# Dziennik Urzędowy L 314/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 314 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 625 grudnia 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 314

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 625 grudnia 2019

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (
  1
  ) | 1 |
| | | DYREKTYWY |
| | * | Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (
  1
  ) | 64 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (
  1
  )

1

1

DYREKTYWY

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (
  1
  )

1

64

| | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym |
| --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (
  1
  ) | 115 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/2036 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17 (Ochrona) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym | 170 |

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/2035 z dnia 28 czerwca 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych (
  1
  )

1

115

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/2036 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17 (Ochrona) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym

170

| | | Sprostowania |
| --- | --- | --- |
| | * | Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1982 z dnia 28 listopada 2019 r. poddającego rejestracji przywóz niektórych gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, po wznowieniu dochodzenia w celu wykonania wyroku z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1146 nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co., Ltd ( Dz.U. L 308 z 29.11.2019 ) | 173 |

Sprostowania

*

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1982 z dnia 28 listopada 2019 r. poddającego rejestracji przywóz niektórych gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, po wznowieniu dochodzenia w celu wykonania wyroku z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1146 nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co., Ltd ( Dz.U. L 308 z 29.11.2019 )

( Dz.U. L 308 z 29.11.2019 )

173

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 5.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 314/1 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/2033

z dnia 27 listopada 2019 r.

w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Solidne wymogi ostrożnościowe stanowią integralną część warunków regulacyjnych, na których instytucje finansowe świadczą usługi w całej Unii. Firmy inwestycyjne wraz z instytucjami kredytowymi podlegają rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) oraz dyrektywie 2013/36/UE (5) Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do ich traktowania ostrożnościowego i nadzoru ostrożnościowego, natomiast wymogi w zakresie udzielania im zezwoleń oraz inne dotyczące ich wymogi organizacyjne i wymogi w zakresie prowadzenia działalności określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (6). |
| --- | --- |

(1)

Solidne wymogi ostrożnościowe stanowią integralną część warunków regulacyjnych, na których instytucje finansowe świadczą usługi w całej Unii. Firmy inwestycyjne wraz z instytucjami kredytowymi podlegają rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) oraz dyrektywie 2013/36/UE (5) Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do ich traktowania ostrożnościowego i nadzoru ostrożnościowego, natomiast wymogi w zakresie udzielania im zezwoleń oraz inne dotyczące ich wymogi organizacyjne i wymogi w zakresie prowadzenia działalności określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (6).

| (2) | Istniejące systemy nadzoru ostrożnościowego ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych standardów regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do szczególnych rodzajów ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością dużej liczby firm inwestycyjnych. Specyficzne słabości i rodzaje ryzyka właściwe dla tych firm inwestycyjnych powinny zatem w szczególny sposób zostać uwzględnione w odpowiednich i proporcjonalnych rozwiązaniach ostrożnościowych na poziomie Unii. |
| --- | --- |

(2)

Istniejące systemy nadzoru ostrożnościowego ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych standardów regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do szczególnych rodzajów ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością dużej liczby firm inwestycyjnych. Specyficzne słabości i rodzaje ryzyka właściwe dla tych firm inwestycyjnych powinny zatem w szczególny sposób zostać uwzględnione w odpowiednich i proporcjonalnych rozwiązaniach ostrożnościowych na poziomie Unii.

| (3) | Ryzyka, jakie firmy inwestycyjne same ponoszą i stwarzają dla swoich klientów oraz szerzej postrzeganych rynków, na których działają, zależą od charakteru i skali ich działalności, w tym tego, czy firmy inwestycyjne działają w charakterze pośredników dla swoich klientów i same nie są stroną zawieranych transakcji, czy też występują w charakterze zleceniodawców transakcji. |
| --- | --- |

(3)

Ryzyka, jakie firmy inwestycyjne same ponoszą i stwarzają dla swoich klientów oraz szerzej postrzeganych rynków, na których działają, zależą od charakteru i skali ich działalności, w tym tego, czy firmy inwestycyjne działają w charakterze pośredników dla swoich klientów i same nie są stroną zawieranych transakcji, czy też występują w charakterze zleceniodawców transakcji.

| (4) | Należyte wymogi ostrożnościowe powinny zapewniać, aby firmy inwestycyjne były zarządzane w sposób prawidłowy oraz zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Powinny one uwzględniać zdolność firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz różne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Takie wymogi ostrożnościowe powinny również mieć na celu unikanie nakładania nadmiernego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne. |
| --- | --- |

(4)

Należyte wymogi ostrożnościowe powinny zapewniać, aby firmy inwestycyjne były zarządzane w sposób prawidłowy oraz zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Powinny one uwzględniać zdolność firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz różne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Takie wymogi ostrożnościowe powinny również mieć na celu unikanie nakładania nadmiernego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne.

| (5) | Wiele wymogów ostrożnościowych wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym rodzajom ryzyka, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek niezależnie od fazy cyklu koniunkturalnego oraz aby chronić deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie uwzględniają one natomiast wszystkich poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych detalicznych i korporacyjnych portfeli kredytowych oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych. Ryzyko, na jakie jest narażona i jakie stwarza większość firm inwestycyjnych, znacznie różnią się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych. |
| --- | --- |

(5)

Wiele wymogów ostrożnościowych wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym rodzajom ryzyka, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek niezależnie od fazy cyklu koniunkturalnego oraz aby chronić deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie uwzględniają one natomiast wszystkich poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych detalicznych i korporacyjnych portfeli kredytowych oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych. Ryzyko, na jakie jest narażona i jakie stwarza większość firm inwestycyjnych, znacznie różnią się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych.

| (6) | Wymogi ostrożnościowe, którym firmy inwestycyjne podlegają na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE oparte są na wymogach ostrożnościowych mających zastosowanie do instytucji kredytowych. Firmy inwestycyjne, których zakres zezwolenia ogranicza się do określonych usług inwestycyjnych nieobjętych zakresem obecnych ram ostrożnościowych, podlegają licznym zwolnieniom z tych wymogów. W tych zwolnieniach uznaje się, że te firmy inwestycyjne nie ponoszą ryzyka tego samego rodzaju co instytucje kredytowe. Firmy inwestycyjne prowadzące działalność wchodzącą w zakres obecnie obowiązujących ram ostrożnościowych i która obejmuje obrót instrumentami finansowymi w ograniczonym zakresie, podlegają odpowiednim wymogom przewidzianym w tych ramach w odniesieniu do kapitału, mogą jednak być objęte zwolnieniami w innych obszarach, takich jak płynność, duże ekspozycje i dźwignia finansowa. Firmy inwestycyjne, których zakres zezwolenia nie podlega tym ograniczeniom, podlegają tym samym wymogom ostrożnościowym co instytucje kredytowe. |
| --- | --- |

(6)

Wymogi ostrożnościowe, którym firmy inwestycyjne podlegają na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE oparte są na wymogach ostrożnościowych mających zastosowanie do instytucji kredytowych. Firmy inwestycyjne, których zakres zezwolenia ogranicza się do określonych usług inwestycyjnych nieobjętych zakresem obecnych ram ostrożnościowych, podlegają licznym zwolnieniom z tych wymogów. W tych zwolnieniach uznaje się, że te firmy inwestycyjne nie ponoszą ryzyka tego samego rodzaju co instytucje kredytowe. Firmy inwestycyjne prowadzące działalność wchodzącą w zakres obecnie obowiązujących ram ostrożnościowych i która obejmuje obrót instrumentami finansowymi w ograniczonym zakresie, podlegają odpowiednim wymogom przewidzianym w tych ramach w odniesieniu do kapitału, mogą jednak być objęte zwolnieniami w innych obszarach, takich jak płynność, duże ekspozycje i dźwignia finansowa. Firmy inwestycyjne, których zakres zezwolenia nie podlega tym ograniczeniom, podlegają tym samym wymogom ostrożnościowym co instytucje kredytowe.

| (7) | Obrót instrumentami finansowymi zarówno do celów zarządzania ryzykiem, zabezpieczania lub zarządzania płynnością, jak i zajmowania pozycji w oczekiwaniu na pożądaną zmianę wartości instrumentów w czasie, stanowi działalność, którą podjąć mogą zarówno instytucje kredytowe, jak i firmy inwestycyjne uprawnione do zawierania transakcji na własny rachunek i która jest już objęta ramami ostrożnościowymi ustanowionymi na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. Aby uniknąć nierównych warunków działania, które mogłyby prowadzić do arbitrażu regulacyjnego między instytucjami kredytowymi oraz firmami inwestycyjnymi w tym obszarze, wymogi w zakresie funduszy własnych wynikające z tych przepisów dotyczących tego ryzyka powinny zatem nadal mieć zastosowanie również do tych firm inwestycyjnych. Ekspozycje tych firm inwestycyjnych wobec kontrahentów transakcyjnych w ramach określonych transakcji i odpowiadające im wymogi w zakresie funduszy własnych są również objęte przepisami, a zatem powinny nadal mieć zastosowanie do firm inwestycyjnych w uproszczonej formie. Ponadto przepisy dotyczące dużych ekspozycji w obecnie obowiązujących ramach ostrożnościowych mają znaczenie również wówczas, gdy ekspozycje z tytułu transakcji tych firm inwestycyjnych wobec poszczególnych kontrahentów są szczególnie duże, prowadząc tym samym do powstania nadmiernie skoncentrowanego źródła ryzyka dla firmy inwestycyjnej z tytułu niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. Przepisy powinny zatem również nadal mieć zastosowanie do firm inwestycyjnych w uproszczonej formie. |
| --- | --- |

(7)

Obrót instrumentami finansowymi zarówno do celów zarządzania ryzykiem, zabezpieczania lub zarządzania płynnością, jak i zajmowania pozycji w oczekiwaniu na pożądaną zmianę wartości instrumentów w czasie, stanowi działalność, którą podjąć mogą zarówno instytucje kredytowe, jak i firmy inwestycyjne uprawnione do zawierania transakcji na własny rachunek i która jest już objęta ramami ostrożnościowymi ustanowionymi na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. Aby uniknąć nierównych warunków działania, które mogłyby prowadzić do arbitrażu regulacyjnego między instytucjami kredytowymi oraz firmami inwestycyjnymi w tym obszarze, wymogi w zakresie funduszy własnych wynikające z tych przepisów dotyczących tego ryzyka powinny zatem nadal mieć zastosowanie również do tych firm inwestycyjnych. Ekspozycje tych firm inwestycyjnych wobec kontrahentów transakcyjnych w ramach określonych transakcji i odpowiadające im wymogi w zakresie funduszy własnych są również objęte przepisami, a zatem powinny nadal mieć zastosowanie do firm inwestycyjnych w uproszczonej formie. Ponadto przepisy dotyczące dużych ekspozycji w obecnie obowiązujących ramach ostrożnościowych mają znaczenie również wówczas, gdy ekspozycje z tytułu transakcji tych firm inwestycyjnych wobec poszczególnych kontrahentów są szczególnie duże, prowadząc tym samym do powstania nadmiernie skoncentrowanego źródła ryzyka dla firmy inwestycyjnej z tytułu niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. Przepisy powinny zatem również nadal mieć zastosowanie do firm inwestycyjnych w uproszczonej formie.

| (8) | Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram ostrożnościowych w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w Unii. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w zależności od świadczonych przez nie usług, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają takie stosowanie w prawie krajowym lub w praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie uwzględniają wszystkich ryzyk, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do określonych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich stosowane są istotne narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy uwzględniające te ryzyka w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii. |
| --- | --- |

(8)

Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram ostrożnościowych w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w Unii. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w zależności od świadczonych przez nie usług, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają takie stosowanie w prawie krajowym lub w praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie uwzględniają wszystkich ryzyk, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do określonych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich stosowane są istotne narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy uwzględniające te ryzyka w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii.

| (9) | Konieczny jest zatem szczególny system nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego za względu na ich wielkość i ich wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi. Firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym powinny jednak nadal podlegać istniejącym ramom ostrożnościowym ustanowionym na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. Te firmy inwestycyjne są podzbiorem firm inwestycyjnych, do których mają obecnie zastosowanie ramy ustanowione rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE i które nie korzystają ze specjalnych wyłączeń z któregokolwiek z głównych wymogów określonych w tych aktach. Największe i najbardziej wzajemnie powiązane firmy inwestycyjne mają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka istotnych instytucji kredytowych. Świadczą one usługi podobne do usług bankowych oraz zapewniają zabezpieczenie przed ryzykiem na znaczną skalę. Co więcej, firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym są wystarczająco duże, aby stanowić zagrożenie dla stabilnego i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych na równi z dużymi instytucjami kredytowymi, oraz mają modele biznesowe i profile ryzyka, które stanowią takie zagrożenie. W związku z tym te firmy inwestycyjne powinny nadal podlegać przepisom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(9)

Konieczny jest zatem szczególny system nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego za względu na ich wielkość i ich wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi. Firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym powinny jednak nadal podlegać istniejącym ramom ostrożnościowym ustanowionym na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. Te firmy inwestycyjne są podzbiorem firm inwestycyjnych, do których mają obecnie zastosowanie ramy ustanowione rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE i które nie korzystają ze specjalnych wyłączeń z któregokolwiek z głównych wymogów określonych w tych aktach. Największe i najbardziej wzajemnie powiązane firmy inwestycyjne mają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka istotnych instytucji kredytowych. Świadczą one usługi podobne do usług bankowych oraz zapewniają zabezpieczenie przed ryzykiem na znaczną skalę. Co więcej, firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym są wystarczająco duże, aby stanowić zagrożenie dla stabilnego i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych na równi z dużymi instytucjami kredytowymi, oraz mają modele biznesowe i profile ryzyka, które stanowią takie zagrożenie. W związku z tym te firmy inwestycyjne powinny nadal podlegać przepisom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE.

| (10) | Szczególny system nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych, które ze względu na swoją wielkość i wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi nie są uznawane za mające znaczenie systemowe, powinien zatem uwzględniać szczególne praktyki biznesowe różnych rodzajów firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne charakteryzujące się najwyższym prawdopodobieństwem generowania ryzyka dla klientów, rynków lub prawidłowego funkcjonowania firm inwestycyjnych powinny w szczególności podlegać jasnym i skutecznym wymogom ostrożnościowym dostosowanym do tych szczególnych rodzajów ryzyk. Te wymogi ostrożnościowe powinny być dostosowane w sposób proporcjonalny do rodzaju firmy inwestycyjnej i najlepiej pojętego interesu klientów tego rodzaju firmy inwestycyjnej oraz powinny uwzględniać konieczność wspierania sprawnego i prawidłowego funkcjonowania rynków, na których działa ten rodzaj firm inwestycyjnych. Powinny one ograniczać ryzyko w zidentyfikowanych obszarach i pomóc w zapewnieniu, aby w przypadku upadłości firmy inwestycyjnej można było ją zlikwidować w uporządkowany sposób przy minimalnym zakłóceniu stabilności rynków finansowych. |
| --- | --- |

(10)

Szczególny system nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych, które ze względu na swoją wielkość i wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi nie są uznawane za mające znaczenie systemowe, powinien zatem uwzględniać szczególne praktyki biznesowe różnych rodzajów firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne charakteryzujące się najwyższym prawdopodobieństwem generowania ryzyka dla klientów, rynków lub prawidłowego funkcjonowania firm inwestycyjnych powinny w szczególności podlegać jasnym i skutecznym wymogom ostrożnościowym dostosowanym do tych szczególnych rodzajów ryzyk. Te wymogi ostrożnościowe powinny być dostosowane w sposób proporcjonalny do rodzaju firmy inwestycyjnej i najlepiej pojętego interesu klientów tego rodzaju firmy inwestycyjnej oraz powinny uwzględniać konieczność wspierania sprawnego i prawidłowego funkcjonowania rynków, na których działa ten rodzaj firm inwestycyjnych. Powinny one ograniczać ryzyko w zidentyfikowanych obszarach i pomóc w zapewnieniu, aby w przypadku upadłości firmy inwestycyjnej można było ją zlikwidować w uporządkowany sposób przy minimalnym zakłóceniu stabilności rynków finansowych.

| (11) | Przewidziany w niniejszym rozporządzeniu system nie powinien mieć wpływu na obowiązki publikowania notowań i ciągłej obecności na rynku, który spoczywa na wyznaczonych animatorach rynku w systemach obrotu na podstawie dyrektywy 2014/65/UE. |
| --- | --- |

(11)

Przewidziany w niniejszym rozporządzeniu system nie powinien mieć wpływu na obowiązki publikowania notowań i ciągłej obecności na rynku, który spoczywa na wyznaczonych animatorach rynku w systemach obrotu na podstawie dyrektywy 2014/65/UE.

| (12) | System nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych, które ze względu na swoją wielkość i wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi nie są uznawane za mające znaczenie systemowe, powinien mieć zastosowanie do każdej z firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej. Aby jednak ułatwić stosowanie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych w Unii, które są częścią grup bankowych, w celu uniknięcia zakłóceń niektórych modeli biznesowych, których ryzyka są już objęte zastosowaniem przepisów ostrożnościowych, firmom inwestycyjnym należy zezwolić na stosowanie wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, w stosownych przypadkach, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwe organy, o ile ich decyzja nie jest podyktowana celami arbitrażu regulacyjnego. Ponadto, ze względu na to, że ryzyka ponoszone przez małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne są w znacznej mierze ograniczone, należy umożliwić tym firmom skorzystanie ze zwolnienia z określonych wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych, w przypadku gdy wchodzą one w skład grupy bankowej lub grupy firm inwestycyjnych mającej siedzibę główną i podlegającej nadzorowi na zasadzie skonsolidowanej na mocy – stosownie do przypadku – rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz dyrektywy 2013/36/UE lub na mocy niniejszego rozporządzenia i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (7), w tym samym państwie członkowskim, ponieważ te ramy ostrożnościowe powinny odpowiednio pokrywać te ryzyka w takich przypadkach. Aby odzwierciedlić istniejące traktowanie grup firm inwestycyjnych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, w przypadku firm inwestycyjnych, lub w przypadku gdy nie ma zastosowania konsolidacja na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jednostka dominująca w takich grupach powinna być zobowiązana do spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia w oparciu o skonsolidowaną sytuację grupy. Alternatywnie, zamiast konsolidacji ostrożnościowej, w przypadku gdy takie grupy firm inwestycyjnych odzwierciedlają prostsze struktury i profile ryzyka, właściwe organy mogą zezwolić jednostce dominującej w grupie na posiadanie kapitału wystarczającego na pokrycie wartości księgowej jej udziałów w jednostkach zależnych. W przypadku gdy te małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne stanowią część grupy ubezpieczeniowej, powinny one również mieć możliwość skorzystania ze zwolnienia z wymogów dotyczących ujawniania informacji. |
| --- | --- |

(12)

System nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych, które ze względu na swoją wielkość i wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi nie są uznawane za mające znaczenie systemowe, powinien mieć zastosowanie do każdej z firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej. Aby jednak ułatwić stosowanie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych w Unii, które są częścią grup bankowych, w celu uniknięcia zakłóceń niektórych modeli biznesowych, których ryzyka są już objęte zastosowaniem przepisów ostrożnościowych, firmom inwestycyjnym należy zezwolić na stosowanie wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, w stosownych przypadkach, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwe organy, o ile ich decyzja nie jest podyktowana celami arbitrażu regulacyjnego. Ponadto, ze względu na to, że ryzyka ponoszone przez małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne są w znacznej mierze ograniczone, należy umożliwić tym firmom skorzystanie ze zwolnienia z określonych wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych, w przypadku gdy wchodzą one w skład grupy bankowej lub grupy firm inwestycyjnych mającej siedzibę główną i podlegającej nadzorowi na zasadzie skonsolidowanej na mocy – stosownie do przypadku – rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz dyrektywy 2013/36/UE lub na mocy niniejszego rozporządzenia i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (7), w tym samym państwie członkowskim, ponieważ te ramy ostrożnościowe powinny odpowiednio pokrywać te ryzyka w takich przypadkach. Aby odzwierciedlić istniejące traktowanie grup firm inwestycyjnych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, w przypadku firm inwestycyjnych, lub w przypadku gdy nie ma zastosowania konsolidacja na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jednostka dominująca w takich grupach powinna być zobowiązana do spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia w oparciu o skonsolidowaną sytuację grupy. Alternatywnie, zamiast konsolidacji ostrożnościowej, w przypadku gdy takie grupy firm inwestycyjnych odzwierciedlają prostsze struktury i profile ryzyka, właściwe organy mogą zezwolić jednostce dominującej w grupie na posiadanie kapitału wystarczającego na pokrycie wartości księgowej jej udziałów w jednostkach zależnych. W przypadku gdy te małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne stanowią część grupy ubezpieczeniowej, powinny one również mieć możliwość skorzystania ze zwolnienia z wymogów dotyczących ujawniania informacji.

| (13) | Aby umożliwić firmom inwestycyjnym dalsze poleganie na ich obecnych funduszach własnych w celu spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z ramami ostrożnościowymi właściwymi dla firm inwestycyjnych, należy dostosować definicję i strukturę funduszy własnych do rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Obejmuje to pełne odliczenia pozycji bilansowych od funduszy własnych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, takich jak aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego i posiadane instrumenty kapitałowe innych podmiotów sektora finansowego. Firmy inwestycyjne powinny jednak mieć możliwość wyłączenia nieistotnych instrumentów kapitałowych posiadanych w podmiotach sektora finansowego z odliczania, jeżeli są przeznaczone do obrotu, aby wspierać działalność animatora rynku w odniesieniu do tych instrumentów. Aby dostosować strukturę funduszy własnych do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, odpowiednie współczynniki dla poszczególnych rodzajów funduszy własnych zostały odzwierciedlone w kontekście niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia, aby wymogi były proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych oraz aby były łatwo dostępne dla firm inwestycyjnych w ramach niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna dokonać przeglądu adekwatności dalszego dostosowania definicji i struktury funduszy własnych do definicji i struktury w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(13)

Aby umożliwić firmom inwestycyjnym dalsze poleganie na ich obecnych funduszach własnych w celu spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z ramami ostrożnościowymi właściwymi dla firm inwestycyjnych, należy dostosować definicję i strukturę funduszy własnych do rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Obejmuje to pełne odliczenia pozycji bilansowych od funduszy własnych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, takich jak aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego i posiadane instrumenty kapitałowe innych podmiotów sektora finansowego. Firmy inwestycyjne powinny jednak mieć możliwość wyłączenia nieistotnych instrumentów kapitałowych posiadanych w podmiotach sektora finansowego z odliczania, jeżeli są przeznaczone do obrotu, aby wspierać działalność animatora rynku w odniesieniu do tych instrumentów. Aby dostosować strukturę funduszy własnych do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, odpowiednie współczynniki dla poszczególnych rodzajów funduszy własnych zostały odzwierciedlone w kontekście niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia, aby wymogi były proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych oraz aby były łatwo dostępne dla firm inwestycyjnych w ramach niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna dokonać przeglądu adekwatności dalszego dostosowania definicji i struktury funduszy własnych do definicji i struktury w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013.

| (14) | W celu zapewnienia, aby firmy inwestycyjne zawsze prowadziły działalność na podstawie poziomu funduszy własnych wymaganego do uzyskania zezwolenia, wszystkie firmy inwestycyjne powinny w każdym momencie spełniać stały minimalny wymóg kapitałowy równy poziomowi kapitału założycielskiego wymaganemu do uzyskania zezwolenia na świadczenie odpowiednich usług inwestycyjnych określonemu zgodnie z dyrektywą (UE) 2019/2034. |
| --- | --- |

(14)

W celu zapewnienia, aby firmy inwestycyjne zawsze prowadziły działalność na podstawie poziomu funduszy własnych wymaganego do uzyskania zezwolenia, wszystkie firmy inwestycyjne powinny w każdym momencie spełniać stały minimalny wymóg kapitałowy równy poziomowi kapitału założycielskiego wymaganemu do uzyskania zezwolenia na świadczenie odpowiednich usług inwestycyjnych określonemu zgodnie z dyrektywą (UE) 2019/2034.

| (15) | Aby zapewnić proste stosowanie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych nakładanego na małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, powinny one posiadać fundusze własne równe ich stałemu minimalnemu wymogowi kapitałowemu lub jednej czwartej ich stałych kosztów pośrednich obliczonych na podstawie ich działalności w poprzednim roku, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, które wolą zachować dalej idącą ostrożność i uniknąć zjawiska nagłych spadków w przypadku reklasyfikacji, powinny mieć możliwość posiadania funduszy własnych o wartości przewyższającej wartości wymagane w niniejszym rozporządzeniu lub stosowania środków bardziej rygorystycznych niż przewidziane w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(15)

Aby zapewnić proste stosowanie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych nakładanego na małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, powinny one posiadać fundusze własne równe ich stałemu minimalnemu wymogowi kapitałowemu lub jednej czwartej ich stałych kosztów pośrednich obliczonych na podstawie ich działalności w poprzednim roku, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, które wolą zachować dalej idącą ostrożność i uniknąć zjawiska nagłych spadków w przypadku reklasyfikacji, powinny mieć możliwość posiadania funduszy własnych o wartości przewyższającej wartości wymagane w niniejszym rozporządzeniu lub stosowania środków bardziej rygorystycznych niż przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

| (16) | Aby uwzględnić wyższe ryzyka, na jakie narażone są firmy inwestycyjne, które nie są małymi i niepowiązanymi wzajemnie firmami, minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych dla takich firm powinien odpowiadać ich stałemu minimalnemu wymogowi kapitałowemu, jednej czwartej ich stałych kosztów pośrednich za poprzedni rok lub sumie ich wymogu na podstawie zestawu współczynników ryzyka dostosowanego do specyfiki firm inwestycyjnych („współczynniki K”), za pomocą którego ustala się kapitał w odniesieniu do rodzajów ryzyk występujących w określonych obszarach działalności firm inwestycyjnych, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa. |
| --- | --- |

(16)

Aby uwzględnić wyższe ryzyka, na jakie narażone są firmy inwestycyjne, które nie są małymi i niepowiązanymi wzajemnie firmami, minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych dla takich firm powinien odpowiadać ich stałemu minimalnemu wymogowi kapitałowemu, jednej czwartej ich stałych kosztów pośrednich za poprzedni rok lub sumie ich wymogu na podstawie zestawu współczynników ryzyka dostosowanego do specyfiki firm inwestycyjnych („współczynniki K”), za pomocą którego ustala się kapitał w odniesieniu do rodzajów ryzyk występujących w określonych obszarach działalności firm inwestycyjnych, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa.

| (17) | Firmy inwestycyjne powinny być uznawane za małe i niepowiązane wzajemnie do celów szczególnych wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych, jeżeli nie świadczą usług inwestycyjnych niosących ze sobą wysokie ryzyko dla klientów, rynków lub ich samych, a ich wielkość oznacza, że istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, iż mogą one powodować rozległe negatywne skutki dla klientów i rynków jeśli urzeczywistni się ryzyko nieodłącznie związane z prowadzoną przez nie działalnością lub jeśli upadną. W związku z tym małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne należy zdefiniować jako firmy, które nie zawierają transakcji na własny rachunek lub nie ponoszą ryzyka z tytułu obrotu instrumentami finansowymi, nie przechowują żadnych aktywów ani środków pieniężnych klientów, posiadają aktywa zarządzane zarówno w ramach dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jak i w ramach niedyskrecjonalnych (doradczych) uzgodnień o wartości poniżej 1,2 mld EUR, obsługują codzienne zlecenia klientów o wartości poniżej 100 mln EUR w przypadku transakcji na rynku kasowym lub 1 mld EUR dziennie w przypadku instrumentów pochodnych oraz posiadają sumę bilansową mniejszą niż 100 mln EUR, łącznie z pozycjami pozabilansowymi, a łączne roczne dochody brutto ze świadczenia usług inwestycyjnych są mniejsze niż 30 mln EUR. |
| --- | --- |

(17)

Firmy inwestycyjne powinny być uznawane za małe i niepowiązane wzajemnie do celów szczególnych wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych, jeżeli nie świadczą usług inwestycyjnych niosących ze sobą wysokie ryzyko dla klientów, rynków lub ich samych, a ich wielkość oznacza, że istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, iż mogą one powodować rozległe negatywne skutki dla klientów i rynków jeśli urzeczywistni się ryzyko nieodłącznie związane z prowadzoną przez nie działalnością lub jeśli upadną. W związku z tym małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne należy zdefiniować jako firmy, które nie zawierają transakcji na własny rachunek lub nie ponoszą ryzyka z tytułu obrotu instrumentami finansowymi, nie przechowują żadnych aktywów ani środków pieniężnych klientów, posiadają aktywa zarządzane zarówno w ramach dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jak i w ramach niedyskrecjonalnych (doradczych) uzgodnień o wartości poniżej 1,2 mld EUR, obsługują codzienne zlecenia klientów o wartości poniżej 100 mln EUR w przypadku transakcji na rynku kasowym lub 1 mld EUR dziennie w przypadku instrumentów pochodnych oraz posiadają sumę bilansową mniejszą niż 100 mln EUR, łącznie z pozycjami pozabilansowymi, a łączne roczne dochody brutto ze świadczenia usług inwestycyjnych są mniejsze niż 30 mln EUR.

| (18) | Aby zapobiec arbitrażowi regulacyjnemu oraz ograniczyć zachęty dla firm inwestycyjnych do zmian organizacji swojej działalności w taki sposób, aby uniknąć przekroczenia progów, powyżej których nie kwalifikują się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, progi dotyczące zarządzanych aktywów, obsługiwanych zleceń klientów, wartości sumy bilansowej i łącznych rocznych dochodów brutto należy stosować w sposób łączny w odniesieniu do wszystkich firm inwestycyjnych należących do tej samej grupy. Pozostałe warunki, a mianowicie, czy firma inwestycyjna przechowuje środki pieniężne klienta, administruje aktywami klientów lub je zabezpiecza, lub czy prowadzi obrót instrumentami finansowymi i ponosi ryzyko rynkowe lub ryzyko kontrahenta, mają charakter binarny i nie pozostawiają miejsca na takie zmiany organizacji działalności, dlatego należy je oceniać na zasadzie indywidualnej. Aby na bieżąco uwzględniać zmieniające się modele biznesowe i rodzaje ryzyka, jakie się z nimi wiążą, te warunki i progi należy oceniać na koniec dnia, z wyjątkiem przechowywania środków pieniężnych klienta, który należy oceniać śróddziennie, oraz z wyjątkiem wartości sumy bilansowej i całkowitych rocznych dochodów brutto, które należy oceniać w oparciu o sytuację firmy inwestycyjnej na koniec poprzedniego roku obrachunkowego. |
| --- | --- |

(18)

Aby zapobiec arbitrażowi regulacyjnemu oraz ograniczyć zachęty dla firm inwestycyjnych do zmian organizacji swojej działalności w taki sposób, aby uniknąć przekroczenia progów, powyżej których nie kwalifikują się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, progi dotyczące zarządzanych aktywów, obsługiwanych zleceń klientów, wartości sumy bilansowej i łącznych rocznych dochodów brutto należy stosować w sposób łączny w odniesieniu do wszystkich firm inwestycyjnych należących do tej samej grupy. Pozostałe warunki, a mianowicie, czy firma inwestycyjna przechowuje środki pieniężne klienta, administruje aktywami klientów lub je zabezpiecza, lub czy prowadzi obrót instrumentami finansowymi i ponosi ryzyko rynkowe lub ryzyko kontrahenta, mają charakter binarny i nie pozostawiają miejsca na takie zmiany organizacji działalności, dlatego należy je oceniać na zasadzie indywidualnej. Aby na bieżąco uwzględniać zmieniające się modele biznesowe i rodzaje ryzyka, jakie się z nimi wiążą, te warunki i progi należy oceniać na koniec dnia, z wyjątkiem przechowywania środków pieniężnych klienta, który należy oceniać śróddziennie, oraz z wyjątkiem wartości sumy bilansowej i całkowitych rocznych dochodów brutto, które należy oceniać w oparciu o sytuację firmy inwestycyjnej na koniec poprzedniego roku obrachunkowego.

| (19) | Firma inwestycyjna, która przekracza progi regulacyjne lub nie spełnia pozostałych warunków, nie powinna być uznawana za małą i niepowiązaną wzajemnie oraz powinna podlegać wymogom dla innych firm inwestycyjnych, z zastrzeżeniem szczególnych przepisów przejściowych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Powinno to zachęcić firmy inwestycyjne do planowania swojej działalności gospodarczej w taki sposób, aby wyraźnie kwalifikowały się one jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne. W przypadku firmy inwestycyjnej, która nie spełnia wymogów koniecznych do uznania ją za małą i niepowiązaną wzajemnie, przez co nie kwalifikuje się ona do objęcia takim sposobem traktowania, należy zapewnić fazę monitorowania w przypadku gdy firma inwestycyjna spełnia warunki i utrzymuje się poniżej odpowiednich progów przez co najmniej sześć kolejnych miesięcy. |
| --- | --- |

(19)

Firma inwestycyjna, która przekracza progi regulacyjne lub nie spełnia pozostałych warunków, nie powinna być uznawana za małą i niepowiązaną wzajemnie oraz powinna podlegać wymogom dla innych firm inwestycyjnych, z zastrzeżeniem szczególnych przepisów przejściowych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Powinno to zachęcić firmy inwestycyjne do planowania swojej działalności gospodarczej w taki sposób, aby wyraźnie kwalifikowały się one jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne. W przypadku firmy inwestycyjnej, która nie spełnia wymogów koniecznych do uznania ją za małą i niepowiązaną wzajemnie, przez co nie kwalifikuje się ona do objęcia takim sposobem traktowania, należy zapewnić fazę monitorowania w przypadku gdy firma inwestycyjna spełnia warunki i utrzymuje się poniżej odpowiednich progów przez co najmniej sześć kolejnych miesięcy.

| (20) | Wszystkie firmy inwestycyjne powinny obliczać swój wymóg w zakresie funduszy własnych przez odniesienie do zestawu współczynników K, które obejmują ryzyko dla klienta (RtC), ryzyko dla rynku (RtM) i ryzyko dla firmy (RtF). Współczynniki K w ramach RtC obejmują zarządzane aktywa klienta i bieżące doradztwo (K-AUM), przechowywane środki pieniężne klientów (K-CMH), aktywa zabezpieczone i objęte administrowaniem (K-ASA), oraz obsługiwane zlecenia klientów (K-COH). |
| --- | --- |

(20)

Wszystkie firmy inwestycyjne powinny obliczać swój wymóg w zakresie funduszy własnych przez odniesienie do zestawu współczynników K, które obejmują ryzyko dla klienta (RtC), ryzyko dla rynku (RtM) i ryzyko dla firmy (RtF). Współczynniki K w ramach RtC obejmują zarządzane aktywa klienta i bieżące doradztwo (K-AUM), przechowywane środki pieniężne klientów (K-CMH), aktywa zabezpieczone i objęte administrowaniem (K-ASA), oraz obsługiwane zlecenia klientów (K-COH).

| (21) | Współczynnik K w ramach RtM obejmuje pozycję ryzyka netto (K-NPR) zgodnie z przepisami dotyczącymi ryzyka rynkowego zawartymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 lub, w przypadku gdy zezwala na to właściwy organ danego rodzaju firm inwestycyjnych, które zawierają transakcje na własny rachunek za pośrednictwem członków rozliczających – na podstawie łącznych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członka rozliczającego firmy inwestycyjnej (K-CMG). Firmy inwestycyjne powinny mieć możliwość jednoczesnego stosowania współczynników K‐NPR i K-CMG na podstawie portfela. |
| --- | --- |

(21)

Współczynnik K w ramach RtM obejmuje pozycję ryzyka netto (K-NPR) zgodnie z przepisami dotyczącymi ryzyka rynkowego zawartymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 lub, w przypadku gdy zezwala na to właściwy organ danego rodzaju firm inwestycyjnych, które zawierają transakcje na własny rachunek za pośrednictwem członków rozliczających – na podstawie łącznych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członka rozliczającego firmy inwestycyjnej (K-CMG). Firmy inwestycyjne powinny mieć możliwość jednoczesnego stosowania współczynników K‐NPR i K-CMG na podstawie portfela.

| (22) | Współczynniki K w ramach RtF obejmują ekspozycję firmy inwestycyjnej na niewykonanie zobowiązania przez ich kontrahentów transakcyjnych (K-TCD) zgodnie z uproszczonymi przepisami dotyczącymi ryzyka kredytowego kontrahenta na podstawie rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, ryzyka koncentracji w dużych ekspozycjach firm inwestycyjnych wobec określonych kontrahentów na podstawie przepisów tego rozporządzenia dotyczących dużych ekspozycji w portfelu handlowym (K-CON) oraz ryzyk operacyjnych wynikających z dziennych przepływów transakcyjnych firmy inwestycyjnej (K-DTF). |
| --- | --- |

(22)

Współczynniki K w ramach RtF obejmują ekspozycję firmy inwestycyjnej na niewykonanie zobowiązania przez ich kontrahentów transakcyjnych (K-TCD) zgodnie z uproszczonymi przepisami dotyczącymi ryzyka kredytowego kontrahenta na podstawie rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, ryzyka koncentracji w dużych ekspozycjach firm inwestycyjnych wobec określonych kontrahentów na podstawie przepisów tego rozporządzenia dotyczących dużych ekspozycji w portfelu handlowym (K-CON) oraz ryzyk operacyjnych wynikających z dziennych przepływów transakcyjnych firmy inwestycyjnej (K-DTF).

| (23) | Całkowity wymóg w zakresie funduszy własnych w ramach współczynników K stanowi sumę wymogów dotyczących współczynników K w ramach RtC, RtM oraz RtF. Współczynniki K-AUM, K-ASA, K-CMH, K-COH i K-DTF odnoszą się do wolumenu działalności, której dotyczą poszczególne współczynniki K. Wolumeny na potrzeby współczynników K-CMH, K-ASA oraz K-DTF oblicza się na podstawie średniej kroczącej z dziewięciu poprzednich miesięcy. Wolumen na potrzeby współczynników K-COH oblicza się na podstawie średniej kroczącej z sześciu poprzednich miesięcy, natomiast na potrzeby współczynnika K-AUM – na podstawie średniej z 15 poprzednich miesięcy. Wolumeny te mnoży się przez odpowiadające im współczynniki określone w niniejszym rozporządzeniu, aby ustalić wymóg w zakresie funduszy własnych. Wymogi w zakresie funduszy własnych na potrzeby współczynnika K-NPR zaczerpnięto z rozporządzenia (UE) nr 575/2013, natomiast wymogi w zakresie funduszy własnych na potrzeby współczynników K-CON i K-TCD określa się poprzez uproszczone zastosowanie przewidzianych w tym rozporządzeniu stosownych wymogów w odniesieniu do – odpowiednio – sposobu traktowania dużych ekspozycji w portfelu handlowym oraz ryzyka kredytowego kontrahenta. Współczynnik K wynosi zero, jeżeli firma inwestycyjna nie podejmuje danego rodzaju działalności. |
| --- | --- |

(23)

Całkowity wymóg w zakresie funduszy własnych w ramach współczynników K stanowi sumę wymogów dotyczących współczynników K w ramach RtC, RtM oraz RtF. Współczynniki K-AUM, K-ASA, K-CMH, K-COH i K-DTF odnoszą się do wolumenu działalności, której dotyczą poszczególne współczynniki K. Wolumeny na potrzeby współczynników K-CMH, K-ASA oraz K-DTF oblicza się na podstawie średniej kroczącej z dziewięciu poprzednich miesięcy. Wolumen na potrzeby współczynników K-COH oblicza się na podstawie średniej kroczącej z sześciu poprzednich miesięcy, natomiast na potrzeby współczynnika K-AUM – na podstawie średniej z 15 poprzednich miesięcy. Wolumeny te mnoży się przez odpowiadające im współczynniki określone w niniejszym rozporządzeniu, aby ustalić wymóg w zakresie funduszy własnych. Wymogi w zakresie funduszy własnych na potrzeby współczynnika K-NPR zaczerpnięto z rozporządzenia (UE) nr 575/2013, natomiast wymogi w zakresie funduszy własnych na potrzeby współczynników K-CON i K-TCD określa się poprzez uproszczone zastosowanie przewidzianych w tym rozporządzeniu stosownych wymogów w odniesieniu do – odpowiednio – sposobu traktowania dużych ekspozycji w portfelu handlowym oraz ryzyka kredytowego kontrahenta. Współczynnik K wynosi zero, jeżeli firma inwestycyjna nie podejmuje danego rodzaju działalności.

| (24) | Współczynniki K w ramach RtC są wskaźnikami obejmującymi obszary działalności firm inwestycyjnych, które w przypadku wystąpienia problemów mogą być źródłem szkody dla klientów. Współczynnik K-AUM obejmuje ryzyko wyrządzenia szkody klientom, które wynika z niewłaściwego dyskrecjonalnego zarządzania portfelami klientów lub wadliwego wykonania, oraz zapewnia gwarancje i korzyści dla klientów pod kątem ciągłości świadczenia usług w zakresie bieżącego zarządzania portfelem i doradztwa inwestycyjnego. Współczynnik K-ASA obejmuje ryzyko związane z zabezpieczaniem aktywów klienta i ich administrowaniem oraz zapewnia, aby firmy inwestycyjne posiadały kapitał proporcjonalny do wartości tych aktywów, niezależnie od tego, czy znajdują się one w ich własnym bilansie, czy na rachunkach osoby trzeciej. Współczynnik K-CMH obejmuje ryzyko związane z możliwością wystąpienia szkody, w przypadku gdy firma inwestycyjna przechowuje środki pieniężne swoich klientów, z uwzględnieniem tego, czy są one ujęte w jej własnym bilansie, czy na rachunkach osoby trzeciej, a uzgodnienia w ramach mających zastosowanie przepisów krajowych przewidują, że środki pieniężne klientów są zabezpieczone w przypadku upadłości, niewypłacalności lub rozpoczęcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej firmy inwestycyjnej lub objęcia jej zarządem komisarycznym. Współczynnik K-CMH nie obejmuje środków pieniężnych klientów, które zdeponowano na rachunku bankowym (depozytariusza) w imieniu samego klienta, jeżeli firma inwestycyjna ma dostęp do tych środków pieniężnych klienta wskutek upoważnienia osoby trzeciej. Współczynnik K-COH obejmuje potencjalne ryzyko dla klientów firmy inwestycyjnej, która wykonuje ich zlecenia (w imieniu klienta, a nie w imieniu samej firmy inwestycyjnej) na przykład w ramach świadczonych klientom usług ograniczających się do realizacji składanych zleceń lub gdy firma inwestycyjna jest częścią łańcucha zleceń klientów. |
| --- | --- |

(24)

Współczynniki K w ramach RtC są wskaźnikami obejmującymi obszary działalności firm inwestycyjnych, które w przypadku wystąpienia problemów mogą być źródłem szkody dla klientów. Współczynnik K-AUM obejmuje ryzyko wyrządzenia szkody klientom, które wynika z niewłaściwego dyskrecjonalnego zarządzania portfelami klientów lub wadliwego wykonania, oraz zapewnia gwarancje i korzyści dla klientów pod kątem ciągłości świadczenia usług w zakresie bieżącego zarządzania portfelem i doradztwa inwestycyjnego. Współczynnik K-ASA obejmuje ryzyko związane z zabezpieczaniem aktywów klienta i ich administrowaniem oraz zapewnia, aby firmy inwestycyjne posiadały kapitał proporcjonalny do wartości tych aktywów, niezależnie od tego, czy znajdują się one w ich własnym bilansie, czy na rachunkach osoby trzeciej. Współczynnik K-CMH obejmuje ryzyko związane z możliwością wystąpienia szkody, w przypadku gdy firma inwestycyjna przechowuje środki pieniężne swoich klientów, z uwzględnieniem tego, czy są one ujęte w jej własnym bilansie, czy na rachunkach osoby trzeciej, a uzgodnienia w ramach mających zastosowanie przepisów krajowych przewidują, że środki pieniężne klientów są zabezpieczone w przypadku upadłości, niewypłacalności lub rozpoczęcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danej firmy inwestycyjnej lub objęcia jej zarządem komisarycznym. Współczynnik K-CMH nie obejmuje środków pieniężnych klientów, które zdeponowano na rachunku bankowym (depozytariusza) w imieniu samego klienta, jeżeli firma inwestycyjna ma dostęp do tych środków pieniężnych klienta wskutek upoważnienia osoby trzeciej. Współczynnik K-COH obejmuje potencjalne ryzyko dla klientów firmy inwestycyjnej, która wykonuje ich zlecenia (w imieniu klienta, a nie w imieniu samej firmy inwestycyjnej) na przykład w ramach świadczonych klientom usług ograniczających się do realizacji składanych zleceń lub gdy firma inwestycyjna jest częścią łańcucha zleceń klientów.

| (25) | Współczynnik K obejmujący RtM, na jakie narażone są firmy inwestycyjne zawierające transakcje na własny rachunek, opiera się na zasadach dotyczących ryzyka rynkowego dla pozycji w instrumentach finansowych, walutach obcych oraz w towarach zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. Pozwala to firmom inwestycyjnym na stosowanie metody standardowej, alternatywnej metody standardowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, lub – opcjonalnie – modeli wewnętrznych, gdy te dwie ostatnie metody zaczynają mieć zastosowanie do instytucji kredytowych nie tylko do celów sprawozdawczych, ale także do celów wymogów w zakresie funduszy własnych. Tymczasowo a co najmniej w okresie pięciu lat po dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, firmy inwestycyjne powinny stosować – do celów obliczenia swojego współczynnika K-NPR – ramy ryzyka rynkowego (metodę standardową lub, o ile ma to zastosowanie, metodę modeli wewnętrznych) na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jeżeli przepisy określone w rozdziałach 1 a i 1b w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 (8) nie będą miały zastosowania do instytucji kredytowych do celów wymogów w zakresie funduszy własnych, firmy inwestycyjne powinny nadal stosować do celów obliczenia współczynnika K-NPR wymogi określone w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Alternatywnie, wymóg w zakresie funduszy własnych dla firm inwestycyjnych przeprowadzających operacje handlowe mających pozycje podlegające rozliczeniu może, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwy organ i z zastrzeżeniem określonych warunków, być równy kwocie łącznych depozytów zabezpieczających wymaganych przez ich członka rozliczającego, pomnożonej przez ustalony mnożnik. Stosowanie współczynnika K-CMG powinno opierać się w głównej mierze na działalności handlowej firmy inwestycyjnej, objętej w całości lub w znacznej części tą metodą. Niemniej jednak właściwy organ danej firmy inwestycyjnej może również zezwolić firmie inwestycyjnej na częściowe stosowanie metody K-CMG, o ile ta metoda była stosowana względem wszystkich pozycji podlegających rozliczaniu lub obowiązkowi uzupełniania depozytu zabezpieczającego, a jedna z trzech metod alternatywnych dla współczynnika K‐NPR jest stosowana względem portfeli, które nie podlegają rozliczaniu. W celu zapewnienia, aby wymogi były proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych oraz aby były one łatwo dostępne dla firm inwestycyjnych w ramach niniejszego rozporządzenia, każdy przegląd, który będzie miał później miejsce w odniesieniu do stosowania metod obliczania współczynników K, powinien objąć zasadność dalszego dostosowania obliczania współczynnika KNPR do przepisów dotyczących ryzyka rynkowego pozycji w portfelu handlowym w instrumentach finansowych, walutach obcych i w towarach zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(25)

Współczynnik K obejmujący RtM, na jakie narażone są firmy inwestycyjne zawierające transakcje na własny rachunek, opiera się na zasadach dotyczących ryzyka rynkowego dla pozycji w instrumentach finansowych, walutach obcych oraz w towarach zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. Pozwala to firmom inwestycyjnym na stosowanie metody standardowej, alternatywnej metody standardowej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, lub – opcjonalnie – modeli wewnętrznych, gdy te dwie ostatnie metody zaczynają mieć zastosowanie do instytucji kredytowych nie tylko do celów sprawozdawczych, ale także do celów wymogów w zakresie funduszy własnych. Tymczasowo a co najmniej w okresie pięciu lat po dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, firmy inwestycyjne powinny stosować – do celów obliczenia swojego współczynnika K-NPR – ramy ryzyka rynkowego (metodę standardową lub, o ile ma to zastosowanie, metodę modeli wewnętrznych) na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jeżeli przepisy określone w rozdziałach 1 a i 1b w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 (8) nie będą miały zastosowania do instytucji kredytowych do celów wymogów w zakresie funduszy własnych, firmy inwestycyjne powinny nadal stosować do celów obliczenia współczynnika K-NPR wymogi określone w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Alternatywnie, wymóg w zakresie funduszy własnych dla firm inwestycyjnych przeprowadzających operacje handlowe mających pozycje podlegające rozliczeniu może, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwy organ i z zastrzeżeniem określonych warunków, być równy kwocie łącznych depozytów zabezpieczających wymaganych przez ich członka rozliczającego, pomnożonej przez ustalony mnożnik. Stosowanie współczynnika K-CMG powinno opierać się w głównej mierze na działalności handlowej firmy inwestycyjnej, objętej w całości lub w znacznej części tą metodą. Niemniej jednak właściwy organ danej firmy inwestycyjnej może również zezwolić firmie inwestycyjnej na częściowe stosowanie metody K-CMG, o ile ta metoda była stosowana względem wszystkich pozycji podlegających rozliczaniu lub obowiązkowi uzupełniania depozytu zabezpieczającego, a jedna z trzech metod alternatywnych dla współczynnika K‐NPR jest stosowana względem portfeli, które nie podlegają rozliczaniu. W celu zapewnienia, aby wymogi były proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych oraz aby były one łatwo dostępne dla firm inwestycyjnych w ramach niniejszego rozporządzenia, każdy przegląd, który będzie miał później miejsce w odniesieniu do stosowania metod obliczania współczynników K, powinien objąć zasadność dalszego dostosowania obliczania współczynnika KNPR do przepisów dotyczących ryzyka rynkowego pozycji w portfelu handlowym w instrumentach finansowych, walutach obcych i w towarach zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.

| (26) | W przypadku firm inwestycyjnych, które zawierają transakcje na własny rachunek, współczynniki K-TCD i K-CON w ramach RtF stanowią uproszczone zastosowanie przepisów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 dotyczących, odpowiednio, ryzyka kredytowego kontrahenta i ryzyka dużych ekspozycji. Współczynnik K-TCD obejmuje ryzyko dla firmy inwestycyjnej związane z kontrahentami będącymi stroną transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, transakcji odkupu, transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia, transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, lub wszelkich innych transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, a także ryzyko związane z odbiorcami pożyczek udzielonych przez firmę inwestycyjną na zasadzie pomocniczej w ramach usługi inwestycyjnej, którzy to kontrahenci i odbiorcy nie wykonują swoich zobowiązań, poprzez pomnożenie wartości ekspozycji na podstawie kosztu zastąpienia i narzutu z tytułu potencjalnej przyszłej ekspozycji przez współczynniki ryzyka na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z uwzględnieniem łagodzących skutków skutecznego kompensowania i wymiany zabezpieczenia. W celu dalszego dostosowania sposobu traktowania ryzyka kredytowego kontrahenta do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, należy dodać również stały mnożnik wynoszący 1,2 oraz mnożnik korekty wyceny kredytowej (CVA) w celu odzwierciedlenia bieżącej wartości rynkowej ryzyka kredytowego kontrahenta dla firmy inwestycyjnej w określonych transakcjach. Współczynnik K-CON obejmuje ryzyko koncentracji w odniesieniu do indywidualnych lub silnie powiązanych kontrahentów z sektora prywatnego, wobec których firmy posiadają ekspozycje przekraczające 25 % ich funduszy własnych, lub szczególne alternatywne progi w odniesieniu do instytucji kredytowych lub innych firm inwestycyjnych, poprzez ustanowienie narzutu kapitałowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 z tytułu nadmiernych ekspozycji powyżej tych limitów. Współczynnik K-DTF obejmuje z kolei ryzyka operacyjne dla firmy inwestycyjnej związane z dużymi wolumenami transakcji zawieranych na własny rachunek lub na rzecz klientów w jej własnym imieniu w ciągu jednego dnia, które mogłyby wynikać z nieodpowiednich lub zawodnych procedur wewnętrznych, błędów ludzkich i nieodpowiednich lub zawodnych systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych, w oparciu o wartości referencyjne dziennych transakcji, skorygowane o okres pozostały do terminu zapadalności instrumentów pochodnych na stopę procentową w celu ograniczenia podwyższeń wymogów w zakresie funduszy własnych, w szczególności w przypadku kontraktów krótkoterminowych, gdy postrzegane ryzyka operacyjne są niższe. |
| --- | --- |

(26)

W przypadku firm inwestycyjnych, które zawierają transakcje na własny rachunek, współczynniki K-TCD i K-CON w ramach RtF stanowią uproszczone zastosowanie przepisów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 dotyczących, odpowiednio, ryzyka kredytowego kontrahenta i ryzyka dużych ekspozycji. Współczynnik K-TCD obejmuje ryzyko dla firmy inwestycyjnej związane z kontrahentami będącymi stroną transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, transakcji odkupu, transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych i towarów, transakcji z długim terminem rozliczenia, transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, lub wszelkich innych transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, a także ryzyko związane z odbiorcami pożyczek udzielonych przez firmę inwestycyjną na zasadzie pomocniczej w ramach usługi inwestycyjnej, którzy to kontrahenci i odbiorcy nie wykonują swoich zobowiązań, poprzez pomnożenie wartości ekspozycji na podstawie kosztu zastąpienia i narzutu z tytułu potencjalnej przyszłej ekspozycji przez współczynniki ryzyka na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z uwzględnieniem łagodzących skutków skutecznego kompensowania i wymiany zabezpieczenia. W celu dalszego dostosowania sposobu traktowania ryzyka kredytowego kontrahenta do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, należy dodać również stały mnożnik wynoszący 1,2 oraz mnożnik korekty wyceny kredytowej (CVA) w celu odzwierciedlenia bieżącej wartości rynkowej ryzyka kredytowego kontrahenta dla firmy inwestycyjnej w określonych transakcjach. Współczynnik K-CON obejmuje ryzyko koncentracji w odniesieniu do indywidualnych lub silnie powiązanych kontrahentów z sektora prywatnego, wobec których firmy posiadają ekspozycje przekraczające 25 % ich funduszy własnych, lub szczególne alternatywne progi w odniesieniu do instytucji kredytowych lub innych firm inwestycyjnych, poprzez ustanowienie narzutu kapitałowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 z tytułu nadmiernych ekspozycji powyżej tych limitów. Współczynnik K-DTF obejmuje z kolei ryzyka operacyjne dla firmy inwestycyjnej związane z dużymi wolumenami transakcji zawieranych na własny rachunek lub na rzecz klientów w jej własnym imieniu w ciągu jednego dnia, które mogłyby wynikać z nieodpowiednich lub zawodnych procedur wewnętrznych, błędów ludzkich i nieodpowiednich lub zawodnych systemów lub ze zdarzeń zewnętrznych, w oparciu o wartości referencyjne dziennych transakcji, skorygowane o okres pozostały do terminu zapadalności instrumentów pochodnych na stopę procentową w celu ograniczenia podwyższeń wymogów w zakresie funduszy własnych, w szczególności w przypadku kontraktów krótkoterminowych, gdy postrzegane ryzyka operacyjne są niższe.

| (27) | Wszystkie firmy inwestycyjne powinny monitorować i kontrolować swoje ryzyko koncentracji, w tym w odniesieniu do swoich klientów. Wyłącznie firmy inwestycyjne podlegające minimalnemu wymogowi w zakresie funduszy własnych w ramach współczynników K powinny jednak składać właściwym organom sprawozdania dotyczące swoich ryzyk koncentracji. W przypadku firm inwestycyjnych specjalizujących się w towarowych instrumentach pochodnych lub uprawnieniach do emisji lub bazujących na nich instrumentach pochodnych o dużych skoncentrowanych ekspozycjach wobec kontrahentów niefinansowych, limity dotyczące ryzyka koncentracji można przekroczyć bez dodatkowego kapitału w ramach współczynnika K-CON, o ile służą one do celów handlowych, celów zapewniania finansowania lub celów związanych z zarządzaniem ryzykiem. |
| --- | --- |

(27)

Wszystkie firmy inwestycyjne powinny monitorować i kontrolować swoje ryzyko koncentracji, w tym w odniesieniu do swoich klientów. Wyłącznie firmy inwestycyjne podlegające minimalnemu wymogowi w zakresie funduszy własnych w ramach współczynników K powinny jednak składać właściwym organom sprawozdania dotyczące swoich ryzyk koncentracji. W przypadku firm inwestycyjnych specjalizujących się w towarowych instrumentach pochodnych lub uprawnieniach do emisji lub bazujących na nich instrumentach pochodnych o dużych skoncentrowanych ekspozycjach wobec kontrahentów niefinansowych, limity dotyczące ryzyka koncentracji można przekroczyć bez dodatkowego kapitału w ramach współczynnika K-CON, o ile służą one do celów handlowych, celów zapewniania finansowania lub celów związanych z zarządzaniem ryzykiem.

| (28) | Wszystkie firmy inwestycyjne powinny posiadać procedury wewnętrzne w celu monitorowania swoich wymogów dotyczących płynności i zarządzania tymi wymogami. Celem tych procedur jest pomoc w zapewnieniu, aby firmy inwestycyjne mogły funkcjonować w uporządkowany sposób przez dłuższy czas, bez konieczności odkładania aktywów płynnych specjalnie na wypadek zaistnienia trudnej sytuacji. W tym celu wszystkie firmy inwestycyjne powinny w każdej chwili utrzymywać co najmniej jedną trzecią swojego wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich w aktywach płynnych. Właściwe organy powinny mieć jednak możliwość zwolnienia małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych z tego wymogu. Te aktywa płynne powinny być wysokiej jakości oraz powinny być dostosowane do aktywów płynnych wymienionych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/61 (9), wraz z redukcjami wartości mającym zastosowanie do tych aktywów zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym. Aby uwzględnić różnicę dotyczącą profili płynności firm inwestycyjnych w porównaniu z instytucjami kredytowymi, wykaz odpowiednich aktywów płynnych należy uzupełnić o wolne od obciążeń własne środki pieniężne i depozyty krótkoterminowe firmy inwestycyjnej (które nie powinny obejmować jakichkolwiek środków pieniężnych klientów ani instrumentów finansowych należących do klientów) oraz o niektóre instrumenty finansowe, dla których istnieje płynny rynek. Jeżeli nie zostały zwolnione z wymogów dotyczących płynności, małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, a także firmy inwestycyjne, które nie posiadają licencji na prowadzenie działalności handlowej lub działalności w zakresie gwarantowania emisji, mogłyby również uwzględniać jako aktywa płynne pozycje związane z należnościami z tytułu dostaw i usług oraz należnościami z tytułu opłat lub prowizji o terminie wymagalności wynoszącym maksymalnie 30 dni, pod warunkiem że pozycje te nie stanowią więcej niż jednej trzeciej minimalnego wymogu dotyczącego płynności, że nie zaliczono ich na poczet jakichkolwiek dodatkowych wymogów dotyczących płynności nałożonych przez właściwy organ oraz że podlegają one redukcji wartości w wysokości 50 %. W wyjątkowych okolicznościach należy zezwolić firmom inwestycyjnym na to, aby ich kapitał spadł poniżej wymaganych progów w wyniku spieniężenia aktywów płynnych w celu spełnienia wymogów dotyczących płynności, pod warunkiem że bezzwłocznie zgłoszą one ten fakt swojemu właściwemu organowi. Wszystkie gwarancje finansowe udzielone klientom, które mogą spowodować zwiększenie potrzeb w zakresie płynności w przypadku skorzystania z nich, powinny zmniejszać kwotę dostępnych aktywów płynnych o co najmniej 1,6 % całkowitej wartości tego rodzaju gwarancji. W celu zapewnienia, aby wymogi były proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych oraz aby były łatwo dostępne dla firm inwestycyjnych objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, należy następnie dokonać przeglądu adekwatności aktywów płynnych, które kwalifikują się do spełnienia minimalnego wymogu dotyczącego płynności, w tym przeglądu dalszego dostosowania do aktywów płynnych wymienionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/61, wraz z redukcjami wartości mającymi zastosowanie do tych aktywów na mocy tego rozporządzenia delegowanego. |
| --- | --- |

(28)

Wszystkie firmy inwestycyjne powinny posiadać procedury wewnętrzne w celu monitorowania swoich wymogów dotyczących płynności i zarządzania tymi wymogami. Celem tych procedur jest pomoc w zapewnieniu, aby firmy inwestycyjne mogły funkcjonować w uporządkowany sposób przez dłuższy czas, bez konieczności odkładania aktywów płynnych specjalnie na wypadek zaistnienia trudnej sytuacji. W tym celu wszystkie firmy inwestycyjne powinny w każdej chwili utrzymywać co najmniej jedną trzecią swojego wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich w aktywach płynnych. Właściwe organy powinny mieć jednak możliwość zwolnienia małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych z tego wymogu. Te aktywa płynne powinny być wysokiej jakości oraz powinny być dostosowane do aktywów płynnych wymienionych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2015/61 (9), wraz z redukcjami wartości mającym zastosowanie do tych aktywów zgodnie z tym rozporządzeniem delegowanym. Aby uwzględnić różnicę dotyczącą profili płynności firm inwestycyjnych w porównaniu z instytucjami kredytowymi, wykaz odpowiednich aktywów płynnych należy uzupełnić o wolne od obciążeń własne środki pieniężne i depozyty krótkoterminowe firmy inwestycyjnej (które nie powinny obejmować jakichkolwiek środków pieniężnych klientów ani instrumentów finansowych należących do klientów) oraz o niektóre instrumenty finansowe, dla których istnieje płynny rynek. Jeżeli nie zostały zwolnione z wymogów dotyczących płynności, małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, a także firmy inwestycyjne, które nie posiadają licencji na prowadzenie działalności handlowej lub działalności w zakresie gwarantowania emisji, mogłyby również uwzględniać jako aktywa płynne pozycje związane z należnościami z tytułu dostaw i usług oraz należnościami z tytułu opłat lub prowizji o terminie wymagalności wynoszącym maksymalnie 30 dni, pod warunkiem że pozycje te nie stanowią więcej niż jednej trzeciej minimalnego wymogu dotyczącego płynności, że nie zaliczono ich na poczet jakichkolwiek dodatkowych wymogów dotyczących płynności nałożonych przez właściwy organ oraz że podlegają one redukcji wartości w wysokości 50 %. W wyjątkowych okolicznościach należy zezwolić firmom inwestycyjnym na to, aby ich kapitał spadł poniżej wymaganych progów w wyniku spieniężenia aktywów płynnych w celu spełnienia wymogów dotyczących płynności, pod warunkiem że bezzwłocznie zgłoszą one ten fakt swojemu właściwemu organowi. Wszystkie gwarancje finansowe udzielone klientom, które mogą spowodować zwiększenie potrzeb w zakresie płynności w przypadku skorzystania z nich, powinny zmniejszać kwotę dostępnych aktywów płynnych o co najmniej 1,6 % całkowitej wartości tego rodzaju gwarancji. W celu zapewnienia, aby wymogi były proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych oraz aby były łatwo dostępne dla firm inwestycyjnych objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, należy następnie dokonać przeglądu adekwatności aktywów płynnych, które kwalifikują się do spełnienia minimalnego wymogu dotyczącego płynności, w tym przeglądu dalszego dostosowania do aktywów płynnych wymienionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/61, wraz z redukcjami wartości mającymi zastosowanie do tych aktywów na mocy tego rozporządzenia delegowanego.

| (29) | Proporcjonalne odpowiednie ramy sprawozdawczości do celów regulacyjnych należy opracować w powiązaniu z nowym systemem nadzoru ostrożnościowego oraz starannie dostosować je do działalności firm inwestycyjnych oraz wymogów ram ostrożnościowych. Wymogi dotyczące sprawozdawczości dla firm inwestycyjnych powinny dotyczyć poziomu i struktury ich funduszy własnych, ich wymogów w zakresie funduszy własnych, podstawy obliczania ich wymogów w zakresie funduszy własnych, ich profilu działalności oraz wielkości w odniesieniu do parametrów stosowanych do celów uznawania firm inwestycyjnych za małe i niepowiązane wzajemnie, ich wymogów dotyczących płynności oraz przestrzegania przez nie przepisów dotyczących ryzyka koncentracji. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być zwolnione z wymogu sprawozdawczości w zakresie ryzyka koncentracji oraz powinny być zobowiązane do składania sprawozdań na temat wymogów dotyczących płynności tylko wtedy, gdy takie wymogi mają do nich zastosowanie. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (10) (EUNB) powinien opracować projekt wykonawczych standardów technicznych w celu doprecyzowania szczegółowych wzorów i zasad dotyczących tej sprawozdawczości do celów regulacyjnych oraz w celu określenia wzorów do celów ujawniania informacji. Standardy te powinny być proporcjonalne do skali i złożoności różnych firm inwestycyjnych oraz powinny w szczególności uwzględniać fakt, czy firmy inwestycyjne uznaje się za małe i niepowiązane wzajemnie. |
| --- | --- |

(29)

Proporcjonalne odpowiednie ramy sprawozdawczości do celów regulacyjnych należy opracować w powiązaniu z nowym systemem nadzoru ostrożnościowego oraz starannie dostosować je do działalności firm inwestycyjnych oraz wymogów ram ostrożnościowych. Wymogi dotyczące sprawozdawczości dla firm inwestycyjnych powinny dotyczyć poziomu i struktury ich funduszy własnych, ich wymogów w zakresie funduszy własnych, podstawy obliczania ich wymogów w zakresie funduszy własnych, ich profilu działalności oraz wielkości w odniesieniu do parametrów stosowanych do celów uznawania firm inwestycyjnych za małe i niepowiązane wzajemnie, ich wymogów dotyczących płynności oraz przestrzegania przez nie przepisów dotyczących ryzyka koncentracji. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być zwolnione z wymogu sprawozdawczości w zakresie ryzyka koncentracji oraz powinny być zobowiązane do składania sprawozdań na temat wymogów dotyczących płynności tylko wtedy, gdy takie wymogi mają do nich zastosowanie. Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (10) (EUNB) powinien opracować projekt wykonawczych standardów technicznych w celu doprecyzowania szczegółowych wzorów i zasad dotyczących tej sprawozdawczości do celów regulacyjnych oraz w celu określenia wzorów do celów ujawniania informacji. Standardy te powinny być proporcjonalne do skali i złożoności różnych firm inwestycyjnych oraz powinny w szczególności uwzględniać fakt, czy firmy inwestycyjne uznaje się za małe i niepowiązane wzajemnie.

| (30) | Aby zapewnić przejrzystość swoim inwestorom oraz szerzej postrzeganym rynkom, firmy inwestycyjne, których nie uznaje się za małe i niepowiązane wzajemnie, powinny podawać do wiadomości publicznej poziomy ich funduszy własnych, swoje wymogi w zakresie funduszy własnych, zasady zarządzania oraz polityki i praktyki w zakresie wynagrodzeń. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne nie powinny podlegać wymogom dotyczącym publicznego ujawniania informacji, z wyjątkiem sytuacji, w której emitują instrumenty dodatkowe w Tier I, aby zapewnić przejrzystość inwestorom inwestującym w te instrumenty. |
| --- | --- |

(30)

Aby zapewnić przejrzystość swoim inwestorom oraz szerzej postrzeganym rynkom, firmy inwestycyjne, których nie uznaje się za małe i niepowiązane wzajemnie, powinny podawać do wiadomości publicznej poziomy ich funduszy własnych, swoje wymogi w zakresie funduszy własnych, zasady zarządzania oraz polityki i praktyki w zakresie wynagrodzeń. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne nie powinny podlegać wymogom dotyczącym publicznego ujawniania informacji, z wyjątkiem sytuacji, w której emitują instrumenty dodatkowe w Tier I, aby zapewnić przejrzystość inwestorom inwestującym w te instrumenty.

| (31) | Firmy inwestycyjne powinny stosować polityki wynagrodzeń neutralne pod względem płci zgodnie z zasadą określoną w art. 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Należy również przedstawić pewne objaśnienia dotyczące ujawniania informacji na temat wynagrodzeń. Wymogi dotyczące ujawniania informacji na temat wynagrodzeń określone w niniejszym rozporządzeniu powinny być zgodne z celami przepisów dotyczących wynagrodzeń, w szczególności ustanowienia i utrzymywania – dla kategorii osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firm inwestycyjnych – polityk i praktyk w zakresie wynagrodzeń, spójnych z zasadami skutecznego zarządzania ryzykiem. Ponadto firmy inwestycyjne korzystające z odstępstwa od niektórych przepisów dotyczących wynagrodzeń powinny być zobowiązane do ujawniania informacji na temat takiego odstępstwa. |
| --- | --- |

(31)

Firmy inwestycyjne powinny stosować polityki wynagrodzeń neutralne pod względem płci zgodnie z zasadą określoną w art. 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Należy również przedstawić pewne objaśnienia dotyczące ujawniania informacji na temat wynagrodzeń. Wymogi dotyczące ujawniania informacji na temat wynagrodzeń określone w niniejszym rozporządzeniu powinny być zgodne z celami przepisów dotyczących wynagrodzeń, w szczególności ustanowienia i utrzymywania – dla kategorii osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firm inwestycyjnych – polityk i praktyk w zakresie wynagrodzeń, spójnych z zasadami skutecznego zarządzania ryzykiem. Ponadto firmy inwestycyjne korzystające z odstępstwa od niektórych przepisów dotyczących wynagrodzeń powinny być zobowiązane do ujawniania informacji na temat takiego odstępstwa.

| (32) | W celu ułatwienia firmom inwestycyjnym sprawnego przejścia z wymogów przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE na wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu i w dyrektywie (UE) 2019/2034 należy przewidzieć odpowiednie środki przejściowe. W szczególności przez okres pięciu lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia firmy inwestycyjne, których wymogi w zakresie funduszy własnych na podstawie niniejszego rozporządzenia wzrosłyby ponad dwukrotnie w porównaniu z ich wymogami w zakresie funduszy własnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, powinny mieć możliwość złagodzenia skutków potencjalnego podwyższenia wymogów poprzez ograniczenie wymogu w zakresie funduszy własnych do kwoty stanowiącej dwukrotność właściwego dla nich wymogu w zakresie funduszy własnych wynikającego z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(32)

W celu ułatwienia firmom inwestycyjnym sprawnego przejścia z wymogów przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE na wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu i w dyrektywie (UE) 2019/2034 należy przewidzieć odpowiednie środki przejściowe. W szczególności przez okres pięciu lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia firmy inwestycyjne, których wymogi w zakresie funduszy własnych na podstawie niniejszego rozporządzenia wzrosłyby ponad dwukrotnie w porównaniu z ich wymogami w zakresie funduszy własnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, powinny mieć możliwość złagodzenia skutków potencjalnego podwyższenia wymogów poprzez ograniczenie wymogu w zakresie funduszy własnych do kwoty stanowiącej dwukrotność właściwego dla nich wymogu w zakresie funduszy własnych wynikającego z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE.

| (33) | Aby nie stawiać nowych firm inwestycyjnych o podobnych profilach w niekorzystnej pozycji w stosunku do istniejących firm inwestycyjnych, firmy inwestycyjne, które nigdy nie podlegały wymogom w zakresie funduszy własnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, powinny mieć możliwość ograniczenia swoich wymogów w zakresie funduszy własnych wynikających z niniejszego rozporządzenia do kwoty stanowiącej dwukrotność ich wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich na okres pięciu lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(33)

Aby nie stawiać nowych firm inwestycyjnych o podobnych profilach w niekorzystnej pozycji w stosunku do istniejących firm inwestycyjnych, firmy inwestycyjne, które nigdy nie podlegały wymogom w zakresie funduszy własnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, powinny mieć możliwość ograniczenia swoich wymogów w zakresie funduszy własnych wynikających z niniejszego rozporządzenia do kwoty stanowiącej dwukrotność ich wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich na okres pięciu lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

| (34) | Podobnie, firmy inwestycyjne, które podlegały wyłącznie wymogowi dotyczącemu kapitału założycielskiego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE i dla których wymogi w zakresie funduszy własnych wynikające z niniejszego rozporządzenia wzrosłyby ponad dwukrotnie w porównaniu z ich sytuacją na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, powinny mieć możliwość ograniczenia – przez pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia – swojego wymogu w zakresie funduszy własnych wynikającego z niniejszego rozporządzenia do kwoty stanowiącej dwukrotność ich wymogu dotyczącego kapitału założycielskiego wynikającego z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, z wyjątkiem przedsiębiorstw miejscowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876, które powinny podlegać szczególnemu przejściowemu wymogowi w zakresie funduszy własnych odzwierciedlającemu ich wyższy poziom ryzyka. Dla celów proporcjonalności, szczególne przejściowe wymogi w zakresie funduszy własnych należy również przewidzieć dla mniejszych firm inwestycyjnych oraz tych firm inwestycyjnych, które świadczą ograniczoną gamę usług inwestycyjnych, w przypadku gdy nie skorzystałyby one z ograniczenia wymogów w zakresie funduszy własnych wynikających z niniejszego rozporządzenia do kwoty stanowiącej dwukrotność ich wymogów wynikających z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (11) i dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 (12), lecz ich wiążący wymóg w zakresie funduszy własnych na podstawie niniejszego rozporządzenia uległby podwyższeniu w porównaniu z ich sytuacją na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/630. |
| --- | --- |

(34)

Podobnie, firmy inwestycyjne, które podlegały wyłącznie wymogowi dotyczącemu kapitału założycielskiego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE i dla których wymogi w zakresie funduszy własnych wynikające z niniejszego rozporządzenia wzrosłyby ponad dwukrotnie w porównaniu z ich sytuacją na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, powinny mieć możliwość ograniczenia – przez pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia – swojego wymogu w zakresie funduszy własnych wynikającego z niniejszego rozporządzenia do kwoty stanowiącej dwukrotność ich wymogu dotyczącego kapitału założycielskiego wynikającego z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, z wyjątkiem przedsiębiorstw miejscowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876, które powinny podlegać szczególnemu przejściowemu wymogowi w zakresie funduszy własnych odzwierciedlającemu ich wyższy poziom ryzyka. Dla celów proporcjonalności, szczególne przejściowe wymogi w zakresie funduszy własnych należy również przewidzieć dla mniejszych firm inwestycyjnych oraz tych firm inwestycyjnych, które świadczą ograniczoną gamę usług inwestycyjnych, w przypadku gdy nie skorzystałyby one z ograniczenia wymogów w zakresie funduszy własnych wynikających z niniejszego rozporządzenia do kwoty stanowiącej dwukrotność ich wymogów wynikających z rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 (11) i dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 (12), lecz ich wiążący wymóg w zakresie funduszy własnych na podstawie niniejszego rozporządzenia uległby podwyższeniu w porównaniu z ich sytuacją na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/630.

| (35) | Te środki przejściowe powinny, w stosownych przypadkach, być również dostępne dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 498 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w którym te firmy inwestycyjne zwolniono z wymogów w zakresie funduszy własnych przewidzianych w tym rozporządzeniu, natomiast wymogi dotyczące kapitału założycielskiego, którym podlegają te firmy inwestycyjne, uzależniono od usług inwestycyjnych, które świadczą, lub działalności inwestycyjnej, którą prowadzą. Przez pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia ich wymogi w zakresie funduszy własnych na podstawie przepisów przejściowych niniejszego rozporządzenia powinny być obliczane z uwzględnieniem tych mających zastosowanie poziomów. |
| --- | --- |

(35)

Te środki przejściowe powinny, w stosownych przypadkach, być również dostępne dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 498 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w którym te firmy inwestycyjne zwolniono z wymogów w zakresie funduszy własnych przewidzianych w tym rozporządzeniu, natomiast wymogi dotyczące kapitału założycielskiego, którym podlegają te firmy inwestycyjne, uzależniono od usług inwestycyjnych, które świadczą, lub działalności inwestycyjnej, którą prowadzą. Przez pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia ich wymogi w zakresie funduszy własnych na podstawie przepisów przejściowych niniejszego rozporządzenia powinny być obliczane z uwzględnieniem tych mających zastosowanie poziomów.

| (36) | Przez pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia lub do dnia rozpoczęcia stosowania zmian przyjętych do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego na podstawie rozdziałów 1a i 1b części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876, w zależności od tego, która z tych dat przypada później, firmy inwestycyjne podlegające odpowiednim przepisom niniejszego rozporządzenia powinny nadal obliczać swoje wymogi w zakresie funduszy własnych dla portfela handlowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 zmienionym rozporządzeniem (UE) 2019/630. |
| --- | --- |

(36)

Przez pięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia lub do dnia rozpoczęcia stosowania zmian przyjętych do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego na podstawie rozdziałów 1a i 1b części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876, w zależności od tego, która z tych dat przypada później, firmy inwestycyjne podlegające odpowiednim przepisom niniejszego rozporządzenia powinny nadal obliczać swoje wymogi w zakresie funduszy własnych dla portfela handlowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 zmienionym rozporządzeniem (UE) 2019/630.

| (37) | Największe firmy inwestycyjne świadczące kluczowe hurtowe usługi rynkowe i usługi bankowości inwestycyjnej (które zawierają na własny rachunek transakcje dotyczące instrumentów finansowych, gwarantują instrumenty finansowe lub dokonują subemisji instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji) posiadają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do tych posiadanych przez znaczące instytucje kredytowe. W związku z prowadzoną przez nie działalnością firmy te są narażone na ryzyko kredytowe, głównie w postaci ryzyka kredytowego kontrahenta, a także na ryzyko rynkowe związane z pozycjami, które zajmują na własny rachunek, zarówno związanymi, jak i niezwiązanymi z ich klientami. W związku z tym stwarzają one ryzyko dla stabilności finansowej z uwagi na ich wielkość i znaczenie systemowe. |
| --- | --- |

(37)

Największe firmy inwestycyjne świadczące kluczowe hurtowe usługi rynkowe i usługi bankowości inwestycyjnej (które zawierają na własny rachunek transakcje dotyczące instrumentów finansowych, gwarantują instrumenty finansowe lub dokonują subemisji instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji) posiadają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do tych posiadanych przez znaczące instytucje kredytowe. W związku z prowadzoną przez nie działalnością firmy te są narażone na ryzyko kredytowe, głównie w postaci ryzyka kredytowego kontrahenta, a także na ryzyko rynkowe związane z pozycjami, które zajmują na własny rachunek, zarówno związanymi, jak i niezwiązanymi z ich klientami. W związku z tym stwarzają one ryzyko dla stabilności finansowej z uwagi na ich wielkość i znaczenie systemowe.

| (38) | Dodatkowe wyzwanie stanowi zapewnienie skutecznego nadzoru ostrożnościowego nad tymi dużymi firmami inwestycyjnymi ze strony właściwych organów krajowych. Chociaż największe firmy inwestycyjne świadczą transgraniczne usługi bankowości inwestycyjnej na znaczną skalę, podlegają one – jako firmy inwestycyjne – nadzorowi ostrożnościowemu sprawowanemu przez organy wyznaczone na mocy dyrektywy 2014/65/UE, które niekoniecznie są tymi samymi właściwymi organami, które wyznaczono na mocy dyrektywy 2013/36/UE. Może to prowadzić do nierównych warunków działania przy stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w całej Unii oraz uniemożliwia to organom nadzoru uzyskanie pełnego obrazu sytuacji pod względem ostrożnościowym, który ma zasadnicze znaczenie dla skutecznego wyeliminowania ryzyka związanego z dużymi transgranicznymi firmami inwestycyjnymi. W związku z tym nadzór ostrożnościowy może stać się mniej skuteczny oraz może zakłócać konkurencję w Unii. Największym firmom inwestycyjnym należy zatem przyznać status instytucji kredytowych, aby stworzyć synergie związane z nadzorem nad transgraniczną działalnością na rynkach hurtowych w grupie porównywalnych podmiotów, promując równe warunki działania oraz umożliwiając spójny nadzór we wszystkich grupach. |
| --- | --- |

(38)

Dodatkowe wyzwanie stanowi zapewnienie skutecznego nadzoru ostrożnościowego nad tymi dużymi firmami inwestycyjnymi ze strony właściwych organów krajowych. Chociaż największe firmy inwestycyjne świadczą transgraniczne usługi bankowości inwestycyjnej na znaczną skalę, podlegają one – jako firmy inwestycyjne – nadzorowi ostrożnościowemu sprawowanemu przez organy wyznaczone na mocy dyrektywy 2014/65/UE, które niekoniecznie są tymi samymi właściwymi organami, które wyznaczono na mocy dyrektywy 2013/36/UE. Może to prowadzić do nierównych warunków działania przy stosowaniu rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w całej Unii oraz uniemożliwia to organom nadzoru uzyskanie pełnego obrazu sytuacji pod względem ostrożnościowym, który ma zasadnicze znaczenie dla skutecznego wyeliminowania ryzyka związanego z dużymi transgranicznymi firmami inwestycyjnymi. W związku z tym nadzór ostrożnościowy może stać się mniej skuteczny oraz może zakłócać konkurencję w Unii. Największym firmom inwestycyjnym należy zatem przyznać status instytucji kredytowych, aby stworzyć synergie związane z nadzorem nad transgraniczną działalnością na rynkach hurtowych w grupie porównywalnych podmiotów, promując równe warunki działania oraz umożliwiając spójny nadzór we wszystkich grupach.

| (39) | Te firmy inwestycyjne, stając się instytucjami kredytowymi, powinny zatem nadal podlegać rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE oraz podlegać nadzorowi sprawowanemu przez właściwe organy instytucji kredytowych, w tym przez Europejski Bank Centralny w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Pozwoliłoby to zapewnić, aby nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi prowadzony był w spójny i skuteczny sposób oraz aby jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych stosowano w ten sam sposób do wszystkich instytucji kredytowych w świetle ich znaczenia systemowego. W celu zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i zmniejszenia ryzyk obchodzenia przepisów właściwe organy powinny starać się zapobiegać sytuacjom, w których grupy o potencjalnym znaczeniu systemowym kształtowałyby swoją działalność w taki sposób, aby nie przekroczyć progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, obchodząc tym samym obowiązek ubiegania się o zezwolenie jako instytucja kredytowa zgodnie z art. 8a dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(39)

Te firmy inwestycyjne, stając się instytucjami kredytowymi, powinny zatem nadal podlegać rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE oraz podlegać nadzorowi sprawowanemu przez właściwe organy instytucji kredytowych, w tym przez Europejski Bank Centralny w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Pozwoliłoby to zapewnić, aby nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi prowadzony był w spójny i skuteczny sposób oraz aby jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych stosowano w ten sam sposób do wszystkich instytucji kredytowych w świetle ich znaczenia systemowego. W celu zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i zmniejszenia ryzyk obchodzenia przepisów właściwe organy powinny starać się zapobiegać sytuacjom, w których grupy o potencjalnym znaczeniu systemowym kształtowałyby swoją działalność w taki sposób, aby nie przekroczyć progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, obchodząc tym samym obowiązek ubiegania się o zezwolenie jako instytucja kredytowa zgodnie z art. 8a dyrektywy 2013/36/UE.

| (40) | Dużym firmom inwestycyjnym przekształconym w instytucje kredytowe należy zezwolić na przyjmowanie od ludności depozytów pieniężnych lub innych środków finansowych podlegających zwrotowi oraz na udzielanie kredytów na ich własny rachunek wyłącznie po uzyskaniu przez nie zezwolenia na taką działalność zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. Prowadzenie wszelkiej takiej działalności, w tym przyjmowanie depozytów lub innych środków finansowych podlegających zwrotowi oraz udzielanie kredytów na ich własny rachunek, nie powinno być wymogiem niezbędnym dla przedsiębiorstw, aby uznać je za instytucje kredytowe. Zmiana definicji instytucji kredytowej wprowadzona niniejszym rozporządzeniem powinna zatem pozostawać bez uszczerbku dla krajowych systemów udzielania zezwoleń, wprowadzonych przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywami 2013/36/UE i (UE) 2019/2034, w tym wszelkich przepisów, które państwa członkowskie mogą uznać za odpowiednie w celu doprecyzowania rodzajów działalności, do której podejmowania uprawnione są duże firmy inwestycyjne objęte zmienioną definicją instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

(40)

Dużym firmom inwestycyjnym przekształconym w instytucje kredytowe należy zezwolić na przyjmowanie od ludności depozytów pieniężnych lub innych środków finansowych podlegających zwrotowi oraz na udzielanie kredytów na ich własny rachunek wyłącznie po uzyskaniu przez nie zezwolenia na taką działalność zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. Prowadzenie wszelkiej takiej działalności, w tym przyjmowanie depozytów lub innych środków finansowych podlegających zwrotowi oraz udzielanie kredytów na ich własny rachunek, nie powinno być wymogiem niezbędnym dla przedsiębiorstw, aby uznać je za instytucje kredytowe. Zmiana definicji instytucji kredytowej wprowadzona niniejszym rozporządzeniem powinna zatem pozostawać bez uszczerbku dla krajowych systemów udzielania zezwoleń, wprowadzonych przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywami 2013/36/UE i (UE) 2019/2034, w tym wszelkich przepisów, które państwa członkowskie mogą uznać za odpowiednie w celu doprecyzowania rodzajów działalności, do której podejmowania uprawnione są duże firmy inwestycyjne objęte zmienioną definicją instytucji kredytowych.

| (41) | Ponadto sprawowany na zasadzie skonsolidowanej nadzór nad instytucjami kredytowymi ma na celu zapewnienie między innymi stabilności systemu finansowego, a żeby był on skuteczny, należy nim objąć wszystkie grupy, w tym również te, w których jednostkami dominującymi nie są instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne. Dlatego też wszystkie instytucje kredytowe, w tym również te, które uprzednio miały status firm inwestycyjnych, powinny podlegać przepisom regulującym nadzór nad jednostką dominującą sprawowany na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej przez właściwe organy na mocy tytułu VII rozdział 3 sekcja I dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(41)

Ponadto sprawowany na zasadzie skonsolidowanej nadzór nad instytucjami kredytowymi ma na celu zapewnienie między innymi stabilności systemu finansowego, a żeby był on skuteczny, należy nim objąć wszystkie grupy, w tym również te, w których jednostkami dominującymi nie są instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne. Dlatego też wszystkie instytucje kredytowe, w tym również te, które uprzednio miały status firm inwestycyjnych, powinny podlegać przepisom regulującym nadzór nad jednostką dominującą sprawowany na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej przez właściwe organy na mocy tytułu VII rozdział 3 sekcja I dyrektywy 2013/36/UE.

| (42) | Ponadto możliwe jest, że duże firmy inwestycyjne, które nie mają znaczenia systemowego, ale zawierają transakcje na własny rachunek, gwarantują instrumenty finansowe lub dokonują subemisji instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji, posiadają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do tych posiadanych przez inne instytucje o znaczeniu systemowym. Ze względu na ich wielkość i działalność możliwe jest, że takie firmy inwestycyjne stwarzają pewne ryzyka dla stabilności finansowej i, choć ich przekształcenia w instytucje kredytowe nie uznaje się za stosowne w świetle ich charakteru i złożoności, powinny one nadal podlegać takiemu samemu traktowaniu ostrożnościowemu jak instytucje kredytowe. W celu zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i zmniejszenia ryzyka obchodzenia przepisów właściwe organy powinny także starać się zapobiegać sytuacjom, w których firmy inwestycyjne kształtują swoją działalność w taki sposób, aby nie przekroczyć progu 15 mld EUR związanego z całkowitą wartością aktywów na poziomie indywidualnym lub grupowym, lub aby nienależycie ograniczać swobodę uznaniową właściwych organów w zakresie poddawania firm inwestycyjnych wymogom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz obowiązkowi spełniania wymogów ostrożnościowych określonych w dyrektywie 2013/36/UE zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2019/2034. |
| --- | --- |

(42)

Ponadto możliwe jest, że duże firmy inwestycyjne, które nie mają znaczenia systemowego, ale zawierają transakcje na własny rachunek, gwarantują instrumenty finansowe lub dokonują subemisji instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji, posiadają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do tych posiadanych przez inne instytucje o znaczeniu systemowym. Ze względu na ich wielkość i działalność możliwe jest, że takie firmy inwestycyjne stwarzają pewne ryzyka dla stabilności finansowej i, choć ich przekształcenia w instytucje kredytowe nie uznaje się za stosowne w świetle ich charakteru i złożoności, powinny one nadal podlegać takiemu samemu traktowaniu ostrożnościowemu jak instytucje kredytowe. W celu zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu i zmniejszenia ryzyka obchodzenia przepisów właściwe organy powinny także starać się zapobiegać sytuacjom, w których firmy inwestycyjne kształtują swoją działalność w taki sposób, aby nie przekroczyć progu 15 mld EUR związanego z całkowitą wartością aktywów na poziomie indywidualnym lub grupowym, lub aby nienależycie ograniczać swobodę uznaniową właściwych organów w zakresie poddawania firm inwestycyjnych wymogom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz obowiązkowi spełniania wymogów ostrożnościowych określonych w dyrektywie 2013/36/UE zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2019/2034.

| (43) | Na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (13) wprowadzono zharmonizowany unijny system przyznawania firmom z państw trzecich, które świadczą usługi inwestycyjne lub prowadzą działalność inwestycyjną, dostępu do kwalifikujących się kontrahentów i klientów profesjonalnych mających siedzibę w Unii. Warunkiem uzyskania dostępu do rynku wewnętrznego jest przyjęcie przez Komisję decyzji o równoważności oraz rejestracja firmy z państwa trzeciego przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (14) (ESMA). Ważne jest, aby oceny równoważności dokonywano w oparciu o odpowiednie mające zastosowanie przepisy prawa Unii oraz aby funkcjonowały skuteczne narzędzia służące monitorowaniu spełniania warunków, na podstawie których przyjmuje się decyzję o równoważności. Z tych względów zarejestrowane firmy z państw trzecich należy zobowiązać do przekazywania ESMA co roku informacji na temat skali i zakresu usług świadczonych oraz działalności prowadzonej przez nie w Unii. Współpraca nadzorcza związana z monitorowaniem, egzekwowaniem i spełnianiem warunków równoważności również powinna zostać usprawniona. |
| --- | --- |

(43)

Na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (13) wprowadzono zharmonizowany unijny system przyznawania firmom z państw trzecich, które świadczą usługi inwestycyjne lub prowadzą działalność inwestycyjną, dostępu do kwalifikujących się kontrahentów i klientów profesjonalnych mających siedzibę w Unii. Warunkiem uzyskania dostępu do rynku wewnętrznego jest przyjęcie przez Komisję decyzji o równoważności oraz rejestracja firmy z państwa trzeciego przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (14) (ESMA). Ważne jest, aby oceny równoważności dokonywano w oparciu o odpowiednie mające zastosowanie przepisy prawa Unii oraz aby funkcjonowały skuteczne narzędzia służące monitorowaniu spełniania warunków, na podstawie których przyjmuje się decyzję o równoważności. Z tych względów zarejestrowane firmy z państw trzecich należy zobowiązać do przekazywania ESMA co roku informacji na temat skali i zakresu usług świadczonych oraz działalności prowadzonej przez nie w Unii. Współpraca nadzorcza związana z monitorowaniem, egzekwowaniem i spełnianiem warunków równoważności również powinna zostać usprawniona.

| (44) | W celu zagwarantowania równych warunków działania oraz promowania przejrzystości unijnego rynku należy zmienić rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w taki sposób, aby objąć kwotowania dokonywane przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje, korzystniejsze ceny oraz ceny wykonania systemem minimalnej wielkości zmiany ceny bez względu na wielkość transakcji. W związku z tym regulacyjne standardy techniczne mające obecnie zastosowanie do systemu minimalnej wielkości zmiany ceny powinny mieć również zastosowanie do rozszerzonego zakresu stosowania rozporządzenia (UE) nr 600/2014. |
| --- | --- |

(44)

W celu zagwarantowania równych warunków działania oraz promowania przejrzystości unijnego rynku należy zmienić rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w taki sposób, aby objąć kwotowania dokonywane przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje, korzystniejsze ceny oraz ceny wykonania systemem minimalnej wielkości zmiany ceny bez względu na wielkość transakcji. W związku z tym regulacyjne standardy techniczne mające obecnie zastosowanie do systemu minimalnej wielkości zmiany ceny powinny mieć również zastosowanie do rozszerzonego zakresu stosowania rozporządzenia (UE) nr 600/2014.

| (45) | W celu zapewnienia ochrony inwestorów, a także integralności i stabilności rynków finansowych w Unii Komisja, przyjmując decyzję o równoważności, powinna uwzględniać potencjalne ryzyka stwarzane przez usługi i działalność, jakie firmy z danego państwa trzeciego mogą wykonywać w Unii po przyjęciu tej decyzji. Systemowe znaczenie tych firm należy oceniać w oparciu o kryteria takie jak prawdopodobna skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z danego państwa trzeciego. W tym samym celu Komisja powinna móc wziąć pod uwagę kwestię, czy dane państwo trzecie uznano za jurysdykcję niechętną współpracy do celów podatkowych zgodnie z odpowiednią polityką Unii lub za państwo trzecie wysokiego ryzyka na podstawie art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (15). Komisja powinna uznawać określone wymogi ostrożnościowe, organizacyjne lub wymogi dotyczące prowadzenia działalności za równoważne wyłącznie wtedy, gdy osiągany jest taki sam skutek. Ponadto Komisja powinna móc, w stosownych przypadkach, przyjmować decyzje o równoważności ograniczone do określonych usług i określonej działalności lub kategorii usług i działalności, zgodnie z wykazem w sekcji A załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE. |
| --- | --- |

(45)

W celu zapewnienia ochrony inwestorów, a także integralności i stabilności rynków finansowych w Unii Komisja, przyjmując decyzję o równoważności, powinna uwzględniać potencjalne ryzyka stwarzane przez usługi i działalność, jakie firmy z danego państwa trzeciego mogą wykonywać w Unii po przyjęciu tej decyzji. Systemowe znaczenie tych firm należy oceniać w oparciu o kryteria takie jak prawdopodobna skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z danego państwa trzeciego. W tym samym celu Komisja powinna móc wziąć pod uwagę kwestię, czy dane państwo trzecie uznano za jurysdykcję niechętną współpracy do celów podatkowych zgodnie z odpowiednią polityką Unii lub za państwo trzecie wysokiego ryzyka na podstawie art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (15). Komisja powinna uznawać określone wymogi ostrożnościowe, organizacyjne lub wymogi dotyczące prowadzenia działalności za równoważne wyłącznie wtedy, gdy osiągany jest taki sam skutek. Ponadto Komisja powinna móc, w stosownych przypadkach, przyjmować decyzje o równoważności ograniczone do określonych usług i określonej działalności lub kategorii usług i działalności, zgodnie z wykazem w sekcji A załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE.

| (46) | EUNB, przy udziale ESMA, wydał sprawozdanie oparte na dogłębnej analizie, zgromadzonych danych oraz konsultacjach w zakresie szczególnego systemu nadzoru ostrożnościowego dla wszystkich firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego, które służy jako podstawa zmienionych ram ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(46)

EUNB, przy udziale ESMA, wydał sprawozdanie oparte na dogłębnej analizie, zgromadzonych danych oraz konsultacjach w zakresie szczególnego systemu nadzoru ostrożnościowego dla wszystkich firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego, które służy jako podstawa zmienionych ram ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych.

| (47) | W celu zapewnienia zharmonizowanego stosowania niniejszego rozporządzenia, EUNB powinien opracować projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia zakresu i metod konsolidacji ostrożnościowej grup firm inwestycyjnych, sposobu obliczania stałych kosztów pośrednich, obliczania współczynników K, określenia pojęcia „wyodrębnionych rachunków” w odniesieniu do środków pieniężnych klienta, dostosowania współczynników K-DTF w przypadku skrajnych warunków rynkowych, dokonywania obliczeń w celu ustalenia wymogów w zakresie funduszy własnych równych kwocie łącznych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członków rozliczających, wzorów do celów podawania informacji do wiadomości publicznej, w tym w odniesieniu do polityki inwestycyjnej firm inwestycyjnych i sprawozdawczości do celów regulacyjnych, wymaganych na mocy niniejszego rozporządzenia, oraz informacji, które należy przekazywać właściwym organom dotyczących progów wymagania zezwoleń wobec instytucji kredytowej. Komisja powinna być uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNB w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Komisja i EUNB powinny zapewniać, aby te regulacyjne standardy techniczne mogły być stosowane przez wszystkie firmy inwestycyjne, których to dotyczy, w sposób który jest proporcjonalny do charakteru, zakresu i złożoności tych firm inwestycyjnych i ich działalności. |
| --- | --- |

(47)

W celu zapewnienia zharmonizowanego stosowania niniejszego rozporządzenia, EUNB powinien opracować projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia zakresu i metod konsolidacji ostrożnościowej grup firm inwestycyjnych, sposobu obliczania stałych kosztów pośrednich, obliczania współczynników K, określenia pojęcia „wyodrębnionych rachunków” w odniesieniu do środków pieniężnych klienta, dostosowania współczynników K-DTF w przypadku skrajnych warunków rynkowych, dokonywania obliczeń w celu ustalenia wymogów w zakresie funduszy własnych równych kwocie łącznych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członków rozliczających, wzorów do celów podawania informacji do wiadomości publicznej, w tym w odniesieniu do polityki inwestycyjnej firm inwestycyjnych i sprawozdawczości do celów regulacyjnych, wymaganych na mocy niniejszego rozporządzenia, oraz informacji, które należy przekazywać właściwym organom dotyczących progów wymagania zezwoleń wobec instytucji kredytowej. Komisja powinna być uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNB w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Komisja i EUNB powinny zapewniać, aby te regulacyjne standardy techniczne mogły być stosowane przez wszystkie firmy inwestycyjne, których to dotyczy, w sposób który jest proporcjonalny do charakteru, zakresu i złożoności tych firm inwestycyjnych i ich działalności.

| (48) | Komisja powinna być również uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EUNB i ESMA w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 i art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
| --- | --- |

(48)

Komisja powinna być również uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EUNB i ESMA w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 i art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

| (49) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględnienia rozwoju rynków finansowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowanie aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie zawartych w nim definicji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (16). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(49)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględnienia rozwoju rynków finansowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowanie aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie zawartych w nim definicji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (16). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (50) | W celu zapewnienia pewności prawa oraz unikania dublowania się obecnych ram ostrożnościowych mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych oraz ram ustanowionych niniejszym rozporządzeniem, należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w celu wyłączenia firm inwestycyjnych z zakresu ich stosowania. Firmy inwestycyjne wchodzące w skład grupy bankowej powinny jednak nadal podlegać tym przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które są istotne dla grupy bankowej, takim jak przepisy dotyczące pośredniej unijnej jednostki dominującej, o której mowa w art. 21b dyrektywy 2013/36/UE, oraz przepisy dotyczące konsolidacji ostrożnościowej określone w części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(50)

W celu zapewnienia pewności prawa oraz unikania dublowania się obecnych ram ostrożnościowych mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych oraz ram ustanowionych niniejszym rozporządzeniem, należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w celu wyłączenia firm inwestycyjnych z zakresu ich stosowania. Firmy inwestycyjne wchodzące w skład grupy bankowej powinny jednak nadal podlegać tym przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które są istotne dla grupy bankowej, takim jak przepisy dotyczące pośredniej unijnej jednostki dominującej, o której mowa w art. 21b dyrektywy 2013/36/UE, oraz przepisy dotyczące konsolidacji ostrożnościowej określone w części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (51) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie skutecznych i proporcjonalnych ram ostrożnościowych w celu zapewnienia, aby firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności w Unii działały w oparciu o solidne podstawy finansowe oraz były zarządzane w uporządkowany sposób, w tym w stosownych przypadkach w najlepiej pojętym interesie ich klientów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skalę i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu, |
| --- | --- |

(51)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie skutecznych i proporcjonalnych ram ostrożnościowych w celu zapewnienia, aby firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności w Unii działały w oparciu o solidne podstawy finansowe oraz były zarządzane w uporządkowany sposób, w tym w stosownych przypadkach w najlepiej pojętym interesie ich klientów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skalę i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

CZĘŚĆ PIERWSZA

PRZEPISY OGÓLNE

TYTUŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się jednolite wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do firm inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie i podlegają nadzorowi na podstawie dyrektywy 2014/65/UE i które objęte są nadzorem w zakresie zgodności z wymogami ostrożnościowymi na podstawie dyrektywy (UE) 2019/2034, w odniesieniu do:

| a) | wymogów w zakresie funduszy własnych odnoszących się do wymiernych, jednolitych i ustandaryzowanych elementów ryzyka dla firmy, ryzyka dla klienta i ryzyka dla rynku; |
| --- | --- |

a)

wymogów w zakresie funduszy własnych odnoszących się do wymiernych, jednolitych i ustandaryzowanych elementów ryzyka dla firmy, ryzyka dla klienta i ryzyka dla rynku;

| b) | wymogów ograniczających ryzyko koncentracji; |
| --- | --- |

b)

wymogów ograniczających ryzyko koncentracji;

| c) | wymogów dotyczących płynności odnoszących się do wymiernych, jednolitych i ustandaryzowanych elementów ryzyka utraty płynności; |
| --- | --- |

c)

wymogów dotyczących płynności odnoszących się do wymiernych, jednolitych i ustandaryzowanych elementów ryzyka utraty płynności;

| d) | wymogów dotyczących sprawozdawczości w odniesieniu do lit. a), b) i c); |
| --- | --- |

d)

wymogów dotyczących sprawozdawczości w odniesieniu do lit. a), b) i c);

| e) | wymogów dotyczących podawania informacji do wiadomości publicznej. |
| --- | --- |

e)

wymogów dotyczących podawania informacji do wiadomości publicznej.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 firma inwestycyjna, która uzyskała zezwolenie i podlega nadzorowi na mocy dyrektywy 2014/65/UE i która prowadzi którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, stosuje wymogi rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy przedsiębiorstwo nie jest podmiotem prowadzącym handel towarami i uprawnieniami do emisji, przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania ani zakładem ubezpieczeń, oraz zastosowanie ma którykolwiek z następujących warunków:

| a) | całkowita wartość skonsolidowanych aktywów firmy inwestycyjnej jest równa lub przekracza kwotę 15 mld EUR, obliczoną jako średnia z poprzednich 12 miesięcy z wyłączeniem wartości poszczególnych aktywów wszelkich jednostek zależnych mających siedzibę poza Unią prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w niniejszym akapicie; |
| --- | --- |

a)

całkowita wartość skonsolidowanych aktywów firmy inwestycyjnej jest równa lub przekracza kwotę 15 mld EUR, obliczoną jako średnia z poprzednich 12 miesięcy z wyłączeniem wartości poszczególnych aktywów wszelkich jednostek zależnych mających siedzibę poza Unią prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w niniejszym akapicie;

| b) | całkowita wartość skonsolidowanych aktywów firmy inwestycyjnej jest niższa niż 15 mld EUR, a firma inwestycyjna jest częścią grupy, w której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich jednostek w grupie, które indywidualnie posiadają całkowite aktywa poniżej 15 mld EUR i które prowadzą którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jest równa lub przekracza kwotę 15 mld EUR, obliczone jako średnia z poprzednich 12 miesięcy z wyłączeniem wartości poszczególnych aktywów wszelkich jednostek zależnych mających siedzibę poza Unią i prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w niniejszym akapicie; lub |
| --- | --- |

b)

całkowita wartość skonsolidowanych aktywów firmy inwestycyjnej jest niższa niż 15 mld EUR, a firma inwestycyjna jest częścią grupy, w której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich jednostek w grupie, które indywidualnie posiadają całkowite aktywa poniżej 15 mld EUR i które prowadzą którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jest równa lub przekracza kwotę 15 mld EUR, obliczone jako średnia z poprzednich 12 miesięcy z wyłączeniem wartości poszczególnych aktywów wszelkich jednostek zależnych mających siedzibę poza Unią i prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w niniejszym akapicie; lub

| c) | firma inwestycyjna podlega decyzji właściwego organu zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2019/2034. |
| --- | --- |

c)

firma inwestycyjna podlega decyzji właściwego organu zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2019/2034.

Firmy inwestycyjne, o których mowa w niniejszym ustępie, są nadzorowane pod względem zgodności z wymogami ostrożnościowymi na mocy tytułów VII i VIII dyrektywy 2013/36/UE, w tym do celów ustalenia organu sprawującego nadzór na zasadzie skonsolidowanej w przypadku gdy takie firmy inwestycyjne należą do grupy firm inwestycyjnych zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 pkt 25 niniejszego rozporządzenia.

3.   Odstępstwo przewidziane w ust. 2 nie ma zastosowania w przypadku gdy firma inwestycyjna nie osiąga już żadnego z progów określonych w tym ustępie, obliczonych w okresie 12 kolejnych miesięcy, lub gdy zadecyduje tak właściwy organ zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2019/2034. Firma inwestycyjna bez zbędnej zwłoki powiadamia właściwy organ o każdym przekroczeniu progu w tym okresie.

4.   Firmy inwestycyjne spełniające warunki określone w ust. 2 w dalszym ciągu podlegają wymogom art. 55 i 59.

5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić firmie inwestycyjnej, która uzyskała zezwolenie i podlega nadzorowi na mocy dyrektywy 2014/65/UE i która prowadzi którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, na stosowanie wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | firma inwestycyjna jest jednostką zależną i jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej razem z instytucją kredytową, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej zgodnie z przepisami części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna jest jednostką zależną i jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej razem z instytucją kredytową, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej zgodnie z przepisami części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | w stosownych przypadkach firma inwestycyjna powiadamia właściwy organ na mocy niniejszego rozporządzenia oraz organ sprawujący nadzór na zasadzie skonsolidowanej; |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach firma inwestycyjna powiadamia właściwy organ na mocy niniejszego rozporządzenia oraz organ sprawujący nadzór na zasadzie skonsolidowanej;

| c) | właściwy organ jest przekonany, że stosowanie wymogów w zakresie funduszy własnych przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na zasadzie indywidualnej względem firmy inwestycyjnej i na zasadzie skonsolidowanej względem grupy, stosownie do przypadku, jest należyte z ostrożnościowego punktu widzenia, nie powoduje obniżenia wymogów w zakresie funduszy własnych dla firmy inwestycyjnej na mocy niniejszego rozporządzenia i nie jest podejmowane do celów arbitrażu regulacyjnego. |
| --- | --- |

c)

właściwy organ jest przekonany, że stosowanie wymogów w zakresie funduszy własnych przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na zasadzie indywidualnej względem firmy inwestycyjnej i na zasadzie skonsolidowanej względem grupy, stosownie do przypadku, jest należyte z ostrożnościowego punktu widzenia, nie powoduje obniżenia wymogów w zakresie funduszy własnych dla firmy inwestycyjnej na mocy niniejszego rozporządzenia i nie jest podejmowane do celów arbitrażu regulacyjnego.

Właściwe organy informują firmę inwestycyjną o decyzji zezwalającej na stosowanie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE zgodnie z akapitem pierwszym w terminie dwóch miesięcy od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, oraz informują o tym EUNB. W przypadku gdy właściwy organ odmawia zezwolenia na stosowanie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, przedstawia on pełne uzasadnienie.

Firmy inwestycyjne, o których mowa w niniejszym ustępie, są nadzorowane pod względem zgodności z wymogami ostrożnościowymi na mocy tytułów VII i VIII dyrektywy 2013/36/UE, w tym do celów ustalenia organu sprawującego nadzór na zasadzie skonsolidowanej w przypadku gdy takie firmy inwestycyjne należą do grupy firm inwestycyjnych zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 pkt 25 niniejszego rozporządzenia.

Do celów niniejszego ustępu, art. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie ma zastosowania.

Artykuł 2

Uprawnienia nadzorcze

W celu zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem właściwe organy posiadają uprawnienia przewidziane w dyrektywie (UE) 2019/2034 oraz stosują ustanowione w niej procedury.

Artykuł 3

Stosowanie bardziej rygorystycznych wymogów przez firmy inwestycyjne

Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia firmom inwestycyjnym posiadania funduszy własnych i ich składników oraz aktywów płynnych przewyższających wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub stosowania środków bardziej rygorystycznych niż te wymagane w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 4

Definicje

1.   Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami przetwarzania danych lub na podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub większej liczby firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

1)

„przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami przetwarzania danych lub na podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub większej liczby firm inwestycyjnych;

| 2) | „spółka zarządzania aktywami” oznacza spółkę zarządzania aktywami zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

2)

„spółka zarządzania aktywami” oznacza spółkę zarządzania aktywami zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 3) | „członek rozliczający” oznacza przedsiębiorstwo, które ma siedzibę w państwie członkowskim oraz spełnia kryteria definicji zawartej w art. 2 pkt 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (17); |
| --- | --- |

3)

„członek rozliczający” oznacza przedsiębiorstwo, które ma siedzibę w państwie członkowskim oraz spełnia kryteria definicji zawartej w art. 2 pkt 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (17);

| 4) | „klient” oznacza klienta zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 9 dyrektywy 2014/65/UE; do celów części czwartej niniejszego rozporządzenia „klient” oznacza każdego kontrahenta firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

4)

„klient” oznacza klienta zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 9 dyrektywy 2014/65/UE; do celów części czwartej niniejszego rozporządzenia „klient” oznacza każdego kontrahenta firmy inwestycyjnej;

| 5) | „podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji” oznacza podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

5)

„podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji” oznacza podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 6) | „towarowe instrumenty pochodne” oznaczają towarowe instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia (UE) nr 600/2014; |
| --- | --- |

6)

„towarowe instrumenty pochodne” oznaczają towarowe instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

| 7) | „właściwy organ” oznacza właściwy organ zdefiniowany w art. 3 ust. 1 pkt 5 dyrektywy (UE) 2019/2034; |
| --- | --- |

7)

„właściwy organ” oznacza właściwy organ zdefiniowany w art. 3 ust. 1 pkt 5 dyrektywy (UE) 2019/2034;

| 8) | „instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

8)

„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 9) | „zawieranie transakcji na własny rachunek” oznacza zawieranie transakcji na własny rachunek zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 6 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

9)

„zawieranie transakcji na własny rachunek” oznacza zawieranie transakcji na własny rachunek zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 6 dyrektywy 2014/65/UE;

| 10) | „instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia (UE) nr 600/2014; |
| --- | --- |

10)

„instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

| 11) | „sytuacja skonsolidowana” oznacza sytuację, która wynika z zastosowania wymogów niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 7 do unijnej dominującej firmy inwestycyjnej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej tak, jakby to przedsiębiorstwo stanowiło – wraz ze wszystkimi firmami inwestycyjnymi, instytucjami finansowymi, przedsiębiorstwami usług pomocniczych i agentami w grupie firm inwestycyjnych – jedną firmę inwestycyjną; do celów niniejszej definicji pojęcia „firma inwestycyjna”, „instytucja finansowa”, „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” i „agent” mają również zastosowanie do przedsiębiorstw z siedzibą w państwach trzecich, które – gdyby miały siedzibę w Unii – spełniałyby kryteria definicji tych pojęć; |
| --- | --- |

11)

„sytuacja skonsolidowana” oznacza sytuację, która wynika z zastosowania wymogów niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 7 do unijnej dominującej firmy inwestycyjnej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej tak, jakby to przedsiębiorstwo stanowiło – wraz ze wszystkimi firmami inwestycyjnymi, instytucjami finansowymi, przedsiębiorstwami usług pomocniczych i agentami w grupie firm inwestycyjnych – jedną firmę inwestycyjną; do celów niniejszej definicji pojęcia „firma inwestycyjna”, „instytucja finansowa”, „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” i „agent” mają również zastosowanie do przedsiębiorstw z siedzibą w państwach trzecich, które – gdyby miały siedzibę w Unii – spełniałyby kryteria definicji tych pojęć;

| 12) | „na zasadzie skonsolidowanej” oznacza na podstawie sytuacji skonsolidowanej; |
| --- | --- |

12)

„na zasadzie skonsolidowanej” oznacza na podstawie sytuacji skonsolidowanej;

| 13) | „wykonywanie zleceń na rachunek klientów” oznacza wykonywanie zleceń na rachunek klientów zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 5 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

13)

„wykonywanie zleceń na rachunek klientów” oznacza wykonywanie zleceń na rachunek klientów zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 5 dyrektywy 2014/65/UE;

| 14) | „instytucja finansowa” oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja kredytowa lub firma inwestycyjna, oraz inne niż spółka holdingowa działająca wyłącznie w sektorze przemysłowym, którego podstawową działalnością jest nabywanie pakietów akcji lub wykonywanie jednego lub większej liczby rodzajów działalności wymienionych w pkt 2–12 i pkt 15 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE; pojęcie to obejmuje finansowe spółki holdingowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, inwestycyjne spółki holdingowe, instytucje płatnicze w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 (18) oraz spółki zarządzania aktywami, nie obejmuje jednak ubezpieczeniowych spółek holdingowych i ubezpieczeniowych spółek holdingowych prowadzących działalność mieszaną zdefiniowanych w art. 212 ust. 1 lit. g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (19); |
| --- | --- |

14)

„instytucja finansowa” oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja kredytowa lub firma inwestycyjna, oraz inne niż spółka holdingowa działająca wyłącznie w sektorze przemysłowym, którego podstawową działalnością jest nabywanie pakietów akcji lub wykonywanie jednego lub większej liczby rodzajów działalności wymienionych w pkt 2–12 i pkt 15 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE; pojęcie to obejmuje finansowe spółki holdingowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, inwestycyjne spółki holdingowe, instytucje płatnicze w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 (18) oraz spółki zarządzania aktywami, nie obejmuje jednak ubezpieczeniowych spółek holdingowych i ubezpieczeniowych spółek holdingowych prowadzących działalność mieszaną zdefiniowanych w art. 212 ust. 1 lit. g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (19);

| 15) | „instrument finansowy” oznacza instrument finansowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

15)

„instrument finansowy” oznacza instrument finansowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2014/65/UE;

| 16) | „finansowa spółka holdingowa” oznacza finansową spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

16)

„finansowa spółka holdingowa” oznacza finansową spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 17) | „podmiot sektora finansowego” oznacza podmiot sektora finansowego zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

17)

„podmiot sektora finansowego” oznacza podmiot sektora finansowego zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 18) | „kapitał założycielski” oznacza kapitał założycielski zdefiniowany w art. 3 ust. 1 pkt 18 dyrektywy (UE) 2019/2034; |
| --- | --- |

18)

„kapitał założycielski” oznacza kapitał założycielski zdefiniowany w art. 3 ust. 1 pkt 18 dyrektywy (UE) 2019/2034;

| 19) | „grupa powiązanych klientów” oznacza grupę powiązanych klientów zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

19)

„grupa powiązanych klientów” oznacza grupę powiązanych klientów zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 20) | „doradztwo inwestycyjne” oznacza doradztwo inwestycyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 4 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

20)

„doradztwo inwestycyjne” oznacza doradztwo inwestycyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 4 dyrektywy 2014/65/UE;

| 21) | „bieżące doradztwo inwestycyjne” oznacza powtarzające się świadczenie doradztwa inwestycyjnego, a także ciągłe lub okresowe oceny i monitorowanie lub przegląd portfela instrumentów finansowych klienta, w tym inwestycji podjętych przez klienta na podstawie porozumień umownych; |
| --- | --- |

21)

„bieżące doradztwo inwestycyjne” oznacza powtarzające się świadczenie doradztwa inwestycyjnego, a także ciągłe lub okresowe oceny i monitorowanie lub przegląd portfela instrumentów finansowych klienta, w tym inwestycji podjętych przez klienta na podstawie porozumień umownych;

| 22) | „firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

22)

„firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE;

| 23) | „inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której jednostki zależne są wyłącznie lub głównie firmami inwestycyjnymi lub instytucjami finansowymi - przy czym przynajmniej jedna z tych jednostek zależnych jest firmą inwestycyjną - oraz która nie jest finansową spółką holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

23)

„inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której jednostki zależne są wyłącznie lub głównie firmami inwestycyjnymi lub instytucjami finansowymi - przy czym przynajmniej jedna z tych jednostek zależnych jest firmą inwestycyjną - oraz która nie jest finansową spółką holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 24) | „usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjna” oznaczają usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjną zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

24)

„usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjna” oznaczają usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjną zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE;

| 25) | „grupa firm inwestycyjnych” oznacza grupę przedsiębiorstw, w skład której wchodzą jednostka dominująca i jej jednostki zależne lub przedsiębiorstwa spełniające warunki określone w art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (20), z których przynajmniej jeden jest firmą inwestycyjną, i która to grupa nie obejmuje instytucji kredytowej; |
| --- | --- |

25)

„grupa firm inwestycyjnych” oznacza grupę przedsiębiorstw, w skład której wchodzą jednostka dominująca i jej jednostki zależne lub przedsiębiorstwa spełniające warunki określone w art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (20), z których przynajmniej jeden jest firmą inwestycyjną, i która to grupa nie obejmuje instytucji kredytowej;

| 26) | „współczynniki K” oznaczają wymogi w zakresie funduszy własnych określone w części trzeciej tytuł II w odniesieniu do ryzyka, jakie firma inwestycyjna stwarza dla klientów, rynku oraz samej siebie; |
| --- | --- |

26)

„współczynniki K” oznaczają wymogi w zakresie funduszy własnych określone w części trzeciej tytuł II w odniesieniu do ryzyka, jakie firma inwestycyjna stwarza dla klientów, rynku oraz samej siebie;

| 27) | „zarządzane aktywa” lub „AUM” oznaczają wartość aktywów, którymi firma inwestycyjna zarządza na rzecz swoich klientów w ramach zarówno dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jak i w ramach niedyskrecjonalnych uzgodnień stanowiących bieżące doradztwo inwestycyjne; |
| --- | --- |

27)

„zarządzane aktywa” lub „AUM” oznaczają wartość aktywów, którymi firma inwestycyjna zarządza na rzecz swoich klientów w ramach zarówno dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jak i w ramach niedyskrecjonalnych uzgodnień stanowiących bieżące doradztwo inwestycyjne;

| 28) | „przechowywane środki pieniężne klientów” lub „CMH” oznaczają kwotę środków pieniężnych klientów, które firma inwestycyjna przechowuje, z uwzględnieniem regulacji prawnych w odniesieniu do wydzielania aktywów oraz bez względu na krajowy system rachunkowości mający zastosowanie do środków pieniężnych klientów przechowywanych przez firmę inwestycyjną; |
| --- | --- |

28)

„przechowywane środki pieniężne klientów” lub „CMH” oznaczają kwotę środków pieniężnych klientów, które firma inwestycyjna przechowuje, z uwzględnieniem regulacji prawnych w odniesieniu do wydzielania aktywów oraz bez względu na krajowy system rachunkowości mający zastosowanie do środków pieniężnych klientów przechowywanych przez firmę inwestycyjną;

| 29) | „aktywa zabezpieczone i objęte administrowaniem” lub „ASA” oznaczają wartość aktywów, które firma inwestycyjna zabezpiecza i którymi administruje na rzecz klientów, bez względu na to, czy aktywa te ujęto w bilansie firmy inwestycyjnej czy też na rachunkach strony trzeciej; |
| --- | --- |

29)

„aktywa zabezpieczone i objęte administrowaniem” lub „ASA” oznaczają wartość aktywów, które firma inwestycyjna zabezpiecza i którymi administruje na rzecz klientów, bez względu na to, czy aktywa te ujęto w bilansie firmy inwestycyjnej czy też na rachunkach strony trzeciej;

| 30) | „obsługiwane zlecenia klientów” lub „COH” oznaczają wartość zleceń, które firma inwestycyjna obsługuje na rzecz klientów przez przyjmowanie i przekazywanie zleceń klientów oraz przez wykonywanie zleceń na rachunek klientów; |
| --- | --- |

30)

„obsługiwane zlecenia klientów” lub „COH” oznaczają wartość zleceń, które firma inwestycyjna obsługuje na rzecz klientów przez przyjmowanie i przekazywanie zleceń klientów oraz przez wykonywanie zleceń na rachunek klientów;

| 31) | „ryzyko koncentracji” lub „CON” oznacza ekspozycje w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej wobec klienta lub grupy powiązanych klientów, w przypadku gdy wartość tych ekspozycji przekracza limity określone w art. 37 ust. 1; |
| --- | --- |

31)

„ryzyko koncentracji” lub „CON” oznacza ekspozycje w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej wobec klienta lub grupy powiązanych klientów, w przypadku gdy wartość tych ekspozycji przekracza limity określone w art. 37 ust. 1;

| 32) | „wniesiony depozyt rozliczeniowy” lub „CMG” oznacza kwotę łącznego depozytu zabezpieczającego wymaganego przez członka rozliczającego lub kwalifikującego się kontrahenta centralnego, w przypadku gdy realizacja i rozliczanie transakcji firmy inwestycyjnej zawierającej transakcje na własny rachunek odbywają się na odpowiedzialność członka rozliczającego lub kwalifikującego się kontrahenta centralnego; |
| --- | --- |

32)

„wniesiony depozyt rozliczeniowy” lub „CMG” oznacza kwotę łącznego depozytu zabezpieczającego wymaganego przez członka rozliczającego lub kwalifikującego się kontrahenta centralnego, w przypadku gdy realizacja i rozliczanie transakcji firmy inwestycyjnej zawierającej transakcje na własny rachunek odbywają się na odpowiedzialność członka rozliczającego lub kwalifikującego się kontrahenta centralnego;

| 33) | „dzienne przepływy transakcyjne” lub „DTF” oznaczają dzienną wartość transakcji, które firma inwestycyjna przeprowadza, zawierając transakcje na własny rachunek lub wykonując we własnym imieniu zlecenia na rachunek klientów, z wyłączeniem wartości zleceń, które firma inwestycyjna obsługuje na rzecz klientów, przyjmując i przekazując zlecenia klientów oraz wykonując zlecenia na rachunek klientów, które są już uwzględnione w zakresie obsługiwanych zleceń klientów; |
| --- | --- |

33)

„dzienne przepływy transakcyjne” lub „DTF” oznaczają dzienną wartość transakcji, które firma inwestycyjna przeprowadza, zawierając transakcje na własny rachunek lub wykonując we własnym imieniu zlecenia na rachunek klientów, z wyłączeniem wartości zleceń, które firma inwestycyjna obsługuje na rzecz klientów, przyjmując i przekazując zlecenia klientów oraz wykonując zlecenia na rachunek klientów, które są już uwzględnione w zakresie obsługiwanych zleceń klientów;

| 34) | „pozycja ryzyka netto” lub „NPR” oznacza wartość transakcji zarejestrowanych w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

34)

„pozycja ryzyka netto” lub „NPR” oznacza wartość transakcji zarejestrowanych w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej;

| 35) | „niewykonanie zobowiązania przez kontrahenta transakcyjnego” lub „TCD” oznacza ekspozycje w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej wynikające z instrumentów i transakcji, o których mowa w art. 25, powodujące ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta transakcyjnego; |
| --- | --- |

35)

„niewykonanie zobowiązania przez kontrahenta transakcyjnego” lub „TCD” oznacza ekspozycje w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej wynikające z instrumentów i transakcji, o których mowa w art. 25, powodujące ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta transakcyjnego;

| 36) | „bieżąca wartość rynkowa” lub „CMV” oznacza wartość rynkową netto portfela transakcji lub obejmujących papiery wartościowe części transakcji podlegających kompensowaniu zgodnie z art. 31, w przypadku gdy przy obliczaniu CMV używa się zarówno dodatnich, jak i ujemnych wartości rynkowych; |
| --- | --- |

36)

„bieżąca wartość rynkowa” lub „CMV” oznacza wartość rynkową netto portfela transakcji lub obejmujących papiery wartościowe części transakcji podlegających kompensowaniu zgodnie z art. 31, w przypadku gdy przy obliczaniu CMV używa się zarówno dodatnich, jak i ujemnych wartości rynkowych;

| 37) | „transakcje z długim terminem rozliczenia” oznaczają transakcje z długim terminem rozliczenia zdefiniowane w art. 272 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

37)

„transakcje z długim terminem rozliczenia” oznaczają transakcje z długim terminem rozliczenia zdefiniowane w art. 272 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 38) | „transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego” oznaczają transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego zdefiniowane w art. 3 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (21); |
| --- | --- |

38)

„transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego” oznaczają transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego zdefiniowane w art. 3 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 (21);

| 39) | „organ zarządzający” oznacza organ zarządzający zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

39)

„organ zarządzający” oznacza organ zarządzający zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 dyrektywy 2014/65/UE;

| 40) | „finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/87/WE (22); |
| --- | --- |

40)

„finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/87/WE (22);

| 41) | „pozycja pozabilansowa” oznacza którąkolwiek z pozycji, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

41)

„pozycja pozabilansowa” oznacza którąkolwiek z pozycji, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 42) | „jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 2 pkt 9 i art. 22 dyrektywy 2013/34/UE; |
| --- | --- |

42)

„jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 2 pkt 9 i art. 22 dyrektywy 2013/34/UE;

| 43) | „udział kapitałowy” oznacza udział kapitałowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

43)

„udział kapitałowy” oznacza udział kapitałowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 44) | „zysk” oznacza zysk zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 121 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

44)

„zysk” oznacza zysk zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 121 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 45) | „kwalifikujący się kontrahent centralny” oznacza kwalifikującego się kontrahenta centralnego zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 88 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

45)

„kwalifikujący się kontrahent centralny” oznacza kwalifikującego się kontrahenta centralnego zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 88 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 46) | „zarządzanie portfelem” oznacza zarządzanie portfelem zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

46)

„zarządzanie portfelem” oznacza zarządzanie portfelem zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 8 dyrektywy 2014/65/UE;

| 47) | „znaczny pakiet akcji” oznacza znaczny pakiet akcji zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

47)

„znaczny pakiet akcji” oznacza znaczny pakiet akcji zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 48) | „transakcja finansowana z użyciem papierów wartościowych” oznacza transakcję finansowaną z użyciem papierów wartościowych zdefiniowaną w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) nr 2015/2365; |
| --- | --- |

48)

„transakcja finansowana z użyciem papierów wartościowych” oznacza transakcję finansowaną z użyciem papierów wartościowych zdefiniowaną w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) nr 2015/2365;

| 49) | „wyodrębnione rachunki” do celów tabeli 1 w art. 15 ust. 2 oznaczają rachunki w podmiotach, w których środki pieniężne klientów przechowywane przez firmę inwestycyjną deponowane są zgodnie z art. 4 dyrektywy delegowanej Komisji (UE) 2017/593 (23) oraz, w stosownych przypadkach, gdy mające zastosowanie przepisy krajowe przewidują, że – w przypadku niewypłacalności lub rozpoczęcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji firmy inwestycyjnej lub objęcia jej zarządem komisarycznym – środki pieniężne klientów nie mogą być wykorzystywane do zaspokojenia roszczeń wobec firmy inwestycyjnej innych niż roszczenia danego klienta; |
| --- | --- |

49)

„wyodrębnione rachunki” do celów tabeli 1 w art. 15 ust. 2 oznaczają rachunki w podmiotach, w których środki pieniężne klientów przechowywane przez firmę inwestycyjną deponowane są zgodnie z art. 4 dyrektywy delegowanej Komisji (UE) 2017/593 (23) oraz, w stosownych przypadkach, gdy mające zastosowanie przepisy krajowe przewidują, że – w przypadku niewypłacalności lub rozpoczęcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji firmy inwestycyjnej lub objęcia jej zarządem komisarycznym – środki pieniężne klientów nie mogą być wykorzystywane do zaspokojenia roszczeń wobec firmy inwestycyjnej innych niż roszczenia danego klienta;

| 50) | „transakcja odkupu” oznacza transakcję odkupu zdefiniowaną w art. 3 pkt 9 rozporządzenia (UE) 2015/2365; |
| --- | --- |

50)

„transakcja odkupu” oznacza transakcję odkupu zdefiniowaną w art. 3 pkt 9 rozporządzenia (UE) 2015/2365;

| 51) | „jednostka zależna” oznacza jednostkę zależną zdefiniowaną w art. 2 pkt 10 i w rozumieniu art. 22 dyrektywy 2013/34/UE, w tym każdą jednostkę zależną w stosunku do jednostki zależnej jednostki dominującej najwyższego szczebla; |
| --- | --- |

51)

„jednostka zależna” oznacza jednostkę zależną zdefiniowaną w art. 2 pkt 10 i w rozumieniu art. 22 dyrektywy 2013/34/UE, w tym każdą jednostkę zależną w stosunku do jednostki zależnej jednostki dominującej najwyższego szczebla;

| 52) | „agent” oznacza agenta zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 29 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

52)

„agent” oznacza agenta zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 29 dyrektywy 2014/65/UE;

| 53) | „łączne dochody brutto” oznaczają roczne przychody z działalności operacyjnej firmy inwestycyjnej uzyskane w związku z usługami inwestycyjnymi i działalnością inwestycyjną firmy, na których świadczenie i prowadzenie posiada ona zezwolenie, w tym przychody z tytułu odsetek należnych, akcji i innych papierów wartościowych (zarówno o stałej, jak i zmiennej stopie zysku), z tytułu prowizji i opłat, wszelkie zyski osiągnięte i straty poniesione przez firmy inwestycyjne w związku ze swoimi aktywami przeznaczonymi do obrotu, aktywami wykazywanymi w wartości godziwej, lub wynikających z operacji zabezpieczających, lecz z wyłączeniem wszelkich przychodów niezwiązanych ze świadczonymi usługami inwestycyjnymi i prowadzoną działalnością inwestycyjną; |
| --- | --- |

53)

„łączne dochody brutto” oznaczają roczne przychody z działalności operacyjnej firmy inwestycyjnej uzyskane w związku z usługami inwestycyjnymi i działalnością inwestycyjną firmy, na których świadczenie i prowadzenie posiada ona zezwolenie, w tym przychody z tytułu odsetek należnych, akcji i innych papierów wartościowych (zarówno o stałej, jak i zmiennej stopie zysku), z tytułu prowizji i opłat, wszelkie zyski osiągnięte i straty poniesione przez firmy inwestycyjne w związku ze swoimi aktywami przeznaczonymi do obrotu, aktywami wykazywanymi w wartości godziwej, lub wynikających z operacji zabezpieczających, lecz z wyłączeniem wszelkich przychodów niezwiązanych ze świadczonymi usługami inwestycyjnymi i prowadzoną działalnością inwestycyjną;

| 54) | „portfel handlowy” oznacza wszystkie pozycje w instrumentach finansowych i w towarach, które to pozycje firma inwestycyjna przeznacza do obrotu albo do celów zabezpieczenia pozycji przeznaczonych do obrotu; |
| --- | --- |

54)

„portfel handlowy” oznacza wszystkie pozycje w instrumentach finansowych i w towarach, które to pozycje firma inwestycyjna przeznacza do obrotu albo do celów zabezpieczenia pozycji przeznaczonych do obrotu;

| 55) | „pozycje przeznaczone do obrotu” oznaczają którekolwiek z poniższych pozycji:






  a) | pozycje otwierane na własny rachunek i pozycje związane z obsługą klienta oraz prowadzeniem działalności animatora rynku; |
| --- | --- | --- |

55)

„pozycje przeznaczone do obrotu” oznaczają którekolwiek z poniższych pozycji:

a)

pozycje otwierane na własny rachunek i pozycje związane z obsługą klienta oraz prowadzeniem działalności animatora rynku;

| b) | pozycje przeznaczone do odsprzedaży w krótkim terminie; |
| --- | --- |

b)

pozycje przeznaczone do odsprzedaży w krótkim terminie;

| c) | pozycje przeznaczone do wygenerowania korzyści związanych z faktycznymi lub oczekiwanymi krótkoterminowymi różnicami między cenami zakupu a cenami sprzedaży lub z innego rodzaju wahaniami cen lub stóp procentowych; |
| --- | --- |

c)

pozycje przeznaczone do wygenerowania korzyści związanych z faktycznymi lub oczekiwanymi krótkoterminowymi różnicami między cenami zakupu a cenami sprzedaży lub z innego rodzaju wahaniami cen lub stóp procentowych;

| 56) | „unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną, w państwie członkowskim, która jest częścią grupy firm inwestycyjnych i której jednostką zależną jest firma inwestycyjna lub instytucja finansowa lub która posiada udziały w takiej firmie inwestycyjnej lub instytucji finansowej oraz która nie jest sama jednostką zależną w stosunku do innej firmy inwestycyjnej mającej zezwolenie wydane w którymkolwiek państwie członkowskim, ani w stosunku do inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej utworzonej w którymkolwiek państwie członkowskim; |
| --- | --- |

56)

„unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną, w państwie członkowskim, która jest częścią grupy firm inwestycyjnych i której jednostką zależną jest firma inwestycyjna lub instytucja finansowa lub która posiada udziały w takiej firmie inwestycyjnej lub instytucji finansowej oraz która nie jest sama jednostką zależną w stosunku do innej firmy inwestycyjnej mającej zezwolenie wydane w którymkolwiek państwie członkowskim, ani w stosunku do inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej utworzonej w którymkolwiek państwie członkowskim;

| 57) | „unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza inwestycyjną spółkę holdingową w państwie członkowskim, która jest częścią grupy firm inwestycyjnych i która sama nie jest jednostką zależną w stosunku do firmy inwestycyjnej mającej zezwolenie wydane w którymkolwiek państwie członkowskim ani w stosunku do innej inwestycyjnej spółki holdingowej w którymkolwiek państwie członkowskim; |
| --- | --- |

57)

„unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza inwestycyjną spółkę holdingową w państwie członkowskim, która jest częścią grupy firm inwestycyjnych i która sama nie jest jednostką zależną w stosunku do firmy inwestycyjnej mającej zezwolenie wydane w którymkolwiek państwie członkowskim ani w stosunku do innej inwestycyjnej spółki holdingowej w którymkolwiek państwie członkowskim;

| 58) | „unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza jednostkę dominującą grupy firm inwestycyjnych, która jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE. |
| --- | --- |

58)

„unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza jednostkę dominującą grupy firm inwestycyjnych, która jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 56 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie definicji określonych w ust. 1 celem:

| a) | zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia;

| b) | uwzględnienia, przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia, rozwoju rynków finansowych. |
| --- | --- |

b)

uwzględnienia, przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia, rozwoju rynków finansowych.

TYTUŁ II

POZIOM STOSOWANIA WYMOGÓW

ROZDZIAŁ 1

Stosowanie wymogów na zasadzie indywidualnej

Artykuł 5

Zasada ogólna

Firmy inwestycyjne muszą spełniać wymogi określone w częściach od drugiej do siódmej na zasadzie indywidualnej.

Artykuł 6

Wyłączenia

1.   Właściwe organy mogą wyłączyć firmę inwestycyjną ze stosowania art. 5 w odniesieniu do części drugiej, trzeciej, czwartej, szóstej i siódmej, w przypadku gdy zastosowanie mają wszystkie następujące warunki:

| a) | firma inwestycyjna spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określone w art. 12 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określone w art. 12 ust. 1;

| b) | spełniony jest jeden z następujących warunków:






  (i) | firma inwestycyjna jest jednostką zależną i jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej razem z instytucją kredytową, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej zgodnie z przepisami części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

b)

spełniony jest jeden z następujących warunków:

(i)

firma inwestycyjna jest jednostką zależną i jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej razem z instytucją kredytową, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej zgodnie z przepisami części pierwszej tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | firma inwestycyjna jest jednostką zależną i wchodzi w skład grupy firm inwestycyjnych podlegających nadzorowi na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 7; |
| --- | --- |

(ii)

firma inwestycyjna jest jednostką zależną i wchodzi w skład grupy firm inwestycyjnych podlegających nadzorowi na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z art. 7;

| c) | zarówno firma inwestycyjna, jak i jej jednostka dominująca podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz nadzorowi w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

c)

zarówno firma inwestycyjna, jak i jej jednostka dominująca podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz nadzorowi w tym samym państwie członkowskim;

| d) | organy właściwe do sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia wyrażają zgodę na takie wyłączenie; |
| --- | --- |

d)

organy właściwe do sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia wyrażają zgodę na takie wyłączenie;

| e) | fundusze własne są odpowiednio podzielone pomiędzy jednostką dominującą a firmą inwestycyjną oraz spełnione są wszystkie następujące warunki:






  (i) | nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą; |
| --- | --- | --- |

e)

fundusze własne są odpowiednio podzielone pomiędzy jednostką dominującą a firmą inwestycyjną oraz spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i)

nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą;

| (ii) | po uprzednim zatwierdzeniu przez właściwy organ jednostka dominująca oświadczy, że gwarantuje zobowiązania zaciągnięte przez firmę inwestycyjną lub że ryzyka w firmie inwestycyjnej mają znaczenie marginalne; |
| --- | --- |

(ii)

po uprzednim zatwierdzeniu przez właściwy organ jednostka dominująca oświadczy, że gwarantuje zobowiązania zaciągnięte przez firmę inwestycyjną lub że ryzyka w firmie inwestycyjnej mają znaczenie marginalne;

| (iii) | procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka stosowane w jednostce dominującej obejmują firmę inwestycyjną; oraz |
| --- | --- |

(iii)

procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka stosowane w jednostce dominującej obejmują firmę inwestycyjną; oraz

| (iv) | jednostka dominująca ma ponad 50 % praw głosu z akcji w kapitale firmy inwestycyjnej lub ma prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

(iv)

jednostka dominująca ma ponad 50 % praw głosu z akcji w kapitale firmy inwestycyjnej lub ma prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej.

2.   Właściwe organy mogą wyłączyć firmy inwestycyjne ze stosowania art. 5 w odniesieniu do części szóstej, w przypadku gdy zastosowanie mają wszystkie następujące warunki:

| a) | firma inwestycyjna spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określone w art. 12 ust. 1; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określone w art. 12 ust. 1;

| b) | firma inwestycyjna jest jednostką zależną oraz jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej razem z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji zgodnie z art. 228 dyrektywy 2009/138/WE; |
| --- | --- |

b)

firma inwestycyjna jest jednostką zależną oraz jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej razem z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji zgodnie z art. 228 dyrektywy 2009/138/WE;

| c) | zarówno firma inwestycyjna, jak i jej jednostka dominująca podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz nadzorowi w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

c)

zarówno firma inwestycyjna, jak i jej jednostka dominująca podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz nadzorowi w tym samym państwie członkowskim;

| d) | organy właściwe do sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE wyrażają zgodę na takie wyłączenie; |
| --- | --- |

d)

organy właściwe do sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE wyrażają zgodę na takie wyłączenie;

| e) | fundusze własne są odpowiednio podzielone pomiędzy jednostką dominującą a firmą inwestycyjną oraz spełnione są wszystkie następujące warunki:






  (i) | nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą; |
| --- | --- | --- |

e)

fundusze własne są odpowiednio podzielone pomiędzy jednostką dominującą a firmą inwestycyjną oraz spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i)

nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą;

| (ii) | po uprzednim zatwierdzeniu przez właściwy organ jednostka dominująca oświadczy, że gwarantuje zobowiązania zaciągnięte przez firmę inwestycyjną lub że ryzyka w firmie inwestycyjnej mają znaczenie marginalne; |
| --- | --- |

(ii)

po uprzednim zatwierdzeniu przez właściwy organ jednostka dominująca oświadczy, że gwarantuje zobowiązania zaciągnięte przez firmę inwestycyjną lub że ryzyka w firmie inwestycyjnej mają znaczenie marginalne;

| (iii) | procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka stosowane w jednostce dominującej obejmują firmę inwestycyjną; oraz |
| --- | --- |

(iii)

procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka stosowane w jednostce dominującej obejmują firmę inwestycyjną; oraz

| (iv) | jednostka dominująca ma ponad 50 % praw głosu z akcji w kapitale firmy inwestycyjnej lub ma prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

(iv)

jednostka dominująca ma ponad 50 % praw głosu z akcji w kapitale firmy inwestycyjnej lub ma prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej.

3.   Właściwe organy mogą wyłączyć firmy inwestycyjne ze stosowania art. 5 w odniesieniu do części piątej, w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | firma inwestycyjna jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub wchodzi w skład grupy firm inwestycyjnych, do których zastosowanie ma art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, a wyłączenie przewidziane w art. 7 ust. 4 nie ma zastosowania; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna jest objęta nadzorem na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub wchodzi w skład grupy firm inwestycyjnych, do których zastosowanie ma art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, a wyłączenie przewidziane w art. 7 ust. 4 nie ma zastosowania;

| b) | jednostka dominująca, na zasadzie skonsolidowanej, stale monitoruje i nadzoruje poziomy płynności wszystkich instytucji i firm inwestycyjnych wchodzących w skład grupy lub podgrupy, które zostały objęte odstępstwem, oraz zapewnia wystarczający poziom płynności wszystkich tych instytucji i firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

b)

jednostka dominująca, na zasadzie skonsolidowanej, stale monitoruje i nadzoruje poziomy płynności wszystkich instytucji i firm inwestycyjnych wchodzących w skład grupy lub podgrupy, które zostały objęte odstępstwem, oraz zapewnia wystarczający poziom płynności wszystkich tych instytucji i firm inwestycyjnych;

| c) | jednostka dominująca i firma inwestycyjna zawarły umowy, które – w sposób zadowalający właściwe organy – przewidują swobodny przepływ funduszy między jednostką dominującą i firmami inwestycyjnymi, aby umożliwić im wywiązywanie się z ich indywidualnych zobowiązań i wspólnych zobowiązań w terminie ich wymagalności; |
| --- | --- |

c)

jednostka dominująca i firma inwestycyjna zawarły umowy, które – w sposób zadowalający właściwe organy – przewidują swobodny przepływ funduszy między jednostką dominującą i firmami inwestycyjnymi, aby umożliwić im wywiązywanie się z ich indywidualnych zobowiązań i wspólnych zobowiązań w terminie ich wymagalności;

| d) | nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla wykonania umów, o których mowa w lit. c); |
| --- | --- |

d)

nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla wykonania umów, o których mowa w lit. c);

| e) | organy właściwe do sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia wyrażają zgodę na takie wyłączenie. |
| --- | --- |

e)

organy właściwe do sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia wyrażają zgodę na takie wyłączenie.

ROZDZIAŁ 2

Konsolidacja ostrożnościowa oraz wyłączenia dla grupy firm inwestycyjnych

Artykuł 7

Konsolidacja ostrożnościowa

1.   Unijne dominujące firmy inwestycyjne, unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe i unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej wypełniają obowiązki określone w częściach drugiej, trzeciej, czwartej, szóstej i siódmej na podstawie swojej sytuacji skonsolidowanej. Jednostka dominująca i te jej jednostki zależne, które podlegają niniejszemu rozporządzeniu, ustanawiają właściwą strukturę organizacyjną i odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej, aby zapewnić należyte przetwarzanie i przekazywanie danych wymaganych do celów konsolidacji. W szczególności jednostka dominująca zapewnia, aby jednostki zależne, które nie podlegają niniejszemu rozporządzeniu, wdrożyły zasady, procedury i mechanizmy w celu zapewnienia właściwej konsolidacji.

2.   Do celów ust. 1 niniejszego artykułu, w przypadku stosowania części drugiej na zasadzie skonsolidowanej, przepisy określone w części drugiej tytuł II rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mają zastosowanie również do firm inwestycyjnych.

W tym celu, w przypadku stosowania przepisów art. 84 ust. 1, art. 85 ust. 1 i art. 87 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zastosowanie mają wyłącznie odniesienia do art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w związku z czym interpretuje się je jako odnoszące się do wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w odpowiednich przepisach niniejszego rozporządzenia.

3.   Unijne dominujące firmy inwestycyjne, unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe i unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej wypełniają obowiązki określone w części piątej na podstawie swojej sytuacji skonsolidowanej.

4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 właściwe organy mogą zwolnić jednostkę dominującą z obowiązku zapewnienia zgodności z tym ustępem, biorąc pod uwagę charakter, skalę i złożoność grupy firm inwestycyjnych.

5.   EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia szczegółów dotyczących zakresu i metod konsolidacji ostrożnościowej grupy firm inwestycyjnych, w szczególności do celów obliczania wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich, stałego minimalnego wymogu kapitałowego, wymogu dotyczącego współczynnika K na podstawie skonsolidowanej sytuacji grupy firm inwestycyjnych oraz metody i niezbędnych szczegółów na potrzeby właściwego wdrożenia ust. 2.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 8

Grupowy test kapitałowy

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 7 właściwe organy mogą zezwolić na stosowanie niniejszego artykułu w przypadku struktur grupowych, które uznaje się za wystarczająco proste, pod warunkiem że nie ma znaczących ryzyk dla klientów lub rynku wywodzących się z grupy firm inwestycyjnych jako całości, które to struktury w przeciwnym razie wymagałyby nadzoru na zasadzie skonsolidowanej. Właściwe organy powiadamiają EUNB, gdy zezwalają na stosowanie niniejszego artykułu.

2.   Do celów niniejszego artykułu:

| a) | „instrumenty funduszy własnych” oznaczają „fundusze własne” zdefiniowane w art. 9 niniejszego rozporządzenia, bez stosowania odliczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. i), art. 56 lit. d) i art. 66 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

„instrumenty funduszy własnych” oznaczają „fundusze własne” zdefiniowane w art. 9 niniejszego rozporządzenia, bez stosowania odliczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. i), art. 56 lit. d) i art. 66 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | pojęcia „firma inwestycyjna”, „instytucja finansowa”, „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” i „agent” mają również zastosowanie do przedsiębiorstw z siedzibą w państwach trzecich, które – gdyby miały siedzibę w Unii – spełniałyby kryteria definicji tych pojęć określone w art. 4. |
| --- | --- |

b)

pojęcia „firma inwestycyjna”, „instytucja finansowa”, „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” i „agent” mają również zastosowanie do przedsiębiorstw z siedzibą w państwach trzecich, które – gdyby miały siedzibę w Unii – spełniałyby kryteria definicji tych pojęć określone w art. 4.

3.   Unijne dominujące firmy inwestycyjne, unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe, unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej i wszelkie inne jednostki dominujące będące firmami inwestycyjnymi, instytucjami finansowymi, przedsiębiorstwami usług pomocniczych lub agentami w grupie firm inwestycyjnych muszą posiadać co najmniej tyle instrumentów funduszy własnych, aby pokryć sumę następujących elementów:

| a) | sumę pełnej wartości księgowej wszystkich swoich pakietów akcji, należności podporządkowanych oraz instrumentów, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. i), art. 56 lit. d) oraz art. 66 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w firmach inwestycyjnych, instytucjach finansowych, przedsiębiorstwach usług pomocniczych i agentach w grupie firm inwestycyjnych; oraz |
| --- | --- |

a)

sumę pełnej wartości księgowej wszystkich swoich pakietów akcji, należności podporządkowanych oraz instrumentów, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. i), art. 56 lit. d) oraz art. 66 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w firmach inwestycyjnych, instytucjach finansowych, przedsiębiorstwach usług pomocniczych i agentach w grupie firm inwestycyjnych; oraz

| b) | łącznej kwoty wszystkich swoich zobowiązań warunkowych wobec firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, przedsiębiorstw usług pomocniczych i agentów w grupie firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

b)

łącznej kwoty wszystkich swoich zobowiązań warunkowych wobec firm inwestycyjnych, instytucji finansowych, przedsiębiorstw usług pomocniczych i agentów w grupie firm inwestycyjnych.

4.   Właściwe organy mogą zezwolić unijnej dominującej inwestycyjnej spółce holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej oraz każdej innej jednostce dominującej będącej firmą inwestycyjną, instytucją finansową, przedsiębiorstwem usług pomocniczych lub agentem w grupie firm inwestycyjnych na posiadanie niższej kwoty funduszy własnych niż kwota obliczona zgodnie z ust. 3, pod warunkiem że kwota ta nie jest niższa niż suma wymogów w zakresie funduszy własnych nakładanych na zasadzie indywidualnej na będące jej jednostkami zależnymi firmy inwestycyjne, instytucje finansowe, przedsiębiorstwa usług pomocniczych i agentów, oraz całkowitej kwoty wszystkich zobowiązań warunkowych wobec tych podmiotów.

Do celów niniejszego ustępu wymogami w zakresie funduszy własnych dla jednostek zależnych, o czym mowa w akapicie pierwszym, które znajdują się w państwach trzecich, są referencyjne wymogi w zakresie funduszy własnych zapewniające zadowalający poziom ostrożności w celu pokrycia ryzyk wynikających z tych jednostek zależnych, zatwierdzone przez odpowiednie właściwe organy.

5.   Unijne dominujące firmy inwestycyjne, unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe i unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej muszą dysponować systemami służącymi do monitorowania i kontrolowania źródeł kapitału i finansowania wszystkich firm inwestycyjnych, inwestycyjnych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, instytucji finansowych, przedsiębiorstw usług pomocniczych i agentów w ramach grupy firm inwestycyjnych.

CZĘŚĆ DRUGA

FUNDUSZE WŁASNE

Artykuł 9

Struktura funduszy własnych

1.   Firmy inwestycyjne muszą posiadać fundusze własne, na które składa się suma ich kapitału podstawowego w Tier I, kapitału dodatkowego w Tier I i kapitału w Tier II, oraz spełniać wszystkie następujące warunki w każdej chwili:

| a) | ; |
| --- | --- |

a)

Image 1

| b) | ; |
| --- | --- |

b)

Image 2

| c) | ; |
| --- | --- |

c)

Image 3

gdzie:

| (i) | kapitał podstawowy w Tier I jest zdefiniowany zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, kapitał dodatkowy Tier I jest zdefiniowany zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i kapitał Tier II jest zdefiniowany zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz |
| --- | --- |

(i)

kapitał podstawowy w Tier I jest zdefiniowany zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, kapitał dodatkowy Tier I jest zdefiniowany zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i kapitał Tier II jest zdefiniowany zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

| (ii) | D jest zdefiniowane w art. 11. |
| --- | --- |

(ii)

D jest zdefiniowane w art. 11.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1:

| a) | odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mają zastosowanie w całości, bez stosowania art. 39 i 48 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mają zastosowanie w całości, bez stosowania art. 39 i 48 tego rozporządzenia;

| b) | odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mają zastosowanie w całości, bez stosowania art. 41 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mają zastosowanie w całości, bez stosowania art. 41 tego rozporządzenia;

| c) | odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. h), art. 56 lit. c) oraz art. 66 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – w zakresie, w jakim dotyczą one posiadanych instrumentów kapitałowych, które nie są ujęte w portfelu handlowym – mają zastosowanie w całości, bez stosowania mechanizmów przewidzianych w art. 46, 60 i 70 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

c)

odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. h), art. 56 lit. c) oraz art. 66 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 – w zakresie, w jakim dotyczą one posiadanych instrumentów kapitałowych, które nie są ujęte w portfelu handlowym – mają zastosowanie w całości, bez stosowania mechanizmów przewidzianych w art. 46, 60 i 70 tego rozporządzenia;

| d) | odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mają zastosowanie w całości, bez stosowania art. 48 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

d)

odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mają zastosowanie w całości, bez stosowania art. 48 tego rozporządzenia;

| e) | następujące przepisy nie mają zastosowania do określania funduszy własnych firm inwestycyjnych:






  (i) | art. 49 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

e)

następujące przepisy nie mają zastosowania do określania funduszy własnych firm inwestycyjnych:

(i)

art. 49 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. h), art. 56 lit. c), art. 66 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz powiązane przepisy w art. 46, 60 i 70 tego rozporządzenia, w zakresie, w jakim odliczenia te odnoszą się do posiadanych instrumentów kapitałowych ujętych w portfelu handlowym; |
| --- | --- |

(ii)

odliczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. h), art. 56 lit. c), art. 66 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz powiązane przepisy w art. 46, 60 i 70 tego rozporządzenia, w zakresie, w jakim odliczenia te odnoszą się do posiadanych instrumentów kapitałowych ujętych w portfelu handlowym;

| (iii) | zdarzenie inicjujące, o którym mowa w art. 54 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; zdarzenie inicjujące określa natomiast firma inwestycyjna w odniesieniu do instrumentu dodatkowego w Tier I, o którym mowa w ust. 1; |
| --- | --- |

(iii)

zdarzenie inicjujące, o którym mowa w art. 54 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; zdarzenie inicjujące określa natomiast firma inwestycyjna w odniesieniu do instrumentu dodatkowego w Tier I, o którym mowa w ust. 1;

| (iv) | łączna wartość, o której mowa w art. 54 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; kwotą, która podlega odpisaniu lub zamianie, jest pełna kwota główna instrumentu dodatkowego w Tier I, o którym mowa w ust. 1. |
| --- | --- |

(iv)

łączna wartość, o której mowa w art. 54 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; kwotą, która podlega odpisaniu lub zamianie, jest pełna kwota główna instrumentu dodatkowego w Tier I, o którym mowa w ust. 1.

3.   Firmy inwestycyjne stosują odpowiednie przepisy określone w części drugiej tytuł 1 rozdział 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 przy określaniu wymogów w zakresie funduszy własnych na mocy niniejszego rozporządzenia. Stosując te przepisy, uznaje się, że zezwolenie nadzorcze zgodnie z art. 77 i 78 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zostało udzielone, jeżeli spełniony został jeden z warunków określonych w art. 78 ust. 1 lit. a) lub w art. 78 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.

4.   Do celów stosowania ust. 1 lit. a), w przypadku firm inwestycyjnych, które nie są osobami prawnymi ani spółkami akcyjnymi lub które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określone w art. 12 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, właściwe organy mogą, po konsultacji z EUNB, zezwolić tym firmom inwestycyjnym na zakwalifikowanie dalszych instrumentów lub funduszy jako funduszy własnych, pod warunkiem że te instrumenty lub fundusze również kwalifikują się do sposobu traktowania zgodnie z art. 22 dyrektywy Rady 86/635/EWG (24). Na podstawie informacji otrzymanych od każdego właściwego organu EUNB, wraz z ESMA, sporządza, prowadzi i publikuje wykaz wszystkich form instrumentów lub funduszy w każdym państwie członkowskim, które kwalifikują się jako takie fundusze własne. Wykaz ten zostanie po raz pierwszy publikowany do dnia 26 grudnia 2020 r.

5.   Posiadanych instrumentów funduszy własnych podmiotu sektora finansowego w ramach grupy firm inwestycyjnych nie odlicza się do celu obliczania funduszy własnych którejkolwiek firmy inwestycyjnej w grupie na zasadzie indywidualnej, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą; |
| --- | --- |

a)

nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą;

| b) | procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w jednostce dominującej obejmują dany podmiot sektora finansowego; |
| --- | --- |

b)

procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w jednostce dominującej obejmują dany podmiot sektora finansowego;

| c) | właściwe organy nie stosują odstępstwa przewidzianego w art. 8. |
| --- | --- |

c)

właściwe organy nie stosują odstępstwa przewidzianego w art. 8.

Artykuł 10

Znaczne pakiety akcji poza sektorem finansowym

1.   Do celów niniejszej części firmy inwestycyjne odliczają kwoty przekraczające limity określone w lit. a) i b) od ustalonych pozycji kapitału podstawowego Tier I, o których mowa w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

| a) | znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie, które nie jest podmiotem sektora finansowego, gdy kwota tego pakietu przekracza 15 % funduszy własnych firmy inwestycyjnej obliczonych zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia, lecz bez stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lit. k) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

znaczny pakiet akcji w przedsiębiorstwie, które nie jest podmiotem sektora finansowego, gdy kwota tego pakietu przekracza 15 % funduszy własnych firmy inwestycyjnej obliczonych zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia, lecz bez stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lit. k) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | łączna kwota znacznych pakietów akcji firmy inwestycyjnej w przedsiębiorstwach innych niż podmioty sektora finansowego, gdy kwota ta przekracza 60 % jej funduszy własnych obliczonych zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia, lecz bez stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lit. k) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

b)

łączna kwota znacznych pakietów akcji firmy inwestycyjnej w przedsiębiorstwach innych niż podmioty sektora finansowego, gdy kwota ta przekracza 60 % jej funduszy własnych obliczonych zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia, lecz bez stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lit. k) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   Właściwe organy mogą zakazać firmie inwestycyjnej posiadania znacznych pakietów akcji, o czym mowa w ust. 1, w przypadku gdy wartość tych pakietów przekracza wartości procentowe funduszy własnych określone w tym ustępie. Właściwe organy bezzwłocznie podają do wiadomości publicznej swoją decyzję o skorzystaniu z tego uprawnienia.

3.   Akcji w przedsiębiorstwach innych niż podmioty sektora finansowego nie uwzględnia się w obliczeniach określonych w ust. 1 w przypadku gdy spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

| a) | akcje te są posiadane tymczasowo podczas udzielania pomocy finansowej, o której mowa w art. 79 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

akcje te są posiadane tymczasowo podczas udzielania pomocy finansowej, o której mowa w art. 79 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | posiadane akcje stanowią pozycję z tytułu gwarantowania emisji utrzymywaną nie dłużej niż przez pięć dni roboczych; |
| --- | --- |

b)

posiadane akcje stanowią pozycję z tytułu gwarantowania emisji utrzymywaną nie dłużej niż przez pięć dni roboczych;

| c) | akcje te są posiadane w imieniu samej firmy inwestycyjnej oraz na rachunek innych podmiotów. |
| --- | --- |

c)

akcje te są posiadane w imieniu samej firmy inwestycyjnej oraz na rachunek innych podmiotów.

4.   W obliczeniach określonych w ust. 1 niniejszego artykułu nie uwzględnia się akcji, które nie są finansowymi składnikami majątku trwałego, o których mowa w art. 35 ust. 2 dyrektywy 86/635/EWG.

CZĘŚĆ TRZECIA

WYMOGI KAPITAŁOWE

TYTUŁ I

WYMOGI OGÓLNE

Artykuł 11

Wymogi w zakresie funduszy własnych

1.   Firmy inwestycyjne muszą w każdej chwili posiadać fundusze własne zgodnie z art. 9, które są równe co najmniej D, gdzie D definiuje się jako najwyższą z następujących wartości:

| a) | właściwy dla nich wymóg dotyczący stałych kosztów pośrednich obliczony zgodnie z art. 13; |
| --- | --- |

a)

właściwy dla nich wymóg dotyczący stałych kosztów pośrednich obliczony zgodnie z art. 13;

| b) | właściwy dla nich stały minimalny wymóg kapitałowy zgodnie z art. 14; oraz |
| --- | --- |

b)

właściwy dla nich stały minimalny wymóg kapitałowy zgodnie z art. 14; oraz

| c) | właściwy dla nich wymóg dotyczący współczynnika K obliczony zgodnie z art. 15. |
| --- | --- |

c)

właściwy dla nich wymóg dotyczący współczynnika K obliczony zgodnie z art. 15.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy firma inwestycyjna spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określone w art. 12 ust. 1, D definiuje się jako najwyższą z kwot określonych w ust. 1 lit. a) i b).

3.   W przypadku gdy właściwe organy uznają, że nastąpiła istotna zmiana w prowadzonej przez firmę inwestycyjną działalności, mogą nałożyć na firmę inwestycyjną inny wymóg w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w niniejszym artykule, zgodnie z tytułem IV rozdział 2 sekcja 4 dyrektywy (UE) 2019/2034.

4.   Firmy inwestycyjne powiadamiają właściwy organ niezwłocznie po stwierdzeniu, że nie spełniają już wymogów niniejszego artykułu lub przestaną je spełniać.

Artykuł 12

Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne

1.   Firmy inwestycyjne uznaje się za małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne do celów niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy spełniają wszystkie następujące warunki:

| a) | AUM obliczone zgodnie z art. 17 wynoszą mniej niż 1,2 mld EUR; |
| --- | --- |

a)

AUM obliczone zgodnie z art. 17 wynoszą mniej niż 1,2 mld EUR;

| b) | COH obliczone zgodnie z art. 20 wynoszą mniej niż:






  (i) | 100 mln EUR dziennie w odniesieniu do transakcji na rynku kasowym; albo |
| --- | --- | --- |

b)

COH obliczone zgodnie z art. 20 wynoszą mniej niż:

(i)

100 mln EUR dziennie w odniesieniu do transakcji na rynku kasowym; albo

| (ii) | 1 mld EUR dziennie w odniesieniu do instrumentów pochodnych; |
| --- | --- |

(ii)

1 mld EUR dziennie w odniesieniu do instrumentów pochodnych;

| c) | ASA obliczone zgodnie z art. 19 wynoszą zero; |
| --- | --- |

c)

ASA obliczone zgodnie z art. 19 wynoszą zero;

| d) | CMH obliczone zgodnie z art. 18 wynoszą zero; |
| --- | --- |

d)

CMH obliczone zgodnie z art. 18 wynoszą zero;

| e) | DTF obliczone zgodnie z art. 33 wynoszą zero; |
| --- | --- |

e)

DTF obliczone zgodnie z art. 33 wynoszą zero;

| f) | NPR lub CMG obliczone zgodnie z art. 22 i 23 wynoszą zero; |
| --- | --- |

f)

NPR lub CMG obliczone zgodnie z art. 22 i 23 wynoszą zero;

| g) | TCD obliczone zgodnie z art. 26 wynosi zero; |
| --- | --- |

g)

TCD obliczone zgodnie z art. 26 wynosi zero;

| h) | łączna wartość sumy bilansowej i pozycji pozabilansowej firmy inwestycyjnej jest niższa niż 100 mln EUR; |
| --- | --- |

h)

łączna wartość sumy bilansowej i pozycji pozabilansowej firmy inwestycyjnej jest niższa niż 100 mln EUR;

| i) | całkowity roczny dochód brutto z tytułu usług inwestycyjnych i działalności inwestycyjnej danej firmy inwestycyjnej jest niższy niż 30 mln EUR, obliczony jako średnia na podstawie rocznych danych z okresu dwóch lat bezpośrednio poprzedzających dany rok obrachunkowy. |
| --- | --- |

i)

całkowity roczny dochód brutto z tytułu usług inwestycyjnych i działalności inwestycyjnej danej firmy inwestycyjnej jest niższy niż 30 mln EUR, obliczony jako średnia na podstawie rocznych danych z okresu dwóch lat bezpośrednio poprzedzających dany rok obrachunkowy.

Na zasadzie odstępstwa od przepisów tytułu II, do celów lit. a), b), c), e) i f) w zakresie, w jakim dana litera dotyczy NPR, oraz lit. g) akapitu pierwszego, zastosowanie mają wartości na koniec dnia.

Do celów lit. f) akapitu pierwszego w zakresie, w jakim ta litera dotyczy CMG, zastosowanie mają wartości śróddzienne.

Do celów lit. d) akapitu pierwszego niniejszego ustępu oraz bez uszczerbku dla art. 16 ust. 9 dyrektywy 2014/65/UE i art. 2 i 4 dyrektywy delegowanej (UE) 2017/593 zastosowanie mają wartości śróddzienne, chyba że wystąpił błąd w prowadzeniu ewidencji lub uzgodnieniu kont, który nieprawidłowo wskazywał na to, że firma inwestycyjna naruszyła próg zerowy, o którym mowa w lit. d) akapitu pierwszego niniejszego ustępu, i który został usunięty przed końcem dnia roboczego. Firma inwestycyjna niezwłocznie powiadamia właściwy organ o błędzie, powodach jego wystąpienia i jego skorygowaniu.

Do celów lit. h) oraz i) akapitu pierwszego zastosowanie mają poziomy na koniec ostatniego roku obrachunkowego, za który sprawozdania finansowe zostały zamknięte i zatwierdzone przez organ zarządzający. W przypadku gdy sprawozdania finansowe nie zostały zamknięte i zatwierdzone po upływie sześciu miesięcy od końca ostatniego roku obrachunkowego firma inwestycyjna korzysta ze wstępnych sprawozdań finansowych.

Firmy inwestycyjne mogą dokonywać pomiaru wartości zgodnie z lit. a) i b) akapitu pierwszego, stosując metody określone w tytule II, przy czym pomiar musi obejmować okres 12 miesięcy, bez wykluczania trzech najbardziej aktualnych wartości miesięcznych. Firma inwestycyjna, która wybiera tę metodę pomiaru, powiadamia o tym odpowiednio właściwy organ oraz stosuje wybraną metodę przez nieprzerwany okres nie krótszy niż 12 kolejnych miesięcy.

2.   Warunki określone w ust. 1 lit. a), b), h) oraz i) mają zastosowanie w ujęciu łącznym do wszystkich firm inwestycyjnych należących do grupy. Do celów pomiaru całkowitych rocznych dochodów brutto, o których mowa w ust. 1 lit. i), te firmy inwestycyjne mogą wykluczyć wszelkie podwójne liczenie, które może mieć miejsce w odniesieniu do dochodów brutto generowanych w ramach danej grupy.

Warunki określone w ust. 1 lit. c)-g) mają zastosowanie do każdej firmy inwestycyjnej na zasadzie indywidualnej.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna nie spełnia już wszystkich warunków określonych w ust. 1, przestaje być uznawana za małą i niepowiązaną wzajemnie firmę inwestycyjną ze skutkiem natychmiastowym.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy firma inwestycyjna nie spełnia już warunków określonych w ust. 1 lit. a), b), h) lub i), lecz nadal spełnia warunki określone w lit. c)–g) tego ustępu, przestaje ona być uznawana za małą i niepowiązaną wzajemnie firmę inwestycyjną po upływie trzech miesięcy, przy czym bieg tego terminu rozpoczyna się od dnia, w którym próg został przekroczony. Firma inwestycyjna bez zbędnej zwłoki powiadamia właściwy organ o każdym przekroczeniu progu.

4.   W przypadku gdy firma inwestycyjna, która nie spełniała wszystkich warunków określonych w ust. 1, spełni je w późniejszym terminie, uznaje się ją za małą i niepowiązaną wzajemnie firmę inwestycyjną dopiero po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym warunki te zostaną spełnione, pod warunkiem że w tym okresie nie dojdzie do przekroczenia progu, a firma inwestycyjna bezzwłocznie powiadomi o tym właściwy organ.

Artykuł 13

Wymóg dotyczący stałych kosztów pośrednich

1.   Do celów art. 11 ust. 1 lit. a) wymóg dotyczący stałych kosztów pośrednich jest równy co najmniej jednej czwartej stałych kosztów pośrednich poniesionych w poprzednim roku. Firmy inwestycyjne stosują dane liczbowe wynikające z mających zastosowanie standardów rachunkowości.

2.   W przypadku gdy właściwy organ uzna, że nastąpiła istotna zmiana w prowadzonej przez firmę inwestycyjną działalności, może on dostosować kwotę kapitału, o której mowa w ust. 1.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna nie prowadzi jeszcze działalności przez pełny rok od dnia rozpoczęcia świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej, do celu obliczenia, o którym mowa w ust. 1, stosuje ona prognozowane stałe koszty pośrednie zawarte w jej prognozach obrotów na pierwszych 12 miesięcy, zgodnie z informacjami, które przedłożyła wraz ze swoim wnioskiem o udzielenie zezwolenia.

4.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu uzupełnienia obliczenia wymogu, o którym mowa w ust. 1, które to obliczenie obejmuje co najmniej następujące pozycje do odliczenia:

| a) | premie pracownicze i inne wynagrodzenia w zakresie, w jakim zależą one od zysku netto firmy inwestycyjnej w danym roku; |
| --- | --- |

a)

premie pracownicze i inne wynagrodzenia w zakresie, w jakim zależą one od zysku netto firmy inwestycyjnej w danym roku;

| b) | udziały pracowników, dyrektorów i partnerów w zyskach; |
| --- | --- |

b)

udziały pracowników, dyrektorów i partnerów w zyskach;

| c) | inne przyznane zyski oraz inne zmienne składniki wynagrodzenia w zakresie, w jakim mają one w pełni uznaniowy charakter; |
| --- | --- |

c)

inne przyznane zyski oraz inne zmienne składniki wynagrodzenia w zakresie, w jakim mają one w pełni uznaniowy charakter;

| d) | dzielone przypadające do zapłaty prowizje i opłaty, które są bezpośrednio powiązane z należnymi prowizjami i opłatami, które są uwzględnione w całkowitych dochodach, w przypadku gdy płatność przypadających do zapłaty prowizji i opłat jest uzależniona od faktycznego otrzymania należnych prowizji i opłat; |
| --- | --- |

d)

dzielone przypadające do zapłaty prowizje i opłaty, które są bezpośrednio powiązane z należnymi prowizjami i opłatami, które są uwzględnione w całkowitych dochodach, w przypadku gdy płatność przypadających do zapłaty prowizji i opłat jest uzależniona od faktycznego otrzymania należnych prowizji i opłat;

| e) | opłaty na rzecz agentów; |
| --- | --- |

e)

opłaty na rzecz agentów;

| f) | jednorazowe koszty z tytułu innej niż zwykła działalności. |
| --- | --- |

f)

jednorazowe koszty z tytułu innej niż zwykła działalności.

EUNB określa również pojęcie istotnej zmiany do celów niniejszego artykułu.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 14

Stały minimalny wymóg kapitałowy

Do celów art. 11 ust. 1 lit. b) stały minimalny wymóg kapitałowy jest równy co najmniej poziomom kapitału założycielskiego określonemu w art. 9 dyrektywy (UE) 2019/2034.

TYTUŁ II

WYMÓG OPARTY NA WSPÓŁCZYNNIKU K

ROZDZIAŁ 1

Zasady ogólne

Artykuł 15

Wymóg oparty na współczynniku K oraz mające zastosowanie współczynniki procentowe

1.   Do celów art. 11 ust. 1 lit. c) wymóg oparty na współczynniku K jest równy co najmniej sumie:

| a) | współczynników K w ramach ryzyka dla klienta (RtC) obliczonych zgodnie z rozdziałem 2; |
| --- | --- |

a)

współczynników K w ramach ryzyka dla klienta (RtC) obliczonych zgodnie z rozdziałem 2;

| b) | współczynników K w ramach ryzyka dla rynku (RtM) obliczonych zgodnie z rozdziałem 3; |
| --- | --- |

b)

współczynników K w ramach ryzyka dla rynku (RtM) obliczonych zgodnie z rozdziałem 3;

| c) | współczynników K w ramach ryzyka dla firmy (RtF) obliczonych zgodnie z rozdziałem 4. |
| --- | --- |

c)

współczynników K w ramach ryzyka dla firmy (RtF) obliczonych zgodnie z rozdziałem 4.

2.   Następujące współczynniki procentowe mają zastosowanie do odpowiadających im współczynników K:

Tabela 1

| WSPÓŁCZYNNIKI K | WSPÓŁCZYNNIK PROCENTOWY |
| --- | --- |
| Zarządzane aktywa zarówno w ramach dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jak i w ramach niedyskrecjonalnych uzgodnień stanowiących bieżące doradztwo inwestycyjne | K-AUM | 0,02 % |
| Przechowywane środki pieniężne klientów | K-CMH (na wyodrębnionych rachunkach) | 0,4 % |
| K-CMH (na niewyodrębnionych rachunkach) | 0,5 % |
| Aktywa zabezpieczone i objęte administrowaniem | K-ASA | 0,04 % |
| Obsługiwane zlecenia klientów | K-COH dla transakcji na rynku kasowym | 0,1 % |
| | K-COH dla instrumentów pochodnych | 0,01 % |
| Dzienne przepływy transakcyjne | K-DTF dla transakcji na rynku kasowym | 0,1 % |
| | K-DTF dla instrumentów pochodnych | 0,01 % |

WSPÓŁCZYNNIKI K

WSPÓŁCZYNNIK PROCENTOWY

Zarządzane aktywa zarówno w ramach dyskrecjonalnego zarządzania portfelem, jak i w ramach niedyskrecjonalnych uzgodnień stanowiących bieżące doradztwo inwestycyjne

K-AUM

0,02 %

Przechowywane środki pieniężne klientów

K-CMH (na wyodrębnionych rachunkach)

0,4 %

K-CMH (na niewyodrębnionych rachunkach)

0,5 %

Aktywa zabezpieczone i objęte administrowaniem

K-ASA

0,04 %

Obsługiwane zlecenia klientów

K-COH dla transakcji na rynku kasowym

0,1 %

K-COH dla instrumentów pochodnych

0,01 %

Dzienne przepływy transakcyjne

K-DTF dla transakcji na rynku kasowym

0,1 %

K-DTF dla instrumentów pochodnych

0,01 %

3.   Firmy inwestycyjne monitorują wartość swoich współczynników K pod względem wszelkich tendencji, które mogłyby skutkować istotnie odmiennym wymogiem w zakresie funduszy własnych do celów art. 11 na następny okres sprawozdawczy wynikający z części siódmej oraz powiadamiają właściwy organ o tym istotnie odmiennym wymogu w zakresie funduszy własnych.

4.   W przypadku gdy właściwe organy uznają, że nastąpiła istotna zmiana w prowadzonej przez firmę inwestycyjną działalności, która wpływa na wielkość odpowiedniego współczynnika K, mogą dostosować odpowiednią wielkość zgodnie z art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034.

5.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz uwzględnienia rozwoju rynków finansowych, EUNB w porozumieniu z ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu:

| a) | określenia metod pomiaru współczynników K w części trzeciej tytuł II; |
| --- | --- |

a)

określenia metod pomiaru współczynników K w części trzeciej tytuł II;

| b) | określenia – do celów niniejszego rozporządzenia – pojęcia „wyodrębnionych rachunków” w odniesieniu do warunków zapewniających ochronę środków pieniężnych klienta w razie upadłości firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

b)

określenia – do celów niniejszego rozporządzenia – pojęcia „wyodrębnionych rachunków” w odniesieniu do warunków zapewniających ochronę środków pieniężnych klienta w razie upadłości firmy inwestycyjnej;

| c) | określenia dostosowań współczynników K-DTF, o których mowa w tabeli 1 w ust. 2 niniejszego artykułu, w przypadku gdy w skrajnych warunkach rynkowych, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/578 (25), wymogi dotyczące K-DTF wydają się zbyt restrykcyjne i szkodliwe dla stabilności finansowej. |
| --- | --- |

c)

określenia dostosowań współczynników K-DTF, o których mowa w tabeli 1 w ust. 2 niniejszego artykułu, w przypadku gdy w skrajnych warunkach rynkowych, o których mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/578 (25), wymogi dotyczące K-DTF wydają się zbyt restrykcyjne i szkodliwe dla stabilności finansowej.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji przekazuje się uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

ROZDZIAŁ 2

Współczynniki K w ramach ryzyka dla klienta

Artykuł 16

Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla klienta

Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla klienta określa się za pomocą następującego wzoru:

K-AUM + K CMH + K ASA + K-COH

gdzie:

K-AUM (współczynnik K dotyczący zarządzanych aktywów) jest równy wartości zarządzanych aktywów zmierzonej zgodnie z art. 17 i pomnożonej przez odpowiedni współczynnik procentowy określony w art. 15 ust. 2;

K-CMH (współczynnik K dotyczący przechowywanych środków pieniężnych klientów) jest równy wartości przechowywanych środków pieniężnych klientów zmierzonej zgodnie z art. 18 i pomnożonej przez odpowiedni współczynnik procentowy określony w art. 15 ust. 2;

K-ASA (współczynnik K dotyczący aktywów zabezpieczonych i objętych administrowaniem) jest równy wartości aktywów zabezpieczonych i objętych administrowaniem zmierzonej zgodnie z art. 19 i pomnożonej przez odpowiedni współczynnik procentowy określony w art. 15 ust. 2;

K-COH (współczynnik K dotyczący obsługiwanych zleceń klientów) jest równy wartości obsługiwanych zleceń klientów zmierzonej zgodnie z art. 20 i pomnożonej przez odpowiedni współczynnik procentowy określony w art. 15 ust. 2.

Artykuł 17

Pomiar wartości zarządzanych aktywów celów celu obliczenia współczynnika K-AUM

1.   W celu obliczenia współczynnika K-AUM wartość zarządzanych aktywów stanowi średnia krocząca wartości całkowitych miesięcznych zarządzanych aktywów, mierzonej na ostatni dzień roboczy każdego z poprzednich 15 miesięcy, przeliczona na walutę funkcjonalną danych podmiotów w tamtym czasie, z wyłączeniem trzech ostatnich wartości miesięcznych.

Wartość zarządzanych aktywów odpowiada średniej arytmetycznej pozostałych 12 wartości miesięcznych.

Współczynnik K-AUM oblicza się pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca.

2.   W przypadku gdy firma inwestycyjna formalnie przekazała zarządzanie aktywami innemu podmiotowi finansowemu, aktywa te włącza się do całkowitej kwoty zarządzanych aktywów obliczanej zgodnie z ust. 1.

W przypadku gdy inny podmiot finansowy formalnie przekazał zarządzanie aktywami firmie inwestycyjnej, aktywów tych nie włącza się do całkowitej kwoty zarządzanych aktywów obliczanej zgodnie z ust. 1.

W przypadku gdy firma inwestycyjna zarządzała aktywami przez okres krótszy niż 15 miesięcy lub gdy prowadziła taką działalność przez dłuższy okres jako mała i niepowiązana wzajemnie firma inwestycyjna, a obecnie przekracza próg dla zarządzanych aktywów, w celu obliczenia współczynnika K-AUM wykorzystuje ona dane historyczne dotyczące zarządzanych aktywów w odniesieniu do okresu określonego w ust. 1, gdy tylko takie dane staną się dostępne. Właściwy organ może zastąpić brakujące dane historyczne regulacyjnymi ustaleniami na podstawie prognoz biznesowych firmy inwestycyjnej przedłożonych zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE.

Artykuł 18

Pomiar wartości przechowywanych środków pieniężnych klientów w celu obliczenia współczynnika K-CMH

1.   W celu obliczenia współczynnika K-CMH wartość przechowywanych środków pieniężnych klientów stanowi średnia krocząca wartości całkowitych dziennych przechowywanych środków pieniężnych klientów, mierzona na koniec każdego dnia roboczego w okresie poprzedzających dziewięciu miesięcy, z wyłączeniem trzech ostatnich miesięcy.

Wartość przechowywanych środków pieniężnych klientów odpowiada średniej arytmetycznej dziennych wartości z pozostałych sześciu miesięcy.

Współczynnik K-CMH oblicza się pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca.

2.   W przypadku gdy firma inwestycyjna przechowywała środki pieniężne klientów przez okres krótszy niż dziewięć miesięcy, w celu obliczenia współczynnika K-CMH wykorzystuje ona dane historyczne dotyczące CMH w odniesieniu do okresu określonego w ust. 1, gdy tylko takie dane staną się dostępne.

Właściwy organ może zastąpić brakujące dane historyczne regulacyjnymi ustaleniami na podstawie prognoz biznesowych firmy inwestycyjnej przedłożonych zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE.

Artykuł 19

Pomiar wartości aktywów zabezpieczonych i objętych administrowaniem w celu obliczenia współczynnika K-ASA

1.   Do celu obliczenia współczynnika K-ASA wartość aktywów zabezpieczonych i objętych administrowaniem stanowi średnia krocząca wartości całkowitych dziennych aktywów zabezpieczonych i objętych administrowaniem, mierzona na koniec każdego dnia roboczego w okresie poprzedzających dziewięciu miesięcy, z wyłączeniem trzech ostatnich miesięcy.

Wartość aktywów zabezpieczonych i objętych administrowaniem odpowiada średniej arytmetycznej prostej dziennych wartości z pozostałych sześciu miesięcy.

Współczynnik K-ASA oblicza się pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca.

2.   W przypadku gdy firma inwestycyjna formalnie przekazała zadania w zakresie zabezpieczenia aktywów i administrowania nimi innemu podmiotowi finansowemu lub gdy inny podmiot finansowy formalnie przekazał takie zadania firmie inwestycyjnej, aktywa te włącza się do całkowitej kwoty ASA obliczonej zgodnie z ust. 1.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna przechowuje środki pieniężne i administruje nimi przez okres krótszy niż sześć miesięcy, w celu obliczenia współczynnika K-ASA wykorzystuje ona dane historyczne dotyczące ASA w odniesieniu do okresu określonego w ust. 1, gdy tylko takie dane staną się dostępne. Właściwy organ może zastąpić brakujące dane historyczne regulacyjnymi ustaleniami na podstawie prognoz biznesowych firmy inwestycyjnej przedłożonych zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE.

Artykuł 20

Pomiar wartości obsługiwanych zleceń klientów w celu obliczenia współczynnika K-COH

1.   W celu obliczenia współczynnika K-COH wartość obsługiwanych zleceń klientów stanowi średnia krocząca wartości całkowitych dziennych obsługiwanych zleceń klientów, mierzona przez cały dzień każdego dnia roboczego w okresie poprzedzających sześciu miesięcy, z wyłączeniem trzech ostatnich miesięcy.

Wartość obsługiwanych zleceń klientów odpowiada średniej arytmetycznej dziennych wartości z pozostałych trzech miesięcy.

Współczynnik K-COH oblicza się pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca.

2.   Wartość obsługiwanych zleceń klientów mierzy się jako sumę wartości bezwzględnej nabyć i wartości bezwzględnej sprzedaży w odniesieniu do zarówno transakcji na rynku kasowym, jak i transakcji na instrumentach pochodnych zgodnie z poniższym:

| a) | w przypadku transakcji na rynku kasowym wartością jest kwota zapłacona lub otrzymana w ramach każdej transakcji; |
| --- | --- |

a)

w przypadku transakcji na rynku kasowym wartością jest kwota zapłacona lub otrzymana w ramach każdej transakcji;

| b) | w przypadku instrumentów pochodnych wartością transakcji jest kwota referencyjna kontraktu. |
| --- | --- |

b)

w przypadku instrumentów pochodnych wartością transakcji jest kwota referencyjna kontraktu.

Kwotę referencyjną instrumentów pochodnych na stopy procentowe koryguje się o okres pozostały do terminu zapadalności (w latach) tych kontraktów. Kwotę referencyjną mnoży się przez durację określoną w następującym wzorze:

Duracja = okres pozostały do terminu zapadalności (w latach) / 10

Bez uszczerbku dla akapitu piątego obsługiwane zlecenia klientów obejmują transakcje realizowane przez firmy inwestycyjne świadczące usługi w zakresie zarządzania portfelem w imieniu funduszy inwestycyjnych.

Obsługiwane zlecenia klientów obejmują transakcje wynikające z doradztwa inwestycyjnego, w odniesieniu do których firma inwestycyjna nie oblicza współczynnika K-AUM.

Obsługiwane zlecenia klientów nie obejmują transakcji obsługiwanych przez firmę inwestycyjną, które wynikają z obsługiwania portfela inwestycyjnego klienta, w przypadku gdy dana firma inwestycyjna oblicza już K-AUM w odniesieniu do inwestycji tego klienta lub gdy działalność ta odnosi się do zarządzania aktywami przekazanego firmie inwestycyjnej, której nie włącza się do całkowitej kwoty zarządzanych aktywów tej firmy inwestycyjnej na mocy art. 17 ust. 2.

Obsługiwane zlecenia klientów nie obejmują transakcji realizowanych przez firmę inwestycyjną we własnym imieniu, czy to na własny rachunek, czy na rachunek klienta.

Firmy inwestycyjne mogą wyłączyć z pomiaru obsługiwanych zleceń klientów wszelkie zlecenia, które nie zostały zrealizowane, w przypadku gdy fakt niezrealizowania zlecenia wynika z terminowego anulowania tego zlecenia przez klienta.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna obsługiwała zlecenia klientów przez okres krótszy niż sześć miesięcy, lub gdy prowadziła taką działalność przez dłuższy okres jako mała i niepowiązana wzajemnie firma inwestycyjna, w celu obliczenia współczynnika K-COH wykorzystuje ona dane historyczne dotyczące obsługiwanych zleceń klientów z okresu określonego w ust. 1, gdy tylko takie dane staną się dostępne. Właściwy organ może zastąpić brakujące dane historyczne regulacyjnymi ustaleniami na podstawie prognoz biznesowych firmy inwestycyjnej przedłożonych zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE.

ROZDZIAŁ 3

Współczynniki K w ramach ryzyka dla rynku

Artykuł 21

Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla rynku

1.   Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla rynku w odniesieniu do pozycji portfela handlowego firmy inwestycyjnej zawierającej transakcje na własny rachunek, czy to w imieniu własnym, czy w imieniu klienta, jest równy współczynnikowi K-NPR obliczonemu zgodnie z art. 22 albo współczynnikowi K-CMG obliczonemu zgodnie z art. 23.

2.   Firmy inwestycyjne zarządzają swoim portfelem handlowym zgodnie z częścią trzecią tytuł I rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3.   Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla rynku ma zastosowanie do wszystkich pozycji portfela handlowego, które obejmują w szczególności pozycje w instrumentach dłużnych (w tym instrumenty sekurytyzacyjne), instrumenty kapitałowe, przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, waluty obce i złoto oraz towary (w tym uprawnienia do emisji).

4.   W celu obliczania wymogu opartego na współczynniku K w ramach ryzyka dla rynku firma inwestycyjna uwzględnia pozycje inne niż pozycje portfela handlowego, gdy powodują one ryzyko walutowe lub ryzyko cen towarów.

Artykuł 22

Obliczanie współczynnika K-NPR

Do celu obliczenia współczynnika K-NPR wymóg w zakresie funduszy własnych dla pozycji portfela handlowego firmy inwestycyjnej zawierającej transakcje na własny rachunek, czy to w imieniu własnym, czy w imieniu klienta, oblicza się za pomocą jednej z poniższych metod:

| a) | metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdziały 2, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdziały 2, 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | alternatywnej metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

alternatywnej metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | alternatywnej metody modeli wewnętrznych określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1b rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

c)

alternatywnej metody modeli wewnętrznych określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1b rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 23

Obliczanie współczynnika K-CMG

1.   Do celów art. 21 właściwy organ zezwala firmie inwestycyjnej na obliczanie współczynnika K-CMG dla wszystkich pozycji podlegających rozliczeniu lub na podstawie portfela, w przypadku gdy cały portfel podlega obowiązkowi rozliczania lub uzupełniania depozytu zabezpieczającego, pod następującymi warunkami:

| a) | firma inwestycyjna nie jest częścią grupy, w skład której wchodzi instytucja kredytowa; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna nie jest częścią grupy, w skład której wchodzi instytucja kredytowa;

| b) | rozliczenie i rozrachunek tych transakcji odbywają się na odpowiedzialność członka rozliczającego kwalifikującego się kontrahenta centralnego, a ten członek rozliczający jest instytucją kredytową lub firmą inwestycyjną, o której mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, i transakcje są rozliczane przez kwalifikującego się kontrahenta centralnego albo poddawane rozrachunkowi na zasadzie „dostawa za płatność” na odpowiedzialność tego członka rozliczającego; |
| --- | --- |

b)

rozliczenie i rozrachunek tych transakcji odbywają się na odpowiedzialność członka rozliczającego kwalifikującego się kontrahenta centralnego, a ten członek rozliczający jest instytucją kredytową lub firmą inwestycyjną, o której mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, i transakcje są rozliczane przez kwalifikującego się kontrahenta centralnego albo poddawane rozrachunkowi na zasadzie „dostawa za płatność” na odpowiedzialność tego członka rozliczającego;

| c) | obliczanie całkowitych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członka rozliczającego opiera się na modelu dotyczącym depozytu zabezpieczającego stosowanym przez członka rozliczającego; |
| --- | --- |

c)

obliczanie całkowitych depozytów zabezpieczających wymaganych przez członka rozliczającego opiera się na modelu dotyczącym depozytu zabezpieczającego stosowanym przez członka rozliczającego;

| d) | firma inwestycyjna wykazała właściwemu organowi, że wybór obliczania wartości ryzyka dla rynku za pomocą współczynnika K-CMG jest uzasadniony pewnymi kryteriami, które mogą obejmować charakter głównej działalności firmy inwestycyjnej, którą zasadniczo jest działalność transakcyjna podlegająca obowiązkowi rozliczania i obowiązkowi uzupełniania depozytu zabezpieczającego na odpowiedzialność członka rozliczającego, oraz fakt, że inna działalność prowadzona przez firmę inwestycyjną jest nieistotna w porównaniu z tą główną działalnością; oraz |
| --- | --- |

d)

firma inwestycyjna wykazała właściwemu organowi, że wybór obliczania wartości ryzyka dla rynku za pomocą współczynnika K-CMG jest uzasadniony pewnymi kryteriami, które mogą obejmować charakter głównej działalności firmy inwestycyjnej, którą zasadniczo jest działalność transakcyjna podlegająca obowiązkowi rozliczania i obowiązkowi uzupełniania depozytu zabezpieczającego na odpowiedzialność członka rozliczającego, oraz fakt, że inna działalność prowadzona przez firmę inwestycyjną jest nieistotna w porównaniu z tą główną działalnością; oraz

| e) | właściwy organ ocenił, że wybór portfela lub portfeli podlegających współczynnikowi K-CMG nie został dokonany w celu praktykowania arbitrażu regulacyjnego w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych w sposób nieproporcjonalny lub nienależyty z ostrożnościowego punktu widzenia. |
| --- | --- |

e)

właściwy organ ocenił, że wybór portfela lub portfeli podlegających współczynnikowi K-CMG nie został dokonany w celu praktykowania arbitrażu regulacyjnego w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych w sposób nieproporcjonalny lub nienależyty z ostrożnościowego punktu widzenia.

Do celów lit. c) akapitu pierwszego właściwy organ przeprowadza regularną ocenę w celu potwierdzenia, że model dotyczący depozytu zabezpieczającego prowadzi do wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego, które odzwierciedlają charakterystykę ryzyka produktów, które są przedmiotem obrotu prowadzonego przez firmy inwestycyjne, oraz uwzględnia odstępy czasowe między poborem depozytów zabezpieczających, płynność rynku i możliwość zmian w okresie trwania transakcji.

Wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego muszą być wystarczające, aby pokryć straty, które mogą wynikać z co najmniej 99 % zmian ekspozycji w odpowiednim horyzoncie czasowym, przy okresie utrzymywania wynoszącym co najmniej dwa dni robocze. Modele dotyczące depozytów zabezpieczających stosowane przez tego członka rozliczającego w celu wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. c) niniejszego ustępu, muszą być zawsze zaprojektowane tak, aby osiągnąć podobny poziom ostrożności jak poziom wymagany w przepisach odnoszących się do wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego w art. 41 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

2.   Współczynnik K-CMG musi być trzecią najwyższą kwotą całkowitego depozytu zabezpieczającego wymaganą od firmy inwestycyjnej codziennie przez członka rozliczającego w ciągu poprzedzających trzech miesięcy, pomnożoną przez współczynnik 1,3.

3.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia obliczenia kwoty wymaganego łącznego depozytu zabezpieczającego oraz metody obliczania współczynnika K-CMG, o czym mowa w ust. 2, w szczególności w przypadku gdy współczynnik K-CMG jest stosowany w odniesieniu do portfela, oraz w celu określenia warunków spełnienia przepisów określonych w ust. 1 lit. e).

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

ROZDZIAŁ 4

Współczynniki K w ramach ryzyka dla firmy

Artykuł 24

Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla firmy

Wymóg oparty na współczynniku K w ramach ryzyka dla firmy określa się za pomocą następującego wzoru:

K-TCD + K-DTF + K-CON

gdzie:

K-TCD (współczynnik K dotyczący ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta transakcyjnego) jest równy kwocie obliczonej zgodnie z art. 26;

K-DTF (współczynnik K dotyczący dziennych przepływów transakcyjnych) jest równy wartości dziennych przepływów transakcyjnych zmierzonej zgodnie z art. 33 i pomnożonej przez odpowiedni współczynnik procentowy określony w art. 15 ust. 2; oraz

K-CON (współczynnik K dotyczący ryzyka koncentracji) jest równy kwocie obliczonej zgodnie z art. 39.

Współczynniki K-TCD i K-CON opierają się na transakcjach zarejestrowanych w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej zawierającej transakcje na własny rachunek, czy to w imieniu własnym, czy w imieniu klienta.

Współczynnik K-DTF opiera się na transakcjach zarejestrowanych w portfelu handlowym firmy inwestycyjnej zawierającej transakcje na własny rachunek, czy to w imieniu własnym, czy w imieniu klienta, oraz transakcjach zawieranych przez firmę inwestycyjną poprzez wykonywanie zleceń we własnym imieniu na rachunek klientów.

Sekcja 1

Niewykonanie zobowiązania przez kontrahenta transakcyjnego

Artykuł 25

Zakres stosowania

1.   Niniejsza sekcja ma zastosowanie do następujących kontraktów i transakcji:

| a) | kontraktów na instrumenty pochodne wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z wyjątkiem:






  (i) | kontraktów na instrumenty pochodne bezpośrednio lub pośrednio rozliczanych przez kontrahenta centralnego, w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:






  — | pozycje i aktywa firmy inwestycyjnej związane z tymi kontraktami są odróżnione i wyodrębnione – zarówno na poziomie uczestnika rozliczającego, jak i kontrahenta centralnego – od pozycji i aktywów zarówno członka rozliczającego, jak i pozostałych klientów tego członka rozliczającego, a te pozycje i aktywa są w wyniku tego odróżnienia i wyodrębnienia wyłączone z masy upadłościowej zgodnie z prawem krajowym w przypadku niewykonania zobowiązania lub niewypłacalności dotyczących członka rozliczającego lub jednego lub większej liczby jego pozostałych klientów, |
| --- | --- | --- | --- |

a)

kontraktów na instrumenty pochodne wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z wyjątkiem:

(i)

kontraktów na instrumenty pochodne bezpośrednio lub pośrednio rozliczanych przez kontrahenta centralnego, w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

—

pozycje i aktywa firmy inwestycyjnej związane z tymi kontraktami są odróżnione i wyodrębnione – zarówno na poziomie uczestnika rozliczającego, jak i kontrahenta centralnego – od pozycji i aktywów zarówno członka rozliczającego, jak i pozostałych klientów tego członka rozliczającego, a te pozycje i aktywa są w wyniku tego odróżnienia i wyodrębnienia wyłączone z masy upadłościowej zgodnie z prawem krajowym w przypadku niewykonania zobowiązania lub niewypłacalności dotyczących członka rozliczającego lub jednego lub większej liczby jego pozostałych klientów,

| — | przepisy, regulacje, zasady i porozumienia umowne mające zastosowanie do takiego członka rozliczającego lub dla niego wiążące ułatwiają przeniesienie pozycji klienta związanych z tymi kontraktami oraz odpowiednich zabezpieczeń do innego członka rozliczającego w mającym zastosowanie okresie ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez pierwotnego członka rozliczającego lub jego niewypłacalności, |
| --- | --- |

—

przepisy, regulacje, zasady i porozumienia umowne mające zastosowanie do takiego członka rozliczającego lub dla niego wiążące ułatwiają przeniesienie pozycji klienta związanych z tymi kontraktami oraz odpowiednich zabezpieczeń do innego członka rozliczającego w mającym zastosowanie okresie ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia w przypadku niewykonania zobowiązania przez pierwotnego członka rozliczającego lub jego niewypłacalności,

| — | firma inwestycyjna uzyskała niezależną, pisemną opinię prawną z uzasadnieniem, z której wynika, że w przypadku wniesienia sprawy do sądu firma inwestycyjna nie poniosłaby żadnych strat z tytułu niewypłacalności swojego członka rozliczającego lub któregokolwiek z klientów swojego członka rozliczającego; |
| --- | --- |

—

firma inwestycyjna uzyskała niezależną, pisemną opinię prawną z uzasadnieniem, z której wynika, że w przypadku wniesienia sprawy do sądu firma inwestycyjna nie poniosłaby żadnych strat z tytułu niewypłacalności swojego członka rozliczającego lub któregokolwiek z klientów swojego członka rozliczającego;

| (ii) | giełdowych kontraktów na instrumenty pochodne; |
| --- | --- |

(ii)

giełdowych kontraktów na instrumenty pochodne;

| (iii) | kontraktów na instrumenty pochodne przeznaczonych do celów zabezpieczenia pozycji firmy inwestycyjnej wynikającej z działalności w ramach portfela bankowego; |
| --- | --- |

(iii)

kontraktów na instrumenty pochodne przeznaczonych do celów zabezpieczenia pozycji firmy inwestycyjnej wynikającej z działalności w ramach portfela bankowego;

| b) | transakcji z długim terminem rozliczenia; |
| --- | --- |

b)

transakcji z długim terminem rozliczenia;

| c) | transakcji odkupu; |
| --- | --- |

c)

transakcji odkupu;

| d) | transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów; |
| --- | --- |

d)

transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów;

| e) | transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego; |
| --- | --- |

e)

transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego;

| f) | każdego innego rodzaju transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych; |
| --- | --- |

f)

każdego innego rodzaju transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych;

| g) | kredytów i pożyczek, o których mowa w sekcji B pkt 2 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jeżeli firma inwestycyjna prowadzi działalność handlową na rzecz klienta lub otrzymuje i przekazuje zlecenie bez jego wykonania. |
| --- | --- |

g)

kredytów i pożyczek, o których mowa w sekcji B pkt 2 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jeżeli firma inwestycyjna prowadzi działalność handlową na rzecz klienta lub otrzymuje i przekazuje zlecenie bez jego wykonania.

Do celów lit. a) ppkt (i) akapitu pierwszego uznaje się, że kontrakty na instrumenty pochodne bezpośrednio lub pośrednio rozliczane przez kwalifikującego się kontrahenta centralnego spełniają warunki określone w tym podpunkcie.

2.   Transakcje z następującymi rodzajami kontrahentów są wyłączone z obliczania współczynnika K-TCD:

| a) | rządy centralne i banki centralne, gdyby ekspozycje bazowe otrzymały wagę ryzyka równą 0 % na mocy art. 114 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

a)

rządy centralne i banki centralne, gdyby ekspozycje bazowe otrzymały wagę ryzyka równą 0 % na mocy art. 114 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| b) | wielostronne banki rozwoju wymienione w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

b)

wielostronne banki rozwoju wymienione w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| c) | organizacje międzynarodowe wymienione w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

c)

organizacje międzynarodowe wymienione w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

3.   Z zastrzeżeniem uprzedniego zatwierdzenia przez właściwe organy, firma inwestycyjna może wyłączyć z zakresu obliczania współczynnika K-TCD transakcje z kontrahentem, który jest jej jednostką dominującą, jej jednostką zależną, jednostką zależną jej jednostki dominującej lub jednostką powiązaną związkiem określonym w art. 22 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE. Właściwe organy udzielają zgody, jeżeli spełnione są następujące warunki:

| a) | kontrahent jest instytucją kredytową, firmą inwestycyjną lub instytucją finansową, podlegającą odpowiednim wymogom ostrożnościowym; |
| --- | --- |

a)

kontrahent jest instytucją kredytową, firmą inwestycyjną lub instytucją finansową, podlegającą odpowiednim wymogom ostrożnościowym;

| b) | kontrahent jest objęty tą samą pełną konsolidacją ostrożnościową co firma inwestycyjna zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub kontrahent i firma inwestycyjna są nadzorowane w odniesieniu do zgodności z grupowym testem kapitałowym zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

kontrahent jest objęty tą samą pełną konsolidacją ostrożnościową co firma inwestycyjna zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub kontrahent i firma inwestycyjna są nadzorowane w odniesieniu do zgodności z grupowym testem kapitałowym zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia;

| c) | kontrahent jest objęty tymi samymi procedurami oceny, pomiaru i kontroli ryzyka co dana firma inwestycyjna; |
| --- | --- |

c)

kontrahent jest objęty tymi samymi procedurami oceny, pomiaru i kontroli ryzyka co dana firma inwestycyjna;

| d) | kontrahent ma siedzibę w tym samym państwie członkowskim co dana firma inwestycyjna; |
| --- | --- |

d)

kontrahent ma siedzibę w tym samym państwie członkowskim co dana firma inwestycyjna;

| e) | nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu funduszy własnych lub spłaty zobowiązań przez kontrahenta na rzecz danej firmy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

e)

nie istnieją obecnie i nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu funduszy własnych lub spłaty zobowiązań przez kontrahenta na rzecz danej firmy inwestycyjnej.

4.   Na zasadzie odstępstwa od niniejszej sekcji firma inwestycyjna może, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwy organ, obliczać wartość ekspozycji z tytułu kontraktów na instrumenty pochodne wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i w odniesieniu do transakcji, o których mowa w ust. 1 lit. b)–f) niniejszego artykułu, stosując jedną z metod określonych w części trzeciej tytuł II rozdział 6 sekcje 3, 4 lub 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz obliczać powiązane wymogi w zakresie funduszy własnych, mnożąc wartość ekspozycji przez współczynnik ryzyka określony według rodzaju kontrahenta zgodnie z tabelą 2 w art. 26 niniejszego rozporządzenia.

Firmy inwestycyjne objęte nadzorem na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mogą obliczać powiązany wymóg w zakresie funduszy własnych, mnożąc kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem, obliczone zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 2 sekcja 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przez 8 %.

5.   Stosując odstępstwo określone w ust. 4 niniejszego artykułu, firmy inwestycyjne stosują również współczynnik korekty wyceny kredytowej (CVA), mnożąc wymóg w zakresie funduszy własnych, obliczony zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, przez wartość CVA obliczoną zgodnie z art. 32.

Zamiast stosować mnożnik współczynnika CVA, firmy inwestycyjne objęte nadzorem na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z częścią pierwszą tytuł II rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mogą obliczać wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z korektą wyceny kredytowej zgodnie z częścią trzecią tytuł VI rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 26

Obliczanie współczynnika K-TCD

Do celów obliczania współczynnika K-TCD wymóg w zakresie funduszy własnych określa się za pomocą następującego wzoru:

Wymóg w zakresie funduszy własnych = α • EV • RF • CVA

gdzie:

α = 1,2;

EV = wartość ekspozycji obliczona zgodnie z art. 27;

RF = współczynnik ryzyka określony według rodzaju kontrahenta określonego w tabeli 2; oraz

CVA = korekta wyceny kredytowej obliczona zgodnie z art. 32.

Tabela 2

Tabela 2

| Rodzaj kontrahenta | Współczynnik ryzyka |
| --- | --- |
| Rządy centralne, banki centralne i podmioty sektora publicznego | 1,6 % |
| Instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne | 1,6 % |
| Inni kontrahenci | 8 % |

Rodzaj kontrahenta

Współczynnik ryzyka

Rządy centralne, banki centralne i podmioty sektora publicznego

1,6 %

Instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne

1,6 %

Inni kontrahenci

8 %

Artykuł 27

Obliczanie wartości ekspozycji

Wartość ekspozycji oblicza się według następującego wzoru:

Wartość ekspozycji = Max(0;RC + PFE - C)

gdzie:

RC = koszt odtworzenia określony zgodnie z art. 28;

PFE = potencjalna przyszła ekspozycja określona zgodnie z art. 29; oraz

C = zabezpieczenie określone zgodnie z art. 30.

Koszt odtworzenia (RC) i zabezpieczenie (C) mają zastosowanie do wszystkich transakcji, o których mowa w art. 25.

Potencjalna przyszła ekspozycja (PFE) ma zastosowanie wyłącznie do kontraktów na instrumenty pochodne.

Firma inwestycyjna może obliczać jedną wartość ekspozycji na poziomie kompensowania zobowiązań w odniesieniu do wszystkich transakcji objętych umową o kompensowaniu zobowiązań, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 31. W przypadku gdy nie został spełniony którykolwiek z tych warunków, firma inwestycyjna traktuje każdą transakcję jako odrębny pakiet kompensowania.

Artykuł 28

Koszt odtworzenia (RC)

Koszt odtworzenia, o którym mowa w art. 27, ustala się w następujący sposób:

| a) | w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne koszt odtworzenia ustala się jako CMV; |
| --- | --- |

a)

w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne koszt odtworzenia ustala się jako CMV;

| b) | w przypadku transakcji z długim terminem rozliczenia koszt odtworzenia ustala się jako kwotę rozliczenia środków pieniężnych, którą firma inwestycyjna ma uiścić lub otrzymać w momencie rozliczenia; należność jest traktowana jako kwota dodatnia, a zobowiązanie jako kwota ujemna; |
| --- | --- |

b)

w przypadku transakcji z długim terminem rozliczenia koszt odtworzenia ustala się jako kwotę rozliczenia środków pieniężnych, którą firma inwestycyjna ma uiścić lub otrzymać w momencie rozliczenia; należność jest traktowana jako kwota dodatnia, a zobowiązanie jako kwota ujemna;

| c) | w przypadku transakcji odkupu i transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów koszt odtworzenia ustala się jako kwotę środków pieniężnych będących przedmiotem pożyczki udzielonej lub zaciągniętej; środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki udzielonej przez firmę inwestycyjną traktuje się jako kwotę dodatnią, a środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki zaciągniętej przez firmę inwestycyjną traktuje się jako kwotę ujemną; |
| --- | --- |

c)

w przypadku transakcji odkupu i transakcji udzielania lub zaciągania pożyczek papierów wartościowych lub towarów koszt odtworzenia ustala się jako kwotę środków pieniężnych będących przedmiotem pożyczki udzielonej lub zaciągniętej; środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki udzielonej przez firmę inwestycyjną traktuje się jako kwotę dodatnią, a środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki zaciągniętej przez firmę inwestycyjną traktuje się jako kwotę ujemną;

| d) | w przypadku transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, w przypadku gdy obie części transakcji dotyczą papierów wartościowych, koszt odtworzenia ustala się na podstawie CMV papieru wartościowego będącego przedmiotem pożyczki udzielonej przez firmę inwestycyjną; CMV zwiększa się przy użyciu odpowiedniej korekty z tytułu zmienności określonej w tabeli 4 w art. 30; |
| --- | --- |

d)

w przypadku transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, w przypadku gdy obie części transakcji dotyczą papierów wartościowych, koszt odtworzenia ustala się na podstawie CMV papieru wartościowego będącego przedmiotem pożyczki udzielonej przez firmę inwestycyjną; CMV zwiększa się przy użyciu odpowiedniej korekty z tytułu zmienności określonej w tabeli 4 w art. 30;

| e) | w przypadku transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego oraz kredytów i pożyczek, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. g), koszt odtworzenia ustala się na podstawie wartości księgowej składnika aktywów zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości. |
| --- | --- |

e)

w przypadku transakcji z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego oraz kredytów i pożyczek, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. g), koszt odtworzenia ustala się na podstawie wartości księgowej składnika aktywów zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości.

Artykuł 29

Potencjalna przyszła ekspozycja

1.   Potencjalną przyszłą ekspozycję, o której mowa w art. 27, oblicza się dla każdego instrumentu pochodnego jako iloczyn:

| a) | kwoty efektywnej wartości referencyjnej transakcji ustalonej zgodnie z ust. 2–6 niniejszego artykułu; oraz |
| --- | --- |

a)

kwoty efektywnej wartości referencyjnej transakcji ustalonej zgodnie z ust. 2–6 niniejszego artykułu; oraz

| b) | współczynnika nadzorczego ustalonego zgodnie z ust. 7 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

b)

współczynnika nadzorczego ustalonego zgodnie z ust. 7 niniejszego artykułu.

2.   Kwota efektywnej wartości referencyjnej stanowi iloczyn kwoty referencyjnej obliczonej zgodnie z ust. 3, jej duracji obliczonej zgodnie z ust. 4 oraz jej delty nadzorczej obliczonej zgodnie z ust. 6.

3.   Kwotę referencyjną, o ile nie została wyraźnie podana i ustalona na okres do terminu zapadalności, ustala się w następujący sposób:

| a) | w odniesieniu do kontraktów na walutowe instrumenty pochodne za kwotę referencyjną uznaje się kwotę referencyjną części kontraktu w walucie obcej przeliczoną na walutę krajową; jeżeli obydwie części walutowego instrumentu pochodnego są denominowane w walutach niebędących walutą krajową, kwota referencyjna każdej z części jest przeliczana na walutę krajową i za kwotę referencyjną uznaje się część o wyższej wartości w walucie krajowej; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do kontraktów na walutowe instrumenty pochodne za kwotę referencyjną uznaje się kwotę referencyjną części kontraktu w walucie obcej przeliczoną na walutę krajową; jeżeli obydwie części walutowego instrumentu pochodnego są denominowane w walutach niebędących walutą krajową, kwota referencyjna każdej z części jest przeliczana na walutę krajową i za kwotę referencyjną uznaje się część o wyższej wartości w walucie krajowej;

| b) | w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne na akcje i kontraktów na towarowe instrumenty pochodne oraz w przypadku uprawnień do emisji i bazujących na nich instrumentów pochodnych kwotę referencyjną określa się jako iloczyn ceny rynkowej jednej jednostki instrumentu i liczby jednostek wskazanych w danej transakcji; |
| --- | --- |

b)

w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne na akcje i kontraktów na towarowe instrumenty pochodne oraz w przypadku uprawnień do emisji i bazujących na nich instrumentów pochodnych kwotę referencyjną określa się jako iloczyn ceny rynkowej jednej jednostki instrumentu i liczby jednostek wskazanych w danej transakcji;

| c) | w przypadku transakcji o wielokrotnych wypłatach uzależnionych od danego stanu, w tym opcji binarnych lub celowych kontraktów terminowych typu forward z opcją wykupu (ang. target redemption forwards), firma inwestycyjna oblicza kwotę referencyjną dla każdego ze stanów oraz stosuje najwyższą z wyliczonych wartości; |
| --- | --- |

c)

w przypadku transakcji o wielokrotnych wypłatach uzależnionych od danego stanu, w tym opcji binarnych lub celowych kontraktów terminowych typu forward z opcją wykupu (ang. target redemption forwards), firma inwestycyjna oblicza kwotę referencyjną dla każdego ze stanów oraz stosuje najwyższą z wyliczonych wartości;

| d) | w przypadku gdy kwotę referencyjną oblicza się na podstawie wzoru obejmującego wartości rynkowe, firma inwestycyjna wprowadza CMV w celu określenia kwoty referencyjnej transakcji; |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy kwotę referencyjną oblicza się na podstawie wzoru obejmującego wartości rynkowe, firma inwestycyjna wprowadza CMV w celu określenia kwoty referencyjnej transakcji;

| e) | w przypadku swapów o zmiennej kwocie referencyjnej (ang. variable notional swaps), takich jak swapy amortyzowane (ang. amortising swaps) i zaliczkowe (ang. accreting swaps), firmy inwestycyjne za kwotę referencyjną transakcji przyjmują średnią kwotę referencyjną w pozostałym czasie trwania swapu; |
| --- | --- |

e)

w przypadku swapów o zmiennej kwocie referencyjnej (ang. variable notional swaps), takich jak swapy amortyzowane (ang. amortising swaps) i zaliczkowe (ang. accreting swaps), firmy inwestycyjne za kwotę referencyjną transakcji przyjmują średnią kwotę referencyjną w pozostałym czasie trwania swapu;

| f) | lewarowane swapy przelicza się na kwotę referencyjną równoważnego nielewarowanego swapu, tak aby w przypadku pomnożenia przez współczynnik wszystkich stóp w swapie ustalona kwota referencyjna została pomnożona przez współczynnik stóp procentowych w celu określenia kwoty referencyjnej; |
| --- | --- |

f)

lewarowane swapy przelicza się na kwotę referencyjną równoważnego nielewarowanego swapu, tak aby w przypadku pomnożenia przez współczynnik wszystkich stóp w swapie ustalona kwota referencyjna została pomnożona przez współczynnik stóp procentowych w celu określenia kwoty referencyjnej;

| g) | w przypadku kontraktu na instrumenty pochodne z wielokrotną wymianą kwoty głównej kwotę referencyjną mnoży się przez liczbę wymian kwoty głównej w kontrakcie na instrumenty pochodne w celu określenia kwoty referencyjnej. |
| --- | --- |

g)

w przypadku kontraktu na instrumenty pochodne z wielokrotną wymianą kwoty głównej kwotę referencyjną mnoży się przez liczbę wymian kwoty głównej w kontrakcie na instrumenty pochodne w celu określenia kwoty referencyjnej.

4.   Kwota referencyjna kontraktów na instrumenty pochodne na stopę procentową i kontraktów na kredytowe instrumenty pochodne na okres pozostały do terminu zapadalności (w latach) tych kontraktów jest korygowana zgodnie z duracją ustaloną według następującego wzoru:

Duracja = (1 - exp(-0,05 • okres pozostały do terminu zapadalności)) / 0,05

W przypadku kontraktów na instrumenty pochodne innych niż kontrakty na instrumenty pochodne na stopę procentową i kontrakty na kredytowe instrumenty pochodne duracja wynosi 1.

5.   Termin zapadalności kontraktu jest najpóźniejszym terminem, w którym kontrakt wciąż można zrealizować.

Jeżeli instrument pochodny odnosi się do wartości innego instrumentu opartego na stopie procentowej lub innego instrumentu kredytowego, termin określa się na podstawie instrumentu bazowego.

W przypadku opcji terminem zapadalności jest najpóźniejszy termin realizacji kontraktu przewidziany w umowie.

W odniesieniu do kontraktów na instrumenty pochodne, które są skonstruowane w taki sposób, że w określonych terminach wszelkie należności z tytułu ekspozycji ulegają rozliczeniu, a warunki ulegają aktualizacji w taki sposób, że wartość godziwa kontraktu jest równa zeru, rezydualny termin zapadalności jest równy okresowi pozostającemu do następnego terminu aktualizacji warunków kontraktu.

6.   Firma inwestycyjna może sama obliczyć deltę nadzorczą opcji i opcji swapowych, korzystając z odpowiedniego modelu, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez właściwy organ. Model musi pozwalać na oszacowanie zakresu zmian wartości opcji w odniesieniu do niewielkich zmian wartości rynkowej instrumentu bazowego. W przypadku transakcji innych niż opcje i opcje swapowe lub gdy właściwy organ nie zatwierdził żadnego modelu, delta wynosi 1.

7.   Współczynnik nadzorczy (SF) dla każdej klasy aktywów ustala się zgodnie z poniższą tabelą:

Tabela 3

| Klasa aktywów | Współczynnik nadzorczy |
| --- | --- |
| Stopa procentowa | 0,5 % |
| Waluta obca | 4 % |
| Kredyt | 1 % |
| Jednopodmiotowy instrument kapitałowy | 32 % |
| Indeks akcyjny | 20 % |
| Towary i uprawnienia do emisji | 18 % |
| Inne | 32 % |

Klasa aktywów

Współczynnik nadzorczy

Stopa procentowa

0,5 %

Waluta obca

4 %

Kredyt

1 %

Jednopodmiotowy instrument kapitałowy

32 %

Indeks akcyjny

20 %

Towary i uprawnienia do emisji

18 %

Inne

32 %

8.   Potencjalna przyszła ekspozycja pakietu kompensowania stanowi sumę potencjalnych przyszłych ekspozycji wszystkich transakcji wchodzących w skład pakietu kompensowania, pomnożoną przez:

| a) | 0,42 – w przypadku pakietów kompensowania transakcji z kontrahentami finansowymi i niefinansowymi, w odniesieniu do których to transakcji zabezpieczenie jest wymieniane dwustronnie z kontrahentem, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z warunkami określonymi w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; |
| --- | --- |

a)

0,42 – w przypadku pakietów kompensowania transakcji z kontrahentami finansowymi i niefinansowymi, w odniesieniu do których to transakcji zabezpieczenie jest wymieniane dwustronnie z kontrahentem, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z warunkami określonymi w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

| b) | 1 – w przypadku innych pakietów kompensowania. |
| --- | --- |

b)

1 – w przypadku innych pakietów kompensowania.

Artykuł 30

Zabezpieczenie

1.   Każde zabezpieczenie zarówno dla transakcji dwustronnych, jak i rozliczonych, o których mowa w art. 25, podlega korektom z tytułu zmienności zgodnie z następującą tabelą:

Tabela 4

| Klasa aktywów | Korekta z tytułu zmienności – transakcje odkupu | Korekta z tytułu zmienności – inne transakcje |
| --- | --- | --- |
| Dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne | ≤ 1 rok | 0,707 % | 1 % |
| > 1 rok ≤ 5 lat | 2,121 % | 3 % |
| > 5 lat | 4,243 % | 6 % |
| Dłużne papiery wartościowe emitowane przez inne podmioty | ≤ 1 rok | 1,414 % | 2 % |
| > 1 rok ≤ 5 lat | 4,243 % | 6 % |
| > 5 lat | 8,485 % | 12 % |
| Pozycje sekurytyzacyjne | ≤ 1 rok | 2,828 % | 4 % |
| > 1 rok ≤ 5 lat | 8,485 % | 12 % |
| > 5 lat | 16,970 % | 24 % |
| Notowane instrumenty kapitałowe i zamienne | 14,143 % | 20 % |
| Inne papiery wartościowe i towary | 17,678 % | 25 % |
| Złoto | 10,607 % | 15 % |
| Środki pieniężne | 0 % | 0 % |

Klasa aktywów

Korekta z tytułu zmienności – transakcje odkupu

Korekta z tytułu zmienności – inne transakcje

Dłużne papiery wartościowe emitowane przez rządy centralne lub banki centralne

≤ 1 rok

0,707 %

1 %

> 1 rok ≤ 5 lat

2,121 %

3 %

> 5 lat

4,243 %

6 %

Dłużne papiery wartościowe emitowane przez inne podmioty

≤ 1 rok

1,414 %

2 %

> 1 rok ≤ 5 lat

4,243 %

6 %

> 5 lat

8,485 %

12 %

Pozycje sekurytyzacyjne

≤ 1 rok

2,828 %

4 %

> 1 rok ≤ 5 lat

8,485 %

12 %

> 5 lat

16,970 %

24 %

Notowane instrumenty kapitałowe i zamienne

14,143 %

20 %

Inne papiery wartościowe i towary

17,678 %

25 %

Złoto

10,607 %

15 %

Środki pieniężne

0 %

0 %

Do celów tabeli 4 pozycje sekurytyzacyjne nie obejmują pozycji resekurytyzacyjnych.

Właściwe organy mogą zmienić korektę z tytułu zmienności w odniesieniu do niektórych rodzajów towarów, dla których istnieją różne poziomy zmienności cen. Powiadamiają one EUNB o takich decyzjach wraz z uzasadnieniem zmian.

2.   Wartość zabezpieczenia ustala się w następujący sposób:

| a) | do celów art. 25 ust. 1 lit. a), e) i g) - na podstawie kwoty zabezpieczenia otrzymanego przez firmę inwestycyjną od jej kontrahenta, pomniejszonej zgodnie z tabelą 4; |
| --- | --- |

a)

do celów art. 25 ust. 1 lit. a), e) i g) - na podstawie kwoty zabezpieczenia otrzymanego przez firmę inwestycyjną od jej kontrahenta, pomniejszonej zgodnie z tabelą 4;

| b) | w przypadku transakcji, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. b), c), d) i f) - na podstawie sumy CMV części transakcji obejmującej papiery wartościowe oraz kwoty netto zabezpieczenia przekazanego lub otrzymanego przez firmę inwestycyjną. |
| --- | --- |

b)

w przypadku transakcji, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. b), c), d) i f) - na podstawie sumy CMV części transakcji obejmującej papiery wartościowe oraz kwoty netto zabezpieczenia przekazanego lub otrzymanego przez firmę inwestycyjną.

W przypadku transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, gdy obie części transakcji dotyczą papierów wartościowych, zabezpieczenie ustala się na podstawie CMV papieru wartościowego będącego przedmiotem pożyczki zaciągniętej przez firmę inwestycyjną.

W przypadku gdy firma inwestycyjna dokonuje zakupu lub udzieliła pożyczki papieru wartościowego, CMV zabezpieczenia traktuje się jako kwotę ujemną i zmniejsza się ją do większej kwoty ujemnej przy użyciu korekty z tytułu zmienności w tabeli 4. W przypadku gdy firma inwestycyjna sprzedaje papier wartościowy lub zaciągnęła pożyczkę papieru wartościowego, CMV zabezpieczenia traktuje się jako kwotę dodatnią i zmniejsza się ją przy użyciu korekty z tytułu zmienności w tabeli 4.

W przypadku gdy różne rodzaje transakcji są objęte umową o kompensowaniu zobowiązań, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 31, mające zastosowanie korekty z tytułu zmienności w odniesieniu do „innych transakcji” w tabeli 4 stosuje się do odpowiednich kwot obliczonych na podstawie akapitu pierwszego lit. a) i b) na zasadzie emitenta w każdej klasie aktywów.

3.   W przypadku niedopasowania walutowego między transakcją i otrzymanym lub przekazanym zabezpieczeniem stosuje się dodatkową korektę z tytułu zmienności związaną z niedopasowaniem walutowym w wysokości 8 %.

Artykuł 31

Kompensowanie

Do celów niniejszej sekcji firma inwestycyjna może, po pierwsze, traktować doskonale dopasowane kontrakty objęte umową o kompensowaniu zobowiązań jako pojedynczy kontrakt z referencyjną kwotą główną stanowiącą równowartość wpływów netto, po drugie, kompensować inne transakcje podlegające nowacji, w ramach której wszystkie zobowiązania między firmą inwestycyjną i jej kontrahentem zostaną automatycznie połączone w taki sposób, że nowacja zastępuje, zgodnie z prawem, pojedynczą kwotą netto poprzednie zobowiązania brutto, oraz, po trzecie, kompensować inne transakcje, w przypadku których firma inwestycyjna zapewnia spełnienie następujących warunków:

| a) | umowa o kompensowaniu zawarta z kontrahentem lub inna umowa, która tworzy pojedyncze zobowiązanie prawne obejmuje wszystkie ujęte transakcje, zgodnie z którym firmie inwestycyjnej przysługiwałoby roszczenie o otrzymanie sumy netto dodatnich i ujemnych wartości poszczególnych transakcji objętych kompensowaniem, wycenionych według ich wartości rynkowej, lub byłaby ona zobowiązana do zapłaty jedynie tej sumy netto, w przypadku niewywiązania się przez kontrahenta z umowy z któregokolwiek z poniższych powodów:






  (i) | niewykonanie zobowiązania; |
| --- | --- | --- |

a)

umowa o kompensowaniu zawarta z kontrahentem lub inna umowa, która tworzy pojedyncze zobowiązanie prawne obejmuje wszystkie ujęte transakcje, zgodnie z którym firmie inwestycyjnej przysługiwałoby roszczenie o otrzymanie sumy netto dodatnich i ujemnych wartości poszczególnych transakcji objętych kompensowaniem, wycenionych według ich wartości rynkowej, lub byłaby ona zobowiązana do zapłaty jedynie tej sumy netto, w przypadku niewywiązania się przez kontrahenta z umowy z któregokolwiek z poniższych powodów:

(i)

niewykonanie zobowiązania;

| (ii) | upadłość; |
| --- | --- |

(ii)

upadłość;

| (iii) | likwidacja; lub |
| --- | --- |

(iii)

likwidacja; lub

| (iv) | podobne okoliczności; |
| --- | --- |

(iv)

podobne okoliczności;

| b) | umowa o kompensowaniu nie zawiera jakiejkolwiek klauzuli, która – w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta – zezwala kontrahentowi wypełniającemu zobowiązania na dokonywanie jedynie ograniczonych płatności lub niedokonywanie żadnych płatności na rzecz strony niewykonującej swoich zobowiązań, nawet wówczas, gdy strona niewykonująca swoich zobowiązań jest wierzycielem netto; |
| --- | --- |

b)

umowa o kompensowaniu nie zawiera jakiejkolwiek klauzuli, która – w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta – zezwala kontrahentowi wypełniającemu zobowiązania na dokonywanie jedynie ograniczonych płatności lub niedokonywanie żadnych płatności na rzecz strony niewykonującej swoich zobowiązań, nawet wówczas, gdy strona niewykonująca swoich zobowiązań jest wierzycielem netto;

| c) | firma inwestycyjna uzyskała niezależną, pisemną opinię prawną wraz z uzasadnieniem, z której wynika, że w przypadku zakwestionowania umowy o kompensowaniu zobowiązań na drodze sądowej roszczenia i zobowiązania firmy inwestycyjnej będą równoważne roszczeniom i zobowiązaniom, o których mowa w lit. a), zgodnie z następującym systemem prawnym:






  (i) | prawem jurysdykcji, w której kontrahent jest zarejestrowany; |
| --- | --- | --- |

c)

firma inwestycyjna uzyskała niezależną, pisemną opinię prawną wraz z uzasadnieniem, z której wynika, że w przypadku zakwestionowania umowy o kompensowaniu zobowiązań na drodze sądowej roszczenia i zobowiązania firmy inwestycyjnej będą równoważne roszczeniom i zobowiązaniom, o których mowa w lit. a), zgodnie z następującym systemem prawnym:

(i)

prawem jurysdykcji, w której kontrahent jest zarejestrowany;

| (ii) | jeżeli stroną jest zagraniczny oddział kontrahenta, prawem jurysdykcji, w której znajduje się oddział; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli stroną jest zagraniczny oddział kontrahenta, prawem jurysdykcji, w której znajduje się oddział;

| (iii) | prawem, które reguluje poszczególne transakcje objęte umową o kompensowaniu zobowiązań; lub |
| --- | --- |

(iii)

prawem, które reguluje poszczególne transakcje objęte umową o kompensowaniu zobowiązań; lub

| (iv) | prawem, które reguluje wszelkie kontrakty lub umowy niezbędne do przeprowadzenia kompensowania. |
| --- | --- |

(iv)

prawem, które reguluje wszelkie kontrakty lub umowy niezbędne do przeprowadzenia kompensowania.

Artykuł 32

Korekta wyceny kredytowej

Do celów niniejszej sekcji „CVA” oznacza korektę portfela transakcji z kontrahentem do poziomu średniej wyceny rynkowej, która to korekta odzwierciedla CMV ryzyka kredytowego kontrahenta wobec firmy inwestycyjnej, ale nie odzwierciedla CMV ryzyka kredytowego firmy inwestycyjnej wobec kontrahenta.

CVA wynosi 1,5 dla wszystkich transakcji innych niż następujące transakcje, dla których CVA wynosi 1:

| a) | transakcje z kontrahentami niefinansowymi zdefiniowanymi w art. 2 pkt 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub transakcje z kontrahentami niefinansowymi z siedzibą w państwie trzecim, w przypadku gdy transakcje te nie przekraczają progu rozliczania określonego w art. 10 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

transakcje z kontrahentami niefinansowymi zdefiniowanymi w art. 2 pkt 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub transakcje z kontrahentami niefinansowymi z siedzibą w państwie trzecim, w przypadku gdy transakcje te nie przekraczają progu rozliczania określonego w art. 10 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia;

| b) | transakcje wewnątrzgrupowe przewidziane w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; |
| --- | --- |

b)

transakcje wewnątrzgrupowe przewidziane w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

| c) | transakcje z długim terminem rozliczenia; |
| --- | --- |

c)

transakcje z długim terminem rozliczenia;

| d) | transakcje finansowane z użyciem papierów wartościowych, w tym transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, chyba że właściwy organ stwierdzi, że wynikające z tych transakcji ekspozycje na ryzyko danej firmy inwestycyjnej związane z CVA są istotne; oraz |
| --- | --- |

d)

transakcje finansowane z użyciem papierów wartościowych, w tym transakcje z obowiązkiem uzupełnienia zabezpieczenia kredytowego, chyba że właściwy organ stwierdzi, że wynikające z tych transakcji ekspozycje na ryzyko danej firmy inwestycyjnej związane z CVA są istotne; oraz

| e) | kredyty i pożyczki, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. g). |
| --- | --- |

e)

kredyty i pożyczki, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. g).

Sekcja 2

Dzienne przepływy transakcyjne

Artykuł 33

Pomiar dziennych przepływów transakcyjnych do celu obliczenia współczynnika K-DTF

1.   Do celów obliczenia współczynnika K-DTF wartość dziennych przepływów transakcyjnych stanowi średnia krocząca wartości całkowitych dziennych przepływów transakcyjnych, mierzona przez cały dzień każdego dnia roboczego w okresie poprzedzających dziewięciu miesięcy, z wyłączeniem trzech ostatnich miesięcy.

Dzienne przepływy transakcyjne stanowią średnią arytmetyczną dziennych wartości z pozostałych sześciu miesięcy.

Współczynnik K-DTF oblicza się pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca.

2.   Dzienne przepływy transakcyjne mierzy się jako sumę wartości bezwzględnej nabyć i wartości bezwzględnej sprzedaży w odniesieniu do zarówno transakcji na rynku kasowym, jak i instrumentów pochodnych zgodnie z poniższym:

| a) | w przypadku transakcji na rynku kasowym wartością jest kwota zapłacona lub otrzymana w ramach każdej transakcji; |
| --- | --- |

a)

w przypadku transakcji na rynku kasowym wartością jest kwota zapłacona lub otrzymana w ramach każdej transakcji;

| b) | w przypadku instrumentów pochodnych wartością transakcji jest kwota referencyjna kontraktu. |
| --- | --- |

b)

w przypadku instrumentów pochodnych wartością transakcji jest kwota referencyjna kontraktu.

Kwotę referencyjną instrumentów pochodnych na stopy procentowe koryguje się o okres pozostały do terminu zapadalności (w latach) tych kontraktów. Kwotę referencyjną mnoży się przez durację określoną w następującym wzorze:

Duracja = okres pozostały do terminu zapadalności (w latach) / 10

3.   Dzienne przepływy transakcyjne nie obejmują transakcji realizowanych przez firmę inwestycyjną w celu świadczenia usług w zakresie zarządzania portfelem w imieniu funduszy inwestycyjnych.

Dzienne przepływy transakcyjne obejmują transakcje realizowane przez firmę inwestycyjną we własnym imieniu, czy to na własny rachunek, czy na rachunek klienta.

4.   W przypadku gdy firma inwestycyjna posiadała dzienne przepływy transakcyjne przez okres krótszy niż dziewięć miesięcy, w celu obliczenia współczynnika K-DTF wykorzystuje ona dane historyczne dotyczące DTF w odniesieniu do okresu określonego w ust. 1, gdy tylko takie dane staną się dostępne. Właściwy organ może zastąpić brakujące dane historyczne regulacyjnymi ustaleniami na podstawie prognoz biznesowych firmy inwestycyjnej przedłożonych zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE.

ROZDZIAŁ 5

Cele środowiskowe i społeczne

Artykuł 34

Ostrożnościowe traktowanie aktywów o ekspozycji z tytułu działań powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi

1.   Po zasięgnięciu opinii Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, EUNB ocenia – na podstawie dostępnych danych oraz ustaleń utworzonej przez Komisję grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. zrównoważonego finansowania – czy z perspektywy ostrożnościowej uzasadnione byłoby specjalne ostrożnościowe traktowanie aktywów stanowiących ekspozycje wynikające z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi, w postaci skorygowanych współczynników K lub skorygowanych współczynników procentowych współczynników K. W szczególności EUNB ocenia następujące kwestie:

| a) | możliwe metody oceny ekspozycji należących do klas aktywów wynikających z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi; |
| --- | --- |

a)

możliwe metody oceny ekspozycji należących do klas aktywów wynikających z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi;

| b) | szczególne profile ryzyka aktywów stanowiących ekspozycje wynikające z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi; |
| --- | --- |

b)

szczególne profile ryzyka aktywów stanowiących ekspozycje wynikające z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi;

| c) | ryzyka związane ze spadkiem wartości aktywów w wyniku zmian regulacyjnych, dotyczących na przykład łagodzenia zmiany klimatu; |
| --- | --- |

c)

ryzyka związane ze spadkiem wartości aktywów w wyniku zmian regulacyjnych, dotyczących na przykład łagodzenia zmiany klimatu;

| d) | potencjalne skutki specjalnego ostrożnościowego traktowania aktywów stanowiących ekspozycje wynikające z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi dla stabilności finansowej. |
| --- | --- |

d)

potencjalne skutki specjalnego ostrożnościowego traktowania aktywów stanowiących ekspozycje wynikające z działań w istotnej mierze powiązanych z celami środowiskowymi lub społecznymi dla stabilności finansowej.

2.   EUNB przedłoży sprawozdanie ze swoich ustaleń Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji do dnia 26 grudnia 2021 r.

3.   Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, w stosownych przypadkach Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy.

CZĘŚĆ CZWARTA

RYZYKO KONCENTRACJI

Artykuł 35

Obowiązek monitorowania

1.   Firmy inwestycyjne monitorują i kontrolują swoje ryzyko koncentracji zgodnie z niniejszą częścią, stosując należyte procedury administracyjne i rachunkowe oraz sprawne mechanizmy kontroli wewnętrznej.

2.   Do celów niniejszej części pojęcia „instytucja kredytowa” i „firma inwestycyjna” obejmują przedsiębiorstwa prywatne lub publiczne, w tym oddziały takich przedsiębiorstw, które – gdyby miały siedzibę w Unii – byłyby instytucją kredytową lub firmą inwestycyjną zgodnie z definicjami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, oraz pod warunkiem że przedsiębiorstwa te uzyskały zezwolenie w państwie trzecim, które stosuje ostrożnościowe wymogi nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne z tymi, które są stosowane w Unii.

Artykuł 36

Obliczanie wartości ekspozycji

1.   Firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określonych w art. 12 ust. 1, obliczają wartość ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów do celów niniejszej części, sumując następujące pozycje:

| a) | nadwyżkę wartości pozycji długich firmy inwestycyjnej w stosunku do wartości jej pozycji krótkich we wszystkich instrumentach finansowych portfela handlowego emitowanych przez danego klienta, przy czym każdą pozycję netto dla każdego instrumentu oblicza się zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 22 lit. a), b) i c); |
| --- | --- |

a)

nadwyżkę wartości pozycji długich firmy inwestycyjnej w stosunku do wartości jej pozycji krótkich we wszystkich instrumentach finansowych portfela handlowego emitowanych przez danego klienta, przy czym każdą pozycję netto dla każdego instrumentu oblicza się zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 22 lit. a), b) i c);

| b) | wartość ekspozycji kontraktów i transakcji, o których mowa w art. 25 ust. 1, zawieranych z danym klientem, oblicza się w sposób określony w art. 27. |
| --- | --- |

b)

wartość ekspozycji kontraktów i transakcji, o których mowa w art. 25 ust. 1, zawieranych z danym klientem, oblicza się w sposób określony w art. 27.

Do celów lit. a) akapitu pierwszego, firma inwestycyjna, która do celów wymogu opartego na współczynniku K w ramach ryzyka dla rynku oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych dla pozycji portfela handlowego zgodnie z metodą określoną w art. 23, oblicza pozycję netto do celów ryzyka koncentracji tych pozycji zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 22 lit. a).

Do celów lit. b) akapitu pierwszego niniejszego ustępu, firma inwestycyjna, która do celów współczynnika K-TCD oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych stosując metody określone w art. 25 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, oblicza wartość ekspozycji kontraktów i transakcji, o których mowa w art. 25 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, stosując metody określone w części trzeciej tytuł II rozdział 6 sekcje 3, 4 lub 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   Wartość ekspozycji wobec grupy powiązanych klientów oblicza się poprzez zsumowanie ekspozycji wobec pojedynczych klientów należących do danej grupy, które traktuje się jako pojedynczą ekspozycję.

3.   Obliczając wartość ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów, firma inwestycyjna podejmuje wszelkie uzasadnione kroki w celu zidentyfikowania aktywów bazowych w odpowiednich transakcjach oraz kontrahenta ekspozycji bazowych.

Artykuł 37

Limity w odniesieniu do ryzyka koncentracji oraz nadwyżka wartości ekspozycji

1.   Limit dla danej firmy inwestycyjnej w odniesieniu do ryzyka koncentracji związanego z wartością ekspozycji wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych klientów wynosi 25 % funduszy własnych tej firmy inwestycyjnej.

W przypadku gdy pojedynczy klient jest instytucją kredytową lub firmą inwestycyjną lub gdy grupa powiązanych klientów obejmuje jedną lub większą liczbę instytucji kredytowych lub firm inwestycyjnych, limit w odniesieniu do ryzyka koncentracji jest równy 25 % funduszy własnych firmy inwestycyjnej lub 150 mln EUR, w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa, pod warunkiem że dla sumy wartości ekspozycji wobec wszystkich powiązanych klientów niebędących instytucjami kredytowymi ani firmami inwestycyjnymi limit w odniesieniu do ryzyka koncentracji pozostanie na poziomie 25 % funduszy własnych firmy inwestycyjnej.

W przypadku gdy kwota 150 mln EUR jest wyższa niż 25 % funduszy własnych firmy inwestycyjnej, limit w odniesieniu do ryzyka koncentracji nie może przekroczyć 100 % funduszy własnych firmy inwestycyjnej.

2.   W przypadku gdy limity, o których mowa w ust. 1, zostaną przekroczone, firma inwestycyjna musi wykonać obowiązek zgłoszenia określony w art. 38 oraz spełnić wymóg w zakresie funduszy własnych dotyczący nadwyżki wartości ekspozycji zgodnie z art. 39.

Firmy inwestycyjne obliczają nadwyżkę wartości ekspozycji wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych klientów zgodnie z następującym wzorem:

nadwyżka wartości ekspozycji = EV - L

gdzie:

EV = wartość ekspozycji obliczona w sposób określony w art. 36; oraz

L = limit w odniesieniu do ryzyka koncentracji określony w ust. 1 niniejszego artykułu.

3.   Wartość ekspozycji wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych klientów nie może przekraczać:

| a) | 500 % funduszy własnych danej firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy od wystąpienia nadwyżki nie upłynęło więcej niż 10 dni; |
| --- | --- |

a)

500 % funduszy własnych danej firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy od wystąpienia nadwyżki nie upłynęło więcej niż 10 dni;

| b) | w ujęciu łącznym, 600 % funduszy własnych danej firmy inwestycyjnej w przypadku wszelkich nadwyżek, które utrzymują się dłużej niż 10 dni. |
| --- | --- |

b)

w ujęciu łącznym, 600 % funduszy własnych danej firmy inwestycyjnej w przypadku wszelkich nadwyżek, które utrzymują się dłużej niż 10 dni.

Artykuł 38

Obowiązek zgłaszania

1.   W przypadku przekroczenia limitów, o których mowa w art. 37, firma inwestycyjna niezwłocznie zgłasza właściwym organom wysokość nadwyżki, nazwę danego pojedynczego klienta oraz, w stosownych przypadkach, nazwę danej grupy powiązanych klientów.

2.   Właściwe organy mogą wyznaczyć firmie inwestycyjnej ograniczony czas na dostosowanie się do limitu, o którym mowa w art. 37.

Artykuł 39

Obliczanie współczynnika K-CON

1.   Wymóg w zakresie funduszy własnych w oparciu o współczynnik K-CON stanowi łączną kwotę wymogu w zakresie funduszy własnych obliczoną dla każdego klienta lub grupy powiązanych klientów jako wymóg w zakresie funduszy własnych odpowiedniego wiersza w kolumnie 1 tabeli 6, który stanowi część całkowitej nadwyżki indywidualnej pomnożonej przez:

| a) | 200 %, w przypadku gdy nadwyżka utrzymuje się nie dłużej niż 10 dni; |
| --- | --- |

a)

200 %, w przypadku gdy nadwyżka utrzymuje się nie dłużej niż 10 dni;

| b) | odpowiedni współczynnik określony w kolumnie 2 tabeli 6, po upływie 10 dni, licząc od dnia wystąpienia nadwyżki, poprzez przydzielenie każdej części nadwyżki do odpowiedniego wiersza w kolumnie 1 tabeli 6. |
| --- | --- |

b)

odpowiedni współczynnik określony w kolumnie 2 tabeli 6, po upływie 10 dni, licząc od dnia wystąpienia nadwyżki, poprzez przydzielenie każdej części nadwyżki do odpowiedniego wiersza w kolumnie 1 tabeli 6.

2.   Wymóg w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do nadwyżki, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następującego wzoru:

Image 4

gdzie:

OFRE = wymóg w zakresie funduszy własnych dla nadwyżki;

OFR = wymóg w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji wobec pojedynczego klienta lub grupy powiązanych klientów, obliczony poprzez zsumowanie wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji wobec indywidualnych klientów w ramach grupy, które traktuje się jako pojedynczą ekspozycję;

EV = wartość ekspozycji obliczona w sposób określony w art. 36;

EVE = nadwyżka wartości ekspozycji obliczona w sposób określony w art. 37 ust. 2.

Do celów obliczania współczynnika K-CON wymogi w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji wynikających z nadwyżki wartości pozycji długich firmy inwestycyjnej w stosunku do wartości jej pozycji krótkich we wszystkich instrumentach finansowych portfela handlowego emitowanych przez danego klienta obejmują wyłącznie wymogi w zakresie ryzyka szczególnego, przy czym pozycję netto dla każdego instrumentu oblicza się zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 22 lit. a), b) i c).

Firma inwestycyjna, która do celów wymogu opartego na współczynniku K w ramach ryzyka dla rynku oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych dla pozycji portfela handlowego zgodnie z metodą określoną w art. 23, oblicza wymóg w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do ekspozycji do celów ryzyka koncentracji tych pozycji zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 22 lit. a).

Tabela 6

| Kolumna 1:
  Nadwyżka wartości ekspozycji jako wartość procentowa funduszy własnych | Kolumna 2:
  Współczynniki |
| --- | --- |
| Do 40 % | 200 % |
| Od 40 % do 60 % | 300 % |
| Od 60 % do 80 % | 400 % |
| Od 80 % do 100 % | 500 % |
| Od 100 % do 250 % | 600 % |
| Powyżej 250 % | 900 % |

Kolumna 1:

Nadwyżka wartości ekspozycji jako wartość procentowa funduszy własnych

Kolumna 2:

Współczynniki

Do 40 %

200 %

Od 40 % do 60 %

300 %

Od 60 % do 80 %

400 %

Od 80 % do 100 %

500 %

Od 100 % do 250 %

600 %

Powyżej 250 %

900 %

Artykuł 40

Procedury mające na celu zapobieżenie unikaniu przez firmy inwestycyjne wymogu w zakresie funduszy własnych opartego na współczynniku K-CON

1.   Firmy inwestycyjne nie mogą czasowo przenosić ekspozycji o wartości przekraczającej limit określony w art. 37 ust. 1 do innego przedsiębiorstwa, należącego lub nienależącego do tej samej grupy, ani przeprowadzać fikcyjnych transakcji w celu zamknięcia ekspozycji przed upływem okresu 10 dni, o którym mowa w art. 39, i utworzenia nowych ekspozycji.

2.   Firmy inwestycyjne utrzymują systemy zapewniające niezwłoczne zgłaszanie właściwym organom każdego przeniesienia ekspozycji, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 41

Wyłączenia

1.   Następujące ekspozycje wyłącza się z wymogów określonych w art. 37:

| a) | ekspozycje w całości odliczane od funduszy własnych firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

ekspozycje w całości odliczane od funduszy własnych firmy inwestycyjnej;

| b) | ekspozycje powstałe w normalnym toku rozliczeń usług płatniczych, transakcji walutowych, transakcji na papierach wartościowych oraz świadczenia usług w zakresie transferu środków pieniężnych; |
| --- | --- |

b)

ekspozycje powstałe w normalnym toku rozliczeń usług płatniczych, transakcji walutowych, transakcji na papierach wartościowych oraz świadczenia usług w zakresie transferu środków pieniężnych;

| c) | ekspozycje stanowiące należności:






  (i) | od rządów centralnych, banków centralnych, podmiotów sektora publicznego, organizacji międzynarodowych lub wielostronnych banków rozwoju oraz ekspozycje gwarantowane przez takie osoby lub odnoszące się do nich, w przypadku gdy ekspozycjom tym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % na podstawie art. 114–118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- | --- |

c)

ekspozycje stanowiące należności:

(i)

od rządów centralnych, banków centralnych, podmiotów sektora publicznego, organizacji międzynarodowych lub wielostronnych banków rozwoju oraz ekspozycje gwarantowane przez takie osoby lub odnoszące się do nich, w przypadku gdy ekspozycjom tym przypisuje się wagę ryzyka równą 0 % na podstawie art. 114–118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| (ii) | od samorządów regionalnych i władz lokalnych państw będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego; |
| --- | --- |

(ii)

od samorządów regionalnych i władz lokalnych państw będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

| (iii) | od kontrahentów centralnych i wkłady do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania wnoszone na rzecz kontrahentów centralnych. |
| --- | --- |

(iii)

od kontrahentów centralnych i wkłady do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania wnoszone na rzecz kontrahentów centralnych.

2.   Właściwe organy mogą całkowicie lub częściowo wyłączyć następujące ekspozycje z zakresu stosowania art. 37:

| a) | obligacje zabezpieczone; |
| --- | --- |

a)

obligacje zabezpieczone;

| b) | ekspozycje firmy inwestycyjnej wobec jej jednostki dominującej, innych jednostek zależnych tej jednostki dominującej lub wobec jej własnych jednostek zależnych, o ile jednostki te są nadzorowane na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub z art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub są nadzorowane w odniesieniu do zgodności z grupowym testem kapitałowym zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia, lub są nadzorowane zgodnie z równoważnymi standardami obowiązującymi w państwie trzecim, oraz pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:






  (i) | nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą; oraz |
| --- | --- | --- |

b)

ekspozycje firmy inwestycyjnej wobec jej jednostki dominującej, innych jednostek zależnych tej jednostki dominującej lub wobec jej własnych jednostek zależnych, o ile jednostki te są nadzorowane na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 lub z art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub są nadzorowane w odniesieniu do zgodności z grupowym testem kapitałowym zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia, lub są nadzorowane zgodnie z równoważnymi standardami obowiązującymi w państwie trzecim, oraz pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

(i)

nie istnieją obecnie ani nie są przewidywane w przyszłości istotne przeszkody natury praktycznej lub prawnej dla szybkiego transferu kapitału lub spłaty zobowiązań przez jednostkę dominującą; oraz

| (ii) | procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w jednostce dominującej obejmują dany podmiot sektora finansowego. |
| --- | --- |

(ii)

procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka w jednostce dominującej obejmują dany podmiot sektora finansowego.

Artykuł 42

Wyłączenie dla podmiotów prowadzących handel towarami i uprawnieniami do emisji

1.   Przepisy niniejszej części nie mają zastosowania do podmiotów prowadzących handel towarami i uprawnieniami do emisji w przypadku spełnienia wszystkich następujących warunków:

| a) | drugi kontrahent jest kontrahentem niefinansowym; |
| --- | --- |

a)

drugi kontrahent jest kontrahentem niefinansowym;

| b) | obaj kontrahenci podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; |
| --- | --- |

b)

obaj kontrahenci podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka;

| c) | transakcję można uznać za zmniejszającą ryzyko bezpośrednio związane z działalnością handlową lub działalnością samofinansującą danego kontrahenta niefinansowego lub tej grupy. |
| --- | --- |

c)

transakcję można uznać za zmniejszającą ryzyko bezpośrednio związane z działalnością handlową lub działalnością samofinansującą danego kontrahenta niefinansowego lub tej grupy.

2.   Firmy inwestycyjne powiadamiają właściwy organ przed zastosowaniem wyłączenia, o którym mowa w ust. 1.

CZĘŚĆ PIĄTA

PŁYNNOŚĆ

Artykuł 43

Wymóg dotyczący płynności

1.   Firma inwestycyjna musi posiadać kwotę aktywów płynnych równoważną co najmniej jednej trzeciej wymogu w zakresie stałych kosztów pośrednich obliczonego zgodnie z art. 13 ust. 1.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, właściwe organy mogą zwolnić firmy inwestycyjne, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określone w art. 12 ust. 1, ze stosowania akapitu pierwszego niniejszego ustępu oraz należycie powiadamiają o tym EUNB.

Do celów akapitu pierwszego za aktywa płynne uznaje się którąkolwiek z poniższych pozycji, bez ograniczeń co do ich składu:

| a) | aktywa, o których mowa w art. 10–13 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, z zastrzeżeniem tych samych warunków dotyczących kryteriów kwalifikowalności, i tych samych mających zastosowanie redukcji wartości, jak te określone w tych artykułach; |
| --- | --- |

a)

aktywa, o których mowa w art. 10–13 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, z zastrzeżeniem tych samych warunków dotyczących kryteriów kwalifikowalności, i tych samych mających zastosowanie redukcji wartości, jak te określone w tych artykułach;

| b) | aktywa, o których mowa w art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, do bezwzględnej wysokości 50 mln EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej, z zastrzeżeniem tych samych warunków dotyczących kryteriów kwalifikowalności, z wyjątkiem progu 500 mln EUR, o którym mowa w art. 15 ust. 1 tego rozporządzenia, i tych samych mających zastosowanie redukcji wartości, jak te określone w tym artykule; |
| --- | --- |

b)

aktywa, o których mowa w art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, do bezwzględnej wysokości 50 mln EUR lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej, z zastrzeżeniem tych samych warunków dotyczących kryteriów kwalifikowalności, z wyjątkiem progu 500 mln EUR, o którym mowa w art. 15 ust. 1 tego rozporządzenia, i tych samych mających zastosowanie redukcji wartości, jak te określone w tym artykule;

| c) | instrumenty finansowe nieobjęte zakresem stosowania lit. a) i b) niniejszego, akapitu będące przedmiotem obrotu w systemie obrotu, dla którego istnieje płynny rynek zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz w art. 1–5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/567 (26), z zastrzeżeniem redukcji wartości w wysokości 55 %; |
| --- | --- |

c)

instrumenty finansowe nieobjęte zakresem stosowania lit. a) i b) niniejszego, akapitu będące przedmiotem obrotu w systemie obrotu, dla którego istnieje płynny rynek zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz w art. 1–5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/567 (26), z zastrzeżeniem redukcji wartości w wysokości 55 %;

| d) | wolne od obciążeń depozyty krótkoterminowe w instytucji kredytowej. |
| --- | --- |

d)

wolne od obciążeń depozyty krótkoterminowe w instytucji kredytowej.

2.   Środków pieniężnych, depozytów krótkoterminowych ani instrumentów finansowych należących do klientów, nawet posiadanych we własnym imieniu przez firmę inwestycyjną, nie traktuje się jak aktywów płynnych do celów ust. 1.

3.   Do celów ust. 1 niniejszego artykułu, firmy inwestycyjne, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, oraz firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, lecz które nie prowadzą jakiejkolwiek działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, mogą również uwzględnić w swoich aktywach płynnych należności z tytułu dostaw i usług oraz należności z tytułu opłat lub prowizji o terminie wymagalności wynoszącym maksymalnie 30 dni, w przypadku gdy należności te spełniają następujące warunki:

| a) | stanowią maksymalnie jedną trzecią minimalnych wymogów dotyczących płynności, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu; |
| --- | --- |

a)

stanowią maksymalnie jedną trzecią minimalnych wymogów dotyczących płynności, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu;

| b) | nie wlicza się ich do jakichkolwiek dodatkowych wymogów dotyczących płynności wymaganych przez właściwy organ w odniesieniu do rodzajów ryzyk właściwych dla danej firmy zgodnie z art. 39 ust. 2 lit. k) dyrektywy (UE) 2019/2034; |
| --- | --- |

b)

nie wlicza się ich do jakichkolwiek dodatkowych wymogów dotyczących płynności wymaganych przez właściwy organ w odniesieniu do rodzajów ryzyk właściwych dla danej firmy zgodnie z art. 39 ust. 2 lit. k) dyrektywy (UE) 2019/2034;

| c) | podlegają redukcji wartości w wysokości 50 %. |
| --- | --- |

c)

podlegają redukcji wartości w wysokości 50 %.

4.   Do celów ust. 1 akapit drugi EUNB, w porozumieniu z ESMA, wydaje wytyczne określające dalsze kryteria, jakie właściwe organy mogą uwzględnić przy zwalnianiu firm inwestycyjnych, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1, z wymogu dotyczącego płynności.

Artykuł 44

Czasowe obniżenie wymogu dotyczącego płynności

1.   Firmy inwestycyjne mogą, w wyjątkowych okolicznościach i po uzyskaniu zezwolenia właściwego organu, obniżyć kwotę posiadanych aktywów płynnych.

2.   Zgodność z wymogiem dotyczącym płynności określonym w art. 43 ust. 1 przywraca się w ciągu 30 dni od dnia pierwotnego obniżenia.

Artykuł 45

Gwarancje udzielone klientom

Firmy inwestycyjne zwiększają swoje aktywa płynne o 1,6 % łącznej kwoty gwarancji udzielonych klientom.

CZĘŚĆ SZÓSTA

UJAWNIANIE INFORMACJI PRZEZ FIRMY INWESTYCYJNE

Artykuł 46

Zakres stosowania

1.   Firmy inwestycyjne, która nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określonych w art. 12 ust. 1, podają do wiadomości publicznej informacje określone w niniejszej części w dniu, w którym publikują swoje roczne sprawozdania finansowe.

2.   Firmy inwestycyjne, która spełniają wymogi do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określone w art. 12 ust. 1 oraz emitujące instrumenty dodatkowe w Tier I, podają do wiadomości publicznej informacje określone w art. 47, 49 i 50 w dniu, w którym publikują swoje roczne sprawozdania finansowe.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna nie spełnia już wszystkich warunków do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określonych w art. 12 ust. 1, podaje do wiadomości publicznej informacje określone w niniejszej części począwszy od roku obrachunkowego następującego po roku obrachunkowym, w którym przestała spełniać te warunki.

4.   Firmy inwestycyjne mogą określić właściwy środek przekazu i właściwe miejsce publikacji w celu skutecznego spełnienia wymogów dotyczących ujawniania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2. Wszystkie ujawniane informacje podaje się, w miarę możliwości, za pośrednictwem jednego środka przekazu lub w jednym miejscu. Jeżeli tę samą lub podobną informację ujawnia się za pośrednictwem dwóch lub większej liczby środków przekazu, w każdym z nich umieszcza się odnośnik do analogicznej informacji ujawnionej za pośrednictwem pozostałych środków przekazu.

Artykuł 47

Cele i strategie w zakresie zarządzania ryzykiem

Firmy inwestycyjne ujawniają swoje cele i strategie w zakresie zarządzania ryzykiem oddzielnie dla każdej kategorii ryzyka w częściach trzeciej, czwartej i piątej zgodnie z art. 46, w tym streszczenie dotyczące strategii i procesów zarządzania tymi ryzykami, a także zwięzłe oświadczenie na temat ryzyka zatwierdzone przez organ zarządzający danej firmy inwestycyjnej, zwięźle opisujące ogólny profil ryzyka firmy inwestycyjnej powiązany ze strategią działalności.

Artykuł 48

Zarządzanie

Firmy inwestycyjne ujawniają następujące informacje dotyczące wewnętrznych zasad zarządzania zgodnie z art. 46:

| a) | liczbę stanowisk dyrektorskich zajmowanych przez członków organu zarządzającego; |
| --- | --- |

a)

liczbę stanowisk dyrektorskich zajmowanych przez członków organu zarządzającego;

| b) | politykę w zakresie różnorodności stosowaną przy wyborze członków organu zarządzającego, cele tej polityki i wszelkie istotne założenia tej polityki oraz stopień, w jakim zrealizowano te cele i założenia; |
| --- | --- |

b)

politykę w zakresie różnorodności stosowaną przy wyborze członków organu zarządzającego, cele tej polityki i wszelkie istotne założenia tej polityki oraz stopień, w jakim zrealizowano te cele i założenia;

| c) | fakt utworzenia (lub nie) przez firmę inwestycyjną odrębnego komitetu ds. ryzyka oraz liczbę posiedzeń komitetu, które odbyły się w danym roku. |
| --- | --- |

c)

fakt utworzenia (lub nie) przez firmę inwestycyjną odrębnego komitetu ds. ryzyka oraz liczbę posiedzeń komitetu, które odbyły się w danym roku.

Artykuł 49

Fundusze własne

1.   Firmy inwestycyjne ujawniają następujące informacje dotyczące funduszy własnych zgodnie z art. 46:

| a) | pełne uzgodnienie pozycji kapitału podstawowego Tier I, pozycji dodatkowych w Tier I, pozycji w Tier II, a także mających zastosowanie filtrów i odliczeń stosowanych w odniesieniu do funduszy własnych firmy inwestycyjnej oraz bilansu w zbadanym sprawozdaniu finansowym firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

pełne uzgodnienie pozycji kapitału podstawowego Tier I, pozycji dodatkowych w Tier I, pozycji w Tier II, a także mających zastosowanie filtrów i odliczeń stosowanych w odniesieniu do funduszy własnych firmy inwestycyjnej oraz bilansu w zbadanym sprawozdaniu finansowym firmy inwestycyjnej;

| b) | opis głównych cech instrumentów w kapitale podstawowym Tier I i instrumentów dodatkowych w Tier I oraz instrumentów w Tier II emitowanych przez firmę inwestycyjną; |
| --- | --- |

b)

opis głównych cech instrumentów w kapitale podstawowym Tier I i instrumentów dodatkowych w Tier I oraz instrumentów w Tier II emitowanych przez firmę inwestycyjną;

| c) | opis wszystkich ograniczeń zastosowanych przy obliczaniu funduszy własnych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz instrumentów i odliczeń, do których te ograniczenia mają zastosowanie. |
| --- | --- |

c)

opis wszystkich ograniczeń zastosowanych przy obliczaniu funduszy własnych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz instrumentów i odliczeń, do których te ograniczenia mają zastosowanie.

2.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia wzorów do celów ujawniania informacji, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c).

EUNB przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 50

Wymogi w zakresie funduszy własnych

Firmy inwestycyjne ujawniają następujące informacje dotyczące spełniania przez nie wymogów określonych w art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i art. 24 dyrektywy (UE) 2019/2034, zgodnie z art. 46 niniejszego rozporządzenia:

| a) | streszczenie metody stosowanej przez firmę inwestycyjną na potrzeby oceny adekwatności jej kapitału wewnętrznego do celów wsparcia bieżących i przyszłych działań; |
| --- | --- |

a)

streszczenie metody stosowanej przez firmę inwestycyjną na potrzeby oceny adekwatności jej kapitału wewnętrznego do celów wsparcia bieżących i przyszłych działań;

| b) | na wniosek właściwego organu – wyniki procesu oceny adekwatności kapitału wewnętrznego firmy inwestycyjnej, w tym skład dodatkowych funduszy własnych określonych na podstawie procesu przeglądu nadzorczego, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034; |
| --- | --- |

b)

na wniosek właściwego organu – wyniki procesu oceny adekwatności kapitału wewnętrznego firmy inwestycyjnej, w tym skład dodatkowych funduszy własnych określonych na podstawie procesu przeglądu nadzorczego, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034;

| c) | wymogi oparte na współczynniku K obliczone, zgodnie z art. 15 niniejszego rozporządzenia, w formie zbiorczej dla RtM, RtF i RtC, na podstawie sumy mających zastosowanie współczynników K; oraz |
| --- | --- |

c)

wymogi oparte na współczynniku K obliczone, zgodnie z art. 15 niniejszego rozporządzenia, w formie zbiorczej dla RtM, RtF i RtC, na podstawie sumy mających zastosowanie współczynników K; oraz

| d) | wymóg dotyczący stałych kosztów pośrednich określony zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

d)

wymóg dotyczący stałych kosztów pośrednich określony zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 51

Polityka i praktyki w zakresie wynagrodzeń

Firmy inwestycyjne ujawniają następujące informacje dotyczące ich polityki i praktyk w zakresie wynagrodzeń, w tym aspektów związanych z neutralnością w aspekcie płci i zróżnicowaniem wynagrodzenia ze względu na płeć, dla tych kategorii osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej, zgodnie z art. 46:

| a) | najważniejsze informacje na temat cech charakterystycznych systemu wynagrodzeń, w tym informacje na temat poziomu wynagrodzenia zmiennego i kryteriów jego przyznawania, polityki dotyczącej wypłaty w instrumentach, polityki odraczania płatności i kryteriów nabywania uprawnień; |
| --- | --- |

a)

najważniejsze informacje na temat cech charakterystycznych systemu wynagrodzeń, w tym informacje na temat poziomu wynagrodzenia zmiennego i kryteriów jego przyznawania, polityki dotyczącej wypłaty w instrumentach, polityki odraczania płatności i kryteriów nabywania uprawnień;

| b) | stosunek stałych składników wynagrodzenia do składników zmiennych, ustalony zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/2034; |
| --- | --- |

b)

stosunek stałych składników wynagrodzenia do składników zmiennych, ustalony zgodnie z art. 30 ust. 2 dyrektywy (UE) 2019/2034;

| c) | zagregowane informacje ilościowe na temat wynagrodzeń, z podziałem na kadrę kierowniczą wyższego szczebla i osoby zatrudnione, których działania mają istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej, zawierające następujące dane:






  (i) | wysokość wynagrodzeń przyznanych w danym roku obrachunkowym z podziałem na wynagrodzenie stałe, w tym opis stałych składników, i na wynagrodzenie zmienne oraz liczba osób je otrzymujących; |
| --- | --- | --- |

c)

zagregowane informacje ilościowe na temat wynagrodzeń, z podziałem na kadrę kierowniczą wyższego szczebla i osoby zatrudnione, których działania mają istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej, zawierające następujące dane:

(i)

wysokość wynagrodzeń przyznanych w danym roku obrachunkowym z podziałem na wynagrodzenie stałe, w tym opis stałych składników, i na wynagrodzenie zmienne oraz liczba osób je otrzymujących;

| (ii) | wysokość i formy przyznanego wynagrodzenia zmiennego z podziałem na świadczenia pieniężne, akcje i instrumenty związane z akcjami oraz inne rodzaje składników wynagrodzeń, oddzielnie dla części wynagrodzenia płatnej z góry i części z odroczoną wypłatą; |
| --- | --- |

(ii)

wysokość i formy przyznanego wynagrodzenia zmiennego z podziałem na świadczenia pieniężne, akcje i instrumenty związane z akcjami oraz inne rodzaje składników wynagrodzeń, oddzielnie dla części wynagrodzenia płatnej z góry i części z odroczoną wypłatą;

| (iii) | wysokość wynagrodzenia z odroczoną wypłatą przyznanego za poprzednie okresy wykonywania pracy, z podziałem na kwotę przysługującą w danym roku obrachunkowym i kwotę przysługującą w następnych latach; |
| --- | --- |

(iii)

wysokość wynagrodzenia z odroczoną wypłatą przyznanego za poprzednie okresy wykonywania pracy, z podziałem na kwotę przysługującą w danym roku obrachunkowym i kwotę przysługującą w następnych latach;

| (iv) | kwotę wynagrodzenia z odroczoną wypłatą przysługującego w danym roku obrachunkowym, wypłaconego w tym roku obrachunkowym i zmniejszonego na skutek korekt wyników; |
| --- | --- |

(iv)

kwotę wynagrodzenia z odroczoną wypłatą przysługującego w danym roku obrachunkowym, wypłaconego w tym roku obrachunkowym i zmniejszonego na skutek korekt wyników;

| (v) | gwarantowane wypłaty wynagrodzenia zmiennego w danym roku obrachunkowym oraz liczba beneficjentów takich wypłat; |
| --- | --- |

(v)

gwarantowane wypłaty wynagrodzenia zmiennego w danym roku obrachunkowym oraz liczba beneficjentów takich wypłat;

| (vi) | płatności związane z odprawą przyznane w poprzednich okresach i wypłacone w danym roku obrachunkowym; |
| --- | --- |

(vi)

płatności związane z odprawą przyznane w poprzednich okresach i wypłacone w danym roku obrachunkowym;

| (vii) | kwoty płatności związanych z odprawą przyznanych w danym roku obrachunkowym, z podziałem na płatności z góry i płatności odroczone, liczbę beneficjentów takich płatności oraz wysokość najwyższej takiej płatności przyznanej na rzecz jednej osoby; |
| --- | --- |

(vii)

kwoty płatności związanych z odprawą przyznanych w danym roku obrachunkowym, z podziałem na płatności z góry i płatności odroczone, liczbę beneficjentów takich płatności oraz wysokość najwyższej takiej płatności przyznanej na rzecz jednej osoby;

| d) | informacje na temat tego, czy firma inwestycyjna korzysta z odstępstwa określonego w art. 32 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/2034. |
| --- | --- |

d)

informacje na temat tego, czy firma inwestycyjna korzysta z odstępstwa określonego w art. 32 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/2034.

Do celów lit. d) akapitu pierwszego firmy inwestycyjne korzystające z takiego odstępstwa wskazują, czy takie odstępstwo przyznano na podstawie art. 32 ust. 4 lit. a) czy lit. b) dyrektywy (UE) 2019/2034 czy na podstawie obu tych liter. Wskazują one również zasady wynagradzania, w odniesieniu do których stosują odstępstwo lub odstępstwa, liczbę osób zatrudnionych korzystających z danego odstępstwa lub danych odstępstw oraz ich łączne wynagrodzenie z podziałem na wynagrodzenie stałe i zmienne.

Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (27).

27

Artykuł 52

Polityka inwestycyjna

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów, o których mowa w art. 32 ust. 4 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, ujawniały zgodnie z art. 46 niniejszego rozporządzenia następujące informacje:

| a) | odsetek praw głosu z akcji posiadanych bezpośrednio lub pośrednio przez firmę inwestycyjną, z podziałem na państwa członkowskie i sektory; |
| --- | --- |

a)

odsetek praw głosu z akcji posiadanych bezpośrednio lub pośrednio przez firmę inwestycyjną, z podziałem na państwa członkowskie i sektory;

| b) | pełny opis sposobu głosowania na walnych zgromadzeniach spółek, których akcje są posiadane zgodnie z ust. 2, objaśnienie głosowań oraz odsetek propozycji przedstawionych przez organ administrujący lub zarządzający spółki, które to propozycje zostały przez firmę inwestycyjną zatwierdzone; oraz |
| --- | --- |

b)

pełny opis sposobu głosowania na walnych zgromadzeniach spółek, których akcje są posiadane zgodnie z ust. 2, objaśnienie głosowań oraz odsetek propozycji przedstawionych przez organ administrujący lub zarządzający spółki, które to propozycje zostały przez firmę inwestycyjną zatwierdzone; oraz

| c) | wyjaśnienie korzystania z usług pośredniczących firm doradczych; |
| --- | --- |

c)

wyjaśnienie korzystania z usług pośredniczących firm doradczych;

| d) | wytyczne dotyczące głosowania w odniesieniu do spółek, których akcje są posiadane zgodnie z ust. 2. |
| --- | --- |

d)

wytyczne dotyczące głosowania w odniesieniu do spółek, których akcje są posiadane zgodnie z ust. 2.

Wymóg ujawniania informacji, o którym mowa w lit. b) akapitu pierwszego, nie ma zastosowania, jeżeli porozumienia umowne między wszystkimi akcjonariuszami reprezentowanymi przez firmę inwestycyjną na zgromadzeniu akcjonariuszy nie upoważniają firmy inwestycyjnej do głosowania w ich imieniu, chyba że akcjonariusze wydadzą wyraźne zalecenia co do sposobu głosowania po otrzymaniu porządku obrad.

2.   Firma inwestycyjna, o której mowa w ust. 1, stosuje się do tego ustępu tylko w odniesieniu do każdej spółki, której akcje są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym i do której akcji przypisane są prawa głosu, oraz tylko w odniesieniu do praw głosu posiadanych bezpośrednio lub pośrednio przez firmę inwestycyjną, których odsetek przekracza próg 5 % wszystkich praw głosu z akcji wyemitowanych przez daną spółkę. Prawa głosu oblicza się na podstawie wszystkich akcji, do których jest przypisane prawo głosu, nawet wówczas, gdy wykonywanie tych praw głosu jest zawieszone.

3.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wzorów na potrzeby ujawniania informacji na mocy ust. 1.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 53

Ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego

Od dnia 26 grudnia 2022 r. firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów, o których mowa w art. 32 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/2034, ujawniają informacje dotyczące ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, w tym ryzyk fizycznych i ryzyk przejścia zdefiniowanych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 35 dyrektywy (UE) 2019/2034.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są ujawniane raz w roku w pierwszym roku, a następnie dwa razy do roku.

CZĘŚĆ SIÓDMA

SPRAWOZDAWCZOŚĆ FIRM INWESTYCYJNYCH

Artykuł 54

Wymogi dotyczące sprawozdawczości

1.   Firmy inwestycyjne przedkładają właściwym organom sprawozdania kwartalne zawierające wszystkie następujące informacje:

| a) | poziom i struktura funduszy własnych; |
| --- | --- |

a)

poziom i struktura funduszy własnych;

| b) | wymogi w zakresie funduszy własnych; |
| --- | --- |

b)

wymogi w zakresie funduszy własnych;

| c) | obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych; |
| --- | --- |

c)

obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych;

| d) | poziom działalności w odniesieniu do warunków określonych w art. 12 ust. 1, w tym bilans i podział dochodów według usług inwestycyjnych i mających zastosowanie współczynników K; |
| --- | --- |

d)

poziom działalności w odniesieniu do warunków określonych w art. 12 ust. 1, w tym bilans i podział dochodów według usług inwestycyjnych i mających zastosowanie współczynników K;

| e) | ryzyko koncentracji; |
| --- | --- |

e)

ryzyko koncentracji;

| f) | wymogi dotyczące płynności. |
| --- | --- |

f)

wymogi dotyczące płynności.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, firmy inwestycyjne, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1, przedstawiają takie sprawozdania corocznie.

2.   Informacje określone w ust. 1 lit. e) obejmują następujące poziomy ryzyka i są przedkładane właściwym organom co najmniej raz w roku:

| a) | poziom ryzyka koncentracji związanego z niewykonaniem zobowiązania przez kontrahentów i z pozycjami portfela handlowego, zarówno w ujęciu pojedynczego kontrahenta, jak i w ujęciu zbiorczym; |
| --- | --- |

a)

poziom ryzyka koncentracji związanego z niewykonaniem zobowiązania przez kontrahentów i z pozycjami portfela handlowego, zarówno w ujęciu pojedynczego kontrahenta, jak i w ujęciu zbiorczym;

| b) | poziom ryzyka koncentracji w odniesieniu do instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych oraz innych podmiotów, które przechowują środki pieniężne klientów; |
| --- | --- |

b)

poziom ryzyka koncentracji w odniesieniu do instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych oraz innych podmiotów, które przechowują środki pieniężne klientów;

| c) | poziom ryzyka koncentracji w odniesieniu do instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych oraz innych podmiotów, w których zdeponowane są papiery wartościowe klientów; |
| --- | --- |

c)

poziom ryzyka koncentracji w odniesieniu do instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych oraz innych podmiotów, w których zdeponowane są papiery wartościowe klientów;

| d) | poziom ryzyka koncentracji w odniesieniu do instytucji kredytowych, w których zdeponowane są własne środki pieniężne danej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

d)

poziom ryzyka koncentracji w odniesieniu do instytucji kredytowych, w których zdeponowane są własne środki pieniężne danej firmy inwestycyjnej;

| e) | poziom ryzyka koncentracji z tytułu zysków; |
| --- | --- |

e)

poziom ryzyka koncentracji z tytułu zysków;

| f) | poziom ryzyka koncentracji opisany w lit. a)–e), obliczony z uwzględnieniem aktywów i pozycji pozabilansowych nienależących do portfela handlowego w odniesieniu do ekspozycji wynikających z pozycji portfela handlowego. |
| --- | --- |

f)

poziom ryzyka koncentracji opisany w lit. a)–e), obliczony z uwzględnieniem aktywów i pozycji pozabilansowych nienależących do portfela handlowego w odniesieniu do ekspozycji wynikających z pozycji portfela handlowego.

Do celów niniejszego ustępu pojęcia „instytucja kredytowa” i „firma inwestycyjna” oznaczają również przedsiębiorstwa prywatne lub publiczne, w tym oddziały takich przedsiębiorstw, które – gdyby miały siedzibę w Unii – byłyby instytucją kredytową lub firmą inwestycyjną zgodnie z definicjami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, oraz pod warunkiem że przedsiębiorstwa te uzyskały zezwolenie w państwie trzecim, które stosuje ostrożnościowe wymogi nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne z tymi, które są stosowane w Unii.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, firma inwestycyjna, która spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna, określone w art. 12 ust. 1, nie musi przedkładać informacji określonych w lit. e) ustęp pierwszy niniejszego artykułu oraz – o ile przyznane zostało zwolnienie zgodnie z art. 43 ust. 1 akapit drugi – w ust. 1 lit. f) niniejszego artykułu.

3.   Do celów wymogów dotyczących sprawozdawczości określonych w niniejszym artykule EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia:

| a) | formatów; |
| --- | --- |

a)

formatów;

| b) | terminów przedkładania sprawozdań i definicji oraz odpowiednich instrukcji opisujących sposób stosowania tych formatów. |
| --- | --- |

b)

terminów przedkładania sprawozdań i definicji oraz odpowiednich instrukcji opisujących sposób stosowania tych formatów.

Projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, muszą być zwięzłe, proporcjonalne do charakteru, zakresu i złożoności działalności firm inwestycyjnych, z uwzględnieniem różnic w stopniu szczegółowości informacji przedkładanych przez firmę inwestycyjną, która spełnia warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana firma inwestycyjna określone w art. 12 ust. 1.

EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 55

Wymogi dotyczące sprawozdawczości w odniesieniu do niektórych firm inwestycyjnych, w tym do celów progów, o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Firmy inwestycyjne prowadzące którąkolwiek z rodzajów działalności, o której mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, weryfikują wartość swoich całkowitych aktywów z częstotliwością miesięczną oraz przedkładają te informacje właściwemu organowi z częstotliwością kwartalną, jeżeli całkowita wartość skonsolidowanych aktywów danej firmy inwestycyjnej jest równa lub przekracza 5 mld EUR, obliczona jako średnia z poprzednich 12 miesięcy. Właściwy organ informuje o tym EUNB.

2.   W przypadku gdy firma inwestycyjna, o której mowa w ust. 1, wchodzi w skład grupy, w skład której wchodzi jedno lub większa liczba przedsiębiorstw będących firmami inwestycyjnymi prowadzącymi którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, wszystkie takie firmy inwestycyjne w grupie weryfikują wartość swoich całkowitych aktywów z częstotliwością miesięczną, jeżeli całkowita wartość skonsolidowanych aktywów danej grupy jest równa lub przekracza 5 mld EUR, obliczona jako średnia z poprzednich 12 miesięcy. Takie firmy inwestycyjne informują się wzajemnie o swoich całkowitych aktywach z częstotliwością miesięczną oraz przedkładają informacje o swoich skonsolidowanych całkowitych aktywach odpowiednim właściwym organom z częstotliwością kwartalną. Właściwe organy informują o tym EUNB.

3.   W przypadku gdy średnia miesięczna wielkość całkowitych aktywów firm inwestycyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, obliczona jako średnia z poprzednich 12 miesięcy, osiągnie którykolwiek z progów określonych w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia lub w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, EUNB powiadamia o tym te firmy inwestycyjne oraz właściwe organy, w tym organy odpowiedzialne za wydawanie zezwoleń zgodnie z art. 8a dyrektywy 2013/36/UE.

4.   W przypadku gdy przegląd na podstawie art. 36 dyrektywy (UE) 2019/2034, wskazuje, że firma inwestycyjna, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może stwarzać ryzyko systemowe zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, właściwe organy niezwłocznie informują EUNB o wynikach tego przeglądu.

5.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia obowiązku przedkładania odpowiednim właściwym organom informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, aby umożliwić skuteczne monitorowanie progów ustanowionych w art. 8a ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 2013/36/UE.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

CZĘŚĆ ÓSMA

AKTY DELEGOWANE

Artykuł 56

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 25 grudnia 2019 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

CZĘŚĆ DZIEWIĄTA

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE, SPRAWOZDANIA, PRZEGLĄDY ORAZ ZMIANY

TYTUŁ I

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Artykuł 57

Przepisy przejściowe

1.   Art. 43–51 stosuje się do podmiotów prowadzących handel towarami i uprawnieniami do emisji od dnia 26 czerwca 2026 r.

2.   Do dnia 26 czerwca 2026 r. lub do dnia rozpoczęcia stosowania wobec instytucji kredytowych alternatywnej metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz alternatywnej metody modeli wewnętrznych określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w zależności od tego, która z tych dat przypada później, firma inwestycyjna stosuje wymogi określone w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/630 do celów obliczenia współczynnika K-NPR.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 1 lit. a) i c) firmy inwestycyjne mogą stosować niższe wymogi w zakresie funduszy własnych przez okres pięciu lat od dnia 26 czerwca 2021 r. do kwoty równej:

| a) | dwukrotności odpowiedniego wymogu w zakresie funduszy własnych zgodnie z częścią trzecią tytuł I rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z zastrzeżeniem art. 93 ust. 1 tego rozporządzenia, z odniesieniem do poziomów kapitału założycielskiego ustalonych w tytule IV dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą (UE) 2019/878, który stosowałaby, gdyby nadal podlegała ona wymogom w zakresie funduszy własnych tego rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/630; lub |
| --- | --- |

a)

dwukrotności odpowiedniego wymogu w zakresie funduszy własnych zgodnie z częścią trzecią tytuł I rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z zastrzeżeniem art. 93 ust. 1 tego rozporządzenia, z odniesieniem do poziomów kapitału założycielskiego ustalonych w tytule IV dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą (UE) 2019/878, który stosowałaby, gdyby nadal podlegała ona wymogom w zakresie funduszy własnych tego rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/630; lub

| b) | dwukrotności mającego zastosowanie wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich określonego w art. 13 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy firma inwestycyjna nie istniała w dniu 26 czerwca 2021 r. lub przed tym dniem. |
| --- | --- |

b)

dwukrotności mającego zastosowanie wymogu dotyczącego stałych kosztów pośrednich określonego w art. 13 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy firma inwestycyjna nie istniała w dniu 26 czerwca 2021 r. lub przed tym dniem.

4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 11 ust. 1 lit. b) firmy inwestycyjne mogą stosować niższe wymogi w zakresie funduszy własnych przez okres pięciu lat od dnia 26 czerwca 2021 r. w następujący sposób:

| a) | firmy inwestycyjne, które podlegały jedynie wymogowi w zakresie kapitału założycielskiego przed dniem 26 czerwca 2021 r., mogą ograniczyć swoje wymogi w zakresie funduszy własnych do kwoty stanowiącej dwukrotność mającego zastosowanie wymogu w zakresie kapitału założycielskiego określonego w tytule IV dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą (UE) 2019/878, z wyjątkiem art. 31 ust. 1 lit. b) i c), lub, odpowiednio, art. 31 ust. 2, tej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

firmy inwestycyjne, które podlegały jedynie wymogowi w zakresie kapitału założycielskiego przed dniem 26 czerwca 2021 r., mogą ograniczyć swoje wymogi w zakresie funduszy własnych do kwoty stanowiącej dwukrotność mającego zastosowanie wymogu w zakresie kapitału założycielskiego określonego w tytule IV dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą (UE) 2019/878, z wyjątkiem art. 31 ust. 1 lit. b) i c), lub, odpowiednio, art. 31 ust. 2, tej dyrektywy;

| b) | firmy inwestycyjne, które istniały przed dniem 26 czerwca 2021 r., mogą ograniczyć swoje stałe minimalne wymogi kapitałowe do wymogów określonych w art. 93 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876, z odniesieniem do poziomów kapitału założycielskiego ustalonych w tytule IV dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą (UE) 2019/878, które stosowałyby, gdyby nadal podlegała temu rozporządzeniu, z zastrzeżeniem rocznego podwyższenia kwoty tych wymogów o co najmniej 5 000 EUR w ciągu tego pięcioletniego okresu; |
| --- | --- |

b)

firmy inwestycyjne, które istniały przed dniem 26 czerwca 2021 r., mogą ograniczyć swoje stałe minimalne wymogi kapitałowe do wymogów określonych w art. 93 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2019/876, z odniesieniem do poziomów kapitału założycielskiego ustalonych w tytule IV dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą (UE) 2019/878, które stosowałyby, gdyby nadal podlegała temu rozporządzeniu, z zastrzeżeniem rocznego podwyższenia kwoty tych wymogów o co najmniej 5 000 EUR w ciągu tego pięcioletniego okresu;

| c) | firmy inwestycyjne, które istniały przed dniem 26 czerwca 2021 r., które nie uzyskały zezwolenia na świadczenie usług dodatkowych, o których mowa w sekcji B pkt 1 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, które jedynie świadczą jedną lub większą liczbę usług inwestycyjnych i rodzajów działalności inwestycyjnych wymienionych w sekcji A pkt 1, 2, 4 i 5 załącznika I do tej dyrektywy, które nie mają uprawnień do przechowywania środków pieniężnych klientów ani papierów wartościowych należących do ich klientów i które z tego powodu nie mogą w żadnym momencie być zadłużone wobec tych klientów, mogą ograniczyć swój stały minimalny wymóg kapitałowy do co najmniej 50 000 EUR, z zastrzeżeniem rocznego podwyższenia w wysokości co najmniej 5 000 EUR w ciągu tego pięcioletniego okresu. |
| --- | --- |

c)

firmy inwestycyjne, które istniały przed dniem 26 czerwca 2021 r., które nie uzyskały zezwolenia na świadczenie usług dodatkowych, o których mowa w sekcji B pkt 1 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, które jedynie świadczą jedną lub większą liczbę usług inwestycyjnych i rodzajów działalności inwestycyjnych wymienionych w sekcji A pkt 1, 2, 4 i 5 załącznika I do tej dyrektywy, które nie mają uprawnień do przechowywania środków pieniężnych klientów ani papierów wartościowych należących do ich klientów i które z tego powodu nie mogą w żadnym momencie być zadłużone wobec tych klientów, mogą ograniczyć swój stały minimalny wymóg kapitałowy do co najmniej 50 000 EUR, z zastrzeżeniem rocznego podwyższenia w wysokości co najmniej 5 000 EUR w ciągu tego pięcioletniego okresu.

5.   Odstępstwa określone w ust. 4 przestają mieć zastosowanie w przypadku gdy zezwolenie dla firmy inwestycyjnej zostanie przedłużone w dniu 26 czerwca 2021 r. lub po tym dniu, i w konsekwencji wymagana będzie wyższa kwota kapitału założycielskiego zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2019/2034.

6.   Na zasadzie odstępstwa od art. 11 firmy inwestycyjne, które istniały przed dniem 25 grudnia 2019 r. i które zawierają transakcje na własny rachunek na rynkach opcji lub kontraktów terminowych typu future lub innych instrumentów pochodnych i na rynkach kasowych wyłącznie w celu zabezpieczenia pozycji na rynkach instrumentów pochodnych lub które zawierają transakcje na rachunek innych uczestników tych rynków oraz które mają gwarancję członków rozliczających działających na tych samych rynkach, w przypadku gdy odpowiedzialność za zapewnienie wykonania kontraktów zawartych przez takie firmy inwestycyjne przyjmują na siebie członkowie rozliczający działający na tych samych rynkach, mogą ograniczyć swoje wymogi w zakresie funduszy własnych przez okres pięciu lat od dnia 26 czerwca 2021 r. do co najmniej 250 000 EUR, z zastrzeżeniem rocznego podwyższenia w wysokości co najmniej 100 000 EUR w ciągu tego pięcioletniego okresu.

Niezależnie od tego, czy firma inwestycyjna, o której mowa w niniejszym ustępie, korzysta z odstępstwa, o którym mowa w akapicie pierwszym, ust. 4 lit. a) nie ma zastosowania do takiej firmy inwestycyjnej.

Artykuł 58

Odstępstwo dotyczące przedsiębiorstw, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Firmy inwestycyjne, które w dniu 25 grudnia 2019 r. spełniają warunki określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i nie uzyskały jeszcze zezwolenia na działalność jako instytucje kredytowe zgodnie z art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, nadal podlegają rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE.

Artykuł 59

Odstępstwo dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2

Firma inwestycyjna, która w dniu 25 grudnia 2019 r. spełnia warunki określone w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, nadal podlega rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE.

TYTUŁ II

SPRAWOZDANIA I PRZEGLĄDY

Artykuł 60

Klauzula przeglądowa

1.   Do dnia 26 czerwca 2024 r. Komisja, po konsultacji z EUNB i ESMA, przeprowadzi przegląd i przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym, na temat co najmniej następujących kwestii:

| a) | warunków kwalifikacji firm inwestycyjnych jako małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych zgodnie z art. 12; |
| --- | --- |

a)

warunków kwalifikacji firm inwestycyjnych jako małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych zgodnie z art. 12;

| b) | metod pomiaru współczynników K w części trzeciej tytuł II, łącznie z doradztwem inwestycyjnym w zakresie zarządzanych aktywów (AUM), oraz w art. 39; |
| --- | --- |

b)

metod pomiaru współczynników K w części trzeciej tytuł II, łącznie z doradztwem inwestycyjnym w zakresie zarządzanych aktywów (AUM), oraz w art. 39;

| c) | współczynników procentowych, o których mowa w art. 15 ust. 2; |
| --- | --- |

c)

współczynników procentowych, o których mowa w art. 15 ust. 2;

| d) | metody stosowanej do obliczania współczynnika K-CMG, poziomu wymogów w zakresie funduszy własnych na podstawie współczynnika K-CMG w porównaniu ze współczynnikiem K-NPR oraz kalibracji mnożnika określonego w art. 23; |
| --- | --- |

d)

metody stosowanej do obliczania współczynnika K-CMG, poziomu wymogów w zakresie funduszy własnych na podstawie współczynnika K-CMG w porównaniu ze współczynnikiem K-NPR oraz kalibracji mnożnika określonego w art. 23;

| e) | przepisów określonych w art. 43, 44 i 45, a w szczególności kwalifikowalności aktywów płynnych do wymogu dotyczącego płynności w art. 43 ust. 1 lit. a), b) i c); |
| --- | --- |

e)

przepisów określonych w art. 43, 44 i 45, a w szczególności kwalifikowalności aktywów płynnych do wymogu dotyczącego płynności w art. 43 ust. 1 lit. a), b) i c);

| f) | przepisów części trzeciej tytuł II rozdział 4 sekcja 1; |
| --- | --- |

f)

przepisów części trzeciej tytuł II rozdział 4 sekcja 1;

| g) | stosowania części trzeciej do podmiotów prowadzących handel towarami i uprawnieniami do emisji; |
| --- | --- |

g)

stosowania części trzeciej do podmiotów prowadzących handel towarami i uprawnieniami do emisji;

| h) | zmiany definicji instytucji kredytowej zawartej w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na mocy art. 62 pkt 3 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz potencjalnych niezamierzonych negatywnych skutków takiej zmiany; |
| --- | --- |

h)

zmiany definicji instytucji kredytowej zawartej w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na mocy art. 62 pkt 3 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz potencjalnych niezamierzonych negatywnych skutków takiej zmiany;

| i) | przepisów określonych w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz ich dostosowania do spójnych ram dotyczących równoważności usług finansowych; |
| --- | --- |

i)

przepisów określonych w art. 47 i 48 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz ich dostosowania do spójnych ram dotyczących równoważności usług finansowych;

| j) | progów określonych w art. 12 ust. 1; |
| --- | --- |

j)

progów określonych w art. 12 ust. 1;

| k) | stosowania norm określonych w rozdziałach 1a i 1b w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

k)

stosowania norm określonych w rozdziałach 1a i 1b w części trzeciej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do firm inwestycyjnych;

| l) | metody pomiaru wartości instrumentu pochodnego określonej w art. 20 ust. 2 lit. b) i w art. 33 ust. 2 lit. b) oraz adekwatności wprowadzenia alternatywnych wskaźników lub kalibracji; |
| --- | --- |

l)

metody pomiaru wartości instrumentu pochodnego określonej w art. 20 ust. 2 lit. b) i w art. 33 ust. 2 lit. b) oraz adekwatności wprowadzenia alternatywnych wskaźników lub kalibracji;

| m) | przepisów określonych w części drugiej, w szczególności dotyczących zezwolenia na kwalifikowanie dalszych instrumentów lub funduszy jako funduszy własnych zgodnie z art. 9 ust. 4, oraz możliwości udzielenia takiego zezwolenia firmom inwestycyjnym, które spełniają wymogi do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określone w art. 12 ust. 1; |
| --- | --- |

m)

przepisów określonych w części drugiej, w szczególności dotyczących zezwolenia na kwalifikowanie dalszych instrumentów lub funduszy jako funduszy własnych zgodnie z art. 9 ust. 4, oraz możliwości udzielenia takiego zezwolenia firmom inwestycyjnym, które spełniają wymogi do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne określone w art. 12 ust. 1;

| n) | warunków stosowania przez firmy inwestycyjne wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

n)

warunków stosowania przez firmy inwestycyjne wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

| o) | przepisu określonego w art. 1 ust. 5; |
| --- | --- |

o)

przepisu określonego w art. 1 ust. 5;

| p) | adekwatności stosowania wymogów dotyczących ujawniania informacji określonych w art. 52 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do innych sektorów, w tym firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 i 5 niniejszego rozporządzenia, oraz instytucji kredytowej zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

p)

adekwatności stosowania wymogów dotyczących ujawniania informacji określonych w art. 52 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do innych sektorów, w tym firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 i 5 niniejszego rozporządzenia, oraz instytucji kredytowej zdefiniowanej w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2.   Do dnia 31 grudnia 2021 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat potrzeb w zakresie zasobów wynikających z przyjęcia nowych uprawnień i obowiązków przez ESMA zgodnie z art. 64 niniejszego rozporządzenia, w tym możliwości nakładania przez ESMA opłat rejestracyjnych na firmy z państw trzecich rejestrowane przez ESMA zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym.

TYTUŁ III

ZMIANY W INNYCH ROZPORZĄDZENIACH

Artykuł 61

Zmiana w rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010

W art. 4 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 dodaje się podpunkt w brzmieniu:

| „(viii) | w odniesieniu do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*1) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*2) – właściwe organy zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt. 5 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

„(viii)

w odniesieniu do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*1) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*2) – właściwe organy zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt. 5 tej dyrektywy.

*1

*2

Artykuł 62

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012”; |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012”;

| 2) | w art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „5.   Stosując przepisy określone w art. 1 ust. 2 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*3), w odniesieniu do firm inwestycyjnych, o których mowa w tych ustępach, właściwe organy zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*4) traktują te firmy inwestycyjne tak, jak gdyby były one »instytucjami« na mocy niniejszego rozporządzenia.


  (*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)."


  (*4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”." |
| --- | --- |

2)

w art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Stosując przepisy określone w art. 1 ust. 2 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*3), w odniesieniu do firm inwestycyjnych, o których mowa w tych ustępach, właściwe organy zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*4) traktują te firmy inwestycyjne tak, jak gdyby były one »instytucjami« na mocy niniejszego rozporządzenia.

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)."

*3

(*4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”."

*4

| 3) | w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 1 otrzymuje brzmienie:






  „1) | »instytucja kredytowa« oznacza przedsiębiorstwo, którego działalność obejmuje którąkolwiek z poniższych czynności:






  a) | przyjmowanie depozytów pieniężnych lub innych funduszy podlegających zwrotowi oraz udzielanie kredytów na swój własny rachunek; |
| --- | --- | --- | --- | --- |

3)

w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1)

»instytucja kredytowa« oznacza przedsiębiorstwo, którego działalność obejmuje którąkolwiek z poniższych czynności:

a)

przyjmowanie depozytów pieniężnych lub innych funduszy podlegających zwrotowi oraz udzielanie kredytów na swój własny rachunek;

| b) | prowadzenie któregokolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (*5) 2014/65/UE, w przypadku gdy spełniona jest jedna z następujących przesłanek, z zastrzeżeniem że przedsiębiorstwo nie jest podmiotem prowadzącym handel towarami i uprawnieniami do emisji, przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania ani zakładem ubezpieczeń:






  (i) | całkowita wartość skonsolidowanych aktywów przedsiębiorstwa jest równa lub przekracza 30 mld EUR; |
| --- | --- | --- |

b)

prowadzenie któregokolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (*5) 2014/65/UE, w przypadku gdy spełniona jest jedna z następujących przesłanek, z zastrzeżeniem że przedsiębiorstwo nie jest podmiotem prowadzącym handel towarami i uprawnieniami do emisji, przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania ani zakładem ubezpieczeń:

*5

(i)

całkowita wartość skonsolidowanych aktywów przedsiębiorstwa jest równa lub przekracza 30 mld EUR;

| (ii) | całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa jest niższa niż 30 mld EUR, a przedsiębiorstwo należy do grupy, w ramach której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do tej grupy, które indywidualnie posiadają aktywa, których całkowita kwota jest niższa niż 30 mld EUR, i które prowadzą którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jest równa lub przekracza 30 mld EUR; lub |
| --- | --- |

(ii)

całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa jest niższa niż 30 mld EUR, a przedsiębiorstwo należy do grupy, w ramach której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do tej grupy, które indywidualnie posiadają aktywa, których całkowita kwota jest niższa niż 30 mld EUR, i które prowadzą którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jest równa lub przekracza 30 mld EUR; lub

| (iii) | całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa jest niższa niż 30 mld EUR, a przedsiębiorstwo należy do grupy, w ramach której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do tej grupy – które prowadzą którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – jest równa lub przekracza 30 mld EUR, w przypadku gdy organ sprawujący nadzór na zasadzie skonsolidowanej, w porozumieniu z kolegium organów nadzoru, tak zadecyduje, aby wyeliminować potencjalne ryzyka obchodzenia przepisów i potencjalne ryzyka dla stabilności finansowej Unii; |
| --- | --- |

(iii)

całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa jest niższa niż 30 mld EUR, a przedsiębiorstwo należy do grupy, w ramach której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do tej grupy – które prowadzą którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – jest równa lub przekracza 30 mld EUR, w przypadku gdy organ sprawujący nadzór na zasadzie skonsolidowanej, w porozumieniu z kolegium organów nadzoru, tak zadecyduje, aby wyeliminować potencjalne ryzyka obchodzenia przepisów i potencjalne ryzyka dla stabilności finansowej Unii;

do celów lit. b) ppkt (ii) oraz (iii), w przypadku gdy dane przedsiębiorstwo należy do grupy z państwa trzeciego, całkowite aktywa każdego z oddziałów w ramach grupy z państwa trzeciego posiadających zezwolenie w Unii ujmuje się w łącznej całkowitej wartości aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy.

(*5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).”;"

*5

| b) | pkt 2 otrzymuje brzmienie:






  „2) | »firma inwestycyjna« oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE, która uzyskała zezwolenie na podstawie tej dyrektywy, z wyłączeniem instytucji kredytowych;”; |
| --- | --- | --- |

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)

»firma inwestycyjna« oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE, która uzyskała zezwolenie na podstawie tej dyrektywy, z wyłączeniem instytucji kredytowych;”;

| c) | pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3) | »instytucja« oznacza instytucję kredytową, która uzyskała zezwolenie na podstawie art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, lub przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 8a ust. 3 tej dyrektywy;”; |
| --- | --- | --- |

c)

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)

»instytucja« oznacza instytucję kredytową, która uzyskała zezwolenie na podstawie art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, lub przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 8a ust. 3 tej dyrektywy;”;

| d) | uchyla się pkt 4; |
| --- | --- |

d)

uchyla się pkt 4;

| e) | pkt 26 otrzymuje brzmienie:






  „26) | »instytucja finansowa« oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja i inne niż spółka holdingowa działająca wyłącznie w sektorze przemysłowym, którego podstawową działalnością jest nabywanie pakietów akcji lub wykonywanie jednego lub większej liczby rodzajów działalności wymienionych w pkt 2–12 i pkt 15 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE; pojęcie to obejmuje firmy inwestycyjne, finansowe spółki holdingowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, inwestycyjne spółki holdingowe, instytucje płatnicze w rozumieniu dyrektywy (UE) 2015/2366 Parlamentu Europejskiego i Rady (*6), a także spółki zarządzania aktywami, nie obejmuje jednak ubezpieczeniowych spółek holdingowych i ubezpieczeniowych spółek holdingowych prowadzących działalność mieszaną zdefiniowanych w art. 212 ust. 1 lit. f) i g) dyrektywy 2009/138/WE; |
| --- | --- | --- |

e)

pkt 26 otrzymuje brzmienie:

„26)

»instytucja finansowa« oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja i inne niż spółka holdingowa działająca wyłącznie w sektorze przemysłowym, którego podstawową działalnością jest nabywanie pakietów akcji lub wykonywanie jednego lub większej liczby rodzajów działalności wymienionych w pkt 2–12 i pkt 15 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE; pojęcie to obejmuje firmy inwestycyjne, finansowe spółki holdingowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, inwestycyjne spółki holdingowe, instytucje płatnicze w rozumieniu dyrektywy (UE) 2015/2366 Parlamentu Europejskiego i Rady (*6), a także spółki zarządzania aktywami, nie obejmuje jednak ubezpieczeniowych spółek holdingowych i ubezpieczeniowych spółek holdingowych prowadzących działalność mieszaną zdefiniowanych w art. 212 ust. 1 lit. f) i g) dyrektywy 2009/138/WE;

*6

(*6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).”;"

*6

| f) | pkt 29a otrzymuje brzmienie:






  „29a) | »dominująca firma inwestycyjna z państwa członkowskiego« oznacza jednostkę dominującą z państwa członkowskiego, która jest firmą inwestycyjną;”; |
| --- | --- | --- |

f)

pkt 29a otrzymuje brzmienie:

„29a)

»dominująca firma inwestycyjna z państwa członkowskiego« oznacza jednostkę dominującą z państwa członkowskiego, która jest firmą inwestycyjną;”;

| g) | pkt 29b otrzymuje brzmienie:






  „29b) | »unijna dominująca firma inwestycyjna« oznacza unijną jednostkę dominującą, która jest firmą inwestycyjną;”; |
| --- | --- | --- |

g)

pkt 29b otrzymuje brzmienie:

„29b)

»unijna dominująca firma inwestycyjna« oznacza unijną jednostkę dominującą, która jest firmą inwestycyjną;”;

| h) | pkt 51 otrzymuje brzmienie:






  „51) | »kapitał założycielski« oznacza kwotę i rodzaje funduszy własnych określone w art. 12 dyrektywy 2013/36/UE;”; |
| --- | --- | --- |

h)

pkt 51 otrzymuje brzmienie:

„51)

»kapitał założycielski« oznacza kwotę i rodzaje funduszy własnych określone w art. 12 dyrektywy 2013/36/UE;”;

| i) | pkt 60 otrzymuje brzmienie:






  „60) | »bankowy instrument pieniężny« oznacza certyfikat depozytowy, obligacje, w tym obligacje zabezpieczone lub wszelkie inne instrumenty niepodporządkowane, które zostały wyemitowane przez instytucję lub firmę inwestycyjną, za które instytucja lub firma inwestycyjna otrzymała już pełną płatność i które instytucja lub firma inwestycyjna bezwarunkowo ma zwracać po ich wartości nominalnej;”; |
| --- | --- | --- |

i)

pkt 60 otrzymuje brzmienie:

„60)

»bankowy instrument pieniężny« oznacza certyfikat depozytowy, obligacje, w tym obligacje zabezpieczone lub wszelkie inne instrumenty niepodporządkowane, które zostały wyemitowane przez instytucję lub firmę inwestycyjną, za które instytucja lub firma inwestycyjna otrzymała już pełną płatność i które instytucja lub firma inwestycyjna bezwarunkowo ma zwracać po ich wartości nominalnej;”;

| j) | pkt 72 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | stanowi rynek regulowany lub rynek państwa trzeciego, który uznaje się za równoważny z rynkiem regulowanym zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE”; |
| --- | --- | --- |

j)

pkt 72 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

stanowi rynek regulowany lub rynek państwa trzeciego, który uznaje się za równoważny z rynkiem regulowanym zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE”;

| k) | dodaje się punkt w brzmieniu:






  „150) | »podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji« oznacza przedsiębiorstwo, którego głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej, związanych z towarowymi instrumentami pochodnymi lub kontraktami na towarowe instrumenty pochodne, o których mowa w pkt 5, 6, 7, 9 i 10, instrumentami pochodnymi bazującymi na uprawnieniach do emisji, o których mowa w pkt 4, lub uprawnieniami do emisji, o których mowa w pkt 11, w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE;”; |
| --- | --- | --- |

k)

dodaje się punkt w brzmieniu:

„150)

»podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji« oznacza przedsiębiorstwo, którego głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej, związanych z towarowymi instrumentami pochodnymi lub kontraktami na towarowe instrumenty pochodne, o których mowa w pkt 5, 6, 7, 9 i 10, instrumentami pochodnymi bazującymi na uprawnieniach do emisji, o których mowa w pkt 4, lub uprawnieniami do emisji, o których mowa w pkt 11, w sekcji C załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE;”;

| 4) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Instytucje wypełniają obowiązki określone w części szóstej oraz w art. 430 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia na zasadzie indywidualnej.
  Następujące instytucje nie są zobowiązane do przestrzegania art. 413 ust. 1 oraz powiązanych wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie wskaźnika dźwigni finansowej określonych w części siódmej A niniejszego rozporządzenia:






  a) | instytucje, które otrzymały również zezwolenie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Instytucje wypełniają obowiązki określone w części szóstej oraz w art. 430 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia na zasadzie indywidualnej.

Następujące instytucje nie są zobowiązane do przestrzegania art. 413 ust. 1 oraz powiązanych wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie wskaźnika dźwigni finansowej określonych w części siódmej A niniejszego rozporządzenia:

a)

instytucje, które otrzymały również zezwolenie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

| b) | instytucje, które otrzymały również zezwolenie zgodnie z art. 16 i art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 (*7), pod warunkiem że nie dokonują one jakichkolwiek znaczących transformacji terminów zapadalności; oraz |
| --- | --- |

b)

instytucje, które otrzymały również zezwolenie zgodnie z art. 16 i art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 (*7), pod warunkiem że nie dokonują one jakichkolwiek znaczących transformacji terminów zapadalności; oraz

| c) | instytucje wyznaczone zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, pod warunkiem że:






  (i) | ich działalność ogranicza się do oferowania usług bankowych, o których mowa w sekcji C załącznika do tego rozporządzenia, na rzecz centralnych depozytów papierów wartościowych, które otrzymały zezwolenie zgodnie z art. 16 tego rozporządzenia; oraz |
| --- | --- | --- |

c)

instytucje wyznaczone zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 909/2014, pod warunkiem że:

(i)

ich działalność ogranicza się do oferowania usług bankowych, o których mowa w sekcji C załącznika do tego rozporządzenia, na rzecz centralnych depozytów papierów wartościowych, które otrzymały zezwolenie zgodnie z art. 16 tego rozporządzenia; oraz

| (ii) | nie dokonują one jakichkolwiek znaczących transformacji terminów zapadalności. |
| --- | --- |

(ii)

nie dokonują one jakichkolwiek znaczących transformacji terminów zapadalności.

(*7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).”;"

*7

| b) | ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Instytucje, w odniesieniu do których właściwe organy zastosowały odstępstwo określone w art. 7 ust. 1 lub 3 niniejszego rozporządzenia, oraz instytucje, które również otrzymały zezwolenie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, nie są zobowiązane do wypełnienia obowiązków określonych w części siódmej oraz powiązanych wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie wskaźnika dźwigni finansowej określonych w części siódmej A na zasadzie indywidualnej.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Instytucje, w odniesieniu do których właściwe organy zastosowały odstępstwo określone w art. 7 ust. 1 lub 3 niniejszego rozporządzenia, oraz instytucje, które również otrzymały zezwolenie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, nie są zobowiązane do wypełnienia obowiązków określonych w części siódmej oraz powiązanych wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie wskaźnika dźwigni finansowej określonych w części siódmej A na zasadzie indywidualnej.”;

| 5) | w części pierwszej tytuł II rozdział 2 sekcja 1 dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 10a

  Stosowanie wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej w przypadku gdy firmy inwestycyjne są jednostkami dominującymi
  Do celów stosowania niniejszego rozdziału firmy inwestycyjne uznaje się za dominujące finansowe spółki holdingowe w państwie członkowskim lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe w przypadku gdy takie firmy inwestycyjne są jednostkami dominującymi instytucji lub firmy inwestycyjnej, która podlega niniejszemu rozporządzeniu i o której mowa w art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033.”; |
| --- | --- |

5)

w części pierwszej tytuł II rozdział 2 sekcja 1 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 10a

Stosowanie wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej w przypadku gdy firmy inwestycyjne są jednostkami dominującymi

Do celów stosowania niniejszego rozdziału firmy inwestycyjne uznaje się za dominujące finansowe spółki holdingowe w państwie członkowskim lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe w przypadku gdy takie firmy inwestycyjne są jednostkami dominującymi instytucji lub firmy inwestycyjnej, która podlega niniejszemu rozporządzeniu i o której mowa w art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033.”;

| 6) | art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Unijne instytucje dominujące przestrzegają przepisów części szóstej oraz art. 430 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia na podstawie swojej sytuacji skonsolidowanej w przypadku gdy grupa obejmuje co najmniej jedną instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, które posiadają zezwolenie na świadczenie usług inwestycyjnych i prowadzenie rodzajów działalności inwestycyjnej wymienionych w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE.
  W przypadku gdy przyznano odstępstwo na podstawie art. 8 ust. 1–5, instytucje oraz – w stosownych przypadkach – finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej będące częścią podgrupy płynnościowej przestrzegają przepisów części szóstej oraz art. 430 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia na zasadzie skonsolidowanej lub na zasadzie subskonsolidowanej danej podgrupy płynnościowej.”; |
| --- | --- |

6)

art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Unijne instytucje dominujące przestrzegają przepisów części szóstej oraz art. 430 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia na podstawie swojej sytuacji skonsolidowanej w przypadku gdy grupa obejmuje co najmniej jedną instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną, które posiadają zezwolenie na świadczenie usług inwestycyjnych i prowadzenie rodzajów działalności inwestycyjnej wymienionych w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE.

W przypadku gdy przyznano odstępstwo na podstawie art. 8 ust. 1–5, instytucje oraz – w stosownych przypadkach – finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej będące częścią podgrupy płynnościowej przestrzegają przepisów części szóstej oraz art. 430 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia na zasadzie skonsolidowanej lub na zasadzie subskonsolidowanej danej podgrupy płynnościowej.”;

| 7) | uchyla się art. 15, 16 i 17; |
| --- | --- |

7)

uchyla się art. 15, 16 i 17;

| 8) | w art. 81 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | jednostką zależną jest jeden z następujących podmiotów:






  (i) | instytucja; |
| --- | --- | --- | --- |

8)

w art. 81 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jednostką zależną jest jeden z następujących podmiotów:

(i)

instytucja;

| (ii) | przedsiębiorstwo, które na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego podlega wymogom niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

(ii)

przedsiębiorstwo, które na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego podlega wymogom niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2013/36/UE;

| (iii) | pośrednicząca finansowa spółka holdingowa lub pośrednicząca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, która podlega wymogom niniejszego rozporządzenia na zasadzie subskonsolidowanej, lub pośrednicząca inwestycyjna spółka holdingowa, która podlega wymogom rozporządzenia (UE) 2019/2033 na zasadzie skonsolidowanej; |
| --- | --- |

(iii)

pośrednicząca finansowa spółka holdingowa lub pośrednicząca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, która podlega wymogom niniejszego rozporządzenia na zasadzie subskonsolidowanej, lub pośrednicząca inwestycyjna spółka holdingowa, która podlega wymogom rozporządzenia (UE) 2019/2033 na zasadzie skonsolidowanej;

| (iv) | firma inwestycyjna; |
| --- | --- |

(iv)

firma inwestycyjna;

| (v) | pośrednicząca finansowa spółka holdingowa w państwie trzecim, pod warunkiem że ta pośrednicząca finansowa spółka holdingowa podlega wymogom ostrożnościowym tak rygorystycznym, jak wymogi mające zastosowanie do instytucji kredytowych z tego państwa trzeciego, oraz o ile Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 107 ust. 4, określającą, że te wymogi ostrożnościowe są co najmniej równoważne wymogom ostrożnościowym określonym w niniejszym rozporządzeniu;”; |
| --- | --- |

(v)

pośrednicząca finansowa spółka holdingowa w państwie trzecim, pod warunkiem że ta pośrednicząca finansowa spółka holdingowa podlega wymogom ostrożnościowym tak rygorystycznym, jak wymogi mające zastosowanie do instytucji kredytowych z tego państwa trzeciego, oraz o ile Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 107 ust. 4, określającą, że te wymogi ostrożnościowe są co najmniej równoważne wymogom ostrożnościowym określonym w niniejszym rozporządzeniu;”;

| 9) | art. 82 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | jednostką zależną jest jeden z następujących podmiotów:






  (i) | instytucja; |
| --- | --- | --- | --- |

9)

art. 82 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jednostką zależną jest jeden z następujących podmiotów:

(i)

instytucja;

| (ii) | przedsiębiorstwo, które na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego podlega wymogom niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

(ii)

przedsiębiorstwo, które na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego podlega wymogom niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2013/36/UE;

| (iii) | pośrednicząca finansowa spółka holdingowa lub pośrednicząca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, która podlega wymogom niniejszego rozporządzenia na zasadzie subskonsolidowanej, lub pośrednicząca inwestycyjna spółka holdingowa, która podlega wymogom rozporządzenia (UE) 2019/2033 na zasadzie skonsolidowanej; |
| --- | --- |

(iii)

pośrednicząca finansowa spółka holdingowa lub pośrednicząca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, która podlega wymogom niniejszego rozporządzenia na zasadzie subskonsolidowanej, lub pośrednicząca inwestycyjna spółka holdingowa, która podlega wymogom rozporządzenia (UE) 2019/2033 na zasadzie skonsolidowanej;

| (iv) | firma inwestycyjna; |
| --- | --- |

(iv)

firma inwestycyjna;

| (v) | pośrednicząca finansowa spółka holdingowa w państwie trzecim, pod warunkiem że ta pośrednicząca finansowa spółka holdingowa podlega wymogom ostrożnościowym tak rygorystycznym, jak wymogi mające zastosowanie do instytucji kredytowych z tego państwa trzeciego, oraz o ile Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 107 ust. 4, określającą, że te wymogi ostrożnościowe są co najmniej równoważne wymogom ostrożnościowym określonym w niniejszym rozporządzeniu;”; |
| --- | --- |

(v)

pośrednicząca finansowa spółka holdingowa w państwie trzecim, pod warunkiem że ta pośrednicząca finansowa spółka holdingowa podlega wymogom ostrożnościowym tak rygorystycznym, jak wymogi mające zastosowanie do instytucji kredytowych z tego państwa trzeciego, oraz o ile Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 107 ust. 4, określającą, że te wymogi ostrożnościowe są co najmniej równoważne wymogom ostrożnościowym określonym w niniejszym rozporządzeniu;”;

| 10) | w art. 84 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Instytucje określają wartość udziałów mniejszości jednostki zależnej, które uwzględnia się w skonsolidowanym kapitale podstawowym Tier I, poprzez odjęcie od udziałów mniejszości tego przedsiębiorstwa iloczynu wartości, o której mowa w lit. a), i wartości procentowej, o której mowa w lit. b), w następujący sposób:






  a) | kapitał podstawowy Tier I danej jednostki zależnej pomniejszony o mniejszą z następujących wartości:






  (i) | wartość kapitału podstawowego Tier I danej jednostki zależnej, która musi odpowiadać:






  — | sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora zdefiniowanego w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał podstawowy Tier I, |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

10)

w art. 84 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Instytucje określają wartość udziałów mniejszości jednostki zależnej, które uwzględnia się w skonsolidowanym kapitale podstawowym Tier I, poprzez odjęcie od udziałów mniejszości tego przedsiębiorstwa iloczynu wartości, o której mowa w lit. a), i wartości procentowej, o której mowa w lit. b), w następujący sposób:

a)

kapitał podstawowy Tier I danej jednostki zależnej pomniejszony o mniejszą z następujących wartości:

(i)

wartość kapitału podstawowego Tier I danej jednostki zależnej, która musi odpowiadać:

—

sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora zdefiniowanego w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał podstawowy Tier I,

| — | w przypadku gdy jednostka zależna jest firmą inwestycyjną – sumie wymogu określonego w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał podstawowy Tier I; |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy jednostka zależna jest firmą inwestycyjną – sumie wymogu określonego w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał podstawowy Tier I;

| (ii) | wartość skonsolidowanego kapitału podstawowego Tier I, która dotyczy tej jednostki zależnej i która na zasadzie skonsolidowanej musi odpowiadać sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał podstawowy Tier I; |
| --- | --- |

(ii)

wartość skonsolidowanego kapitału podstawowego Tier I, która dotyczy tej jednostki zależnej i która na zasadzie skonsolidowanej musi odpowiadać sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał podstawowy Tier I;

| b) | udziały mniejszości danej jednostki zależnej wyrażone jako odsetek wszystkich instrumentów w kapitale podstawowym Tier I tego przedsiębiorstwa oraz powiązanych ażio emisyjnych, zysków zatrzymanych i pozostałych kapitałów rezerwowych.”; |
| --- | --- |

b)

udziały mniejszości danej jednostki zależnej wyrażone jako odsetek wszystkich instrumentów w kapitale podstawowym Tier I tego przedsiębiorstwa oraz powiązanych ażio emisyjnych, zysków zatrzymanych i pozostałych kapitałów rezerwowych.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W przypadku gdy właściwy organ odstępuje od stosowania wymogów ostrożnościowych na zasadzie indywidualnej, określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub – stosownie do przypadku – w art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/2033, udziału mniejszości w jednostkach zależnych, do których ma zastosowanie takie odstępstwo, nie ujmuje się w funduszach własnych na zasadzie subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, stosownie do przypadku.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy właściwy organ odstępuje od stosowania wymogów ostrożnościowych na zasadzie indywidualnej, określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub – stosownie do przypadku – w art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/2033, udziału mniejszości w jednostkach zależnych, do których ma zastosowanie takie odstępstwo, nie ujmuje się w funduszach własnych na zasadzie subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, stosownie do przypadku.”;

| 11) | w art. 85 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Instytucje określają wartość kwalifikującego się kapitału Tier I danej jednostki zależnej, który uwzględnia się w skonsolidowanych funduszach własnych, poprzez odjęcie od kwalifikującego się kapitału Tier I tego przedsiębiorstwa iloczynu wartości, o której mowa w lit. a), i wartości procentowej, o której mowa w lit. b), w następujący sposób:






  a) | kapitał Tier I danej jednostki zależnej pomniejszony o mniejszą z następujących wartości:






  (i) | wartość kapitału Tier I danej jednostki zależnej, która musi odpowiadać:






  — | sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora zdefiniowanego w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał Tier I, |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

11)

w art. 85 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Instytucje określają wartość kwalifikującego się kapitału Tier I danej jednostki zależnej, który uwzględnia się w skonsolidowanych funduszach własnych, poprzez odjęcie od kwalifikującego się kapitału Tier I tego przedsiębiorstwa iloczynu wartości, o której mowa w lit. a), i wartości procentowej, o której mowa w lit. b), w następujący sposób:

a)

kapitał Tier I danej jednostki zależnej pomniejszony o mniejszą z następujących wartości:

(i)

wartość kapitału Tier I danej jednostki zależnej, która musi odpowiadać:

—

sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora zdefiniowanego w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał Tier I,

| — | w przypadku gdy jednostka zależna jest firmą inwestycyjną – sumie wymogu określonego w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał Tier I; |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy jednostka zależna jest firmą inwestycyjną – sumie wymogu określonego w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał Tier I;

| (ii) | wartość skonsolidowanego kapitału Tier I, która dotyczy danej jednostki zależnej i która na zasadzie skonsolidowanej musi odpowiadać sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał Tier I; |
| --- | --- |

(ii)

wartość skonsolidowanego kapitału Tier I, która dotyczy danej jednostki zależnej i która na zasadzie skonsolidowanej musi odpowiadać sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, o ile te wymogi ma spełniać kapitał Tier I;

| b) | kwalifikujący się kapitał Tier I danej jednostki zależnej wyrażony jako odsetek wszystkich instrumentów w Tier I danego przedsiębiorstwa oraz powiązanych ażio emisyjnych, zysków zatrzymanych i pozostałych kapitałów rezerwowych.”; |
| --- | --- |

b)

kwalifikujący się kapitał Tier I danej jednostki zależnej wyrażony jako odsetek wszystkich instrumentów w Tier I danego przedsiębiorstwa oraz powiązanych ażio emisyjnych, zysków zatrzymanych i pozostałych kapitałów rezerwowych.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W przypadku gdy właściwy organ odstępuje od stosowania wymogów ostrożnościowych na zasadzie indywidualnej, określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub – w stosownych przypadkach – w art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/2033, instrumentów w Tier I w jednostkach zależnych, do których ma zastosowanie takie odstępstwo, nie ujmuje się w funduszach własnych na zasadzie subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, stosownie do przypadku.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy właściwy organ odstępuje od stosowania wymogów ostrożnościowych na zasadzie indywidualnej, określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub – w stosownych przypadkach – w art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/2033, instrumentów w Tier I w jednostkach zależnych, do których ma zastosowanie takie odstępstwo, nie ujmuje się w funduszach własnych na zasadzie subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, stosownie do przypadku.”;

| 12) | w art. 87 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Instytucje określają wartość kwalifikujących się funduszy własnych danej jednostki zależnej, którą uwzględnia się w skonsolidowanych funduszach własnych, poprzez odjęcie od kwalifikujących się funduszy własnych tego przedsiębiorstwa iloczynu wartości, o której mowa w lit. a), i wartości procentowej, o której mowa w lit. b), w następujący sposób:






  a) | fundusze własne danej jednostki zależnej pomniejszone o mniejszą z następujących wartości:






  (i) | wartość funduszy własnych danej jednostki zależnej, która musi odpowiadać






  — | sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora zdefiniowanego w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich, |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

12)

w art. 87 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Instytucje określają wartość kwalifikujących się funduszy własnych danej jednostki zależnej, którą uwzględnia się w skonsolidowanych funduszach własnych, poprzez odjęcie od kwalifikujących się funduszy własnych tego przedsiębiorstwa iloczynu wartości, o której mowa w lit. a), i wartości procentowej, o której mowa w lit. b), w następujący sposób:

a)

fundusze własne danej jednostki zależnej pomniejszone o mniejszą z następujących wartości:

(i)

wartość funduszy własnych danej jednostki zależnej, która musi odpowiadać

—

sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora zdefiniowanego w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich,

| — | w przypadku gdy jednostka zależna jest firmą inwestycyjną – sumie wymogu określonego w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich; |
| --- | --- |

—

w przypadku gdy jednostka zależna jest firmą inwestycyjną – sumie wymogu określonego w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a) dyrektywy (UE) 2019/2034, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich;

| (ii) | wartość funduszy własnych, która dotyczy danej jednostki zależnej i która na zasadzie skonsolidowanej musi odpowiadać sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich; |
| --- | --- |

(ii)

wartość funduszy własnych, która dotyczy danej jednostki zależnej i która na zasadzie skonsolidowanej musi odpowiadać sumie wymogu określonego w art. 92 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, wymogów, o których mowa w art. 458 i 459 niniejszego rozporządzenia, szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 128 pkt 6 tej dyrektywy, wymogów, o których mowa w art. 500 niniejszego rozporządzenia, oraz wszelkich dodatkowych lokalnych regulacji nadzorczych w państwach trzecich;

| b) | kwalifikujące się fundusze własne danego przedsiębiorstwa wyrażone jako odsetek wszystkich instrumentów funduszy własnych danej jednostki zależnej, które uwzględnia się w pozycjach kapitału podstawowego Tier I, w pozycjach dodatkowych w Tier I i w pozycjach w Tier II oraz powiązanych ażio emisyjnych, zysków zatrzymanych i pozostałych kapitałów rezerwowych.”; |
| --- | --- |

b)

kwalifikujące się fundusze własne danego przedsiębiorstwa wyrażone jako odsetek wszystkich instrumentów funduszy własnych danej jednostki zależnej, które uwzględnia się w pozycjach kapitału podstawowego Tier I, w pozycjach dodatkowych w Tier I i w pozycjach w Tier II oraz powiązanych ażio emisyjnych, zysków zatrzymanych i pozostałych kapitałów rezerwowych.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W przypadku gdy właściwy organ odstępuje od stosowania wymogów ostrożnościowych na zasadzie indywidualnej, określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub – stosownie do przypadku – w art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/2033, wymogów w zakresie funduszy własnych w jednostkach zależnych, do których ma zastosowanie takie odstępstwo, nie ujmuje się w funduszach własnych na zasadzie subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, stosownie do przypadku.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku gdy właściwy organ odstępuje od stosowania wymogów ostrożnościowych na zasadzie indywidualnej, określonych w art. 7 niniejszego rozporządzenia, lub – stosownie do przypadku – w art. 6 rozporządzenia (UE) 2019/2033, wymogów w zakresie funduszy własnych w jednostkach zależnych, do których ma zastosowanie takie odstępstwo, nie ujmuje się w funduszach własnych na zasadzie subskonsolidowanej lub skonsolidowanej, stosownie do przypadku.”;

| 13) | w art. 93 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | uchyla się ust. 3; |
| --- | --- | --- |

13)

w art. 93 wprowadza się następujące zmiany:

a)

uchyla się ust. 3;

| b) | ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

  „4.   W przypadku gdy kontrolę nad instytucją kwalifikującą się do kategorii, o której mowa w ust. 2, przejmuje osoba fizyczna lub prawna inna niż osoba, która wcześniej kontrolowała tę instytucję, kwotę funduszy własnych tej instytucji doprowadza się do wymaganej kwoty kapitału założycielskiego.


  5.   W przypadku gdy następuje połączenie co najmniej dwóch instytucji kwalifikujących się do kategorii, o której mowa w ust. 2, kwota funduszy własnych instytucji powstałej w wyniku tego połączenia nie może spaść poniżej sumy funduszy własnych połączonych instytucji w chwili połączenia, o ile nie została osiągnięta wymagana kwota kapitału założycielskiego.


  6.   W przypadku gdy właściwe organy uznają, że w celu zapewnienia wypłacalności danej instytucji niezbędne jest spełnienie wymogu określonego w ust. 1, nie mają zastosowania przepisy zawarte w ust. 2, 4 i 5.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 4, 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„4.   W przypadku gdy kontrolę nad instytucją kwalifikującą się do kategorii, o której mowa w ust. 2, przejmuje osoba fizyczna lub prawna inna niż osoba, która wcześniej kontrolowała tę instytucję, kwotę funduszy własnych tej instytucji doprowadza się do wymaganej kwoty kapitału założycielskiego.

5.   W przypadku gdy następuje połączenie co najmniej dwóch instytucji kwalifikujących się do kategorii, o której mowa w ust. 2, kwota funduszy własnych instytucji powstałej w wyniku tego połączenia nie może spaść poniżej sumy funduszy własnych połączonych instytucji w chwili połączenia, o ile nie została osiągnięta wymagana kwota kapitału założycielskiego.

6.   W przypadku gdy właściwe organy uznają, że w celu zapewnienia wypłacalności danej instytucji niezbędne jest spełnienie wymogu określonego w ust. 1, nie mają zastosowania przepisy zawarte w ust. 2, 4 i 5.”;

| 14) | uchyla się część trzecią tytuł 1 rozdział I sekcja 2 (art. 95 - 98) ze skutkiem od dnia 26 czerwca 2026 r.; |
| --- | --- |

14)

uchyla się część trzecią tytuł 1 rozdział I sekcja 2 (art. 95 - 98) ze skutkiem od dnia 26 czerwca 2026 r.;

| 15) | art. 119 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Ekspozycje wobec instytucji finansowych posiadających zezwolenie na działalność wydane przez właściwe organy i nadzorowanych przez te organy oraz podlegających wymogom ostrożnościowym porównywalnym pod kątem surowości z wymogami stosowanymi wobec instytucji traktuje się jako ekspozycje wobec instytucji.
  Do celów niniejszego ustępu wymogi ostrożnościowe określone w rozporządzeniu (UE) 2019/2033 uznaje się za porównywalne pod kątem surowości z wymogami stosowanymi wobec instytucji.”; |
| --- | --- |

15)

art. 119 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Ekspozycje wobec instytucji finansowych posiadających zezwolenie na działalność wydane przez właściwe organy i nadzorowanych przez te organy oraz podlegających wymogom ostrożnościowym porównywalnym pod kątem surowości z wymogami stosowanymi wobec instytucji traktuje się jako ekspozycje wobec instytucji.

Do celów niniejszego ustępu wymogi ostrożnościowe określone w rozporządzeniu (UE) 2019/2033 uznaje się za porównywalne pod kątem surowości z wymogami stosowanymi wobec instytucji.”;

| 16) | w art. 162 ust. 3 akapit drugi lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | ekspozycje wobec instytucji lub firm inwestycyjnych wynikające z rozliczania obligacji walutowych;”; |
| --- | --- | --- |

16)

w art. 162 ust. 3 akapit drugi lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

ekspozycje wobec instytucji lub firm inwestycyjnych wynikające z rozliczania obligacji walutowych;”;

| 17) | w art. 197 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje lub firmy inwestycyjne, które to papiery wartościowe posiadają ocenę kredytową wydaną przez ECAI, której to ocenie EUNB przypisuje stopień jakości kredytowej nie niższy niż 3 zgodnie z zasadami przypisywania wagi ryzyka ekspozycjom wobec instytucji określonymi w rozdziale 2;”; |
| --- | --- | --- | --- |

17)

w art. 197 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

dłużne papiery wartościowe emitowane przez instytucje lub firmy inwestycyjne, które to papiery wartościowe posiadają ocenę kredytową wydaną przez ECAI, której to ocenie EUNB przypisuje stopień jakości kredytowej nie niższy niż 3 zgodnie z zasadami przypisywania wagi ryzyka ekspozycjom wobec instytucji określonymi w rozdziale 2;”;

| b) | w ust. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

  „4.   Instytucja może wykorzystywać dłużne papiery wartościowe, które są emitowane przez inne instytucje lub firmy inwestycyjne i które nie posiadają oceny kredytowej wydanej przez ECAI, jako uznane zabezpieczenie, jeżeli te dłużne papiery wartościowe spełniają wszystkie następujące kryteria:”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 4 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„4.   Instytucja może wykorzystywać dłużne papiery wartościowe, które są emitowane przez inne instytucje lub firmy inwestycyjne i które nie posiadają oceny kredytowej wydanej przez ECAI, jako uznane zabezpieczenie, jeżeli te dłużne papiery wartościowe spełniają wszystkie następujące kryteria:”;

| 18) | art. 200 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | instrumenty emitowane przez instytucje będące osobą trzecią lub przez firmę inwestycyjną, które podlegają wykupowi przez tę instytucję lub przez tę firmę inwestycyjną na żądanie.”; |
| --- | --- | --- |

18)

art. 200 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

instrumenty emitowane przez instytucje będące osobą trzecią lub przez firmę inwestycyjną, które podlegają wykupowi przez tę instytucję lub przez tę firmę inwestycyjną na żądanie.”;

| 19) | w art. 202 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

  „Instytucja może wykorzystywać instytucje, firmy inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji oraz agencje kredytów eksportowych jako uznanych dostawców ochrony kredytowej nierzeczywistej, którzy kwalifikują się do objęcia traktowaniem przewidzianym w art. 153 ust. 3, jeżeli spełniają wszystkie następujące warunki:”; |
| --- | --- |

19)

w art. 202 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Instytucja może wykorzystywać instytucje, firmy inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji oraz agencje kredytów eksportowych jako uznanych dostawców ochrony kredytowej nierzeczywistej, którzy kwalifikują się do objęcia traktowaniem przewidzianym w art. 153 ust. 3, jeżeli spełniają wszystkie następujące warunki:”;

| 20) | art. 224 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  „6.   W przypadku dłużnych papierów wartościowych bez ratingu emitowanych przez instytucje lub firmy inwestycyjne i spełniających kryteria uznawania zawarte w art. 197 ust. 4, korekty z tytułu zmienności są takie same jak w przypadku papierów wartościowych emitowanych przez instytucje lub przedsiębiorstwa posiadające zewnętrzną ocenę kredytową wiążącą się ze stopniem jakości kredytowej 2 lub 3.”; |
| --- | --- |

20)

art. 224 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   W przypadku dłużnych papierów wartościowych bez ratingu emitowanych przez instytucje lub firmy inwestycyjne i spełniających kryteria uznawania zawarte w art. 197 ust. 4, korekty z tytułu zmienności są takie same jak w przypadku papierów wartościowych emitowanych przez instytucje lub przedsiębiorstwa posiadające zewnętrzną ocenę kredytową wiążącą się ze stopniem jakości kredytowej 2 lub 3.”;

| 21) | w art. 227 ust. 3 dodaje się literę w brzmieniu:






  „ba) | firmy inwestycyjne;”; |
| --- | --- | --- |

21)

w art. 227 ust. 3 dodaje się literę w brzmieniu:

„ba)

firmy inwestycyjne;”;

| 22) | w art. 243 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „W przypadku należności z tytułu dostaw i usług akapit pierwszy lit. b) nie ma zastosowania w przypadku gdy ryzyko kredytowe tych należności jest w pełni zabezpieczone uznaną ochroną kredytową zgodnie z rozdziałem 4, pod warunkiem że w tym przypadku dostawcą ochrony jest instytucja, firma inwestycyjna, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.”; |
| --- | --- |

22)

w art. 243 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku należności z tytułu dostaw i usług akapit pierwszy lit. b) nie ma zastosowania w przypadku gdy ryzyko kredytowe tych należności jest w pełni zabezpieczone uznaną ochroną kredytową zgodnie z rozdziałem 4, pod warunkiem że w tym przypadku dostawcą ochrony jest instytucja, firma inwestycyjna, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.”;

| 23) | w art. 382 ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | transakcji wewnątrzgrupowych przewidzianych w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, chyba że państwa członkowskie przyjmą przepisy krajowe wymagające strukturalnego rozdzielenia działań w ramach grupy bankowej; w takim przypadku właściwe organy mogą wymagać, aby wymogi w zakresie funduszy własnych uwzględniały te transakcje wewnątrzgrupowe między strukturalnie rozdzielonymi podmiotami;”; |
| --- | --- | --- |

23)

w art. 382 ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

transakcji wewnątrzgrupowych przewidzianych w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, chyba że państwa członkowskie przyjmą przepisy krajowe wymagające strukturalnego rozdzielenia działań w ramach grupy bankowej; w takim przypadku właściwe organy mogą wymagać, aby wymogi w zakresie funduszy własnych uwzględniały te transakcje wewnątrzgrupowe między strukturalnie rozdzielonymi podmiotami;”;

| 24) | uchyla się art. 388; |
| --- | --- |

24)

uchyla się art. 388;

| 25) | art. 395 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Instytucja nie przyjmuje na siebie ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów, której wartość po uwzględnieniu skutku ograniczenia ryzyka kredytowego zgodnie z art. 399–403 przekracza 25 % wartości jej kapitału Tier I. W przypadku gdy taki klient jest instytucją lub firmą inwestycyjną lub w przypadku gdy do grupy powiązanych klientów należy co najmniej jedna instytucja lub firma inwestycyjna, wartość ta nie może przekraczać 25 % wartości kapitału Tier I danej instytucji lub kwoty 150 mln EUR, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa, pod warunkiem że suma wartości ekspozycji wobec wszystkich powiązanych klientów niebędących instytucjami, po uwzględnieniu skutku ograniczenia ryzyka kredytowego zgodnie z art. 399–403, nie przekracza 25 % wartości kapitału Tier I danej instytucji.”; |
| --- | --- |

25)

art. 395 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Instytucja nie przyjmuje na siebie ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów, której wartość po uwzględnieniu skutku ograniczenia ryzyka kredytowego zgodnie z art. 399–403 przekracza 25 % wartości jej kapitału Tier I. W przypadku gdy taki klient jest instytucją lub firmą inwestycyjną lub w przypadku gdy do grupy powiązanych klientów należy co najmniej jedna instytucja lub firma inwestycyjna, wartość ta nie może przekraczać 25 % wartości kapitału Tier I danej instytucji lub kwoty 150 mln EUR, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa, pod warunkiem że suma wartości ekspozycji wobec wszystkich powiązanych klientów niebędących instytucjami, po uwzględnieniu skutku ograniczenia ryzyka kredytowego zgodnie z art. 399–403, nie przekracza 25 % wartości kapitału Tier I danej instytucji.”;

| 26) | w art. 402 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | kontrahent jest instytucją lub firmą inwestycyjną;”; |
| --- | --- | --- | --- |

26)

w art. 402 ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

kontrahent jest instytucją lub firmą inwestycyjną;”;

| b) | lit. e) otrzymuje brzmienie:






  „e) | instytucja zgłasza właściwym organom zgodnie z art. 394 całkowitą kwotę ekspozycji wobec każdej innej instytucji lub firmy inwestycyjnej, które traktuje się zgodnie z niniejszym ustępem.”; |
| --- | --- | --- |

b)

lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

instytucja zgłasza właściwym organom zgodnie z art. 394 całkowitą kwotę ekspozycji wobec każdej innej instytucji lub firmy inwestycyjnej, które traktuje się zgodnie z niniejszym ustępem.”;

| 27) | art. 412 ust. 4a otrzymuje brzmienie:

  „4a.   Akt delegowany, o którym mowa w art. 460 ust. 1, ma zastosowanie do instytucji.”; |
| --- | --- |

27)

art. 412 ust. 4a otrzymuje brzmienie:

„4a.   Akt delegowany, o którym mowa w art. 460 ust. 1, ma zastosowanie do instytucji.”;

| 28) | w art. 422 ust. 8 lit. a) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:






  „(i) | dominującą lub zależną instytucją instytucji, lub dominującą lub zależną firmą inwestycyjną instytucji, lub inną jednostką zależną tej samej dominującej instytucji lub dominującej firmy inwestycyjnej;”; |
| --- | --- | --- |

28)

w art. 422 ust. 8 lit. a) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

dominującą lub zależną instytucją instytucji, lub dominującą lub zależną firmą inwestycyjną instytucji, lub inną jednostką zależną tej samej dominującej instytucji lub dominującej firmy inwestycyjnej;”;

| 29) | w art. 428a uchyla się lit. d); |
| --- | --- |

29)

w art. 428a uchyla się lit. d);

| 30) | w art. 430b ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Od dnia rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego, o którym mowa w art. 461a, instytucje kredytowe, które nie spełniają warunków określonych w art. 94 ust. 1 ani warunków określonych w art. 325a ust. 1, przedstawiają informacje – w odniesieniu do wszystkich swoich pozycji portfela handlowego i wszystkich swoich pozycji portfela bankowego obciążonych ryzykiem walutowym lub ryzykiem cen towarów – dotyczące wyników obliczeń dokonanych przy użyciu alternatywnej metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a, na takiej samej zasadzie, na jakiej instytucje takie przedstawiają informacje na temat obowiązków określonych w art. 92 ust. 3 lit. b) ppkt (i) oraz lit. c).”; |
| --- | --- |

30)

w art. 430b ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Od dnia rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego, o którym mowa w art. 461a, instytucje kredytowe, które nie spełniają warunków określonych w art. 94 ust. 1 ani warunków określonych w art. 325a ust. 1, przedstawiają informacje – w odniesieniu do wszystkich swoich pozycji portfela handlowego i wszystkich swoich pozycji portfela bankowego obciążonych ryzykiem walutowym lub ryzykiem cen towarów – dotyczące wyników obliczeń dokonanych przy użyciu alternatywnej metody standardowej określonej w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a, na takiej samej zasadzie, na jakiej instytucje takie przedstawiają informacje na temat obowiązków określonych w art. 92 ust. 3 lit. b) ppkt (i) oraz lit. c).”;

| 31) | w art. 456 ust. 1 uchyla się lit. f) i g); |
| --- | --- |

31)

w art. 456 ust. 1 uchyla się lit. f) i g);

| 32) | w art. 493 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „Do dnia 26 czerwca 2021 r. przepisy dotyczące dużych ekspozycji ustanowione w art. 387–403 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej, związanych z instrumentami finansowymi określonymi w sekcji C pkt 5, 6, 7, 9, 10 i 11 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, i do których to firm na dzień 31 grudnia 2006 r. nie miała zastosowania dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/39/WE (*8).

  (*8)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1)”;" |
| --- | --- | --- |

32)

w art. 493 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Do dnia 26 czerwca 2021 r. przepisy dotyczące dużych ekspozycji ustanowione w art. 387–403 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej, związanych z instrumentami finansowymi określonymi w sekcji C pkt 5, 6, 7, 9, 10 i 11 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, i do których to firm na dzień 31 grudnia 2006 r. nie miała zastosowania dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/39/WE (*8).

*8

(*8)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1)”;"

*8

| b) | uchyla się ust. 2; |
| --- | --- |

b)

uchyla się ust. 2;

| 33) | art. 498 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „Do dnia 26 czerwca 2021 r. przepisy dotyczące wymogów w zakresie funduszy własnych zawarte w niniejszym rozporządzeniu nie mają zastosowania do firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej, związanych z instrumentami finansowymi określonymi w sekcji C pkt 5, 6, 7, 9, 10 i 11 załącznika I do dyrektywy 2014/65/WE i do których to firm na dzień 31 grudnia 2006 r. nie miała zastosowania dyrektywa 2004/39/WE.”; |
| --- | --- |

33)

art. 498 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Do dnia 26 czerwca 2021 r. przepisy dotyczące wymogów w zakresie funduszy własnych zawarte w niniejszym rozporządzeniu nie mają zastosowania do firm inwestycyjnych, których głównym przedmiotem działalności jest wyłącznie świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej, związanych z instrumentami finansowymi określonymi w sekcji C pkt 5, 6, 7, 9, 10 i 11 załącznika I do dyrektywy 2014/65/WE i do których to firm na dzień 31 grudnia 2006 r. nie miała zastosowania dyrektywa 2004/39/WE.”;

| 34) | w art. 508 uchyla się ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

34)

w art. 508 uchyla się ust. 2 i 3;

| 35) | w załączniku I pkt 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | poręczenia wekslowe, gdy na wekslu nie jest podpisana inna instytucja ani firma inwestycyjna;”; |
| --- | --- | --- |

35)

w załączniku I pkt 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

poręczenia wekslowe, gdy na wekslu nie jest podpisana inna instytucja ani firma inwestycyjna;”;

| 36) | w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:






  a) | pkt 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | nie są zobowiązaniem instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych;”; |
| --- | --- | --- | --- |

36)

w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

nie są zobowiązaniem instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych;”;

| b) | pkt 5 lit. b) otrzymuje brzmienie:






  „b) | nie są zobowiązaniem instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych;”; |
| --- | --- | --- |

b)

pkt 5 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

nie są zobowiązaniem instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych;”;

| c) | pkt 6 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | nie stanowią wierzytelności wobec jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych;”; |
| --- | --- | --- |

c)

pkt 6 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

nie stanowią wierzytelności wobec jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych;”;

| d) | pkt 7 otrzymuje brzmienie:






  „7. | Zbywalne papiery wartościowe inne niż te, o których mowa w pkt 3–6, kwalifikujące się do wagi ryzyka równej 50 % lub lepszej na podstawie przepisów części trzeciej tytuł II rozdział 2 lub posiadające równoważną jakość kredytową zgodnie z ratingiem wewnętrznym oraz niestanowiące wierzytelności wobec jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych.”; |
| --- | --- | --- |

d)

pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7.

Zbywalne papiery wartościowe inne niż te, o których mowa w pkt 3–6, kwalifikujące się do wagi ryzyka równej 50 % lub lepszej na podstawie przepisów części trzeciej tytuł II rozdział 2 lub posiadające równoważną jakość kredytową zgodnie z ratingiem wewnętrznym oraz niestanowiące wierzytelności wobec jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, instytucji ani firmy inwestycyjnej ani którejkolwiek z jej jednostek powiązanych.”;

| e) | pkt 11 otrzymuje brzmienie:






  „11. | Akcje kapitału podstawowego będące przedmiotem obrotu giełdowego, które są rozliczane na poziomie centralnym, notowane w ramach jednego z głównych indeksów giełdowych, denominowane w walucie krajowej państwa członkowskiego i które nie zostały wyemitowane przez daną instytucję lub firmę inwestycyjną ani którykolwiek z jej podmiotów powiązanych.”. |
| --- | --- | --- |

e)

pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11.

Akcje kapitału podstawowego będące przedmiotem obrotu giełdowego, które są rozliczane na poziomie centralnym, notowane w ramach jednego z głównych indeksów giełdowych, denominowane w walucie krajowej państwa członkowskiego i które nie zostały wyemitowane przez daną instytucję lub firmę inwestycyjną ani którykolwiek z jej podmiotów powiązanych.”.

Artykuł 63

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 600/2014

W rozporządzeniu (UE) nr 600/2014 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „4a.   Tytuł VII rozdział 1 niniejszego rozporządzenia ma również zastosowanie do firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną na terytorium Unii.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a.   Tytuł VII rozdział 1 niniejszego rozporządzenia ma również zastosowanie do firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną na terytorium Unii.”;

| 2) | w tytule III tytuł otrzymuje brzmienie:

  „
  ZASADY PRZEJRZYSTOŚCI DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE I FIRM INWESTYCYJNYCH PROWADZĄCYCH OBRÓT POZA RYNKIEM REGULOWANYM ORAZ SYSTEM MINIMALNEJ WIELKOŚCI ZMIANY CENY DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE
  ”; |
| --- | --- |

2)

w tytule III tytuł otrzymuje brzmienie:

„
  ZASADY PRZEJRZYSTOŚCI DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE I FIRM INWESTYCYJNYCH PROWADZĄCYCH OBRÓT POZA RYNKIEM REGULOWANYM ORAZ SYSTEM MINIMALNEJ WIELKOŚCI ZMIANY CENY DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE
  ”;

ZASADY PRZEJRZYSTOŚCI DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE I FIRM INWESTYCYJNYCH PROWADZĄCYCH OBRÓT POZA RYNKIEM REGULOWANYM ORAZ SYSTEM MINIMALNEJ WIELKOŚCI ZMIANY CENY DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 17a

  Minimalna wielkość zmiany ceny
  Kwotowania podmiotów systematycznie internalizujących transakcje, korzystne zmiany cen w stosunku do tych kwotowań oraz ceny wykonania muszą odpowiadać minimalnym wielkościom zmiany ceny określonym zgodnie z art. 49 dyrektywy 2014/65/UE.
  Stosowanie minimalnych wielkości zmiany ceny nie uniemożliwia podmiotom systematycznie internalizującym transakcje kojarzenia zleceń o dużej skali według wartości pośredniej między bieżącymi cenami kupna i sprzedaży.”; |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 17a

Minimalna wielkość zmiany ceny

Kwotowania podmiotów systematycznie internalizujących transakcje, korzystne zmiany cen w stosunku do tych kwotowań oraz ceny wykonania muszą odpowiadać minimalnym wielkościom zmiany ceny określonym zgodnie z art. 49 dyrektywy 2014/65/UE.

Stosowanie minimalnych wielkości zmiany ceny nie uniemożliwia podmiotom systematycznie internalizującym transakcje kojarzenia zleceń o dużej skali według wartości pośredniej między bieżącymi cenami kupna i sprzedaży.”;

| 4) | w art. 46 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:






  „d) | firma ustanowiła niezbędne mechanizmy i procedury do celów przekazywania informacji określonych w ust. 6a.”; |
| --- | --- | --- | --- |

4)

w art. 46 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

firma ustanowiła niezbędne mechanizmy i procedury do celów przekazywania informacji określonych w ust. 6a.”;

| b) | w ust. 4 akapit piąty otrzymuje brzmienie:

  „W przypadku gdy Komisja nie przyjmie decyzji zgodnie z art. 47 ust. 1 lub gdy taka decyzja została przyjęta, ale straciła ważność albo w przypadku gdy nie obejmuje ona danych usług lub działalności, państwa członkowskie mogą zezwolić firmom z państw trzecich na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej wraz z usługami dodatkowymi, na rzecz uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE na ich terytorium zgodnie z systemami krajowymi.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 4 akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy Komisja nie przyjmie decyzji zgodnie z art. 47 ust. 1 lub gdy taka decyzja została przyjęta, ale straciła ważność albo w przypadku gdy nie obejmuje ona danych usług lub działalności, państwa członkowskie mogą zezwolić firmom z państw trzecich na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej wraz z usługami dodatkowymi, na rzecz uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE na ich terytorium zgodnie z systemami krajowymi.”;

| c) | w ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

  „Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy uprawniony kontrahent lub klient profesjonalny w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE mający siedzibę lub znajdujący się w Unii zapoczątkowują z własnej wyłącznej inicjatywy świadczenie usługi inwestycyjnej lub prowadzenie działalności inwestycyjnej przez firmę z państwa trzeciego, niniejszy artykuł nie będzie miał zastosowania do świadczenia tej usługi lub do prowadzenia tej działalności przez firmę z państwa trzeciego na rzecz tej osoby, co obejmuje relacje związane konkretnie ze świadczeniem tej usługi lub działalności. Bez uszczerbku dla relacji wewnątrzgrupowych, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego, w tym za pośrednictwem podmiotu działającego w jej imieniu lub mającego z nią bliskie powiązania lub jakiejkolwiek innej osoby działającej w imieniu takiego podmiotu, oferuje swoje usługi klientom lub potencjalnym klientom w Unii, nie jest to uznawane za usługę świadczoną z własnej wyłącznej inicjatywy klienta. Inicjatywa takich klientów nie uprawnia firmy z państwa trzeciego do proponowania sprzedaży takiemu klientowi nowych kategorii produktów inwestycyjnych lub usług inwestycyjnych.”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy uprawniony kontrahent lub klient profesjonalny w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE mający siedzibę lub znajdujący się w Unii zapoczątkowują z własnej wyłącznej inicjatywy świadczenie usługi inwestycyjnej lub prowadzenie działalności inwestycyjnej przez firmę z państwa trzeciego, niniejszy artykuł nie będzie miał zastosowania do świadczenia tej usługi lub do prowadzenia tej działalności przez firmę z państwa trzeciego na rzecz tej osoby, co obejmuje relacje związane konkretnie ze świadczeniem tej usługi lub działalności. Bez uszczerbku dla relacji wewnątrzgrupowych, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego, w tym za pośrednictwem podmiotu działającego w jej imieniu lub mającego z nią bliskie powiązania lub jakiejkolwiek innej osoby działającej w imieniu takiego podmiotu, oferuje swoje usługi klientom lub potencjalnym klientom w Unii, nie jest to uznawane za usługę świadczoną z własnej wyłącznej inicjatywy klienta. Inicjatywa takich klientów nie uprawnia firmy z państwa trzeciego do proponowania sprzedaży takiemu klientowi nowych kategorii produktów inwestycyjnych lub usług inwestycyjnych.”;

| d) | dodaje się ustępy w brzmieniu:






  „6a. | Firmy z państw trzecich świadczące usługi lub prowadzące działalność zgodnie z niniejszym artykułem przekazują co roku EUNGiPW informacje dotyczące następujących kwestii:






  a) | skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez te firmy w Unii, łącznie z rozkładem geograficznym we wszystkich państwach członkowskich; |
| --- | --- | --- | --- |

d)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6a.

Firmy z państw trzecich świadczące usługi lub prowadzące działalność zgodnie z niniejszym artykułem przekazują co roku EUNGiPW informacje dotyczące następujących kwestii:

a)

skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez te firmy w Unii, łącznie z rozkładem geograficznym we wszystkich państwach członkowskich;

| b) | w odniesieniu do firm prowadzących działalność, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – ich miesięczne minimalne, średnie i maksymalne ekspozycje wobec kontrahentów z UE; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do firm prowadzących działalność, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – ich miesięczne minimalne, średnie i maksymalne ekspozycje wobec kontrahentów z UE;

| c) | w odniesieniu do firm świadczących usługi, o której mowa w sekcji A pkt 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – łączną wartość instrumentów finansowych pochodzących od kontrahentów z UE w ramach gwarantowanej emisji lub subemisji z gwarancją przejęcia emisji w ciągu poprzednich 12 miesięcy; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do firm świadczących usługi, o której mowa w sekcji A pkt 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE – łączną wartość instrumentów finansowych pochodzących od kontrahentów z UE w ramach gwarantowanej emisji lub subemisji z gwarancją przejęcia emisji w ciągu poprzednich 12 miesięcy;

| d) | obrotu i zbiorczej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

d)

obrotu i zbiorczej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. a);

| e) | czy ustanowiono mechanizmy ochrony inwestorów, oraz szczegółowy opis tych mechanizmów; |
| --- | --- |

e)

czy ustanowiono mechanizmy ochrony inwestorów, oraz szczegółowy opis tych mechanizmów;

| f) | polityki i mechanizmów zarządzania ryzykiem stosowanych przez firmę przy świadczeniu usług i prowadzeniu działalności, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

f)

polityki i mechanizmów zarządzania ryzykiem stosowanych przez firmę przy świadczeniu usług i prowadzeniu działalności, o których mowa w lit. a);

| g) | zarządzania, w tym osób pełniących najważniejsze funkcje w działalności danej firmy w Unii; |
| --- | --- |

g)

zarządzania, w tym osób pełniących najważniejsze funkcje w działalności danej firmy w Unii;

| h) | wszelkie inne informacje niezbędne EUNGiPW lub właściwym organom do wykonywania ich zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
| --- | --- |

h)

wszelkie inne informacje niezbędne EUNGiPW lub właściwym organom do wykonywania ich zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

EUNGiPW przekazuje informacje otrzymane zgodnie z niniejszym ustępem właściwym organom państw członkowskich, w których firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z niniejszym artykułem.

W przypadku gdy jest to niezbędne do realizacji zadań EUNGiPW lub właściwych organów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, EUNGiPW może – w tym również na wniosek właściwych organów państw członkowskich, w których firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z niniejszym artykułem – zwrócić się do firm z państw trzecich świadczących usługi lub prowadzących działalność zgodnie z niniejszym artykułem o dostarczenie wszelkich dalszych informacji dotyczących ich działalności.

| 6b. | W przypadku gdy firma z państwa trzeciego świadczy usługi lub prowadzi działalność zgodnie z niniejszym artykułem, przechowuje ona – do dyspozycji EUNGiPW – dane dotyczące wszystkich zleceń i wszystkich transakcji w Unii na instrumentach finansowych, które zrealizowała, czy to na własny rachunek czy w imieniu klienta, przez okres pięciu lat.
  Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, w którym firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z niniejszym artykułem, EUNGiPW uzyskuje dostęp do stosownych danych przechowywanych do jego dyspozycji zgodnie z akapitem pierwszym oraz udostępnia te dane właściwemu organowi, który wystąpił z wnioskiem. |
| --- | --- |

6b.

W przypadku gdy firma z państwa trzeciego świadczy usługi lub prowadzi działalność zgodnie z niniejszym artykułem, przechowuje ona – do dyspozycji EUNGiPW – dane dotyczące wszystkich zleceń i wszystkich transakcji w Unii na instrumentach finansowych, które zrealizowała, czy to na własny rachunek czy w imieniu klienta, przez okres pięciu lat.

Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, w którym firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z niniejszym artykułem, EUNGiPW uzyskuje dostęp do stosownych danych przechowywanych do jego dyspozycji zgodnie z akapitem pierwszym oraz udostępnia te dane właściwemu organowi, który wystąpił z wnioskiem.

| 6c. | W przypadku gdy firma z państwa trzeciego nie współpracuje w trakcie dochodzenia lub kontroli na miejscu przeprowadzonych zgodnie z art. 47 ust. 2 lub w przypadku gdy nie zastosuje się do wniosku EUNGiPW zgodnie z ust. 6a i 6b niniejszego artykułu w należytym terminie i w odpowiedni sposób, EUNGiPW może wycofać rejestrację lub czasowo zakazać prowadzenia działalności lub ograniczyć ją zgodnie z art. 49.”; |
| --- | --- |

6c.

W przypadku gdy firma z państwa trzeciego nie współpracuje w trakcie dochodzenia lub kontroli na miejscu przeprowadzonych zgodnie z art. 47 ust. 2 lub w przypadku gdy nie zastosuje się do wniosku EUNGiPW zgodnie z ust. 6a i 6b niniejszego artykułu w należytym terminie i w odpowiedni sposób, EUNGiPW może wycofać rejestrację lub czasowo zakazać prowadzenia działalności lub ograniczyć ją zgodnie z art. 49.”;

| e) | ust. 7 otrzymuje brzmienie:

  „7.   EUNGiPW, w porozumieniu z EUNB, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które firma z państwa trzeciego ubiegająca się o rejestrację ma przekazać we wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 4, oraz informacje, które mają być przekazywane zgodnie z ust. 6a.
  EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 września 2021 r.

  Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”; |
| --- | --- |

e)

ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.   EUNGiPW, w porozumieniu z EUNB, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które firma z państwa trzeciego ubiegająca się o rejestrację ma przekazać we wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 4, oraz informacje, które mają być przekazywane zgodnie z ust. 6a.

EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 września 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

| f) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „8.   EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających format, w jakim ma być składany wniosek o rejestrację, o którym mowa w ust. 4, oraz w jakim mają być przekazywane informacje, o których mowa w ust. 6a.
  EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 26 września 2021 r.

  Komisji powierza się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”; |
| --- | --- |

f)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„8.   EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających format, w jakim ma być składany wniosek o rejestrację, o którym mowa w ust. 4, oraz w jakim mają być przekazywane informacje, o których mowa w ust. 6a.

EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 26 września 2021 r.

Komisji powierza się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjmowanie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

| 5) | w art. 47 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja może przyjąć decyzję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51 ust. 2, w odniesieniu do państwa trzeciego, stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego zapewniają spełnienie wszystkich następujących kryteriów:






  a) | firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim spełniają prawnie wiążące wymogi ostrożnościowe, organizacyjne oraz wymogi w zakresie prowadzenia działalności o skutku równoważnym wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*9), w dyrektywie 2013/36/UE, w dyrektywie 2014/65/UE i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*10), a także w środkach wykonawczych przyjętych na mocy tych aktów ustawodawczych; |
| --- | --- | --- | --- |

5)

w art. 47 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja może przyjąć decyzję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51 ust. 2, w odniesieniu do państwa trzeciego, stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego zapewniają spełnienie wszystkich następujących kryteriów:

a)

firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim spełniają prawnie wiążące wymogi ostrożnościowe, organizacyjne oraz wymogi w zakresie prowadzenia działalności o skutku równoważnym wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*9), w dyrektywie 2013/36/UE, w dyrektywie 2014/65/UE i dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*10), a także w środkach wykonawczych przyjętych na mocy tych aktów ustawodawczych;

| b) | firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów, co zapewnia zgodność z mającymi zastosowanie prawnie wiążącymi wymogami ostrożnościowymi, organizacyjnymi oraz wymogami w zakresie prowadzenia działalności; oraz |
| --- | --- |

b)

firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów, co zapewnia zgodność z mającymi zastosowanie prawnie wiążącymi wymogami ostrożnościowymi, organizacyjnymi oraz wymogami w zakresie prowadzenia działalności; oraz

| c) | ramy prawne danego państwa trzeciego zapewniają skuteczny równoważny system uznawania firm inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie zgodnie z systemami prawnymi państw trzecich. |
| --- | --- |

c)

ramy prawne danego państwa trzeciego zapewniają skuteczny równoważny system uznawania firm inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie zgodnie z systemami prawnymi państw trzecich.

W przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo, że skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich w Unii po przyjęciu decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, mogą mieć znaczenie systemowe dla Unii, prawnie wiążące wymogi ostrożnościowe, organizacyjne oraz wymogi w zakresie prowadzenia działalności, o których mowa w akapicie pierwszym, można uznać za wywierające skutek równoważny wymogom określonym w aktach, o których mowa w tym akapicie, wyłącznie po przeprowadzeniu dokładnej i szczegółowej oceny. W tym celu Komisja ocenia również oraz bierze pod uwagę konwergencję nadzorczą między danym państwem trzecim a Unią.

1a.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez doprecyzowanie okoliczności, w których skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich w Unii po przyjęciu decyzji o równoważności, o której mowa w ust. 1, mogą mieć znaczenie systemowe dla Unii.

W przypadku gdy skala i zakres usług świadczonych i działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich mogą potencjalnie mieć znaczenie systemowe dla Unii, Komisja może dołączyć do decyzji o równoważności szczególne warunki operacyjne, które miałyby zapewniać, aby EUNGiPW i właściwe organy krajowe dysponowały niezbędnymi narzędziami w celu zapobiegania arbitrażowi regulacyjnemu oraz monitorowania działalności firm inwestycyjnych z państw trzecich zarejestrowanych zgodnie z art. 46 ust. 2 w odniesieniu do usług świadczonych i działalności prowadzonej w Unii poprzez zapewnianie, aby firmy te spełniały:

| a) | wymogi, które mają skutek równoważny z wymogami, o których mowa w art. 20 i 21; |
| --- | --- |

a)

wymogi, które mają skutek równoważny z wymogami, o których mowa w art. 20 i 21;

| b) | wymogi dotyczące sprawozdawczości, które mają skutek równoważny z wymogami, o których mowa w art. 26, w przypadku gdy informacji takich nie można uzyskać bezpośrednio i na bieżąco za pomocą protokołu ustaleń z właściwym organem państwa trzeciego; |
| --- | --- |

b)

wymogi dotyczące sprawozdawczości, które mają skutek równoważny z wymogami, o których mowa w art. 26, w przypadku gdy informacji takich nie można uzyskać bezpośrednio i na bieżąco za pomocą protokołu ustaleń z właściwym organem państwa trzeciego;

| c) | wymogi, które mają skutek równoważny z obowiązkiem obrotu, o którym mowa w art. 23 i 28, w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

c)

wymogi, które mają skutek równoważny z obowiązkiem obrotu, o którym mowa w art. 23 i 28, w stosownych przypadkach.

Przyjmując decyzję, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja bierze pod uwagę to, czy dane państwo trzecie uznano za jurysdykcję niechętną współpracy do celów podatkowych zgodnie z odpowiednią polityką Unii lub za państwo trzecie wysokiego ryzyka na podstawie art. 9 ust. 2 dyrektywy (UE) 2015/849.

1b.   Ramy ostrożnościowe, organizacyjne i ramy prowadzenia działalności państwa trzeciego można uznać za mające równoważny skutek w przypadku gdy ramy te spełniają wszystkie następujące warunki:

| a) | firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz bieżącemu skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów; |
| --- | --- |

a)

firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz bieżącemu skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów;

| b) | firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podlegają wystarczającym wymogom kapitałowym oraz w szczególności firmy świadczące usługi lub prowadzące działalność, o której mowa w sekcji A pkt 3 lub 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, podlegają wymogom kapitałowym porównywalnym do wymogów, które miałyby do nich zastosowanie, gdyby firmy te miały siedzibę w Unii; |
| --- | --- |

b)

firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podlegają wystarczającym wymogom kapitałowym oraz w szczególności firmy świadczące usługi lub prowadzące działalność, o której mowa w sekcji A pkt 3 lub 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, podlegają wymogom kapitałowym porównywalnym do wymogów, które miałyby do nich zastosowanie, gdyby firmy te miały siedzibę w Unii;

| c) | firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w danym państwie trzecim podlegają odpowiednim wymogom mającym zastosowanie do akcjonariuszy lub udziałowców oraz członków organu zarządzającego; |
| --- | --- |

c)

firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną w danym państwie trzecim podlegają odpowiednim wymogom mającym zastosowanie do akcjonariuszy lub udziałowców oraz członków organu zarządzającego;

| d) | firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną podlegają adekwatnym wymogom w zakresie prowadzenia działalności i wymogom organizacyjnym; |
| --- | --- |

d)

firmy świadczące usługi inwestycyjne lub prowadzące działalność inwestycyjną podlegają adekwatnym wymogom w zakresie prowadzenia działalności i wymogom organizacyjnym;

| e) | przejrzystość i integralność rynku zapewnione są przez zapobieganie nadużyciom na rynku w postaci wykorzystywania informacji wewnętrznych i manipulacji na rynku. |
| --- | --- |

e)

przejrzystość i integralność rynku zapewnione są przez zapobieganie nadużyciom na rynku w postaci wykorzystywania informacji wewnętrznych i manipulacji na rynku.

Do celów ust. 1a niniejszego artykułu, przy ocenie równoważności przepisów państw trzecich dotyczących obowiązku obrotu określonych w art. 23 i 28, Komisja ocenia także, czy ramy prawne państwa trzeciego przewidują kryteria wyznaczania systemów obrotu jako kwalifikujących się do celów zgodności z obowiązkiem obrotu, które to kryteria mają podobny skutek do tych ustanowionych na mocy niniejszego rozporządzenia lub dyrektywy 2014/65/UE.

(*9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)."

*9

(*10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”;"

*10

| b) | w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany






  (i) | lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | mechanizm wymiany informacji między EUNGiPW a właściwymi organami zainteresowanych państw trzecich, w tym dostęp do wszystkich informacji dotyczących firm spoza Unii posiadających zezwolenie w państwach trzecich, których to informacji żąda EUNGiPW, oraz w stosownych przypadkach zasady dalszego udostępniania przez EUNGiPW takich informacji właściwym organom państw członkowskich;”; |
| --- | --- | --- | --- |

b)

w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany

(i)

lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

mechanizm wymiany informacji między EUNGiPW a właściwymi organami zainteresowanych państw trzecich, w tym dostęp do wszystkich informacji dotyczących firm spoza Unii posiadających zezwolenie w państwach trzecich, których to informacji żąda EUNGiPW, oraz w stosownych przypadkach zasady dalszego udostępniania przez EUNGiPW takich informacji właściwym organom państw członkowskich;”;

| (ii) | lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | procedury dotyczące koordynacji działalności nadzorczej, w tym dochodzeń i kontroli na miejscu, które EUNGiPW może przeprowadzać we współpracy z właściwymi organami państw członkowskich, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z art. 46, w przypadku gdy jest to niezbędne do realizacji zadań EUNGiPW lub właściwych organów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, po należytym poinformowaniu właściwego organu państwa trzeciego.”; |
| --- | --- | --- |

(ii)

lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

procedury dotyczące koordynacji działalności nadzorczej, w tym dochodzeń i kontroli na miejscu, które EUNGiPW może przeprowadzać we współpracy z właściwymi organami państw członkowskich, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego świadczy usługi inwestycyjne lub prowadzi działalność inwestycyjną zgodnie z art. 46, w przypadku gdy jest to niezbędne do realizacji zadań EUNGiPW lub właściwych organów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, po należytym poinformowaniu właściwego organu państwa trzeciego.”;

| (iii) | dodaje się literę w brzmieniu:






  „d) | procedury dotyczące wniosku o udzielenie informacji na mocy art. 46 ust. 6a i 6b, który to wniosek EUNGiPW może przedłożyć firmie z państwa trzeciego zarejestrowanej zgodnie z art. 46 ust. 2.”; |
| --- | --- | --- |

(iii)

dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

procedury dotyczące wniosku o udzielenie informacji na mocy art. 46 ust. 6a i 6b, który to wniosek EUNGiPW może przedłożyć firmie z państwa trzeciego zarejestrowanej zgodnie z art. 46 ust. 2.”;

| c) | dodaje się ustępy w brzmieniu:

  „5.   EUNGiPW monitoruje rozwój sytuacji w kontekście regulacyjnym i nadzorczym, praktyki z zakresu egzekwowania przepisów i inne istotne zmiany na rynkach w państwach trzecich, w odniesieniu do których Komisja przyjęła decyzje o równoważności zgodnie z ust. 1, w celu weryfikacji, czy nadal spełnione są warunki, na których podstawie podjęto te decyzje. EUNGiPW raz w roku przedstawia Komisji poufne sprawozdanie na temat swoich ustaleń. W przypadku gdy EUNGiPW uzna to za stosowne, może skonsultować się w sprawie tego sprawozdania z EUNB.
  Sprawozdanie odzwierciedla również tendencje zaobserwowane na podstawie danych zgromadzonych zgodnie z art. 46 ust. 6a, w szczególności w odniesieniu do firm świadczących usługi lub prowadzących rodzaje działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE.


  6.   Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 5, Komisja co najmniej raz w roku przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to zawiera wykaz decyzji o równoważności przyjętych lub cofniętych przez Komisję w roku sprawozdawczym, a także wszelkie środki podjęte przez EUNGiPW na mocy art. 49 oraz zawiera wyjaśnienie powodów uzasadniających te decyzje i środki.
  Sprawozdanie Komisji zawiera informacje na temat monitorowania zmian regulacyjnych i nadzorczych, praktyk w zakresie egzekwowania przepisów oraz innych istotnych zmian na rynkach w państwach trzecich, w odniesieniu do których przyjęto decyzje o równoważności. W sprawozdaniu zawiera się również ocenę rozwoju transgranicznego świadczenia usług inwestycyjnych przez firmy z państw trzecich w ujęciu ogólnym, a w szczególności w odniesieniu do usług i rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE. W stosownym przypadku sprawozdanie obejmuje również informacje dotyczące bieżącej oceny równoważności, którą to ocenę Komisja prowadzi w odniesieniu do państwa trzeciego.”; |
| --- | --- |

c)

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5.   EUNGiPW monitoruje rozwój sytuacji w kontekście regulacyjnym i nadzorczym, praktyki z zakresu egzekwowania przepisów i inne istotne zmiany na rynkach w państwach trzecich, w odniesieniu do których Komisja przyjęła decyzje o równoważności zgodnie z ust. 1, w celu weryfikacji, czy nadal spełnione są warunki, na których podstawie podjęto te decyzje. EUNGiPW raz w roku przedstawia Komisji poufne sprawozdanie na temat swoich ustaleń. W przypadku gdy EUNGiPW uzna to za stosowne, może skonsultować się w sprawie tego sprawozdania z EUNB.

Sprawozdanie odzwierciedla również tendencje zaobserwowane na podstawie danych zgromadzonych zgodnie z art. 46 ust. 6a, w szczególności w odniesieniu do firm świadczących usługi lub prowadzących rodzaje działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE.

6.   Na podstawie sprawozdania, o którym mowa w ust. 5, Komisja co najmniej raz w roku przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to zawiera wykaz decyzji o równoważności przyjętych lub cofniętych przez Komisję w roku sprawozdawczym, a także wszelkie środki podjęte przez EUNGiPW na mocy art. 49 oraz zawiera wyjaśnienie powodów uzasadniających te decyzje i środki.

Sprawozdanie Komisji zawiera informacje na temat monitorowania zmian regulacyjnych i nadzorczych, praktyk w zakresie egzekwowania przepisów oraz innych istotnych zmian na rynkach w państwach trzecich, w odniesieniu do których przyjęto decyzje o równoważności. W sprawozdaniu zawiera się również ocenę rozwoju transgranicznego świadczenia usług inwestycyjnych przez firmy z państw trzecich w ujęciu ogólnym, a w szczególności w odniesieniu do usług i rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE. W stosownym przypadku sprawozdanie obejmuje również informacje dotyczące bieżącej oceny równoważności, którą to ocenę Komisja prowadzi w odniesieniu do państwa trzeciego.”;

| 6) | art. 49 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 49

  Środki, które ma podejmować EUNGiPW

  1.   EUNGiPW może czasowo zakazać działalności firmie z państwa trzeciego w zakresie świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej wraz z wszelkimi usługami dodatkowymi lub bez nich, zgodnie z art. 46 ust. 1, lub ograniczyć taką działalność, w przypadku gdy dana firma z państwa trzeciego nie stosuje się do jakiegokolwiek zakazu lub ograniczenia nałożonych przez EUNGiPW lub EUNB zgodnie z art. 40 i 41 lub przez właściwy organ zgodnie z art. 42, nie stosuje się do wniosku EUNGiPW zgodnie z art. 46 ust. 6a i 6b w należytym terminie i w odpowiedni sposób, lub w przypadku gdy dana firma z państwa trzeciego nie współpracuje w trakcie dochodzenia lub kontroli na miejscu przeprowadzanych zgodnie z art. 47 ust. 2.


  2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 EUNGiPW cofa rejestrację firmy z państwa trzeciego w rejestrze ustanowionym zgodnie z art. 48, w przypadku gdy EUNGiPW przekazał sprawę właściwemu organowi państwa trzeciego, a ten właściwy organ nie podjął odpowiednich środków niezbędnych do ochrony inwestorów lub właściwego funkcjonowania rynków w Unii lub nie wykazał, że dana firma z państwa trzeciego spełnia wymogi mające do niej zastosowanie w tym państwie trzecim lub warunki, na podstawie których przyjęto decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1, oraz zastosowanie ma jeden z następujących warunków:






  a) | EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach powody, w tym między innymi roczne informacje przedstawione zgodnie z art. 46 ust. 6a, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego działa w sposób, który wyraźnie szkodzi interesom inwestorów lub prawidłowemu funkcjonowaniu rynków; |
| --- | --- | --- |

6)

art. 49 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 49

Środki, które ma podejmować EUNGiPW

1.   EUNGiPW może czasowo zakazać działalności firmie z państwa trzeciego w zakresie świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej wraz z wszelkimi usługami dodatkowymi lub bez nich, zgodnie z art. 46 ust. 1, lub ograniczyć taką działalność, w przypadku gdy dana firma z państwa trzeciego nie stosuje się do jakiegokolwiek zakazu lub ograniczenia nałożonych przez EUNGiPW lub EUNB zgodnie z art. 40 i 41 lub przez właściwy organ zgodnie z art. 42, nie stosuje się do wniosku EUNGiPW zgodnie z art. 46 ust. 6a i 6b w należytym terminie i w odpowiedni sposób, lub w przypadku gdy dana firma z państwa trzeciego nie współpracuje w trakcie dochodzenia lub kontroli na miejscu przeprowadzanych zgodnie z art. 47 ust. 2.

2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 EUNGiPW cofa rejestrację firmy z państwa trzeciego w rejestrze ustanowionym zgodnie z art. 48, w przypadku gdy EUNGiPW przekazał sprawę właściwemu organowi państwa trzeciego, a ten właściwy organ nie podjął odpowiednich środków niezbędnych do ochrony inwestorów lub właściwego funkcjonowania rynków w Unii lub nie wykazał, że dana firma z państwa trzeciego spełnia wymogi mające do niej zastosowanie w tym państwie trzecim lub warunki, na podstawie których przyjęto decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1, oraz zastosowanie ma jeden z następujących warunków:

a)

EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach powody, w tym między innymi roczne informacje przedstawione zgodnie z art. 46 ust. 6a, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego działa w sposób, który wyraźnie szkodzi interesom inwestorów lub prawidłowemu funkcjonowaniu rynków;

| b) | EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, w tym między innymi roczne informacje przedstawione zgodnie z art. 46 ust. 6a, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego poważnie naruszyła przepisy mające do niej zastosowanie w państwie trzecim, na podstawie których Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1. |
| --- | --- |

b)

EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, w tym między innymi roczne informacje przedstawione zgodnie z art. 46 ust. 6a, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego poważnie naruszyła przepisy mające do niej zastosowanie w państwie trzecim, na podstawie których Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1.

3.   EUNGiPW w stosownym terminie informuje właściwy organ państwa trzeciego o tym, że zamierza podjąć działania zgodnie z ust. 1 lub 2.

Podejmując decyzję o podjęciu odpowiednich działań na podstawie niniejszego artykułu, EUNGiPW bierze pod uwagę charakter i powagę ryzyka stwarzanego dla inwestorów oraz właściwego funkcjonowania rynków w Unii, z uwzględnieniem następujących kryteriów:

| a) | czasu trwania i częstotliwości powstałego ryzyka; |
| --- | --- |

a)

czasu trwania i częstotliwości powstałego ryzyka;

| b) | czy dane ryzyko ujawniło poważne lub systemowe słabości w procedurach stosowanych przez firmę z państwa trzeciego; |
| --- | --- |

b)

czy dane ryzyko ujawniło poważne lub systemowe słabości w procedurach stosowanych przez firmę z państwa trzeciego;

| c) | czy dane ryzyko doprowadziło do przestępstwa finansowego, ułatwiło popełnienie przestępstwa finansowego lub czy istnieje między nimi innego rodzaju związek; |
| --- | --- |

c)

czy dane ryzyko doprowadziło do przestępstwa finansowego, ułatwiło popełnienie przestępstwa finansowego lub czy istnieje między nimi innego rodzaju związek;

| d) | czy ryzyko powstało w sposób zamierzony czy w wyniku zaniedbania. |
| --- | --- |

d)

czy ryzyko powstało w sposób zamierzony czy w wyniku zaniedbania.

EUNGiPW niezwłocznie informuje Komisję i zainteresowaną firmę z państwa trzeciego o każdym środku przyjętym zgodnie z ust. 1 lub 2 oraz publikuje swoją decyzję na swojej stronie internetowej.

Komisja ocenia, czy w odniesieniu do danego państwa trzeciego nadal spełnione są warunki, na podstawie których przyjęta została decyzja zgodnie z art. 47 ust. 1.”;

| 7) | w art. 52 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „13.   Do dnia 31 grudnia 2020 r. EUNGiPW dokona oceny potrzeb kadrowych oraz w zakresie zasobów, związanych z przejęciem przez ten urząd uprawnień i obowiązków zgodnie z art. 64 rozporządzenia (UE) 2019/2033 oraz przedłoży sprawozdanie dotyczące tej oceny Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.”; |
| --- | --- |

7)

w art. 52 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„13.   Do dnia 31 grudnia 2020 r. EUNGiPW dokona oceny potrzeb kadrowych oraz w zakresie zasobów, związanych z przejęciem przez ten urząd uprawnień i obowiązków zgodnie z art. 64 rozporządzenia (UE) 2019/2033 oraz przedłoży sprawozdanie dotyczące tej oceny Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.”;

| 8) | art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Firmy z państw trzecich mogą kontynuować świadczenie usług i prowadzenie działalności w państwach członkowskich zgodnie z krajowymi systemami do trzech lat po przyjęciu przez Komisję decyzji odnoszącej się do danego państwa trzeciego zgodnie z art. 47. Usługi i działalność nieobjęte taką decyzją mogą być nadal świadczone i prowadzone zgodnie z systemem krajowym.”. |
| --- | --- |

8)

art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Firmy z państw trzecich mogą kontynuować świadczenie usług i prowadzenie działalności w państwach członkowskich zgodnie z krajowymi systemami do trzech lat po przyjęciu przez Komisję decyzji odnoszącej się do danego państwa trzeciego zgodnie z art. 47. Usługi i działalność nieobjęte taką decyzją mogą być nadal świadczone i prowadzone zgodnie z systemem krajowym.”.

Artykuł 64

Zmiana w rozporządzeniu (UE) nr 806/2014

W art. 12a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (28) dodaje się ustęp w brzmieniu:

28

„3.   Zgodnie z art. 65 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*11) odniesienia do art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych na zasadzie indywidualnej dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub art. 1 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się w następujący sposób:

| a) | odniesienia do art. 92 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu łącznego współczynnika kapitałowego w niniejszym rozporządzeniu oznaczają odniesienie do art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

a)

odniesienia do art. 92 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu łącznego współczynnika kapitałowego w niniejszym rozporządzeniu oznaczają odniesienie do art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| b) | odniesienia do art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko w niniejszym rozporządzeniu oznaczają odniesienie do mającego zastosowanie wymogu w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, pomnożonego przez 12,5. |
| --- | --- |

b)

odniesienia do art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko w niniejszym rozporządzeniu oznaczają odniesienie do mającego zastosowanie wymogu w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, pomnożonego przez 12,5.

Zgodnie z art. 65 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*12) odniesienia do art. 104a dyrektywy 2013/36/UE w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub art. 1 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się jako odniesienie do art. 40 dyrektywy (UE) 2019/2034.

CZĘŚĆ DZIESIĄTA

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 65

Odesłania do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w innych aktach prawnych Unii

Do celów wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych odesłania do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w innych aktach Unii traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 66

Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 26 czerwca 2021 r.

3.   Niezależnie od ust. 2:

| a) | art. 63 pkt 2 i 3 stosuje się od dnia 26 marca 2020 r.; |
| --- | --- |

a)

art. 63 pkt 2 i 3 stosuje się od dnia 26 marca 2020 r.;

| b) | art. 62 pkt 30 stosuje się od dnia 25 grudnia 2019 r. |
| --- | --- |

b)

art. 62 pkt 30 stosuje się od dnia 25 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 27 listopada 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

D. M. SASSOLI

W imieniu Rady

Przewodnicząca

T. TUPPURAINEN

---

(1)  
  Dz.U. C 378 z 19.10.2018, s. 5.

1

(2)  
  Dz.U. C 262 z 25.7.2018, s. 35.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 8 listopada 2019 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającej dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (zob. s. 64 niniejszego Dziennika Urzędowego).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 4).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2013/36/UE w odniesieniu do podmiotów zwolnionych, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, wynagrodzeń, środków i uprawnień nadzorczych oraz środków ochrony kapitału (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 253).

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

14

(15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

15

(16)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

16

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).

17

(18)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

18

(19)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

19

(20)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

20

(21)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).

21

(22)  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).

22

(23)  Dyrektywa delegowana Komisji (UE) 2017/593 z dnia 7 kwietnia 2016 r. uzupełniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do zabezpieczenia instrumentów finansowych i środków pieniężnych należących do klientów, zobowiązań w zakresie zarządzania produktami oraz zasad mających zastosowanie do oferowania lub przyjmowania wynagrodzeń, prowizji bądź innych korzyści pieniężnych lub niepieniężnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 500).

23

(24)  Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).

24

(25)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/578 z dnia 13 czerwca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających wymogi w zakresie umów o realizowanie funkcji animatora rynku i programów dotyczących realizowania funkcji animatora rynku (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 183).

25

(26)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/567 z dnia 18 maja 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w odniesieniu do definicji, przejrzystości, kompresji portfela i środków nadzorczych w zakresie interwencji produktowej i pozycji (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 90).

26

(27)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

27

(28)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).

28

---

DYREKTYWY

| 5.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 314/64 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/64

---

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/2034

z dnia 27 listopada 2019 r.

w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Solidny nadzór ostrożnościowy stanowi integralną część warunków regulacyjnych, na których instytucje finansowe świadczą usługi w całej Unii. Firmy inwestycyjne wraz z instytucjami kredytowymi podlegają rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (5) w odniesieniu do ich traktowania ostrożnościowego i nadzoru ostrożnościowego, natomiast wymogi w zakresie udzielania im zezwoleń oraz inne dotyczące ich wymogi organizacyjne i wymogi w zakresie prowadzenia działalności określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (6). |
| --- | --- |

(1)

Solidny nadzór ostrożnościowy stanowi integralną część warunków regulacyjnych, na których instytucje finansowe świadczą usługi w całej Unii. Firmy inwestycyjne wraz z instytucjami kredytowymi podlegają rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (4) oraz dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (5) w odniesieniu do ich traktowania ostrożnościowego i nadzoru ostrożnościowego, natomiast wymogi w zakresie udzielania im zezwoleń oraz inne dotyczące ich wymogi organizacyjne i wymogi w zakresie prowadzenia działalności określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (6).

| (2) | Istniejące systemy nadzoru ostrożnościowego ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych standardów regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do szczególnych rodzajów ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością dużej liczby firm inwestycyjnych. Specyficzne słabości i rodzaje ryzyka właściwe dla tych firm inwestycyjnych powinny zatem zostać w szerszym zakresie uwzględnione w skutecznych, odpowiednich i proporcjonalnych rozwiązaniach ostrożnościowych na poziomie Unii, które pomogą zapewnić równe warunki działania w całej Unii, zagwarantują skuteczny nadzór ostrożnościowy, pozwalając jednocześnie utrzymać kontrolę nad kosztami przestrzegania przepisów, oraz zapewnią wystarczający kapitał na pokrycie ryzyka, na jakie narażone są firmy inwestycyjne. |
| --- | --- |

(2)

Istniejące systemy nadzoru ostrożnościowego ustanowione na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE w dużej mierze opierają się na kolejnych iteracjach międzynarodowych standardów regulacyjnych określonych przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego dla dużych grup bankowych i jedynie częściowo odnoszą się do szczególnych rodzajów ryzyk nieodłącznie związanych ze zróżnicowaną działalnością dużej liczby firm inwestycyjnych. Specyficzne słabości i rodzaje ryzyka właściwe dla tych firm inwestycyjnych powinny zatem zostać w szerszym zakresie uwzględnione w skutecznych, odpowiednich i proporcjonalnych rozwiązaniach ostrożnościowych na poziomie Unii, które pomogą zapewnić równe warunki działania w całej Unii, zagwarantują skuteczny nadzór ostrożnościowy, pozwalając jednocześnie utrzymać kontrolę nad kosztami przestrzegania przepisów, oraz zapewnią wystarczający kapitał na pokrycie ryzyka, na jakie narażone są firmy inwestycyjne.

| (3) | Należyty nadzór ostrożnościowy powinien zapewniać, aby firmy inwestycyjne były zarządzane w sposób prawidłowy oraz zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Powinien on uwzględniać zdolność firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz różne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Taki nadzór ostrożnościowy powinien również mieć na celu unikanie nakładania nieproporcjonalnie dużego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne. Jednocześnie taki nadzór ostrożnościowy powinien umożliwiać osiągnięcie równowagi między zapewnieniem bezpieczeństwa i solidności firm inwestycyjnych a unikaniem nadmiernych kosztów, które mogłyby zagrozić rentowności ich działalności gospodarczej. |
| --- | --- |

(3)

Należyty nadzór ostrożnościowy powinien zapewniać, aby firmy inwestycyjne były zarządzane w sposób prawidłowy oraz zgodnie z najlepiej pojętym interesem ich klientów. Powinien on uwzględniać zdolność firm inwestycyjnych i ich klientów do podejmowania nadmiernego ryzyka oraz różne stopnie ryzyka podejmowanego i stwarzanego przez firmy inwestycyjne. Taki nadzór ostrożnościowy powinien również mieć na celu unikanie nakładania nieproporcjonalnie dużego obciążenia administracyjnego na firmy inwestycyjne. Jednocześnie taki nadzór ostrożnościowy powinien umożliwiać osiągnięcie równowagi między zapewnieniem bezpieczeństwa i solidności firm inwestycyjnych a unikaniem nadmiernych kosztów, które mogłyby zagrozić rentowności ich działalności gospodarczej.

| (4) | Wiele wymogów wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym rodzajom ryzyka, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek niezależnie od fazy cyklu koniunkturalnego oraz aby chronić deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie uwzględniają one natomiast wszystkich poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych detalicznych i korporacyjnych portfeli kredytowych oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych, niemniej jednak firmy inwestycyjne stwarzają ryzyko, któremu należy zaradzić poprzez solidne ramy. Ryzyko, na jakie jest narażona i jakie stwarza większość firm inwestycyjnych, znacznie różnią się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych. |
| --- | --- |

(4)

Wiele wymogów wynikających z ram ustanowionych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE opracowano w celu zaradzenia wspólnym rodzajom ryzyka, na jakie narażone są instytucje kredytowe. W związku z tym istniejące wymogi są w dużej mierze skalibrowane w taki sposób, aby zachować zdolność instytucji kredytowych do udzielania pożyczek niezależnie od fazy cyklu koniunkturalnego oraz aby chronić deponentów i podatników przed możliwą upadłością; nie uwzględniają one natomiast wszystkich poszczególnych profili ryzyka firm inwestycyjnych. Firmy inwestycyjne nie posiadają dużych detalicznych i korporacyjnych portfeli kredytowych oraz nie przyjmują depozytów. Prawdopodobieństwo, że ich upadłość może mieć szkodliwy wpływ na ogólną stabilność finansową, jest mniejsze niż w przypadku instytucji kredytowych, niemniej jednak firmy inwestycyjne stwarzają ryzyko, któremu należy zaradzić poprzez solidne ramy. Ryzyko, na jakie jest narażona i jakie stwarza większość firm inwestycyjnych, znacznie różnią się zatem od ryzyka, na jakie są narażone i jakie stwarzają instytucje kredytowe, i różnice te należy wyraźnie odzwierciedlić w unijnych ramach ostrożnościowych.

| (5) | Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram ostrożnościowych w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w Unii, utrudniając inwestorom dostęp do nowych możliwości i lepszych sposobów zarządzania ryzykiem, na jakie są oni narażeni. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w zależności od świadczonych przez nie usług, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają takie stosowanie w prawie krajowym lub w praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie uwzględniają wszystkich ryzyk, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do określonych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich stosowane są istotne narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy uwzględniające te ryzyka w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii. |
| --- | --- |

(5)

Rozbieżności w stosowaniu istniejących ram ostrożnościowych w poszczególnych państwach członkowskich zagrażają równym warunkom działania dla firm inwestycyjnych w Unii, utrudniając inwestorom dostęp do nowych możliwości i lepszych sposobów zarządzania ryzykiem, na jakie są oni narażeni. Rozbieżności te wynikają z ogólnej złożoności stosowania tych ram wobec różnych firm inwestycyjnych w zależności od świadczonych przez nie usług, w przypadku gdy niektóre organy krajowe dostosowują lub usprawniają takie stosowanie w prawie krajowym lub w praktykach krajowych. Biorąc pod uwagę, że istniejące ramy ostrożnościowe nie uwzględniają wszystkich ryzyk, na jakie są narażone i jakie stwarzają niektóre rodzaje firm inwestycyjnych, w odniesieniu do określonych firm inwestycyjnych w niektórych państwach członkowskich stosowane są istotne narzuty kapitałowe. Należy ustanowić jednolite przepisy uwzględniające te ryzyka w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii.

| (6) | Konieczny jest zatem szczególny system nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego za względu na ich wielkość i ich wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi. Firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym powinny jednak nadal podlegać istniejącym ramom ostrożnościowym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. Te firmy inwestycyjne są podzbiorem firm inwestycyjnych, do których mają obecnie zastosowanie ramy ustanowione rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE, i które nie korzystają ze specjalnych wyłączeń z któregokolwiek z głównych wymogów określonych w tych aktach. Największe i najbardziej wzajemnie powiązane firmy inwestycyjne mają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka istotnych instytucji kredytowych. Świadczą one usługi podobne do usług bankowych oraz zapewniają zabezpieczenie przed ryzykiem na znaczną skalę. Co więcej, firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym są wystarczająco duże, aby stanowić zagrożenie dla stabilnego i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych na równi z dużymi instytucjami kredytowymi, oraz mają modele biznesowe i profile ryzyka, które stanowią takie zagrożenie. W związku z tym te firmy inwestycyjne powinny nadal podlegać przepisom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(6)

Konieczny jest zatem szczególny system nadzoru ostrożnościowego dla firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego za względu na ich wielkość i ich wzajemne powiązania z innymi podmiotami finansowymi i gospodarczymi. Firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym powinny jednak nadal podlegać istniejącym ramom ostrożnościowym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE. Te firmy inwestycyjne są podzbiorem firm inwestycyjnych, do których mają obecnie zastosowanie ramy ustanowione rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE, i które nie korzystają ze specjalnych wyłączeń z któregokolwiek z głównych wymogów określonych w tych aktach. Największe i najbardziej wzajemnie powiązane firmy inwestycyjne mają modele biznesowe i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka istotnych instytucji kredytowych. Świadczą one usługi podobne do usług bankowych oraz zapewniają zabezpieczenie przed ryzykiem na znaczną skalę. Co więcej, firmy inwestycyjne o znaczeniu systemowym są wystarczająco duże, aby stanowić zagrożenie dla stabilnego i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych na równi z dużymi instytucjami kredytowymi, oraz mają modele biznesowe i profile ryzyka, które stanowią takie zagrożenie. W związku z tym te firmy inwestycyjne powinny nadal podlegać przepisom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE.

| (7) | Firmy inwestycyjne, które zawierają transakcje na własny rachunek, które gwarantują emisję instrumentów finansowych lub dokonują subemisji instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji na znaczną skalę, lub które są członkami rozliczającymi kontrahentów centralnych, mogą mieć modele biznesowe i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka instytucji kredytowych. Ze względu na ich wielkość i charakter działalności, takie firmy inwestycyjne mogą stwarzać ryzyko dla stabilności finansowej porównywalne do ryzyka stwarzanego przez instytucje kredytowe. Właściwe organy powinny mieć możliwość wprowadzenia wymogu, aby podlegały one temu samemu traktowaniu ostrożnościowemu co instytucje kredytowe objęte zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz aby spełniały wymogi dotyczące nadzoru ostrożnościowego zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(7)

Firmy inwestycyjne, które zawierają transakcje na własny rachunek, które gwarantują emisję instrumentów finansowych lub dokonują subemisji instrumentów finansowych z gwarancją przejęcia emisji na znaczną skalę, lub które są członkami rozliczającymi kontrahentów centralnych, mogą mieć modele biznesowe i profile ryzyka podobne do modeli biznesowych i profili ryzyka instytucji kredytowych. Ze względu na ich wielkość i charakter działalności, takie firmy inwestycyjne mogą stwarzać ryzyko dla stabilności finansowej porównywalne do ryzyka stwarzanego przez instytucje kredytowe. Właściwe organy powinny mieć możliwość wprowadzenia wymogu, aby podlegały one temu samemu traktowaniu ostrożnościowemu co instytucje kredytowe objęte zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz aby spełniały wymogi dotyczące nadzoru ostrożnościowego zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE.

| (8) | W niektórych państwach członkowskich organy odpowiedzialne za nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi mogą być odrębne od organów, które zajmują się nadzorem zachowań na rynku. Niezbędne jest zatem utworzenie mechanizmu współpracy i wymiany informacji między tymi organami w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii, który będzie funkcjonował szybko i skutecznie. |
| --- | --- |

(8)

W niektórych państwach członkowskich organy odpowiedzialne za nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi mogą być odrębne od organów, które zajmują się nadzorem zachowań na rynku. Niezbędne jest zatem utworzenie mechanizmu współpracy i wymiany informacji między tymi organami w celu zapewnienia zharmonizowanego nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w całej Unii, który będzie funkcjonował szybko i skutecznie.

| (9) | Firma inwestycyjna może zawierać transakcje za pośrednictwem członka rozliczającego w innym państwie członkowskim. W takich przypadkach należy ustanowić mechanizm służący wymianie informacji między odpowiednimi właściwymi organami w poszczególnych państwach członkowskich. Taki mechanizm powinien umożliwiać wymianę – miedzy właściwym organem dla nadzoru ostrożnościowego nad daną firmą inwestycyjną, a organem sprawującym nadzór nad członkiem rozliczającym albo organem sprawującym nadzór nad kontrahentem centralnym – informacji dotyczących modelu i parametrów wykorzystywanych do obliczania wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego firmy inwestycyjnej w przypadkach gdy taka metoda obliczania jest wykorzystywana jako podstawa ustalenia wymogów w zakresie funduszy własnych danej firmy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

(9)

Firma inwestycyjna może zawierać transakcje za pośrednictwem członka rozliczającego w innym państwie członkowskim. W takich przypadkach należy ustanowić mechanizm służący wymianie informacji między odpowiednimi właściwymi organami w poszczególnych państwach członkowskich. Taki mechanizm powinien umożliwiać wymianę – miedzy właściwym organem dla nadzoru ostrożnościowego nad daną firmą inwestycyjną, a organem sprawującym nadzór nad członkiem rozliczającym albo organem sprawującym nadzór nad kontrahentem centralnym – informacji dotyczących modelu i parametrów wykorzystywanych do obliczania wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego firmy inwestycyjnej w przypadkach gdy taka metoda obliczania jest wykorzystywana jako podstawa ustalenia wymogów w zakresie funduszy własnych danej firmy inwestycyjnej.

| (10) | W celu wspierania harmonizacji standardów i praktyk nadzoru w Unii Europejski Urząd Nadzoru (Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (7) (EUNB), powinien zachować główne kompetencje w zakresie koordynacji i konwergencji praktyk nadzorczych w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF), w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (8) (ESMA). |
| --- | --- |

(10)

W celu wspierania harmonizacji standardów i praktyk nadzoru w Unii Europejski Urząd Nadzoru (Urząd Nadzoru Bankowego) ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (7) (EUNB), powinien zachować główne kompetencje w zakresie koordynacji i konwergencji praktyk nadzorczych w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego (ESNF), w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (8) (ESMA).

| (11) | Wymagany poziom kapitału założycielskiego firmy inwestycyjnej powinien opierać się na usługach i rodzajach działalności, na których, odpowiednio, świadczenie i prowadzenie, dana firma inwestycyjna posiada zezwolenie, zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Z jednej strony – przewidziana w dyrektywie 2013/36/UE możliwość obniżenia przez państwa członkowskie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w szczególnych sytuacjach, a z drugiej – nierównomierne wdrażanie tej dyrektywy, doprowadziły do sytuacji, w której wymagane poziomy kapitału założycielskiego różnią się w całej Unii. Aby zakończyć to rozdrobnienie, należy zharmonizować wymagany poziom kapitału założycielskiego dla wszystkich firm inwestycyjnych w Unii. Z myślą o zmniejszeniu barier wejścia na rynek, które obecnie istnieją dla wielostronnych platform obrotu (MTF) i zorganizowanych platform obrotu (OTF) kapitał założycielski firm inwestycyjnych, które działają jako MTF lub OTF, należy ustalić na poziomie, o którym mowa w niniejszej dyrektywie. W przypadku gdy firmie inwestycyjnej posiadającej zezwolenie na prowadzenia OTF zezwolono również na zawieranie transakcji na własny rachunek na warunkach przewidzianych w art. 20 dyrektywy 2014/65/UE, jej kapitał założycielski należy ustalić na poziomie, o którym mowa w niniejszej dyrektywie. |
| --- | --- |

(11)

Wymagany poziom kapitału założycielskiego firmy inwestycyjnej powinien opierać się na usługach i rodzajach działalności, na których, odpowiednio, świadczenie i prowadzenie, dana firma inwestycyjna posiada zezwolenie, zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Z jednej strony – przewidziana w dyrektywie 2013/36/UE możliwość obniżenia przez państwa członkowskie wymaganego poziomu kapitału założycielskiego w szczególnych sytuacjach, a z drugiej – nierównomierne wdrażanie tej dyrektywy, doprowadziły do sytuacji, w której wymagane poziomy kapitału założycielskiego różnią się w całej Unii. Aby zakończyć to rozdrobnienie, należy zharmonizować wymagany poziom kapitału założycielskiego dla wszystkich firm inwestycyjnych w Unii. Z myślą o zmniejszeniu barier wejścia na rynek, które obecnie istnieją dla wielostronnych platform obrotu (MTF) i zorganizowanych platform obrotu (OTF) kapitał założycielski firm inwestycyjnych, które działają jako MTF lub OTF, należy ustalić na poziomie, o którym mowa w niniejszej dyrektywie. W przypadku gdy firmie inwestycyjnej posiadającej zezwolenie na prowadzenia OTF zezwolono również na zawieranie transakcji na własny rachunek na warunkach przewidzianych w art. 20 dyrektywy 2014/65/UE, jej kapitał założycielski należy ustalić na poziomie, o którym mowa w niniejszej dyrektywie.

| (12) | Jakkolwiek firmy inwestycyjne nie powinny już być objęte zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub dyrektywy 2013/36/UE, to jednak pewne pojęcia stosowane w kontekście tych aktów ustawodawczych powinny zachować swoje dobrze ugruntowane znaczenie. Aby umożliwić i ułatwić spójne rozumienie takich pojęć w aktach prawnych Unii, w przypadku gdy są one stosowane, zawarte w takich aktach odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych, do uprawnień nadzorczych właściwych organów firm inwestycyjnych, do procesu oceny adekwatności kapitału wewnętrznego firm inwestycyjnych, do procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej dokonywanych przez właściwe organy firm inwestycyjnych oraz do przepisów dotyczących zarządzania i wynagrodzenia mających zastosowanie do firm inwestycyjnych należy traktować jako odnoszące się do odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(12)

Jakkolwiek firmy inwestycyjne nie powinny już być objęte zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub dyrektywy 2013/36/UE, to jednak pewne pojęcia stosowane w kontekście tych aktów ustawodawczych powinny zachować swoje dobrze ugruntowane znaczenie. Aby umożliwić i ułatwić spójne rozumienie takich pojęć w aktach prawnych Unii, w przypadku gdy są one stosowane, zawarte w takich aktach odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych, do uprawnień nadzorczych właściwych organów firm inwestycyjnych, do procesu oceny adekwatności kapitału wewnętrznego firm inwestycyjnych, do procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej dokonywanych przez właściwe organy firm inwestycyjnych oraz do przepisów dotyczących zarządzania i wynagrodzenia mających zastosowanie do firm inwestycyjnych należy traktować jako odnoszące się do odpowiednich przepisów niniejszej dyrektywy.

| (13) | Właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga, aby odpowiedzialność za nadzór ostrożnościowy firmy inwestycyjnej – w szczególności w odniesieniu do jej wypłacalności i stabilności finansowej – spoczywała na właściwym organie jej państwa członkowskiego pochodzenia. Aby osiągnąć również skuteczny nadzór nad firmami inwestycyjnymi w innych państwach członkowskich, w których świadczą one usługi lub posiadają oddział, należy zapewnić ścisłą współpracę i wymianę informacji z właściwymi organami tych państw członkowskich. |
| --- | --- |

(13)

Właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga, aby odpowiedzialność za nadzór ostrożnościowy firmy inwestycyjnej – w szczególności w odniesieniu do jej wypłacalności i stabilności finansowej – spoczywała na właściwym organie jej państwa członkowskiego pochodzenia. Aby osiągnąć również skuteczny nadzór nad firmami inwestycyjnymi w innych państwach członkowskich, w których świadczą one usługi lub posiadają oddział, należy zapewnić ścisłą współpracę i wymianę informacji z właściwymi organami tych państw członkowskich.

| (14) | Do celów informacyjnych i nadzorczych, w szczególności w celu zapewnienia stabilności systemu finansowego, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich powinny w poszczególnych przypadkach mieć możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu oraz inspekcji działalności oddziałów firm inwestycyjnych na swoim terytorium, a także żądania udzielenia informacji na temat działalności tych oddziałów. Odpowiedzialność za środki nadzorcze wobec tych oddziałów powinna jednak spoczywać na państwie członkowskim pochodzenia. |
| --- | --- |

(14)

Do celów informacyjnych i nadzorczych, w szczególności w celu zapewnienia stabilności systemu finansowego, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich powinny w poszczególnych przypadkach mieć możliwość przeprowadzania kontroli na miejscu oraz inspekcji działalności oddziałów firm inwestycyjnych na swoim terytorium, a także żądania udzielenia informacji na temat działalności tych oddziałów. Odpowiedzialność za środki nadzorcze wobec tych oddziałów powinna jednak spoczywać na państwie członkowskim pochodzenia.

| (15) | W celu ochrony szczególnie chronionych informacji handlowych właściwe organy powinny być związane przepisami dotyczącymi tajemnicy zawodowej podczas wykonywania swoich zadań nadzorczych i wymiany informacji poufnych. |
| --- | --- |

(15)

W celu ochrony szczególnie chronionych informacji handlowych właściwe organy powinny być związane przepisami dotyczącymi tajemnicy zawodowej podczas wykonywania swoich zadań nadzorczych i wymiany informacji poufnych.

| (16) | W celu wzmocnienia nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz ochrony klientów firm inwestycyjnych audytorzy powinni prowadzić weryfikację w sposób bezstronny oraz bezzwłocznie powiadamiać właściwe organy o faktach, które mogą mieć poważne konsekwencje dla sytuacji finansowej firmy inwestycyjnej lub dla organizacji takiej firmy pod względem administracyjnym i księgowym. |
| --- | --- |

(16)

W celu wzmocnienia nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz ochrony klientów firm inwestycyjnych audytorzy powinni prowadzić weryfikację w sposób bezstronny oraz bezzwłocznie powiadamiać właściwe organy o faktach, które mogą mieć poważne konsekwencje dla sytuacji finansowej firmy inwestycyjnej lub dla organizacji takiej firmy pod względem administracyjnym i księgowym.

| (17) | Do celów niniejszej dyrektywy, dane osobowe należy przetwarzać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (9) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (10). W szczególności, w przypadku gdy niniejsza dyrektywa zezwala na wymianę danych osobowych z państwami trzecimi, powinny mieć zastosowanie odpowiednie przepisy rozdziału V rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz rozdziału V rozporządzenia (UE) 2018/1725. |
| --- | --- |

(17)

Do celów niniejszej dyrektywy, dane osobowe należy przetwarzać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (9) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (10). W szczególności, w przypadku gdy niniejsza dyrektywa zezwala na wymianę danych osobowych z państwami trzecimi, powinny mieć zastosowanie odpowiednie przepisy rozdziału V rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz rozdziału V rozporządzenia (UE) 2018/1725.

| (18) | Aby zagwarantować spełnianie obowiązków ustanowionych w niniejszej dyrektywie oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (11), państwa członkowskie powinny określić kary administracyjne i inne środki administracyjne, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W celu zapewnienia skutku odstraszającego kar administracyjnych informacje o ich nałożeniu powinny być publikowane, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. Aby umożliwić klientom i inwestorom podjęcie świadomej decyzji dotyczącej ich wariantów inwestycyjnych, powinni oni mieć dostęp do informacji dotyczących kar administracyjnych i innych środków administracyjnych nałożonych na firmy inwestycyjne. |
| --- | --- |

(18)

Aby zagwarantować spełnianie obowiązków ustanowionych w niniejszej dyrektywie oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (11), państwa członkowskie powinny określić kary administracyjne i inne środki administracyjne, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W celu zapewnienia skutku odstraszającego kar administracyjnych informacje o ich nałożeniu powinny być publikowane, z wyjątkiem pewnych ściśle określonych przypadków. Aby umożliwić klientom i inwestorom podjęcie świadomej decyzji dotyczącej ich wariantów inwestycyjnych, powinni oni mieć dostęp do informacji dotyczących kar administracyjnych i innych środków administracyjnych nałożonych na firmy inwestycyjne.

| (19) | W celu wykrywania naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz naruszeń rozporządzenia (UE) 2019/2033 państwa członkowskie powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami w zakresie prowadzenia czynności wyjaśniających oraz powinny ustanowić skuteczne i szybkie mechanizmy zgłaszania potencjalnych lub faktycznych naruszeń. |
| --- | --- |

(19)

W celu wykrywania naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę oraz naruszeń rozporządzenia (UE) 2019/2033 państwa członkowskie powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami w zakresie prowadzenia czynności wyjaśniających oraz powinny ustanowić skuteczne i szybkie mechanizmy zgłaszania potencjalnych lub faktycznych naruszeń.

| (20) | Firmy inwestycyjne, które nie są uznawane za małe i niepowiązane wzajemnie, powinny dysponować kapitałem wewnętrznym adekwatnym pod względem ilości, jakości i struktury, aby pokryć konkretne ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Właściwe organy powinny zapewnić, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie strategie i procesy służące ocenie i utrzymaniu adekwatności ich kapitału wewnętrznego. Właściwe organy powinny mieć również możliwość zwracania się do małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych o stosowanie podobnych wymogów w stosownych przypadkach. |
| --- | --- |

(20)

Firmy inwestycyjne, które nie są uznawane za małe i niepowiązane wzajemnie, powinny dysponować kapitałem wewnętrznym adekwatnym pod względem ilości, jakości i struktury, aby pokryć konkretne ryzyka, na które są lub mogą być narażone. Właściwe organy powinny zapewnić, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie strategie i procesy służące ocenie i utrzymaniu adekwatności ich kapitału wewnętrznego. Właściwe organy powinny mieć również możliwość zwracania się do małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych o stosowanie podobnych wymogów w stosownych przypadkach.

| (21) | Uprawnienia do dokonywania przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej powinny w dalszym ciągu stanowić istotne narzędzie regulacyjne umożliwiające właściwym organom ocenę elementów jakościowych, w tym zarządzania i kontroli wewnętrznych, procesów i procedur zarządzania ryzykiem, a także – w razie potrzeby – ustalanie dodatkowych wymogów, w tym w szczególności w zakresie funduszy własnych, i wymogów dotyczących płynności, w szczególności dla firm inwestycyjnych, które nie są uznawane za małe i niepowiązane wzajemnie, oraz – w przypadku gdy właściwy organ uzna to za uzasadnione i odpowiednie – również dla małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(21)

Uprawnienia do dokonywania przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej powinny w dalszym ciągu stanowić istotne narzędzie regulacyjne umożliwiające właściwym organom ocenę elementów jakościowych, w tym zarządzania i kontroli wewnętrznych, procesów i procedur zarządzania ryzykiem, a także – w razie potrzeby – ustalanie dodatkowych wymogów, w tym w szczególności w zakresie funduszy własnych, i wymogów dotyczących płynności, w szczególności dla firm inwestycyjnych, które nie są uznawane za małe i niepowiązane wzajemnie, oraz – w przypadku gdy właściwy organ uzna to za uzasadnione i odpowiednie – również dla małych i niepowiązanych wzajemnie firm inwestycyjnych.

| (22) | Zasada równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości ustanowiona jest w art. 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Firmy inwestycyjne powinny stosować tę zasadę w konsekwentny sposób. Aby dostosować poziom wynagrodzeń do profilu ryzyka firm inwestycyjnych i aby zagwarantować równe warunki działania, firmy inwestycyjne powinny podlegać jasnym zasadom w odniesieniu do ładu korporacyjnego oraz przepisów dotyczących wynagrodzenia neutralnych pod względem płci i uwzględniających różnice między instytucjami kredytowymi a firmami inwestycyjnymi. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być jednak wyłączone z tych przepisów, ponieważ określone w dyrektywie 2014/65/UE przepisy odnoszące się do wynagrodzenia i ładu korporacyjnego są wystarczająco kompleksowe dla tego rodzaju firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(22)

Zasada równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości ustanowiona jest w art. 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Firmy inwestycyjne powinny stosować tę zasadę w konsekwentny sposób. Aby dostosować poziom wynagrodzeń do profilu ryzyka firm inwestycyjnych i aby zagwarantować równe warunki działania, firmy inwestycyjne powinny podlegać jasnym zasadom w odniesieniu do ładu korporacyjnego oraz przepisów dotyczących wynagrodzenia neutralnych pod względem płci i uwzględniających różnice między instytucjami kredytowymi a firmami inwestycyjnymi. Małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne powinny być jednak wyłączone z tych przepisów, ponieważ określone w dyrektywie 2014/65/UE przepisy odnoszące się do wynagrodzenia i ładu korporacyjnego są wystarczająco kompleksowe dla tego rodzaju firm inwestycyjnych.

| (23) | Podobnie w sprawozdaniu Komisji z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie oceny przepisów dotyczących wynagrodzeń na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wykazano, że określone w dyrektywie 2013/36/UE wymogi dotyczące odroczenia i wypłaty w instrumentach nie są odpowiednie w przypadku małych i niezłożonych firm inwestycyjnych lub w przypadku osób zatrudnionych o niskim poziomie wynagrodzenia zmiennego. Jasne, spójne i zharmonizowane kryteria identyfikacji firm inwestycyjnych i osób wyłączonych z tych wymogów są niezbędne w celu zapewnienia konwergencji w zakresie nadzoru i równych warunków działania. Ze względu na ważną rolę, jaką osoby o wysokich zarobkach odgrywają w kierowaniu działalnością i długoterminowymi wynikami firm inwestycyjnych, należy zapewnić skuteczny nadzór nad praktykami i tendencjami w zakresie wynagrodzeń takich osób. Właściwe organy powinny zatem mieć możliwość monitorowania wynagrodzeń osób o wysokich zarobkach. |
| --- | --- |

(23)

Podobnie w sprawozdaniu Komisji z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie oceny przepisów dotyczących wynagrodzeń na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wykazano, że określone w dyrektywie 2013/36/UE wymogi dotyczące odroczenia i wypłaty w instrumentach nie są odpowiednie w przypadku małych i niezłożonych firm inwestycyjnych lub w przypadku osób zatrudnionych o niskim poziomie wynagrodzenia zmiennego. Jasne, spójne i zharmonizowane kryteria identyfikacji firm inwestycyjnych i osób wyłączonych z tych wymogów są niezbędne w celu zapewnienia konwergencji w zakresie nadzoru i równych warunków działania. Ze względu na ważną rolę, jaką osoby o wysokich zarobkach odgrywają w kierowaniu działalnością i długoterminowymi wynikami firm inwestycyjnych, należy zapewnić skuteczny nadzór nad praktykami i tendencjami w zakresie wynagrodzeń takich osób. Właściwe organy powinny zatem mieć możliwość monitorowania wynagrodzeń osób o wysokich zarobkach.

| (24) | Firmom inwestycyjnym należy zapewnić pewną elastyczność w zakresie wykorzystywania przez firmy inwestycyjne instrumentów niepieniężnych w celu wypłacania wynagrodzenia zmiennego, pod warunkiem że instrumenty takie skutecznie służą osiągnięciu celu pogodzenia interesów osób zatrudnionych z interesami różnych zainteresowanych stron, takich jak akcjonariusze i wierzyciele, oraz przyczyniają się do dostosowania wynagrodzenia zmiennego do profilu ryzyka firmy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

(24)

Firmom inwestycyjnym należy zapewnić pewną elastyczność w zakresie wykorzystywania przez firmy inwestycyjne instrumentów niepieniężnych w celu wypłacania wynagrodzenia zmiennego, pod warunkiem że instrumenty takie skutecznie służą osiągnięciu celu pogodzenia interesów osób zatrudnionych z interesami różnych zainteresowanych stron, takich jak akcjonariusze i wierzyciele, oraz przyczyniają się do dostosowania wynagrodzenia zmiennego do profilu ryzyka firmy inwestycyjnej.

| (25) | Przychody firm inwestycyjnych w formie opłat, prowizji lub innych przychodów w związku ze świadczeniem różnych usług inwestycyjnych są wysoce zmienne. Ograniczenie zmiennego składnika wynagrodzenia do części stałego składnika wynagrodzenia wpłynęłoby na możliwość zmniejszania przez firmę inwestycyjną wynagrodzenia w okresach zmniejszonych przychodów i mogłoby prowadzić do zwiększenia podstawowych kosztów stałych firmy inwestycyjnej, co stwarzałoby ryzyko dla zdolności firmy inwestycyjnej do przetrwania okresów pogorszenia koniunktury gospodarczej lub zmniejszonych przychodów. Aby uniknąć tego ryzyka, nie należy nakładać wymogu jednolitego maksymalnego stosunku składników zmiennych i stałych wynagrodzenia na firmy inwestycyjne niemające znaczenia systemowego. Zamiast tego takie firmy inwestycyjne same powinny ustalić odpowiedni stosunek. Niniejsza dyrektywa nie powinna jednak uniemożliwiać państwom członkowskim wdrażania w prawie krajowym środków służących nałożeniu na firmy inwestycyjne bardziej rygorystycznych wymogów pod względem maksymalnego stosunku składników zmiennych i stałych wynagrodzenia. Ponadto niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim nakładania takiego wymogu maksymalnego stosunku na wszystkie firmy inwestycyjne lub ich określone rodzaje. |
| --- | --- |

(25)

Przychody firm inwestycyjnych w formie opłat, prowizji lub innych przychodów w związku ze świadczeniem różnych usług inwestycyjnych są wysoce zmienne. Ograniczenie zmiennego składnika wynagrodzenia do części stałego składnika wynagrodzenia wpłynęłoby na możliwość zmniejszania przez firmę inwestycyjną wynagrodzenia w okresach zmniejszonych przychodów i mogłoby prowadzić do zwiększenia podstawowych kosztów stałych firmy inwestycyjnej, co stwarzałoby ryzyko dla zdolności firmy inwestycyjnej do przetrwania okresów pogorszenia koniunktury gospodarczej lub zmniejszonych przychodów. Aby uniknąć tego ryzyka, nie należy nakładać wymogu jednolitego maksymalnego stosunku składników zmiennych i stałych wynagrodzenia na firmy inwestycyjne niemające znaczenia systemowego. Zamiast tego takie firmy inwestycyjne same powinny ustalić odpowiedni stosunek. Niniejsza dyrektywa nie powinna jednak uniemożliwiać państwom członkowskim wdrażania w prawie krajowym środków służących nałożeniu na firmy inwestycyjne bardziej rygorystycznych wymogów pod względem maksymalnego stosunku składników zmiennych i stałych wynagrodzenia. Ponadto niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim nakładania takiego wymogu maksymalnego stosunku na wszystkie firmy inwestycyjne lub ich określone rodzaje.

| (26) | Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim przyjmowania bardziej rygorystycznego podejścia w odniesieniu do wynagrodzeń w przypadku gdy firmy inwestycyjne otrzymują nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe. |
| --- | --- |

(26)

Niniejsza dyrektywa nie powinna uniemożliwiać państwom członkowskim przyjmowania bardziej rygorystycznego podejścia w odniesieniu do wynagrodzeń w przypadku gdy firmy inwestycyjne otrzymują nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe.

| (27) | W poszczególnych państwach członkowskich stosuje się różne struktury zarządzania. W większości przypadków stosuje się system monistyczny lub dualistyczny. Definicje określone w niniejszej dyrektywie mają obejmować wszystkie istniejące struktury, bez opowiadania się za którąkolwiek z nich. Ich rola jest czysto użytkowa w stosunku do celu polegającego na ustanowieniu przepisów, które mają mieć określony skutek niezależnie od krajowego prawa spółek mającego zastosowanie do danej instytucji w każdym państwie członkowskim. Definicje nie powinny wpływać zatem na ogólny podział kompetencji zgodnie z krajowym prawem spółek. |
| --- | --- |

(27)

W poszczególnych państwach członkowskich stosuje się różne struktury zarządzania. W większości przypadków stosuje się system monistyczny lub dualistyczny. Definicje określone w niniejszej dyrektywie mają obejmować wszystkie istniejące struktury, bez opowiadania się za którąkolwiek z nich. Ich rola jest czysto użytkowa w stosunku do celu polegającego na ustanowieniu przepisów, które mają mieć określony skutek niezależnie od krajowego prawa spółek mającego zastosowanie do danej instytucji w każdym państwie członkowskim. Definicje nie powinny wpływać zatem na ogólny podział kompetencji zgodnie z krajowym prawem spółek.

| (28) | Pojęcie „organów zarządzających” należy rozumieć jako określające organy pełniące funkcje wykonawcze i funkcje nadzorcze. Kompetencje i struktura organów zarządzających w poszczególnych państwach członkowskich różnią się. W państwach członkowskich, w których organy zarządzające mają strukturę jednopoziomową, jeden organ zazwyczaj wykonuje zadania zarządcze i nadzorcze. W państwach członkowskich z systemem dwupoziomowym funkcję nadzorczą pełni odrębna rada nadzorcza, która nie ma funkcji wykonawczych, zaś funkcję wykonawczą pełni odrębny zarząd, który jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie przedsiębiorstwem, za co jest rozliczany. W związku z tym odrębne zadania przydziela się różnym podmiotom w ramach organu zarządzającego. |
| --- | --- |

(28)

Pojęcie „organów zarządzających” należy rozumieć jako określające organy pełniące funkcje wykonawcze i funkcje nadzorcze. Kompetencje i struktura organów zarządzających w poszczególnych państwach członkowskich różnią się. W państwach członkowskich, w których organy zarządzające mają strukturę jednopoziomową, jeden organ zazwyczaj wykonuje zadania zarządcze i nadzorcze. W państwach członkowskich z systemem dwupoziomowym funkcję nadzorczą pełni odrębna rada nadzorcza, która nie ma funkcji wykonawczych, zaś funkcję wykonawczą pełni odrębny zarząd, który jest odpowiedzialny za bieżące zarządzanie przedsiębiorstwem, za co jest rozliczany. W związku z tym odrębne zadania przydziela się różnym podmiotom w ramach organu zarządzającego.

| (29) | W odpowiedzi na rosnące potrzeby społeczeństwa pod względem przejrzystości podatkowej oraz w celu propagowania korporacyjnej odpowiedzialności firm inwestycyjnych należy wymagać od firm inwestycyjnych – o ile nie zakwalifikowano ich jako małe i niepowiązane wzajemnie – ujawniania corocznie niektórych informacji, w tym informacji dotyczących osiągniętych zysków, zapłaconych podatków oraz wszelkich otrzymanych dotacji publicznych. |
| --- | --- |

(29)

W odpowiedzi na rosnące potrzeby społeczeństwa pod względem przejrzystości podatkowej oraz w celu propagowania korporacyjnej odpowiedzialności firm inwestycyjnych należy wymagać od firm inwestycyjnych – o ile nie zakwalifikowano ich jako małe i niepowiązane wzajemnie – ujawniania corocznie niektórych informacji, w tym informacji dotyczących osiągniętych zysków, zapłaconych podatków oraz wszelkich otrzymanych dotacji publicznych.

| (30) | Aby uwzględnić rodzaje ryzyka występujące na poziomie grupy składającej się wyłącznie z firm inwestycyjnych, metodzie konsolidacji ostrożnościowej wymaganej na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033 powinien towarzyszyć w przypadku grup składających się wyłącznie z firm inwestycyjnych grupowy test kapitałowy dla prostszych struktur grupowych. Wyznaczenie organu sprawującego nadzór nad grupą powinno jednak w obu przypadkach opierać się na tych samych zasadach, które stosuje się w przypadku nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. Aby zapewnić należytą współpracę, kluczowe elementy środków koordynacji, a w szczególności wymogi informacyjne w sytuacjach nadzwyczajnych lub porozumienia dotyczące współpracy i koordynacji, powinny być podobne do kluczowych elementów koordynacji mających zastosowanie w kontekście jednolitego zbioru przepisów dla instytucji kredytowych. |
| --- | --- |

(30)

Aby uwzględnić rodzaje ryzyka występujące na poziomie grupy składającej się wyłącznie z firm inwestycyjnych, metodzie konsolidacji ostrożnościowej wymaganej na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033 powinien towarzyszyć w przypadku grup składających się wyłącznie z firm inwestycyjnych grupowy test kapitałowy dla prostszych struktur grupowych. Wyznaczenie organu sprawującego nadzór nad grupą powinno jednak w obu przypadkach opierać się na tych samych zasadach, które stosuje się w przypadku nadzoru na zasadzie skonsolidowanej zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. Aby zapewnić należytą współpracę, kluczowe elementy środków koordynacji, a w szczególności wymogi informacyjne w sytuacjach nadzwyczajnych lub porozumienia dotyczące współpracy i koordynacji, powinny być podobne do kluczowych elementów koordynacji mających zastosowanie w kontekście jednolitego zbioru przepisów dla instytucji kredytowych.

| (31) | Komisja powinna móc przedłożyć Radzie zalecenia dotyczące negocjacji umów między Unią a państwami trzecimi w sprawie praktycznego sprawowania nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym dla firm inwestycyjnych, których jednostki dominujące mają siedzibę w państwach trzecich, oraz dla firm inwestycyjnych prowadzących działalność w państwach trzecich, których jednostki dominujące mają siedzibę w Unii. Ponadto państwa członkowskie i EUNB powinny móc także ustanawiać porozumienia dotyczące współpracy z państwami trzecimi w celu wykonywania swoich zadań nadzorczych. |
| --- | --- |

(31)

Komisja powinna móc przedłożyć Radzie zalecenia dotyczące negocjacji umów między Unią a państwami trzecimi w sprawie praktycznego sprawowania nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym dla firm inwestycyjnych, których jednostki dominujące mają siedzibę w państwach trzecich, oraz dla firm inwestycyjnych prowadzących działalność w państwach trzecich, których jednostki dominujące mają siedzibę w Unii. Ponadto państwa członkowskie i EUNB powinny móc także ustanawiać porozumienia dotyczące współpracy z państwami trzecimi w celu wykonywania swoich zadań nadzorczych.

| (32) | W celu zapewnienia pewności prawa oraz unikania dublowania się obecnych ram ostrożnościowych mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych, oraz niniejszej dyrektywy, należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, aby usunąć firmy inwestycyjne z zakresu ich stosowania. Firmy inwestycyjne wchodzące w skład grupy bankowej powinny jednak nadal podlegać tym przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które są istotne dla grupy bankowej, takim jak przepisy dotyczące konsolidacji ostrożnościowej określone w art. 11–24 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz przepisy dotyczące unijnej pośredniej jednostki dominującej, o której mowa w art. 21b dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

(32)

W celu zapewnienia pewności prawa oraz unikania dublowania się obecnych ram ostrożnościowych mających zastosowanie zarówno do instytucji kredytowych, jak i firm inwestycyjnych, oraz niniejszej dyrektywy, należy wprowadzić zmiany do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, aby usunąć firmy inwestycyjne z zakresu ich stosowania. Firmy inwestycyjne wchodzące w skład grupy bankowej powinny jednak nadal podlegać tym przepisom rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które są istotne dla grupy bankowej, takim jak przepisy dotyczące konsolidacji ostrożnościowej określone w art. 11–24 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz przepisy dotyczące unijnej pośredniej jednostki dominującej, o której mowa w art. 21b dyrektywy 2013/36/UE.

| (33) | Niezbędne jest określenie kroków, jakie muszą podjąć przedsiębiorstwa w celu potwierdzenia, czy wchodzą one w zakres definicji instytucji kredytowej określonej w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i czy w związku z tym muszą uzyskać zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa. Ponieważ niektóre firmy inwestycyjne prowadzą już rodzaje działalności wymienione w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, niezbędne jest również zapewnienie jasności w odniesieniu do ciągłości każdego zezwolenia udzielonego na prowadzenie tych rodzajów działalności. W szczególności kluczowym jest zapewnienie przez właściwe organy, aby przejście z obecnych do nowych ram oferowało firmom inwestycyjnym wystarczającą pewność regulacyjną. |
| --- | --- |

(33)

Niezbędne jest określenie kroków, jakie muszą podjąć przedsiębiorstwa w celu potwierdzenia, czy wchodzą one w zakres definicji instytucji kredytowej określonej w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i czy w związku z tym muszą uzyskać zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa. Ponieważ niektóre firmy inwestycyjne prowadzą już rodzaje działalności wymienione w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, niezbędne jest również zapewnienie jasności w odniesieniu do ciągłości każdego zezwolenia udzielonego na prowadzenie tych rodzajów działalności. W szczególności kluczowym jest zapewnienie przez właściwe organy, aby przejście z obecnych do nowych ram oferowało firmom inwestycyjnym wystarczającą pewność regulacyjną.

| (34) | W celu zapewnienia skutecznego nadzoru istotne jest, aby przedsiębiorstwa, które spełniają warunki określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, złożyły wniosek o zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa. Właściwe organy powinny zatem mieć możliwość nałożenia kar na przedsiębiorstwa, które nie złożą wniosku o takie zezwolenie. |
| --- | --- |

(34)

W celu zapewnienia skutecznego nadzoru istotne jest, aby przedsiębiorstwa, które spełniają warunki określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, złożyły wniosek o zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa. Właściwe organy powinny zatem mieć możliwość nałożenia kar na przedsiębiorstwa, które nie złożą wniosku o takie zezwolenie.

| (35) | Zmiana definicji „instytucji kredytowej” w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033 może, od momentu wejścia w życie tego ostatniego rozporządzenia, objąć firmy inwestycyjne, które już prowadzą działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Przedsiębiorstwom tym należy zezwolić na dalsze prowadzenie działalności na podstawie posiadanego zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna do momentu wydania zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa. Takie firmy inwestycyjne powinny złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa najpóźniej wtedy, gdy średnia całkowita miesięczna wartość ich aktywów stanie się równa lub będzie przekraczała przez okres 12 kolejnych miesięcy którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W przypadku gdy firmy inwestycyjne osiągną którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy, należy obliczyć średnią całkowitą miesięczną wartość ich aktywów, biorąc pod uwagę okres 12 kolejnych miesięcy poprzedzający ten dzień. Takie firmy inwestycyjne powinny złożyć wniosek o zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa w ciągu roku i jednego dnia po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

(35)

Zmiana definicji „instytucji kredytowej” w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033 może, od momentu wejścia w życie tego ostatniego rozporządzenia, objąć firmy inwestycyjne, które już prowadzą działalność na podstawie zezwolenia wydanego zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Przedsiębiorstwom tym należy zezwolić na dalsze prowadzenie działalności na podstawie posiadanego zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna do momentu wydania zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa. Takie firmy inwestycyjne powinny złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa najpóźniej wtedy, gdy średnia całkowita miesięczna wartość ich aktywów stanie się równa lub będzie przekraczała przez okres 12 kolejnych miesięcy którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W przypadku gdy firmy inwestycyjne osiągną którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy, należy obliczyć średnią całkowitą miesięczną wartość ich aktywów, biorąc pod uwagę okres 12 kolejnych miesięcy poprzedzający ten dzień. Takie firmy inwestycyjne powinny złożyć wniosek o zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa w ciągu roku i jednego dnia po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

| (36) | Zmiana definicji „instytucji kredytowej” w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033 może również mieć wpływ na przedsiębiorstwa, które złożyły już wniosek o zezwolenie na działalność jako firma inwestycyjna zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE i w przypadku których wniosek ten nie został jeszcze rozpatrzony. Takie wnioski należy przekazać właściwym organom na podstawie dyrektywy 2013/36/UE oraz rozpatrzyć je zgodnie z przepisami dotyczącymi udzielenia zezwolenia określonymi w tej dyrektywie, jeżeli przewidywana całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa stanie się równa lub będzie przekraczała którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

(36)

Zmiana definicji „instytucji kredytowej” w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 na mocy rozporządzenia (UE) 2019/2033 może również mieć wpływ na przedsiębiorstwa, które złożyły już wniosek o zezwolenie na działalność jako firma inwestycyjna zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE i w przypadku których wniosek ten nie został jeszcze rozpatrzony. Takie wnioski należy przekazać właściwym organom na podstawie dyrektywy 2013/36/UE oraz rozpatrzyć je zgodnie z przepisami dotyczącymi udzielenia zezwolenia określonymi w tej dyrektywie, jeżeli przewidywana całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa stanie się równa lub będzie przekraczała którykolwiek z progów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

| (37) | Przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny również podlegać wszystkim wymogom w zakresie dostępu do działalności instytucji kredytowych określonym w tytule III dyrektywy 2013/36/UE, w tym przepisom dotyczącym cofnięcia zezwolenia zgodnie z art. 18 tej dyrektywy. Należy jednak zmienić art. 18 tej dyrektywy w celu zapewnienia, aby właściwe organy mogły cofnąć zezwolenie udzielone instytucji kredytowej w sytuacji, gdy ta instytucja kredytowa wykorzystuje swoje zezwolenie wyłącznie w celu prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a jej średnia całkowita wartość aktywów jest, przez okres pięciu kolejnych lat, niższa niż wartości progowe określone we wspomnianej literze. |
| --- | --- |

(37)

Przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny również podlegać wszystkim wymogom w zakresie dostępu do działalności instytucji kredytowych określonym w tytule III dyrektywy 2013/36/UE, w tym przepisom dotyczącym cofnięcia zezwolenia zgodnie z art. 18 tej dyrektywy. Należy jednak zmienić art. 18 tej dyrektywy w celu zapewnienia, aby właściwe organy mogły cofnąć zezwolenie udzielone instytucji kredytowej w sytuacji, gdy ta instytucja kredytowa wykorzystuje swoje zezwolenie wyłącznie w celu prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a jej średnia całkowita wartość aktywów jest, przez okres pięciu kolejnych lat, niższa niż wartości progowe określone we wspomnianej literze.

| (38) | Zgodnie z art. 39 dyrektywy 2014/65/UE firmy z państw trzecich, które świadczą usługi finansowe w Unii, podlegają krajowym systemom prawnym, które mogą wymagać utworzenia oddziału w państwie członkowskim. Aby ułatwić regularne monitorowanie oraz ocenę działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich za pośrednictwem oddziałów utworzonych w Unii, właściwe organy powinny być informowane o skali i zakresie usług świadczonych i działalności prowadzonej na ich terytorium za pośrednictwem oddziałów. |
| --- | --- |

(38)

Zgodnie z art. 39 dyrektywy 2014/65/UE firmy z państw trzecich, które świadczą usługi finansowe w Unii, podlegają krajowym systemom prawnym, które mogą wymagać utworzenia oddziału w państwie członkowskim. Aby ułatwić regularne monitorowanie oraz ocenę działalności prowadzonej przez firmy z państw trzecich za pośrednictwem oddziałów utworzonych w Unii, właściwe organy powinny być informowane o skali i zakresie usług świadczonych i działalności prowadzonej na ich terytorium za pośrednictwem oddziałów.

| (39) | Poszczególne odniesienia w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (12), 2011/61/UE (13) i 2014/59/UE (14) do przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które nie mają już zastosowania do firm inwestycyjnych od momentu rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033, należy traktować jako odniesienia do odpowiednich przepisów w niniejszej dyrektywie i rozporządzeniu (UE) 2019/2033. |
| --- | --- |

(39)

Poszczególne odniesienia w dyrektywach Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (12), 2011/61/UE (13) i 2014/59/UE (14) do przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, które nie mają już zastosowania do firm inwestycyjnych od momentu rozpoczęcia stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033, należy traktować jako odniesienia do odpowiednich przepisów w niniejszej dyrektywie i rozporządzeniu (UE) 2019/2033.

| (40) | EUNB we współpracy z ESMA opublikował sprawozdanie oparte na dogłębnej analizie podstawowej, zgromadzonych danych i konsultacjach w zakresie szczególnego systemu ostrożnościowego dla wszystkich firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego, które służy jako podstawa zmienionych ram ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

(40)

EUNB we współpracy z ESMA opublikował sprawozdanie oparte na dogłębnej analizie podstawowej, zgromadzonych danych i konsultacjach w zakresie szczególnego systemu ostrożnościowego dla wszystkich firm inwestycyjnych niemających znaczenia systemowego, które służy jako podstawa zmienionych ram ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych.

| (41) | Aby zapewnić zharmonizowane stosowanie niniejszej dyrektywy EUNB powinien opracować projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania kryteriów podlegania niektórych firm inwestycyjnych rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, określenia informacji, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich powinny wymieniać w kontekście nadzoru, określenia sposobu dokonywania przez firmy inwestycyjne oceny skali ich działalności do celów wymogów w zakresie zarządzania wewnętrznego oraz, w szczególności, oceny, czy stanowią one małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne. W regulacyjnych standardach technicznych należy również określić kategorie osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firm do celów przepisów dotyczących wynagrodzeń, oraz określić instrumenty dodatkowe w Tier I i instrumenty w Tier II, które zaliczają się do wynagrodzenia zmiennego. W regulacyjnych standardach technicznych należy także określić elementy oceny konkretnych ryzyk utraty płynności, stosowanie dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych przez właściwe organy oraz funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru. Komisja powinna uzupełnić niniejszą dyrektywę poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNB w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Komisja i EUNB powinny zapewniać, aby te regulacyjne standardy techniczne mogły być stosowane przez wszystkie firmy inwestycyjne, których to dotyczy, w sposób, który jest proporcjonalny do charakteru, zakresu i złożoności tych firm inwestycyjnych i ich działalności. |
| --- | --- |

(41)

Aby zapewnić zharmonizowane stosowanie niniejszej dyrektywy EUNB powinien opracować projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania kryteriów podlegania niektórych firm inwestycyjnych rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, określenia informacji, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich powinny wymieniać w kontekście nadzoru, określenia sposobu dokonywania przez firmy inwestycyjne oceny skali ich działalności do celów wymogów w zakresie zarządzania wewnętrznego oraz, w szczególności, oceny, czy stanowią one małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne. W regulacyjnych standardach technicznych należy również określić kategorie osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firm do celów przepisów dotyczących wynagrodzeń, oraz określić instrumenty dodatkowe w Tier I i instrumenty w Tier II, które zaliczają się do wynagrodzenia zmiennego. W regulacyjnych standardach technicznych należy także określić elementy oceny konkretnych ryzyk utraty płynności, stosowanie dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych przez właściwe organy oraz funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru. Komisja powinna uzupełnić niniejszą dyrektywę poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNB w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Komisja i EUNB powinny zapewniać, aby te regulacyjne standardy techniczne mogły być stosowane przez wszystkie firmy inwestycyjne, których to dotyczy, w sposób, który jest proporcjonalny do charakteru, zakresu i złożoności tych firm inwestycyjnych i ich działalności.

| (42) | Komisja powinna być również uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EUNB w odniesieniu do wymiany informacji między właściwymi organami i wymogów w zakresie publikowania właściwych organów oraz przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez ESMA w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 i art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
| --- | --- |

(42)

Komisja powinna być również uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EUNB w odniesieniu do wymiany informacji między właściwymi organami i wymogów w zakresie publikowania właściwych organów oraz przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez ESMA w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 i art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

| (43) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy oraz uwzględnienia zmian na rynkach finansowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez doprecyzowanie zawartych w niej definicji, ocen kapitału wewnętrznego i ocen ryzyka firm inwestycyjnych oraz uprawnień właściwych organów do przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (15). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(43)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy oraz uwzględnienia zmian na rynkach finansowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez doprecyzowanie zawartych w niej definicji, ocen kapitału wewnętrznego i ocen ryzyka firm inwestycyjnych oraz uprawnień właściwych organów do przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (15). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (44) | Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie skutecznych i proporcjonalnych ram ostrożnościowych w celu zapewnienia, aby firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności w całej Unii działały w oparciu o solidne podstawy finansowe oraz były zarządzane w prawidłowy sposób, w tym w najlepiej pojętym interesie ich klientów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skalę i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(44)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie skutecznych i proporcjonalnych ram ostrożnościowych w celu zapewnienia, aby firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na prowadzenie działalności w całej Unii działały w oparciu o solidne podstawy finansowe oraz były zarządzane w prawidłowy sposób, w tym w najlepiej pojętym interesie ich klientów, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego skalę i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (45) | Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (16), państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o transpozycji, jednego lub większej liczby dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy, prawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione, |
| --- | --- |

(45)

Zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną państw członkowskich i Komisji z dnia 28 września 2011 r. dotyczącą dokumentów wyjaśniających (16), państwa członkowskie zobowiązały się do złożenia, w uzasadnionych przypadkach, wraz z powiadomieniem o transpozycji, jednego lub większej liczby dokumentów wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów transpozycyjnych. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy, prawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

TYTUŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące:

| a) | kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

a)

kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych;

| b) | uprawnień i narzędzi nadzorczych na potrzeby nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad firmami inwestycyjnymi przez właściwe organy; |
| --- | --- |

b)

uprawnień i narzędzi nadzorczych na potrzeby nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad firmami inwestycyjnymi przez właściwe organy;

| c) | nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad firmami inwestycyjnymi przez właściwe organy w sposób, który jest zgodny z przepisami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

c)

nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad firmami inwestycyjnymi przez właściwe organy w sposób, który jest zgodny z przepisami określonymi w rozporządzeniu (UE) 2019/2033;

| d) | wymogów w zakresie publikowania przez właściwe organy informacji w obszarze regulacji ostrożnościowej firm inwestycyjnych oraz nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi. |
| --- | --- |

d)

wymogów w zakresie publikowania przez właściwe organy informacji w obszarze regulacji ostrożnościowej firm inwestycyjnych oraz nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do firm inwestycyjnych, które posiadają zezwolenie i są objęte nadzorem na mocy dyrektywy2014/65/UE.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, tytuły IV i V niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, które obejmuje się nadzorem w zakresie spełniania wymogów ostrożnościowych na mocy tytułów VII i VIII dyrektywy 2013/36/UE zgodnie z art. 1 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Artykuł 3

Definicje

1.   Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

| 1) | „przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami przetwarzania danych lub na podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub większej liczby firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

1)

„przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami przetwarzania danych lub na podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub większej liczby firm inwestycyjnych;

| 2) | „zezwolenie” oznacza zezwolenie na działalność jako firma inwestycyjna zgodnie z art. 5 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

2)

„zezwolenie” oznacza zezwolenie na działalność jako firma inwestycyjna zgodnie z art. 5 dyrektywy 2014/65/UE;

| 3) | „oddział” oznacza oddział zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 30 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

3)

„oddział” oznacza oddział zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 30 dyrektywy 2014/65/UE;

| 4) | „bliskie powiązania” oznaczają bliskie powiązania zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 35 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

4)

„bliskie powiązania” oznaczają bliskie powiązania zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 35 dyrektywy 2014/65/UE;

| 5) | „właściwy organ” oznacza organ lub podmiot publiczny państwa członkowskiego oficjalnie uznany w prawie krajowym, który na mocy prawa krajowego jest uprawniony do sprawowania nadzoru nad firmami inwestycyjnymi zgodnie z niniejszą dyrektywą w ramach systemu nadzoru funkcjonującego w tym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

5)

„właściwy organ” oznacza organ lub podmiot publiczny państwa członkowskiego oficjalnie uznany w prawie krajowym, który na mocy prawa krajowego jest uprawniony do sprawowania nadzoru nad firmami inwestycyjnymi zgodnie z niniejszą dyrektywą w ramach systemu nadzoru funkcjonującego w tym państwie członkowskim;

| 6) | „podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji” oznacza podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

6)

„podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji” oznacza podmiot prowadzący handel towarami i uprawnieniami do emisji zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 150 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 7) | „kontrola” oznacza stosunek zachodzący między jednostką dominującą i jej jednostką zależną, jak opisano w art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (17) lub w standardach rachunkowości, którym podlega firma inwestycyjna zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (18), lub podobny stosunek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem; |
| --- | --- |

7)

„kontrola” oznacza stosunek zachodzący między jednostką dominującą i jej jednostką zależną, jak opisano w art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (17) lub w standardach rachunkowości, którym podlega firma inwestycyjna zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (18), lub podobny stosunek między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną i przedsiębiorstwem;

| 8) | „zgodność z grupowym testem kapitałowym” oznacza zachowanie przez jednostkę dominującą w grupie firm inwestycyjnych zgodności z wymogami art. 8 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

8)

„zgodność z grupowym testem kapitałowym” oznacza zachowanie przez jednostkę dominującą w grupie firm inwestycyjnych zgodności z wymogami art. 8 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 9) | „instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

9)

„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

| 10) | „instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (19); |
| --- | --- |

10)

„instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (19);

| 11) | „instytucja finansowa” oznacza instytucję finansową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

11)

„instytucja finansowa” oznacza instytucję finansową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 12) | „polityka wynagrodzeń neutralna pod względem płci” oznacza politykę wynagrodzeń neutralną pod względem płci zdefiniowaną w art. 3 ust. 1 pkt 65 dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 (20); |
| --- | --- |

12)

„polityka wynagrodzeń neutralna pod względem płci” oznacza politykę wynagrodzeń neutralną pod względem płci zdefiniowaną w art. 3 ust. 1 pkt 65 dyrektywy 2013/36/UE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 (20);

| 13) | „grupa” oznacza grupę zdefiniowaną w art. 2 pkt 11 dyrektywy 2013/34/UE; |
| --- | --- |

13)

„grupa” oznacza grupę zdefiniowaną w art. 2 pkt 11 dyrektywy 2013/34/UE;

| 14) | „sytuacja skonsolidowana” oznacza sytuację skonsolidowaną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

14)

„sytuacja skonsolidowana” oznacza sytuację skonsolidowaną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 15) | „organ sprawujący nadzór nad grupą” oznacza właściwy organ, który odpowiada za nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym unijnych dominujących firm inwestycyjnych oraz firm inwestycyjnych kontrolowanych przez unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej; |
| --- | --- |

15)

„organ sprawujący nadzór nad grupą” oznacza właściwy organ, który odpowiada za nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym unijnych dominujących firm inwestycyjnych oraz firm inwestycyjnych kontrolowanych przez unijne dominujące inwestycyjne spółki holdingowe lub unijne dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej;

| 16) | „państwo członkowskie pochodzenia” oznacza macierzyste państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 55 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

16)

„państwo członkowskie pochodzenia” oznacza macierzyste państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 55 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE;

| 17) | „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza przyjmujące państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 56 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

17)

„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza przyjmujące państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 56 dyrektywy 2014/65/UE;

| 18) | „kapitał założycielski” oznacza kapitał, który jest wymagany w celu uzyskania zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna i którego kwota i rodzaj są określone w art. 9 i 11; |
| --- | --- |

18)

„kapitał założycielski” oznacza kapitał, który jest wymagany w celu uzyskania zezwolenia na działalność jako firma inwestycyjna i którego kwota i rodzaj są określone w art. 9 i 11;

| 19) | „firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

19)

„firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE;

| 20) | „grupa firm inwestycyjnych” oznacza grupę firm inwestycyjnych zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

20)

„grupa firm inwestycyjnych” oznacza grupę firm inwestycyjnych zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 21) | „inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza inwestycyjną spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 23 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

21)

„inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza inwestycyjną spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 23 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 22) | „usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjna” oznaczają usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjną zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

22)

„usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjna” oznaczają usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjną zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE;

| 23) | „organ zarządzający” oznacza organ zarządzający zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

23)

„organ zarządzający” oznacza organ zarządzający zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 dyrektywy 2014/65/UE;

| 24) | „organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej” oznacza organ zarządzający działający w roli obejmującej nadzorowanie i monitorowanie procesu podejmowania decyzji przez kierownictwo; |
| --- | --- |

24)

„organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej” oznacza organ zarządzający działający w roli obejmującej nadzorowanie i monitorowanie procesu podejmowania decyzji przez kierownictwo;

| 25) | „finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21); |
| --- | --- |

25)

„finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 2 pkt 15 dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21);

| 26) | „holding mieszany” oznacza jednostkę dominującą niebędącą finansową spółką holdingową, inwestycyjną spółką holdingową, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną ani finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE, do której jednostek zależnych należy co najmniej jedna firma inwestycyjna; |
| --- | --- |

26)

„holding mieszany” oznacza jednostkę dominującą niebędącą finansową spółką holdingową, inwestycyjną spółką holdingową, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną ani finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE, do której jednostek zależnych należy co najmniej jedna firma inwestycyjna;

| 27) | „kadra kierownicza wyższego szczebla” oznacza kadrę kierowniczą wyższego szczebla zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 37 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

27)

„kadra kierownicza wyższego szczebla” oznacza kadrę kierowniczą wyższego szczebla zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 37 dyrektywy 2014/65/UE;

| 28) | „jednostka dominująca” oznacza przedsiębiorstwo dominujące zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 32 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

28)

„jednostka dominująca” oznacza przedsiębiorstwo dominujące zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 32 dyrektywy 2014/65/UE;

| 29) | „jednostka zależna” oznacza przedsiębiorstwo zależne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 33 dyrektywy 2014/65/UE; |
| --- | --- |

29)

„jednostka zależna” oznacza przedsiębiorstwo zależne zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 33 dyrektywy 2014/65/UE;

| 30) | „ryzyko systemowe” oznacza ryzyko systemowe zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 10 dyrektywy 2013/36/UE. |
| --- | --- |

30)

„ryzyko systemowe” oznacza ryzyko systemowe zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 10 dyrektywy 2013/36/UE.

| 31) | „unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza unijną dominującą firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

31)

„unijna dominująca firma inwestycyjna” oznacza unijną dominującą firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 32) | „unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 57 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

32)

„unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa” oznacza unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 57 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| 33) | „unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 58 rozporządzenia (UE) 2019/2033. |
| --- | --- |

33)

„unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 58 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez doprecyzowanie definicji określonych w ust. 1 celem:

| a) | zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy;

| b) | uwzględnienia przy stosowaniu niniejszej dyrektywy zmian na rynkach finansowych. |
| --- | --- |

b)

uwzględnienia przy stosowaniu niniejszej dyrektywy zmian na rynkach finansowych.

TYTUŁ II

WŁAŚCIWE ORGANY

Artykuł 4

Wyznaczenie właściwych organów oraz ich uprawnienia

1.   Państwa członkowskie wyznaczają jeden lub większą liczbę właściwych organów do celów wykonywania funkcji i obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033. Państwa członkowskie informują Komisję, EUNB i ESMA o wyznaczeniu takich organów, a w przypadku gdy wyznaczono więcej niż jeden właściwy organ, informują również o funkcjach i obowiązkach każdego właściwego organu.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy sprawowały nadzór nad działalnością firm inwestycyjnych, a w stosownych przypadkach nad działalnością inwestycyjnych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, w celu oceny zgodności z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały wszystkie niezbędne uprawnienia, w tym uprawnienie do przeprowadzania kontroli na miejscu zgodnie z art. 14, do uzyskania informacji niezbędnych do oceny zgodności firm inwestycyjnych, a w stosownych przypadkach inwestycyjnych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, z wymogami określonymi w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033 oraz do prowadzenia czynności wyjaśniających w odniesieniu do możliwych naruszeń tych wymogów.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały specjalistyczną wiedzę, zasoby, zdolność operacyjną, uprawnienia oraz niezależność, niezbędne do wykonywania określonych w niniejszej dyrektywie funkcji związanych z nadzorem ostrożnościowym, postępowaniami wyjaśniającymi i karami.

5.   Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych przedkładania ich właściwym organom wszelkich informacji niezbędnych do oceny przestrzegania przez firmy inwestycyjne przepisów krajowych, które transponują niniejszą dyrektywę, oraz rozporządzenia (UE) 2019/2033. Mechanizmy kontroli wewnętrznej oraz procedury administracyjne i księgowe firm inwestycyjnych muszą umożliwiać właściwym organom sprawdzenie w każdej chwili przestrzegania tych przepisów przez te podmioty.

6.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne rejestrowały wszystkie swoje transakcje oraz dokumentowały systemy i procesy, które podlegają niniejszej dyrektywie i rozporządzeniu (UE) 2019/2033, w sposób umożliwiający właściwym organom ocenę w każdej chwili przestrzegania przepisów krajowych, które transponują niniejszą dyrektywę, oraz rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Artykuł 5

Uprawnienia dyskrecjonalne właściwych organów do objęcia niektórych firm inwestycyjnych wymogami rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Właściwe organy mogą postanowić o stosowaniu wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 1 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/2033 do firmy inwestycyjnej, która prowadzi którykolwiek z rodzajów działalności wymienionych w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, w przypadku gdy całkowita wartość skonsolidowanych aktywów firmy inwestycyjnej jest równa lub przekracza 5 mld EUR, obliczona jako średnia z poprzednich 12 miesięcy, oraz spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:

| a) | firma inwestycyjna prowadzi te rodzaje działalności na taką skalę, że upadek lub trudności tej firmy mogłyby prowadzić do ryzyka systemowego; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna prowadzi te rodzaje działalności na taką skalę, że upadek lub trudności tej firmy mogłyby prowadzić do ryzyka systemowego;

| b) | firma inwestycyjna jest członkiem rozliczającym zdefiniowanym w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

b)

firma inwestycyjna jest członkiem rozliczającym zdefiniowanym w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| c) | właściwy organ uzna to za uzasadnione w świetle wielkości, charakteru, skali i złożoności działań danej firmy inwestycyjnej, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz mając na uwadze jeden lub większą liczbę następujących czynników:






  (i) | znaczenie firmy inwestycyjnej dla gospodarki Unii lub gospodarki danego państwa członkowskiego; |
| --- | --- | --- |

c)

właściwy organ uzna to za uzasadnione w świetle wielkości, charakteru, skali i złożoności działań danej firmy inwestycyjnej, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz mając na uwadze jeden lub większą liczbę następujących czynników:

(i)

znaczenie firmy inwestycyjnej dla gospodarki Unii lub gospodarki danego państwa członkowskiego;

| (ii) | znaczenie działalności transgranicznej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

(ii)

znaczenie działalności transgranicznej firmy inwestycyjnej;

| (iii) | wzajemne powiązania firmy inwestycyjnej z systemem finansowym. |
| --- | --- |

(iii)

wzajemne powiązania firmy inwestycyjnej z systemem finansowym.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do podmiotów prowadzących handel towarami i uprawnieniami do emisji, przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania ani zakładów ubezpieczeń.

3.   W przypadku gdy właściwy organ postanowi o stosowaniu wymogów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 do firmy inwestycyjnej zgodnie z ust. 1, tę firmę inwestycyjną obejmuje się nadzorem w zakresie spełniania wymogów ostrożnościowych na mocy tytułów VII i VIII dyrektywy 2013/36/UE.

4.   W przypadku gdy właściwy organ postanowi odwołać decyzję podjętą zgodnie z ust. 1, informuje o tym niezwłocznie firmę inwestycyjną.

Każda decyzja podjęta przez właściwy organ zgodnie z ust. 1 przestaje mieć zastosowanie w przypadku gdy firma inwestycyjna nie osiąga już progu, o którym mowa w tym ustępie, obliczonego za okres 12 kolejnych miesięcy.

5.   Właściwe organy niezwłocznie informują EUNB o wszelkich decyzjach podjętych na mocy ust. 1, 3 i 4.

6.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania kryteriów określonych w ust. 1 lit. a) i b) oraz zapewnienia ich spójnego stosowania.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 6

Współpraca w ramach państwa członkowskiego

1.   Właściwe organy ściśle współpracują z organami lub podmiotami publicznymi, które w ich państwie członkowskim odpowiadają za nadzór nad instytucjami kredytowymi i instytucjami finansowymi. Państwa członkowskie wymagają, aby te właściwe organy oraz te organy lub podmioty publiczne niezwłocznie wymieniały się wszelkimi informacjami o podstawowym znaczeniu lub informacjami istotnymi dla wykonywania ich funkcji i obowiązków.

2.   Właściwe organy, które są inne niż właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, ustanawiają mechanizm współpracy z tymi organami oraz mechanizm wymiany wszelkich informacji, które są istotne dla wykonywania ich odpowiednich funkcji i obowiązków.

Artykuł 7

Współpraca w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego

1.   Podczas wykonywania swoich obowiązków właściwe organy uwzględniają konwergencję narzędzi nadzorczych oraz praktyk nadzorczych przy stosowaniu przepisów przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby:

| a) | właściwe organy, jako strony ESNF, współpracowały w duchu zaufania i pełnego wzajemnego poszanowania, w szczególności przy zapewnianiu wymiany odpowiednich, wiarygodnych i wyczerpujących informacji między nimi a pozostałymi stronami ESNF; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy, jako strony ESNF, współpracowały w duchu zaufania i pełnego wzajemnego poszanowania, w szczególności przy zapewnianiu wymiany odpowiednich, wiarygodnych i wyczerpujących informacji między nimi a pozostałymi stronami ESNF;

| b) | właściwe organy uczestniczyły w działaniach EUNB oraz – w stosownych przypadkach – w kolegiach organów nadzoru, o których mowa w art. 48 niniejszej dyrektywy i art. 116 dyrektywy 2013/36/UE; |
| --- | --- |

b)

właściwe organy uczestniczyły w działaniach EUNB oraz – w stosownych przypadkach – w kolegiach organów nadzoru, o których mowa w art. 48 niniejszej dyrektywy i art. 116 dyrektywy 2013/36/UE;

| c) | właściwe organy dokładały wszelkich starań w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi i zaleceniami wydawanymi przez EUNB zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 oraz reagowały na ostrzeżenia i zalecenia wydawane przez Europejska Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (22); |
| --- | --- |

c)

właściwe organy dokładały wszelkich starań w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi i zaleceniami wydawanymi przez EUNB zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 oraz reagowały na ostrzeżenia i zalecenia wydawane przez Europejska Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) zgodnie z art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (22);

| d) | właściwe organy ściśle współpracowały z ERRS; |
| --- | --- |

d)

właściwe organy ściśle współpracowały z ERRS;

| e) | zadania i uprawnienia powierzone właściwym organom nie utrudniały wykonywania obowiązków tych właściwych organów jako członków EUNB lub ERRS, lub obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033. |
| --- | --- |

e)

zadania i uprawnienia powierzone właściwym organom nie utrudniały wykonywania obowiązków tych właściwych organów jako członków EUNB lub ERRS, lub obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Artykuł 8

Unijny wymiar działań nadzorczych

Wykonując swoje ogólne obowiązki, właściwe organy w każdym państwie członkowskim należycie uwzględniają potencjalny wpływ swoich decyzji na stabilność systemów finansowych w pozostałych zainteresowanych państwach członkowskich, a także w Unii jako całości oraz, w szczególności, w sytuacjach nadzwyczajnych, na podstawie informacji dostępnych w danym czasie.

TYTUŁ III

KAPITAŁ ZAŁOŻYCIELSKI

Artykuł 9

Kapitał założycielski

1.   Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej wymagany zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/65/UE w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie jakichkolwiek usług inwestycyjnych, lub prowadzenie jakiegokolwiek rodzaju działalności inwestycyjnej wymienionego w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, wynosi 750 000 EUR.

2.   Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej wymagany zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/65/UE w celu uzyskania zezwolenia na świadczenie jakichkolwiek usług inwestycyjnych lub prowadzenie jakiegokolwiek rodzaju działalności inwestycyjnej wymienionego w sekcji A pkt 1, 2, 4, 5 i 7 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, przez firmę inwestycyjną, która nie ma uprawnień do przechowywania środków pieniężnych klientów lub papierów wartościowych należących do jej klientów, wynosi 75 000 EUR.

3.   Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej wymagany zgodnie z art. 15 dyrektywy 2014/65/UE od firm inwestycyjnych innych niż te, o których mowa w ust. 1, 2 i 4 niniejszego artykułu, wynosi 150 000 EUR.

4.   Kapitał założycielski firmy inwestycyjnej posiadającej zezwolenie na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie rodzajów działalności inwestycyjnej wymienionych w sekcji A pkt 9 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, w przypadku gdy ta firma inwestycyjna zawiera lub ma uprawnienia do zawierania transakcji na własny rachunek, wynosi 750 000 EUR.

Artykuł 10

Odniesienia do kapitału założycielskiego w dyrektywie 2013/36/UE

Odniesienia do poziomów kapitału założycielskiego określone w art. 9 niniejszej dyrektywy, od dnia 26 czerwca 2021 r., traktuje się jako zastępujące odniesienia w innych aktach prawnych Unii do poziomów kapitału założycielskiego określonych w dyrektywie 2013/36/UE w następujący sposób:

| a) | odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych w art. 28 dyrektywy 2013/36/UE traktuje się jako odniesienia do art. 9 ust. 1 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych w art. 28 dyrektywy 2013/36/UE traktuje się jako odniesienia do art. 9 ust. 1 niniejszej dyrektywy;

| b) | odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych w art. 29 i 31 dyrektywy 2013/36/UE traktuje się jako odniesienia do art. 9 ust. 2, 3 lub 4 niniejszej dyrektywy, w zależności od rodzajów usług inwestycyjnych i działalności inwestycyjnej danej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

b)

odniesienia do kapitału założycielskiego firm inwestycyjnych w art. 29 i 31 dyrektywy 2013/36/UE traktuje się jako odniesienia do art. 9 ust. 2, 3 lub 4 niniejszej dyrektywy, w zależności od rodzajów usług inwestycyjnych i działalności inwestycyjnej danej firmy inwestycyjnej;

| c) | odniesienia do kapitału założycielskiego w art. 30 dyrektywy 2013/36/UE traktuje się jako odniesienia do art. 9 ust. 1 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

c)

odniesienia do kapitału założycielskiego w art. 30 dyrektywy 2013/36/UE traktuje się jako odniesienia do art. 9 ust. 1 niniejszej dyrektywy.

Artykuł 11

Struktura kapitału założycielskiego

Struktura kapitału założycielskiego firmy inwestycyjnej musi być zgodna z art. 9 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

TYTUŁ IV

NADZÓR OSTROŻNOŚCIOWY

ROZDZIAŁ 1

Zasady nadzoru ostrożnościowego

Sekcja 1

Kompetencje i obowiązki państwa członkowskiego pochodzenia
  i przyjmującego państwa członkowskiego

Artykuł 12

Kompetencje właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego

Za nadzór ostrożnościowy nad firmami inwestycyjnymi odpowiedzialne są właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, bez uszczerbku dla przepisów niniejszej dyrektywy, które powierzają odpowiedzialność właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego.

Artykuł 13

Współpraca między właściwymi organami różnych państw członkowskich

1.   Właściwe organy różnych państw członkowskich ściśle współpracują w celu wykonywania swoich obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy i z rozporządzenia (UE) 2019/2033, w szczególności niezwłocznie wymieniając się informacjami na temat firm inwestycyjnych, w tym:

| a) | informacjami na temat struktury zarządzania i własności w firmie inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

informacjami na temat struktury zarządzania i własności w firmie inwestycyjnej;

| b) | informacjami na temat spełniania wymogów w zakresie funduszy własnych przez firmę inwestycyjną; |
| --- | --- |

b)

informacjami na temat spełniania wymogów w zakresie funduszy własnych przez firmę inwestycyjną;

| c) | informacjami na temat spełniania wymogów dotyczących ryzyka koncentracji i wymogów dotyczących płynności firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

c)

informacjami na temat spełniania wymogów dotyczących ryzyka koncentracji i wymogów dotyczących płynności firmy inwestycyjnej;

| d) | informacjami na temat procedur administracyjnych i księgowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej w firmie inwestycyjnej; |
| --- | --- |

d)

informacjami na temat procedur administracyjnych i księgowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej w firmie inwestycyjnej;

| e) | wszelkich innych istotnych czynników, które mogą wpływać na ryzyko stwarzane przez firmę inwestycyjną. |
| --- | --- |

e)

wszelkich innych istotnych czynników, które mogą wpływać na ryzyko stwarzane przez firmę inwestycyjną.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia natychmiast przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszelkie informacje i ustalenia dotyczące potencjalnych problemów oraz ryzyka stwarzanego przez firmę inwestycyjną, wykrytych w ramach nadzoru nad działalnością firmy inwestycyjnej, które zagrażają ochronie klientów lub stabilności systemu finansowego w przyjmującym państwie członkowskim.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia działają na podstawie informacji przekazanych przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, podejmując wszelkie niezbędne środki, aby uniknąć potencjalnych problemów i ryzyka, o których mowa w ust. 2, lub im zaradzić. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia szczegółowo wyjaśniają, na wniosek, właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego sposób, w jaki uwzględniły informacje i ustalenia przekazane przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego.

4.   W przypadku gdy po przekazaniu informacji i ustaleń, o których mowa w ust. 2, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uznają, że właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie podjęły niezbędnych środków, o których mowa w ust. 3, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą, po poinformowaniu właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia, EUNB i ESMA, podjąć odpowiednie środki, aby chronić klientów, na rzecz których świadczone są usługi, lub aby chronić stabilność systemu finansowego.

Właściwe organy mogą kierować do EUNB sprawy, w których wniosek o współpracę, w szczególności wniosek dotyczący wymiany informacji, został odrzucony, lub gdy w rozsądnym terminie nie podjęto w sprawie tego wniosku żadnych działań. W odniesieniu do takich spraw, EUNB może, bez uszczerbku dla art. 258 TFUE, podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. EUNB może też z własnej inicjatywy, zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia, wspierać właściwe organy w wypracowaniu porozumienia w sprawie wymiany informacji na mocy niniejszego artykułu.

5.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, które nie zgadzają się ze środkami podjętymi przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, mogą skierować sprawę do EUNB, który podejmuje działania zgodnie z procedurą określoną w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. W przypadku podjęcia działań przez EUNB zgodnie z tym artykułem, przyjmuje on decyzję w terminie jednego miesiąca.

6.   Do celów oceny spełnienia warunku, o którym mowa w art. 23 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/2033, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia firmy inwestycyjnej może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia członka rozliczającego o przekazanie informacji dotyczących modelu i parametrów dotyczących depozytu zabezpieczającego, wykorzystywanych do obliczania wymogu dotyczącego tego depozytu dla danej firmy inwestycyjnej.

7.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymogów dotyczących rodzaju i charakteru informacji, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

8.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych służących ustanowieniu standardowych formularzy, szablonów i procedur do celów wymiany informacji, aby ułatwić nadzór nad firmami inwestycyjnymi.

Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

9.   EUNB przedłoży Komisji projekty standardów technicznych, o których mowa w ust. 7 i 8, do dnia 26 czerwca 2021 r.

Artykuł 14

Kontrola na miejscu oraz inspekcja oddziałów utworzonych w innym państwie członkowskim

1.   Przyjmujące państwa członkowskie zapewniają – w przypadku gdy firma inwestycyjna działająca na podstawie zezwolenia udzielonego w innym państwie członkowskim prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału – aby właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mogły, po poinformowaniu właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego, przeprowadzić– samodzielnie lub za pośrednictwem osób, które wyznaczyły do tego celu – kontrolę na miejscu informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1, oraz inspekcję takich oddziałów.

2.   Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego są uprawnione, do celów nadzoru oraz w przypadku gdy uznają to za istotne z uwagi na stabilność systemu finansowego przyjmującego państwa członkowskiego, do przeprowadzania w indywidualnych przypadkach kontroli na miejscu i inspekcji działalności prowadzonej przez oddziały firm inwestycyjnych na terytorium tego państwa członkowskiego oraz do żądania od oddziału udostępnienia informacji na temat jego działalności.

Przed przeprowadzeniem takich kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego konsultują się niezwłocznie z właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia.

Jak najszybciej po przeprowadzeniu tych kontroli i inspekcji właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego przekazują właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia uzyskane informacje i ustalenia, które są istotne dla oceny ryzyka danej firmy inwestycyjnej.

Sekcja 2

Tajemnica zawodowa oraz obowiązek powiadamiania

Artykuł 15

Tajemnica zawodowa oraz wymiana informacji poufnych

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy oraz wszystkie osoby, które są lub były zatrudnione przez te właściwe organy, w tym osoby, o których mowa w art. 76 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE, były objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej do celów niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Bez uszczerbku dla przypadków podlegających przepisom prawa karnego informacje poufne, które takie właściwe organy i osoby uzyskują w trakcie pełnienia ich obowiązków, mogą być ujawniane jedynie w postaci skróconej lub zbiorczej, pod warunkiem że zidentyfikowanie poszczególnych firm inwestycyjnych lub osób nie jest możliwe.

W przypadku gdy firma inwestycyjna ogłosiła upadłość lub podlega przymusowej likwidacji, informacje poufne, które nie dotyczą stron trzecich, mogą zostać ujawnione w ramach postępowania sądowego w sprawach cywilnych lub gospodarczych, w przypadku gdy takie ujawnienie jest niezbędne do przeprowadzenia tego postępowania.

2.   Właściwe organy wykorzystują informacje poufne zgromadzone, otrzymane w drodze wymiany lub przekazane na podstawie niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033 wyłącznie do celu wykonywania swoich obowiązków, w szczególności:

| a) | w celu monitorowania przepisów ostrożnościowych określonych w niniejszej dyrektywie i rozporządzeniu (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

a)

w celu monitorowania przepisów ostrożnościowych określonych w niniejszej dyrektywie i rozporządzeniu (UE) 2019/2033;

| b) | w celu nałożenia kar; |
| --- | --- |

b)

w celu nałożenia kar;

| c) | w odwoławczych postępowaniach administracyjnych dotyczących decyzji wydanych przez właściwe organy; |
| --- | --- |

c)

w odwoławczych postępowaniach administracyjnych dotyczących decyzji wydanych przez właściwe organy;

| d) | w postępowaniach sądowych wszczętych na podstawie art. 23. |
| --- | --- |

d)

w postępowaniach sądowych wszczętych na podstawie art. 23.

3.   Osoby fizyczne i prawne oraz inne podmioty, inne niż właściwe organy, które otrzymują informacje poufne na podstawie niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033 (23), mogą wykorzystywać te informacje wyłącznie do celów wyraźnie określonych przez właściwe organy lub zgodnie z prawem krajowym.

4.   Właściwe organy mogą wymieniać informacje poufne do celów ust. 2, mogą wyraźnie określić, w jaki sposób informacje te mają być traktowane, a także mogą wyraźnie ograniczyć wszelkie dalsze przekazywanie tych informacji.

5.   Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie uniemożliwia właściwym organom przekazywania informacji poufnych Komisji, w przypadku gdy informacje te są niezbędne do wykonywania uprawnień Komisji.

6.   Właściwe organy mogą przekazywać informacje poufne EUNB, ESMA, ERRS, bankom centralnym państw członkowskich, Europejskiemu Systemowi Banków Centralnych (ESBC) oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w ramach ich kompetencji jako władz monetarnych oraz, w stosownych przypadkach, organom publicznym odpowiedzialnym za nadzorowanie systemów płatniczych i systemów rozrachunku, w przypadku gdy informacje te są niezbędne do wykonywania ich zadań.

Artykuł 16

Porozumienia dotyczące współpracy z państwami trzecimi w zakresie wymiany informacji

Do celów wykonywania ich zadań nadzorczych na mocy niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) 2019/2033 oraz do celów wymiany informacji właściwe organy, EUNB i ESMA, zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, w zależności od przypadku, mogą zawierać porozumienia dotyczące współpracy z organami nadzoru z państw trzecich, a także z organami lub podmiotami z państw trzecich odpowiedzialnymi za następujące zadania, pod warunkiem że ujawniane informacje podlegają gwarancjom zachowania tajemnicy zawodowej, które są co najmniej równoważne gwarancjom określonym w art. 15 niniejszej dyrektywy:

| a) | nadzorowanie instytucji finansowych i rynków finansowych, w tym nadzorowanie podmiotów finansowych posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności jako kontrahenci centralni, w przypadku gdy kontrahenci centralni zostali uznani zgodnie z art. 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (24); |
| --- | --- |

a)

nadzorowanie instytucji finansowych i rynków finansowych, w tym nadzorowanie podmiotów finansowych posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności jako kontrahenci centralni, w przypadku gdy kontrahenci centralni zostali uznani zgodnie z art. 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (24);

24

| b) | prowadzenie postępowań likwidacyjnych i upadłościowych firm inwestycyjnych oraz podobnych postępowań; |
| --- | --- |

b)

prowadzenie postępowań likwidacyjnych i upadłościowych firm inwestycyjnych oraz podobnych postępowań;

| c) | nadzorowanie podmiotów zaangażowanych w postępowania likwidacyjne i upadłościowe firm inwestycyjnych oraz podobne postępowania; |
| --- | --- |

c)

nadzorowanie podmiotów zaangażowanych w postępowania likwidacyjne i upadłościowe firm inwestycyjnych oraz podobne postępowania;

| d) | prowadzenie ustawowych badań instytucji finansowych lub instytucji, które zarządzają systemami rekompensat; |
| --- | --- |

d)

prowadzenie ustawowych badań instytucji finansowych lub instytucji, które zarządzają systemami rekompensat;

| e) | nadzorowanie osób zobowiązanych do wykonywania ustawowych badań sprawozdań finansowych instytucji finansowych; |
| --- | --- |

e)

nadzorowanie osób zobowiązanych do wykonywania ustawowych badań sprawozdań finansowych instytucji finansowych;

| f) | nadzorowanie osób działających na rynkach uprawnień do emisji w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu rynków finansowych i kasowych; |
| --- | --- |

f)

nadzorowanie osób działających na rynkach uprawnień do emisji w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu rynków finansowych i kasowych;

| g) | nadzorowanie osób działających na rynkach instrumentów pochodnych opartych na towarach rolnych w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu rynków finansowych i kasowych. |
| --- | --- |

g)

nadzorowanie osób działających na rynkach instrumentów pochodnych opartych na towarach rolnych w celu zapewnienia skonsolidowanego obrazu rynków finansowych i kasowych.

Artykuł 17

Obowiązki osób odpowiedzialnych za badanie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych

Państwa członkowskie zapewniają, aby każda osoba, która jest upoważniona zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE (25) i która wykonuje w firmie inwestycyjnej zadania opisane w art. 73 dyrektywy 2009/65/WE lub w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE, lub jakiekolwiek inne ustawowe zadania, była zobowiązana do bezzwłocznego powiadamiania właściwych organów o wszelkich faktach lub decyzjach dotyczących tej firmy inwestycyjnej lub dotyczących przedsiębiorstwa blisko powiązanego z tą firmą inwestycyjną, które:

25

| a) | stanowią istotne naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych ustanowionych na podstawie niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

stanowią istotne naruszenie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych ustanowionych na podstawie niniejszej dyrektywy;

| b) | mogą wpłynąć na ciągłość funkcjonowania firmy inwestycyjnej; lub |
| --- | --- |

b)

mogą wpłynąć na ciągłość funkcjonowania firmy inwestycyjnej; lub

| c) | mogą prowadzić do odmowy zatwierdzenia sprawozdań finansowych lub mogą prowadzić do wydania opinii z zastrzeżeniami. |
| --- | --- |

c)

mogą prowadzić do odmowy zatwierdzenia sprawozdań finansowych lub mogą prowadzić do wydania opinii z zastrzeżeniami.

Sekcja 3

Kary, uprawnienia w zakresie prowadzenia czynności wyjaśniających oraz prawo do odwołania

Artykuł 18

Kary administracyjne i inne środki administracyjne

1.   Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych, o których mowa w tytule IV rozdział 2 sekcja 4 niniejszej dyrektywy, w tym uprawnień w zakresie prowadzenia czynności wyjaśniających i uprawnień właściwych organów do stosowania środków zaradczych, oraz dla prawa państw członkowskich do wprowadzania i nakładania sankcji karnych, państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar administracyjnych i innych środków administracyjnych oraz zapewniają, aby ich właściwe organy były uprawnione do nakładania takich kar i środków w odniesieniu do naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę i rozporządzenia (UE) 2019/2033, w tym w przypadku gdy firma inwestycyjna:

| a) | nie posiada wewnętrznych zasad zarządzania jak określono w art. 26; |
| --- | --- |

a)

nie posiada wewnętrznych zasad zarządzania jak określono w art. 26;

| b) | nie przekazuje właściwym organom informacji dotyczących przestrzegania obowiązku spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033 lub przekazuje im informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając art. 54 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

b)

nie przekazuje właściwym organom informacji dotyczących przestrzegania obowiązku spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033 lub przekazuje im informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając art. 54 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia;

| c) | nie przekazuje właściwym organom informacji dotyczących ryzyka koncentracji lub przekazuje im informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając art. 54 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

c)

nie przekazuje właściwym organom informacji dotyczących ryzyka koncentracji lub przekazuje im informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając art. 54 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| d) | doprowadza do powstania ryzyka koncentracji przekraczającego limity określone w art. 37 rozporządzenia (UE) 2019/2033, bez uszczerbku dla art. 38 i 39 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

d)

doprowadza do powstania ryzyka koncentracji przekraczającego limity określone w art. 37 rozporządzenia (UE) 2019/2033, bez uszczerbku dla art. 38 i 39 tego rozporządzenia;

| e) | wielokrotnie lub stale nie spełnia wymogu w zakresie posiadania płynnych aktywów, naruszając art. 43 rozporządzenia (UE) 2019/2033, bez uszczerbku dla art. 44 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

e)

wielokrotnie lub stale nie spełnia wymogu w zakresie posiadania płynnych aktywów, naruszając art. 43 rozporządzenia (UE) 2019/2033, bez uszczerbku dla art. 44 tego rozporządzenia;

| f) | nie ujawnia informacji lub przekazuje informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając przepisy określone w części szóstej rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

f)

nie ujawnia informacji lub przekazuje informacje niekompletne lub niedokładne, naruszając przepisy określone w części szóstej rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| g) | dokonuje płatności na rzecz posiadaczy instrumentów włączonych do funduszy własnych firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy w art. 28, 52 lub 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakazuje się takich płatności na rzecz posiadaczy instrumentów włączonych do funduszy własnych; |
| --- | --- |

g)

dokonuje płatności na rzecz posiadaczy instrumentów włączonych do funduszy własnych firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy w art. 28, 52 lub 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zakazuje się takich płatności na rzecz posiadaczy instrumentów włączonych do funduszy własnych;

| h) | jest uznana za odpowiedzialną za poważne naruszenie przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (26); |
| --- | --- |

h)

jest uznana za odpowiedzialną za poważne naruszenie przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (26);

| i) | zezwoliła osobie lub osobom, które nie spełniają wymogów art. 91 dyrektywy 2013/36/UE, na objęcie lub zachowanie funkcji członka organu zarządzającego. |
| --- | --- |

i)

zezwoliła osobie lub osobom, które nie spełniają wymogów art. 91 dyrektywy 2013/36/UE, na objęcie lub zachowanie funkcji członka organu zarządzającego.

Państwa członkowskie, które nie ustanawiają przepisów dotyczących kar administracyjnych w przypadku naruszeń podlegających krajowemu prawu karnemu, informują Komisję o odpowiednich przepisach prawa karnego.

Kary administracyjne i inne środki administracyjne muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2.   Kary administracyjne i inne środki administracyjne, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, obejmują:

| a) | podanie do publicznej wiadomości informacji wskazującej osobę fizyczną lub prawną, firmę inwestycyjną, inwestycyjną spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej odpowiedzialne za naruszenie oraz wskazującej charakter naruszenia; |
| --- | --- |

a)

podanie do publicznej wiadomości informacji wskazującej osobę fizyczną lub prawną, firmę inwestycyjną, inwestycyjną spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej odpowiedzialne za naruszenie oraz wskazującej charakter naruszenia;

| b) | nakaz zobowiązujący odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania określonego postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania; |
| --- | --- |

b)

nakaz zobowiązujący odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania określonego postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;

| c) | tymczasowy zakaz sprawowania funkcji w firmach inwestycyjnych wobec członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej lub wobec wszelkich innych osób fizycznych, uznanych za odpowiedzialne za naruszenie; |
| --- | --- |

c)

tymczasowy zakaz sprawowania funkcji w firmach inwestycyjnych wobec członków organu zarządzającego firmy inwestycyjnej lub wobec wszelkich innych osób fizycznych, uznanych za odpowiedzialne za naruszenie;

| d) | w przypadku osoby prawnej – administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitych rocznych obrotów netto przedsiębiorstwa w poprzednim roku obrachunkowym, w tym dochodu brutto, który obejmuje odsetki należne i podobne dochody, dochód z akcji i innych papierów wartościowych o zmiennej lub stałej stopie dochodu, a także należności z tytułu prowizji lub opłat; |
| --- | --- |

d)

w przypadku osoby prawnej – administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości 10 % całkowitych rocznych obrotów netto przedsiębiorstwa w poprzednim roku obrachunkowym, w tym dochodu brutto, który obejmuje odsetki należne i podobne dochody, dochód z akcji i innych papierów wartościowych o zmiennej lub stałej stopie dochodu, a także należności z tytułu prowizji lub opłat;

| e) | w przypadku osoby prawnej – administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości odpowiadającej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty tych korzyści lub strat; |
| --- | --- |

e)

w przypadku osoby prawnej – administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości odpowiadającej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty tych korzyści lub strat;

| f) | w przypadku osoby fizycznej – administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości 5 000 000 EUR lub, w przypadku państw członkowskich, których walutą nie jest euro, równowartości tej kwoty w walucie krajowej na dzień 25 grudnia 2019 r. |
| --- | --- |

f)

w przypadku osoby fizycznej – administracyjne kary finansowe w maksymalnej wysokości 5 000 000 EUR lub, w przypadku państw członkowskich, których walutą nie jest euro, równowartości tej kwoty w walucie krajowej na dzień 25 grudnia 2019 r.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo, o którym mowa w lit. d) akapitu pierwszego, jest jednostką zależną, właściwy dochód brutto stanowi dochód brutto za poprzedni rok obrachunkowy wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku naruszenia przez firmę inwestycyjną przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę lub naruszenia przepisów rozporządzenia (UE) 2019/2033 właściwe organy mogły stosować kary administracyjne wobec członków organu zarządzającego oraz innych osób fizycznych odpowiedzialnych za naruszenie na podstawie prawa krajowego.

3.   Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju kar administracyjnych lub innych środków administracyjnych, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości administracyjnych kar finansowych – wszelkich istotnych okoliczności, w tym w stosownych przypadkach:

| a) | wagi naruszenia i czasu jego trwania; |
| --- | --- |

a)

wagi naruszenia i czasu jego trwania;

| b) | stopnia odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za naruszenie; |
| --- | --- |

b)

stopnia odpowiedzialności osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za naruszenie;

| c) | sytuacji finansowej osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za naruszenie, w tym wysokości całkowitych obrotów osób prawnych lub rocznego dochodu osób fizycznych; |
| --- | --- |

c)

sytuacji finansowej osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za naruszenie, w tym wysokości całkowitych obrotów osób prawnych lub rocznego dochodu osób fizycznych;

| d) | skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osoby prawne odpowiedzialne za naruszenie; |
| --- | --- |

d)

skali korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez osoby prawne odpowiedzialne za naruszenie;

| e) | wszelkich strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia; |
| --- | --- |

e)

wszelkich strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia;

| f) | poziomu współpracy z odpowiednimi właściwymi organami; |
| --- | --- |

f)

poziomu współpracy z odpowiednimi właściwymi organami;

| g) | uprzednich naruszeń popełnionych przez osoby fizyczne lub prawne odpowiedzialne za naruszenie; |
| --- | --- |

g)

uprzednich naruszeń popełnionych przez osoby fizyczne lub prawne odpowiedzialne za naruszenie;

| h) | wszelkich potencjalnych skutków systemowych naruszenia. |
| --- | --- |

h)

wszelkich potencjalnych skutków systemowych naruszenia.

Artykuł 19

Uprawnienia w zakresie prowadzenia czynności wyjaśniających

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały wszelkie uprawnienia w zakresie gromadzenia informacji oraz uprawnienia w zakresie prowadzenia czynności wyjaśniających niezbędne do wykonywania ich funkcji, w tym:

| a) | uprawnienie do żądania informacji od następujących osób fizycznych lub prawnych:






  (i) | firm inwestycyjnych mających siedzibę w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- | --- |

a)

uprawnienie do żądania informacji od następujących osób fizycznych lub prawnych:

(i)

firm inwestycyjnych mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

| (ii) | inwestycyjnych spółek holdingowych mających siedzibę w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(ii)

inwestycyjnych spółek holdingowych mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

| (iii) | finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej mających siedzibę w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(iii)

finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

| (iv) | holdingów mieszanych mających siedzibę w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(iv)

holdingów mieszanych mających siedzibę w danym państwie członkowskim;

| (v) | osób należących do podmiotów, o których mowa w ppkt (i)–(iv); |
| --- | --- |

(v)

osób należących do podmiotów, o których mowa w ppkt (i)–(iv);

| (vi) | osób trzecich, którym podmioty, o których mowa w ppkt (i)–(iv), zleciły funkcje operacyjne lub działalność operacyjną na zasadzie outsourcingu; |
| --- | --- |

(vi)

osób trzecich, którym podmioty, o których mowa w ppkt (i)–(iv), zleciły funkcje operacyjne lub działalność operacyjną na zasadzie outsourcingu;

| b) | uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych postępowań wyjaśniających dotyczących wszelkich osób, o których mowa w lit. a), mających siedzibę lub znajdujących się w danym państwie członkowskim, w tym prawo do:






  (i) | żądania przedłożenia dokumentów przez osoby, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- | --- |

b)

uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych postępowań wyjaśniających dotyczących wszelkich osób, o których mowa w lit. a), mających siedzibę lub znajdujących się w danym państwie członkowskim, w tym prawo do:

(i)

żądania przedłożenia dokumentów przez osoby, o których mowa w lit. a);

| (ii) | badania ksiąg i dokumentacji osób, o których mowa w lit. a), oraz sporządzania kopii lub wyciągów z tych ksiąg i tej dokumentacji; |
| --- | --- |

(ii)

badania ksiąg i dokumentacji osób, o których mowa w lit. a), oraz sporządzania kopii lub wyciągów z tych ksiąg i tej dokumentacji;

| (iii) | uzyskiwania wyjaśnień w formie pisemnej lub ustnej od osób, o których mowa w lit. a), lub od ich przedstawicieli lub osób przez nie zatrudnionych; |
| --- | --- |

(iii)

uzyskiwania wyjaśnień w formie pisemnej lub ustnej od osób, o których mowa w lit. a), lub od ich przedstawicieli lub osób przez nie zatrudnionych;

| (iv) | przesłuchiwania wszelkich innych odpowiednich osób do celów gromadzenia informacji związanych z przedmiotem postępowania wyjaśniających; |
| --- | --- |

(iv)

przesłuchiwania wszelkich innych odpowiednich osób do celów gromadzenia informacji związanych z przedmiotem postępowania wyjaśniających;

| c) | uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych inspekcji w lokalach osób prawnych, o których mowa w lit. a), oraz wszelkich innych przedsiębiorstw objętych nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, w przypadku gdy właściwy organ jest organem sprawującym nadzór nad grupą, z zastrzeżeniem uprzedniego powiadomienia innych właściwych organów, których to dotyczy. |
| --- | --- |

c)

uprawnienie do prowadzenia wszelkich niezbędnych inspekcji w lokalach osób prawnych, o których mowa w lit. a), oraz wszelkich innych przedsiębiorstw objętych nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, w przypadku gdy właściwy organ jest organem sprawującym nadzór nad grupą, z zastrzeżeniem uprzedniego powiadomienia innych właściwych organów, których to dotyczy.

Artykuł 20

Publikowanie informacji o nałożonych karach administracyjnych i innych środkach administracyjnych

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy bez zbędnej zwłoki publikowały na swojej urzędowej stronie internetowej informacje na temat wszelkich kar administracyjnych i innych środków administracyjnych, które nałożono zgodnie z art. 18 i od których nie wniesiono odwołania lub w przypadku których wniesienie odwołania nie jest już możliwe. Publikacja ta obejmuje informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą nałożono karę lub wobec której podjęto środek. Informacje publikuje się dopiero po poinformowaniu danej osoby o nałożeniu tych kar lub podjęciu tych środków oraz tylko w zakresie, w jakim publikacja ta jest niezbędna i proporcjonalna.

2.   W przypadku gdy państwa członkowskie zezwalają na publikowanie informacji o karach administracyjnych lub innych środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 18, od których wniesiono odwołanie, właściwe organy publikują na swojej urzędowej stronie internetowej również informacje o statusie postępowania odwoławczego i o jego wyniku.

3.   Właściwe organy publikują informacje o karach administracyjnych lub innych środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 18 z zachowaniem anonimowości w każdej z poniższych sytuacji:

| a) | kara lub środek został nałożony na osobę fizyczną, a opublikowanie danych osobowych tej osoby uznano za nieproporcjonalne; |
| --- | --- |

a)

kara lub środek został nałożony na osobę fizyczną, a opublikowanie danych osobowych tej osoby uznano za nieproporcjonalne;

| b) | opublikowanie tych informacji zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu przygotowawczemu w sprawie karnej lub stabilności rynków finansowych; |
| --- | --- |

b)

opublikowanie tych informacji zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu przygotowawczemu w sprawie karnej lub stabilności rynków finansowych;

| c) | opublikowanie tych informacji spowodowałoby nieproporcjonalną szkodę dla firm inwestycyjnych lub osób fizycznych, których ta sytuacja dotyczy. |
| --- | --- |

c)

opublikowanie tych informacji spowodowałoby nieproporcjonalną szkodę dla firm inwestycyjnych lub osób fizycznych, których ta sytuacja dotyczy.

4.   Właściwe organy zapewniają, aby informacje publikowane zgodnie z niniejszym artykułem pozostawały dostępne na ich urzędowej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat. Dane osobowe mogą być zatrzymywane na urzędowej stronie internetowej właściwego organu tylko w przypadku gdy zezwalają na to mające zastosowanie przepisy o ochronie danych.

Artykuł 21

Zgłaszanie kar do EUNB

Właściwe organy informują EUNB o karach administracyjnych i innych środkach administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 18, wszelkich odwołaniach od tych kar administracyjnych i innych środków administracyjnych oraz o wynikach tych odwołań. EUNB prowadzi centralną bazę danych o zgłoszonych mu karach administracyjnych i innych środkach administracyjnych wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Do tej bazy danych dostęp mają wyłącznie właściwe organy i ESMA oraz jest ona regularnie, co najmniej raz w roku, aktualizowana.

EUNB prowadzi stronę internetową zawierającą odsyłacze do informacji opublikowanych przez każdy właściwy organ na temat kar administracyjnych i innych środków administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 18 oraz wskazuje okres, przez który każde państwo członkowskie publikuje informacje o karach administracyjnych i innych środkach administracyjnych.

Artykuł 22

Zgłaszanie naruszeń

1.   Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie przez właściwe organy skutecznych i niezawodnych mechanizmów umożliwiających szybkie zgłaszanie właściwym organom potencjalnych lub faktycznych naruszeń przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę i rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Mechanizmy te muszą obejmować następujące elementy:

| a) | szczególne procedury odbierania i rozpatrywania takich zgłoszeń oraz podejmowania wobec nich działań następczych, w tym ustanowienie bezpiecznych kanałów komunikacji; |
| --- | --- |

a)

szczególne procedury odbierania i rozpatrywania takich zgłoszeń oraz podejmowania wobec nich działań następczych, w tym ustanowienie bezpiecznych kanałów komunikacji;

| b) | odpowiednią ochronę pracowników firm inwestycyjnych, którzy zgłaszają naruszenia popełnione w firmie inwestycyjnej, przed środkami odwetowymi, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania przez firmę inwestycyjną; |
| --- | --- |

b)

odpowiednią ochronę pracowników firm inwestycyjnych, którzy zgłaszają naruszenia popełnione w firmie inwestycyjnej, przed środkami odwetowymi, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania przez firmę inwestycyjną;

| c) | ochronę danych osobowych zarówno osoby, która zgłasza naruszenie, jak i osoby fizycznej, której zarzuca się popełnienie tego naruszenia, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679; |
| --- | --- |

c)

ochronę danych osobowych zarówno osoby, która zgłasza naruszenie, jak i osoby fizycznej, której zarzuca się popełnienie tego naruszenia, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679;

| d) | przejrzyste zasady zapewniające, aby we wszystkich przypadkach zagwarantowana była poufność tożsamości osoby, która zgłasza naruszenia popełnione w firmie inwestycyjnej, chyba że jej ujawnienia wymaga prawo krajowe w kontekście dalszych postępowań wyjaśniających lub późniejszego postępowania administracyjnego lub sądowego. |
| --- | --- |

d)

przejrzyste zasady zapewniające, aby we wszystkich przypadkach zagwarantowana była poufność tożsamości osoby, która zgłasza naruszenia popełnione w firmie inwestycyjnej, chyba że jej ujawnienia wymaga prawo krajowe w kontekście dalszych postępowań wyjaśniających lub późniejszego postępowania administracyjnego lub sądowego.

2.   Państwa członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne posiadały odpowiednie wewnętrzne procedury zgłaszania przez swoich pracowników naruszeń za pośrednictwem specjalnego niezależnego kanału. Procedury te mogą być zapewniane przez partnerów społecznych, pod warunkiem że procedury te oferują taką samą ochronę jak ochrona, o której mowa w ust. 1 lit. b), c) i d).

Artykuł 23

Prawo do odwołania

Państwa członkowskie zapewniają prawo do odwołania od decyzji i środków zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2033 lub z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi przyjętymi zgodnie z niniejszą dyrektywą.

ROZDZIAŁ 2

Proces przeglądu

Sekcja 1

Proces Oceny Adekwatności Kapitału Wewnętrznego i Oceny Wewnętrznego Ryzyka

Artykuł 24

Kapitał wewnętrzny i aktywa płynne

1.   Firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, muszą posiadać należyte, skuteczne i kompleksowe rozwiązania, strategie i procesy służące do oceny i stałego utrzymywania poziomów, rodzajów i struktury kapitału wewnętrznego i aktywów płynnych, które uważają za adekwatne do pokrycia charakteru i poziomu ryzyka, które firmy inwestycyjne mogą stwarzać dla innych oraz na które same są lub mogłyby być narażone.

2.   Rozwiązania, strategie i procesy, o których mowa w ust. 1, muszą być odpowiednie i proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności działalności danej firmy inwestycyjnej. Poddaje się je regularnym przeglądom wewnętrznym.

Właściwe organy mogą zwrócić się do firm inwestycyjnych, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, o stosowanie wymogów przewidzianych w niniejszym artykule w zakresie, jaki właściwe organy uznają za stosowny.

Sekcja 2

Zarządzanie wewnętrzne, przejrzystość, traktowanie ryzyka oraz wynagrodzenia

Artykuł 25

Zakres stosowania niniejszej sekcji

1.   Niniejsza sekcja nie ma zastosowania w przypadku gdy na podstawie art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 firma inwestycyjna stwierdzi, że spełnia wszystkie warunki do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana wzajemnie firma inwestycyjna, określone w tym przepisie.

2.   W przypadku gdy firma inwestycyjna, która nie spełniała wszystkich warunków określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, następnie je spełni, niniejsza sekcja przestaje mieć zastosowanie po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym warunki te zostały spełnione. Niniejsza sekcja przestaje mieć zastosowanie do firmy inwestycyjnej po upływie tego okresu wyłącznie w przypadku, gdy firma inwestycyjna spełniała warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 przez cały ten okres w sposób nieprzerwany oraz odpowiednio powiadomiła właściwy organ.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna stwierdzi, że nie spełnia już wszystkich warunków określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, powiadamia o tym właściwy organ oraz w ciągu 12 miesięcy od dnia, w którym dokonano tej oceny, zapewnia zgodność z niniejszą sekcją.

4.   Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych, aby stosowały przepisy określone w art. 32 do wynagrodzenia przyznanego za świadczone usługi lub osiągnięte wyniki w roku obrachunkowym następującym po roku obrachunkowym, w którym dokonano oceny, o której mowa w ust. 3.

W przypadku gdy zastosowanie ma niniejsza sekcja i stosowany jest art. 8 rozporządzenia (UE) 2019/2033, państwa członkowskie zapewniają, aby niniejsza sekcja była stosowana do firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej.

W przypadku gdy zastosowanie ma niniejsza sekcja i stosowana jest konsolidacja ostrożnościowa, o której mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/2033, państwa członkowskie zapewniają, aby niniejsza sekcja była stosowana do firm inwestycyjnych na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu trzeciego, niniejsza sekcja nie ma zastosowania do jednostek zależnych uwzględnionych w sytuacji skonsolidowanej, które mają siedzibę w państwach trzecich, w przypadku gdy jednostka dominująca w Unii może wykazać właściwym organom, że stosowanie niniejszej sekcji jest niezgodne z prawem państwa trzeciego, w którym te jednostki zależne mają siedzibę.

Artykuł 26

Zarządzanie wewnętrzne

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne posiadały solidne zasady zarządzania, obejmujące wszystkie poniższe elementy:

| a) | jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi zakresami odpowiedzialności; |
| --- | --- |

a)

jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi zakresami odpowiedzialności;

| b) | skuteczne procedury służące identyfikacji ryzyka, na które firmy inwestycyjne są lub mogłyby być narażone lub ryzyka, które stwarzają lub mogłyby stwarzać dla innych, zarządzaniu tym ryzykiem, jego monitorowaniu i zgłaszaniu; |
| --- | --- |

b)

skuteczne procedury służące identyfikacji ryzyka, na które firmy inwestycyjne są lub mogłyby być narażone lub ryzyka, które stwarzają lub mogłyby stwarzać dla innych, zarządzaniu tym ryzykiem, jego monitorowaniu i zgłaszaniu;

| c) | odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej, w tym należyte procedury administracyjne i księgowe; |
| --- | --- |

c)

odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej, w tym należyte procedury administracyjne i księgowe;

| d) | polityki i praktyki w zakresie wynagrodzeń, które są zgodne z zasadami należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem oraz sprzyjają takiemu zarządzaniu ryzykiem. |
| --- | --- |

d)

polityki i praktyki w zakresie wynagrodzeń, które są zgodne z zasadami należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem oraz sprzyjają takiemu zarządzaniu ryzykiem.

Polityki i praktyki w zakresie wynagrodzeń, o których mowa w akapicie pierwszym lit. d), muszą być neutralne pod względem płci.

2.   Przy ustanawianiu zasad, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się kryteria określone w art. 28–33.

3.   Zasady, o których mowa w ust. 1, muszą być odpowiednie i proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyka nieodłącznie związanych z modelem biznesowym oraz działalnością danej firmy inwestycyjnej.

4.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, wydaje wytyczne w sprawie stosowania zasad zarządzania, o których mowa w ust. 1.

EUNB, w porozumieniu z ESMA, wydaje, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, wytyczne dla firm inwestycyjnych w sprawie polityk wynagrodzeń neutralnych pod względem płci.

W ciągu dwóch lat od dnia opublikowania tych wytycznych EUNB wyda, na podstawie informacji zgromadzonych przez właściwe organy, sprawozdanie na temat stosowania przez firmy inwestycyjne polityk wynagrodzeń neutralnych pod względem płci.

Artykuł 27

Sprawozdawczość w odniesieniu do poszczególnych państw

1.   Państwa członkowskie wymagają od firm inwestycyjnych, które mają oddział lub jednostkę zależną będące instytucją finansową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w państwie członkowskim lub w państwie trzecim innym niż państwo, w którym udzielono zezwolenia firmie inwestycyjnej, aby corocznie ujawniały, w podziale na państwa członkowskie i państwa trzecie, następujące informacje:

| a) | nazwę, charakter działalności i lokalizację każdej jednostki zależnej i każdego oddziału; |
| --- | --- |

a)

nazwę, charakter działalności i lokalizację każdej jednostki zależnej i każdego oddziału;

| b) | obrót; |
| --- | --- |

b)

obrót;

| c) | liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty; |
| --- | --- |

c)

liczbę pracowników w przeliczeniu na pełne etaty;

| d) | zysk lub stratę przed opodatkowaniem; |
| --- | --- |

d)

zysk lub stratę przed opodatkowaniem;

| e) | podatek dochodowy; |
| --- | --- |

e)

podatek dochodowy;

| f) | otrzymane dotacje publiczne. |
| --- | --- |

f)

otrzymane dotacje publiczne.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podlegają badaniu zgodnie z dyrektywą 2006/43/WE i są załączane, w miarę możliwości, do rocznych sprawozdań finansowych tej firmy inwestycyjnej lub, w stosownych przypadkach, do jej skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

Artykuł 28

Rola organu zarządzającego w zarządzaniu ryzykiem

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby organ zarządzający firmy inwestycyjnej zatwierdzał strategie i polityki dotyczące gotowości firmy inwestycyjnej do podejmowania ryzyka, zarządzania ryzykiem, monitorowania i ograniczania ryzyka, na które jest lub może być narażona firma inwestycyjna, uwzględniając otoczenie makroekonomiczne oraz cykl koniunkturalny firmy inwestycyjnej, a także aby przeprowadzał okresowe przeglądy tych strategii i polityk.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby organ zarządzający poświęcał wystarczająco dużo czasu na zapewnienie właściwego uwzględnienia kwestii, o których mowa w ust. 1, oraz przeznaczył odpowiednie zasoby na zarządzanie wszystkimi istotnymi rodzajami ryzyk, na które narażona jest firma inwestycyjna.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne ustanowiły zasady podległości służbowej wobec organu zarządzającego w odniesieniu do wszystkich istotnych rodzajów ryzyk oraz wszystkich polityk w zakresie zarządzania ryzykiem i wszelkich ich zmian.

4.   Państwa członkowskie wymagają, aby wszystkie firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów określonych w art. 32 ust. 4 lit. a), ustanowiły komitet ds. ryzyka złożony z członków organu zarządzającego, którzy nie pełnią żadnej funkcji wykonawczej w danej firmie inwestycyjnej.

Członkowie komitetu ds. ryzyka, o którym mowa w akapicie pierwszym, muszą dysponować odpowiednią wiedzą, umiejętnościami i wiedzę specjalistyczną, aby w pełni zrozumieć i monitorować strategię firmy inwestycyjnej w zakresie ryzyka i gotowość firmy inwestycyjnej do podejmowania ryzyka oraz zarządzać tą strategią i tą gotowością. Zapewniają oni, aby komitet ds. ryzyka doradzał organowi zarządzającemu w odniesieniu do całościowej bieżącej i przyszłej gotowości firmy inwestycyjnej do podejmowania ryzyka oraz jej strategii w zakresie ryzyka, a także pomagał organowi zarządzającemu w nadzorowaniu wdrażania tej strategii przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla. Organ zarządzający pozostaje całościowo odpowiedzialny za strategie i polityki w zakresie ryzyka stosowane przez firmę inwestycyjną.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby organ zarządzający w ramach swojej funkcji nadzorczej oraz komitet ds. ryzyka tego organu zarządzającego, w przypadku gdy ustanowiono komitet ds. ryzyka, miały dostęp do informacji dotyczących ryzyka, na jakie firma inwestycyjna jest lub może być narażona.

Artykuł 29

Traktowanie ryzyka

1.   Właściwe organy zapewniają, aby firmy inwestycyjne posiadały solidne strategie, polityki, procesy i systemy do celów identyfikacji, pomiaru, zarządzania i monitorowania w odniesieniu do:

| a) | istotnych źródeł i skutków ryzyka dla klientów oraz wszelkich istotnych skutków dla funduszy własnych; |
| --- | --- |

a)

istotnych źródeł i skutków ryzyka dla klientów oraz wszelkich istotnych skutków dla funduszy własnych;

| b) | istotnych źródeł i skutków ryzyka dla rynku oraz wszelkich istotnych skutków dla funduszy własnych; |
| --- | --- |

b)

istotnych źródeł i skutków ryzyka dla rynku oraz wszelkich istotnych skutków dla funduszy własnych;

| c) | istotnych źródeł i skutków ryzyka dla firmy inwestycyjnej, w szczególności tych, które mogą zmniejszyć poziom dostępnych funduszy własnych; |
| --- | --- |

c)

istotnych źródeł i skutków ryzyka dla firmy inwestycyjnej, w szczególności tych, które mogą zmniejszyć poziom dostępnych funduszy własnych;

| d) | ryzyka utraty płynności w różnych odpowiednich horyzontach czasowych, w tym w perspektywie śróddziennej, tak aby zapewnić, utrzymywanie przez daną firmę inwestycyjną odpowiednich poziomów zasobów płynnych, w tym w odniesieniu do przeciwdziałania istotnym źródłom ryzyka określonym w lit. a), b) i c). |
| --- | --- |

d)

ryzyka utraty płynności w różnych odpowiednich horyzontach czasowych, w tym w perspektywie śróddziennej, tak aby zapewnić, utrzymywanie przez daną firmę inwestycyjną odpowiednich poziomów zasobów płynnych, w tym w odniesieniu do przeciwdziałania istotnym źródłom ryzyka określonym w lit. a), b) i c).

Strategie, polityki, procesy i systemy muszą być proporcjonalne do złożoności, profilu ryzyka i zakresu działalności firmy inwestycyjnej oraz do tolerancji ryzyka określonej przez organ zarządzający, a także odzwierciedlać znaczenie firmy inwestycyjnej w każdym państwie członkowskim, w którym prowadzi ona działalność.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) oraz akapitu drugiego właściwe organy uwzględniają przepisy prawa krajowego regulujące wyodrębnianie mające zastosowanie do środków pieniężnych klientów.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) firmy inwestycyjne biorą pod uwagę wykupienie ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej jako skutecznego narzędzia w zarządzaniu przez nie ryzykiem.

Do celów akapitu pierwszego lit. c) istotne źródła ryzyka dla samej firmy inwestycyjnej obejmują, stosownie do przypadku, istotne zmiany wartości księgowej aktywów, w tym wszelkich roszczeń należnych od agentów, roszczeń z tytułu niewykonania zobowiązań przez klientów lub kontrahentów, pozycji w instrumentach finansowych, walutach obcych i towarach oraz zobowiązań na rzecz programów emerytalnych o zdefiniowanych świadczeniach.

Firmy inwestycyjne należycie uwzględniają wszelkie istotne skutki dla funduszy własnych, w przypadku gdy takie ryzyka nie są w odpowiedni sposób pokryte wymogami w zakresie funduszy własnych obliczonymi zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

2.   W przypadku konieczności zlikwidowania lub zaprzestania działalności firm inwestycyjnych, właściwe organy wymagają, aby firmy inwestycyjne, biorąc pod uwagę rentowność i trwałość ich modeli i strategii biznesowych, należycie uwzględniały wymogi i niezbędne zasoby, które są realistyczne, pod względem horyzontu czasowego i utrzymania funduszy własnych i zasobów płynnych, przez cały czas trwania procesu wychodzenia z rynku.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 25, ust. 1 lit. a), c) i d) niniejszego artykułu mają zastosowanie do firm inwestycyjnych, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy celem zapewnienia, aby strategie, polityki, procesy i systemy firm inwestycyjnych były solidne. Komisja uwzględnia przy tym zmiany na rynkach finansowych, w szczególności pojawianie się nowych produktów finansowych, zmiany w standardach rachunkowości oraz zmiany, które ułatwiają konwergencję praktyk nadzorczych.

Artykuł 30

Polityki wynagrodzeń

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, ustanawiając i stosując swoje polityki wynagrodzeń dla kategorii osób zatrudnionych, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla, osób podejmujących ryzyko działalności, osób zatrudnionych sprawujących funkcje kontrolne oraz wszelkich pracowników, którzy otrzymują łączne wynagrodzenie równe co najmniej najniższemu wynagrodzeniu kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osób podejmujących ryzyko działalności i których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej lub aktywów, którymi zarządza, zachowały zgodność z następującymi zasadami:

| a) | polityka wynagrodzeń musi być jasno udokumentowana i proporcjonalna do wielkości, organizacji wewnętrznej i charakteru, a także zakresu i złożoności działalności firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

polityka wynagrodzeń musi być jasno udokumentowana i proporcjonalna do wielkości, organizacji wewnętrznej i charakteru, a także zakresu i złożoności działalności firmy inwestycyjnej;

| b) | polityka wynagrodzeń musi być polityką wynagrodzeń neutralną pod względem płci; |
| --- | --- |

b)

polityka wynagrodzeń musi być polityką wynagrodzeń neutralną pod względem płci;

| c) | polityka wynagrodzeń musi być zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz sprzyjać takiemu zarządzaniu ryzykiem; |
| --- | --- |

c)

polityka wynagrodzeń musi być zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem ryzykiem oraz sprzyjać takiemu zarządzaniu ryzykiem;

| d) | polityka wynagrodzeń musi być zgodna ze strategią biznesową i celami firmy inwestycyjnej oraz uwzględniać długoterminowe skutki podejmowanych decyzji inwestycyjnych; |
| --- | --- |

d)

polityka wynagrodzeń musi być zgodna ze strategią biznesową i celami firmy inwestycyjnej oraz uwzględniać długoterminowe skutki podejmowanych decyzji inwestycyjnych;

| e) | polityka wynagrodzeń musi obejmować środki służące unikaniu konfliktu interesów, zachęcać do odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej oraz promować świadomość ryzyka i ostrożne podejmowanie ryzyka; |
| --- | --- |

e)

polityka wynagrodzeń musi obejmować środki służące unikaniu konfliktu interesów, zachęcać do odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej oraz promować świadomość ryzyka i ostrożne podejmowanie ryzyka;

| f) | organ zarządzający firmy inwestycyjnej w ramach swojej funkcji nadzorczej musi przyjmować politykę wynagrodzeń i okresowo dokonywać jej przeglądu, a także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzorowanie jej wdrażania; |
| --- | --- |

f)

organ zarządzający firmy inwestycyjnej w ramach swojej funkcji nadzorczej musi przyjmować politykę wynagrodzeń i okresowo dokonywać jej przeglądu, a także ponosić ogólną odpowiedzialność za nadzorowanie jej wdrażania;

| g) | stan wdrożenia polityki wynagrodzeń musi podlegać co najmniej raz w roku scentralizowanemu i niezależnemu przeglądowi wewnętrznemu przez jednostki sprawujące funkcje kontrolne; |
| --- | --- |

g)

stan wdrożenia polityki wynagrodzeń musi podlegać co najmniej raz w roku scentralizowanemu i niezależnemu przeglądowi wewnętrznemu przez jednostki sprawujące funkcje kontrolne;

| h) | osoby zatrudnione sprawujące funkcje kontrolne muszą być niezależne od jednostek organizacyjnych, które nadzorują, posiadać odpowiednie uprawnienia i otrzymywać wynagrodzenie uzależnione od osiągnięcia celów związanych z ich funkcjami, niezależnie od wyników obszarów działalności, które kontrolują; |
| --- | --- |

h)

osoby zatrudnione sprawujące funkcje kontrolne muszą być niezależne od jednostek organizacyjnych, które nadzorują, posiadać odpowiednie uprawnienia i otrzymywać wynagrodzenie uzależnione od osiągnięcia celów związanych z ich funkcjami, niezależnie od wyników obszarów działalności, które kontrolują;

| i) | wynagrodzenie pracowników wysokiego szczebla zajmujących się zarządzaniem ryzykiem oraz zgodnością z przepisami musi być bezpośrednio nadzorowane przez komitet ds. wynagrodzeń, o którym mowa w art. 33, lub, w przypadku gdy nie ustanowiono takiego komitetu, przez organ zarządzający w ramach jego funkcji nadzorczej; |
| --- | --- |

i)

wynagrodzenie pracowników wysokiego szczebla zajmujących się zarządzaniem ryzykiem oraz zgodnością z przepisami musi być bezpośrednio nadzorowane przez komitet ds. wynagrodzeń, o którym mowa w art. 33, lub, w przypadku gdy nie ustanowiono takiego komitetu, przez organ zarządzający w ramach jego funkcji nadzorczej;

| j) | w polityce wynagrodzeń, przy uwzględnieniu krajowych przepisów dotyczących ustalania płac, muszą być wyraźnie wyodrębnione kryteria stosowane do określania:






  (i) | podstawowego stałego wynagrodzenia, które musi przede wszystkim odzwierciedlać odpowiednie doświadczenie zawodowe oraz zakres odpowiedzialności organizacyjnej przewidziany w opisie stanowiska pracownika jako element jego warunków zatrudnienia; |
| --- | --- | --- |

j)

w polityce wynagrodzeń, przy uwzględnieniu krajowych przepisów dotyczących ustalania płac, muszą być wyraźnie wyodrębnione kryteria stosowane do określania:

(i)

podstawowego stałego wynagrodzenia, które musi przede wszystkim odzwierciedlać odpowiednie doświadczenie zawodowe oraz zakres odpowiedzialności organizacyjnej przewidziany w opisie stanowiska pracownika jako element jego warunków zatrudnienia;

| (ii) | wynagrodzenia zmiennego, które musi odzwierciedlać stałe i dostosowane do ryzyka wyniki osiągane przez pracownika, a także wyniki wykraczające poza zakres obowiązków wyrażony w opisie jego stanowiska; |
| --- | --- |

(ii)

wynagrodzenia zmiennego, które musi odzwierciedlać stałe i dostosowane do ryzyka wyniki osiągane przez pracownika, a także wyniki wykraczające poza zakres obowiązków wyrażony w opisie jego stanowiska;

| k) | stałe składniki muszą stanowić wystarczająco dużą część łącznego wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie całkowicie elastycznej polityki dotyczącej zmiennych składników wynagrodzenia, w tym niewypłacanie zmiennego składnika wynagrodzenia. |
| --- | --- |

k)

stałe składniki muszą stanowić wystarczająco dużą część łącznego wynagrodzenia, aby możliwe było prowadzenie całkowicie elastycznej polityki dotyczącej zmiennych składników wynagrodzenia, w tym niewypłacanie zmiennego składnika wynagrodzenia.

2.   Do celów ust. 1 lit. k) państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne określiły w swoich politykach wynagrodzeń odpowiedni stosunek składników zmiennych łącznego wynagrodzenia do składników stałych, uwzględniając działalność gospodarczą firmy inwestycyjnej i związane z nią rodzaje ryzyka, a także wpływ, który różne kategorie osób zatrudnionych, o których mowa w ust. 1, mają na profil ryzyka firmy inwestycyjnej.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne ustanowiły i stosowały zasady, o których mowa w ust. 1, w sposób odpowiedni do ich wielkości i organizacji wewnętrznej oraz do charakteru, zakresu i złożoności ich działalności.

4.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia odpowiednich kryteriów ustalania kategorii osób zatrudnionych, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej, o czym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. EUNB i ESMA należycie uwzględniają zalecenie Komisji 2009/384/WE (27) oraz obowiązujące wytyczne w dziedzinie wynagrodzeń zgodnie z dyrektywami 2009/65/WE, 2011/61/UE i 2014/65/UE, a także dążą do zminimalizowania odchyleń od obowiązujących przepisów.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 31

Firmy inwestycyjne, które korzystają z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy firma inwestycyjna korzysta z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 28 dyrektywy 2014/59/UE:

| a) | ta firma inwestycyjna nie wypłacała członkom organu zarządzającego żadnego wynagrodzenia zmiennego; |
| --- | --- |

a)

ta firma inwestycyjna nie wypłacała członkom organu zarządzającego żadnego wynagrodzenia zmiennego;

| b) | w przypadku gdy wynagrodzenie zmienne wypłacane osobom zatrudnionym niebędącym członkami organu zarządzającego stałoby w sprzeczności z możliwością utrzymania należytej bazy kapitałowej firmy inwestycyjnej oraz terminowym zaprzestaniem korzystania przez nią z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, wynagrodzenie zmienne ograniczało się do odsetka przychodów netto. |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy wynagrodzenie zmienne wypłacane osobom zatrudnionym niebędącym członkami organu zarządzającego stałoby w sprzeczności z możliwością utrzymania należytej bazy kapitałowej firmy inwestycyjnej oraz terminowym zaprzestaniem korzystania przez nią z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, wynagrodzenie zmienne ograniczało się do odsetka przychodów netto.

Artykuł 32

Wynagrodzenie zmienne

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie wynagrodzenia zmienne przyznawane i wypłacane przez firmę inwestycyjną kategoriom osób zatrudnionych, o których mowa w art. 30 ust. 1, były zgodne z następującymi wymogami na tych samych warunkach, co warunki określone w art. 30 ust. 3:

| a) | w przypadku wynagrodzeń zmiennych zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia zmiennego jest połączenie oceny wyników danej osoby, danej jednostki organizacyjnej oraz całościowych wyników firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

w przypadku wynagrodzeń zmiennych zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia zmiennego jest połączenie oceny wyników danej osoby, danej jednostki organizacyjnej oraz całościowych wyników firmy inwestycyjnej;

| b) | przy ocenie indywidualnych wyników poszczególnych osób brane są pod uwagę kryteria finansowe i niefinansowe; |
| --- | --- |

b)

przy ocenie indywidualnych wyników poszczególnych osób brane są pod uwagę kryteria finansowe i niefinansowe;

| c) | podstawą dla oceny wyników, o której mowa w lit. a), jest wieloletni okres, w którym uwzględnia się cykl koniunkturalny firmy inwestycyjnej oraz jej ryzyko prowadzenia działalności; |
| --- | --- |

c)

podstawą dla oceny wyników, o której mowa w lit. a), jest wieloletni okres, w którym uwzględnia się cykl koniunkturalny firmy inwestycyjnej oraz jej ryzyko prowadzenia działalności;

| d) | wynagrodzenie zmienne nie ma wpływu na zdolność firmy inwestycyjnej do zapewnienia należytej bazy kapitałowej; |
| --- | --- |

d)

wynagrodzenie zmienne nie ma wpływu na zdolność firmy inwestycyjnej do zapewnienia należytej bazy kapitałowej;

| e) | wynagrodzenie zmienne jest gwarantowane jedynie w przypadku nowych osób zatrudnionych i tylko w pierwszym roku zatrudnienia nowych osób zatrudnionych oraz w przypadku gdy firma ma silną bazę kapitałową; |
| --- | --- |

e)

wynagrodzenie zmienne jest gwarantowane jedynie w przypadku nowych osób zatrudnionych i tylko w pierwszym roku zatrudnienia nowych osób zatrudnionych oraz w przypadku gdy firma ma silną bazę kapitałową;

| f) | płatności z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy o pracę odzwierciedlają wyniki osiągnięte przez daną osobę w dłuższym okresie i nie mogą wynagradzać złych wyników ani uchybień; |
| --- | --- |

f)

płatności z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy o pracę odzwierciedlają wyniki osiągnięte przez daną osobę w dłuższym okresie i nie mogą wynagradzać złych wyników ani uchybień;

| g) | pakiety wynagrodzenia w związku z odprawami lub płatnościami z tytułu przedterminowego rozwiązania umów poprzedniego zatrudnienia są zgodne z długoterminowymi interesami firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

g)

pakiety wynagrodzenia w związku z odprawami lub płatnościami z tytułu przedterminowego rozwiązania umów poprzedniego zatrudnienia są zgodne z długoterminowymi interesami firmy inwestycyjnej;

| h) | pomiary wyników stosowane jako podstawa do obliczania puli wynagrodzenia zmiennego uwzględniają wszystkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka oraz koszty kapitału i płynności wymaganych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

h)

pomiary wyników stosowane jako podstawa do obliczania puli wynagrodzenia zmiennego uwzględniają wszystkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka oraz koszty kapitału i płynności wymaganych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/2033;

| i) | przy przyznawaniu zmiennych składników wynagrodzenia w obrębie firmy inwestycyjnej, uwzględniane są wszelkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka; |
| --- | --- |

i)

przy przyznawaniu zmiennych składników wynagrodzenia w obrębie firmy inwestycyjnej, uwzględniane są wszelkie rodzaje obecnego i przyszłego ryzyka;

| j) | na co najmniej 50 % wynagrodzenia zmiennego składają się którekolwiek spośród następujących instrumentów:






  (i) | akcje lub równoważne tytuły własności, w zależności od struktury prawnej danej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- | --- |

j)

na co najmniej 50 % wynagrodzenia zmiennego składają się którekolwiek spośród następujących instrumentów:

(i)

akcje lub równoważne tytuły własności, w zależności od struktury prawnej danej firmy inwestycyjnej;

| (ii) | instrumenty związane z akcjami lub równoważne instrumenty niepieniężne, w zależności od struktury prawnej danej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

(ii)

instrumenty związane z akcjami lub równoważne instrumenty niepieniężne, w zależności od struktury prawnej danej firmy inwestycyjnej;

| (iii) | instrumenty dodatkowe w Tier I lub instrumenty w Tier II lub inne instrumenty, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty kapitału podstawowego Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość i które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową firmy inwestycyjnej kontynuującej działalność; |
| --- | --- |

(iii)

instrumenty dodatkowe w Tier I lub instrumenty w Tier II lub inne instrumenty, które mogą zostać w pełni przekształcone w instrumenty kapitału podstawowego Tier I lub które mogą podlegać odpisowi obniżającemu wartość i które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową firmy inwestycyjnej kontynuującej działalność;

| (iv) | instrumenty niepieniężne, które odzwierciedlają skład instrumentów w zarządzanych portfelach; |
| --- | --- |

(iv)

instrumenty niepieniężne, które odzwierciedlają skład instrumentów w zarządzanych portfelach;

| k) | na zasadzie odstępstwa od lit. j), w przypadku gdy firma inwestycyjna nie emituje żadnego z wymienionych w tej literze instrumentów, właściwe organy mogą wyrazić zgodę na stosowanie alternatywnych mechanizmów służących realizacji tych samych celów; |
| --- | --- |

k)

na zasadzie odstępstwa od lit. j), w przypadku gdy firma inwestycyjna nie emituje żadnego z wymienionych w tej literze instrumentów, właściwe organy mogą wyrazić zgodę na stosowanie alternatywnych mechanizmów służących realizacji tych samych celów;

| l) | co najmniej 40 % wynagrodzenia zmiennego jest odroczone na okres od trzech do pięciu lat, stosownie do przypadku, w zależności od cyklu koniunkturalnego firmy inwestycyjnej, charakteru jej działalności, związanych z nią rodzajów ryzyk i działań danej osoby, z wyjątkiem przypadku szczególnie wysokiego wynagrodzenia zmiennego, w przypadku którego co najmniej 60 % jego kwoty podlega odroczeniu; |
| --- | --- |

l)

co najmniej 40 % wynagrodzenia zmiennego jest odroczone na okres od trzech do pięciu lat, stosownie do przypadku, w zależności od cyklu koniunkturalnego firmy inwestycyjnej, charakteru jej działalności, związanych z nią rodzajów ryzyk i działań danej osoby, z wyjątkiem przypadku szczególnie wysokiego wynagrodzenia zmiennego, w przypadku którego co najmniej 60 % jego kwoty podlega odroczeniu;

| m) | do 100 % wynagrodzenia zmiennego podlega redukcji w przypadku gdy firma inwestycyjna uzyskuje słabsze lub ujemne wyniki finansowe, w tym w drodze ustaleń dotyczących zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty, co podlega określonym przez firmy inwestycyjne kryteriom, które w szczególności obejmują sytuacje, w których dana osoba:






  (i) | uczestniczyła w działaniach, których wynikiem były znaczące straty dla firmy inwestycyjnej, lub była odpowiedzialna za takie działania; |
| --- | --- | --- |

m)

do 100 % wynagrodzenia zmiennego podlega redukcji w przypadku gdy firma inwestycyjna uzyskuje słabsze lub ujemne wyniki finansowe, w tym w drodze ustaleń dotyczących zmniejszenia wysokości lub cofnięcia wypłaty, co podlega określonym przez firmy inwestycyjne kryteriom, które w szczególności obejmują sytuacje, w których dana osoba:

(i)

uczestniczyła w działaniach, których wynikiem były znaczące straty dla firmy inwestycyjnej, lub była odpowiedzialna za takie działania;

| (ii) | nie jest już uznawana za osobę spełniającą wymogi dotyczące kompetencji i reputacji; |
| --- | --- |

(ii)

nie jest już uznawana za osobę spełniającą wymogi dotyczące kompetencji i reputacji;

| n) | polityka w zakresie uznaniowych świadczeń emerytalnych jest zgodna ze strategią działalności, celami, wartościami i długoterminowymi interesami firmy inwestycyjnej. |
| --- | --- |

n)

polityka w zakresie uznaniowych świadczeń emerytalnych jest zgodna ze strategią działalności, celami, wartościami i długoterminowymi interesami firmy inwestycyjnej.

2.   Do celów ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby:

| a) | osoby, o których mowa w art. 30 ust. 1, nie korzystały z osobistych strategii hedgingowych ani ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności w celu podważania zasad, o których mowa w ust. 1; |
| --- | --- |

a)

osoby, o których mowa w art. 30 ust. 1, nie korzystały z osobistych strategii hedgingowych ani ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia i odpowiedzialności w celu podważania zasad, o których mowa w ust. 1;

| b) | zmienne wynagrodzenie nie było wypłacane za pomocą instrumentów lub metod finansowych ułatwiających nieprzestrzeganie niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) 2019/2033. |
| --- | --- |

b)

zmienne wynagrodzenie nie było wypłacane za pomocą instrumentów lub metod finansowych ułatwiających nieprzestrzeganie niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) 2019/2033.

3.   Do celów ust. 1 lit. j) instrumenty, o których mowa w tym przepisie, podlegają odpowiednim zasadom ograniczającym rozporządzanie nimi, służącym dostosowaniu zachęt motywujących osobę do długoterminowych interesów danej firmy inwestycyjnej, jej wierzycieli i klientów. Państwa członkowskie lub ich właściwe organy mogą wprowadzać ograniczenia co do rodzajów i form tych instrumentów lub zakazać stosowania niektórych z nich do celów wynagrodzenia zmiennego.

Do celów ust. 1 lit. l) wynagrodzenie zmienne płatne w ramach uzgodnień o odroczeniu wypłaty wypłacane jest proporcjonalnie.

Do celów ust. 1 lit. n), w przypadku gdy pracownik odchodzi z firmy inwestycyjnej przed osiągnięciem wieku emerytalnego, firma inwestycyjna zatrzymuje uznaniowe świadczenia emerytalne przez okres pięciu lat w formie instrumentów, o których mowa w lit. j). Pracownikowi, który osiąga wiek emerytalny i odchodzi na emeryturę, uznaniowe świadczenia emerytalne wypłaca się w formie instrumentów, o których mowa w lit. j), z zastrzeżeniem ograniczenia rozporządzania tymi instrumentami przez okres pięciu lat.

4.   Ust. 1 lit. j) i l) oraz ust. 3 akapit trzeci nie mają zastosowania do:

| a) | firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy wartość jej aktywów bilansowych i pozabilansowych jest średnio równa lub wyższa niż 100 mln EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym dany rok obrachunkowy; |
| --- | --- |

a)

firmy inwestycyjnej, w przypadku gdy wartość jej aktywów bilansowych i pozabilansowych jest średnio równa lub wyższa niż 100 mln EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym dany rok obrachunkowy;

| b) | osoby, której roczne wynagrodzenie zmienne nie przekracza 50 000 EUR i nie stanowi więcej niż jednej czwartej całkowitego rocznego wynagrodzenia tej osoby. |
| --- | --- |

b)

osoby, której roczne wynagrodzenie zmienne nie przekracza 50 000 EUR i nie stanowi więcej niż jednej czwartej całkowitego rocznego wynagrodzenia tej osoby.

5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 lit. a) państwo członkowskie może podwyższyć próg, o którym mowa w tej literze, pod warunkiem że firma inwestycyjna spełnia następujące kryteria:

| a) | firma inwestycyjna nie stanowi, w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, jednej z trzech największych firm inwestycyjnych pod względem całkowitej wartości aktywów; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna nie stanowi, w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę, jednej z trzech największych firm inwestycyjnych pod względem całkowitej wartości aktywów;

| b) | firma inwestycyjna nie podlega obowiązkom lub podlega uproszczonym obowiązkom w zakresie sporządzania planów naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 4 dyrektywy 2014/59/UE; |
| --- | --- |

b)

firma inwestycyjna nie podlega obowiązkom lub podlega uproszczonym obowiązkom w zakresie sporządzania planów naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 4 dyrektywy 2014/59/UE;

| c) | wielkość bilansowej i pozabilansowej działalności firmy inwestycyjnej zaliczanej do portfela handlowego nie przekracza 150 mln EUR; |
| --- | --- |

c)

wielkość bilansowej i pozabilansowej działalności firmy inwestycyjnej zaliczanej do portfela handlowego nie przekracza 150 mln EUR;

| d) | wielkość bilansowej i pozabilansowej działalności firmy inwestycyjnej na rynku instrumentów pochodnych nie przekracza 100 mln EUR; |
| --- | --- |

d)

wielkość bilansowej i pozabilansowej działalności firmy inwestycyjnej na rynku instrumentów pochodnych nie przekracza 100 mln EUR;

| e) | próg nie przekracza 300 mln EUR; oraz |
| --- | --- |

e)

próg nie przekracza 300 mln EUR; oraz

| f) | podwyższenie progu jest właściwe, uwzględniając charakter i zakres działalności firmy inwestycyjnej, jej organizację wewnętrzną oraz, w stosownych przypadkach, charakterystykę grupy, do której należy. |
| --- | --- |

f)

podwyższenie progu jest właściwe, uwzględniając charakter i zakres działalności firmy inwestycyjnej, jej organizację wewnętrzną oraz, w stosownych przypadkach, charakterystykę grupy, do której należy.

6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 lit. a), państwo członkowskie może obniżyć próg, o którym mowa w tej literze, pod warunkiem że jest to właściwe, uwzględniając charakter i zakres działalności firmy inwestycyjnej, jej organizację wewnętrzną oraz, w stosownych przypadkach, charakterystykę grupy, do której należy.

7.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 lit. b) państwo członkowskie może postanowić, że osoby zatrudnione uprawnione do rocznego wynagrodzenia zmiennego poniżej progu i udziału, o których mowa w tej literze, nie podlegają przewidzianemu w tym przepisie wyłączeniu ze względu na specyfikę rynku krajowego pod względem praktyk w zakresie wynagrodzenia lub ze względu na charakter obowiązków i profil stanowiska tych osób zatrudnionych.

8.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia klas instrumentów, które spełniają warunki określone w ust. 1 lit. j) ppkt (iii), a także w celu określenia ewentualnych alternatywnych mechanizmów określonych w ust. 1 lit. k).

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

9.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, przyjmuje wytyczne, które ułatwiają wdrożenie ust. 4, 5 i 6 oraz zapewniają ich spójne stosowanie.

Artykuł 33

Komitet ds. wynagrodzeń

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne, które nie spełniają kryteriów określonych w art. 32 ust. 4 lit. a), ustanowiły komitet ds. wynagrodzeń. Skład komitetu ds. wynagrodzeń musi być zrównoważony pod względem płci; komitet ten wydaje kompetentne i niezależne opinie na temat polityk i praktyk w zakresie wynagrodzeń oraz zachęt wprowadzonych z myślą o zarządzaniu ryzykiem, kapitałem i płynnością. Komitet ds. wynagrodzeń może być ustanawiany na poziomie grupy.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby komitet ds. wynagrodzeń odpowiadał za przygotowanie decyzji dotyczących wynagrodzeń, w tym decyzji, które mają wpływ na ryzyko i zarządzanie ryzykiem w danej firmie inwestycyjnej i które mają być podejmowane przez organ zarządzający. Przewodniczący oraz członkowie komitetu ds. wynagrodzeń muszą być członkami organu zarządzającego, którzy nie sprawują żadnych funkcji wykonawczych w danej firmie inwestycyjnej. W przypadku gdy w prawie krajowym przewiduje się reprezentację pracowników w organie zarządzającym, w komitecie ds. wynagrodzeń musi zasiadać co najmniej jeden przedstawiciel pracowników.

3.   Przygotowując decyzje, o których mowa w ust. 2, komitet ds. wynagrodzeń bierze pod uwagę interes publiczny oraz długoterminowe interesy akcjonariuszy i inwestorów danej firmy inwestycyjnej oraz innych zainteresowanych stron związanych z daną firmą.

Artykuł 34

Nadzór nad polityką wynagrodzeń

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy gromadziły informacje ujawniane zgodnie z art. 51 akapit pierwszy lit. c) i d) rozporządzenia (UE) 2019/2033, a także informacje przekazywane przez firmy inwestycyjne na temat zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, oraz aby wykorzystywały te informacje w celu przeprowadzania analiz porównawczych tendencji i praktyk w dziedzinie wynagrodzeń.

Właściwe organy przekazują te informacje EUNB.

2.   EUNB wykorzystuje informacje przekazywane przez właściwe organy zgodnie z ust. 1 i 4 do przeprowadzania analiz porównawczych tendencji i praktyk w dziedzinie wynagrodzeń na poziomie Unii.

3.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, wydaje wytyczne dotyczące stosowania rozsądnej polityki wynagrodzeń. W tych wytycznych uwzględnia się przynajmniej wymogi, o których mowa w art. 30–33, oraz zasady rozsądnej polityki wynagrodzeń określone w zaleceniu 2009/384/WE.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne przekazywały właściwym organom informacje na temat liczby osób fizycznych w firmie inwestycyjnej, których wynagrodzenie wynosi co najmniej 1 mln EUR w danym roku obrachunkowym, w przedziałach wynagrodzenia wynoszących 1 mln EUR, w tym informacje dotyczące ich zakresu obowiązków, obszaru działalności oraz głównych składników wynagrodzenia, premii, nagrody długookresowej i składek emerytalnych.

Państwa członkowskie zapewniają, aby firmy inwestycyjne przekazywały właściwym organom, na ich wniosek, dane liczbowe dotyczące całkowitego wynagrodzenia każdego członka organu zarządzającego lub kadry kierowniczej wyższego szczebla.

Właściwe organy przekazują informacje, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, EUNB, który publikuje je na zasadzie zbiorczej dla państw członkowskich pochodzenia we wspólnym formacie sprawozdawczym. EUNB, w porozumieniu z ESMA, może wydawać wytyczne mające na celu ułatwienie wdrożenia niniejszego ustępu oraz zapewnienie spójności gromadzonych informacji.

Artykuł 35

Sprawozdanie EUNB na temat ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego

EUNB przygotowuje sprawozdanie na temat włączenia kryteriów technicznych dotyczących ekspozycji z tytułu działań powiązanych zasadniczo z celami środowiskowymi, społecznymi i z zakresu ładu korporacyjnego do procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej ryzyka, aby dokonać oceny możliwych źródeł ryzyk i ich skutków dla firm inwestycyjnych, z uwzględnieniem mających zastosowanie aktów prawnych Unii w dziedzinie systematyki środowiskowej, społecznej i z zakresu ładu korporacyjnego.

W sprawozdaniu EUNB, o którym mowa w akapicie pierwszym, uwzględnia się co najmniej następujące elementy:

| a) | definicję ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, obejmujących ryzyka fizyczne oraz ryzyka przejścia związane z przechodzeniem do bardziej zrównoważonej gospodarki, w tym także, w odniesieniu do ryzyk przejścia, ryzyka związane z utratą wartości aktywów wskutek zmian regulacyjnych, kryteria i wskaźniki ilościowe i jakościowe odpowiednie do oceny takich ryzyk, a także metodę oceny możliwości wystąpienia takich ryzyk w perspektywie krótko-, średnio- lub długoterminowej oraz możliwości spowodowania przez takie ryzyka istotnych skutków finansowych dla firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

a)

definicję ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, obejmujących ryzyka fizyczne oraz ryzyka przejścia związane z przechodzeniem do bardziej zrównoważonej gospodarki, w tym także, w odniesieniu do ryzyk przejścia, ryzyka związane z utratą wartości aktywów wskutek zmian regulacyjnych, kryteria i wskaźniki ilościowe i jakościowe odpowiednie do oceny takich ryzyk, a także metodę oceny możliwości wystąpienia takich ryzyk w perspektywie krótko-, średnio- lub długoterminowej oraz możliwości spowodowania przez takie ryzyka istotnych skutków finansowych dla firmy inwestycyjnej;

| b) | ocenę możliwości zwiększenia, na skutek znacznej koncentracji określonych aktywów, ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, obejmujących ryzyka fizyczne oraz ryzyka przejścia dla danej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

b)

ocenę możliwości zwiększenia, na skutek znacznej koncentracji określonych aktywów, ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, obejmujących ryzyka fizyczne oraz ryzyka przejścia dla danej firmy inwestycyjnej;

| c) | opis procesów, za pomocą których firma inwestycyjna może identyfikować i oceniać ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego, obejmujące ryzyka fizyczne i ryzyka przejścia, oraz zarządzać tymi ryzykami; |
| --- | --- |

c)

opis procesów, za pomocą których firma inwestycyjna może identyfikować i oceniać ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego, obejmujące ryzyka fizyczne i ryzyka przejścia, oraz zarządzać tymi ryzykami;

| d) | kryteria, parametry i wskaźniki, za pomocą których organy sprawujące nadzór i firmy inwestycyjne mogą oceniać skutki krótko-, średnio- i długoterminowe ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego w ramach procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej. |
| --- | --- |

d)

kryteria, parametry i wskaźniki, za pomocą których organy sprawujące nadzór i firmy inwestycyjne mogą oceniać skutki krótko-, średnio- i długoterminowe ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego w ramach procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej.

EUNB przedłoży sprawozdanie ze swoich ustaleń Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji do dnia 26 grudnia 2021 r.

Na podstawie tego sprawozdania EUNB może w stosownym przypadku przyjąć wytyczne w sprawie włączenia do procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej kryteriów dotyczących ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, uwzględniające ustalenia zawarte w sprawozdaniu EUNB, o którym mowa w niniejszym artykule.

Sekcja 3

Proces przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej

Artykuł 36

Przegląd nadzorczy i ocena nadzorcza

1.   Właściwe organy dokonują – w zakresie, w jakim jest to istotne i niezbędne, z uwzględnieniem wielkości, profilu ryzyka i modelu biznesowego firmy inwestycyjnej – przeglądu rozwiązań, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez firmy inwestycyjne w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą i rozporządzeniem (UE) 2019/2033 oraz oceniają wymienione poniżej elementy, stosownie do okoliczności i potrzeb, aby zapewnić prawidłowe zarządzanie ryzykiem i pokrycie ryzyka, na które są narażone firmy inwestycyjne:

| a) | rodzaje ryzyka, o których mowa w art. 29; |
| --- | --- |

a)

rodzaje ryzyka, o których mowa w art. 29;

| b) | lokalizację geograficzną ekspozycji firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

b)

lokalizację geograficzną ekspozycji firmy inwestycyjnej;

| c) | model biznesowy firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

c)

model biznesowy firmy inwestycyjnej;

| d) | ocenę ryzyka systemowego, z uwzględnieniem identyfikacji i pomiaru ryzyka systemowego zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub zaleceniami ERRS; |
| --- | --- |

d)

ocenę ryzyka systemowego, z uwzględnieniem identyfikacji i pomiaru ryzyka systemowego zgodnie z art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub zaleceniami ERRS;

| e) | rodzaje ryzyka, na które narażone jest bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych firm inwestycyjnych w celu zapewnienia poufności, integralności i dostępności ich procesów, danych i aktywów; |
| --- | --- |

e)

rodzaje ryzyka, na które narażone jest bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych firm inwestycyjnych w celu zapewnienia poufności, integralności i dostępności ich procesów, danych i aktywów;

| f) | ekspozycję firm inwestycyjnych na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności w ramach portfela bankowego; |
| --- | --- |

f)

ekspozycję firm inwestycyjnych na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności w ramach portfela bankowego;

| g) | zasady zarządzania firm inwestycyjnych i zdolność członków organu zarządzającego do wykonywania ich obowiązków. |
| --- | --- |

g)

zasady zarządzania firm inwestycyjnych i zdolność członków organu zarządzającego do wykonywania ich obowiązków.

Do celów niniejszego ustępu właściwe organy należycie uwzględniają fakt posiadania przez firmy inwestycyjne ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności zawodowej.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy ustaliły częstotliwość i intensywność przeglądów i ocen, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności danych firm inwestycyjnych oraz, w stosownych przypadkach, ich znaczenie systemowe, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności.

Właściwe organy decydują indywidualnie dla każdego przypadku, czy i w jakiej formie mają zostać przeprowadzone przegląd i ocena w odniesieniu do firm inwestycyjnych, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, jedynie w przypadku gdy uznają to za niezbędne ze względu na wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności tych firm inwestycyjnych.

Do celów akapitu pierwszego uwzględnia się przepisy prawa krajowego regulujące wyodrębnianie mające zastosowanie do przechowywanych środków pieniężnych klientów.

3.   Przeprowadzając przegląd i ocenę, o których mowa w ust. 1 lit. g), właściwe organy muszą mieć dostęp do porządków obrad, protokołów posiedzeń i dokumentacji uzupełniającej dotyczących posiedzeń organu zarządzającego i jego komitetów, a także do wyników wewnętrznych lub zewnętrznych ocen działalności organu zarządzającego.

4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58 w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy, celem zapewnienia, aby rozwiązania, strategie, procesy i mechanizmy stosowane przez firmy inwestycyjne zapewniały prawidłowe zarządzanie ryzykiem i pokrycie ryzyka, na które narażone są firmy inwestycyjne. Komisja uwzględnia przy tym zmiany na rynkach finansowych, w szczególności pojawianie się nowych produktów finansowych, zmiany w standardach rachunkowości oraz zmiany, które ułatwiają konwergencję praktyk nadzorczych.

Artykuł 37

Bieżący przegląd pozwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy regularnie, a co najmniej raz na trzy lata, dokonywały przeglądu spełniania przez firmy inwestycyjne wymogów dotyczących pozwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych, o których mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) 2019/2033. Właściwe organy mają na uwadze w szczególności zmiany w działalności danej firmy inwestycyjnej oraz stosowanie tych modeli wewnętrznych w odniesieniu do nowych produktów oraz dokonują przeglądu i oceny tego, czy dana firma inwestycyjna stosuje dobrze opracowane i aktualne techniki i praktyki w odniesieniu do tych modeli wewnętrznych. Właściwe organy zapewniają, aby korygowano istotne niedociągnięcia w zakresie pokrycia ryzyka przez modele wewnętrzne firmy inwestycyjnej, lub podejmują kroki w celu złagodzenia ich skutków, w tym poprzez nałożenie narzutów kapitałowych lub narzucenie wyższych mnożników.

2.   W przypadku gdy w odniesieniu do modeli wewnętrznych dotyczących ryzyka dla rynku liczne przekroczenia, o których mowa w art. 366 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wskazują, że te modele wewnętrzne nie są lub przestały być dokładne, właściwe organy cofają zezwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych lub wprowadzają odpowiednie środki zapewniające niezwłoczne poprawienie modeli wewnętrznych w określonym terminie.

3.   W przypadku gdy firma inwestycyjna, która otrzymała zezwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych, przestała spełniać wymogi konieczne do stosowania tych modeli wewnętrznych, właściwe organy wymagają, aby wykazała ona, że skutek braku zgodności nie ma istotnego znaczenia, albo przedstawiła plan spełnienia tych wymogów i ustaliła termin realizacji tego planu. Właściwe organy wymagają poprawienia przedstawionego planu, jeżeli w wyniku jego realizacji uzyskanie pełnej zgodności jest mało prawdopodobne lub jeżeli ustalony termin jest nieodpowiedni.

W przypadku gdy mało prawdopodobne jest, że firma inwestycyjna spełni wymogi w ustalonym terminie, lub jeżeli nie wykazała ona w zadowalający sposób, że skutek braku zgodności nie ma istotnego znaczenia, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy cofnęły zezwolenie na stosowanie modeli wewnętrznych lub ograniczyły je do obszarów, w których zgodność jest zapewniona lub w których zgodność może zostać osiągnięta w odpowiednim terminie.

4.   EUNB analizuje modele wewnętrzne różnych firm inwestycyjnych oraz sposób, w jaki firmy inwestycyjne stosujące modele wewnętrzne traktują podobne rodzaje ryzyka lub ekspozycje. EUNB przekazuje odpowiednie informacje ESMA.

Aby promować spójne, skuteczne i efektywne praktyki nadzorcze, EUNB opracowuje – na podstawie tej analizy oraz zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 – wytyczne zawierające wartości referencyjne dotyczące sposobu, w jaki firmy inwestycyjne mają stosować modele wewnętrzne, oraz sposobu, w jaki te modele wewnętrzne mają być stosowane w odniesieniu do podobnych rodzajów ryzyk lub ekspozycji.

Państwa członkowskie zachęcają właściwe organy do uwzględnienia tej analizy i tych wytycznych w przeglądzie, o którym mowa w ust. 1.

Sekcja 4

Środki i uprawnienia nadzorcze

Artykuł 38

Środki nadzorcze

Właściwe organy zobowiązują firmy inwestycyjne do stosowania na wczesnym etapie środków niezbędnych do zaradzenia następującym problemom:

| a) | firma inwestycyjna nie spełnia wymogów niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna nie spełnia wymogów niniejszej dyrektywy lub rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| b) | właściwe organy dysponują dowodami na to, że firma inwestycyjna prawdopodobnie naruszy przepisy krajowe transponujące niniejszą dyrektywę lub przepisy rozporządzenia (UE) 2019/2033 w ciągu najbliższych 12 miesięcy. |
| --- | --- |

b)

właściwe organy dysponują dowodami na to, że firma inwestycyjna prawdopodobnie naruszy przepisy krajowe transponujące niniejszą dyrektywę lub przepisy rozporządzenia (UE) 2019/2033 w ciągu najbliższych 12 miesięcy.

Artykuł 39

Uprawnienia nadzorcze

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy posiadały niezbędne uprawnienia nadzorcze w celu interwencji, w ramach sprawowanych przez te organy funkcji, w działalność firm inwestycyjnych w skuteczny i proporcjonalny sposób.

2.   Do celów art. 36, art. 37 ust. 3 i art. 38 oraz do celów stosowania rozporządzenia (UE) 2019/2033 właściwe organy muszą dysponować uprawnieniami do:

| a) | wymagania od firm inwestycyjnych posiadania funduszy własnych przewyższających wymogi określone w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, na warunkach określonych w art. 40 niniejszej dyrektywy, lub dostosowania funduszy własnych i aktywów płynnych wymaganych w przypadku istotnych zmian w działalności tych firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

a)

wymagania od firm inwestycyjnych posiadania funduszy własnych przewyższających wymogi określone w art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/2033, na warunkach określonych w art. 40 niniejszej dyrektywy, lub dostosowania funduszy własnych i aktywów płynnych wymaganych w przypadku istotnych zmian w działalności tych firm inwestycyjnych;

| b) | wymagania wzmocnienia rozwiązań, procesów, mechanizmów oraz strategii wdrożonych zgodnie z art. 24 i 26; |
| --- | --- |

b)

wymagania wzmocnienia rozwiązań, procesów, mechanizmów oraz strategii wdrożonych zgodnie z art. 24 i 26;

| c) | wymagania od firm inwestycyjnych przedstawienia w ciągu roku planu przywrócenia zgodności z wymogami nadzorczymi zgodnie z niniejszą dyrektywą i z rozporządzeniem (UE) 2019/2033 określenia terminu wdrożenia tego planu oraz wymagania wprowadzenia poprawek do tego planu dotyczących jego zakresu i terminu jego wdrożenia; |
| --- | --- |

c)

wymagania od firm inwestycyjnych przedstawienia w ciągu roku planu przywrócenia zgodności z wymogami nadzorczymi zgodnie z niniejszą dyrektywą i z rozporządzeniem (UE) 2019/2033 określenia terminu wdrożenia tego planu oraz wymagania wprowadzenia poprawek do tego planu dotyczących jego zakresu i terminu jego wdrożenia;

| d) | wymagania od firm inwestycyjnych stosowania szczególnej polityki w zakresie rezerw lub szczególnego traktowania aktywów w kontekście wymogów w zakresie funduszy własnych; |
| --- | --- |

d)

wymagania od firm inwestycyjnych stosowania szczególnej polityki w zakresie rezerw lub szczególnego traktowania aktywów w kontekście wymogów w zakresie funduszy własnych;

| e) | ograniczania działalności, operacji lub sieci firm inwestycyjnych lub żądania zbycia rodzajów działalności, które stwarzają nadmierne ryzyka dla stabilności finansowej firmy inwestycyjnej; |
| --- | --- |

e)

ograniczania działalności, operacji lub sieci firm inwestycyjnych lub żądania zbycia rodzajów działalności, które stwarzają nadmierne ryzyka dla stabilności finansowej firmy inwestycyjnej;

| f) | wymagania ograniczenia ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością, produktami i systemami firm inwestycyjnych, w tym działalnością zleconą na zasadzie outsourcingu; |
| --- | --- |

f)

wymagania ograniczenia ryzyka nieodłącznie związanego z działalnością, produktami i systemami firm inwestycyjnych, w tym działalnością zleconą na zasadzie outsourcingu;

| g) | wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia wysokości zmiennego wynagrodzenia jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy to zmienne wynagrodzenie utrudnia utrzymanie należytej bazy kapitałowej; |
| --- | --- |

g)

wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia wysokości zmiennego wynagrodzenia jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy to zmienne wynagrodzenie utrudnia utrzymanie należytej bazy kapitałowej;

| h) | wymagania od firm inwestycyjnych przeznaczenia zysków netto na zwiększenie funduszy własnych; |
| --- | --- |

h)

wymagania od firm inwestycyjnych przeznaczenia zysków netto na zwiększenie funduszy własnych;

| i) | ograniczenia lub zakazania dokonywania przez firmę inwestycyjną wypłat zysków lub odsetek na rzecz akcjonariuszy, udziałowców lub posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, w przypadku gdy takie ograniczenie lub taki zakaz nie stanowi niewykonania zobowiązania przez firmę inwestycyjną; |
| --- | --- |

i)

ograniczenia lub zakazania dokonywania przez firmę inwestycyjną wypłat zysków lub odsetek na rzecz akcjonariuszy, udziałowców lub posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, w przypadku gdy takie ograniczenie lub taki zakaz nie stanowi niewykonania zobowiązania przez firmę inwestycyjną;

| j) | nakładania dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenia częstotliwości sprawozdawczości w stosunku do obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, w tym w zakresie sprawozdawczości dotyczącej pozycji kapitałowej i płynności; |
| --- | --- |

j)

nakładania dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenia częstotliwości sprawozdawczości w stosunku do obowiązków określonych w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, w tym w zakresie sprawozdawczości dotyczącej pozycji kapitałowej i płynności;

| k) | nakładania szczególnych wymogów dotyczących płynności zgodnie z art. 42; |
| --- | --- |

k)

nakładania szczególnych wymogów dotyczących płynności zgodnie z art. 42;

| l) | wymagania ujawniania dodatkowych informacji; |
| --- | --- |

l)

wymagania ujawniania dodatkowych informacji;

| m) | wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia ryzyka, na jakie narażone jest bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych firm inwestycyjnych, aby zapewnić poufność, integralność i dostępność ich procesów, danych i aktywów. |
| --- | --- |

m)

wymagania od firm inwestycyjnych ograniczenia ryzyka, na jakie narażone jest bezpieczeństwo sieci i systemów informacyjnych firm inwestycyjnych, aby zapewnić poufność, integralność i dostępność ich procesów, danych i aktywów.

3.   Do celów ust. 2 lit. j) właściwe organy mogą nakładać na firmy inwestycyjne dodatkowe obowiązki sprawozdawcze lub zwiększają jej częstotliwość wyłącznie w przypadku, gdy przekazanie informacji nie prowadzi do ich powielenia i gdy spełniony jest jeden z następujących warunków:

| a) | zastosowanie ma jeden z przypadków, o których mowa w art. 38 lit. a) i b); |
| --- | --- |

a)

zastosowanie ma jeden z przypadków, o których mowa w art. 38 lit. a) i b);

| b) | właściwy organ uważa, że niezbędne jest zgromadzenie dowodów, o których mowa w art. 38 lit. b); |
| --- | --- |

b)

właściwy organ uważa, że niezbędne jest zgromadzenie dowodów, o których mowa w art. 38 lit. b);

| c) | dodatkowe informacje są wymagane do celów procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 36. |
| --- | --- |

c)

dodatkowe informacje są wymagane do celów procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 36.

Informacje uznaje się za powielone, jeżeli właściwy organ posiada już te same lub zasadniczo takie same informacje, w przypadku gdy organ ten jest w stanie wygenerować te informacje lub może uzyskać je w inny sposób niż wyegzekwowanie wymogu przekazania tych informacji przez firmę inwestycyjną. Właściwy organ nie wymaga przekazania dodatkowych informacji, jeżeli informacje są dostępne właściwemu organowi w innym formacie lub w innym stopniu szczegółowości niż dodatkowe informacje podlegające przekazaniu, a ten inny format lub poziom szczegółowości nie uniemożliwia organowi wygenerowania zasadniczo podobnych informacji.

Artykuł 40

Dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych

1.   Właściwe organy nakładają dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), wyłącznie w przypadku, gdy na podstawie przeglądów dokonanych zgodnie z art. 36 i 37 stwierdzą, że dana firma inwestycyjna znajduje się w którejkolwiek z następujących sytuacji:

| a) | firma inwestycyjna jest narażona na ryzyka lub elementy ryzyka, lub stwarza dla innych ryzyka, które są istotne i które nie są pokryte lub są niewystarczająco pokryte wymogiem w zakresie funduszy własnych, a szczególnie wymogami opartymi o współczynnik K, określonym w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna jest narażona na ryzyka lub elementy ryzyka, lub stwarza dla innych ryzyka, które są istotne i które nie są pokryte lub są niewystarczająco pokryte wymogiem w zakresie funduszy własnych, a szczególnie wymogami opartymi o współczynnik K, określonym w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| b) | firma inwestycyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 26, a zastosowanie innych środków nadzorczych prawdopodobnie nie doprowadzi w wystarczającym stopniu i we właściwym czasie do poprawy rozwiązań, procesów, mechanizmów i strategii; |
| --- | --- |

b)

firma inwestycyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 26, a zastosowanie innych środków nadzorczych prawdopodobnie nie doprowadzi w wystarczającym stopniu i we właściwym czasie do poprawy rozwiązań, procesów, mechanizmów i strategii;

| c) | korekty związane z ostrożną wyceną portfela handlowego są niewystarczające, aby umożliwić firmie inwestycyjnej, w normalnych warunkach rynkowych, sprzedanie lub zabezpieczenie w krótkim czasie jej pozycji bez ponoszenia istotnych strat; |
| --- | --- |

c)

korekty związane z ostrożną wyceną portfela handlowego są niewystarczające, aby umożliwić firmie inwestycyjnej, w normalnych warunkach rynkowych, sprzedanie lub zabezpieczenie w krótkim czasie jej pozycji bez ponoszenia istotnych strat;

| d) | przegląd przeprowadzony zgodnie z art. 37 wykazuje, że niespełnienie wymogów dotyczących uzyskania zezwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych prawdopodobnie doprowadzi do nieadekwatnych poziomów kapitału; |
| --- | --- |

d)

przegląd przeprowadzony zgodnie z art. 37 wykazuje, że niespełnienie wymogów dotyczących uzyskania zezwolenia na stosowanie modeli wewnętrznych prawdopodobnie doprowadzi do nieadekwatnych poziomów kapitału;

| e) | firma inwestycyjna wielokrotnie nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać adekwatnego poziomu dodatkowych funduszy własnych określonego w art. 41. |
| --- | --- |

e)

firma inwestycyjna wielokrotnie nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać adekwatnego poziomu dodatkowych funduszy własnych określonego w art. 41.

2.   Do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu uznaje się, że wymogi w zakresie funduszy własnych określone w części trzeciej i czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033 nie pokrywają ryzyk lub elementów ryzyka lub pokrywają je w niewystarczającym stopniu jedynie w przypadku, gdy poziomy, rodzaje i struktura kapitału, który właściwy organ uznał za adekwatny na podstawie przeglądu nadzorczego oceny przeprowadzonej przez firmy inwestycyjne zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszej dyrektywy, są wyższe niż wymóg w zakresie funduszy własnych dla firmy inwestycyjnej określony w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Do celów akapitu pierwszego kapitał uznawany za adekwatny może obejmować ryzyka lub elementy ryzyka, które są wyraźnie wyłączone z zakresu wymogu w zakresie funduszy własnych określonego w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

3.   Właściwe organy określają poziom dodatkowych funduszy własnych wymaganych na podstawie art. 39 ust. 2 lit. a) jako różnicę między kapitałem uznawanym za adekwatny zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu a wymogiem w zakresie funduszy własnych określonym w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

4.   Właściwe organy wymagają od firm inwestycyjnych spełnienia dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), za pomocą funduszy własnych z zastrzeżeniem następujących warunków:

| a) | co najmniej trzy czwarte dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych jest spełnione za pomocą kapitału w Tier I; |
| --- | --- |

a)

co najmniej trzy czwarte dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych jest spełnione za pomocą kapitału w Tier I;

| b) | co najmniej trzy czwarte kapitału w Tier I składa się z kapitału podstawowego w Tier I; |
| --- | --- |

b)

co najmniej trzy czwarte kapitału w Tier I składa się z kapitału podstawowego w Tier I;

| c) | te fundusze własne nie są wykorzystywane w celu spełnienia któregokolwiek z wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2019/2033. |
| --- | --- |

c)

te fundusze własne nie są wykorzystywane w celu spełnienia któregokolwiek z wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2019/2033.

5.   Właściwe organy uzasadniają na piśmie swoją decyzję o nałożeniu dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), jasno przedstawiając pełną ocenę elementów, o których mowa w ust. 1–4 niniejszego artykułu. W przypadku określonym w ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu obejmuje to podanie konkretnych powodów, dla których poziom kapitału określony zgodnie z art. 41 ust. 1 nie jest już uznawany za wystarczający.

6.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia sposobu pomiaru ryzyk i elementów ryzyka, o których mowa w ust. 2, w tym ryzyk lub elementów ryzyka, które są wyraźnie wyłączone z zakresu wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w części trzeciej lub czwartej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

EUNB zapewnia, aby projekty regulacyjnych standardów technicznych obejmowały orientacyjne wskaźniki ilościowe dla kwot dodatkowych funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), z uwzględnieniem całego zakresu różnych modeli biznesowych i form prawnych, jakie mogą przyjmować firmy inwestycyjne, oraz aby były proporcjonalne w kontekście:

| a) | obciążeń związanych z ich wdrożeniem, spoczywających na firmach inwestycyjnych i właściwych organach; |
| --- | --- |

a)

obciążeń związanych z ich wdrożeniem, spoczywających na firmach inwestycyjnych i właściwych organach;

| b) | możliwości, że wyższy poziom wymogów w zakresie funduszy własnych mających zastosowanie w przypadku, gdy firmy inwestycyjne nie stosują modeli wewnętrznych, uzasadnia nałożenie niższych wymogów w zakresie funduszy własnych w ramach oceny ryzyk i elementów ryzyka zgodnie z ust. 2. |
| --- | --- |

b)

możliwości, że wyższy poziom wymogów w zakresie funduszy własnych mających zastosowanie w przypadku, gdy firmy inwestycyjne nie stosują modeli wewnętrznych, uzasadnia nałożenie niższych wymogów w zakresie funduszy własnych w ramach oceny ryzyk i elementów ryzyka zgodnie z ust. 2.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

7.   Właściwe organy mogą nałożyć dodatkowy wymóg w zakresie funduszy własnych zgodnie z ust. 1–6 na firmy inwestycyjne, które spełniają warunki do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, na podstawie oceny indywidualnych przypadków oraz w przypadku gdy właściwy organ uzna to za uzasadnione.

Artykuł 41

Wytyczne dotyczące dodatkowych funduszy własnych

1.   Właściwe organy mogą – z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz współmiernie do wielkości, znaczenia systemowego, charakteru, skali i złożoności działalności firm inwestycyjnych, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 – wymagać od takich firm inwestycyjnych, aby posiadały poziomy funduszy własnych, które zgodnie z art. 24 w sposób wystarczający przewyższają wymogi określone w części trzeciej rozporządzenia (UE) 2019/2033 i w niniejszej dyrektywie, w tym dodatkowe wymogi w zakresie funduszy własnych, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. a), w celu zapewnienia, aby cykliczne wahania koniunktury gospodarczej nie prowadziły do naruszenia tych wymogów lub nie zagrażały zdolności firmy inwestycyjnej do likwidacji i zaprzestania działalności w uporządkowany sposób.

2.   Właściwe organy w stosownych przypadkach poddają przeglądowi poziom funduszy własnych ustalony przez każdą firmę inwestycyjną, która nie spełnia warunków do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana wzajemnie firma inwestycyjna, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu oraz w stosownych przypadkach przekazują wnioski z tego przeglądu danej firmie inwestycyjnej, w tym wszelkie oczekiwania w odniesieniu do korekt poziomu funduszy własnych ustanowionego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Taka informacja musi zawierać termin dokonania korekty wymaganej przez właściwy organ.

Artykuł 42

Szczególne wymogi dotyczące płynności

1.   Właściwe organy nakładają szczególne wymogi dotyczące płynności, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. k) niniejszej dyrektywy, jedynie w przypadkach gdy na podstawie przeglądów dokonanych zgodnie z art. 36 i 37 niniejszej dyrektywy stwierdzą, że firma inwestycyjna, która nie spełnia warunków do zakwalifikowania się jako mała i niepowiązana wzajemnie firma inwestycyjna, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, lub która spełnia warunki określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, ale nie jest zwolniona z wymogu dotyczącego płynności zgodnie z art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, znajduje się w jednej z następujących sytuacji:

| a) | firma inwestycyjna jest narażona na ryzyko płynności lub elementy ryzyka płynności, które są istotne i które nie są objęte lub są niewystarczająco objęte wymogiem dotyczącym płynności określonym w części piątej rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

a)

firma inwestycyjna jest narażona na ryzyko płynności lub elementy ryzyka płynności, które są istotne i które nie są objęte lub są niewystarczająco objęte wymogiem dotyczącym płynności określonym w części piątej rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| b) | firma inwestycyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 26 niniejszej dyrektywy, a zastosowanie innych środków administracyjnych prawdopodobnie nie doprowadzi w wystarczającym stopniu i we właściwym czasie do poprawy rozwiązań, procesów, mechanizmów i strategii. |
| --- | --- |

b)

firma inwestycyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 24 i 26 niniejszej dyrektywy, a zastosowanie innych środków administracyjnych prawdopodobnie nie doprowadzi w wystarczającym stopniu i we właściwym czasie do poprawy rozwiązań, procesów, mechanizmów i strategii.

2.   Do celów ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu uznaje się, że wymóg dotyczący płynności określony w części piątej rozporządzenia (UE) 2019/2033 nie obejmuje ryzyka płynności ani elementów ryzyka płynności lub obejmuje je w niewystarczającym stopniu jedynie w przypadku, gdy poziomy i rodzaje płynności, które właściwy organ uznał za adekwatne na podstawie przeglądu nadzorczego oceny przeprowadzonej przez firmy inwestycyjne zgodnie z art. 24 ust. 1 niniejszej dyrektywy, są wyższe niż wymóg dotyczący płynności dla firmy inwestycyjnej określony w części piątej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

3.   Właściwe organy określają szczególny poziom płynności wymagany na podstawie art. 39 ust. 2 lit. k) niniejszej dyrektywy jako różnicę między poziomem płynności uznawanym za adekwatny zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu a wymogiem dotyczącym płynności określonym w części piątej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

4.   Właściwe organy wymagają od firm inwestycyjnych spełnienia szczególnych wymogów dotyczących płynności, o których mowa w art. 39 ust. 2 lit. k) niniejszej dyrektywy, za pomocą aktywów płynnych określonych w art. 43 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

5.   Właściwe organy uzasadniają na piśmie swoją decyzję o nałożeniu szczególnego wymogu dotyczącego płynności, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. k), jasno przedstawiając pełną ocenę elementów, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu.

6.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia – w sposób, który jest odpowiedni do wielkości, struktury i organizacji wewnętrznej firm inwestycyjnych oraz do charakteru, zakresu i złożoności ich działalności – sposobu pomiaru ryzyka płynności i elementów ryzyka płynności, o których mowa w ust. 2.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 43

Współpraca z organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Właściwe organy powiadamiają odpowiednie organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o każdym wymogu w zakresie dodatkowych funduszy własnych nałożonym na mocy art. 39 ust. 2 lit. a) niniejszej dyrektywy w przypadku firmy inwestycyjnej, która jest objęta zakresem stosowania dyrektywy 2014/59/UE, oraz o wszelkich oczekiwaniach dotyczących korekt, o których mowa w art. 41 ust. 2 niniejszej dyrektywy, w odniesieniu do takiej firmy inwestycyjnej.

Artykuł 44

Wymogi dotyczące publikacji

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy były uprawnione do:

| a) | nakładania na firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, oraz firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, wymogu publikowania informacji, o których mowa w art. 46 tego rozporządzenia częściej niż raz do roku oraz ustalania terminów tej publikacji; |
| --- | --- |

a)

nakładania na firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, oraz firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, wymogu publikowania informacji, o których mowa w art. 46 tego rozporządzenia częściej niż raz do roku oraz ustalania terminów tej publikacji;

| b) | nakładania na firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, oraz firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, wymogu korzystania z określonych środków przekazu i miejsc, w szczególności stron internetowych firm inwestycyjnych, do celów publikacji innych niż publikacje sprawozdań finansowych; |
| --- | --- |

b)

nakładania na firmy inwestycyjne, które nie spełniają warunków do zakwalifikowania się jako małe i niepowiązane wzajemnie firmy inwestycyjne, określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, oraz firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, wymogu korzystania z określonych środków przekazu i miejsc, w szczególności stron internetowych firm inwestycyjnych, do celów publikacji innych niż publikacje sprawozdań finansowych;

| c) | nakładania na jednostki dominujące wymogu corocznego publikowania, w pełnej formie albo poprzez zamieszczenie odniesień do równoważnych informacji, opisu ich struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy firm inwestycyjnych zgodnie z art. 26 ust. 1 niniejszej dyrektywy oraz art. 10 dyrektywy 2014/65/UE. |
| --- | --- |

c)

nakładania na jednostki dominujące wymogu corocznego publikowania, w pełnej formie albo poprzez zamieszczenie odniesień do równoważnych informacji, opisu ich struktury prawnej oraz struktury zarządzania i struktury organizacyjnej grupy firm inwestycyjnych zgodnie z art. 26 ust. 1 niniejszej dyrektywy oraz art. 10 dyrektywy 2014/65/UE.

Artykuł 45

Obowiązek informowania EUNB

1.   Właściwe organy przekazują EUNB informacje na temat:

| a) | ich procesu przeglądu i oceny, o których mowa w art. 36; |
| --- | --- |

a)

ich procesu przeglądu i oceny, o których mowa w art. 36;

| b) | metody zastosowanej w odniesieniu do decyzji, o których mowa w art. 39, 40 i 41. |
| --- | --- |

b)

metody zastosowanej w odniesieniu do decyzji, o których mowa w art. 39, 40 i 41.

| c) | poziomu ustanowionych przez państwa członkowskie kar administracyjnych, o których mowa w art. 18. |
| --- | --- |

c)

poziomu ustanowionych przez państwa członkowskie kar administracyjnych, o których mowa w art. 18.

EUNB przekazuje ESMA informacje, o których mowa w niniejszym ustępie.

2.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, ocenia informacje przekazane przez właściwe organy w celu rozwijania spójności procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej. W celu uzupełnienia swojej oceny EUNB, po konsultacji z ESMA, może się zwrócić do właściwych organów o dodatkowe informacje na zasadzie proporcjonalności oraz zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB publikuje na swojej stronie internetowej w ujęciu zbiorczym informacje, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. c).

EUNB przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stopnia konwergencji w stosowaniu niniejszego rozdziału przez państwa członkowskie. EUNB w razie potrzeby przeprowadza wzajemne oceny zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. EUNB informuje ESMA o takich wzajemnych ocenach.

EUNB i ESMA wydają wytyczne skierowane do właściwych organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 i art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, w zależności od przypadku, w celu doprecyzowania – w sposób, który jest odpowiedni do wielkości, struktury i organizacji wewnętrznej firm inwestycyjnych oraz do charakteru, zakresu i złożoności ich działalności – wspólnych procedur i metod dotyczących procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej, o których mowa w ust. 1, oraz oceny traktowania ryzyk, o których mowa w art. 29 niniejszej dyrektywy.

ROZDZIAŁ 3

Nadzór nad grupami firm inwestycyjnych

Sekcja 1

Nadzór na zasadzie skonsolidowanej nad grupami firm inwestycyjnych oraz nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym

Artykuł 46

Określenie organu sprawującego nadzór nad grupą

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy na czele grupy firm inwestycyjnych stoi unijna dominująca firma inwestycyjna, nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym sprawował właściwy organ tej unijnej dominującej firmy inwestycyjnej.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostka dominująca firmy inwestycyjnej jest unijną dominującą inwestycyjną spółką holdingową lub unijną dominującą finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym sprawował właściwy organ tej firmy inwestycyjnej.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy dwie lub większa liczba firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich mają tę samą unijną dominującą inwestycyjną spółkę holdingową lub tę samą unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym był sprawowany przez właściwy organ firmy inwestycyjnej posiadającej zezwolenie w państwie członkowskim, w którym siedzibę ma inwestycyjna spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy jednostki dominujące dwóch lub większej liczby firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich, obejmują więcej niż jedną inwestycyjną spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których siedziby główne znajdują się w różnych państwach członkowskich, a w każdym z tych państw członkowskich znajduje się firma inwestycyjna, nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym był sprawowany przez właściwy organ firmy inwestycyjnej o największej sumie bilansowej.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy dwie lub większa liczba firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie w Unii mają, jako jednostkę dominującą, tę samą unijną inwestycyjną spółkę holdingową lub tę samą unijną finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, przy czym żadna z tych firm inwestycyjnych nie posiada zezwolenia w państwie członkowskim, w którym utworzono inwestycyjną spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, nadzór na zasadzie skonsolidowanej lub nadzór nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym był sprawowany przez organ właściwy dla firmy inwestycyjnej o największej sumie bilansowej.

6.   Właściwe organy mogą – na mocy wspólnego porozumienia – odstąpić od kryteriów, o których mowa w ust. 3, 4 i 5, w przypadku gdy ich zastosowanie nie byłoby właściwe do celów sprawowania skutecznego nadzoru na zasadzie skonsolidowanej lub nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym, biorąc pod uwagę dane firmy inwestycyjne oraz znaczenie działalności prowadzonej przez nie w odnośnych państwach członkowskich, oraz wyznaczyć inny właściwy organ w celu sprawowania nadzoru na zasadzie skonsolidowanej lub nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym. W takich przypadkach właściwe organy przed podjęciem każdej takiej decyzji zapewniają możliwość wyrażenia opinii na temat tej planowanej decyzji, stosownie do przypadku, unijnej dominującej inwestycyjnej spółce holdingowej, unijnej dominującej finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej lub firmie inwestycyjnej o największej sumie bilansowej. Właściwe organy powiadamiają Komisję i EUNB o każdej takiej decyzji.

Artykuł 47

Wymogi dotyczące informowania w sytuacjach nadzwyczajnych

W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym podmioty należące do grupy firm inwestycyjnych posiadają zezwolenie, organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 46 niniejszej dyrektywy, z zastrzeżeniem rozdziału 1 sekcja 2 niniejszego tytułu, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB, ERRS i wszelkie odpowiednie właściwe organy oraz przekazuje im wszystkie informacje istotne dla wykonywania ich zadań.

Artykuł 48

Kolegia organów nadzoru

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 46 niniejszej dyrektywy mógł, w stosownych przypadkach, ustanawiać kolegia organów nadzoru w celu ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w niniejszym artykule, oraz w celu zapewnienia koordynacji i współpracy z odpowiednimi organami nadzoru z państw trzecich, w szczególności w przypadku gdy jest to konieczne do celów stosowania art. 23 ust. 1 akapit pierwszy lit. c) i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/2033, aby dokonywać wymiany i aktualizacji stosownych informacji na temat modelu dotyczącego depozytu zabezpieczającego z organami nadzoru kwalifikujących się kontrahentów centralnych.

2.   Kolegia organów nadzoru zapewniają ramy umożliwiające organowi sprawującemu nadzór nad grupą, EUNB i pozostałym właściwym organom wykonywanie następujących zadań:

| a) | zadań, o których mowa w art. 47; |
| --- | --- |

a)

zadań, o których mowa w art. 47;

| b) | koordynowania wniosków o udzielenie informacji w przypadku, gdy jest to niezbędne w celu ułatwienia nadzoru na zasadzie skonsolidowanej, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

b)

koordynowania wniosków o udzielenie informacji w przypadku, gdy jest to niezbędne w celu ułatwienia nadzoru na zasadzie skonsolidowanej, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| c) | koordynowania wniosków o udzielenie informacji w przypadkach, gdy większa liczba właściwych organów firm inwestycyjnych należących do tej samej grupy musi zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia członka rozliczającego albo do właściwego organu kwalifikującego się kontrahenta centralnego o informacje na temat modelu i parametrów dotyczących depozytu zabezpieczającego stosowanych do obliczania wymogu dotyczącego tego depozytu dla odnośnych firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

c)

koordynowania wniosków o udzielenie informacji w przypadkach, gdy większa liczba właściwych organów firm inwestycyjnych należących do tej samej grupy musi zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia członka rozliczającego albo do właściwego organu kwalifikującego się kontrahenta centralnego o informacje na temat modelu i parametrów dotyczących depozytu zabezpieczającego stosowanych do obliczania wymogu dotyczącego tego depozytu dla odnośnych firm inwestycyjnych;

| d) | wymiany informacji między wszystkimi właściwymi organami oraz z EUNB zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, a także z ESMA zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010; |
| --- | --- |

d)

wymiany informacji między wszystkimi właściwymi organami oraz z EUNB zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, a także z ESMA zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;

| e) | osiągnięcia porozumienia, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do przekazywania zadań i obowiązków między właściwymi organami na zasadzie dobrowolności; |
| --- | --- |

e)

osiągnięcia porozumienia, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do przekazywania zadań i obowiązków między właściwymi organami na zasadzie dobrowolności;

| f) | zwiększenia efektywności nadzoru poprzez dążenie do unikania zbędnego powielania wymogów nadzorczych. |
| --- | --- |

f)

zwiększenia efektywności nadzoru poprzez dążenie do unikania zbędnego powielania wymogów nadzorczych.

3.   W stosownych przypadkach kolegia organów nadzoru można również ustanawiać w przypadku, gdy jednostki zależne grupy firm inwestycyjnych, na której czele stoi unijna firma inwestycyjna, unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, znajdują się w państwie trzecim.

4.   Zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 EUNB bierze udział w posiedzeniach kolegiów organów nadzoru.

5.   Następujące organy posiadają status członków w kolegium organów nadzoru:

| a) | właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi grupy firm inwestycyjnych, na której czele stoi unijna firma inwestycyjna, unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi grupy firm inwestycyjnych, na której czele stoi unijna firma inwestycyjna, unijna dominująca inwestycyjna spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej;

| b) | w stosownych przypadkach, organy nadzoru z państw trzecich, z zastrzeżeniem wymogów poufności, które zdaniem wszystkich właściwych organów są równorzędne z wymogami określonymi w rozdziale 1 sekcja 2 niniejszego tytułu. |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach, organy nadzoru z państw trzecich, z zastrzeżeniem wymogów poufności, które zdaniem wszystkich właściwych organów są równorzędne z wymogami określonymi w rozdziale 1 sekcja 2 niniejszego tytułu.

6.   Organ sprawujący nadzór nad grupą określony zgodnie z art. 46 przewodniczy posiedzeniom kolegium organów nadzoru i przyjmuje decyzje. Ten organ sprawujący nadzór nad grupą z wyprzedzeniem i w pełni informuje wszystkich członków kolegium organów nadzoru o organizacji tych posiedzeń, o głównych kwestiach, które mają być przedmiotem dyskusji, oraz o działaniach, których podjęcie należy rozważyć. Organ sprawujący nadzór nad grupą w odpowiednim czasie w pełni informuje także wszystkich członków kolegium organów nadzoru o decyzjach podjętych w trakcie tych posiedzeń lub zastosowanych środkach.

Podejmując decyzje, organ sprawujący nadzór nad grupą uwzględnia zasadność działalności nadzorczej, która ma zostać zaplanowana lub podlegać koordynacji przez organy, o których mowa w ust. 5.

Ustanowienie i zasady funkcjonowania kolegiów organów nadzoru formalnie zatwierdza się w drodze ustaleń sporządzonych na piśmie.

7.   W przypadku braku zgody na podjętą przez organ sprawujący nadzór nad grupą decyzję w sprawie funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, każdy z zainteresowanych właściwych organów może skierować sprawę do EUNB oraz zwrócić się o pomoc EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB może – z własnej inicjatywy zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 – podjąć również działania wspierające właściwe organy w przypadku różnicy zdań w sprawie funkcjonowania kolegiów organów nadzoru na mocy niniejszego artykułu.

8.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania warunków, na których kolegia organów nadzoru wykonują swoje zadania, o których mowa w ust. 1.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 czerwca 2021 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 49

Wymogi dotyczące współpracy

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby organ sprawujący nadzór nad grupą oraz właściwe organy, o których mowa w art. 48 ust. 5, wzajemnie przedstawiały sobie wszystkie wymagane istotne informacje, w tym informacje dotyczące:

| a) | określenia struktury prawnej oraz struktury zarządzania grupy firm inwestycyjnych, w tym jej struktury organizacyjnej, obejmującej wszystkie podmioty objęte regulacją i podmioty nieobjęte regulacją, jednostki zależne nieobjęte regulacją i jednostki dominujące, oraz określenia właściwych organów podmiotów objętych regulacją wchodzących w skład danej grupy firm inwestycyjnych; |
| --- | --- |

a)

określenia struktury prawnej oraz struktury zarządzania grupy firm inwestycyjnych, w tym jej struktury organizacyjnej, obejmującej wszystkie podmioty objęte regulacją i podmioty nieobjęte regulacją, jednostki zależne nieobjęte regulacją i jednostki dominujące, oraz określenia właściwych organów podmiotów objętych regulacją wchodzących w skład danej grupy firm inwestycyjnych;

| b) | procedur gromadzenia informacji od firm inwestycyjnych wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych oraz procedur weryfikacji tych informacji; |
| --- | --- |

b)

procedur gromadzenia informacji od firm inwestycyjnych wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych oraz procedur weryfikacji tych informacji;

| c) | wszelkich niekorzystnych zmian sytuacji w firmach inwestycyjnych lub w innych jednostkach wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych, które mogłyby mieć poważny wpływ na te firmy inwestycyjne; |
| --- | --- |

c)

wszelkich niekorzystnych zmian sytuacji w firmach inwestycyjnych lub w innych jednostkach wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych, które mogłyby mieć poważny wpływ na te firmy inwestycyjne;

| d) | wszelkich znaczących kar nałożonych przez właściwe organy i nadzwyczajnych środków zastosowanych przez te organy zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi niniejszą dyrektywę; |
| --- | --- |

d)

wszelkich znaczących kar nałożonych przez właściwe organy i nadzwyczajnych środków zastosowanych przez te organy zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi niniejszą dyrektywę;

| e) | nałożenia szczególnego wymogu w zakresie funduszy własnych na podstawie art. 39 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

e)

nałożenia szczególnego wymogu w zakresie funduszy własnych na podstawie art. 39 niniejszej dyrektywy.

2.   Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 właściwe organy i organ sprawujący nadzór nad grupą mogą powiadomić EUNB, w przypadku gdy istotnych informacji nie przekazano zgodnie z ust. 1 bez zbędnej zwłoki lub w przypadku gdy wniosek o współpracę, w szczególności dotyczący wymiany istotnych informacji, został odrzucony lub nie podjęto w jego sprawie żadnych działań w rozsądnym terminie.

EUNB może, zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 oraz z własnej inicjatywy, wspierać właściwe organy w opracowywaniu spójnych praktyk w zakresie współpracy.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby przed przyjęciem decyzji, która może być istotna dla zadań nadzorczych innych właściwych organów, właściwe organy konsultowały się ze sobą w sprawach:

| a) | zmian w strukturze akcjonariatu, w strukturze organizacyjnej lub w strukturze zarządzania firm inwestycyjnych wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych, które to zmiany wymagają zatwierdzenia lub zezwolenia ze strony właściwych organów; |
| --- | --- |

a)

zmian w strukturze akcjonariatu, w strukturze organizacyjnej lub w strukturze zarządzania firm inwestycyjnych wchodzących w skład grupy firm inwestycyjnych, które to zmiany wymagają zatwierdzenia lub zezwolenia ze strony właściwych organów;

| b) | znaczących kar nałożonych na firmy inwestycyjne przez właściwe organy lub wszelkich innych nadzwyczajnych środków zastosowanych przez te organy; oraz |
| --- | --- |

b)

znaczących kar nałożonych na firmy inwestycyjne przez właściwe organy lub wszelkich innych nadzwyczajnych środków zastosowanych przez te organy; oraz

| c) | szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 39. |
| --- | --- |

c)

szczególnych wymogów w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 39.

4.   W przypadku, gdy właściwe organy mają nałożyć znaczące kary lub zastosować inne nadzwyczajne środki, o czym mowa w ust. 3 lit. b), organy te konsultują się z organem sprawującym nadzór nad grupą.

5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 właściwy organ nie jest zobowiązany do konsultowania się z innymi właściwymi organami w przypadkach pilnych lub jeżeli taka konsultacja mogłaby zagrozić skuteczności jego decyzji, przy czym w takim przypadku właściwy organ niezwłocznie informuje pozostałe zainteresowane właściwe organy o swojej decyzji o niekonsultowaniu się.

Artykuł 50

Weryfikacja informacji dotyczących podmiotów znajdujących się w innych państwach członkowskich

1.   W przypadku gdy zaistnieje potrzeba zweryfikowania przez właściwy organ w jednym państwie członkowskim informacji na temat firm inwestycyjnych, inwestycyjnych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, instytucji finansowych, przedsiębiorstw usług pomocniczych, holdingów mieszanych lub jednostek zależnych znajdujących się w innym państwie członkowskim, w tym jednostek zależnych będących zakładami ubezpieczeń, oraz zgłoszony zostanie wniosek w tej sprawie, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy tego innego państwa członkowskiego przeprowadziły taką weryfikację zgodnie z ust. 2.

2.   Właściwe organy, które otrzymały wniosek na podstawie ust. 1, podejmują którekolwiek z następujących działań:

| a) | samodzielnie przeprowadzają weryfikację w zakresie swoich kompetencji; |
| --- | --- |

a)

samodzielnie przeprowadzają weryfikację w zakresie swoich kompetencji;

| b) | zezwalają właściwym organom, które złożyły ten wniosek, na przeprowadzenie weryfikacji; |
| --- | --- |

b)

zezwalają właściwym organom, które złożyły ten wniosek, na przeprowadzenie weryfikacji;

| c) | zwracają się do audytora lub eksperta o przeprowadzenie weryfikacji w sposób bezstronny oraz o szybkie przekazanie jej wyników. |
| --- | --- |

c)

zwracają się do audytora lub eksperta o przeprowadzenie weryfikacji w sposób bezstronny oraz o szybkie przekazanie jej wyników.

Do celów lit. a) i c) właściwe organy, które złożyły wniosek, są uprawnione do uczestniczenia w weryfikacji.

Sekcja 2

Inwestycyjne spółki holdingowe, finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej i holdingi mieszane

Artykuł 51

Objęcie spółek holdingowych nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym

Państwa członkowskie zapewniają objęcie inwestycyjnych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej nadzorem nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym.

Artykuł 52

Kwalifikacje dyrektorów

Państwa członkowskie wymagają, aby członkowie organu zarządzającego inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej cieszyli się odpowiednio dobrą opinią oraz posiadali wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie do skutecznego wykonywania ich obowiązków, z uwzględnieniem szczególnej roli danej inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

Artykuł 53

Holdingi mieszane

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w sytuacji, w której jednostką dominującą firmy inwestycyjnej jest holding mieszany, właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad firmą inwestycyjną mogły:

| a) | wymagać od holdingu mieszanego przedstawienia tym organom wszelkich informacji, które mogą być istotne dla nadzoru nad tą firma inwestycyjną; |
| --- | --- |

a)

wymagać od holdingu mieszanego przedstawienia tym organom wszelkich informacji, które mogą być istotne dla nadzoru nad tą firma inwestycyjną;

| b) | nadzorować transakcje między firmą inwestycyjną a holdingiem mieszanym i jego jednostkami zależnymi, a także wymagać od firmy inwestycyjnej posiadania odpowiednich procesów zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontroli wewnętrznej, w tym rzetelnych procedur sprawozdawczych i księgowych, na potrzeby rozpoznawania, pomiaru, monitorowania i kontrolowania tych transakcji. |
| --- | --- |

b)

nadzorować transakcje między firmą inwestycyjną a holdingiem mieszanym i jego jednostkami zależnymi, a także wymagać od firmy inwestycyjnej posiadania odpowiednich procesów zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontroli wewnętrznej, w tym rzetelnych procedur sprawozdawczych i księgowych, na potrzeby rozpoznawania, pomiaru, monitorowania i kontrolowania tych transakcji.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby ich właściwe organy mogły przeprowadzać kontrole na miejscu w celu zweryfikowania informacji otrzymanych od holdingów mieszanych i od ich jednostek zależnych lub zlecać takie kontrole inspektorom zewnętrznym.

Artykuł 54

Kary

Zgodnie z rozdziałem 2 sekcji 3 niniejszego tytułu państwa członkowskie zapewniają możliwość nakładania kar administracyjnych lub podejmowania innych środków administracyjnych mających na celu zaprzestanie lub złagodzenie naruszeń przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych transponujących niniejszy rozdział lub zaradzenie przyczynom takich naruszeń w odniesieniu do inwestycyjnych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, holdingów mieszanych, lub osób faktycznie nimi zarządzających.

Artykuł 55

Ocena nadzoru sprawowanego przez państwa trzecie oraz inne techniki nadzoru

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy dwie lub większa liczba firm inwestycyjnych, które są jednostkami zależnymi tej samej jednostki dominującej mającej siedzibę główną w państwie trzecim, nie podlegają skutecznemu nadzorowi na poziomie grupy, właściwy organ ocenił, czy firmy inwestycyjne podlegają nadzorowi sprawowanemu przez organ nadzoru z państwa trzeciego, który jest równoważny nadzorowi określonemu w niniejszej dyrektywie i w części pierwszej rozporządzenia (UE) 2019/2033.

2.   W przypadku gdy z oceny, o której mowa w ust. 1, wynika, że taki równoważny nadzór nie ma zastosowania, państwa członkowskie zezwalają na stosowanie odpowiednich technik nadzoru, które osiągają cele nadzoru zgodnie z art. 7 lub 8 rozporządzenia (UE) 2019/2033. Decyzję dotyczącą tych technik nadzoru podejmuje właściwy organ, który pełniłby rolę organu sprawującego nadzór nad grupą gdyby jednostka dominująca miała swoją siedzibę w Unii, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi właściwymi organami. Informacje o wszelkich środkach zastosowanych na podstawie niniejszego ustępu przekazuje się pozostałym zainteresowanym właściwym organom, EUNB oraz Komisji.

3.   Właściwy organ, który pełniłby rolę organu sprawującego nadzór nad grupą gdyby jednostka dominująca miała swoją siedzibę w Unii, może w szczególności wymagać ustanowienia inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w Unii oraz zastosować art. 7 lub 8 rozporządzenia (UE) 2019/2033 do tej inwestycyjnej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

Artykuł 56

Współpraca z organami nadzoru państw trzecich

Komisja, na wniosek państwa członkowskiego albo działając z własnej inicjatywy, może przedkładać Radzie zalecenia w sprawie negocjowania z państwem trzecim lub państwami trzecimi umów dotyczących środków sprawowania nadzoru nad zgodnością z grupowym testem kapitałowym następujących firm inwestycyjnych:

| a) | firm inwestycyjnych, których jednostka dominująca ma siedzibę główną w państwie trzecim; |
| --- | --- |

a)

firm inwestycyjnych, których jednostka dominująca ma siedzibę główną w państwie trzecim;

| b) | firm inwestycyjnych, które znajdują się w państwach trzecich i których jednostka dominująca ma siedzibę główną w Unii. |
| --- | --- |

b)

firm inwestycyjnych, które znajdują się w państwach trzecich i których jednostka dominująca ma siedzibę główną w Unii.

TYTUŁ V

PUBLIKACJA INFORMACJI PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY

Artykuł 57

Wymogi dotyczące publikacji

1.   Właściwe organy podają do wiadomości publicznej wszystkie następujące informacje:

| a) | teksty przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych oraz ogólne wytyczne przyjęte w ich państwie członkowskim na podstawie niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

a)

teksty przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych oraz ogólne wytyczne przyjęte w ich państwie członkowskim na podstawie niniejszej dyrektywy;

| b) | sposoby korzystania z opcji i uprawnień dyskrecjonalnych dostępnych na podstawie niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

b)

sposoby korzystania z opcji i uprawnień dyskrecjonalnych dostępnych na podstawie niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| c) | ogólne kryteria i metody stosowane podczas przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 36 niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

c)

ogólne kryteria i metody stosowane podczas przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 36 niniejszej dyrektywy;

| d) | zbiorcze dane statystyczne dotyczące kluczowych aspektów wdrażania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033 w ich państwie członkowskim, w tym liczbę i charakter środków nadzorczych zastosowanych zgodnie z art. 39 ust. 2 list. a) niniejszej dyrektywy oraz kar administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 18 niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

d)

zbiorcze dane statystyczne dotyczące kluczowych aspektów wdrażania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033 w ich państwie członkowskim, w tym liczbę i charakter środków nadzorczych zastosowanych zgodnie z art. 39 ust. 2 list. a) niniejszej dyrektywy oraz kar administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 18 niniejszej dyrektywy.

2.   Informacje opublikowane zgodnie z ust. 1 muszą być wystarczająco kompleksowe i dokładne, aby umożliwić dokonanie odpowiedniego porównania zastosowania ust. 1 lit. b), c) i d) przez właściwe organy poszczególnych państw członkowskich.

3.   Informacje publikuje się w jednakowym formacie i regularnie aktualizuje. Publikowane informacje muszą być dostępne pod jednym wspólnym adresem elektronicznym.

4.   EUNB, w porozumieniu z ESMA, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji informacji wymienionych w ust. 1.

Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

5.   EUNB przedłoży Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w ust. 4, do dnia 26 czerwca 2021 r.

TYTUŁ VI

AKTY DELEGOWANE

Artykuł 58

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 29 ust. 4 i art. 36 ust. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 25 grudnia 2019 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 29 ust. 4 i art. 36 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 29 ust. 4 lub art. 36 ust. 4 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

TYTUŁ VII

ZMIANY W INNYCH DYREKTYWACH

Artykuł 59

Zmiana w dyrektywie 2002/87/WE

Art. 2 pkt 7 dyrektywy 2002/87/WE otrzymuje brzmienie:

| „7) | »zasady sektorowe« oznaczają akty prawne Unii dotyczące nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami objętymi regulacją, w szczególności rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*1) i (UE) 2019/2033 (*2) oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE, 2013/36/UE (*3), 2014/65/UE (*4) i (UE) 2019/2034 (*5); |
| --- | --- |

„7)

»zasady sektorowe« oznaczają akty prawne Unii dotyczące nadzoru ostrożnościowego nad podmiotami objętymi regulacją, w szczególności rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*1) i (UE) 2019/2033 (*2) oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE, 2013/36/UE (*3), 2014/65/UE (*4) i (UE) 2019/2034 (*5);

*1

*2

*3

*4

*5

Artykuł 60

Zmiana w dyrektywie 2009/65/WE

Art. 7 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) dyrektywy 2009/65/WE otrzymuje brzmienie:

| „(iii) | niezależnie od wysokości wymaganych kwot, fundusze własne spółki zarządzającej nie mogą być w żadnym momencie niższe niż kwota ustalona w art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*6). |
| --- | --- |

„(iii)

niezależnie od wysokości wymaganych kwot, fundusze własne spółki zarządzającej nie mogą być w żadnym momencie niższe niż kwota ustalona w art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*6).

*6

Artykuł 61

Zmiana w dyrektywie 2011/61/UE

Art. 9 ust. 5 dyrektywy 2011/61/UE otrzymuje brzmienie:

„5.   Niezależnie od ust. 3 wysokość funduszy własnych ZAFI nie może być nigdy niższa od kwoty wymaganej na mocy art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*7).

Artykuł 62

Zmiany w dyrektywie 2013/36/UE

W dyrektywie 2013/36/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE”; |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE”;

| 2) | art. 1 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 1

  Przedmiot
  Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące:






  a) | warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące:

a)

warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności;

| b) | uprawnień i narzędzi nadzorczych w zakresie nadzoru ostrożnościowego sprawowanego przez właściwe organy nad instytucjami kredytowymi; |
| --- | --- |

b)

uprawnień i narzędzi nadzorczych w zakresie nadzoru ostrożnościowego sprawowanego przez właściwe organy nad instytucjami kredytowymi;

| c) | nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi przez właściwe organy w sposób, który jest zgodny z przepisami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013; |
| --- | --- |

c)

nadzoru ostrożnościowego sprawowanego nad instytucjami kredytowymi przez właściwe organy w sposób, który jest zgodny z przepisami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013;

| d) | wymogów w zakresie publikowania przez właściwe organy informacji w obszarze regulacji ostrożnościowej instytucji kredytowych oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi.”; |
| --- | --- |

d)

wymogów w zakresie publikowania przez właściwe organy informacji w obszarze regulacji ostrożnościowej instytucji kredytowych oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi.”;

| 3) | w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | uchyla się ust. 2 i 3; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

uchyla się ust. 2 i 3;

| b) | w ust. 5 uchyla się pkt 1; |
| --- | --- |

b)

w ust. 5 uchyla się pkt 1;

| c) | ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  „6.   Na użytek art. 34 i tytułu VII rozdział 3 podmioty, o których mowa w ust. 5 pkt 3–24 niniejszego artykułu, uznaje się za instytucje finansowe.”; |
| --- | --- |

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Na użytek art. 34 i tytułu VII rozdział 3 podmioty, o których mowa w ust. 5 pkt 3–24 niniejszego artykułu, uznaje się za instytucje finansowe.”;

| 4) | w art. 3 ust. 1 uchyla się pkt 4; |
| --- | --- |

4)

w art. 3 ust. 1 uchyla się pkt 4;

| 5) | art. 5 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 5

  Koordynacja wewnątrz państw członkowskich
  Państwa członkowskie, w których istnieje więcej niż jeden właściwy organ sprawujący nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi i instytucjami finansowymi, podejmują wymagane środki w celu zapewnienia koordynacji prac takich organów.”; |
| --- | --- |

5)

art. 5 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

Koordynacja wewnątrz państw członkowskich

Państwa członkowskie, w których istnieje więcej niż jeden właściwy organ sprawujący nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi i instytucjami finansowymi, podejmują wymagane środki w celu zapewnienia koordynacji prac takich organów.”;

| 6) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 8a

  Szczególne wymogi w zakresie zezwoleń dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

  1.   Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które uzyskały już zezwolenie na podstawie tytułu II dyrektywy 2014/65/UE, przedłożyły wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z art. 8 najpóźniej w dniu, w którym miało miejsce którekolwiek z następujących zdarzeń:






  a) | średnia miesięczna całkowita wartość aktywów obliczona za okres 12 kolejnych miesięcy jest równa lub wyższa niż 30 mld EUR; lub |
| --- | --- | --- |

6)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Szczególne wymogi w zakresie zezwoleń dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1.   Państwa członkowskie wymagają, aby przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które uzyskały już zezwolenie na podstawie tytułu II dyrektywy 2014/65/UE, przedłożyły wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z art. 8 najpóźniej w dniu, w którym miało miejsce którekolwiek z następujących zdarzeń:

a)

średnia miesięczna całkowita wartość aktywów obliczona za okres 12 kolejnych miesięcy jest równa lub wyższa niż 30 mld EUR; lub

| b) | średnia miesięczna całkowita wartość aktywów obliczona za okres 12 kolejnych miesięcy jest niższa niż 30 mld EUR, a przedsiębiorstwo wchodzi w skład grupy, w której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy, posiadających, każde z osobna, aktywa o całkowitej wartości niższej niż 30 mld EUR oraz prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jest równa lub wyższa 30 mld EUR, przy czym obie te wartości obliczane są jako średnia za okres 12 kolejnych miesięcy. |
| --- | --- |

b)

średnia miesięczna całkowita wartość aktywów obliczona za okres 12 kolejnych miesięcy jest niższa niż 30 mld EUR, a przedsiębiorstwo wchodzi w skład grupy, w której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy, posiadających, każde z osobna, aktywa o całkowitej wartości niższej niż 30 mld EUR oraz prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, jest równa lub wyższa 30 mld EUR, przy czym obie te wartości obliczane są jako średnia za okres 12 kolejnych miesięcy.

2.   Przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą w dalszym ciągu prowadzić działalność, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, do czasu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które w dniu 24 grudnia 2019 r. prowadzą działalność jako firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na mocy dyrektywy 2014/65/UE, składają wniosek o zezwolenie zgodnie z art. 8 niniejszej dyrektywy do dnia 27 grudnia 2020 r.

4.   W przypadku gdy po otrzymaniu informacji zgodnie z art. 95a dyrektywy 2014/65/UE właściwy organ stwierdzi, że przedsiębiorstwo ma uzyskać zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa zgodnie z art. 8 niniejszej dyrektywy, powiadamia on przedsiębiorstwo i właściwy organ zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 26 dyrektywy 2014/65/UE oraz przejmuje odpowiedzialność za procedurę udzielania zezwolenia od dnia tego powiadomienia.

5.   W przypadku ponownego udzielenia zezwolenia właściwy organ udzielający zezwolenia zapewnia, aby proces przebiegał tak płynnie, jak to możliwe, oraz aby uwzględnione zostały informacje dotyczące istniejących zezwoleń.

6.   EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:

| a) | informacji, które przedsiębiorstwo ma przekazać właściwym organom we wniosku o udzielenie zezwolenia, obejmujących program działalności, o którym mowa w art. 10; |
| --- | --- |

a)

informacji, które przedsiębiorstwo ma przekazać właściwym organom we wniosku o udzielenie zezwolenia, obejmujących program działalności, o którym mowa w art. 10;

| b) | metody obliczania wartości progowych, o których mowa w ust. 1. |
| --- | --- |

b)

metody obliczania wartości progowych, o których mowa w ust. 1.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 26 grudnia 2020 r.
  ”;

| 7) | w art. 18 dodaje się literę w brzmieniu:






  „aa) | wykorzystuje swoje zezwolenie wyłącznie w celu prowadzenia działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a jej średnia całkowita wartość aktywów jest, przez okres pięciu kolejnych lat, niższa niż wartości progowe określone w tym artykule;”; |
| --- | --- | --- |

7)

w art. 18 dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

wykorzystuje swoje zezwolenie wyłącznie w celu prowadzenia działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a jej średnia całkowita wartość aktywów jest, przez okres pięciu kolejnych lat, niższa niż wartości progowe określone w tym artykule;”;

| 8) | w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Wykaz zawierający nazwę wszystkich instytucji kredytowych, którym udzielono zezwolenia, jest publikowany przez EUNB na jego stronie internetowej oraz co najmniej raz w roku aktualizowany.”; |
| --- | --- | --- |

8)

w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Wykaz zawierający nazwę wszystkich instytucji kredytowych, którym udzielono zezwolenia, jest publikowany przez EUNB na jego stronie internetowej oraz co najmniej raz w roku aktualizowany.”;

| b) | dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3a.   W wykazie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, umieszcza się nazwy przedsiębiorstw, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz wskazuje się, że są one instytucjami kredytowymi. W wykazie zaznacza się także wszelkie zmiany w stosunku do poprzedniej wersji wykazu.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.   W wykazie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, umieszcza się nazwy przedsiębiorstw, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz wskazuje się, że są one instytucjami kredytowymi. W wykazie zaznacza się także wszelkie zmiany w stosunku do poprzedniej wersji wykazu.”;

| 9) | art. 21b ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Do celów niniejszego artykułu:






  a) | całkowita wartość aktywów w Unii grupy z państwa trzeciego jest sumą następujących wartości:






  (i) | całkowita wartość aktywów każdej instytucji w Unii należącej do grupy z państwa trzeciego, która to kwota wynika z jej skonsolidowanego bilansu lub z ich poszczególnych bilansów, w przypadku gdy bilans instytucji nie jest skonsolidowany; oraz |
| --- | --- | --- | --- |

9)

art. 21b ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Do celów niniejszego artykułu:

a)

całkowita wartość aktywów w Unii grupy z państwa trzeciego jest sumą następujących wartości:

(i)

całkowita wartość aktywów każdej instytucji w Unii należącej do grupy z państwa trzeciego, która to kwota wynika z jej skonsolidowanego bilansu lub z ich poszczególnych bilansów, w przypadku gdy bilans instytucji nie jest skonsolidowany; oraz

| (ii) | całkowita wartość aktywów każdego oddziału grupy z państwa trzeciego posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w Unii zgodnie z niniejszą dyrektywą, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (*8) lub dyrektywą 2014/65/UE; |
| --- | --- |

(ii)

całkowita wartość aktywów każdego oddziału grupy z państwa trzeciego posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w Unii zgodnie z niniejszą dyrektywą, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (*8) lub dyrektywą 2014/65/UE;

| b) | pojęcie »instytucja« obejmuje również firmy inwestycyjne. |
| --- | --- |

b)

pojęcie »instytucja« obejmuje również firmy inwestycyjne.

(*8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).”;"

*8

| 10) | uchyla się tytuł IV; |
| --- | --- |

10)

uchyla się tytuł IV;

| 11) | w art. 51 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „1.   Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą zwrócić się do organu sprawującego nadzór skonsolidowany – w przypadkach, gdy zastosowanie ma art. 112 ust. 1 – lub do właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia z wnioskiem o uznanie oddziału instytucji kredytowej za istotny.”; |
| --- | --- |

11)

w art. 51 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą zwrócić się do organu sprawującego nadzór skonsolidowany – w przypadkach, gdy zastosowanie ma art. 112 ust. 1 – lub do właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia z wnioskiem o uznanie oddziału instytucji kredytowej za istotny.”;

| 12) | art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Ust. 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami ani dla przekazywania informacji ERRS, EUNB lub Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (»EUNGiPW«) ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (*9) przez właściwe organy zgodnie z niniejszą dyrektywą, z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*10), z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, z art. 31, 35 i 36 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, z art. 31 i 36 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, z dyrektywą (UE) 2019/2034 (*11) oraz z innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych. Do informacji tych zastosowanie ma ust. 1.


  (*9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84)."


  (*10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).."


  (*11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).”;" |
| --- | --- |

12)

art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ust. 1 nie stanowi przeszkody dla wymiany informacji między właściwymi organami ani dla przekazywania informacji ERRS, EUNB lub Europejskiemu Urzędowi Nadzoru (Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (»EUNGiPW«) ustanowionemu rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (*9) przez właściwe organy zgodnie z niniejszą dyrektywą, z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*10), z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, z art. 31, 35 i 36 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, z art. 31 i 36 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, z dyrektywą (UE) 2019/2034 (*11) oraz z innymi dyrektywami mającymi zastosowanie do instytucji kredytowych. Do informacji tych zastosowanie ma ust. 1.

(*9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84)."

*9

(*10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).."

*10

(*11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).”;"

*11

| 13) | w art. 66 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:






  „aa) | prowadzenia przynajmniej jednego rodzaju działalności, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz osiągnięcia progu wskazanego w tym artykule bez zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa;”; |
| --- | --- | --- |

13)

w art. 66 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

prowadzenia przynajmniej jednego rodzaju działalności, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz osiągnięcia progu wskazanego w tym artykule bez zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa;”;

| 14) | w art. 76 ust. 5 uchyla się akapit szósty; |
| --- | --- |

14)

w art. 76 ust. 5 uchyla się akapit szósty;

| 15) | art. 86 ust. 11 otrzymuje brzmienie:

  „11.   Właściwe organy zapewniają posiadanie przez instytucje planów restrukturyzacji płynności określających właściwe strategie i odpowiednie środki wykonawcze w celu pokrycia ewentualnego braku płynności, w tym w odniesieniu do oddziałów mających siedzibę w innych państwach członkowskich. Właściwe organy zapewniają, aby plany te były testowane przez instytucje co najmniej raz do roku, uaktualniane na podstawie rezultatów alternatywnych scenariuszy określonych w ust. 8, zgłaszane kadrze kierowniczej wyższego szczebla i przez nią zatwierdzane, tak aby można było odpowiednio dostosować wewnętrzne polityki i procedury. Instytucje podejmują z wyprzedzeniem niezbędne działania operacyjne w celu zapewnienia możliwości natychmiastowego wdrożenia planów restrukturyzacji płynności. Te działania operacyjne obejmują posiadanie zabezpieczenia dostępnego w trybie natychmiastowym na potrzeby pozyskania finansowania z banku centralnego. Obejmuje to posiadanie zabezpieczenia w walucie innego państwa członkowskiego, w razie potrzeby, lub w walucie państwa trzeciego, w stosunku do którego instytucja posiada ekspozycje, oraz, jeżeli jest to niezbędne z punktu widzenia operacyjnego, na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, którego waluty dotyczy jej ekspozycja.”; |
| --- | --- |

15)

art. 86 ust. 11 otrzymuje brzmienie:

„11.   Właściwe organy zapewniają posiadanie przez instytucje planów restrukturyzacji płynności określających właściwe strategie i odpowiednie środki wykonawcze w celu pokrycia ewentualnego braku płynności, w tym w odniesieniu do oddziałów mających siedzibę w innych państwach członkowskich. Właściwe organy zapewniają, aby plany te były testowane przez instytucje co najmniej raz do roku, uaktualniane na podstawie rezultatów alternatywnych scenariuszy określonych w ust. 8, zgłaszane kadrze kierowniczej wyższego szczebla i przez nią zatwierdzane, tak aby można było odpowiednio dostosować wewnętrzne polityki i procedury. Instytucje podejmują z wyprzedzeniem niezbędne działania operacyjne w celu zapewnienia możliwości natychmiastowego wdrożenia planów restrukturyzacji płynności. Te działania operacyjne obejmują posiadanie zabezpieczenia dostępnego w trybie natychmiastowym na potrzeby pozyskania finansowania z banku centralnego. Obejmuje to posiadanie zabezpieczenia w walucie innego państwa członkowskiego, w razie potrzeby, lub w walucie państwa trzeciego, w stosunku do którego instytucja posiada ekspozycje, oraz, jeżeli jest to niezbędne z punktu widzenia operacyjnego, na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, którego waluty dotyczy jej ekspozycja.”;

| 16) | w art. 110 uchyla się ust. 2; |
| --- | --- |

16)

w art. 110 uchyla się ust. 2;

| 17) | art. 111 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 111

  Określenie organu sprawującego nadzór skonsolidowany

  1.   W przypadku gdy jednostka dominująca jest dominującą instytucją kredytową w państwie członkowskim lub unijną dominującą instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje tę dominującą instytucję kredytową w państwie członkowskim lub tę unijną dominującą instytucję kredytową.
  W przypadku gdy jednostka dominująca jest dominującą firmą inwestycyjną w państwie członkowskim lub unijną dominującą firmą inwestycyjną i żadna z jej jednostek zależnych nie jest instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje tę dominującą firmę inwestycyjną w państwie członkowskim lub tę unijną dominującą firmę inwestycyjną.
  W przypadku gdy jednostka dominująca jest dominującą firmą inwestycyjną w państwie członkowskim lub unijną dominującą firmą inwestycyjną i przynajmniej jedna z jej jednostek zależnych jest instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ tej instytucji kredytowej lub – w przypadku większej liczby instytucji kredytowych – instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej.


  2.   W przypadku gdy jednostką dominującą instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej jest dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim, dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną.


  3.   W przypadku gdy dwie lub większa liczba instytucji kredytowych lub firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie w Unii mają tę samą dominującą finansową spółkę holdingową w państwie członkowskim, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w państwie członkowskim, unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez:






  a) | właściwy organ instytucji kredytowej, w przypadku gdy w ramach grupy występuje tylko jedna instytucja kredytowa; |
| --- | --- | --- |

17)

art. 111 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 111

Określenie organu sprawującego nadzór skonsolidowany

1.   W przypadku gdy jednostka dominująca jest dominującą instytucją kredytową w państwie członkowskim lub unijną dominującą instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje tę dominującą instytucję kredytową w państwie członkowskim lub tę unijną dominującą instytucję kredytową.

W przypadku gdy jednostka dominująca jest dominującą firmą inwestycyjną w państwie członkowskim lub unijną dominującą firmą inwestycyjną i żadna z jej jednostek zależnych nie jest instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje tę dominującą firmę inwestycyjną w państwie członkowskim lub tę unijną dominującą firmę inwestycyjną.

W przypadku gdy jednostka dominująca jest dominującą firmą inwestycyjną w państwie członkowskim lub unijną dominującą firmą inwestycyjną i przynajmniej jedna z jej jednostek zależnych jest instytucją kredytową, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ tej instytucji kredytowej lub – w przypadku większej liczby instytucji kredytowych – instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej.

2.   W przypadku gdy jednostką dominującą instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej jest dominująca finansowa spółka holdingowa w państwie członkowskim, dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej w państwie członkowskim, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną.

3.   W przypadku gdy dwie lub większa liczba instytucji kredytowych lub firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie w Unii mają tę samą dominującą finansową spółkę holdingową w państwie członkowskim, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w państwie członkowskim, unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez:

a)

właściwy organ instytucji kredytowej, w przypadku gdy w ramach grupy występuje tylko jedna instytucja kredytowa;

| b) | właściwy organ instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej, w przypadku gdy w ramach grupy występuje większa liczba instytucji kredytowych; lub |
| --- | --- |

b)

właściwy organ instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej, w przypadku gdy w ramach grupy występuje większa liczba instytucji kredytowych; lub

| c) | właściwy organ firmy inwestycyjnej o największej sumie bilansowej, w przypadku gdy w ramach grupy nie występuje instytucja kredytowa. |
| --- | --- |

c)

właściwy organ firmy inwestycyjnej o największej sumie bilansowej, w przypadku gdy w ramach grupy nie występuje instytucja kredytowa.

4.   W przypadku gdy konsolidacja jest wymagana zgodnie z art. 18 ust. 3 lub 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ instytucji kredytowej o największej sumie bilansowej lub, w przypadku gdy w ramach grupy nie występuje instytucja kredytowa, przez właściwy organ firmy inwestycyjnej o największej sumie bilansowej.

5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 akapit trzeci, od ust. 3 lit. b) i od ust. 4, w przypadku gdy właściwy organ indywidualnie nadzoruje więcej niż jedną instytucją kredytową w ramach grupy, organem sprawującym nadzór skonsolidowany jest właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje jedną lub większą liczbę instytucji kredytowych w ramach grupy, w przypadku gdy łączna wartość sum bilansowych tych nadzorowanych instytucji kredytowych jest wyższa niż łączna wartość sum bilansowych instytucji kredytowych nadzorowanych indywidualnie przez jakikolwiek inny właściwy organ.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 lit. c), w przypadku gdy właściwy organ indywidualnie nadzoruje więcej niż jedną firmą inwestycyjną w ramach grupy, organem sprawującym nadzór skonsolidowany jest właściwy organ, który indywidualnie nadzoruje jedną lub większą liczbę firm inwestycyjnych w ramach grupy o łącznej najwyższej sumie bilansowej.

6.   W szczególnych przypadkach właściwe organy mogą na mocy wspólnego porozumienia odstąpić od kryteriów, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, oraz wyznaczyć inny właściwy organ do celów sprawowania nadzoru skonsolidowanego, w przypadku gdy stosowanie kryteriów, o których mowa w tych przepisach, byłoby niewłaściwe, biorąc pod uwagę odnośne instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne i relatywne znaczenie działalności prowadzonej przez nie w poszczególnych państwach członkowskich lub potrzebę zapewnienia ciągłości nadzoru skonsolidowanego sprawowanego przez ten sam właściwy organ. W takich przypadkach unijna instytucja dominująca, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej lub instytucja kredytowa lub firma inwestycyjna o największej sumie bilansowej, zależnie od przypadku, mają prawo do bycia wysłuchanymi przed podjęciem decyzji przez właściwe organy.

7.   Właściwe organy niezwłocznie powiadamiają Komisję i EUNB o każdym porozumieniu objętym zakresem stosowania ust. 6.”;

| 18) | w art. 114 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „1.   W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności na rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym podmioty grupy otrzymały zezwolenie na działalność lub w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 51, organ sprawujący nadzór skonsolidowany, z zastrzeżeniem tytułu VII rozdziału 1 sekcja 2 niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, tytułu IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB i organy, o których mowa w art. 58 ust. 4 i art. 59, oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla wykonywania ich zadań. Obowiązki te dotyczą wszystkich właściwych organów.”; |
| --- | --- |

18)

w art. 114 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, w tym sytuacji określonej w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 lub sytuacji niekorzystnych zmian na rynkach, która to sytuacja potencjalnie zagraża płynności na rynku i stabilności systemu finansowego w którymkolwiek z państw członkowskich, w którym podmioty grupy otrzymały zezwolenie na działalność lub w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 51, organ sprawujący nadzór skonsolidowany, z zastrzeżeniem tytułu VII rozdziału 1 sekcja 2 niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, tytułu IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, zawiadamia w najkrótszym możliwym terminie EUNB i organy, o których mowa w art. 58 ust. 4 i art. 59, oraz przekazuje im wszystkie informacje kluczowe dla wykonywania ich zadań. Obowiązki te dotyczą wszystkich właściwych organów.”;

| 19) | w art. 116 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Właściwe organy wchodzące w skład kolegiów organów nadzoru oraz EUNB ściśle ze sobą współpracują. Wymogi poufności wynikające z tytułu VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, tytułu IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034 nie uniemożliwiają właściwym organom wymiany informacji poufnych w ramach kolegiów organów nadzoru. Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru nie wpływa na prawa i obowiązki właściwych organów wynikające z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”; |
| --- | --- | --- |

19)

w art. 116 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Właściwe organy wchodzące w skład kolegiów organów nadzoru oraz EUNB ściśle ze sobą współpracują. Wymogi poufności wynikające z tytułu VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, tytułu IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034 nie uniemożliwiają właściwym organom wymiany informacji poufnych w ramach kolegiów organów nadzoru. Ustanowienie i funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru nie wpływa na prawa i obowiązki właściwych organów wynikające z niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”;

| b) | w ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „6.   W kolegiach organów nadzoru mogą uczestniczyć właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi unijnej dominującej instytucji lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, a także właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 51, w stosownych przypadkach banki centralne wchodzące w skład ESBC, a także organy nadzoru z państw trzecich, w stosownych przypadkach oraz z zastrzeżeniem wymogów poufności równoważnych – zdaniem wszystkich właściwych organów – wymogom określonym w tytule VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„6.   W kolegiach organów nadzoru mogą uczestniczyć właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi unijnej dominującej instytucji lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej, lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, a także właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę istotne oddziały, o których mowa w art. 51, w stosownych przypadkach banki centralne wchodzące w skład ESBC, a także organy nadzoru z państw trzecich, w stosownych przypadkach oraz z zastrzeżeniem wymogów poufności równoważnych – zdaniem wszystkich właściwych organów – wymogom określonym w tytule VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034.”;

| c) | w ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

  „9.   Z zastrzeżeniem wymogów poufności wynikających z tytułu VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z tytułu IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje EUNB o działaniach kolegium organów nadzoru, w tym w sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekazuje EUNB wszystkie informacje, które są szczególnie istotne do celów zbieżności praktyk nadzorczych.”; |
| --- | --- |

c)

w ust. 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„9.   Z zastrzeżeniem wymogów poufności wynikających z tytułu VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z tytułu IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje EUNB o działaniach kolegium organów nadzoru, w tym w sytuacjach nadzwyczajnych, oraz przekazuje EUNB wszystkie informacje, które są szczególnie istotne do celów zbieżności praktyk nadzorczych.”;

| 20) | art. 125 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Informacje uzyskane w ramach nadzoru skonsolidowanego, w szczególności wszelka wymiana informacji między właściwymi organami przewidziana w niniejszej dyrektywie, podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej lub służbowej, co najmniej równoważnym wymogom, o których mowa w art. 53 ust. 1 niniejszej dyrektywy w odniesieniu do instytucji kredytowych lub na mocy art. 15 dyrektywy (UE) 2019/2034.”; |
| --- | --- |

20)

art. 125 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Informacje uzyskane w ramach nadzoru skonsolidowanego, w szczególności wszelka wymiana informacji między właściwymi organami przewidziana w niniejszej dyrektywie, podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej lub służbowej, co najmniej równoważnym wymogom, o których mowa w art. 53 ust. 1 niniejszej dyrektywy w odniesieniu do instytucji kredytowych lub na mocy art. 15 dyrektywy (UE) 2019/2034.”;

| 21) | w art. 128 uchyla się akapit piąty; |
| --- | --- |

21)

w art. 128 uchyla się akapit piąty;

| 22) | w art. 129 uchyla się ust. 2, 3 i 4; |
| --- | --- |

22)

w art. 129 uchyla się ust. 2, 3 i 4;

| 23) | w art. 130 uchyla się ust. 2, 3 i 4; |
| --- | --- |

23)

w art. 130 uchyla się ust. 2, 3 i 4;

| 24) | w art. 143 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:






  „d) | bez uszczerbku dla przepisów określonych w tytule VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, przepisów określonych w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, zbiorcze dane statystyczne dotyczące kluczowych aspektów wdrażania zasad ostrożnościowych w każdym państwie członkowskim, w tym liczbę i charakter środków nadzorczych podjętych zgodnie z art. 102 ust. 1 lit. a) niniejszej dyrektywy oraz sankcji administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 65 niniejszej dyrektywy.”. |
| --- | --- | --- |

24)

w art. 143 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

bez uszczerbku dla przepisów określonych w tytule VII rozdział 1 sekcja II niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, przepisów określonych w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 dyrektywy (UE) 2019/2034, zbiorcze dane statystyczne dotyczące kluczowych aspektów wdrażania zasad ostrożnościowych w każdym państwie członkowskim, w tym liczbę i charakter środków nadzorczych podjętych zgodnie z art. 102 ust. 1 lit. a) niniejszej dyrektywy oraz sankcji administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 65 niniejszej dyrektywy.”.

Artykuł 63

Zmiany w dyrektywie 2014/59/UE

W dyrektywie 2014/59/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3) | »firma inwestycyjna« oznacza firmę inwestycyjną zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*12), objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego określonym w art. 9 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*13); |
| --- | --- | --- |

1)

art. 2 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)

»firma inwestycyjna« oznacza firmę inwestycyjną zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*12), objętą wymogiem dotyczącym kapitału założycielskiego określonym w art. 9 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*13);

*12

*13

(*12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)."

*12

(*13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”;"

*13

| 2) | w art. 45 ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

  „3.   Zgodnie z art. 65 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/2033 odniesienia do art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w niniejszej dyrektywie dotyczące wymogów w zakresie funduszy własnych na zasadzie indywidualnej firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 niniejszej dyrektywy, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się w następujący sposób:






  a) | odniesienia do art. 92 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczące wymogu w zakresie łącznego współczynnika kapitałowego w niniejszej dyrektywie traktuje się jako odniesienia do art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 45 ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Zgodnie z art. 65 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/2033 odniesienia do art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w niniejszej dyrektywie dotyczące wymogów w zakresie funduszy własnych na zasadzie indywidualnej firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 niniejszej dyrektywy, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się w następujący sposób:

a)

odniesienia do art. 92 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczące wymogu w zakresie łącznego współczynnika kapitałowego w niniejszej dyrektywie traktuje się jako odniesienia do art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| b) | odniesienia do art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczące łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko w niniejszej dyrektywie traktuje się jako odniesienia do mającego zastosowanie wymogu w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 pomnożonego przez 12,5. |
| --- | --- |

b)

odniesienia do art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczące łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko w niniejszej dyrektywie traktuje się jako odniesienia do mającego zastosowanie wymogu w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033 pomnożonego przez 12,5.

Zgodnie z art. 65 dyrektywy (UE) 2019/2034 odniesienia w niniejszej dyrektywie do art. 104a dyrektywy 2013/36/UE dotyczące dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 niniejszej dyrektywy, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się jako odniesienia do art. 40 dyrektywy (UE) 2019/2034.”.

Artykuł 64

Zmiany w dyrektywie 2014/65/UE

W dyrektywie 2014/65/UE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 8 lit. c) otrzymuje brzmienie:






  „c) | nie spełnia już warunków, na których podstawie zezwolenie zostało udzielone, takich jak zgodność z warunkami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*14); |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 8 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

nie spełnia już warunków, na których podstawie zezwolenie zostało udzielone, takich jak zgodność z warunkami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*14);

*14

(*14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).”;"

*14

| 2) | art. 15 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 15

  Finansowanie kapitału założycielskiego
  Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy nie udzielały zezwolenia, o ile firma inwestycyjna nie posiada wystarczającego kapitału założycielskiego zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*15), przy uwzględnieniu charakteru danej usługi inwestycyjnej lub działalności inwestycyjnej.


  (*15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”;" |
| --- | --- |

2)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Finansowanie kapitału założycielskiego

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy nie udzielały zezwolenia, o ile firma inwestycyjna nie posiada wystarczającego kapitału założycielskiego zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 (*15), przy uwzględnieniu charakteru danej usługi inwestycyjnej lub działalności inwestycyjnej.

(*15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniająca dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64).”;"

*15

| 3) | art. 41 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 41

  Udzielenie zezwolenia

  1.   Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym firma z państwa trzeciego utworzyła lub zamierza utworzyć swój oddział, udziela zezwolenia tylko w przypadku, gdy właściwy organ upewnił się, że:






  a) | warunki określone w art. 39 zostały spełnione; oraz |
| --- | --- | --- |

3)

art. 41 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 41

Udzielenie zezwolenia

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym firma z państwa trzeciego utworzyła lub zamierza utworzyć swój oddział, udziela zezwolenia tylko w przypadku, gdy właściwy organ upewnił się, że:

a)

warunki określone w art. 39 zostały spełnione; oraz

| b) | oddział firmy z państwa trzeciego będzie w stanie przestrzegać przepisów, o których mowa w ust. 2 i 3. |
| --- | --- |

b)

oddział firmy z państwa trzeciego będzie w stanie przestrzegać przepisów, o których mowa w ust. 2 i 3.

Właściwy organ informuje firmę z państwa trzeciego w terminie sześciu miesięcy od złożenia kompletnego wniosku o tym, czy zezwolenie zostało udzielone.

2.   Oddział firmy z państwa trzeciego, której udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1, wypełnia obowiązki określone w art. 16–20, art. 23, 24, art. 25 i 27, art. 28 ust. 1 oraz art. 30, 31 i 32 niniejszej dyrektywy, a także w art. 3–26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, oraz w środkach przyjętych na ich podstawie, a także podlega nadzorowi ze strony właściwego organu w państwie członkowskim, w którym udzielono zezwolenia.

W odniesieniu do kwestii objętych niniejszą dyrektywą państwa członkowskie nie nakładają żadnych dodatkowych wymogów w zakresie organizacji i funkcjonowania oddziału i nie traktują żadnego oddziału firm z państw trzecich w sposób bardziej korzystny niż firmy z Unii.

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy powiadamiały corocznie EUNGiPW o wykazie oddziałów firm z państw trzecich, które działają na ich terytorium.

EUNGiPW publikuje corocznie wykaz oddziałów firm z państw trzecich działających w Unii zawierający nazwy firm z państw trzecich, do których należą dane oddziały.

3.   Oddział firmy z państwa trzeciego, której udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1, przekazuje corocznie właściwemu organowi, o którym mowa w ust. 2, następujące informacje:

| a) | informacje dotyczące skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez ten oddział w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

informacje dotyczące skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez ten oddział w danym państwie członkowskim;

| b) | w odniesieniu do firm z państw trzecich prowadzących rodzaje działalność wymienione w sekcji A pkt 3 załącznika I – ich miesięczne minimalne, średnie i maksymalne ekspozycje wobec kontrahentów z Unii; |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do firm z państw trzecich prowadzących rodzaje działalność wymienione w sekcji A pkt 3 załącznika I – ich miesięczne minimalne, średnie i maksymalne ekspozycje wobec kontrahentów z Unii;

| c) | w odniesieniu do firm z państw trzecich świadczących jedną lub obie usługi wymienione w sekcji A pkt 6 załącznika I – łączną wartość instrumentów finansowych pochodzących od kontrahentów z Unii w ramach gwarantowanej emisji lub subemisji z gwarancją przejęcia emisji w okresie poprzednich 12 miesięcy; |
| --- | --- |

c)

w odniesieniu do firm z państw trzecich świadczących jedną lub obie usługi wymienione w sekcji A pkt 6 załącznika I – łączną wartość instrumentów finansowych pochodzących od kontrahentów z Unii w ramach gwarantowanej emisji lub subemisji z gwarancją przejęcia emisji w okresie poprzednich 12 miesięcy;

| d) | informacje dotyczące obrotu i zbiorczej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

d)

informacje dotyczące obrotu i zbiorczej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. a);

| e) | szczegółowy opis mechanizmów ochrony inwestorów dostępnych dla klientów oddziału, w tym praw tych klientów wynikających z systemu rekompensat dla inwestorów, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. f); |
| --- | --- |

e)

szczegółowy opis mechanizmów ochrony inwestorów dostępnych dla klientów oddziału, w tym praw tych klientów wynikających z systemu rekompensat dla inwestorów, o którym mowa w art. 39 ust. 2 lit. f);

| f) | informacje dotyczące polityki i mechanizmów zarządzania ryzykiem stosowanych przez oddział przy świadczeniu usług i prowadzeniu działalności, o których mowa w lit. a); |
| --- | --- |

f)

informacje dotyczące polityki i mechanizmów zarządzania ryzykiem stosowanych przez oddział przy świadczeniu usług i prowadzeniu działalności, o których mowa w lit. a);

| g) | informacje na temat zasad zarządzania, w tym na temat osób pełniących najważniejsze funkcje w działalności danego oddziału; |
| --- | --- |

g)

informacje na temat zasad zarządzania, w tym na temat osób pełniących najważniejsze funkcje w działalności danego oddziału;

| h) | wszelkie inne informacje, które właściwy organ uzna za niezbędne, aby umożliwić kompleksowe monitorowanie działalności oddziału. |
| --- | --- |

h)

wszelkie inne informacje, które właściwy organ uzna za niezbędne, aby umożliwić kompleksowe monitorowanie działalności oddziału.

4.   Właściwe organy przekazują EUNGiPW, na wniosek, następujące informacje:

| a) | informacje dotyczące wszelkich zezwoleń udzielonych zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do oddziałów oraz dotyczące wszelkich późniejszych zmian tych zezwoleń; |
| --- | --- |

a)

informacje dotyczące wszelkich zezwoleń udzielonych zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do oddziałów oraz dotyczące wszelkich późniejszych zmian tych zezwoleń;

| b) | informacje dotyczące skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez oddział posiadający zezwolenie w danym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

b)

informacje dotyczące skali i zakresu usług świadczonych i działalności prowadzonej przez oddział posiadający zezwolenie w danym państwie członkowskim;

| c) | informacje dotyczące obrotu i całkowitej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. b); |
| --- | --- |

c)

informacje dotyczące obrotu i całkowitej wartości aktywów odpowiadających usługom i działalności, o których mowa w lit. b);

| d) | nazwę grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział posiadający zezwolenie. |
| --- | --- |

d)

nazwę grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział posiadający zezwolenie.

5.   Właściwe organy, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, właściwe organy podmiotów stanowiących część tej samy grupy, do której należą oddziały firm z państw trzecich, którym udzielono zezwolenia zgodnie z ust. 1, oraz EUNGiPW i EUNB ściśle współpracują w celu zapewnienia, aby cała działalność tej grupy w Unii podlegała kompleksowemu, spójnemu i skutecznemu nadzorowi zgodnie z niniejszą dyrektywą, rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, rozporządzeniem (UE) nr 600/2014, rozporządzeniem (UE) 2019/2033, dyrektywą 2013/36/UE i dyrektywą (UE) 2019/2034.

6.   EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia formatu, w jakim informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, mają być zgłaszane.

EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 26 września 2020 r.

Komisji powierza się uprawnienia do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjmowanie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.”;

| 4) | art. 42 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 42

  Świadczenie usług z wyłącznej inicjatywy klienta

  1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy klient detaliczny lub klient profesjonalny w rozumieniu załącznika II sekcja II, mający siedzibę lub znajdujący się w Unii doprowadzi z własnej wyłącznej inicjatywy do świadczenia usługi inwestycyjnej lub prowadzenia działalności inwestycyjnej przez firmę z państwa trzeciego, wymóg uzyskania zezwolenia ustanowiony w art. 39 nie miał zastosowania do świadczenia tej usługi lub prowadzenia tej działalności przez firmę z państwa trzeciego na rzecz tej osoby, co obejmuje stosunki związane konkretnie ze świadczeniem tej usługi lub prowadzeniem działalności.
  Bez uszczerbku dla relacji wewnątrzgrupowych, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego, w tym za pośrednictwem podmiotu działającego w jej imieniu lub mającego z nią bliskie powiązania lub jakiejkolwiek innej osoby działającej w imieniu takiego podmiotu, oferuje swoje usługi klientom lub potencjalnym klientom w Unii, nie jest to uznawane za usługę świadczoną z własnej wyłącznej inicjatywy klienta.


  2.   Inicjatywa klienta, o którym mowa w ust. 1, nie uprawnia firmy z państwa trzeciego do sprzedaży temu klientowi nowych kategorii produktów inwestycyjnych lub usług inwestycyjnych inaczej niż za pośrednictwem oddziału, w przypadku gdy jego utworzenie wymagane jest zgodnie z prawem krajowym.”; |
| --- | --- |

4)

art. 42 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 42

Świadczenie usług z wyłącznej inicjatywy klienta

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy klient detaliczny lub klient profesjonalny w rozumieniu załącznika II sekcja II, mający siedzibę lub znajdujący się w Unii doprowadzi z własnej wyłącznej inicjatywy do świadczenia usługi inwestycyjnej lub prowadzenia działalności inwestycyjnej przez firmę z państwa trzeciego, wymóg uzyskania zezwolenia ustanowiony w art. 39 nie miał zastosowania do świadczenia tej usługi lub prowadzenia tej działalności przez firmę z państwa trzeciego na rzecz tej osoby, co obejmuje stosunki związane konkretnie ze świadczeniem tej usługi lub prowadzeniem działalności.

Bez uszczerbku dla relacji wewnątrzgrupowych, w przypadku gdy firma z państwa trzeciego, w tym za pośrednictwem podmiotu działającego w jej imieniu lub mającego z nią bliskie powiązania lub jakiejkolwiek innej osoby działającej w imieniu takiego podmiotu, oferuje swoje usługi klientom lub potencjalnym klientom w Unii, nie jest to uznawane za usługę świadczoną z własnej wyłącznej inicjatywy klienta.

2.   Inicjatywa klienta, o którym mowa w ust. 1, nie uprawnia firmy z państwa trzeciego do sprzedaży temu klientowi nowych kategorii produktów inwestycyjnych lub usług inwestycyjnych inaczej niż za pośrednictwem oddziału, w przypadku gdy jego utworzenie wymagane jest zgodnie z prawem krajowym.”;

| 5) | art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Państwa członkowskie wymagają, aby rynki regulowane przyjęły systemy minimalnej wielkości zmiany ceny dla akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, świadectw i innych podobnych instrumentów finansowych, a także dla wszelkich innych instrumentów finansowych, dla których opracowuje się regulacyjne standardy techniczne zgodnie z ust. 4. Stosowanie minimalnych wielkości zmiany ceny nie uniemożliwia rynkom regulowanym kojarzenia zleceń o dużej skali według wartości pośredniej między bieżącymi cenami kupna i sprzedaży.”; |
| --- | --- |

5)

art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie wymagają, aby rynki regulowane przyjęły systemy minimalnej wielkości zmiany ceny dla akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, świadectw i innych podobnych instrumentów finansowych, a także dla wszelkich innych instrumentów finansowych, dla których opracowuje się regulacyjne standardy techniczne zgodnie z ust. 4. Stosowanie minimalnych wielkości zmiany ceny nie uniemożliwia rynkom regulowanym kojarzenia zleceń o dużej skali według wartości pośredniej między bieżącymi cenami kupna i sprzedaży.”;

| 6) | w art. 81 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | sprawdzenia, czy spełnione zostały warunki regulujące podejmowanie działalności przez firmy inwestycyjne, oraz dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, procedur administracyjnych i rachunkowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej;”; |
| --- | --- | --- |

6)

w art. 81 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

sprawdzenia, czy spełnione zostały warunki regulujące podejmowanie działalności przez firmy inwestycyjne, oraz dla ułatwienia monitorowania takiej działalności, procedur administracyjnych i rachunkowych oraz mechanizmów kontroli wewnętrznej;”;

| 7) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 95a

  Przepis przejściowy dotyczący zezwoleń dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013
  Właściwe organy informują właściwy organ, o którym mowa w art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, w przypadku gdy przewidywana całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa, które złożyło wniosek o zezwolenie na podstawie tytułu II niniejszej dyrektywy przed dniem 25 grudnia 2019 r. w celu prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I, jest równa lub wyższa niż 30 mld EUR, oraz powiadamiają o tym wnioskodawcę.”. |
| --- | --- |

7)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 95a

Przepis przejściowy dotyczący zezwoleń dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013

Właściwe organy informują właściwy organ, o którym mowa w art. 8 dyrektywy 2013/36/UE, w przypadku gdy przewidywana całkowita wartość aktywów przedsiębiorstwa, które złożyło wniosek o zezwolenie na podstawie tytułu II niniejszej dyrektywy przed dniem 25 grudnia 2019 r. w celu prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w sekcji A pkt 3 i 6 załącznika I, jest równa lub wyższa niż 30 mld EUR, oraz powiadamiają o tym wnioskodawcę.”.

TYTUŁ VIII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 65

Odesłania do dyrektywy 2013/36/UE w innych aktach prawnych Unii

Do celów nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji firm inwestycyjnych odesłania do dyrektywy 2013/36/UE w innych aktach Unii traktuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 66

Przegląd

Do dnia 26 czerwca 2024 r. Komisja, w ścisłej współpracy z EUNB i ESMA, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym, sprawozdanie dotyczące:

| a) | przepisów dotyczących wynagrodzenia ustanowionych w niniejszej dyrektywie oraz w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, a także w dyrektywie 2009/65/WE oraz w dyrektywie 2011/61/UE, mających na celu uzyskanie równych warunków działania dla wszystkich firm inwestycyjnych prowadzących działalność w Unii, w tym dotyczące stosowania tych przepisów; |
| --- | --- |

a)

przepisów dotyczących wynagrodzenia ustanowionych w niniejszej dyrektywie oraz w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, a także w dyrektywie 2009/65/WE oraz w dyrektywie 2011/61/UE, mających na celu uzyskanie równych warunków działania dla wszystkich firm inwestycyjnych prowadzących działalność w Unii, w tym dotyczące stosowania tych przepisów;

| b) | adekwatności wymogów w zakresie sprawozdawczości i ujawniania informacji ustanowionych w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności; |
| --- | --- |

b)

adekwatności wymogów w zakresie sprawozdawczości i ujawniania informacji ustanowionych w niniejszej dyrektywie i w rozporządzeniu (UE) 2019/2033, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności;

| c) | oceny – uwzględniającej sprawozdanie EUNB, o którym mowa w art. 35, oraz systematykę zrównoważonego finansowania – tego, czy:






  (i) | ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być rozważane w kontekście wewnętrznych zasad zarządzania firmą inwestycyjną; |
| --- | --- | --- |

c)

oceny – uwzględniającej sprawozdanie EUNB, o którym mowa w art. 35, oraz systematykę zrównoważonego finansowania – tego, czy:

(i)

ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być rozważane w kontekście wewnętrznych zasad zarządzania firmą inwestycyjną;

| (ii) | ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być rozważane w kontekście polityki wynagrodzeń w firmie inwestycyjnej; |
| --- | --- |

(ii)

ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być rozważane w kontekście polityki wynagrodzeń w firmie inwestycyjnej;

| (iii) | ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być rozważane w kontekście traktowania ryzyka; |
| --- | --- |

(iii)

ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być rozważane w kontekście traktowania ryzyka;

| (iv) | ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być uwzględniane w procesie przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej; |
| --- | --- |

(iv)

ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego mają być uwzględniane w procesie przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej;

| d) | skuteczności rozwiązań w zakresie przekazywania informacji na podstawie niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

d)

skuteczności rozwiązań w zakresie przekazywania informacji na podstawie niniejszej dyrektywy;

| e) | współpracy Unii i państw członkowskich z państwami trzecimi w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033; |
| --- | --- |

e)

współpracy Unii i państw członkowskich z państwami trzecimi w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033;

| f) | stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033 wobec firm inwestycyjnych na podstawie ich struktury prawnej i modelu własnościowego; |
| --- | --- |

f)

stosowania niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) 2019/2033 wobec firm inwestycyjnych na podstawie ich struktury prawnej i modelu własnościowego;

| g) | ryzyka zakłócenia systemu finansowego z poważnymi negatywnymi skutkami dla systemu finansowego i gospodarki realnej, jakie mogą stwarzać firmy inwestycyjne, oraz odpowiednich narzędzi makroostrożnościowych służących zaradzeniu takiemu ryzyku i zastąpieniu wymogów przewidzianych w art. 36 ust. 1 lit. d) niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

g)

ryzyka zakłócenia systemu finansowego z poważnymi negatywnymi skutkami dla systemu finansowego i gospodarki realnej, jakie mogą stwarzać firmy inwestycyjne, oraz odpowiednich narzędzi makroostrożnościowych służących zaradzeniu takiemu ryzyku i zastąpieniu wymogów przewidzianych w art. 36 ust. 1 lit. d) niniejszej dyrektywy;

| h) | warunków, na jakich właściwe organy mogą stosować wobec firm inwestycyjnych, zgodnie z art. 5 niniejszej dyrektywy, wymogi rozporządzenia (UE) nr 575/2013. |
| --- | --- |

h)

warunków, na jakich właściwe organy mogą stosować wobec firm inwestycyjnych, zgodnie z art. 5 niniejszej dyrektywy, wymogi rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Artykuł 67

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują do dnia 26 czerwca 2021 r. przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 26 czerwca 2021 r. Jednakże państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 64 ust. 5 od dnia 26 marca 2020 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.

2.   Po wejściu w życie niniejszej dyrektywy państwa członkowskie zapewniają powiadomienie Komisji, z wyprzedzeniem umożliwiającym jej przedstawienie swoich uwag, o wszelkich projektach przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, które zamierzają przyjąć w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3.   Państwa członkowskie przekazują Komisji i EUNB teksty przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

W przypadku gdy dokumenty towarzyszące powiadomieniu o transpozycji przekazane przez państwa członkowskie nie są wystarczające do pełnej oceny zgodności przepisów transponujących z określonymi przepisami niniejszej dyrektywy, Komisja może, na wniosek EUNB oraz w celu wykonywania jego zadań zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010, lub z własnej inicjatywy wymagać od państw członkowskich przekazania bardziej szczegółowych informacji dotyczących transpozycji i wykonania tych przepisów i niniejszej dyrektywy.

Artykuł 68

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 69

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 27 listopada 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodniczący

D. M. SASSOLI

W imieniu Rady

Przewodnicząca

T. TUPPURAINEN

---

(1)  
  Dz.U. C 378 z 19.10.2018, s. 5.

1

(2)  
  Dz.U. C 262 z 25.7.2018, s. 35.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 8 listopada 2019 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

5

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

12

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

13

(14)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

14

(15)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

15

(16)  
  Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14.

16

(17)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

17

(18)  Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

18

(19)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).

19

(20)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniająca dyrektywę 2013/36/UE w odniesieniu do podmiotów zwolnionych, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, wynagrodzeń, środków i uprawnień nadzorczych oraz środków ochrony kapitału (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 253).

20

(21)  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).

21

(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

22

(23)  Dz.U.: Proszę wstawić w tekście numer rozporządzenia zawartego w dokumencie PE‐CONS 80/19 (2017/0359(COD)).

23

(24)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).

24

(25)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).

25

(26)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

26

(27)  Zalecenie Komisji z dnia 30 kwietnia 2009 r. w sprawie polityki wynagrodzeń w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 120 z 15.5.2009, s. 22).

27

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 5.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 314/115 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/115

---

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/2035

z dnia 28 czerwca 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 3 ust. 5, art. 87 ust. 3, art. 94 ust. 3, art. 97 ust. 2, art. 101 ust. 3, art. 106 ust. 1, art. 118 ust. 1 i 2, art. 119 ust. 1, art. 122 ust. 2, art. 271 ust. 2 i art. 279 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób, w tym między innymi przepisy dotyczące zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w Unii. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. Należy zatem przyjąć takie przepisy uzupełniające, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu w nowych ramach prawnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób, w tym między innymi przepisy dotyczące zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe i wylęgarni oraz identyfikowalności niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych w Unii. W rozporządzeniu (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. Należy zatem przyjąć takie przepisy uzupełniające, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu w nowych ramach prawnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2016/429.

| (2) | W szczególności w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy uzupełniające przepisy określone w części IV tytuł I rozdział 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do obowiązku rejestracji przez przewoźników zajmujących się przewozem niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż zwierzęta kopytne, zatwierdzania zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe, które stwarzają istotne zagrożenie dla zdrowia zwierząt, oraz wylęgarni, rejestrów przewoźników i zakładów utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych, które mają być przechowywane przez właściwe organy, obowiązków podmiotów w zakresie przechowywania dokumentacji, a także wymagań w zakresie identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych. Ponadto w rozporządzeniu (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia przepisów mających na celu zapewnienie właściwego stosowania części IV tego rozporządzenia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt domowych innego niż przemieszczanie o charakterze niehandlowym. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy również określić zasady dotyczące tego rodzaju przemieszczeń. |
| --- | --- |

(2)

W szczególności w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy uzupełniające przepisy określone w części IV tytuł I rozdział 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do obowiązku rejestracji przez przewoźników zajmujących się przewozem niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż zwierzęta kopytne, zatwierdzania zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe, które stwarzają istotne zagrożenie dla zdrowia zwierząt, oraz wylęgarni, rejestrów przewoźników i zakładów utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych, które mają być przechowywane przez właściwe organy, obowiązków podmiotów w zakresie przechowywania dokumentacji, a także wymagań w zakresie identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych. Ponadto w rozporządzeniu (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia przepisów mających na celu zapewnienie właściwego stosowania części IV tego rozporządzenia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt domowych innego niż przemieszczanie o charakterze niehandlowym. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy również określić zasady dotyczące tego rodzaju przemieszczeń.

| (3) | „Jaja wylęgowe” objęte są definicją „materiału biologicznego” określoną w art. 4 pkt 28 rozporządzenia (UE) 2016/429 i w związku z tym podlegają przepisom ustanowionym w tym rozporządzeniu w odniesieniu do materiału biologicznego. Jednocześnie wymagania w zakresie zdrowia zwierząt określone w tym rozporządzeniu w odniesieniu do drobiu i ptaków żyjących w niewoli powinny również mieć zastosowanie do jaj wylęgowych tych ptaków, a zatem do zakresu tego rozporządzenia powinny zostać włączone również jaja wylęgowe i zakłady dostarczające je. |
| --- | --- |

(3)

„Jaja wylęgowe” objęte są definicją „materiału biologicznego” określoną w art. 4 pkt 28 rozporządzenia (UE) 2016/429 i w związku z tym podlegają przepisom ustanowionym w tym rozporządzeniu w odniesieniu do materiału biologicznego. Jednocześnie wymagania w zakresie zdrowia zwierząt określone w tym rozporządzeniu w odniesieniu do drobiu i ptaków żyjących w niewoli powinny również mieć zastosowanie do jaj wylęgowych tych ptaków, a zatem do zakresu tego rozporządzenia powinny zostać włączone również jaja wylęgowe i zakłady dostarczające je.

| (4) | Chociaż przepisy uzupełniające ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie do wszystkich utrzymywanych zwierząt lądowych, istnieją pewne populacje koni utrzymywane w warunkach dzikich lub półdzikich na określonych obszarach w Unii, które nie są w pełni zależne od człowieka pod względem ich przeżycia i reprodukcji, a zatem wymagania w zakresie identyfikowalności określone w niniejszym rozporządzeniu nie mogą być w pełni stosowane w odniesieniu do tych zwierząt. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem wyjaśnić, że chociaż przepisy dotyczące zdrowia zwierząt ustanowione w ramach rozporządzenia (UE) 2016/429 mają ogólne zastosowanie do tych domowych zwierząt koniowatych, wymagane są pewne szczególne odstępstwa, ponieważ nie jest możliwe stosowanie wobec koni, które żyją poza kontrolą człowieka, wymogów w zakresie identyfikacji dotyczących utrzymywanych zwierząt lądowych. |
| --- | --- |

(4)

Chociaż przepisy uzupełniające ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie do wszystkich utrzymywanych zwierząt lądowych, istnieją pewne populacje koni utrzymywane w warunkach dzikich lub półdzikich na określonych obszarach w Unii, które nie są w pełni zależne od człowieka pod względem ich przeżycia i reprodukcji, a zatem wymagania w zakresie identyfikowalności określone w niniejszym rozporządzeniu nie mogą być w pełni stosowane w odniesieniu do tych zwierząt. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem wyjaśnić, że chociaż przepisy dotyczące zdrowia zwierząt ustanowione w ramach rozporządzenia (UE) 2016/429 mają ogólne zastosowanie do tych domowych zwierząt koniowatych, wymagane są pewne szczególne odstępstwa, ponieważ nie jest możliwe stosowanie wobec koni, które żyją poza kontrolą człowieka, wymogów w zakresie identyfikacji dotyczących utrzymywanych zwierząt lądowych.

| (5) | Ponadto przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny uzupełniać przepisy ustanowione w części IX rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do środków przejściowych służących ochronie nabytych praw i uzasadnionych oczekiwań zainteresowanych stron wynikających z wcześniej istniejących aktów Unii. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny uzupełniać przepisy ustanowione w części IX rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do środków przejściowych służących ochronie nabytych praw i uzasadnionych oczekiwań zainteresowanych stron wynikających z wcześniej istniejących aktów Unii.

| (6) | Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane i mają zastosowanie do podmiotów przewożących lub utrzymujących zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe. Dlatego też, mając na względzie spójność i uproszczenie przepisów, a także zapewnienie ich skutecznego stosowania i uniknięcie ich powielania, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie rozpraszać w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia. Podejście to jest również spójne z jednym z głównych celów rozporządzenia (UE) 2016/429, jakim jest usprawnienie unijnych przepisów dotyczących zdrowia zwierząt, a tym samym uczynienie ich bardziej przejrzystymi i łatwiejszymi w stosowaniu. |
| --- | --- |

(6)

Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane i mają zastosowanie do podmiotów przewożących lub utrzymujących zwierzęta lądowe lub jaja wylęgowe. Dlatego też, mając na względzie spójność i uproszczenie przepisów, a także zapewnienie ich skutecznego stosowania i uniknięcie ich powielania, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie rozpraszać w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia. Podejście to jest również spójne z jednym z głównych celów rozporządzenia (UE) 2016/429, jakim jest usprawnienie unijnych przepisów dotyczących zdrowia zwierząt, a tym samym uczynienie ich bardziej przejrzystymi i łatwiejszymi w stosowaniu.

| (7) | W art. 87 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do określenia rodzajów przewoźników innych niż zaangażowani w przewóz utrzymywanych zwierząt kopytnych między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim, których działalność przewozowa stwarza szczególne i istotne ryzyko dla niektórych gatunków lub kategorii zwierząt, oraz do określenia wymogów informacyjnych, które przewoźnicy muszą spełnić w celu rejestracji zgodnie z art. 93 rozporządzenia (UE) 2016/429. W związku z tym w celu umożliwienia właściwemu organowi skutecznego prowadzenia nadzoru oraz zapobiegania przenośnym chorobom zwierząt, ich kontroli i zwalczania, właściwe jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu wykazu innych rodzajów przewoźników oraz ustanowienie przepisów dotyczących informacji, które mają być dostarczane przez nich do celów rejestracji przez właściwy organ. |
| --- | --- |

(7)

W art. 87 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do określenia rodzajów przewoźników innych niż zaangażowani w przewóz utrzymywanych zwierząt kopytnych między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim, których działalność przewozowa stwarza szczególne i istotne ryzyko dla niektórych gatunków lub kategorii zwierząt, oraz do określenia wymogów informacyjnych, które przewoźnicy muszą spełnić w celu rejestracji zgodnie z art. 93 rozporządzenia (UE) 2016/429. W związku z tym w celu umożliwienia właściwemu organowi skutecznego prowadzenia nadzoru oraz zapobiegania przenośnym chorobom zwierząt, ich kontroli i zwalczania, właściwe jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu wykazu innych rodzajów przewoźników oraz ustanowienie przepisów dotyczących informacji, które mają być dostarczane przez nich do celów rejestracji przez właściwy organ.

| (8) | Art. 94 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że utrzymywane zwierzęta kopytne mogą być przemieszczane do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy zwierzęta te zostały zgromadzone w zakładach zatwierdzonych przez właściwy organ zgodnie z tym rozporządzeniem. W art. 94 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych, w których przewiduje się odstępstwa od wymogu występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów, gdy zakłady te stwarzają nieistotne ryzyko. |
| --- | --- |

(8)

Art. 94 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że utrzymywane zwierzęta kopytne mogą być przemieszczane do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy zwierzęta te zostały zgromadzone w zakładach zatwierdzonych przez właściwy organ zgodnie z tym rozporządzeniem. W art. 94 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych, w których przewiduje się odstępstwa od wymogu występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie niektórych rodzajów zakładów, gdy zakłady te stwarzają nieistotne ryzyko.

| (9) | Ze względu na szczególną sytuację koniowatych, które nie zawsze są hodowane głównie do celów produkcji żywności, ale często w celach rekreacyjnych i sportowych, i w większości przypadków zwierzęta te są po prostu gromadzone w zakładzie, aby mogły zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego w celach takich jak udział w wystawach, imprezach sportowych, kulturalnych lub podobnych imprezach, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od wymogów dla podmiotów prowadzących takie zakłady dotyczące występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie, ponieważ zakłady te stwarzają nieistotne ryzyko dla zdrowia zwierząt i w przypadku chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do koniowatych nie ma zastosowania okres pobytu. |
| --- | --- |

(9)

Ze względu na szczególną sytuację koniowatych, które nie zawsze są hodowane głównie do celów produkcji żywności, ale często w celach rekreacyjnych i sportowych, i w większości przypadków zwierzęta te są po prostu gromadzone w zakładzie, aby mogły zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego w celach takich jak udział w wystawach, imprezach sportowych, kulturalnych lub podobnych imprezach, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od wymogów dla podmiotów prowadzących takie zakłady dotyczące występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie, ponieważ zakłady te stwarzają nieistotne ryzyko dla zdrowia zwierząt i w przypadku chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do koniowatych nie ma zastosowania okres pobytu.

| (10) | Art. 94 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że jaja wylęgowe mogą być przemieszczane do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy jaja te pochodzą z zakładów zatwierdzonych przez właściwy organ zgodnie z tym rozporządzeniem. Jaja wylęgowe drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli objęte są definicją jaj wylęgowych ustanowioną w art. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429, w związku z czym podmioty prowadzące zakłady produkujące te jaja, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego, są zobowiązane do wystąpienia do właściwego organu o zatwierdzenie swojego zakładu. |
| --- | --- |

(10)

Art. 94 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że jaja wylęgowe mogą być przemieszczane do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy jaja te pochodzą z zakładów zatwierdzonych przez właściwy organ zgodnie z tym rozporządzeniem. Jaja wylęgowe drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli objęte są definicją jaj wylęgowych ustanowioną w art. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429, w związku z czym podmioty prowadzące zakłady produkujące te jaja, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego, są zobowiązane do wystąpienia do właściwego organu o zatwierdzenie swojego zakładu.

| (11) | Wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli nie stwarzają jednak takiego samego ryzyka dla zdrowia pod względem rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie jak wylęgarnie drobiu. Znaczenie i wielkość produkcji piskląt i jaj wylęgowych ptaków żyjących w niewoli są znacznie mniejsze niż znaczenie i wielkość produkcji drobiu przeznaczonego do produkcji rolnej. Ponadto komercyjne obwody handlowe produkcji drobiu i ptaków żyjących w niewoli, a w szczególności jaj wylęgowych, różnią się od siebie i mają ograniczony kontakt. Ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie na drób za pośrednictwem przemieszczania piskląt i jaj wylęgowych ptaków żyjących w niewoli jest zatem ograniczone. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od wymogów dotyczących występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie w odniesieniu do podmiotów prowadzących wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli. |
| --- | --- |

(11)

Wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli nie stwarzają jednak takiego samego ryzyka dla zdrowia pod względem rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie jak wylęgarnie drobiu. Znaczenie i wielkość produkcji piskląt i jaj wylęgowych ptaków żyjących w niewoli są znacznie mniejsze niż znaczenie i wielkość produkcji drobiu przeznaczonego do produkcji rolnej. Ponadto komercyjne obwody handlowe produkcji drobiu i ptaków żyjących w niewoli, a w szczególności jaj wylęgowych, różnią się od siebie i mają ograniczony kontakt. Ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie na drób za pośrednictwem przemieszczania piskląt i jaj wylęgowych ptaków żyjących w niewoli jest zatem ograniczone. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od wymogów dotyczących występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie w odniesieniu do podmiotów prowadzących wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli.

| (12) | Art. 94 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że utrzymywane zwierzęta kopytne, drób i jaja wylęgowe mogą być przemieszczane do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy wspomniane zwierzęta lub jaja wylęgowe zostały zgromadzone w zakładach zatwierdzonych przez właściwy organ zgodnie z tym rozporządzeniem lub gdy pochodziły z takich zakładów. Ponadto art. 95 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że zwierzęta lądowe utrzymywane w zakładzie o statusie odizolowanym mogą być przemieszczane do ich zakładu lub z ich zakładu wyłącznie po uzyskaniu zatwierdzenia tego statusu od właściwego organu zgodnie z tym rozporządzeniem. Właściwy organ może zatwierdzać te zakłady wyłącznie wtedy, gdy spełniają one określone wymogi w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków w zakresie bioasekuracji, nadzoru, obiektów i sprzętu, personelu i lekarzy weterynarii, a także nadzoru przez właściwy organ. W art. 97 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano, że Komisja przyjmuje akty delegowane ustanawiające przepisy uzupełniające dotyczące zatwierdzania zakładów, uwzględniając te wymogi. |
| --- | --- |

(12)

Art. 94 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że utrzymywane zwierzęta kopytne, drób i jaja wylęgowe mogą być przemieszczane do innego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy wspomniane zwierzęta lub jaja wylęgowe zostały zgromadzone w zakładach zatwierdzonych przez właściwy organ zgodnie z tym rozporządzeniem lub gdy pochodziły z takich zakładów. Ponadto art. 95 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że zwierzęta lądowe utrzymywane w zakładzie o statusie odizolowanym mogą być przemieszczane do ich zakładu lub z ich zakładu wyłącznie po uzyskaniu zatwierdzenia tego statusu od właściwego organu zgodnie z tym rozporządzeniem. Właściwy organ może zatwierdzać te zakłady wyłącznie wtedy, gdy spełniają one określone wymogi w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków w zakresie bioasekuracji, nadzoru, obiektów i sprzętu, personelu i lekarzy weterynarii, a także nadzoru przez właściwy organ. W art. 97 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano, że Komisja przyjmuje akty delegowane ustanawiające przepisy uzupełniające dotyczące zatwierdzania zakładów, uwzględniając te wymogi.

| (13) | Wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do zatwierdzania tych zakładów powinny uwzględniać doświadczenia zdobyte podczas stosowania przepisów określonych w dyrektywach Rady 64/432/EWG (2), 92/65/EWG (3) i 2009/158/WE (4). Dyrektywy te zostaną uchylone rozporządzeniem (UE) 2016/429 z dniem 21 kwietnia 2021 r. |
| --- | --- |

(13)

Wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do zatwierdzania tych zakładów powinny uwzględniać doświadczenia zdobyte podczas stosowania przepisów określonych w dyrektywach Rady 64/432/EWG (2), 92/65/EWG (3) i 2009/158/WE (4). Dyrektywy te zostaną uchylone rozporządzeniem (UE) 2016/429 z dniem 21 kwietnia 2021 r.

| (14) | Art. 94 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że Komisja przyjmuje akty delegowane określające, jakie inne rodzaje zakładów do utrzymywania zwierząt lądowych również wymagają zatwierdzenia przez właściwy organ zgodnie z art. 94 ust. 1 tego rozporządzenia. Coraz więcej psów, kotów i fretek pochodzących z różnych zakładów lub uprzednio bezdomnych, dzikich, zagubionych, porzuconych lub skonfiskowanych psów, kotów i fretek jest gromadzonych w zakładach w celu ich pogrupowania w przesyłki, zanim zostaną przemieszczone do innego państwa członkowskiego. W dyrektywie 92/65/EWG ustanowiono już wymagania w zakresie zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania tych zwierząt do innego państwa członkowskiego. Na potrzeby prowadzenia odpowiedniego nadzoru i zastosowania profilaktycznych środków zdrowotnych z zachowaniem zgodności z określonymi wymogami dotyczącymi statusu zdrowia zwierząt w danym państwie członkowskim niniejsze rozporządzenie powinno jednak przewidywać, aby zakłady te występowały do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie, oraz ustanawiać wymogi dotyczące udzielania takiego zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(14)

Art. 94 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że Komisja przyjmuje akty delegowane określające, jakie inne rodzaje zakładów do utrzymywania zwierząt lądowych również wymagają zatwierdzenia przez właściwy organ zgodnie z art. 94 ust. 1 tego rozporządzenia. Coraz więcej psów, kotów i fretek pochodzących z różnych zakładów lub uprzednio bezdomnych, dzikich, zagubionych, porzuconych lub skonfiskowanych psów, kotów i fretek jest gromadzonych w zakładach w celu ich pogrupowania w przesyłki, zanim zostaną przemieszczone do innego państwa członkowskiego. W dyrektywie 92/65/EWG ustanowiono już wymagania w zakresie zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania tych zwierząt do innego państwa członkowskiego. Na potrzeby prowadzenia odpowiedniego nadzoru i zastosowania profilaktycznych środków zdrowotnych z zachowaniem zgodności z określonymi wymogami dotyczącymi statusu zdrowia zwierząt w danym państwie członkowskim niniejsze rozporządzenie powinno jednak przewidywać, aby zakłady te występowały do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie, oraz ustanawiać wymogi dotyczące udzielania takiego zatwierdzenia.

| (15) | W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 (5) ustanowiono wymagania w zakresie zdrowia zwierząt, które mają być przestrzegane przez podmioty prowadzące punkty kontroli zwracające się do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie. Wymagania te powinny zostać utrzymane, ale zaktualizowane w niniejszym rozporządzeniu, ponieważ okazały się skuteczne w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się chorób zwierząt w Unii. |
| --- | --- |

(15)

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 (5) ustanowiono wymagania w zakresie zdrowia zwierząt, które mają być przestrzegane przez podmioty prowadzące punkty kontroli zwracające się do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie. Wymagania te powinny zostać utrzymane, ale zaktualizowane w niniejszym rozporządzeniu, ponieważ okazały się skuteczne w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się chorób zwierząt w Unii.

| (16) | Trzmiele hoduje się najczęściej w zakładach odizolowanych od środowiska podlegających rygorystycznym środkom bioasekuracji, regularnie kontrolowanych przez właściwy organ i sprawdzanych pod kątem obecności chorób. W przypadku gdy zakłady te są uznawane przez właściwy organ i przez niego nadzorowane, jest mało prawdopodobne, aby miało na nie wpływ występowanie małego chrząszcza ulowego, w przeciwieństwie do kolonii na otwartym powietrzu. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem przewidywać, aby takie zakłady były zatwierdzane i nadzorowane przez właściwy organ, oraz określać wymogi dotyczące udzielania takiego zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(16)

Trzmiele hoduje się najczęściej w zakładach odizolowanych od środowiska podlegających rygorystycznym środkom bioasekuracji, regularnie kontrolowanych przez właściwy organ i sprawdzanych pod kątem obecności chorób. W przypadku gdy zakłady te są uznawane przez właściwy organ i przez niego nadzorowane, jest mało prawdopodobne, aby miało na nie wpływ występowanie małego chrząszcza ulowego, w przeciwieństwie do kolonii na otwartym powietrzu. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem przewidywać, aby takie zakłady były zatwierdzane i nadzorowane przez właściwy organ, oraz określać wymogi dotyczące udzielania takiego zatwierdzenia.

| (17) | W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 139/2013 (6) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu. W szczególności określono w nim warunki zatwierdzania przez właściwy organ miejsc i stacji kwarantanny dla takich ptaków. Aby uniknąć powielania przepisów dotyczących zakładów kwarantanny różnych gatunków zwierząt lądowych, w niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać główną treść tych wymagań, ale należy je dostosować w taki sposób, aby można je było stosować w odniesieniu do wielu gatunków zwierząt lądowych. |
| --- | --- |

(17)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 139/2013 (6) ustanowiono warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu. W szczególności określono w nim warunki zatwierdzania przez właściwy organ miejsc i stacji kwarantanny dla takich ptaków. Aby uniknąć powielania przepisów dotyczących zakładów kwarantanny różnych gatunków zwierząt lądowych, w niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać główną treść tych wymagań, ale należy je dostosować w taki sposób, aby można je było stosować w odniesieniu do wielu gatunków zwierząt lądowych.

| (18) | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (7) ustanawia przepisy w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych, w celu zapobieżenia zagrożeniu stwarzanemu przez te produkty dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz zminimalizowania tego zagrożenia, a w szczególności w celu ochrony bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego i paszowego. W szczególności ustanowiono w nim przepisy dotyczące gromadzenia, przewozu, składowania, obróbki, przetwarzania i stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w tym zwierząt zabitych w związku ze zwalczaniem chorób epizootycznych, aby zapobiec ryzyku dla zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego. Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 wraz z szeregiem środków wykonawczych przyjętych na mocy tego rozporządzenia zapewnia ogólne ramy w zakresie usuwania martwych zwierząt. Przy zatwierdzaniu zakładów zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) 2016/429 właściwy organ powinien zapewnić, aby wnioskodawcy przestrzegali przepisów ustanowionych w ramach rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. |
| --- | --- |

(18)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (7) ustanawia przepisy w zakresie zdrowia ludzi i zwierząt w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów pochodnych, w celu zapobieżenia zagrożeniu stwarzanemu przez te produkty dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz zminimalizowania tego zagrożenia, a w szczególności w celu ochrony bezpieczeństwa łańcucha żywnościowego i paszowego. W szczególności ustanowiono w nim przepisy dotyczące gromadzenia, przewozu, składowania, obróbki, przetwarzania i stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w tym zwierząt zabitych w związku ze zwalczaniem chorób epizootycznych, aby zapobiec ryzyku dla zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego. Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 wraz z szeregiem środków wykonawczych przyjętych na mocy tego rozporządzenia zapewnia ogólne ramy w zakresie usuwania martwych zwierząt. Przy zatwierdzaniu zakładów zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) 2016/429 właściwy organ powinien zapewnić, aby wnioskodawcy przestrzegali przepisów ustanowionych w ramach rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

| (19) | Art. 101 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że właściwe organy ustanawiają i prowadzą aktualizowane rejestry zarejestrowanych i zatwierdzonych przez siebie zakładów i podmiotów oraz że rejestry te mają być udostępniane Komisji i właściwym organom innych państw członkowskich. W celu zapewnienia przejrzystości rejestry te powinny być również publicznie dostępne. |
| --- | --- |

(19)

Art. 101 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że właściwe organy ustanawiają i prowadzą aktualizowane rejestry zarejestrowanych i zatwierdzonych przez siebie zakładów i podmiotów oraz że rejestry te mają być udostępniane Komisji i właściwym organom innych państw członkowskich. W celu zapewnienia przejrzystości rejestry te powinny być również publicznie dostępne.

| (20) | Ponadto art. 101 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających szczegółowe informacje, jakie należy zamieścić w rejestrach prowadzonych przez właściwy organ, a także że rejestry zatwierdzonych zakładów są publicznie dostępne. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić obowiązki informacyjne właściwego organu w odniesieniu do tych rejestrów. |
| --- | --- |

(20)

Ponadto art. 101 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających szczegółowe informacje, jakie należy zamieścić w rejestrach prowadzonych przez właściwy organ, a także że rejestry zatwierdzonych zakładów są publicznie dostępne. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem określić obowiązki informacyjne właściwego organu w odniesieniu do tych rejestrów.

| (21) | W art. 102–105 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono wymogi dotyczące minimalnych informacji, które mają być zamieszczone w dokumentacji przez podmioty prowadzące zakłady i przewoźników zarejestrowanych lub zatwierdzonych przez właściwy organ, a w art. 106 tego rozporządzenia przewidziano, że Komisja ustanawia przepisy uzupełniające te obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji. Podmioty prowadzące zakłady i przewoźnicy mają bezpośrednią wiedzę na temat utrzymywanych zwierząt lądowych znajdujących się pod ich opieką, a gdy zwierzęta mają zostać przemieszczone, mają oni obowiązek dostarczyć właściwemu organowi określone informacje do celów certyfikacji zdrowia zwierząt lub ich identyfikowalności, dzięki czemu informacje te są łatwo dostępne dla właściwego organu. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące informacji, które muszą być zamieszczone w dokumentacji przez określone podmioty prowadzące zakłady i przewoźników oprócz tych, które są już wymagane na mocy rozporządzenia (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

(21)

W art. 102–105 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono wymogi dotyczące minimalnych informacji, które mają być zamieszczone w dokumentacji przez podmioty prowadzące zakłady i przewoźników zarejestrowanych lub zatwierdzonych przez właściwy organ, a w art. 106 tego rozporządzenia przewidziano, że Komisja ustanawia przepisy uzupełniające te obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji. Podmioty prowadzące zakłady i przewoźnicy mają bezpośrednią wiedzę na temat utrzymywanych zwierząt lądowych znajdujących się pod ich opieką, a gdy zwierzęta mają zostać przemieszczone, mają oni obowiązek dostarczyć właściwemu organowi określone informacje do celów certyfikacji zdrowia zwierząt lub ich identyfikowalności, dzięki czemu informacje te są łatwo dostępne dla właściwego organu. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy dotyczące informacji, które muszą być zamieszczone w dokumentacji przez określone podmioty prowadzące zakłady i przewoźników oprócz tych, które są już wymagane na mocy rozporządzenia (UE) 2016/429.

| (22) | W art. 112–115 rozporządzenia (UE) 2016/429 zobowiązano podmioty utrzymujące bydło, owce, kozy, świnie i koniowate do zidentyfikowania każdego zwierzęcia przy pomocy fizycznych środków identyfikacji oraz do zapewnienia, aby podczas przemieszczania zwierzętom tym towarzyszył dokument identyfikacyjny lub dokument dotyczący przemieszczania, a także do przekazywania wymaganych informacji do komputerowej bazy danych prowadzonej przez właściwy organ. Ponadto w art. 117 rozporządzenia (UE) 2016/429 zobowiązano podmioty utrzymujące zwierzęta lądowe inne niż bydło, owce, kozy, świnie i koniowate do identyfikowania każdego zwierzęcia przy użyciu fizycznych środków identyfikacji i zapewnienia, aby zwierzętom tym towarzyszył dokument identyfikacyjny lub dokument dotyczący przemieszczania, gdy takie przepisy zostały przyjęte przez Komisję na podstawie art. 118 rozporządzenia. |
| --- | --- |

(22)

W art. 112–115 rozporządzenia (UE) 2016/429 zobowiązano podmioty utrzymujące bydło, owce, kozy, świnie i koniowate do zidentyfikowania każdego zwierzęcia przy pomocy fizycznych środków identyfikacji oraz do zapewnienia, aby podczas przemieszczania zwierzętom tym towarzyszył dokument identyfikacyjny lub dokument dotyczący przemieszczania, a także do przekazywania wymaganych informacji do komputerowej bazy danych prowadzonej przez właściwy organ. Ponadto w art. 117 rozporządzenia (UE) 2016/429 zobowiązano podmioty utrzymujące zwierzęta lądowe inne niż bydło, owce, kozy, świnie i koniowate do identyfikowania każdego zwierzęcia przy użyciu fizycznych środków identyfikacji i zapewnienia, aby zwierzętom tym towarzyszył dokument identyfikacyjny lub dokument dotyczący przemieszczania, gdy takie przepisy zostały przyjęte przez Komisję na podstawie art. 118 rozporządzenia.

| (23) | W art. 118 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do określenia szczegółowych wymogów dotyczących środków identyfikacji utrzymywanych zwierząt lądowych oraz zasad dotyczących dokumentów identyfikacyjnych i dokumentów dotyczących przemieszczania tych zwierząt, a także szczegółowych przepisów dotyczących komputerowych baz danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń i koniowatych, określonych w tym rozporządzeniu oraz przepisów dotyczących wymiany danych elektronicznych pomiędzy komputerowymi bazami danych państw członkowskich dotyczącymi utrzymywanego bydła. Ponadto w art. 118 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia wymagań dotyczących alternatywnych środków identyfikacji utrzymywanych zwierząt lądowych, a także zwolnień i przepisów szczególnych w odniesieniu do niektórych kategorii tych zwierząt oraz szczegółowych przepisów dotyczących identyfikacji i dokumentów dotyczących przemieszczania tych zwierząt, a także przepisów dotyczących identyfikacji i rejestracji utrzymywanych zwierząt lądowych po ich wprowadzeniu do Unii. |
| --- | --- |

(23)

W art. 118 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do określenia szczegółowych wymogów dotyczących środków identyfikacji utrzymywanych zwierząt lądowych oraz zasad dotyczących dokumentów identyfikacyjnych i dokumentów dotyczących przemieszczania tych zwierząt, a także szczegółowych przepisów dotyczących komputerowych baz danych dotyczących utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń i koniowatych, określonych w tym rozporządzeniu oraz przepisów dotyczących wymiany danych elektronicznych pomiędzy komputerowymi bazami danych państw członkowskich dotyczącymi utrzymywanego bydła. Ponadto w art. 118 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia wymagań dotyczących alternatywnych środków identyfikacji utrzymywanych zwierząt lądowych, a także zwolnień i przepisów szczególnych w odniesieniu do niektórych kategorii tych zwierząt oraz szczegółowych przepisów dotyczących identyfikacji i dokumentów dotyczących przemieszczania tych zwierząt, a także przepisów dotyczących identyfikacji i rejestracji utrzymywanych zwierząt lądowych po ich wprowadzeniu do Unii.

| (24) | Ponadto w art. 119 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia przepisów dotyczących szczególnych odstępstw dla podmiotów od określonych wymagań w zakresie identyfikacji i rejestracji ustanowionych w tym akcie. W art. 122 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do określenia wymagań w zakresie identyfikowalności materiału biologicznego utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż bydło, kozy, owce, świnie i koniowate.
  Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikacji i rejestracji bydła, owiec, kóz, świń i koniowatych zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (8), rozporządzeniu Rady (WE) nr 21/2004 (9) oraz dyrektywach Rady 2008/71/WE (10) i 2009/156/WE (11). Rozporządzenie (UE) 2016/429 uchyla i zastępuje te cztery akty od dnia 21 kwietnia 2021 r. W tych czterech aktach określono zasady dotyczące środków identyfikacji, dokumentów identyfikacyjnych lub dokumentów dotyczących przemieszczania oraz komputerowych baz danych. Przewidziano w nich również terminy na zastosowanie środków identyfikacji wobec tych utrzymywanych zwierząt przez podmioty. Ponadto przewidziano w nich także szereg odstępstw i wyłączeń w odniesieniu do środków identyfikacji i dokumentów dotyczących przemieszczania bez uszczerbku dla identyfikowalności zwierząt utrzymywanych. Określone w tych aktach przepisy okazały się skuteczne przy zapewnianiu identyfikowalności utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń i koniowatych. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania oraz aktualny postęp techniczny. Nowe terminy stosowania środków identyfikacji wobec utrzymywanych zwierząt lądowych przez podmioty powinny zostać określone przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

(24)

Ponadto w art. 119 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do ustanowienia przepisów dotyczących szczególnych odstępstw dla podmiotów od określonych wymagań w zakresie identyfikacji i rejestracji ustanowionych w tym akcie. W art. 122 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono Komisję do określenia wymagań w zakresie identyfikowalności materiału biologicznego utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż bydło, kozy, owce, świnie i koniowate.

Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikacji i rejestracji bydła, owiec, kóz, świń i koniowatych zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (8), rozporządzeniu Rady (WE) nr 21/2004 (9) oraz dyrektywach Rady 2008/71/WE (10) i 2009/156/WE (11). Rozporządzenie (UE) 2016/429 uchyla i zastępuje te cztery akty od dnia 21 kwietnia 2021 r. W tych czterech aktach określono zasady dotyczące środków identyfikacji, dokumentów identyfikacyjnych lub dokumentów dotyczących przemieszczania oraz komputerowych baz danych. Przewidziano w nich również terminy na zastosowanie środków identyfikacji wobec tych utrzymywanych zwierząt przez podmioty. Ponadto przewidziano w nich także szereg odstępstw i wyłączeń w odniesieniu do środków identyfikacji i dokumentów dotyczących przemieszczania bez uszczerbku dla identyfikowalności zwierząt utrzymywanych. Określone w tych aktach przepisy okazały się skuteczne przy zapewnianiu identyfikowalności utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń i koniowatych. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania oraz aktualny postęp techniczny. Nowe terminy stosowania środków identyfikacji wobec utrzymywanych zwierząt lądowych przez podmioty powinny zostać określone przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.

| (25) | W celu zapewnienia, aby koniowate wprowadzane na terytorium Unii zostały zidentyfikowane zgodnie z przepisami Unii dopiero po ich wprowadzeniu do Unii i gdy pozostają w Unii, konieczne jest odniesienie się w niniejszym rozporządzeniu do procedur celnych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (12). |
| --- | --- |

(25)

W celu zapewnienia, aby koniowate wprowadzane na terytorium Unii zostały zidentyfikowane zgodnie z przepisami Unii dopiero po ich wprowadzeniu do Unii i gdy pozostają w Unii, konieczne jest odniesienie się w niniejszym rozporządzeniu do procedur celnych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (12).

| (26) | Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikowalności utrzymywanych psów, kotów i fretek oraz ptaków żyjących w niewoli zostały określone w dyrektywie 92/65/EWG. Przepisy ustanowione w tej dyrektywie okazały się skuteczne przy zapewnianiu identyfikowalności tych zwierząt. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania oraz aktualny postęp techniczny. |
| --- | --- |

(26)

Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikowalności utrzymywanych psów, kotów i fretek oraz ptaków żyjących w niewoli zostały określone w dyrektywie 92/65/EWG. Przepisy ustanowione w tej dyrektywie okazały się skuteczne przy zapewnianiu identyfikowalności tych zwierząt. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania oraz aktualny postęp techniczny.

| (27) | Ponadto w dyrektywie 92/65/EWG określono, że aby psy, koty i fretki mogły być przedmiotem handlu, powinien towarzyszyć im taki sam dokument identyfikacyjny jak w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, o którym mowa w art. 6 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 (13). W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać ten przepis. |
| --- | --- |

(27)

Ponadto w dyrektywie 92/65/EWG określono, że aby psy, koty i fretki mogły być przedmiotem handlu, powinien towarzyszyć im taki sam dokument identyfikacyjny jak w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, o którym mowa w art. 6 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 (13). W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy utrzymać ten przepis.

| (28) | Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikowalności jaj wylęgowych były ustanowione w dyrektywie 2009/158/WE. Jeżeli chodzi o oznakowanie jaj wylęgowych, obecny system jest dobrze ugruntowany. Dlatego w niniejszym rozporządzeniu należy zachować główną treść tych przepisów, ale należy je dostosować do ram rozporządzenia (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

(28)

Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikowalności jaj wylęgowych były ustanowione w dyrektywie 2009/158/WE. Jeżeli chodzi o oznakowanie jaj wylęgowych, obecny system jest dobrze ugruntowany. Dlatego w niniejszym rozporządzeniu należy zachować główną treść tych przepisów, ale należy je dostosować do ram rozporządzenia (UE) 2016/429.

| (29) | Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikowalności zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1739/2005 (14). Przepisy ustanowione w tym rozporządzeniu okazały się skuteczne przy zapewnianiu identyfikowalności zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania. |
| --- | --- |

(29)

Przed przyjęciem rozporządzenia (UE) 2016/429 przepisy Unii dotyczące identyfikowalności zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych ustanowiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1739/2005 (14). Przepisy ustanowione w tym rozporządzeniu okazały się skuteczne przy zapewnianiu identyfikowalności zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych. W związku z tym należy zachować istotę tych przepisów, ale zaktualizować je tak, aby uwzględnić praktyczne doświadczenia zdobyte w trakcie ich stosowania.

| (30) | Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania mają zastosowanie do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w załączniku II do tego rozporządzenia, które obejmują zakażenia Brucella abortus, B. melitensis i B. suis oraz zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis). W art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano przepisy dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania mające zastosowanie do różnych kategorii chorób umieszczonych w wykazie. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1882 (15) stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, mają zastosowanie do kategorii chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do umieszczonych w wykazie gatunków i grup gatunków, o których mowa w załączniku do tego rozporządzenia wykonawczego. Utrzymywane wielbłądowate i jeleniowate są wymienione w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 jako podatne na te zakażenia. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić zharmonizowane przepisy dotyczące identyfikowalności tych zwierząt. |
| --- | --- |

(30)

Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania mają zastosowanie do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w załączniku II do tego rozporządzenia, które obejmują zakażenia Brucella abortus, B. melitensis i B. suis oraz zakażenie kompleksem Mycobacterium tuberculosis (M. bovis, M. caprae i M. tuberculosis). W art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano przepisy dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania mające zastosowanie do różnych kategorii chorób umieszczonych w wykazie. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1882 (15) stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, mają zastosowanie do kategorii chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do umieszczonych w wykazie gatunków i grup gatunków, o których mowa w załączniku do tego rozporządzenia wykonawczego. Utrzymywane wielbłądowate i jeleniowate są wymienione w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 jako podatne na te zakażenia. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić zharmonizowane przepisy dotyczące identyfikowalności tych zwierząt.

| (31) | Biorąc pod uwagę wyjątkową sytuację hodowli reniferów, która jest silnie związana z dziedzictwem kulturowym Saamów w Europie Północnej, państwa członkowskie powinny mieć możliwość utrzymania szczególnych systemów środków identyfikacji ustanowionych w odniesieniu do reniferów utrzymywanych na ich terytorium. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć specjalny system identyfikacji tych zwierząt. |
| --- | --- |

(31)

Biorąc pod uwagę wyjątkową sytuację hodowli reniferów, która jest silnie związana z dziedzictwem kulturowym Saamów w Europie Północnej, państwa członkowskie powinny mieć możliwość utrzymania szczególnych systemów środków identyfikacji ustanowionych w odniesieniu do reniferów utrzymywanych na ich terytorium. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć specjalny system identyfikacji tych zwierząt.

| (32) | W odniesieniu do zwierząt koniowatych art. 114 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że podmioty muszą zapewnić, aby zwierzęta koniowate były indywidualnie identyfikowane za pomocą prawidłowo wypełnionego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego. Ponadto art. 120 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje się przyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych w odniesieniu do niektórych wymogów dotyczących tego dokumentu. Chociaż przepisy dotyczące unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego są obecnie określone w ramach przepisów prawnych dotyczących zdrowia zwierząt w ramach prawnych rozporządzenia (UE) 2016/429, konieczne jest uwzględnienie wymogów dotyczących identyfikacji tych zwierząt ustanowionych w innych przepisach prawa Unii. W szczególności uwzględnić należy dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (16), rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/262 (17), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 (18), rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1940 (19) i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 (20), aby uniknąć mnożenia przepisów i dokumentów identyfikacyjnych, co niepotrzebnie zwiększyłoby obciążenia administracyjne i finansowe. Ta potrzeba racjonalizacji przepisów unijnych jest szczególnie ważna w przypadku zwierząt koniowatych, ponieważ są one wykorzystywane do wielu celów, w tym do wydarzeń sportowych, jako zwierzęta hodowlane, a także żywność. Ponadto ich wykorzystanie różni się w zależności od etapu życia, dlatego ważne jest, aby unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny był ważny dla różnych zastosowań. Ponadto przepisy przejściowe określone w niniejszym rozporządzeniu muszą uwzględniać okresy stosowania tych pięciu aktów, aby zapewnić koordynację obowiązujących przepisów unijnych. |
| --- | --- |

(32)

W odniesieniu do zwierząt koniowatych art. 114 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że podmioty muszą zapewnić, aby zwierzęta koniowate były indywidualnie identyfikowane za pomocą prawidłowo wypełnionego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego. Ponadto art. 120 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje się przyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych w odniesieniu do niektórych wymogów dotyczących tego dokumentu. Chociaż przepisy dotyczące unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego są obecnie określone w ramach przepisów prawnych dotyczących zdrowia zwierząt w ramach prawnych rozporządzenia (UE) 2016/429, konieczne jest uwzględnienie wymogów dotyczących identyfikacji tych zwierząt ustanowionych w innych przepisach prawa Unii. W szczególności uwzględnić należy dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (16), rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/262 (17), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 (18), rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1940 (19) i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 (20), aby uniknąć mnożenia przepisów i dokumentów identyfikacyjnych, co niepotrzebnie zwiększyłoby obciążenia administracyjne i finansowe. Ta potrzeba racjonalizacji przepisów unijnych jest szczególnie ważna w przypadku zwierząt koniowatych, ponieważ są one wykorzystywane do wielu celów, w tym do wydarzeń sportowych, jako zwierzęta hodowlane, a także żywność. Ponadto ich wykorzystanie różni się w zależności od etapu życia, dlatego ważne jest, aby unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny był ważny dla różnych zastosowań. Ponadto przepisy przejściowe określone w niniejszym rozporządzeniu muszą uwzględniać okresy stosowania tych pięciu aktów, aby zapewnić koordynację obowiązujących przepisów unijnych.

| (33) | W celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów Unii dotyczących identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i zapewnienia, aby przepisy te były jasne i przejrzyste, rozporządzenie Komisji (WE) nr 509/1999 (21), rozporządzenie Komisji (WE) nr 2680/99 (22), decyzja Komisji 2000/678/WE (23), decyzja Komisji 2001/672/WE (24), rozporządzenie Komisji (WE) nr 911/2004 (25), decyzja Komisji 2004/764/WE, rozporządzenie Komisji (WE) nr 644/2005 (26), rozporządzenie (WE) nr 1739/2005 (27), decyzja Komisji 2006/28/WE (28), decyzja Komisji 2006/968/WE (29), decyzja Komisji 2009/712/WE (30) i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/262 powinny zostać uchylone niniejszym rozporządzeniem. Aby umożliwić sprawne przejście do nowych ram prawnych podmiotom prowadzącym cyrki objazdowe i grupy zwierząt tresowanych, dokumenty dotyczące przemieszczania i identyfikacji w formacie zgodnym z rozporządzeniem (WE) nr 1739/2005 powinny pozostać w mocy do terminu, który zostanie określony przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do formatu dokumentów dotyczących przemieszczania oraz dokumentów identyfikacyjnych utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych. |
| --- | --- |

(33)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów Unii dotyczących identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych i zapewnienia, aby przepisy te były jasne i przejrzyste, rozporządzenie Komisji (WE) nr 509/1999 (21), rozporządzenie Komisji (WE) nr 2680/99 (22), decyzja Komisji 2000/678/WE (23), decyzja Komisji 2001/672/WE (24), rozporządzenie Komisji (WE) nr 911/2004 (25), decyzja Komisji 2004/764/WE, rozporządzenie Komisji (WE) nr 644/2005 (26), rozporządzenie (WE) nr 1739/2005 (27), decyzja Komisji 2006/28/WE (28), decyzja Komisji 2006/968/WE (29), decyzja Komisji 2009/712/WE (30) i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/262 powinny zostać uchylone niniejszym rozporządzeniem. Aby umożliwić sprawne przejście do nowych ram prawnych podmiotom prowadzącym cyrki objazdowe i grupy zwierząt tresowanych, dokumenty dotyczące przemieszczania i identyfikacji w formacie zgodnym z rozporządzeniem (WE) nr 1739/2005 powinny pozostać w mocy do terminu, który zostanie określony przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do formatu dokumentów dotyczących przemieszczania oraz dokumentów identyfikacyjnych utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych.

| (34) | W dyrektywie 2001/82/WE ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące zwierząt koniowatych w odniesieniu do leczenia zwierząt koniowatych, od których lub z których pozyskuje się żywność, w odniesieniu do weterynaryjnych produktów leczniczych, pod warunkiem że te zwierzęta koniowate są identyfikowane zgodnie z przepisami Unii i są wyraźnie oznaczone w swoim dokumencie identyfikacyjnym jako nieprzeznaczone do uboju w celu spożycia przez ludzi. Przepisy te są obecnie określone w rozporządzeniu (UE) 2019/6, które uchyla i zastępuje dyrektywę 2001/82/WE. Rozporządzenie (UE) 2019/6 ma zastosowanie od dnia 28 stycznia 2022 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429. Oba te akty są jednak ze sobą wzajemnie powiązane, ponieważ w art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/6 przewiduje się, że Komisja przyjmuje akty delegowane w celu uzupełnienia tego rozporządzenia w odniesieniu do informacji, które należy zawrzeć w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym przewidzianym w rozporządzeniu (UE) 2016/429 do celów wypełniania obowiązków w zakresie prowadzenia dokumentacji określonych w rozporządzeniu (UE) 2019/6. Ponadto w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/262 ustanowiono przepisy dotyczące identyfikacji koniowatych, w tym przepisy dotyczące dokumentów identyfikacyjnych tych zwierząt, oraz przewidziano, że unijny system identyfikacji koniowatych obejmuje między innymi unikalny dożywotni dokument. W rozporządzeniu (UE) 2016/1012 ustanowiono również zasady identyfikacji koniowatych. Stanowi ono, że Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wzory formularzy unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego. |
| --- | --- |

(34)

W dyrektywie 2001/82/WE ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące zwierząt koniowatych w odniesieniu do leczenia zwierząt koniowatych, od których lub z których pozyskuje się żywność, w odniesieniu do weterynaryjnych produktów leczniczych, pod warunkiem że te zwierzęta koniowate są identyfikowane zgodnie z przepisami Unii i są wyraźnie oznaczone w swoim dokumencie identyfikacyjnym jako nieprzeznaczone do uboju w celu spożycia przez ludzi. Przepisy te są obecnie określone w rozporządzeniu (UE) 2019/6, które uchyla i zastępuje dyrektywę 2001/82/WE. Rozporządzenie (UE) 2019/6 ma zastosowanie od dnia 28 stycznia 2022 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429. Oba te akty są jednak ze sobą wzajemnie powiązane, ponieważ w art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/6 przewiduje się, że Komisja przyjmuje akty delegowane w celu uzupełnienia tego rozporządzenia w odniesieniu do informacji, które należy zawrzeć w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym przewidzianym w rozporządzeniu (UE) 2016/429 do celów wypełniania obowiązków w zakresie prowadzenia dokumentacji określonych w rozporządzeniu (UE) 2019/6. Ponadto w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/262 ustanowiono przepisy dotyczące identyfikacji koniowatych, w tym przepisy dotyczące dokumentów identyfikacyjnych tych zwierząt, oraz przewidziano, że unijny system identyfikacji koniowatych obejmuje między innymi unikalny dożywotni dokument. W rozporządzeniu (UE) 2016/1012 ustanowiono również zasady identyfikacji koniowatych. Stanowi ono, że Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wzory formularzy unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego.

| (35) | Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń administracyjnych i finansowych dla podmiotów utrzymujących utrzymywane zwierzęta koniowate i właściwych organów, unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny utrzymywanych zwierząt koniowatych określony w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/262 powinien nadal obowiązywać do dnia, który zostanie określony przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 i art. 109 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/6, w odniesieniu do formatu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego utrzymywanych zwierząt koniowatych. |
| --- | --- |

(35)

Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń administracyjnych i finansowych dla podmiotów utrzymujących utrzymywane zwierzęta koniowate i właściwych organów, unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny utrzymywanych zwierząt koniowatych określony w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/262 powinien nadal obowiązywać do dnia, który zostanie określony przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 i art. 109 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/6, w odniesieniu do formatu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego utrzymywanych zwierząt koniowatych.

| (36) | W art. 271 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano okres przejściowy dla nowych ram prawnych ustanowionych w tym akcie dla podmiotów w zakresie identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń oraz uprawniono Komisję do skrócenia tego okresu przejściowego. |
| --- | --- |

(36)

W art. 271 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano okres przejściowy dla nowych ram prawnych ustanowionych w tym akcie dla podmiotów w zakresie identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz i świń oraz uprawniono Komisję do skrócenia tego okresu przejściowego.

| (37) | Aby umożliwić podmiotom, które utrzymują zwierzęta lądowe, sprawne przejście do nowych ram prawnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2016/429 pod względem identyfikacji i rejestracji tych zwierząt, a także do nowych ram prawnych w zakresie przepisów dotyczących zdrowia zwierząt pod względem przemieszczania tych zwierząt, przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny obowiązywać od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

(37)

Aby umożliwić podmiotom, które utrzymują zwierzęta lądowe, sprawne przejście do nowych ram prawnych ustanowionych rozporządzeniem (UE) 2016/429 pod względem identyfikacji i rejestracji tych zwierząt, a także do nowych ram prawnych w zakresie przepisów dotyczących zdrowia zwierząt pod względem przemieszczania tych zwierząt, przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny obowiązywać od tego samego dnia co przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/429.

| (38) | Aby umożliwić sprawne przejście do nowych ram prawnych podmiotom prowadzącym zakłady utrzymujące zwierzęta lądowe zarejestrowanym lub zatwierdzonym zgodnie z dyrektywami 64/432/EWG i 92/65/EWG, rozporządzeniami (WE) nr 1760/2000, (WE) nr 21/2004, dyrektywami 2008/71/WE, 2009/156/WE i 2009/158/WE należy uznać je za zarejestrowane lub zatwierdzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby podmioty te stosowały się do wszystkich przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(38)

Aby umożliwić sprawne przejście do nowych ram prawnych podmiotom prowadzącym zakłady utrzymujące zwierzęta lądowe zarejestrowanym lub zatwierdzonym zgodnie z dyrektywami 64/432/EWG i 92/65/EWG, rozporządzeniami (WE) nr 1760/2000, (WE) nr 21/2004, dyrektywami 2008/71/WE, 2009/156/WE i 2009/158/WE należy uznać je za zarejestrowane lub zatwierdzone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby podmioty te stosowały się do wszystkich przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

| (39) | W celu zapewnienia sprawnego przejścia do nowych ram prawnych należy uznać, że bydło, owce, kozy, świnie, koniowate, wielbłądowate i jeleniowate oraz papugowate zidentyfikowane i zarejestrowane przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zostały zidentyfikowane i zarejestrowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz kwalifikują się do przemieszczania w Unii. |
| --- | --- |

(39)

W celu zapewnienia sprawnego przejścia do nowych ram prawnych należy uznać, że bydło, owce, kozy, świnie, koniowate, wielbłądowate i jeleniowate oraz papugowate zidentyfikowane i zarejestrowane przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zostały zidentyfikowane i zarejestrowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz kwalifikują się do przemieszczania w Unii.

| (40) | Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429, |
| --- | --- |

(40)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

CZĘŚĆ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie uzupełnia przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/429 w odniesieniu do:

| a) | zarejestrowanych i zatwierdzonych zakładów w odniesieniu do utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych; |
| --- | --- |

a)

zarejestrowanych i zatwierdzonych zakładów w odniesieniu do utrzymywanych zwierząt lądowych i jaj wylęgowych;

| b) | wymagań w zakresie identyfikowalności w odniesieniu do następujących utrzymywanych zwierząt lądowych:






  (i) | bydła, owiec, kóz, świń, koniowatych, wielbłądowatych i jeleniowatych (zwierząt kopytnych); |
| --- | --- | --- |

b)

wymagań w zakresie identyfikowalności w odniesieniu do następujących utrzymywanych zwierząt lądowych:

(i)

bydła, owiec, kóz, świń, koniowatych, wielbłądowatych i jeleniowatych (zwierząt kopytnych);

| (ii) | psów, kotów i fretek; |
| --- | --- |

(ii)

psów, kotów i fretek;

| (iii) | ptaków żyjących w niewoli; |
| --- | --- |

(iii)

ptaków żyjących w niewoli;

| (iv) | jaj wylęgowych; |
| --- | --- |

(iv)

jaj wylęgowych;

| (v) | zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych. |
| --- | --- |

(v)

zwierząt lądowych utrzymywanych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych.

2.   W części II tytuł I rozdział 1 ustanowiono wymagania dotyczące rejestracji przewoźników utrzymywanych psów, kotów i fretek oraz drobiu zajmujących się przemieszczaniem tych zwierząt między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim.

3.   W części II tytuł I rozdział 2 przewidziano odstępstwa dla podmiotów prowadzących zakłady gromadzenia niektórych koniowatych i wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli od wymogu wystąpienia do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie.

W rozdziale tym ustanowiono również wymogi dotyczące zatwierdzania następujących rodzajów zakładów:

| a) | zakładów gromadzenia zwierząt kopytnych i drobiu, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego lub które przyjmują te zwierzęta z innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

zakładów gromadzenia zwierząt kopytnych i drobiu, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego lub które przyjmują te zwierzęta z innego państwa członkowskiego;

| b) | wylęgarni, z których jaja wylęgowe lub jednodniowe pisklęta mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

wylęgarni, z których jaja wylęgowe lub jednodniowe pisklęta mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| c) | zakładów utrzymujących drób, z których drób przeznaczony do innych celów niż ubój lub jaja wylęgowe ma być przemieszczany do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

c)

zakładów utrzymujących drób, z których drób przeznaczony do innych celów niż ubój lub jaja wylęgowe ma być przemieszczany do innego państwa członkowskiego;

Wymogi te dotyczą izolacji i innych środków w zakresie bioasekuracji, środków nadzoru, obiektów i sprzętu, personelu i nadzoru przez właściwy organ.

4.   W części II tytuł I rozdział 3 ustanowiono wymogi dotyczące zatwierdzania następujących rodzajów zakładów:

| a) | miejsc gromadzenia psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

miejsc gromadzenia psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| b) | schronisk dla zwierząt dla psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

schronisk dla zwierząt dla psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| c) | punktów kontroli; |
| --- | --- |

c)

punktów kontroli;

| d) | odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

d)

odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| e) | zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne, z których zwierzęta te mają być przemieszczane w obrębie tego samego państwa członkowskiego lub do innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

e)

zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne, z których zwierzęta te mają być przemieszczane w obrębie tego samego państwa członkowskiego lub do innego państwa członkowskiego.

Wymogi te dotyczą kwarantanny, izolacji i innych środków w zakresie bioasekuracji, środków nadzoru i kontroli, obiektów i sprzętu oraz nadzoru przez lekarza weterynarii.

5.   W części II tytuł I rozdział 4 ustanowiono wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów odizolowanych, z których utrzymywane zwierzęta lądowe mają być przemieszczane w tym samym państwie członkowskim lub do innego państwa członkowskiego, w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków w zakresie bioasekuracji, środków nadzoru i kontroli, obiektów i sprzętu oraz nadzoru przez lekarza weterynarii.

6.   W części II tytuł II rozdział 1 ustanowiono obowiązki informacyjne właściwego organu w odniesieniu do jego rejestrów:

| a) | zakładów utrzymywanych zwierząt lądowych; |
| --- | --- |

a)

zakładów utrzymywanych zwierząt lądowych;

| b) | wylęgarni; |
| --- | --- |

b)

wylęgarni;

| c) | przewoźników utrzymywanych zwierząt kopytnych, psów, kotów i fretek oraz drobiu zajmujących się przemieszczaniem tych zwierząt między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim; |
| --- | --- |

c)

przewoźników utrzymywanych zwierząt kopytnych, psów, kotów i fretek oraz drobiu zajmujących się przemieszczaniem tych zwierząt między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim;

| d) | podmiotów zajmujących się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu. |
| --- | --- |

d)

podmiotów zajmujących się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu.

7.   W części II tytuł II rozdział 2 ustanowiono obowiązek przekazywania informacji przez właściwy organ w odniesieniu do rejestrów zatwierdzonych zakładów, o których mowa w części II tytuł I rozdziały 2, 3 i 4.

8.   W części II tytuł III rozdział 1 ustanowiono obowiązki podmiotów w zakresie prowadzenia dokumentacji w uzupełnieniu do obowiązków podmiotów określonych w art. 102 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do następujących rodzajów zarejestrowanych lub zatwierdzonych zakładów:

| a) | wszystkich zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe; |
| --- | --- |

a)

wszystkich zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe;

| b) | zakładów utrzymujących:






  (i) | bydło, owce, kozy i świnie; |
| --- | --- | --- |

b)

zakładów utrzymujących:

(i)

bydło, owce, kozy i świnie;

| (ii) | koniowate; |
| --- | --- |

(ii)

koniowate;

| (iii) | drób i ptaki żyjące w niewoli; |
| --- | --- |

(iii)

drób i ptaki żyjące w niewoli;

| (iv) | psy, koty i fretki; |
| --- | --- |

(iv)

psy, koty i fretki;

| (v) | pszczoły miodne; |
| --- | --- |

(v)

pszczoły miodne;

| c) | cyrków objazdowych i grup zwierząt tresowanych; |
| --- | --- |

c)

cyrków objazdowych i grup zwierząt tresowanych;

| d) | schronisk dla psów, kotów i fretek; |
| --- | --- |

d)

schronisk dla psów, kotów i fretek;

| e) | punktów kontroli; |
| --- | --- |

e)

punktów kontroli;

| f) | podmiotów prowadzących zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne; |
| --- | --- |

f)

podmiotów prowadzących zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne;

| g) | zakładów odizolowanych. |
| --- | --- |

g)

zakładów odizolowanych.

9.   W części II tytuł III rozdział 2 ustanowiono obowiązki podmiotów prowadzących zarejestrowane lub zatwierdzone wylęgarnie drobiu w zakresie prowadzenia dokumentacji w uzupełnieniu do obowiązków podmiotów określonych w art. 103 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.

10.   W części II tytuł III rozdział 3 ustanowiono obowiązki w zakresie prowadzenia rejestrów przez zarejestrowanych przewoźników w uzupełnieniu do obowiązków przewidzianych w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429.

11.   W części II tytuł III rozdział 4 ustanowiono obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji przez podmioty prowadzące działalność w zakresie gromadzenia zwierząt w uzupełnieniu do obowiązków określonych w art. 105 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, w odniesieniu do:

| a) | podmiotów prowadzących zarejestrowane lub zatwierdzone zakłady zajmujące się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu; |
| --- | --- |

a)

podmiotów prowadzących zarejestrowane lub zatwierdzone zakłady zajmujące się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu;

| b) | podmiotów zajmujących się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu; |
| --- | --- |

b)

podmiotów zajmujących się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu;

| c) | podmiotów prowadzących miejsca gromadzenia psów, kotów i fretek zarejestrowane przez właściwy organ. |
| --- | --- |

c)

podmiotów prowadzących miejsca gromadzenia psów, kotów i fretek zarejestrowane przez właściwy organ.

12.   W części III tytuły I–IV ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności zwierząt utrzymywanych z gatunków bydła, owiec i kóz, świń i koniowatych, w tym wymagania dotyczące środków identyfikacji, dokumentacji i komputerowych baz danych.

13.   W części III tytuł V rozdział 1 ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności w odniesieniu do utrzymywanych psów, kotów i fretek, w tym tych utrzymywanych jako zwierzęta domowe, gdy są przemieszczane do innego państwa członkowskiego w celach innych niż niehandlowe.

14.   W części III tytuł V rozdział 2 ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności utrzymywanych zwierząt wielbłądowatych i jeleniowatych.

15.   W części III tytuł V rozdział 3 ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności utrzymywanych ptaków żyjących w niewoli.

16.   W części III tytuł V rozdział 4 ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych.

17.   W części III tytuł VI ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności jaj wylęgowych.

18.   W części III tytuł VII ustanowiono wymagania w zakresie identyfikowalności utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, koniowatych, jeleniowatych i wielbłądowatych po ich wprowadzeniu do Unii.

19.   W części IV ustanowiono niektóre środki przejściowe w odniesieniu do dyrektyw 64/432/EWG i 92/65/EWG, rozporządzeń (WE) nr 1760/2000, (WE) nr 21/2004 i (WE) nr 1739/2005, dyrektyw 2008/71/WE, 2009/156/WE, 2009/158/WE i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262 w związku z:

| a) | rejestracją i zatwierdzaniem zakładów; |
| --- | --- |

a)

rejestracją i zatwierdzaniem zakładów;

| b) | identyfikacją utrzymywanych zwierząt lądowych; |
| --- | --- |

b)

identyfikacją utrzymywanych zwierząt lądowych;

| c) | dokumentami dotyczącymi przemieszczeń i dokumentami identyfikacyjnymi utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych. |
| --- | --- |

c)

dokumentami dotyczącymi przemieszczeń i dokumentami identyfikacyjnymi utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych.

| d) | unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny dla utrzymywanych koniowatych. |
| --- | --- |

d)

unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny dla utrzymywanych koniowatych.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „pies” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunków Canis lupus; |
| --- | --- |

1)

„pies” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunków Canis lupus;

Canis lupus

| 2) | „kot” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunków Felis silvestris; |
| --- | --- |

2)

„kot” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunków Felis silvestris;

Felis silvestris

| 3) | „fretka” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunków Mustela putorius furo; |
| --- | --- |

3)

„fretka” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunków Mustela putorius furo;

Mustela putorius furo

| 4) | „rodzaj transportu” oznacza sposób, w jaki odbywa się przewóz, na przykład transportem drogowym, kolejowym, lotniczym lub wodnym; |
| --- | --- |

4)

„rodzaj transportu” oznacza sposób, w jaki odbywa się przewóz, na przykład transportem drogowym, kolejowym, lotniczym lub wodnym;

| 5) | „środek transportu” oznacza pojazdy drogowe lub kolejowe, statki i statki powietrzne; |
| --- | --- |

5)

„środek transportu” oznacza pojazdy drogowe lub kolejowe, statki i statki powietrzne;

| 6) | „jednodniowe pisklęta” oznaczają każdy drób poniżej 72 godzin życia; |
| --- | --- |

6)

„jednodniowe pisklęta” oznaczają każdy drób poniżej 72 godzin życia;

| 7) | „miejsce gromadzenia psów, kotów i fretek” oznacza zakład, w którym gromadzone są zwierzęta o tym samym stanie zdrowia z więcej niż jednego zakładu; |
| --- | --- |

7)

„miejsce gromadzenia psów, kotów i fretek” oznacza zakład, w którym gromadzone są zwierzęta o tym samym stanie zdrowia z więcej niż jednego zakładu;

| 8) | „schronisko dla zwierząt” oznacza zakład, w którym utrzymywane są uprzednio bezdomne, dzikie, zagubione, porzucone lub skonfiskowane zwierzęta lądowe, których stan zdrowia może nie być znany w przypadku wszystkich zwierząt w momencie ich wprowadzenia do zakładu; |
| --- | --- |

8)

„schronisko dla zwierząt” oznacza zakład, w którym utrzymywane są uprzednio bezdomne, dzikie, zagubione, porzucone lub skonfiskowane zwierzęta lądowe, których stan zdrowia może nie być znany w przypadku wszystkich zwierząt w momencie ich wprowadzenia do zakładu;

| 9) | „punkty kontroli” oznaczają punkty kontroli, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1255/97; |
| --- | --- |

9)

„punkty kontroli” oznaczają punkty kontroli, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1255/97;

| 10) | „odizolowany od środowiska zakład produkcji” oznacza zakład, którego struktury wraz z rygorystycznymi środkami bioasekuracji zapewniają skuteczną izolację produkcji zwierzęcej od powiązanych obiektów oraz od środowiska; |
| --- | --- |

10)

„odizolowany od środowiska zakład produkcji” oznacza zakład, którego struktury wraz z rygorystycznymi środkami bioasekuracji zapewniają skuteczną izolację produkcji zwierzęcej od powiązanych obiektów oraz od środowiska;

| 11) | „trzmiel” oznacza zwierzę z gatunku należącego do rodzaju Bombus; |
| --- | --- |

11)

„trzmiel” oznacza zwierzę z gatunku należącego do rodzaju Bombus;

Bombus

| 12) | „naczelne” oznaczają zwierzęta z gatunków należących do rzędu naczelnych z wyjątkiem ludzi; |
| --- | --- |

12)

„naczelne” oznaczają zwierzęta z gatunków należących do rzędu naczelnych z wyjątkiem ludzi;

| 13) | „pszczoły miodne” oznaczają zwierzęta z gatunku Apis mellifera; |
| --- | --- |

13)

„pszczoły miodne” oznaczają zwierzęta z gatunku Apis mellifera;

Apis mellifera

| 14) | „zakładowy lekarz weterynarii” oznacza lekarza weterynarii odpowiedzialnego za działania prowadzone w zakładzie kwarantanny w odniesieniu do utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne lub w zakładzie odizolowanym, jak określono w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

14)

„zakładowy lekarz weterynarii” oznacza lekarza weterynarii odpowiedzialnego za działania prowadzone w zakładzie kwarantanny w odniesieniu do utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne lub w zakładzie odizolowanym, jak określono w niniejszym rozporządzeniu;

| 15) | „niepowtarzalny numer rejestracyjny” oznacza numer nadany przez właściwy organ zarejestrowanemu zakładowi, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

15)

„niepowtarzalny numer rejestracyjny” oznacza numer nadany przez właściwy organ zarejestrowanemu zakładowi, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 16) | „niepowtarzalny numer zatwierdzenia” oznacza numer nadany przez właściwy organ zakładowi zatwierdzonemu przez niego zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

16)

„niepowtarzalny numer zatwierdzenia” oznacza numer nadany przez właściwy organ zakładowi zatwierdzonemu przez niego zgodnie z art. 97 i 99 rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 17) | „niepowtarzalny kod” oznacza niepowtarzalny kod, za pomocą którego podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate są zobowiązane do zapewnienia, aby zwierzęta te były indywidualnie identyfikowane, jak przewidziano w art. 114 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, i który jest rejestrowany w komputerowej bazie danych państwa członkowskiego przewidzianej w art. 109 ust. 1 tego rozporządzenia; |
| --- | --- |

17)

„niepowtarzalny kod” oznacza niepowtarzalny kod, za pomocą którego podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate są zobowiązane do zapewnienia, aby zwierzęta te były indywidualnie identyfikowane, jak przewidziano w art. 114 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, i który jest rejestrowany w komputerowej bazie danych państwa członkowskiego przewidzianej w art. 109 ust. 1 tego rozporządzenia;

| 18) | „kod identyfikacyjny zwierzęcia” oznacza indywidualny kod przedstawiony za pomocą środka identyfikacji zastosowanego wobec zwierzęcia i zawierającego;






  a) | kod państwa członkowskiego, w którym środek identyfikacji został zastosowany wobec zwierzęcia; |
| --- | --- | --- |

18)

„kod identyfikacyjny zwierzęcia” oznacza indywidualny kod przedstawiony za pomocą środka identyfikacji zastosowanego wobec zwierzęcia i zawierającego;

a)

kod państwa członkowskiego, w którym środek identyfikacji został zastosowany wobec zwierzęcia;

| b) | po którym następuje liczbowy indywidualny numer identyfikacyjny przyznany zwierzęciu nieprzekraczający 12 cyfr; |
| --- | --- |

b)

po którym następuje liczbowy indywidualny numer identyfikacyjny przyznany zwierzęciu nieprzekraczający 12 cyfr;

| 19) | „bydło” lub „zwierzęta z gatunków bydła” oznaczają zwierzęta z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodzajów Bison, Bos (w tym podrodzajów Bos, Bibos, Novibos, Poephagus) i Bubalus (w tym podrodzaju Anoa) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; |
| --- | --- |

19)

„bydło” lub „zwierzęta z gatunków bydła” oznaczają zwierzęta z gatunków zwierząt kopytnych należących do rodzajów Bison, Bos (w tym podrodzajów Bos, Bibos, Novibos, Poephagus) i Bubalus (w tym podrodzaju Anoa) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

Bison

Bos

Bos

Bibos

Novibos

Poephagus

Bubalus

Anoa

| 20) | „owca” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt kopytnych należące do rodzaju Ovis oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; |
| --- | --- |

20)

„owca” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt kopytnych należące do rodzaju Ovis oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

Ovis

| 21) | „koza” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt kopytnych należące do rodzaju Capra oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; |
| --- | --- |

21)

„koza” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt kopytnych należące do rodzaju Capra oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

Capra

| 22) | „świnia” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt kopytnych z rodziny świniowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

22)

„świnia” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt kopytnych z rodziny świniowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 23) | „identyfikator elektroniczny” oznacza znacznik z identyfikacją radiową („RFID”); |
| --- | --- |

23)

„identyfikator elektroniczny” oznacza znacznik z identyfikacją radiową („RFID”);

| 24) | „koniowate” lub „zwierzę koniowate” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt jednokopytnych należące do rodzaju Equus (w tym konie, osły i zebry) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami; |
| --- | --- |

24)

„koniowate” lub „zwierzę koniowate” oznacza zwierzę z gatunku zwierząt jednokopytnych należące do rodzaju Equus (w tym konie, osły i zebry) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

Equus

| 25) | „komputerowa baza danych” oznacza komputerową bazę danych utrzymywanych zwierząt lądowych, zgodnie z art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

25)

„komputerowa baza danych” oznacza komputerową bazę danych utrzymywanych zwierząt lądowych, zgodnie z art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 26) | „łańcuch dostaw” oznacza zintegrowany łańcuch produkcji o wspólnym statusie zdrowotnym w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, składający się z sieci współpracy wyspecjalizowanych zakładów zatwierdzonych przez właściwy organ do celów art. 53, między którymi świnie są przemieszczane w celu zakończenia cyklu produkcji; |
| --- | --- |

26)

„łańcuch dostaw” oznacza zintegrowany łańcuch produkcji o wspólnym statusie zdrowotnym w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, składający się z sieci współpracy wyspecjalizowanych zakładów zatwierdzonych przez właściwy organ do celów art. 53, między którymi świnie są przemieszczane w celu zakończenia cyklu produkcji;

| 27) | „unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny” oznacza unikalny dożywotni dokument, przy czym podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate są zobowiązane do zapewnienia, aby zwierzęta te były indywidualnie identyfikowane, jak przewidziano w art. 114 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

27)

„unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny” oznacza unikalny dożywotni dokument, przy czym podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate są zobowiązane do zapewnienia, aby zwierzęta te były indywidualnie identyfikowane, jak przewidziano w art. 114 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 28) | „związek hodowców” oznacza każde stowarzyszenie hodowców, organizację hodowlaną lub podmiot publiczny, inne niż właściwe organy, uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1012 do celów realizacji programu hodowlanego w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych wpisanych do ksiąg hodowlanych prowadzonych lub założonych przez ten związek; |
| --- | --- |

28)

„związek hodowców” oznacza każde stowarzyszenie hodowców, organizację hodowlaną lub podmiot publiczny, inne niż właściwe organy, uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/1012 do celów realizacji programu hodowlanego w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych wpisanych do ksiąg hodowlanych prowadzonych lub założonych przez ten związek;

| 29) | „podmiot zajmujący się hodowlą” oznacza każde stowarzyszenie hodowców, organizację hodowlaną, prywatne przedsiębiorstwo, organizację zajmującą się chowem lub urzędowe służby w państwie trzecim, które w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych gatunków bydła, świń, owiec, kóz lub koniowatych lub mieszańców świni zostały dopuszczone przez to państwo trzecie w związku z wprowadzaniem na terytorium Unii zwierząt hodowlanych do hodowli; |
| --- | --- |

29)

„podmiot zajmujący się hodowlą” oznacza każde stowarzyszenie hodowców, organizację hodowlaną, prywatne przedsiębiorstwo, organizację zajmującą się chowem lub urzędowe służby w państwie trzecim, które w odniesieniu do zwierząt hodowlanych czystorasowych gatunków bydła, świń, owiec, kóz lub koniowatych lub mieszańców świni zostały dopuszczone przez to państwo trzecie w związku z wprowadzaniem na terytorium Unii zwierząt hodowlanych do hodowli;

| 30) | „zarejestrowane zwierzę koniowate” oznacza:






  a) | zwierzę hodowlane czystorasowe z gatunku Equus caballus i Equus asinus wpisane lub kwalifikujące się do wpisania do sekcji głównej księgi hodowlanej założonej przez związek hodowców lub podmiot zajmujący się hodowlą uznany zgodnie z art. 4 lub 34 rozporządzenia (UE) 2016/1012; |
| --- | --- | --- |

30)

„zarejestrowane zwierzę koniowate” oznacza:

a)

zwierzę hodowlane czystorasowe z gatunku Equus caballus i Equus asinus wpisane lub kwalifikujące się do wpisania do sekcji głównej księgi hodowlanej założonej przez związek hodowców lub podmiot zajmujący się hodowlą uznany zgodnie z art. 4 lub 34 rozporządzenia (UE) 2016/1012;

Equus caballus

Equus asinus

| b) | zwierzę utrzymywane z gatunku Equus caballus zarejestrowane w międzynarodowym stowarzyszeniu lub organizacji, bezpośrednio lub za pośrednictwem krajowej federacji lub oddziałów, które przygotowują konie do zawodów lub wyścigów konnych („zarejestrowany koń”); |
| --- | --- |

b)

zwierzę utrzymywane z gatunku Equus caballus zarejestrowane w międzynarodowym stowarzyszeniu lub organizacji, bezpośrednio lub za pośrednictwem krajowej federacji lub oddziałów, które przygotowują konie do zawodów lub wyścigów konnych („zarejestrowany koń”);

Equus caballus

| 31) | „wielbłądowate” lub „zwierzę wielbłądowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych rodziny wielbłądowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

31)

„wielbłądowate” lub „zwierzę wielbłądowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych rodziny wielbłądowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 32) | „jeleniowate” lub „zwierzę jeleniowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych rodziny jeleniowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

32)

„jeleniowate” lub „zwierzę jeleniowate” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych rodziny jeleniowatych wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429;

| 33) | „renifer” oznacza zwierzę kopytne z gatunku Rangifer tarandus wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

33)

„renifer” oznacza zwierzę kopytne z gatunku Rangifer tarandus wymienione w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429;

Rangifer tarandus

| 34) | „cyrk objazdowy” oznacza pokaz lub przedstawienie z udziałem zwierząt lub grup zwierząt tresowanych, które ma być przemieszczane między państwami członkowskimi; |
| --- | --- |

34)

„cyrk objazdowy” oznacza pokaz lub przedstawienie z udziałem zwierząt lub grup zwierząt tresowanych, które ma być przemieszczane między państwami członkowskimi;

| 35) | „grupa zwierząt tresowanych” oznacza grupę składającą się ze zwierząt utrzymywanych do celów pokazów lub przedstawień, która może stanowić część cyrku; |
| --- | --- |

35)

„grupa zwierząt tresowanych” oznacza grupę składającą się ze zwierząt utrzymywanych do celów pokazów lub przedstawień, która może stanowić część cyrku;

| 36) | „drób hodowlany” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, przeznaczony do produkcji jaj wylęgowych; |
| --- | --- |

36)

„drób hodowlany” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, przeznaczony do produkcji jaj wylęgowych;

| 37) | „stado” oznacza cały drób lub wszystkie ptaki żyjące w niewoli w tym samym stanie zdrowia, chowane w tych samych pomieszczeniach lub na tym samym wybiegu i stanowiące jednolitą jednostkę epidemiologiczną; w odniesieniu do drobiu chowanego w pomieszczeniach zamkniętych, terminem tym objęte są wszystkie ptaki znajdujące się w tej samej przestrzeni powietrznej. |
| --- | --- |

37)

„stado” oznacza cały drób lub wszystkie ptaki żyjące w niewoli w tym samym stanie zdrowia, chowane w tych samych pomieszczeniach lub na tym samym wybiegu i stanowiące jednolitą jednostkę epidemiologiczną; w odniesieniu do drobiu chowanego w pomieszczeniach zamkniętych, terminem tym objęte są wszystkie ptaki znajdujące się w tej samej przestrzeni powietrznej.

CZĘŚĆ II

REJESTRACJA, ZATWIERDZANIE, REJESTRY I PROWADZENIE DOKUMENTACJI

TYTUŁ I

REJESTRACJA I ZATWIERDZANIE PRZEWOŹNIKÓW I PODMIOTÓW PROWADZĄCYCH ZAKŁADY PRZEZ WŁAŚCIWY ORGAN

ROZDZIAŁ 1

Rejestracja przewoźników utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż zwierzęta kopytne w przypadku transportu między państwami członkowskimi i transportu do państw trzecich

Artykuł 3

Obowiązki rejestracyjne przewoźników utrzymywanych psów, kotów i fretek oraz drobiu

1.   Przewoźnicy zaangażowani w transport utrzymywanych psów, kotów i fretek oraz drobiu między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim, w celu rejestracji zgodnie z art. 93 rozporządzenia (UE) 2016/429, przed rozpoczęciem takiej działalności przekazują właściwemu organowi informacje dotyczące:

| a) | imienia i nazwiska lub nazwy i adresu danego przewoźnika; |
| --- | --- |

a)

imienia i nazwiska lub nazwy i adresu danego przewoźnika;

| b) | gatunków, których przewóz jest planowany; |
| --- | --- |

b)

gatunków, których przewóz jest planowany;

| c) | rodzaju transportu; |
| --- | --- |

c)

rodzaju transportu;

| d) | środka transportu. |
| --- | --- |

d)

środka transportu.

2.   Przewoźnicy utrzymywanych psów, kotów i fretek, o których mowa w ust. 1, informują właściwy organ na temat liczby zwierząt, w przypadku których planowany jest przewóz.

3.   Przewoźnicy drobiu, o których mowa w ust. 1, informują właściwy organ na temat kategorii drobiu, w przypadku których planowany jest przewóz.

4.   Przewoźnicy, o których mowa w ust. 1, powiadamiają właściwy organ o:

| a) | wszelkich zmianach dotyczących kwestii, o których mowa w ust. 1, 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

wszelkich zmianach dotyczących kwestii, o których mowa w ust. 1, 2 i 3;

| b) | zaprzestaniu działalności przewozowej. |
| --- | --- |

b)

zaprzestaniu działalności przewozowej.

ROZDZIAŁ 2

Zatwierdzanie zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych i drobiu, wylęgarni i zakładów zajmujących się utrzymywaniem drobiu

Artykuł 4

Odstępstwa od wymogu dotyczącego występowania do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie w odniesieniu do podmiotów prowadzących zakłady zajmujące się gromadzeniem niektórych koniowatych oraz wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli

Podmioty prowadzące następujące zakłady nie występują do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie swoich zakładów zgodnie z art. 96 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429:

| a) | zakłady zajmujące się gromadzeniem zwierząt koniowatych, gdy: zwierzęta te są gromadzone do celów zawodów, wyścigów, pokazów, szkoleń, zbiorowych zajęć rekreacyjnych lub działań związanych z pracą, lub w ramach działań hodowlanych; |
| --- | --- |

a)

zakłady zajmujące się gromadzeniem zwierząt koniowatych, gdy: zwierzęta te są gromadzone do celów zawodów, wyścigów, pokazów, szkoleń, zbiorowych zajęć rekreacyjnych lub działań związanych z pracą, lub w ramach działań hodowlanych;

| b) | wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli. |
| --- | --- |

b)

wylęgarnie ptaków żyjących w niewoli.

Artykuł 5

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych

Przy zatwierdzaniu zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego lub które przyjmują te zwierzęta z innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu; |
| --- | --- |

b)

w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu;

| c) | w pkt 3 – w odniesieniu do personelu; |
| --- | --- |

c)

w pkt 3 – w odniesieniu do personelu;

| d) | w pkt 4 – w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez właściwy organ. |
| --- | --- |

d)

w pkt 4 – w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez właściwy organ.

Artykuł 6

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem drobiu

Przy zatwierdzaniu zakładów gromadzenia drobiu, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego lub które przyjmują te zwierzęta z innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu; |
| --- | --- |

b)

w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu;

| c) | w pkt 3 – w odniesieniu do personelu; |
| --- | --- |

c)

w pkt 3 – w odniesieniu do personelu;

| d) | w pkt 4 – w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez właściwy organ. |
| --- | --- |

d)

w pkt 4 – w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez właściwy organ.

Artykuł 7

Wymogi dotyczące zatwierdzania wylęgarni

Przy zatwierdzaniu wylęgarni, z których jaja wylęgowe drobiu lub jednodniowe pisklęta mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w:

| a) | załączniku I część 3 pkt 1 w odniesieniu do środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

załączniku I część 3 pkt 1 w odniesieniu do środków bioasekuracji;

| b) | załączniku I część 3 pkt 2 oraz załączniku II część 1 i 2 w odniesieniu do nadzoru; |
| --- | --- |

b)

załączniku I część 3 pkt 2 oraz załączniku II część 1 i 2 w odniesieniu do nadzoru;

| c) | załączniku I część 3 pkt 3 w odniesieniu do obiektów i sprzętu; |
| --- | --- |

c)

załączniku I część 3 pkt 3 w odniesieniu do obiektów i sprzętu;

| d) | załączniku I część 3 pkt 4 w odniesieniu do personelu; |
| --- | --- |

d)

załączniku I część 3 pkt 4 w odniesieniu do personelu;

| e) | załączniku I część 3 pkt 5 w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez właściwy organ. |
| --- | --- |

e)

załączniku I część 3 pkt 5 w odniesieniu do nadzoru sprawowanego przez właściwy organ.

Artykuł 8

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się utrzymywaniem drobiu

Przy zatwierdzaniu zakładów zajmujących się utrzymywaniem drobiu, z których drób przeznaczony do celów innych niż ubój lub jaja wylęgowe mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w:

| a) | załączniku I część 4 pkt 1 w odniesieniu do środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

załączniku I część 4 pkt 1 w odniesieniu do środków bioasekuracji;

| b) | załączniku I część 4 pkt 2 oraz załączniku II część 2 w odniesieniu do nadzoru; |
| --- | --- |

b)

załączniku I część 4 pkt 2 oraz załączniku II część 2 w odniesieniu do nadzoru;

| c) | załączniku I część 4 pkt 3 w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

c)

załączniku I część 4 pkt 3 w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

ROZDZIAŁ 3

Zatwierdzanie zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe

Artykuł 9

Obowiązek podmiotów prowadzących niektóre rodzaje zakładów utrzymujących zwierzęta lądowe w zakresie wystąpienia do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie

Podmioty prowadzące następujące rodzaje zakładów występują do właściwego organu z wnioskiem o zatwierdzenie zgodnie z art. 96 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 i rozpoczynają działalność nie wcześniej niż po zatwierdzeniu zakładu:

| a) | miejsca gromadzenia psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

miejsca gromadzenia psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| b) | schroniska dla zwierząt dla psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

schroniska dla zwierząt dla psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| c) | punkty kontroli; |
| --- | --- |

c)

punkty kontroli;

| d) | odizolowane od środowiska zakłady produkcji trzmieli, z których zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

d)

odizolowane od środowiska zakłady produkcji trzmieli, z których zwierzęta te są przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| e) | zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne, z których zwierzęta te są przemieszczane w obrębie tego samego państwa członkowskiego lub do innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

e)

zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne, z których zwierzęta te są przemieszczane w obrębie tego samego państwa członkowskiego lub do innego państwa członkowskiego.

Artykuł 10

Wymogi w odniesieniu do zatwierdzania miejsc gromadzenia psów, kotów i fretek

Przy zatwierdzaniu miejsc gromadzenia psów, kotów i fretek, z których zwierzęta te mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 5 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

b)

w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

Artykuł 11

Wymogi dotyczące zatwierdzania schronisk dla zwierząt dla psów, kotów i fretek

Przy zatwierdzaniu schronisk dla zwierząt, z których psy, koty i fretki mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 5 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 2 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 2 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

b)

w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

Artykuł 12

Wymogi dotyczące zatwierdzania punktów kontroli

Przy zatwierdzaniu punktów kontroli właściwy organ zapewnia, aby takie punkty kontroli spełniały następujące wymogi określone w części 6 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

b)

w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

Artykuł 13

Wymogi dotyczące zatwierdzania odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli

Przy zatwierdzaniu odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli, z których trzmiele mają być przemieszczane do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 7 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do środków w zakresie bioasekuracji i nadzoru; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do środków w zakresie bioasekuracji i nadzoru;

| b) | w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

b)

w pkt 2 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

Artykuł 14

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne

Przy zatwierdzaniu zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne, z których zwierzęta te mają być przemieszczane w obrębie państwa członkowskiego lub do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 8 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 2 – w odniesieniu do środków w zakresie nadzoru i kontroli; |
| --- | --- |

b)

w pkt 2 – w odniesieniu do środków w zakresie nadzoru i kontroli;

| c) | w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

c)

w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

Artykuł 15

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne

Podmioty prowadzące zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne, o których mowa w art. 14:

| a) | wdrażają niezbędne ustalenia w celu wykonania przez lekarza weterynarii badań pośmiertnych w odpowiednich obiektach w zakładzie lub w laboratorium; |
| --- | --- |

a)

wdrażają niezbędne ustalenia w celu wykonania przez lekarza weterynarii badań pośmiertnych w odpowiednich obiektach w zakładzie lub w laboratorium;

| b) | zabezpieczają za pomocą umowy lub innego instrumentu prawnego usługi zakładowego lekarza weterynarii, który odpowiada za:






  (i) | nadzorowanie działań zakładu oraz zgodność z wymogami dotyczącymi zatwierdzania określonymi w art. 14, |
| --- | --- | --- |

b)

zabezpieczają za pomocą umowy lub innego instrumentu prawnego usługi zakładowego lekarza weterynarii, który odpowiada za:

(i)

nadzorowanie działań zakładu oraz zgodność z wymogami dotyczącymi zatwierdzania określonymi w art. 14,

| (ii) | przegląd planów nadzoru nad chorobami, o których mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. a), za każdym razem, gdy jest to wymagane, a co najmniej raz na rok. |
| --- | --- |

(ii)

przegląd planów nadzoru nad chorobami, o których mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. a), za każdym razem, gdy jest to wymagane, a co najmniej raz na rok.

ROZDZIAŁ 4

Zatwierdzanie zakładów odizolowanych, z których zwierzęta lądowe mają być przemieszczane w państwie członkowskim lub do innego państwa członkowskiego

Artykuł 16

Wymogi w zakresie zatwierdzania statusu zakładów odizolowanych dla zwierząt lądowych

Przy zatwierdzaniu zakładów odizolowanych dla zwierząt lądowych, które mają być przemieszczane w obrębie państwa członkowskiego lub do innego państwa członkowskiego, właściwy organ zapewnia, aby zakłady te spełniały następujące wymogi określone w części 9 załącznika I do niniejszego rozporządzenia:

| a) | w pkt 1 – w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji; |
| --- | --- |

a)

w pkt 1 – w odniesieniu do kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji;

| b) | w pkt 2 – w odniesieniu do środków w zakresie nadzoru i kontroli; |
| --- | --- |

b)

w pkt 2 – w odniesieniu do środków w zakresie nadzoru i kontroli;

| c) | w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu. |
| --- | --- |

c)

w pkt 3 – w odniesieniu do obiektów i sprzętu.

Artykuł 17

Obowiązki nałożone na podmioty prowadzące zakłady odizolowane dla zwierząt lądowych

Podmioty prowadzące zakłady odizolowane dla zwierząt lądowych, o których mowa w art. 16:

| a) | wdrażają niezbędne ustalenia w celu wykonania przez lekarza weterynarii badań pośmiertnych w odpowiednich obiektach w zakładzie lub w laboratorium; |
| --- | --- |

a)

wdrażają niezbędne ustalenia w celu wykonania przez lekarza weterynarii badań pośmiertnych w odpowiednich obiektach w zakładzie lub w laboratorium;

| b) | zabezpieczają za pomocą umowy lub innego instrumentu prawnego usługi zakładowego lekarza weterynarii, który odpowiada za:






  (i) | nadzorowanie działań zakładu oraz zgodność z wymogami dotyczącymi zatwierdzania określonymi w art. 16; |
| --- | --- | --- |

b)

zabezpieczają za pomocą umowy lub innego instrumentu prawnego usługi zakładowego lekarza weterynarii, który odpowiada za:

(i)

nadzorowanie działań zakładu oraz zgodność z wymogami dotyczącymi zatwierdzania określonymi w art. 16;

| (ii) | przegląd planów nadzoru nad chorobami, o których mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. a), za każdym razem, gdy jest to wymagane, i co najmniej raz na rok. |
| --- | --- |

(ii)

przegląd planów nadzoru nad chorobami, o których mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. a), za każdym razem, gdy jest to wymagane, i co najmniej raz na rok.

TYTUŁ II

REJESTRY ZAREJESTROWANYCH I ZATWIERDZONYCH PRZEWOŹNIKÓW I PODMIOTÓW PROWADZĄCYCH ZAKŁADY, KTÓRE MAJĄ BYĆ PROWADZONE PRZEZ WŁAŚCIWY ORGAN

ROZDZIAŁ 1

Rejestry zakładów, przewoźników i podmiotów zarejestrowanych przez właściwy organ

Artykuł 18

Obowiązki informacyjne właściwego organu w odniesieniu do rejestrów zakładów utrzymywanych zwierząt lądowych i wylęgarni drobiu

Właściwy organ uwzględnia w prowadzonym przez siebie rejestrze zakładów utrzymywanych zwierząt lądowych i wylęgarni drobiu następujące informacje dotyczące każdego zakładu:

| a) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany mu; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany mu;

| b) | datę rejestracji przez właściwy organ; |
| --- | --- |

b)

datę rejestracji przez właściwy organ;

| c) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład; |
| --- | --- |

c)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład;

| d) | adres i współrzędne geograficzne (szerokość i długość geograficzną) położenia zakładu; |
| --- | --- |

d)

adres i współrzędne geograficzne (szerokość i długość geograficzną) położenia zakładu;

| e) | opis obiektów; |
| --- | --- |

e)

opis obiektów;

| f) | rodzaj zakładu; |
| --- | --- |

f)

rodzaj zakładu;

| g) | gatunki, kategorie oraz liczbę zwierząt lądowych lub jaj wylęgowych utrzymywanych w zakładzie; |
| --- | --- |

g)

gatunki, kategorie oraz liczbę zwierząt lądowych lub jaj wylęgowych utrzymywanych w zakładzie;

| h) | okres, w którym zwierzęta lub jaja wylęgowe są trzymane w zakładzie, jeżeli nie jest on stale zajęty, w tym zajęcie sezonowe lub zajęcie podczas określonych wydarzeń; |
| --- | --- |

h)

okres, w którym zwierzęta lub jaja wylęgowe są trzymane w zakładzie, jeżeli nie jest on stale zajęty, w tym zajęcie sezonowe lub zajęcie podczas określonych wydarzeń;

| i) | status zdrowotny zakładu, jeżeli właściwy organ nadał danemu zakładowi taki status; |
| --- | --- |

i)

status zdrowotny zakładu, jeżeli właściwy organ nadał danemu zakładowi taki status;

| j) | ograniczenia w zakresie przemieszczania zwierząt, jaj wylęgowych lub produktów do zakładu i z niego, jeżeli właściwy organ wprowadził takie ograniczenia w odniesieniu do danego zakładu; |
| --- | --- |

j)

ograniczenia w zakresie przemieszczania zwierząt, jaj wylęgowych lub produktów do zakładu i z niego, jeżeli właściwy organ wprowadził takie ograniczenia w odniesieniu do danego zakładu;

| k) | datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ. |
| --- | --- |

k)

datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ.

Artykuł 19

Obowiązki właściwego organu w zakresie informowania w odniesieniu do rejestrów przewoźników utrzymywanych zwierząt kopytnych, psów, kotów i fretek oraz drobiu

1.   Właściwy organ uwzględnia w prowadzonym przez siebie rejestrze przewoźników zaangażowanych w transport między państwami członkowskimi lub między państwem członkowskim a państwem trzecim utrzymywanych zwierząt kopytnych, psów, kotów i fretek oraz drobiu, którzy są zarejestrowani w tym organie, następujące informacje dotyczące każdego przewoźnika:

| a) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany mu; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany mu;

| b) | datę rejestracji przez właściwy organ; |
| --- | --- |

b)

datę rejestracji przez właściwy organ;

| c) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu; |
| --- | --- |

c)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu;

| d) | gatunki, których przewóz jest planowany; |
| --- | --- |

d)

gatunki, których przewóz jest planowany;

| e) | rodzaj transportu; |
| --- | --- |

e)

rodzaj transportu;

| f) | środek transportu; |
| --- | --- |

f)

środek transportu;

| g) | datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ. |
| --- | --- |

g)

datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ.

2.   W odniesieniu do każdego przewoźnika utrzymywanych zwierząt kopytnych, psów, kotów i fretek, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ uwzględnia w swoim rejestrze przewoźników informacje na temat liczby zwierząt, w przypadku których planowany jest przewóz.

3.   W odniesieniu do każdego przewoźnika drobiu, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ uwzględnia w swoim rejestrze przewoźników informacje na temat kategorii drobiu, w przypadku których planowany jest przewóz.

Artykuł 20

Obowiązki właściwego organu w zakresie informowania w odniesieniu do rejestrów podmiotów zajmujących się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu

Właściwy organ, niezależnie od zakładu, uwzględnia w prowadzonym przez siebie rejestrze podmiotów zajmujących się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu, w tym podmiotów, które kupują i sprzedają zwierzęta, następujące informacje dotyczące każdego podmiotu:

| a) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi;

| b) | datę rejestracji przez właściwy organ; |
| --- | --- |

b)

datę rejestracji przez właściwy organ;

| c) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu; |
| --- | --- |

c)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu;

| d) | gatunki i kategorie utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu, które mają być gromadzone; |
| --- | --- |

d)

gatunki i kategorie utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu, które mają być gromadzone;

| e) | datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ. |
| --- | --- |

e)

datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ.

ROZDZIAŁ 2

Rejestry zakładów zatwierdzonych przez właściwy organ

Artykuł 21

Obowiązki właściwego organu w zakresie informowania w odniesieniu do rejestrów zatwierdzonych zakładów

Właściwy organ uwzględnia w prowadzonym przez siebie rejestrze zatwierdzonych zakładów, o których mowa w części II, tytuł I, rozdziały 2, 3 i 4, następujące informacje na temat każdego zakładu:

| a) | niepowtarzalny numer zatwierdzenia nadany przez właściwy organ; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny numer zatwierdzenia nadany przez właściwy organ;

| b) | datę zatwierdzenia przez właściwy organ lub datę każdego zawieszenia lub cofnięcia takiego zatwierdzenia; |
| --- | --- |

b)

datę zatwierdzenia przez właściwy organ lub datę każdego zawieszenia lub cofnięcia takiego zatwierdzenia;

| c) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu; |
| --- | --- |

c)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu;

| d) | adres i współrzędne geograficzne (szerokość i długość geograficzną) położenia zakładu; |
| --- | --- |

d)

adres i współrzędne geograficzne (szerokość i długość geograficzną) położenia zakładu;

| e) | opis obiektów; |
| --- | --- |

e)

opis obiektów;

| f) | rodzaj zakładu; |
| --- | --- |

f)

rodzaj zakładu;

| g) | gatunki, kategorie oraz liczbę zwierząt lądowych lub jaj wylęgowych, lub jednodniowych piskląt utrzymywanych w zakładzie; |
| --- | --- |

g)

gatunki, kategorie oraz liczbę zwierząt lądowych lub jaj wylęgowych, lub jednodniowych piskląt utrzymywanych w zakładzie;

| h) | okres, w którym zwierzęta są trzymane w zakładzie, jeżeli nie jest on stale zajęty, w tym zajęcie sezonowe lub zajęcie podczas określonych wydarzeń; |
| --- | --- |

h)

okres, w którym zwierzęta są trzymane w zakładzie, jeżeli nie jest on stale zajęty, w tym zajęcie sezonowe lub zajęcie podczas określonych wydarzeń;

| i) | status zdrowotny nadany zakładowi, jeżeli właściwy organ nadał danemu zakładowi taki status; |
| --- | --- |

i)

status zdrowotny nadany zakładowi, jeżeli właściwy organ nadał danemu zakładowi taki status;

| j) | ograniczenia nałożone przez właściwy organ w zakresie przemieszczania zwierząt lub materiału biologicznego do zakładu i z niego, jeżeli takie ograniczenia zostały wprowadzone; |
| --- | --- |

j)

ograniczenia nałożone przez właściwy organ w zakresie przemieszczania zwierząt lub materiału biologicznego do zakładu i z niego, jeżeli takie ograniczenia zostały wprowadzone;

| k) | datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ. |
| --- | --- |

k)

datę każdego zaprzestania działalności, gdy podmiot poinformował o takim zaprzestaniu działalności właściwy organ.

TYTUŁ III

OBOWIĄZKI PODMIOTÓW W ZAKRESIE PROWADZENIA DOKUMENTACJI OPRÓCZ OBOWIĄZKÓW, O KTÓRYCH MOWA W ROZPORZĄDZENIU (UE) 2016/429

ROZDZIAŁ 1

Podmioty prowadzące zakłady zarejestrowane lub zatwierdzone przez właściwy organ

Artykuł 22

Obowiązki podmiotów prowadzących wszystkie zakłady utrzymujące zwierzęta lądowe w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące wszystkie zarejestrowane lub zatwierdzone zakłady utrzymujące zwierzęta lądowe rejestrują następujące informacje:

| a) | kod identyfikacyjny każdego zidentyfikowanego zwierzęcia utrzymywanego w zakładzie przedstawiony, w stosownych przypadkach, za pomocą środka identyfikacji; |
| --- | --- |

a)

kod identyfikacyjny każdego zidentyfikowanego zwierzęcia utrzymywanego w zakładzie przedstawiony, w stosownych przypadkach, za pomocą środka identyfikacji;

| b) | niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu pochodzenia zwierząt, jeżeli pochodzą one z innego zakładu; |
| --- | --- |

b)

niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu pochodzenia zwierząt, jeżeli pochodzą one z innego zakładu;

| c) | niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu przeznaczenia zwierząt, jeżeli ich przeznaczeniem jest inny zakład. |
| --- | --- |

c)

niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu przeznaczenia zwierząt, jeżeli ich przeznaczeniem jest inny zakład.

Artykuł 23

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady utrzymujące bydło, owce, kozy i świnie w zakresie prowadzenia dokumentacji

1.   Podmioty prowadzące zarejestrowane zakłady utrzymujące bydło, owce, kozy i świnie rejestrują następujące informacje na temat tych zwierząt:

| a) | datę urodzenia każdego zwierzęcia utrzymywanego w zakładzie; |
| --- | --- |

a)

datę urodzenia każdego zwierzęcia utrzymywanego w zakładzie;

| b) | datę naturalnej śmierci, uboju lub utraty każdego zwierzęcia w zakładzie; |
| --- | --- |

b)

datę naturalnej śmierci, uboju lub utraty każdego zwierzęcia w zakładzie;

| c) | rodzaj identyfikatora elektronicznego lub tatuażu oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator lub tatuaż zastosowano w przypadku danego zwierzęcia; |
| --- | --- |

c)

rodzaj identyfikatora elektronicznego lub tatuażu oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator lub tatuaż zastosowano w przypadku danego zwierzęcia;

| d) | początkowy kod identyfikacyjny każdego zidentyfikowanego zwierzęcia, jeżeli taki kod zmieniono, oraz powód zmiany. |
| --- | --- |

d)

początkowy kod identyfikacyjny każdego zidentyfikowanego zwierzęcia, jeżeli taki kod zmieniono, oraz powód zmiany.

2.   Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące owce i kozy rejestrują informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a), w formacie roku urodzenia każdego zwierzęcia utrzymywanego w zakładzie.

3.   Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące świnie są zwolnione z rejestrowania informacji, o których mowa w ust. 1 lit. a).

4.   Jeżeli owce, kozy lub świnie utrzymywane w zakładzie identyfikuje się wyłącznie za pomocą niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego zakładu urodzenia, podmioty prowadzące zakłady rejestrują informacje, o których mowa w ust. 1, dla każdej grupy zwierząt mających ten sam niepowtarzalny numer identyfikacyjny swojego zakładu urodzenia oraz łączną liczbę zwierząt w tej grupie.

5.   Jeżeli świń utrzymywanych w zakładzie nie identyfikuje się zgodnie z art. 53:

| a) | od podmiotów prowadzących zakłady nie wymaga się rejestrowania informacji, o których mowa w ust. 1; |
| --- | --- |

a)

od podmiotów prowadzących zakłady nie wymaga się rejestrowania informacji, o których mowa w ust. 1;

| b) | dla każdej grupy zwierząt przemieszczonych z zakładu podmioty prowadzące zakłady rejestrują informacje, o których mowa w art. 102 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, oraz łączną liczbę zwierząt w tej grupie. |
| --- | --- |

b)

dla każdej grupy zwierząt przemieszczonych z zakładu podmioty prowadzące zakłady rejestrują informacje, o których mowa w art. 102 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, oraz łączną liczbę zwierząt w tej grupie.

Artykuł 24

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady utrzymujące koniowate w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane zakłady utrzymujące koniowate rejestrują w odniesieniu do każdego utrzymywanego zwierzęcia koniowatego następujące informacje:

| a) | niepowtarzalny kod; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny kod;

| b) | datę urodzenia w zakładzie; |
| --- | --- |

b)

datę urodzenia w zakładzie;

| c) | datę naturalnej śmierci, utraty lub uboju w zakładzie. |
| --- | --- |

c)

datę naturalnej śmierci, utraty lub uboju w zakładzie.

Artykuł 25

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady utrzymujące drób i ptaki żyjące w niewoli w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane lub zatwierdzone zakłady utrzymujące drób oraz podmioty prowadzące zakłady utrzymujące ptaki żyjące w niewoli rejestrują informacje dotyczące:

| a) | wydajności produkcyjnej drobiu; |
| --- | --- |

a)

wydajności produkcyjnej drobiu;

| b) | współczynnika zachorowalności drobiu i ptaków żyjących w niewoli utrzymywanych w zakładzie oraz informacje na temat przyczyny. |
| --- | --- |

b)

współczynnika zachorowalności drobiu i ptaków żyjących w niewoli utrzymywanych w zakładzie oraz informacje na temat przyczyny.

Artykuł 26

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady utrzymujące psy, koty i fretki w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane zakłady utrzymujące psy, koty i fretki rejestrują w odniesieniu do każdego takiego zwierzęcia następujące informacje:

| a) | datę urodzenia; |
| --- | --- |

a)

datę urodzenia;

| b) | datę śmierci lub utraty w zakładzie. |
| --- | --- |

b)

datę śmierci lub utraty w zakładzie.

Artykuł 27

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady utrzymujące pszczoły miodne w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane zakłady utrzymujące pszczoły miodne rejestrują w odniesieniu do każdej pasieki szczegółowe informacje na temat sezonowego przenoszenia uli, jeżeli miało miejsce, składające się z informacji obejmujących co najmniej miejsce każdego sezonowego przeniesienia uli, datę jego rozpoczęcia i zakończenia oraz liczbę przeniesionych uli.

Artykuł 28

Obowiązki podmiotów prowadzących cyrki objazdowe oraz grupy zwierząt tresowanych w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane cyrki objazdowe oraz grupy zwierząt tresowanych rejestrują w odniesieniu do każdego zwierzęcia następujące informacje:

| a) | datę śmierci lub utraty zwierzęcia w zakładzie; |
| --- | --- |

a)

datę śmierci lub utraty zwierzęcia w zakładzie;

| b) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu odpowiedzialnego za zwierzęta lub właściciela zwierzęcia domowego; |
| --- | --- |

b)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu odpowiedzialnego za zwierzęta lub właściciela zwierzęcia domowego;

| c) | szczegółowe informacje na temat przemieszczeń cyrków objazdowych oraz grup zwierząt tresowanych. |
| --- | --- |

c)

szczegółowe informacje na temat przemieszczeń cyrków objazdowych oraz grup zwierząt tresowanych.

Artykuł 29

Obowiązki podmiotów prowadzących schroniska dla psów, kotów i fretek w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zatwierdzone schroniska dla psów, kotów i fretek rejestrują w odniesieniu do każdego takiego zwierzęcia następujące informacje:

| a) | szacowany wiek oraz płeć, rasę lub kolor sierści; |
| --- | --- |

a)

szacowany wiek oraz płeć, rasę lub kolor sierści;

| b) | datę naniesienia lub datę odczytania wszczepianego transpondera; |
| --- | --- |

b)

datę naniesienia lub datę odczytania wszczepianego transpondera;

| c) | obserwacje poczynione w odniesieniu do przybyłych zwierząt w okresie izolacji; |
| --- | --- |

c)

obserwacje poczynione w odniesieniu do przybyłych zwierząt w okresie izolacji;

| d) | datę śmierci lub utraty w zakładzie. |
| --- | --- |

d)

datę śmierci lub utraty w zakładzie.

Artykuł 30

Obowiązki podmiotów prowadzących punkty kontroli w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zatwierdzone punkty kontroli rejestrują numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, z którego odbywa się rozładunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny.

Artykuł 31

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zatwierdzone zakłady kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych innych niż naczelne rejestrują następujące informacje:

| a) | szacowany wiek oraz płeć zwierząt utrzymywanych w zakładzie; |
| --- | --- |

a)

szacowany wiek oraz płeć zwierząt utrzymywanych w zakładzie;

| b) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, z którego odbywa się rozładunek i na który odbywa się załadunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny; |
| --- | --- |

b)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, z którego odbywa się rozładunek i na który odbywa się załadunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny;

| c) | szczegółowe informacje na temat wdrażania oraz rezultatów planu nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. a); |
| --- | --- |

c)

szczegółowe informacje na temat wdrażania oraz rezultatów planu nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. a);

| d) | wyniki badań klinicznych i laboratoryjnych oraz badań pośmiertnych zwierząt, o których mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. b); |
| --- | --- |

d)

wyniki badań klinicznych i laboratoryjnych oraz badań pośmiertnych zwierząt, o których mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. b);

| e) | szczegółowe informacje na temat szczepień oraz leczenia zwierząt podatnych na daną chorobę, o których mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. c); |
| --- | --- |

e)

szczegółowe informacje na temat szczepień oraz leczenia zwierząt podatnych na daną chorobę, o których mowa w załączniku I część 8 pkt 2 lit. c);

| f) | ewentualne instrukcje właściwego organu dotyczące obserwacji poczynionych podczas każdego okresu izolacji lub kwarantanny. |
| --- | --- |

f)

ewentualne instrukcje właściwego organu dotyczące obserwacji poczynionych podczas każdego okresu izolacji lub kwarantanny.

Artykuł 32

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady odizolowane w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zatwierdzone zakłady odizolowane rejestrują następujące dodatkowe informacje:

| a) | szacowany wiek oraz płeć zwierząt utrzymywanych w zakładzie; |
| --- | --- |

a)

szacowany wiek oraz płeć zwierząt utrzymywanych w zakładzie;

| b) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, z którego odbywa się rozładunek i na który odbywa się załadunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny; |
| --- | --- |

b)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, z którego odbywa się rozładunek i na który odbywa się załadunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny;

| c) | szczegółowe informacje na temat wdrażania oraz rezultatów planu nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. a); |
| --- | --- |

c)

szczegółowe informacje na temat wdrażania oraz rezultatów planu nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. a);

| d) | wyniki badań klinicznych i laboratoryjnych oraz badań pośmiertnych zwierząt, o których mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. b); |
| --- | --- |

d)

wyniki badań klinicznych i laboratoryjnych oraz badań pośmiertnych zwierząt, o których mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. b);

| e) | szczegółowe informacje na temat szczepień oraz leczenia zwierząt podatnych na daną chorobę, o których to szczepieniach i leczeniu mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. c); |
| --- | --- |

e)

szczegółowe informacje na temat szczepień oraz leczenia zwierząt podatnych na daną chorobę, o których to szczepieniach i leczeniu mowa w załączniku I część 9 pkt 2 lit. c);

| f) | szczegółowe informacje na temat izolacji lub kwarantanny przybyłych zwierząt, ewentualne instrukcje właściwego organu dotyczące izolacji lub kwarantanny oraz obserwacji poczynionych podczas każdego okresu izolacji lub kwarantanny. |
| --- | --- |

f)

szczegółowe informacje na temat izolacji lub kwarantanny przybyłych zwierząt, ewentualne instrukcje właściwego organu dotyczące izolacji lub kwarantanny oraz obserwacji poczynionych podczas każdego okresu izolacji lub kwarantanny.

ROZDZIAŁ 2

Wylęgarnie

Artykuł 33

Obowiązki podmiotów prowadzących wylęgarnie w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane lub zatwierdzone wylęgarnie rejestrują w odniesieniu do każdego stada następujące informacje:

| a) | gatunek oraz liczbę jednodniowych piskląt należących do drobiu lub piskląt innych gatunków lub jaj wylęgowych utrzymywanych w wylęgarni; |
| --- | --- |

a)

gatunek oraz liczbę jednodniowych piskląt należących do drobiu lub piskląt innych gatunków lub jaj wylęgowych utrzymywanych w wylęgarni;

| b) | przemieszczenia jednodniowych piskląt, piskląt innych gatunków i jaj wylęgowych do zakładów i z nich, z podaniem w stosownych przypadkach:






  (i) | miejsca ich pochodzenia lub przeznaczenia, w tym w stosownych przypadkach niepowtarzalnego numeru rejestracyjnego lub numeru zatwierdzenia zakładu; |
| --- | --- | --- |

b)

przemieszczenia jednodniowych piskląt, piskląt innych gatunków i jaj wylęgowych do zakładów i z nich, z podaniem w stosownych przypadkach:

(i)

miejsca ich pochodzenia lub przeznaczenia, w tym w stosownych przypadkach niepowtarzalnego numeru rejestracyjnego lub numeru zatwierdzenia zakładu;

| (ii) | daty takich przemieszczeń; |
| --- | --- |

(ii)

daty takich przemieszczeń;

| c) | liczbę jaj inkubowanych, z których nic się nie wylęgło, oraz miejsce ich przeznaczenia, w tym w stosownych przypadkach niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu; |
| --- | --- |

c)

liczbę jaj inkubowanych, z których nic się nie wylęgło, oraz miejsce ich przeznaczenia, w tym w stosownych przypadkach niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu;

| d) | wyniki wylęgu; |
| --- | --- |

d)

wyniki wylęgu;

| e) | szczegółowe informacje na temat wszelkich programów szczepień. |
| --- | --- |

e)

szczegółowe informacje na temat wszelkich programów szczepień.

ROZDZIAŁ 3

Przewoźnicy zarejestrowani przez właściwy organ

Artykuł 34

Obowiązki zarejestrowanych przewoźników utrzymywanych zwierząt lądowych w zakresie prowadzenia dokumentacji

Zarejestrowani przewoźnicy rejestrują następujące dodatkowe informacje w odniesieniu do każdego środka transportu wykorzystywanego do transportu utrzymywanych zwierząt lądowych:

| a) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny; |
| --- | --- |

a)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny;

| b) | datę oraz godzinę załadunku zwierząt w zakładzie pochodzenia; |
| --- | --- |

b)

datę oraz godzinę załadunku zwierząt w zakładzie pochodzenia;

| c) | nazwę, adres oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia każdego odwiedzonego zakładu; |
| --- | --- |

c)

nazwę, adres oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia każdego odwiedzonego zakładu;

| d) | datę oraz godzinę rozładunku zwierząt w zakładzie przeznaczenia; |
| --- | --- |

d)

datę oraz godzinę rozładunku zwierząt w zakładzie przeznaczenia;

| e) | datę oraz miejsce oczyszczania, dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji środków transportu; |
| --- | --- |

e)

datę oraz miejsce oczyszczania, dezynfekcji, dezynsekcji i deratyzacji środków transportu;

| f) | numery referencyjne dokumentów towarzyszących danym zwierzętom. |
| --- | --- |

f)

numery referencyjne dokumentów towarzyszących danym zwierzętom.

ROZDZIAŁ 4

Podmioty zajmujące się gromadzeniem zwierząt

Artykuł 35

Obowiązki podmiotów prowadzących zakłady gromadzenia utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zarejestrowane lub zatwierdzone zakłady zajmujące się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu rejestrują następujące informacje:

| a) | datę śmierci i utraty zwierząt w zakładzie; |
| --- | --- |

a)

datę śmierci i utraty zwierząt w zakładzie;

| b) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, na który odbywa się załadunek lub z którego odbywa się rozładunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika tych zwierząt, jeżeli jest on dostępny; |
| --- | --- |

b)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, na który odbywa się załadunek lub z którego odbywa się rozładunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika tych zwierząt, jeżeli jest on dostępny;

| c) | numery referencyjne dokumentów, które muszą towarzyszyć zwierzętom. |
| --- | --- |

c)

numery referencyjne dokumentów, które muszą towarzyszyć zwierzętom.

Artykuł 36

Obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji przez podmioty zajmujące się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu

Zarejestrowane podmioty zajmujące się gromadzeniem utrzymywanych zwierząt kopytnych i drobiu niezależnie od zakładu rejestrują w odniesieniu do każdego nabywanego zwierzęcia następujące informacje:

| a) | niepowtarzalny numer zatwierdzenia lub numer rejestracyjny zakładu zajmującego się gromadzeniem zwierząt, przez który zwierzęta przeszły po opuszczeniu zakładu pochodzenia, a przed ich nabyciem, jeżeli taki numer jest dostępny; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny numer zatwierdzenia lub numer rejestracyjny zakładu zajmującego się gromadzeniem zwierząt, przez który zwierzęta przeszły po opuszczeniu zakładu pochodzenia, a przed ich nabyciem, jeżeli taki numer jest dostępny;

| b) | datę nabycia; |
| --- | --- |

b)

datę nabycia;

| c) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres nabywcy zwierzęcia; |
| --- | --- |

c)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres nabywcy zwierzęcia;

| d) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, na który odbywa się załadunek lub z którego odbywa się rozładunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny; |
| --- | --- |

d)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, na który odbywa się załadunek lub z którego odbywa się rozładunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny;

| e) | numery referencyjne dokumentów, które muszą towarzyszyć zwierzętom. |
| --- | --- |

e)

numery referencyjne dokumentów, które muszą towarzyszyć zwierzętom.

Artykuł 37

Obowiązki podmiotów prowadzących miejsca gromadzenia psów, kotów i fretek w zakresie prowadzenia dokumentacji

Podmioty prowadzące zatwierdzone miejsca gromadzenia psów, kotów i fretek rejestrują numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu, na który odbywa się załadunek lub z którego odbywa się rozładunek zwierząt, oraz niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika, jeżeli jest on dostępny.

CZĘŚĆ III

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANYCH ZWIERZĄT LĄDOWYCH ORAZ JAJ WYLĘGOWYCH

TYTUŁ I

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANEGO BYDŁA

ROZDZIAŁ 1

Środki oraz metody identyfikacji

Artykuł 38

Obowiązki podmiotów utrzymujących bydło, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji utrzymywanego bydła, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Podmioty utrzymujące bydło zapewniają, aby bydło było indywidualnie zidentyfikowane za pomocą zwykłych kolczyków, o których mowa w załączniku III lit. a) i które:

| a) | muszą być przymocowane do każdej małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia umieszczony na środku identyfikacji był widoczny, czytelny i trwały; |
| --- | --- |

a)

muszą być przymocowane do każdej małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia umieszczony na środku identyfikacji był widoczny, czytelny i trwały;

| b) | są zakładane bydłu w zakładzie urodzenia; |
| --- | --- |

b)

są zakładane bydłu w zakładzie urodzenia;

| c) | nie mogą być usuwane, zmieniane ani wymieniane bez zezwolenia właściwego organu państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło. |
| --- | --- |

c)

nie mogą być usuwane, zmieniane ani wymieniane bez zezwolenia właściwego organu państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło.

2.   Podmioty utrzymujące bydło mogą zastąpić:

| a) | jeden ze zwykłych kolczyków, o których mowa w ust. 1, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło; |
| --- | --- |

a)

jeden ze zwykłych kolczyków, o których mowa w ust. 1, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło;

| b) | oba zwykłe kolczyki, o których mowa w ust. 1, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło, zgodnie ze zwolnieniami przewidzianymi w art. 39 ust. 1. |
| --- | --- |

b)

oba zwykłe kolczyki, o których mowa w ust. 1, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane jest bydło, zgodnie ze zwolnieniami przewidzianymi w art. 39 ust. 1.

Artykuł 39

Zwolnienia przyznane przez właściwy organ podmiotom prowadzącym zakłady odizolowane oraz podmiotom na potrzeby identyfikacji bydła utrzymywanego do celów kulturalnych, historycznych, rekreacyjnych, naukowych lub sportowych

1.   Właściwy organ może zwolnić podmioty prowadzące zakłady odizolowane oraz podmioty utrzymujące bydło do celów kulturalnych, historycznych, rekreacyjnych, naukowych lub sportowych z wymogów w zakresie identyfikacji bydła, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. a).

2.   Przyznając zwolnienia, o których mowa w ust. 1, właściwy organ zapewnia, by co najmniej jeden ze środków identyfikacji wymienionych w załączniku III lit. d) i e) był zatwierdzony przez właściwy organ do celów umieszczania środków identyfikacji bydła utrzymywanego przez podmioty, które zwolniono z wymogów zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

Właściwy organ określa procedury składania wniosków przez podmioty ubiegające się o zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 40

Przepisy szczególne w zakresie identyfikacji bydła ras hodowanych specjalnie do celów tradycyjnych wydarzeń kulturalnych i sportowych

Właściwy organ może zezwolić podmiotom utrzymującym bydło ras hodowanych specjalnie do celów tradycyjnych wydarzeń kulturalnych i sportowych na indywidualne oznakowanie tych zwierząt za pomocą alternatywnych środków identyfikacji dopuszczonych przez właściwy organ po usunięciu zwykłego kolczyka, o którym mowa w art. 38 ust. 1 lit. a), pod warunkiem zachowania jednoznacznego związku oznaczonego zwierzęcia z jego kodem identyfikacyjnym.

Artykuł 41

Usunięcie u utrzymywanego bydła zwykłych kolczyków, o których mowa w art. 38 ust. 1

1.   Państwa członkowskie mogą zezwolić na zastąpienie jednego ze zwykłych kolczyków, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. a), jednym ze środków identyfikacji wymienionych w załączniku III lit. c), d) i e) w przypadku wszystkich lub określonych kategorii bydła utrzymywanego na ich terytorium.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by środki identyfikacji wymienione w załączniku III lit. a), c), d) i e) spełniały następujące wymogi:

| a) | przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia;

| b) | były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się bydło. |
| --- | --- |

b)

były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się bydło.

3.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury dotyczące:

| a) | składania przez producentów wniosków o zatwierdzenie środków identyfikacji bydła utrzymywanego na ich terytorium; |
| --- | --- |

a)

składania przez producentów wniosków o zatwierdzenie środków identyfikacji bydła utrzymywanego na ich terytorium;

| b) | składania przez podmioty zajmujące się utrzymaniem bydła wniosków o przydzielenie środków identyfikacji ich zakładowi. |
| --- | --- |

b)

składania przez podmioty zajmujące się utrzymaniem bydła wniosków o przydzielenie środków identyfikacji ich zakładowi.

4.   Państwo członkowskie ustanawia i udostępnia do wiadomości publicznej wykaz ras bydła hodowanych specjalnie do celów tradycyjnych wydarzeń kulturalnych lub sportowych utrzymywanych na jego terytorium.

ROZDZIAŁ 2

Komputerowa baza danych

Artykuł 42

Zasady dotyczące informacji znajdujących się w komputerowej bazie danych na temat utrzymywanego bydła

Właściwy organ przechowuje w komputerowej bazie danych informacje, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, dotyczące każdego utrzymywanego zwierzęcia z gatunków bydła zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | kod identyfikacyjny zwierzęcia musi być rejestrowany; |
| --- | --- |

a)

kod identyfikacyjny zwierzęcia musi być rejestrowany;

| b) | rodzaj identyfikatora elektronicznego, jeżeli zastosowano taki identyfikator w przypadku danego zwierzęcia z gatunków bydła, musi zostać zarejestrowany zgodnie z wykazem w załączniku III lit. c), d) i e); |
| --- | --- |

b)

rodzaj identyfikatora elektronicznego, jeżeli zastosowano taki identyfikator w przypadku danego zwierzęcia z gatunków bydła, musi zostać zarejestrowany zgodnie z wykazem w załączniku III lit. c), d) i e);

| c) | w przypadku zakładów utrzymujących bydło należy rejestrować następujące informacje:






  (i) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi; |
| --- | --- | --- |

c)

w przypadku zakładów utrzymujących bydło należy rejestrować następujące informacje:

(i)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi;

| (ii) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład; |
| --- | --- |

(ii)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład;

| d) | w przypadku każdego przemieszczania danego zwierzęcia z gatunków bydła do zakładu i z niego należy zarejestrować następujące informacje:






  (i) | niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładów pochodzenia i przeznaczenia; |
| --- | --- | --- |

d)

w przypadku każdego przemieszczania danego zwierzęcia z gatunków bydła do zakładu i z niego należy zarejestrować następujące informacje:

(i)

niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładów pochodzenia i przeznaczenia;

| (ii) | datę przybycia; |
| --- | --- |

(ii)

datę przybycia;

| (iii) | datę wyjazdu; |
| --- | --- |

(iii)

datę wyjazdu;

| e) | data naturalnej śmierci, utraty lub uboju danego zwierzęcia z gatunków bydła w zakładzie musi być rejestrowana. |
| --- | --- |

e)

data naturalnej śmierci, utraty lub uboju danego zwierzęcia z gatunków bydła w zakładzie musi być rejestrowana.

Artykuł 43

Zasady dotyczące wymiany danych elektronicznych między komputerowymi bazami danych państw członkowskich w odniesieniu do bydła

1.   Państwa członkowskie zapewniają, by ich komputerowe bazy danych dotyczące bydła spełniały następujące wymogi:

| a) | były zabezpieczone zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym; |
| --- | --- |

a)

były zabezpieczone zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym;

| b) | zawierały przynajmniej aktualne informacje przewidziane w art. 42. |
| --- | --- |

b)

zawierały przynajmniej aktualne informacje przewidziane w art. 42.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by ich komputerowymi bazami danych zarządzano za pomocą systemu informatycznego umożliwiającego nanoszenie kwalifikowanych podpisów elektronicznych oraz zarządzanie nimi do celów wiadomości służących wymianie danych, w celu zagwarantowania niezaprzeczalności, jeżeli chodzi o:

| a) | wiarygodność wymienianych wiadomości, tak aby zapewnić gwarancje w zakresie pochodzenia wiadomości; |
| --- | --- |

a)

wiarygodność wymienianych wiadomości, tak aby zapewnić gwarancje w zakresie pochodzenia wiadomości;

| b) | integralność wymienianych wiadomości, tak aby zapewnić gwarancje, że wiadomość nie została zmieniona ani uszkodzona; |
| --- | --- |

b)

integralność wymienianych wiadomości, tak aby zapewnić gwarancje, że wiadomość nie została zmieniona ani uszkodzona;

| c) | informacji dotyczących czasu wysłania wymienianych wiadomości, tak aby zapewnić gwarancje, że wiadomości te zostały wysłane w konkretnym czasie. |
| --- | --- |

c)

informacji dotyczących czasu wysłania wymienianych wiadomości, tak aby zapewnić gwarancje, że wiadomości te zostały wysłane w konkretnym czasie.

3.   Państwo członkowskie bez zbędnej zwłoki, a w każdym przypadku w terminie 24 godzin od momentu otrzymania wiadomości o naruszeniu bezpieczeństwa lub utracie integralności, zawiadamia państwo członkowskie, z którym ustanowiło elektroniczną wymianę danych, o każdym naruszeniu bezpieczeństwa lub utracie integralności, które mają znaczący wpływ na ważność danych lub na przechowywane tam dane osobowe.

ROZDZIAŁ 3

Dokument identyfikacyjny

Artykuł 44

Dokument identyfikacyjny utrzymywanego bydła

Dokument identyfikacyjny utrzymywanego bydła, o którym mowa w art. 112 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, zawiera następujące informacje:

| a) | informacje przewidziane w art. 42 lit. a)–d); |
| --- | --- |

a)

informacje przewidziane w art. 42 lit. a)–d);

| b) | datę urodzenia każdego zwierzęcia; |
| --- | --- |

b)

datę urodzenia każdego zwierzęcia;

| c) | nazwę właściwego organu wystawiającego dokumenty lub organu wystawiającego dokumenty, któremu to zadanie przydzielono; |
| --- | --- |

c)

nazwę właściwego organu wystawiającego dokumenty lub organu wystawiającego dokumenty, któremu to zadanie przydzielono;

| d) | datę wydania. |
| --- | --- |

d)

datę wydania.

TYTUŁ II

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANYCH OWIEC I KÓZ

ROZDZIAŁ 1

Środki oraz metody identyfikacji

Artykuł 45

Obowiązki podmiotów utrzymujących utrzymywane owce i kozy, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji tych zwierząt, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Podmioty utrzymujące owce i kozy przeznaczone do przemieszczenia bezpośrednio do rzeźni przed ukończeniem 12 miesiąca życia zapewniają, by każde takie zwierzę zostało oznakowane co najmniej za pomocą zwykłego kolczyka przymocowanego do małżowiny usznej zwierzęcia lub zwykłej opaski na pęcinę wymienionych w załączniku III lit. a) lub b), na których przedstawiony jest widoczny, czytelny oraz trwały:

| a) | niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia;

lub

| b) | kod identyfikacyjny zwierzęcia. |
| --- | --- |

b)

kod identyfikacyjny zwierzęcia.

2.   Podmioty utrzymujące owce i kozy nieprzeznaczone do przemieszczenia bezpośrednio do rzeźni przed ukończeniem 12 miesiąca życia zapewniają, by każde takie zwierzę zostało indywidualnie zidentyfikowane w następujący sposób:

| a) | za pomocą zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), na którym przedstawiony jest widoczny, czytelny i trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

za pomocą zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), na którym przedstawiony jest widoczny, czytelny i trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia;

oraz

| b) | za pomocą jednego ze środków identyfikacji wymienionych w załączniku III lit. c)–f) zatwierdzonych przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się owce i kozy, na którym to środku identyfikacji przedstawiony jest widoczny, czytelny oraz trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia. |
| --- | --- |

b)

za pomocą jednego ze środków identyfikacji wymienionych w załączniku III lit. c)–f) zatwierdzonych przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się owce i kozy, na którym to środku identyfikacji przedstawiony jest widoczny, czytelny oraz trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia.

3.   Podmioty utrzymujące owce i kozy zapewniają, by:

| a) | środki identyfikacji stosowane były wobec owiec i kóz w zakładzie urodzenia; |
| --- | --- |

a)

środki identyfikacji stosowane były wobec owiec i kóz w zakładzie urodzenia;

| b) | nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji bez zezwolenia właściwego organu. |
| --- | --- |

b)

nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji bez zezwolenia właściwego organu.

4.   Podmioty utrzymujące owce i kozy mogą zastąpić:

| a) | jeden z zatwierdzonych środków identyfikacji, o których mowa w ust. 2, zgodnie z odstępstwami, o których mowa w art. 46 ust. 1, 2, 3 i 4; |
| --- | --- |

a)

jeden z zatwierdzonych środków identyfikacji, o których mowa w ust. 2, zgodnie z odstępstwami, o których mowa w art. 46 ust. 1, 2, 3 i 4;

| b) | oba środki identyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane są owce i kozy, zgodnie ze zwolnieniami przewidzianymi w art. 47 ust. 1. |
| --- | --- |

b)

oba środki identyfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane są owce i kozy, zgodnie ze zwolnieniami przewidzianymi w art. 47 ust. 1.

Artykuł 46

Odstępstwa od wymogów określonych w art. 45, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji utrzymywanych owiec i kóz, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Na zasadzie odstępstwa od wymogu określonego w art. 45 ust. 2 lit. a) podmioty utrzymujące owce i kozy należące do populacji zwierząt, które urodziły się z uszami zbyt małymi, by umieścić na nich zwykły kolczyk, wymieniony w załączniku III w lit. a), zapewniają, by takie zwierzęta zostały indywidualnie zidentyfikowane za pomocą zwykłej opaski na pęcinę, wymienionej w załączniku III lit. b), przedstawiającej widoczny, czytelny i trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia.

2.   Na zasadzie odstępstwa od wymogu określonego w art. 45 ust. 2 lit. a) podmioty utrzymujące owce i kozy nieprzeznaczone do przemieszczenia do innego państwa członkowskiego mogą zastąpić zwykły kolczyk, wymieniony w załączniku III lit. a), tatuażem, wymienionym w załączniku III lit. g), przedstawiającym widoczny, czytelny oraz trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia, pod warunkiem że właściwy organ dopuścił wykorzystanie kapsułki ceramicznej (bolusa), wymienionej w załączniku III lit. d).

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 45 ust. 2 lit. b) podmioty utrzymujące owce i kozy nieprzeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego oraz podmioty utrzymujące owce i kozy zwolnione z obowiązku umieszczania identyfikatora elektronicznego zgodnie z art. 48 mogą zastąpić identyfikator elektroniczny tatuażem, wymienionym w załączniku III lit. g), przedstawiającym widoczny, czytelny i trwały kod identyfikacyjny zwierzęcia.

4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 45 ust. 2 podmioty utrzymujące owce i kozy, które mają zostać przemieszczone do rzeźni po przejściu przez etap gromadzenia albo po poddaniu ich opasowi w innym zakładzie, mogą oznaczyć każde zwierzę co najmniej za pomocą kolczyka elektronicznego, wymienionego w załączniku III lit. c), przymocowanego do małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia oraz jego kod identyfikacyjny były widoczne, czytelne i trwałe, pod warunkiem że zwierzęta te:

| a) | nie są przeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

nie są przeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego;

oraz

| b) | poddawane są ubojowi przed osiągnięciem wieku 12 miesięcy. |
| --- | --- |

b)

poddawane są ubojowi przed osiągnięciem wieku 12 miesięcy.

Artykuł 47

Zwolnienia z wymogów określonych w art. 45 ust. 2 dla podmiotów prowadzących zakłady odizolowane oraz dla podmiotów utrzymujących zwierzęta do celów kulturalnych, rekreacyjnych lub naukowych

1.   Właściwy organ może zwolnić podmioty prowadzące zakłady odizolowane oraz podmioty utrzymujące owce i kozy do celów kulturalnych, rekreacyjnych lub naukowych z wymogów w zakresie identyfikacji, o których mowa w art. 45 ust. 2, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 2 niniejszego artykułu.

2.   Właściwy organ zapewnia, by kapsułka ceramiczna (bolus), wymieniona w załączniku III lit. d), albo wszczepiany transponder, wymieniony w załączniku III lit. e), zostały dopuszczone przez ten właściwy organ do celów identyfikacji owiec i kóz, o których mowa w ust. 1, oraz by takie dopuszczone środki identyfikacji były zgodne z wymogami określonymi w art. 48 ust. 3.

Właściwy organ określa procedury składania wniosków przez podmioty ubiegające się o zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 48

Odstąpienie przez państwa członkowskie od wymogów określonych w art. 45 ust. 2 oraz obowiązki państw członkowskich dotyczące środków identyfikacji

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 45 ust. 2 lit. b) państwa członkowskie mogą upoważnić podmioty utrzymujące owce i kozy do zastąpienia środków identyfikacji wymienionych w załączniku III lit. c)–f) zwykłym kolczykiem lub zwykłą opaską na pęcinę, które wymieniono w załączniku III lit. a) lub b), pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

| a) | łączna liczba owiec i kóz utrzymywanych na terenie danego państwa nie przekracza 600 000 sztuk zarejestrowanych w komputerowej bazie danych; |
| --- | --- |

a)

łączna liczba owiec i kóz utrzymywanych na terenie danego państwa nie przekracza 600 000 sztuk zarejestrowanych w komputerowej bazie danych;

oraz

| b) | utrzymywane owce i kozy nie są przeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

utrzymywane owce i kozy nie są przeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego.

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 45 ust. 2 lit. b) państwa członkowskie mogą upoważnić podmioty utrzymujące kozy do zastąpienia środków identyfikacji wymienionych w załączniku III lit. c)–f) zwykłym kolczykiem lub zwykłą opaską na pęcinę, które wymieniono w załączniku III lit. a) lub b), pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

| a) | łączna liczba kóz utrzymywanych na terenie danego państwa nie przekracza 160 000 sztuk zarejestrowanych w komputerowej bazie danych; |
| --- | --- |

a)

łączna liczba kóz utrzymywanych na terenie danego państwa nie przekracza 160 000 sztuk zarejestrowanych w komputerowej bazie danych;

oraz

| b) | utrzymywane kozy nie są przeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

b)

utrzymywane kozy nie są przeznaczone do przemieszczania do innego państwa członkowskiego.

3.   Państwo członkowskie zapewnia, by środki identyfikacji wymienione w załączniku III lit. a)–f) spełniały następujące wymogi:

| a) | przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia;

| b) | by zostały zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się owce lub kozy. |
| --- | --- |

b)

by zostały zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się owce lub kozy.

4.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury dotyczące składania wniosków przez:

| a) | producentów o zatwierdzenie środków identyfikacji owiec i kóz utrzymywanych na terytorium tych państw; |
| --- | --- |

a)

producentów o zatwierdzenie środków identyfikacji owiec i kóz utrzymywanych na terytorium tych państw;

| b) | podmioty o przydzielenie ich zakładowi środków identyfikacji owiec i kóz. |
| --- | --- |

b)

podmioty o przydzielenie ich zakładowi środków identyfikacji owiec i kóz.

ROZDZIAŁ 2

Komputerowa baza danych

Artykuł 49

Zasady dotyczące informacji znajdujących się w komputerowej bazie danych na temat utrzymywanych owiec i kóz

Właściwy organ przechowuje w komputerowej bazie danych informacje, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, dotyczące utrzymywanych owiec i kóz zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | w przypadku zakładów utrzymujących te zwierzęta należy rejestrować następujące informacje:






  (i) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi; |
| --- | --- | --- |

a)

w przypadku zakładów utrzymujących te zwierzęta należy rejestrować następujące informacje:

(i)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi;

| (ii) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład; |
| --- | --- |

(ii)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład;

| b) | w przypadku każdego przemieszczania tych zwierząt do zakładu i z niego należy zarejestrować następujące informacje:






  (i) | łączną liczbę zwierząt; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku każdego przemieszczania tych zwierząt do zakładu i z niego należy zarejestrować następujące informacje:

(i)

łączną liczbę zwierząt;

| (ii) | niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładów ich pochodzenia i przeznaczenia; |
| --- | --- |

(ii)

niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładów ich pochodzenia i przeznaczenia;

| (iii) | datę przybycia; |
| --- | --- |

(iii)

datę przybycia;

| (iv) | datę wyjazdu. |
| --- | --- |

(iv)

datę wyjazdu.

ROZDZIAŁ 3

Dokument dotyczący przemieszczania

Artykuł 50

Dokument dotyczący przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz, które mają zostać przemieszczone w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego

Dokument dotyczący przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz, które mają zostać przemieszczone w obrębie jednego państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, zawiera następujące informacje:

| a) | indywidualny kod identyfikacyjny zwierzęcia lub niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia przedstawiony na środku identyfikacji; |
| --- | --- |

a)

indywidualny kod identyfikacyjny zwierzęcia lub niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia przedstawiony na środku identyfikacji;

| b) | jeden z rodzajów identyfikatorów elektronicznych wymienionych w załączniku III lit. c)–f) oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator zastosowano w przypadku danego zwierzęcia; |
| --- | --- |

b)

jeden z rodzajów identyfikatorów elektronicznych wymienionych w załączniku III lit. c)–f) oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator zastosowano w przypadku danego zwierzęcia;

| c) | informacje, o których mowa w art. 49 lit. a) ppkt (i) oraz w art. 49 lit. b) ppkt (i), (ii) oraz (iv); |
| --- | --- |

c)

informacje, o których mowa w art. 49 lit. a) ppkt (i) oraz w art. 49 lit. b) ppkt (i), (ii) oraz (iv);

| d) | niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika; |
| --- | --- |

d)

niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika;

| e) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu. |
| --- | --- |

e)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu.

Artykuł 51

Odstąpienie od niektórych wymogów wymienionych w art. 50 w zakresie dokumentu dotyczącego przemieszczania utrzymywanych owiec i kóz, które mają być gromadzone w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego

Właściwy organ może przyznać odstępstwa od wymogów wymienionych w art. 50 lit. a) dotyczących podmiotów prowadzących zakłady, z których owce i kozy mają być przemieszczone do zakładu, w którym mają być gromadzone, pod warunkiem spełnienia następujących wymogów:

| a) | podmioty nie mogą transportować utrzymywanych owiec i kóz tym samym środkiem transportu, którym transportuje się zwierzęta z innych zakładów, chyba że w tym środku transportu partie tych zwierząt są od siebie fizycznie oddzielone; |
| --- | --- |

a)

podmioty nie mogą transportować utrzymywanych owiec i kóz tym samym środkiem transportu, którym transportuje się zwierzęta z innych zakładów, chyba że w tym środku transportu partie tych zwierząt są od siebie fizycznie oddzielone;

| b) | podmioty prowadzące zakłady, w których zwierzęta mają być gromadzone, rejestrują, pod warunkiem otrzymania zgody właściwego organu, indywidualny kod identyfikacyjny zwierzęcia, o którym to kodzie mowa w art. 50 lit. a), w imieniu podmiotu prowadzącego zakład, z którego otrzymano owce i kozy, a podmiot ten przechowuje te informacje; |
| --- | --- |

b)

podmioty prowadzące zakłady, w których zwierzęta mają być gromadzone, rejestrują, pod warunkiem otrzymania zgody właściwego organu, indywidualny kod identyfikacyjny zwierzęcia, o którym to kodzie mowa w art. 50 lit. a), w imieniu podmiotu prowadzącego zakład, z którego otrzymano owce i kozy, a podmiot ten przechowuje te informacje;

| c) | właściwy organ musi zagwarantować podmiotom prowadzącym zakłady, w których ma odbywać się gromadzenie owiec i kóz, dostęp do komputerowej bazy danych, o której mowa w art. 49; |
| --- | --- |

c)

właściwy organ musi zagwarantować podmiotom prowadzącym zakłady, w których ma odbywać się gromadzenie owiec i kóz, dostęp do komputerowej bazy danych, o której mowa w art. 49;

| d) | podmioty prowadzące zakłady, w których ma odbywać się gromadzenie zwierząt, muszą posiadać procedury mające na celu zapewnienie, by informacje, o których mowa w lit. b), były rejestrowane w komputerowej bazie danych, o której mowa w art. 49. |
| --- | --- |

d)

podmioty prowadzące zakłady, w których ma odbywać się gromadzenie zwierząt, muszą posiadać procedury mające na celu zapewnienie, by informacje, o których mowa w lit. b), były rejestrowane w komputerowej bazie danych, o której mowa w art. 49.

TYTUŁ III

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANYCH ŚWIŃ

ROZDZIAŁ 1

Środki oraz metody identyfikacji

Artykuł 52

Obowiązki podmiotów utrzymujących świnie, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji utrzymywanych świń, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące świnie, zapewniają, by każda świnia była oznakowana za pomocą następujących środków identyfikacji:

| a) | zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), lub kolczyka elektronicznego, wymienionego w załączniku III lit. c), przymocowanego do małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by widoczny, czytelny i trwały był niepowtarzalny numer rejestracyjny






  (i) | zakładu urodzenia zwierzęcia; |
| --- | --- | --- |

a)

zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), lub kolczyka elektronicznego, wymienionego w załączniku III lit. c), przymocowanego do małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by widoczny, czytelny i trwały był niepowtarzalny numer rejestracyjny

(i)

zakładu urodzenia zwierzęcia;

lub

| (ii) | ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw; |
| --- | --- |

(ii)

ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw;

lub

| b) | tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by trwały był niepowtarzalny numer rejestracyjny






  (i) | zakładu urodzenia zwierzęcia; |
| --- | --- | --- |

b)

tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by trwały był niepowtarzalny numer rejestracyjny

(i)

zakładu urodzenia zwierzęcia;

lub

| (ii) | ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw. |
| --- | --- |

(ii)

ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw.

2.   Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące świnie zapewniają, by:

| a) | środki identyfikacji były stosowane wobec świń w:






  (i) | zakładzie urodzenia; |
| --- | --- | --- |

a)

środki identyfikacji były stosowane wobec świń w:

(i)

zakładzie urodzenia;

lub

| (ii) | ostatnim zakładzie w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw; |
| --- | --- |

(ii)

ostatnim zakładzie w łańcuchu dostaw, o którym mowa w art. 53, w przypadku gdy zwierzęta te są przemieszczane do zakładu poza tym łańcuchem dostaw;

| b) | nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji bez zezwolenia właściwego organu. |
| --- | --- |

b)

nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji bez zezwolenia właściwego organu.

3.   Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące świnie mogą zastąpić środki identyfikacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, identyfikatorem elektronicznym zatwierdzonym przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymywane są świnie, zgodnie ze zwolnieniami przewidzianymi w art. 54 ust. 1.

Artykuł 53

Odstępstwa od wymogów określonych w art. 52, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji utrzymywanych świń w łańcuchu dostaw

Na zasadzie odstępstwa od art. 52 właściwy organ może pozwolić podmiotom prowadzącym zakłady będące częścią łańcucha dostaw na odstąpienie od obowiązku identyfikacji świń, jeżeli zwierzęta te mają zostać przemieszczone w ramach tego łańcucha dostaw w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego, pod warunkiem że praktyczne stosowanie środków identyfikowalności w tym państwie członkowskim zapewnia pełną identyfikowalność tych zwierząt.

Artykuł 54

Zwolnienia przyznane przez właściwy organ podmiotom prowadzącym zakłady odizolowane oraz podmiotom zajmującym się identyfikacją świń utrzymywanych do celów kulturalnych, rekreacyjnych lub naukowych

1.   Właściwy organ może zwolnić podmioty prowadzące zakłady odizolowane oraz podmioty zajmujące się utrzymaniem świń do celów kulturalnych, rekreacyjnych lub naukowych z wymogów w zakresie identyfikacji świń, o których mowa w art. 52 ust. 1.

2.   Przyznając zwolnienia, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, właściwy organ zapewnia, by wszczepiany transponder, wymieniony w załączniku III lit. e), został dopuszczony przez ten właściwy organ w celu identyfikacji świń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz by taki dopuszczony środek identyfikacji był zgodny z wymogami określonymi w art. 55 ust. 1.

3.   Właściwy organ określa procedury składania wniosków przez podmioty ubiegające się o zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 55

Obowiązki państw członkowskich dotyczące środków i metod identyfikacji utrzymywanych świń, stosowanie tych środków i metod oraz korzystanie z nich

1.   Państwa członkowskie zapewniają, by środki identyfikacji wymienione w załączniku III lit. a), c), e) i g) spełniały następujące wymogi:

| a) | by przedstawiały:






  (i) | niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia; |
| --- | --- | --- |

a)

by przedstawiały:

(i)

niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładu urodzenia zwierzęcia;

lub

| (ii) | w przypadku zwierząt, które są przeznaczone do przemieszczenia z zakładu należącego do łańcucha dostaw, o którym mowa w art. 53, do innego zakładu poza łańcuchem dostaw, niepowtarzalny numer rejestracyjny ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku zwierząt, które są przeznaczone do przemieszczenia z zakładu należącego do łańcucha dostaw, o którym mowa w art. 53, do innego zakładu poza łańcuchem dostaw, niepowtarzalny numer rejestracyjny ostatniego zakładu w łańcuchu dostaw;

| b) | by były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się świnie. |
| --- | --- |

b)

by były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się świnie.

2.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury dotyczące składania wniosków przez:

| a) | producentów o zatwierdzenie środków identyfikacji świń utrzymywanych na terytorium tych państw; |
| --- | --- |

a)

producentów o zatwierdzenie środków identyfikacji świń utrzymywanych na terytorium tych państw;

| b) | podmioty o przydzielenie ich zakładowi środków identyfikacji świń. |
| --- | --- |

b)

podmioty o przydzielenie ich zakładowi środków identyfikacji świń.

3.   Państwa członkowskie ustanawiają i udostępniają do publicznej wiadomości wykaz zakładów należących do łańcucha dostaw, o którym mowa w art. 53, na swoim terytorium.

ROZDZIAŁ 2

Komputerowa baza danych

Artykuł 56

Zasady dotyczące informacji znajdujących się w komputerowej bazie danych na temat utrzymywania świń

Właściwy organ przechowuje w komputerowej bazie danych informacje, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429, dotyczące utrzymywanych świń zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | w przypadku zakładów utrzymujących te zwierzęta należy rejestrować następujące informacje:






  (i) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany mu; |
| --- | --- | --- |

a)

w przypadku zakładów utrzymujących te zwierzęta należy rejestrować następujące informacje:

(i)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany mu;

| (ii) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład; |
| --- | --- |

(ii)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład;

| b) | w przypadku każdego przemieszczania tych zwierząt do zakładu i z niego należy zarejestrować następujące informacje:






  (i) | łączną liczbę zwierząt; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku każdego przemieszczania tych zwierząt do zakładu i z niego należy zarejestrować następujące informacje:

(i)

łączną liczbę zwierząt;

| (ii) | niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładów ich pochodzenia i przeznaczenia; |
| --- | --- |

(ii)

niepowtarzalny numer rejestracyjny zakładów ich pochodzenia i przeznaczenia;

| (iii) | datę przybycia; |
| --- | --- |

(iii)

datę przybycia;

| (iv) | datę wyjazdu. |
| --- | --- |

(iv)

datę wyjazdu.

ROZDZIAŁ 3

Dokument dotyczący przemieszczania

Artykuł 57

Dokumenty dotyczące przemieszczania utrzymywanych świń, które mają zostać przemieszczone w obrębie terytorium danego państwa członkowskiego

Dokumenty dotyczące przemieszczania utrzymywanych świń, które mają zostać przemieszczone w obrębie jednego państwa członkowskiego, o których to dokumentach mowa w art. 115 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, muszą zawierać następujące informacje:

| a) | informacje, które mają być przechowywane w komputerowej bazie danych, o których mowa w art. 56 lit. a) ppkt (i) oraz w art. 56 lit. b) ppkt (i), (ii) oraz (iv); |
| --- | --- |

a)

informacje, które mają być przechowywane w komputerowej bazie danych, o których mowa w art. 56 lit. a) ppkt (i) oraz w art. 56 lit. b) ppkt (i), (ii) oraz (iv);

| b) | niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika; |
| --- | --- |

b)

niepowtarzalny numer rejestracyjny przewoźnika;

| c) | numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu. |
| --- | --- |

c)

numer tablicy rejestracyjnej lub numer rejestracyjny środka transportu.

TYTUŁ IV

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANYCH KONIOWATYCH

ROZDZIAŁ 1

Środki oraz metody identyfikacji

Artykuł 58

Obowiązki podmiotów utrzymujących koniowate, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji utrzymywanych koniowatych, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate, zapewniają, by każde zwierzę było indywidualnie zidentyfikowane za pomocą następujących środków identyfikacji:

| a) | wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e); |
| --- | --- |

a)

wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e);

| b) | unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny. |
| --- | --- |

b)

unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny.

2.   Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate, zapewniają, by:

| a) | koniowate były identyfikowane w terminach przewidzianych w art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262; |
| --- | --- |

a)

koniowate były identyfikowane w terminach przewidzianych w art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262;

| b) | nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji, o których mowa w ust. 1, bez zezwolenia właściwego organu dla zakładu, w którym zwierzęta te są zwykle utrzymywane. |
| --- | --- |

b)

nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji, o których mowa w ust. 1, bez zezwolenia właściwego organu dla zakładu, w którym zwierzęta te są zwykle utrzymywane.

3.   Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate, jeżeli nie są właścicielami tych zwierząt, działając w imieniu i za zgodą właściciela zwierzęcia, przedkładają organowi właściwemu dla zakładu, w którym zwierzęta te są zwykle utrzymywane, wniosek o wydanie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 65 lub 66, i przekazują właściwemu organowi niezbędne informacje w celu uzupełnienia tego dokumentu identyfikacyjnego i wpisów w bazie danych, o której mowa w art. 64.

Artykuł 59

Obowiązki państw członkowskich dotyczące środków i metod identyfikacji utrzymywanych koniowatych, stosowanie tych środków i metod oraz korzystanie z nich

1.   Państwa członkowskie mogą dopuścić zastąpienie wszczepianego transpondera, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. a):

| a) | pojedynczym zwykłym kolczykiem, wymienionym w załączniku III lit. a), zakładanym koniowatym utrzymywanym do celów produkcji mięsa, pod warunkiem że zwierzęta te urodziły się w tym państwie członkowskim albo zostały do niego przywiezione bez fizycznych środków identyfikacji przed ich wprowadzeniem do Unii; |
| --- | --- |

a)

pojedynczym zwykłym kolczykiem, wymienionym w załączniku III lit. a), zakładanym koniowatym utrzymywanym do celów produkcji mięsa, pod warunkiem że zwierzęta te urodziły się w tym państwie członkowskim albo zostały do niego przywiezione bez fizycznych środków identyfikacji przed ich wprowadzeniem do Unii;

| b) | alternatywną metodą dopuszczoną przez właściwy organ zgodnie z art. 62, która to metoda będzie świadczyć o jednoznacznym związku między zwierzęciem koniowatym a unikalnym dożywotnim dokumentem identyfikacyjnym, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. b). |
| --- | --- |

b)

alternatywną metodą dopuszczoną przez właściwy organ zgodnie z art. 62, która to metoda będzie świadczyć o jednoznacznym związku między zwierzęciem koniowatym a unikalnym dożywotnim dokumentem identyfikacyjnym, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. b).

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by środki identyfikacji, o których mowa w art. 58 ust. 1 lit. a) oraz w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, spełniały następujące wymogi:

| a) | przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia;

| b) | były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w przypadku gdy dokonuje się identyfikacji koniowatych zgodnie z art. 58 ust. 2 lit. a). |
| --- | --- |

b)

były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w przypadku gdy dokonuje się identyfikacji koniowatych zgodnie z art. 58 ust. 2 lit. a).

3.   Państwa członkowskie:

| a) | ustanawiają procedury dotyczące składania przez producentów wniosków o zatwierdzenie środków identyfikacji koniowatych, które identyfikuje się na ich terytorium; |
| --- | --- |

a)

ustanawiają procedury dotyczące składania przez producentów wniosków o zatwierdzenie środków identyfikacji koniowatych, które identyfikuje się na ich terytorium;

| b) | ustanawiają termin składania wniosków o wydanie dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. b). |
| --- | --- |

b)

ustanawiają termin składania wniosków o wydanie dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. b).

Artykuł 60

Odstępstwa od identyfikacji utrzymywanych koniowatych żyjących w półdzikich warunkach

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 58 ust. 2 lit. a) państwa członkowskie mogą określić populacje utrzymywanych koniowatych żyjących w półdzikich warunkach na pewnych obszarach ich terytorium, których identyfikacji zgodnie z art. 58 ust. 1 wymaga się wyłącznie wtedy, gdy:

| a) | są one usuwane z takich populacji, z wyłączeniem transferu pod nadzorem urzędowym z jednej określonej populacji do drugiej; |
| --- | --- |

a)

są one usuwane z takich populacji, z wyłączeniem transferu pod nadzorem urzędowym z jednej określonej populacji do drugiej;

lub

| b) | są one wprowadzane do niewoli do użytku domowego. |
| --- | --- |

b)

są one wprowadzane do niewoli do użytku domowego.

2.   Przed skorzystaniem z odstępstwa, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie zawiadamiają Komisję o populacjach koniowatych oraz o obszarach, na których zwierzęta te żyją w półdzikich warunkach.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 58 ust. 1 państwa członkowskie mogą dopuścić zastosowanie wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), ponad 12 miesięcy przed wydaniem dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, pod warunkiem że kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony na wszczepianym transponderze został zarejestrowany przez podmiot w momencie wszczepienia i przekazany właściwemu organowi.

Artykuł 61

Odstępstwa od identyfikacji utrzymywanych koniowatych, które przemieszczono do rzeźni lub którym towarzyszył tymczasowy dokumenty identyfikacyjny

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 58 ust. 2 lit. a) właściwy organ może dopuścić wykorzystanie uproszczonej metody oznakowania koniowatych, które są przeznaczone do przemieszczenia do rzeźni, a dla których nie wystawiono żadnego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 67 ust. 1, pod warunkiem że:

| a) | koniowate są w wieku poniżej 12 miesięcy; |
| --- | --- |

a)

koniowate są w wieku poniżej 12 miesięcy;

| b) | istnieje nieprzerwana linia identyfikowalności zwierząt z zakładu urodzenia do rzeźni znajdującej się w tym samym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

b)

istnieje nieprzerwana linia identyfikowalności zwierząt z zakładu urodzenia do rzeźni znajdującej się w tym samym państwie członkowskim.

Koniowate należy transportować bezpośrednio do rzeźni, a podczas transportu muszą one być indywidualnie zidentyfikowane za pomocą wszczepianego transpondera, zwykłego lub elektronicznego kolczyka lub za pomocą zwykłej lub elektronicznej opaski na pęcinę, które wymieniono odpowiednio w załączniku III lit. a), b), c), e) lub f).

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 58 ust. 2 lit. a) właściwy organ wystawia na wniosek podmiotu zajmującego się zwierzęciem koniowatym tymczasowy dokument identyfikacyjny na okres, na jaki dokument identyfikacyjny wystawiony zgodnie z art. 67 ust. 1 jest oddawany temu właściwemu organowi w celu dokonania aktualizacji szczegółowych informacji dotyczących identyfikacji w tym dokumencie.

Artykuł 62

Dopuszczenie alternatywnych metod identyfikacji utrzymywanych koniowatych

1.   Państwa członkowskie mogą dopuścić odpowiednie alternatywne metody identyfikacji utrzymywanych koniowatych, w tym określenie znaków, za pomocą których to metod zapewnia się jednoznaczny związek między zwierzęciem a unikalnym dożywotnim dokumentem identyfikacyjnym oraz dzięki którym możliwe jest wykazanie, że zwierzę przeszło proces identyfikacji.

2.   Państwa członkowskie zezwalające na alternatywne metody identyfikacji, o których mowa w ust. 1, zapewniają:

| a) | by alternatywne metody identyfikacji były wykorzystywane wyłącznie w wyjątkowych przypadkach do celów identyfikacji koniowatych wpisanych do specjalnych ksiąg hodowlanych lub by były wykorzystywane do konkretnych celów, lub w przypadku koniowatych, których nie można oznakować wszczepianym transponderem z przyczyn medycznych, lub ze względu na dobrostan zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

by alternatywne metody identyfikacji były wykorzystywane wyłącznie w wyjątkowych przypadkach do celów identyfikacji koniowatych wpisanych do specjalnych ksiąg hodowlanych lub by były wykorzystywane do konkretnych celów, lub w przypadku koniowatych, których nie można oznakować wszczepianym transponderem z przyczyn medycznych, lub ze względu na dobrostan zwierzęcia;

| b) | by każda dopuszczona alternatywna metoda identyfikacji lub każde połączenie takich metod zapewniały co najmniej taką samą gwarancję, jak wszczepiany transponder; |
| --- | --- |

b)

by każda dopuszczona alternatywna metoda identyfikacji lub każde połączenie takich metod zapewniały co najmniej taką samą gwarancję, jak wszczepiany transponder;

| c) | by format informacji na temat alternatywnej metody identyfikacji zastosowanej wobec zwierzęcia koniowatego był odpowiedni do wpisu w bazie danych, w której możliwe jest wyszukiwanie. |
| --- | --- |

c)

by format informacji na temat alternatywnej metody identyfikacji zastosowanej wobec zwierzęcia koniowatego był odpowiedni do wpisu w bazie danych, w której możliwe jest wyszukiwanie.

Artykuł 63

Obowiązek podmiotów korzystających z alternatywnych metod identyfikacji

1.   Podmioty korzystające z dopuszczonych alternatywnych metod identyfikacji, o których mowa w art. 62 ust. 1, zapewniają właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom środki dostępu do tych informacji na temat identyfikacji lub są odpowiedzialne za weryfikację tożsamości zwierzęcia koniowatego przez te organy lub podmioty.

2.   Jeżeli alternatywne metody identyfikacji opierają się na cechach zwierzęcia koniowatego, które mogą się z czasem zmienić, podmiot przekazuje właściwemu organowi niezbędne dla tego organu informacje, by mógł on zaktualizować dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 62, oraz bazę danych, o której mowa w art. 64.

3.   Związki hodowców oraz międzynarodowe zrzeszenia lub organizacje, które przygotowują konie do zawodów lub wyścigów, mogą wymagać, by koniowate, które oznakowano przy użyciu alternatywnej metody identyfikacji przewidzianej w art. 62 były identyfikowane przez wszczepienie wszczepianego transpondera na potrzeby dokonania wpisu do ksiąg hodowlanych lub rejestracji w tych księgach hodowlanych czystorasowych koniowatych lub w celu rejestracji koni do zawodów lub wyścigów.

ROZDZIAŁ 2

Komputerowa baza danych

Artykuł 64

Zasady dotyczące informacji znajdujących się w komputerowej bazie danych na temat utrzymywanych koniowatych

Właściwy organ przechowuje w komputerowej bazie danych informacje, o których mowa w art. 109 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/429, dotyczące każdego utrzymywanego zwierzęcia koniowatego zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | w przypadku zakładu, w którym zwierzęta te są zwykle utrzymywane, rejestrowane muszą być:






  (i) | niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi; |
| --- | --- | --- |

a)

w przypadku zakładu, w którym zwierzęta te są zwykle utrzymywane, rejestrowane muszą być:

(i)

niepowtarzalny numer rejestracyjny nadany zakładowi;

| (ii) | imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład; |
| --- | --- |

(ii)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego zakład;

| b) | w przypadku każdego zwierzęcia zwykle utrzymywanego w zakładzie rejestrowane muszą być:






  (i) | niepowtarzalny kod; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku każdego zwierzęcia zwykle utrzymywanego w zakładzie rejestrowane muszą być:

(i)

niepowtarzalny kod;

| (ii) | jeżeli jest dostępny, kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony za pomocą fizycznego środka identyfikacji; |
| --- | --- |

(ii)

jeżeli jest dostępny, kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony za pomocą fizycznego środka identyfikacji;

| (iii) | gdy wszczepiony transponder nie został zatwierdzony przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym zwierzę koniowate zostało zidentyfikowane zgodnie z art. 58 ust. 2, system odczytu tego wszczepionego transpondera; |
| --- | --- |

(iii)

gdy wszczepiony transponder nie został zatwierdzony przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym zwierzę koniowate zostało zidentyfikowane zgodnie z art. 58 ust. 2, system odczytu tego wszczepionego transpondera;

| (iv) | wszelkie informacje dotyczące nowych dokumentów identyfikacyjnych, ich duplikatów lub dokumentów zastępczych wystawionych dla zwierzęcia; |
| --- | --- |

(iv)

wszelkie informacje dotyczące nowych dokumentów identyfikacyjnych, ich duplikatów lub dokumentów zastępczych wystawionych dla zwierzęcia;

| (v) | gatunek zwierzęcia; |
| --- | --- |

(v)

gatunek zwierzęcia;

| (vi) | płeć zwierzęcia z możliwością wprowadzenia daty kastracji; |
| --- | --- |

(vi)

płeć zwierzęcia z możliwością wprowadzenia daty kastracji;

| (vii) | datę i kraj urodzenia zadeklarowany przez podmiot utrzymujący zwierzę koniowate; |
| --- | --- |

(vii)

datę i kraj urodzenia zadeklarowany przez podmiot utrzymujący zwierzę koniowate;

| (viii) | datę naturalnej śmierci w zakładzie lub utraty zgodnie z deklaracją podmiotu utrzymywanego zwierzęcia koniowatego lub datę uboju tego zwierzęcia; |
| --- | --- |

(viii)

datę naturalnej śmierci w zakładzie lub utraty zgodnie z deklaracją podmiotu utrzymywanego zwierzęcia koniowatego lub datę uboju tego zwierzęcia;

| (ix) | nazwę i adres właściwego organu lub organu wystawiającego dokumenty, któremu to zadanie przydzielono i który wydał dokument identyfikacyjny; |
| --- | --- |

(ix)

nazwę i adres właściwego organu lub organu wystawiającego dokumenty, któremu to zadanie przydzielono i który wydał dokument identyfikacyjny;

| (x) | datę wydania dokumentu identyfikacyjnego; |
| --- | --- |

(x)

datę wydania dokumentu identyfikacyjnego;

| c) | w przypadku każdego zwierzęcia koniowatego utrzymywanego w zakładzie przez okres przekraczający 30 dni rejestruje się niepowtarzalny kod; jednak z wyłączeniem poniższych przypadków:






  (i) | w przypadku koniowatych uczestniczących w konkursach, wyścigach, pokazach, treningach i zrywce przez okres nieprzekraczający 90 dni; |
| --- | --- | --- |

c)

w przypadku każdego zwierzęcia koniowatego utrzymywanego w zakładzie przez okres przekraczający 30 dni rejestruje się niepowtarzalny kod; jednak z wyłączeniem poniższych przypadków:

(i)

w przypadku koniowatych uczestniczących w konkursach, wyścigach, pokazach, treningach i zrywce przez okres nieprzekraczający 90 dni;

| (ii) | w przypadku samców koniowatych do celów hodowli utrzymywanych w sezonie rozpłodowym; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku samców koniowatych do celów hodowli utrzymywanych w sezonie rozpłodowym;

| (iii) | w przypadku samic koniowatych do celów hodowli utrzymywanych przez okres nieprzekraczający 90 dni. |
| --- | --- |

(iii)

w przypadku samic koniowatych do celów hodowli utrzymywanych przez okres nieprzekraczający 90 dni.

ROZDZIAŁ 3

Dokument identyfikacyjny

Artykuł 65

Unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny utrzymywanych koniowatych

1.   Unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny zawiera co najmniej następujące informacje:

| a) | kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony na wszczepianym transponderze lub kolczyku; |
| --- | --- |

a)

kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony na wszczepianym transponderze lub kolczyku;

| b) | niepowtarzalny kod nadany zwierzęciu na całe jego życie, w którym to kodzie zakodowane są:






  (i) | komputerowa baza danych, do której właściwy organ lub organ wystawiający dokument wprowadził informacje niezbędne w celu wydania pierwszego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. b), oraz w stosownych przypadkach zastępczy unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 69 ust. 2 lit. b); |
| --- | --- | --- |

b)

niepowtarzalny kod nadany zwierzęciu na całe jego życie, w którym to kodzie zakodowane są:

(i)

komputerowa baza danych, do której właściwy organ lub organ wystawiający dokument wprowadził informacje niezbędne w celu wydania pierwszego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 1 lit. b), oraz w stosownych przypadkach zastępczy unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 69 ust. 2 lit. b);

| (ii) | numeryczny kod identyfikacyjny poszczególnych zwierząt koniowatych w tej bazie danych; |
| --- | --- |

(ii)

numeryczny kod identyfikacyjny poszczególnych zwierząt koniowatych w tej bazie danych;

| c) | gatunek zwierzęcia; |
| --- | --- |

c)

gatunek zwierzęcia;

| d) | płeć zwierzęcia z możliwością wprowadzenia daty kastracji; |
| --- | --- |

d)

płeć zwierzęcia z możliwością wprowadzenia daty kastracji;

| e) | datę i kraj urodzenia zadeklarowany przez podmiot utrzymujący zwierzę koniowate; |
| --- | --- |

e)

datę i kraj urodzenia zadeklarowany przez podmiot utrzymujący zwierzę koniowate;

| f) | nazwę i adres właściwego organu wystawiającego dokumenty lub organu wystawiającego dokumenty, któremu to zadanie przydzielono; |
| --- | --- |

f)

nazwę i adres właściwego organu wystawiającego dokumenty lub organu wystawiającego dokumenty, któremu to zadanie przydzielono;

| g) | datę wystawienia unikalnego dożywotniego dokumenty identyfikacyjnego; |
| --- | --- |

g)

datę wystawienia unikalnego dożywotniego dokumenty identyfikacyjnego;

| h) | w stosownych przypadkach informację na temat zastąpienia fizycznego środka identyfikacji oraz na temat kodu identyfikacyjnego zwierzęcia przedstawionego na tym zastąpionym fizycznym środku identyfikacji; |
| --- | --- |

h)

w stosownych przypadkach informację na temat zastąpienia fizycznego środka identyfikacji oraz na temat kodu identyfikacyjnego zwierzęcia przedstawionego na tym zastąpionym fizycznym środku identyfikacji;

| i) | w stosownych przypadkach:






  (i) | znak zatwierdzenia wydany i ujęty w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym przez właściwy organ lub przez podmiot, któremu przekazano to zadanie, na okres nieprzekraczający 4 lat, który potwierdza, że zwierzę przebywa zwykle w zakładzie uznanym przez właściwy organ za zakład o niskim ryzyku dla zdrowia ze względu na częste kontrole stanu zdrowia zwierząt, dodatkowe kontrole identyfikacyjne i badania stanu zdrowia oraz brak krycia naturalnego w zakładzie, z wyjątkiem pomieszczeń specjalnie przeznaczonych i oddzielonych, z możliwością przedłużenia okresu ważności wydanego znaku zatwierdzenia; |
| --- | --- | --- |

i)

w stosownych przypadkach:

(i)

znak zatwierdzenia wydany i ujęty w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym przez właściwy organ lub przez podmiot, któremu przekazano to zadanie, na okres nieprzekraczający 4 lat, który potwierdza, że zwierzę przebywa zwykle w zakładzie uznanym przez właściwy organ za zakład o niskim ryzyku dla zdrowia ze względu na częste kontrole stanu zdrowia zwierząt, dodatkowe kontrole identyfikacyjne i badania stanu zdrowia oraz brak krycia naturalnego w zakładzie, z wyjątkiem pomieszczeń specjalnie przeznaczonych i oddzielonych, z możliwością przedłużenia okresu ważności wydanego znaku zatwierdzenia;

lub

| (ii) | licencję wydaną i ujętą w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym na okres nieprzekraczający 4 lat na udział w zawodach jeździeckich przez krajową federację Federation Equestre Internationale lub udział w wyścigach przez właściwy organ ds. wyścigów, która potwierdza co najmniej dwie wizyty lekarza weterynarii roczne, w tym wizyty niezbędne do przeprowadzania regularnych szczepień przeciwko influenzie koni i badań wymaganych na potrzeby przemieszczania do innych państw członkowskich lub państw trzecich, z możliwością przedłużenia okresu ważności wydanej licencji. |
| --- | --- |

(ii)

licencję wydaną i ujętą w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym na okres nieprzekraczający 4 lat na udział w zawodach jeździeckich przez krajową federację Federation Equestre Internationale lub udział w wyścigach przez właściwy organ ds. wyścigów, która potwierdza co najmniej dwie wizyty lekarza weterynarii roczne, w tym wizyty niezbędne do przeprowadzania regularnych szczepień przeciwko influenzie koni i badań wymaganych na potrzeby przemieszczania do innych państw członkowskich lub państw trzecich, z możliwością przedłużenia okresu ważności wydanej licencji.

2.   Unikalne dożywotnie dokumenty identyfikacyjne zarejestrowanych zwierząt koniowatych oraz koniowatych zidentyfikowanych zgodnie z art. 62 muszą oprócz informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawierać przynajmniej następujące informacje:

| a) | obrazowy i słowny opis zwierzęcia, w tym możliwość aktualizacji tych informacji; |
| --- | --- |

a)

obrazowy i słowny opis zwierzęcia, w tym możliwość aktualizacji tych informacji;

| b) | w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat alternatywnych metod identyfikacji; |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat alternatywnych metod identyfikacji;

| c) | w stosownych przypadkach informacje na temat rasy zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1940; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach informacje na temat rasy zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/1940;

| d) | w stosownych przypadkach informacje niezbędne do korzystania z unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego do celów sportowych zgodnie z wymogami odpowiednich organizacji przygotowujących konie do zawodów lub wyścigów, w tym informacje na temat testów na choroby umieszczone i nieumieszczone w wykazie oraz na temat szczepień na te choroby zgodnie z wymogami dotyczącymi dostępu do zawodów i wyścigów, oraz w celu uzyskania licencji, o której mowa w ust. 1 lit. i) ppkt (ii). |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach informacje niezbędne do korzystania z unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego do celów sportowych zgodnie z wymogami odpowiednich organizacji przygotowujących konie do zawodów lub wyścigów, w tym informacje na temat testów na choroby umieszczone i nieumieszczone w wykazie oraz na temat szczepień na te choroby zgodnie z wymogami dotyczącymi dostępu do zawodów i wyścigów, oraz w celu uzyskania licencji, o której mowa w ust. 1 lit. i) ppkt (ii).

Artykuł 66

Obowiązki podmiotów utrzymujących utrzymywane zwierzęta koniowate, jeżeli chodzi o unikalne dożywotnie dokumenty identyfikacyjne

1.   Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate zapewniają, by zwierzętom tym zawsze towarzyszył ich unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 od podmiotów nie można wymagać, by zapewniały, aby utrzymywanym zwierzętom koniowatym towarzyszył ich unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny, kiedy zwierzęta te:

| a) | są utrzymywane w stajni lub na pastwisku, a unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny może być niezwłocznie okazany przez podmiot utrzymujący koniowate lub przez podmiot prowadzący zakład, w którym utrzymuje się zwierzę; |
| --- | --- |

a)

są utrzymywane w stajni lub na pastwisku, a unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny może być niezwłocznie okazany przez podmiot utrzymujący koniowate lub przez podmiot prowadzący zakład, w którym utrzymuje się zwierzę;

| b) | są tymczasowo użytkowane wierzchowo, zaprzęgowo, pociągowo lub są oprowadzane:






  (i) | w pobliżu zakładu, w którym zwierzę jest utrzymywane w państwie członkowskim; |
| --- | --- | --- |

b)

są tymczasowo użytkowane wierzchowo, zaprzęgowo, pociągowo lub są oprowadzane:

(i)

w pobliżu zakładu, w którym zwierzę jest utrzymywane w państwie członkowskim;

lub

| (ii) | podczas transhumancji zwierząt na zarejestrowane pastwiska letniego wypasu i z takich pastwisk, pod warunkiem że możliwe jest przedstawienie w zakładzie wyjazdu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego; |
| --- | --- |

(ii)

podczas transhumancji zwierząt na zarejestrowane pastwiska letniego wypasu i z takich pastwisk, pod warunkiem że możliwe jest przedstawienie w zakładzie wyjazdu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego;

| c) | są nieodsadzonymi zwierzętami koniowatymi towarzyszącymi swojej matce lub klaczy matce zastępczej; |
| --- | --- |

c)

są nieodsadzonymi zwierzętami koniowatymi towarzyszącymi swojej matce lub klaczy matce zastępczej;

| d) | uczestniczą w treningu lub badaniu w ramach zawodów jeździeckich, wyścigów lub wydarzenia, które wymaga od nich tymczasowego opuszczenia zakładu, w którym odbywa się trening, konkurs, wyścig lub wydarzenie; |
| --- | --- |

d)

uczestniczą w treningu lub badaniu w ramach zawodów jeździeckich, wyścigów lub wydarzenia, które wymaga od nich tymczasowego opuszczenia zakładu, w którym odbywa się trening, konkurs, wyścig lub wydarzenie;

| e) | są przemieszczane lub transportowane w sytuacji nadzwyczajnej związanej z samym zwierzęciem lub z zakładem, w którym są utrzymywane. |
| --- | --- |

e)

są przemieszczane lub transportowane w sytuacji nadzwyczajnej związanej z samym zwierzęciem lub z zakładem, w którym są utrzymywane.

3.   Podmioty utrzymujące utrzymywane koniowate nie przemieszczają zwierzęcia koniowatego, któremu towarzyszy tymczasowy dokument, o którym mowa w art. 61 ust. 2, do rzeźni.

4.   Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate zwracają unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny do właściwego organu, który ten dokument wystawił, lub do organu, który wydał dokument i któremu to zadanie przydzielono, zgodnie z informacjami odczytanymi z niepowtarzalnego kodu po śmierci lub utracie zwierzęcia koniowatego.

Artykuł 67

Obowiązki właściwego organu, jeżeli chodzi o wystawianie duplikatu unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego lub dokumentu zastępczego

1.   Na wniosek podmiotu właściwy organ lub instytucja wydająca, której zadanie to zostało powierzone, wystawiają duplikat unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego, jeżeli jest możliwe ustalenie tożsamości utrzymywanego zwierzęcia koniowatego, a podmiot

| a) | zadeklarował utratę unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego wystawionego w odniesieniu do zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

zadeklarował utratę unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego wystawionego w odniesieniu do zwierzęcia;

albo

| b) | nie dokonał identyfikacji zwierzęcia w terminach określonych w art. 58 ust. 2 lit. a). |
| --- | --- |

b)

nie dokonał identyfikacji zwierzęcia w terminach określonych w art. 58 ust. 2 lit. a).

2.   Właściwy organ na wniosek podmiotu lub z urzędu wystawia zastępczy unikalny dokument identyfikacyjny, jeżeli nie jest możliwe ustalenie tożsamości zwierzęcia, a podmiot

| a) | zadeklarował utratę unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego wystawionego w odniesieniu do zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

zadeklarował utratę unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego wystawionego w odniesieniu do zwierzęcia;

albo

| b) | nie spełnił wymogów dotyczących identyfikacji wymienionych w art. 58 ust. 2 lit. b). |
| --- | --- |

b)

nie spełnił wymogów dotyczących identyfikacji wymienionych w art. 58 ust. 2 lit. b).

Artykuł 68

Obowiązki właściwego organu, jeżeli chodzi o wystawianie nowych unikalnych dożywotnich dokumentów identyfikacyjnych dla zarejestrowanego zwierzęcia koniowatego

Jeżeli zidentyfikowane zwierzę koniowate stanie się zarejestrowanym zwierzęciem koniowatym, a wystawiony unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny dotyczący tego zwierzęcia nie może zostać dostosowany w taki sposób, by spełniał on wymogi określone w art. 65 ust. 2, na wniosek podmiotu utrzymującego zwierzę właściwy organ lub instytucja wydająca, której zadanie to zostało powierzone, wystawiają nowy unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny zastępujący poprzedni dokument zawierający informacje wymagane zgodnie z art. 65 ust. 1 i 2.

Artykuł 69

Obowiązki właściwego organu dotyczące duplikatów, dokumentów zastępczych i nowych dokumentów identyfikacyjnych

1.   Właściwy organ lub instytucja wydająca, której zadanie to zostało powierzone, wprowadzają do komputerowej bazy danych, o której mowa w art. 64, informacje dotyczące wystawienia duplikatu lub zastępczego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 67 lub dotyczące wystawienia nowego dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 68.

2.   Właściwy organ lub instytucja wydająca, której zadanie to zostało powierzone, umieszczają

| a) | w duplikacie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego oraz w nowym unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym niepowtarzalny kod nadany zwierzęciu zgodnie z art. 65 ust. 1 lit. b) przy okazji wystawienia pierwszego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego; |
| --- | --- |

a)

w duplikacie unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego oraz w nowym unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym niepowtarzalny kod nadany zwierzęciu zgodnie z art. 65 ust. 1 lit. b) przy okazji wystawienia pierwszego unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego;

albo

| b) | w zastępczym unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym w momencie jego wystawiania niepowtarzalny kod nadany koniowatemu. |
| --- | --- |

b)

w zastępczym unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym w momencie jego wystawiania niepowtarzalny kod nadany koniowatemu.

TYTUŁ V

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANYCH PSÓW, KOTÓW I FRETEK, WIELBŁĄDOWATYCH I JELENIOWATYCH, PTAKÓW ŻYJĄCYCH W NIEWOLI ORAZ ZWIERZĄT LĄDOWYCH W CYRKACH OBJAZDOWYCH I GRUPACH ZWIERZĄT TRESOWANYCH

ROZDZIAŁ 1

Identyfikowalność utrzymywanych psów, kotów i fretek

Sekcja 1

Środki identyfikacji

Artykuł 70

Obowiązki podmiotów utrzymujących psy, koty i fretki, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji utrzymywanych koniowatych, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

Podmioty utrzymujące psy, koty i fretki zapewniają:

| a) | by zwierzęta te były indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), kiedy są przemieszczane do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

a)

by zwierzęta te były indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), kiedy są przemieszczane do innego państwa członkowskiego;

| b) | wszczepiany transponder przeznaczony do wszczepienia u zwierzęcia jest zatwierdzony przez właściwy organ; |
| --- | --- |

b)

wszczepiany transponder przeznaczony do wszczepienia u zwierzęcia jest zatwierdzony przez właściwy organ;

| c) | właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom czytnik umożliwiający w każdym momencie weryfikację indywidualnych danych identyfikacyjnych zwierzęcia, gdy wszczepiany transponder nie został zatwierdzony przez właściwy organ. |
| --- | --- |

c)

właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom czytnik umożliwiający w każdym momencie weryfikację indywidualnych danych identyfikacyjnych zwierzęcia, gdy wszczepiany transponder nie został zatwierdzony przez właściwy organ.

Sekcja 2

Dokument identyfikacyjny

Artykuł 71

Dokument identyfikacyjny utrzymywanych psów, kotów i fretek

Podmioty utrzymujące psy, koty i fretki zapewniają, by każdemu z tych zwierząt podczas przemieszczania do innego państwa członkowskiego towarzyszył dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 6 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 576/2013, należycie wypełniony i wydany zgodnie z art. 22 tego rozporządzenia.

Sekcja 3

Identyfikowalność zwierzęcia domowego

Artykuł 72

Wymagania w zakresie identyfikowalności dotyczące przemieszczania zwierząt domowych innego niż przemieszczanie o charakterze niehandlowym

Podmioty zapewniają, aby zwierzęta domowe przemieszczane do innego państwa członkowskiego do celów innych niż przemieszczanie o charakterze niehandlowym spełniały przepisy określone w art. 70 i 71.

ROZDZIAŁ 2

Identyfikowalność utrzymywanych wielbłądowatych i jeleniowatych

Artykuł 73

Obowiązki podmiotów utrzymujących wielbłądowate i jeleniowate w odniesieniu do środków i metod identyfikacji utrzymywanych koniowatych, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Podmioty utrzymujące wielbłądowate zapewniają, by zwierzęta te były indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy:

| a) | zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), przymocowanego do każdej małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny, czytelny i trwały; |
| --- | --- |

a)

zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), przymocowanego do każdej małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny, czytelny i trwały;

albo

| b) | wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był czytelny i trwały. |
| --- | --- |

b)

wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był czytelny i trwały.

2.   Podmioty utrzymujące jeleniowate zapewniają, by zwierzęta te były indywidualnie zidentyfikowane przy pomocy następujących środków identyfikacji:

| a) | zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), przymocowanego do każdej małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny, czytelny i trwały; |
| --- | --- |

a)

zwykłego kolczyka, wymienionego w załączniku III lit. a), przymocowanego do każdej małżowiny usznej zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny, czytelny i trwały;

lub

| b) | przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był czytelny i trwały; |
| --- | --- |

b)

przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był czytelny i trwały;

lub

| c) | tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był trwały. |
| --- | --- |

c)

tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był trwały.

3.   Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące wielbłądowate i jeleniowate zapewniają, by:

| a) | środki identyfikacji były stosowane wobec tych zwierząt w zakładzie urodzenia; |
| --- | --- |

a)

środki identyfikacji były stosowane wobec tych zwierząt w zakładzie urodzenia;

| b) | nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji bez zezwolenia właściwego organu; |
| --- | --- |

b)

nie usuwano, nie modyfikowano ani nie zastępowano żadnych środków identyfikacji bez zezwolenia właściwego organu;

| c) | właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom czytnik umożliwiający w każdym momencie weryfikację indywidualnych danych identyfikacyjnych zwierzęcia, gdy wszczepiany transponder nie został zatwierdzony przez właściwy organ. |
| --- | --- |

c)

właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom czytnik umożliwiający w każdym momencie weryfikację indywidualnych danych identyfikacyjnych zwierzęcia, gdy wszczepiany transponder nie został zatwierdzony przez właściwy organ.

Artykuł 74

Zwolnienie dla podmiotów utrzymujących renifery

W drodze odstępstwa od wymogów określonych w art. 73 ust. 2 podmioty utrzymujące renifery zapewniają, by zwierzęta te utrzymywane w ich zakładach były zidentyfikowane przy pomocy alternatywnej metody dopuszczonej przez właściwy organ państwa członkowskiego.

Artykuł 75

Obowiązki państw członkowskich dotyczące środków identyfikacji utrzymywanych wielbłądowatych i jeleniowatych

1.   Państwa członkowskie zapewniają, by środki identyfikacji wymienione w załączniku III lit. a), e) i g) spełniały następujące wymogi:

| a) | przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia; |
| --- | --- |

a)

przedstawiały kod identyfikacyjny zwierzęcia;

| b) | by były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się wielbłądowate i jeleniowate. |
| --- | --- |

b)

by były zatwierdzone przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym utrzymuje się wielbłądowate i jeleniowate.

2.   Państwa członkowskie ustanawiają procedury dotyczące:

| a) | składania przez producentów wniosków o zatwierdzenie środków identyfikacji wielbłądowatych i jeleniowatych utrzymywanych na ich terytorium; |
| --- | --- |

a)

składania przez producentów wniosków o zatwierdzenie środków identyfikacji wielbłądowatych i jeleniowatych utrzymywanych na ich terytorium;

| b) | składania przez podmioty utrzymujące wielbłądowate i jeleniowate wniosków o przydzielenie środków identyfikacji ich zakładowi. |
| --- | --- |

b)

składania przez podmioty utrzymujące wielbłądowate i jeleniowate wniosków o przydzielenie środków identyfikacji ich zakładowi.

ROZDZIAŁ 3

Identyfikowalność ptaków żyjących w niewoli

Artykuł 76

Obowiązki podmiotów utrzymujących papugowate, jeżeli chodzi o środki i metody identyfikacji tych zwierząt, ich stosowanie oraz korzystanie z nich

1.   Podmioty utrzymujące papugowate zapewniają, by zwierzęta te były indywidualnie zidentyfikowane, jeżeli są przemieszczane do innego państwa członkowskiego, przy pomocy jednego z poniższych środków identyfikacji:

| a) | przy pomocy obrączki na nogę, wymienionej w załączniku III lit. h), umieszczonej na co najmniej jeden nodze zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny, czytelny i trwały; |
| --- | --- |

a)

przy pomocy obrączki na nogę, wymienionej w załączniku III lit. h), umieszczonej na co najmniej jeden nodze zwierzęcia w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny, czytelny i trwały;

albo

| b) | przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był czytelny i trwały; |
| --- | --- |

b)

przy pomocy wszczepianego transpondera, wymienionego w załączniku III lit. e), w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był czytelny i trwały;

albo

| c) | przy pomocy tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny i trwały. |
| --- | --- |

c)

przy pomocy tatuażu, wymienionego w załączniku III lit. g), umieszczonego na zwierzęciu w taki sposób, by kod identyfikacyjny zwierzęcia był widoczny i trwały.

2.   Podmioty utrzymujące papugowate:

| a) | zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w ust. 1 lit. b), były zatwierdzone przez właściwy organ; |
| --- | --- |

a)

zapewniają, aby środki identyfikacji, o których mowa w ust. 1 lit. b), były zatwierdzone przez właściwy organ;

| b) | dostarczają właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom czytnik umożliwiający w każdym momencie weryfikację indywidualnych danych identyfikacyjnych zwierzęcia, w przypadku gdy środek identyfikacji, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie został zatwierdzony przez właściwy organ. |
| --- | --- |

b)

dostarczają właściwemu organowi oraz w stosownych przypadkach innym podmiotom czytnik umożliwiający w każdym momencie weryfikację indywidualnych danych identyfikacyjnych zwierzęcia, w przypadku gdy środek identyfikacji, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie został zatwierdzony przez właściwy organ.

ROZDZIAŁ 4

Identyfikowalność utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych

Sekcja 1

Dokumenty dotyczące przemieszczania oraz identyfikacyjne utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych

Artykuł 77

Obowiązki właściwego organu w odniesieniu do dokumentu dotyczącego przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych

1.   Właściwy organ wystawia dokument dotyczący przemieszczania, o którym mowa w art. 117 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, dla wszystkich utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych lub grupach zwierząt tresowanych, które to zwierzęta są przeznaczone do przemieszczenia do innego państwa członkowskiego, z wyjątkiem zajęczaków, gryzoni, pszczół miodnych i trzmieli.

2.   Właściwy organ zapewnia, aby dokument dotyczący przemieszczania, o którym mowa w ust. 1, zawierał co najmniej następujące informacje:

| a) | nazwę handlową cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych; |
| --- | --- |

a)

nazwę handlową cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych;

| b) | niepowtarzalny numer rejestracyjny cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych nadany przez właściwy organ; |
| --- | --- |

b)

niepowtarzalny numer rejestracyjny cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych nadany przez właściwy organ;

| c) | nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego cyrk objazdowy lub grupę zwierząt tresowanych; |
| --- | --- |

c)

nazwę oraz adres podmiotu prowadzącego cyrk objazdowy lub grupę zwierząt tresowanych;

| d) | gatunki oraz ilość; |
| --- | --- |

d)

gatunki oraz ilość;

| e) | w przypadku każdego zwierzęcia, za które podmiot prowadzący cyrk objazdowy lub grupę zwierząt tresowanych nie ponosi odpowiedzialności, nazwę oraz adres podmiotu odpowiedzialnego za zwierzę lub nazwę oraz adres właściciela zwierzęcia domowego; |
| --- | --- |

e)

w przypadku każdego zwierzęcia, za które podmiot prowadzący cyrk objazdowy lub grupę zwierząt tresowanych nie ponosi odpowiedzialności, nazwę oraz adres podmiotu odpowiedzialnego za zwierzę lub nazwę oraz adres właściciela zwierzęcia domowego;

| f) | kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony na środku identyfikacji, o którym mowa w art. 38, 39, 45, 47, 52, 54, 58, 70, 73, 74 i 76; |
| --- | --- |

f)

kod identyfikacyjny zwierzęcia przedstawiony na środku identyfikacji, o którym mowa w art. 38, 39, 45, 47, 52, 54, 58, 70, 73, 74 i 76;

| g) | rodzaj identyfikatora elektronicznego oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator zastosowano w przypadku danego zwierzęcia zgodnie z lit. f); |
| --- | --- |

g)

rodzaj identyfikatora elektronicznego oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator zastosowano w przypadku danego zwierzęcia zgodnie z lit. f);

| h) | zastosowany przez podmiot znak identyfikacyjny, środek identyfikacji oraz, w stosownych przypadkach, jego położenie w przypadku zwierząt innych niż te, o których mowa w lit. f); |
| --- | --- |

h)

zastosowany przez podmiot znak identyfikacyjny, środek identyfikacji oraz, w stosownych przypadkach, jego położenie w przypadku zwierząt innych niż te, o których mowa w lit. f);

| i) | datę przemieszczenia każdego zwierzęcia do cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych i z cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych; |
| --- | --- |

i)

datę przemieszczenia każdego zwierzęcia do cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych i z cyrku objazdowego lub grupy zwierząt tresowanych;

| j) | nazwę, adres oraz podpis urzędowego lekarza weterynarii wystawiającego dokument identyfikacyjny; |
| --- | --- |

j)

nazwę, adres oraz podpis urzędowego lekarza weterynarii wystawiającego dokument identyfikacyjny;

| k) | datę wystawienia dokumentu dotyczącego przemieszczania. |
| --- | --- |

k)

datę wystawienia dokumentu dotyczącego przemieszczania.

Artykuł 78

Obowiązki właściwego organu w odniesieniu do dokumentu identyfikacyjnego utrzymywanych zwierząt lądowych w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych

1.   Właściwy organ wystawia dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 117 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, dla każdego utrzymywanego zwierzęcia lądowego w cyrkach objazdowych lub grupach zwierząt tresowanych, które jest przeznaczone do przemieszczenia do innego państwa członkowskiego, z wyjątkiem zwierząt koniowatych, ptaków, psów, kotów i fretek, zajęczaków i gryzoni.

2.   Właściwy organ zapewnia, by dokument identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, zawierał następujące informacje:

| a) | nazwę, adres oraz dane kontaktowe podmiotu odpowiedzialnego za zwierzę; |
| --- | --- |

a)

nazwę, adres oraz dane kontaktowe podmiotu odpowiedzialnego za zwierzę;

| b) | gatunek, płeć, kolor oraz wszelkie istotne lub zauważalne cechy lub właściwości zwierzęcia; |
| --- | --- |

b)

gatunek, płeć, kolor oraz wszelkie istotne lub zauważalne cechy lub właściwości zwierzęcia;

| c) | kod identyfikacyjny zwierzęcia zidentyfikowany przy pomocy środka identyfikacji, o którym mowa w art. 38, 39, 45, 47, 52, 54, 58, 70, 73, 74 i 76; |
| --- | --- |

c)

kod identyfikacyjny zwierzęcia zidentyfikowany przy pomocy środka identyfikacji, o którym mowa w art. 38, 39, 45, 47, 52, 54, 58, 70, 73, 74 i 76;

| d) | rodzaj identyfikatora elektronicznego oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator zastosowano w przypadku danego zwierzęcia zgodnie z lit. c); |
| --- | --- |

d)

rodzaj identyfikatora elektronicznego oraz jego położenie, jeżeli taki identyfikator zastosowano w przypadku danego zwierzęcia zgodnie z lit. c);

| e) | zastosowany przez podmiot znak identyfikacyjny, środek identyfikacji oraz, w stosownych przypadkach, jego położenie w przypadku zwierząt innych niż te, o których mowa w lit. c); |
| --- | --- |

e)

zastosowany przez podmiot znak identyfikacyjny, środek identyfikacji oraz, w stosownych przypadkach, jego położenie w przypadku zwierząt innych niż te, o których mowa w lit. c);

| f) | w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat szczepienia zwierzęcia; |
| --- | --- |

f)

w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat szczepienia zwierzęcia;

| g) | w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat leczenia zwierzęcia; |
| --- | --- |

g)

w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat leczenia zwierzęcia;

| h) | szczegółowe informacje na temat testów diagnostycznych; |
| --- | --- |

h)

szczegółowe informacje na temat testów diagnostycznych;

| i) | nazwę oraz adres właściwego organu wystawiającego dokument identyfikacyjny; |
| --- | --- |

i)

nazwę oraz adres właściwego organu wystawiającego dokument identyfikacyjny;

| j) | datę wystawienia dokumenty identyfikacyjnego. |
| --- | --- |

j)

datę wystawienia dokumenty identyfikacyjnego.

Artykuł 79

Obowiązki właściwego organu w odniesieniu do dokumentu identyfikacyjnego utrzymywanych ptaków w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych

1.   Właściwy organ wystawia dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 117 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429, dla każdej grupy utrzymywanych ptaków w cyrkach objazdowych i grupach zwierząt tresowanych, które są przeznaczone do przemieszczenia do innego państwa członkowskiego.

2.   Właściwy organ zapewnia, by dokument identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, zawierał następujące informacje:

| a) | nazwę, adres oraz dane kontaktowe podmiotu odpowiedzialnego za ptaki; |
| --- | --- |

a)

nazwę, adres oraz dane kontaktowe podmiotu odpowiedzialnego za ptaki;

| b) | gatunki ptaków; |
| --- | --- |

b)

gatunki ptaków;

| c) | kod identyfikacyjny, środek identyfikacji oraz jego położenie, jeżeli taki środek identyfikacji zastosowano w przypadku danych ptaków; |
| --- | --- |

c)

kod identyfikacyjny, środek identyfikacji oraz jego położenie, jeżeli taki środek identyfikacji zastosowano w przypadku danych ptaków;

| d) | w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat szczepienia ptaków; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat szczepienia ptaków;

| e) | w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat leczenia ptaków; |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach szczegółowe informacje na temat leczenia ptaków;

| f) | szczegółowe informacje na temat testów diagnostycznych; |
| --- | --- |

f)

szczegółowe informacje na temat testów diagnostycznych;

| g) | nazwę oraz adres właściwego organu wystawiającego dokument identyfikacyjny; |
| --- | --- |

g)

nazwę oraz adres właściwego organu wystawiającego dokument identyfikacyjny;

| h) | datę wystawienia dokumentu identyfikacyjnego. |
| --- | --- |

h)

datę wystawienia dokumentu identyfikacyjnego.

TYTUŁ VI

IDENTYFIKOWALNOŚĆ JAJ WYLĘGOWYCH

Artykuł 80

Obowiązek podmiotów w zakresie identyfikowalności jaj wylęgowych

Podmioty prowadzące zakłady utrzymujące drób oraz podmioty prowadzące wylęgarnie zapewniają, by każde jajo wylęgowe było oznakowane przy pomocy niepowtarzalnego numeru zatwierdzenia zakładu pochodzenia jaj wylęgowych.

TYTUŁ VII

IDENTYFIKOWALNOŚĆ UTRZYMYWANYCH ZWIERZĄT LĄDOWYCH PO ICH WPROWADZENIU DO UNII

Artykuł 81

Obowiązki podmiotów w odniesieniu do środków i metod identyfikacji utrzymywanego bydła, owiec, kóz, świń, jeleniowatych lub wielbłądowatych po ich wprowadzeniu do Unii

1.   W przypadku gdy środki identyfikacji zastosowano w odniesieniu do bydła, owiec, kóz, świń, jeleniowatych lub wielbłądowatych w państwach trzecich lub na terytoriach trzecich, po wprowadzeniu tych zwierząt do Unii oraz jeżeli pozostają one w Unii, podmioty prowadzące zakłady pierwszego przyjazdu tych zwierząt zapewniają, by zwierzęta zidentyfikowano przy pomocy środków identyfikacji, o których mowa w stosownych przypadkach w art. 38, 39, 45, 47, 52, 54, 73 i 74.

2.   W przypadku utrzymywanego bydła oraz utrzymywanych owiec, kóz, świń, jeleniowatych lub wielbłądowatych pochodzących z państw członkowskich oraz zidentyfikowanych zgodnie z przepisami Unii, po ich wprowadzeniu do Unii z państw trzecich lub z terytoriów trzecich oraz jeżeli pozostają one w Unii, podmioty prowadzące zakłady pierwszego przyjazdu tych zwierząt zapewniają, by zwierzęta zidentyfikowano w stosownych przypadkach przy pomocy środków identyfikacji, o których mowa w art. 38, 39, 45, 47, 52, 54, 73 i 74.

3.   Podmioty nie stosują przepisów, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku utrzymywanego bydła oraz utrzymywanych owiec, kóz, świń, jeleniowatych lub wielbłądowatych przeznaczonych do przemieszczenia do rzeźni znajdującej się w państwie członkowskim, pod warunkiem że ubój zwierząt odbywa się w ciągu 5 dni po ich wprowadzeniu do Unii.

Artykuł 82

Obowiązki państw członkowskich dotyczące środków oraz metod identyfikacji utrzymywanego bydła oraz utrzymywanych owiec, kóz, świń, jeleniowatych lub wielbłądowatych po ich wprowadzeniu do Unii

Państwa członkowskie ustanawiają procedury dla podmiotów prowadzących zakłady utrzymujące zwierzęta, o których mowa w art. 81 ust. 2, których to procedur należy przestrzegać przy ubieganiu się o przydzielenie zakładowi środka identyfikacji.

Artykuł 83

Obowiązki podmiotów dotyczące środków i metod identyfikacji utrzymywanych zwierząt koniowatych po ich wprowadzeniu do Unii

Podmioty utrzymujące utrzymywane zwierzęta koniowate zapewniają, by po wprowadzeniu tych zwierząt do Unii, oraz jeżeli pozostają one w Unii, identyfikowano je zgodnie z art. 58 po dacie zakończenia procedury celnej zdefiniowanej w art. 5 pkt 16 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

CZĘŚĆ IV

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 84

Uchylenie

Następujące akty tracą moc z dniem 21 kwietnia 2021 r.:

| — | rozporządzenie (WE) nr 509/1999, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 509/1999,

| — | rozporządzenie (WE) nr 2680/99, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 2680/99,

| — | decyzja 2000/678/WE, |
| --- | --- |

—

decyzja 2000/678/WE,

| — | decyzja 2001/672/WE, |
| --- | --- |

—

decyzja 2001/672/WE,

| — | rozporządzenie (WE) nr 911/2004, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 911/2004,

| — | decyzja 2004/764/WE, |
| --- | --- |

—

decyzja 2004/764/WE,

| — | rozporządzenie (WE) nr 644/2005, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 644/2005,

| — | rozporządzenie (WE) nr 1739/2005, |
| --- | --- |

—

rozporządzenie (WE) nr 1739/2005,

| — | decyzja 2006/28/WE, |
| --- | --- |

—

decyzja 2006/28/WE,

| — | decyzja 2006/968/WE, |
| --- | --- |

—

decyzja 2006/968/WE,

| — | decyzja 2009/712/WE, |
| --- | --- |

—

decyzja 2009/712/WE,

| — | rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/262. |
| --- | --- |

—

rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/262.

Odesłania do uchylonych aktów traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 85

Środki przejściowe związane z uchyleniem rozporządzenia (WE) nr 1739/2005

Niezależnie od przepisów art. 84 niniejszego rozporządzenia art. 5 oraz art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1739/2005 dotyczące rejestru zwierząt i paszportów zwierząt, a także załączniki I, III i IV do tego rozporządzenia w dalszym ciągu mają zastosowanie aż do dnia, który zostanie określony przez Komisję w akcie wykonawczym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.

Artykuł 86

Środki przejściowe związane z uchyleniem rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262

Niezależnie od przepisów art. 84 niniejszego rozporządzenia:

| a) | terminy identyfikacji koniowatych urodzonych w Unii, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262, mają zastosowanie do dnia określonego przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429; |
| --- | --- |

a)

terminy identyfikacji koniowatych urodzonych w Unii, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262, mają zastosowanie do dnia określonego przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429;

| b) | przepisy dotyczące zwierząt koniowatych przeznaczonych do uboju w celu spożycia przez ludzi i historii leczenia przewidziane w art. 37 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262 mają nadal zastosowanie do dnia określonego przez Komisję w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/6; |
| --- | --- |

b)

przepisy dotyczące zwierząt koniowatych przeznaczonych do uboju w celu spożycia przez ludzi i historii leczenia przewidziane w art. 37 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262 mają nadal zastosowanie do dnia określonego przez Komisję w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 109 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/6;

| c) | przepisy dotyczące formatu i treści dokumentów identyfikacyjnych wydawanych dla koniowatych urodzonych w Unii przewidziane w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262 mają nadal zastosowanie do dnia określonego przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429. |
| --- | --- |

c)

przepisy dotyczące formatu i treści dokumentów identyfikacyjnych wydawanych dla koniowatych urodzonych w Unii przewidziane w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/262 mają nadal zastosowanie do dnia określonego przez Komisję w akcie wykonawczym przyjętym zgodnie z art. 120 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.

Artykuł 87

Środki przejściowe dotyczące identyfikacji utrzymywanych zwierząt lądowych

1.   Do dnia 21 kwietnia 2021 r. w dalszym ciągu mają zastosowanie art. 1–10 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, rozporządzenie (WE) nr 21/2004 oraz dyrektywa 2008/71/WE, a także akty przyjęte na ich podstawie.

2.   Utrzymywane bydło, owce, kozy i świnie, które zidentyfikowano przed dniem 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000, rozporządzeniem (WE) nr 21/2004 oraz dyrektywą 2008/71/WE, a także zgodnie z aktami przyjętymi na ich podstawie, należy uznać za zidentyfikowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3.   Utrzymywane zwierzęta koniowate, które zidentyfikowano przed dniem 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/262, należy uznać za zidentyfikowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4.   Utrzymywane wielbłądowate i jeleniowate, które zidentyfikowano przed dniem 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym, należy uznać za zidentyfikowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

5.   Utrzymywane papugowate, które zidentyfikowano przed dniem 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG, należy uznać za zidentyfikowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 88

Środki przejściowe dotyczące informacji znajdujących się w rejestrach prowadzonych przez właściwe organy

Państwa członkowskie zapewniają, by informacje, o których mowa w art. 18–21 niniejszego rozporządzenia dotyczące zakładów oraz podmiotów, o których mowa w art. 279 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, zostały zawarte w przypadku każdego zakładu i podmiotu w rejestrach dla nich prowadzonych przez właściwe organy do dnia 21 kwietnia 2021 r.

Artykuł 89

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64).

2

(3)  Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54).

3

(4)  Dyrektywa Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74).

4

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczące kryteriów wspólnotowych dla miejsc postoju oraz zmieniające plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (Dz.U. L 174 z 2.7.1997, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 139/2013 z dnia 7 stycznia 2013 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz.U. L 47 z 20.2.2013, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1).

8

(9)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 8).

9

(10)  Dyrektywa Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń (Dz.U. L 213 z 8.8.2008, s. 31).

10

(11)  Dyrektywa Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz.U. L 178 z 28.6.2013, s. 1).

13

(14)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiające wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi (Dz.U. L 279 z 22.10.2005, s. 47).

14

(15)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1882 z dnia 3 grudnia 2018 r. w sprawie stosowania niektórych przepisów dotyczących zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania do kategorii chorób umieszczonych w wykazie oraz ustanawiające wykaz gatunków i grup gatunków, z którymi wiąże się znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w tym wykazie (Dz.U. L 308 z 4.12.2018, s. 21).

15

(16)  Dyrektywa 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1).

16

(17)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego 2015 r. określające, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych (rozporządzenie w sprawie paszportu konia) (Dz.U. L 59 z 3.3.2015, s. 1).

17

(18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków dotyczących hodowli zwierząt hodowlanych czystorasowych i mieszańców świni, handlu nimi i wprowadzania ich na terytorium Unii oraz handlu ich materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu i jego wprowadzania na terytorium Unii oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 652/2014, dyrektywy Rady 89/608/EWG i 90/425/EWG i uchylające niektóre akty w dziedzinie hodowli zwierząt („rozporządzenie w sprawie hodowli zwierząt”) (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 66).

18

(19)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1940 z dnia 13 lipca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 w odniesieniu do treści i formatu świadectw zootechnicznych wydawanych dla zwierząt hodowlanych czystorasowych z rodziny koniowatych, umieszczanych w unikalnym dożywotnim dokumencie identyfikacyjnym zwierząt z rodziny koniowatych (Dz.U. L 275 z 25.10.2017, s. 1).

19

(20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43).

20

(21)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 509/1999 z dnia 8 marca 1999 r. dotyczące przedłużenia maksymalnego okresu ustanowionego na zakładanie kolczyków bizonom (Bison bison spp.) (Dz.U. L 60 z 9.3.1999, s. 53).

21

Bison bison

(22)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2680/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. zatwierdzające system identyfikacji byków przeznaczonych do wydarzeń kulturalnych i sportowych (Dz.U. L 326 z 18.12.1999, s. 16).

22

(23)  Decyzja Komisji 2000/678/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca szczegółowe zasady rejestracji gospodarstw w krajowych bazach danych świń, przewidzianych w dyrektywie Rady 64/432/EWG (Dz.U. L 281 z 7.11.2000, s. 16).

23

(24)  Decyzja Komisji 2001/672/WE z dnia 20 sierpnia 2001 r. ustanawiająca szczególne zasady stosowane do przewozu bydła na letnie pastwiska położone w rejonach górskich (Dz.U. L 235 z 4.9.2001, s. 23).

24

(25)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 911/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie kolczyków, paszportów i rejestrów gospodarstw (Dz.U. L 163 z 30.4.2004, s. 65).

25

(26)  Decyzja Komisji 2004/764/WE z dnia 22 października 2004 r. dotycząca przedłużenia maksymalnego okresu ustanowionego na kolczykowanie w odniesieniu do niektórych sztuk bydła hodowanych w rezerwatach przyrody w Niderlandach (Dz.U. L 339 z 16.11.2004, s. 9).

26

(27)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 644/2005 z dnia 27 kwietnia 2005 r. ustanawiające specjalny system identyfikacji bydła trzymanego w celach kulturalnych i historycznych w oficjalnie zatwierdzonych gospodarstwach, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 18).

27

(28)  Decyzja Komisji 2006/28/WE z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie przedłużenia maksymalnego okresu stosowania kolczyków u bydła (Dz.U. L 19 z 24.1.2006, s. 32).

28

(29)  Decyzja Komisji 2006/968/WE z dnia 15 grudnia 2006 r. wykonująca rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do wytycznych i procedur elektronicznej identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz (Dz.U. L 401 z 30.12.2006, s. 41).

29

(30)  Decyzja Komisji 2009/712/WE z dnia 18 września 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/73/WE w zakresie informacyjnych stron internetowych z wykazami zakładów i laboratoriów zatwierdzonych przez państwa członkowskie zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w dziedzinie weterynarii i zootechniki (Dz.U. L 247 z 19.9.2009, s. 13).

30

---

ZAŁĄCZNIK I

WYMOGI DOTYCZĄCE ZATWIERDZANIA ZAKŁADÓW OPISANYCH W CZĘŚCI II TYTUŁ I ROZDZIAŁY 2, 3 I 4

CZĘŚĆ 1

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5

| 1. | Wymogi dotyczące izolacji i środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:






  a) | należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla zwierząt kopytnych; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla zwierząt kopytnych;

| b) | w dowolnym momencie w zakładzie mogą znajdować się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia; |
| --- | --- |

b)

w dowolnym momencie w zakładzie mogą znajdować się wyłącznie zwierzęta kopytne tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia;

| c) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków; |
| --- | --- |

c)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

| d) | obszary, na których utrzymywane są zwierzęta kopytne, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt kopytnych oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi; |
| --- | --- |

d)

obszary, na których utrzymywane są zwierzęta kopytne, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt kopytnych oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

| e) | po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta kopytne, a przed przybyciem nowej partii zwierząt kopytnych musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna. |
| --- | --- |

e)

po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywane są zwierzęta kopytne, a przed przybyciem nowej partii zwierząt kopytnych musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna.

| 2. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:






  a) | należy zapewnić odpowiedni sprzęt oraz odpowiednie obiekty do celów załadunku i rozładunku zwierząt kopytnych; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

należy zapewnić odpowiedni sprzęt oraz odpowiednie obiekty do celów załadunku i rozładunku zwierząt kopytnych;

| b) | należy zapewnić obiekty spełniające właściwy standard, odpowiednie do przetrzymywania zwierząt kopytnych; ich konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami gospodarskimi na zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów; |
| --- | --- |

b)

należy zapewnić obiekty spełniające właściwy standard, odpowiednie do przetrzymywania zwierząt kopytnych; ich konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami gospodarskimi na zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów;

| c) | należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, zielonki, zużytej ściółki i obornika; |
| --- | --- |

c)

należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, zielonki, zużytej ściółki i obornika;

| d) | należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz korytarzy, podłóg, ścian, ramp i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta; |
| --- | --- |

d)

należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz korytarzy, podłóg, ścian, ramp i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta;

| e) | należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku zwierząt kopytnych. |
| --- | --- |

e)

należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku zwierząt kopytnych.

| 3. | Wymogi dotyczące pracowników zakładów zajmujących się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:






  a) | pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie:






  (i) | postępowania ze zwierzętami kopytnymi utrzymywanymi w zakładzie oraz w stosownych przypadkach zapewniania im odpowiedniej opieki; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

a)

pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie:

(i)

postępowania ze zwierzętami kopytnymi utrzymywanymi w zakładzie oraz w stosownych przypadkach zapewniania im odpowiedniej opieki;

| (ii) | technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych. |
| --- | --- |

(ii)

technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych.

| 4. | Wymogi dotyczące nadzoru właściwych organów nad zakładami zajmującymi się gromadzeniem zwierząt kopytnych, o których to wymogach mowa w art. 5, są następujące:






  a) | podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:






  (i) | sprawowania nadzoru nad gromadzeniem zwierząt kopytnych; |
| --- | --- | --- | --- |

4.

a)

podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:

(i)

sprawowania nadzoru nad gromadzeniem zwierząt kopytnych;

| (ii) | dokonywania inspekcji zakładu w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1, 2 i 3; |
| --- | --- |

(ii)

dokonywania inspekcji zakładu w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1, 2 i 3;

| (iii) | przeprowadzania certyfikacji zdrowia zwierząt dla zwierząt kopytnych; |
| --- | --- |

(iii)

przeprowadzania certyfikacji zdrowia zwierząt dla zwierząt kopytnych;

| b) | podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (i). |
| --- | --- |

b)

podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (i).

CZĘŚĆ 2

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6

| 1. | Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w zakładach zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:






  a) | należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla drobiu; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla drobiu;

| b) | w dowolnym momencie w zakładzie może znajdować się wyłącznie drób tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia; |
| --- | --- |

b)

w dowolnym momencie w zakładzie może znajdować się wyłącznie drób tej samej kategorii z tego samego gatunku i o tym samym statusie zdrowia;

| c) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków; |
| --- | --- |

c)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

| d) | obszary, na których utrzymywany jest drób, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii drobiu oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi; |
| --- | --- |

d)

obszary, na których utrzymywany jest drób, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii drobiu oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

| e) | po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywany jest drób, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; |
| --- | --- |

e)

po oczyszczeniu i odkażeniu obiektów, w których utrzymywany jest drób, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

| f) | goście muszą stosować odzież ochronną, a pracownicy – właściwą odzież roboczą; muszą oni postępować zgodnie z zasadami higieny określonymi przez podmiot. |
| --- | --- |

f)

goście muszą stosować odzież ochronną, a pracownicy – właściwą odzież roboczą; muszą oni postępować zgodnie z zasadami higieny określonymi przez podmiot.

| 2. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:






  a) | w zakładzie musi znajdować się wyłącznie drób; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

w zakładzie musi znajdować się wyłącznie drób;

| b) | należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, paszy, zużytej ściółki i obornika; |
| --- | --- |

b)

należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, paszy, zużytej ściółki i obornika;

| c) | drób nie może mieć styczności z gryzoniami ani ptakami pochodzącymi spoza zakładu; |
| --- | --- |

c)

drób nie może mieć styczności z gryzoniami ani ptakami pochodzącymi spoza zakładu;

| d) | należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz korytarzy, podłóg, ścian, ramp i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta; |
| --- | --- |

d)

należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz korytarzy, podłóg, ścian, ramp i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta;

| e) | należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku drobiu; |
| --- | --- |

e)

należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku drobiu;

| f) | w zakładzie muszą panować dobre warunki higieniczne oraz należy zapewnić możliwość monitorowania stanu zdrowia. |
| --- | --- |

f)

w zakładzie muszą panować dobre warunki higieniczne oraz należy zapewnić możliwość monitorowania stanu zdrowia.

| 3. | Wymogi dotyczące pracowników zakładów zajmujących się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:






  a) | pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie:






  (i) | postępowania z drobiem utrzymywanym w zakładzie oraz w stosownych przypadkach zapewniania zwierzętom odpowiedniej opieki; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

a)

pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie:

(i)

postępowania z drobiem utrzymywanym w zakładzie oraz w stosownych przypadkach zapewniania zwierzętom odpowiedniej opieki;

| (ii) | technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych. |
| --- | --- |

(ii)

technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych.

| 4. | Wymogi dotyczące nadzoru właściwych organów nad zakładami zajmującymi się gromadzeniem drobiu, o których to wymogach mowa w art. 6, są następujące:






  a) | podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:






  (i) | sprawowania nadzoru nad gromadzeniem drobiu; |
| --- | --- | --- | --- |

4.

a)

podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:

(i)

sprawowania nadzoru nad gromadzeniem drobiu;

| (ii) | dokonywania inspekcji zakładu w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1, 2 i 3; |
| --- | --- |

(ii)

dokonywania inspekcji zakładu w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1, 2 i 3;

| (iii) | przeprowadzania certyfikacji zdrowia zwierząt dla drobiu; |
| --- | --- |

(iii)

przeprowadzania certyfikacji zdrowia zwierząt dla drobiu;

| b) | podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (i). |
| --- | --- |

b)

podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 4 lit. a) ppkt (i).

CZĘŚĆ 3

Wymogi dotyczące zatwierdzania wylęgarni, o których to wymogach mowa w art. 7

| 1. | Wymogi dotyczące środków bioasekuracji w wylęgarniach, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:






  a) | jaja wylęgowe drobiu muszą pochodzić z zatwierdzonych zakładów utrzymujących drób rozpłodowy albo z innych zatwierdzonych wylęgarni drobiu; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

jaja wylęgowe drobiu muszą pochodzić z zatwierdzonych zakładów utrzymujących drób rozpłodowy albo z innych zatwierdzonych wylęgarni drobiu;

| b) | między momentem przywozu do wylęgarni a procesem inkubacji lub w momencie ich wysyłki jaja muszą być oczyszczane i odkażane, chyba że zostały już wcześniej odkażone w zakładzie pochodzenia; |
| --- | --- |

b)

między momentem przywozu do wylęgarni a procesem inkubacji lub w momencie ich wysyłki jaja muszą być oczyszczane i odkażane, chyba że zostały już wcześniej odkażone w zakładzie pochodzenia;

| c) | oczyszczaniu i odkażaniu należy poddawać:






  (i) | inkubatory i sprzęt po wylęgu; |
| --- | --- | --- |

c)

oczyszczaniu i odkażaniu należy poddawać:

(i)

inkubatory i sprzęt po wylęgu;

| (ii) | materiały opakowaniowe po każdym użyciu, chyba że są to materiały jednorazowego użytku, które są niszczone po pierwszym użyciu; |
| --- | --- |

(ii)

materiały opakowaniowe po każdym użyciu, chyba że są to materiały jednorazowego użytku, które są niszczone po pierwszym użyciu;

| d) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków; |
| --- | --- |

d)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków;

| e) | należy zapewnić odzież ochronną dla gości; |
| --- | --- |

e)

należy zapewnić odzież ochronną dla gości;

| f) | należy zapewnić odpowiednią odzież roboczą dla pracowników oraz przekazać kodeks postępowania zawierający zasady dotyczące higieny. |
| --- | --- |

f)

należy zapewnić odpowiednią odzież roboczą dla pracowników oraz przekazać kodeks postępowania zawierający zasady dotyczące higieny.

| 2. | Wymogi dotyczące nadzoru nad wylęgarniami, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:






  a) | podmiot musi wdrażać program kontroli jakości mikrobiologicznej zgodnie z załącznikiem II część 1; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

podmiot musi wdrażać program kontroli jakości mikrobiologicznej zgodnie z załącznikiem II część 1;

| b) | podmiot prowadzący wylęgarnię musi zapewnić obowiązywanie ustaleń dotyczących współpracy z podmiotem prowadzącym zakład utrzymujący drób, z którego pochodzą jaja wylęgowe, w zakresie pobierania próbek w wylęgarni w celu przeprowadzania badań na obecność czynników chorobotwórczych, o których mowa w programie nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, w celu realizacji tego programu. |
| --- | --- |

b)

podmiot prowadzący wylęgarnię musi zapewnić obowiązywanie ustaleń dotyczących współpracy z podmiotem prowadzącym zakład utrzymujący drób, z którego pochodzą jaja wylęgowe, w zakresie pobierania próbek w wylęgarni w celu przeprowadzania badań na obecność czynników chorobotwórczych, o których mowa w programie nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, w celu realizacji tego programu.

| 3. | Wymogi dotyczące obiektów oraz sprzętu w wylęgarniach, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:






  a) | wylęgarnie muszą być fizycznie i funkcjonalnie oddzielone od obiektów, w których utrzymuje się drób lub wszelkie inne ptaki; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

wylęgarnie muszą być fizycznie i funkcjonalnie oddzielone od obiektów, w których utrzymuje się drób lub wszelkie inne ptaki;

| b) | należy oddzielać wymienione poniżej jednostki funkcjonalne oraz sprzęt:






  (i) | składowanie i sortowanie jaj; |
| --- | --- | --- |

b)

należy oddzielać wymienione poniżej jednostki funkcjonalne oraz sprzęt:

(i)

składowanie i sortowanie jaj;

| (ii) | dezynfekcja jaj; |
| --- | --- |

(ii)

dezynfekcja jaj;

| (iii) | inkubacja wstępna; |
| --- | --- |

(iii)

inkubacja wstępna;

| (iv) | inkubacja jaj wylęgowych; |
| --- | --- |

(iv)

inkubacja jaj wylęgowych;

| (v) | określanie płci oraz szczepienie jednodniowych piskląt; |
| --- | --- |

(v)

określanie płci oraz szczepienie jednodniowych piskląt;

| (vi) | pakowanie jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt do wysyłki; |
| --- | --- |

(vi)

pakowanie jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt do wysyłki;

| c) | jednodniowe pisklęta lub jaja wylęgowe utrzymywane w wylęgarni nie mogą mieć styczności z gryzoniami ani ptakami poza wylęgarnią; |
| --- | --- |

c)

jednodniowe pisklęta lub jaja wylęgowe utrzymywane w wylęgarni nie mogą mieć styczności z gryzoniami ani ptakami poza wylęgarnią;

| d) | podstawę prowadzonych działań muszą stanowić jednokierunkowy obieg jaj wylęgowych, sprzęt przenośny i personel; |
| --- | --- |

d)

podstawę prowadzonych działań muszą stanowić jednokierunkowy obieg jaj wylęgowych, sprzęt przenośny i personel;

| e) | należy zapewnić odpowiednie naturalne lub sztuczne światło, przepływ powietrza oraz systemy regulacji temperatury; |
| --- | --- |

e)

należy zapewnić odpowiednie naturalne lub sztuczne światło, przepływ powietrza oraz systemy regulacji temperatury;

| f) | należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów w wylęgarni; |
| --- | --- |

f)

należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów w wylęgarni;

| g) | należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku jednodniowych piskląt i jaj wylęgowych. |
| --- | --- |

g)

należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu używanych w przypadku jednodniowych piskląt i jaj wylęgowych.

| 4. | Wymogi dotyczące pracowników mających kontakt z jajami wylęgowymi i jednodniowymi pisklętami, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:






  a) | pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć w tym celu specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych. |
| --- | --- | --- |

4.

a)

pracownicy muszą posiadać odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbyć w tym celu specjalne szkolenia lub posiadać odpowiednie doświadczenie praktyczne w zakresie technik dezynfekcji i higieny niezbędnych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób przenośnych.

| 5. | Wymogi dotyczące nadzoru właściwych organów nad wylęgarniami, o których to wymogach mowa w art. 7, są następujące:






  a) | podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:






  (i) | dokonywania inspekcji wylęgarni w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1–4; |
| --- | --- | --- | --- |

5.

a)

podmiot musi zapewnić urzędowemu lekarzowi weterynarii możliwość korzystania z biura w celu:

(i)

dokonywania inspekcji wylęgarni w zakresie spełniania wymogów określonych w punktach 1–4;

| (ii) | zapewnienia certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt; |
| --- | --- |

(ii)

zapewnienia certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt;

| b) | podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 5 lit. a) ppkt (i). |
| --- | --- |

b)

podmiot musi zapewnić, by na wniosek urzędowego lekarza weterynarii udzielano mu pomocy w zakresie wykonywania obowiązków związanych ze sprawowaniem nadzoru, o których mowa w pkt 5 lit. a) ppkt (i).

CZĘŚĆ 4

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów utrzymujących drób, o których to wymogach mowa w art. 8

| 1. | Wymogi dotyczące środków bioasekuracji w zakładach utrzymujących drób, o których to wymogach mowa w art. 8, są następujące:






  a) | jaja wylęgowe należy:






  (i) | zbierać w krótkich odstępach czasu, co najmniej raz dziennie oraz jak najszybciej po ich zniesieniu; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

a)

jaja wylęgowe należy:

(i)

zbierać w krótkich odstępach czasu, co najmniej raz dziennie oraz jak najszybciej po ich zniesieniu;

| (ii) | jak najszybciej oczyszczać i dezynfekować, chyba że dezynfekcja ma miejsce w wylęgarni w tym samym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

(ii)

jak najszybciej oczyszczać i dezynfekować, chyba że dezynfekcja ma miejsce w wylęgarni w tym samym państwie członkowskim;

| (iii) | umieszczać w nowym albo w czystym i zdezynfekowanym opakowaniu; |
| --- | --- |

(iii)

umieszczać w nowym albo w czystym i zdezynfekowanym opakowaniu;

| b) | jeżeli w zakładzie znajdują się gatunki drobiu Galliformes i Anseriformes jednocześnie, należy je od siebie jednoznacznie oddzielić; |
| --- | --- |

b)

jeżeli w zakładzie znajdują się gatunki drobiu Galliformes i Anseriformes jednocześnie, należy je od siebie jednoznacznie oddzielić;

| c) | po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywany jest drób, a przed przybyciem nowego stada musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; |
| --- | --- |

c)

po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywany jest drób, a przed przybyciem nowego stada musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

| d) | goście muszą stosować odzież ochronną, a pracownicy – właściwą odzież roboczą; muszą oni postępować zgodnie z zasadami higieny określonymi przez podmiot; |
| --- | --- |

d)

goście muszą stosować odzież ochronną, a pracownicy – właściwą odzież roboczą; muszą oni postępować zgodnie z zasadami higieny określonymi przez podmiot;

| e) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków. |
| --- | --- |

e)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

| 2. | Wymogi dotyczące nadzoru nad zakładami utrzymującymi drób, o których to wymogach mowa w art. 8, są następujące:






  a) | podmiot musi wdrożyć program nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, oraz musi działać zgodnie z tym programem; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

podmiot musi wdrożyć program nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, oraz musi działać zgodnie z tym programem;

| b) | podmiot prowadzący zakład musi zapewnić obowiązywanie ustaleń dotyczących współpracy z podmiotem prowadzącym wylęgarnię przeznaczenia jaj wylęgowych w zakresie pobierania próbek w wylęgarni w celu przeprowadzania badań na obecność czynników chorobotwórczych, o których mowa w programie nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, w celu realizacji tego programu. |
| --- | --- |

b)

podmiot prowadzący zakład musi zapewnić obowiązywanie ustaleń dotyczących współpracy z podmiotem prowadzącym wylęgarnię przeznaczenia jaj wylęgowych w zakresie pobierania próbek w wylęgarni w celu przeprowadzania badań na obecność czynników chorobotwórczych, o których mowa w programie nadzoru nad chorobami, o którym mowa w załączniku II część 2, w celu realizacji tego programu.

| 3. | Wymogi dotyczące obiektów oraz sprzętu w zakładach utrzymujących drób, o których to wymogach mowa w art. 8, są następujące:






  a) | rozmieszczenie i rozplanowanie obiektów musi być zgodne z realizowanym rodzajem produkcji; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

rozmieszczenie i rozplanowanie obiektów musi być zgodne z realizowanym rodzajem produkcji;

| b) | w zakładzie może znajdować się wyłącznie drób:






  (i) | z samego zakładu; |
| --- | --- | --- |

b)

w zakładzie może znajdować się wyłącznie drób:

(i)

z samego zakładu;

lub

| (ii) | z innych zatwierdzonych zakładów utrzymujących drób; |
| --- | --- |

(ii)

z innych zatwierdzonych zakładów utrzymujących drób;

lub

| (iii) | z zatwierdzonych wylęgarni drobiu; |
| --- | --- |

(iii)

z zatwierdzonych wylęgarni drobiu;

lub

| (iv) | który wprowadzono do Unii z dopuszczonych państw i terytoriów trzecich; |
| --- | --- |

(iv)

który wprowadzono do Unii z dopuszczonych państw i terytoriów trzecich;

| c) | drób nie może mieć styczności z gryzoniami ani ptakami pochodzącymi z zewnątrz; |
| --- | --- |

c)

drób nie może mieć styczności z gryzoniami ani ptakami pochodzącymi z zewnątrz;

| d) | obiekty zapewniają dobre warunki higieniczne i umożliwiają prowadzenie monitorowania zdrowia; |
| --- | --- |

d)

obiekty zapewniają dobre warunki higieniczne i umożliwiają prowadzenie monitorowania zdrowia;

| e) | należy zapewnić możliwość łatwego oczyszczenia i odkażania podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów w zakładzie; |
| --- | --- |

e)

należy zapewnić możliwość łatwego oczyszczenia i odkażania podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów w zakładzie;

| f) | zakład musi posiadać odpowiedni sprzęt zgodny z realizowanym rodzajem produkcji, który będzie dostępny w celu czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu w najbardziej odpowiednim miejscu w zakładzie. |
| --- | --- |

f)

zakład musi posiadać odpowiedni sprzęt zgodny z realizowanym rodzajem produkcji, który będzie dostępny w celu czyszczenia i odkażania obiektów, sprzętu i środków transportu w najbardziej odpowiednim miejscu w zakładzie.

CZĘŚĆ 5

Wymogi dotyczące zatwierdzania miejsc gromadzenia psów, kotów i fretek oraz schronisk dla tych zwierząt, o których to miejscach gromadzenia i schroniskach mowa odpowiednio w art. 10 i 11

| 1. | Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w miejscach gromadzenia psów, kotów i fretek, o których to wymogach mowa w art. 10, są następujące:






  a) | miejsca te mogą przyjmować wyłącznie psy, koty i fretki pochodzące z zarejestrowanych zakładów utrzymujących te zwierzęta; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

miejsca te mogą przyjmować wyłącznie psy, koty i fretki pochodzące z zarejestrowanych zakładów utrzymujących te zwierzęta;

| b) | należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla psów, kotów i fretek; |
| --- | --- |

b)

należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla psów, kotów i fretek;

| c) | po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywane są psy, koty i fretki, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; |
| --- | --- |

c)

po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywane są psy, koty i fretki, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

| d) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków. |
| --- | --- |

d)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

| 2. | Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w schroniskach dla psów, kotów i fretek, o których to wymogach mowa w art. 11, są następujące:






  a) | należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla psów, kotów i fretek; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

należy zapewnić odpowiednie obiekty izolacyjne dla psów, kotów i fretek;

| b) | obszary, na których utrzymywane są koty, psy i fretki, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi; |
| --- | --- |

b)

obszary, na których utrzymywane są koty, psy i fretki, oraz wszelkie korytarze, a także materiały i sprzęt, z którymi zwierzęta mają styczność, muszą być czyszczone i odkażane po usunięciu każdej partii zwierząt oraz w stosownych przypadkach przed wprowadzeniem nowej partii zwierząt zgodnie z ustalonymi procedurami operacyjnymi;

| c) | po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywane są psy, koty i fretki, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; |
| --- | --- |

c)

po oczyszczeniu i odkażaniu obiektów, w których utrzymywane są psy, koty i fretki, a przed przybyciem nowej partii zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna;

| d) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków. |
| --- | --- |

d)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

| 3. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w miejscach gromadzenia psów, kotów i fretek oraz w schroniskach dla tych zwierząt, o których to miejscach gromadzenia i schroniskach mowa odpowiednio w art. 10 i 11, są następujące:






  a) | należy zapewnić obiekty spełniające właściwy standard, odpowiednie do przetrzymywania tych zwierząt; ich konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami z zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

należy zapewnić obiekty spełniające właściwy standard, odpowiednie do przetrzymywania tych zwierząt; ich konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami z zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów;

| b) | należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz wszelkich korytarzy, podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta; |
| --- | --- |

b)

należy zapewnić możliwość łatwego czyszczenia i odkażania stref, w których przetrzymywane są zwierzęta, oraz wszelkich korytarzy, podłóg, ścian i wszelkich innych materiałów lub sprzętów, z którymi mają kontakt zwierzęta;

| c) | należy zapewnić odpowiednie obszary przechowywania odpowiednio materiału ściółkowego, zużytej ściółki, obornika i karmy dla zwierząt domowych; |
| --- | --- |

c)

należy zapewnić odpowiednie obszary przechowywania odpowiednio materiału ściółkowego, zużytej ściółki, obornika i karmy dla zwierząt domowych;

| d) | należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, narzędzi i środków transportu. |
| --- | --- |

d)

należy zapewnić odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania obiektów, narzędzi i środków transportu.

CZĘŚĆ 6

Wymogi dotyczące zatwierdzania punktów kontroli, o których to wymogach mowa w art. 12

| 1. | Wymogi dotyczące izolacji i innych środków bioasekuracji w punktach kontroli, o których to wymogach mowa w art. 12, są następujące:






  a) | punkty kontroli muszą być zlokalizowane w takich miejscach oraz zaprojektowane, skonstruowane i obsługiwane w taki sposób, by zapewnić wystarczającą bioasekurację w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób na inne zakłady oraz między kolejnymi partiami zwierząt przechodzącymi przez te miejsca; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

punkty kontroli muszą być zlokalizowane w takich miejscach oraz zaprojektowane, skonstruowane i obsługiwane w taki sposób, by zapewnić wystarczającą bioasekurację w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób na inne zakłady oraz między kolejnymi partiami zwierząt przechodzącymi przez te miejsca;

| b) | punkt kontroli musi być skonstruowany, wyposażony i obsługiwany w taki sposób, by zapewnić łatwe przeprowadzanie procedur związanych z czyszczeniem i dezynfekcją; na miejscu należy zapewnić możliwość umycia środków transportu; |
| --- | --- |

b)

punkt kontroli musi być skonstruowany, wyposażony i obsługiwany w taki sposób, by zapewnić łatwe przeprowadzanie procedur związanych z czyszczeniem i dezynfekcją; na miejscu należy zapewnić możliwość umycia środków transportu;

| c) | punkty kontroli muszą posiadać odpowiednie obiekty służące do oddzielnej izolacji zwierząt, co do których podejrzewa się, że są zarażone chorobą zwierząt; |
| --- | --- |

c)

punkty kontroli muszą posiadać odpowiednie obiekty służące do oddzielnej izolacji zwierząt, co do których podejrzewa się, że są zarażone chorobą zwierząt;

| d) | pomiędzy dwiema kolejnymi partiami zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; w stosownych przypadkach należy ją dostosować w zależności od tego, czy zwierzęta pochodzą z podobnego regionu, strefy lub kompartmentu o tym samym statusie zdrowotnym; w szczególności w punktach kontroli nie może być żadnych zwierząt przez co najmniej 24 godziny po maksymalnym sześciodniowym okresie wykorzystania, jak również po zakończeniu czynności czyszczenia i odkażania, a przed przybyciem następnej partii zwierząt; |
| --- | --- |

d)

pomiędzy dwiema kolejnymi partiami zwierząt musi nastąpić odpowiednia przerwa sanitarna; w stosownych przypadkach należy ją dostosować w zależności od tego, czy zwierzęta pochodzą z podobnego regionu, strefy lub kompartmentu o tym samym statusie zdrowotnym; w szczególności w punktach kontroli nie może być żadnych zwierząt przez co najmniej 24 godziny po maksymalnym sześciodniowym okresie wykorzystania, jak również po zakończeniu czynności czyszczenia i odkażania, a przed przybyciem następnej partii zwierząt;

| e) | przed przyjęciem zwierząt podmioty prowadzące punkty kontroli muszą:






  (i) | rozpocząć czyszczenie i dezynfekcję w okresie 24 godzin po wyjeździe wszystkich zwierząt, które tam wcześniej przebywały; |
| --- | --- | --- |

e)

przed przyjęciem zwierząt podmioty prowadzące punkty kontroli muszą:

(i)

rozpocząć czyszczenie i dezynfekcję w okresie 24 godzin po wyjeździe wszystkich zwierząt, które tam wcześniej przebywały;

| (ii) | zapewnić, aby do punktów kontroli nie wpuszczano żadnych zwierząt, dopóki nie zostaną zakończone czynności związane z czyszczeniem i dezynfekcją w sposób zadowalający urzędowego lekarza weterynarii. |
| --- | --- |

(ii)

zapewnić, aby do punktów kontroli nie wpuszczano żadnych zwierząt, dopóki nie zostaną zakończone czynności związane z czyszczeniem i dezynfekcją w sposób zadowalający urzędowego lekarza weterynarii.

| 2. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w punktach kontroli, o których to wymogach mowa w art. 12, są następujące:






  a) | obiekty i sprzęt muszą być czyszczone i odkażane przed każdym ich wykorzystywaniem oraz po każdym wykorzystaniu, zgodnie z wymogami urzędowego lekarza weterynarii; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

obiekty i sprzęt muszą być czyszczone i odkażane przed każdym ich wykorzystywaniem oraz po każdym wykorzystaniu, zgodnie z wymogami urzędowego lekarza weterynarii;

| b) | sprzęt mający styczność ze zwierzętami obecnymi w punktach kontroli musi być przeznaczony wyłącznie do użytku w danych obiektach, chyba że został on poddany czyszczeniu i dezynfekcji po kontakcie ze zwierzętami lub z ich odchodami lub moczem; w szczególności, podmiot musi zapewnić czysty sprzęt i odzież ochronną przeznaczoną wyłącznie do użytku osób wchodzących na teren punktu kontroli oraz odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania wspomnianych przedmiotów; |
| --- | --- |

b)

sprzęt mający styczność ze zwierzętami obecnymi w punktach kontroli musi być przeznaczony wyłącznie do użytku w danych obiektach, chyba że został on poddany czyszczeniu i dezynfekcji po kontakcie ze zwierzętami lub z ich odchodami lub moczem; w szczególności, podmiot musi zapewnić czysty sprzęt i odzież ochronną przeznaczoną wyłącznie do użytku osób wchodzących na teren punktu kontroli oraz odpowiedni sprzęt do czyszczenia i odkażania wspomnianych przedmiotów;

| c) | zużytą ściółkę należy usuwać, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania należy ją zastąpić czystą ściółką; |
| --- | --- |

c)

zużytą ściółkę należy usuwać, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania należy ją zastąpić czystą ściółką;

| d) | nie można zabierać zielonki, zużytej ściółki, odchodów i moczu zwierząt z pomieszczeń, chyba że zostaną odpowiednio przetworzone w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się chorób zwierząt; |
| --- | --- |

d)

nie można zabierać zielonki, zużytej ściółki, odchodów i moczu zwierząt z pomieszczeń, chyba że zostaną odpowiednio przetworzone w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się chorób zwierząt;

| e) | należy zapewnić odpowiednie obiekty służące w razie konieczności do trzymania, inspekcji i badania zwierząt; |
| --- | --- |

e)

należy zapewnić odpowiednie obiekty służące w razie konieczności do trzymania, inspekcji i badania zwierząt;

| f) | należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, paszy, zielonki, zużytej ściółki i obornika; |
| --- | --- |

f)

należy zapewnić odpowiedni obszar na potrzeby przechowywania materiału ściółkowego, paszy, zielonki, zużytej ściółki i obornika;

| g) | należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków. |
| --- | --- |

g)

należy wdrożyć odpowiedni system odprowadzania ścieków.

CZĘŚĆ 7

Wymogi dotyczące zatwierdzania odizolowanych od środowiska zakładów produkcji trzmieli, o których to wymogach mowa w art. 13

| 1. | Wymogi dotyczące środków bioasekuracji i nadzoru w odizolowanych od środowiska zakładach produkcji trzmieli, o których to wymogach mowa w art. 13, są następujące:






  a) | podmiot musi zagwarantować, zweryfikować i zarejestrować za pomocą wewnętrznych mechanizmów kontroli, że małe chrząszcze ulowe nie dostają się do zakładu oraz że będzie można je wykryć, jeżeli w zakładzie się znajdą. |
| --- | --- | --- |

1.

a)

podmiot musi zagwarantować, zweryfikować i zarejestrować za pomocą wewnętrznych mechanizmów kontroli, że małe chrząszcze ulowe nie dostają się do zakładu oraz że będzie można je wykryć, jeżeli w zakładzie się znajdą.

| 2. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w odizolowanych od środowiska zakładach produkcji trzmieli, o których to wymogach mowa w art. 13, są następujące:






  a) | hodowla trzmieli musi się odbywać w izolacji od wszelkich powiązanych działań prowadzonych w zakładzie i musi mieć miejsce w obiektach zabezpieczonych przed dostępem owadów latających; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

hodowla trzmieli musi się odbywać w izolacji od wszelkich powiązanych działań prowadzonych w zakładzie i musi mieć miejsce w obiektach zabezpieczonych przed dostępem owadów latających;

| b) | trzmiele należy w takim budynku trzymać w izolacji przez cały okres produkcji; |
| --- | --- |

b)

trzmiele należy w takim budynku trzymać w izolacji przez cały okres produkcji;

| c) | przechowywanie pyłku i czynności z nim związane prowadzone wewnątrz obiektów muszą się odbywać w izolacji od trzmieli przez cały okres produkcji trzmieli do momentu, gdy zostaną nim nakarmione. |
| --- | --- |

c)

przechowywanie pyłku i czynności z nim związane prowadzone wewnątrz obiektów muszą się odbywać w izolacji od trzmieli przez cały okres produkcji trzmieli do momentu, gdy zostaną nim nakarmione.

CZĘŚĆ 8

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14

| 1. | Wymogi dotyczące kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji zakładów kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14, są następujące:






  a) | każda jednostka zakładu kwarantanny musi:






  (i) | znajdować się w bezpiecznej odległości od okolicznych zakładów lub innych miejsc, w których trzymane są zwierzęta, aby uniknąć przenoszenia zaraźliwych chorób zwierząt między zwierzętami w normalnej hodowli a objętymi kwarantanną; |
| --- | --- | --- | --- |

1.

a)

każda jednostka zakładu kwarantanny musi:

(i)

znajdować się w bezpiecznej odległości od okolicznych zakładów lub innych miejsc, w których trzymane są zwierzęta, aby uniknąć przenoszenia zaraźliwych chorób zwierząt między zwierzętami w normalnej hodowli a objętymi kwarantanną;

| (ii) | rozpoczynać wymagany okres kwarantanny w momencie, kiedy ostatnie zwierzę z partii zostanie wprowadzone do zakładu kwarantanny; |
| --- | --- |

(ii)

rozpoczynać wymagany okres kwarantanny w momencie, kiedy ostatnie zwierzę z partii zostanie wprowadzone do zakładu kwarantanny;

| (iii) | zostać opróżniona ze zwierząt, oczyszczona i odkażona po zakończeniu okresu kwarantanny ostatniej partii, po czym nie można trzymać w niej zwierząt przez okres co najmniej siedmiu dni przed wprowadzeniem do zakładu kwarantanny partii zwierząt przywiezionej do Unii z państw i terytoriów trzecich; |
| --- | --- |

(iii)

zostać opróżniona ze zwierząt, oczyszczona i odkażona po zakończeniu okresu kwarantanny ostatniej partii, po czym nie można trzymać w niej zwierząt przez okres co najmniej siedmiu dni przed wprowadzeniem do zakładu kwarantanny partii zwierząt przywiezionej do Unii z państw i terytoriów trzecich;

| b) | zużytą ściółkę należy usuwać, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania należy ją zastąpić czystą ściółką; |
| --- | --- |

b)

zużytą ściółkę należy usuwać, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania należy ją zastąpić czystą ściółką;

| c) | nie można zabierać zielonki, zużytej ściółki, odchodów i moczu zwierząt z pomieszczeń, chyba że zostaną odpowiednio przetworzone w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się chorób zwierząt; |
| --- | --- |

c)

nie można zabierać zielonki, zużytej ściółki, odchodów i moczu zwierząt z pomieszczeń, chyba że zostaną odpowiednio przetworzone w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się chorób zwierząt;

| d) | należy zastosować środki ostrożności, które zapobiegną zanieczyszczeniu krzyżowemu między przychodzącymi i wychodzącymi przesyłkami zwierząt; |
| --- | --- |

d)

należy zastosować środki ostrożności, które zapobiegną zanieczyszczeniu krzyżowemu między przychodzącymi i wychodzącymi przesyłkami zwierząt;

| e) | zwierzęta zwolnione z zakładu kwarantanny muszą spełniać unijne wymogi dotyczące przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych między państwami członkowskimi. |
| --- | --- |

e)

zwierzęta zwolnione z zakładu kwarantanny muszą spełniać unijne wymogi dotyczące przemieszczania utrzymywanych zwierząt lądowych między państwami członkowskimi.

| 2. | Wymogi dotyczące środków nadzoru i kontroli w zakładach kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14, są następujące:






  a) | plan nadzoru nad chorobami musi uwzględniać odpowiednią kontrolę zwierząt w zakresie chorób odzwierzęcych i musi być wdrożony i aktualizowany pod kątem liczby i gatunków zwierząt znajdujących się w zakładzie oraz sytuacji epidemiologicznej w zakładzie i w jego okolicy dotyczącej chorób umieszczonych w wykazie i chorób nowo występujących; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

plan nadzoru nad chorobami musi uwzględniać odpowiednią kontrolę zwierząt w zakresie chorób odzwierzęcych i musi być wdrożony i aktualizowany pod kątem liczby i gatunków zwierząt znajdujących się w zakładzie oraz sytuacji epidemiologicznej w zakładzie i w jego okolicy dotyczącej chorób umieszczonych w wykazie i chorób nowo występujących;

| b) | zwierzęta, co do których podejrzewa się, że są zarażone lub skażone czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi choroby umieszczone w wykazie lub nowo występujące choroby, należy poddać badaniom klinicznym, laboratoryjnym lub pośmiertnym; |
| --- | --- |

b)

zwierzęta, co do których podejrzewa się, że są zarażone lub skażone czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi choroby umieszczone w wykazie lub nowo występujące choroby, należy poddać badaniom klinicznym, laboratoryjnym lub pośmiertnym;

| c) | w stosownych przypadkach należy przeprowadzić szczepienia i leczenie zwierząt podatnych na przenośne choroby zwierząt; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach należy przeprowadzić szczepienia i leczenie zwierząt podatnych na przenośne choroby zwierząt;

| d) | jeżeli właściwy organ wyda takie polecenie, do wczesnego wykrywania możliwych chorób muszą zostać wykorzystane zwierzęta wskaźnikowe. |
| --- | --- |

d)

jeżeli właściwy organ wyda takie polecenie, do wczesnego wykrywania możliwych chorób muszą zostać wykorzystane zwierzęta wskaźnikowe.

| 3. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych niebędących naczelnymi, o których to wymogach mowa w art. 14, są następujące:






  a) | teren zakładów musi być wyraźnie oznaczony, a dostęp zwierząt i ludzi do obiektów, w których trzymane są zwierzęta, musi być objęty kontrolą; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

teren zakładów musi być wyraźnie oznaczony, a dostęp zwierząt i ludzi do obiektów, w których trzymane są zwierzęta, musi być objęty kontrolą;

| b) | w zakładzie muszą się znajdować dostatecznie duże pomieszczenia przeznaczone dla personelu odpowiedzialnego za przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych, w tym szatnie, prysznice i toalety; |
| --- | --- |

b)

w zakładzie muszą się znajdować dostatecznie duże pomieszczenia przeznaczone dla personelu odpowiedzialnego za przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych, w tym szatnie, prysznice i toalety;

| c) | należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków służących do łapania, zamykania, w stosownych przypadkach krępowania i izolowania zwierząt; |
| --- | --- |

c)

należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków służących do łapania, zamykania, w stosownych przypadkach krępowania i izolowania zwierząt;

| d) | należy zapewnić dostęp do sprzętu i obiektów służących do czyszczenia i odkażania; |
| --- | --- |

d)

należy zapewnić dostęp do sprzętu i obiektów służących do czyszczenia i odkażania;

| e) | część zakładu, w której trzymane są zwierzęta, musi być:






  (i) | jeżeli właściwy organ wyda takie polecenie w celu ograniczenia określonych rodzajów zagrożenia dla zdrowia zwierząt – zabezpieczona przed dostępem owadów dzięki wlotowi i wylotowi powietrza z zamontowanym filtrem HEPA, wewnętrznej kontroli wektorów, podwójnym drzwiom i procedurom operacyjnym; |
| --- | --- | --- |

e)

część zakładu, w której trzymane są zwierzęta, musi być:

(i)

jeżeli właściwy organ wyda takie polecenie w celu ograniczenia określonych rodzajów zagrożenia dla zdrowia zwierząt – zabezpieczona przed dostępem owadów dzięki wlotowi i wylotowi powietrza z zamontowanym filtrem HEPA, wewnętrznej kontroli wektorów, podwójnym drzwiom i procedurom operacyjnym;

| (ii) | w przypadku ptaków żyjący w niewoli – zabezpieczona przed dostępem ptaków, much i gryzoni; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku ptaków żyjący w niewoli – zabezpieczona przed dostępem ptaków, much i gryzoni;

| (iii) | możliwa do zamknięcia na potrzeby przeprowadzenia fumigacji; |
| --- | --- |

(iii)

możliwa do zamknięcia na potrzeby przeprowadzenia fumigacji;

| (iv) | musi spełniać właściwe standardy, a jej konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami z zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów; |
| --- | --- |

(iv)

musi spełniać właściwe standardy, a jej konstrukcja musi uniemożliwiać kontakt ze zwierzętami z zewnątrz oraz bezpośrednią komunikację z obiektami izolacyjnymi, a jednocześnie umożliwiać sprawne przeprowadzenie inspekcji oraz wszelkich koniecznych zabiegów;

| (v) | skonstruowana w taki sposób, aby można było łatwo czyścić i odkażać podłogi, ściany i wszelkie inne materiały lub wszelki inny sprzęt. |
| --- | --- |

(v)

skonstruowana w taki sposób, aby można było łatwo czyścić i odkażać podłogi, ściany i wszelkie inne materiały lub wszelki inny sprzęt.

CZĘŚĆ 9

Wymogi dotyczące zatwierdzania zakładów odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16

| 1. | Wymogi dotyczące kwarantanny, izolacji i innych środków bioasekuracji zakładów odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16, są następujące:






  a) | miejsca te mogą przyjmować wyłącznie utrzymywane zwierzęta lądowe objęte okresem kwarantanny odpowiednim dla chorób dotyczących danego gatunku, gdy zwierzęta te przybywają z zakładu innego rodzaju niż zakład odizolowany; |
| --- | --- | --- |

1.

a)

miejsca te mogą przyjmować wyłącznie utrzymywane zwierzęta lądowe objęte okresem kwarantanny odpowiednim dla chorób dotyczących danego gatunku, gdy zwierzęta te przybywają z zakładu innego rodzaju niż zakład odizolowany;

| b) | mogą przyjmować tylko te naczelne, które spełniają wymogi równie ścisłe, co wymogi, o których mowa w art. 6.12.4 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), wydanie z 2018 r.; |
| --- | --- |

b)

mogą przyjmować tylko te naczelne, które spełniają wymogi równie ścisłe, co wymogi, o których mowa w art. 6.12.4 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), wydanie z 2018 r.;

| c) | w stosownych przypadkach należy zapewnić dostęp do odpowiednich obiektów służących do kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych wprowadzonych z innych zakładów. |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach należy zapewnić dostęp do odpowiednich obiektów służących do kwarantanny utrzymywanych zwierząt lądowych wprowadzonych z innych zakładów.

| 2. | Wymogi dotyczące środków nadzoru i kontroli w zakładach odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16, są następujące:






  a) | plan nadzoru nad chorobami musi uwzględniać odpowiednią kontrolę utrzymywanych zwierząt lądowych w zakresie chorób odzwierzęcych i musi być wdrożony i aktualizowany pod kątem liczby i gatunków utrzymywanych zwierząt lądowych znajdujących się w zakładzie oraz sytuacji epidemiologicznej w zakładzie i w jego okolicy dotyczącej chorób umieszczonych w wykazie i chorób nowo występujących; |
| --- | --- | --- |

2.

a)

plan nadzoru nad chorobami musi uwzględniać odpowiednią kontrolę utrzymywanych zwierząt lądowych w zakresie chorób odzwierzęcych i musi być wdrożony i aktualizowany pod kątem liczby i gatunków utrzymywanych zwierząt lądowych znajdujących się w zakładzie oraz sytuacji epidemiologicznej w zakładzie i w jego okolicy dotyczącej chorób umieszczonych w wykazie i chorób nowo występujących;

| b) | utrzymywane zwierzęta lądowe, co do których podejrzewa się, że są zarażone lub skażone czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi choroby umieszczone w wykazie lub nowo występujące choroby, należy poddać badaniom klinicznym, laboratoryjnym lub pośmiertnym; |
| --- | --- |

b)

utrzymywane zwierzęta lądowe, co do których podejrzewa się, że są zarażone lub skażone czynnikami chorobotwórczymi wywołującymi choroby umieszczone w wykazie lub nowo występujące choroby, należy poddać badaniom klinicznym, laboratoryjnym lub pośmiertnym;

| c) | w stosownych przypadkach należy przeprowadzić szczepienia i leczenie utrzymywanych zwierząt lądowych podatnych na przenośne choroby. |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach należy przeprowadzić szczepienia i leczenie utrzymywanych zwierząt lądowych podatnych na przenośne choroby.

| 3. | Wymogi dotyczące obiektów i sprzętu w zakładach odizolowanych wykorzystywanych do utrzymywania zwierząt lądowych, o których to wymogach mowa w art. 16, są następujące:






  a) | teren zakładów musi być wyraźnie oznaczony, a dostęp zwierząt i ludzi do obiektów, w których trzymane są zwierzęta, musi być objęty kontrolą; |
| --- | --- | --- |

3.

a)

teren zakładów musi być wyraźnie oznaczony, a dostęp zwierząt i ludzi do obiektów, w których trzymane są zwierzęta, musi być objęty kontrolą;

| b) | należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków służących do łapania, zamykania, w stosownych przypadkach krępowania i izolowania zwierząt; |
| --- | --- |

b)

należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków służących do łapania, zamykania, w stosownych przypadkach krępowania i izolowania zwierząt;

| c) | miejsca trzymania zwierząt spełniają właściwe standardy i są skonstruowane w taki sposób, aby






  (i) | nie był możliwy kontakt ze zwierzętami z zewnątrz i aby łatwo można było przeprowadzić inspekcje oraz wszelkie konieczne zabiegi; |
| --- | --- | --- |

c)

miejsca trzymania zwierząt spełniają właściwe standardy i są skonstruowane w taki sposób, aby

(i)

nie był możliwy kontakt ze zwierzętami z zewnątrz i aby łatwo można było przeprowadzić inspekcje oraz wszelkie konieczne zabiegi;

| (ii) | można było łatwo czyścić i odkażać podłogi, ściany i wszelkie inne materiały lub wszelki inny sprzęt. |
| --- | --- |

(ii)

można było łatwo czyścić i odkażać podłogi, ściany i wszelkie inne materiały lub wszelki inny sprzęt.

---

ZAŁĄCZNIK II

PROGRAM KONTROLI MIKROBIOLOGICZNEJ W WYLĘGARNIACH I PROGRAMY NADZORU NAD CHOROBAMI W ZAKŁADACH UTRZYMUJĄCYCH DRÓB ORAZ W WYLĘGARNIACH

CZĘŚĆ 1

Program kontroli mikrobiologicznej w wylęgarniach, o których mowa w art. 7

Program kontroli mikrobiologicznej na potrzeby mechanizmów kontroli higienicznej obejmuje następujące działania:

| a) | pozyskiwanie próbek środowiskowych i poddawanie ich badaniom bakteriologicznym; |
| --- | --- |

a)

pozyskiwanie próbek środowiskowych i poddawanie ich badaniom bakteriologicznym;

| b) | pobieranie próbek co najmniej raz na sześć tygodni, przy czym każde pobranie próbek musi się składać z 60 próbek. |
| --- | --- |

b)

pobieranie próbek co najmniej raz na sześć tygodni, przy czym każde pobranie próbek musi się składać z 60 próbek.

CZĘŚĆ 2

Programy nadzoru nad chorobami w wylęgarniach, o których mowa w art. 7, i w zakładach utrzymujących drób, o których mowa w art. 8

| 1. | Cel programów nadzoru nad chorobami
  Wykazanie, że stada utrzymywane w zatwierdzonych zakładach utrzymujących drób są wolne od czynników chorobotwórczych wymienionych w pkt 2 i 3.
  Programy nadzoru nad chorobami obejmują co najmniej czynniki chorobotwórcze i wymienione utrzymywane gatunki, o których mowa w pkt 2. |
| --- | --- |

1.

Wykazanie, że stada utrzymywane w zatwierdzonych zakładach utrzymujących drób są wolne od czynników chorobotwórczych wymienionych w pkt 2 i 3.

Programy nadzoru nad chorobami obejmują co najmniej czynniki chorobotwórcze i wymienione utrzymywane gatunki, o których mowa w pkt 2.

| 2. | Nadzór nad chorobami dotyczący serotypów salmonelli o znaczeniu dla zdrowia zwierząt






  2.1. | Powiązanie zakażenia z czynnikami chorobotwórczymi:






  a) | Salmonella Pullorum: obejmuje Salmonella enterica podgatunek enterica serotyp Gallinarum wariant biochemiczny (biowar) Pullorum; |
| --- | --- | --- | --- |

2.

2.1.

Powiązanie zakażenia z czynnikami chorobotwórczymi:

a)

Salmonella Pullorum: obejmuje Salmonella enterica podgatunek enterica serotyp Gallinarum wariant biochemiczny (biowar) Pullorum;

| b) | Salmonella Gallinarum: obejmuje Salmonella enterica podgatunek enterica serotyp Gallinarum wariant biochemiczny (biowar) Gallinarum; |
| --- | --- |

b)

Salmonella Gallinarum: obejmuje Salmonella enterica podgatunek enterica serotyp Gallinarum wariant biochemiczny (biowar) Gallinarum;

| c) | Salmonella arizonae: obejmuje Salmonella enterica podgatunek arizonae grupa serologiczna K (O18) arizonae. |
| --- | --- |

c)

Salmonella arizonae: obejmuje Salmonella enterica podgatunek arizonae grupa serologiczna K (O18) arizonae.

| 2.2. | Docelowe gatunki drobiu:






  a) | w przypadku Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum: Gallus gallus, Meleagris gallopavo, Numida meleagris, Coturnix coturnix, Phasianus colchicus, Perdix perdix, Anas spp.; |
| --- | --- | --- |

2.2.

Docelowe gatunki drobiu:

a)

w przypadku Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum: Gallus gallus, Meleagris gallopavo, Numida meleagris, Coturnix coturnix, Phasianus colchicus, Perdix perdix, Anas spp.;

| b) | w przypadku Salmonella arizonae: Meleagris gallopavo. |
| --- | --- |

b)

w przypadku Salmonella arizonae: Meleagris gallopavo.

| 2.3. | Badania: |
| --- | --- |

2.3.

Badania:

Każde stado musi zostać poddane badaniu klinicznemu podczas każdego okresu lęgowego lub produkcyjnego w najbardziej właściwym momencie dla wykrycia danej choroby.

| 2.4. | Schemat pobierania próbek:






  a) | W zależności od potrzeb z każdego stada w zakładzie utrzymującym drób należy pobrać następujące próbki:






  (i) | w przypadku badania serologicznego: krew; |
| --- | --- | --- | --- |

2.4.

Schemat pobierania próbek:

a)

W zależności od potrzeb z każdego stada w zakładzie utrzymującym drób należy pobrać następujące próbki:

(i)

w przypadku badania serologicznego: krew;

| (ii) | w przypadku badania bakteriologicznego:






  — | tkanki pobrane po śmierci zwierzęcia, w szczególności z wątroby, jelita, jajnika, jajowodu oraz połączenia krętniczo-kątniczego, |
| --- | --- | --- |

(ii)

w przypadku badania bakteriologicznego:

—

tkanki pobrane po śmierci zwierzęcia, w szczególności z wątroby, jelita, jajnika, jajowodu oraz połączenia krętniczo-kątniczego,

| — | próbki środowiskowe, |
| --- | --- |

—

próbki środowiskowe,

| — | wymazy z kloaki żywych ptaków, w szczególności tych, które wydają się być chore, lub tych, które wskazano jako wysoce seropozytywne; |
| --- | --- |

—

wymazy z kloaki żywych ptaków, w szczególności tych, które wydają się być chore, lub tych, które wskazano jako wysoce seropozytywne;

| b) | próbki, które należy pobrać w wylęgarni na potrzeby badania bakteriologicznego:






  (i) | pisklęta, które się nie wykluły (tj. zarodki zamarłe w skorupce); |
| --- | --- | --- |

b)

próbki, które należy pobrać w wylęgarni na potrzeby badania bakteriologicznego:

(i)

pisklęta, które się nie wykluły (tj. zarodki zamarłe w skorupce);

| (ii) | kurczęta drugiej kategorii; |
| --- | --- |

(ii)

kurczęta drugiej kategorii;

| (iii) | smółka kurcząt; |
| --- | --- |

(iii)

smółka kurcząt;

| (iv) | puch lub pył z wylęgarni oraz ze ścian wylęgarni. |
| --- | --- |

(iv)

puch lub pył z wylęgarni oraz ze ścian wylęgarni.

| 2.5. | Operat próby i częstotliwość pobierania próbek:






  a) | w zakładzie utrzymującym drób:






  (i) | pobieranie próbek pod kątem Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum:








  Gatunek | Czas pobierania próbek | Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki/Liczba próbek środowiskowych |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Drób hodowlany | Drób produkcyjny |
| Gallus gallus, Meleagris gallopavo, Numida meleagris, Coturnix coturnix, Phasianus colchicus, Perdix perdix i Anas spp. | W momencie lęgu | Podczas produkcji co najmniej raz w roku | 60 |

2.5.

Operat próby i częstotliwość pobierania próbek:

a)

w zakładzie utrzymującym drób:

(i)

pobieranie próbek pod kątem Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum:

Gatunek

Czas pobierania próbek

Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki/Liczba próbek środowiskowych

Drób hodowlany

Drób produkcyjny

Gallus gallus, Meleagris gallopavo, Numida meleagris, Coturnix coturnix, Phasianus colchicus, Perdix perdix i Anas spp.

W momencie lęgu

Podczas produkcji co najmniej raz w roku

60

| (ii) | pobieranie próbek pod kątem Salmonella arizonae:








  Gatunek | Czas pobierania próbek | Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki/Liczba próbek środowiskowych |
| --- | --- | --- | --- |
| Drób hodowlany | Drób produkcyjny |
| Meleagris gallopavo | W momencie lęgu | Podczas produkcji co najmniej raz w roku | 60 |

(ii)

pobieranie próbek pod kątem Salmonella arizonae:

Gatunek

Czas pobierania próbek

Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki/Liczba próbek środowiskowych

Drób hodowlany

Drób produkcyjny

Meleagris gallopavo

W momencie lęgu

Podczas produkcji co najmniej raz w roku

60

| (iii) | właściwy organ może dostosować liczbę ptaków, od których należy pobrać próbki zgodnie z ppkt (i) i (ii), do stwierdzonej częstości występowania zakażenia w określonym przedmiotowym państwie członkowskim i historycznej zachorowalności na daną chorobę w zakładzie. Niemniej jednak, aby wykryć zakażenie, zawsze pobiera się statystycznie istotną liczbę próbek do badań serologicznych/bakteriologicznych. |
| --- | --- |

(iii)

właściwy organ może dostosować liczbę ptaków, od których należy pobrać próbki zgodnie z ppkt (i) i (ii), do stwierdzonej częstości występowania zakażenia w określonym przedmiotowym państwie członkowskim i historycznej zachorowalności na daną chorobę w zakładzie. Niemniej jednak, aby wykryć zakażenie, zawsze pobiera się statystycznie istotną liczbę próbek do badań serologicznych/bakteriologicznych.

| b) | w wylęgarni próbki pozyskuje się i bada co najmniej raz na sześć tygodni. Badania obejmują co najmniej:






  (i) | jedną próbkę zbiorczą puchu i smółki od piskląt z każdego inkubatora; |
| --- | --- | --- |

b)

w wylęgarni próbki pozyskuje się i bada co najmniej raz na sześć tygodni. Badania obejmują co najmniej:

(i)

jedną próbkę zbiorczą puchu i smółki od piskląt z każdego inkubatora;

oraz

| (ii) | próbkę:






  — | 10 kurcząt drugiej kategorii i 10 kurcząt zamarłych w skorupce z każdego stada pochodzenia obecnego w inkubatorze w dniu pozyskiwania próbek; |
| --- | --- | --- |

(ii)

próbkę:

—

10 kurcząt drugiej kategorii i 10 kurcząt zamarłych w skorupce z każdego stada pochodzenia obecnego w inkubatorze w dniu pozyskiwania próbek;

albo

| — | 20 kurcząt drugiej kategorii z każdego stada pochodzenia obecnego w klujniku w dniu pozyskiwania próbek. |
| --- | --- |

—

20 kurcząt drugiej kategorii z każdego stada pochodzenia obecnego w klujniku w dniu pozyskiwania próbek.

| 2.6. | Przetwarzanie próbek i metody badawcze:






  a) | pozyskane próbki należy poddać:






  (i) | badaniu serologicznemu (1); |
| --- | --- | --- | --- |

2.6.

Przetwarzanie próbek i metody badawcze:

a)

pozyskane próbki należy poddać:

(i)

badaniu serologicznemu (1);

| (ii) | badaniu bakteriologicznemu, które może być alternatywą lub uzupełnieniem badania serologicznego, o którym mowa w ppkt (i); próbki do badań bakteriologicznych nie mogą być jednak pobierane od drobiu lub z jaj, wobec których zastosowano przeciwdrobnoustrojowe produkty lecznicze w ciągu dwóch–trzech tygodni przed badaniem; |
| --- | --- |

(ii)

badaniu bakteriologicznemu, które może być alternatywą lub uzupełnieniem badania serologicznego, o którym mowa w ppkt (i); próbki do badań bakteriologicznych nie mogą być jednak pobierane od drobiu lub z jaj, wobec których zastosowano przeciwdrobnoustrojowe produkty lecznicze w ciągu dwóch–trzech tygodni przed badaniem;

| b) | pozyskane próbki należy przetworzyć w następujący sposób:






  (i) | w przypadku próbek kału/smółki i jelita należy zastosować bezpośrednie wzbogacanie podłoża bulionem z seleninem i cysteiną lub inne odpowiednie podłoża właściwe dla próbek, w których oczekuje się obecności konkurującej flory; |
| --- | --- | --- |

b)

pozyskane próbki należy przetworzyć w następujący sposób:

(i)

w przypadku próbek kału/smółki i jelita należy zastosować bezpośrednie wzbogacanie podłoża bulionem z seleninem i cysteiną lub inne odpowiednie podłoża właściwe dla próbek, w których oczekuje się obecności konkurującej flory;

| (ii) | w przypadku próbek (takich jak zarodki zamarłe w skorupce), w których poziom konkurencyjnej flory jest minimalny, należy zastosować wstępne, nieselektywne wzbogacanie podłoża, a następnie selektywne wzbogacanie bulionem RVS wg Rappaport-Vassiliadis z soją lub bulionem MKTTn wg Mullera-Kauffmanna z czterotionianem i nowobiocyną; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku próbek (takich jak zarodki zamarłe w skorupce), w których poziom konkurencyjnej flory jest minimalny, należy zastosować wstępne, nieselektywne wzbogacanie podłoża, a następnie selektywne wzbogacanie bulionem RVS wg Rappaport-Vassiliadis z soją lub bulionem MKTTn wg Mullera-Kauffmanna z czterotionianem i nowobiocyną;

| (iii) | bezpośredni posiew z aseptycznie pobranych tkanek na minimalnie selektywne podłoże agarowe, takie jak agar MacConkeya; |
| --- | --- |

(iii)

bezpośredni posiew z aseptycznie pobranych tkanek na minimalnie selektywne podłoże agarowe, takie jak agar MacConkeya;

| (iv) | Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum nie wzrastają szybko w zmodyfikowanej półpłynnej pożywce wg Rappaport-Vassiliadis (MSRV), która jest stosowana do monitorowania szczepów Salmonella spp. pochodzenia zwierzęcego w Unii, natomiast pożywka ta jest odpowiednia dla szczepów Salmonella arizonae; |
| --- | --- |

(iv)

Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum nie wzrastają szybko w zmodyfikowanej półpłynnej pożywce wg Rappaport-Vassiliadis (MSRV), która jest stosowana do monitorowania szczepów Salmonella spp. pochodzenia zwierzęcego w Unii, natomiast pożywka ta jest odpowiednia dla szczepów Salmonella arizonae;

| (v) | techniki wykrywania muszą umożliwić rozróżnienie reakcji serologicznej na zakażenie Salmonellą Pullorum i Salmonellą Gallinarum od reakcji serologicznej spowodowanej szczepionką przeciwko Salmonelli Enteritidis, w przypadku gdy zastosowano tę szczepionkę (2). Nie wolno zatem stosować takiej szczepionki, jeśli ma być prowadzone monitorowanie serologiczne. Jeżeli zastosowano szczepionkę, musi zostać przeprowadzone badanie bakteriologiczne, ale metoda potwierdzenia musi umożliwiać rozróżnienie żywych szczepów szczepionkowych od szczepów terenowych. |
| --- | --- |

(v)

techniki wykrywania muszą umożliwić rozróżnienie reakcji serologicznej na zakażenie Salmonellą Pullorum i Salmonellą Gallinarum od reakcji serologicznej spowodowanej szczepionką przeciwko Salmonelli Enteritidis, w przypadku gdy zastosowano tę szczepionkę (2). Nie wolno zatem stosować takiej szczepionki, jeśli ma być prowadzone monitorowanie serologiczne. Jeżeli zastosowano szczepionkę, musi zostać przeprowadzone badanie bakteriologiczne, ale metoda potwierdzenia musi umożliwiać rozróżnienie żywych szczepów szczepionkowych od szczepów terenowych.

| 2.7. | Wyniki:
  Wynik stada uważa się za pozytywny, jeżeli w następstwie uzyskania wyników pozytywnych podczas badania przeprowadzonego zgodnie z pkt 2.3–2.6 drugie badanie odpowiedniego typu potwierdzi zakażenie przez czynniki chorobotwórcze. |
| --- | --- |

2.7.

Wyniki:

Wynik stada uważa się za pozytywny, jeżeli w następstwie uzyskania wyników pozytywnych podczas badania przeprowadzonego zgodnie z pkt 2.3–2.6 drugie badanie odpowiedniego typu potwierdzi zakażenie przez czynniki chorobotwórcze.

| 3. | Nadzór nad chorobami dotyczący Mycoplasma spp. mającego znaczenie dla drobiu:






  3.1. | Powiązanie zakażenia z następującymi czynnikami chorobotwórczymi:






  a) | Mycoplasma gallisepticum; |
| --- | --- | --- | --- |

3.

3.1.

Powiązanie zakażenia z następującymi czynnikami chorobotwórczymi:

a)

Mycoplasma gallisepticum;

| b) | Mycoplasma meleagridis. |
| --- | --- |

b)

Mycoplasma meleagridis.

| 3.2. | Gatunki docelowe:






  a) | Mycoplasma gallisepticum; Gallus gallus, Meleagris gallopavo; |
| --- | --- | --- |

3.2.

Gatunki docelowe:

a)

Mycoplasma gallisepticum; Gallus gallus, Meleagris gallopavo;

| b) | Mycoplasma meleagridis. Meleagris gallopavo. |
| --- | --- |

b)

Mycoplasma meleagridis. Meleagris gallopavo.

| 3.3. | Badania:
  Każde stado musi zostać poddane badaniu klinicznemu podczas każdego okresu lęgowego lub produkcyjnego w najbardziej właściwym momencie dla wykrycia danej choroby. |
| --- | --- |

3.3.

Badania:

Każde stado musi zostać poddane badaniu klinicznemu podczas każdego okresu lęgowego lub produkcyjnego w najbardziej właściwym momencie dla wykrycia danej choroby.

| 3.4. | Schemat pobierania próbek:
  W zależności od potrzeb z każdego stada w zakładzie, w którym utrzymuje się drób, należy pobrać następujące próbki:






  a) | krew; |
| --- | --- | --- |

3.4.

Schemat pobierania próbek:

W zależności od potrzeb z każdego stada w zakładzie, w którym utrzymuje się drób, należy pobrać następujące próbki:

a)

krew;

| b) | nasienie; |
| --- | --- |

b)

nasienie;

| c) | wymazy pobrane z tchawicy, nozdrzy tylnych lub z kloaki; |
| --- | --- |

c)

wymazy pobrane z tchawicy, nozdrzy tylnych lub z kloaki;

| d) | tkanki pobrane po śmierci zwierzęcia, w szczególności z worków powietrznych od jednodniowych piskląt ze zmianami patologicznymi; |
| --- | --- |

d)

tkanki pobrane po śmierci zwierzęcia, w szczególności z worków powietrznych od jednodniowych piskląt ze zmianami patologicznymi;

| e) | w szczególności na potrzeby wykrywania Mycoplasma meleagridis – pobrane z jajowodu lub prącia indyka. |
| --- | --- |

e)

w szczególności na potrzeby wykrywania Mycoplasma meleagridis – pobrane z jajowodu lub prącia indyka.

| 3.5. | Operat próby i częstotliwość pobierania próbek:






  a) | pobieranie próbek pod kątem Mycoplasma gallisepticum:








  Gatunek | Czas pobierania próbek | Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Drób hodowlany | Drób produkcyjny |
| Gallus gallus | • | w wieku 16 tygodni |

3.5.

Operat próby i częstotliwość pobierania próbek:

a)

pobieranie próbek pod kątem Mycoplasma gallisepticum:

Gatunek

Czas pobierania próbek

Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki

Drób hodowlany

Drób produkcyjny

Gallus gallus

•

w wieku 16 tygodni

| • | w momencie lęgu |
| --- | --- |

•

w momencie lęgu

| • | a następnie co 90 dni |
| --- | --- |

•

a następnie co 90 dni

Podczas produkcji co 90 dni

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

Meleagris gallopavo

| • | w wieku 20 tygodni |
| --- | --- |

•

w wieku 20 tygodni

| • | w momencie lęgu |
| --- | --- |

•

w momencie lęgu

| • | a następnie co 90 dni |
| --- | --- |

•

a następnie co 90 dni

Podczas produkcji co 90 dni

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| b) | pobieranie próbek pod kątem Mycoplasma meleagridis:








  Gatunek | Czas pobierania próbek | Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki |
| --- | --- | --- | --- |
| Drób hodowlany | Drób produkcyjny |
| Meleagris gallopavo | • | w wieku 20 tygodni |

b)

pobieranie próbek pod kątem Mycoplasma meleagridis:

Gatunek

Czas pobierania próbek

Liczba ptaków, od których należy pobrać próbki

Drób hodowlany

Drób produkcyjny

Meleagris gallopavo

•

w wieku 20 tygodni

| • | w momencie lęgu |
| --- | --- |

•

w momencie lęgu

| • | a następnie co 90 dni |
| --- | --- |

•

a następnie co 90 dni

Podczas produkcji co 90 dni

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| • | 60 |
| --- | --- |

•

60

| c) | właściwy organ może dostosować liczbę ptaków, od których należy pobrać próbki zgodnie z lit. a) i b), do stwierdzonej częstości występowania zakażenia w określonym przedmiotowym państwie członkowskim i historycznej zachorowalności na daną chorobę w zakładzie. Niemniej jednak zawsze pobiera się statystycznie istotną liczbę próbek do badań serologicznych/bakteriologicznych. |
| --- | --- |

c)

właściwy organ może dostosować liczbę ptaków, od których należy pobrać próbki zgodnie z lit. a) i b), do stwierdzonej częstości występowania zakażenia w określonym przedmiotowym państwie członkowskim i historycznej zachorowalności na daną chorobę w zakładzie. Niemniej jednak zawsze pobiera się statystycznie istotną liczbę próbek do badań serologicznych/bakteriologicznych.

| 3.6. | Badania, pobieranie próbek i metody badawcze:
  Badania służące wykryciu zakażenia prowadzone za pomocą badań serologicznych, bakteriologicznych i molekularnych należy przeprowadzać z wykorzystaniem zatwierdzonych metod uznanych przez właściwy organ. |
| --- | --- |

3.6.

Badania, pobieranie próbek i metody badawcze:

Badania służące wykryciu zakażenia prowadzone za pomocą badań serologicznych, bakteriologicznych i molekularnych należy przeprowadzać z wykorzystaniem zatwierdzonych metod uznanych przez właściwy organ.

| 3.7. | Wyniki:
  Wynik stada uważa się za pozytywny, jeżeli w następstwie uzyskania wyników pozytywnych podczas badania przeprowadzonego zgodnie z pkt 3.3–3.6 drugie badanie odpowiedniego typu potwierdzi zakażenie przez czynniki chorobotwórcze. |
| --- | --- |

3.7.

Wyniki:

Wynik stada uważa się za pozytywny, jeżeli w następstwie uzyskania wyników pozytywnych podczas badania przeprowadzonego zgodnie z pkt 3.3–3.6 drugie badanie odpowiedniego typu potwierdzi zakażenie przez czynniki chorobotwórcze.

CZĘŚĆ 3

Dodatkowe informacje na temat technik diagnostycznych

Laboratoria wyznaczone przez właściwy organ do przeprowadzania badań wymaganych w niniejszym załączniku część 1 i 2 mogą znaleźć dodatkowe opisy szczegółowe technik diagnostycznych w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), wydanie z 2018 r.

---

(1)  W przypadku ptaków z gatunków innych niż Galliformes badanie serologiczne skutkuje czasem niedopuszczalnie wysoką proporcją reakcji fałszywie dodatnich;

(2)  Obecnie nie ma badania, które pozwoliłoby rozróżnić reakcję na zakażenie Salmonella Pullorum i Salmonella Gallinarum od szczepionki przeciwko temu serotypowi.

---

ZAŁĄCZNIK III

ŚRODKI IDENTYFIKACJI UTRZYMYWANYCH ZWIERZĄT LĄDOWYCH

Środki identyfikacji utrzymywanych zwierząt lądowych są następujące:

| a) | zwykły kolczyk; |
| --- | --- |

a)

zwykły kolczyk;

| b) | zwykła opaska na pęcinę; |
| --- | --- |

b)

zwykła opaska na pęcinę;

| c) | kolczyk elektroniczny; |
| --- | --- |

c)

kolczyk elektroniczny;

| d) | kapsułka ceramiczna (bolus); |
| --- | --- |

d)

kapsułka ceramiczna (bolus);

| e) | wszczepiany transponder; |
| --- | --- |

e)

wszczepiany transponder;

| f) | elektroniczna opaska na pęcinę; |
| --- | --- |

f)

elektroniczna opaska na pęcinę;

| g) | tatuaż; |
| --- | --- |

g)

tatuaż;

| h) | obrączka na nogę. |
| --- | --- |

h)

obrączka na nogę.

---

DECYZJE

| 5.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 314/170 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/170

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/2036

z dnia 25 listopada 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (zwana dalej „konwencją chicagowską”), która reguluje międzynarodowy transport lotniczy, weszła w życie w dniu 4 kwietnia 1947 r. Ustanowiła ona Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO). |
| --- | --- |

(1)

Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (zwana dalej „konwencją chicagowską”), która reguluje międzynarodowy transport lotniczy, weszła w życie w dniu 4 kwietnia 1947 r. Ustanowiła ona Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).

| (2) | Państwa członkowskie Unii są umawiającymi się stronami konwencji chicagowskiej oraz państwami członkowskimi ICAO, natomiast Unia ma status obserwatora w niektórych organach ICAO, w tym w Zgromadzeniu i innych organach technicznych. |
| --- | --- |

(2)

Państwa członkowskie Unii są umawiającymi się stronami konwencji chicagowskiej oraz państwami członkowskimi ICAO, natomiast Unia ma status obserwatora w niektórych organach ICAO, w tym w Zgromadzeniu i innych organach technicznych.

| (3) | Zgodnie z art. 54 pkt 1 konwencji chicagowskiej Rada ICAO przyjmuje międzynarodowe normy i zalecane metody postępowania. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 54 pkt 1 konwencji chicagowskiej Rada ICAO przyjmuje międzynarodowe normy i zalecane metody postępowania.

| (4) | W dniu 4 lipca 2019 r. ICAO wydało oficjalne pismo AS8/2.1-19/48, w którym poinformowało swoje państwa członkowskie, że wniosek dotyczący poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”) do konwencji chicagowskiej (zwanego dalej „załącznikiem 17”) zostanie przedstawiony do przyjęcia przez Radę ICAO podczas jej 218. sesji, która odbędzie się w dniach 18–29 listopada 2019 r.; przewiduje się, że poprawka ta będzie stosowana od lipca 2020 r. Poprawka 17 do załącznika 17 obejmuje nowe lub zmienione postanowienia dotyczące oceny narażenia, wymiany informacji między państwami a zainteresowanymi stronami, programów szkoleniowych i systemów certyfikacji, kontroli dostępu, kontroli bezpieczeństwa personelu oraz inne poprawki redakcyjne. Oficjalnym pismem AS8/2.1-19/48 rozpoczęto etap konsultacji państw członkowskich ICAO dotyczących poprawki 17 do załącznika 17, których termin upłynął w dniu 4 października 2019 r. |
| --- | --- |

(4)

W dniu 4 lipca 2019 r. ICAO wydało oficjalne pismo AS8/2.1-19/48, w którym poinformowało swoje państwa członkowskie, że wniosek dotyczący poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”) do konwencji chicagowskiej (zwanego dalej „załącznikiem 17”) zostanie przedstawiony do przyjęcia przez Radę ICAO podczas jej 218. sesji, która odbędzie się w dniach 18–29 listopada 2019 r.; przewiduje się, że poprawka ta będzie stosowana od lipca 2020 r. Poprawka 17 do załącznika 17 obejmuje nowe lub zmienione postanowienia dotyczące oceny narażenia, wymiany informacji między państwami a zainteresowanymi stronami, programów szkoleniowych i systemów certyfikacji, kontroli dostępu, kontroli bezpieczeństwa personelu oraz inne poprawki redakcyjne. Oficjalnym pismem AS8/2.1-19/48 rozpoczęto etap konsultacji państw członkowskich ICAO dotyczących poprawki 17 do załącznika 17, których termin upłynął w dniu 4 października 2019 r.

| (5) | Poprawka 17 do załącznika 17 została przygotowana przez Panel ds. Ochrony Lotnictwa ICAO, którego aktywnymi członkami są eksperci z ośmiu państw członkowskich Unii, a następnie zostały one przedstawione do zatwierdzenia na 217. sesji Rady ICAO. W wyniku konsultacji państw członkowskich ICAO poprawka 17 do załącznika 17 prawdopodobnie zostanie przyjęta przez Radę ICAO podczas jej 218. sesji. |
| --- | --- |

(5)

Poprawka 17 do załącznika 17 została przygotowana przez Panel ds. Ochrony Lotnictwa ICAO, którego aktywnymi członkami są eksperci z ośmiu państw członkowskich Unii, a następnie zostały one przedstawione do zatwierdzenia na 217. sesji Rady ICAO. W wyniku konsultacji państw członkowskich ICAO poprawka 17 do załącznika 17 prawdopodobnie zostanie przyjęta przez Radę ICAO podczas jej 218. sesji.

| (6) | Zmieniony załącznik 17 będzie, po przyjęciu, wiążący dla wszystkich państw członkowskich ICAO, w tym wszystkich państw członkowskich Unii, zgodnie z konwencją chicagowską i w jej ramach. Art. 38 konwencji chicagowskiej zobowiązuje umawiające się strony do powiadomienia ICAO, w ramach mechanizmu powiadamiania o różnicach, jeżeli zamierzają odstąpić od międzynarodowej normy lub zalecanej praktyki. Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady ICAO w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17. |
| --- | --- |

(6)

Zmieniony załącznik 17 będzie, po przyjęciu, wiążący dla wszystkich państw członkowskich ICAO, w tym wszystkich państw członkowskich Unii, zgodnie z konwencją chicagowską i w jej ramach. Art. 38 konwencji chicagowskiej zobowiązuje umawiające się strony do powiadomienia ICAO, w ramach mechanizmu powiadamiania o różnicach, jeżeli zamierzają odstąpić od międzynarodowej normy lub zalecanej praktyki. Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady ICAO w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17.

| (7) | Stanowisko Unii w ramach Rady ICAO powinno zostać określone w załączniku do niniejszej decyzji oraz powinno zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Rady ICAO, |
| --- | --- |

(7)

Stanowisko Unii w ramach Rady ICAO powinno zostać określone w załączniku do niniejszej decyzji oraz powinno zostać wyrażone przez działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Rady ICAO,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, określone jest w załączniku do niniejszej dezyzji.

Artykuł 2

Stanowisko, o którym mowa w art. 1, wyrażają działające wspólnie państwa członkowskie Unii będące członkami Rady ICAO.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

F. MOGHERINI

---

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”) do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym („konwencji chicagowskiej”)

Zasady ogólne

Zasady ogólne

W ramach działań Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w odniesieniu do poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”) do konwencji chicagowskiej, która to poprawka dotyczy opracowania norm i zalecanych metod postępowania, działając wspólnie w interesie Unii, państwa członkowskie:

| a) | działają zgodnie z celami, do osiągnięcia których dąży Unia w ramach polityki dotyczącej ochrony lotnictwa, w szczególności w celu ochrony osób i towarów w Unii Europejskiej, oraz zapobiegają aktom bezprawnej ingerencji w stosunku do cywilnych statków powietrznych, osłabiającym ochronę lotnictwa cywilnego; |
| --- | --- |

a)

działają zgodnie z celami, do osiągnięcia których dąży Unia w ramach polityki dotyczącej ochrony lotnictwa, w szczególności w celu ochrony osób i towarów w Unii Europejskiej, oraz zapobiegają aktom bezprawnej ingerencji w stosunku do cywilnych statków powietrznych, osłabiającym ochronę lotnictwa cywilnego;

| b) | stosując i egzekwując wspólne zasady ustanowione w celu ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji, przyczyniają się do podwyższania poziomu ochrony lotnictwa na świecie; |
| --- | --- |

b)

stosując i egzekwując wspólne zasady ustanowione w celu ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji, przyczyniają się do podwyższania poziomu ochrony lotnictwa na świecie;

| c) | stale wspierają opracowywanie przez ICAO norm ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2309 z dnia 22 września 2016 r. (1). |
| --- | --- |

c)

stale wspierają opracowywanie przez ICAO norm ochrony lotnictwa cywilnego przed aktami bezprawnej ingerencji zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2309 z dnia 22 września 2016 r. (1).

1

Stanowisko w sprawie poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”): państwa członkowskie, działając wspólnie w interesie Unii, popierają proponowaną poprawkę 17 do załącznika 17.

Stanowisko w sprawie poprawki 17 do załącznika 17 („Ochrona”)

---

(1)  Rezolucja nr 2309 (2016) przyjęta przez Radę Bezpieczeństwa ONZ na 7775. posiedzeniu w dniu 22 września 2016 r.: Zagrożenia dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa wynikające z aktów terrorystycznych: ochrona lotnictwa.

1

---

Sprostowania

| 5.12.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 314/173 |
| --- | --- | --- | --- |

5.12.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/173

---

Sprostowanie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1982 z dnia 28 listopada 2019 r. poddającego rejestracji przywóz niektórych gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, po wznowieniu dochodzenia w celu wykonania wyroku z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17, w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1146 nakładającego ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co., Ltd

(Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 308 z dnia 29 listopada 2019 r.)

Strona 78, motyw 8 otrzymuje brzmienie:

| „(8) | W następstwie wyroku Sądu Komisja postanowiła, w drodze zawiadomienia (*1) (»zawiadomienie o wznowieniu«), częściowo wznowić dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, które to dochodzenie doprowadziło do przyjęcia przedmiotowego rozporządzenia antydumpingowego, od momentu, w którym wystąpiły odnotowane nieprawidłowości. Zakres ponownego otwarcia ograniczony jest do wykonania wyroku Sądu w odniesieniu do spółki Jinan Meide. |
| --- | --- |

„(8)

W następstwie wyroku Sądu Komisja postanowiła, w drodze zawiadomienia (*1) (»zawiadomienie o wznowieniu«), częściowo wznowić dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, które to dochodzenie doprowadziło do przyjęcia przedmiotowego rozporządzenia antydumpingowego, od momentu, w którym wystąpiły odnotowane nieprawidłowości. Zakres ponownego otwarcia ograniczony jest do wykonania wyroku Sądu w odniesieniu do spółki Jinan Meide.

---

(*1)  Zawiadomienie o wznowieniu dochodzenia w następstwie wyroku z dnia 20 września 2019 r. w sprawie T-650/17 w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1146 z dnia 28 czerwca 2017 r. w sprawie ponownego nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co. Ltd (Dz.U. C 403 z 29.11.2019, s. 63).”.

*1

---