# Dziennik Urzędowy L 306/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 306 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6227 listopada 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 306

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6227 listopada 2019

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1953 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie zwrotu środków przeniesionych z roku budżetowego 2019, zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 | 1 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/1954 z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów | 5 |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/1955 z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do do przyjęcia decyzji dotyczącej przeglądu Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych (uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych) | 20 |
| | * | Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1956 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie norm zharmonizowanych dla sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, opracowanych na potrzeby dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE | 26 |
| | * | Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1957 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie oceny dokonanej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 w odniesieniu do przyznanego przez Zjednoczone Królestwo zwolnienia z niektórych istotnych wymagań określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8345)

   (
  1
  ) | 35 |
| | * | Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1958 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie odstępstwa od wzajemnego uznawania przez Polskę pozwolenia na produkt biobójczy zawierający cyjanowodór zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8346) | 38 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1959 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie niezatwierdzenia fosforanu srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7 (
  1
  ) | 40 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1960 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie niezatwierdzenia zeolitu srebrowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7 (
  1
  ) | 42 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1953 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie zwrotu środków przeniesionych z roku budżetowego 2019, zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013

1

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1954 z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów

5

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1955 z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do do przyjęcia decyzji dotyczącej przeglądu Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych (uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych)

20

*

Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1956 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie norm zharmonizowanych dla sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, opracowanych na potrzeby dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE

26

*

Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1957 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie oceny dokonanej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 w odniesieniu do przyznanego przez Zjednoczone Królestwo zwolnienia z niektórych istotnych wymagań określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8345)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8345)

1

35

*

Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1958 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie odstępstwa od wzajemnego uznawania przez Polskę pozwolenia na produkt biobójczy zawierający cyjanowodór zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8346)

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8346)

38

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1959 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie niezatwierdzenia fosforanu srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7 (
  1
  )

1

40

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1960 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie niezatwierdzenia zeolitu srebrowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7 (
  1
  )

1

42

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1952 z dnia 25 października 2019 r. zmieniającej załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8592)

  ( Dz.U. L 304 z 26.11.2019 ) | 44 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1952 z dnia 25 października 2019 r. zmieniającej załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8592)

  ( Dz.U. L 304 z 26.11.2019 )

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8592)

( Dz.U. L 304 z 26.11.2019 )

44

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1953

z dnia 25 listopada 2019 r.

w sprawie zwrotu środków przeniesionych z roku budżetowego 2019, zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 26 ust. 6,

po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 12 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (2) środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań, odnoszące się do działań finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG), o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, mogą zostać przeniesione na kolejny rok budżetowy. Przeniesienie takie jest ograniczone do wysokości 2 % pierwotnych środków przyjętych w głosowaniu przez Parlament Europejski i Radę oraz nie przekracza kwoty dostosowania płatności bezpośrednich, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3), zastosowanego w poprzednim roku budżetowym. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 12 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 (2) środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań, odnoszące się do działań finansowanych przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG), o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, mogą zostać przeniesione na kolejny rok budżetowy. Przeniesienie takie jest ograniczone do wysokości 2 % pierwotnych środków przyjętych w głosowaniu przez Parlament Europejski i Radę oraz nie przekracza kwoty dostosowania płatności bezpośrednich, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3), zastosowanego w poprzednim roku budżetowym.

| (2) | Zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, państwa członkowskie zobowiązane są zwrócić przeniesione środki, o których mowa w art. 12 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, odbiorcom końcowym, w odniesieniu do których w roku budżetowym, na który przeniesiono środki, zastosowano współczynnik korygujący. Zwrot ten stosuje się jedynie wobec beneficjentów końcowych w tych państwach członkowskich, w których w poprzednim roku budżetowym stosowano dyscyplinę finansową (4). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, na zasadzie odstępstwa od art. 12 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, państwa członkowskie zobowiązane są zwrócić przeniesione środki, o których mowa w art. 12 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046, odbiorcom końcowym, w odniesieniu do których w roku budżetowym, na który przeniesiono środki, zastosowano współczynnik korygujący. Zwrot ten stosuje się jedynie wobec beneficjentów końcowych w tych państwach członkowskich, w których w poprzednim roku budżetowym stosowano dyscyplinę finansową (4).

| (3) | Przy ustalaniu kwoty przeniesienia, która ma być zwrócona, zgodnie z art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 uwzględnić kwoty rezerwy na wypadek kryzysów w sektorze rolnym, o której mowa w art. 25 tego rozporządzenia, nieudostępnione na środki kryzysowe do końca roku budżetowego. |
| --- | --- |

(3)

Przy ustalaniu kwoty przeniesienia, która ma być zwrócona, zgodnie z art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 uwzględnić kwoty rezerwy na wypadek kryzysów w sektorze rolnym, o której mowa w art. 25 tego rozporządzenia, nieudostępnione na środki kryzysowe do końca roku budżetowego.

| (4) | Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1710 (5) dyscyplina finansowa jest stosowana do płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2018, aby stworzyć rezerwę na wypadek kryzysów. W roku budżetowym 2019 nie skorzystano z rezerwy na wypadek kryzysów. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1710 (5) dyscyplina finansowa jest stosowana do płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2018, aby stworzyć rezerwę na wypadek kryzysów. W roku budżetowym 2019 nie skorzystano z rezerwy na wypadek kryzysów.

| (5) | W celu zapewnienia, by zwrot niewykorzystanych środków na rzecz odbiorców końcowych w wyniku zastosowania dyscypliny finansowej był proporcjonalny do kwoty dostosowania w ramach dyscypliny finansowej, Komisja powinna określić kwoty dostępne dla państw członkowskich na potrzeby zwrotu. |
| --- | --- |

(5)

W celu zapewnienia, by zwrot niewykorzystanych środków na rzecz odbiorców końcowych w wyniku zastosowania dyscypliny finansowej był proporcjonalny do kwoty dostosowania w ramach dyscypliny finansowej, Komisja powinna określić kwoty dostępne dla państw członkowskich na potrzeby zwrotu.

| (6) | Aby państwa członkowskie nie musiały dokonywać dodatkowej płatności z tytułu tego zwrotu, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 grudnia 2019 r. W związku z powyższym kwoty określone niniejszym rozporządzeniem są ostateczne i, bez uszczerbku dla stosowania zmniejszeń zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, mają zastosowanie do wszelkich innych korekt uwzględnionych w decyzji w sprawie płatności miesięcznej dotyczącej wydatków poniesionych przez agencje płatnicze państw członkowskich w październiku 2019 r., zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz do wszelkich potrąceń i płatności dodatkowych, które mają być dokonane zgodnie z art. 18 ust. 4 tego rozporządzenia, lub do wszelkich decyzji, które zostaną podjęte w ramach procedury rozliczania rachunków. |
| --- | --- |

(6)

Aby państwa członkowskie nie musiały dokonywać dodatkowej płatności z tytułu tego zwrotu, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 grudnia 2019 r. W związku z powyższym kwoty określone niniejszym rozporządzeniem są ostateczne i, bez uszczerbku dla stosowania zmniejszeń zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, mają zastosowanie do wszelkich innych korekt uwzględnionych w decyzji w sprawie płatności miesięcznej dotyczącej wydatków poniesionych przez agencje płatnicze państw członkowskich w październiku 2019 r., zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz do wszelkich potrąceń i płatności dodatkowych, które mają być dokonane zgodnie z art. 18 ust. 4 tego rozporządzenia, lub do wszelkich decyzji, które zostaną podjęte w ramach procedury rozliczania rachunków.

| (7) | Zgodnie z art. 12 ust. 2 formuła wprowadzająca rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań, mogą zostać przeniesione jedynie na kolejny rok budżetowy. Komisja powinna zatem określić terminy kwalifikowalności wydatków państw członkowskich w związku ze zwrotem zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, z uwzględnieniem rolniczego roku budżetowego określonego w art. 39 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z art. 12 ust. 2 formuła wprowadzająca rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 środki, na które nie zaciągnięto zobowiązań, mogą zostać przeniesione jedynie na kolejny rok budżetowy. Komisja powinna zatem określić terminy kwalifikowalności wydatków państw członkowskich w związku ze zwrotem zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, z uwzględnieniem rolniczego roku budżetowego określonego w art. 39 tego rozporządzenia.

| (8) | Ze względu na niewielki odstęp czasu między przekazaniem informacji o wykonaniu środków EFRG z 2019 r. w ramach zarządzania dzielonego za okres od dnia 16 października 2018 r. do dnia 15 października 2019 r. przez państwa członkowskie a koniecznością rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia od dnia 1 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na niewielki odstęp czasu między przekazaniem informacji o wykonaniu środków EFRG z 2019 r. w ramach zarządzania dzielonego za okres od dnia 16 października 2018 r. do dnia 15 października 2019 r. przez państwa członkowskie a koniecznością rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia od dnia 1 grudnia 2019 r., niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do niniejszego rozporządzenia określa się kwoty środków, które zostaną przeniesione z roku budżetowego 2019 zgodnie z art. 12 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) i akapit trzeci rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 i które zgodnie z art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 udostępnia się państwom członkowskim w celu dokonania zwrotu na rzecz odbiorców końcowych objętych współczynnikiem korygującym w roku budżetowym 2020.

Przenoszone kwoty podlegają decyzji Komisji o przeniesieniu środków zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046.

Artykuł 2

Wydatki państw członkowskich w związku ze zwrotem przeniesionych środków kwalifikują się do finansowania przez Unię jedynie w przypadku wypłacenia odpowiednich kwot beneficjentom przed dniem 16 października 2020 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa I Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  
  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

3

(4)  Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w roku budżetowym 2019 dyscyplina finansowa nie ma zastosowania w Chorwacji.

4

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1710 z dnia 13 listopada 2018 r. dostosowujące współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidziany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2018 i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/866 (Dz.U. L 286 z 14.11.2018, s. 10).

5

---

ZAŁĄCZNIK

Kwoty udostępnione w celu dokonania zwrotu przeniesionych środków

| (kwoty w EUR) |
| --- |
| Belgia | 6 075 149 |
| Bułgaria | 9 748 728 |
| Czechy | 11 451 014 |
| Dania | 10 676 454 |
| Niemcy | 59 995 488 |
| Estonia | 1 617 491 |
| Irlandia | 13 635 006 |
| Grecja | 16 617 301 |
| Hiszpania | 58 201 547 |
| Francja | 87 874 680 |
| Włochy | 37 280 034 |
| Cypr | 359 176 |
| Łotwa | 2 689 706 |
| Litwa | 4 577 182 |
| Luksemburg | 418 572 |
| Węgry | 15 632 995 |
| Malta | 37 135 |
| Niderlandy | 8 369 372 |
| Austria | 7 194 905 |
| Polska | 26 846 892 |
| Portugalia | 6 986 911 |
| Rumunia | 18 270 128 |
| Słowenia | 941 089 |
| Słowacja | 5 973 155 |
| Finlandia | 6 115 927 |
| Szwecja | 8 301 611 |
| Zjednoczone Królestwo | 40 938 999 |

(kwoty w EUR)

Belgia

6 075 149

Bułgaria

9 748 728

Czechy

11 451 014

Dania

10 676 454

Niemcy

59 995 488

Estonia

1 617 491

Irlandia

13 635 006

Grecja

16 617 301

Hiszpania

58 201 547

Francja

87 874 680

Włochy

37 280 034

Cypr

359 176

Łotwa

2 689 706

Litwa

4 577 182

Luksemburg

418 572

Węgry

15 632 995

Malta

37 135

Niderlandy

8 369 372

Austria

7 194 905

Polska

26 846 892

Portugalia

6 986 911

Rumunia

18 270 128

Słowenia

941 089

Słowacja

5 973 155

Finlandia

6 115 927

Szwecja

8 301 611

Zjednoczone Królestwo

40 938 999

---

DECYZJE

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/5 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/5

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/1954

z dnia 18 listopada 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (1) (zwana dalej „Umową”), została podpisana w imieniu Unii na mocy decyzji Rady 2009/152/WE (2). Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r. |
| --- | --- |

(1)

Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (1) (zwana dalej „Umową”), została podpisana w imieniu Unii na mocy decyzji Rady 2009/152/WE (2). Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

| (2) | Zgodnie z art. 80 ust. 1 Umowy Komitet UPG ma przyjąć Regulamin i kodeks postępowania, regulujące procedury rozstrzygania sporów. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 80 ust. 1 Umowy Komitet UPG ma przyjąć Regulamin i kodeks postępowania, regulujące procedury rozstrzygania sporów.

| (3) | Zgodnie z art. 88 Umowy Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI Umowy i jej załączników. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 88 Umowy Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI Umowy i jej załączników.

| (4) | Komitet UPG ma przyjąć na swoim najbliższym dorocznym posiedzeniu decyzję ustanawiającą Regulamin dotyczący mediacji, Regulamin dotyczący arbitrażu oraz kodeks postępowania arbitrów. |
| --- | --- |

(4)

Komitet UPG ma przyjąć na swoim najbliższym dorocznym posiedzeniu decyzję ustanawiającą Regulamin dotyczący mediacji, Regulamin dotyczący arbitrażu oraz kodeks postępowania arbitrów.

| (5) | Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii, w ramach Komitetu UPG w odniesieniu do przyjęcia zamierzonej decyzji, w zakresie, w jakim będzie ona wiążąca dla Unii. |
| --- | --- |

(5)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii, w ramach Komitetu UPG w odniesieniu do przyjęcia zamierzonej decyzji, w zakresie, w jakim będzie ona wiążąca dla Unii.

| (6) | Stanowisko Unii w ramach Komitetu UPG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji, |
| --- | --- |

(6)

Stanowisko Unii w ramach Komitetu UPG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii, w ramach Komitetu UPG, ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, oparte jest na projekcie decyzji Komitetu UPG w sprawie przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów, dołączonym do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2019 r.

W imieniu Rady

J. LEPPÄ

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 2.

1

(2)  Decyzja Rady 2009/152/WE z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 1).

2

---

PROJEKT

DECYZJA nr ..../2019 KOMITETU UPG

ustanowionego na mocy Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczymmiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

z dnia ....

w sprawie przyjęcia Regulaminu dotyczącego mediacji, Regulaminu dotyczącego arbitrażu i kodeksu postępowania arbitrów

KOMITET UPG,

uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwaną dalej „Umową”), podpisaną w Brukseli w dniu 22 stycznia 2009 r. i stosowaną tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r., w szczególności jej art. 80 ust. 1 i art. 88,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z Umową i niniejszą decyzją w skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z Umową i niniejszą decyzją w skład strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu.

| (2) | Art. 80 ust. 1 Umowy stanowi, że procedury rozstrzygania sporów dotyczące rozdziału 3 (Procedury rozstrzygania sporów) tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy regulowane są przez Regulamin i kodeks postępowania arbitrów, które zostaną przyjęte przez Komitet UPG. |
| --- | --- |

(2)

Art. 80 ust. 1 Umowy stanowi, że procedury rozstrzygania sporów dotyczące rozdziału 3 (Procedury rozstrzygania sporów) tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy regulowane są przez Regulamin i kodeks postępowania arbitrów, które zostaną przyjęte przez Komitet UPG.

| (3) | Art. 88 Umowy stanowi, że Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy i jej załączników, |
| --- | --- |

(3)

Art. 88 Umowy stanowi, że Komitet UPG może zdecydować o wprowadzeniu zmian do tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy i jej załączników,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Regulamin dotyczący mediacji, w brzmieniu zamieszczonym w załączniku I do niniejszej decyzji, przyjmuje się jako załącznik IV do Umowy.

2.   Regulamin dotyczący arbitrażu, w brzmieniu zamieszczonym w załączniku II do niniejszej decyzji, przyjmuje się jako załącznik V do Umowy.

3.   Kodeks postępowania arbitrów, w brzmieniu zamieszczonym w załączniku III do niniejszej decyzji, przyjmuje się jako załącznik VI do Umowy.

4.   Regulaminy i kodeks postępowania, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, przyjmuje się z zastrzeżeniem postanowień szczególnych zawartych w Umowie i postanowień szczególnych, które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania.

Sporządzono w ...

W imieniu Republiki Kamerunu

...

W imieniu Unii Europejskiej

...

---

ZAŁĄCZNIK I

REGULAMIN DOTYCZĄCY MEDIACJI

Artykuł 1

Zakres stosowania

1.   Postanowienia niniejszego Regulaminu uzupełniają i uszczegóławiają postanowienia Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”), w szczególności art. 69 (Mediacje).

2.   Niniejszy Regulamin ma umożliwić Stronom rozstrzyganie sporów, jakie mogą między nimi powstać, za pomocą wspólnie uzgodnionego rozwiązania przyjętego w drodze kompleksowej i szybkiej mediacji.

3.   Na potrzeby niniejszego Regulaminu pojęcie „mediacja” oznacza każdy proces, niezależnie od jego nazwy, w którym strony zwracają się do mediatora z prośbą, by pomógł im w ugodowym rozstrzygnięciu sporu.

Artykuł 2

Rozpoczęcie postępowania

1.   Strona może w każdym momencie zwrócić się na piśmie o wszczęcie postępowania mediacyjnego między Stronami. Wniosek musi być wystarczająco szczegółowy, by jasno przedstawić żądanie strony skarżącej. Ponadto we wniosku należy:

| a) | wskazać konkretny zaskarżony środek; |
| --- | --- |

a)

wskazać konkretny zaskarżony środek;

| b) | przedstawić zestawienie negatywnych skutków, które według twierdzeń strony skarżącej dany środek powoduje lub będzie powodował dla handlu między Stronami; |
| --- | --- |

b)

przedstawić zestawienie negatywnych skutków, które według twierdzeń strony skarżącej dany środek powoduje lub będzie powodował dla handlu między Stronami;

| c) | wyjaśnić, dlaczego według strony skarżącej istnieje związek przyczynowy między danym środkiem a przedstawionymi skutkami. |
| --- | --- |

c)

wyjaśnić, dlaczego według strony skarżącej istnieje związek przyczynowy między danym środkiem a przedstawionymi skutkami.

2.   Postępowanie mediacyjne można wszcząć wyłącznie za zgodą obu Stron. Jeżeli jedna ze Stron zwraca się o mediację zgodnie z ust. 1, druga Strona rozważy taki wniosek i udzieli odpowiedzi na piśmie w ciągu 5 dni od otrzymania wniosku. Jeżeli odpowiedź nie zostanie udzielona, wniosek uznaje się za odrzucony.

Artykuł 3

Wybór mediatora

1.   Strony wybierają mediatora za porozumieniem Stron z chwilą rozpoczęcia mediacji, nie później niż w ciągu 15 dni po otrzymaniu odpowiedzi na wniosek o mediację.

2.   Mediator nie może być obywatelem żadnej ze Stron, chyba że Strony uzgodnią inaczej.

3.   Mediator potwierdza w pisemnym oświadczeniu swoją niezależność i bezstronność oraz informuje, czy będzie mógł prowadzić postępowanie mediacyjne.

4.   Mediator przestrzega postanowień kodeksu postępowania arbitrów z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

Artykuł 4

Przebieg postępowania mediacyjnego

1.   Mediator w bezstronny i przejrzysty sposób pomaga Stronom w osiągnięciu jasności w odniesieniu do zaskarżonego środka i jego możliwych skutków dla handlu między Stronami oraz w opracowaniu wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

2.   Mediator może podjąć decyzję w sprawie najwłaściwszego sposobu osiągnięcia jasności w odniesieniu do przedmiotowego środka i jego możliwych skutków dla handlu między Stronami. Mediator może w szczególności organizować spotkania między Stronami, konsultować się ze Stronami wspólnie lub indywidualnie, zwrócić się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub konsultować się z nimi oraz zapewnić wszelkie dodatkowe wsparcie, o które wystąpią Strony. Zanim jednak mediator zwróci się o pomoc do odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron lub skonsultuje się z nimi, przeprowadzi konsultacje ze Stronami. Jeżeli mediator pragnie odbyć spotkanie lub rozmowę osobno z jedną ze Stron lub jej doradcą, informuje o tym drugą Stronę z odpowiednim wyprzedzeniem lub możliwie jak najszybciej po spotkaniu lub jednostronnej komunikacji z pierwszą Stroną.

3.   Mediator może zaoferować doradztwo i zaproponować rozwiązanie, które przedkłada Stronom, zaś Strony mogą zaakceptować lub odrzucić proponowane rozwiązanie, a nawet porozumieć się co do innego rozwiązania. Mediator nie doradza jednak w żaden sposób ani nie przedstawia uwag w sprawie zgodności zaskarżonego środka z Umową.

4.   Procedurę przeprowadza się na terytorium Strony, do której skierowany był wniosek, lub, za porozumieniem Stron, w innym miejscu lub w każdy inny sposób.

5.   Strony dokładają starań, by osiągnąć wspólnie uzgodnione rozwiązanie w ciągu 60 dni od dnia wyznaczenia mediatora. W oczekiwaniu na ostateczną ugodę Strony mogą rozważyć możliwe rozwiązania pośrednie, w szczególności jeżeli środek dotyczy łatwo psujących się towarów.

6.   Rozwiązanie może zostać przyjęte w drodze decyzji Komitetu UPG. Wspólnie uzgodnione rozwiązania są udostępniane publicznie, chyba że Strony zdecydują inaczej. Wersja dostępna publicznie nie może jednak zawierać żadnych informacji uznanych za poufne przez jedną ze Stron.

7.   Na wniosek Stron mediator przedstawia im na piśmie projekt sprawozdania merytorycznego, zawierający krótki opis zaskarżonego środka stanowiącego przedmiot postępowania oraz wszelkich wspólnie uzgodnionych rozwiązań stanowiących ostateczny wynik tego postępowania, w tym możliwych rozwiązań pośrednich. Mediator daje Stronom 15 dni na przedstawienie uwag do projektu sprawozdania. Po rozpatrzeniu uwag przedstawionych przez Strony w wyznaczonym terminie mediator przekazuje Stronom w ciągu kolejnych 15 dni, na piśmie, ostateczne sprawozdanie merytoryczne. Sprawozdanie merytoryczne nie może zawierać żadnej wykładni postanowień Umowy.

Artykuł 5

Zakończenie postępowania mediacyjnego

Postępowanie kończy się:

| a) | w dniu przyjęcia przez Strony wspólnie uzgodnionego rozwiązania; |
| --- | --- |

a)

w dniu przyjęcia przez Strony wspólnie uzgodnionego rozwiązania;

| b) | w dniu wydania przez mediatora, po konsultacji ze Stronami, pisemnego oświadczenia stwierdzającego, że dalsze próby mediacji byłyby bezskuteczne; |
| --- | --- |

b)

w dniu wydania przez mediatora, po konsultacji ze Stronami, pisemnego oświadczenia stwierdzającego, że dalsze próby mediacji byłyby bezskuteczne;

| c) | w dniu wydania przez Stronę pisemnego oświadczenia, po przeanalizowaniu wspólnie uzgodnionych rozwiązań w ramach postępowania mediacyjnego oraz po rozważeniu wszelkich rad i rozwiązań zaproponowanych przez mediatora. Takie oświadczenie nie może zostać opublikowane przed upływem terminu określonego w art. 4 ust. 5 niniejszego Regulaminu; lub |
| --- | --- |

c)

w dniu wydania przez Stronę pisemnego oświadczenia, po przeanalizowaniu wspólnie uzgodnionych rozwiązań w ramach postępowania mediacyjnego oraz po rozważeniu wszelkich rad i rozwiązań zaproponowanych przez mediatora. Takie oświadczenie nie może zostać opublikowane przed upływem terminu określonego w art. 4 ust. 5 niniejszego Regulaminu; lub

| d) | w dniu zawarcia między Stronami, na którymkolwiek etapie procedury, ugody. |
| --- | --- |

d)

w dniu zawarcia między Stronami, na którymkolwiek etapie procedury, ugody.

Artykuł 6

Wdrożenie wspólnie uzgodnionego rozwiązania

1.   Jeżeli Strony osiągnęły wspólnie uzgodnione rozwiązanie, każda Strona podejmuje działania niezbędne do wdrożenia go w uzgodnionym terminie.

2.   Strona wdrażająca wspólnie uzgodnione rozwiązanie informuje drugą Stronę na piśmie o wszelkich krokach lub wszelkich działaniach podjętych w celu jego wdrożenia, czyniąc to w uzgodnionym terminie.

Artykuł 7

Poufność i związek z rozstrzyganiem sporów

1.   Wszelkie informacje odnoszące się do postępowania mediacyjnego muszą pozostać poufne, chyba że ich ujawnienie jest wymagane przez prawo lub niezbędne do wdrożenia lub wykonania ugody między Stronami zawartej w drodze mediacji.

2.   O ile Strony nie postanowią inaczej i bez uszczerbku dla art. 4 ust. 6 niniejszego Regulaminu, wszystkie etapy postępowania, w tym rady lub zaproponowane rozwiązanie, są poufne. Strony mogą jednak podać do wiadomości publicznej informację o toczącej się mediacji. Obowiązek zachowania poufności nie dotyczy informacji faktycznych, które już są powszechnie dostępne.

3.   Postępowanie mediacyjne pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków Stron wynikających z postanowień Umowy dotyczących rozstrzygania sporów lub wszelkich innych stosownych umów.

4.   Strony nie mają obowiązku uczestniczenia w konsultacjach przed wszczęciem postępowania mediacyjnego. Z reguły Strony powinny jednak skorzystać przed wszczęciem postępowania mediacyjnego z innych stosownych postanowień Umowy dotyczących współpracy lub konsultacji.

5.   W ramach innych postępowań w sprawie rozstrzygnięcia sporu na mocy Umowy lub wszelkich innych stosownych porozumień organ arbitrażowy nie bierze pod uwagę, a Strona nie przedstawia jako dowodu ani nie opiera się na żadnej z następujących kwestii:

| a) | stanowiska zajęte przez drugą Stronę w trakcie postępowania mediacyjnego lub informacje zgromadzone na mocy art. 4 ust. 1 i 2 niniejszego Regulaminu; |
| --- | --- |

a)

stanowiska zajęte przez drugą Stronę w trakcie postępowania mediacyjnego lub informacje zgromadzone na mocy art. 4 ust. 1 i 2 niniejszego Regulaminu;

| b) | fakt, że druga Strona zgłosiła gotowość do zaakceptowania rozwiązania dotyczącego środka będącego przedmiotem mediacji; |
| --- | --- |

b)

fakt, że druga Strona zgłosiła gotowość do zaakceptowania rozwiązania dotyczącego środka będącego przedmiotem mediacji;

| c) | rady udzielone lub propozycje złożone przez mediatora. |
| --- | --- |

c)

rady udzielone lub propozycje złożone przez mediatora.

6.   O ile Strony nie zdecydują inaczej, mediator nie może pełnić roli członka organu arbitrażowego w ramach postępowania w sprawie rozstrzygnięcia sporu na mocy Umowy lub Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) dotyczącym tego samego przedmiotu sporu, w przypadku którego był on mediatorem.

Artykuł 8

Stosowanie Regulaminu dotyczącego arbitrażu

Art. 3 (Powiadomienia), z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 niniejszego Regulaminu, art. 15 (Koszty), art. 16 (Język roboczy postępowania, tłumaczenia pisemne i ustne) i art. 17 (Obliczanie terminów) Regulaminu dotyczącego arbitrażu stosuje się odpowiednio.

Artykuł 9

Przegląd

Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, w świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju odpowiedniego mechanizmu w ramach WTO, Strony skonsultują się w sprawie ewentualnej potrzeby wprowadzenia zmian do mechanizmu mediacji.

---

ZAŁĄCZNIK II

REGULAMIN DOTYCZĄCY ARBITRAŻU

Artykuł 1

Definicje

Do celów stosowania niniejszego Regulaminu:

| — | „doradca” oznacza osobę fizyczną wyznaczoną przez jedną ze Stron w celu służenia jej radą lub pomocą w związku z postępowaniem arbitrażowym; |
| --- | --- |

—

„doradca” oznacza osobę fizyczną wyznaczoną przez jedną ze Stron w celu służenia jej radą lub pomocą w związku z postępowaniem arbitrażowym;

| — | „organ arbitrażowy” oznacza organ utworzony na mocy art. 71 Umowy; |
| --- | --- |

—

„organ arbitrażowy” oznacza organ utworzony na mocy art. 71 Umowy;

| — | „arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy; |
| --- | --- |

—

„arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy;

| — | „asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań; |
| --- | --- |

—

„asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań;

| — | „dzień” oznacza dzień kalendarzowy, o ile nie określono inaczej; |
| --- | --- |

—

„dzień” oznacza dzień kalendarzowy, o ile nie określono inaczej;

| — | „przedstawiciel Strony” oznacza pracownika lub inną osobę fizyczną powołaną przez departament rządowy lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony, która reprezentuje Stronę w sporze rozstrzyganym na podstawie niniejszej Umowy; |
| --- | --- |

—

„przedstawiciel Strony” oznacza pracownika lub inną osobę fizyczną powołaną przez departament rządowy lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony, która reprezentuje Stronę w sporze rozstrzyganym na podstawie niniejszej Umowy;

| — | „strona skarżona” oznacza Stronę, której zarzuca się naruszenie postanowień, o których mowa w art. 67 Umowy; |
| --- | --- |

—

„strona skarżona” oznacza Stronę, której zarzuca się naruszenie postanowień, o których mowa w art. 67 Umowy;

| — | „strona skarżąca” oznacza Stronę, która domaga się utworzenia organu arbitrażowego na mocy art. 70 Umowy. |
| --- | --- |

—

„strona skarżąca” oznacza Stronę, która domaga się utworzenia organu arbitrażowego na mocy art. 70 Umowy.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejszy Regulamin uzupełnia i uszczegóławia postanowienia Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”), w szczególności art. 70 i kolejnych dotyczących arbitrażu.

2.   Niniejszy Regulamin ma umożliwić Stronom rozstrzyganie sporów, jakie mogą między nimi powstać, za pomocą wspólnie uzgodnionego rozwiązania przyjętego w drodze mechanizmu arbitrażu.

Artykuł 3

Powiadomienia

1.   Przez „powiadomienie” w rozumieniu niniejszego Regulaminu rozumie się wnioski, zawiadomienia, oświadczenia pisemne i inne dokumenty związane z postępowaniem arbitrażowym, przy czym:

| a) | powiadomienia pochodzące od organu arbitrażowego – przekazuje się równocześnie obu Stronom; |
| --- | --- |

a)

powiadomienia pochodzące od organu arbitrażowego – przekazuje się równocześnie obu Stronom;

| b) | powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony; oraz |
| --- | --- |

b)

powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do organu arbitrażowego – przesyła się równocześnie do wiadomości drugiej Strony; oraz

| c) | powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do drugiej Strony – przesyła się, w stosownych przypadkach, równocześnie do wiadomości organu arbitrażowego. |
| --- | --- |

c)

powiadomienia pochodzące od jednej ze Stron i skierowane do drugiej Strony – przesyła się, w stosownych przypadkach, równocześnie do wiadomości organu arbitrażowego.

2.   Powiadomień dokonuje się pocztą elektroniczną lub, w stosownych przypadkach, za pomocą dowolnych innych środków łączności, które zapewniają rejestrację wysłania. Powiadomienie uznaje się za przekazane w dniu jego wysłania, jeżeli nie zostanie udowodnione inaczej.

3.   Powiadomienia kieruje się, odpowiednio, do Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej Unii Europejskiej oraz do ministerstwa Kamerunu odpowiedzialnego za wdrażanie Umowy.

4.   Drobne błędy pisarskie w powiadomieniach można poprawiać, wysyłając nowe powiadomienie, w którym wyraźnie wskazuje się wprowadzone zmiany.

5.   Jeżeli ostatni dzień dostarczenia powiadomienia przypada na dzień wolny od pracy w stronie Środkowoafrykańskiej lub w Unii Europejskiej, powiadomienie to można dostarczyć w następnym dniu roboczym. Nie można uznać, że powiadomienie, niezależnie od jego charakteru, zostało otrzymane w dniu wolnym od pracy.

6.   W zależności od charakteru kwestii będących przedmiotem sporu, kopie wszystkich powiadomień skierowanych do Komitetu UPG zgodnie z niniejszym Regulaminem przesyła się także innym stosownym organom instytucjonalnym.

Artykuł 4

Wyznaczanie arbitrów

1.   Jeżeli, zgodnie z art. 71 Umowy, arbiter jest wybierany w drodze losowania, przewodniczący Komitetu UPG lub jego przedstawiciel bezzwłocznie informuje obie Strony o dacie, godzinie i miejscu losowania.

2.   Strony są obecne podczas losowania.

3.   Przewodniczący Komitetu UPG lub jego przedstawiciel informuje na piśmie każdą wybraną osobę o jej wyznaczeniu jako arbitra. Każda z tych osób informuje obie Strony w terminie 5 dni od dnia powiadomienia o wyznaczeniu, czy będzie mogła pełnić obowiązki arbitra.

4.   Jeżeli do momentu złożenia wniosku zgodnie z art. 71 ust. 2 Umowy lista arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy, nie została sporządzona lub nie zawiera wystarczającej liczby osób, przewodniczący Komitetu UPG wybiera arbitrów drogą losowania spośród osób spełniających kryteria określone w art. 85 ust. 2 Umowy, które zostały oficjalnie zaproponowane przez jedną ze Stron lub przez obie Strony.

Artykuł 5

Konsultacje między Stronami i organ arbitrażowy

1.   O ile Strony nie postanowią inaczej, spotykają się one z organem arbitrażowym w ciągu 7 dni od dnia jego utworzenia w celu ustalenia tych kwestii, które Strony lub organ arbitrażowy uznają za stosowne, w tym:

| a) | wynagrodzenie i zwrot wydatków wypłacane arbitrom, które są zgodne ze standardami WTO; |
| --- | --- |

a)

wynagrodzenie i zwrot wydatków wypłacane arbitrom, które są zgodne ze standardami WTO;

| b) | wynagrodzenie asystentów arbitra, którego łączna kwota nie może przekraczać 50 % całkowitego wynagrodzenia tego arbitra; |
| --- | --- |

b)

wynagrodzenie asystentów arbitra, którego łączna kwota nie może przekraczać 50 % całkowitego wynagrodzenia tego arbitra;

| c) | harmonogram postępowania. |
| --- | --- |

c)

harmonogram postępowania.

Arbitrzy i przedstawiciele Stron mogą brać udział w tym spotkaniu za pośrednictwem telefonu lub wideokonferencji.

2.   O ile Strony nie postanowią inaczej w ciągu 5 dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego, zakres zadań organu arbitrażowego obejmuje:

„
  zbadanie, w świetle odpowiednich postanowień Umowy, sprawy wskazanej we wniosku o utworzenie organu arbitrażowego, postanowienie odnośnie do zgodności zaskarżonego środka z art. 67 Umowy oraz wydanie decyzji zgodnie z art. 73, 83 i 84 Umowy.
  ”.

3.   Strony przekazują organowi arbitrażowemu uzgodniony zakres zadań w ciągu 3 dni roboczych od uzgodnienia przez nie zakresu zadań.

Artykuł 6

Oświadczenia pisemne

Strona skarżąca składa wstępne oświadczenie pisemne nie później niż 20 dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego. Strona skarżona składa w odpowiedzi na nie swoje oświadczenie pisemne nie później niż 20 dni od dnia doręczenia wstępnego oświadczenia pisemnego.

Artykuł 7

Działanie organów arbitrażowych

1.   Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego prowadzi jego przewodniczący. Organ arbitrażowy może powierzyć swojemu przewodniczącemu uprawnienie do podejmowania decyzji o charakterze administracyjnym i proceduralnym w danej dziedzinie.

2.   Zgodnie z art. 9 niniejszego Regulaminu w posiedzeniach uczestniczą arbitrzy i wezwane osoby. O ile w Umowie lub niniejszym Regulaminie nie postanowiono inaczej, organ arbitrażowy może działać przy użyciu wszelkich środków, łącznie z telefonem, faksem lub wszelkimi środkami informatycznymi.

3.   W obradach organu arbitrażowego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy, lecz organ arbitrażowy może zezwolić na obecność asystentów podczas obrad.

4.   Za przygotowanie decyzji odpowiada wyłącznie organ arbitrażowy; przygotowania decyzji nie można delegować.

5.   W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których nie regulują postanowienia tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, może przyjąć odpowiednią procedurę, która jest zgodna z przedmiotowymi postanowieniami i która zapewnia równe traktowanie Stron.

6.   Jeżeli organ arbitrażowy uzna, że istnieje potrzeba zmiany któregokolwiek z terminów postępowania innego niż terminy określone w tytule VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy lub wprowadzenia innych dostosowań o charakterze proceduralnym lub administracyjnym, informuje Strony na piśmie o powodach dokonania zmiany lub dostosowania, wskazując niezbędny termin lub dostosowanie. Organ arbitrażowy może przyjąć taką zmianę lub dostosowanie po konsultacji ze Stronami.

7.   Na wniosek Strony organ arbitrażowy może zmienić terminy mające zastosowanie do postępowania, zapewniając jednocześnie równe traktowanie Stron.

8.   Na wspólny wniosek Stron organ arbitrażowy zawiesza postępowanie w dowolnym momencie na okres uzgodniony przez Strony, który nie może przekraczać 12 kolejnych miesięcy. Organ arbitrażowy wznawia postępowanie w dowolnym momencie na wspólny pisemny wniosek Stron lub po upływie uzgodnionego okresu zawieszenia na pisemny wniosek jednej ze Stron. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się przewodniczącego organu arbitrażowego oraz, w stosownych przypadkach, drugą Stronę. Jeżeli postępowanie organu arbitrażowego zostało zawieszone na okres dłuższy niż 12 następujących po sobie miesięcy, uprawnienia organu arbitrażowego wygasają i postępowanie przed organem arbitrażowym zostaje zakończone. Strony mogą w każdej chwili zdecydować o zakończeniu postępowania przed organem arbitrażowym. Strony wspólnie powiadamiają przewodniczącego organu arbitrażowego o takiej decyzji. W przypadku zawieszenia postępowania stosowne terminy przedłuża się o okres odpowiadający okresowi zawieszenia postępowania organu arbitrażowego.

9.   Zakończenie prac organu arbitrażowego pozostaje bez uszczerbku dla praw Stron w innych postępowaniach dotyczących tej samej sprawy w ramach tytułu VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy.

Artykuł 8

Zastąpienie

1.   Jeżeli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wyłącza się lub musi zostać zastąpiony, wybiera się jego zastępcę zgodnie z art. 71 Umowy.

2.   Jeżeli Strona uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, Strona ta powiadamia drugą Stronę w ciągu 15 dni od dnia dowiedzenia się o okolicznościach zarzucanego niespełniania wymogów kodeksu postępowania przez tego arbitra.

3.   Strony przeprowadzają konsultacje w ciągu 15 dni od dnia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Strony powiadamiają arbitra o zarzucanym niespełnianiu przez niego wymogów i mogą zwrócić się do niego o podjęcie kroków niezbędnych do zaradzenia tej sytuacji. Mogą one również, za obopólną zgodą, odwołać takiego arbitra i wybrać nowego arbitra zgodnie z procedurą określoną w art. 71 ust. 2 Umowy.

4.   Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia arbitra innego niż przewodniczący, każda ze Stron może wnioskować o przekazanie tej sprawy przewodniczącemu organu arbitrażowego, od którego decyzji nie przysługuje odwołanie.

Jeżeli, w wyniku złożenia takiego wniosku, przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów, dokonuje się wyboru nowego arbitra zgodnie z art. 71 ust. 3 Umowy.

5.   Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby zastąpienia przewodniczącego, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie tej sprawy jednej z osób znajdujących się na liście osób wybranych do pełnienia roli przewodniczącego organu arbitrażowego, sporządzonej zgodnie z art. 85 Umowy. Osoba ta wybierana jest w drodze losowania przez przewodniczącego Komitetu UPG. Wybrana w ten sposób osoba decyduje, czy przewodniczący spełnia wymogi kodeksu postępowania arbitrów. Od jego decyzji nie przysługuje odwołanie.

Jeżeli uzna ona, że przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania arbitrów, dokonuje się wyboru nowego przewodniczącego zgodnie z art. 71 ust. 3 Umowy.

Artykuł 9

Posiedzenia

1.   Na podstawie harmonogramu ustalonego zgodnie z art. 5 ust. 1 oraz po konsultacji ze Stronami i pozostałymi arbitrami, przewodniczący organu arbitrażowego powiadamia Strony o dacie, godzinie i miejscu posiedzenia. Informacje te podawane są do wiadomości publicznej przez Stronę odpowiedzialną za organizację logistyczną postępowania, z zastrzeżeniem art. 11.

2.   O ile Strony nie postanowią inaczej, posiedzenie odbywa się w Brukseli, gdy stroną skarżącą jest strona Środkowoafrykańska, i w Jaunde, gdy stroną skarżącą jest Unia Europejska.

3.   Organ arbitrażowy może zwoływać dodatkowe posiedzenia, jeżeli Strony wyrażą na to zgodę.

4.   Wszyscy arbitrzy są obecni przez cały czas trwania posiedzenia.

5.   W posiedzeniu mogą brać udział następujące osoby, niezależnie od tego, czy postępowanie jest otwarte dla publiczności, czy nie:

| a) | przedstawiciele Stron; |
| --- | --- |

a)

przedstawiciele Stron;

| b) | doradcy Stron; |
| --- | --- |

b)

doradcy Stron;

| c) | personel administracyjny, tłumacze ustni i pisemni, protokolanci sądowi; |
| --- | --- |

c)

personel administracyjny, tłumacze ustni i pisemni, protokolanci sądowi;

| d) | asystenci arbitrów; |
| --- | --- |

d)

asystenci arbitrów;

| e) | eksperci wybrani przez organ arbitrażowy zgodnie z art. 81 Umowy. |
| --- | --- |

e)

eksperci wybrani przez organ arbitrażowy zgodnie z art. 81 Umowy.

6.   Najpóźniej 5 dni przed posiedzeniem każda ze Stron doręcza organowi arbitrażowemu i drugiej Stronie listę imion i nazwisk osób fizycznych, które w imieniu danej Strony przedstawią na posiedzeniu argumenty ustne lub oświadczenia, oraz innych przedstawicieli lub doradców, którzy wezmą udział w posiedzeniu.

7.   Organ arbitrażowy zapewnia, by strona skarżąca i strona skarżona dysponowały taką samą ilością czasu. Prowadzi on posiedzenie w następujący sposób:

| | Argumenty






  a) | argument strony skarżącej; |
| --- | --- | --- |

Argumenty

a)

argument strony skarżącej;

| b) | argument strony skarżonej; |
| --- | --- |

b)

argument strony skarżonej;

| | Kontrargumenty






  a) | odpowiedź strony skarżącej; |
| --- | --- | --- |

Kontrargumenty

a)

odpowiedź strony skarżącej;

| b) | odpowiedź strony skarżonej. |
| --- | --- |

b)

odpowiedź strony skarżonej.

8.   Organ arbitrażowy może zadawać pytania każdej ze Stron w dowolnym momencie posiedzenia.

9.   Organ arbitrażowy zapewnia przygotowanie protokołu posiedzenia i jego przekazanie Stronom w rozsądnym terminie po posiedzeniu. Strony mogą zgłaszać uwagi dotyczące protokołu, a organ arbitrażowy może te uwagi uwzględnić.

10.   W terminie 10 dni od posiedzenia każda ze Stron może przedstawić arbitrom i drugiej Stronie dodatkowe oświadczenie pisemne dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w trakcie posiedzenia.

Artykuł 10

Pytania pisemne

1.   Organ arbitrażowy może w każdym momencie postępowania zwracać się z pytaniami pisemnymi do jednej lub obu Stron. Każda ze Stron otrzymuje kopię wszystkich pytań, z jakimi zwrócił się organ arbitrażowy.

2.   Strona dostarcza również drugiej Stronie kopię swoich pisemnych odpowiedzi na pytania organu arbitrażowego. Stronie umożliwia się przedstawienie pisemnych uwag do odpowiedzi drugiej Strony w ciągu 5 dni roboczych od dnia otrzymania przedmiotowej odpowiedzi.

Artykuł 11

Przejrzystość i poufność

1.   Każda Strona i organ arbitrażowy zapewniają poufność wszelkich informacji przedstawionych organowi arbitrażowemu przez drugą Stronę, które zostały uznane przez tę Stronę za poufne. Jeżeli oświadczenie Strony złożone organowi arbitrażowemu zawiera informacje poufne, Strona ta przekazuje także, w terminie 15 dni od dnia przedstawienia takiego oświadczenia, wersję oświadczenia nieopatrzoną klauzulą poufności, która może zostać publicznie udostępniona.

2.   Żadne z postanowień niniejszego Regulaminu nie wyklucza możliwości publicznego ujawnienia przez Stronę jej własnych stanowisk o ile, odnosząc się do informacji przedstawionych przez drugą Stronę, Strona nie ujawnia żadnych informacji, które druga Strona uznała za poufne.

3.   Organ arbitrażowy zbiera się przy drzwiach zamkniętych, gdy oświadczenia i argumenty Stron zawierają poufne informacje handlowe. Strony zapewniają poufność posiedzeń organu arbitrażowego, jeżeli odbywają się one przy drzwiach zamkniętych.

Artykuł 12

Kontakty ex parte

1.   Organ arbitrażowy nie spotyka się ani nie kontaktuje ze Stroną pod nieobecność drugiej Strony.

2.   Arbitrzy nie mogą omawiać jakichkolwiek aspektów sprawy będącej przedmiotem postępowania ze Stroną lub Stronami pod nieobecność pozostałych arbitrów.

Artykuł 13

Oświadczenia amicus curiae

1.   Podmioty pozarządowe mające siedzibę na terytorium jednej ze Stron mogą przekazywać organowi arbitrażowemu pisma amicus curiae zgodnie z ust. 2-5.

2.   Jeżeli Strony nie postanowią inaczej w ciągu 5 dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego, organ ten może przyjmować oświadczenia pisemne, o które nie występował, pod warunkiem że zostały one złożone w ciągu 10 dni od dnia utworzenia organu arbitrażowego, mają bezpośredni związek ze sprawą rozpatrywaną przez organ arbitrażowy i w żadnym razie nie są dłuższe, wraz z załącznikami, niż 15 stron maszynopisu.

3.   Każde oświadczenie zawiera informacje dotyczące osoby je składającej, niezależnie od tego, czy jest nią osoba fizyczna lub prawna, w tym informacje dotyczące charakteru jej działalności i źródła finansowania, oraz określa, jaki interes danej osoby w danym postępowaniu arbitrażowym. Oświadczenie sporządza się w językach wybranych przez Strony zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 niniejszego Regulaminu.

4.   Oświadczenia takie doręcza się Stronom, które mogą przedstawić swoje uwagi. Strony mogą przedstawić organowi arbitrażowemu swoje uwagi w terminie 10 dni od dnia przekazania oświadczenia.

5.   Organ arbitrażowy wymienia w swojej decyzji wszystkie otrzymane oświadczenia, które są zgodne z niniejszym Regulaminem. Organ arbitrażowy nie jest zobowiązany do odniesienia się w swojej decyzji do argumentów przedstawionych w takich oświadczeniach. Organ arbitrażowy przekazuje Stronom wszystkie otrzymane oświadczenia w celu przedstawienia uwag.

Artykuł 14

Nagłe przypadki

W nagłych przypadkach, o których mowa w art. 73 ust. 2 Umowy, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, dostosowuje według swojego uznania terminy, o których mowa w niniejszym Regulaminie, i powiadamia Strony o tych dostosowaniach.

Artykuł 15

Koszty

1.   Każda Strona ponosi koszty swojego uczestnictwa w postępowaniu arbitrażowym.

2.   Strona skarżona odpowiada za organizację logistyczną postępowania arbitrażowego, w szczególności za organizację posiedzeń, chyba że uzgodniono inaczej, oraz ponosi wszelkie koszty wynikające z organizacji logistycznej posiedzenia. Strony ponoszą natomiast w równym stopniu inne wydatki administracyjne związane z postępowaniem arbitrażowym, a także wypłacają wynagrodzenia i dokonują zwrotu wydatków arbitrów i ich asystentów.

Artykuł 16

Język roboczy postępowania, tłumaczenia pisemne i ustne

1.   Podczas konsultacji, o których mowa w art. 71 ust. 2 Umowy, a najpóźniej w trakcie spotkania, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego Regulaminu, Strony dokładają wszelkich starań, by uzgodnić wspólny język roboczy postępowania przed organem arbitrażowym.

2.   Jeżeli Strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, każda Strona zapewnia tłumaczenie swoich oświadczeń pisemnych na język, który wybrała druga Strona, chyba że oświadczenia te zostały sporządzone w jednym z języków urzędowych wspólnych dla Stron Umowy. Za tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych na języki wybrane przez Strony odpowiada strona skarżona, pod warunkiem, że Strony wybrały jeden z języków urzędowych wspólnych dla Stron. Jeżeli jedna ze Stron wybrała język inny niż wspólne języki urzędowe, tłumaczenie ustne oświadczeń ustnych leży wyłącznie w gestii tej Strony.

3.   Sprawozdania i decyzje organu arbitrażowego sporządza się w języku lub językach wybranych przez Strony. Jeżeli Strony nie uzgodniły wspólnego języka roboczego, sprawozdanie okresowe, sprawozdanie końcowe i decyzje organu arbitrażowego sporządza się w jednym z języków urzędowych wspólnych dla Stron.

4.   Strony ponoszą w równym stopniu wszelkie koszty związane z tłumaczeniem pisemnym decyzji organu arbitrażowego na język lub języki wybrane przez Strony.

5.   Strony mogą przedstawić uwagi dotyczące poprawności dowolnej przetłumaczonej wersji dokumentu przygotowanej zgodnie z niniejszym Regulaminem.

6.   Każda ze Stron ponosi koszty tłumaczenia swoich oświadczeń pisemnych.

Artykuł 17

Obliczanie terminów

Wszystkie terminy określone w tytule VI (Zapobieganie sporom i ich rozstrzyganie) Umowy i w niniejszym Regulaminie, łącznie z terminami dotyczącymi doręczania decyzji przez organ arbitrażowy, mogą zostać zmienione za porozumieniem Stron i są liczone w dniach kalendarzowych od dnia następującego po wykonaniu czynności lub wystąpieniu zdarzenia, do którego się odnoszą, o ile nie postanowiono inaczej.

Artykuł 18

Pozostałe procedury

Terminy określone w niniejszym Regulaminie dostosowuje się do terminów szczególnych przewidzianych przy wydawaniu decyzji przez organ arbitrażowy w ramach postępowań na podstawie art. 74–78 Umowy.

---

ZAŁĄCZNIK III

KODEKS POSTĘPOWANIA ARBITRÓW

Artykuł 1

Definicje

Do celów stosowania niniejszego regulaminu:

| — | „arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy; |
| --- | --- |

—

„arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego utworzonego na mocy art. 71 Umowy;

| — | „asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań; |
| --- | --- |

—

„asystent” oznacza osobę fizyczną, która z upoważnienia arbitra prowadzi badania dla tego arbitra lub mu pomaga w wykonywaniu jego zadań;

| — | „kandydat” oznacza osobę, której imię i nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy, i którą bierze się pod uwagę przy wyborze arbitrów na podstawie art. 71 Umowy; |
| --- | --- |

—

„kandydat” oznacza osobę, której imię i nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 85 Umowy, i którą bierze się pod uwagę przy wyborze arbitrów na podstawie art. 71 Umowy;

| — | „mediator” oznacza osobę fizyczną, która prowadzi mediacje zgodnie z art. 69 Umowy; |
| --- | --- |

—

„mediator” oznacza osobę fizyczną, która prowadzi mediacje zgodnie z art. 69 Umowy;

| — | „personel” w stosunku do arbitra, oznacza osoby fizyczne, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci. |
| --- | --- |

—

„personel” w stosunku do arbitra, oznacza osoby fizyczne, którymi kieruje i które kontroluje arbiter, inne niż asystenci.

Artykuł 2

Podstawowe zasady

1.   Aby zachować uczciwość i bezstronność mechanizmu rozstrzygania sporów, każdy kandydat arbiter musi zapoznać się z niniejszym kodeksem postępowania. Musi on:

| a) | być niezależny i bezstronny; |
| --- | --- |

a)

być niezależny i bezstronny;

| b) | unikać bezpośrednich i pośrednich konfliktów interesów; |
| --- | --- |

b)

unikać bezpośrednich i pośrednich konfliktów interesów;

| c) | unikać naruszeń etyki zawodowej i działań mogących wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności; |
| --- | --- |

c)

unikać naruszeń etyki zawodowej i działań mogących wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności;

| d) | przestrzegać wysokich standardów postępowania; |
| --- | --- |

d)

przestrzegać wysokich standardów postępowania;

| e) | nie ulegać wpływom własnych interesów, naciskom zewnętrznym, wpływom politycznym, żądaniom społecznym, lojalności wobec Strony ani obawom przed krytyką. |
| --- | --- |

e)

nie ulegać wpływom własnych interesów, naciskom zewnętrznym, wpływom politycznym, żądaniom społecznym, lojalności wobec Strony ani obawom przed krytyką.

2.   Arbiter nie może, w sposób bezpośredni lub pośredni, zaciągać żadnych zobowiązań ani przyjmować korzyści mogących zakłócić właściwe wykonywanie jego zadań lub tworzyć wrażenie zakłócenia w jakikolwiek sposób ich właściwego wykonywania.

3.   Arbiter nie wykorzystuje swojego stanowiska w organie arbitrażowym do realizacji interesów osobistych lub prywatnych. Arbiter unika podejmowania działań, które mogą wskazywać, że inne osoby mają możliwość wywierania na niego wpływu.

4.   Arbiter zapewnia, aby obecne lub przeszłe powiązania lub zobowiązania finansowe, handlowe, zawodowe, osobiste lub społeczne nie miały wpływu na jego postępowanie lub osąd.

5.   Arbiter unika nawiązywania kontaktów lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą racjonalnie wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności.

Artykuł 3

Obowiązek złożenia oświadczenia

1.   Kandydat, przed potwierdzeniem swojego wyboru na arbitra na mocy art. 71 Umowy, składa oświadczenie dotyczące wszelkich interesów, stosunków lub spraw, które mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność lub które mogą racjonalnie wskazywać na naruszenie etyki zawodowej lub obowiązku zachowania bezstronności w ramach postępowania. W tym celu kandydat podejmuje starania, aby, w możliwym zakresie, rozpoznać takie interesy, stosunki i sprawy, w tym interesy finansowe, zawodowe lub interesy pracownicze lub rodzinne.

2.   Obowiązek złożenia oświadczenia przewidziany w ust. 1 ma charakter ciągły, co oznacza, że arbiter musi składać oświadczenia dotyczące tego rodzaju interesów, stosunków lub spraw, które mogą ujawnić się na dowolnym etapie postępowania.

3.   Kandydat lub arbiter informuje Komitet UPG o wszelkich kwestiach dotyczących rzeczywistego lub ewentualnego naruszenia niniejszego kodeksu postępowania bezzwłocznie po otrzymaniu informacji o nich; kwestie te są następnie rozpatrywane przez Strony.

Artykuł 4

Obowiązki arbitrów

1.   Po wyrażeniu zgody na wyznaczenie arbiter może rozpocząć wykonywanie swoich obowiązków i dokonuje tego w sposób sumienny i sprawny w trakcie całego postępowania, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności.

2.   Arbiter rozpatruje jedynie kwestie podniesione w trakcie postępowania i konieczne do wydania decyzji i nie zleca wykonania tego zadania żadnej innej osobie.

3.   Arbiter podejmuje wszelkie niezbędne kroki, aby zapewnić, aby jego asystenci i personel znali art. 2, 3 i 6 niniejszego kodeksu postępowania oraz ich przestrzegali.

Artykuł 5

Obowiązki byłych arbitrów

Byli arbitrzy są zobowiązani unikać działań mogących wskazywać, że, wykonując swoje zadania, byli stronniczy lub odnosili jakiekolwiek korzyści z decyzji organu arbitrażowego.

Artykuł 6

Poufność

1.   Arbitrzy ani byli arbitrzy nie ujawniają ani nie wykorzystują w żadnym momencie jakichkolwiek niedostępnych publicznie informacji dotyczących postępowania lub uzyskanych w trakcie postępowania, z wyjątkiem ich ujawnienia lub wykorzystania do celów tego postępowania, i w żadnym przypadku nie ujawniają ani nie wykorzystują takich informacji do uzyskania osobistych korzyści lub korzyści na rzecz innej osoby lub w celu zaszkodzenia interesom innych osób.

2.   Arbiter nie ujawnia decyzji organu arbitrażowego ani jej części przed jej opublikowaniem zgodnie z art. 84 ust. 2 Umowy.

3.   Arbiter ani były arbiter nie ujawnia w żadnym momencie treści obrad organu arbitrażowego ani poglądów innego członka organu.

Artykuł 7

Wydatki

Każdy arbiter rejestruje czas, jaki on i jego asystenci poświęcili procedurze, oraz poniesione przez siebie i swoich asystentów wydatki i przedstawia Stronom końcowe rozliczenie w tym zakresie.

Artykuł 8

Mediatorzy

Niniejszy kodeks postępowania stosuje się odpowiednio do mediatorów.

---

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/20 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/20

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/1955

z dnia 21 listopada 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do do przyjęcia decyzji dotyczącej przeglądu Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych („uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych”)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 22 grudnia 1994 r. Porozumienie z Marrakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu (zwane dalej „porozumieniem WTO”) zostało zawarte przez Unię decyzją Rady 94/800/WE (1) i weszło w życie dnia 1 stycznia 1995 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 grudnia 1994 r. Porozumienie z Marrakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu (zwane dalej „porozumieniem WTO”) zostało zawarte przez Unię decyzją Rady 94/800/WE (1) i weszło w życie dnia 1 stycznia 1995 r.

| (2) | Zgodnie z art. IV ust. 1 porozumienia WTO konferencja ministerialna Światowej Organizacji Handlu (WTO) jest upoważniona do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach związanych z wielostronnymi porozumieniami handlowymi. |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. IV ust. 1 porozumienia WTO konferencja ministerialna Światowej Organizacji Handlu (WTO) jest upoważniona do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach związanych z wielostronnymi porozumieniami handlowymi.

| (3) | Zgodnie z art. IV ust. 2 porozumienia WTO w przerwach między sesjami konferencji ministerialnej jej funkcje ma pełnić Rada Generalna WTO. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. IV ust. 2 porozumienia WTO w przerwach między sesjami konferencji ministerialnej jej funkcje ma pełnić Rada Generalna WTO.

| (4) | Zgodnie z art. IX ust. 1 porozumienia WTO organy WTO zazwyczaj podejmują decyzje w drodze konsensusu. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. IX ust. 1 porozumienia WTO organy WTO zazwyczaj podejmują decyzje w drodze konsensusu.

| (5) | W grudniu 2013 r. podczas dziewiątej sesji konferencji ministerialnej WTO przyjęto decyzję ministerialną dotyczącą Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych w rozumieniu art. 2 Porozumienia w sprawie rolnictwa (WT/MIN(13)/39) (zwanego dalej „uzgodnieniem w sprawie kontyngentów taryfowych”), które reguluje zarządzanie kontyngentami taryfowymi na produkty rolne. |
| --- | --- |

(5)

W grudniu 2013 r. podczas dziewiątej sesji konferencji ministerialnej WTO przyjęto decyzję ministerialną dotyczącą Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych w rozumieniu art. 2 Porozumienia w sprawie rolnictwa (WT/MIN(13)/39) (zwanego dalej „uzgodnieniem w sprawie kontyngentów taryfowych”), które reguluje zarządzanie kontyngentami taryfowymi na produkty rolne.

| (6) | Zgodnie z ust. 13 uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych nie później niż cztery lata po jego przyjęciu ma się rozpocząć przegląd funkcjonowania uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych z uwzględnieniem dotychczasowych doświadczeń. Celem tego przeglądu jest promowanie stałego procesu poprawy wykorzystania kontyngentów taryfowych. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z ust. 13 uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych nie później niż cztery lata po jego przyjęciu ma się rozpocząć przegląd funkcjonowania uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych z uwzględnieniem dotychczasowych doświadczeń. Celem tego przeglądu jest promowanie stałego procesu poprawy wykorzystania kontyngentów taryfowych.

| (7) | Zgodnie z ust. 13 uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych Komitet ds. Rolnictwa przystąpił do przeglądu tego uzgodnienia w 2018 r. Wyniki przeglądu zostaną przedstawione na posiedzeniu Rady Generalnej WTO w grudniu 2019 r. w formie sprawozdania wydanego przez Komitet ds. Rolnictwa (sprawozdanie nr G/AG/29 „Przegląd funkcjonowania decyzji z Bali dotyczącej zarządzania kontyngentami taryfowymi” z dnia 31 października 2019). |
| --- | --- |

(7)

Zgodnie z ust. 13 uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych Komitet ds. Rolnictwa przystąpił do przeglądu tego uzgodnienia w 2018 r. Wyniki przeglądu zostaną przedstawione na posiedzeniu Rady Generalnej WTO w grudniu 2019 r. w formie sprawozdania wydanego przez Komitet ds. Rolnictwa (sprawozdanie nr G/AG/29 „Przegląd funkcjonowania decyzji z Bali dotyczącej zarządzania kontyngentami taryfowymi” z dnia 31 października 2019).

| (8) | Ze względu na brak konsensusu wśród członków WTO co do istotnych zmian w uzgodnieniu w sprawie kontyngentów taryfowych w sprawozdaniu zaleca się przedłużenie okresu przeglądu do końca 2021 r., aby można było osiągnąć konsensus w sprawie istotnych zmian. Sprawozdanie zawiera ponadto zalecenia mające na celu zwiększenie przejrzystości zarządzania kontyngentami taryfowymi. |
| --- | --- |

(8)

Ze względu na brak konsensusu wśród członków WTO co do istotnych zmian w uzgodnieniu w sprawie kontyngentów taryfowych w sprawozdaniu zaleca się przedłużenie okresu przeglądu do końca 2021 r., aby można było osiągnąć konsensus w sprawie istotnych zmian. Sprawozdanie zawiera ponadto zalecenia mające na celu zwiększenie przejrzystości zarządzania kontyngentami taryfowymi.

| (9) | Na posiedzeniu w grudniu 2019 r. Rada Generalna WTO powinna zostać wezwana do rozważenia przyjęcia zaleceń określonych w załączniku 2 do sprawozdania nr G/AG/29 w formie decyzji dotyczącej przeglądu uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych. |
| --- | --- |

(9)

Na posiedzeniu w grudniu 2019 r. Rada Generalna WTO powinna zostać wezwana do rozważenia przyjęcia zaleceń określonych w załączniku 2 do sprawozdania nr G/AG/29 w formie decyzji dotyczącej przeglądu uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych.

| (10) | Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Rady Generalnej WTO, ponieważ decyzja, która ma zostać przyjęta, będzie wiążąca dla Unii. |
| --- | --- |

(10)

Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Rady Generalnej WTO, ponieważ decyzja, która ma zostać przyjęta, będzie wiążąca dla Unii.

| (11) | W Radzie Generalnej WTO Unia jest reprezentowana przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(11)

W Radzie Generalnej WTO Unia jest reprezentowana przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu (zwanej dalej „Radą Generalną WTO”) na jej posiedzeniu w grudniu 2019 r., opiera się na projekcie decyzji Rady Generalnej WTO w sprawie przyjęcia zaleceń przedstawionych Radzie Generalnej WTO przez Komitet ds. Rolnictwa w załączniku 2 do jego sprawozdania nr G/AG/29 z dnia 31 października 2019 r. dołączonym do niniejszej decyzji.

Przedstawiciele Unii w Radzie Generalnej WTO mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2019 r.

W imieniu Rady

V. SKINNARI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994) (Dz.U. L 336 z 23.12.1994, s. 1).

1

---

Komitet ds. Rolnictwa

G/AG/29

z dnia 31 października 2019 r.

PRZEGLĄD FUNKCJONOWANIA DECYZJI Z BALI W SPRAWIE ZARZĄDZANIA KONTYNGENTAMI TARYFOWYMI

SPRAWOZDANIE DLA RADY GENERALNEJ

1.1.

Podczas dziewiątej sesji konferencji ministerialnej ministrowie przyjęli decyzję dotyczącą „Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych w rozumieniu art. 2 Porozumienia w sprawie rolnictwa” (WT/MIN (13)/39) (zwaną dalej „decyzją z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych”). Ministrowie zobowiązali Komitet do dokonania przeglądu i monitorowania realizacji zobowiązań członków, które ustanowiono na mocy decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych, z myślą o tym, że przegląd będzie promował ciągły proces poprawy wykorzystania kontyngentów taryfowych, rozpoczynający się nie później niż w 2017 r., z uwzględnieniem nabytego do tego czasu doświadczenia (1). Dyskusje dotyczące przeglądu rozpoczęły się na posiedzeniu Komitetu w październiku 2017 r. (2). Na posiedzeniu w lutym 2018 r. Komitet zgodził się na proces i harmonogram przeprowadzenia przeglądu określone w dokumencie G/AG/W/171 (3). Zgodnie z uzgodnioną procedurą przegląd przeprowadzono w drodze otwartych nieformalnych posiedzeń Komitetu, które zaplanowano przy okazji jego regularnych posiedzeń (4).

1.2.

Członkowie omówili przegląd na czterech nieformalnych posiedzeniach Komitetu w 2018 r. w dniach 20 lutego, 11 czerwca, 25 września i 26 listopada. Podczas listopadowego nieformalnego posiedzenia z udziałem przedstawicieli przemysłu odbyła się sesja tematyczna dotycząca zarządzania kontyngentami taryfowymi i ich niepełnego wykorzystania. Na dyskusje na temat przeglądu pozytywnie wpłynęło również wiele pisemnych uwag członków. Podobnie, w odpowiedzi na wnioski członków i zgodnie z uzgodnioną procedurą i terminami przeprowadzenia przeglądu, w celu ułatwienia przeglądu Sekretariat przygotował dokument informacyjny (5) dotyczący zarządzania kontyngentami taryfowymi i wskaźników ich wykorzystania. Załącznik 1 zawiera wykaz wszystkich dokumentów pisemnych uwzględnionych do tej pory w przeglądzie.

1.3.

W trakcie dyskusji przeglądowych członkowie wskazali następujące tematy: 1) skuteczne wdrażanie i działania następcze w odniesieniu do zobowiązań materialnych wynikających z decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych; 2) wymogi w zakresie przejrzystości kontyngentów taryfowych; 3) mechanizm niepełnego wykorzystania. Poniżej przedstawiono niektóre kwestie (6) poruszone w ramach każdego z tych trzech tematów, w tym w trakcie dyskusji tematycznych w listopadzie.

SKUTECZNE WDROŻENIE I DZIAŁANIA NASTĘPCZE

SKUTECZNE WDROŻENIE I DZIAŁANIA NASTĘPCZE

| (i) | Ponowny przydział niewykorzystanych pozwoleń w ramach kontyngentów taryfowych. |
| --- | --- |

(i)

Ponowny przydział niewykorzystanych pozwoleń w ramach kontyngentów taryfowych.

| (ii) | Procesy ponownego przydziału, w tym w odniesieniu do przydziałów dla poszczególnych państw (7). |
| --- | --- |

(ii)

Procesy ponownego przydziału, w tym w odniesieniu do przydziałów dla poszczególnych państw (7).

7

| (iii) | Wymiana doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie poprawy wykorzystania kontyngentów taryfowych, w tym ponownego przydziału kontyngentów taryfowych w ramach regionalnych umów handlowych. |
| --- | --- |

(iii)

Wymiana doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie poprawy wykorzystania kontyngentów taryfowych, w tym ponownego przydziału kontyngentów taryfowych w ramach regionalnych umów handlowych.

WYMOGI W ZAKRESIE PRZEJRZYSTOŚCI KONTYNGENTÓW TARYFOWYCH

WYMOGI W ZAKRESIE PRZEJRZYSTOŚCI KONTYNGENTÓW TARYFOWYCH

| (i) | Terminowe i kompletne powiadomienia o kontyngentach taryfowych. |
| --- | --- |

(i)

Terminowe i kompletne powiadomienia o kontyngentach taryfowych.

| (ii) | Niezwłoczne zgłaszanie zmian dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi. |
| --- | --- |

(ii)

Niezwłoczne zgłaszanie zmian dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi.

| (iii) | Spójne zgłaszanie wskaźników wykorzystania przez wszystkich członków ze zobowiązaniami dotyczącymi kontyngentów taryfowych. |
| --- | --- |

(iii)

Spójne zgłaszanie wskaźników wykorzystania przez wszystkich członków ze zobowiązaniami dotyczącymi kontyngentów taryfowych.

| (iv) | Zharmonizowane praktyki w zakresie powiadamiania (np. w odniesieniu do nieotwartych kontyngentów taryfowych lub planowanych kontyngentów taryfowych bez przewagi taryfowej). |
| --- | --- |

(iv)

Zharmonizowane praktyki w zakresie powiadamiania (np. w odniesieniu do nieotwartych kontyngentów taryfowych lub planowanych kontyngentów taryfowych bez przewagi taryfowej).

| (v) | Zgłaszanie przyczyn niepełnego wykorzystania. |
| --- | --- |

(v)

Zgłaszanie przyczyn niepełnego wykorzystania.

| (vi) | Wymiana krajowych doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie zarządzania kontyngentami taryfowymi. |
| --- | --- |

(vi)

Wymiana krajowych doświadczeń i najlepszych praktyk w zakresie zarządzania kontyngentami taryfowymi.

| (vii) | Specjalne i zróżnicowane traktowanie (uciążliwość wymogów w zakresie powiadamiania). |
| --- | --- |

(vii)

Specjalne i zróżnicowane traktowanie (uciążliwość wymogów w zakresie powiadamiania).

| (viii) | Powiązanie z wymogami dotyczącymi powiadamiania w obszarze procedur licencjonowania przywozu. |
| --- | --- |

(viii)

Powiązanie z wymogami dotyczącymi powiadamiania w obszarze procedur licencjonowania przywozu.

| (ix) | Pomoc techniczna Sekretariatu w zakresie poprawy sposobu powiadamiania przez członków. |
| --- | --- |

(ix)

Pomoc techniczna Sekretariatu w zakresie poprawy sposobu powiadamiania przez członków.

MECHANIZM NIEPEŁNEGO WYKORZYSTANIA

MECHANIZM NIEPEŁNEGO WYKORZYSTANIA

| (i) | Różne obowiązki członków (ust. 4 załącznika A). |
| --- | --- |

(i)

Różne obowiązki członków (ust. 4 załącznika A).

| (ii) | Specjalne i zróżnicowane traktowanie. |
| --- | --- |

(ii)

Specjalne i zróżnicowane traktowanie.

| (iii) | Zastosowanie potencjalnie mniej niż uniwersalne w przyszłości. |
| --- | --- |

(iii)

Zastosowanie potencjalnie mniej niż uniwersalne w przyszłości.

| (iv) | Powiązanie między załącznikiem B a załącznikiem A ust. 4. |
| --- | --- |

(iv)

Powiązanie między załącznikiem B a załącznikiem A ust. 4.

| (v) | Badanie przyczyn niepełnego wykorzystania. |
| --- | --- |

(v)

Badanie przyczyn niepełnego wykorzystania.

| (vi) | Ukierunkowane badanie niepełnego wykorzystania kontyngentów taryfowych w niektórych szczególnych sektorach. |
| --- | --- |

(vi)

Ukierunkowane badanie niepełnego wykorzystania kontyngentów taryfowych w niektórych szczególnych sektorach.

| (vii) | Praktyczne zastosowanie mechanizmu niepełnego wykorzystania (badanie przyczyn, w tym potencjalnej złożoności i powodu niepowołania się na nią, wymiana doświadczeń i uproszczenie wymogów proceduralnych). |
| --- | --- |

(vii)

Praktyczne zastosowanie mechanizmu niepełnego wykorzystania (badanie przyczyn, w tym potencjalnej złożoności i powodu niepowołania się na nią, wymiana doświadczeń i uproszczenie wymogów proceduralnych).

| (viii) | Utrzymywanie wykazu wykorzystanych kontyngentów taryfowych przez Sekretariat. |
| --- | --- |

(viii)

Utrzymywanie wykazu wykorzystanych kontyngentów taryfowych przez Sekretariat.

| 1.4. | W kwestii przyszłego funkcjonowania ust. 4 mechanizmu niepełnego wykorzystania i związanego z tym przepisu S&D stanowiska członków były rozbieżne. Niektórzy z członków rozwijających się utrzymywali, że nie należy osłabiać przepisów S&D zawartych w decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych; niektórzy inni członkowie twierdzili, że traktowanie S&D w odniesieniu do krajów rozwijających się nie powinno prowadzić do wyłączenia oraz że kraje rozwijające się będące beneficjentami powinny raczej przyjąć zobowiązania w odniesieniu do zarządzania kontyngentami taryfowymi, biorąc pod uwagę ich status rozwojowy. |
| --- | --- |

1.4.

W kwestii przyszłego funkcjonowania ust. 4 mechanizmu niepełnego wykorzystania i związanego z tym przepisu S&D stanowiska członków były rozbieżne. Niektórzy z członków rozwijających się utrzymywali, że nie należy osłabiać przepisów S&D zawartych w decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych; niektórzy inni członkowie twierdzili, że traktowanie S&D w odniesieniu do krajów rozwijających się nie powinno prowadzić do wyłączenia oraz że kraje rozwijające się będące beneficjentami powinny raczej przyjąć zobowiązania w odniesieniu do zarządzania kontyngentami taryfowymi, biorąc pod uwagę ich status rozwojowy.

| 1.5. | Kilku członków uznało, że zakres niniejszego przeglądu ogranicza się do dążenia do poprawy w zakresie zarządzania kontyngentami taryfowymi, aby odróżnić go od negocjacji w sprawie dostępu do rynku. Niektórzy inni odnieśli się do możliwości podjęcia kwestii związanych z kontyngentami taryfowymi w negocjacjach w sprawie dostępu do rynku. |
| --- | --- |

1.5.

Kilku członków uznało, że zakres niniejszego przeglądu ogranicza się do dążenia do poprawy w zakresie zarządzania kontyngentami taryfowymi, aby odróżnić go od negocjacji w sprawie dostępu do rynku. Niektórzy inni odnieśli się do możliwości podjęcia kwestii związanych z kontyngentami taryfowymi w negocjacjach w sprawie dostępu do rynku.

Zgodnie z ust. 13–15 decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych (WT/MIN(13)/39) Komitet na posiedzeniu w dniu 31 października 2019 r. uzgadnia poniższe zalecenia zawarte w załączniku 2 do niniejszego sprawozdania do rozważenia przez Radę Generalną.

załączniku 2

---

(1)  Ust. 13 WT/MIN(13)/39. Nie zgłoszono jeszcze żadnych doświadczeń w odniesieniu do korzystania z mechanizmu niepełnego wykorzystania.

1

(2)  Zob. sekcja 2.2.1 G/AG/R/86.

2

(3)  Zob. sekcja 2.5.1 G/AG/R/87.

3

(4)  Na posiedzeniu w czerwcu 2019 r. Komitet wyraził zgodę na przedłużenie terminu do posiedzenia Komitetu w październiku 2019 r. w celu sfinalizowania sprawozdania z przeglądu.

4

(5)  G/AG/W/183.

5

(6)  Członkowie nie osiągnęli porozumienia co do tych kwestii ani ich traktowania w zaleceniach.

6

(7)  Ust. 9 decyzji ministerialnej z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych odnosi się do procesu ponownego przydziału. Ponadto przypisy 3 i 5 do załącznika A do decyzji z Bali odnoszą się do praw członków posiadających przydział dla poszczególnych państw, szczególnie w kontekście mechanizmu niepełnego wykorzystania.

7

---

ZAŁĄCZNIK 1

| Wykaz dokumentów: |
| --- |
| G/AG/W/169
  10 października 2017 r. | Monitorowanie i przegląd zobowiązań członków, które ustanowiono na mocy decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi.
  Uwaga Sekretariatu |
| G/AG/W/171
  9 lutego 2018 r. | Proponowany proces przeglądu funkcjonowania decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi
  Uwaga Sekretariatu |
| G/AG/W/175
  18 maja 2018 r.
  oraz
  G/AG/W/175/Add.1
  7 maja 2019 r. | — | Dokument przedłożony przez Unię Europejską Komitetowi ds. Rolnictwa dotyczący procesu przeglądu funkcjonowania decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi (1). |

Wykaz dokumentów:

G/AG/W/169

10 października 2017 r.

Monitorowanie i przegląd zobowiązań członków, które ustanowiono na mocy decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi.

Uwaga Sekretariatu

G/AG/W/171

9 lutego 2018 r.

Proponowany proces przeglądu funkcjonowania decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi

Uwaga Sekretariatu

G/AG/W/175

18 maja 2018 r.

oraz

G/AG/W/175/Add.1

7 maja 2019 r.

—

Dokument przedłożony przez Unię Europejską Komitetowi ds. Rolnictwa dotyczący procesu przeglądu funkcjonowania decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi (1).

Komunikaty Unii Europejskiej

G/AG/W/179

6 czerwca 2018 r.

| — | Przegląd funkcjonowania decyzji ministerialnej z Bali dotyczącej „Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych ...” (2). |
| --- | --- |

—

Przegląd funkcjonowania decyzji ministerialnej z Bali dotyczącej „Uzgodnienia w sprawie zasad zarządzania kontyngentami taryfowymi dotyczącymi produktów rolnych ...” (2).

Uwagi przedstawione przez grupę CAIRNS

G/AG/W/183

31 lipca 2018 r.

Metody zarządzania kontyngentami taryfowymi i wskaźniki wykorzystania na lata 2007–2016.

Dokument informacyjny Sekretariatu

G/AG/W/186

19 września 2018 r.

Przegląd decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowym.

Uwagi przedstawione przez Australię

G/AG/W/197

24 maja 2019 r.

Mechanizm niepełnego wykorzystania określony w decyzji z Bali w sprawie zarządzania kontyngentami taryfowymi

Uwagi przedstawione w imieniu grupy CAIRNS

---

(1)  Dokument G/AG/W/171 z dnia 9 lutego 2018 r.

(2)  WT/MIN (13)/39 ORAZ WT/L/914 z dnia 11 grudnia 2013 r.

---

ZAŁĄCZNIK 2

1.

Określony w ust. 14 i w przypisie 2 decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych termin dotyczący decyzji w sprawie ust. 4 załącznika A zostaje przedłużony do końca 2021 r. Wszelkie odniesienia do „12. konferencji ministerialnej i „31 grudnia 2019 r.” w ust. 13 i 14 oraz w przypisie 2 do uzgodnienia w sprawie kontyngentów taryfowych z Bali traktuje się odpowiednio jako odniesienia do „13. konferencji ministerialnej” oraz „31 grudnia 2021 r.”. We wszystkich innych aspektach warunki decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych pozostają niezmienne. Dla większej pewności członkowie wymienieni w załączniku B do decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych zachowują prawo do zaprzestania stosowania ust. 4 załącznika A w dniu 31 grudnia 2021 r. lub po tej dacie, jeżeli ani konferencja ministerialna, ani Rada Generalna nie zadecyduje do tego dnia o przedłużeniu stosowania ust. 4 załącznika A.

2.

| a) | Sekretariat przygotuje wykaz istniejących praktyk członków w zakresie powiadamiania o kontyngentach taryfowych, w tym w przypadkach, gdy planowany kontyngent taryfowy nie został otwarty. |
| --- | --- |

a)

Sekretariat przygotuje wykaz istniejących praktyk członków w zakresie powiadamiania o kontyngentach taryfowych, w tym w przypadkach, gdy planowany kontyngent taryfowy nie został otwarty.

| b) | Komitet rozpocznie dyskusje na temat harmonizacji praktyk członków w zakresie powiadamiania o kontyngentach taryfowych, w tym na temat wskaźników wykorzystania kontyngentów taryfowych. |
| --- | --- |

b)

Komitet rozpocznie dyskusje na temat harmonizacji praktyk członków w zakresie powiadamiania o kontyngentach taryfowych, w tym na temat wskaźników wykorzystania kontyngentów taryfowych.

| c) | W przypadku zaplanowanych kontyngentów taryfowych, które nie zostały otwarte, Komitet zachęca członków do dołączania wyjaśnień do powiadomień w tabeli MA:2. |
| --- | --- |

c)

W przypadku zaplanowanych kontyngentów taryfowych, które nie zostały otwarte, Komitet zachęca członków do dołączania wyjaśnień do powiadomień w tabeli MA:2.

| d) | Sekretariat będzie regularnie aktualizował informacje na temat zarządzania kontyngentami taryfowymi i wskaźników wykorzystania zawarte w G/AG/W/183 (1), a także informacje na temat tego, którzy członkowie zgłosili wskaźniki wykorzystania, oraz na temat kwestii podniesionych na posiedzeniu Komitetu w odniesieniu do wskaźników wykorzystania. |
| --- | --- |

d)

Sekretariat będzie regularnie aktualizował informacje na temat zarządzania kontyngentami taryfowymi i wskaźników wykorzystania zawarte w G/AG/W/183 (1), a także informacje na temat tego, którzy członkowie zgłosili wskaźniki wykorzystania, oraz na temat kwestii podniesionych na posiedzeniu Komitetu w odniesieniu do wskaźników wykorzystania.

3.

Komitet zgadza się na przeprowadzanie regularnych przeglądów funkcjonowania decyzji z Bali w sprawie kontyngentów taryfowych co trzy lata po zakończeniu tego przeglądu. Te okresowe przeglądy obejmować będą między innymi analizę wykorzystania mechanizmu niepełnego wykorzystania w oparciu o ich uwagi.

---

(1)  Notatka informacyjna Sekretariatu może zawierać w szczególności wykaz kontyngentów taryfowych, w przypadku których nie przedłożono powiadomienia w tabeli MA:2 lub w przypadku których wskaźnik wykorzystania jest niższy niż 65 %.

1

---

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/26 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/26

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1956

z dnia 26 listopada 2019 r.

w sprawie norm zharmonizowanych dla sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, opracowanych na potrzeby dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (1), w szczególności jego art. 10 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Zgodnie z art. 12 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE (2) w przypadku sprzętu elektrycznego spełniającego normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych, do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zakłada się, że spełnia on cele związane z bezpieczeństwem, o których mowa w art. 3 wspomnianej dyrektywy i określone w załączniku I do niej, objęte tymi normami lub ich częściami. |
| --- | --- |

(1)

Zgodnie z art. 12 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE (2) w przypadku sprzętu elektrycznego spełniającego normy zharmonizowane lub części norm zharmonizowanych, do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zakłada się, że spełnia on cele związane z bezpieczeństwem, o których mowa w art. 3 wspomnianej dyrektywy i określone w załączniku I do niej, objęte tymi normami lub ich częściami.

| (2) | Pismem nr M/511 z dnia 8 listopada 2012 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN), Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CENELEC) i Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) z wnioskiem o przedstawienie pierwszego pełnego wykazu tytułów norm zharmonizowanych oraz o sporządzenie, przegląd i sfinalizowanie norm zharmonizowanych dotyczących sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia na potrzeby dyrektywy 2014/35/UE. Cele związane z bezpieczeństwem, o których mowa w art. 3 dyrektywy 2014/35/UE i które zostały wyznaczone w załączniku I do wspomnianej dyrektywy, nie uległy zmianie od czasu przedłożenia wniosku do CEN, CENELEC i ETSI. |
| --- | --- |

(2)

Pismem nr M/511 z dnia 8 listopada 2012 r. Komisja zwróciła się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN), Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CENELEC) i Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) z wnioskiem o przedstawienie pierwszego pełnego wykazu tytułów norm zharmonizowanych oraz o sporządzenie, przegląd i sfinalizowanie norm zharmonizowanych dotyczących sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia na potrzeby dyrektywy 2014/35/UE. Cele związane z bezpieczeństwem, o których mowa w art. 3 dyrektywy 2014/35/UE i które zostały wyznaczone w załączniku I do wspomnianej dyrektywy, nie uległy zmianie od czasu przedłożenia wniosku do CEN, CENELEC i ETSI.

| (3) | Na podstawie wniosku nr M/511 CEN i CENELEC opracowały następujące normy zharmonizowane oraz poprawki do norm zharmonizowanych: normę EN 60204-1:2018 dotyczącą wyposażenia elektrycznego maszyn; normy EN 60335-1:2012/A13:2017, EN 60335-2-4:2010/A11:2018, EN 60335-2-15:2016, EN 60335-2-16:2003/A11:2018, EN 60335-2-28:2003/A11:2018, EN 60335-2-29:2004/A11:2018, EN 60335-2-55:2003/A11:2018, EN 60335-2-59:2003/A11:2018, EN 60335-2-74:2003/A11:2018, EN 60335-2-85:2003/A11:2018, EN 60335-2-109:2010/A1:2018 oraz EN 60335-2-109:2010/A2:2018 dotyczące elektrycznego sprzętu do użytku domowego i podobnego; normy EN 60715:2017, EN 60947-2:2017, EN 60947-5-1:2017 oraz EN 60947-5-5:1997/A2:2017 dotyczące aparatury rozdzielczej i sterowniczej niskonapięciowej; normy EN 60898-1:2019, EN 61008-1:2012/A12:2017, EN 62606:2013/A1:2017 oraz EN 63024:2018 dotyczące wyłączników różnicowoprądowych oraz podobnego sprzętu do użytku domowego i podobnego; normę EN IEC 61010-2-201:2018 dotyczącą przyrządów pomiarowych, automatyki i urządzeń laboratoryjnych; normę EN IEC 61058-1:2018 dotyczącą łączników do przyrządów; normę EN 61643-11:2012/A11:2018 dotyczącą niskonapięciowych urządzeń ograniczających przepięcia; oraz normę EN 62560:2012/A11:2019 dotyczącą lamp i powiązanego sprzętu. |
| --- | --- |

(3)

Na podstawie wniosku nr M/511 CEN i CENELEC opracowały następujące normy zharmonizowane oraz poprawki do norm zharmonizowanych: normę EN 60204-1:2018 dotyczącą wyposażenia elektrycznego maszyn; normy EN 60335-1:2012/A13:2017, EN 60335-2-4:2010/A11:2018, EN 60335-2-15:2016, EN 60335-2-16:2003/A11:2018, EN 60335-2-28:2003/A11:2018, EN 60335-2-29:2004/A11:2018, EN 60335-2-55:2003/A11:2018, EN 60335-2-59:2003/A11:2018, EN 60335-2-74:2003/A11:2018, EN 60335-2-85:2003/A11:2018, EN 60335-2-109:2010/A1:2018 oraz EN 60335-2-109:2010/A2:2018 dotyczące elektrycznego sprzętu do użytku domowego i podobnego; normy EN 60715:2017, EN 60947-2:2017, EN 60947-5-1:2017 oraz EN 60947-5-5:1997/A2:2017 dotyczące aparatury rozdzielczej i sterowniczej niskonapięciowej; normy EN 60898-1:2019, EN 61008-1:2012/A12:2017, EN 62606:2013/A1:2017 oraz EN 63024:2018 dotyczące wyłączników różnicowoprądowych oraz podobnego sprzętu do użytku domowego i podobnego; normę EN IEC 61010-2-201:2018 dotyczącą przyrządów pomiarowych, automatyki i urządzeń laboratoryjnych; normę EN IEC 61058-1:2018 dotyczącą łączników do przyrządów; normę EN 61643-11:2012/A11:2018 dotyczącą niskonapięciowych urządzeń ograniczających przepięcia; oraz normę EN 62560:2012/A11:2019 dotyczącą lamp i powiązanego sprzętu.

| (4) | Komisja wraz z CEN i CENELEC oceniła, czy przedmiotowe normy oraz poprawki do nich opracowane przez CEN i CENELEC są zgodne z wnioskiem nr M/511. |
| --- | --- |

(4)

Komisja wraz z CEN i CENELEC oceniła, czy przedmiotowe normy oraz poprawki do nich opracowane przez CEN i CENELEC są zgodne z wnioskiem nr M/511.

| (5) | Powyższe normy i poprawki do nich spełniają cele związane z bezpieczeństwem, które mają zostać uwzględnione i które zostały ustanowione w dyrektywie 2014/35/UE. Odniesienia do tych norm należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(5)

Powyższe normy i poprawki do nich spełniają cele związane z bezpieczeństwem, które mają zostać uwzględnione i które zostały ustanowione w dyrektywie 2014/35/UE. Odniesienia do tych norm należy zatem opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (6) | Szereg norm zharmonizowanych opracowanych przez CEN i CENELEC zastępuje normy zharmonizowane, w tym poprawki do nich, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3): norma EN 50557:2011 została zastąpiona normą EN 63024:2018; norma EN 60204-1:2006 została zastąpiona normą EN 60204-1:2018; norma EN 60335-2-15:2002 została zastąpiona normą EN 60335-2-15:2016; norma EN 60715:2001 została zastąpiona normą EN 60715:2017; norma EN 60898-1:2003 została zastąpiona normą EN 60898-1:2019; norma EN 60947-2:2006 została zastąpiona normą EN 60947-2:2017; norma EN 60947-5-1:2004 została zastąpiona normą EN 60947-5-1:2017; norma EN 61010-2-201:2013 została zastąpiona normą EN IEC 61010-2-201:2018; oraz norma EN 61058-1:2002 została zastąpiona normą EN IEC 61058-1:2018. |
| --- | --- |

(6)

Szereg norm zharmonizowanych opracowanych przez CEN i CENELEC zastępuje normy zharmonizowane, w tym poprawki do nich, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3): norma EN 50557:2011 została zastąpiona normą EN 63024:2018; norma EN 60204-1:2006 została zastąpiona normą EN 60204-1:2018; norma EN 60335-2-15:2002 została zastąpiona normą EN 60335-2-15:2016; norma EN 60715:2001 została zastąpiona normą EN 60715:2017; norma EN 60898-1:2003 została zastąpiona normą EN 60898-1:2019; norma EN 60947-2:2006 została zastąpiona normą EN 60947-2:2017; norma EN 60947-5-1:2004 została zastąpiona normą EN 60947-5-1:2017; norma EN 61010-2-201:2013 została zastąpiona normą EN IEC 61010-2-201:2018; oraz norma EN 61058-1:2002 została zastąpiona normą EN IEC 61058-1:2018.

| (7) | Poprawki opracowane przez CEN i CENELEC zmieniają następujące normy zharmonizowane: EN 60335-1:2012, EN 60335-2-4:2010, EN 60335-2-16:2003, EN 60335-2-28:2003, EN 60335-2-29:2004, EN 60335-2-55:2003, EN 60335-2-59:2003, EN 60335-2-74:2003, EN 60335-2-85:2003, EN 60335-2-109:2010, EN 60947-5-5:1997, EN 61008-1:2012, EN 61643-11:2012 oraz EN 62560:2012, EN 62606:2013, do których odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4); a także normę EN 60335-2-15:2016, do której odniesienie nie zostało jeszcze opublikowane. |
| --- | --- |

(7)

Poprawki opracowane przez CEN i CENELEC zmieniają następujące normy zharmonizowane: EN 60335-1:2012, EN 60335-2-4:2010, EN 60335-2-16:2003, EN 60335-2-28:2003, EN 60335-2-29:2004, EN 60335-2-55:2003, EN 60335-2-59:2003, EN 60335-2-74:2003, EN 60335-2-85:2003, EN 60335-2-109:2010, EN 60947-5-5:1997, EN 61008-1:2012, EN 61643-11:2012 oraz EN 62560:2012, EN 62606:2013, do których odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4); a także normę EN 60335-2-15:2016, do której odniesienie nie zostało jeszcze opublikowane.

| (8) | CEN i CELEC opracowały również następujące sprostowania: sprostowanie EN 60529:1991/AC:2016-12 korygujące normę zharmonizowaną EN 60529:1991 oraz sprostowanie EN 60529:1991/A2:2013/AC:2019-02 korygujące normę zharmonizowaną EN 60529:1991/A2:2013 dotyczącą obudów, odniesienia do których opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5); sprostowania EN 60598-2-22:2014/AC:2016-05 oraz EN 60598-2-22:2014/AC:2016-09 korygujące normę zharmonizowaną EN 60598-2-22:2014 dotyczącą lamp i powiązanego sprzętu, odniesienie do której opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6); sprostowanie EN 61008-1:2012/A1:2014/AC:2016-06 korygujące normę zharmonizowaną EN 61008-1:2012/A1 dotyczącą wyłączników różnicowoprądowych oraz podobnego sprzętu do użytku domowego i podobnego, odniesienie do której opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7); oraz sprostowanie EN 61851-23:2014/AC:2016-06 korygujące zharmonizowaną normę EN 61851-23:2014 dotyczącą układów elektrycznych pojazdów elektrycznych, odniesienie do której opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8). Ze względu na fakt, że sprostowania te wprowadzają korekty techniczne oraz w celu zapewnienia poprawnego i spójnego stosowania norm zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano wcześniej, należy opublikować odniesienia do tych zharmonizowanych norm wraz z odesłaniami do sprostowań w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(8)

CEN i CELEC opracowały również następujące sprostowania: sprostowanie EN 60529:1991/AC:2016-12 korygujące normę zharmonizowaną EN 60529:1991 oraz sprostowanie EN 60529:1991/A2:2013/AC:2019-02 korygujące normę zharmonizowaną EN 60529:1991/A2:2013 dotyczącą obudów, odniesienia do których opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5); sprostowania EN 60598-2-22:2014/AC:2016-05 oraz EN 60598-2-22:2014/AC:2016-09 korygujące normę zharmonizowaną EN 60598-2-22:2014 dotyczącą lamp i powiązanego sprzętu, odniesienie do której opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6); sprostowanie EN 61008-1:2012/A1:2014/AC:2016-06 korygujące normę zharmonizowaną EN 61008-1:2012/A1 dotyczącą wyłączników różnicowoprądowych oraz podobnego sprzętu do użytku domowego i podobnego, odniesienie do której opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7); oraz sprostowanie EN 61851-23:2014/AC:2016-06 korygujące zharmonizowaną normę EN 61851-23:2014 dotyczącą układów elektrycznych pojazdów elektrycznych, odniesienie do której opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8). Ze względu na fakt, że sprostowania te wprowadzają korekty techniczne oraz w celu zapewnienia poprawnego i spójnego stosowania norm zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano wcześniej, należy opublikować odniesienia do tych zharmonizowanych norm wraz z odesłaniami do sprostowań w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

| (9) | Należy zatem wycofać odniesienia do tych norm, które zastąpiono, zmieniono lub skorygowano, z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Aby dać producentom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do stosowania zastępujących, zmieniających i korygujących norm zharmonizowanych, konieczne jest odroczenie wycofania norm zharmonizowanych, które są zastępowane, zmieniane lub korygowane. |
| --- | --- |

(9)

Należy zatem wycofać odniesienia do tych norm, które zastąpiono, zmieniono lub skorygowano, z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Aby dać producentom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do stosowania zastępujących, zmieniających i korygujących norm zharmonizowanych, konieczne jest odroczenie wycofania norm zharmonizowanych, które są zastępowane, zmieniane lub korygowane.

| (10) | Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę do domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami, w tym z celami związanymi z bezpieczeństwem, określonymi w prawodawstwie harmonizacyjnym Unii, od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie w dniu jej opublikowania, |
| --- | --- |

(10)

Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę do domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami, w tym z celami związanymi z bezpieczeństwem, określonymi w prawodawstwie harmonizacyjnym Unii, od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie w dniu jej opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do norm zharmonizowanych dotyczących sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, opracowanych na potrzeby dyrektywy 2014/35/UE, wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym wycofuje się z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do norm zharmonizowanych dotyczących sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia, opracowanych na potrzeby dyrektywy 2014/35/UE, wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji, ze skutkiem od dat określonych w tym załączniku.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji,

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

1

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/35/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia (Dz.U. L 96 z 29.3.2014, s. 357).

2

(3)  
  Dz.U. C 326 z 14.9.2018, s. 4.

3

(4)  
  Dz.U. C 326 z 14.9.2018, s. 4.

4

(5)  
  Dz.U. C 326 z 14.9.2018, s. 4.

5

(6)  
  Dz.U. C 326 z 14.9.2018, s. 4.

6

(7)  
  Dz.U. C 326 z 14.9.2018, s. 4.

7

(8)  
  Dz.U. C 326 z 14.9.2018, s. 4.

8

---

ZAŁĄCZNIK I

| Nr | Odniesienie do normy |
| --- | --- |
| 1. | EN 60204-1:2018
  Bezpieczeństwo maszyn – Wyposażenie elektryczne maszyn – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60204-1:2016 (Zmodyfikowana) |
| 2. | EN 60335-1:2012
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60335-1:2010 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-1:2012/A11:2014
  EN 60335-1:2012/A13:2017 |
| 3. | EN 60335-2-4:2010
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-4: Wymagania szczegółowe dotyczące wirówek – norma IEC 60335-2-4:2008 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-4:2010/A1:2015
  EN 60335-2-4:2010/A11:2018 |
| 4. | EN 60335-2-15:2016
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-15: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do ogrzewania cieczy – norma IEC 60335-2-15:2012 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-15:2016/A11:2018 |
| 5. | EN 60335-2-16:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-16: Wymagania szczegółowe dotyczące młynków podzlewozmywakowych – norma IEC 60335-2-16:2002 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-16:2003/A1:2008
  EN 60335-2-16:2003/A2:2012
  EN 60335-2-16:2003/A11:2018 |
| 6. | EN 60335-2-28:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-28: Wymagania szczegółowe dotyczące maszyn do szycia – norma IEC 60335-2-28:2002 (Zmodyfikowana) |
| | EN 60335-2-28:2003/A1:2008
  EN 60335-2-28:2003/A11:2018 |
| 7. | EN 60335-2-29:2004
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-29: Wymagania szczegółowe dotyczące ładowarek akumulatorów – norma IEC 60335-2-29:2002 + norma A1:2004
  EN 60335-2-29:2004/A2:2010
  EN 60335-2-29:2004/A11:2018 |
| 8. | EN 60335-2-55:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-55: Wymagania
  szczegółowe dotyczące urządzeń stosowanych w akwariach i basenach ogrodowych – norma IEC 60335-2-55:2002
  EN 60335-2-55:2003/A1:2008
  EN 60335-2-55:2003/A11:2018 |
| 9. | EN 60335-2-59:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-59: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń owadobójczych – norma IEC 60335-2-59:2002 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-59:2003/A1:2006
  EN 60335-2-59:2003/A2:2009
  EN 60335-2-59:2003/A11:2018 |
| 10. | EN 60335-2-74:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-74: Wymagania szczegółowe dotyczące przenośnych grzałek nurkowych – norma IEC 60335-2-74:2002
  EN 60335-2-74:2003/A1:2006
  EN 60335-2-74:2003/A2:2009
  EN 60335-2-74:2003/A11:2018 |
| 11. | EN 60335-2-85:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-85: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń do odświeżania parą tkanin i odzieży – norma IEC 60335-2-85:2002
  EN 60335-2-85:2003/A1:2008
  EN 60335-2-85:2003/A11:2018 |
| 12. | EN 60335-2-109:2010
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-109: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do napromieniowania wody promieniami UV – norma IEC 60335-2-109:2010
  EN 60335-2-109:2010/A1:2018
  EN 60335-2-109:2010/A2:2018 |
| 13. | EN 60529:1991
  Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (kod IP) – norma IEC 60529:1989
  EN 60529:1991/AC:1993
  EN 60529:1991/AC:2016-12
  EN 60529:1991/A2 :2013/AC:2019-02
  EN 60529:1991/A1:2000
  EN 60529:1991/A2:2013 |
| 14. | EN 60598-2-22:2014
  Oprawy oświetleniowe – Część 2-22: Wymagania szczegółowe – Oprawy oświetleniowe do oświetlenia awaryjnego – norma IEC 60598-2-22:2014
  EN 60598-2-22/AC:2015
  EN 60598-2-22:2014/AC:2016-05
  EN 60598-2-22:2014/AC:2016-09 |
| 15. | EN 60715:2017
  Wymiary aparatury rozdzielczej i sterowniczej niskonapięciowej – Znormalizowany montaż na szynach, w celu mechanicznego mocowania aparatury rozdzielczej, sterowniczej i akcesoriów – norma IEC 60715:2017 |
| 16. | EN 60898-1:2019
  Sprzęt elektroinstalacyjny - Wyłączniki do zabezpieczeń przetężeniowych instalacji domowych i podobnych – Część 1: Wyłączniki do obwodów prądu przemiennego – norma IEC 60898-1:2015 (Zmodyfikowana) |
| 17. | EN 60947-2:2017
  Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 2: Wyłączniki – norma IEC 60947-2:2016 |
| 18. | EN 60947-5-1:2017
  Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-1: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektromechaniczne aparaty sterownicze – norma IEC 60947-5-1:2016 |
| 19. | EN 60947-5-5:1997
  Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-5: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektryczne urządzenia zatrzymania awaryjnego z funkcją blokady mechanicznej – norma IEC 60947-5-5:1997
  EN 60947-5-5:1997/A1:2005
  EN 60947-5-5:1997/A2:2017
  EN 60947-5-5:1997/A11:2013 |
| 20. | EN 61008-1:2012
  Wyłączniki różnicowoprądowe bez wbudowanego zabezpieczenia nadprądowego do użytku domowego i podobnego (RCCB) – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61008-1:2010 (Zmodyfikowana)
  EN 61008-1:2012/A1:2014/AC:2016-06
  EN 61008-1:2012/A1:2014
  EN 61008-1:2012/A2:2014
  EN 61008-1:2012/A11:2015
  EN 61008-1:2012/A12:2017 |
| 21. | EN IEC 61010-2-201:2018
  Wymagania bezpieczeństwa dotyczące elektrycznych przyrządów pomiarowych, automatyki i urządzeń laboratoryjnych – Część 2-201: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń sterowania – norma IEC 61010-2-201:2017 |
| 22. | EN IEC 61058-1:2018
  Łączniki do przyrządów – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61058-1:2016 |
| 23. | EN 61643-11:2012
  Niskonapięciowe urządzenia ograniczające przepięcia – Część 11: Urządzenia ograniczające przepięcia w sieciach elektroenergetycznych niskiego napięcia – Wymagania i metody badań – norma IEC 61643-11:2011 (Zmodyfikowana)
  EN 61643-11:2012/A11:2018 |
| 24. | EN 61851-23:2014
  System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – Część 23: Stacja ładowania pojazdów elektrycznych prądu stałego – norma IEC 61851-23:2014
  EN 61851-23:2014/AC:2016-06 |
| 25. | EN 62560:2012
  Lampy samostatecznikowe LED do ogólnych celów oświetleniowych na napięcie > 50 V – Wymagania bezpieczeństwa – norma IEC 62560:2011 (Zmodyfikowana)
  EN 62560:2012/AC:2015
  EN 62560:2012/A1:2015/AC:2015
  EN 62560:2012/A1:2015
  EN 62560:2012/A11:2019 |
| 26. | EN 62606:2013
  Wymagania podstawowe dotyczące urządzeń do detekcji zwarć łukowych – norma IEC 62606:2013 (Zmodyfikowana)
  EN 62606:2013/A1:2017 |
| 27. | EN 63024:2018
  Wymagania dla urządzeń samoczynnego ponownego zamykania (ARD) do wyłączników przetężeniowych i wyłączników różnicowoprądowych RCBO–RCCB
  do użytku domowego i podobnego – norma IEC 63024:2017 (Zmodyfikowana) |

Nr

Odniesienie do normy

1.

EN 60204-1:2018

Bezpieczeństwo maszyn – Wyposażenie elektryczne maszyn – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60204-1:2016 (Zmodyfikowana)

2.

EN 60335-1:2012

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60335-1:2010 (Zmodyfikowana)

EN 60335-1:2012/A11:2014

EN 60335-1:2012/A13:2017

3.

EN 60335-2-4:2010

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-4: Wymagania szczegółowe dotyczące wirówek – norma IEC 60335-2-4:2008 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-4:2010/A1:2015

EN 60335-2-4:2010/A11:2018

4.

EN 60335-2-15:2016

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-15: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do ogrzewania cieczy – norma IEC 60335-2-15:2012 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-15:2016/A11:2018

5.

EN 60335-2-16:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-16: Wymagania szczegółowe dotyczące młynków podzlewozmywakowych – norma IEC 60335-2-16:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-16:2003/A1:2008

EN 60335-2-16:2003/A2:2012

EN 60335-2-16:2003/A11:2018

6.

EN 60335-2-28:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-28: Wymagania szczegółowe dotyczące maszyn do szycia – norma IEC 60335-2-28:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-28:2003/A1:2008

EN 60335-2-28:2003/A11:2018

7.

EN 60335-2-29:2004

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-29: Wymagania szczegółowe dotyczące ładowarek akumulatorów – norma IEC 60335-2-29:2002 + norma A1:2004

EN 60335-2-29:2004/A2:2010

EN 60335-2-29:2004/A11:2018

8.

EN 60335-2-55:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-55: Wymagania

szczegółowe dotyczące urządzeń stosowanych w akwariach i basenach ogrodowych – norma IEC 60335-2-55:2002

EN 60335-2-55:2003/A1:2008

EN 60335-2-55:2003/A11:2018

9.

EN 60335-2-59:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-59: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń owadobójczych – norma IEC 60335-2-59:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-59:2003/A1:2006

EN 60335-2-59:2003/A2:2009

EN 60335-2-59:2003/A11:2018

10.

EN 60335-2-74:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-74: Wymagania szczegółowe dotyczące przenośnych grzałek nurkowych – norma IEC 60335-2-74:2002

EN 60335-2-74:2003/A1:2006

EN 60335-2-74:2003/A2:2009

EN 60335-2-74:2003/A11:2018

11.

EN 60335-2-85:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-85: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń do odświeżania parą tkanin i odzieży – norma IEC 60335-2-85:2002

EN 60335-2-85:2003/A1:2008

EN 60335-2-85:2003/A11:2018

12.

EN 60335-2-109:2010

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-109: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do napromieniowania wody promieniami UV – norma IEC 60335-2-109:2010

EN 60335-2-109:2010/A1:2018

EN 60335-2-109:2010/A2:2018

13.

EN 60529:1991

Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (kod IP) – norma IEC 60529:1989

EN 60529:1991/AC:1993

EN 60529:1991/AC:2016-12

EN 60529:1991/A2 :2013/AC:2019-02

EN 60529:1991/A1:2000

EN 60529:1991/A2:2013

14.

EN 60598-2-22:2014

Oprawy oświetleniowe – Część 2-22: Wymagania szczegółowe – Oprawy oświetleniowe do oświetlenia awaryjnego – norma IEC 60598-2-22:2014

EN 60598-2-22/AC:2015

EN 60598-2-22:2014/AC:2016-05

EN 60598-2-22:2014/AC:2016-09

15.

EN 60715:2017

Wymiary aparatury rozdzielczej i sterowniczej niskonapięciowej – Znormalizowany montaż na szynach, w celu mechanicznego mocowania aparatury rozdzielczej, sterowniczej i akcesoriów – norma IEC 60715:2017

16.

EN 60898-1:2019

Sprzęt elektroinstalacyjny - Wyłączniki do zabezpieczeń przetężeniowych instalacji domowych i podobnych – Część 1: Wyłączniki do obwodów prądu przemiennego – norma IEC 60898-1:2015 (Zmodyfikowana)

17.

EN 60947-2:2017

Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 2: Wyłączniki – norma IEC 60947-2:2016

18.

EN 60947-5-1:2017

Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-1: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektromechaniczne aparaty sterownicze – norma IEC 60947-5-1:2016

19.

EN 60947-5-5:1997

Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-5: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektryczne urządzenia zatrzymania awaryjnego z funkcją blokady mechanicznej – norma IEC 60947-5-5:1997

EN 60947-5-5:1997/A1:2005

EN 60947-5-5:1997/A2:2017

EN 60947-5-5:1997/A11:2013

20.

EN 61008-1:2012

Wyłączniki różnicowoprądowe bez wbudowanego zabezpieczenia nadprądowego do użytku domowego i podobnego (RCCB) – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61008-1:2010 (Zmodyfikowana)

EN 61008-1:2012/A1:2014/AC:2016-06

EN 61008-1:2012/A1:2014

EN 61008-1:2012/A2:2014

EN 61008-1:2012/A11:2015

EN 61008-1:2012/A12:2017

21.

EN IEC 61010-2-201:2018

Wymagania bezpieczeństwa dotyczące elektrycznych przyrządów pomiarowych, automatyki i urządzeń laboratoryjnych – Część 2-201: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń sterowania – norma IEC 61010-2-201:2017

22.

EN IEC 61058-1:2018

Łączniki do przyrządów – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61058-1:2016

23.

EN 61643-11:2012

Niskonapięciowe urządzenia ograniczające przepięcia – Część 11: Urządzenia ograniczające przepięcia w sieciach elektroenergetycznych niskiego napięcia – Wymagania i metody badań – norma IEC 61643-11:2011 (Zmodyfikowana)

EN 61643-11:2012/A11:2018

24.

EN 61851-23:2014

System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – Część 23: Stacja ładowania pojazdów elektrycznych prądu stałego – norma IEC 61851-23:2014

EN 61851-23:2014/AC:2016-06

25.

EN 62560:2012

Lampy samostatecznikowe LED do ogólnych celów oświetleniowych na napięcie > 50 V – Wymagania bezpieczeństwa – norma IEC 62560:2011 (Zmodyfikowana)

EN 62560:2012/AC:2015

EN 62560:2012/A1:2015/AC:2015

EN 62560:2012/A1:2015

EN 62560:2012/A11:2019

26.

EN 62606:2013

Wymagania podstawowe dotyczące urządzeń do detekcji zwarć łukowych – norma IEC 62606:2013 (Zmodyfikowana)

EN 62606:2013/A1:2017

27.

EN 63024:2018

Wymagania dla urządzeń samoczynnego ponownego zamykania (ARD) do wyłączników przetężeniowych i wyłączników różnicowoprądowych RCBO–RCCB

do użytku domowego i podobnego – norma IEC 63024:2017 (Zmodyfikowana)

---

ZAŁĄCZNIK II

| Nr | Odniesienie do normy | Data wycofania |
| --- | --- | --- |
| 1. | EN 50557:2011
  Wymagania dla urządzeń samoczynnego ponownego zamykania (ARD) do wyłączników przetężeniowych i wyłączników różnicowoprądowych RCBO-RCCB do użytku domowego i podobnego | 27 maja 2021 r. |
| 2. | EN 60204-1:2006
  Bezpieczeństwo maszyn – Wyposażenie elektryczne maszyn – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60204-1:2005 (Zmodyfikowana)
  EN 60204-1:2006/A1:2009 | 27 maja 2021 r. |
| 3. | EN 60335-1:2012
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60335-1:2010 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-1:2012/A11:2014 | 27 maja 2021 r. |
| 4. | EN 60335-2-4:2010
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-4: Wymagania szczegółowe dotyczące wirówek – norma IEC 60335-2-4:2008 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-4:2010/A1:2015 | 27 maja 2021 r. |
| 5. | EN 60335-2-15:2002
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-15: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do ogrzewania cieczy – norma IEC 60335-2-15:2002
  EN 60335-2-15:2002/A1:2005
  EN 60335-2-15:2002/A2:2008
  EN 60335-2-15:2002/A11:2012 | 27 maja 2021 r. |
| 6. | EN 60335-2-16:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-16: Wymagania szczegółowe dotyczące młynków podzlewozmywakowych – norma IEC 60335-2-16:2002 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-16:2003/A1:2008
  EN 60335-2-16:2003/A2:2012 | 27 maja 2021 r. |
| 7. | EN 60335-2-28:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-28: Wymagania szczegółowe dotyczące maszyn do szycia – norma IEC 60335-2-28:2002 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-28:2003/A1:2008 | 27 maja 2021 r. |
| 8. | EN 60335-2-29:2004
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-29: Wymagania szczegółowe dotyczące ładowarek akumulatorów – norma IEC 60335-2-29:2002 + norma A1:2004
  EN 60335-2-29:2004/A2:2010 | 27 maja 2021 r. |
| 9. | EN 60335-2-55:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-55: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń stosowanych w akwariach i basenach ogrodowych – norma IEC 60335-2-55:2002
  EN 60335-2-55:2003/A1:2008 | 27 maja 2021 r. |
| 10. | EN 60335-2-59:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-59: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń owadobójczych – norma IEC 60335-2-59:2002 (Zmodyfikowana)
  EN 60335-2-59:2003/A1:2006
  EN 60335-2-59:2003/A2:2009 | 27 maja 2021 r. |
| 11. | EN 60335-2-74:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-74: Wymagania szczegółowe dotyczące przenośnych grzałek nurkowych – norma IEC 60335-2-74:2002
  EN 60335-2-74:2003/A1:2006
  EN 60335-2-74:2003/A2:2009 | 27 maja 2021 r. |
| 12. | EN 60335-2-85:2003
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-85: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń do odświeżania parą tkanin i odzieży – norma IEC 60335-2-85:2002
  EN 60335-2-85:2003/A1:2008 | 27 maja 2021 r. |
| 13. | EN 60335-2-109:2010
  Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-109: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do napromieniowania wody promieniami UV – norma IEC
  60335-2-109:2010 | 27 maja 2021 r. |
| 14. | EN 60529:1991
  Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (kod IP) – norma IEC 60529:1989
  EN 60529:1991/AC:1993
  EN 60529:1991/A1:2000
  EN 60529:1991/A2:2013 | 27 maja 2020 r. |
| 15. | EN 60598-2-22:2014
  Oprawy oświetleniowe – Część 2-22: Wymagania szczegółowe – Oprawy oświetleniowe do oświetlenia awaryjnego – norma IEC 60598-2-22:2014
  EN 60598-2-22/AC:2015 | 27 maja 2020 r. |
| 16. | EN 62560:2012
  Lampy samostatecznikowe LED do ogólnych celów oświetleniowych na napięcie > 50 V – Wymagania bezpieczeństwa – norma IEC 62560:2011 (Zmodyfikowana)
  EN 62560:2012/A1:2015
  EN 62560:2012/AC:2015
  EN 62560:2012/A1:2015/AC:2015 | 27 maja 2021 r. |
| 17. | EN 60715:2001
  Wymiary aparatury rozdzielczej i sterowniczej niskonapięciowej – Znormalizowany montaż na szynach w celu mechanicznego mocowania aparatury rozdzielczej, sterowniczej i akcesoriów – norma IEC 60715:1981 + A1:1995 | 27 maja 2021 r. |
| 18. | EN 60898-1:2003
  Sprzęt elektroinstalacyjny – Wyłączniki do zabezpieczeń przetężeniowych instalacji domowych i podobnych – Część 1: Wyłączniki do obwodów prądu przemiennego – norma IEC 60898-1:2002 (Zmodyfikowana)
  EN 60898-1:2003/A1:2004
  EN 60898-1:2003/A11:2005
  EN 60898-1:2003/A13:2012 | 27 maja 2021 r. |
| 19. | EN 60947-2:2006
  Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 2: Wyłączniki – norma IEC 60947-2:2006
  EN 60947-2:2006/A1:2009
  EN 60947-2:2006/A2:2013 | 27 maja 2021 r. |
| 20. | EN 60947-5-1:2004
  Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-1: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektromechaniczne aparaty sterownicze – norma IEC 60947-5-1:2003
  EN 60947-5-1:2004/A1:2009 | 27 maja 2021 r. |
| 21. | EN 60947-5-5:1997
  Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-5: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektryczne urządzenia zatrzymania awaryjnego z funkcją blokady mechanicznej – norma IEC 60947-5-5:1997
  EN 60947-5-5:1997/A1:2005
  EN 60947-5-5:1997/A11:2013 | 27 maja 2021 r. |
| 22. | EN 61008-1:2012
  Wyłączniki różnicowoprądowe bez wbudowanego zabezpieczenia nadprądowego do użytku domowego i podobnego (RCCB) – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61008-1:2010 (Zmodyfikowana)
  EN 61008-1:2012/A1:2014
  EN 61008-1:2012/A11:2015
  EN 61008-1:2012/A2:2014 | 27 maja 2021 r. |
| 23. | EN 61010-2-201:2013
  Wymagania bezpieczeństwa dotyczące elektrycznych przyrządów pomiarowych, automatyki i urządzeń laboratoryjnych – Część 2-201: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń sterowania – norma IEC 61010-2-201:2013
  EN 61010-2-201:2013/AC:2013 | 27 maja 2021 r. |
| 24. | EN 61058-1:2002
  Łączniki do przyrządów – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61058-1:2000 (Zmodyfikowana) + A1:2001
  EN 61058-1:2002/A2:2008 | 27 maja 2021 r. |
| 25. | EN 61643-11:2012
  Niskonapięciowe urządzenia ograniczające przepięcia – Część 11: Urządzenia ograniczające przepięcia w sieciach elektroenergetycznych niskiego napięcia – Wymagania i metody badań – norma IEC 61643-11:2011 (Zmodyfikowana) | 27 maja 2021 r. |
| 26. | EN 61851-23:2014
  System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – Część 23: Stacja ładowania pojazdów elektrycznych prądu stałego – norma IEC 61851-23:2014 | 27 maja 2020 r. |
| 27. | EN 62560:2012
  Lampy samostatecznikowe LED do ogólnych celów oświetleniowych na napięcie > 50 V – Wymagania bezpieczeństwa – norma IEC 62560:2011 (Zmodyfikowana)
  EN 62560:2012/A1:2015
  EN 62560:2012/A1:2015/AC:2015 | 27 maja 2021 r. |
| 28. | EN 62606:2013
  Wymagania podstawowe dotyczące urządzeń do detekcji zwarć łukowych – norma IEC 62606:2013 (Zmodyfikowana) | 27 maja 2021 r. |

Nr

Odniesienie do normy

Data wycofania

1.

EN 50557:2011

Wymagania dla urządzeń samoczynnego ponownego zamykania (ARD) do wyłączników przetężeniowych i wyłączników różnicowoprądowych RCBO-RCCB do użytku domowego i podobnego

27 maja 2021 r.

2.

EN 60204-1:2006

Bezpieczeństwo maszyn – Wyposażenie elektryczne maszyn – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60204-1:2005 (Zmodyfikowana)

EN 60204-1:2006/A1:2009

27 maja 2021 r.

3.

EN 60335-1:2012

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 60335-1:2010 (Zmodyfikowana)

EN 60335-1:2012/A11:2014

27 maja 2021 r.

4.

EN 60335-2-4:2010

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-4: Wymagania szczegółowe dotyczące wirówek – norma IEC 60335-2-4:2008 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-4:2010/A1:2015

27 maja 2021 r.

5.

EN 60335-2-15:2002

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-15: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do ogrzewania cieczy – norma IEC 60335-2-15:2002

EN 60335-2-15:2002/A1:2005

EN 60335-2-15:2002/A2:2008

EN 60335-2-15:2002/A11:2012

27 maja 2021 r.

6.

EN 60335-2-16:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-16: Wymagania szczegółowe dotyczące młynków podzlewozmywakowych – norma IEC 60335-2-16:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-16:2003/A1:2008

EN 60335-2-16:2003/A2:2012

27 maja 2021 r.

7.

EN 60335-2-28:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-28: Wymagania szczegółowe dotyczące maszyn do szycia – norma IEC 60335-2-28:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-28:2003/A1:2008

27 maja 2021 r.

8.

EN 60335-2-29:2004

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-29: Wymagania szczegółowe dotyczące ładowarek akumulatorów – norma IEC 60335-2-29:2002 + norma A1:2004

EN 60335-2-29:2004/A2:2010

27 maja 2021 r.

9.

EN 60335-2-55:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-55: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń stosowanych w akwariach i basenach ogrodowych – norma IEC 60335-2-55:2002

EN 60335-2-55:2003/A1:2008

27 maja 2021 r.

10.

EN 60335-2-59:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-59: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń owadobójczych – norma IEC 60335-2-59:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60335-2-59:2003/A1:2006

EN 60335-2-59:2003/A2:2009

27 maja 2021 r.

11.

EN 60335-2-74:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-74: Wymagania szczegółowe dotyczące przenośnych grzałek nurkowych – norma IEC 60335-2-74:2002

EN 60335-2-74:2003/A1:2006

EN 60335-2-74:2003/A2:2009

27 maja 2021 r.

12.

EN 60335-2-85:2003

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-85: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń do odświeżania parą tkanin i odzieży – norma IEC 60335-2-85:2002

EN 60335-2-85:2003/A1:2008

27 maja 2021 r.

13.

EN 60335-2-109:2010

Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-109: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do napromieniowania wody promieniami UV – norma IEC

60335-2-109:2010

27 maja 2021 r.

14.

EN 60529:1991

Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (kod IP) – norma IEC 60529:1989

EN 60529:1991/AC:1993

EN 60529:1991/A1:2000

EN 60529:1991/A2:2013

27 maja 2020 r.

15.

EN 60598-2-22:2014

Oprawy oświetleniowe – Część 2-22: Wymagania szczegółowe – Oprawy oświetleniowe do oświetlenia awaryjnego – norma IEC 60598-2-22:2014

EN 60598-2-22/AC:2015

27 maja 2020 r.

16.

EN 62560:2012

Lampy samostatecznikowe LED do ogólnych celów oświetleniowych na napięcie > 50 V – Wymagania bezpieczeństwa – norma IEC 62560:2011 (Zmodyfikowana)

EN 62560:2012/A1:2015

EN 62560:2012/AC:2015

EN 62560:2012/A1:2015/AC:2015

27 maja 2021 r.

17.

EN 60715:2001

Wymiary aparatury rozdzielczej i sterowniczej niskonapięciowej – Znormalizowany montaż na szynach w celu mechanicznego mocowania aparatury rozdzielczej, sterowniczej i akcesoriów – norma IEC 60715:1981 + A1:1995

27 maja 2021 r.

18.

EN 60898-1:2003

Sprzęt elektroinstalacyjny – Wyłączniki do zabezpieczeń przetężeniowych instalacji domowych i podobnych – Część 1: Wyłączniki do obwodów prądu przemiennego – norma IEC 60898-1:2002 (Zmodyfikowana)

EN 60898-1:2003/A1:2004

EN 60898-1:2003/A11:2005

EN 60898-1:2003/A13:2012

27 maja 2021 r.

19.

EN 60947-2:2006

Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 2: Wyłączniki – norma IEC 60947-2:2006

EN 60947-2:2006/A1:2009

EN 60947-2:2006/A2:2013

27 maja 2021 r.

20.

EN 60947-5-1:2004

Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-1: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektromechaniczne aparaty sterownicze – norma IEC 60947-5-1:2003

EN 60947-5-1:2004/A1:2009

27 maja 2021 r.

21.

EN 60947-5-5:1997

Aparatura rozdzielcza i sterownicza niskonapięciowa – Część 5-5: Aparaty i łączniki sterownicze – Elektryczne urządzenia zatrzymania awaryjnego z funkcją blokady mechanicznej – norma IEC 60947-5-5:1997

EN 60947-5-5:1997/A1:2005

EN 60947-5-5:1997/A11:2013

27 maja 2021 r.

22.

EN 61008-1:2012

Wyłączniki różnicowoprądowe bez wbudowanego zabezpieczenia nadprądowego do użytku domowego i podobnego (RCCB) – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61008-1:2010 (Zmodyfikowana)

EN 61008-1:2012/A1:2014

EN 61008-1:2012/A11:2015

EN 61008-1:2012/A2:2014

27 maja 2021 r.

23.

EN 61010-2-201:2013

Wymagania bezpieczeństwa dotyczące elektrycznych przyrządów pomiarowych, automatyki i urządzeń laboratoryjnych – Część 2-201: Wymagania szczegółowe dotyczące urządzeń sterowania – norma IEC 61010-2-201:2013

EN 61010-2-201:2013/AC:2013

27 maja 2021 r.

24.

EN 61058-1:2002

Łączniki do przyrządów – Część 1: Wymagania podstawowe – norma IEC 61058-1:2000 (Zmodyfikowana) + A1:2001

EN 61058-1:2002/A2:2008

27 maja 2021 r.

25.

EN 61643-11:2012

Niskonapięciowe urządzenia ograniczające przepięcia – Część 11: Urządzenia ograniczające przepięcia w sieciach elektroenergetycznych niskiego napięcia – Wymagania i metody badań – norma IEC 61643-11:2011 (Zmodyfikowana)

27 maja 2021 r.

26.

EN 61851-23:2014

System przewodowego ładowania pojazdów elektrycznych – Część 23: Stacja ładowania pojazdów elektrycznych prądu stałego – norma IEC 61851-23:2014

27 maja 2020 r.

27.

EN 62560:2012

Lampy samostatecznikowe LED do ogólnych celów oświetleniowych na napięcie > 50 V – Wymagania bezpieczeństwa – norma IEC 62560:2011 (Zmodyfikowana)

EN 62560:2012/A1:2015

EN 62560:2012/A1:2015/AC:2015

27 maja 2021 r.

28.

EN 62606:2013

Wymagania podstawowe dotyczące urządzeń do detekcji zwarć łukowych – norma IEC 62606:2013 (Zmodyfikowana)

27 maja 2021 r.

---

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/35 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/35

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1957

z dnia 25 listopada 2019 r.

w sprawie oceny dokonanej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 w odniesieniu do przyznanego przez Zjednoczone Królestwo zwolnienia z niektórych istotnych wymagań określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8345)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1139 z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie lotnictwa cywilnego i utworzenia Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2111/2005, (WE) nr 1008/2008, (UE) nr 996/2010, (UE) nr 376/2014 i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/30/UE i 2014/53/UE, a także uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 552/2004 i (WE) nr 216/2008 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91 (1), w szczególności jego art. 71 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 20 września 2019 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję, Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencję”) i pozostałe państwa członkowskie, że zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1139 przyznało wszystkim operatorom statków powietrznych, których statki powietrzne odbywają w Zjednoczonym Królestwie loty na poziomie lub poniżej 3 000 stóp powyżej średniego poziomu morza w przestrzeni powietrznej klasy D zwolnienie z wymogów przepisów wykonywania lotu z widocznością (VFR) określonych w pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 923/2012 (2). Zwolnienie, o którym powiadomiono, precyzuje w szczególności, że poprzednie, identyczne zwolnienie, zgłoszone Komisji w dniu 17 kwietnia 2019 r., zostało uchylone ze skutkiem od dnia 12 września. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 20 września 2019 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję, Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencję”) i pozostałe państwa członkowskie, że zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1139 przyznało wszystkim operatorom statków powietrznych, których statki powietrzne odbywają w Zjednoczonym Królestwie loty na poziomie lub poniżej 3 000 stóp powyżej średniego poziomu morza w przestrzeni powietrznej klasy D zwolnienie z wymogów przepisów wykonywania lotu z widocznością (VFR) określonych w pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 923/2012 (2). Zwolnienie, o którym powiadomiono, precyzuje w szczególności, że poprzednie, identyczne zwolnienie, zgłoszone Komisji w dniu 17 kwietnia 2019 r., zostało uchylone ze skutkiem od dnia 12 września.

| (2) | Powyższe zwolnienie jest dopuszczalne, kiedy statek powietrzny odbywa lot spełniając następujące łączne warunki: (i) wyłącznie w ciągu dnia; (ii) przy prędkości, która zgodnie ze wskaźnikiem prędkości lotu wynosi 140 węzłów lub mniej, dając wystarczającą możliwość obserwacji innego ruchu i wszelkich przeszkód w celu uniknięcia kolizji; (iii) z dala od chmur i z widzialnością terenu, i jeśli statek powietrzny nie jest śmigłowcem, z widzialnością w locie co najmniej 5 km a jeżeli statek powietrzny jest śmigłowcem z widzialnością w locie co najmniej 1 500 m. |
| --- | --- |

(2)

Powyższe zwolnienie jest dopuszczalne, kiedy statek powietrzny odbywa lot spełniając następujące łączne warunki: (i) wyłącznie w ciągu dnia; (ii) przy prędkości, która zgodnie ze wskaźnikiem prędkości lotu wynosi 140 węzłów lub mniej, dając wystarczającą możliwość obserwacji innego ruchu i wszelkich przeszkód w celu uniknięcia kolizji; (iii) z dala od chmur i z widzialnością terenu, i jeśli statek powietrzny nie jest śmigłowcem, z widzialnością w locie co najmniej 5 km a jeżeli statek powietrzny jest śmigłowcem z widzialnością w locie co najmniej 1 500 m.

| (3) | Zjednoczone Królestwo przyznało to zwolnienie w celu ułatwienia bezpiecznego przejścia na stosowanie przyszłych wymogów dotyczących przestrzeni powietrznej zgodnie ze swoim planem działania zmienionym na wysokim szczeblu, a w szczególności w celu zapewnienia wystarczającej ilości czasu na wdrożenie zmian proceduralnych w zakresie służb ruchu lotniczego, które są niezbędne do bezpiecznego stosowania odpowiednich wymogów SERA oraz do zaplanowania modernizacji przestrzeni powietrznej. Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły również opis różnych środków łagodzących towarzyszących przyznanemu przez nie zwolnieniu. |
| --- | --- |

(3)

Zjednoczone Królestwo przyznało to zwolnienie w celu ułatwienia bezpiecznego przejścia na stosowanie przyszłych wymogów dotyczących przestrzeni powietrznej zgodnie ze swoim planem działania zmienionym na wysokim szczeblu, a w szczególności w celu zapewnienia wystarczającej ilości czasu na wdrożenie zmian proceduralnych w zakresie służb ruchu lotniczego, które są niezbędne do bezpiecznego stosowania odpowiednich wymogów SERA oraz do zaplanowania modernizacji przestrzeni powietrznej. Władze Zjednoczonego Królestwa przedstawiły również opis różnych środków łagodzących towarzyszących przyznanemu przez nie zwolnieniu.

| (4) | Zwolnienie przyznano na okres od dnia 12 września 2019 r. do dnia 25 marca 2020 r. Od 2014 r. Zjednoczone Królestwo wydało osiem zwolnień z pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012 łącznie obowiązujących przez sześćdziesiąt jeden miesięcy (3). W oparciu o zasadę, zgodnie z którą nowe przepisy mają natychmiastowe zastosowanie do przyszłych skutków sytuacji, która powstała w trakcie obowiązywania dawnej zasady, okresy ośmiu miesięcy, o których mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1139, oblicza się, uwzględniając okresy przed wejściem w życie tego rozporządzenia. Biorąc to pod uwagę, Agencja oceniła, czy spełniono warunki określone w art. 71 ust. 1 tego rozporządzenia i stwierdziła, że niektóre z nich nie były spełnione. |
| --- | --- |

(4)

Zwolnienie przyznano na okres od dnia 12 września 2019 r. do dnia 25 marca 2020 r. Od 2014 r. Zjednoczone Królestwo wydało osiem zwolnień z pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012 łącznie obowiązujących przez sześćdziesiąt jeden miesięcy (3). W oparciu o zasadę, zgodnie z którą nowe przepisy mają natychmiastowe zastosowanie do przyszłych skutków sytuacji, która powstała w trakcie obowiązywania dawnej zasady, okresy ośmiu miesięcy, o których mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1139, oblicza się, uwzględniając okresy przed wejściem w życie tego rozporządzenia. Biorąc to pod uwagę, Agencja oceniła, czy spełniono warunki określone w art. 71 ust. 1 tego rozporządzenia i stwierdziła, że niektóre z nich nie były spełnione.

| (5) | Komisja zgadza się z zaleceniem Agencji. |
| --- | --- |

(5)

Komisja zgadza się z zaleceniem Agencji.

| (6) | Zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1139 państwo członkowskie może przyznać zwolnienie jedynie w przypadku, gdy jest ono przyznawane wszystkim osobom fizycznym lub prawnym podlegającym temu rozporządzeniu „w przypadku pilnych nieprzewidzianych okoliczności mających wpływ na te osoby lub w przypadku pilnych potrzeb operacyjnych tych osób”, oraz gdy spełnione są wszystkie warunki określone w lit. a)–d) tego artykułu. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1139 państwo członkowskie może przyznać zwolnienie jedynie w przypadku, gdy jest ono przyznawane wszystkim osobom fizycznym lub prawnym podlegającym temu rozporządzeniu „w przypadku pilnych nieprzewidzianych okoliczności mających wpływ na te osoby lub w przypadku pilnych potrzeb operacyjnych tych osób”, oraz gdy spełnione są wszystkie warunki określone w lit. a)–d) tego artykułu.

| (7) | Komisja uważa, że zwolnienie nie spełnia warunku „pilnych potrzeb operacyjnych”. Wniosek ten potwierdza powtarzające się wydawanie podobnego zwolnienia od dnia 13 listopada 2014 r. Ciągłe powtarzanie zwolnienia wskazuje, że czas jego trwania nie jest ograniczony i, że prawdziwym celem jest utrzymanie długoterminowego odstępstwa od przepisów pkt SERA.5005(a), a nie zajęcie się konkretną pilną potrzebą operacyjną osoby fizycznej lub prawnej, do której mają zastosowanie te przepisy. Nie zmienia tego wniosku fakt, że Zjednoczone Królestwo stwierdziło w swoim powiadomieniu, że nie nałożyło obowiązku minimalnej odległości od chmur w przestrzeni powietrznej klasy D i zadeklarowało, że podejmie działania w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 923/2012 w perspektywie długoterminowej. |
| --- | --- |

(7)

Komisja uważa, że zwolnienie nie spełnia warunku „pilnych potrzeb operacyjnych”. Wniosek ten potwierdza powtarzające się wydawanie podobnego zwolnienia od dnia 13 listopada 2014 r. Ciągłe powtarzanie zwolnienia wskazuje, że czas jego trwania nie jest ograniczony i, że prawdziwym celem jest utrzymanie długoterminowego odstępstwa od przepisów pkt SERA.5005(a), a nie zajęcie się konkretną pilną potrzebą operacyjną osoby fizycznej lub prawnej, do której mają zastosowanie te przepisy. Nie zmienia tego wniosku fakt, że Zjednoczone Królestwo stwierdziło w swoim powiadomieniu, że nie nałożyło obowiązku minimalnej odległości od chmur w przestrzeni powietrznej klasy D i zadeklarowało, że podejmie działania w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 923/2012 w perspektywie długoterminowej.

| (8) | W związku z powyższym nie ma potrzeby, aby Komisja oceniała czy warunki określone w art. 71 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) 2018/1139 zostały spełnione. Niemniej jednak Komisja zauważa co następuje. |
| --- | --- |

(8)

W związku z powyższym nie ma potrzeby, aby Komisja oceniała czy warunki określone w art. 71 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) 2018/1139 zostały spełnione. Niemniej jednak Komisja zauważa co następuje.

| (9) | Komisja uważa, że zwolnienie nie spełnia warunku określonego w art. 71 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1139, ponieważ na potrzeby, których zaspokojeniu służy to zwolnienie, można odpowiednio zareagować za pomocą innych środków, zgodnych z rozporządzeniem. W przeciwieństwie do tego co twierdzi Zjednoczone Królestwo rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 923/2012 umożliwia odpowiednie zareagowanie na te potrzeby bez przyznawania zwolnienia. Zgodnie z tym rozporządzeniem loty mogą być wykonywane jako „loty specjalne VFR”, jak przewidziano w SERA.5010 (loty specjalne VFR w strefie kontrolowanej lotniska), które są wykonywane na podstawie zezwolenia kontroli ruchu lotniczego w strefie kontrolowanej lotniska, w warunkach meteorologicznych gorszych niż warunki meteorologiczne dla lotów z widocznością. Alternatywnie, w każdym przypadku, gdy istnieje potrzeba uwzględnienia w ramach danej klasy przestrzeni powietrznej operacji zgodnych z mniej restrykcyjną klasą, można rozważyć takie rozwiązania, jak: przeklasyfikowanie danej przestrzeni powietrznej lub przeprojektowanie danej przestrzeni powietrznej poprzez określenie ograniczeń lub zastrzeżeń dotyczących korzystania z przestrzeni powietrznej lub części, jako mniej restrykcyjnych klas przestrzeni powietrznej (np. korytarzy), jak przewidziano w pkt SERA.6001(a). |
| --- | --- |

(9)

Komisja uważa, że zwolnienie nie spełnia warunku określonego w art. 71 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1139, ponieważ na potrzeby, których zaspokojeniu służy to zwolnienie, można odpowiednio zareagować za pomocą innych środków, zgodnych z rozporządzeniem. W przeciwieństwie do tego co twierdzi Zjednoczone Królestwo rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 923/2012 umożliwia odpowiednie zareagowanie na te potrzeby bez przyznawania zwolnienia. Zgodnie z tym rozporządzeniem loty mogą być wykonywane jako „loty specjalne VFR”, jak przewidziano w SERA.5010 (loty specjalne VFR w strefie kontrolowanej lotniska), które są wykonywane na podstawie zezwolenia kontroli ruchu lotniczego w strefie kontrolowanej lotniska, w warunkach meteorologicznych gorszych niż warunki meteorologiczne dla lotów z widocznością. Alternatywnie, w każdym przypadku, gdy istnieje potrzeba uwzględnienia w ramach danej klasy przestrzeni powietrznej operacji zgodnych z mniej restrykcyjną klasą, można rozważyć takie rozwiązania, jak: przeklasyfikowanie danej przestrzeni powietrznej lub przeprojektowanie danej przestrzeni powietrznej poprzez określenie ograniczeń lub zastrzeżeń dotyczących korzystania z przestrzeni powietrznej lub części, jako mniej restrykcyjnych klas przestrzeni powietrznej (np. korytarzy), jak przewidziano w pkt SERA.6001(a).

| (10) | Ponadto zwolnienie nie spełnia wymogów bezpieczeństwa i nie jest zgodne z zasadniczymi wymaganiami rozporządzenia (UE) 2018/1139. W tym względzie Komisja odsyła do swojej wcześniejszej decyzji (motywy 11–13) dotyczącej wyłączenia z pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012 (4). |
| --- | --- |

(10)

Ponadto zwolnienie nie spełnia wymogów bezpieczeństwa i nie jest zgodne z zasadniczymi wymaganiami rozporządzenia (UE) 2018/1139. W tym względzie Komisja odsyła do swojej wcześniejszej decyzji (motywy 11–13) dotyczącej wyłączenia z pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012 (4).

| (11) | W rezultacie wdrożenie przedmiotowego zwolnienia, o którym powiadomiono w dniu 17 kwietnia 2019 r. negatywnie wpływa na poziom bezpieczeństwa i zwolnienie jest niezgodne z ogólnymi celami w zakresie bezpieczeństwa określonymi w rozporządzeniu (UE) 2018/1139. |
| --- | --- |

(11)

W rezultacie wdrożenie przedmiotowego zwolnienia, o którym powiadomiono w dniu 17 kwietnia 2019 r. negatywnie wpływa na poziom bezpieczeństwa i zwolnienie jest niezgodne z ogólnymi celami w zakresie bezpieczeństwa określonymi w rozporządzeniu (UE) 2018/1139.

| (12) | Komisja zauważa również, że zgodnie ze swoją wcześniejszą decyzją dotyczącą wyłączenia z pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012 (5) Zjednoczone Królestwo było zobowiązane do uchylenia odstępstwa, a nie przedłużania jego stosowania, tak jak to uczyniło. |
| --- | --- |

(12)

Komisja zauważa również, że zgodnie ze swoją wcześniejszą decyzją dotyczącą wyłączenia z pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012 (5) Zjednoczone Królestwo było zobowiązane do uchylenia odstępstwa, a nie przedłużania jego stosowania, tak jak to uczyniło.

| (13) | W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z art. 50 ust. 3 TUE Traktaty przestają mieć zastosowanie do występującego państwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, chyba że Rada Europejska w porozumieniu z danym państwem członkowskim podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu. Okres ten został przedłużony trzykrotnie, ostatnio na mocy decyzji Rady Europejskiej (UE) 2019/1810 (6), która przedłużyła go najpóźniej do dnia 31 stycznia 2020 r. |
| --- | --- |

(13)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z art. 50 ust. 3 TUE Traktaty przestają mieć zastosowanie do występującego państwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, chyba że Rada Europejska w porozumieniu z danym państwem członkowskim podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu. Okres ten został przedłużony trzykrotnie, ostatnio na mocy decyzji Rady Europejskiej (UE) 2019/1810 (6), która przedłużyła go najpóźniej do dnia 31 stycznia 2020 r.

| (14) | W dniu 11 stycznia 2019 r., decyzją (UE) 2019/274 (7), Rada zatwierdziła podpisanie umowy o wystąpieniu uzgodnionej na szczeblu negocjatorów w dniu 14 listopada 2018 r. Unia potwierdziła, że jest gotowa do szybkiego podpisania umowy i zawarcia jej w przypadku zatwierdzenia przez Parlament Zjednoczonego Królestwa umowy o wystąpieniu. Część czwarta umowy o wystąpieniu (8) przewiduje okres przejściowy rozpoczynający się z dniem wejścia w życie umowy, podczas którego prawo Unii nadal ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z tą umową. |
| --- | --- |

(14)

W dniu 11 stycznia 2019 r., decyzją (UE) 2019/274 (7), Rada zatwierdziła podpisanie umowy o wystąpieniu uzgodnionej na szczeblu negocjatorów w dniu 14 listopada 2018 r. Unia potwierdziła, że jest gotowa do szybkiego podpisania umowy i zawarcia jej w przypadku zatwierdzenia przez Parlament Zjednoczonego Królestwa umowy o wystąpieniu. Część czwarta umowy o wystąpieniu (8) przewiduje okres przejściowy rozpoczynający się z dniem wejścia w życie umowy, podczas którego prawo Unii nadal ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z tą umową.

| (15) | W każdym przypadku niniejsza decyzja ma zastosowanie jedynie dopóty, dopóki prawo Unii ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, |
| --- | --- |

(15)

W każdym przypadku niniejsza decyzja ma zastosowanie jedynie dopóty, dopóki prawo Unii ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zwolnienie z wymagań określonych w pkt SERA.5005(a) załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 923/2012, przyznane przez Zjednoczone Królestwo i zgłoszone Komisji, Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego i innym państwom członkowskim w dniu 20 września 2019 r., które umożliwia brak zgodności z wymogiem utrzymania odpowiedniej odległości od chmur w odniesieniu do wartości minimalnych określonych dla warunków meteorologicznych dla lotów z widocznością, minimalnej odległości od chmur i przepisów wykonywania lotu z widocznością, nie spełnia warunków określonych w art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1139.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Violeta BULC

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 212 z 22.8.2018, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustanawiające wspólne zasady w odniesieniu do przepisów lotniczych i operacyjnych dotyczących służb i procedur żeglugi powietrznej oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1035/2011 oraz rozporządzenia (WE) nr 1265/2007, (WE) nr 1794/2006, (WE) nr 730/2006, (WE) nr 1033/2006 i (UE) nr 255/2010 (Dz.U. L 281 z 13.10.2012, s. 1).

2

(3)  E 4869, E 4919, E 4761, E 4312, E 4163, E 4073, E 3982, E3960.

3

(4)  Decyzja Komisji C(2016) 7654 final z dnia 30 listopada 2016 r. w sprawie odmowy zgody na przyznanie przez Zjednoczone Królestwo odstępstwa od niektórych istotnych wymagań ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 923/2012.

4

(5)  Decyzja Komisji C(2016) 7654.

5

(6)  Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/1810 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 29 października 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 278I z 30.10.2019, s. 1).

6

(7)  Decyzja Rady (UE) 2019/274 z dnia 11 stycznia 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 47 I z 19.2.2019, s. 1).

7

(8)  Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. C 144 I z 25.4.2019, s. 1).

8

---

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/38 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/38

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1958

z dnia 25 listopada 2019 r.

w sprawie odstępstwa od wzajemnego uznawania przez Polskę pozwolenia na produkt biobójczy zawierający cyjanowodór zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8346)

(Jedynie tekst w języku polskim jest autentyczny)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 37 ust. 2 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Przedsiębiorstwo Lučební závody Draslovka a.s. Kolín („wnioskodawca”) złożyło w Polsce wniosek o wzajemne uznanie wydanego przez Republikę Czeską pozwolenia na produkt biobójczy zawierający substancję czynną cyjanowodór (zwany dalej „produktem”). Republika Czeska zatwierdziła produkt przeznaczony do profesjonalnego stosowania metodą fumigacji na określonych rodzajach obszarów przeciwko owadom uszkadzającym drewno (grupa produktowa 8), szczurom (grupa produktowa 14) oraz przeciwko chrząszczom, karaluchom i molom (grupa 18).
  Produkt jest mieszaniną cyjanowodoru (ok. 98 %) i dodatków stabilizujących i oferowany jest w postaci całkowicie zaabsorbowanej w porowatym materiale w gazoszczelnych stalowych puszkach o masie 1,5 kg bądź w postaci płynnej w butlach ciśnieniowych ze stali nierdzewnej o masie 27,5 kg. Cyjanowodór sklasyfikowano zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2) w następujący sposób: Toks. ostra, kategoria 1, kody zagrożenia H300, H310 i H330 (połknięcie/kontakt ze skórą/wdychanie grozi śmiercią) oraz STOT RE 1, kod zagrożenia H372 (powoduje uszkodzenie tarczycy poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie). |
| --- | --- |

(1)

Przedsiębiorstwo Lučební závody Draslovka a.s. Kolín („wnioskodawca”) złożyło w Polsce wniosek o wzajemne uznanie wydanego przez Republikę Czeską pozwolenia na produkt biobójczy zawierający substancję czynną cyjanowodór (zwany dalej „produktem”). Republika Czeska zatwierdziła produkt przeznaczony do profesjonalnego stosowania metodą fumigacji na określonych rodzajach obszarów przeciwko owadom uszkadzającym drewno (grupa produktowa 8), szczurom (grupa produktowa 14) oraz przeciwko chrząszczom, karaluchom i molom (grupa 18).

Produkt jest mieszaniną cyjanowodoru (ok. 98 %) i dodatków stabilizujących i oferowany jest w postaci całkowicie zaabsorbowanej w porowatym materiale w gazoszczelnych stalowych puszkach o masie 1,5 kg bądź w postaci płynnej w butlach ciśnieniowych ze stali nierdzewnej o masie 27,5 kg. Cyjanowodór sklasyfikowano zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2) w następujący sposób: Toks. ostra, kategoria 1, kody zagrożenia H300, H310 i H330 (połknięcie/kontakt ze skórą/wdychanie grozi śmiercią) oraz STOT RE 1, kod zagrożenia H372 (powoduje uszkodzenie tarczycy poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie).

| (2) | Biorąc pod uwagę wszystkie informacje zawarte w sprawozdaniu z oceny produktu i charakterystyce produktu biobójczego, w szczególności klasyfikację produktu i zagrożenie dla zdrowia ludzi, w piśmie do wnioskodawcy z dnia 13 września 2017 r. polski właściwy organ wyraził poważne obawy o ochronę zdrowia polskich obywateli, gdyby produkt miał zostać wprowadzony do obrotu w Polsce. |
| --- | --- |

(2)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje zawarte w sprawozdaniu z oceny produktu i charakterystyce produktu biobójczego, w szczególności klasyfikację produktu i zagrożenie dla zdrowia ludzi, w piśmie do wnioskodawcy z dnia 13 września 2017 r. polski właściwy organ wyraził poważne obawy o ochronę zdrowia polskich obywateli, gdyby produkt miał zostać wprowadzony do obrotu w Polsce.

| (3) | W odpowiedzi na to pismo wnioskodawca zaproponował polskiemu właściwemu organowi spotkanie w celu omówienia zgłoszonych zastrzeżeń, które odbyło się w dniu 22 września 2017 r., i wysłał pismo prezentujące jego stanowisko wobec argumentów przedstawionych przez polski właściwy organ w dniu 29 września 2017 r. Po dyskusji z wnioskodawcą polski właściwy organ przeprowadził konsultacje z polskimi organami odpowiedzialnymi za zdrowie publiczne, bezpieczeństwo publiczne i egzekwowanie przepisów rozporządzenia (UE) nr 528/2012, aby uzyskać opinię w sprawie wprowadzenia produktu do obrotu. Wszystkie organy, z którymi przeprowadzono konsultacje, wyraziły poważne obawy co do wprowadzenia produktu na polski rynek. W dniu 21 czerwca 2018 r. polski właściwy organ poinformował wnioskodawcę o zamiarze odmowy wydania pozwolenia na produkt ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzi zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Polski właściwy organ zwrócił się do wnioskodawcy o wycofanie wniosku o wzajemne uznanie produktu w Polsce. |
| --- | --- |

(3)

W odpowiedzi na to pismo wnioskodawca zaproponował polskiemu właściwemu organowi spotkanie w celu omówienia zgłoszonych zastrzeżeń, które odbyło się w dniu 22 września 2017 r., i wysłał pismo prezentujące jego stanowisko wobec argumentów przedstawionych przez polski właściwy organ w dniu 29 września 2017 r. Po dyskusji z wnioskodawcą polski właściwy organ przeprowadził konsultacje z polskimi organami odpowiedzialnymi za zdrowie publiczne, bezpieczeństwo publiczne i egzekwowanie przepisów rozporządzenia (UE) nr 528/2012, aby uzyskać opinię w sprawie wprowadzenia produktu do obrotu. Wszystkie organy, z którymi przeprowadzono konsultacje, wyraziły poważne obawy co do wprowadzenia produktu na polski rynek. W dniu 21 czerwca 2018 r. polski właściwy organ poinformował wnioskodawcę o zamiarze odmowy wydania pozwolenia na produkt ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzi zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Polski właściwy organ zwrócił się do wnioskodawcy o wycofanie wniosku o wzajemne uznanie produktu w Polsce.

| (4) | W odpowiedzi z dnia 20 lipca 2018 r. wnioskodawca wyraził swój sprzeciw wobec argumentów wysuniętych przez polski właściwy organ i poinformował o zamiarze niewycofania wniosku. W związku z tym w dniu 23 października 2018 r. Polska poinformowała Komisję o utrzymującym się braku porozumienia zgodnie z art. 37 ust. 2 akapit drugi. |
| --- | --- |

(4)

W odpowiedzi z dnia 20 lipca 2018 r. wnioskodawca wyraził swój sprzeciw wobec argumentów wysuniętych przez polski właściwy organ i poinformował o zamiarze niewycofania wniosku. W związku z tym w dniu 23 października 2018 r. Polska poinformowała Komisję o utrzymującym się braku porozumienia zgodnie z art. 37 ust. 2 akapit drugi.

| (5) | Z uzasadnienia przedstawionego przez polski właściwy organ wynika, że pewnymi zagrożeniami wynikającymi z właściwości chemicznych i fizycznych substancji czynnej w produkcie nie można w Polsce zarządzać w zadowalający sposób. Zagrożenia te są związane z brakiem dostępnych skutecznych sposobów niezwłocznego leczenia w przypadku przypadkowego zatrucia podczas stosowania produktu. |
| --- | --- |

(5)

Z uzasadnienia przedstawionego przez polski właściwy organ wynika, że pewnymi zagrożeniami wynikającymi z właściwości chemicznych i fizycznych substancji czynnej w produkcie nie można w Polsce zarządzać w zadowalający sposób. Zagrożenia te są związane z brakiem dostępnych skutecznych sposobów niezwłocznego leczenia w przypadku przypadkowego zatrucia podczas stosowania produktu.

| (6) | Zgodnie z charakterystyką produktu biobójczego podmioty muszą być wyposażone w apteczkę pierwszej pomocy, która zawiera m.in. odtrutki. Polski właściwy organ podkreślił, że warunek ten nie może być spełniony w Polsce. Zgodnie z polskim przepisami odtrutki na cyjanowodór nie mogą być rozprowadzane ani przechowywane przez podmioty inne niż apteki lub apteki szpitalne. Posiadacz pozwolenia nie miałby zatem możliwości dostarczenia odtrutki wraz z produktem biobójczym. Ponadto w odtrutki nie są wyposażone karetki pogotowia. Ponieważ niezwłoczne podanie odtrutki ewentualnym ofiarom zatrucia nie jest możliwe w miejscu, w którym przeprowadza się fumigację, zdaniem polskiego właściwego organu zatrucie mogłoby doprowadzić do śmierci ofiar lub poważnych skutków dla zdrowia. |
| --- | --- |

(6)

Zgodnie z charakterystyką produktu biobójczego podmioty muszą być wyposażone w apteczkę pierwszej pomocy, która zawiera m.in. odtrutki. Polski właściwy organ podkreślił, że warunek ten nie może być spełniony w Polsce. Zgodnie z polskim przepisami odtrutki na cyjanowodór nie mogą być rozprowadzane ani przechowywane przez podmioty inne niż apteki lub apteki szpitalne. Posiadacz pozwolenia nie miałby zatem możliwości dostarczenia odtrutki wraz z produktem biobójczym. Ponadto w odtrutki nie są wyposażone karetki pogotowia. Ponieważ niezwłoczne podanie odtrutki ewentualnym ofiarom zatrucia nie jest możliwe w miejscu, w którym przeprowadza się fumigację, zdaniem polskiego właściwego organu zatrucie mogłoby doprowadzić do śmierci ofiar lub poważnych skutków dla zdrowia.

| (7) | Inne fumiganty zawierające inne substancje czynne niż cyjanowodór (np. fosforek glinu uwalniający fosfinę, fosforek magnezu uwalniający fosfinę) są obecnie dopuszczone do stosowania na polskim rynku. W przypadku żadnego z tych produktów charakterystyka produktu biobójczego nie wymaga wyposażenia operatorów w odtrutki. |
| --- | --- |

(7)

Inne fumiganty zawierające inne substancje czynne niż cyjanowodór (np. fosforek glinu uwalniający fosfinę, fosforek magnezu uwalniający fosfinę) są obecnie dopuszczone do stosowania na polskim rynku. W przypadku żadnego z tych produktów charakterystyka produktu biobójczego nie wymaga wyposażenia operatorów w odtrutki.

| (8) | Po przeanalizowaniu uzasadnienia przedstawionego przez polski właściwy organ oraz stanowiska przedstawionego przez wnioskodawcę w piśmie z dnia 20 lipca 2018 r. Komisja uważa, że ze względu na niebezpieczne właściwości substancji czynnej oraz trudności w zarządzaniu zagrożeniami dla zdrowia związanymi ze stosowaniem produktu w Polsce, odstępstwo od wzajemnego uznawania zaproponowane przez polski właściwy organ, a mianowicie proponowana odmowa udzielenia zezwolenia, jest uzasadnione względami ochrony zdrowia i życia ludzi, o których mowa w art. 37 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(8)

Po przeanalizowaniu uzasadnienia przedstawionego przez polski właściwy organ oraz stanowiska przedstawionego przez wnioskodawcę w piśmie z dnia 20 lipca 2018 r. Komisja uważa, że ze względu na niebezpieczne właściwości substancji czynnej oraz trudności w zarządzaniu zagrożeniami dla zdrowia związanymi ze stosowaniem produktu w Polsce, odstępstwo od wzajemnego uznawania zaproponowane przez polski właściwy organ, a mianowicie proponowana odmowa udzielenia zezwolenia, jest uzasadnione względami ochrony zdrowia i życia ludzi, o których mowa w art. 37 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Zaproponowane przez Polskę odstępstwo od wzajemnego uznawania, mianowicie odmowa udzielenia pozwolenia, w odniesieniu do produktu biobójczego, o którym mowa w ust. 2, jest uzasadnione względami ochrony zdrowia i życia ludzi, o których mowa w art. 37 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

2.   Ust. 1 ma zastosowanie do produktów biobójczych, które można zidentyfikować na podstawie następującego numeru sprawy określonego w rejestrze produktów biobójczych:

BC-SV012547-08.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczpospolitej Polskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

2

---

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/40 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/40

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1959

z dnia 26 listopada 2019 r.

w sprawie niezatwierdzenia fosforanu srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy (nr WE: 422-570-3, nr CAS: 265647-11-8). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy (nr WE: 422-570-3, nr CAS: 265647-11-8).

| (2) | Fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy oceniono pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 2 (środki dezynfekcyjne i glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania u ludzi ani zwierząt) i grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon), jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy oceniono pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 2 (środki dezynfekcyjne i glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania u ludzi ani zwierząt) i grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon), jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Szwecję; w dniu 12 czerwca 2017 r. jej właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami. |
| --- | --- |

(3)

Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Szwecję; w dniu 12 czerwca 2017 r. jej właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami.

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 października 2018 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 października 2018 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 7, zawierające fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy, spełnią kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, gdyż nie wykazano wystarczającej skuteczności. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 7, zawierające fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy, spełnią kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, gdyż nie wykazano wystarczającej skuteczności.

| (6) | Biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, nie należy zatwierdzać fosforanu srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowego do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 7, gdyż warunki określone w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

(6)

Biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, nie należy zatwierdzać fosforanu srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowego do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 7, gdyż warunki określone w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie zostały spełnione.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się fosforanu srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowego (nr WE: 422-570-3, nr CAS: 265647-11-8), jako substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych (BPC) w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy, grupa produktowa: 2, ECHA/BPC/211/2018, przyjęta w dniu 17 października 2018 r.; opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych (BPC) w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej fosforan srebrowo-sodowo-wodorowo-cyrkonowy, grupa produktowa: 7, ECHA/BPC/214/2018, przyjęta w dniu 17 października 2018 r.

3

---

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/42 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/42

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1960

z dnia 26 listopada 2019 r.

w sprawie niezatwierdzenia zeolitu srebrowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje zeolit srebrowy (nr WE: nd., nr CAS: 130328-18-6). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje zeolit srebrowy (nr WE: nd., nr CAS: 130328-18-6).

| (2) | Zeolit srebrowy oceniono pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 2 (środki dezynfekcyjne i glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania u ludzi ani zwierząt) i grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon), jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Zeolit srebrowy oceniono pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 2 (środki dezynfekcyjne i glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania u ludzi ani zwierząt) i grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon), jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Szwecję; w dniu 12 czerwca 2017 r. jej właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami. |
| --- | --- |

(3)

Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Szwecję; w dniu 12 czerwca 2017 r. jej właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami.

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 października 2018 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 października 2018 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 7, zawierające zeolit srebrowy, spełnią kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, gdyż wystarczająca skuteczność nie została wykazana. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 7, zawierające zeolit srebrowy, spełnią kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, gdyż wystarczająca skuteczność nie została wykazana.

| (6) | Biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, nie należy zatwierdzać zeolitu srebrowego do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 7, gdyż warunki określone w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

(6)

Biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, nie należy zatwierdzać zeolitu srebrowego do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 7, gdyż warunki określone w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie zostały spełnione.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się zeolitu srebrowego (nr WE: nd., nr CAS: 130328-18-6), jako substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych (BPC) w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej zeolit srebrowy, grupa produktowa: 2, ECHA/BPC/209/2018, przyjęta w dniu 17 października 2018 r.; opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych (BPC) w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej zeolit srebrowy, grupa produktowa: 7, ECHA/BPC/212/2018, przyjęta w dniu 17 października 2018 r.

3

---

Sprostowania

| 27.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 306/44 |
| --- | --- | --- | --- |

27.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 306/44

---

Sprostowanie do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2019/1952 z dnia 25 października 2019 r. zmieniającej załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8592)

(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 304 z dnia 26 listopada 2019 r.)

Strona tytułowa oraz strona 23, tytuł:

zamiast:

„Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1952 z dnia 25 października 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8592)”,

powinno być:

„Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1952 z dnia 25 listopada 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8592)”.

---