadaje im specyficzne właściwości fizykochemiczne.

Jeżeli chodzi o rozróżnienie w obrębie terytorium Galicji, istnieją dwie odrębne strefy produkcji (wybrzeże i strefa w głębi lądu), jak wcześniej wspomniano. Istnieje pomiędzy mini strefa przejściowa o zmiennej szerokości, a pochodzący z niej miód posiada właściwości mieszane. W strefie tej produkuje się głównie miody wielokwiatowe, z równomierną zawartością odmian Castanea sativa oraz Eucalyptus globulus — występujących prawie wyłącznie w miodach galicyjskich.

Należy podkreślić niską zawartość spadzi i pyłków w miodach z Galicji.

Ponadto, miody produkowane w Galicji posiadają niską zawartość pyłków na gram miodu, ponieważ pochodzą głównie od najsilniej reprezentowanych gatunków (Castanea sativa i Eucalyptus). Fakt ten ma związek z używanym rodzajem uli oraz sposobem pozyskiwania miodu (wirowanie).

4.7   Organ kontrolny: Nazwa: Organ regulacyjny ds. chronionego oznaczenia geograficznego „Miel de Galicia”.

Adres: Pazo de Quián s/n, Sergude. 15881-Boqueixón. A Coruña.

Telefon: 981. 511913. Faks: 981. 511913.

Organ regulacyjny spełnia wymogi określone w normie EN 45011, zgodnie z postanowieniami art. 10 rozporządzenia 2081/92.

4.8   Oznakowanie: Wprowadzane do obrotu miody objęte chronionym oznaczeniem geograficznym „Miel de Galicia” powinny posiadać uzyskaną w procesie certyfikacji etykietę, będącą znakiem własnym każdego zakładu pakującego używanym wyłącznie do znakowania miodów objętych tym oznaczeniem, a także etykietę ze wpółzależnym kodem alfanumerycznym dopuszczonym i nadanym przez organ regulacyjny, z oficjalnym logo oznaczenia geograficznego. Na etykietach widnieje obowiązkowo nazwa: chronionego oznaczenia geograficznego „Miel de Galicia” lub „Mel de Galicia”.

4.9   Wymogi krajowe: 

----

(1)  Komisja Europejska — Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa — Departament ds. polityki jakości produktów rolnych — B-1049 Bruksela.

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3661 — CDP/STMICROELECTRONICS)

(2005/C 30/10)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 22 grudnia 2004 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku włoskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

----

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa nr COMP/M.3626 — PERMIRA/PRIVATE EQUITY PARTNERS/MARAZZI)

(2005/C 30/11)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

W dniu 17 grudnia 2004 r. Komisja podjęła decyzję o nie sprzeciwianiu się wyżej wymienionej koncentracji oraz uznaniu jej za zgodną z regułami wspólnego rynku. Powyższa decyzja zostaje wydana na mocy art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004. Pełny tekst decyzji jest dostępny wyłącznie w języku włoskim i będzie opublikowany po uprzednim usunięciu ewentualnych tajemnic handlowych przedsiębiorstw. Tekst decyzji będzie dostępny:

----

III Powiadomienia

Komisja

----

ZAPROSZENIE DO SKŁADANIA WNIOSKÓW — DG EAC NR 85/04

Zaproszenie do składania innowacyjnych projektów w zakresie współpracy, szkoleń i informacji, akcja 5 — działania wspierające

(2005/C 30/12)

1.   CELE I OPIS

W ramach niniejszej Akcji 5 — Zaproszenie do składania projektów innowacyjnych Komisja Europejska ma na celu wsparcie innowacyjnych projektów współpracy, szkoleniowych i informacyjnych w zakresie edukacji nieformalnej. Wszystkie zgłoszenia muszą dotyczyć tematów/dziedzin priorytetowych wymienionych poniżej:

Jest konieczne, aby promotorzy projektu wyszczególnili w zgłoszeniu elementy innowacyjne, które zamierzają wprowadzić. Projekty muszą mieć jasny europejski wymiar transnarodowy i przyczyniać się to współpracy europejskiej w sprawach młodzieży. W szczególności muszą prowadzić do tworzenia i/lub konsolidacji silnych partnerstw między organizacjami młodzieżowymi lub partnerstw między organizacjami młodzieżowymi a ciałami publicznymi.

2.   KWALIFIKUJĄCY SIĘ KANDYDACI

Osoby prawne, takie jak pozarządowe organizacje młodzieżowe, jak również władze lokalne lub regionalne, ustanowione w tak zwanych „krajach programowych”, mogą składać zgłoszenia i mogą uczestniczyć jako partnerzy w kontekście niniejszego zaproszenia.

Do krajów programowych należą:

Organizacje z krajów sąsiadujących z UE (Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Syria, Tunezja, Zachodni Brzeg i Strefa Gazy, Białoruś, Mołdowa, Rosja, Ukraina, Armenia, Azerbejdżan, Gruzja, Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Serbia i Czarnogóra) mogą uczestniczyć jako partnerzy w kontekście niniejszego zaproszenia; nie są jednak uprawnione do składania wniosków.

Projekty muszą obejmować organizacje partnerskie z przynajmniej czterech różnych krajów (włącznie z aplikującym), z których jeden musi być Państwem Członkowskim UE.

3.   BUDŻET I CZAS TRWANIA PROJEKTÓW

Całkowita kwota przyznana na współfinansowanie projektów w kontekście niniejszego zaproszenia wynosi 2.000.000 EUR, z zastrzeżeniem zatwierdzenia władz budżetowych na rok budżetowy 2005.

Maksymalna kwota finansowania na każdy projekt nie przekroczy 100.000 EUR na rok (12 miesięcy) działalności, a maksymalny grant nie przekroczy 300.000 EUR.

Oczekuje się, że niniejsze zaproszenie pozwoli na wsparcie około 10 — 15 projektów wysokiej jakości.

Czas trwania projektu musi wynosić co najmniej 18 miesięcy. Jeśli jest to uzasadnione, zostanie zaakceptowany maksymalny czas trwania do 36 miesięcy. Działania muszą rozpocząć się między 1 października a 31 grudnia 2005 r.

4.   OPÓŹNIENIA

Zgłoszenia muszą zostać przesłane do: SOCRATES, LEONARDO & YOUTH Technical Assistance Office najpóźniej do dnia 31 marca 2005 r.

5.   PEŁNA INFORMACJA

Pełny tekst niniejszego zaproszenia do składania wniosków oraz formularz zgłoszeniowy można znaleźć na następującej stronie www: http://europa.eu.int/comm/youth/call/index_en.html. Zgłoszenia muszą przestrzegać założeń pełnego tekstu niniejszego zaproszenia i muszą zostać wysłane przy użyciu właściwego formularza zgłoszeniowego.

----

Sprostowania

----

Sprostowanie do publikacji końcowych sprawozdań finansowych na rok budżetowy 2003 agencji i organów Unii Europejskiej

(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 292 z dnia 30 listopada 2004 r.)

(2005/C 30/13)

Na str. 20, po EAR, dodaje się następujący wiersz:

----