# Dziennik Urzędowy L 307/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 307 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6228 listopada 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 307

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6228 listopada 2019

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Informacja o dacie podpisania oraz tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską w sprawie przedłużenia obowiązywania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, który wygasa z dniem 15 listopada 2019 r. | 1 |
| | * | Informacja o dacie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Republiką Senegalu | 2 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1964 z dnia 26 listopada 2019 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, ciekłego monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny technicznie czystego i siarczanu L-lizyny jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt (
  1
  ) | 3 |
| | * | Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1965 z dnia 26 listopada 2019 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie dihydratu molibdenianu sodu jako dodatku paszowego dla owiec (
  1
  ) | 12 |
| | * | Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1966 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania załączników II, III i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych (
  1
  ) | 15 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (UE) 2019/1967 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską | 27 |
| | * | Decyzja Komisji (UE) 2019/1968 z dnia 2 sierpnia 2019 r. w sprawie środka SA.21445 – C42/2006 wdrożonego przez Republikę Włoską jako wynagrodzenie za środki zgromadzone na rachunkach bieżących Poste Italiane zdeponowane w Skarbie Państwa
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 5649)

   (
  1
  ) | 28 |
| | * | Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1969 z dnia 26 listopada 2019 r. przedłużająca ważność zatwierdzenia IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 (
  1
  ) | 45 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1970 z dnia 26 listopada 2019 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do statusu oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis), załącznik II do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do statusu niektórych regionów Hiszpanii oficjalnie wolnych od brucelozy oraz załączniki I i II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do statusu wolne od choroby Aujeszkyego i zatwierdzenia programów zwalczania tej choroby w odniesieniu do niektórych regionów Włoch
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8378)

   (
  1
  ) | 47 |
| | * | Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1971 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie zatwierdzenia systemu Universal Feed Assurance Scheme w odniesieniu do wykazania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 98/70/WE oraz 2009/28/WE | 54 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1972 z dnia 26 listopada 2019 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/764/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8396)

   (
  1
  ) | 56 |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1973 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie niezatwierdzenia zeolitu srebrowo-miedziowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7 (
  1
  ) | 58 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Informacja o dacie podpisania oraz tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską w sprawie przedłużenia obowiązywania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, który wygasa z dniem 15 listopada 2019 r.

1

*

Informacja o dacie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Republiką Senegalu

2

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1964 z dnia 26 listopada 2019 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, ciekłego monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny technicznie czystego i siarczanu L-lizyny jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt (
  1
  )

1

3

*

Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1965 z dnia 26 listopada 2019 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie dihydratu molibdenianu sodu jako dodatku paszowego dla owiec (
  1
  )

1

12

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1966 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania załączników II, III i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych (
  1
  )

1

15

DECYZJE

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1967 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

27

*

Decyzja Komisji (UE) 2019/1968 z dnia 2 sierpnia 2019 r. w sprawie środka SA.21445 – C42/2006 wdrożonego przez Republikę Włoską jako wynagrodzenie za środki zgromadzone na rachunkach bieżących Poste Italiane zdeponowane w Skarbie Państwa
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 5649)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 5649)

1

28

*

Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1969 z dnia 26 listopada 2019 r. przedłużająca ważność zatwierdzenia IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 (
  1
  )

1

45

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1970 z dnia 26 listopada 2019 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do statusu oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis), załącznik II do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do statusu niektórych regionów Hiszpanii oficjalnie wolnych od brucelozy oraz załączniki I i II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do statusu wolne od choroby Aujeszkyego i zatwierdzenia programów zwalczania tej choroby w odniesieniu do niektórych regionów Włoch
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8378)

   (
  1
  )

B. melitensis

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8378)

1

47

*

Decyzja Wykonawcza Komisji (UE) 2019/1971 z dnia 26 listopada 2019 r. w sprawie zatwierdzenia systemu Universal Feed Assurance Scheme w odniesieniu do wykazania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 98/70/WE oraz 2009/28/WE

54

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1972 z dnia 26 listopada 2019 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/764/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich
  (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8396)

   (
  1
  )

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8396)

1

56

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1973 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie niezatwierdzenia zeolitu srebrowo-miedziowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7 (
  1
  )

1

58

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/1 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/1

---

Informacja o dacie podpisania oraz tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską w sprawie przedłużenia obowiązywania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, który wygasa z dniem 15 listopada 2019 r.

W dniu 13 listopada 2019 r. w Brukseli Unia Europejska i Islamska Republika Mauretańska podpisały porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską w sprawie przedłużenia obowiązywania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, który wygasa z dniem 15 listopada 2019 r.

W związku z powyższym umowa jest tymczasowo stosowana – zgodnie z jej art. 6 – od dnia 16 listopada 2019 r.

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/2 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/2

---

Informacja o dacie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Republiką Senegalu

Unia Europejska i Republika Senegalu podpisały w dniu 18 listopada 2019 r. w Brukseli protokół wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Republiką Senegalu.

W związku z powyższym protokół jest tymczasowo stosowany – zgodnie z jego art. 16 – od dnia 18 listopada 2019 r.

---

ROZPORZĄDZENIA

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/3 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/3

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1964

z dnia 26 listopada 2019 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie ciekłej L-lizyny, roztworu podstawowego, ciekłego monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny technicznie czystego i siarczanu L-lizyny jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 82/471/EWG (2). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 82/471/EWG (2).

| (2) | Stężony roztwór L-lizyny (zasada), stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, oraz siarczan L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum były dopuszczone do stosowania bez ograniczeń czasowych na mocy dyrektywy 82/471/EWG zmienionej dyrektywą Komisji 88/485/EWG (3). Dodatki te zostały następnie wpisane do rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(2)

Stężony roztwór L-lizyny (zasada), stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, oraz siarczan L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum były dopuszczone do stosowania bez ograniczeń czasowych na mocy dyrektywy 82/471/EWG zmienionej dyrektywą Komisji 88/485/EWG (3). Dodatki te zostały następnie wpisane do rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (3) | Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wnioski o ponowną ocenę stężonego roztworu L-lizyny (zasady), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, oraz siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt. Złożono również wnioski o zezwolenie na stosowanie stężonego roztworu L-lizyny (zasady), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, oraz siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum dla wszystkich gatunków zwierząt zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wnioski o ponowną ocenę stężonego roztworu L-lizyny (zasady), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, oraz siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt. Złożono również wnioski o zezwolenie na stosowanie stężonego roztworu L-lizyny (zasady), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, oraz siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum dla wszystkich gatunków zwierząt zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia.

| (4) | Wnioski dotyczą zezwolenia na stosowanie stężonego roztworu L-lizyny (zasady), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, oraz siarczanu L-lizyny jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania ich w kategorii „dodatki dietetyczne”. |
| --- | --- |

(4)

Wnioski dotyczą zezwolenia na stosowanie stężonego roztworu L-lizyny (zasady), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, oraz siarczanu L-lizyny jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania ich w kategorii „dodatki dietetyczne”.

| (5) | W opiniach z dnia 11 września 2013 r. (4), 28 października 2014 r. (5), 10 marca 2015 r. (6), 16 czerwca 2015 r. (7), 2 grudnia 2015 r. (8), 19 kwietnia 2016 r. (9), 28 listopada 2018 r. (10)
  , (11) i 3 kwietnia 2019 r. (12) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania stężony roztwór L-lizyny (zasada) wytwarzany przez Escherichia coli FERM BP-10941, Escherichia coli FERM BP-11355, Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775 i Corynebacterium glutamicum KCCM 10227, stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny wytwarzany przez Escherichia coli FERM BP-10941 i Escherichia coli FERM BP-11355, monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, wytwarzany przez Escherichia coli FERM BP-10941, Escherichia coli FERM BP-11355, Escherichia coli CGMCC 3705, Escherichia coli CGMCC 7.57, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775, Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P i Corynebacterium glutamicum KCCM 10227 oraz siarczan L-lizyny wytwarzany przez Corynebacterium glutamicum KCCM 10227 i Corynebacterium glutamicum DSM 24990 nie mają negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Bezpieczeństwo dodatków wytwarzanych przez genetycznie zmodyfikowane mikroorganizmy, w szczególności przez Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547, jest uzależnione od przebiegu procesu produkcyjnego w taki sposób, aby w produkcie końcowym nie było obecne rekombinowane DNA szczepu produkcyjnego. Urząd stwierdził również, że cztery formy L-lizyny należy uznać za niebezpieczne dla użytkowników dodatków, w szczególności przy wdychaniu. Niektóre formy należy również uznać za umiarkowanie drażniące dla oczu lub żrące dla skóry i oczu. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatków. Urząd stwierdził również, że dodatki są skutecznym źródłem aminokwasu L-lizyny dla wszystkich gatunków zwierząt oraz że dodatki te, aby były równie skuteczne u przeżuwaczy jak u gatunków innych niż przeżuwacze, powinny być chronione przed degradacją w żwaczu. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy i w wodzie, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(5)

W opiniach z dnia 11 września 2013 r. (4), 28 października 2014 r. (5), 10 marca 2015 r. (6), 16 czerwca 2015 r. (7), 2 grudnia 2015 r. (8), 19 kwietnia 2016 r. (9), 28 listopada 2018 r. (10)
  , (11) i 3 kwietnia 2019 r. (12) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania stężony roztwór L-lizyny (zasada) wytwarzany przez Escherichia coli FERM BP-10941, Escherichia coli FERM BP-11355, Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775 i Corynebacterium glutamicum KCCM 10227, stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny wytwarzany przez Escherichia coli FERM BP-10941 i Escherichia coli FERM BP-11355, monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, wytwarzany przez Escherichia coli FERM BP-10941, Escherichia coli FERM BP-11355, Escherichia coli CGMCC 3705, Escherichia coli CGMCC 7.57, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547, Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775, Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P i Corynebacterium glutamicum KCCM 10227 oraz siarczan L-lizyny wytwarzany przez Corynebacterium glutamicum KCCM 10227 i Corynebacterium glutamicum DSM 24990 nie mają negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko. Bezpieczeństwo dodatków wytwarzanych przez genetycznie zmodyfikowane mikroorganizmy, w szczególności przez Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547, jest uzależnione od przebiegu procesu produkcyjnego w taki sposób, aby w produkcie końcowym nie było obecne rekombinowane DNA szczepu produkcyjnego. Urząd stwierdził również, że cztery formy L-lizyny należy uznać za niebezpieczne dla użytkowników dodatków, w szczególności przy wdychaniu. Niektóre formy należy również uznać za umiarkowanie drażniące dla oczu lub żrące dla skóry i oczu. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatków. Urząd stwierdził również, że dodatki są skutecznym źródłem aminokwasu L-lizyny dla wszystkich gatunków zwierząt oraz że dodatki te, aby były równie skuteczne u przeżuwaczy jak u gatunków innych niż przeżuwacze, powinny być chronione przed degradacją w żwaczu. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatków paszowych w paszy i w wodzie, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (6) | Nazwy „stężony roztwór L-lizyny (zasada)” i „stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny” należy zmienić na „ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy” i „ciekły monochlorowodorek L-lizyny”, ponieważ minimalna zawartość L-lizyny w tych dodatkach wynosi odpowiednio tylko 50 % i 22 %. |
| --- | --- |

(6)

Nazwy „stężony roztwór L-lizyny (zasada)” i „stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny” należy zmienić na „ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy” i „ciekły monochlorowodorek L-lizyny”, ponieważ minimalna zawartość L-lizyny w tych dodatkach wynosi odpowiednio tylko 50 % i 22 %.

| (7) | Ocena stężonego roztworu L-lizyny (zasada), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, i siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum spp. lub Escherichia coli spp., jak wspomniano w motywie 5, dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tych substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(7)

Ocena stężonego roztworu L-lizyny (zasada), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, i siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum spp. lub Escherichia coli spp., jak wspomniano w motywie 5, dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tych substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

| (8) | Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie stężonego roztworu L-lizyny (zasada), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, i siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia. |
| --- | --- |

(8)

Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie stężonego roztworu L-lizyny (zasada), stężonego roztworu monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorku L-lizyny, technicznie czystego, i siarczanu L-lizyny wytwarzanego w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

| (9) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zezwolenie

Substancje wyszczególnione w załączniku, należące do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „aminokwasy, ich sole i podobne produkty”, zostają dopuszczone jako dodatki paszowe stosowane w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Środki przejściowe

1.   Stężony roztwór L-lizyny (zasada), stężony roztwór monochlorowodorku L-lizyny, monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, oraz siarczan L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum, dopuszczone dyrektywą Komisji 88/485/EWG, oraz zawierające ją premiksy mogą być wprowadzane do obrotu do dnia 18 czerwca 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 18 grudnia 2019 r. i stosowane aż do wyczerpania istniejących zapasów.

2.   Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające substancje, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 18 grudnia 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 18 grudnia 2019 r., mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

3.   Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające substancje, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 18 grudnia 2021 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 18 grudnia 2019 r., mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których ani z których nie pozyskuje się żywności.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Dyrektywa Rady 82/471/EWG z dnia 30 czerwca 1982 r. dotycząca niektórych produktów stosowanych w żywieniu zwierząt (Dz.U. L 213 z 21.7.1982, s. 8).

2

(3)  Dyrektywa Komisji 88/485/EWG z dnia 26 lipca 1988 r. zmieniająca załącznik do dyrektywy Rady 82/471/EWG dotyczącej niektórych produktów stosowanych w żywieniu zwierząt (Dz.U. L 239 z 30.8.1988, s. 36).

3

(4)  Dziennik EFSA 2013;11(10):3365.

4

(5)  Dziennik EFSA 2014;12(11):3895.

5

(6)  Dziennik EFSA 2015;13(3):4052.

6

(7)  Dziennik EFSA 2015;13(7):4156.

7

(8)  Dziennik EFSA 2016;14(3):4346.

8

(9)  Dziennik EFSA 2016;14(5):4471.

9

(10)  Dziennik EFSA 2019;17(1):5532.

10

(11)  Dziennik EFSA 2019;17(1):5537.

11

(12)  Dziennik EFSA 2019;17(5):5697.

12

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Pozostałe przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| mg dodatku/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: Aminokwasy, ich sole i podobne produkty |
| 3c320 | — | Ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy | Skład dodatku:

  Roztwór wodny L-lizyny o zawartości co najmniej 50 % L-lizyny.

  Charakterystyka substancji czynnej:

  L-lizyna wytwarzana w drodze fermentacji przez Escherichia coli FERM BP-10941 lub

  Escherichia coli FERM BP-11355 lub

  Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P lub

  Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547 lub

  Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775 lub

  Corynebacterium glutamicum KCCM 10227.
  Wzór chemiczny: NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH
  Numer CAS: 56-87-1

  Metody analityczne (1):

  Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:






  — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180. |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Pozostałe przepisy

Data ważności zezwolenia

mg dodatku/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: Aminokwasy, ich sole i podobne produkty

3c320

—

Ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy

Skład dodatku:

Roztwór wodny L-lizyny o zawartości co najmniej 50 % L-lizyny.

Charakterystyka substancji czynnej:

L-lizyna wytwarzana w drodze fermentacji przez Escherichia coli FERM BP-10941 lub

Escherichia coli FERM BP-11355 lub

Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P lub

Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547 lub

Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775 lub

Corynebacterium glutamicum KCCM 10227.

Wzór chemiczny: NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH

Numer CAS: 56-87-1

Metody analityczne (1):

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180.

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F). |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F).

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w wodzie:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD), lub |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD), lub

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS). |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS).

Wszystkie gatunki

-

-

-

| 1. | Na etykietach dodatku podaje się zawartość lizyny. |
| --- | --- |

1.

Na etykietach dodatku podaje się zawartość lizyny.

| 2. | Ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy, może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat. |
| --- | --- |

2.

Ciekła L-lizyna, roztwór podstawowy, może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.

| 3. | Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem oraz dla skóry i oczu. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych, skóry i oczu. |
| --- | --- |

3.

Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem oraz dla skóry i oczu. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych, skóry i oczu.

| 4. | Dodatek może być również stosowany w wodzie do pojenia. |
| --- | --- |

4.

Dodatek może być również stosowany w wodzie do pojenia.

| 5. | Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, w szczególności podawaną w wodzie do pojenia, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”. |
| --- | --- |

5.

Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, w szczególności podawaną w wodzie do pojenia, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”.

18.12.2029

3c321

-

Ciekły monochlorowodorek L-lizyny

Skład dodatku:

Roztwór wodny monochlorowodorku L-lizyny, zawierający co najmniej 22 % L-lizyny, o maksymalnej wilgotności 66 % (minimum 58 % L-lizyny w suchej masie).

Charakterystyka substancji czynnej:

Monochlorowodorek L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez

Escherichia coli FERM BP-10941 lub Escherichia coli FERM BP-11355.

Wzór chemiczny: NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH

Numer CAS: 657-27-2

Metody analityczne 1:

Do oznaczania monochlorowodorku L-lizyny w dodatku paszowym:

| — | Food Chemical Codex „L-lysine monohydrochloride monograph” (Kodeks substancji chemicznych w żywności „Monografia dotycząca monochlorowodorku L-lizyny”) |
| --- | --- |

—

Food Chemical Codex „L-lysine monohydrochloride monograph” (Kodeks substancji chemicznych w żywności „Monografia dotycząca monochlorowodorku L-lizyny”)

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180. |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180.

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F). |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F).

Wszystkie gatunki

-

-

-

| 1. | Na etykietach dodatku podaje się zawartość lizyny. |
| --- | --- |

1.

Na etykietach dodatku podaje się zawartość lizyny.

| 2. | Ciekły monochlorowodorek L-lizyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. |
| --- | --- |

2.

Ciekły monochlorowodorek L-lizyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

| 3. | Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem oraz dla oczu. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych, i oczu. |
| --- | --- |

3.

Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem oraz dla oczu. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych, i oczu.

| 4. | Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.” |
| --- | --- |

4.

Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”

18.12.2029

3c322

Monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty

Skład dodatku:

Monochlorowodorek L-lizyny w formie sproszkowanej, zawierający co najmniej 78 % L-lizyny, o maksymalnej wilgotności 1,5 %.

Charakterystyka substancji czynnej:

Monochlorowodorek L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez

Escherichia coli FERM BP-10941 lub Escherichia coli FERM BP-11355 lub Escherichia coli CGMCC 3705 lub Escherichia coli CGMCC 7.57 lub Corynebacterium glutamicum NRRL B-50547 lub

Corynebacterium glutamicum NRRL B-50775 lub

Corynebacterium glutamicum KCCM 11117P lub

Corynebacterium glutamicum KCCM 10227.

Wzór chemiczny: NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH

Numer CAS: 657-27-2

Metody analityczne 1:

Do oznaczania monochlorowodorku L-lizyny w dodatku paszowym:

| — | Food Chemical Codex „L-lysine monohydrochloride monograph” (Kodeks substancji chemicznych w żywności „Monografia dotycząca monochlorowodorku L-lizyny”) |
| --- | --- |

—

Food Chemical Codex „L-lysine monohydrochloride monograph” (Kodeks substancji chemicznych w żywności „Monografia dotycząca monochlorowodorku L-lizyny”)

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180. |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180.

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F). |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F).

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w wodzie:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD); lub |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD); lub

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS). |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS).

Wszystkie gatunki

-

-

-

| 1. | Na etykietach dodatku podaje się zawartość lizyny. |
| --- | --- |

1.

Na etykietach dodatku podaje się zawartość lizyny.

| 2. | Monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. |
| --- | --- |

2.

Monochlorowodorek L-lizyny, technicznie czysty, może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

| 3. | Zawartość endotoksyn w dodatku i jego pylność muszą być takie, aby maksymalne narażenie na endotoksyny wynosiło 1 600 IU endotoksyn/m3 powietrza 2. |
| --- | --- |

3.

Zawartość endotoksyn w dodatku i jego pylność muszą być takie, aby maksymalne narażenie na endotoksyny wynosiło 1 600 IU endotoksyn/m3 powietrza 2.

| 4. | Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych. |
| --- | --- |

4.

Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych.

| 5. | Dodatek może być również stosowany w wodzie do pojenia. |
| --- | --- |

5.

Dodatek może być również stosowany w wodzie do pojenia.

| 6. | Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, w szczególności podawaną w wodzie do pojenia, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”. |
| --- | --- |

6.

Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, w szczególności podawaną w wodzie do pojenia, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”.

18.12.2029

3c324

Siarczan L-lizyny

Skład dodatku:

Granulat o minimalnej zawartości L-lizyny wynoszącej 52 % i maksymalnej zawartości siarczanu 24 %.

Charakterystyka substancji czynnej:

Siarczan L-lizyny wytwarzany w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum KCCM 10227 lub

Corynebacterium glutamicum DSM 24990.

Wzór chemiczny: C12H28N4O4•H2SO4/[NH2-(CH2)4-CH(NH2)-COOH]2SO4

Numer CAS: 60343-69-3

Metody analityczne
  1:

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w dodatku paszowym i w premiksach zawierających ponad 10 % lizyny:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180. |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-VIS/FLD) – EN ISO 17180.

Do analizy jakościowej siarczanu w dodatku paszowym:

| — | monografia Farmakopei Europejskiej 20301. |
| --- | --- |

—

monografia Farmakopei Europejskiej 20301.

Do oznaczania ilościowego zawartości lizyny w premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:

| — | chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-UV) – rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009. |
| --- | --- |

—

chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (IEC-UV) – rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009.

Wszystkie gatunki

-

-

10 000

| 1. | Na etykietach dodatku podaje się zawartość L-lizyny. |
| --- | --- |

1.

Na etykietach dodatku podaje się zawartość L-lizyny.

| 2. | Siarczan L-lizyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. |
| --- | --- |

2.

Siarczan L-lizyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

| 3. | Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych. |
| --- | --- |

3.

Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem. Jeżeli zagrożeń nie można wyeliminować ani ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych.

| 4. | Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.” |
| --- | --- |

4.

Informacje na etykietach, którymi opatrzone są dodatek i premiksy: „Przy suplementacji L-lizyną, należy brać pod uwagę podaż w diecie wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych, aby zapobiegać zakłóceniom równowagi żywieniowej.”

18.12.2029

---

(1)  Szczegółowe informacje dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports

(2)  Narażenie obliczone na podstawie poziomu endotoksyn i pylności dodatku zgodnie z metodą wykorzystywaną przez EFSA (Dziennik EFSA 2018;16(10):5458); metoda analityczna Farmakopea Europejska 2.6.14. (endotoksyny bakteryjne).

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/12 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/12

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1965

z dnia 26 listopada 2019 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie dihydratu molibdenianu sodu jako dodatku paszowego dla owiec

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

| (2) | Molibdenian sodu został dopuszczony bez ograniczeń czasowych jako dodatek paszowy dla wszystkich gatunków zwierząt zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG. Substancja ta została następnie wpisana do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(2)

Molibdenian sodu został dopuszczony bez ograniczeń czasowych jako dodatek paszowy dla wszystkich gatunków zwierząt zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG. Substancja ta została następnie wpisana do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (3) | Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę dihydratu molibdenianu sodu jako dodatku paszowego dla owiec. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożono wniosek o ponowną ocenę dihydratu molibdenianu sodu jako dodatku paszowego dla owiec.

| (4) | Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie dihydratu molibdenianu sodu w kategorii „dodatki dietetyczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(4)

Wnioskodawca wystąpił o zaklasyfikowanie dihydratu molibdenianu sodu w kategorii „dodatki dietetyczne”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (5) | Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 23 stycznia 2019 r. (3) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania dihydrat molibdenianu sodu nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko naturalne. Stwierdził również, że dodatek jest uznawany za substancję wywołującą podrażnienie skóry i oczu. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Urząd stwierdził ponadto, że suplementacja molibdenu w paszach dla owiec za pomocą dihydratu molibdenianu sodu jest uważana za skuteczną w celu zagwarantowania właściwej równowagi z miedzią, gdy stosunek miedzi do molibdenu w diecie znajduje się w zakresie 3–10. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdania dotyczące metody analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. |
| --- | --- |

(5)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opinii z dnia 23 stycznia 2019 r. (3) stwierdził, że zgodnie z proponowanymi warunkami stosowania dihydrat molibdenianu sodu nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt, bezpieczeństwo konsumentów ani na środowisko naturalne. Stwierdził również, że dodatek jest uznawany za substancję wywołującą podrażnienie skóry i oczu. W związku z tym Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi, w szczególności w przypadku użytkowników dodatku. Urząd stwierdził ponadto, że suplementacja molibdenu w paszach dla owiec za pomocą dihydratu molibdenianu sodu jest uważana za skuteczną w celu zagwarantowania właściwej równowagi z miedzią, gdy stosunek miedzi do molibdenu w diecie znajduje się w zakresie 3–10. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdania dotyczące metody analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione na mocy art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

| (6) | Z oceny dihydratu molibdenianu sodu wynika, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. |
| --- | --- |

(6)

Z oceny dihydratu molibdenianu sodu wynika, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione.

| (7) | Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie dihydratu molibdenianu sodu, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia. |
| --- | --- |

(7)

Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie dihydratu molibdenianu sodu, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

| (8) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zezwolenie

Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „związki pierwiastków śladowych”, zostaje dopuszczona jako dodatek paszowy stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Środki przejściowe

1.   Dihydrat molibdenianu sodu oraz premiksy zawierające tę substancję, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 18 czerwca 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 18 grudnia 2019 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów.

2.   Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające dihydrat molibdenianu sodu, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 18 grudnia 2020 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 18 grudnia 2019 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność.

3.   Materiały paszowe i mieszanki paszowe zawierające dihydrat molibdenianu sodu, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 18 grudnia 2021 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 18 grudnia 2019 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania zapasów, jeżeli są przeznaczone dla zwierząt, od których lub z których nie pozyskuje się żywności.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

1

(2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

2

(3)  Dziennik EFSA 2019; 17(2):5606.

3

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer identyfikacyjny dodatku | Nazwa posiadacza zezwolenia | Dodatek | Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna | Gatunek lub kategoria zwierzęcia | Maksymalny wiek | Minimalna zawartość | Maksymalna zawartość | Pozostałe przepisy | Data ważności zezwolenia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Zawartość pierwiastka (Mo) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % |
| Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych. |
| 3b701 | — | Dihydrat molibdenianu sodu | Skład dodatku:

  Dihydrat molibdenianu sodu w postaci proszku o minimalnej zawartości molibdenu wynoszącej 37 %.

  Charakterystyka substancji czynnej:

  Wzór chemiczny: Na2MoO4. 2 H2O
  Numer CAS: 10102-40-6

  Metody analityczne
   (1):
  Do oznaczania ilościowego całkowitego molibdenu w dodatku paszowym, premiksach, materiałach paszowych i mieszankach paszowych:






  — | EN 15510: atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES) |

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Pozostałe przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Mo) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych.

3b701

—

Dihydrat molibdenianu sodu

Skład dodatku:

Dihydrat molibdenianu sodu w postaci proszku o minimalnej zawartości molibdenu wynoszącej 37 %.

Charakterystyka substancji czynnej:

Wzór chemiczny: Na2MoO4. 2 H2O

Numer CAS: 10102-40-6

Metody analityczne
   (1):

Do oznaczania ilościowego całkowitego molibdenu w dodatku paszowym, premiksach, materiałach paszowych i mieszankach paszowych:

—

EN 15510: atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES)

Do oznaczenia ilościowego całkowitego poziomu sodu w dodatku paszowym:

| — | EN 15510: atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES), lub |
| --- | --- |

—

EN 15510: atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-AES), lub

| — | EN ISO 6869: Metoda absorpcyjnej spektrometrii atomowej (AAS) |
| --- | --- |

—

EN ISO 6869: Metoda absorpcyjnej spektrometrii atomowej (AAS)

Owce

—

—

2,5 (ogółem)

| 1. | Dodatek jest wprowadzany do pasz w postaci premiksu. |
| --- | --- |

1.

Dodatek jest wprowadzany do pasz w postaci premiksu.

| 2. | Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z kontaktem ze skórą lub z oczami. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. |
| --- | --- |

2.

Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z kontaktem ze skórą lub z oczami. Jeżeli ryzyka nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

| 3. | Na etykietach dodatku i premiksów należy umieszczać następujące ostrzeżenie:
  „Suplementacja molibdenu w paszy dla owiec musi prowadzić do osiągnięcia w diecie stosunku Cu:Mo w zakresie 3–10, aby zapewnić właściwą równowagę z miedzią” |
| --- | --- |

3.

Na etykietach dodatku i premiksów należy umieszczać następujące ostrzeżenie:

„Suplementacja molibdenu w paszy dla owiec musi prowadzić do osiągnięcia w diecie stosunku Cu:Mo w zakresie 3–10, aby zapewnić właściwą równowagę z miedzią”

18.12.2029

---

(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/eurl/feed-additives/evaluation-reports

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/15 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/15

---

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2019/1966

z dnia 27 listopada 2019 r.

w sprawie zmiany i sprostowania załączników II, III i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 2 akapit czwarty,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2) ustanowiono zharmonizowaną klasyfikację substancji jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR), w oparciu o ocenę naukową Komitetu ds. Oceny Ryzyka Europejskiej Agencji Chemikaliów. Substancje te sklasyfikowano jako substancje CMR kategorii 1A, substancje CMR kategorii 1B lub substancje CMR kategorii 2 w zależności od poziomu dowodów wskazujących na ich właściwości CMR. |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2) ustanowiono zharmonizowaną klasyfikację substancji jako rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR), w oparciu o ocenę naukową Komitetu ds. Oceny Ryzyka Europejskiej Agencji Chemikaliów. Substancje te sklasyfikowano jako substancje CMR kategorii 1A, substancje CMR kategorii 1B lub substancje CMR kategorii 2 w zależności od poziomu dowodów wskazujących na ich właściwości CMR.

| (2) | W art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 zakazuje się stosowania w produktach kosmetycznych substancji sklasyfikowanych jako substancje CMR kategorii 1A, 1B lub 2 na podstawie części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 (substancji CMR). Substancję CMR można jednak stosować w produktach kosmetycznych, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 15 ust. 1 zdanie drugie lub art. 15 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. |
| --- | --- |

(2)

W art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 zakazuje się stosowania w produktach kosmetycznych substancji sklasyfikowanych jako substancje CMR kategorii 1A, 1B lub 2 na podstawie części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 (substancji CMR). Substancję CMR można jednak stosować w produktach kosmetycznych, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 15 ust. 1 zdanie drugie lub art. 15 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.

| (3) | W celu jednolitego wdrożenia zakazu stosowania substancji CMR w obrębie rynku wewnętrznego, zapewnienia pewności prawa, w szczególności dla podmiotów gospodarczych i właściwych organów krajowych, a także w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi, wszystkie substancje CMR powinny zostać włączone do wykazu substancji zakazanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz, w stosownych przypadkach, usunięte z wykazów substancji objętych ograniczeniami lub dozwolonych w załącznikach III i V do tego rozporządzenia. W przypadku gdy spełnione są warunki określone w art. 15 ust. 1 zdanie drugie lub art. 15 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, należy odpowiednio zmienić wykazy substancji objętych ograniczeniami lub substancji dozwolonych w załącznikach III i V do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(3)

W celu jednolitego wdrożenia zakazu stosowania substancji CMR w obrębie rynku wewnętrznego, zapewnienia pewności prawa, w szczególności dla podmiotów gospodarczych i właściwych organów krajowych, a także w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi, wszystkie substancje CMR powinny zostać włączone do wykazu substancji zakazanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz, w stosownych przypadkach, usunięte z wykazów substancji objętych ograniczeniami lub dozwolonych w załącznikach III i V do tego rozporządzenia. W przypadku gdy spełnione są warunki określone w art. 15 ust. 1 zdanie drugie lub art. 15 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, należy odpowiednio zmienić wykazy substancji objętych ograniczeniami lub substancji dozwolonych w załącznikach III i V do tego rozporządzenia.

| (4) | Wszystkie substancje, które w dniu 1 grudnia 2018 r., kiedy rozporządzenie Komisji (UE) 2017/776 (3) zaczęło być stosowane, były sklasyfikowane jako substancje CMR zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, miały zostać objęte rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/831 (4). Niniejsze rozporządzenie obejmuje substancje sklasyfikowane jako substancje CMR na mocy rozporządzenia Komisji (UE) 2018/1480 (5), które zacznie obowiązywać od dnia 1 maja 2020 r. |
| --- | --- |

(4)

Wszystkie substancje, które w dniu 1 grudnia 2018 r., kiedy rozporządzenie Komisji (UE) 2017/776 (3) zaczęło być stosowane, były sklasyfikowane jako substancje CMR zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, miały zostać objęte rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/831 (4). Niniejsze rozporządzenie obejmuje substancje sklasyfikowane jako substancje CMR na mocy rozporządzenia Komisji (UE) 2018/1480 (5), które zacznie obowiązywać od dnia 1 maja 2020 r.

| (5) | W odniesieniu do substancji kwas 2-hydroksybenzoesowy, zwanej zgodnie z Międzynarodowym nazewnictwem składników kosmetycznych (INCI) „Salicylic acid” (kwasem salicylowym), która została sklasyfikowana jako substancja CMR kategorii 2, złożono wniosek o zastosowanie art. 15 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i ustalono, że warunek przewidziany w tym przepisie jest spełniony. |
| --- | --- |

(5)

W odniesieniu do substancji kwas 2-hydroksybenzoesowy, zwanej zgodnie z Międzynarodowym nazewnictwem składników kosmetycznych (INCI) „Salicylic acid” (kwasem salicylowym), która została sklasyfikowana jako substancja CMR kategorii 2, złożono wniosek o zastosowanie art. 15 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i ustalono, że warunek przewidziany w tym przepisie jest spełniony.

| (6) | Kwas salicylowy i jego sole są obecnie wymienione w pozycji 3 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 jako substancje konserwujące dozwolone w produktach kosmetycznych w stężeniu nieprzekraczającym 0,5 % (kwas). |
| --- | --- |

(6)

Kwas salicylowy i jego sole są obecnie wymienione w pozycji 3 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 jako substancje konserwujące dozwolone w produktach kosmetycznych w stężeniu nieprzekraczającym 0,5 % (kwas).

| (7) | Kwas salicylowy jest również wymieniony w pozycji 98 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 jako substancja objęta ograniczeniami, dozwolona wyłącznie w przypadku stosowania do innych celów niż jako substancja konserwująca: w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu nieprzekraczającym 3,0 % oraz w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %. |
| --- | --- |

(7)

Kwas salicylowy jest również wymieniony w pozycji 98 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 jako substancja objęta ograniczeniami, dozwolona wyłącznie w przypadku stosowania do innych celów niż jako substancja konserwująca: w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu nieprzekraczającym 3,0 % oraz w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %.

| (8) | Zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 substancja sklasyfikowana jako substancja CMR kategorii 2 może być stosowana w produktach kosmetycznych, jeśli została oceniona przez Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) i uznana za bezpieczną do stosowania w takich produktach. |
| --- | --- |

(8)

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 substancja sklasyfikowana jako substancja CMR kategorii 2 może być stosowana w produktach kosmetycznych, jeśli została oceniona przez Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) i uznana za bezpieczną do stosowania w takich produktach.

| (9) | W dniu 21 grudnia 2018 r. SCCS wydał opinię naukową w sprawie kwasu salicylowego (6) („opinia SCCS”), w której stwierdzono, że na podstawie dostępnych danych substancja ta jest bezpieczna dla konsumentów w przypadku stosowania jako substancja konserwująca w produktach kosmetycznych w stężeniu nieprzekraczającym 0,5 % (kwas), z uwzględnieniem ograniczeń, jakimi jest obecnie objęta. Opinia SCCS nie ma zastosowania do produktów do jamy ustnej ani do produktów rozpylanych, które mogą prowadzić do narażenia płuc konsumenta na kontakt poprzez wdychanie. |
| --- | --- |

(9)

W dniu 21 grudnia 2018 r. SCCS wydał opinię naukową w sprawie kwasu salicylowego (6) („opinia SCCS”), w której stwierdzono, że na podstawie dostępnych danych substancja ta jest bezpieczna dla konsumentów w przypadku stosowania jako substancja konserwująca w produktach kosmetycznych w stężeniu nieprzekraczającym 0,5 % (kwas), z uwzględnieniem ograniczeń, jakimi jest obecnie objęta. Opinia SCCS nie ma zastosowania do produktów do jamy ustnej ani do produktów rozpylanych, które mogą prowadzić do narażenia płuc konsumenta na kontakt poprzez wdychanie.

| (10) | SCCS stwierdził również, że kwas salicylowy jest bezpieczny w zastosowaniach innych niż jako substancja konserwująca w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu nieprzekraczającym 3,0 % i w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %, z uwzględnieniem ograniczeń, jakimi jest obecnie objęta, z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do powiek, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek i dezodorantów w kulce. Opinia SCCS nie ma zastosowania do produktów do jamy ustnej ani do produktów rozpylanych, które mogą prowadzić do narażenia płuc konsumenta na kontakt poprzez wdychanie. |
| --- | --- |

(10)

SCCS stwierdził również, że kwas salicylowy jest bezpieczny w zastosowaniach innych niż jako substancja konserwująca w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu nieprzekraczającym 3,0 % i w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %, z uwzględnieniem ograniczeń, jakimi jest obecnie objęta, z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do powiek, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek i dezodorantów w kulce. Opinia SCCS nie ma zastosowania do produktów do jamy ustnej ani do produktów rozpylanych, które mogą prowadzić do narażenia płuc konsumenta na kontakt poprzez wdychanie.

| (11) | SCCS stwierdził również, że kwas salicylowy działa drażniąco na oczy i może potencjalnie powodować poważne uszkodzenie oczu, a także wskazał, że obecnie prowadzone są badania mające na celu ocenę, czy kwas salicylowy posiada właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego, oraz że w zależności od wyników tych badań konieczne może okazać się uwzględnienie potencjalnych właściwości kwasu salicylowego powodujących zaburzenia funkcjonowania układu hormonalnego w przypadku jego stosowania w kosmetykach. |
| --- | --- |

(11)

SCCS stwierdził również, że kwas salicylowy działa drażniąco na oczy i może potencjalnie powodować poważne uszkodzenie oczu, a także wskazał, że obecnie prowadzone są badania mające na celu ocenę, czy kwas salicylowy posiada właściwości zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego, oraz że w zależności od wyników tych badań konieczne może okazać się uwzględnienie potencjalnych właściwości kwasu salicylowego powodujących zaburzenia funkcjonowania układu hormonalnego w przypadku jego stosowania w kosmetykach.

| (12) | W świetle klasyfikacji kwasu salicylowego jako substancji CMR kategorii 2 i jako substancji działającej drażniąco na oczy i mogącej powodować poważne uszkodzenie oczu oraz w świetle opinii SCCS, substancja ta powinna być dopuszczona jako substancja konserwująca w produktach kosmetycznych w stężeniu nieprzekraczającym 0,5 % (kwas), z uwzględnieniem ograniczeń, jakimi jest obecnie objęta, z wyjątkiem produktów do jamy ustnej oraz zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie. Należy również zezwolić na jej stosowanie, w przypadku zastosowań innych niż jako substancja konserwująca, w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu nieprzekraczającym 3,0 % i w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %, z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do powiek, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek i dezodorantów w kulce. Nie należy w każdym razie zezwolić na jej stosowanie w przypadku zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie. Uwzględniając stwierdzenie SCCS, że kwas salicylowy działa drażniąco na oczy, obowiązujące ograniczenie i warunek, zgodnie z którymi substancja ta nie może być stosowana w produktach dla dzieci w wieku poniżej 3 lat, z wyjątkiem szamponów, należy zmodyfikować w taki sposób, aby obejmowały wszystkie produkty dla dzieci w wieku poniżej 3 lat. Należy odpowiednio dostosować ograniczenia określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz warunki określone w załączniku V do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(12)

W świetle klasyfikacji kwasu salicylowego jako substancji CMR kategorii 2 i jako substancji działającej drażniąco na oczy i mogącej powodować poważne uszkodzenie oczu oraz w świetle opinii SCCS, substancja ta powinna być dopuszczona jako substancja konserwująca w produktach kosmetycznych w stężeniu nieprzekraczającym 0,5 % (kwas), z uwzględnieniem ograniczeń, jakimi jest obecnie objęta, z wyjątkiem produktów do jamy ustnej oraz zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie. Należy również zezwolić na jej stosowanie, w przypadku zastosowań innych niż jako substancja konserwująca, w produktach spłukiwanych do włosów w stężeniu nieprzekraczającym 3,0 % i w innych produktach w stężeniu nieprzekraczającym 2,0 %, z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do powiek, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek i dezodorantów w kulce. Nie należy w każdym razie zezwolić na jej stosowanie w przypadku zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie. Uwzględniając stwierdzenie SCCS, że kwas salicylowy działa drażniąco na oczy, obowiązujące ograniczenie i warunek, zgodnie z którymi substancja ta nie może być stosowana w produktach dla dzieci w wieku poniżej 3 lat, z wyjątkiem szamponów, należy zmodyfikować w taki sposób, aby obejmowały wszystkie produkty dla dzieci w wieku poniżej 3 lat. Należy odpowiednio dostosować ograniczenia określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz warunki określone w załączniku V do tego rozporządzenia.

| (13) | W odniesieniu do wszystkich substancji innych niż kwas salicylowy, które rozporządzeniem (UE) 2018/1480 zostały sklasyfikowane jako substancje CMR zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, nie złożono wniosków o stosowanie w produktach kosmetycznych w drodze wyjątku. Żadna z tych substancji nie jest obecnie objęta ograniczeniami ani dozwolona w załącznikach III lub V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Cztery z tych substancji są obecnie wymienione w załączniku II do wspomnianego rozporządzenia. Substancje, które nie zostały już wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, należy dodać do wykazu substancji zakazanych w produktach kosmetycznych w tym załączniku. |
| --- | --- |

(13)

W odniesieniu do wszystkich substancji innych niż kwas salicylowy, które rozporządzeniem (UE) 2018/1480 zostały sklasyfikowane jako substancje CMR zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, nie złożono wniosków o stosowanie w produktach kosmetycznych w drodze wyjątku. Żadna z tych substancji nie jest obecnie objęta ograniczeniami ani dozwolona w załącznikach III lub V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Cztery z tych substancji są obecnie wymienione w załączniku II do wspomnianego rozporządzenia. Substancje, które nie zostały już wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, należy dodać do wykazu substancji zakazanych w produktach kosmetycznych w tym załączniku.

| (14) | Rozporządzeniem (UE) 2017/776 substancja 8-hydroksychinolina; chinolin-8-ol, nosząca nazwę INCI „Oxyquinoline” (oksychinolina), została sklasyfikowana jako substancja CMR kategorii 1B, natomiast jej postać siarczanowa, substancja siarczan bis(8-hydroksychinoliny), nosząca nazwę INCI „Oxyquinoline sulphate” (siarczan oksychinoliny), nie została sklasyfikowana jako substancja CMR. Obie substancje zostały wymienione w pozycji 395 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 w momencie, w którym zaczęła obowiązywać klasyfikacja oksychinoliny jako substancji CMR i zostały one objęte zakazem stosowania w produktach kosmetycznych, chyba że spełnione są warunki określone w pozycji 51 załącznika III do tego rozporządzenia. Ponieważ oksychinolina została sklasyfikowana jako substancja CMR, powinna zostać usunięta z pozycji 51 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. W rozporządzeniu (UE) 2019/831 pozycja 51 została jednak błędnie skreślona w całości, wraz z odniesieniem do tej pozycji w pozycji 395 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Aby w prawidłowy sposób odzwierciedlić zakaz stosowania oksychinoliny w produktach kosmetycznych na podstawie jej klasyfikacji jako substancji CMR, należy ponownie wprowadzić pozycję 51 dotyczącą siarczanu oksychinoliny w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i odpowiednio dostosować pozycję 395 w załączniku II do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(14)

Rozporządzeniem (UE) 2017/776 substancja 8-hydroksychinolina; chinolin-8-ol, nosząca nazwę INCI „Oxyquinoline” (oksychinolina), została sklasyfikowana jako substancja CMR kategorii 1B, natomiast jej postać siarczanowa, substancja siarczan bis(8-hydroksychinoliny), nosząca nazwę INCI „Oxyquinoline sulphate” (siarczan oksychinoliny), nie została sklasyfikowana jako substancja CMR. Obie substancje zostały wymienione w pozycji 395 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 w momencie, w którym zaczęła obowiązywać klasyfikacja oksychinoliny jako substancji CMR i zostały one objęte zakazem stosowania w produktach kosmetycznych, chyba że spełnione są warunki określone w pozycji 51 załącznika III do tego rozporządzenia. Ponieważ oksychinolina została sklasyfikowana jako substancja CMR, powinna zostać usunięta z pozycji 51 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. W rozporządzeniu (UE) 2019/831 pozycja 51 została jednak błędnie skreślona w całości, wraz z odniesieniem do tej pozycji w pozycji 395 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Aby w prawidłowy sposób odzwierciedlić zakaz stosowania oksychinoliny w produktach kosmetycznych na podstawie jej klasyfikacji jako substancji CMR, należy ponownie wprowadzić pozycję 51 dotyczącą siarczanu oksychinoliny w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i odpowiednio dostosować pozycję 395 w załączniku II do tego rozporządzenia.

| (15) | Rozporządzeniem (UE) 2019/831 substancja metylo-fenylenodiamina, nosząca nazwę INCI „Diaminotoluene” (diaminotoluen), została dodana do wykazu substancji zakazanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 jako pozycja 1507. Pozycja ta nie odpowiada jednak określonej substancji, lecz grupie substancji, spośród których jedynie 4-metylo-m-fenylenodiaminę i 2-metylo-m-fenylenodiaminę, mieszaninę i masę poreakcyjną tych dwu substancji sklasyfikowano jako substancje CMR na mocy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. Spośród tych substancji CMR 4-metylo-m-fenylenodiamina, 2-metylo-m-fenylenodiamina oraz mieszanina tych dwu substancji są już wymienione jako pozycje 364, 413 i 1144 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, natomiast stosowanie w kosmetykach substancji „masa poreakcyjna 4-metylo-m-fenylenodiaminy i 2-metylo-m-fenylenodiaminy” nie zostało jeszcze zakazane. Należy zatem zmienić pozycję 1507 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, tak aby obejmowała jedynie tę substancję. Ponieważ substancje CMR: 4-metylo-m-fenylenodiamina i 2-metylo-m-fenylenodiamina, jak również mieszanina i masa poreakcyjna tych substancji są także częścią większej grupy substancji objętych ograniczeniami wymienionej jako pozycja 9 w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, odpowiednie pozycje w załączniku II, w tym zmieniona pozycja 1507, powinny być wyłączone z zakresu pozycji 9. Należy zatem odpowiednio dostosować pozycję 9 w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. |
| --- | --- |

(15)

Rozporządzeniem (UE) 2019/831 substancja metylo-fenylenodiamina, nosząca nazwę INCI „Diaminotoluene” (diaminotoluen), została dodana do wykazu substancji zakazanych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 jako pozycja 1507. Pozycja ta nie odpowiada jednak określonej substancji, lecz grupie substancji, spośród których jedynie 4-metylo-m-fenylenodiaminę i 2-metylo-m-fenylenodiaminę, mieszaninę i masę poreakcyjną tych dwu substancji sklasyfikowano jako substancje CMR na mocy rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. Spośród tych substancji CMR 4-metylo-m-fenylenodiamina, 2-metylo-m-fenylenodiamina oraz mieszanina tych dwu substancji są już wymienione jako pozycje 364, 413 i 1144 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, natomiast stosowanie w kosmetykach substancji „masa poreakcyjna 4-metylo-m-fenylenodiaminy i 2-metylo-m-fenylenodiaminy” nie zostało jeszcze zakazane. Należy zatem zmienić pozycję 1507 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, tak aby obejmowała jedynie tę substancję. Ponieważ substancje CMR: 4-metylo-m-fenylenodiamina i 2-metylo-m-fenylenodiamina, jak również mieszanina i masa poreakcyjna tych substancji są także częścią większej grupy substancji objętych ograniczeniami wymienionej jako pozycja 9 w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, odpowiednie pozycje w załączniku II, w tym zmieniona pozycja 1507, powinny być wyłączone z zakresu pozycji 9. Należy zatem odpowiednio dostosować pozycję 9 w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.

| (16) | Ponadto 19 substancji lub grup substancji sklasyfikowanych jako substancje CMR rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1179 (7), które zaczęło być stosowane dnia 1 marca 2018 r., zostało błędnie pominiętych i nie zostało włączone do rozporządzenia (UE) 2019/831, mimo że nie złożono wniosku o stosowanie w produktach kosmetycznych tych substancji lub grup substancji. Żadna z tych substancji ani grup nie jest obecnie objęta ograniczeniami ani dozwolona w załącznikach III lub V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. 18 spośród tych substancji lub grup substancji nie jest obecnie wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, a zatem należy je włączyć do wykazu substancji zakazanych w produktach kosmetycznych w tymże załączniku II. Jedna z substancji, tj. bezwodnik oktaboranu disodu, należy do grupy substancji już wymienionej jako pozycja 1396 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i należy ją uwzględnić w ramach tej pozycji. W związku z tym należy odpowiednio dostosować pozycję 1396. |
| --- | --- |

(16)

Ponadto 19 substancji lub grup substancji sklasyfikowanych jako substancje CMR rozporządzeniem Komisji (UE) 2016/1179 (7), które zaczęło być stosowane dnia 1 marca 2018 r., zostało błędnie pominiętych i nie zostało włączone do rozporządzenia (UE) 2019/831, mimo że nie złożono wniosku o stosowanie w produktach kosmetycznych tych substancji lub grup substancji. Żadna z tych substancji ani grup nie jest obecnie objęta ograniczeniami ani dozwolona w załącznikach III lub V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. 18 spośród tych substancji lub grup substancji nie jest obecnie wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, a zatem należy je włączyć do wykazu substancji zakazanych w produktach kosmetycznych w tymże załączniku II. Jedna z substancji, tj. bezwodnik oktaboranu disodu, należy do grupy substancji już wymienionej jako pozycja 1396 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 i należy ją uwzględnić w ramach tej pozycji. W związku z tym należy odpowiednio dostosować pozycję 1396.

| (17) | Należy zatem odpowiednio zmienić i sprostować rozporządzenie (WE) nr 1223/2009. |
| --- | --- |

(17)

Należy zatem odpowiednio zmienić i sprostować rozporządzenie (WE) nr 1223/2009.

| (18) | Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 opierają się na klasyfikacjach odnośnych substancji jako substancji CMR na mocy rozporządzenia (UE) 2018/1480 i powinny zatem obowiązywać od tego samego dnia co wspomniane klasyfikacje. |
| --- | --- |

(18)

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1223/2009 opierają się na klasyfikacjach odnośnych substancji jako substancji CMR na mocy rozporządzenia (UE) 2018/1480 i powinny zatem obowiązywać od tego samego dnia co wspomniane klasyfikacje.

| (19) | Aby zapobiec wszelkim zakłóceniom i niepewności prawnej dla podmiotów gospodarczych, korekta błędu wprowadzonego rozporządzeniem (UE) 2019/831 w odniesieniu do substancji siarczan oksychinoliny powinna obowiązywać z mocą wsteczną od daty wejścia w życie tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(19)

Aby zapobiec wszelkim zakłóceniom i niepewności prawnej dla podmiotów gospodarczych, korekta błędu wprowadzonego rozporządzeniem (UE) 2019/831 w odniesieniu do substancji siarczan oksychinoliny powinna obowiązywać z mocą wsteczną od daty wejścia w życie tego rozporządzenia.

| (20) | Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych, |
| --- | --- |

(20)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załącznikach II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 wprowadza się sprostowania zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1 stosuje się od dnia 1 maja 2020 r.

Pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. b) załącznika II stosuje się od dnia 11 czerwca 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 59.

1

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/776 z dnia 4 maja 2017 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2019/831 z dnia 22 maja 2019 r. zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych (Dz.U. L 137 z 23.5.2019, s. 29).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/1480 z dnia 4 października 2018 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, oraz w sprawie sprostowania rozporządzenia Komisji (UE) 2017/776 (Dz.U. L 251 z 5.10.2018, s. 1).

5

(6)  SCCS/1601/18, http://ec.europa.eu/health/sites/health/files/scientific_committees/consumer_safety/docs/sccs_o_223.pdf

6

(7)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1179 z dnia 19 lipca 2016 r. dostosowujące do postępu naukowo-technicznego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz.U. L 195 z 20.7.2016, s. 11).

7

---

ZAŁĄCZNIK I

1)

dodaje się pozycje w brzmieniu:

| Numer porządkowy | Dane substancji |
| --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Numer CAS | Numer WE |
| a | b | c | d |
| „1612 | Fosmet (ISO); fosforoditionian S-[(1,3-diokso-1,3-dihydro-2H-izoindol-2-ilo)metylo]-O,O-dimetylu;
  ditiofosforan S-ftalimidometylu-O,O-dimetylu | 732-11-6 | 211-987-4 |
| 1613 | Nadmanganian potasu | 7722-64-7 | 231-760-3 |
| 1614 | 2-benzylo-2-dimetyloamino-4′-morfolinobutyrofenon | 119313-12-1 | 404-360-3 |
| 1615 | Chizalofop-p-tefurylowy (ISO);
  (R)-2-[4-(6-chlorochinoksalin-2-yloksy)fenyloksy]propionian
  (+/–) tetrahydrofurfurylu | 200509-41-7 | 414-200-4 |
| 1616 | Propikonazol (ISO); (2RS,4RS;2RS,4SR)-1-{[2-(2,4-dichlorofenylo)-4-propylo-1,3-dioksolan-2-ylo]metylo}-1H-1,2,4-triazol | 60207-90-1 | 262-104-4 |
| 1617 | Pinoksaden (ISO); 2,2-dimetylopropionian 8-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)-7-okso-1,2,4,5-tetrahydro-7H-pirazolo[1,2-d][1,4,5]oksadiazepin-9-ylu | 243973-20-8 | 635-361-9 |
| 1618 | Tetrametryna (ISO);
  2,2-dimetylo-3-(2-metyloprop-1-en-1-ylo)cyklopropanokarboksylan (1,3-diokso-1,3,4,5,6,7-heksahydro-2H-izoindol-2-ilo)metylu | 7696-12-0 | 231-711-6 |
| 1619 | (1R-trans)-2,2-dimetylo-3-(2-metyloprop-1-enylo)cyklopropanokarboksylan (1,3,4,5,6,7-heksahydro-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)metylu | 1166-46-7 | 214-619-0 |
| 1620 | Spirodiklofen (ISO);
  2,2-dimetylobutanian 3-(2,4-dichlorofenylo)-2-okso-1-oksaspiro[4,5]dec-3-en-4-ylu | 148477-71-8 | 604-636-5 |
| 1621 | Masa poreakcyjna 1-[2-(2-aminobutoksy)etoksy]but-2-yloaminy i 1-({[2-(2-aminobutoksy)etoksy]metylo}propoksy)but-2-yloaminy | 897393-42-9 | 447-920-2 |
| 1622 | 1-winyloimidazol | 1072-63-5 | 214-012-0 |
| 1633 | Amisulbrom (ISO); 3-(3-bromo-6-fluoro-2-metyloindol-1-ilosulfonylo)-N,N-dimetylo-1H-1,2,4-triazolo-1-sulfonamid | 348635-87-0 | 672-776-4” |

Numer porządkowy

Dane substancji

Nazwa chemiczna/INN

Numer CAS

Numer WE

a

b

c

d

„1612

Fosmet (ISO); fosforoditionian S-[(1,3-diokso-1,3-dihydro-2H-izoindol-2-ilo)metylo]-O,O-dimetylu;

S

H

O

O

ditiofosforan S-ftalimidometylu-O,O-dimetylu

S

732-11-6

211-987-4

1613

Nadmanganian potasu

7722-64-7

231-760-3

1614

2-benzylo-2-dimetyloamino-4′-morfolinobutyrofenon

119313-12-1

404-360-3

1615

Chizalofop-p-tefurylowy (ISO);

p

(R)-2-[4-(6-chlorochinoksalin-2-yloksy)fenyloksy]propionian

R

(+/–) tetrahydrofurfurylu

200509-41-7

414-200-4

1616

Propikonazol (ISO); (2RS,4RS;2RS,4SR)-1-{[2-(2,4-dichlorofenylo)-4-propylo-1,3-dioksolan-2-ylo]metylo}-1H-1,2,4-triazol

H

60207-90-1

262-104-4

1617

Pinoksaden (ISO); 2,2-dimetylopropionian 8-(2,6-dietylo-4-metylofenylo)-7-okso-1,2,4,5-tetrahydro-7H-pirazolo[1,2-d][1,4,5]oksadiazepin-9-ylu

H

243973-20-8

635-361-9

1618

Tetrametryna (ISO);

2,2-dimetylo-3-(2-metyloprop-1-en-1-ylo)cyklopropanokarboksylan (1,3-diokso-1,3,4,5,6,7-heksahydro-2H-izoindol-2-ilo)metylu

H

7696-12-0

231-711-6

1619

(1R-trans)-2,2-dimetylo-3-(2-metyloprop-1-enylo)cyklopropanokarboksylan (1,3,4,5,6,7-heksahydro-1,3-diokso-2H-izoindol-2-ilo)metylu

R

H

1166-46-7

214-619-0

1620

Spirodiklofen (ISO);

2,2-dimetylobutanian 3-(2,4-dichlorofenylo)-2-okso-1-oksaspiro[4,5]dec-3-en-4-ylu

148477-71-8

604-636-5

1621

Masa poreakcyjna 1-[2-(2-aminobutoksy)etoksy]but-2-yloaminy i 1-({[2-(2-aminobutoksy)etoksy]metylo}propoksy)but-2-yloaminy

897393-42-9

447-920-2

1622

1-winyloimidazol

1072-63-5

214-012-0

1633

Amisulbrom (ISO); 3-(3-bromo-6-fluoro-2-metyloindol-1-ilosulfonylo)-N,N-dimetylo-1H-1,2,4-triazolo-1-sulfonamid

N

N

H

348635-87-0

672-776-4”

2)

pozycja 98 otrzymuje brzmienie:

| „98 | Kwas 2-hydroksybenzoesowy(*) | Salicylic acid | 69-72-7 | 200-712-3 | a) Produkty spłukiwane do włosów
  b) Inne produkty z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do oczu, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek, dezodorantów w kulce | a) 3,0 %
  b) 2,0 % | Nie stosować w preparatach dla dzieci poniżej 3 lat.
  Nie do zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie.
  Nie stosować w produktach do jamy ustnej.
  Do celów innych niż zahamowanie rozwoju drobnoustrojów w produkcie. Cel musi wynikać z prezentacji produktu. | Nie stosować dla dzieci poniżej 3 lat (**) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

„98

Kwas 2-hydroksybenzoesowy(*)

Salicylic acid

69-72-7

200-712-3

a) Produkty spłukiwane do włosów

b) Inne produkty z wyjątkiem emulsji do ciała, cieni do oczu, tuszu do rzęs, eyelinerów, szminek, dezodorantów w kulce

a) 3,0 %

b) 2,0 %

Nie stosować w preparatach dla dzieci poniżej 3 lat.

Nie do zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie.

Nie stosować w produktach do jamy ustnej.

Do celów innych niż zahamowanie rozwoju drobnoustrojów w produkcie. Cel musi wynikać z prezentacji produktu.

Nie stosować dla dzieci poniżej 3 lat (**)

3)

pozycja 3 otrzymuje brzmienie:

| Numer porządkowy | Określenie substancji | Warunki | Określenie warunków stosowania i ostrzeżeń |
| --- | --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Nazwa w glosariuszu wspólnych nazw składników | Nr CAS | Nr WE | Rodzaj produktu, części ciała | Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia | Inne | |
| a | b | c | d | e | f | g | h | i |
| „3 | Kwas salicylowy (*) i jego sole | Salicylic acid
  Calcium salicylate, magnesium salicylate, MEA- salicylate, sodium salicylate, potassium salicylate, TEA- salicylate | 69-72-7
  824-35-1, 18917-89-0, 59866- 70-5, 54-21-7, 578-36-9, 2174-16-5 | 200-712-3
  212-525-4, 242-669-3, 261-963-2, 200-198-0, 209-421-6, 218-531-3 | | 0,5 % (kwas)
  0,5 % (kwas) | Nie stosować w produktach dla dzieci poniżej 3 lat.
  Nie stosować w produktach do jamy ustnej.
  Nie do zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie.
  Nie stosować w produktach dla dzieci poniżej 3 lat, z wyjątkiem szamponów. | Nie stosować dla dzieci poniżej 3 lat (**)
  Nie stosować dla dzieci poniżej 3 lat (***) |

Numer porządkowy

Określenie substancji

Warunki

Określenie warunków stosowania i ostrzeżeń

Nazwa chemiczna/INN

Nazwa w glosariuszu wspólnych nazw składników

Nr CAS

Nr WE

Rodzaj produktu, części ciała

Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia

Inne

a

b

c

d

e

f

g

h

i

„3

Kwas salicylowy (*) i jego sole

Salicylic acid

Calcium salicylate, magnesium salicylate, MEA- salicylate, sodium salicylate, potassium salicylate, TEA- salicylate

69-72-7

824-35-1, 18917-89-0, 59866- 70-5, 54-21-7, 578-36-9, 2174-16-5

200-712-3

212-525-4, 242-669-3, 261-963-2, 200-198-0, 209-421-6, 218-531-3

0,5 % (kwas)

0,5 % (kwas)

Nie stosować w produktach dla dzieci poniżej 3 lat.

Nie stosować w produktach do jamy ustnej.

Nie do zastosowań, które mogą prowadzić do narażenia płuc użytkownika końcowego na kontakt poprzez wdychanie.

Nie stosować w produktach dla dzieci poniżej 3 lat, z wyjątkiem szamponów.

Nie stosować dla dzieci poniżej 3 lat (**)

Nie stosować dla dzieci poniżej 3 lat (***)

---

(1)  W przypadku stosowania jako środka konserwującego, zob. załącznik V, nr 3.

1

(2)  Wyłącznie w odniesieniu do produktów, które mogłyby być stosowane u dzieci w wieku poniżej trzech lat.”;

2

(3)  W przypadku zastosowań innych niż jako środek konserwujący, zob. załącznik III, nr 98.

3

(4)  Wyłącznie w odniesieniu do produktów, które mogłyby być stosowane u dzieci w wieku poniżej trzech lat.

4

(5)  Wyłącznie w odniesieniu do produktów, które mogłyby być stosowane u dzieci w wieku poniżej trzech lat i które pozostają w dłuższym kontakcie ze skórą.”.

5

---

ZAŁĄCZNIK II

1)

| a) | pozycja 395 otrzymuje brzmienie:








  Numer porządkowy | Dane substancji |
| --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Numer CAS | Numer WE |
| „395 | 8-hydroksychinolina i siarczan bis(8-hydroksychinoliny), z wyjątkiem zastosowań siarczanu przewidzianych w załączniku III nr 51 | 148-24-3
  134-31-6 | 205-711-1
  205-137-1” |

a)

pozycja 395 otrzymuje brzmienie:

Numer porządkowy

Dane substancji

Nazwa chemiczna/INN

Numer CAS

Numer WE

„395

8-hydroksychinolina i siarczan bis(8-hydroksychinoliny), z wyjątkiem zastosowań siarczanu przewidzianych w załączniku III nr 51

148-24-3

134-31-6

205-711-1

205-137-1”

| b) | pozycja 1396 otrzymuje brzmienie:








  Numer porządkowy | Dane substancji |
| --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Numer CAS | Numer WE |
| a | b | c | d |
| „1396 | Borany, tetraborany, oktaborany i sole lub estry kwasu borowego, w tym:
  Bezwodnik oktaboranu disodu [1]
  Tetrahydrat oktaboranu disodu [2]
  2-aminoetanol, monoester kwasu borowego [3]
  Diwodoroortoboran (2-hydroksypropylo)amoniowy [4]
  Boran potasu, sól potasowa kwasu borowego [5]
  Kwas borowy, triester oktylododecylu [6]
  Boran cynku [7]
  Boran sodu, tetraboran disodu, bezwodny; sól sodowa kwasu borowego [8]
  Heptatlenek disodu tetraboru, hydrat [9]
  Kwas ortoborowy, sól sodowa [10]
  Dekahydrat tetraboranu disodu; dekahydrat boraksu [11]
  Pentahydrat tetraboranu disodu; pentahydrat boraksu [12] | 12008-41-2 [1]
  12280-03-4 [2]
  10377-81-8 [3]
  68003-13-4 [4]
  12712-38-8 [5]
  — [6]
  1332-07-6 [7]
  1330-43-4 [8]
  12267-73-1 [9]
  13840-56-7 [10]
  1303-96-4 [11]
  12179-04-3 [12] | 234-541-0 [1]
  234-541-0 [2]
  233-829-3 [3]
  268-109-8 [4]
  603-184-6 [5]
  — [6]
  215-566-6 [7]
  215-540-4 [8]
  235-541-3 [9]
  237-560-2 [10]
  215-540-4 [11]
  215-540-4 [12]” |

b)

pozycja 1396 otrzymuje brzmienie:

Numer porządkowy

Dane substancji

Nazwa chemiczna/INN

Numer CAS

Numer WE

a

b

c

d

„1396

Borany, tetraborany, oktaborany i sole lub estry kwasu borowego, w tym:

Bezwodnik oktaboranu disodu [1]

Tetrahydrat oktaboranu disodu [2]

2-aminoetanol, monoester kwasu borowego [3]

Diwodoroortoboran (2-hydroksypropylo)amoniowy [4]

Boran potasu, sól potasowa kwasu borowego [5]

Kwas borowy, triester oktylododecylu [6]

Boran cynku [7]

Boran sodu, tetraboran disodu, bezwodny; sól sodowa kwasu borowego [8]

Heptatlenek disodu tetraboru, hydrat [9]

Kwas ortoborowy, sól sodowa [10]

Dekahydrat tetraboranu disodu; dekahydrat boraksu [11]

Pentahydrat tetraboranu disodu; pentahydrat boraksu [12]

12008-41-2 [1]

12280-03-4 [2]

10377-81-8 [3]

68003-13-4 [4]

12712-38-8 [5]

— [6]

1332-07-6 [7]

1330-43-4 [8]

12267-73-1 [9]

13840-56-7 [10]

1303-96-4 [11]

12179-04-3 [12]

234-541-0 [1]

234-541-0 [2]

233-829-3 [3]

268-109-8 [4]

603-184-6 [5]

— [6]

215-566-6 [7]

215-540-4 [8]

235-541-3 [9]

237-560-2 [10]

215-540-4 [11]

215-540-4 [12]”

| c) | pozycja 1507 otrzymuje brzmienie:








  Numer porządkowy | Dane substancji |
| --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Numer CAS | Numer WE |
| „1507 | Diaminotoluen, metylofenylenodiamina, produkt techniczny – masa poreakcyjna [4-metylo-m-fenylenodiaminy oraz 2-metylo-m-fenylenodiaminy] | _ | _” |

c)

pozycja 1507 otrzymuje brzmienie:

Numer porządkowy

Dane substancji

Nazwa chemiczna/INN

Numer CAS

Numer WE

„1507

Diaminotoluen, metylofenylenodiamina, produkt techniczny – masa poreakcyjna [4-metylo-m-fenylenodiaminy oraz 2-metylo-m-fenylenodiaminy]

_

_”

| d) | dodaje się pozycje w brzmieniu:








  Numer porządkowy | Dane substancji |
| --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Numer CAS | Numer WE |
| a | b | c | d |
| „1624 | Pirymikarb (ISO); dimetylokarbaminian 2-(dimetyloamino)-5,6-dimetylopirymidyn-4-ylu | 23103-98-2 | 245-430-1 |
| 1625 | 1,2-dichloropropan; dichlorek propylenu | 78-87-5 | 201-152-2 |
| 1626 | Rozgałęziony dodecylofenol [1]
  Rozgałęziony 2-dodecylofenol [2]
  Rozgałęziony 3-dodecylofenol [3]
  Rozgałęziony 4-dodecylofenol [4]
  Pochodne (tetrapropenylo)fenolu [5] | 121158-58-5 [1]
  1801269-80-6 [2]
  1801269-77-1 [3]
  210555-94-5 [4]
  74499-35-7 [5] | 310-154-3 [1]
  - [2]
  - [3]
  640-104-9 [4]
  616-100-8 [5] |
| 1627 | Kumatetralyl (ISO); 4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna | 5836-29-3 | 227-424-0 |
| 1628 | Difenakum (ISO); 3-(3-bifenyl-4-ilo-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)4-hydroksykumaryna | 56073-07-5 | 259-978-4 |
| 1628 | Brodifakum (ISO); 4-hydroksy-3-(3-(4′-bromo-4-bifenylilo)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna | 56073-10-0 | 259-980-5 |
| 1629 | Flokumafen (ISO); masa poreakcyjna cis-4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluorometylobenzyloksy)fenylo)-1-naftylo)kumaryny i trans-4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluorometylobenzyloksy)fenylo)-1-naftylo)kumaryny | 90035-08-8 | 421-960-0 |
| 1630 | Acetochlor (ISO); 2-chloro-N-(etoksymetylo)-N-(2-etylo-6-metylofenylo)acetamid | 34256-82-1 | 251-899-3 |
| 1631 | Włókna szklane typu E o reprezentatywnym składzie | — | — |
| 1632 | Włókna szklane o reprezentatywnym składzie | — | — |
| 1633 | Bromadiolon (ISO); 3-[3-(4′-bromobifenyl-4-ilo)-3-hydroksy-1-fenylopropylo]-4-hydroksy-2H-chromen-2-on | 28772-56-7 | 249-205-9 |
| 1634 | Difetialon (ISO); 3-[3-(4′-bromobifenyl-4-ilo)-1,2,3,4-tetrahydronaftalen-1-ilo]-4-hydroksy-2H-1-benzotiopiran-2-on | 104653-34-1 | 600-594-7 |
| 1635 | Kwas perfluorononan-1-owy [1]
  oraz jego sole sodowe [2]
  i amonowe [3] | 375-95-1 [1]
  21049-39-8 [2]
  4149-60-4 [3] | 206-801-3 [1]
  - [2]
  - [3] |
| 1636 | Ftalan dicykloheksylu | 84-61-7 | 201-545-9 |
| 1637 | 3,7-dimetylookta-2,6-dienonitryl | 5146-66-7 | 225-918-0 |
| 1638 | Bupirymat (ISO); Dimetylosulfaminian 5-butylo-2-etylamino-6-metylopirymidyn-4-ylu | 41483-43-6 | 255-391-2 |
| 1639 | Triflumizol (ISO); (1E)-N-[4-chloro-2-(trifluorometylo)fenylo]-1-(1H-imidazol-1-ilo)-2-propoksyetanimina | 68694-11-1 | 604-708-8 |
| 1640 | Hydronadtlenek tert-butylu | 75-91-2 | 200-915-7” |

d)

dodaje się pozycje w brzmieniu:

Numer porządkowy

Dane substancji

Nazwa chemiczna/INN

Numer CAS

Numer WE

a

b

c

d

„1624

Pirymikarb (ISO); dimetylokarbaminian 2-(dimetyloamino)-5,6-dimetylopirymidyn-4-ylu

23103-98-2

245-430-1

1625

1,2-dichloropropan; dichlorek propylenu

78-87-5

201-152-2

1626

Rozgałęziony dodecylofenol [1]

Rozgałęziony 2-dodecylofenol [2]

Rozgałęziony 3-dodecylofenol [3]

Rozgałęziony 4-dodecylofenol [4]

Pochodne (tetrapropenylo)fenolu [5]

121158-58-5 [1]

1801269-80-6 [2]

1801269-77-1 [3]

210555-94-5 [4]

74499-35-7 [5]

310-154-3 [1]

- [2]

- [3]

640-104-9 [4]

616-100-8 [5]

1627

Kumatetralyl (ISO); 4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna

5836-29-3

227-424-0

1628

Difenakum (ISO); 3-(3-bifenyl-4-ilo-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)4-hydroksykumaryna

56073-07-5

259-978-4

1628

Brodifakum (ISO); 4-hydroksy-3-(3-(4′-bromo-4-bifenylilo)-1,2,3,4-tetrahydro-1-naftylo)kumaryna

56073-10-0

259-980-5

1629

Flokumafen (ISO); masa poreakcyjna cis-4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluorometylobenzyloksy)fenylo)-1-naftylo)kumaryny i trans-4-hydroksy-3-(1,2,3,4-tetrahydro-3-(4-(4-trifluorometylobenzyloksy)fenylo)-1-naftylo)kumaryny

90035-08-8

421-960-0

1630

Acetochlor (ISO); 2-chloro-N-(etoksymetylo)-N-(2-etylo-6-metylofenylo)acetamid

34256-82-1

251-899-3

1631

Włókna szklane typu E o reprezentatywnym składzie

—

—

1632

Włókna szklane o reprezentatywnym składzie

—

—

1633

Bromadiolon (ISO); 3-[3-(4′-bromobifenyl-4-ilo)-3-hydroksy-1-fenylopropylo]-4-hydroksy-2H-chromen-2-on

28772-56-7

249-205-9

1634

Difetialon (ISO); 3-[3-(4′-bromobifenyl-4-ilo)-1,2,3,4-tetrahydronaftalen-1-ilo]-4-hydroksy-2H-1-benzotiopiran-2-on

104653-34-1

600-594-7

1635

Kwas perfluorononan-1-owy [1]

oraz jego sole sodowe [2]

i amonowe [3]

375-95-1 [1]

21049-39-8 [2]

4149-60-4 [3]

206-801-3 [1]

- [2]

- [3]

1636

Ftalan dicykloheksylu

84-61-7

201-545-9

1637

3,7-dimetylookta-2,6-dienonitryl

5146-66-7

225-918-0

1638

Bupirymat (ISO); Dimetylosulfaminian 5-butylo-2-etylamino-6-metylopirymidyn-4-ylu

41483-43-6

255-391-2

1639

Triflumizol (ISO); (1E)-N-[4-chloro-2-(trifluorometylo)fenylo]-1-(1H-imidazol-1-ilo)-2-propoksyetanimina

68694-11-1

604-708-8

1640

Hydronadtlenek tert-butylu

75-91-2

200-915-7”

2)

| a) | pozycja 9 otrzymuje brzmienie:













  Numer
  porządkowy | Określenie substancji | Ograniczenia | Warunki i ostrzeżenia na opakowaniach |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/
  INN | Nazwa w słowniku wspólnych nazw składników | Nr CAS | Nr WE | Rodzaj produktu, części ciała | Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia | Inne | |
| a | b | c | d | e | f | g | h | i |
| „9 | „Metylofenylenodiaminy, ich N-podstawione pochodne i ich sole (1) z wyjątkiem substancji wymienionych pod numerami porządkowymi 9a i 9b niniejszego załącznika oraz substancji wymienionych pod numerami porządkowymi 364, 413, 1144, 1310, 1313 i 1507 w załączniku II | | | | Substancja do farbowania włosów w utleniających produktach do farbowania włosów | | a) Stosowanie ogólne
  b) Stosowanie profesjonalne
  Dla a) i b): Po zmieszaniu w warunkach utleniających maksymalne stężenie stosowane na włosy nie może przekraczać 5 % w przeliczeniu na wolną zasadę | a) Na etykiecie należy wydrukować:
  Stosunek zmieszania.
  »

  Barwniki do włosów mogą wywoływać silne reakcje alergiczne.
  Proszę przeczytać instrukcje i przestrzegać ich.
  Produkt nie jest przeznaczony dla osób poniżej 16 roku życia.
  Tymczasowe tatuaże na bazie czarnej henny mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii.
  Nie farbować włosów, jeśli: — na twarzy występuje wysypka lub skóra głowy jest wrażliwa, podrażniona i uszkodzona, – kiedykolwiek wystąpiła reakcja na farbowanie włosów, – w przeszłości wystąpiła reakcja na tymczasowy tatuaż na bazie czarnej henny.
  Zawiera fenylenodiaminy (toluenodiaminy).
  Nie stosować do barwienia brwi i rzęs.«
  b) Na etykiecie należy wydrukować:
  Stosunek zmieszania.
  »Tylko do użytku profesjonalnego. Barwniki do włosów mogą wywoływać silne reakcje alergiczne.
  Proszę przeczytać instrukcje i przestrzegać ich.
  Produkt nie jest przeznaczony dla osób poniżej 16 roku życia.
  Tymczasowe tatuaże na bazie czarnej henny mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii.
  Nie farbować włosów, jeśli: — na twarzy występuje wysypka lub skóra głowy jest wrażliwa, podrażniona i uszkodzona,






  — | kiedykolwiek wystąpiła reakcja na farbowanie włosów, |

a)

pozycja 9 otrzymuje brzmienie:

Numer

porządkowy

Określenie substancji

Ograniczenia

Warunki i ostrzeżenia na opakowaniach

Nazwa chemiczna/

INN

Nazwa w słowniku wspólnych nazw składników

Nr CAS

Nr WE

Rodzaj produktu, części ciała

Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia

Inne

a

b

c

d

e

f

g

h

i

„9

„Metylofenylenodiaminy, ich N-podstawione pochodne i ich sole (1) z wyjątkiem substancji wymienionych pod numerami porządkowymi 9a i 9b niniejszego załącznika oraz substancji wymienionych pod numerami porządkowymi 364, 413, 1144, 1310, 1313 i 1507 w załączniku II

Substancja do farbowania włosów w utleniających produktach do farbowania włosów

a) Stosowanie ogólne

b) Stosowanie profesjonalne

Dla a) i b): Po zmieszaniu w warunkach utleniających maksymalne stężenie stosowane na włosy nie może przekraczać 5 % w przeliczeniu na wolną zasadę

a) Na etykiecie należy wydrukować:

Stosunek zmieszania.

»
  Image 1
  Barwniki do włosów mogą wywoływać silne reakcje alergiczne.

Proszę przeczytać instrukcje i przestrzegać ich.

Produkt nie jest przeznaczony dla osób poniżej 16 roku życia.

Tymczasowe tatuaże na bazie czarnej henny mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii.

Nie farbować włosów, jeśli: — na twarzy występuje wysypka lub skóra głowy jest wrażliwa, podrażniona i uszkodzona, – kiedykolwiek wystąpiła reakcja na farbowanie włosów, – w przeszłości wystąpiła reakcja na tymczasowy tatuaż na bazie czarnej henny.

Zawiera fenylenodiaminy (toluenodiaminy).

Nie stosować do barwienia brwi i rzęs.«

b) Na etykiecie należy wydrukować:

Stosunek zmieszania.

»Tylko do użytku profesjonalnego. Barwniki do włosów mogą wywoływać silne reakcje alergiczne.

Proszę przeczytać instrukcje i przestrzegać ich.

Produkt nie jest przeznaczony dla osób poniżej 16 roku życia.

Tymczasowe tatuaże na bazie czarnej henny mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii.

Nie farbować włosów, jeśli: — na twarzy występuje wysypka lub skóra głowy jest wrażliwa, podrażniona i uszkodzona,

—

kiedykolwiek wystąpiła reakcja na farbowanie włosów,

| — | w przeszłości wystąpiła reakcja na tymczasowy tatuaż na bazie czarnej henny. |
| --- | --- |

—

w przeszłości wystąpiła reakcja na tymczasowy tatuaż na bazie czarnej henny.

Zawiera fenylenodiaminy (toluenodiaminy).

Stosować rękawice ochronne.«”

| b) | dodaje się pozycję w brzmieniu:













  Numer porządkowy | Określenie substancji | Ograniczenia | Warunki i ostrzeżenia na opakowaniach |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Nazwa chemiczna/INN | Nazwa w słowniku wspólnych nazw składników | Nr CAS | Nr WE | Rodzaj produktu, części ciała | Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia | Inne |
| a | b | c | d | e | f | g | h | i |
| „51 | Siarczan bis(8-hydroksychinoliny) | Siarczan oksychinoliny | 134-31-6 | 205-137-1 | Stabilizator wody utlenionej w spłukiwanych produktach do włosów
  Stabilizator wody utlenionej w produktach niespłukiwanych do włosów | 0,3 % (w przeliczeniu na wolną zasadę)
  0,03 % (w przeliczeniu na wolną zasadę)” | | |

b)

dodaje się pozycję w brzmieniu:

Numer porządkowy

Określenie substancji

Ograniczenia

Warunki i ostrzeżenia na opakowaniach

Nazwa chemiczna/INN

Nazwa w słowniku wspólnych nazw składników

Nr CAS

Nr WE

Rodzaj produktu, części ciała

Maksymalne stężenie w preparacie gotowym do użycia

Inne

a

b

c

d

e

f

g

h

i

„51

Siarczan bis(8-hydroksychinoliny)

Siarczan oksychinoliny

134-31-6

205-137-1

Stabilizator wody utlenionej w spłukiwanych produktach do włosów

Stabilizator wody utlenionej w produktach niespłukiwanych do włosów

0,3 % (w przeliczeniu na wolną zasadę)

0,03 % (w przeliczeniu na wolną zasadę)”

---

DECYZJE

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/27 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/27

---

DECYZJA RADY (UE) 2019/1967

z dnia 25 listopada 2019 r.

w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając propozycję rządu Włoch,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

| (2) | Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Vita SANTARSIERA, |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Vita SANTARSIERA,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

| — | Vito BARDI, Presidente della Regione Basilicata. |
| --- | --- |

—

Vito BARDI, Presidente della Regione Basilicata.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

1

(2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

2

(3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

3

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/28 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/28

---

DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/1968

z dnia 2 sierpnia 2019 r.

w sprawie środka SA.21445 – C42/2006 wdrożonego przez Republikę Włoską jako wynagrodzenie za środki zgromadzone na rachunkach bieżących Poste Italiane zdeponowane w Skarbie Państwa

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 5649)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawiania uwag zgodnie z przywołanymi postanowieniami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   Procedura

Procedura

| (1) | Pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. Zrzeszenie Banków Włoskich („ABI” lub „skarżący”) złożyło do Komisji skargę dotyczącą serii środków na rzecz działalności bankowej prowadzonej przez Poste Italiane SpA („Poste Italiane” lub „PI”). W szczególności Komisja została poinformowana, że zgodnie z umową zawartą między Republiką Włoską („Włochy”) a PI Włochy miały przyznać Poste Italiane odsetki w wysokości około 4 % z tytułu środków finansowych gromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących PI i przekazanych na rachunek włoskiego Skarbu Państwa („Skarb Państwa”), podczas gdy PI miało ustalić stopę procentową pocztowych rachunków bieżących na około 1 %. Różnica między oprocentowaniem depozytu (tj. stopą procentową płaconą przez PI posiadaczom pocztowych rachunków bieżących) a oprocentowaniem pożyczek (tj. stopą procentową otrzymywaną przez PI od Skarbu Państwa za środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa) była wyższa niż stopa procentowa na rynku właściwym, co według skarżącego stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(1)

Pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. Zrzeszenie Banków Włoskich („ABI” lub „skarżący”) złożyło do Komisji skargę dotyczącą serii środków na rzecz działalności bankowej prowadzonej przez Poste Italiane SpA („Poste Italiane” lub „PI”). W szczególności Komisja została poinformowana, że zgodnie z umową zawartą między Republiką Włoską („Włochy”) a PI Włochy miały przyznać Poste Italiane odsetki w wysokości około 4 % z tytułu środków finansowych gromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących PI i przekazanych na rachunek włoskiego Skarbu Państwa („Skarb Państwa”), podczas gdy PI miało ustalić stopę procentową pocztowych rachunków bieżących na około 1 %. Różnica między oprocentowaniem depozytu (tj. stopą procentową płaconą przez PI posiadaczom pocztowych rachunków bieżących) a oprocentowaniem pożyczek (tj. stopą procentową otrzymywaną przez PI od Skarbu Państwa za środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa) była wyższa niż stopa procentowa na rynku właściwym, co według skarżącego stanowi pomoc państwa.

| (2) | Pismem z dnia 7 lutego 2006 r. Komisja przesłała do władz włoskich szereg pytań dotyczących wynagrodzenia powiązanego z pocztowymi rachunkami bieżącymi. Władze włoskie udzieliły odpowiedzi na te pytania w piśmie z dnia 21 kwietnia 2006 r. W dniu 30 marca 2006 r. miało miejsce spotkanie z władzami włoskimi oraz PI. |
| --- | --- |

(2)

Pismem z dnia 7 lutego 2006 r. Komisja przesłała do władz włoskich szereg pytań dotyczących wynagrodzenia powiązanego z pocztowymi rachunkami bieżącymi. Władze włoskie udzieliły odpowiedzi na te pytania w piśmie z dnia 21 kwietnia 2006 r. W dniu 30 marca 2006 r. miało miejsce spotkanie z władzami włoskimi oraz PI.

| (3) | Pismem z dnia 26 września 2006 r. Komisja poinformowała władze włoskie o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), w odniesieniu do tego środka. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o składanie uwag dotyczących środka. (2) |
| --- | --- |

(3)

Pismem z dnia 26 września 2006 r. Komisja poinformowała władze włoskie o swojej decyzji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), w odniesieniu do tego środka. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o składanie uwag dotyczących środka. (2)

2

| (4) | W decyzji z dnia 16 lipca 2008 r. (3) („decyzja z 2008 r.”) Komisja uznała, że wynagrodzenie przyznane przez władze włoskie stanowiło pomoc państwa niezgodną z zasadami rynku wewnętrznego i nakazała jego natychmiastowy zwrot. |
| --- | --- |

(4)

W decyzji z dnia 16 lipca 2008 r. (3) („decyzja z 2008 r.”) Komisja uznała, że wynagrodzenie przyznane przez władze włoskie stanowiło pomoc państwa niezgodną z zasadami rynku wewnętrznego i nakazała jego natychmiastowy zwrot.

3

| (5) | W dniu 4 grudnia 2008 r. PI wniosła pozew do Sądu o unieważnienie decyzji z 2008 r. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 4 grudnia 2008 r. PI wniosła pozew do Sądu o unieważnienie decyzji z 2008 r.

| (6) | Wyrokiem z dnia 13 września 2013 r. w sprawie T-525/08 (4) Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. („wyrok z 2013 r.”). |
| --- | --- |

(6)

Wyrokiem z dnia 13 września 2013 r. w sprawie T-525/08 (4) Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. („wyrok z 2013 r.”).

4

| (7) | W dniu 30 października 2014 r. na stronie internetowej Komisji (5) opublikowano zaproszenie do składania ofert dotyczące sporządzenia opinii zawierającej analizę i porównanie stóp zwrotu z możliwych inwestycji środków zgromadzonych przez PI dzięki ofercie pocztowych rachunków bieżących w latach 2005–2007. |
| --- | --- |

(7)

W dniu 30 października 2014 r. na stronie internetowej Komisji (5) opublikowano zaproszenie do składania ofert dotyczące sporządzenia opinii zawierającej analizę i porównanie stóp zwrotu z możliwych inwestycji środków zgromadzonych przez PI dzięki ofercie pocztowych rachunków bieżących w latach 2005–2007.

5

| (8) | W dniu 19 grudnia 2014 r. zamówienie zostało udzielone Uniwersytetowi w Perugii. Sporządzanie opinii ukończono w listopadzie 2015 r. |
| --- | --- |

(8)

W dniu 19 grudnia 2014 r. zamówienie zostało udzielone Uniwersytetowi w Perugii. Sporządzanie opinii ukończono w listopadzie 2015 r.

2.   Szczegółowy opis środka pomocy i beneficjenta

Szczegółowy opis środka pomocy i beneficjenta

2.1.   Poste Italiane

Poste Italiane

| (9) | PI jest dostawcą powszechnych usług pocztowych we Włoszech i realizuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, tj. obowiązek zapewnienia powszechnych usług pocztowych (6), zgodnie z drugą dyrektywą pocztową (7) oraz rozporządzeniami dotyczącymi powszechnych usług pocztowych. Obecnie zakres usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, których realizację powierzono PI, nie obejmuje usług finansowych. |
| --- | --- |

(9)

PI jest dostawcą powszechnych usług pocztowych we Włoszech i realizuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, tj. obowiązek zapewnienia powszechnych usług pocztowych (6), zgodnie z drugą dyrektywą pocztową (7) oraz rozporządzeniami dotyczącymi powszechnych usług pocztowych. Obecnie zakres usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, których realizację powierzono PI, nie obejmuje usług finansowych.

6

7

| (10) | Oprócz świadczenia powszechnych usług pocztowych PI oferuje zintegrowane produkty i usługi telekomunikacyjne, logistyczne i finansowe na obszarze całych Włoch. |
| --- | --- |

(10)

Oprócz świadczenia powszechnych usług pocztowych PI oferuje zintegrowane produkty i usługi telekomunikacyjne, logistyczne i finansowe na obszarze całych Włoch.

| (11) | Działalność bankowa PI prowadzona jest przez całkowicie zintegrowany oddział PI o nazwie BancoPosta. |
| --- | --- |

(11)

Działalność bankowa PI prowadzona jest przez całkowicie zintegrowany oddział PI o nazwie BancoPosta.

| (12) | W latach 2005–2007 głównym akcjonariuszem PI, posiadającym 65 % akcji, były Włochy, a 35 % akcji należało do akcjonariusza mniejszościowego Cassa Depositi e Prestiti („CDP”). CDP była częścią administracji publicznej do czasu, gdy pod koniec 2003 r. została przekształcona w spółkę akcyjną. Od 2003 r., pomimo przeniesienia 30 % jej kapitału zakładowego do 65 fundacji bankowych (8), CDP pozostaje pod kontrolą państwa. PI także była pod kontrolą państwa w czasie, gdy przedmiotowy środek został wdrożony. |
| --- | --- |

(12)

W latach 2005–2007 głównym akcjonariuszem PI, posiadającym 65 % akcji, były Włochy, a 35 % akcji należało do akcjonariusza mniejszościowego Cassa Depositi e Prestiti („CDP”). CDP była częścią administracji publicznej do czasu, gdy pod koniec 2003 r. została przekształcona w spółkę akcyjną. Od 2003 r., pomimo przeniesienia 30 % jej kapitału zakładowego do 65 fundacji bankowych (8), CDP pozostaje pod kontrolą państwa. PI także była pod kontrolą państwa w czasie, gdy przedmiotowy środek został wdrożony.

8

2.2.   Środek

Środek

| (13) | Środek poddany ocenie dotyczy wynagrodzenia z tytułu środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących prowadzonych przez Poste Italiane zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa w ciągu trzech lat (2005–2007). |
| --- | --- |

(13)

Środek poddany ocenie dotyczy wynagrodzenia z tytułu środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących prowadzonych przez Poste Italiane zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa w ciągu trzech lat (2005–2007).

| (14) | Warunek wiążący deponowania środków na rachunku Skarbu Państwa („warunek wiążący”) (9) określa ustawa nr 266 z dnia 23 grudnia 2005 r. (10) („ustawa z 2005 r.”), natomiast wynagrodzenie było przyznawane na podstawie umowy między Włochami a PI zawartej w dniu 23 lutego 2006 r. („umowa”). |
| --- | --- |

(14)

Warunek wiążący deponowania środków na rachunku Skarbu Państwa („warunek wiążący”) (9) określa ustawa nr 266 z dnia 23 grudnia 2005 r. (10) („ustawa z 2005 r.”), natomiast wynagrodzenie było przyznawane na podstawie umowy między Włochami a PI zawartej w dniu 23 lutego 2006 r. („umowa”).

9

10

| (15) | Relacje między PI a Skarbem Państwa po uchwaleniu dekretu z dnia 5 grudnia 2003 r. przedstawiono na poniższym diagramie (11): |
| --- | --- |

(15)

Relacje między PI a Skarbem Państwa po uchwaleniu dekretu z dnia 5 grudnia 2003 r. przedstawiono na poniższym diagramie (11):

11

Image 2

| (16) | Zgodnie z ustawą z 2005 r. odsetki wypłacane PI za depozyty wpłacone na rachunek Skarbu Państwa miały być ustalane między Włochami a PI według parametrów rynkowych. |
| --- | --- |

(16)

Zgodnie z ustawą z 2005 r. odsetki wypłacane PI za depozyty wpłacone na rachunek Skarbu Państwa miały być ustalane między Włochami a PI według parametrów rynkowych.

| (17) | Po uchwaleniu ustawy z 2005 r. konkretny mechanizm ustalania stóp procentowych na okres trzech lat został określony w umowie, która weszła w życie dnia 4 kwietnia 2006 r. (12) z mocą wsteczną od 1 stycznia 2005 r. Zasadniczo roczna stopa procentowa była obliczana jako średnia ważona stopy zwrotu z 30-letnich obligacji rządu włoskiego (80 %) (13), 10-letnich obligacji rządu włoskiego (10 %) oraz dwunastomiesięcznych bonów skarbowych (14) (10 %). Roczne stopy oprocentowania rządowych papierów wartościowych oraz obligacji skarbowych zastosowane jako wartości odniesienia w umowie były obliczane jako średnia arytmetyczna 24 notowań (z 1. i 15. dnia każdego miesiąca) podawanych przez MTS SpA (spółkę obsługującą hurtową sprzedaż elektroniczną włoskich obligacji skarbowych oraz innych papierów wartościowych o określonym terminie wykupu). W związku z tym postanowienie dotyczące zmiany parametrów co 15 dni oznaczało zmienny charakter indeksacji. Co więcej, w przypadku znacznych zmian w krzywej stóp procentowych (np. zmiany stosunku stóp długo- i krótkoterminowych) PI miała możliwość zmiany formuły obliczania odsetek. Każda ze stron mogła wypowiedzieć umowę na koniec każdego roku z zachowaniem 6-miesięcznego okresu wypowiedzenia. |
| --- | --- |

(17)

Po uchwaleniu ustawy z 2005 r. konkretny mechanizm ustalania stóp procentowych na okres trzech lat został określony w umowie, która weszła w życie dnia 4 kwietnia 2006 r. (12) z mocą wsteczną od 1 stycznia 2005 r. Zasadniczo roczna stopa procentowa była obliczana jako średnia ważona stopy zwrotu z 30-letnich obligacji rządu włoskiego (80 %) (13), 10-letnich obligacji rządu włoskiego (10 %) oraz dwunastomiesięcznych bonów skarbowych (14) (10 %). Roczne stopy oprocentowania rządowych papierów wartościowych oraz obligacji skarbowych zastosowane jako wartości odniesienia w umowie były obliczane jako średnia arytmetyczna 24 notowań (z 1. i 15. dnia każdego miesiąca) podawanych przez MTS SpA (spółkę obsługującą hurtową sprzedaż elektroniczną włoskich obligacji skarbowych oraz innych papierów wartościowych o określonym terminie wykupu). W związku z tym postanowienie dotyczące zmiany parametrów co 15 dni oznaczało zmienny charakter indeksacji. Co więcej, w przypadku znacznych zmian w krzywej stóp procentowych (np. zmiany stosunku stóp długo- i krótkoterminowych) PI miała możliwość zmiany formuły obliczania odsetek. Każda ze stron mogła wypowiedzieć umowę na koniec każdego roku z zachowaniem 6-miesięcznego okresu wypowiedzenia.

12

13

14

| (18) | W latach 2005, 2006 i 2007 stopy procentowe wyniosły odpowiednio 3,9 %, 4,25 % i 4,7 %. |
| --- | --- |

(18)

W latach 2005, 2006 i 2007 stopy procentowe wyniosły odpowiednio 3,9 %, 4,25 % i 4,7 %.

| (19) | Ustawa z 2005 r. została zmieniona ustawą nr 296 z dnia 27 grudnia 2006 r. („ustawa z 2006 r.”) (15). W ustawie z 2006 r. określono nowe ramy inwestowania: zniesiono obowiązek wpłacania przez PI środków zgromadzonych na bieżących rachunkach pocztowych należących do klientów prywatnych (tj. nienależących do administracji publicznej) na rachunek Skarbu Państwa; teraz PI miała inwestować te środki w obligacje skarbowe strefy euro (16). Zgodnie z ustawą z 2006 r. nowe ramy inwestowania były wdrażane stopniowo przez cały 2007 r., a proces wdrażania zakończył się z końcem tego samego roku. |
| --- | --- |

(19)

Ustawa z 2005 r. została zmieniona ustawą nr 296 z dnia 27 grudnia 2006 r. („ustawa z 2006 r.”) (15). W ustawie z 2006 r. określono nowe ramy inwestowania: zniesiono obowiązek wpłacania przez PI środków zgromadzonych na bieżących rachunkach pocztowych należących do klientów prywatnych (tj. nienależących do administracji publicznej) na rachunek Skarbu Państwa; teraz PI miała inwestować te środki w obligacje skarbowe strefy euro (16). Zgodnie z ustawą z 2006 r. nowe ramy inwestowania były wdrażane stopniowo przez cały 2007 r., a proces wdrażania zakończył się z końcem tego samego roku.

15

16

2.3.   Decyzja z 2008 r.

Decyzja z 2008 r.

| (20) | W decyzji z 2008 r. Komisja uznała, że oceniany środek (tj. wynagrodzenie przyznane PI przez Skarb Państwa zgodnie z umową) stanowił pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym, i nakazała jego bezzwłoczny i skuteczny zwrot. |
| --- | --- |

(20)

W decyzji z 2008 r. Komisja uznała, że oceniany środek (tj. wynagrodzenie przyznane PI przez Skarb Państwa zgodnie z umową) stanowił pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym, i nakazała jego bezzwłoczny i skuteczny zwrot.

2.3.1.   Ostrożny prywatny kredytobiorca

Ostrożny prywatny kredytobiorca

| (21) | W celu ustalenia, czy w tej sprawie występuje korzyść w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, w decyzji z 2008 r. Komisja porównała stopę procentową płaconą PI przez Skarb Państwa zgodnie z umową („stopa wynikająca z umowy”) ze stopą procentową, jaką byłby skłonny zapłacić ostrożny prywatny kredytobiorca na danym rynku w podobnej sytuacji („stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy”). |
| --- | --- |

(21)

W celu ustalenia, czy w tej sprawie występuje korzyść w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, w decyzji z 2008 r. Komisja porównała stopę procentową płaconą PI przez Skarb Państwa zgodnie z umową („stopa wynikająca z umowy”) ze stopą procentową, jaką byłby skłonny zapłacić ostrożny prywatny kredytobiorca na danym rynku w podobnej sytuacji („stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy”).

| (22) | Jak wyjaśniono w motywie 119 decyzji z 2008 r., określając wysokość wynagrodzenia za depozyty, ostrożny prywatny kredytobiorca zasadniczo wziąłby pod uwagę następujące elementy:






  a) | całkowitą kwotę zdeponowanych środków, |
| --- | --- | --- |

(22)

Jak wyjaśniono w motywie 119 decyzji z 2008 r., określając wysokość wynagrodzenia za depozyty, ostrożny prywatny kredytobiorca zasadniczo wziąłby pod uwagę następujące elementy:

a)

całkowitą kwotę zdeponowanych środków,

| b) | stabilność zdeponowanych środków, |
| --- | --- |

b)

stabilność zdeponowanych środków,

| c) | średni termin zapadalności oraz zmiany zdeponowanych środków oraz |
| --- | --- |

c)

średni termin zapadalności oraz zmiany zdeponowanych środków oraz

| d) | ponoszone ryzyko finansowe. |
| --- | --- |

d)

ponoszone ryzyko finansowe.

| (23) | Odnośnie do całkowitej kwoty zdeponowanych środków w decyzji z 2008 r. Komisja uznała, że wyniosła ona ogółem 35 mld EUR, co stanowi znaczną kwotę pieniędzy, biorąc pod uwagę, że pochodzą one od jednego kredytodawcy. Komisja zauważyła jednak, że kwoty zdeponowane przez PI na rachunku Skarbu Państwa stanowiły tylko 2,8 % wartości wszystkich papierów wartościowych Skarbu Państwa pozostających w obrocie na koniec 2005 r. Ponadto w tamtym okresie emisja obligacji rządu włoskiego przebiegała z nadwyżką zapisów. Nie było zatem żadnych oznak, by na rynku występował niedobór środków i by depozyty od PI były kluczowe dla zlikwidowania tego niedoboru (motyw 124 decyzji z 2008 r.). |
| --- | --- |

(23)

Odnośnie do całkowitej kwoty zdeponowanych środków w decyzji z 2008 r. Komisja uznała, że wyniosła ona ogółem 35 mld EUR, co stanowi znaczną kwotę pieniędzy, biorąc pod uwagę, że pochodzą one od jednego kredytodawcy. Komisja zauważyła jednak, że kwoty zdeponowane przez PI na rachunku Skarbu Państwa stanowiły tylko 2,8 % wartości wszystkich papierów wartościowych Skarbu Państwa pozostających w obrocie na koniec 2005 r. Ponadto w tamtym okresie emisja obligacji rządu włoskiego przebiegała z nadwyżką zapisów. Nie było zatem żadnych oznak, by na rynku występował niedobór środków i by depozyty od PI były kluczowe dla zlikwidowania tego niedoboru (motyw 124 decyzji z 2008 r.).

| (24) | Co do stabilności zdeponowanych środków Komisja uznała, że 10 % depozytów na pocztowych rachunkach bieżących można uznać za zmienne, a 90 % za stabilne (motyw 133 decyzji z 2008 r.). |
| --- | --- |

(24)

Co do stabilności zdeponowanych środków Komisja uznała, że 10 % depozytów na pocztowych rachunkach bieżących można uznać za zmienne, a 90 % za stabilne (motyw 133 decyzji z 2008 r.).

| (25) | Jeśli chodzi o średni termin zapadalności depozytów, Komisja dokonała rozróżnienia między aktywnym zarządzaniem środkami, które byłoby możliwe, gdyby nie zawarto umowy, a pasywnym zarządzaniem środkami, wynikającym z istnienia warunku wiążącego. Ostrożny prywatny kredytobiorca powinien był się spodziewać, że warunek wiążący zostanie zmieniony w ciągu maksymalnie pięciu lat, i wziąć to pod uwagę przy ustalaniu oprocentowania kredytu. Analizując sytuację w kontekście aktywnego zarządzania środkami, Komisja stwierdziła, że średni termin zapadalności całkowitej kwoty środków zgromadzonych na rachunkach pocztowych wynosił mniej niż pięć lat. W tej sytuacji ostrożny prywatny kredytobiorca powinien był ustalić rynkowe wynagrodzenie za część depozytów o charakterze stabilnym na podstawie stopy zwrotu pięcioletnich obligacji (zamiast na podstawie stopy zwrotu obligacji 10- lub 30-letnich, jak było to przewidziane w umowie). Dla depozytów o charakterze zmiennym ostrożny prywatny kredytobiorca ustaliłby wynagrodzenie na podstawie oprocentowania trzymiesięcznych bonów skarbowych (zamiast na podstawie oprocentowania 12-miesięcznych bonów skarbowych, jak było to przewidziane w umowie). |
| --- | --- |

(25)

Jeśli chodzi o średni termin zapadalności depozytów, Komisja dokonała rozróżnienia między aktywnym zarządzaniem środkami, które byłoby możliwe, gdyby nie zawarto umowy, a pasywnym zarządzaniem środkami, wynikającym z istnienia warunku wiążącego. Ostrożny prywatny kredytobiorca powinien był się spodziewać, że warunek wiążący zostanie zmieniony w ciągu maksymalnie pięciu lat, i wziąć to pod uwagę przy ustalaniu oprocentowania kredytu. Analizując sytuację w kontekście aktywnego zarządzania środkami, Komisja stwierdziła, że średni termin zapadalności całkowitej kwoty środków zgromadzonych na rachunkach pocztowych wynosił mniej niż pięć lat. W tej sytuacji ostrożny prywatny kredytobiorca powinien był ustalić rynkowe wynagrodzenie za część depozytów o charakterze stabilnym na podstawie stopy zwrotu pięcioletnich obligacji (zamiast na podstawie stopy zwrotu obligacji 10- lub 30-letnich, jak było to przewidziane w umowie). Dla depozytów o charakterze zmiennym ostrożny prywatny kredytobiorca ustaliłby wynagrodzenie na podstawie oprocentowania trzymiesięcznych bonów skarbowych (zamiast na podstawie oprocentowania 12-miesięcznych bonów skarbowych, jak było to przewidziane w umowie).

| (26) | Jeśli chodzi o ryzyko finansowe związane z depozytami z pocztowych rachunków bieżących, Komisja zauważyła, że całe ryzyko związane z płynnością ponosił kredytobiorca (tj. Skarb Państwa), a nie PI. Zgodnie z umową, gdyby deponenci wycofali swoje pieniądze z pocztowych rachunków bieżących, Skarb Państwa musiałby przekazać PI środki w tej samej kwocie. |
| --- | --- |

(26)

Jeśli chodzi o ryzyko finansowe związane z depozytami z pocztowych rachunków bieżących, Komisja zauważyła, że całe ryzyko związane z płynnością ponosił kredytobiorca (tj. Skarb Państwa), a nie PI. Zgodnie z umową, gdyby deponenci wycofali swoje pieniądze z pocztowych rachunków bieżących, Skarb Państwa musiałby przekazać PI środki w tej samej kwocie.

| (27) | Komisja doszła do wniosku (motyw 178 decyzji z 2008 r.), że stopa określona w umowie była wyższa niż stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy o 1,09 % w 2005 r., 0,65 % w 2006 r. i 0,47 % w 2007 r. Na tej podstawie Komisja uznała, że środek stanowił pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(27)

Komisja doszła do wniosku (motyw 178 decyzji z 2008 r.), że stopa określona w umowie była wyższa niż stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy o 1,09 % w 2005 r., 0,65 % w 2006 r. i 0,47 % w 2007 r. Na tej podstawie Komisja uznała, że środek stanowił pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

2.3.2.   Analiza polityki inwestycyjnej PI w przypadku braku warunku wiążącego

Analiza polityki inwestycyjnej PI w przypadku braku warunku wiążącego

| (28) | Ponadto podczas oceny środka Komisja wyczerpująco przeanalizowała alternatywne możliwości inwestowania, które zgodnie z sugestią władz włoskich byłyby dostępne dla PI w przypadku braku warunku wiążącego, w szczególności inwestycje PI z wykorzystaniem środków zebranych w ramach działalności ubezpieczeniowej, poprzez Poste Vita SpA, oraz z wykorzystaniem alternatywnych strategii aktywnego zarządzania środkami. W tym kontekście Komisja sprawdziła, czy te alternatywne inwestycje przyniosłyby PI podobne lub wyższe stopy zwrotu niż te określone w umowie. |
| --- | --- |

(28)

Ponadto podczas oceny środka Komisja wyczerpująco przeanalizowała alternatywne możliwości inwestowania, które zgodnie z sugestią władz włoskich byłyby dostępne dla PI w przypadku braku warunku wiążącego, w szczególności inwestycje PI z wykorzystaniem środków zebranych w ramach działalności ubezpieczeniowej, poprzez Poste Vita SpA, oraz z wykorzystaniem alternatywnych strategii aktywnego zarządzania środkami. W tym kontekście Komisja sprawdziła, czy te alternatywne inwestycje przyniosłyby PI podobne lub wyższe stopy zwrotu niż te określone w umowie.

| (29) | Komisja uznała, że z perspektywy stosunku ryzyka do zwrotu z inwestycji te alternatywne inwestycje nie przyniosłyby PI podobnych lub wyższych stóp zwrotu niż te określone w umowie. |
| --- | --- |

(29)

Komisja uznała, że z perspektywy stosunku ryzyka do zwrotu z inwestycji te alternatywne inwestycje nie przyniosłyby PI podobnych lub wyższych stóp zwrotu niż te określone w umowie.

2.4.   Unieważnienie decyzji z 2008 r.: wyrok z 2013 r.

Unieważnienie decyzji z 2008 r.: wyrok z 2013 r.

| (30) | Wyrokiem z 2013 r. Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. |
| --- | --- |

(30)

Wyrokiem z 2013 r. Sąd unieważnił decyzję z 2008 r.

| (31) | Sąd orzekł, że istnienie dodatniej różnicy między stopą określoną w umowie a stopą dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy nie jest wystarczającym dowodem na to, że PI odniosło korzyść. |
| --- | --- |

(31)

Sąd orzekł, że istnienie dodatniej różnicy między stopą określoną w umowie a stopą dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy nie jest wystarczającym dowodem na to, że PI odniosło korzyść.

| (32) | Sąd stwierdził, że Komisja oszacowała stopę dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy na podstawie czterech parametrów określonych w motywie 22 niniejszej decyzji. W tych okolicznościach Sąd uznał, że obliczona przez Komisję stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy nie była stopą rynkową (17). |
| --- | --- |

(32)

Sąd stwierdził, że Komisja oszacowała stopę dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy na podstawie czterech parametrów określonych w motywie 22 niniejszej decyzji. W tych okolicznościach Sąd uznał, że obliczona przez Komisję stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy nie była stopą rynkową (17).

17

| (33) | Sąd zauważył, że nawet jeśli stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy nie była stopą rynkową, PI odniosłaby z tego korzyść tylko wtedy, gdyby stopa określona w umowie była wyższa niż zwrot z inwestycji, który PI mogłaby w normalnych okolicznościach osiągnąć w przypadku braku warunku wiążącego. |
| --- | --- |

(33)

Sąd zauważył, że nawet jeśli stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy nie była stopą rynkową, PI odniosłaby z tego korzyść tylko wtedy, gdyby stopa określona w umowie była wyższa niż zwrot z inwestycji, który PI mogłaby w normalnych okolicznościach osiągnąć w przypadku braku warunku wiążącego.

| (34) | Sąd uznał, że Komisja nie mogła dojść do wniosku, iż dzięki temu środkowi PI odniosła korzyść, nie wykazawszy, że przy braku warunku wiążącego PI nie byłaby w stanie uzyskać wyższego zwrotu, inwestując w depozyty z pocztowych rachunków bieżących w instrumenty o innym oprocentowaniu niż określono w umowie. |
| --- | --- |

(34)

Sąd uznał, że Komisja nie mogła dojść do wniosku, iż dzięki temu środkowi PI odniosła korzyść, nie wykazawszy, że przy braku warunku wiążącego PI nie byłaby w stanie uzyskać wyższego zwrotu, inwestując w depozyty z pocztowych rachunków bieżących w instrumenty o innym oprocentowaniu niż określono w umowie.

| (35) | W opinii Sądu Komisja, uznając w decyzji z 2008 r., że oceniany środek przyniósł PI korzyści na podstawie istnienia dodatniej różnicy między stopą określoną w umowie a stopą dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy, popełniła oczywisty błąd. |
| --- | --- |

(35)

W opinii Sądu Komisja, uznając w decyzji z 2008 r., że oceniany środek przyniósł PI korzyści na podstawie istnienia dodatniej różnicy między stopą określoną w umowie a stopą dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy, popełniła oczywisty błąd.

| (36) | Sąd uznał, że argumenty Komisji kwestionujące znaczenie elementów przedstawionych przez Włochy nie zostały wystarczająco poparte dowodami. |
| --- | --- |

(36)

Sąd uznał, że argumenty Komisji kwestionujące znaczenie elementów przedstawionych przez Włochy nie zostały wystarczająco poparte dowodami.

| (37) | Sąd zauważył także, że Komisja wyczerpująco oceniła zwrot z inwestycji poczynionych przez PI z wykorzystaniem środków zebranych w ramach działalności ubezpieczeniowej oraz zwrot uzyskiwany dzięki alternatywnym strategiom aktywnego zarządzania środkami, i uznał, że z perspektywy stosunku ryzyka do zwrotu z inwestycji alternatywne strategie inwestycyjne w rozważanym okresie nie przyniosłyby stopy oprocentowania podobnej do tej określonej w umowie albo wyższej. |
| --- | --- |

(37)

Sąd zauważył także, że Komisja wyczerpująco oceniła zwrot z inwestycji poczynionych przez PI z wykorzystaniem środków zebranych w ramach działalności ubezpieczeniowej oraz zwrot uzyskiwany dzięki alternatywnym strategiom aktywnego zarządzania środkami, i uznał, że z perspektywy stosunku ryzyka do zwrotu z inwestycji alternatywne strategie inwestycyjne w rozważanym okresie nie przyniosłyby stopy oprocentowania podobnej do tej określonej w umowie albo wyższej.

| (38) | Sąd ocenił, czy wniosek Komisji, że omawiany środek stanowił pomoc państwa, wyciągnięty na podstawie oceny alternatywnych strategii inwestowania podanych przez Włochy, był słuszny. |
| --- | --- |

(38)

Sąd ocenił, czy wniosek Komisji, że omawiany środek stanowił pomoc państwa, wyciągnięty na podstawie oceny alternatywnych strategii inwestowania podanych przez Włochy, był słuszny.

| (39) | Sąd orzekł, że opłaty za zarządzanie pocztowymi rachunkami bieżącymi i produktami ubezpieczeniowymi nie są istotne przy porównywaniu zwrotów uzyskiwanych na podstawie umowy ze zwrotami wynikającymi alternatywnych strategii inwestycyjnych. W związku z tym Sąd uznał, że Komisja popełniła błąd, odejmując te opłaty, oraz że porównanie stopy wynikającej z umowy ze zwrotami pomniejszonymi o wspomniane opłaty za zarządzanie związane z produktami ubezpieczeniowymi nie ma znaczenia dla oceny, czy środek stanowi pomoc państwa. |
| --- | --- |

(39)

Sąd orzekł, że opłaty za zarządzanie pocztowymi rachunkami bieżącymi i produktami ubezpieczeniowymi nie są istotne przy porównywaniu zwrotów uzyskiwanych na podstawie umowy ze zwrotami wynikającymi alternatywnych strategii inwestycyjnych. W związku z tym Sąd uznał, że Komisja popełniła błąd, odejmując te opłaty, oraz że porównanie stopy wynikającej z umowy ze zwrotami pomniejszonymi o wspomniane opłaty za zarządzanie związane z produktami ubezpieczeniowymi nie ma znaczenia dla oceny, czy środek stanowi pomoc państwa.

| (40) | Odnośnie do strategii aktywnego zarządzania środkami Sąd stwierdził, że Komisja, koncentrując się na danych z ograniczonego okresu trzech lat, które nie były reprezentatywne dla zwrotów osiąganych dzięki strategii aktywnego zarządzania środkami, nie była w stanie dokonać odpowiedniego dla sprawy porównania stopy wynikającej z umowy ze zwrotem wynikającym ze strategii aktywnego zarządzania środkami. |
| --- | --- |

(40)

Odnośnie do strategii aktywnego zarządzania środkami Sąd stwierdził, że Komisja, koncentrując się na danych z ograniczonego okresu trzech lat, które nie były reprezentatywne dla zwrotów osiąganych dzięki strategii aktywnego zarządzania środkami, nie była w stanie dokonać odpowiedniego dla sprawy porównania stopy wynikającej z umowy ze zwrotem wynikającym ze strategii aktywnego zarządzania środkami.

| (41) | Sąd orzekł także, że ważnym parametrem strategii aktywnego zarządzania środkami jest zysk kapitałowy i nie powinien on zostać pominięty podczas analizy zgodności środka z rynkiem wewnętrznym. Komisja twierdziła, że zysk kapitałowy powinien być wyłączony z analizy, ponieważ nie da się go przewidzieć z wyprzedzeniem, i stąd po odjęciu tego zysku kapitałowego zwroty uzyskane dzięki strategii aktywnego zarządzania środkami były niższe niż stopa wynikająca z umowy lub stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy. |
| --- | --- |

(41)

Sąd orzekł także, że ważnym parametrem strategii aktywnego zarządzania środkami jest zysk kapitałowy i nie powinien on zostać pominięty podczas analizy zgodności środka z rynkiem wewnętrznym. Komisja twierdziła, że zysk kapitałowy powinien być wyłączony z analizy, ponieważ nie da się go przewidzieć z wyprzedzeniem, i stąd po odjęciu tego zysku kapitałowego zwroty uzyskane dzięki strategii aktywnego zarządzania środkami były niższe niż stopa wynikająca z umowy lub stopa dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy.

| (42) | Sąd orzekł, że fakt, iż zwroty uzyskane w wyniku strategii aktywnego zarządzania środkami, pomniejszone o zyski kapitałowe, były niższe niż stopa określona w umowie, nie jest istotny przy ustalaniu istnienia korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(42)

Sąd orzekł, że fakt, iż zwroty uzyskane w wyniku strategii aktywnego zarządzania środkami, pomniejszone o zyski kapitałowe, były niższe niż stopa określona w umowie, nie jest istotny przy ustalaniu istnienia korzyści w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (43) | W opinii Sądu wniosek Komisji w decyzji z 2008 r., zgodnie z który w przypadku braku warunku wiążącego PI nie byłaby w stanie uzyskać zwrotów takich samych lub wyższych niż stopa określona w umowie, był oparty na błędnych przesłankach. |
| --- | --- |

(43)

W opinii Sądu wniosek Komisji w decyzji z 2008 r., zgodnie z który w przypadku braku warunku wiążącego PI nie byłaby w stanie uzyskać zwrotów takich samych lub wyższych niż stopa określona w umowie, był oparty na błędnych przesłankach.

| (44) | Z powyższych powodów Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. Od wyroku z 2013 r. nie wniesiono odwołania. |
| --- | --- |

(44)

Z powyższych powodów Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. Od wyroku z 2013 r. nie wniesiono odwołania.

3.   Uwagi zainteresowanych stron

Uwagi zainteresowanych stron

3.1.   Uwagi ABI

Uwagi ABI

| (45) | Pismem z dnia 27 grudnia 2006 r. zrzeszenie ABI zgłosiło następujące uwagi:






  a) | ABI wskazało, że środki deponowane na rachunku Skarbu Państwa stanowią dług, który Skarb Państwa musi spłacić w roku następującym po wpłacie depozytu. Zgodnie z argumentami Komisji wysuwanymi w decyzji o wszczęciu postępowania (18), to Skarb Państwa, a nie PI, ponosi ryzyko płynności związane ze zdeponowanymi środkami. Oznaczałoby to, że w przypadku gdy kwota zdeponowanych środków w kolejnym roku zmniejszy się, wówczas Skarb Państwa powinien zarówno wypłacić PI wynagrodzenie według stopy określonej w umowie, jak i zwrócić PI różnicę w zdeponowanych kwotach. |
| --- | --- | --- |

(45)

Pismem z dnia 27 grudnia 2006 r. zrzeszenie ABI zgłosiło następujące uwagi:

a)

ABI wskazało, że środki deponowane na rachunku Skarbu Państwa stanowią dług, który Skarb Państwa musi spłacić w roku następującym po wpłacie depozytu. Zgodnie z argumentami Komisji wysuwanymi w decyzji o wszczęciu postępowania (18), to Skarb Państwa, a nie PI, ponosi ryzyko płynności związane ze zdeponowanymi środkami. Oznaczałoby to, że w przypadku gdy kwota zdeponowanych środków w kolejnym roku zmniejszy się, wówczas Skarb Państwa powinien zarówno wypłacić PI wynagrodzenie według stopy określonej w umowie, jak i zwrócić PI różnicę w zdeponowanych kwotach.

18

| b) | Według ABI środki zgromadzone na rachunku Skarbu Państwa mają charakter krótkoterminowy. Co więcej, z tych środków finansuje się zwykłe wydatki budżetowe. |
| --- | --- |

b)

Według ABI środki zgromadzone na rachunku Skarbu Państwa mają charakter krótkoterminowy. Co więcej, z tych środków finansuje się zwykłe wydatki budżetowe.

| c) | Ponadto, zgodnie z dekretem ministerialnym z dnia 5 grudnia 2003 r. (zob. motyw 15), CDP otworzyła dwa rachunki bieżące w Skarbie Państwa oprocentowane zmienną stopą procentową równą średniej arytmetycznej stopy oprocentowania 6-miesięcznych bonów skarbowych brutto i stopy procentowej Rendistato (19). |
| --- | --- |

c)

Ponadto, zgodnie z dekretem ministerialnym z dnia 5 grudnia 2003 r. (zob. motyw 15), CDP otworzyła dwa rachunki bieżące w Skarbie Państwa oprocentowane zmienną stopą procentową równą średniej arytmetycznej stopy oprocentowania 6-miesięcznych bonów skarbowych brutto i stopy procentowej Rendistato (19).

19

| d) | Wreszcie, żeby móc ocenić, czy wynagrodzenie dla PI za środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa stanowi pomoc państwa, stopę procentową dla PI należy porównać ze stopą procentową krótkoterminowych (12-miesięcznych) bonów skarbowych. W styczniu 2005 r. oprocentowanie 12-miesięcznych bonów skarbowych wynosiło 2,21 %, co oznacza, że wynagrodzenie dla PI było wyższe o 1,69 %. |
| --- | --- |

d)

Wreszcie, żeby móc ocenić, czy wynagrodzenie dla PI za środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa stanowi pomoc państwa, stopę procentową dla PI należy porównać ze stopą procentową krótkoterminowych (12-miesięcznych) bonów skarbowych. W styczniu 2005 r. oprocentowanie 12-miesięcznych bonów skarbowych wynosiło 2,21 %, co oznacza, że wynagrodzenie dla PI było wyższe o 1,69 %.

3.2.   Uwagi Włoch

Uwagi Włoch

| (46) | Włochy przedstawiły swoje argumenty w pismach z dnia 31 października 2006 r., 29 grudnia 2006 r., 16 lutego 2007 r., 30 marca 2007 r., 2 kwietnia 2007 r., 1 czerwca 2007 r., 27 listopada 2007 r., 29 lutego 2008 r., 7 marca 2008 r. oraz 23 kwietnia 2008 r. |
| --- | --- |

(46)

Włochy przedstawiły swoje argumenty w pismach z dnia 31 października 2006 r., 29 grudnia 2006 r., 16 lutego 2007 r., 30 marca 2007 r., 2 kwietnia 2007 r., 1 czerwca 2007 r., 27 listopada 2007 r., 29 lutego 2008 r., 7 marca 2008 r. oraz 23 kwietnia 2008 r.

| (47) | Na początku Włochy przypomniały, że zgodnie z ustawą z 2005 r. i umową odsetki wypłacane PI miały być ustalane według parametrów rynkowych. Według Włoch odsetki te nie stanowiły dla PI żadnej korzyści. |
| --- | --- |

(47)

Na początku Włochy przypomniały, że zgodnie z ustawą z 2005 r. i umową odsetki wypłacane PI miały być ustalane według parametrów rynkowych. Według Włoch odsetki te nie stanowiły dla PI żadnej korzyści.

3.2.1.   Zmiana wysokości środków deponowanych na bieżących rachunkach pocztowych

Zmiana wysokości środków deponowanych na bieżących rachunkach pocztowych

| (48) | Po drugie, Włochy twierdziły, że bieżące rachunki pocztowe powinny być porównywane z bankowymi rachunkami bieżącymi dopiero od 2001 r., gdy na rynek wprowadzono nowy produkt, „Conto BancoPosta”. Przed 2001 r. kwoty deponowane na rachunku Skarbu Państwa zmieniały się. Przykładem może być znaczne obniżenie depozytów na rachunkach bieżących pod koniec lat 90. XX wieku, zwłaszcza między rokiem 1996 a 1997, co było skutkiem uchwalenia ustawy nr 662 z dnia 23 grudnia 1996 r., na mocy której zamknięto rachunki, na które Skarb Państwa wpłacał państwowe emerytury. Zamknięcie tych rachunków doprowadziło do obniżenia kwoty depozytów o około 11 mld EUR (stan na 1 stycznia 1997 r.). Według Włoch trudno jest ustalić dokładną przyczynę tych zmian ze względu na zewnętrzne czynniki polityczne oraz fakt, że w tamtym czasie PI była instytucją państwową. Po przekształceniu PI w spółkę publiczną w 1998 r. kwoty deponowane na rachunku Skarbu Państwa stale rosły. |
| --- | --- |

(48)

Po drugie, Włochy twierdziły, że bieżące rachunki pocztowe powinny być porównywane z bankowymi rachunkami bieżącymi dopiero od 2001 r., gdy na rynek wprowadzono nowy produkt, „Conto BancoPosta”. Przed 2001 r. kwoty deponowane na rachunku Skarbu Państwa zmieniały się. Przykładem może być znaczne obniżenie depozytów na rachunkach bieżących pod koniec lat 90. XX wieku, zwłaszcza między rokiem 1996 a 1997, co było skutkiem uchwalenia ustawy nr 662 z dnia 23 grudnia 1996 r., na mocy której zamknięto rachunki, na które Skarb Państwa wpłacał państwowe emerytury. Zamknięcie tych rachunków doprowadziło do obniżenia kwoty depozytów o około 11 mld EUR (stan na 1 stycznia 1997 r.). Według Włoch trudno jest ustalić dokładną przyczynę tych zmian ze względu na zewnętrzne czynniki polityczne oraz fakt, że w tamtym czasie PI była instytucją państwową. Po przekształceniu PI w spółkę publiczną w 1998 r. kwoty deponowane na rachunku Skarbu Państwa stale rosły.

3.2.2.   Charakter umowy

Charakter umowy

| (49) | Włochy stwierdziły, że umowa zawarta między Skarbem Państwa a PI regulowała ich stosunki finansowe w przejrzysty sposób. Z jednej strony umowa była zawarta na trzy lata, więc nie była umową na czas nieokreślony; z drugiej strony w umowie przewidziano możliwość jej wypowiedzenia przez każdą ze stron, jeśli warunki rynkowe przestaną być gwarancją spójności mechanizmu obliczania wynagrodzenia za depozyty. |
| --- | --- |

(49)

Włochy stwierdziły, że umowa zawarta między Skarbem Państwa a PI regulowała ich stosunki finansowe w przejrzysty sposób. Z jednej strony umowa była zawarta na trzy lata, więc nie była umową na czas nieokreślony; z drugiej strony w umowie przewidziano możliwość jej wypowiedzenia przez każdą ze stron, jeśli warunki rynkowe przestaną być gwarancją spójności mechanizmu obliczania wynagrodzenia za depozyty.

| (50) | Według Włoch uwzględnienie w umowie zmiennej stopy procentowej pozwoliło zapewnić zgodność ze stopami rynkowymi. W szczególności, z punktu widzenia Skarbu Państwa zmienna stopa procentowa stanowiła uczciwą stopę, ponieważ dla Skarbu Państwa oznaczała ona koszty odpowiadające kosztom alternatywnych źródeł finansowania, np. zadłużenia średnio-/długoterminowego. |
| --- | --- |

(50)

Według Włoch uwzględnienie w umowie zmiennej stopy procentowej pozwoliło zapewnić zgodność ze stopami rynkowymi. W szczególności, z punktu widzenia Skarbu Państwa zmienna stopa procentowa stanowiła uczciwą stopę, ponieważ dla Skarbu Państwa oznaczała ona koszty odpowiadające kosztom alternatywnych źródeł finansowania, np. zadłużenia średnio-/długoterminowego.

| (51) | Włochy stwierdziły, że od 2007 r. podejście PI do aktywnego zarządzania środkami było konserwatywne, inaczej niż przewidziano w umowie, ponieważ dzięki temu PI mogła budować portfel oparty na alokacji aktywów zgodnie z celami i strategią finansową spółki. |
| --- | --- |

(51)

Włochy stwierdziły, że od 2007 r. podejście PI do aktywnego zarządzania środkami było konserwatywne, inaczej niż przewidziano w umowie, ponieważ dzięki temu PI mogła budować portfel oparty na alokacji aktywów zgodnie z celami i strategią finansową spółki.

3.2.3.   Zmiany obowiązku prawnego deponowania środków na rachunku Skarbu Państwa.

Zmiany obowiązku prawnego deponowania środków na rachunku Skarbu Państwa.

| (52) | Włochy poinformowały Komisję, że w grudniu 2006 r. ustawa nakładająca na PI obowiązek deponowania na rachunku Skarbu Państwa środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących została uchylona ustawą z 2006 r. Zgodnie z tą ustawą PI miała inwestować środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących należących do klientów prywatnych w obligacje skarbowe strefy euro (zob. motyw 19). Celem tej nowej ustawy było zapewnienie PI większej autonomii z zakresie finansów. |
| --- | --- |

(52)

Włochy poinformowały Komisję, że w grudniu 2006 r. ustawa nakładająca na PI obowiązek deponowania na rachunku Skarbu Państwa środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących została uchylona ustawą z 2006 r. Zgodnie z tą ustawą PI miała inwestować środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących należących do klientów prywatnych w obligacje skarbowe strefy euro (zob. motyw 19). Celem tej nowej ustawy było zapewnienie PI większej autonomii z zakresie finansów.

3.2.4.   Stabilny poziom środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących

Stabilny poziom środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących

| (53) | Na poparcie swojego stanowiska dotyczącego stabilności zdeponowanych środków finansowych Włochy przedstawiły wyniki obliczeń dla dwóch modeli: wewnętrznego modelu statystycznego opracowanego przez PI oraz modelu opracowanego przez PI we współpracy z firmą doradczą [...], których celem było ostrożnościowe oszacowanie tendencji zmian środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących. |
| --- | --- |

(53)

Na poparcie swojego stanowiska dotyczącego stabilności zdeponowanych środków finansowych Włochy przedstawiły wyniki obliczeń dla dwóch modeli: wewnętrznego modelu statystycznego opracowanego przez PI oraz modelu opracowanego przez PI we współpracy z firmą doradczą [...], których celem było ostrożnościowe oszacowanie tendencji zmian środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących.

| (54) | Modele wewnętrzne opierały się na analizie dziennych odchyleń kwot środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących oraz kwot średnich, z wykorzystaniem tylko historycznych danych rachunków bieżących. Modele wskazywały na tendencję wzrostową kwot zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa (środki zgromadzone na rachunkach klientów prywatnych stanowią około 75 % wszystkich środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących). Stabilny składnik depozytów wykazywał tendencję wzrostową. Tego typu depozyty stanowią 90 % całkowitej kwoty depozytów (od 85 % w 2002 r. do 92 % w 2006 r.). W podobny sposób wewnętrzne modele oszacowały zmienny składnik depozytów, który zmalał do ok. 10 % wszystkich depozytów. |
| --- | --- |

(54)

Modele wewnętrzne opierały się na analizie dziennych odchyleń kwot środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących oraz kwot średnich, z wykorzystaniem tylko historycznych danych rachunków bieżących. Modele wskazywały na tendencję wzrostową kwot zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa (środki zgromadzone na rachunkach klientów prywatnych stanowią około 75 % wszystkich środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących). Stabilny składnik depozytów wykazywał tendencję wzrostową. Tego typu depozyty stanowią 90 % całkowitej kwoty depozytów (od 85 % w 2002 r. do 92 % w 2006 r.). W podobny sposób wewnętrzne modele oszacowały zmienny składnik depozytów, który zmalał do ok. 10 % wszystkich depozytów.

| (55) | Model opracowany przez [...], który w opinii Włoch jest modelem bardzo konserwatywnym, wykazał, że czas trwania łącznej liczby pocztowych rachunków bieżących różni się od czasu trwania pojedynczego pocztowego rachunku bieżącego. Jeżeli rzeczywiście niektórzy klienci zdecydowaliby się zamknąć swoje rachunki z dnia na dzień, wpływ takiego zdarzenia na całkowitą kwotę środków zgromadzonych przez PI byłby marginalny ze względu na dużą liczbę klientów, fakt, że średnie saldo na tych rachunkach jest niskie, oraz fakt, że depozyty klientów zamykających rachunki są zasadniczo zastępowane depozytami nowych klientów. |
| --- | --- |

(55)

Model opracowany przez [...], który w opinii Włoch jest modelem bardzo konserwatywnym, wykazał, że czas trwania łącznej liczby pocztowych rachunków bieżących różni się od czasu trwania pojedynczego pocztowego rachunku bieżącego. Jeżeli rzeczywiście niektórzy klienci zdecydowaliby się zamknąć swoje rachunki z dnia na dzień, wpływ takiego zdarzenia na całkowitą kwotę środków zgromadzonych przez PI byłby marginalny ze względu na dużą liczbę klientów, fakt, że średnie saldo na tych rachunkach jest niskie, oraz fakt, że depozyty klientów zamykających rachunki są zasadniczo zastępowane depozytami nowych klientów.

| (56) | Taki rodzaj ostrożnościowego modelu, jak ten opracowany przez [...], był wykorzystywany w czasie obowiązywania umowy przez kilka włoskich banków do aktywnego zarządzania płynnością w celu ustalenia czasu trwania ich rachunków bieżących, a następnie odwzorowania tego czasu w ich portfelu inwestycyjnym w ramach zarządzania aktywami/zobowiązaniami („ALM”). PI wykorzystywała ten model ostrożnościowy do określania czasu deponowania środków gromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących (będących własnością klientów prywatnych (20)) w latach 2005–2006, kiedy to PI miała obowiązek deponowania wszystkich środków na rachunku Skarbu Państwa (pasywne zarządzanie płynnością), oraz po dniu 1 stycznia 2007 r., od kiedy to środki gromadzone na pocztowych rachunkach bieżących klientów prywatnych są przez PI inwestowane w obligacje skarbowe strefy euro (aktywne zarządzanie płynnością). |
| --- | --- |

(56)

Taki rodzaj ostrożnościowego modelu, jak ten opracowany przez [...], był wykorzystywany w czasie obowiązywania umowy przez kilka włoskich banków do aktywnego zarządzania płynnością w celu ustalenia czasu trwania ich rachunków bieżących, a następnie odwzorowania tego czasu w ich portfelu inwestycyjnym w ramach zarządzania aktywami/zobowiązaniami („ALM”). PI wykorzystywała ten model ostrożnościowy do określania czasu deponowania środków gromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących (będących własnością klientów prywatnych (20)) w latach 2005–2006, kiedy to PI miała obowiązek deponowania wszystkich środków na rachunku Skarbu Państwa (pasywne zarządzanie płynnością), oraz po dniu 1 stycznia 2007 r., od kiedy to środki gromadzone na pocztowych rachunkach bieżących klientów prywatnych są przez PI inwestowane w obligacje skarbowe strefy euro (aktywne zarządzanie płynnością).

20

3.2.4.1.   Pasywne zarządzanie środkami

Pasywne zarządzanie środkami

| (57) | Według Włoch, w kontekście pasywnego zarządzania płynnością PI, model opracowany przez [...] miał na celu określenie czasu trwania depozytów o charakterze stabilnym i zmiennym określonych przy użyciu wewnętrznych modeli na podstawie danych historycznych dotyczących zmienności pocztowych rachunków bieżących oraz prawdopodobnego zachowania posiadaczy rachunków. Według jednego modelu (21) około dwie trzecie środków miało bardzo długi czas trwania, a jedna trzecia miała czas trwania od 0 do 10 lat. W związku z tym odpowiadający temu portfel inwestycyjny miałby średnią zapadalność 4,1 lat i durację Macaulaya (22) 3,2 lat. Według innego modelu (23) odpowiadający temu portfel inwestycyjny będzie miał średnią zapadalność 4,9 lat i durację Macaulaya 3,8 lat (24). |
| --- | --- |

(57)

Według Włoch, w kontekście pasywnego zarządzania płynnością PI, model opracowany przez [...] miał na celu określenie czasu trwania depozytów o charakterze stabilnym i zmiennym określonych przy użyciu wewnętrznych modeli na podstawie danych historycznych dotyczących zmienności pocztowych rachunków bieżących oraz prawdopodobnego zachowania posiadaczy rachunków. Według jednego modelu (21) około dwie trzecie środków miało bardzo długi czas trwania, a jedna trzecia miała czas trwania od 0 do 10 lat. W związku z tym odpowiadający temu portfel inwestycyjny miałby średnią zapadalność 4,1 lat i durację Macaulaya (22) 3,2 lat. Według innego modelu (23) odpowiadający temu portfel inwestycyjny będzie miał średnią zapadalność 4,9 lat i durację Macaulaya 3,8 lat (24).

21

22

23

24

3.2.4.2.   Aktywne zarządzanie środkami

Aktywne zarządzanie środkami

| (58) | Według Włoch, w zakresie aktywnego zarządzania płynnością PI, model [...] zapewnił optymalną alokację aktywów przez PI. Na podstawie bardzo ostrożnych hipotez model wykazał, że przyjęcie przez PI alokacji aktywów ze średnim czasem trwania od 4 do 5 lat było uzasadnione. |
| --- | --- |

(58)

Według Włoch, w zakresie aktywnego zarządzania płynnością PI, model [...] zapewnił optymalną alokację aktywów przez PI. Na podstawie bardzo ostrożnych hipotez model wykazał, że przyjęcie przez PI alokacji aktywów ze średnim czasem trwania od 4 do 5 lat było uzasadnione.

3.2.5.   Koszty pocztowych rachunków bieżących

Koszty pocztowych rachunków bieżących

| (59) | Odnośnie do kosztów gromadzenia i deponowania środków z pocztowych rachunków bieżących klientów PI Włochy wskazały, że analityczny system księgowy PI pozwala na określenie kosztów w odniesieniu do całej działalności PI, a nie do poszczególnych produktów. Włochy stwierdziły, że marże stosowane przez PI są niższe niż ekwiwalentne marże w sektorze bankowości. |
| --- | --- |

(59)

Odnośnie do kosztów gromadzenia i deponowania środków z pocztowych rachunków bieżących klientów PI Włochy wskazały, że analityczny system księgowy PI pozwala na określenie kosztów w odniesieniu do całej działalności PI, a nie do poszczególnych produktów. Włochy stwierdziły, że marże stosowane przez PI są niższe niż ekwiwalentne marże w sektorze bankowości.

3.2.6.   Spójność między wynagrodzeniem wynikającym z umowy a kosztami pozyskiwania finansowania przez Skarb Państwa

Spójność między wynagrodzeniem wynikającym z umowy a kosztami pozyskiwania finansowania przez Skarb Państwa

| (60) | Włochy stwierdziły, że zgodnie z umową PI miała być wynagradzana w oparciu o stopę zwrotu z obligacji skarbowych, które były głównym instrumentem finansowania, z jakiego Włochy mogły korzystać. |
| --- | --- |

(60)

Włochy stwierdziły, że zgodnie z umową PI miała być wynagradzana w oparciu o stopę zwrotu z obligacji skarbowych, które były głównym instrumentem finansowania, z jakiego Włochy mogły korzystać.

| (61) | W szczególności, zgodnie z umową PI mogła otrzymywać wynagrodzenie w oparciu o stopy długoterminowe, które odpowiadały czasowi, na jaki środki były zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących. Umowa zabezpieczała także Skarb Państwa przed niekorzystnymi warunkami rynkowymi dzięki możliwości wypowiedzenia umowy, jeżeli jej warunki przestaną odpowiadać kosztom pozyskiwania finansowania z innych źródeł. |
| --- | --- |

(61)

W szczególności, zgodnie z umową PI mogła otrzymywać wynagrodzenie w oparciu o stopy długoterminowe, które odpowiadały czasowi, na jaki środki były zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących. Umowa zabezpieczała także Skarb Państwa przed niekorzystnymi warunkami rynkowymi dzięki możliwości wypowiedzenia umowy, jeżeli jej warunki przestaną odpowiadać kosztom pozyskiwania finansowania z innych źródeł.

| (62) | Na podstawie porównania stóp przewidzianych w umowie z kosztami pozyskiwania finansowania przez Skarb Państwa Włochy stwierdziły, że koszty średnio-/długoterminowego finansowania pozyskiwanego przez Skarb Państwa odpowiadały stopie określonej w umowie. |
| --- | --- |

(62)

Na podstawie porównania stóp przewidzianych w umowie z kosztami pozyskiwania finansowania przez Skarb Państwa Włochy stwierdziły, że koszty średnio-/długoterminowego finansowania pozyskiwanego przez Skarb Państwa odpowiadały stopie określonej w umowie.

| (63) | Ponadto (i) stopa wynagrodzenia jest wyznaczona w umowie przez parametry związane z zadłużeniem publicznym Włoch (papiery wartościowe Skarbu Państwa), które stanowią najbardziej wskazany punkt odniesienia dla kosztów pozyskiwania finansowania przez Skarb Państwa; (ii) stabilna wartość depozytów, zweryfikowana poprzez zastosowanie modeli statystycznych, oraz warunek wiążący ciążący na PI sprawiają, że czas trwania inwestycji jest w głównej mierze trwały (nie biorąc pod uwagę szczególnych mechanizmów ostrożnościowych – takich jak możliwość wcześniejszego wycofania środków, trzyletni czas trwania inwestycji – które zapewniają Skarbowi Państwa ochronę przed nieprzewidzianymi zmianami na rynku); (iii) ryzyko utraty płynności przyjęte przez Skarb Państwa jest ograniczone ze względu na udowodnioną stabilność środków na pocztowych rachunkach bieżących, ponieważ tylko 10 % tych środków jest indeksowanych do parametrów krótkoterminowych. |
| --- | --- |

(63)

Ponadto (i) stopa wynagrodzenia jest wyznaczona w umowie przez parametry związane z zadłużeniem publicznym Włoch (papiery wartościowe Skarbu Państwa), które stanowią najbardziej wskazany punkt odniesienia dla kosztów pozyskiwania finansowania przez Skarb Państwa; (ii) stabilna wartość depozytów, zweryfikowana poprzez zastosowanie modeli statystycznych, oraz warunek wiążący ciążący na PI sprawiają, że czas trwania inwestycji jest w głównej mierze trwały (nie biorąc pod uwagę szczególnych mechanizmów ostrożnościowych – takich jak możliwość wcześniejszego wycofania środków, trzyletni czas trwania inwestycji – które zapewniają Skarbowi Państwa ochronę przed nieprzewidzianymi zmianami na rynku); (iii) ryzyko utraty płynności przyjęte przez Skarb Państwa jest ograniczone ze względu na udowodnioną stabilność środków na pocztowych rachunkach bieżących, ponieważ tylko 10 % tych środków jest indeksowanych do parametrów krótkoterminowych.

| (64) | Odnośnie do długoterminowego składnika stopy oprocentowania pożyczki (90 %, z czego (i) 10 % jest powiązane ze stopą zwrotu 10-letnich obligacji rządu włoskiego; a (ii) 80 % ze stopą zwrotu 30-letnich obligacji rządu włoskiego), Włochy uznały, że warunek wiążący różni się od obowiązku bezpośredniego inwestowania w obligacje rządu włoskiego, ponieważ w przypadku bezpośredniego inwestowania inwestor ma swobodę wyboru obligacji i zarządzania nimi. |
| --- | --- |

(64)

Odnośnie do długoterminowego składnika stopy oprocentowania pożyczki (90 %, z czego (i) 10 % jest powiązane ze stopą zwrotu 10-letnich obligacji rządu włoskiego; a (ii) 80 % ze stopą zwrotu 30-letnich obligacji rządu włoskiego), Włochy uznały, że warunek wiążący różni się od obowiązku bezpośredniego inwestowania w obligacje rządu włoskiego, ponieważ w przypadku bezpośredniego inwestowania inwestor ma swobodę wyboru obligacji i zarządzania nimi.

3.2.7.   Zgodność wynagrodzenia wypłacanego PI za środki z pocztowych rachunków bieżących zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa z wartościami rynkowymi

Zgodność wynagrodzenia wypłacanego PI za środki z pocztowych rachunków bieżących zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa z wartościami rynkowymi

| (65) | Stopa oprocentowania pożyczki była zgodna z wartościami rynkowymi, ponieważ środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa miały charakter długoterminowy. Było tak dlatego, że warunek wiążący nie był ograniczony w czasie, a środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących klientów PI i zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa były stabilne. Ponadto Włochy uznały, że istnienie warunku wiążącego uniemożliwiało PI zastosowanie aktywnego zarządzania środkami, które potencjalnie mogło być korzystniejsze. Włochy utrzymują, że w przypadku braku warunku wiążącego PI mogłaby inwestować 10 % płynnych środków w obligacje krótkoterminowe, a 90 % w długoterminowe. |
| --- | --- |

(65)

Stopa oprocentowania pożyczki była zgodna z wartościami rynkowymi, ponieważ środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa miały charakter długoterminowy. Było tak dlatego, że warunek wiążący nie był ograniczony w czasie, a środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących klientów PI i zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa były stabilne. Ponadto Włochy uznały, że istnienie warunku wiążącego uniemożliwiało PI zastosowanie aktywnego zarządzania środkami, które potencjalnie mogło być korzystniejsze. Włochy utrzymują, że w przypadku braku warunku wiążącego PI mogłaby inwestować 10 % płynnych środków w obligacje krótkoterminowe, a 90 % w długoterminowe.

| (66) | Odnośnie do zgodności stopy procentowej dla PI z wartościami rynkowymi Włochy przedstawiły opinie audytorów PI oraz pisma o braku zastrzeżeń od banków prywatnych i konsultantów. Audytorzy PI stwierdzili, że środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących były ze względu na swoje cechy oraz tempo wzrostu środkami stabilnymi. W opinii banków prywatnych i konsultantów (25) wysokość zwrotu uzyskanego przez PI ze środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących i zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa była podobna do rynkowej wartości zwrotów, które PI mogłaby uzyskać dzięki realizacji odpowiednich strategii zarządzania inwestycjami i ryzykiem. |
| --- | --- |

(66)

Odnośnie do zgodności stopy procentowej dla PI z wartościami rynkowymi Włochy przedstawiły opinie audytorów PI oraz pisma o braku zastrzeżeń od banków prywatnych i konsultantów. Audytorzy PI stwierdzili, że środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących były ze względu na swoje cechy oraz tempo wzrostu środkami stabilnymi. W opinii banków prywatnych i konsultantów (25) wysokość zwrotu uzyskanego przez PI ze środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących i zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa była podobna do rynkowej wartości zwrotów, które PI mogłaby uzyskać dzięki realizacji odpowiednich strategii zarządzania inwestycjami i ryzykiem.

25

3.2.7.1.   Porównanie ze zwrotami uzyskiwanymi z produktów Poste Vita

Porównanie ze zwrotami uzyskiwanymi z produktów Poste Vita

| (67) | Włochy utrzymują, że wynagrodzenie uzyskane przez PI ze środków zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa było zgodne z wynagrodzeniem uzyskiwanym z inwestowanych środków przez Poste Vita. Włochy twierdzą, że polisy na życie są produktami porównywalnymi z pocztowymi rachunkami bieżącymi oraz że średnia stopa procentowa dla zainwestowanych dochodów z tych produktów (np. Posta Più) wyniosła w latach 2002–2006 4,68 %, co odpowiada stopie wynikającej z umowy (4,55 %). |
| --- | --- |

(67)

Włochy utrzymują, że wynagrodzenie uzyskane przez PI ze środków zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa było zgodne z wynagrodzeniem uzyskiwanym z inwestowanych środków przez Poste Vita. Włochy twierdzą, że polisy na życie są produktami porównywalnymi z pocztowymi rachunkami bieżącymi oraz że średnia stopa procentowa dla zainwestowanych dochodów z tych produktów (np. Posta Più) wyniosła w latach 2002–2006 4,68 %, co odpowiada stopie wynikającej z umowy (4,55 %).

Posta Più

| (68) | W opinii Włoch pocztowe rachunki bieżące i polisy na życie są podobnymi produktami finansowymi, ponieważ mimo że rachunek bieżący stanowi produkt krótkoterminowy, to w praktyce jest podobny do średnioterminowego produktu finansowego, z gwarantowanym minimalnym kapitałem i stopą zwrotu. |
| --- | --- |

(68)

W opinii Włoch pocztowe rachunki bieżące i polisy na życie są podobnymi produktami finansowymi, ponieważ mimo że rachunek bieżący stanowi produkt krótkoterminowy, to w praktyce jest podobny do średnioterminowego produktu finansowego, z gwarantowanym minimalnym kapitałem i stopą zwrotu.

3.2.7.2.   Porównanie z La Banque Postale

Porównanie z La Banque Postale

| (69) | Według Włoch strategia ALM przyjęta przez francuski bank La Banque Postale była oparta na tym samym rodzaju modelu statystycznego, jak ten, którego w okresie objętym oceną używała PI. |
| --- | --- |

(69)

Według Włoch strategia ALM przyjęta przez francuski bank La Banque Postale była oparta na tym samym rodzaju modelu statystycznego, jak ten, którego w okresie objętym oceną używała PI.

La Banque Postale

| (70) | W modelu tym wyróżnia się stabilny i zmienny komponent środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących. Środki o charakterze stabilnym są inwestowane w obligacje państw OECD, a środki o charakterze zmiennym w krótkoterminowe instrumenty obligacji. W 2005 r. zwrot ze środków na rachunkach bieżących La Banque Postale, inwestowanych zgodnie z powyższym modelem, wyniósł 4,4 % (w porównaniu z 3,9 % przewidzianymi w umowie). |
| --- | --- |

(70)

W modelu tym wyróżnia się stabilny i zmienny komponent środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących. Środki o charakterze stabilnym są inwestowane w obligacje państw OECD, a środki o charakterze zmiennym w krótkoterminowe instrumenty obligacji. W 2005 r. zwrot ze środków na rachunkach bieżących La Banque Postale, inwestowanych zgodnie z powyższym modelem, wyniósł 4,4 % (w porównaniu z 3,9 % przewidzianymi w umowie).

La Banque Postale

| (71) | W szczególności przykład La Banque Postale pokazuje, że stosując ostrożne podejście ALM przez średnio 5 lat, można osiągnąć wyższe zwroty z inwestycji niż te określone w umowie. |
| --- | --- |

(71)

W szczególności przykład La Banque Postale pokazuje, że stosując ostrożne podejście ALM przez średnio 5 lat, można osiągnąć wyższe zwroty z inwestycji niż te określone w umowie.

La Banque Postale

3.2.7.3.   Porównanie z innymi alternatywnymi strategiami inwestowania (aktywne zarządzanie środkami).

Porównanie z innymi alternatywnymi strategiami inwestowania (aktywne zarządzanie środkami).

| (72) | W celu wykazania, że wynagrodzenie określone w umowie nie dawało PI żadnych korzyści, Włochy przekazały Komisji opracowanie przygotowane przez [...]. |
| --- | --- |

(72)

W celu wykazania, że wynagrodzenie określone w umowie nie dawało PI żadnych korzyści, Włochy przekazały Komisji opracowanie przygotowane przez [...].

| (73) | Opracowanie przygotowane przez [...] zawierało następującą analizę:






  a) | Wynagrodzenie wypłacane PI przez Skarb Państwa można uznać za uczciwe, ponieważ:






  1) | Oczekiwany czas trwania bazy takich depozytów, pomniejszony o komponent, który teoretycznie jest bardziej zmienny, jest wyjątkowo długi, prawie nieskończony. |
| --- | --- | --- | --- |

(73)

Opracowanie przygotowane przez [...] zawierało następującą analizę:

a)

Wynagrodzenie wypłacane PI przez Skarb Państwa można uznać za uczciwe, ponieważ:

1)

Oczekiwany czas trwania bazy takich depozytów, pomniejszony o komponent, który teoretycznie jest bardziej zmienny, jest wyjątkowo długi, prawie nieskończony.

| 2) | Na mocy ustawy cechy takich depozytów przechodzą na środki przekazywane do Skarbu Państwa |
| --- | --- |

2)

Na mocy ustawy cechy takich depozytów przechodzą na środki przekazywane do Skarbu Państwa

| 3) | Indeksacja przez Skarb Państwa jest oparta na 12-miesięcznych bonach skarbowych dla 10 % środków (najbardziej zmiennych), na 10-letnich obligacjach rządu włoskiego dla 10 % środków (składnik, który przy bardziej konserwatywnych założeniach mógłby potencjalnie zmniejszać się z upływem czasu) oraz na 30-letnich obligacjach rządu włoskiego dla 80 % środków. |
| --- | --- |

3)

Indeksacja przez Skarb Państwa jest oparta na 12-miesięcznych bonach skarbowych dla 10 % środków (najbardziej zmiennych), na 10-letnich obligacjach rządu włoskiego dla 10 % środków (składnik, który przy bardziej konserwatywnych założeniach mógłby potencjalnie zmniejszać się z upływem czasu) oraz na 30-letnich obligacjach rządu włoskiego dla 80 % środków.

| 4) | Warunek wiążący uwypukla trwały charakter relacji między PI a Skarbem Państwa. |
| --- | --- |

4)

Warunek wiążący uwypukla trwały charakter relacji między PI a Skarbem Państwa.

| 5) | Ograniczenia nałożone na PI jako deponenta uwzględniały ukryte koszty i obciążenia:






  a) | W świetle trwałego obowiązku PI do deponowania środków na rachunku Skarbu Państwa środków tam zdeponowanych nie można uznać za aktywa krótkoterminowe wolne od ryzyka. |
| --- | --- | --- |

5)

Ograniczenia nałożone na PI jako deponenta uwzględniały ukryte koszty i obciążenia:

a)

W świetle trwałego obowiązku PI do deponowania środków na rachunku Skarbu Państwa środków tam zdeponowanych nie można uznać za aktywa krótkoterminowe wolne od ryzyka.

| b) | PI nie ma możliwości realizacji strategii aktywnego zarządzania środkami (analiza ilościowa przeprowadzona przez [...] w celu ustalenia powiązanych z tym kosztów). |
| --- | --- |

b)

PI nie ma możliwości realizacji strategii aktywnego zarządzania środkami (analiza ilościowa przeprowadzona przez [...] w celu ustalenia powiązanych z tym kosztów).

| b) | Porównanie marży odsetkowej PI z marżą odsetkową porównywalnych banków z sektora prywatnego wykazało, że koszty PI związane z depozytami od klientów detalicznych odpowiadają kosztom ponoszonym przez banki z sektora prywatnego. Ponadto marża odsetkowa banków z sektora prywatnego uzyskiwana z depozytowego składnika ich finansowania jest znacznie wyższa niż marża PI, co w opinii [...] stanowi dowód, że PI nie otrzymała żadnej pomocy państwa. |
| --- | --- |

b)

Porównanie marży odsetkowej PI z marżą odsetkową porównywalnych banków z sektora prywatnego wykazało, że koszty PI związane z depozytami od klientów detalicznych odpowiadają kosztom ponoszonym przez banki z sektora prywatnego. Ponadto marża odsetkowa banków z sektora prywatnego uzyskiwana z depozytowego składnika ich finansowania jest znacznie wyższa niż marża PI, co w opinii [...] stanowi dowód, że PI nie otrzymała żadnej pomocy państwa.

| c) | Porównanie niedopasowania między okresem zapadalności aktywów i zobowiązań PI z sytuacją jej odpowiedników z sektora prywatnego wykazało, że według ostrożnych szacunków odsetek depozytów PI o „praktycznie nieskończonym” charakterze wynosi co najmniej 60,8 % wszystkich środków. Zgodnie z umową PI wykorzystuje dochody ze swojej bazy depozytów do finansowania aktywów długoterminowych, takich jak depozyty na rachunku Skarbu Państwa. W celu ustalenia, jak postępują banki z sektora prywatnego, przeanalizowano finanse banków specjalizujących się w inwestowaniu w sektorze publicznym (takich jak Dexia, Depfa etc.). Wzorzec postępowania tych banków jest podobny. W rzeczywistości około 50 % finansowania tych banków pochodzi ze środków średnio- do długoterminowych, a pozostała część z transakcji repo z EBC oraz depozytów międzybankowych, a pozyskane środki są inwestowane w całości w niepłynne instrumenty sektora publicznego emitowane przez rządy albo władze lokalne, zazwyczaj o terminie zapadalności od 10 do 50 lat. |
| --- | --- |

c)

Porównanie niedopasowania między okresem zapadalności aktywów i zobowiązań PI z sytuacją jej odpowiedników z sektora prywatnego wykazało, że według ostrożnych szacunków odsetek depozytów PI o „praktycznie nieskończonym” charakterze wynosi co najmniej 60,8 % wszystkich środków. Zgodnie z umową PI wykorzystuje dochody ze swojej bazy depozytów do finansowania aktywów długoterminowych, takich jak depozyty na rachunku Skarbu Państwa. W celu ustalenia, jak postępują banki z sektora prywatnego, przeanalizowano finanse banków specjalizujących się w inwestowaniu w sektorze publicznym (takich jak Dexia, Depfa etc.). Wzorzec postępowania tych banków jest podobny. W rzeczywistości około 50 % finansowania tych banków pochodzi ze środków średnio- do długoterminowych, a pozostała część z transakcji repo z EBC oraz depozytów międzybankowych, a pozyskane środki są inwestowane w całości w niepłynne instrumenty sektora publicznego emitowane przez rządy albo władze lokalne, zazwyczaj o terminie zapadalności od 10 do 50 lat.

| d) | Celem analizy ilościowej było udowodnienie korzyści osiągniętych dzięki aktywnemu zarządzaniu aktywami opartemu na inwestycjach PI w portfel obligacji rządów krajów europejskich począwszy od marca 2007 r. Analiza opiera się na dwóch elementach, z których pierwszy to analiza wyników możliwych do osiągnięcia w przeszłości, a drugi to analiza przyszłych zmian:






  1) | [...] zastosował wstecznie dwie strategie aktywnego zarządzania środkami do portfela depozytów PI, z których jedna wiąże się z czasem trwania podobnym do czasu trwania portfela będącego przedmiotem analizy [...] zgodnie z metodą VaR (zwanego dalej „portfelem benchmarkowym”), druga zaś (zwana dalej „strategią taktyczną”) wykorzystuje te same kryteria i ograniczenia inwestycyjne, które obecnie stosuje PI. Ta druga strategia jest oparta na automatycznym modelu ilościowym. Zwrot, jaki PI osiągnęłaby w ciągu ostatnich 10 lat, stosując strategię taktyczną, byłby wyższy od dochodu wynikającego z umowy za ten sam okres o około 1,62 % (jednak nie biorąc pod uwagę kosztów transakcji). Zwrot z dwóch lat 2005–2006 byłby natomiast niższy (2,45 %) niż zwrot wynikający z umowy (4,14 %). |
| --- | --- | --- |

d)

Celem analizy ilościowej było udowodnienie korzyści osiągniętych dzięki aktywnemu zarządzaniu aktywami opartemu na inwestycjach PI w portfel obligacji rządów krajów europejskich począwszy od marca 2007 r. Analiza opiera się na dwóch elementach, z których pierwszy to analiza wyników możliwych do osiągnięcia w przeszłości, a drugi to analiza przyszłych zmian:

1)

[...] zastosował wstecznie dwie strategie aktywnego zarządzania środkami do portfela depozytów PI, z których jedna wiąże się z czasem trwania podobnym do czasu trwania portfela będącego przedmiotem analizy [...] zgodnie z metodą VaR (zwanego dalej „portfelem benchmarkowym”), druga zaś (zwana dalej „strategią taktyczną”) wykorzystuje te same kryteria i ograniczenia inwestycyjne, które obecnie stosuje PI. Ta druga strategia jest oparta na automatycznym modelu ilościowym. Zwrot, jaki PI osiągnęłaby w ciągu ostatnich 10 lat, stosując strategię taktyczną, byłby wyższy od dochodu wynikającego z umowy za ten sam okres o około 1,62 % (jednak nie biorąc pod uwagę kosztów transakcji). Zwrot z dwóch lat 2005–2006 byłby natomiast niższy (2,45 %) niż zwrot wynikający z umowy (4,14 %).

| 2) | Analizując możliwą sytuację w przyszłości, [...] zidentyfikował pewne rozwiązania w zakresie zarządzania środkami, które PI mogłaby wdrożyć, żeby osiągnąć dodatkowe zwroty z pasywnych inwestycji w obligacje rządowe, nie ponosząc przy tym dodatkowego ryzyka. Jako dowód na skuteczność tych strategii w opracowaniu przygotowanym przez [...] w sposób szczegółowy opisano następujące możliwości:






  a) | strategie oparte na sprzedaży opcji kupna obligacji rządowych, które dałyby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...]; |
| --- | --- | --- |

2)

Analizując możliwą sytuację w przyszłości, [...] zidentyfikował pewne rozwiązania w zakresie zarządzania środkami, które PI mogłaby wdrożyć, żeby osiągnąć dodatkowe zwroty z pasywnych inwestycji w obligacje rządowe, nie ponosząc przy tym dodatkowego ryzyka. Jako dowód na skuteczność tych strategii w opracowaniu przygotowanym przez [...] w sposób szczegółowy opisano następujące możliwości:

a)

strategie oparte na sprzedaży opcji kupna obligacji rządowych, które dałyby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...];

| b) | stworzenie syntetycznej obligacji z obligacji rządów państw strefy euro, co dałoby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...]; |
| --- | --- |

b)

stworzenie syntetycznej obligacji z obligacji rządów państw strefy euro, co dałoby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...];

| c) | zarządzanie częścią istniejących zysków kapitałowych osiągniętych z portfela inwestycyjnego, co dałoby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...] oraz |
| --- | --- |

c)

zarządzanie częścią istniejących zysków kapitałowych osiągniętych z portfela inwestycyjnego, co dałoby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...] oraz

| d) | zamiana obligacji w portfelu, co dałoby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...]. |
| --- | --- |

d)

zamiana obligacji w portfelu, co dałoby dodatkowy zysk w 2008 r. w wysokości [...].

| (74) | Włochy wyjaśniły, że porównanie wynagrodzenia za depozyty na rachunku Skarbu Państwa z wynagrodzeniem osiąganym dzięki strategiom aktywnego zarządzania środkami musiało obejmować dłuższy horyzont czasowy (10 lat) w celu pełnego uwzględnienia całego cyklu gospodarczego. Z tego właśnie powodu [...] porównał zwrot wynikający z umowy ze zwrotami z alternatywnych strategii osiągniętymi przez okres 10 lat, a nie przez krótszy czas. Wraz ze wzrostem stóp procentowych portfele o stopie stałej mają gorsze wyniki niż portfele o stopie zmiennej, natomiast przy spadku stóp procentowych sytuacja jest odwrotna. |
| --- | --- |

(74)

Włochy wyjaśniły, że porównanie wynagrodzenia za depozyty na rachunku Skarbu Państwa z wynagrodzeniem osiąganym dzięki strategiom aktywnego zarządzania środkami musiało obejmować dłuższy horyzont czasowy (10 lat) w celu pełnego uwzględnienia całego cyklu gospodarczego. Z tego właśnie powodu [...] porównał zwrot wynikający z umowy ze zwrotami z alternatywnych strategii osiągniętymi przez okres 10 lat, a nie przez krótszy czas. Wraz ze wzrostem stóp procentowych portfele o stopie stałej mają gorsze wyniki niż portfele o stopie zmiennej, natomiast przy spadku stóp procentowych sytuacja jest odwrotna.

| (75) | Według Włoch w 10-letnim horyzoncie czasowym można porównywać portfele inwestycyjne oparte na stopach zmiennych z portfelami opartymi na stopach stałych ze względu na równoważenie się zysków i strat kapitałowych. W rzeczywistości w okresie 10 lat zwroty z portfela o stałej stopie zazwyczaj odpowiadają zwrotom z portfela o stopie zmiennej. Aktywne zarządzanie środkami zapewnia lepsze zwroty niż inwestycje pasywne (oparte na parametrach), takie jak ta określona w umowie (tj. zwrot uzyskany z portfela benchmarkowego w ciągu 5 lat, obliczony przez [...] odpowiada zwrotowi wynikającemu z umowy, przy czym czas osiągnięcia tego drugiego jest znacznie dłuższy). |
| --- | --- |

(75)

Według Włoch w 10-letnim horyzoncie czasowym można porównywać portfele inwestycyjne oparte na stopach zmiennych z portfelami opartymi na stopach stałych ze względu na równoważenie się zysków i strat kapitałowych. W rzeczywistości w okresie 10 lat zwroty z portfela o stałej stopie zazwyczaj odpowiadają zwrotom z portfela o stopie zmiennej. Aktywne zarządzanie środkami zapewnia lepsze zwroty niż inwestycje pasywne (oparte na parametrach), takie jak ta określona w umowie (tj. zwrot uzyskany z portfela benchmarkowego w ciągu 5 lat, obliczony przez [...] odpowiada zwrotowi wynikającemu z umowy, przy czym czas osiągnięcia tego drugiego jest znacznie dłuższy).

| (76) | Według Włoch Komisja powinna dokonać rozróżnienia między ryzykiem krótko- i długoterminowym. Jest prawdą, że wartość 10-letnich papierów wartościowych z oprocentowaniem stałym może się bardzo zmieniać w perspektywie krótkoterminowej, jednak w okresie pełnych 10 lat obligacje o stałym oprocentowaniu dają bardzo pewną stopę zwrotu (ze względu właśnie na oprocentowanie stałe). W sumie, w okresie 10 lat zwroty z portfela o oprocentowaniu stałym zazwyczaj odpowiadają zwrotom z portfela o oprocentowaniu zmiennym, przy czym te drugie są w rzeczywistości obarczone większym ryzykiem (ze względu na coroczne zmiany w zwrocie z odsetek). |
| --- | --- |

(76)

Według Włoch Komisja powinna dokonać rozróżnienia między ryzykiem krótko- i długoterminowym. Jest prawdą, że wartość 10-letnich papierów wartościowych z oprocentowaniem stałym może się bardzo zmieniać w perspektywie krótkoterminowej, jednak w okresie pełnych 10 lat obligacje o stałym oprocentowaniu dają bardzo pewną stopę zwrotu (ze względu właśnie na oprocentowanie stałe). W sumie, w okresie 10 lat zwroty z portfela o oprocentowaniu stałym zazwyczaj odpowiadają zwrotom z portfela o oprocentowaniu zmiennym, przy czym te drugie są w rzeczywistości obarczone większym ryzykiem (ze względu na coroczne zmiany w zwrocie z odsetek).

| (77) | Ponadto rzeczywiste alternatywne strategie inwestowania, które są elastyczne i umożliwiają korzystanie z wszystkich możliwych instrumentów finansowych dostępnych na rynku, dają większe możliwości osiągnięcia lepszych wyników niż inwestycje pasywne, takie jak ta określona w umowie. |
| --- | --- |

(77)

Ponadto rzeczywiste alternatywne strategie inwestowania, które są elastyczne i umożliwiają korzystanie z wszystkich możliwych instrumentów finansowych dostępnych na rynku, dają większe możliwości osiągnięcia lepszych wyników niż inwestycje pasywne, takie jak ta określona w umowie.

| (78) | Włochy podkreśliły także, że w chwili zawierania umowy między PI a Skarbem Państwa przyszłe tendencje zmian wysokości stóp procentowych nie były znane. Według Włoch decyzja o wykorzystaniu w umowie parametrów zmiennych była z ekonomicznego punktu widzenia uzasadniona, ponieważ takie rozwiązanie było sprawiedliwe dla obu stron: PI i Skarbu Państwa. Dzięki możliwości zmiany umowy po trzech latach i wypowiedzenia jej co rok każda ze stron umowy mogła wycofać się z porozumienia, w przypadku gdyby wynagrodzenie stało się dla niej niesprawiedliwe lub nieodpowiadające warunkom rynkowym ze względu na zmiany stóp procentowych. |
| --- | --- |

(78)

Włochy podkreśliły także, że w chwili zawierania umowy między PI a Skarbem Państwa przyszłe tendencje zmian wysokości stóp procentowych nie były znane. Według Włoch decyzja o wykorzystaniu w umowie parametrów zmiennych była z ekonomicznego punktu widzenia uzasadniona, ponieważ takie rozwiązanie było sprawiedliwe dla obu stron: PI i Skarbu Państwa. Dzięki możliwości zmiany umowy po trzech latach i wypowiedzenia jej co rok każda ze stron umowy mogła wycofać się z porozumienia, w przypadku gdyby wynagrodzenie stało się dla niej niesprawiedliwe lub nieodpowiadające warunkom rynkowym ze względu na zmiany stóp procentowych.

| (79) | Opracowanie autorstwa [...] pokazuje także, że warunek wiążący był dla PI źródłem kosztów i ryzyka utraconych możliwości, ponieważ ograniczał on spektrum opcji inwestowania. Środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa były obarczone wyłącznie ryzykiem kredytowym Włoch, co uniemożliwiało PI poszukiwanie zróżnicowanych możliwości inwestowania na rynku obligacji rządów europejskich. Ponadto obok ryzyka kredytowego istniało ryzyko utraty płynności ze względu na długoterminowość depozytu bez możliwości wcześniejszego wycofania środków. |
| --- | --- |

(79)

Opracowanie autorstwa [...] pokazuje także, że warunek wiążący był dla PI źródłem kosztów i ryzyka utraconych możliwości, ponieważ ograniczał on spektrum opcji inwestowania. Środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa były obarczone wyłącznie ryzykiem kredytowym Włoch, co uniemożliwiało PI poszukiwanie zróżnicowanych możliwości inwestowania na rynku obligacji rządów europejskich. Ponadto obok ryzyka kredytowego istniało ryzyko utraty płynności ze względu na długoterminowość depozytu bez możliwości wcześniejszego wycofania środków.

| (80) | Włochy uzasadniają porównywalność mechanizmu określonego w umowie (opartego na zmiennych stopach procentowych) i modeli ilościowych wykorzystanych przez [...], których celem było wykazanie korzyści z aktywnego zarządzania aktywami (opartego na stałych stopach procentowych), tym, że przewidywanie stałych stóp procentowych jest zwyczajową praktyką uczestników rynku obracających obligacjami, a od 2007 r. także praktyką stosowaną przez PI. Włochy twierdzą również, że porównanie mechanizmu określonego w umowie z modelami ilościowymi wykorzystanymi przez RBS należy analizować bardziej w kontekście porównania pasywnego i aktywnego zarządzania środkami niż różnic między dwoma mechanizmami wynagradzania opartymi na stałych i na zmiennych stopach procentowych. |
| --- | --- |

(80)

Włochy uzasadniają porównywalność mechanizmu określonego w umowie (opartego na zmiennych stopach procentowych) i modeli ilościowych wykorzystanych przez [...], których celem było wykazanie korzyści z aktywnego zarządzania aktywami (opartego na stałych stopach procentowych), tym, że przewidywanie stałych stóp procentowych jest zwyczajową praktyką uczestników rynku obracających obligacjami, a od 2007 r. także praktyką stosowaną przez PI. Włochy twierdzą również, że porównanie mechanizmu określonego w umowie z modelami ilościowymi wykorzystanymi przez RBS należy analizować bardziej w kontekście porównania pasywnego i aktywnego zarządzania środkami niż różnic między dwoma mechanizmami wynagradzania opartymi na stałych i na zmiennych stopach procentowych.

| (81) | Wreszcie Włochy podnoszą, że mechanizm określony w umowie oparty na wynagrodzeniu ustalanym na podstawie oprocentowania papierów krótkoterminowych w odniesieniu do zmiennego komponentu środków zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa stanowi właściwe oszacowanie rzeczywistego ryzyka związanego z płynnością ponoszonego przez Skarb Państwa. |
| --- | --- |

(81)

Wreszcie Włochy podnoszą, że mechanizm określony w umowie oparty na wynagrodzeniu ustalanym na podstawie oprocentowania papierów krótkoterminowych w odniesieniu do zmiennego komponentu środków zdeponowanych na rachunku Skarbu Państwa stanowi właściwe oszacowanie rzeczywistego ryzyka związanego z płynnością ponoszonego przez Skarb Państwa.

3.2.8.   Komentarze do uwag ABI

Komentarze do uwag ABI

| (82) | Według Włoch stopa odsetek od depozytów na rachunku Skarbu Państwa nie mogła być stopą krótkoterminową (np. stopą procentową 12-miesięcznych bonów skarbowych) ze względu na stabilność depozytów. |
| --- | --- |

(82)

Według Włoch stopa odsetek od depozytów na rachunku Skarbu Państwa nie mogła być stopą krótkoterminową (np. stopą procentową 12-miesięcznych bonów skarbowych) ze względu na stabilność depozytów.

| (83) | Włochy wskazały, że przyjęcie 2005 r. jako roku odniesienia (jak zrobiło to ABI) doprowadziło do nieprawidłowych wyników analizy, ponieważ w 2005 r. stopa procentowa krótkoterminowych bonów skarbowych była na najniższym poziomie. |
| --- | --- |

(83)

Włochy wskazały, że przyjęcie 2005 r. jako roku odniesienia (jak zrobiło to ABI) doprowadziło do nieprawidłowych wyników analizy, ponieważ w 2005 r. stopa procentowa krótkoterminowych bonów skarbowych była na najniższym poziomie.

| (84) | Jeśli chodzi o porównanie przeprowadzone przez ABI dotyczące wynagrodzenia uzyskanego przez CDP za płynne środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa (wynagrodzenie równe sześciomiesięcznej stopie zmiennej liczonej jako zwykła średnia arytmetyczna stopy zwrotu brutto z sześciomiesięcznych bonów skarbowych oraz miesięcznego wskaźnik Rendistato), Włochy twierdzą, że PI nie może być porównywana z CDP, ponieważ CDP jest spółką różniącą się od PI pod względem struktury, specyfiki prowadzonej działalności, celów biznesowych, rodzajów dokonywanych operacji, organizacji i strategii inwestycyjnych. Włochy utrzymują także, że skoro miesięczny wskaźnik Rendistato odzwierciedla stopę średnio-/długoterminową, to opinia ABI, że wynagrodzenie za płynne środki PI zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa powinno być ustalane zgodnie z parametrami krótkoterminowymi, zawiera w sobie sprzeczność. |
| --- | --- |

(84)

Jeśli chodzi o porównanie przeprowadzone przez ABI dotyczące wynagrodzenia uzyskanego przez CDP za płynne środki zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa (wynagrodzenie równe sześciomiesięcznej stopie zmiennej liczonej jako zwykła średnia arytmetyczna stopy zwrotu brutto z sześciomiesięcznych bonów skarbowych oraz miesięcznego wskaźnik Rendistato), Włochy twierdzą, że PI nie może być porównywana z CDP, ponieważ CDP jest spółką różniącą się od PI pod względem struktury, specyfiki prowadzonej działalności, celów biznesowych, rodzajów dokonywanych operacji, organizacji i strategii inwestycyjnych. Włochy utrzymują także, że skoro miesięczny wskaźnik Rendistato odzwierciedla stopę średnio-/długoterminową, to opinia ABI, że wynagrodzenie za płynne środki PI zdeponowane na rachunku Skarbu Państwa powinno być ustalane zgodnie z parametrami krótkoterminowymi, zawiera w sobie sprzeczność.

| (85) | Ponadto Włochy twierdzą, że ze względu na unikalny charakter depozytów na rachunku Skarbu Państwa trudno jest znaleźć pojedynczy instrument, mogący służyć za ich substytut. Jednakże ze względu na stabilność pocztowych rachunków bieżących depozyty tych środków na rachunku Skarbu Państwa można w przeważającej mierze uznać za porównywalne do środków zgromadzonych za pośrednictwem obligacji długoterminowych. Stabilny charakter pocztowych rachunków bieżących sprawia, że ich porównanie z krótkoterminowymi (12-miesięcznymi) bonami skarbowymi jest nieuzasadnione. |
| --- | --- |

(85)

Ponadto Włochy twierdzą, że ze względu na unikalny charakter depozytów na rachunku Skarbu Państwa trudno jest znaleźć pojedynczy instrument, mogący służyć za ich substytut. Jednakże ze względu na stabilność pocztowych rachunków bieżących depozyty tych środków na rachunku Skarbu Państwa można w przeważającej mierze uznać za porównywalne do środków zgromadzonych za pośrednictwem obligacji długoterminowych. Stabilny charakter pocztowych rachunków bieżących sprawia, że ich porównanie z krótkoterminowymi (12-miesięcznymi) bonami skarbowymi jest nieuzasadnione.

4.   Ocena środka

Ocena środka

4.1.   Istnienie pomocy

Istnienie pomocy

| (86) | Aby ustalić, czy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja musi ustalić, czy (i) środek jest realizowany przez państwo lub z zasobów państwowych; (ii) czy środek daje korzyść gospodarczą; (iii) czy środek może zakłócić konkurencję, faworyzując niektóre przedsiębiorstwa lub produkcję niektórych towarów; a także (iv) czy środek wpływa na handel między państwami członkowskimi. Wszystkie powyższe warunki muszą być spełnione, aby środek mógł zostać uznany za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(86)

Aby ustalić, czy środek stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, Komisja musi ustalić, czy (i) środek jest realizowany przez państwo lub z zasobów państwowych; (ii) czy środek daje korzyść gospodarczą; (iii) czy środek może zakłócić konkurencję, faworyzując niektóre przedsiębiorstwa lub produkcję niektórych towarów; a także (iv) czy środek wpływa na handel między państwami członkowskimi. Wszystkie powyższe warunki muszą być spełnione, aby środek mógł zostać uznany za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (87) | Wyrokiem z 2013 r. Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. Sąd stwierdził w szczególności, że Komisja, uznając na podstawie istnienia dodatniej różnicy między stopą określoną w umowie a stopą dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy, że oceniany środek stanowi pomoc państwa, popełniła oczywisty błąd. W celu wykazania, że środek rzeczywiście przyniósł PI korzyść gospodarczą, Komisja powinna była jasno wykazać, że w przypadku braku warunku wiążącego PI nie byłaby w stanie uzyskać wyższego lub takiego samego zwrotu w porównaniu ze stopą określoną w umowie, inwestując depozyty z pocztowych rachunków bieżących w instrumenty na rynku finansowym. |
| --- | --- |

(87)

Wyrokiem z 2013 r. Sąd unieważnił decyzję z 2008 r. Sąd stwierdził w szczególności, że Komisja, uznając na podstawie istnienia dodatniej różnicy między stopą określoną w umowie a stopą dla ostrożnego prywatnego kredytobiorcy, że oceniany środek stanowi pomoc państwa, popełniła oczywisty błąd. W celu wykazania, że środek rzeczywiście przyniósł PI korzyść gospodarczą, Komisja powinna była jasno wykazać, że w przypadku braku warunku wiążącego PI nie byłaby w stanie uzyskać wyższego lub takiego samego zwrotu w porównaniu ze stopą określoną w umowie, inwestując depozyty z pocztowych rachunków bieżących w instrumenty na rynku finansowym.

| (88) | W związku z tym niniejsza ocena skupia się na zbadaniu, czy zaistniała korzyść gospodarcza, ponieważ jeżeli takiej korzyści nie było, środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. |
| --- | --- |

(88)

W związku z tym niniejsza ocena skupia się na zbadaniu, czy zaistniała korzyść gospodarcza, ponieważ jeżeli takiej korzyści nie było, środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

| (89) | Komisja uważa, że podczas porównywania warunków umowy z alternatywnymi inwestycjami dostępnymi dla PI w przypadku braku warunku wiążącego powinno się odpowiednio uwzględnić ryzyko, jakim obarczone są te inwestycje, oraz interakcję tego ryzyka z innymi rodzajami ryzyka wynikającymi z zobowiązań PI (tj. zagregowanymi depozytami klientów) z perspektywy zintegrowanego zarządzania aktywami/zobowiązaniami. Stąd porównanie należy przeprowadzić albo między zwrotem możliwym do uzyskania zgodnie z umową a zwrotem z inwestycji o podobnym poziomie ryzyka, jak ryzyko wynikające z umowy, albo między zwrotami skorygowanymi o parametry ryzyka. |
| --- | --- |

(89)

Komisja uważa, że podczas porównywania warunków umowy z alternatywnymi inwestycjami dostępnymi dla PI w przypadku braku warunku wiążącego powinno się odpowiednio uwzględnić ryzyko, jakim obarczone są te inwestycje, oraz interakcję tego ryzyka z innymi rodzajami ryzyka wynikającymi z zobowiązań PI (tj. zagregowanymi depozytami klientów) z perspektywy zintegrowanego zarządzania aktywami/zobowiązaniami. Stąd porównanie należy przeprowadzić albo między zwrotem możliwym do uzyskania zgodnie z umową a zwrotem z inwestycji o podobnym poziomie ryzyka, jak ryzyko wynikające z umowy, albo między zwrotami skorygowanymi o parametry ryzyka.

| (90) | Komisja podkreśla, że analiza możliwej korzyści odniesionej przez PI wynikającej z umowy musi być przeprowadzona ex ante. Wysokość zwrotów możliwych do uzyskania z alternatywnych inwestycji należy oszacować na podstawie informacji dostępnych stronom umowy w chwili jej podpisywania. |
| --- | --- |

(90)

Komisja podkreśla, że analiza możliwej korzyści odniesionej przez PI wynikającej z umowy musi być przeprowadzona ex ante. Wysokość zwrotów możliwych do uzyskania z alternatywnych inwestycji należy oszacować na podstawie informacji dostępnych stronom umowy w chwili jej podpisywania.

ex ante.

| (91) | W pierwszej kolejności Komisja zweryfikowała opisane w punkcie 3.2.7 porównania przedstawione przez Włochy. Włochy twierdzą, że w porównaniu ze zwrotem określonym w umowie alternatywne inwestycje, które PI mogłaby poczynić w przypadku braku warunku wiążącego, dawały podobne lub wyższe zwroty, co stanowi dowód na to, że umowa nie dawała PI żadnej korzyści. Komisja uznała, że nie ma dowodów na to, że z perspektywy ponoszonego ryzyka proponowane alternatywne inwestycje są porównywalne do inwestycji wynikających z umowy. W efekcie nie mogą one być podstawą oceny opisanej przez Sąd, ponieważ nie można na ich podstawie wyciągnąć uzasadnionego wniosku co do ewentualnej korzyści odniesionej przez PI w związku z umową.






  — | Przedstawiając analizę porównawczą działalności ubezpieczeniowej PI (zob. motywy 67–68), Włochy utrzymują, nie przedstawiając jednak wystarczających dowodów, że polisy ubezpieczenia na życie są porównywalne do pocztowych rachunków bieżących i że ryzyko, jakim są obarczone inwestycje środków z tych produktów jest porównywalne do ryzyka wynikającego z umowy. |
| --- | --- | --- |

(91)

W pierwszej kolejności Komisja zweryfikowała opisane w punkcie 3.2.7 porównania przedstawione przez Włochy. Włochy twierdzą, że w porównaniu ze zwrotem określonym w umowie alternatywne inwestycje, które PI mogłaby poczynić w przypadku braku warunku wiążącego, dawały podobne lub wyższe zwroty, co stanowi dowód na to, że umowa nie dawała PI żadnej korzyści. Komisja uznała, że nie ma dowodów na to, że z perspektywy ponoszonego ryzyka proponowane alternatywne inwestycje są porównywalne do inwestycji wynikających z umowy. W efekcie nie mogą one być podstawą oceny opisanej przez Sąd, ponieważ nie można na ich podstawie wyciągnąć uzasadnionego wniosku co do ewentualnej korzyści odniesionej przez PI w związku z umową.

—

Przedstawiając analizę porównawczą działalności ubezpieczeniowej PI (zob. motywy 67–68), Włochy utrzymują, nie przedstawiając jednak wystarczających dowodów, że polisy ubezpieczenia na życie są porównywalne do pocztowych rachunków bieżących i że ryzyko, jakim są obarczone inwestycje środków z tych produktów jest porównywalne do ryzyka wynikającego z umowy.

| — | W analizie porównawczej strategii inwestycyjnej La Banque Postale (zob. motywy 69–71) Włochy nie przedstawiły dowodów na to, że profil zobowiązań La Banque Postale odpowiada profilowi PI albo że profil inwestycyjny La Banque Postale jest podobny do profilu inwestycyjnego PI wynikającego z umowy. |
| --- | --- |

—

W analizie porównawczej strategii inwestycyjnej La Banque Postale (zob. motywy 69–71) Włochy nie przedstawiły dowodów na to, że profil zobowiązań La Banque Postale odpowiada profilowi PI albo że profil inwestycyjny La Banque Postale jest podobny do profilu inwestycyjnego PI wynikającego z umowy.

La Banque Postale

La Banque Postale

La Banque Postale

| — | W analizie porównawczej innych strategii inwestycyjnych, opisanych w opracowaniu [...] (zob. motywy 72–81), profil zobowiązań PI jest uwzględniony prawidłowo, zgodnie z oceną przeprowadzoną przez [...] (zob. motywy 53–58); przedstawiono także syntetyczną miarę ryzyka, tj. zmienność zwrotu. Komisja zauważyła jednak, że proponowane alternatywne inwestycje są obarczone innymi poziomami ryzyka niż poziom ryzyka wynikający z umowy i w związku z tym zwrot z tych alternatywnych inwestycji, jeśli nie został skorygowany pod względem ryzyka, nie może być porównywany ze zwrotami wynikającymi z umowy. |
| --- | --- |

—

W analizie porównawczej innych strategii inwestycyjnych, opisanych w opracowaniu [...] (zob. motywy 72–81), profil zobowiązań PI jest uwzględniony prawidłowo, zgodnie z oceną przeprowadzoną przez [...] (zob. motywy 53–58); przedstawiono także syntetyczną miarę ryzyka, tj. zmienność zwrotu. Komisja zauważyła jednak, że proponowane alternatywne inwestycje są obarczone innymi poziomami ryzyka niż poziom ryzyka wynikający z umowy i w związku z tym zwrot z tych alternatywnych inwestycji, jeśli nie został skorygowany pod względem ryzyka, nie może być porównywany ze zwrotami wynikającymi z umowy.

| (92) | Włochy twierdziły także, że brak jakiejkolwiek korzyści dla PI ex ante wynikał z tego, że zarówno PI, jak i państwo włoskie mogły co roku wypowiedzieć umowę, w przypadku gdyby wynagrodzenie stało się niesprawiedliwe (zob. motyw 78). Komisja uznała jednak, że istnienie takiej możliwości nie wykluczało istnienia potencjalnej korzyści dla PI. Możliwość wypowiedzenia nie dotyczyła pierwszego roku, a państwo włoskie nie miało żadnego obowiązku skorzystać z tej możliwości w następnych latach, nawet jeśli byłoby to dogodne rozwiązanie. |
| --- | --- |

(92)

Włochy twierdziły także, że brak jakiejkolwiek korzyści dla PI ex ante wynikał z tego, że zarówno PI, jak i państwo włoskie mogły co roku wypowiedzieć umowę, w przypadku gdyby wynagrodzenie stało się niesprawiedliwe (zob. motyw 78). Komisja uznała jednak, że istnienie takiej możliwości nie wykluczało istnienia potencjalnej korzyści dla PI. Możliwość wypowiedzenia nie dotyczyła pierwszego roku, a państwo włoskie nie miało żadnego obowiązku skorzystać z tej możliwości w następnych latach, nawet jeśli byłoby to dogodne rozwiązanie.

ex ante

| (93) | Na podstawie powyższego Komisja uważa, że argumenty przedstawione przez Włochy nie są wystarczające do wyciągnięcia uzasadnionego wniosku co do tego, czy umowa dała PI korzyść czy nie. Następnie Komisja przeprowadziła ocenę niniejszej sprawy w sposób wskazany przez Sąd. W tym celu Komisja oszacowała spodziewany stosunek zwrotów do ryzyka możliwy do osiągnięcia przy zastosowaniu szeregu alternatywnych strategii inwestycyjnych, które w przypadku braku warunku wiążącego byłyby dostępne dla PI. Jako wsparcie merytoryczne w tej analizie Komisja wybrała w przetargu Uniwersytet w Perugii. Eksperci z tego uniwersytetu przygotowali w listopadzie 2015 r. opinię („opinia ekspertów”). |
| --- | --- |

(93)

Na podstawie powyższego Komisja uważa, że argumenty przedstawione przez Włochy nie są wystarczające do wyciągnięcia uzasadnionego wniosku co do tego, czy umowa dała PI korzyść czy nie. Następnie Komisja przeprowadziła ocenę niniejszej sprawy w sposób wskazany przez Sąd. W tym celu Komisja oszacowała spodziewany stosunek zwrotów do ryzyka możliwy do osiągnięcia przy zastosowaniu szeregu alternatywnych strategii inwestycyjnych, które w przypadku braku warunku wiążącego byłyby dostępne dla PI. Jako wsparcie merytoryczne w tej analizie Komisja wybrała w przetargu Uniwersytet w Perugii. Eksperci z tego uniwersytetu przygotowali w listopadzie 2015 r. opinię („opinia ekspertów”).

4.2.   Podsumowanie opinii ekspertów

Podsumowanie opinii ekspertów

| (94) | W opinii ekspertów przeanalizowano inwestycje dokonane przez PI zgodnie z warunkiem wiążącym, których wysokość zwrotu wynika z umowy, oraz potencjalne alternatywne rynkowe strategie inwestowania, które PI mogłaby rozważyć w przypadku braku warunku wiążącego w latach 2005–2007 w celu ulokowania środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących. W opinii oszacowano także profil ryzyka i zwrotu dla tych dwóch opcji, uwzględniając tylko te informacje, do których PI miała dostęp w czasie inwestowania. |
| --- | --- |

(94)

W opinii ekspertów przeanalizowano inwestycje dokonane przez PI zgodnie z warunkiem wiążącym, których wysokość zwrotu wynika z umowy, oraz potencjalne alternatywne rynkowe strategie inwestowania, które PI mogłaby rozważyć w przypadku braku warunku wiążącego w latach 2005–2007 w celu ulokowania środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach bieżących. W opinii oszacowano także profil ryzyka i zwrotu dla tych dwóch opcji, uwzględniając tylko te informacje, do których PI miała dostęp w czasie inwestowania.

| (95) | Opinia ekspertów zawiera symulację spodziewanych zmian w zobowiązaniach PI (tj. depozytach) wraz z upływem czasu. Ponieważ zobowiązania te stanowią roszczenia przysługujące deponentom, PI może inwestować tylko te środki, które nie są przez deponentów wypłacane. W związku z tym eksperci oszacowali tzw. wzorce zmian w zobowiązaniach („LP”), które służą do przewidywania, jakie kwoty środków PI będzie miała do dyspozycji na inwestycje w danym okresie. Dla celów tego oszacowania w opinii dokonano rozróżnienia między stabilnym i zmiennym komponentem zobowiązań. Zgodnie z szacowanym LP tylko środki z komponentu stabilnego mogą być inwestowane w aktywa o krótkim lub długim terminie zapadalności. |
| --- | --- |

(95)

Opinia ekspertów zawiera symulację spodziewanych zmian w zobowiązaniach PI (tj. depozytach) wraz z upływem czasu. Ponieważ zobowiązania te stanowią roszczenia przysługujące deponentom, PI może inwestować tylko te środki, które nie są przez deponentów wypłacane. W związku z tym eksperci oszacowali tzw. wzorce zmian w zobowiązaniach („LP”), które służą do przewidywania, jakie kwoty środków PI będzie miała do dyspozycji na inwestycje w danym okresie. Dla celów tego oszacowania w opinii dokonano rozróżnienia między stabilnym i zmiennym komponentem zobowiązań. Zgodnie z szacowanym LP tylko środki z komponentu stabilnego mogą być inwestowane w aktywa o krótkim lub długim terminie zapadalności.

| (96) | W opinii ekspertów rozważono dwa wzorce zmian w zobowiązaniach, LP1 i LP2, różniące się traktowaniem stabilnego komponentu środków (czyli tej części środków, które zgodnie z założeniami modelu nie będą wypłacane w ciągu następnych 30 lat). W obu scenariuszach opinia ekspertów zakłada, że całkowita kwota zgromadzonych środków będzie się z czasem zmniejszać ze względu na wypłacanie depozytów z rachunków bieżących. We wzorcu LP1 wypływy z przewidywanym według modelu terminem zapadalności dłuższym niż 30 lat są rozłożone proporcjonalnie na okres 30 lat. We wzorcu LP2 wszystkie wypływy z przewidywanym według modelu terminem zapadalności dłuższym niż 30 lat są zaplanowane w 30. roku. Zgodnie z założeniami opinii ekspertów różnica jest znaczna, ponieważ według modelu około 60 % wszystkich depozytów ma przewidywaną datę wypływu po 30 latach. Na tej podstawie we wzorcu LP1 wypływy są rozłożone równomiernie od roku pierwszego do 30., natomiast we wzorcu LP2 jedynie 40 % wypływów jest przewidziane między pierwszym a 30 rokiem, a 60 % przypada dopiero na rok 30. |
| --- | --- |

(96)

W opinii ekspertów rozważono dwa wzorce zmian w zobowiązaniach, LP1 i LP2, różniące się traktowaniem stabilnego komponentu środków (czyli tej części środków, które zgodnie z założeniami modelu nie będą wypłacane w ciągu następnych 30 lat). W obu scenariuszach opinia ekspertów zakłada, że całkowita kwota zgromadzonych środków będzie się z czasem zmniejszać ze względu na wypłacanie depozytów z rachunków bieżących. We wzorcu LP1 wypływy z przewidywanym według modelu terminem zapadalności dłuższym niż 30 lat są rozłożone proporcjonalnie na okres 30 lat. We wzorcu LP2 wszystkie wypływy z przewidywanym według modelu terminem zapadalności dłuższym niż 30 lat są zaplanowane w 30. roku. Zgodnie z założeniami opinii ekspertów różnica jest znaczna, ponieważ według modelu około 60 % wszystkich depozytów ma przewidywaną datę wypływu po 30 latach. Na tej podstawie we wzorcu LP1 wypływy są rozłożone równomiernie od roku pierwszego do 30., natomiast we wzorcu LP2 jedynie 40 % wypływów jest przewidziane między pierwszym a 30 rokiem, a 60 % przypada dopiero na rok 30.

| (97) | Co do kwestii, który z tych dwóch wzorców zmian w zobowiązaniach jest bardziej odpowiednim założeniem, autorzy opinii twierdzą, że jest to wzorzec mniej konserwatywny, czyli LP2. Na poparcie tego wniosku przytoczono argument, że PI różni się od typowych banków komercyjnych pod następującymi względami: (i) PI nie podlega ostrożnościowym regulacjom obowiązującym banki, w tym między innymi wymogowi wyższego poziomu kapitału na inwestycje długoterminowe; oraz (ii) PI nie jest narażona na takie samo ryzyko masowych wypłat i kryzysu płynnościowego, na jakie są narażone zwykłe banki, ponieważ duży odsetek inwestorów uważa PI za instytucję tożsamą z państwem włoskim. W opinii ekspertów stwierdzono, że takie postrzeganie PI oznacza, że inwestorzy spodziewają się, iż w przypadku kryzysu płynnościowego państwo włoskie byłoby zmuszone do sfinansowania niewypłacalności PI, aby uniknąć efektu domina prowadzącego do pogorszenia wiarygodności całego zadłużenia publicznego. |
| --- | --- |

(97)

Co do kwestii, który z tych dwóch wzorców zmian w zobowiązaniach jest bardziej odpowiednim założeniem, autorzy opinii twierdzą, że jest to wzorzec mniej konserwatywny, czyli LP2. Na poparcie tego wniosku przytoczono argument, że PI różni się od typowych banków komercyjnych pod następującymi względami: (i) PI nie podlega ostrożnościowym regulacjom obowiązującym banki, w tym między innymi wymogowi wyższego poziomu kapitału na inwestycje długoterminowe; oraz (ii) PI nie jest narażona na takie samo ryzyko masowych wypłat i kryzysu płynnościowego, na jakie są narażone zwykłe banki, ponieważ duży odsetek inwestorów uważa PI za instytucję tożsamą z państwem włoskim. W opinii ekspertów stwierdzono, że takie postrzeganie PI oznacza, że inwestorzy spodziewają się, iż w przypadku kryzysu płynnościowego państwo włoskie byłoby zmuszone do sfinansowania niewypłacalności PI, aby uniknąć efektu domina prowadzącego do pogorszenia wiarygodności całego zadłużenia publicznego.

| (98) | Komisja zauważa, że w opinii stwierdzono, iż środki deponowane przez PI na rachunku Skarbu Państwa nie miały de facto charakteru zobowiązań krótkoterminowych. A taki właśnie sposób postrzegania charakteru tych środków sugerowało ABI, argumentując, że wynagrodzenie za depozyty na rachunku Skarbu Państwa powinno odzwierciedlać ich krótkoterminowy charakter (zob. motyw 45). Z drugiej strony Komisja zauważa, że długoterminowy charakter środków zdeponowanych przez PI na rachunku Skarbu Państwa, jak wynika to z oceny przedstawionej w opinii ekspertów, nie jest wystarczającym dowodem na nieistnienie pomocy państwa. W ocenie, której przeprowadzenie jest wymagane w świetle wyroku z 2013 r., aby ustalić, czy dzięki przedmiotowemu środkowi PI uzyskała korzyść, należy przeprowadzić racjonalne porównanie stosunku zwrotu z inwestycji do ryzyka w dwóch sytuacjach: przy obowiązywaniu warunku wiążącego i przy założeniu jego braku. |
| --- | --- |

(98)

Komisja zauważa, że w opinii stwierdzono, iż środki deponowane przez PI na rachunku Skarbu Państwa nie miały de facto charakteru zobowiązań krótkoterminowych. A taki właśnie sposób postrzegania charakteru tych środków sugerowało ABI, argumentując, że wynagrodzenie za depozyty na rachunku Skarbu Państwa powinno odzwierciedlać ich krótkoterminowy charakter (zob. motyw 45). Z drugiej strony Komisja zauważa, że długoterminowy charakter środków zdeponowanych przez PI na rachunku Skarbu Państwa, jak wynika to z oceny przedstawionej w opinii ekspertów, nie jest wystarczającym dowodem na nieistnienie pomocy państwa. W ocenie, której przeprowadzenie jest wymagane w świetle wyroku z 2013 r., aby ustalić, czy dzięki przedmiotowemu środkowi PI uzyskała korzyść, należy przeprowadzić racjonalne porównanie stosunku zwrotu z inwestycji do ryzyka w dwóch sytuacjach: przy obowiązywaniu warunku wiążącego i przy założeniu jego braku.

de facto

| (99) | W tym celu w opinii ekspertów sporządzono model służący do obliczeń dynamiki zmian stóp procentowych umożliwiający obliczanie cen obligacji na podstawie krzywej rentowności stóp procentowych w dowolnej chwili w przyszłości. W opinii przeanalizowano trzy scenariusze zmian stóp procentowych: stały (stabilny) poziom, wzrost i spadek stóp procentowych w porównaniu z krzywą rentowności w okresie obowiązywania umowy. |
| --- | --- |

(99)

W tym celu w opinii ekspertów sporządzono model służący do obliczeń dynamiki zmian stóp procentowych umożliwiający obliczanie cen obligacji na podstawie krzywej rentowności stóp procentowych w dowolnej chwili w przyszłości. W opinii przeanalizowano trzy scenariusze zmian stóp procentowych: stały (stabilny) poziom, wzrost i spadek stóp procentowych w porównaniu z krzywą rentowności w okresie obowiązywania umowy.

| (100) | Następnie zbadano charakter stosunku ryzyka do zwrotu z rzeczywistych inwestycji zrealizowanych przez PI zgodnie z warunkiem wiążącym, których zwroty wynikały z umowy. W tym przypadku ryzyko wynika w całości ze zmian stopy procentowej wpływających na ceny obligacji, na podstawie których obliczano właściwą stawkę wynagrodzenia wynikającą z umowy, i ryzyko to jest bardzo niskie. W istocie, poziom ryzyka dla scenariusza stałego poziomu, scenariusza wzrostu i scenariusza spadku stóp wynosi odpowiednio 0,11 %, 0,17 % i 0,06 %. |
| --- | --- |

(100)

Następnie zbadano charakter stosunku ryzyka do zwrotu z rzeczywistych inwestycji zrealizowanych przez PI zgodnie z warunkiem wiążącym, których zwroty wynikały z umowy. W tym przypadku ryzyko wynika w całości ze zmian stopy procentowej wpływających na ceny obligacji, na podstawie których obliczano właściwą stawkę wynagrodzenia wynikającą z umowy, i ryzyko to jest bardzo niskie. W istocie, poziom ryzyka dla scenariusza stałego poziomu, scenariusza wzrostu i scenariusza spadku stóp wynosi odpowiednio 0,11 %, 0,17 % i 0,06 %.

| (101) | Jeśli chodzi o dostępne strategie inwestycyjne, PI mogła inwestować tylko w rządowe papiery wartościowe strefy euro, które w momencie inwestycji miały rating na poziomie inwestycyjnym. Zgodnie z tym eksperci przeanalizowali strategie oparte na obligacjach rządu włoskiego o różnych terminach zapadalności oraz – dla porównania – strategię opartą na obligacjach skarbowych strefy euro. |
| --- | --- |

(101)

Jeśli chodzi o dostępne strategie inwestycyjne, PI mogła inwestować tylko w rządowe papiery wartościowe strefy euro, które w momencie inwestycji miały rating na poziomie inwestycyjnym. Zgodnie z tym eksperci przeanalizowali strategie oparte na obligacjach rządu włoskiego o różnych terminach zapadalności oraz – dla porównania – strategię opartą na obligacjach skarbowych strefy euro.

| (102) | Podczas analizy dostępnych strategii inwestycyjnych w opinii ekspertów rozważono dwa główne rodzaje ryzyka: ryzyko wynikające z luki między terminem zapadalności aktywów posiadanych przez PI (obligacji rządu włoskiego) a terminem zapadalności jej zobowiązań (depozytów) oraz ryzyko niewykonania zobowiązań przez państwo włoskie. |
| --- | --- |

(102)

Podczas analizy dostępnych strategii inwestycyjnych w opinii ekspertów rozważono dwa główne rodzaje ryzyka: ryzyko wynikające z luki między terminem zapadalności aktywów posiadanych przez PI (obligacji rządu włoskiego) a terminem zapadalności jej zobowiązań (depozytów) oraz ryzyko niewykonania zobowiązań przez państwo włoskie.

| (103) | Luka lub niedopasowanie między okresem zapadalności aktywów i zobowiązań tworzy ryzyko utraty płynności (tj. ryzyko, że w danym momencie PI nie będzie miała wystarczającej ilości płynnych środków na wypłaty dla deponentów). Ryzyko to jest jednak ograniczone, jeśli aktywa (tj. obligacje rządu włoskiego) łatwo sprzedać. Jeżeli PI byłaby zmuszona sprzedać te obligacje przed upływem ich terminu zapadalności, ich cena rynkowa zależałaby od stopy procentowej obowiązującej w danym momencie, co naraziłoby PI na ryzyko stopy procentowej prowadzące do potencjalnego zysku kapitałowego lub straty. Ryzyko to jest w opinii ekspertów wyraźnie przedstawione w modelowaniu. |
| --- | --- |

(103)

Luka lub niedopasowanie między okresem zapadalności aktywów i zobowiązań tworzy ryzyko utraty płynności (tj. ryzyko, że w danym momencie PI nie będzie miała wystarczającej ilości płynnych środków na wypłaty dla deponentów). Ryzyko to jest jednak ograniczone, jeśli aktywa (tj. obligacje rządu włoskiego) łatwo sprzedać. Jeżeli PI byłaby zmuszona sprzedać te obligacje przed upływem ich terminu zapadalności, ich cena rynkowa zależałaby od stopy procentowej obowiązującej w danym momencie, co naraziłoby PI na ryzyko stopy procentowej prowadzące do potencjalnego zysku kapitałowego lub straty. Ryzyko to jest w opinii ekspertów wyraźnie przedstawione w modelowaniu.

| (104) | Co do ryzyka niewykonania zobowiązań przez państwo włoskie w opinii podkreślono, że zgodnie z umową ryzyko związane z niewypłacalnością państwa ponosi także PI. W związku z tym w opinii uznano, że wykorzystanie w modelu obligacji rządu włoskiego pozwala uwzględnić to samo ryzyko niewykonania zobowiązań przez państwo w obu strategiach, a zatem przedstawiono porównanie podobnych założeń bez bezpośredniego ich modelowania. |
| --- | --- |

(104)

Co do ryzyka niewykonania zobowiązań przez państwo włoskie w opinii podkreślono, że zgodnie z umową ryzyko związane z niewypłacalnością państwa ponosi także PI. W związku z tym w opinii uznano, że wykorzystanie w modelu obligacji rządu włoskiego pozwala uwzględnić to samo ryzyko niewykonania zobowiązań przez państwo w obu strategiach, a zatem przedstawiono porównanie podobnych założeń bez bezpośredniego ich modelowania.

| (105) | W opinii przeanalizowano pięć różnych strategii:






  — | Pierwsza strategia to podejście typu „kupić i zachować”. Zgodnie z tą strategią PI nabywa obligacje rządu włoskiego i zachowuje je do terminu zapadalności. W opinii założono, że obligacje rządowe są dostępne ze wszystkimi terminami zapadalności (tj. na każdy okres czasu), a ich ceny zmieniają się zgodnie z obliczoną na podstawie modelu krzywą rentowności. Ponieważ możliwe jest nabycie obligacji tak, by ich terminy zapadalności odpowiadały dokładnie terminowi zapadalności aktywów, strategia ta umożliwia idealne dopasowanie terminów zapadalności aktywów i zobowiązań, co całkowicie eliminuje ryzyko związane ze zmianą stóp procentowych. |
| --- | --- | --- |

(105)

W opinii przeanalizowano pięć różnych strategii:

—

Pierwsza strategia to podejście typu „kupić i zachować”. Zgodnie z tą strategią PI nabywa obligacje rządu włoskiego i zachowuje je do terminu zapadalności. W opinii założono, że obligacje rządowe są dostępne ze wszystkimi terminami zapadalności (tj. na każdy okres czasu), a ich ceny zmieniają się zgodnie z obliczoną na podstawie modelu krzywą rentowności. Ponieważ możliwe jest nabycie obligacji tak, by ich terminy zapadalności odpowiadały dokładnie terminowi zapadalności aktywów, strategia ta umożliwia idealne dopasowanie terminów zapadalności aktywów i zobowiązań, co całkowicie eliminuje ryzyko związane ze zmianą stóp procentowych.

| — | Druga strategia jest podobna, z tym że zakłada się, że obligacje nie są dostępne z wszystkimi terminami zapadalności. W takiej sytuacji PI ponosi pewne ryzyko stopy procentowej, ponieważ można spodziewać się wypływów depozytów w okresach, w których nie ma na rynku obligacji z odpowiadającym im terminem zapadalności, które mogłyby te wypływy pokryć. Stąd PI mogłaby być zmuszona do zainwestowania w obligacje z dłuższym terminem zapadalności, które następnie musiałaby sprzedać przed tym terminem, aby pokryć spodziewane wypływy depozytów, z czym z kolei wiąże się możliwość wystąpienia strat lub zysków kapitałowych. |
| --- | --- |

—

Druga strategia jest podobna, z tym że zakłada się, że obligacje nie są dostępne z wszystkimi terminami zapadalności. W takiej sytuacji PI ponosi pewne ryzyko stopy procentowej, ponieważ można spodziewać się wypływów depozytów w okresach, w których nie ma na rynku obligacji z odpowiadającym im terminem zapadalności, które mogłyby te wypływy pokryć. Stąd PI mogłaby być zmuszona do zainwestowania w obligacje z dłuższym terminem zapadalności, które następnie musiałaby sprzedać przed tym terminem, aby pokryć spodziewane wypływy depozytów, z czym z kolei wiąże się możliwość wystąpienia strat lub zysków kapitałowych.

| — | Trzecia strategia także polega na nabywaniu obligacji, a następnie ich zachowywaniu, jednak w tym podejściu zachowuje się dobrowolną strategiczną lukę między terminami zapadalności obligacji i depozytów. Luka ta powstaje przez to, że PI inwestuje w aktywa o terminie zapadalności dłuższym niż przewidywany termin wypłat depozytów. W tym scenariuszu PI akceptuje ryzyko stopy procentowej związane z koniecznością sprzedaży obligacji w celu pokrycia odpowiadającego jej żądania wypłaty depozytu w chwili zgłoszenia takiego żądania, ponieważ w zamian może uzyskać wyższą stopę zwrotu z obligacji o dłuższym terminie zapadalności. |
| --- | --- |

—

Trzecia strategia także polega na nabywaniu obligacji, a następnie ich zachowywaniu, jednak w tym podejściu zachowuje się dobrowolną strategiczną lukę między terminami zapadalności obligacji i depozytów. Luka ta powstaje przez to, że PI inwestuje w aktywa o terminie zapadalności dłuższym niż przewidywany termin wypłat depozytów. W tym scenariuszu PI akceptuje ryzyko stopy procentowej związane z koniecznością sprzedaży obligacji w celu pokrycia odpowiadającego jej żądania wypłaty depozytu w chwili zgłoszenia takiego żądania, ponieważ w zamian może uzyskać wyższą stopę zwrotu z obligacji o dłuższym terminie zapadalności.

| — | Czwarta strategia jest strategią dynamiczną, w której PI aktywnie nabywa i sprzedaje obligacje. W szczególności PI inwestuje wszystkie środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących w obligację o danym terminie zapadalności (rozważano obligacje pięcio-, dziesięcio- i dwudziestoletnie) i sprzedaje ją po 15 dniach, a uzyskane w ten sposób dochody ponownie inwestuje w kolejną obligację o takim samym terminie zapadalności (tj. nowo nabyta obligacja ma termin zapadalności 15 dni po terminie pierwszej sprzedanej obligacji). Biorąc pod uwagę fakt, że wypływ depozytów jest uwzględniany tylko na koniec danego roku, zakłada się, że kwota zainwestowana w danym roku jest stała pod względem wypływów, a fluktuacje są spowodowane wyłącznie zmianami stóp procentowych. Z tego względu roczne stopy zwrotu otrzymane przy zastosowaniu tej strategii są niezależne od wzorców zmian w zobowiązaniach. |
| --- | --- |

—

Czwarta strategia jest strategią dynamiczną, w której PI aktywnie nabywa i sprzedaje obligacje. W szczególności PI inwestuje wszystkie środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących w obligację o danym terminie zapadalności (rozważano obligacje pięcio-, dziesięcio- i dwudziestoletnie) i sprzedaje ją po 15 dniach, a uzyskane w ten sposób dochody ponownie inwestuje w kolejną obligację o takim samym terminie zapadalności (tj. nowo nabyta obligacja ma termin zapadalności 15 dni po terminie pierwszej sprzedanej obligacji). Biorąc pod uwagę fakt, że wypływ depozytów jest uwzględniany tylko na koniec danego roku, zakłada się, że kwota zainwestowana w danym roku jest stała pod względem wypływów, a fluktuacje są spowodowane wyłącznie zmianami stóp procentowych. Z tego względu roczne stopy zwrotu otrzymane przy zastosowaniu tej strategii są niezależne od wzorców zmian w zobowiązaniach.

| — | W opracowaniu przeanalizowano także piątą strategię, zgodnie z którą PI inwestuje wszystkie środki w długoterminowe obligacje skarbowe strefy euro. Są to obligacje skarbowe strefy euro (a nie tylko obligacje rządu włoskiego) o terminie zapadalności powyżej 10 lat. Ta strategia różni się od poprzednich pod względem ryzyka, ponieważ podstawowe ryzyko kredytowe nie jest związane tylko z obligacjami rządu włoskiego, ale z różnymi obligacjami skarbowymi strefy euro. W celu uwzględnienia tego dodatkowego ryzyka dokonano dodatkowych założeń przy modelowaniu. Podobnie jak w poprzedniej strategii wypływ depozytów jest uwzględniany tylko na koniec danego roku, więc roczne stopy zwrotu są niezależne od wzorców zmian w zobowiązaniach. |
| --- | --- |

—

W opracowaniu przeanalizowano także piątą strategię, zgodnie z którą PI inwestuje wszystkie środki w długoterminowe obligacje skarbowe strefy euro. Są to obligacje skarbowe strefy euro (a nie tylko obligacje rządu włoskiego) o terminie zapadalności powyżej 10 lat. Ta strategia różni się od poprzednich pod względem ryzyka, ponieważ podstawowe ryzyko kredytowe nie jest związane tylko z obligacjami rządu włoskiego, ale z różnymi obligacjami skarbowymi strefy euro. W celu uwzględnienia tego dodatkowego ryzyka dokonano dodatkowych założeń przy modelowaniu. Podobnie jak w poprzedniej strategii wypływ depozytów jest uwzględniany tylko na koniec danego roku, więc roczne stopy zwrotu są niezależne od wzorców zmian w zobowiązaniach.

| (106) | W opinii przedstawiono symulacje dla pięciu strategii inwestycyjnych opisanych powyżej. Dla wszystkich strategii poza strategią inwestowania w obligacje skarbowe strefy euro profil ryzyka i zwrotu oszacowano pod kątem trzech różnych scenariuszy zmian stóp procentowych: stałego poziomu, wzrostu i spadku. |
| --- | --- |

(106)

W opinii przedstawiono symulacje dla pięciu strategii inwestycyjnych opisanych powyżej. Dla wszystkich strategii poza strategią inwestowania w obligacje skarbowe strefy euro profil ryzyka i zwrotu oszacowano pod kątem trzech różnych scenariuszy zmian stóp procentowych: stałego poziomu, wzrostu i spadku.

| (107) | W opinii ekspertów zbadano także, jaką strategię inwestycyjną stosowała PI po tym, jak w 2007 r. warunek wiążący przestał mieć zastosowanie do środków na rachunkach pocztowych. Wskazano, że środki zostały zainwestowane w pięcioletnie obligacje skarbowe strefy euro, zatem obliczono stosunek ryzyka do zwrotu z takiej inwestycji na podstawie opracowanego modelu. Zgodnie z wnioskiem z opinii nie była to strategia optymalna, ponieważ charakteryzował ją niższy zwrot przy wyższym ryzyku (0,65 %) niż można byłoby osiągnąć, stosując jedną z alternatywnych strategii inwestowania. |
| --- | --- |

(107)

W opinii ekspertów zbadano także, jaką strategię inwestycyjną stosowała PI po tym, jak w 2007 r. warunek wiążący przestał mieć zastosowanie do środków na rachunkach pocztowych. Wskazano, że środki zostały zainwestowane w pięcioletnie obligacje skarbowe strefy euro, zatem obliczono stosunek ryzyka do zwrotu z takiej inwestycji na podstawie opracowanego modelu. Zgodnie z wnioskiem z opinii nie była to strategia optymalna, ponieważ charakteryzował ją niższy zwrot przy wyższym ryzyku (0,65 %) niż można byłoby osiągnąć, stosując jedną z alternatywnych strategii inwestowania.

| (108) | Po oszacowaniu profili ryzyka i zwrotu dla wszystkich strategii inwestycyjnych eksperci wykorzystali model wyceny portfela inwestycyjnego w celu ustalenia, czy inwestycje, które PI musiała zrealizować zgodnie z warunkiem wiążącym i z których zwrot był określony w umowie, rzeczywiście przyniosły PI korzyść (tj. czy zwrot z inwestycji wynikający z umowy, przy uwzględnieniu ryzyka danej inwestycji, był wyższy niż zwroty, które można było uzyskać z alternatywnych inwestycji o takim samym poziomie ryzyka). |
| --- | --- |

(108)

Po oszacowaniu profili ryzyka i zwrotu dla wszystkich strategii inwestycyjnych eksperci wykorzystali model wyceny portfela inwestycyjnego w celu ustalenia, czy inwestycje, które PI musiała zrealizować zgodnie z warunkiem wiążącym i z których zwrot był określony w umowie, rzeczywiście przyniosły PI korzyść (tj. czy zwrot z inwestycji wynikający z umowy, przy uwzględnieniu ryzyka danej inwestycji, był wyższy niż zwroty, które można było uzyskać z alternatywnych inwestycji o takim samym poziomie ryzyka).

| (109) | W tym celu w opinii połączono cechy stosunku ryzyka do zwrotu dla wszystkich dostępnych alternatywnych inwestycji w pojedynczą funkcję inwestycyjną wyrażającą możliwy do uzyskania rynkowy zwrot jako funkcję podjętego ryzyka. Jeżeli cechy stosunku ryzyka do zwrotu określone dla umowy miałyby leżeć powyżej wykresu tej funkcji (tj. zgodnie z umową PI osiągnęłaby wyższy zysk niż zysk możliwy do osiągnięcia na rynku, przy analogicznym ryzyku), wówczas wskazywałoby to, że PI odniosła korzyść z umowy. |
| --- | --- |

(109)

W tym celu w opinii połączono cechy stosunku ryzyka do zwrotu dla wszystkich dostępnych alternatywnych inwestycji w pojedynczą funkcję inwestycyjną wyrażającą możliwy do uzyskania rynkowy zwrot jako funkcję podjętego ryzyka. Jeżeli cechy stosunku ryzyka do zwrotu określone dla umowy miałyby leżeć powyżej wykresu tej funkcji (tj. zgodnie z umową PI osiągnęłaby wyższy zysk niż zysk możliwy do osiągnięcia na rynku, przy analogicznym ryzyku), wówczas wskazywałoby to, że PI odniosła korzyść z umowy.

| (110) | W oparciu o powyższe rozważania autorzy opinii doszli do wniosku, że wyższe zwroty na podstawie umowy PI uzyskałaby tylko w przypadku konserwatywnego wzorca zmian w zobowiązaniach (LP1) oraz tylko przy założeniu wzrostu stóp procentowych. W tym scenariuszu, uwzględniając fakt, że PI była później gotowa zaakceptować ryzyko na poziomie 0,65 %, korzyść ta byłaby równa jedynie 0,29 punktu procentowego. W przypadku wzorca LP2 nie odnotowano żadnej korzyści w odniesieniu do żadnego ze scenariuszy zmian stóp procentowych. |
| --- | --- |

(110)

W oparciu o powyższe rozważania autorzy opinii doszli do wniosku, że wyższe zwroty na podstawie umowy PI uzyskałaby tylko w przypadku konserwatywnego wzorca zmian w zobowiązaniach (LP1) oraz tylko przy założeniu wzrostu stóp procentowych. W tym scenariuszu, uwzględniając fakt, że PI była później gotowa zaakceptować ryzyko na poziomie 0,65 %, korzyść ta byłaby równa jedynie 0,29 punktu procentowego. W przypadku wzorca LP2 nie odnotowano żadnej korzyści w odniesieniu do żadnego ze scenariuszy zmian stóp procentowych.

4.3.   Ocena opinii ekspertów przez Komisję

Ocena opinii ekspertów przez Komisję

| (111) | Komisja uważa, że pod względem konkretnych założeń czy też interpretacji przedstawionych w opinii niektóre scenariusze są bardziej prawdopodobne od pozostałych. Komisja w szczególności nie zgadza się z zastosowaniem wzorca zmian w zobowiązaniach LP2. |
| --- | --- |

(111)

Komisja uważa, że pod względem konkretnych założeń czy też interpretacji przedstawionych w opinii niektóre scenariusze są bardziej prawdopodobne od pozostałych. Komisja w szczególności nie zgadza się z zastosowaniem wzorca zmian w zobowiązaniach LP2.

| (112) | Komisja zauważa, że w opinii wykorzystano wyłącznie informacje dostępne przed zawarciem umowy, zgodnie z wymogami określonymi z wyroku z 2013 r., z wyjątkiem odniesienia do ryzyka na poziomie 0,65 % zaakceptowanego przez PI po zniesieniu warunku wiążącego. Komisja nie zgadza się z zastosowaniem wartości 0,65 % jako poziomu ryzyka odpowiedniego do szacowania oczekiwanych zwrotów w przypadku braku warunku wiążącego. |
| --- | --- |

(112)

Komisja zauważa, że w opinii wykorzystano wyłącznie informacje dostępne przed zawarciem umowy, zgodnie z wymogami określonymi z wyroku z 2013 r., z wyjątkiem odniesienia do ryzyka na poziomie 0,65 % zaakceptowanego przez PI po zniesieniu warunku wiążącego. Komisja nie zgadza się z zastosowaniem wartości 0,65 % jako poziomu ryzyka odpowiedniego do szacowania oczekiwanych zwrotów w przypadku braku warunku wiążącego.

| (113) | Po pierwsze, wybór wzorca zmiany w zobowiązaniach ma znaczący wpływ na spodziewane zwroty z różnych strategii inwestycyjnych. Jak stwierdzono w motywach 96–97, wybór wzorca LP1 lub LP2 pociąga za sobą znaczące różnice w założeniach co do wypływów depozytów. Dla wzorców LP1 i LP2 występują znaczne różnice w średnim czasie trwania depozytów, tj. średniej ważonej czasu, w jakim depozyty te są dostępne: od około dziewięciu lat dla LP1 do około czternastu lat dla LP2. |
| --- | --- |

(113)

Po pierwsze, wybór wzorca zmiany w zobowiązaniach ma znaczący wpływ na spodziewane zwroty z różnych strategii inwestycyjnych. Jak stwierdzono w motywach 96–97, wybór wzorca LP1 lub LP2 pociąga za sobą znaczące różnice w założeniach co do wypływów depozytów. Dla wzorców LP1 i LP2 występują znaczne różnice w średnim czasie trwania depozytów, tj. średniej ważonej czasu, w jakim depozyty te są dostępne: od około dziewięciu lat dla LP1 do około czternastu lat dla LP2.

| (114) | Komisja zauważa, że czasy trwania obliczone dla wzorców LP1 i LP2 przekraczają maksymalny okres pięciu lat zalecany przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EBA”) w modelowaniu zobowiązań bez terminu zapadalności, takich jak depozyty. |
| --- | --- |

(114)

Komisja zauważa, że czasy trwania obliczone dla wzorców LP1 i LP2 przekraczają maksymalny okres pięciu lat zalecany przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EBA”) w modelowaniu zobowiązań bez terminu zapadalności, takich jak depozyty.

| (115) | Komisja poddała ocenie kwestię średniego czasu trwania depozytów PI, który miał być wykorzystany do oceny zgodnej z wymogami określonymi z wyroku z 2013 r. Zdaniem Komisji wzorzec LP2 wydaje się zdecydowanie zbyt optymistyczny pod względem średniego spodziewanego czasu utrzymania depozytów klientów. Jednak w opinii ekspertów zasugerowano, że w praktyce czas trwania depozytów klientów PI może przekraczać zalecany przez EBA okres pięciu lat. Przeprowadzając swoją ocenę, Komisja uwzględniła w równym stopniu następujące okoliczności:






  a) | Zalecenia EBA dotyczące pięcioletniego czasu trwania depozytów zostały wydane dopiero w 2015 r., przy okazji zaostrzania wymogów dotyczących zarządzania płynnością. |
| --- | --- | --- |

(115)

Komisja poddała ocenie kwestię średniego czasu trwania depozytów PI, który miał być wykorzystany do oceny zgodnej z wymogami określonymi z wyroku z 2013 r. Zdaniem Komisji wzorzec LP2 wydaje się zdecydowanie zbyt optymistyczny pod względem średniego spodziewanego czasu utrzymania depozytów klientów. Jednak w opinii ekspertów zasugerowano, że w praktyce czas trwania depozytów klientów PI może przekraczać zalecany przez EBA okres pięciu lat. Przeprowadzając swoją ocenę, Komisja uwzględniła w równym stopniu następujące okoliczności:

a)

Zalecenia EBA dotyczące pięcioletniego czasu trwania depozytów zostały wydane dopiero w 2015 r., przy okazji zaostrzania wymogów dotyczących zarządzania płynnością.

| b) | Zgodnie z obecnie obowiązującymi zaleceniami EBA, jeżeli instytucja przyjmująca depozyty jest w stanie wykazać, że w odpowiedni sposób modeluje swój profil ponownej wyceny depozytów (26), dłuższy czas trwania depozytów może być uznany za właściwy. |
| --- | --- |

b)

Zgodnie z obecnie obowiązującymi zaleceniami EBA, jeżeli instytucja przyjmująca depozyty jest w stanie wykazać, że w odpowiedni sposób modeluje swój profil ponownej wyceny depozytów (26), dłuższy czas trwania depozytów może być uznany za właściwy.

26

| c) | Jak twierdziły również Włochy (zob. motywy 53–56), profil klientów banków pocztowych można uznać za bardziej stabilny niż klientów typowych banków komercyjnych. W istocie, banki pocztowe mogą przyciągać klientów o przeciętnych lub niższych niż przeciętne dochodach oraz klientów ze starszych grup wiekowych, którzy zazwyczaj przywiązują mniejszą wagę do wysokości stóp. W związku z tym można się spodziewać, że czas trwania depozytów PI przekroczy zalecany przez EBA okres pięciu lat. |
| --- | --- |

c)

Jak twierdziły również Włochy (zob. motywy 53–56), profil klientów banków pocztowych można uznać za bardziej stabilny niż klientów typowych banków komercyjnych. W istocie, banki pocztowe mogą przyciągać klientów o przeciętnych lub niższych niż przeciętne dochodach oraz klientów ze starszych grup wiekowych, którzy zazwyczaj przywiązują mniejszą wagę do wysokości stóp. W związku z tym można się spodziewać, że czas trwania depozytów PI przekroczy zalecany przez EBA okres pięciu lat.

| d) | Jednocześnie Komisja uważa, że argumenty uzasadniające wybór wzorca LP2, a nie LP1, zawarte w opinii ekspertów i opisane w motywach 96 i 97, nie są wystarczające. W opinii ekspertów stwierdzono, że w tym konkretnym przypadku wybór LP2 może być zasadny, ponieważ PI nie obowiązywały ostrożnościowe regulacje obowiązujące banki, a przez dużą część inwestorów PI jest postrzegana jako instytucja tożsama z państwem włoskim. Komisja uważa jednak, że:






  1) | fakt, że regulacyjne wymogi kapitałowe nie obowiązują PI, sam w sobie nie ma wpływu na zachowanie deponentów, a z pewnością nie ma wpływu na wydłużenie czasu trwania ich depozytów w PI; |
| --- | --- | --- |

d)

Jednocześnie Komisja uważa, że argumenty uzasadniające wybór wzorca LP2, a nie LP1, zawarte w opinii ekspertów i opisane w motywach 96 i 97, nie są wystarczające. W opinii ekspertów stwierdzono, że w tym konkretnym przypadku wybór LP2 może być zasadny, ponieważ PI nie obowiązywały ostrożnościowe regulacje obowiązujące banki, a przez dużą część inwestorów PI jest postrzegana jako instytucja tożsama z państwem włoskim. Komisja uważa jednak, że:

1)

fakt, że regulacyjne wymogi kapitałowe nie obowiązują PI, sam w sobie nie ma wpływu na zachowanie deponentów, a z pewnością nie ma wpływu na wydłużenie czasu trwania ich depozytów w PI;

| 2) | nie można oczekiwać od deponentów, że będą postrzegali profil ryzyka PI jako tożsamy z profilem ryzyka państwa włoskiego. W rzeczywistości założenie, że Włochy musiałyby sfinansować zobowiązania PI w przypadku jej upadłości, jak zasugerowano w opinii ekspertów, wskazywałoby na istnienie pomocy państwa w formie domniemanej gwarancji. |
| --- | --- |

2)

nie można oczekiwać od deponentów, że będą postrzegali profil ryzyka PI jako tożsamy z profilem ryzyka państwa włoskiego. W rzeczywistości założenie, że Włochy musiałyby sfinansować zobowiązania PI w przypadku jej upadłości, jak zasugerowano w opinii ekspertów, wskazywałoby na istnienie pomocy państwa w formie domniemanej gwarancji.

| (116) | Na podstawie powyższego za realistyczne założenie do ustalenia ostrożnej strategii inwestycyjnej, którą PI realizowałaby w omawianym okresie w przypadku braku warunku wiążącego, Komisja uznaje wzorzec LP1. |
| --- | --- |

(116)

Na podstawie powyższego za realistyczne założenie do ustalenia ostrożnej strategii inwestycyjnej, którą PI realizowałaby w omawianym okresie w przypadku braku warunku wiążącego, Komisja uznaje wzorzec LP1.

| (117) | Ponadto Komisja podkreśla, że w opinii ekspertów stwierdzono, iż spodziewana stopa wynikająca z umowy jest wyższa niż spodziewany zwrot z alternatywnych strategii inwestycyjnych tylko w przypadku scenariusza wzrostu stóp, a różnica wynosi tylko 0,29 punktu procentowego (zob. motyw 110). Jednak wartość 0,29 punktu procentowego uzyskano, porównując spodziewany zwrot rynkowy przy poziomie ryzyka 0,65 %, podczas gdy zwrot wynikający z umowy był obarczony ryzykiem na poziomie 0,17 % w scenariuszu wzrostu stóp. |
| --- | --- |

(117)

Ponadto Komisja podkreśla, że w opinii ekspertów stwierdzono, iż spodziewana stopa wynikająca z umowy jest wyższa niż spodziewany zwrot z alternatywnych strategii inwestycyjnych tylko w przypadku scenariusza wzrostu stóp, a różnica wynosi tylko 0,29 punktu procentowego (zob. motyw 110). Jednak wartość 0,29 punktu procentowego uzyskano, porównując spodziewany zwrot rynkowy przy poziomie ryzyka 0,65 %, podczas gdy zwrot wynikający z umowy był obarczony ryzykiem na poziomie 0,17 % w scenariuszu wzrostu stóp.

| (118) | Komisja nie widzi uzasadnienia dla porównywania zwrotów uzyskanych przy różnych poziomach ryzyka, w szczególności dlatego, że zastosowany poziom ryzyka 0,65 % został w opinii obliczony z uwzględnieniem strategii inwestycyjnej, którą PI ostatecznie zrealizowała po ustaniu warunku wiążącego (zob. motyw 104). Nie wydaje się to odpowiednim rozwiązaniem w przypadku metodologii, która powinna uwzględniać tylko informacje dostępne z perspektywy ex ante. |
| --- | --- |

(118)

Komisja nie widzi uzasadnienia dla porównywania zwrotów uzyskanych przy różnych poziomach ryzyka, w szczególności dlatego, że zastosowany poziom ryzyka 0,65 % został w opinii obliczony z uwzględnieniem strategii inwestycyjnej, którą PI ostatecznie zrealizowała po ustaniu warunku wiążącego (zob. motyw 104). Nie wydaje się to odpowiednim rozwiązaniem w przypadku metodologii, która powinna uwzględniać tylko informacje dostępne z perspektywy ex ante.

ex ante

| (119) | Z tego względu poziom ryzyka wykorzystany do obliczenia możliwego do uzyskania rynkowego zwrotu w celu porównania ze stopą wynikającą z umowy powinien być taki sam, jak poziom ryzyka dla umowy, tj. 0,11 %, 0,17 % i 0,06 % odpowiednio dla scenariusza stałego poziomu stóp, scenariusza wzrostu i scenariusza spadku. |
| --- | --- |

(119)

Z tego względu poziom ryzyka wykorzystany do obliczenia możliwego do uzyskania rynkowego zwrotu w celu porównania ze stopą wynikającą z umowy powinien być taki sam, jak poziom ryzyka dla umowy, tj. 0,11 %, 0,17 % i 0,06 % odpowiednio dla scenariusza stałego poziomu stóp, scenariusza wzrostu i scenariusza spadku.

| (120) | Na tej podstawie Komisja zauważa, że w przypadku wzorca LP1 spodziewana korzyść wynikająca z umowy w scenariuszu wzrostu stóp byłaby równa około 0,5, a nie 0,29 punktu procentowego. W scenariuszu stałego poziomu i spadku stóp możliwy do osiągnięcia rynkowy zwrot byłby nawet większy niż zwrot wynikający z umowy, o około 0,15 punktu procentowego w przypadku braku zmian stóp i 0,4 punktu procentowego w przypadku spadku stóp. |
| --- | --- |

(120)

Na tej podstawie Komisja zauważa, że w przypadku wzorca LP1 spodziewana korzyść wynikająca z umowy w scenariuszu wzrostu stóp byłaby równa około 0,5, a nie 0,29 punktu procentowego. W scenariuszu stałego poziomu i spadku stóp możliwy do osiągnięcia rynkowy zwrot byłby nawet większy niż zwrot wynikający z umowy, o około 0,15 punktu procentowego w przypadku braku zmian stóp i 0,4 punktu procentowego w przypadku spadku stóp.

4.4.   Wniosek

Wniosek

| (121) | Spodziewana stopa zwrotu wynikająca z umowy jest niższa niż spodziewana stopa zwrotu z alternatywnych strategii inwestycyjnych w przypadku braku warunku wiążącego w scenariuszu stałego poziomu stóp, przy podobnym poziomie ryzyka. Oznacza to, że stopa określona w umowie nie przynosi PI żadnych bezpośrednich korzyści. |
| --- | --- |

(121)

Spodziewana stopa zwrotu wynikająca z umowy jest niższa niż spodziewana stopa zwrotu z alternatywnych strategii inwestycyjnych w przypadku braku warunku wiążącego w scenariuszu stałego poziomu stóp, przy podobnym poziomie ryzyka. Oznacza to, że stopa określona w umowie nie przynosi PI żadnych bezpośrednich korzyści.

| (122) | Komisja nie ma podstaw, by przypuszczać, że PI albo Włochy mogły w normalnych okolicznościach przewidywać konkretne tendencje zmian stóp w momencie podpisywania umowy. W związku z tym, przy takim samym prawdopodobieństwie wystąpienia każdego z trzech scenariuszy zmian stóp (tj. spadek, stały poziom i wzrost), spodziewana stopa zwrotu wynikająca z umowy jest marginalnie niższa niż spodziewana stopa zwrotu z alternatywnych strategii inwestycyjnych przy podobnym poziomie ryzyka w przypadku braku warunku wiążącego. Oznacza to, że umowa nie przyniosła PI żadnych korzyści. |
| --- | --- |

(122)

Komisja nie ma podstaw, by przypuszczać, że PI albo Włochy mogły w normalnych okolicznościach przewidywać konkretne tendencje zmian stóp w momencie podpisywania umowy. W związku z tym, przy takim samym prawdopodobieństwie wystąpienia każdego z trzech scenariuszy zmian stóp (tj. spadek, stały poziom i wzrost), spodziewana stopa zwrotu wynikająca z umowy jest marginalnie niższa niż spodziewana stopa zwrotu z alternatywnych strategii inwestycyjnych przy podobnym poziomie ryzyka w przypadku braku warunku wiążącego. Oznacza to, że umowa nie przyniosła PI żadnych korzyści.

| (123) | Na tej podstawie Komisja uznała, że nie ma wystarczających dowodów na to, że PI odniosła korzyść z podpisania umowy, |
| --- | --- |

(123)

Na tej podstawie Komisja uznała, że nie ma wystarczających dowodów na to, że PI odniosła korzyść z podpisania umowy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wynagrodzenie wypłacone w latach 2005–2007 przez organy publiczne Republiki Włoskiej na rzecz Poste Italiane zgodnie z ustawą nr 266 z dnia 23 grudnia 2005 r. oraz umową nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 sierpnia 2019 r.

W imieniu Komisji

Margrethe VESTAGER

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. C 290 z 29.11.2006, s. 8.

1

(2)  Zob. przypis 1.

2

(3)  Decyzja Komisji 2009/178/WE z dnia 16 lipca 2008 r. dotycząca pomocy państwa przyznanej przez Włochy jako wynagrodzenie za środki zgromadzone na rachunkach bieżących Poste Italiane zdeponowane w Skarbie Państwa (C 42/06 (ex NN 52/06)) (Dz.U. L 64 z 10.3.2009, s. 4).

3

(4)  Wyrok Sądu w sprawie T-525/08, Poste Italiane przeciwko Komisji, ECLI:EU:T:2013:481.

4

(5)  http://ec.europa.eu/competition/calls/tenders_closed.html, ref COMP/2014/017.

5

(6)  Powszechne usługi pocztowe obejmują odbiór, transport, podział i dystrybucję przesyłek o wadze do 2 kg i paczek pocztowych do 20 kg, a także usługi dotyczące przesyłek poleconych i ubezpieczonych.

6

(7)  Dyrektywa 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. zmieniająca dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnotowych usług pocztowych (Dz.U. L 176 z 5.7.2002, s. 21).

7

(8)  Zgodnie z art. 5 dekretu z mocą ustawy nr 269 z dnia 30 września 2003 r. oraz z ustawą o przekształceniu nr 326 z dnia 24 listopada 2003 r. akcje CDP SpA należą do państwa. Ponadto fundacje bankowe i inne podmioty publiczne i prywatne mogą łącznie posiadać tylko akcje mniejszościowe w kapitale zakładowym CDP.

8

(9)  Usługi polegające na prowadzeniu pocztowych rachunków bieżących zasadniczo są regulowane ustawą z 1917 r., opublikowaną w GU 219 z dnia 6 września 1917 r. i zmienioną dekretem nr 822 z dnia 22 listopada 1945 r. opublikowanym w GU 12 z dnia 15 stycznia 1946 r. Do 2003 r. przepisy prawa przewidywały w szczególności, że środki zgromadzone na pocztowych rachunkach bieżących powinny być deponowane na rachunku CDP, którego oprocentowanie było równe oprocentowaniu otrzymywanemu przez CDP z jej działalności finansowej, pomniejszonemu o 15 setnych punktu procentowego. Po uchwaleniu dekretu z dnia 5 grudnia 2003 r. Skarb Państwa zastąpił CDP.

9

(10)  Opublikowano w GU 302 z dnia 29 grudnia 2005 r., „supplemento ordinario” 211.

10

(11)  Opublikowano w GU 288 z dnia 12 grudnia 2003 r.

11

(12)  Wykonanie umowy zatwierdzono w dekrecie ministerialnym z dnia 3 kwietnia 2006 r.

12

(13)  BTP: Buoni del Tesoro Poliennali.

13

(14)  BOT: Buoni ordinari del Tesoro.

14

(15)  Opublikowano w GU 299 z dnia 27 grudnia 2006 r.

15

(16)  Według władz włoskich kwota środków zgromadzonych na pocztowych rachunkach należących do klientów prywatnych stanowi około 70–75 % kwoty wszystkich środków zgromadzonych na rachunkach pocztowych.

16

(17)  Wyrok z 2013 r., punkt 65 : „
  la Commission a uniquement examiné le niveau de rémunération que le Trésor aurait pu demander unilatéralement compte tenu de quatre paramètres, à savoir la masse des fonds déposés, la stabilité de ces fonds, la durée moyenne du dépôt des fonds et les risques financiers supportés. Dans ces conditions, le taux de l’emprunteur privé, défini aux considérants 119 à 180 de la décision attaquée, ne constitue pas véritablement un »taux de marché«
  ”.

17

la Commission a uniquement examiné le niveau de rémunération que le Trésor aurait pu demander unilatéralement compte tenu de quatre paramètres, à savoir la masse des fonds déposés, la stabilité de ces fonds, la durée moyenne du dépôt des fonds et les risques financiers supportés. Dans ces conditions, le taux de l’emprunteur privé, défini aux considérants 119 à 180 de la décision attaquée, ne constitue pas véritablement un »taux de marché«
  ”.

(18)  Zob. przypis 1.

18

(19)  Od dnia 1 października 1995 r. stopa Rendistato obejmuje średnią stopę zwrotu brutto z opodatkowanych obligacji państwowych z rezydualnym terminem zapadalności dłuższym niż rok. (Źródło: Bank Włoch).

19

Źródło:

(20)  W 2006 r. na pocztowych rachunkach bieżących będących własnością klientów prywatnych (tj. z wyłączeniem administracji publicznej) zgromadzono [...], z czego [...] należało do klientów detalicznych, a [...] do przedsiębiorstw.

20

(21)  Model VaR, punkt odcięcia – 10 lat.

21

(22)  Duracja Macaulaya to średnia ważona okresów pojawiania się przepływów pieniężnych, przy czym waga każdego przepływu jest ustalana poprzez podzielenie bieżącej wartości danego przepływu przez sumę bieżących wartości wszystkich przepływów. Wartość ta jest mierzona w latach.

22

(23)  Model deprecjacji liniowej, punkt odcięcia – 10 lat.

23

(24)  W pismach otrzymanych od Włoch terminy „czas trwania” i „średni okres trwania” są często stosowane zamiennie, choć mogą się odnosić do różnych pojęć. Nie ma to wpływu na ocenę przeprowadzoną w niniejszej decyzji.

24

(25)  Pismo z dnia [...], pismo z dnia [...], pismo z dnia [...], pismo z dnia [...], pismo z dnia [...].

25

(26)  https://www.eba.europa.eu/documents/10180/1084098/EBA-GL-2015-08+GL+on+the+management+of+interest+rate+risk+.pdf

26

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/45 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/45

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1969

z dnia 26 listopada 2019 r.

przedłużająca ważność zatwierdzenia IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 14 ust. 5,

po zasięgnięciu opinii Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Substancja czynna IPBC została włączona do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) w odniesieniu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 i w związku z tym, na podstawie art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, uznaje się ją za zatwierdzoną na mocy tego rozporządzenia, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy. |
| --- | --- |

(1)

Substancja czynna IPBC została włączona do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) w odniesieniu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 i w związku z tym, na podstawie art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, uznaje się ją za zatwierdzoną na mocy tego rozporządzenia, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy.

| (2) | Zatwierdzenie IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 wygasa w dniu 30 czerwca 2020 r. W dniu 20 grudnia 2018 r. złożono wniosek dotyczący odnowienia zatwierdzenia IPBC zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Zatwierdzenie IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 wygasa w dniu 30 czerwca 2020 r. W dniu 20 grudnia 2018 r. złożono wniosek dotyczący odnowienia zatwierdzenia IPBC zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | W dniu 11 kwietnia 2019 r. właściwy organ oceniający w Danii poinformował Komisję o swojej decyzji podjętej na podstawie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w sprawie konieczności przeprowadzenia pełnej oceny. Na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 właściwy organ oceniający musi przeprowadzić pełną ocenę wniosku w ciągu 365 dni od jego zatwierdzenia. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 11 kwietnia 2019 r. właściwy organ oceniający w Danii poinformował Komisję o swojej decyzji podjętej na podstawie art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w sprawie konieczności przeprowadzenia pełnej oceny. Na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 właściwy organ oceniający musi przeprowadzić pełną ocenę wniosku w ciągu 365 dni od jego zatwierdzenia.

| (4) | Właściwy organ oceniający może, w razie potrzeby, zażądać od wnioskodawcy przedstawienia wystarczających danych do przeprowadzenia oceny zgodnie z art. 8 ust. 2 tego rozporządzenia. W takim przypadku bieg 365-dniowego terminu zawiesza się na okres, który nie może przekroczyć łącznie 180 dni, chyba że dłuższe zawieszenie będzie uzasadnione ze względu na charakter tych dodatkowych danych lub wyjątkowe okoliczności. |
| --- | --- |

(4)

Właściwy organ oceniający może, w razie potrzeby, zażądać od wnioskodawcy przedstawienia wystarczających danych do przeprowadzenia oceny zgodnie z art. 8 ust. 2 tego rozporządzenia. W takim przypadku bieg 365-dniowego terminu zawiesza się na okres, który nie może przekroczyć łącznie 180 dni, chyba że dłuższe zawieszenie będzie uzasadnione ze względu na charakter tych dodatkowych danych lub wyjątkowe okoliczności.

| (5) | W terminie 270 dni od otrzymania zalecenia od właściwego organu oceniającego Europejska Agencja Chemikaliów („Agencja”) przygotowuje i przedkłada Komisji opinię w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(5)

W terminie 270 dni od otrzymania zalecenia od właściwego organu oceniającego Europejska Agencja Chemikaliów („Agencja”) przygotowuje i przedkłada Komisji opinię w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (6) | W rezultacie, z przyczyn pozostających poza kontrolą wnioskodawcy, zatwierdzenie IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 prawdopodobnie wygaśnie, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie jego odnowienia. Należy zatem przedłużyć ważność zatwierdzenia IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 na okres wystarczający do rozpatrzenia wniosku. Biorąc pod uwagę terminy przewidziane na dokonanie oceny przez właściwy organ oceniający oraz na przygotowanie i przedstawienie opinii przez Agencję, należy przedłużyć ważność zatwierdzenia do dnia 31 grudnia 2022 r. |
| --- | --- |

(6)

W rezultacie, z przyczyn pozostających poza kontrolą wnioskodawcy, zatwierdzenie IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 prawdopodobnie wygaśnie, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie jego odnowienia. Należy zatem przedłużyć ważność zatwierdzenia IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 na okres wystarczający do rozpatrzenia wniosku. Biorąc pod uwagę terminy przewidziane na dokonanie oceny przez właściwy organ oceniający oraz na przygotowanie i przedstawienie opinii przez Agencję, należy przedłużyć ważność zatwierdzenia do dnia 31 grudnia 2022 r.

| (7) | Pomijając kwestię utraty daty ważności zatwierdzenia, IPBC jest nadal zatwierdzony do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku I do dyrektywy 98/8/WE, |
| --- | --- |

(7)

Pomijając kwestię utraty daty ważności zatwierdzenia, IPBC jest nadal zatwierdzony do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku I do dyrektywy 98/8/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedłuża się ważność zatwierdzenia IPBC do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 8 do dnia 31 grudnia 2022 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

2

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/47 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/47

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1970

z dnia 26 listopada 2019 r.

zmieniająca załącznik II do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do statusu „oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis)”, załącznik II do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do statusu niektórych regionów Hiszpanii oficjalnie wolnych od brucelozy oraz załączniki I i II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do statusu „wolne od choroby Aujeszkyego” i zatwierdzenia programów zwalczania tej choroby w odniesieniu do niektórych regionów Włoch

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8378)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami (1), w szczególności jej załącznik A rozdział 1 sekcja II,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (2), w szczególności jej art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 2 oraz załącznik A rozdział II pkt 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie 91/68/EWG określono warunki dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel owcami i kozami w Unii. Ustanowiono w niej warunki, zgodnie z którymi państwa członkowskie lub ich regiony mogą być uznawane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie 91/68/EWG określono warunki dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel owcami i kozami w Unii. Ustanowiono w niej warunki, zgodnie z którymi państwa członkowskie lub ich regiony mogą być uznawane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz.

| (2) | Decyzja Komisji 93/52/EWG (3) stanowi, że regiony państw członkowskich wymienione w załączniku II do tej decyzji są uznane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz zgodnie z warunkami określonymi w dyrektywie 91/68/EWG. |
| --- | --- |

(2)

Decyzja Komisji 93/52/EWG (3) stanowi, że regiony państw członkowskich wymienione w załączniku II do tej decyzji są uznane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz zgodnie z warunkami określonymi w dyrektywie 91/68/EWG.

| (3) | Hiszpania przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą, że wspólnota autonomiczna Murcji, prowincja Toledo we wspólnocie autonomicznej Kastylia-La Mancha oraz prowincje Huelva, Sewilla i Kordoba we wspólnocie autonomicznej Andaluzji spełniają warunki określone w dyrektywie 91/68/EWG umożliwiające uznanie tych obszarów za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz. |
| --- | --- |

(3)

Hiszpania przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą, że wspólnota autonomiczna Murcji, prowincja Toledo we wspólnocie autonomicznej Kastylia-La Mancha oraz prowincje Huelva, Sewilla i Kordoba we wspólnocie autonomicznej Andaluzji spełniają warunki określone w dyrektywie 91/68/EWG umożliwiające uznanie tych obszarów za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz.

| (4) | Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, wspólnota autonomiczna Murcji, prowincja Toledo we wspólnocie autonomicznej Kastylia-La Mancha oraz prowincje Huelva, Sewilla i Kordoba we wspólnocie autonomicznej Andaluzji powinny zostać uznane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz. |
| --- | --- |

(4)

Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, wspólnota autonomiczna Murcji, prowincja Toledo we wspólnocie autonomicznej Kastylia-La Mancha oraz prowincje Huelva, Sewilla i Kordoba we wspólnocie autonomicznej Andaluzji powinny zostać uznane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do stad owiec i kóz.

| (5) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 93/52/EWG. |
| --- | --- |

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 93/52/EWG.

| (6) | Dyrektywa 64/432/EWG ma zastosowanie do handlu bydłem i trzodą chlewną w Unii. Określono w niej warunki, zgodnie z którymi państwo członkowskie może być uznane za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(6)

Dyrektywa 64/432/EWG ma zastosowanie do handlu bydłem i trzodą chlewną w Unii. Określono w niej warunki, zgodnie z którymi państwo członkowskie może być uznane za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła.

| (7) | Art. 2 decyzji Komisji 2003/467/WE (4) stanowi, że regiony państw członkowskich wymienione w rozdziale 2 załącznika II do tej decyzji uznaje się za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(7)

Art. 2 decyzji Komisji 2003/467/WE (4) stanowi, że regiony państw członkowskich wymienione w rozdziale 2 załącznika II do tej decyzji uznaje się za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła.

| (8) | Hiszpania przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą, że wspólnota autonomiczna Aragonii i prowincja León we wspólnocie autonomicznej Kastylia i León spełniają warunki określone w dyrektywie 64/432/EWG umożliwiające uznanie tych obszarów za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(8)

Hiszpania przedłożyła Komisji dokumentację wykazującą, że wspólnota autonomiczna Aragonii i prowincja León we wspólnocie autonomicznej Kastylia i León spełniają warunki określone w dyrektywie 64/432/EWG umożliwiające uznanie tych obszarów za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła.

| (9) | Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, wspólnota autonomiczna Aragonii oraz prowincja León we wspólnocie autonomicznej Kastylia i León powinny zostać uznane za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła. |
| --- | --- |

(9)

Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, wspólnota autonomiczna Aragonii oraz prowincja León we wspólnocie autonomicznej Kastylia i León powinny zostać uznane za oficjalnie wolne od brucelozy w odniesieniu do stad bydła.

| (10) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2003/467/WE. |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2003/467/WE.

| (11) | Art. 10 dyrektywy 64/432/EWG stanowi, że jeżeli państwo członkowskie uzna, iż jego terytorium lub część jego terytorium są wolne od choroby Aujeszkyego, przedkłada ono Komisji odpowiednią dokumentację towarzyszącą. W artykule tym przewidziano także, że mogą być wymagane dodatkowe gwarancje w handlu wewnątrzunijnym trzodą chlewną. |
| --- | --- |

(11)

Art. 10 dyrektywy 64/432/EWG stanowi, że jeżeli państwo członkowskie uzna, iż jego terytorium lub część jego terytorium są wolne od choroby Aujeszkyego, przedkłada ono Komisji odpowiednią dokumentację towarzyszącą. W artykule tym przewidziano także, że mogą być wymagane dodatkowe gwarancje w handlu wewnątrzunijnym trzodą chlewną.

| (12) | Art. 9 dyrektywy 64/432/EWG stanowi, że państwo członkowskie posiadające obowiązkowy krajowy program zwalczania choroby Aujeszkyego na całym terytorium lub jego części może przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. W artykule tym przewidziano także, że mogą być wymagane dodatkowe gwarancje w handlu wewnątrzunijnym trzodą chlewną. |
| --- | --- |

(12)

Art. 9 dyrektywy 64/432/EWG stanowi, że państwo członkowskie posiadające obowiązkowy krajowy program zwalczania choroby Aujeszkyego na całym terytorium lub jego części może przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. W artykule tym przewidziano także, że mogą być wymagane dodatkowe gwarancje w handlu wewnątrzunijnym trzodą chlewną.

| (13) | W decyzji Komisji 2008/185/WE (5) określono dodatkowe gwarancje wymagane przy przemieszczaniu trzody chlewnej między państwami członkowskimi. Gwarancje te związane są z klasyfikacją państw członkowskich lub ich regionów zależnie od ich statusu w odniesieniu do choroby Aujeszkyego. |
| --- | --- |

(13)

W decyzji Komisji 2008/185/WE (5) określono dodatkowe gwarancje wymagane przy przemieszczaniu trzody chlewnej między państwami członkowskimi. Gwarancje te związane są z klasyfikacją państw członkowskich lub ich regionów zależnie od ich statusu w odniesieniu do choroby Aujeszkyego.

| (14) | W załączniku I do decyzji 2008/185/WE wymieniono państwa członkowskie lub ich regiony wolne od choroby Aujeszkyego. |
| --- | --- |

(14)

W załączniku I do decyzji 2008/185/WE wymieniono państwa członkowskie lub ich regiony wolne od choroby Aujeszkyego.

| (15) | Włochy przedłożyły Komisji dokumentację wskazującą, że region Friuli-Wenecja Julijska spełnia warunki określone w decyzji 2008/185/WE umożliwiające uznanie tego obszaru za wolny od choroby Aujeszkyego. |
| --- | --- |

(15)

Włochy przedłożyły Komisji dokumentację wskazującą, że region Friuli-Wenecja Julijska spełnia warunki określone w decyzji 2008/185/WE umożliwiające uznanie tego obszaru za wolny od choroby Aujeszkyego.

| (16) | Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, region Friuli-Wenecja Julijska powinien zostać uznany za wolny od choroby Aujeszkyego. |
| --- | --- |

(16)

Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, region Friuli-Wenecja Julijska powinien zostać uznany za wolny od choroby Aujeszkyego.

| (17) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji 2008/185/WE. |
| --- | --- |

(17)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji 2008/185/WE.

| (18) | Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zawiera wykaz państw członkowskich lub ich regionów, w których wprowadzone zostały zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego. |
| --- | --- |

(18)

Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zawiera wykaz państw członkowskich lub ich regionów, w których wprowadzone zostały zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego.

| (19) | Włochy przedłożyły Komisji dokumentację towarzyszącą w celu uzyskania zatwierdzenia krajowego programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionów Piemont i Umbria i w celu uwzględnienia tych regionów w załączniku II do decyzji 2008/185/WE. |
| --- | --- |

(19)

Włochy przedłożyły Komisji dokumentację towarzyszącą w celu uzyskania zatwierdzenia krajowego programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionów Piemont i Umbria i w celu uwzględnienia tych regionów w załączniku II do decyzji 2008/185/WE.

| (20) | Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, należy zatwierdzić programy zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionów Piemont i Umbria. |
| --- | --- |

(20)

Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, należy zatwierdzić programy zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionów Piemont i Umbria.

| (21) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2008/185/WE. |
| --- | --- |

(21)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2008/185/WE.

| (22) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(22)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku II do decyzji 93/52/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W załączniku II do decyzji 2003/467/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Załączniki I i II do decyzji 2008/185/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 19.

1

(2)  
  Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

2

(3)  Decyzja Komisji 93/52/EWG z dnia 21 grudnia 1992 r. stwierdzająca stosowanie się państw członkowskich lub regionów do wymagań odnoszących się do brucelozy (B. melitensis) i przyznająca im status oficjalnie wolnych od choroby (Dz.U. L 13 z 21.1.1993, s. 14).

3

B. melitensis

(4)  Decyzja Komisji 2003/467/WE z dnia 23 czerwca 2003 r. ustanawiająca status bydła oficjalnie wolnego od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła dla stad w niektórych państwach członkowskich i regionach państw członkowskich (Dz.U. L 156 z 25.6.2003, s. 74).

4

(5)  Decyzja Komisji 2008/185/WE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzwspólnotowym handlu trzodą chlewną odnoszących się do choroby Aujeszkyego oraz kryteriów przekazywania informacji o tej chorobie (Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19).

5

---

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku II do decyzji 93/52/EWG wpis dotyczący Hiszpanii otrzymuje brzmienie:

„W Hiszpanii:

| — | wspólnota autonomiczna Aragonii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Aragonii,

| — | wspólnota autonomiczna Andaluzji: prowincje Kadyks, Kordoba, Huelva i Sewilla, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Andaluzji: prowincje Kadyks, Kordoba, Huelva i Sewilla,

| — | wspólnota autonomiczna Asturii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Asturii,

| — | wspólnota autonomiczna Balearów, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Balearów,

| — | wspólnota autonomiczna Wysp Kanaryjskich, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Wysp Kanaryjskich,

| — | wspólnota autonomiczna Kantabrii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kantabrii,

| — | wspólnota autonomiczna Kastylia-La Mancha, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kastylia-La Mancha,

| — | wspólnota autonomiczna Kastylia i León, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kastylia i León,

| — | wspólnota autonomiczna Katalonii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Katalonii,

| — | wspólnota autonomiczna Estremadury, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Estremadury,

| — | wspólnota autonomiczna Galicji, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Galicji,

| — | wspólnota autonomiczna La Rioja, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna La Rioja,

| — | wspólnota autonomiczna Madrytu, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Madrytu,

| — | wspólnota autonomiczna Murcji, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Murcji,

| — | wspólnota autonomiczna Nawarry, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Nawarry,

| — | wspólnota autonomiczna Kraju Basków, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kraju Basków,

| — | wspólnota autonomiczna Walencji.”. |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Walencji.”.

---

ZAŁĄCZNIK II

W rozdziale 2 załącznika II do decyzji 2003/467/WE wpis dotyczący Hiszpanii otrzymuje brzmienie:

„W Hiszpanii:

| — | wspólnota autonomiczna Andaluzji: prowincje Almeria, Granada i Jaen, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Andaluzji: prowincje Almeria, Granada i Jaen,

| — | wspólnota autonomiczna Aragonii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Aragonii,

| — | wspólnota autonomiczna Asturii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Asturii,

| — | wspólnota autonomiczna Balearów, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Balearów,

| — | wspólnota autonomiczna Wysp Kanaryjskich, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Wysp Kanaryjskich,

| — | wspólnota autonomiczna Kastylia-La Mancha, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kastylia-La Mancha,

| — | wspólnota autonomiczna Kastylia i León: prowincje Burgos, Soria, Valladolid i Zamora, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kastylia i León: prowincje Burgos, Soria, Valladolid i Zamora,

| — | wspólnota autonomiczna Katalonii, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Katalonii,

| — | wspólnota autonomiczna Galicji, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Galicji,

| — | wspólnota autonomiczna La Rioja, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna La Rioja,

| — | wspólnota autonomiczna Madrytu, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Madrytu,

| — | wspólnota autonomiczna Murcji, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Murcji,

| — | wspólnota autonomiczna Nawarry, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Nawarry,

| — | wspólnota autonomiczna Kraju Basków, |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Kraju Basków,

| — | wspólnota autonomiczna Walencji.”. |
| --- | --- |

—

wspólnota autonomiczna Walencji.”.

---

ZAŁĄCZNIK III

„ZAŁĄCZNIK I

Państwa członkowskie lub ich regiony, które są wolne od choroby Aujeszkyego i w których zabronione jest szczepienie

| Kod ISO | Państwo członkowskie | Regiony |
| --- | --- | --- |
| BE | Belgia | Wszystkie regiony |
| CZ | Czechy | Wszystkie regiony |
| DK | Dania | Wszystkie regiony |
| DE | Niemcy | Wszystkie regiony |
| IE | Irlandia | Wszystkie regiony |
| FR | Francja | Departamenty Ain, Aisne, Allier, Alpes-de-Haute-Provence, Alpes-Maritimes, Ardèche, Ardennes, Ariège, Aube, Aude, Aveyron, Bas-Rhin, Bouches-du-Rhône, Calvados, Cantal, Charente, Charente-Maritime, Cher, Corrèze, Côte-d’Or, Côtes-d’Armor, Creuse, Deux-Sèvres, Dordogne, Doubs, Drôme, Essonne, Eure, Eure-et-Loir, Finistère, Gard, Gers, Gironde, Hautes-Alpes, Hauts-de-Seine, Haute Garonne, Haute-Loire, Haute-Marne, Hautes-Pyrénées, Haut-Rhin, Haute-Saône, Haute-Savoie, Haute-Vienne, Hérault, Indre, Ille-et-Vilaine, Indre-et-Loire, Isère, Jura, Landes, Loire, Loire-Atlantique, Loir-et-Cher, Loiret, Lot, Lot-et-Garonne, Lozère, Maine-et-Loire, Manche, Marne, Mayenne, Meurthe-et-Moselle, Meuse, Morbihan, Moselle, Nièvre, Nord, Oise, Orne, Paris, Pas-de-Calais, Pyrénées-Atlantiques, Pyrénées-Orientales, Puy-de-Dôme, Réunion, Rhône, Sarthe, Saône-et-Loire, Savoie, Seine-et-Marne, Seine-Maritime, Seine-Saint-Denis, Somme, Tarn, Tarn-et-Garonne, Territoire de Belfort, Val-de-Marne, Val-d’Oise, Var, Vaucluse, Vendée, Vienne, Vosges, Yonne, Yvelines |
| IT | Włochy | Autonomiczna prowincja Bolzano
  Region Friuli-Wenecja Julijska |
| CY | Cypr | Wszystkie regiony |
| LU | Luksemburg | Wszystkie regiony |
| HU | Węgry | Wszystkie regiony |
| NL | Niderlandy | Wszystkie regiony |
| AT | Austria | Wszystkie regiony |
| PL | Polska | Następujące powiaty województwa podlaskiego: augustowski, białostocki, Białystok, bielski, hajnowski, moniecki, sejneński, siemiatycki, sokólski, suwalski, Suwałki |
| SI | Słowenia | Wszystkie regiony |
| SK | Słowacja | Wszystkie regiony |
| FI | Finlandia | Wszystkie regiony |
| SE | Szwecja | Wszystkie regiony |
| UK | Zjednoczone Królestwo | Wszystkie regiony |

Kod ISO

Państwo członkowskie

Regiony

BE

Belgia

Wszystkie regiony

CZ

Czechy

Wszystkie regiony

DK

Dania

Wszystkie regiony

DE

Niemcy

Wszystkie regiony

IE

Irlandia

Wszystkie regiony

FR

Francja

Departamenty Ain, Aisne, Allier, Alpes-de-Haute-Provence, Alpes-Maritimes, Ardèche, Ardennes, Ariège, Aube, Aude, Aveyron, Bas-Rhin, Bouches-du-Rhône, Calvados, Cantal, Charente, Charente-Maritime, Cher, Corrèze, Côte-d’Or, Côtes-d’Armor, Creuse, Deux-Sèvres, Dordogne, Doubs, Drôme, Essonne, Eure, Eure-et-Loir, Finistère, Gard, Gers, Gironde, Hautes-Alpes, Hauts-de-Seine, Haute Garonne, Haute-Loire, Haute-Marne, Hautes-Pyrénées, Haut-Rhin, Haute-Saône, Haute-Savoie, Haute-Vienne, Hérault, Indre, Ille-et-Vilaine, Indre-et-Loire, Isère, Jura, Landes, Loire, Loire-Atlantique, Loir-et-Cher, Loiret, Lot, Lot-et-Garonne, Lozère, Maine-et-Loire, Manche, Marne, Mayenne, Meurthe-et-Moselle, Meuse, Morbihan, Moselle, Nièvre, Nord, Oise, Orne, Paris, Pas-de-Calais, Pyrénées-Atlantiques, Pyrénées-Orientales, Puy-de-Dôme, Réunion, Rhône, Sarthe, Saône-et-Loire, Savoie, Seine-et-Marne, Seine-Maritime, Seine-Saint-Denis, Somme, Tarn, Tarn-et-Garonne, Territoire de Belfort, Val-de-Marne, Val-d’Oise, Var, Vaucluse, Vendée, Vienne, Vosges, Yonne, Yvelines

IT

Włochy

Autonomiczna prowincja Bolzano

Region Friuli-Wenecja Julijska

CY

Cypr

Wszystkie regiony

LU

Luksemburg

Wszystkie regiony

HU

Węgry

Wszystkie regiony

NL

Niderlandy

Wszystkie regiony

AT

Austria

Wszystkie regiony

PL

Polska

Następujące powiaty województwa podlaskiego: augustowski, białostocki, Białystok, bielski, hajnowski, moniecki, sejneński, siemiatycki, sokólski, suwalski, Suwałki

SI

Słowenia

Wszystkie regiony

SK

Słowacja

Wszystkie regiony

FI

Finlandia

Wszystkie regiony

SE

Szwecja

Wszystkie regiony

UK

Zjednoczone Królestwo

Wszystkie regiony

„ZAŁĄCZNIK II

Państwa członkowskie lub ich regiony, w których wprowadzono zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego

| Kod ISO | Państwo członkowskie | Regiony |
| --- | --- | --- |
| ES | Hiszpania | Wszystkie regiony |
| IT | Włochy | Region Emilia-Romania
  Region Lombardia
  Region Piemont
  Region Umbria
  Region Wenecja Euganejska |
| LT | Litwa | Wszystkie regiony |
| PL | Polska | Województwo dolnośląskie: wszystkie powiaty
  Województwo kujawsko-pomorskie: wszystkie powiaty
  Województwo lubelskie: wszystkie powiaty
  Województwo lubuskie: wszystkie powiaty
  Województwo łódzkie: wszystkie powiaty
  Województwo małopolskie: wszystkie powiaty
  Województwo mazowieckie: wszystkie powiaty
  Województwo opolskie: wszystkie powiaty
  Województwo podkarpackie: wszystkie powiaty
  Następujące powiaty województwa podlaskiego: grajewski, kolneński, łomżyński, Łomża, wysokomazowiecki, zambrowski
  Województwo pomorskie: wszystkie powiaty
  Województwo śląskie: wszystkie powiaty
  Województwo świętokrzyskie: wszystkie powiaty
  Województwo warmińsko-mazurskie: wszystkie powiaty
  Województwo wielkopolskie: wszystkie powiaty
  Województwo zachodniopomorskie: wszystkie powiaty |

Kod ISO

Państwo członkowskie

Regiony

ES

Hiszpania

Wszystkie regiony

IT

Włochy

Region Emilia-Romania

Region Lombardia

Region Piemont

Region Umbria

Region Wenecja Euganejska

LT

Litwa

Wszystkie regiony

PL

Polska

Województwo dolnośląskie: wszystkie powiaty

Województwo kujawsko-pomorskie: wszystkie powiaty

Województwo lubelskie: wszystkie powiaty

Województwo lubuskie: wszystkie powiaty

Województwo łódzkie: wszystkie powiaty

Województwo małopolskie: wszystkie powiaty

Województwo mazowieckie: wszystkie powiaty

Województwo opolskie: wszystkie powiaty

Województwo podkarpackie: wszystkie powiaty

Następujące powiaty województwa podlaskiego: grajewski, kolneński, łomżyński, Łomża, wysokomazowiecki, zambrowski

Województwo pomorskie: wszystkie powiaty

Województwo śląskie: wszystkie powiaty

Województwo świętokrzyskie: wszystkie powiaty

Województwo warmińsko-mazurskie: wszystkie powiaty

Województwo wielkopolskie: wszystkie powiaty

Województwo zachodniopomorskie: wszystkie powiaty

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/54 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/54

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1971

z dnia 26 listopada 2019 r.

w sprawie zatwierdzenia systemu „Universal Feed Assurance Scheme” w odniesieniu do wykazania spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 98/70/WE oraz 2009/28/WE

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 93/12/EWG (1), w szczególności jej art. 7c ust. 4 akapit drugi,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (2), w szczególności jej art. 18 ust. 4 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W art. 7b i 7c dyrektywy 98/70/WE i załączniku IV do tej dyrektywy oraz w art. 17 i 18 dyrektywy 2009/28/WE i załączniku V do tej dyrektywy określono podobne kryteria zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw i biopłynów oraz podobne procedury weryfikacji spełniania tych kryteriów przez biopaliwa i biopłyny. |
| --- | --- |

(1)

W art. 7b i 7c dyrektywy 98/70/WE i załączniku IV do tej dyrektywy oraz w art. 17 i 18 dyrektywy 2009/28/WE i załączniku V do tej dyrektywy określono podobne kryteria zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw i biopłynów oraz podobne procedury weryfikacji spełniania tych kryteriów przez biopaliwa i biopłyny.

| (2) | W przypadku gdy biopaliwa i biopłyny mają zostać uwzględnione do celów, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2009/28/WE, państwa członkowskie powinny zobowiązać podmioty gospodarcze do wykazania zgodności biopaliw i biopłynów z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w art. 17 ust. 2–5 tej dyrektywy. |
| --- | --- |

(2)

W przypadku gdy biopaliwa i biopłyny mają zostać uwzględnione do celów, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2009/28/WE, państwa członkowskie powinny zobowiązać podmioty gospodarcze do wykazania zgodności biopaliw i biopłynów z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w art. 17 ust. 2–5 tej dyrektywy.

| (3) | Komisja może zdecydować, że dobrowolne krajowe lub międzynarodowe systemy ustanawiające normy dotyczące wytwarzania produktów biomasy zawierają dokładne dane wymagane do celów art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE lub wykazują, że partie biopaliw lub biopłynów spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 ust. 3, 4 i 5 lub że nie zmodyfikowano ani nie usunięto żadnych materiałów w sposób zamierzony, tak by partia lub jej część mogły zostać objęte przepisami załącznika IX. W przypadku gdy podmiot gospodarczy przedstawia dowód lub dane uzyskane w ramach dobrowolnego systemu zatwierdzonego przez Komisję, państwo członkowskie nie powinno wymagać od dostawcy, w zakresie objętym decyzją zatwierdzającą, przedstawiania dalszych dowodów spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju. |
| --- | --- |

(3)

Komisja może zdecydować, że dobrowolne krajowe lub międzynarodowe systemy ustanawiające normy dotyczące wytwarzania produktów biomasy zawierają dokładne dane wymagane do celów art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE lub wykazują, że partie biopaliw lub biopłynów spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 ust. 3, 4 i 5 lub że nie zmodyfikowano ani nie usunięto żadnych materiałów w sposób zamierzony, tak by partia lub jej część mogły zostać objęte przepisami załącznika IX. W przypadku gdy podmiot gospodarczy przedstawia dowód lub dane uzyskane w ramach dobrowolnego systemu zatwierdzonego przez Komisję, państwo członkowskie nie powinno wymagać od dostawcy, w zakresie objętym decyzją zatwierdzającą, przedstawiania dalszych dowodów spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju.

| (4) | Wniosek o uznanie, że dobrowolny system „Universal Feed Assurance Scheme” wykazuje zgodność partii biopaliw z kryteriami zrównoważonego rozwoju ustanowionymi w dyrektywach 98/70/WE i 2009/28/WE został przedłożony Komisji dnia 14 czerwca 2019 r. System z siedzibą w Confederation House, East of England Showground, Peterborough, PE2 6XE, w Zjednoczonymi Królestwie obejmuje składniki pasz i mieszanki paszowe oraz rośliny uprawne zbierane mechanicznie. Przedmiotowy system obejmuje etapy handlu surowcami rolniczymi oraz ich transportu i magazynowania na odcinku od gospodarstwa rolnego do pierwszego przetwórcy, a w odniesieniu do pozostałych etapów opiera się na innych dobrowolnych systemach zatwierdzonych przez Komisję. W związku z tym to system „Universal Feed Assurance Scheme” jest odpowiedzialny za dopilnowanie, aby zatwierdzenie wydane przez Komisję wspomnianym systemom, z którymi współdziała, pozostawało ważne przez cały okres współpracy. Zatwierdzony system należy udostępnić w ramach platformy na rzecz przejrzystości ustanowionej dyrektywą 2009/28/WE. |
| --- | --- |

(4)

Wniosek o uznanie, że dobrowolny system „Universal Feed Assurance Scheme” wykazuje zgodność partii biopaliw z kryteriami zrównoważonego rozwoju ustanowionymi w dyrektywach 98/70/WE i 2009/28/WE został przedłożony Komisji dnia 14 czerwca 2019 r. System z siedzibą w Confederation House, East of England Showground, Peterborough, PE2 6XE, w Zjednoczonymi Królestwie obejmuje składniki pasz i mieszanki paszowe oraz rośliny uprawne zbierane mechanicznie. Przedmiotowy system obejmuje etapy handlu surowcami rolniczymi oraz ich transportu i magazynowania na odcinku od gospodarstwa rolnego do pierwszego przetwórcy, a w odniesieniu do pozostałych etapów opiera się na innych dobrowolnych systemach zatwierdzonych przez Komisję. W związku z tym to system „Universal Feed Assurance Scheme” jest odpowiedzialny za dopilnowanie, aby zatwierdzenie wydane przez Komisję wspomnianym systemom, z którymi współdziała, pozostawało ważne przez cały okres współpracy. Zatwierdzony system należy udostępnić w ramach platformy na rzecz przejrzystości ustanowionej dyrektywą 2009/28/WE.

| (5) | W wyniku oceny systemu „Universal Feed Assurance Scheme” Komisja uznała, że spełnia on w stopniu wystarczającym kryteria zrównoważonego rozwoju określone w dyrektywie 98/70/WE i dyrektywie 2009/28/WE oraz że zastosowano w nim metodykę bilansu masy zgodnie z wymogami określonymi w art. 7b ust. 2 dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE. Zapewnia on dokładne dane na temat elementów, które są niezbędne podmiotom gospodarczym na niższych ogniwach łańcucha kontroli do wykazania zgodności z art. 7b ust. 2 dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE, oraz stosuje metodykę bilansu masy zgodnie z wymogami art. 7c ust. 1 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE. |
| --- | --- |

(5)

W wyniku oceny systemu „Universal Feed Assurance Scheme” Komisja uznała, że spełnia on w stopniu wystarczającym kryteria zrównoważonego rozwoju określone w dyrektywie 98/70/WE i dyrektywie 2009/28/WE oraz że zastosowano w nim metodykę bilansu masy zgodnie z wymogami określonymi w art. 7b ust. 2 dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE. Zapewnia on dokładne dane na temat elementów, które są niezbędne podmiotom gospodarczym na niższych ogniwach łańcucha kontroli do wykazania zgodności z art. 7b ust. 2 dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE, oraz stosuje metodykę bilansu masy zgodnie z wymogami art. 7c ust. 1 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 1 dyrektywy 2009/28/WE.

| (6) | Ocena systemu „Universal Feed Assurance Scheme” wykazała, że spełnia on stosowne normy wiarygodności, przejrzystości i niezależności audytu, jak również wymogi metodologiczne określone w załączniku IV do dyrektywy 98/70/WE i w załączniku V do dyrektywy 2009/28/WE. |
| --- | --- |

(6)

Ocena systemu „Universal Feed Assurance Scheme” wykazała, że spełnia on stosowne normy wiarygodności, przejrzystości i niezależności audytu, jak również wymogi metodologiczne określone w załączniku IV do dyrektywy 98/70/WE i w załączniku V do dyrektywy 2009/28/WE.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zrównoważonego Charakteru Biopaliw i Biopłynów, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zrównoważonego Charakteru Biopaliw i Biopłynów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dobrowolny system „Universal Feed Assurance Scheme” („system”), przedłożony Komisji do zatwierdzenia w dniu 14 czerwca 2019 r., wykazuje, że partie biopaliw i biopłynów wyprodukowane zgodnie z normami dotyczącymi produkcji biopaliw i biopłynów określonymi w tym systemie spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w art. 7b ust. 3, 4 i 5 dyrektywy 98/70/WE oraz w art. 17 ust. 3, 4 i 5 dyrektywy 2009/28/WE.

System obejmuje również dokładne dane na potrzeby art. 17 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE i art. 7b ust. 2 dyrektywy 98/70/WE w zakresie, w jakim zapewnia przekazywanie wszystkich istotnych informacji od podmiotów gospodarczych na górze łańcucha kontroli do podmiotów gospodarczych na dole tego łańcucha.

Artykuł 2

W przypadku gdy zakres systemu, w postaci przedłożonej Komisji do zatwierdzenia w dniu 14 czerwca 2019 r., ulegnie zmianom, które mogłyby mieć wpływ na podstawę wydania niniejszej decyzji, o zmianach takich niezwłocznie powiadamia się Komisję. Komisja przeprowadza ocenę zgłoszonych zmian w celu ustalenia, czy system w dalszym ciągu odpowiednio uwzględnia kryteria zrównoważonego rozwoju, w odniesieniu do których został zatwierdzony.

Artykuł 3

Komisja może uchylić niniejszą decyzję między innymi w następujących okolicznościach:

| a) | jeżeli jednoznacznie ustalono, że w systemie nie wdrożono elementów uznanych za istotne z perspektywy niniejszej decyzji lub jeżeli doszło do poważnego, strukturalnego naruszenia tych elementów; |
| --- | --- |

a)

jeżeli jednoznacznie ustalono, że w systemie nie wdrożono elementów uznanych za istotne z perspektywy niniejszej decyzji lub jeżeli doszło do poważnego, strukturalnego naruszenia tych elementów;

| b) | jeżeli w ramach systemu nie zostaną przedłożone Komisji sprawozdania roczne, zgodnie z art. 7c ust. 6 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 6 dyrektywy 2009/28/WE; |
| --- | --- |

b)

jeżeli w ramach systemu nie zostaną przedłożone Komisji sprawozdania roczne, zgodnie z art. 7c ust. 6 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 6 dyrektywy 2009/28/WE;

| c) | jeżeli system nie wdroży norm niezależnego audytu określonych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 7c ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2009/28/WE, lub ulepszeń innych elementów systemu uznanych za mające istotne znaczenie dla utrzymania ważności zatwierdzenia. |
| --- | --- |

c)

jeżeli system nie wdroży norm niezależnego audytu określonych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 7c ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 5 akapit trzeci dyrektywy 2009/28/WE, lub ulepszeń innych elementów systemu uznanych za mające istotne znaczenie dla utrzymania ważności zatwierdzenia.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 czerwca 2021 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 350 z 28.12.1998, s. 58.

1

(2)  
  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.

2

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/56 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/56

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1972

z dnia 26 listopada 2019 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą 2013/764/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 8396)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Decyzją wykonawczą Komisji 2013/764/UE (3) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich. Środki te obejmują zakazy wysyłania przesyłek świń domowych i produktów ze świń z niektórych obszarów. Środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w tej decyzji wykonawczej mają zastosowanie równolegle do środków ustanowionych w dyrektywie Rady 2001/89/WE (4) i mają na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się klasycznego pomoru świń, w szczególności na poziomie Unii. |
| --- | --- |

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2013/764/UE (3) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich. Środki te obejmują zakazy wysyłania przesyłek świń domowych i produktów ze świń z niektórych obszarów. Środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w tej decyzji wykonawczej mają zastosowanie równolegle do środków ustanowionych w dyrektywie Rady 2001/89/WE (4) i mają na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się klasycznego pomoru świń, w szczególności na poziomie Unii.

| (2) | W decyzji wykonawczej 2013/764/UE przewidziano również odstępstwa od zakazu wysyłania żywych świń z niektórych obszarów, pod warunkiem spełnienia szeregu warunków. |
| --- | --- |

(2)

W decyzji wykonawczej 2013/764/UE przewidziano również odstępstwa od zakazu wysyłania żywych świń z niektórych obszarów, pod warunkiem spełnienia szeregu warunków.

| (3) | Okres stosowania środków przewidzianych w decyzji wykonawczej 2013/764/UE powinien uwzględniać epidemiologię klasycznego pomoru świń, a także skuteczność środków w zakresie zdrowia zwierząt stosowanych przez państwa członkowskie wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/764/UE z prawodawstwem Unii. W związku z tym, ze względu na obecną sytuację epidemiologiczną w Unii i w sąsiadujących państwach trzecich oraz na wysiłki konieczne w celu zwalczania tej choroby, a także aby nie nakładać zbędnych ograniczeń w handlu, należy przedłużyć okres stosowania decyzji wykonawczej 2013/764/UE. |
| --- | --- |

(3)

Okres stosowania środków przewidzianych w decyzji wykonawczej 2013/764/UE powinien uwzględniać epidemiologię klasycznego pomoru świń, a także skuteczność środków w zakresie zdrowia zwierząt stosowanych przez państwa członkowskie wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/764/UE z prawodawstwem Unii. W związku z tym, ze względu na obecną sytuację epidemiologiczną w Unii i w sąsiadujących państwach trzecich oraz na wysiłki konieczne w celu zwalczania tej choroby, a także aby nie nakładać zbędnych ograniczeń w handlu, należy przedłużyć okres stosowania decyzji wykonawczej 2013/764/UE.

| (4) | Ponieważ istotne jest zapewnienie ciągłości środków przeciwko klasycznemu pomorowi świń na poziomie Unii ze względu na obecną epidemię tej choroby, przedłużenie okresu stosowania decyzji wykonawczej 2013/764/UE powinno uwzględniać fakt, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (5), które przewiduje środki ochronne w przypadku chorób zwierząt, stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r. |
| --- | --- |

(4)

Ponieważ istotne jest zapewnienie ciągłości środków przeciwko klasycznemu pomorowi świń na poziomie Unii ze względu na obecną epidemię tej choroby, przedłużenie okresu stosowania decyzji wykonawczej 2013/764/UE powinno uwzględniać fakt, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (5), które przewiduje środki ochronne w przypadku chorób zwierząt, stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

| (5) | Ponadto biorąc pod uwagę skuteczność ogólnych środków stosowanych w Chorwacji zgodnie z dyrektywą 2001/89/WE oraz nadzór i wprowadzone środki, przedstawione Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, wszystkie obszary w Chorwacji obecnie wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/764/UE powinny zostać wyłączone z tego załącznika w związku z korzystną sytuacją epidemiologiczną w odniesieniu do tej choroby w tym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

(5)

Ponadto biorąc pod uwagę skuteczność ogólnych środków stosowanych w Chorwacji zgodnie z dyrektywą 2001/89/WE oraz nadzór i wprowadzone środki, przedstawione Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, wszystkie obszary w Chorwacji obecnie wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/764/UE powinny zostać wyłączone z tego załącznika w związku z korzystną sytuacją epidemiologiczną w odniesieniu do tej choroby w tym państwie członkowskim.

| (6) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
| --- | --- |

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

w art. 10 datę „
  31 grudnia 2019 r.
  ” zastępuje się datą „
  21 kwietnia 2021 r.
  ”.

Artykuł 2

Uchyla się pkt 2 załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2013/764/UE.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji

---

(1)  
  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

1

(2)  
  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

2

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/764/UE z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do klasycznego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 338 z 17.12.2013, s. 102).

3

(4)  Dyrektywa Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń (Dz.U. L 316 z 1.12.2001, s. 5).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1).

5

---

| 28.11.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 307/58 |
| --- | --- | --- | --- |

28.11.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 307/58

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1973

z dnia 27 listopada 2019 r.

w sprawie niezatwierdzenia zeolitu srebrowo-miedziowego jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 89 ust. 1 akapit trzeci,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje zeolit srebrowo-miedziowy (nr WE: nd., nr CAS: 130328-19-7). |
| --- | --- |

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2014 (2) ustanowiono wykaz istniejących substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie na potrzeby ich ewentualnego zatwierdzenia do stosowania w produktach biobójczych. Wykaz ten obejmuje zeolit srebrowo-miedziowy (nr WE: nd., nr CAS: 130328-19-7).

| (2) | Zeolit srebrowo-miedziowy oceniono pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 2 (środki dezynfekcyjne i glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania u ludzi ani zwierząt) i grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon), jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012. |
| --- | --- |

(2)

Zeolit srebrowo-miedziowy oceniono pod kątem stosowania w produktach należących do grupy produktowej 2 (środki dezynfekcyjne i glonobójcze nieprzeznaczone do bezpośredniego stosowania u ludzi ani zwierząt) i grupy produktowej 7 (środki do konserwacji błon), jak określono w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

| (3) | Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Szwecję; w dniu 12 czerwca 2017 r. jej właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami. |
| --- | --- |

(3)

Jako państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy wyznaczono Szwecję; w dniu 12 czerwca 2017 r. jej właściwy organ oceniający przedstawił Europejskiej Agencji Chemikaliów sprawozdanie z oceny wraz z zaleceniami.

| (4) | Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 października 2018 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego. |
| --- | --- |

(4)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2014 w dniu 17 października 2018 r. Komitet ds. Produktów Biobójczych przyjął opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów (3), uwzględniając wnioski właściwego organu oceniającego.

| (5) | Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 7, zawierające zeolit srebrowo-miedziowy, spełnią kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, gdyż wystarczająca skuteczność nie została wykazana. |
| --- | --- |

(5)

Zgodnie z tymi opiniami nie można oczekiwać, że produkty biobójcze należące do grup produktowych 2 i 7, zawierające zeolit srebrowo-miedziowy, spełnią kryteria określone w art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 528/2012, gdyż wystarczająca skuteczność nie została wykazana.

| (6) | Biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, nie należy zatwierdzać zeolitu srebrowo-miedziowego do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 7, gdyż warunki określone w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie zostały spełnione. |
| --- | --- |

(6)

Biorąc pod uwagę opinie Europejskiej Agencji Chemikaliów, nie należy zatwierdzać zeolitu srebrowo-miedziowego do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2 i 7, gdyż warunki określone w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 nie zostały spełnione.

| (7) | Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych, |
| --- | --- |

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Nie zatwierdza się zeolitu srebrowo-miedziowego (nr WE: nd., nr CAS: 130328-19-7), jako substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych grup produktowych 2 i 7.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2014 z dnia 4 sierpnia 2014 r. w sprawie programu pracy, którego celem jest systematyczne badanie wszystkich istniejących substancji czynnych zawartych w produktach biobójczych, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (Dz.U. L 294 z 10.10.2014, s. 1).

2

(3)  Opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych (BPC) w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej zeolit srebrowo-miedziowy, grupa produktowa: 2, ECHA/BPC/210/2018, przyjęta w dniu 17 października 2018 r.; opinia Komitetu ds. Produktów Biobójczych (BPC) w sprawie wniosku o zatwierdzenie substancji czynnej zeolit srebrowo-miedziowy, grupa produktowa: 7, ECHA/BPC/213/2018, przyjęta w dniu 17 października 2018 r.

3

---