# Dziennik Urzędowy L 198/2019

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 198 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6225 lipca 2019 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 198

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6225 lipca 2019

---

| Spis treści | | I   Akty ustawodawcze | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (
  1
  ) | 1 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylające dyrektywę 2010/65/UE | 64 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1240 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji | 88 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 2019/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 | 105 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (
  1
  ) | 202 |
| | * | Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1243 z dnia 20 czerwca 2019 r. dostosowujące niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  ) | 241 |

Spis treści

I   Akty ustawodawcze

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (
  1
  )

1

1

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1239 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylające dyrektywę 2010/65/UE

64

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1240 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji

88

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 2019/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005

105

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (
  1
  )

2

1

202

*

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1243 z dnia 20 czerwca 2019 r. dostosowujące niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (
  1
  )

1

241

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

I Akty ustawodawcze

ROZPORZĄDZENIA

| 25.7.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 198/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 198/1

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1238

z dnia 20 czerwca 2019 r.

w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Unijne gospodarstwa domowe mają jedne z najwyższych oszczędności na świecie, jednak większość tych oszczędności spoczywa na krótkoterminowych lokatach bankowych. Większe inwestycje na rynkach kapitałowych mogą pomóc sprostać wyzwaniom, jakie niosą ze sobą starzenie się społeczeństwa i niskie stopy procentowe. |
| --- | --- |

(1)

Unijne gospodarstwa domowe mają jedne z najwyższych oszczędności na świecie, jednak większość tych oszczędności spoczywa na krótkoterminowych lokatach bankowych. Większe inwestycje na rynkach kapitałowych mogą pomóc sprostać wyzwaniom, jakie niosą ze sobą starzenie się społeczeństwa i niskie stopy procentowe.

| (2) | Emerytury stanowią zasadniczą część dochodów uzyskiwanych przez emerytów, a w przypadku wielu osób adekwatne świadczenia emerytalne mają wpływ na to, czy osoby w podeszłym wieku żyją komfortowo, czy też w ubóstwie. Stanowią one warunek korzystania z praw podstawowych określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym w jej art. 25 dotyczącym praw osób w podeszłym wieku, który stanowi, że „Unia uznaje i szanuje prawo osób w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz do uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym”. |
| --- | --- |

(2)

Emerytury stanowią zasadniczą część dochodów uzyskiwanych przez emerytów, a w przypadku wielu osób adekwatne świadczenia emerytalne mają wpływ na to, czy osoby w podeszłym wieku żyją komfortowo, czy też w ubóstwie. Stanowią one warunek korzystania z praw podstawowych określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym w jej art. 25 dotyczącym praw osób w podeszłym wieku, który stanowi, że „Unia uznaje i szanuje prawo osób w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz do uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym”.

| (3) | Unia boryka się z wieloma wyzwaniami, w tym natury demograficznej, ze względu na fakt, że Europa jest starzejącym się kontynentem. Ponadto wzorce rozwoju kariery zawodowej, rynek pracy i modele podziału bogactwa przechodzą głębokie przemiany, także na skutek rewolucji cyfrowej. |
| --- | --- |

(3)

Unia boryka się z wieloma wyzwaniami, w tym natury demograficznej, ze względu na fakt, że Europa jest starzejącym się kontynentem. Ponadto wzorce rozwoju kariery zawodowej, rynek pracy i modele podziału bogactwa przechodzą głębokie przemiany, także na skutek rewolucji cyfrowej.

| (4) | Znaczna część emerytur to świadczenia w ramach programów publicznych. Niezależnie od faktu, że zgodnie z traktatami organizacja systemów emerytalnych podlega wyłącznej kompetencji krajowej, adekwatność dochodu i stabilność finansowa krajowych systemów emerytalnych ma kluczowe znaczenie dla stabilności Unii jako całości. Przekierowanie większej części oszczędności Europejczyków z gotówki i depozytów bankowych do długoterminowych produktów inwestycyjnych, takich jak dobrowolne systemy emerytalne o charakterze długoterminowym, byłoby korzystne zarówno dla poszczególnych osób (które korzystałyby z wyższych dochodów i bardziej adekwatnych emerytur), jak i ogólnie dla gospodarki. |
| --- | --- |

(4)

Znaczna część emerytur to świadczenia w ramach programów publicznych. Niezależnie od faktu, że zgodnie z traktatami organizacja systemów emerytalnych podlega wyłącznej kompetencji krajowej, adekwatność dochodu i stabilność finansowa krajowych systemów emerytalnych ma kluczowe znaczenie dla stabilności Unii jako całości. Przekierowanie większej części oszczędności Europejczyków z gotówki i depozytów bankowych do długoterminowych produktów inwestycyjnych, takich jak dobrowolne systemy emerytalne o charakterze długoterminowym, byłoby korzystne zarówno dla poszczególnych osób (które korzystałyby z wyższych dochodów i bardziej adekwatnych emerytur), jak i ogólnie dla gospodarki.

| (5) | W 2015 r. 11,3 mln obywateli Unii w wieku produkcyjnym (od 20 do 64 lat) mieszkało w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie ich obywatelstwa, a 1,3 mln obywateli Unii pracowało w państwie członkowskim innym niż ich państwo członkowskie zamieszkania. |
| --- | --- |

(5)

W 2015 r. 11,3 mln obywateli Unii w wieku produkcyjnym (od 20 do 64 lat) mieszkało w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie ich obywatelstwa, a 1,3 mln obywateli Unii pracowało w państwie członkowskim innym niż ich państwo członkowskie zamieszkania.

| (6) | Możliwość przenoszenia ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE), który jest produktem emerytalnym o charakterze długoterminowym, zwiększy jego atrakcyjność, szczególnie dla młodych ludzi i pracowników mobilnych, oraz pomoże jeszcze bardziej ułatwić obywatelom Unii korzystanie z prawa do życia i pracy w całej Unii. |
| --- | --- |

(6)

Możliwość przenoszenia ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE), który jest produktem emerytalnym o charakterze długoterminowym, zwiększy jego atrakcyjność, szczególnie dla młodych ludzi i pracowników mobilnych, oraz pomoże jeszcze bardziej ułatwić obywatelom Unii korzystanie z prawa do życia i pracy w całej Unii.

| (7) | Emerytury indywidualne odgrywają ważną rolę, zapewniając osobom oszczędzającym w długoterminowej perspektywie dostęp do długoterminowych inwestycji. Większy europejski rynek emerytur indywidualnych pozwoli zwiększyć dopływ środków finansowych dla inwestorów instytucjonalnych oraz podnieść poziom inwestycji w gospodarkę realną. |
| --- | --- |

(7)

Emerytury indywidualne odgrywają ważną rolę, zapewniając osobom oszczędzającym w długoterminowej perspektywie dostęp do długoterminowych inwestycji. Większy europejski rynek emerytur indywidualnych pozwoli zwiększyć dopływ środków finansowych dla inwestorów instytucjonalnych oraz podnieść poziom inwestycji w gospodarkę realną.

| (8) | Niniejsze rozporządzenie umożliwia stworzenie indywidualnego produktu emerytalnego, który będzie mieć charakter długoterminowy, uwzględni w jak największym zakresie czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, o których mowa w popieranych przez ONZ zasadach odpowiedzialnego inwestowania, będzie prosty, bezpieczny, dostępny po przystępnej cenie, przejrzysty, przyjazny dla konsumenta i możliwy do przeniesienia w ramach całej Unii, a także uzupełni istniejące systemy w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(8)

Niniejsze rozporządzenie umożliwia stworzenie indywidualnego produktu emerytalnego, który będzie mieć charakter długoterminowy, uwzględni w jak największym zakresie czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, o których mowa w popieranych przez ONZ zasadach odpowiedzialnego inwestowania, będzie prosty, bezpieczny, dostępny po przystępnej cenie, przejrzysty, przyjazny dla konsumenta i możliwy do przeniesienia w ramach całej Unii, a także uzupełni istniejące systemy w państwach członkowskich.

| (9) | Obecnie wewnętrzny rynek indywidualnych produktów emerytalnych nie funkcjonuje sprawnie. W niektórych państwach członkowskich nie istnieje nawet jeszcze rynek indywidualnych produktów emerytalnych. W innych państwach członkowskich dostępne są już oferty indywidualnych produktów emerytalnych, rynki wykazują jednak wysoki stopień fragmentacji wzdłuż granic krajowych. W efekcie istnieją jedynie ograniczone możliwości przenoszenia indywidualnych produktów emerytalnych. Taka sytuacja może utrudniać obywatelom korzystanie z ich podstawowych swobód. Na przykład mogłoby to uniemożliwiać im podjęcie zatrudnienia lub przejście na emeryturę w innym państwie członkowskim. Ponadto pragnąc skorzystać ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, dostawcy tych produktów napotykają trudności, których źródłem jest brak normalizacji istniejących indywidualnych produktów emerytalnych. |
| --- | --- |

(9)

Obecnie wewnętrzny rynek indywidualnych produktów emerytalnych nie funkcjonuje sprawnie. W niektórych państwach członkowskich nie istnieje nawet jeszcze rynek indywidualnych produktów emerytalnych. W innych państwach członkowskich dostępne są już oferty indywidualnych produktów emerytalnych, rynki wykazują jednak wysoki stopień fragmentacji wzdłuż granic krajowych. W efekcie istnieją jedynie ograniczone możliwości przenoszenia indywidualnych produktów emerytalnych. Taka sytuacja może utrudniać obywatelom korzystanie z ich podstawowych swobód. Na przykład mogłoby to uniemożliwiać im podjęcie zatrudnienia lub przejście na emeryturę w innym państwie członkowskim. Ponadto pragnąc skorzystać ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług, dostawcy tych produktów napotykają trudności, których źródłem jest brak normalizacji istniejących indywidualnych produktów emerytalnych.

| (10) | Europejski rynek indywidualnych produktów emerytalnych jest rozdrobniony i niejednolity, dlatego wpływ OIPE może być bardzo różny w poszczególnych państwach członkowskich. Różni mogą być również odbiorcy docelowi. W niektórych państwach członkowskich OIPE może stanowić rozwiązanie dla osób, które obecnie nie mają dostępu do adekwatnych świadczeń. W innych państwach członkowskich OIPE może zapewnić konsumentom większy wybór lub stanowić rozwiązanie dla mobilnych obywateli. Jednakże OIPE nie powinien mieć na celu zastąpienia istniejących krajowych systemów emerytalnych, ponieważ jest to indywidualny produkt emerytalny o charakterze dodatkowym i uzupełniającym. |
| --- | --- |

(10)

Europejski rynek indywidualnych produktów emerytalnych jest rozdrobniony i niejednolity, dlatego wpływ OIPE może być bardzo różny w poszczególnych państwach członkowskich. Różni mogą być również odbiorcy docelowi. W niektórych państwach członkowskich OIPE może stanowić rozwiązanie dla osób, które obecnie nie mają dostępu do adekwatnych świadczeń. W innych państwach członkowskich OIPE może zapewnić konsumentom większy wybór lub stanowić rozwiązanie dla mobilnych obywateli. Jednakże OIPE nie powinien mieć na celu zastąpienia istniejących krajowych systemów emerytalnych, ponieważ jest to indywidualny produkt emerytalny o charakterze dodatkowym i uzupełniającym.

| (11) | Unia rynków kapitałowych pomoże zmobilizować kapitał w Europie i skierować go do tych wszystkich przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, oraz na te wszystkie projekty infrastrukturalne i długoterminowe zrównoważone projekty, które potrzebują środków finansowych, aby móc się rozwijać i tworzyć miejsca pracy. Jednym z głównych celów unii rynków kapitałowych jest zwiększenie inwestycji i możliwości wyboru dla inwestorów indywidualnych poprzez skuteczniejsze wykorzystanie oszczędności zgromadzonych w Europie. W tym celu OIPE będzie stanowić krok naprzód w kierunku lepszej integracji rynków kapitałowych ze względu na fakt, że wspiera on długoterminowe finansowanie gospodarki realnej dzięki długoterminowemu charakterowi produktu i zrównoważonemu charakterowi inwestycji. |
| --- | --- |

(11)

Unia rynków kapitałowych pomoże zmobilizować kapitał w Europie i skierować go do tych wszystkich przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, oraz na te wszystkie projekty infrastrukturalne i długoterminowe zrównoważone projekty, które potrzebują środków finansowych, aby móc się rozwijać i tworzyć miejsca pracy. Jednym z głównych celów unii rynków kapitałowych jest zwiększenie inwestycji i możliwości wyboru dla inwestorów indywidualnych poprzez skuteczniejsze wykorzystanie oszczędności zgromadzonych w Europie. W tym celu OIPE będzie stanowić krok naprzód w kierunku lepszej integracji rynków kapitałowych ze względu na fakt, że wspiera on długoterminowe finansowanie gospodarki realnej dzięki długoterminowemu charakterowi produktu i zrównoważonemu charakterowi inwestycji.

| (12) | W swoim planie działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych z dnia 30 września 2015 r. Komisja zapowiedziała, że „oceni możliwość stworzenia dzięki ramom polityki prężnego europejskiego rynku prostych, efektywnych i konkurencyjnych emerytur indywidualnych i określi, czy konieczne jest wsparcie tego rynku przy pomocy prawodawstwa UE”. |
| --- | --- |

(12)

W swoim planie działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych z dnia 30 września 2015 r. Komisja zapowiedziała, że „oceni możliwość stworzenia dzięki ramom polityki prężnego europejskiego rynku prostych, efektywnych i konkurencyjnych emerytur indywidualnych i określi, czy konieczne jest wsparcie tego rynku przy pomocy prawodawstwa UE”.

| (13) | W swojej rezolucji z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie bilansu obecnej sytuacji i przyszłych wyzwań związanych z regulacją usług finansowych w UE: wpływ unijnych ram dotyczących regulacji finansowych i unii rynków kapitałowych oraz dalsze działania na rzecz ich usprawnienia (3) Parlament Europejski podkreślił, że „należy stworzyć warunki sprzyjające innowacjom w zakresie produktów finansowych, które doprowadzą do większej różnorodności i większych korzyści dla gospodarki realnej, a także bardziej zdecydowanie zachęcą do inwestycji, oraz które mogą przyczynić się do zapewnienia odpowiednich, bezpiecznych i trwałych emerytur (np. paneuropejski produkt emerytalny (PEPP)) o prostej i przejrzystej strukturze”. |
| --- | --- |

(13)

W swojej rezolucji z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie bilansu obecnej sytuacji i przyszłych wyzwań związanych z regulacją usług finansowych w UE: wpływ unijnych ram dotyczących regulacji finansowych i unii rynków kapitałowych oraz dalsze działania na rzecz ich usprawnienia (3) Parlament Europejski podkreślił, że „należy stworzyć warunki sprzyjające innowacjom w zakresie produktów finansowych, które doprowadzą do większej różnorodności i większych korzyści dla gospodarki realnej, a także bardziej zdecydowanie zachęcą do inwestycji, oraz które mogą przyczynić się do zapewnienia odpowiednich, bezpiecznych i trwałych emerytur (np. paneuropejski produkt emerytalny (PEPP)) o prostej i przejrzystej strukturze”.

| (14) | W swoich konkluzjach z dnia 28 czerwca 2016 r. Rada Europejska wezwała do dokonywania „szybkich i zdecydowanych postępów, aby zapewnić przedsiębiorstwom łatwiejszy dostęp do finansowania i wspierać inwestycje w gospodarkę realną poprzez postępy w realizacji agendy unii rynków kapitałowych”. |
| --- | --- |

(14)

W swoich konkluzjach z dnia 28 czerwca 2016 r. Rada Europejska wezwała do dokonywania „szybkich i zdecydowanych postępów, aby zapewnić przedsiębiorstwom łatwiejszy dostęp do finansowania i wspierać inwestycje w gospodarkę realną poprzez postępy w realizacji agendy unii rynków kapitałowych”.

| (15) | W swoim komunikacie z dnia 14 września 2016 r. pt. „Unia rynków kapitałowych – przyspieszenie reformy” Komisja zapowiedziała, że „rozważy propozycje prostego, skutecznego i konkurencyjnego unijnego produktu z zakresu indywidualnego zabezpieczenia emerytalnego [...]. Jednym z rozważanych wariantów jest ewentualny wniosek legislacyjny, który mógłby zostać przedstawiony w 2017 r.”. |
| --- | --- |

(15)

W swoim komunikacie z dnia 14 września 2016 r. pt. „Unia rynków kapitałowych – przyspieszenie reformy” Komisja zapowiedziała, że „rozważy propozycje prostego, skutecznego i konkurencyjnego unijnego produktu z zakresu indywidualnego zabezpieczenia emerytalnego [...]. Jednym z rozważanych wariantów jest ewentualny wniosek legislacyjny, który mógłby zostać przedstawiony w 2017 r.”.

| (16) | W swoim komunikacie z dnia 8 czerwca 2017 r. pt. „Śródokresowy przegląd planu działania na rzecz unii rynków kapitałowych” Komisja zapowiedziała, że przedstawi „wniosek ustawodawczy dotyczący ogólnoeuropejskiego produktu z zakresu indywidualnego zabezpieczenia emerytalnego – do końca czerwca 2017 r. Wniosek ten położy podwaliny pod bezpieczniejszy, bardziej opłacalny i przejrzystszy rynek przystępnych i dobrowolnych prywatnych emerytalnych programów oszczędnościowych, którymi będzie można zarządzać na skalę ogólnoeuropejską. Pomoże on zaspokoić wymagania osób pragnących zwiększyć poziom swoich oszczędności emerytalnych adekwatnie do potrzeb, sprostać wyzwaniu demograficznemu, uzupełnić ofertę istniejących produktów i programów emerytalnych oraz zwiększyć opłacalność indywidualnego oszczędzania na emeryturę poprzez zaproponowanie atrakcyjnych możliwości inwestowania długoterminowego w ramach emerytur prywatnych”. |
| --- | --- |

(16)

W swoim komunikacie z dnia 8 czerwca 2017 r. pt. „Śródokresowy przegląd planu działania na rzecz unii rynków kapitałowych” Komisja zapowiedziała, że przedstawi „wniosek ustawodawczy dotyczący ogólnoeuropejskiego produktu z zakresu indywidualnego zabezpieczenia emerytalnego – do końca czerwca 2017 r. Wniosek ten położy podwaliny pod bezpieczniejszy, bardziej opłacalny i przejrzystszy rynek przystępnych i dobrowolnych prywatnych emerytalnych programów oszczędnościowych, którymi będzie można zarządzać na skalę ogólnoeuropejską. Pomoże on zaspokoić wymagania osób pragnących zwiększyć poziom swoich oszczędności emerytalnych adekwatnie do potrzeb, sprostać wyzwaniu demograficznemu, uzupełnić ofertę istniejących produktów i programów emerytalnych oraz zwiększyć opłacalność indywidualnego oszczędzania na emeryturę poprzez zaproponowanie atrakcyjnych możliwości inwestowania długoterminowego w ramach emerytur prywatnych”.

| (17) | Rozwój OIPE przyczyni się do poszerzenia oferty produktów pozwalających gromadzić oszczędności na emeryturę, zwłaszcza dla pracowników mobilnych, oraz do ustanowienia unijnego rynku dla dostawców OIPE. OIPE powinny jednak stanowić jedynie uzupełnienie publicznych systemów emerytalnych. |
| --- | --- |

(17)

Rozwój OIPE przyczyni się do poszerzenia oferty produktów pozwalających gromadzić oszczędności na emeryturę, zwłaszcza dla pracowników mobilnych, oraz do ustanowienia unijnego rynku dla dostawców OIPE. OIPE powinny jednak stanowić jedynie uzupełnienie publicznych systemów emerytalnych.

| (18) | Edukacja finansowa może przyczynić się do zwiększenia wiedzy na temat możliwości oszczędzania przez gospodarstwa domowe w formie dobrowolnych indywidualnych produktów emerytalnych. Oszczędzający powinni również mieć możliwość pełnego zrozumienia ryzyka związanego z OIPE oraz sposobu jego działania. |
| --- | --- |

(18)

Edukacja finansowa może przyczynić się do zwiększenia wiedzy na temat możliwości oszczędzania przez gospodarstwa domowe w formie dobrowolnych indywidualnych produktów emerytalnych. Oszczędzający powinni również mieć możliwość pełnego zrozumienia ryzyka związanego z OIPE oraz sposobu jego działania.

| (19) | Ramy legislacyjne dotyczące OIPE położą fundamenty pod skuteczny rynek przystępnych i dobrowolnych inwestycji emerytalnych, którymi zarządzać będzie można w skali ogólnoeuropejskiej. Uzupełniając istniejące ustawowe i pracownicze produkty i programy emerytalne, OIPE przyczyni się do zaspokojenia potrzeb osób pragnących zwiększyć adekwatność swoich oszczędności emerytalnych, a także pomoże sprostać wyzwaniu demograficznemu oraz zapewnić nowe bogate źródło kapitału prywatnego na potrzeby inwestycji długoterminowych. Wspomniane ramy nie zastąpią jednak ani nie zharmonizują istniejących krajowych systemów emerytur indywidualnych ani indywidualnych produktów emerytalnych, nie będą mieć także wpływu na istniejące ustawowe i pracownicze programy i produkty emerytalne. |
| --- | --- |

(19)

Ramy legislacyjne dotyczące OIPE położą fundamenty pod skuteczny rynek przystępnych i dobrowolnych inwestycji emerytalnych, którymi zarządzać będzie można w skali ogólnoeuropejskiej. Uzupełniając istniejące ustawowe i pracownicze produkty i programy emerytalne, OIPE przyczyni się do zaspokojenia potrzeb osób pragnących zwiększyć adekwatność swoich oszczędności emerytalnych, a także pomoże sprostać wyzwaniu demograficznemu oraz zapewnić nowe bogate źródło kapitału prywatnego na potrzeby inwestycji długoterminowych. Wspomniane ramy nie zastąpią jednak ani nie zharmonizują istniejących krajowych systemów emerytur indywidualnych ani indywidualnych produktów emerytalnych, nie będą mieć także wpływu na istniejące ustawowe i pracownicze programy i produkty emerytalne.

| (20) | OIPE to indywidualny, niepracowniczy produkt emerytalny, do którego oszczędzający w ramach OIPE przystępuje dobrowolnie z myślą o emeryturze. Ponieważ OIPE powinien opierać się na długoterminowym gromadzeniu kapitału, możliwości wcześniejszego wycofania kapitału powinny być ograniczone i mogą podlegać karze. |
| --- | --- |

(20)

OIPE to indywidualny, niepracowniczy produkt emerytalny, do którego oszczędzający w ramach OIPE przystępuje dobrowolnie z myślą o emeryturze. Ponieważ OIPE powinien opierać się na długoterminowym gromadzeniu kapitału, możliwości wcześniejszego wycofania kapitału powinny być ograniczone i mogą podlegać karze.

| (21) | W niniejszym rozporządzeniu zharmonizowano szereg podstawowych cech OIPE, które odnoszą się do kluczowych elementów takich jak: dystrybucja, minimalna zawartość umów, polityka inwestycyjna, zmiana dostawcy czy też transgraniczne oferowanie produktu i możliwość jego transgranicznego przenoszenia. Harmonizacja tych podstawowych cech pozwoli zrównać warunki działania z korzyścią dla ogółu dostawców indywidualnych produktów emerytalnych oraz pomoże zdynamizować proces tworzenia unii rynków kapitałowych i integrację wewnętrznego rynku emerytur indywidualnych. Doprowadzi to do utworzenia w dużej mierze znormalizowanego ogólnoeuropejskiego produktu, dostępnego we wszystkich państwach członkowskich, który pozwoli konsumentom wykorzystać w pełni dobrodziejstwa rynku wewnętrznego, umożliwiając im przenoszenie uprawnień emerytalnych za granicę i oferując szerszy wybór różnego rodzaju dostawców, w tym dostawców zagranicznych. W wyniku zniesienia części barier dla transgranicznego świadczenia usług w zakresie zabezpieczenia emerytalnego OIPE przyczyni się do wzrostu konkurencji między dostawcami w skali ogólnoeuropejskiej oraz wygeneruje korzyści skali z pożytkiem dla oszczędzających. |
| --- | --- |

(21)

W niniejszym rozporządzeniu zharmonizowano szereg podstawowych cech OIPE, które odnoszą się do kluczowych elementów takich jak: dystrybucja, minimalna zawartość umów, polityka inwestycyjna, zmiana dostawcy czy też transgraniczne oferowanie produktu i możliwość jego transgranicznego przenoszenia. Harmonizacja tych podstawowych cech pozwoli zrównać warunki działania z korzyścią dla ogółu dostawców indywidualnych produktów emerytalnych oraz pomoże zdynamizować proces tworzenia unii rynków kapitałowych i integrację wewnętrznego rynku emerytur indywidualnych. Doprowadzi to do utworzenia w dużej mierze znormalizowanego ogólnoeuropejskiego produktu, dostępnego we wszystkich państwach członkowskich, który pozwoli konsumentom wykorzystać w pełni dobrodziejstwa rynku wewnętrznego, umożliwiając im przenoszenie uprawnień emerytalnych za granicę i oferując szerszy wybór różnego rodzaju dostawców, w tym dostawców zagranicznych. W wyniku zniesienia części barier dla transgranicznego świadczenia usług w zakresie zabezpieczenia emerytalnego OIPE przyczyni się do wzrostu konkurencji między dostawcami w skali ogólnoeuropejskiej oraz wygeneruje korzyści skali z pożytkiem dla oszczędzających.

| (22) | W art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano możliwość przyjęcia aktów zarówno w postaci rozporządzeń, jak i dyrektyw. Za preferowany instrument uznano rozporządzenie, gdyż będzie ono bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie umożliwi zatem szybsze upowszechnienie się OIPE i pozwoli szybciej zaspokoić zapotrzebowanie na dodatkowe emerytalne produkty oszczędnościowe i nowe inwestycje w kontekście unii rynków kapitałowych. Niniejsze rozporządzenie przewiduje harmonizację podstawowych cech OIPE, które nie muszą podlegać szczególnym przepisom krajowym, a zatem w niniejszym przypadku rozporządzenie jest właściwszym instrumentem niż dyrektywa. Z drugiej strony cechy wspomnianego produktu, które nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia (np. warunki regulujące fazę akumulacji), podlegają przepisom krajowym. |
| --- | --- |

(22)

W art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano możliwość przyjęcia aktów zarówno w postaci rozporządzeń, jak i dyrektyw. Za preferowany instrument uznano rozporządzenie, gdyż będzie ono bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie umożliwi zatem szybsze upowszechnienie się OIPE i pozwoli szybciej zaspokoić zapotrzebowanie na dodatkowe emerytalne produkty oszczędnościowe i nowe inwestycje w kontekście unii rynków kapitałowych. Niniejsze rozporządzenie przewiduje harmonizację podstawowych cech OIPE, które nie muszą podlegać szczególnym przepisom krajowym, a zatem w niniejszym przypadku rozporządzenie jest właściwszym instrumentem niż dyrektywa. Z drugiej strony cechy wspomnianego produktu, które nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia (np. warunki regulujące fazę akumulacji), podlegają przepisom krajowym.

| (23) | Niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić jednolite przepisy dotyczące rejestracji, oferowania i dystrybucji OIPE oraz nadzoru nad nimi. OIPE powinny podlegać przepisom niniejszego rozporządzenia, odpowiednim unijnym przepisom sektorowym, a także odpowiednim aktom delegowanym i wykonawczym. Ponadto zastosowanie mają przepisy przyjęte przez państwa członkowskie w ramach wdrażania unijnych przepisów sektorowych. Jeżeli nie są już objęte niniejszym rozporządzeniem lub unijnymi przepisami sektorowymi, zastosowanie mają odpowiednie przepisy prawa państw członkowskich. OIPE powinien również podlegać umowie zawartej między oszczędzającym w ramach OIPE a dostawcą OIPE (zwaną dalej „umową dotyczącą OIPE”). Istnieje szereg zasadniczych cech produktu, które należy uwzględnić w umowie dotyczącej OIPE. Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla przepisów unijnych w dziedzinie prawa prywatnego międzynarodowego, w szczególności przepisów dotyczących jurysdykcji sądów oraz prawa właściwego. Niniejsze rozporządzenie powinno również pozostawać bez uszczerbku dla krajowych przepisów dotyczących prawa umów, przepisów socjalnych, pracowniczych i podatkowych. |
| --- | --- |

(23)

Niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić jednolite przepisy dotyczące rejestracji, oferowania i dystrybucji OIPE oraz nadzoru nad nimi. OIPE powinny podlegać przepisom niniejszego rozporządzenia, odpowiednim unijnym przepisom sektorowym, a także odpowiednim aktom delegowanym i wykonawczym. Ponadto zastosowanie mają przepisy przyjęte przez państwa członkowskie w ramach wdrażania unijnych przepisów sektorowych. Jeżeli nie są już objęte niniejszym rozporządzeniem lub unijnymi przepisami sektorowymi, zastosowanie mają odpowiednie przepisy prawa państw członkowskich. OIPE powinien również podlegać umowie zawartej między oszczędzającym w ramach OIPE a dostawcą OIPE (zwaną dalej „umową dotyczącą OIPE”). Istnieje szereg zasadniczych cech produktu, które należy uwzględnić w umowie dotyczącej OIPE. Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla przepisów unijnych w dziedzinie prawa prywatnego międzynarodowego, w szczególności przepisów dotyczących jurysdykcji sądów oraz prawa właściwego. Niniejsze rozporządzenie powinno również pozostawać bez uszczerbku dla krajowych przepisów dotyczących prawa umów, przepisów socjalnych, pracowniczych i podatkowych.

| (24) | Niniejsze rozporządzenie powinno jasno określać, że umowa dotycząca OIPE musi być zgodna ze wszystkimi obowiązującymi przepisami. Ponadto umowa dotycząca OIPE powinna określać prawa i obowiązki stron oraz zawierać zestaw kluczowych cech produktu. Umowa dotycząca OIPE może również zostać zawarta przez przedstawiciela grupy oszczędzających w ramach OIPE, na przykład przez niezależne stowarzyszenie oszczędzających, działającego w imieniu tej grupy, pod warunkiem że odbywa się to zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i obowiązującym prawem krajowym, a oszczędzający w ramach OIPE zapisujący się w ten sposób uzyskują takie same informacje i porady jak oszczędzający w ramach OIPE, którzy zawierają umowę dotyczącą OIPE bezpośrednio z dostawcą OIPE lub za pośrednictwem dystrybutora OIPE. |
| --- | --- |

(24)

Niniejsze rozporządzenie powinno jasno określać, że umowa dotycząca OIPE musi być zgodna ze wszystkimi obowiązującymi przepisami. Ponadto umowa dotycząca OIPE powinna określać prawa i obowiązki stron oraz zawierać zestaw kluczowych cech produktu. Umowa dotycząca OIPE może również zostać zawarta przez przedstawiciela grupy oszczędzających w ramach OIPE, na przykład przez niezależne stowarzyszenie oszczędzających, działającego w imieniu tej grupy, pod warunkiem że odbywa się to zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i obowiązującym prawem krajowym, a oszczędzający w ramach OIPE zapisujący się w ten sposób uzyskują takie same informacje i porady jak oszczędzający w ramach OIPE, którzy zawierają umowę dotyczącą OIPE bezpośrednio z dostawcą OIPE lub za pośrednictwem dystrybutora OIPE.

| (25) | Dostawcy OIPE powinni mieć dostęp do całego unijnego rynku na podstawie pojedynczej rejestracji produktu dokonywanej w oparciu o jednolity zbiór przepisów. Aby wprowadzić do obrotu produkt pod nazwą „OIPE”, dostawcy OIPE powinni składać wnioski o rejestrację do swoich właściwych organów. Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia rejestracji istniejącego indywidualnego produktu emerytalnego, który spełnia warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. Właściwe organy powinny podjąć decyzję o rejestracji, jeżeli wnioskujący dostawca OIPE dostarczył wszystkie niezbędne informacje oraz jeżeli wprowadzono odpowiednie rozwiązania zapewniające zgodność z wymogami niniejszego rozporządzenia. Po podjęciu decyzji o rejestracji właściwe organy powinny powiadomić o tym Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (4), aby zarejestrować dostawcę OIPE i OIPE w centralnym rejestrze publicznym. Taka rejestracja powinna być ważna na terenie całej Unii. W celu zapewnienia skutecznego nadzoru nad przestrzeganiem jednolitych wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu późniejsze zmiany informacji i dokumentów przedstawionych w procedurze rejestracji powinny być natychmiast zgłaszane właściwym organom i, w stosownych przypadkach, EIOPA. |
| --- | --- |

(25)

Dostawcy OIPE powinni mieć dostęp do całego unijnego rynku na podstawie pojedynczej rejestracji produktu dokonywanej w oparciu o jednolity zbiór przepisów. Aby wprowadzić do obrotu produkt pod nazwą „OIPE”, dostawcy OIPE powinni składać wnioski o rejestrację do swoich właściwych organów. Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia rejestracji istniejącego indywidualnego produktu emerytalnego, który spełnia warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. Właściwe organy powinny podjąć decyzję o rejestracji, jeżeli wnioskujący dostawca OIPE dostarczył wszystkie niezbędne informacje oraz jeżeli wprowadzono odpowiednie rozwiązania zapewniające zgodność z wymogami niniejszego rozporządzenia. Po podjęciu decyzji o rejestracji właściwe organy powinny powiadomić o tym Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (4), aby zarejestrować dostawcę OIPE i OIPE w centralnym rejestrze publicznym. Taka rejestracja powinna być ważna na terenie całej Unii. W celu zapewnienia skutecznego nadzoru nad przestrzeganiem jednolitych wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu późniejsze zmiany informacji i dokumentów przedstawionych w procedurze rejestracji powinny być natychmiast zgłaszane właściwym organom i, w stosownych przypadkach, EIOPA.

| (26) | EIOPA powinien utworzyć centralny rejestr publiczny zawierający informacje na temat OIPE, które zostały zarejestrowane i mogłyby być oferowane i dystrybuowane w Unii, informacje na temat dostawców OIPE oraz wykaz państw członkowskich, w których dany OIPE jest oferowany. W przypadku gdy dostawcy OIPE nie prowadzą dystrybucji OIPE na terytorium danego państwa członkowskiego, ale są w stanie otworzyć subkonto dla tego państwa członkowskiego, aby zapewnić klientom OIPE możliwość przeniesienia, w rejestrze tym powinny również znajdować się informacje o państwach członkowskich, dla których dostawca OIPE oferuje subkonta. |
| --- | --- |

(26)

EIOPA powinien utworzyć centralny rejestr publiczny zawierający informacje na temat OIPE, które zostały zarejestrowane i mogłyby być oferowane i dystrybuowane w Unii, informacje na temat dostawców OIPE oraz wykaz państw członkowskich, w których dany OIPE jest oferowany. W przypadku gdy dostawcy OIPE nie prowadzą dystrybucji OIPE na terytorium danego państwa członkowskiego, ale są w stanie otworzyć subkonto dla tego państwa członkowskiego, aby zapewnić klientom OIPE możliwość przeniesienia, w rejestrze tym powinny również znajdować się informacje o państwach członkowskich, dla których dostawca OIPE oferuje subkonta.

| (27) | Istnieją znaczne różnice między państwami członkowskimi, jeżeli chodzi o sposób organizacji i uregulowania instytucji pracowniczych programów emerytalnych (IORP), o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 (5). W niektórych państwach członkowskich instytucje te mogą prowadzić jedynie działalność w zakresie pracowniczych programów emerytalnych, podczas gdy w innych państwach członkowskich instytucje te – w tym uprawnione podmioty odpowiedzialne za zarządzanie nimi i działanie w ich imieniu, jeżeli IORP nie posiadają osobowości prawnej – mogą prowadzić działalność dotyczącą zarówno pracowniczych, jak i indywidualnych programów emerytalnych. Nie tylko doprowadziło to do zróżnicowania struktur organizacyjnych tych instytucji, ale wiąże się także z różnicami w zakresie prowadzenia nadzoru na szczeblu krajowym. W szczególności nadzór ostrożnościowy nad IORP uprawnionymi do prowadzenia działalności w zakresie pracowniczych i indywidualnych programów emerytalnych jest szerszy niż w przypadku IORP prowadzących jedynie działalność związaną z pracowniczymi programami emerytalnymi.
  Aby nie zagrażać stabilności finansowej oraz aby uwzględnić różnice dotyczące struktury organizacyjnej i nadzoru, możliwość oferowania OIPE powinny mieć wyłącznie IORP, które zgodnie z prawem krajowym otrzymały zezwolenie na oferowanie indywidualnych produktów emerytalnych i podlegają nadzorowi w tym zakresie. Ponadto, w celu zapewnienia większej stabilności finansowej, wszystkie aktywa i pasywa związane z działalnością w zakresie oferowania OIPE powinny być wyodrębniane, bez możliwości ich przeniesienia na inną działalność instytucji w zakresie oferowania programów emerytalnych. IORP, które oferują OIPE, powinny również zawsze spełniać odpowiednie normy określone w dyrektywie (UE) 2016/2341, w tym bardziej szczegółowe zasady inwestowania ustanowione przez państwa członkowskie, w których są zarejestrowane lub otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/2341 podczas transpozycji tej dyrektywy, oraz przepisy ich systemu zarządzania. Podobnie jak w przypadku innych dostawców OIPE, w przypadku gdy niniejsze rozporządzenie ustanawia bardziej rygorystyczne przepisy, takie przepisy powinny mieć zastosowanie. |
| --- | --- |

(27)

Istnieją znaczne różnice między państwami członkowskimi, jeżeli chodzi o sposób organizacji i uregulowania instytucji pracowniczych programów emerytalnych (IORP), o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 (5). W niektórych państwach członkowskich instytucje te mogą prowadzić jedynie działalność w zakresie pracowniczych programów emerytalnych, podczas gdy w innych państwach członkowskich instytucje te – w tym uprawnione podmioty odpowiedzialne za zarządzanie nimi i działanie w ich imieniu, jeżeli IORP nie posiadają osobowości prawnej – mogą prowadzić działalność dotyczącą zarówno pracowniczych, jak i indywidualnych programów emerytalnych. Nie tylko doprowadziło to do zróżnicowania struktur organizacyjnych tych instytucji, ale wiąże się także z różnicami w zakresie prowadzenia nadzoru na szczeblu krajowym. W szczególności nadzór ostrożnościowy nad IORP uprawnionymi do prowadzenia działalności w zakresie pracowniczych i indywidualnych programów emerytalnych jest szerszy niż w przypadku IORP prowadzących jedynie działalność związaną z pracowniczymi programami emerytalnymi.

Aby nie zagrażać stabilności finansowej oraz aby uwzględnić różnice dotyczące struktury organizacyjnej i nadzoru, możliwość oferowania OIPE powinny mieć wyłącznie IORP, które zgodnie z prawem krajowym otrzymały zezwolenie na oferowanie indywidualnych produktów emerytalnych i podlegają nadzorowi w tym zakresie. Ponadto, w celu zapewnienia większej stabilności finansowej, wszystkie aktywa i pasywa związane z działalnością w zakresie oferowania OIPE powinny być wyodrębniane, bez możliwości ich przeniesienia na inną działalność instytucji w zakresie oferowania programów emerytalnych. IORP, które oferują OIPE, powinny również zawsze spełniać odpowiednie normy określone w dyrektywie (UE) 2016/2341, w tym bardziej szczegółowe zasady inwestowania ustanowione przez państwa członkowskie, w których są zarejestrowane lub otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/2341 podczas transpozycji tej dyrektywy, oraz przepisy ich systemu zarządzania. Podobnie jak w przypadku innych dostawców OIPE, w przypadku gdy niniejsze rozporządzenie ustanawia bardziej rygorystyczne przepisy, takie przepisy powinny mieć zastosowanie.

| (28) | Pojedynczy „paszport” OIPE zapewni stworzenie rynku wewnętrznego tych produktów. |
| --- | --- |

(28)

Pojedynczy „paszport” OIPE zapewni stworzenie rynku wewnętrznego tych produktów.

| (29) | Dostawcy OIPE powinni mieć możliwość prowadzenia dystrybucji zarówno OIPE, które sami stworzyli, jak i OIPE, których nie stworzyli, pod warunkiem że będzie to zgodne z odpowiednimi przepisami sektorowymi. Dystrybutorzy OIPE powinni być uprawnieni do dystrybucji OIPE, których nie stworzyli. Dystrybutorzy OIPE powinni prowadzić dystrybucję tylko tych produktów, w odniesieniu do których posiadają odpowiednią wiedzę i kompetencje zgodnie z odpowiednimi przepisami sektorowymi. |
| --- | --- |

(29)

Dostawcy OIPE powinni mieć możliwość prowadzenia dystrybucji zarówno OIPE, które sami stworzyli, jak i OIPE, których nie stworzyli, pod warunkiem że będzie to zgodne z odpowiednimi przepisami sektorowymi. Dystrybutorzy OIPE powinni być uprawnieni do dystrybucji OIPE, których nie stworzyli. Dystrybutorzy OIPE powinni prowadzić dystrybucję tylko tych produktów, w odniesieniu do których posiadają odpowiednią wiedzę i kompetencje zgodnie z odpowiednimi przepisami sektorowymi.

| (30) | Dostawcy OIPE lub dystrybutorzy OIPE powinni przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE udzielać potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE porad uwzględniających długoterminowy charakter produktu, indywidualne wymagania i potrzeby oszczędzającego w ramach OIPE oraz ograniczoną możliwość wykupu. Doradztwo powinno w szczególności mieć na celu informowanie oszczędzającego w ramach OIPE o cechach wariantów inwestycyjnych, poziomie ochrony kapitału i formach wypłat. |
| --- | --- |

(30)

Dostawcy OIPE lub dystrybutorzy OIPE powinni przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE udzielać potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE porad uwzględniających długoterminowy charakter produktu, indywidualne wymagania i potrzeby oszczędzającego w ramach OIPE oraz ograniczoną możliwość wykupu. Doradztwo powinno w szczególności mieć na celu informowanie oszczędzającego w ramach OIPE o cechach wariantów inwestycyjnych, poziomie ochrony kapitału i formach wypłat.

| (31) | W ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości dostawcy OIPE mogą dostarczać OIPE, a dystrybutorzy OIPE mogą prowadzić dystrybucję OIPE na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego po otwarciu subkonta dla tego przyjmującego państwa członkowskiego. Aby zapewnić wysoką jakość usług i skuteczną ochronę konsumentów, państwo członkowskie pochodzenia oraz przyjmujące państwo członkowskie powinny ściśle współpracować przy egzekwowaniu obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu. W przypadku gdy dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE prowadzą działalność w różnych państwach członkowskich, korzystając ze swobody świadczenia usług, za zapewnienie przestrzegania obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu odpowiedzialne powinny być właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ze względu na ich bliższe związki z dostawcą OIPE. W celu zapewnienia sprawiedliwego podziału obowiązków między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego, w przypadku gdy właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego powezmą wiedzę o naruszeniach obowiązków, które mają miejsce na ich terytorium, powinny poinformować o tym właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, na których to organach powinien wówczas spoczywać obowiązek zastosowania odpowiednich środków. Ponadto właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego powinny być uprawnione do interwencji, jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie zastosują odpowiednich środków lub jeżeli zastosowane środki będą niewystarczające. |
| --- | --- |

(31)

W ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości dostawcy OIPE mogą dostarczać OIPE, a dystrybutorzy OIPE mogą prowadzić dystrybucję OIPE na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego po otwarciu subkonta dla tego przyjmującego państwa członkowskiego. Aby zapewnić wysoką jakość usług i skuteczną ochronę konsumentów, państwo członkowskie pochodzenia oraz przyjmujące państwo członkowskie powinny ściśle współpracować przy egzekwowaniu obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu. W przypadku gdy dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE prowadzą działalność w różnych państwach członkowskich, korzystając ze swobody świadczenia usług, za zapewnienie przestrzegania obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu odpowiedzialne powinny być właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ze względu na ich bliższe związki z dostawcą OIPE. W celu zapewnienia sprawiedliwego podziału obowiązków między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego, w przypadku gdy właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego powezmą wiedzę o naruszeniach obowiązków, które mają miejsce na ich terytorium, powinny poinformować o tym właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, na których to organach powinien wówczas spoczywać obowiązek zastosowania odpowiednich środków. Ponadto właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego powinny być uprawnione do interwencji, jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia nie zastosują odpowiednich środków lub jeżeli zastosowane środki będą niewystarczające.

| (32) | Właściwe organy państw członkowskich powinny mieć do dyspozycji wszystkie środki, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego prowadzenia działalności przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE na całym terytorium Unii, niezależnie od tego, czy podmioty te prowadzą działalność, korzystając ze swobody przedsiębiorczości czy też swobody świadczenia usług. Aby zapewnić skuteczność nadzoru, wszelkie działania podejmowane przez właściwe organy powinny być współmierne do charakteru, skali i złożoności ryzyka właściwego dla działalności danego dostawcy lub dystrybutora. |
| --- | --- |

(32)

Właściwe organy państw członkowskich powinny mieć do dyspozycji wszystkie środki, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego prowadzenia działalności przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE na całym terytorium Unii, niezależnie od tego, czy podmioty te prowadzą działalność, korzystając ze swobody przedsiębiorczości czy też swobody świadczenia usług. Aby zapewnić skuteczność nadzoru, wszelkie działania podejmowane przez właściwe organy powinny być współmierne do charakteru, skali i złożoności ryzyka właściwego dla działalności danego dostawcy lub dystrybutora.

| (33) | Ogólnoeuropejski wymiar OIPE można rozwijać nie tylko na poziomie dostawców – zapewniając im możliwość prowadzenia działalności transgranicznej – lecz także na poziomie oszczędzających w ramach OIPE, zapewniając im możliwość przenoszenia OIPE i usługę zmiany dostawcy, a tym samym przyczyniając się do ochrony indywidualnych uprawnień emerytalnych osób korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania przewidzianego w art. 21 i 45 TFUE. Możliwość przenoszenia OIPE ma zastosowanie w sytuacji, gdy oszczędzający w ramach OIPE zmienia miejsce swojego zamieszkania, przenosząc się do innego państwa członkowskiego, bez zmiany dostawcy OIPE, natomiast zmiana dostawcy OIPE niekoniecznie musi wiązać się ze zmianą miejsca zamieszkania. |
| --- | --- |

(33)

Ogólnoeuropejski wymiar OIPE można rozwijać nie tylko na poziomie dostawców – zapewniając im możliwość prowadzenia działalności transgranicznej – lecz także na poziomie oszczędzających w ramach OIPE, zapewniając im możliwość przenoszenia OIPE i usługę zmiany dostawcy, a tym samym przyczyniając się do ochrony indywidualnych uprawnień emerytalnych osób korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania przewidzianego w art. 21 i 45 TFUE. Możliwość przenoszenia OIPE ma zastosowanie w sytuacji, gdy oszczędzający w ramach OIPE zmienia miejsce swojego zamieszkania, przenosząc się do innego państwa członkowskiego, bez zmiany dostawcy OIPE, natomiast zmiana dostawcy OIPE niekoniecznie musi wiązać się ze zmianą miejsca zamieszkania.

| (34) | W ramach OIPE powinny funkcjonować krajowe subkonta: każde z nich powinno uwzględniać te cechy indywidualnego produktu emerytalnego, których obecność warunkuje objęcie ulgami składek wpłacanych na rzecz OIPE lub wypłat, jeżeli są one dostępne w państwach członkowskich, w odniesieniu do których dostawca OIPE udostępnia subkonto. Subkonto należy wykorzystywać do prowadzenia rejestru składek wpłaconych w fazie akumulacji i wypłat dokonanych w fazie dekumulacji zgodnie z prawem państwa członkowskiego, dla którego dane subkonto zostało otwarte. Na poziomie oszczędzającego w ramach OIPE pierwsze subkonto powinno zostać utworzone w momencie zawarcia umowy dotyczącej OIPE. |
| --- | --- |

(34)

W ramach OIPE powinny funkcjonować krajowe subkonta: każde z nich powinno uwzględniać te cechy indywidualnego produktu emerytalnego, których obecność warunkuje objęcie ulgami składek wpłacanych na rzecz OIPE lub wypłat, jeżeli są one dostępne w państwach członkowskich, w odniesieniu do których dostawca OIPE udostępnia subkonto. Subkonto należy wykorzystywać do prowadzenia rejestru składek wpłaconych w fazie akumulacji i wypłat dokonanych w fazie dekumulacji zgodnie z prawem państwa członkowskiego, dla którego dane subkonto zostało otwarte. Na poziomie oszczędzającego w ramach OIPE pierwsze subkonto powinno zostać utworzone w momencie zawarcia umowy dotyczącej OIPE.

| (35) | Aby umożliwić dostawcom OIPE sprawne wdrożenie tego produktu, obowiązek zapewnienia OIPE zawierającego subkonta dla co najmniej dwóch państw członkowskich powinien mieć zastosowanie najpóźniej trzy lata po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. W momencie uruchomienia OIPE dostawca OIPE powinien przekazywać informacje na temat tego, które subkonta są natychmiast dostępne, aby uniknąć ewentualnego wprowadzania w błąd oszczędzających w ramach OIPE. Jeżeli oszczędzający w ramach OIPE przenosi się do innego państwa członkowskiego, a dla tego państwa członkowskiego nie jest dostępne żadne subkonto, dostawca OIPE powinien umożliwić oszczędzającemu w ramach OIPE niezwłoczną bezpłatną zmianę na innego dostawcę OIPE, który oferuje subkonto dla tego państwa członkowskiego. Oszczędzający w ramach OIPE może również nadal wnosić składki na subkonto, na które wpłacane były składki przed zmianą miejsca zamieszkania. |
| --- | --- |

(35)

Aby umożliwić dostawcom OIPE sprawne wdrożenie tego produktu, obowiązek zapewnienia OIPE zawierającego subkonta dla co najmniej dwóch państw członkowskich powinien mieć zastosowanie najpóźniej trzy lata po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. W momencie uruchomienia OIPE dostawca OIPE powinien przekazywać informacje na temat tego, które subkonta są natychmiast dostępne, aby uniknąć ewentualnego wprowadzania w błąd oszczędzających w ramach OIPE. Jeżeli oszczędzający w ramach OIPE przenosi się do innego państwa członkowskiego, a dla tego państwa członkowskiego nie jest dostępne żadne subkonto, dostawca OIPE powinien umożliwić oszczędzającemu w ramach OIPE niezwłoczną bezpłatną zmianę na innego dostawcę OIPE, który oferuje subkonto dla tego państwa członkowskiego. Oszczędzający w ramach OIPE może również nadal wnosić składki na subkonto, na które wpłacane były składki przed zmianą miejsca zamieszkania.

| (36) | Mając na względzie długoterminowy charakter OIPE oraz związane z tym obciążenie administracyjne, dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE powinni przekazywać potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE oraz beneficjentom OIPE jasne, zrozumiałe i odpowiednio szczegółowe informacje, aby wesprzeć ich w podejmowaniu decyzji dotyczących ich emerytury. Z tego samego powodu dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE powinni również zapewnić wysoki poziom przejrzystości na różnych etapach funkcjonowania OIPE, w tym przed zawarciem umowy, w chwili zawarcia umowy, w fazie akumulacji (w tym w okresie przedemerytalnym) oraz w fazie dekumulacji. W szczególności powinni oni udzielać informacji dotyczących nabytych uprawnień emerytalnych, prognozowanego poziomu świadczeń emerytalnych z OIPE, ryzyka i gwarancji, uwzględnienia czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego oraz kosztów. Jeżeli prognozowany poziom świadczeń emerytalnych z OIPE opiera się na scenariuszach ekonomicznych, w informacjach tych należy również uwzględnić scenariusz opierający się na najlepszym szacunku oraz scenariusz niekorzystny, który powinien być skrajny, lecz realistyczny. |
| --- | --- |

(36)

Mając na względzie długoterminowy charakter OIPE oraz związane z tym obciążenie administracyjne, dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE powinni przekazywać potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE oraz beneficjentom OIPE jasne, zrozumiałe i odpowiednio szczegółowe informacje, aby wesprzeć ich w podejmowaniu decyzji dotyczących ich emerytury. Z tego samego powodu dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE powinni również zapewnić wysoki poziom przejrzystości na różnych etapach funkcjonowania OIPE, w tym przed zawarciem umowy, w chwili zawarcia umowy, w fazie akumulacji (w tym w okresie przedemerytalnym) oraz w fazie dekumulacji. W szczególności powinni oni udzielać informacji dotyczących nabytych uprawnień emerytalnych, prognozowanego poziomu świadczeń emerytalnych z OIPE, ryzyka i gwarancji, uwzględnienia czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego oraz kosztów. Jeżeli prognozowany poziom świadczeń emerytalnych z OIPE opiera się na scenariuszach ekonomicznych, w informacjach tych należy również uwzględnić scenariusz opierający się na najlepszym szacunku oraz scenariusz niekorzystny, który powinien być skrajny, lecz realistyczny.

| (37) | Przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE należy przekazać wszystkie informacje niezbędne do dokonania świadomego wyboru. Przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE należy określić wymogi i potrzeby emerytalne oraz zapewnić doradztwo. |
| --- | --- |

(37)

Przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE należy przekazać wszystkie informacje niezbędne do dokonania świadomego wyboru. Przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE należy określić wymogi i potrzeby emerytalne oraz zapewnić doradztwo.

| (38) | W celu zapewnienia optymalnej przejrzystości produktu dostawcy OIPE powinni sporządzić dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące OIPE (OIPE KID), który tworzą, zanim te OIPE będzie można rozprowadzać wśród oszczędzających w ramach OIPE. Powinni być oni również odpowiedzialni za dokładność OIPE KID. OIPE KID powinien zastąpić i dostosować dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, przewidziany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 (6), który w związku z tym nie musiałby być przekazywany w przypadku OIPE. Należy sporządzić osobny OIPE KID dotyczący podstawowego OIPE. W przypadku gdy dostawca OIPE oferuje alternatywne warianty inwestycyjne, należy również przedstawić ogólny KID dla alternatywnych wariantów inwestycyjnych, który mógłby również zawierać odniesienia do innych dokumentów. Ewentualnie, w przypadku gdy nie można dostarczyć wymaganych informacji o alternatywnych wariantach inwestycyjnych w ramach osobnego, samodzielnego KID, należy przedstawić odrębny KID dla każdego alternatywnego wariantu inwestycyjnego. Powinno to jednak mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy udostępnienie ogólnego KID dla alternatywnych wariantów inwestycyjnych nie leżałoby w interesie klientów OIPE. W związku z tym jeżeli właściwe organy oceniają zgodność OIPE KID z niniejszym rozporządzeniem, powinny one w stosownych przypadkach zapewnić optymalną porównywalność różnych wariantów inwestycyjnych, biorąc pod uwagę w szczególności najnowsze osiągnięcia analizy behawioralnej, aby uniknąć błędów poznawczych spowodowanych sposobem prezentacji informacji. |
| --- | --- |

(38)

W celu zapewnienia optymalnej przejrzystości produktu dostawcy OIPE powinni sporządzić dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące OIPE (OIPE KID), który tworzą, zanim te OIPE będzie można rozprowadzać wśród oszczędzających w ramach OIPE. Powinni być oni również odpowiedzialni za dokładność OIPE KID. OIPE KID powinien zastąpić i dostosować dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, przewidziany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 (6), który w związku z tym nie musiałby być przekazywany w przypadku OIPE. Należy sporządzić osobny OIPE KID dotyczący podstawowego OIPE. W przypadku gdy dostawca OIPE oferuje alternatywne warianty inwestycyjne, należy również przedstawić ogólny KID dla alternatywnych wariantów inwestycyjnych, który mógłby również zawierać odniesienia do innych dokumentów. Ewentualnie, w przypadku gdy nie można dostarczyć wymaganych informacji o alternatywnych wariantach inwestycyjnych w ramach osobnego, samodzielnego KID, należy przedstawić odrębny KID dla każdego alternatywnego wariantu inwestycyjnego. Powinno to jednak mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy udostępnienie ogólnego KID dla alternatywnych wariantów inwestycyjnych nie leżałoby w interesie klientów OIPE. W związku z tym jeżeli właściwe organy oceniają zgodność OIPE KID z niniejszym rozporządzeniem, powinny one w stosownych przypadkach zapewnić optymalną porównywalność różnych wariantów inwestycyjnych, biorąc pod uwagę w szczególności najnowsze osiągnięcia analizy behawioralnej, aby uniknąć błędów poznawczych spowodowanych sposobem prezentacji informacji.

| (39) | W celu zapewnienia szerokiego upowszechnienia i dostępności OIPE KID niniejsze rozporządzenie powinno przewidywać obowiązek publikowania OIPE KID przez dostawcę OIPE na jego stronie internetowej. Dostawca OIPE powinien opublikować OIPE KID dla każdego państwa członkowskiego, w którym OIPE jest przedmiotem dystrybucji w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości, zawierający konkretne informacje o warunkach dotyczących fazy akumulacji i fazy dekumulacji dla tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(39)

W celu zapewnienia szerokiego upowszechnienia i dostępności OIPE KID niniejsze rozporządzenie powinno przewidywać obowiązek publikowania OIPE KID przez dostawcę OIPE na jego stronie internetowej. Dostawca OIPE powinien opublikować OIPE KID dla każdego państwa członkowskiego, w którym OIPE jest przedmiotem dystrybucji w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości, zawierający konkretne informacje o warunkach dotyczących fazy akumulacji i fazy dekumulacji dla tego państwa członkowskiego.

| (40) | Kalkulatory indywidualnych produktów emerytalnych są już opracowywane na poziomie krajowym. Aby te kalkulatory były w możliwie największym stopniu użyteczne dla konsumentów, powinny uwzględniać jednak koszty i opłaty pobierane przez różnych dostawców OIPE, a także dalsze koszty lub opłaty pobierane przez pośredników lub inne strony łańcucha inwestycyjnego, które nie zostały jeszcze uwzględnione przez dostawców OIPE. |
| --- | --- |

(40)

Kalkulatory indywidualnych produktów emerytalnych są już opracowywane na poziomie krajowym. Aby te kalkulatory były w możliwie największym stopniu użyteczne dla konsumentów, powinny uwzględniać jednak koszty i opłaty pobierane przez różnych dostawców OIPE, a także dalsze koszty lub opłaty pobierane przez pośredników lub inne strony łańcucha inwestycyjnego, które nie zostały jeszcze uwzględnione przez dostawców OIPE.

| (41) | Szczegółowe informacje, które należy uwzględnić w OIPE KID, oraz sposób prezentacji tych informacji należy dodatkowo zharmonizować za pomocą regulacyjnych standardów technicznych, uwzględniając istniejące i trwające badania nad zachowaniami konsumentów, w tym wyniki prowadzonych z udziałem konsumentów badań poświęconych skuteczności różnych sposobów prezentacji informacji. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych. Te regulacyjne standardy techniczne powinny zostać opracowane przez EIOPA po konsultacjach z pozostałymi Europejskimi Urzędami Nadzoru, tj. Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (7), oraz Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (8), w stosownych przypadkach również z Europejskim Bankiem Centralnym, właściwymi organami i po badaniach wśród konsumentów i przedsiębiorstw zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, i należy określić w nim szczegółowo treść i sposób przedstawienia informacji, które mają być zawarte w OIPE KID; warunki, zgodnie z którymi OIPE KID powinien zostać poddany przeglądowi i zmianie, warunki dotyczące spełnienia wymogu przedstawienia OIPE KID, zasady określania założeń dla prognoz dotyczące świadczeń emerytalnych, szczegóły przedstawiania informacji, które mają być zawarte w „Informacji o świadczeniach z OIPE” oraz minimalne kryteria, które muszą spełnić techniki ograniczania ryzyka. Opracowując projekt regulacyjnych standardów technicznych, EIOPA powinien uwzględnić różne możliwe rodzaje OIPE, długoterminowy charakter OIPE, zdolności oszczędzających w ramach OIPE oraz cechy OIPE. Przed przedstawieniem Komisji projektu regulacyjnych standardów technicznych należy przeprowadzić w odpowiednich przypadkach badania wśród konsumentów i przedsiębiorstw z wykorzystaniem rzeczywistych danych. Komisja powinna przyjmować te regulacyjne standardy techniczne w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010. Należy również przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EIOPA w odniesieniu do szczegółów współpracy i wymiany informacji razem z wymogami niezbędnymi do przedstawiania informacji w standardowym formacie umożliwiającym porównanie oraz, po konsultacji z pozostałymi Europejskimi Urzędami Nadzoru i właściwymi organami oraz po badaniach wśród przedsiębiorstw, w odniesieniu do formatu sprawozdawczości nadzorczej, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE i zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010. |
| --- | --- |

(41)

Szczegółowe informacje, które należy uwzględnić w OIPE KID, oraz sposób prezentacji tych informacji należy dodatkowo zharmonizować za pomocą regulacyjnych standardów technicznych, uwzględniając istniejące i trwające badania nad zachowaniami konsumentów, w tym wyniki prowadzonych z udziałem konsumentów badań poświęconych skuteczności różnych sposobów prezentacji informacji. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych. Te regulacyjne standardy techniczne powinny zostać opracowane przez EIOPA po konsultacjach z pozostałymi Europejskimi Urzędami Nadzoru, tj. Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (7), oraz Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (8), w stosownych przypadkach również z Europejskim Bankiem Centralnym, właściwymi organami i po badaniach wśród konsumentów i przedsiębiorstw zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, i należy określić w nim szczegółowo treść i sposób przedstawienia informacji, które mają być zawarte w OIPE KID; warunki, zgodnie z którymi OIPE KID powinien zostać poddany przeglądowi i zmianie, warunki dotyczące spełnienia wymogu przedstawienia OIPE KID, zasady określania założeń dla prognoz dotyczące świadczeń emerytalnych, szczegóły przedstawiania informacji, które mają być zawarte w „Informacji o świadczeniach z OIPE” oraz minimalne kryteria, które muszą spełnić techniki ograniczania ryzyka. Opracowując projekt regulacyjnych standardów technicznych, EIOPA powinien uwzględnić różne możliwe rodzaje OIPE, długoterminowy charakter OIPE, zdolności oszczędzających w ramach OIPE oraz cechy OIPE. Przed przedstawieniem Komisji projektu regulacyjnych standardów technicznych należy przeprowadzić w odpowiednich przypadkach badania wśród konsumentów i przedsiębiorstw z wykorzystaniem rzeczywistych danych. Komisja powinna przyjmować te regulacyjne standardy techniczne w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010. Należy również przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EIOPA w odniesieniu do szczegółów współpracy i wymiany informacji razem z wymogami niezbędnymi do przedstawiania informacji w standardowym formacie umożliwiającym porównanie oraz, po konsultacji z pozostałymi Europejskimi Urzędami Nadzoru i właściwymi organami oraz po badaniach wśród przedsiębiorstw, w odniesieniu do formatu sprawozdawczości nadzorczej, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z art. 291 TFUE i zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

| (42) | OIPE KID powinien wyraźnie odróżniać się od materiałów marketingowych i stanowić oddzielny dokument. |
| --- | --- |

(42)

OIPE KID powinien wyraźnie odróżniać się od materiałów marketingowych i stanowić oddzielny dokument.

| (43) | Dostawcy OIPE powinni sporządzać „Informację o świadczeniach z OIPE” skierowaną do oszczędzających w ramach OIPE, aby przedstawić im najważniejsze dane dotyczące OIPE o charakterze osobistym i ogólnym oraz aby zapewnić bieżące informacje na temat tego produktu. „Informacja o świadczeniach z OIPE” powinna być jasna i wyczerpująca oraz powinna zawierać istotne i odpowiednie informacje, aby ułatwić zrozumienie, jak uprawnienia emerytalne kształtują się w czasie w różnych produktach emerytalnych, i sprzyjać mobilności pracowników. „Informacja o świadczeniach z OIPE” powinna również zawierać najważniejsze informacje na temat polityki inwestycyjnej związanej z czynnikami z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego i powinna wskazywać, gdzie i jak oszczędzający w ramach OIPE mogą uzyskać dodatkowe informacje na temat uwzględnienia tych czynników. „Informację o świadczeniach z OIPE” należy przekazywać oszczędzającym w ramach OIPE corocznie. |
| --- | --- |

(43)

Dostawcy OIPE powinni sporządzać „Informację o świadczeniach z OIPE” skierowaną do oszczędzających w ramach OIPE, aby przedstawić im najważniejsze dane dotyczące OIPE o charakterze osobistym i ogólnym oraz aby zapewnić bieżące informacje na temat tego produktu. „Informacja o świadczeniach z OIPE” powinna być jasna i wyczerpująca oraz powinna zawierać istotne i odpowiednie informacje, aby ułatwić zrozumienie, jak uprawnienia emerytalne kształtują się w czasie w różnych produktach emerytalnych, i sprzyjać mobilności pracowników. „Informacja o świadczeniach z OIPE” powinna również zawierać najważniejsze informacje na temat polityki inwestycyjnej związanej z czynnikami z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego i powinna wskazywać, gdzie i jak oszczędzający w ramach OIPE mogą uzyskać dodatkowe informacje na temat uwzględnienia tych czynników. „Informację o świadczeniach z OIPE” należy przekazywać oszczędzającym w ramach OIPE corocznie.

| (44) | Dostawcy OIPE powinni informować oszczędzających w ramach OIPE na dwa miesiące przed upływem terminów, w których oszczędzający w ramach OIPE mają możliwość zmiany wariantów wypłaty świadczeń, o zbliżającym się rozpoczęciu fazy dekumulacji, możliwych formach wypłat oraz możliwości zmiany formy wypłat. Jeżeli otwarto więcej niż jedno subkonto, oszczędzający w ramach OIPE powinni zostać poinformowani o nadchodzącym rozpoczęciu fazy dekumulacji każdego subkonta. |
| --- | --- |

(44)

Dostawcy OIPE powinni informować oszczędzających w ramach OIPE na dwa miesiące przed upływem terminów, w których oszczędzający w ramach OIPE mają możliwość zmiany wariantów wypłaty świadczeń, o zbliżającym się rozpoczęciu fazy dekumulacji, możliwych formach wypłat oraz możliwości zmiany formy wypłat. Jeżeli otwarto więcej niż jedno subkonto, oszczędzający w ramach OIPE powinni zostać poinformowani o nadchodzącym rozpoczęciu fazy dekumulacji każdego subkonta.

| (45) | W fazie dekumulacji beneficjenci OIPE powinni nadal otrzymywać informacje o swoich świadczeniach z OIPE i odpowiednich wariantach wypłaty. Ma to szczególne znaczenie w przypadku, gdy beneficjenci OIPE ponoszą znaczne ryzyko inwestycyjne na etapie wypłaty. |
| --- | --- |

(45)

W fazie dekumulacji beneficjenci OIPE powinni nadal otrzymywać informacje o swoich świadczeniach z OIPE i odpowiednich wariantach wypłaty. Ma to szczególne znaczenie w przypadku, gdy beneficjenci OIPE ponoszą znaczne ryzyko inwestycyjne na etapie wypłaty.

| (46) | W celu odpowiedniej ochrony praw oszczędzających w ramach OIPE i beneficjentów OIPE dostawcy OIPE powinni móc wybrać sposób alokacji aktywów, który precyzyjnie odpowiada rodzajowi i okresowi trwania ich zobowiązań, w tym zobowiązań mających długi horyzont czasowy. Należy zatem zapewnić skuteczny nadzór, jak również podejście do zasad inwestowania, które pozwala dostawcom OIPE na odpowiednio dużą elastyczność w decydowaniu o najbardziej bezpiecznej i skutecznej polityce inwestycyjnej, a jednocześnie zobowiązuje ich do działania w sposób ostrożny i w najlepszym długoterminowym interesie ogółu oszczędzających w ramach OIPE. Z tego względu konieczność przestrzegania zasady „ostrożnego inwestora” wymaga opracowania polityki inwestycyjnej dostosowanej do struktury klientów dostawcy OIPE. |
| --- | --- |

(46)

W celu odpowiedniej ochrony praw oszczędzających w ramach OIPE i beneficjentów OIPE dostawcy OIPE powinni móc wybrać sposób alokacji aktywów, który precyzyjnie odpowiada rodzajowi i okresowi trwania ich zobowiązań, w tym zobowiązań mających długi horyzont czasowy. Należy zatem zapewnić skuteczny nadzór, jak również podejście do zasad inwestowania, które pozwala dostawcom OIPE na odpowiednio dużą elastyczność w decydowaniu o najbardziej bezpiecznej i skutecznej polityce inwestycyjnej, a jednocześnie zobowiązuje ich do działania w sposób ostrożny i w najlepszym długoterminowym interesie ogółu oszczędzających w ramach OIPE. Z tego względu konieczność przestrzegania zasady „ostrożnego inwestora” wymaga opracowania polityki inwestycyjnej dostosowanej do struktury klientów dostawcy OIPE.

| (47) | Poprzez ustalenie zasady „ostrożnego inwestora” jako podstawowej zasady w odniesieniu do inwestycji kapitałowych i poprzez stworzenie dostawcom OIPE możliwości transgranicznego działania, zachęca się do przekierowania oszczędności do sektora indywidualnych programów emerytalnych, przyczyniając się w ten sposób do postępu gospodarczego i społecznego. Zasada „ostrożnego inwestora” powinna wyraźnie uwzględniać również rolę, jaką w procesie inwestycyjnym odgrywają czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. |
| --- | --- |

(47)

Poprzez ustalenie zasady „ostrożnego inwestora” jako podstawowej zasady w odniesieniu do inwestycji kapitałowych i poprzez stworzenie dostawcom OIPE możliwości transgranicznego działania, zachęca się do przekierowania oszczędności do sektora indywidualnych programów emerytalnych, przyczyniając się w ten sposób do postępu gospodarczego i społecznego. Zasada „ostrożnego inwestora” powinna wyraźnie uwzględniać również rolę, jaką w procesie inwestycyjnym odgrywają czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego.

| (48) | W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić dostawcom OIPE odpowiedni poziom swobody inwestycyjnej. Jako inwestorzy długookresowi o niskim ryzyku płynności dostawcy OIPE mogą przyczyniać się do rozwoju unii rynków kapitałowych, inwestując – w ramach rozsądnych limitów – w niepłynne aktywa takie jak akcje oraz w inne instrumenty o długoterminowym profilu ekonomicznym, które nie są przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych, na wielostronnych platformach obrotu (MTF) lub zorganizowanych platformach obrotu (OTF). Mogą oni również korzystać z międzynarodowej dywersyfikacji. Dlatego też możliwość inwestowania w akcje denominowane w walutach innych niż te, w których wyrażone są zobowiązania, oraz w inne instrumenty o długoterminowym profilu ekonomicznym, które nie są przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych, na MTF ani na OTF, powinna podlegać ograniczeniu wyłącznie ze względów ostrożnościowych, zgodnie z zasadą „ostrożnego inwestora”, aby chronić interesy oszczędzających w ramach OIPE i beneficjentów OIPE. |
| --- | --- |

(48)

W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić dostawcom OIPE odpowiedni poziom swobody inwestycyjnej. Jako inwestorzy długookresowi o niskim ryzyku płynności dostawcy OIPE mogą przyczyniać się do rozwoju unii rynków kapitałowych, inwestując – w ramach rozsądnych limitów – w niepłynne aktywa takie jak akcje oraz w inne instrumenty o długoterminowym profilu ekonomicznym, które nie są przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych, na wielostronnych platformach obrotu (MTF) lub zorganizowanych platformach obrotu (OTF). Mogą oni również korzystać z międzynarodowej dywersyfikacji. Dlatego też możliwość inwestowania w akcje denominowane w walutach innych niż te, w których wyrażone są zobowiązania, oraz w inne instrumenty o długoterminowym profilu ekonomicznym, które nie są przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych, na MTF ani na OTF, powinna podlegać ograniczeniu wyłącznie ze względów ostrożnościowych, zgodnie z zasadą „ostrożnego inwestora”, aby chronić interesy oszczędzających w ramach OIPE i beneficjentów OIPE.

| (49) | W kontekście pogłębiania unii rynków kapitałowych pojęcie instrumentów o długoterminowym profilu ekonomicznym można rozumieć szeroko. Instrumenty te są niezbywalnymi papierami wartościowymi, a więc nie posiadają płynności, jaką zapewniają rynki wtórne. Często wymagają one zaangażowania kapitału na czas określony, co ogranicza ich zbywalność; należy do nich zaliczyć także udziały kapitałowe i papiery dłużne w przedsiębiorstwach nienotowanych na rynku regulowanym oraz pożyczki udzielone takim przedsiębiorstwom. Do przedsiębiorstw nienotowanych na rynku regulowanym zaliczają się projekty infrastrukturalne, spółki nienotowane na rynku regulowanym nastawione na wzrost, nieruchomości i inne aktywa, które mogą nadawać się do celów inwestycji długoterminowych. Niskoemisyjne projekty infrastrukturalne oraz projekty z zakresu infrastruktury odpornej na zmiany klimatu często są aktywami nienotowanymi na rynku regulowanym, a ich finansowanie zależy od kredytów długoterminowych. Dostawców OIPE zachęca się – zważywszy na długoterminowy charakter ich zobowiązań – do przeznaczania odpowiednio dużej części ich portfela aktywów na zrównoważone inwestycje w gospodarkę realną, przynoszące długoterminowe korzyści gospodarcze, zwłaszcza na projekty i przedsiębiorstwa infrastrukturalne. |
| --- | --- |

(49)

W kontekście pogłębiania unii rynków kapitałowych pojęcie instrumentów o długoterminowym profilu ekonomicznym można rozumieć szeroko. Instrumenty te są niezbywalnymi papierami wartościowymi, a więc nie posiadają płynności, jaką zapewniają rynki wtórne. Często wymagają one zaangażowania kapitału na czas określony, co ogranicza ich zbywalność; należy do nich zaliczyć także udziały kapitałowe i papiery dłużne w przedsiębiorstwach nienotowanych na rynku regulowanym oraz pożyczki udzielone takim przedsiębiorstwom. Do przedsiębiorstw nienotowanych na rynku regulowanym zaliczają się projekty infrastrukturalne, spółki nienotowane na rynku regulowanym nastawione na wzrost, nieruchomości i inne aktywa, które mogą nadawać się do celów inwestycji długoterminowych. Niskoemisyjne projekty infrastrukturalne oraz projekty z zakresu infrastruktury odpornej na zmiany klimatu często są aktywami nienotowanymi na rynku regulowanym, a ich finansowanie zależy od kredytów długoterminowych. Dostawców OIPE zachęca się – zważywszy na długoterminowy charakter ich zobowiązań – do przeznaczania odpowiednio dużej części ich portfela aktywów na zrównoważone inwestycje w gospodarkę realną, przynoszące długoterminowe korzyści gospodarcze, zwłaszcza na projekty i przedsiębiorstwa infrastrukturalne.

| (50) | W polityce inwestycyjnej dostawców OIPE i w ich systemach zarządzania ryzykiem ważną rolę odgrywają czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. Dostawców OIPE należy zachęcać, by uwzględniali te czynniki przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych oraz brali pod uwagę to, w jaki sposób wpisują się one w ich system zarządzania ryzykiem, aby uniknąć aktywów osieroconych. Informacje na temat czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego powinny być dostępne dla EIOPA, właściwych organów oraz oszczędzających w ramach OIPE. |
| --- | --- |

(50)

W polityce inwestycyjnej dostawców OIPE i w ich systemach zarządzania ryzykiem ważną rolę odgrywają czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. Dostawców OIPE należy zachęcać, by uwzględniali te czynniki przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych oraz brali pod uwagę to, w jaki sposób wpisują się one w ich system zarządzania ryzykiem, aby uniknąć aktywów osieroconych. Informacje na temat czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego powinny być dostępne dla EIOPA, właściwych organów oraz oszczędzających w ramach OIPE.

| (51) | Jednym z celów regulacji OIPE jest stworzenie bezpiecznego i opłacalnego długoterminowego oszczędnościowego produktu emerytalnego. Ponieważ inwestycje związane z indywidualnymi produktami emerytalnymi są długoterminowe, należy zwrócić szczególną uwagę na długoterminowe skutki alokacji aktywów. W szczególności należy wziąć pod uwagę czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. Oszczędności w ramach OIPE powinny być inwestowane z uwzględnieniem czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, na przykład celów klimatycznych i celów zrównoważonego rozwoju określonych w porozumieniu klimatycznym z Paryża (porozumieniu paryskim), celów zrównoważonego rozwoju ONZ oraz Wytycznych ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka. |
| --- | --- |

(51)

Jednym z celów regulacji OIPE jest stworzenie bezpiecznego i opłacalnego długoterminowego oszczędnościowego produktu emerytalnego. Ponieważ inwestycje związane z indywidualnymi produktami emerytalnymi są długoterminowe, należy zwrócić szczególną uwagę na długoterminowe skutki alokacji aktywów. W szczególności należy wziąć pod uwagę czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. Oszczędności w ramach OIPE powinny być inwestowane z uwzględnieniem czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, na przykład celów klimatycznych i celów zrównoważonego rozwoju określonych w porozumieniu klimatycznym z Paryża (porozumieniu paryskim), celów zrównoważonego rozwoju ONZ oraz Wytycznych ONZ dotyczącymi biznesu i praw człowieka.

| (52) | Aby zapewnić, by dostawcy OIPE przestrzegali obowiązku opracowywania polityki inwestycyjnej zgodnie z zasadą „ostrożnego inwestora”, należy im zakazać inwestowania w jurysdykcjach niechętnych współpracy, wskazanych w odpowiednich konkluzjach Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, oraz w państwach trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki, wskazanych w stosownym rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na mocy art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (9). |
| --- | --- |

(52)

Aby zapewnić, by dostawcy OIPE przestrzegali obowiązku opracowywania polityki inwestycyjnej zgodnie z zasadą „ostrożnego inwestora”, należy im zakazać inwestowania w jurysdykcjach niechętnych współpracy, wskazanych w odpowiednich konkluzjach Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych, oraz w państwach trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki, wskazanych w stosownym rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na mocy art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (9).

| (53) | Mając na względzie cel OIPE, a mianowicie długoterminowe oszczędzanie z myślą o emeryturze, wariantom inwestycyjnym udostępnianym oszczędzającym w ramach OIPE należy nadać ramy obejmujące aspekty, które umożliwiają inwestorom podejmowanie decyzji inwestycyjnych, w tym liczbę wariantów inwestycyjnych, spośród których inwestorzy mogą dokonać wyboru. Po dokonaniu początkowego wyboru w momencie nabycia OIPE, oszczędzający w ramach OIPE powinien mieć możliwość zmiany swojego wyboru po upływie co najmniej pięciu lat od nabycia OIPE lub, w przypadku kolejnej zmiany, od ostatniej zmiany wariantu inwestycyjnego, co pozwoli dostawcom zachować odpowiednią stabilność swoich strategii w zakresie inwestycji długoterminowych, a jednocześnie zapewni ochronę inwestorów. Dostawcy OIPE powinni mieć jednak możliwość zezwolenia oszczędzającym w ramach OIPE na częstsze zmiany wybranego wariantu inwestycyjnego. |
| --- | --- |

(53)

Mając na względzie cel OIPE, a mianowicie długoterminowe oszczędzanie z myślą o emeryturze, wariantom inwestycyjnym udostępnianym oszczędzającym w ramach OIPE należy nadać ramy obejmujące aspekty, które umożliwiają inwestorom podejmowanie decyzji inwestycyjnych, w tym liczbę wariantów inwestycyjnych, spośród których inwestorzy mogą dokonać wyboru. Po dokonaniu początkowego wyboru w momencie nabycia OIPE, oszczędzający w ramach OIPE powinien mieć możliwość zmiany swojego wyboru po upływie co najmniej pięciu lat od nabycia OIPE lub, w przypadku kolejnej zmiany, od ostatniej zmiany wariantu inwestycyjnego, co pozwoli dostawcom zachować odpowiednią stabilność swoich strategii w zakresie inwestycji długoterminowych, a jednocześnie zapewni ochronę inwestorów. Dostawcy OIPE powinni mieć jednak możliwość zezwolenia oszczędzającym w ramach OIPE na częstsze zmiany wybranego wariantu inwestycyjnego.

| (54) | Podstawowy OIPE powinien być produktem bezpiecznym i powinien stanowić domyślny wariant inwestycyjny. Może on wykorzystywać technikę ograniczania ryzyka zgodną z celem polegającym na umożliwieniu oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału lub stosować gwarancję zainwestowanego kapitału. Technika ograniczania ryzyka zgodna z celem polegającym na umożliwieniu oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału może mieć formę ostrożnej strategii inwestycyjnej lub strategii opartej na cyklu życia, która stopniowo zmniejsza ogólną ekspozycję na ryzyko w czasie. Gwarancje przewidziane w ramach domyślnego wariantu inwestycyjnego powinny obejmować przynajmniej składki wniesione w fazie akumulacji po odliczeniu wszystkich opłat i prowizji. Gwarancje mogą również obejmować opłaty i prowizje oraz umożliwiać pełne lub częściowe pokrycie inflacji. Gwarancja zainwestowanego kapitału powinna być należna na początku fazy dekumulacji oraz – w stosownych przypadkach – w fazie dekumulacji. |
| --- | --- |

(54)

Podstawowy OIPE powinien być produktem bezpiecznym i powinien stanowić domyślny wariant inwestycyjny. Może on wykorzystywać technikę ograniczania ryzyka zgodną z celem polegającym na umożliwieniu oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału lub stosować gwarancję zainwestowanego kapitału. Technika ograniczania ryzyka zgodna z celem polegającym na umożliwieniu oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału może mieć formę ostrożnej strategii inwestycyjnej lub strategii opartej na cyklu życia, która stopniowo zmniejsza ogólną ekspozycję na ryzyko w czasie. Gwarancje przewidziane w ramach domyślnego wariantu inwestycyjnego powinny obejmować przynajmniej składki wniesione w fazie akumulacji po odliczeniu wszystkich opłat i prowizji. Gwarancje mogą również obejmować opłaty i prowizje oraz umożliwiać pełne lub częściowe pokrycie inflacji. Gwarancja zainwestowanego kapitału powinna być należna na początku fazy dekumulacji oraz – w stosownych przypadkach – w fazie dekumulacji.

| (55) | Aby zagwarantować oszczędzającym w ramach OIPE opłacalność i wystarczające wyniki, koszty i opłaty związane z podstawowym OIPE powinny być ograniczone do ustalonego odsetka zgromadzonego kapitału. Chociaż limit ten należy ustalić na poziomie 1 % zgromadzonego kapitału, właściwe byłoby dalsze określenie rodzajów kosztów i opłat, które należy uwzględnić w regulacyjnych standardach technicznych, aby zapewnić równe warunki działania dla różnych dostawców OIPE i różnych rodzajów OIPE z ich szczególnymi strukturami kosztów i opłat. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania takich regulacyjnych standardów technicznych, które powinny zostać opracowane przez EIOPA. Przygotowując projekt regulacyjnych standardów technicznych, EIOPA powinien w szczególności wziąć pod uwagę długoterminowy charakter OIPE, różne rodzaje OIPE oraz istotne z punktu widzenia kosztów czynniki związane z ich szczególnymi cechami, tak aby zapewnić sprawiedliwe i równe traktowanie poszczególnych dostawców OIPE i ich produktów, uwzględniając charakter podstawowego OIPE jako prostego, opłacalnego i przejrzystego produktu zapewniającego wystarczającą długoterminową realną stopę zwrotu z inwestycji. Ponadto w celu zachowania długoterminowego emerytalnego charakteru produktu należy uważnie ocenić formę wypłat, w szczególności w odniesieniu do dożywotnich wypłat w ratach. W tym kontekście w celu zapewnienia, aby dostawcy OIPE oferujący gwarancję kapitałową mieli takie same warunki działania jak inni dostawcy, EIOPA powinien należycie uwzględnić strukturę kosztów i opłat. Ponadto wartości procentowe kosztów i opłat powinny być poddawane regularnemu przeglądowi w celu zapewnienia ich ciągłej adekwatności, z uwzględnieniem zmian w poziomie kosztów. Komisja powinna przyjmować te regulacyjne standardy techniczne w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.
  Aby zapewnić stałą efektywność kosztową i chronić klientów OIPE przed nadmiernie obciążającymi strukturami kosztów, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany wartości procentowej, biorąc pod uwagę jej przegląd, w szczególności faktyczny poziom i zmiany faktycznego poziomu kosztów i opłat oraz wpływ ograniczenia kosztów na dostępność OIPE, a także odpowiedni dostęp do rynku dla różnych dostawców OIPE oferujących różnego rodzaju OIPE. |
| --- | --- |

(55)

Aby zagwarantować oszczędzającym w ramach OIPE opłacalność i wystarczające wyniki, koszty i opłaty związane z podstawowym OIPE powinny być ograniczone do ustalonego odsetka zgromadzonego kapitału. Chociaż limit ten należy ustalić na poziomie 1 % zgromadzonego kapitału, właściwe byłoby dalsze określenie rodzajów kosztów i opłat, które należy uwzględnić w regulacyjnych standardach technicznych, aby zapewnić równe warunki działania dla różnych dostawców OIPE i różnych rodzajów OIPE z ich szczególnymi strukturami kosztów i opłat. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania takich regulacyjnych standardów technicznych, które powinny zostać opracowane przez EIOPA. Przygotowując projekt regulacyjnych standardów technicznych, EIOPA powinien w szczególności wziąć pod uwagę długoterminowy charakter OIPE, różne rodzaje OIPE oraz istotne z punktu widzenia kosztów czynniki związane z ich szczególnymi cechami, tak aby zapewnić sprawiedliwe i równe traktowanie poszczególnych dostawców OIPE i ich produktów, uwzględniając charakter podstawowego OIPE jako prostego, opłacalnego i przejrzystego produktu zapewniającego wystarczającą długoterminową realną stopę zwrotu z inwestycji. Ponadto w celu zachowania długoterminowego emerytalnego charakteru produktu należy uważnie ocenić formę wypłat, w szczególności w odniesieniu do dożywotnich wypłat w ratach. W tym kontekście w celu zapewnienia, aby dostawcy OIPE oferujący gwarancję kapitałową mieli takie same warunki działania jak inni dostawcy, EIOPA powinien należycie uwzględnić strukturę kosztów i opłat. Ponadto wartości procentowe kosztów i opłat powinny być poddawane regularnemu przeglądowi w celu zapewnienia ich ciągłej adekwatności, z uwzględnieniem zmian w poziomie kosztów. Komisja powinna przyjmować te regulacyjne standardy techniczne w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE i zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

Aby zapewnić stałą efektywność kosztową i chronić klientów OIPE przed nadmiernie obciążającymi strukturami kosztów, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany wartości procentowej, biorąc pod uwagę jej przegląd, w szczególności faktyczny poziom i zmiany faktycznego poziomu kosztów i opłat oraz wpływ ograniczenia kosztów na dostępność OIPE, a także odpowiedni dostęp do rynku dla różnych dostawców OIPE oferujących różnego rodzaju OIPE.

| (56) | Właściwe organy powinny wykonywać swoje uprawnienia, mając na uwadze nadrzędny cel, jakim jest ochrona praw oszczędzających w ramach OIPE i beneficjentów OIPE oraz stabilność i należyte funkcjonowanie dostawców OIPE. |
| --- | --- |

(56)

Właściwe organy powinny wykonywać swoje uprawnienia, mając na uwadze nadrzędny cel, jakim jest ochrona praw oszczędzających w ramach OIPE i beneficjentów OIPE oraz stabilność i należyte funkcjonowanie dostawców OIPE.

| (57) | Jeżeli dostawcą OIPE jest IORP lub zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym z UE (ZAFI z UE), powinien on wyznaczyć depozytariusza odpowiedzialnego za przechowywanie aktywów związanych z działalnością w zakresie oferowania OIPE. Potrzebne są dodatkowe zabezpieczenia w odniesieniu do podmiotu pełniącego rolę depozytariusza i jego funkcji, ponieważ obecnie przepisy dotyczące depozytariusza określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (10) są skierowane do funduszy wprowadzanych do obrotu wyłącznie wśród inwestorów branżowych, z wyjątkiem europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/760 (11), wprowadzanych do obrotu wśród inwestorów detalicznych, a przepisy sektorowe mające zastosowanie do IORP nie wymagają wyznaczenia depozytariusza we wszystkich przypadkach. Aby zapewnić najwyższy poziom ochrony inwestorów w odniesieniu do przechowywania aktywów związanych z działalnością w zakresie oferowania OIPE, w niniejszym rozporządzeniu wymaga się, aby IORP i ZAFI z UE oferujący OIPE stosowali się do przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (12) w odniesieniu do wyznaczenia depozytariusza, wykonywania jego zadań i obowiązków nadzorczych. |
| --- | --- |

(57)

Jeżeli dostawcą OIPE jest IORP lub zarządzający alternatywnym funduszem inwestycyjnym z UE (ZAFI z UE), powinien on wyznaczyć depozytariusza odpowiedzialnego za przechowywanie aktywów związanych z działalnością w zakresie oferowania OIPE. Potrzebne są dodatkowe zabezpieczenia w odniesieniu do podmiotu pełniącego rolę depozytariusza i jego funkcji, ponieważ obecnie przepisy dotyczące depozytariusza określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (10) są skierowane do funduszy wprowadzanych do obrotu wyłącznie wśród inwestorów branżowych, z wyjątkiem europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/760 (11), wprowadzanych do obrotu wśród inwestorów detalicznych, a przepisy sektorowe mające zastosowanie do IORP nie wymagają wyznaczenia depozytariusza we wszystkich przypadkach. Aby zapewnić najwyższy poziom ochrony inwestorów w odniesieniu do przechowywania aktywów związanych z działalnością w zakresie oferowania OIPE, w niniejszym rozporządzeniu wymaga się, aby IORP i ZAFI z UE oferujący OIPE stosowali się do przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (12) w odniesieniu do wyznaczenia depozytariusza, wykonywania jego zadań i obowiązków nadzorczych.

| (58) | Przejrzystość i sprawiedliwość kosztów i opłat ma zasadnicze znaczenie, aby zyskać zaufanie oszczędzających w ramach OIPE i umożliwić im dokonywanie świadomych wyborów. Należy zatem zakazać stosowania nieprzejrzystych metod ustalania cen. |
| --- | --- |

(58)

Przejrzystość i sprawiedliwość kosztów i opłat ma zasadnicze znaczenie, aby zyskać zaufanie oszczędzających w ramach OIPE i umożliwić im dokonywanie świadomych wyborów. Należy zatem zakazać stosowania nieprzejrzystych metod ustalania cen.

| (59) | Aby osiągnąć cele określone w niniejszym rozporządzeniu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w celu określenia warunków wykonywania przez EIOPA i właściwe organy uprawnień do interwencji oraz kryteriów i czynników, które mają być stosowane przez EIOPA w celu określenia, kiedy pojawiają się poważne obawy co do ochrony oszczędzających w ramach OIPE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (13). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(59)

Aby osiągnąć cele określone w niniejszym rozporządzeniu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE w celu określenia warunków wykonywania przez EIOPA i właściwe organy uprawnień do interwencji oraz kryteriów i czynników, które mają być stosowane przez EIOPA w celu określenia, kiedy pojawiają się poważne obawy co do ochrony oszczędzających w ramach OIPE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (13). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (60) | Bez uszczerbku dla przysługującego klientom OIPE prawa do wniesienia powództwa do sądu należy ustanowić łatwo dostępne, odpowiednie, niezależne, bezstronne, przejrzyste i skuteczne procedury pozasądowego rozstrzygania sporów między dostawcami OIPE lub dystrybutorami OIPE a klientami OIPE na potrzeby rozstrzygania sporów powstałych na tle praw i obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu. |
| --- | --- |

(60)

Bez uszczerbku dla przysługującego klientom OIPE prawa do wniesienia powództwa do sądu należy ustanowić łatwo dostępne, odpowiednie, niezależne, bezstronne, przejrzyste i skuteczne procedury pozasądowego rozstrzygania sporów między dostawcami OIPE lub dystrybutorami OIPE a klientami OIPE na potrzeby rozstrzygania sporów powstałych na tle praw i obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu.

| (61) | W celu ustanowienia wydajnej i skutecznej procedury rozstrzygania sporów dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE powinni wdrożyć skuteczną procedurę rozpatrywania skarg, z której skorzystać mogą ich klienci, zanim spór zostanie przekazany do rozstrzygnięcia w ramach procedury pozasądowego rozstrzygania sporów lub w ramach postępowania sądowego. Procedura rozpatrywania skarg powinna przewidywać krótkie i jasno określone terminy, przed których upływem dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE powinien udzielić odpowiedzi na skargę. Podmioty zajmujące się pozasądowym rozstrzyganiem sporów powinny dysponować wystarczającymi zdolnościami do prowadzenia w odpowiedni i wydajny sposób współpracy transgranicznej w odniesieniu do sporów dotyczących praw i obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(61)

W celu ustanowienia wydajnej i skutecznej procedury rozstrzygania sporów dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE powinni wdrożyć skuteczną procedurę rozpatrywania skarg, z której skorzystać mogą ich klienci, zanim spór zostanie przekazany do rozstrzygnięcia w ramach procedury pozasądowego rozstrzygania sporów lub w ramach postępowania sądowego. Procedura rozpatrywania skarg powinna przewidywać krótkie i jasno określone terminy, przed których upływem dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE powinien udzielić odpowiedzi na skargę. Podmioty zajmujące się pozasądowym rozstrzyganiem sporów powinny dysponować wystarczającymi zdolnościami do prowadzenia w odpowiedni i wydajny sposób współpracy transgranicznej w odniesieniu do sporów dotyczących praw i obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

| (62) | Oszczędzającym w ramach OIPE powinno przysługiwać prawo zmiany dostawcy w fazie akumulacji na innego dostawcę OIPE z siedzibą w tym samym lub innym państwie członkowskim, w oparciu o jasną, szybką i bezpieczną procedurę, co pozwoli im znaleźć lepsze warunki dla swoich inwestycji, a jednocześnie pobudzi konkurencję między dostawcami OIPE. Dostawcy OIPE nie powinni jednak mieć obowiązku świadczenia usługi zmiany dostawcy w odniesieniu do OIPE, jeżeli oszczędzający otrzymują wypłaty w formie dożywotnich wypłat w ratach. W trakcie zmiany dostawcy przekazujący OIPE powinien dokonać transferu odpowiednich kwot lub, w stosownych przypadkach, wkładów rzeczowych z konta OIPE i zamknąć je. Oszczędzający w ramach OIPE powinien zawrzeć umowę z przyszłym dostawcą OIPE na otwarcie nowego konta OIPE. Nowe konto OIPE powinno mieć tę samą strukturę subkont co poprzednie konto OIPE. |
| --- | --- |

(62)

Oszczędzającym w ramach OIPE powinno przysługiwać prawo zmiany dostawcy w fazie akumulacji na innego dostawcę OIPE z siedzibą w tym samym lub innym państwie członkowskim, w oparciu o jasną, szybką i bezpieczną procedurę, co pozwoli im znaleźć lepsze warunki dla swoich inwestycji, a jednocześnie pobudzi konkurencję między dostawcami OIPE. Dostawcy OIPE nie powinni jednak mieć obowiązku świadczenia usługi zmiany dostawcy w odniesieniu do OIPE, jeżeli oszczędzający otrzymują wypłaty w formie dożywotnich wypłat w ratach. W trakcie zmiany dostawcy przekazujący OIPE powinien dokonać transferu odpowiednich kwot lub, w stosownych przypadkach, wkładów rzeczowych z konta OIPE i zamknąć je. Oszczędzający w ramach OIPE powinien zawrzeć umowę z przyszłym dostawcą OIPE na otwarcie nowego konta OIPE. Nowe konto OIPE powinno mieć tę samą strukturę subkont co poprzednie konto OIPE.

| (63) | W trakcie świadczenia usługi zmiany dostawcy oszczędzający w ramach OIPE mogą zdecydować o przeniesieniu wkładów rzeczowych tylko wówczas, gdy zmiana odbywa się między dostawcami OIPE, takimi jak firmy inwestycyjne lub inni kwalifikujący się dostawcy posiadający dodatkową licencję, zaangażowanymi w zarządzanie portfelem na rzecz oszczędzających w ramach OIPE. W tym przypadku potrzebna jest pisemna zgoda przyjmującego dostawcy. W przypadku zarządzania inwestycjami zbiorowymi przeniesienie wkładów rzeczowych nie jest możliwe, ponieważ nie ma rozdziału aktywów dla każdego oszczędzającego w ramach OIPE. |
| --- | --- |

(63)

W trakcie świadczenia usługi zmiany dostawcy oszczędzający w ramach OIPE mogą zdecydować o przeniesieniu wkładów rzeczowych tylko wówczas, gdy zmiana odbywa się między dostawcami OIPE, takimi jak firmy inwestycyjne lub inni kwalifikujący się dostawcy posiadający dodatkową licencję, zaangażowanymi w zarządzanie portfelem na rzecz oszczędzających w ramach OIPE. W tym przypadku potrzebna jest pisemna zgoda przyjmującego dostawcy. W przypadku zarządzania inwestycjami zbiorowymi przeniesienie wkładów rzeczowych nie jest możliwe, ponieważ nie ma rozdziału aktywów dla każdego oszczędzającego w ramach OIPE.

| (64) | Proces zmiany dostawcy powinien być prosty dla oszczędzających w ramach OIPE. Dlatego też odpowiedzialność za zainicjowanie tego procesu i zarządzanie nim w imieniu oszczędzającego w ramach OIPE i na jego wniosek powinna spoczywać na przyszłym dostawcy OIPE. Przy ustanawianiu usługi zmiany dostawcy OIPE powinni móc stosować, na zasadzie dobrowolności, dodatkowe środki takie jak rozwiązania techniczne. Biorąc pod uwagę ogólnoeuropejski charakter produktu, oszczędzający w ramach OIPE powinni mieć możliwość niezwłocznej bezpłatnej zmiany dostawcy w sytuacji, gdy w państwie członkowskim, do którego się przeprowadza, nie jest dostępne żadne subkonto. |
| --- | --- |

(64)

Proces zmiany dostawcy powinien być prosty dla oszczędzających w ramach OIPE. Dlatego też odpowiedzialność za zainicjowanie tego procesu i zarządzanie nim w imieniu oszczędzającego w ramach OIPE i na jego wniosek powinna spoczywać na przyszłym dostawcy OIPE. Przy ustanawianiu usługi zmiany dostawcy OIPE powinni móc stosować, na zasadzie dobrowolności, dodatkowe środki takie jak rozwiązania techniczne. Biorąc pod uwagę ogólnoeuropejski charakter produktu, oszczędzający w ramach OIPE powinni mieć możliwość niezwłocznej bezpłatnej zmiany dostawcy w sytuacji, gdy w państwie członkowskim, do którego się przeprowadza, nie jest dostępne żadne subkonto.

| (65) | Aby oszczędzający w ramach OIPE mógł podjąć świadomą decyzję w sprawie zmiany dostawcy, przed udzieleniem upoważnienia do zmiany dostawcy oszczędzający w ramach OIPE powinien otrzymać informacje na temat wszystkich etapów procedury i kosztów, które są niezbędne do ukończenia procesu zmiany dostawcy. |
| --- | --- |

(65)

Aby oszczędzający w ramach OIPE mógł podjąć świadomą decyzję w sprawie zmiany dostawcy, przed udzieleniem upoważnienia do zmiany dostawcy oszczędzający w ramach OIPE powinien otrzymać informacje na temat wszystkich etapów procedury i kosztów, które są niezbędne do ukończenia procesu zmiany dostawcy.

| (66) | Aby zmiana dostawcy przebiegła pomyślnie, konieczna jest współpraca ze strony dotychczasowego dostawcy OIPE. Przyszły dostawca OIPE powinien zatem otrzymać od dotychczasowego dostawcy OIPE wszelkie informacje niezbędne do wznowienia wpłat na nowe konto OIPE. Takie informacje nie powinny jednak wykraczać poza to, co jest konieczne do realizacji procesu zmiany dostawcy. |
| --- | --- |

(66)

Aby zmiana dostawcy przebiegła pomyślnie, konieczna jest współpraca ze strony dotychczasowego dostawcy OIPE. Przyszły dostawca OIPE powinien zatem otrzymać od dotychczasowego dostawcy OIPE wszelkie informacje niezbędne do wznowienia wpłat na nowe konto OIPE. Takie informacje nie powinny jednak wykraczać poza to, co jest konieczne do realizacji procesu zmiany dostawcy.

| (67) | Oszczędzający w ramach OIPE nie powinni być narażeni na straty finansowe, w tym opłaty i odsetki, spowodowane błędami któregokolwiek z dostawców OIPE zaangażowanych w proces zmiany dostawcy. W szczególności oszczędzający w ramach OIPE nie powinni ponosić żadnej straty finansowej wynikającej z konieczności zapłaty dodatkowych opłat, odsetek lub innych prowizji oraz grzywien, kar, ani też innego rodzaju szkód finansowych z powodu opóźnienia w realizacji procesu zmiany dostawcy. Jako że ochronę kapitału należy zapewnić na początku fazy dekumulacji oraz, w stosownych przypadkach, w trakcie fazy dekumulacji, dotychczasowy dostawca OIPE nie powinien być zobowiązany do zapewnienia ochrony kapitału lub gwarancji w momencie zmiany dostawcy. Dostawca OIPE może również postanowić, że zapewni ochronę kapitału lub gwarancję w momencie zmiany dostawcy. |
| --- | --- |

(67)

Oszczędzający w ramach OIPE nie powinni być narażeni na straty finansowe, w tym opłaty i odsetki, spowodowane błędami któregokolwiek z dostawców OIPE zaangażowanych w proces zmiany dostawcy. W szczególności oszczędzający w ramach OIPE nie powinni ponosić żadnej straty finansowej wynikającej z konieczności zapłaty dodatkowych opłat, odsetek lub innych prowizji oraz grzywien, kar, ani też innego rodzaju szkód finansowych z powodu opóźnienia w realizacji procesu zmiany dostawcy. Jako że ochronę kapitału należy zapewnić na początku fazy dekumulacji oraz, w stosownych przypadkach, w trakcie fazy dekumulacji, dotychczasowy dostawca OIPE nie powinien być zobowiązany do zapewnienia ochrony kapitału lub gwarancji w momencie zmiany dostawcy. Dostawca OIPE może również postanowić, że zapewni ochronę kapitału lub gwarancję w momencie zmiany dostawcy.

| (68) | Przed zmianą dostawcy oszczędzający w ramach OIPE powinni mieć możliwość podjęcia decyzji opartej na rzetelnych informacjach. Przyszły dostawca OIPE powinien przestrzegać wszystkich wymogów dotyczących dystrybucji i informacji, w tym dostarczania OIPE KID, doradztwa i odpowiednich informacji dotyczących kosztów związanych ze zmianą dostawcy i ewentualnych negatywnych skutków dla ochrony kapitału w przypadku zmiany OIPE z gwarancją. Koszty zmiany dostawcy stosowane przez dotychczasowego dostawcę OIPE powinny być ograniczone do kwoty, która nie stanowi przeszkody dla mobilności, a w każdym wypadku powinna być ograniczona do 0,5 % odpowiednich kwot lub wartości pieniężnej wkładów rzeczowych, które mają zostać przeniesione. |
| --- | --- |

(68)

Przed zmianą dostawcy oszczędzający w ramach OIPE powinni mieć możliwość podjęcia decyzji opartej na rzetelnych informacjach. Przyszły dostawca OIPE powinien przestrzegać wszystkich wymogów dotyczących dystrybucji i informacji, w tym dostarczania OIPE KID, doradztwa i odpowiednich informacji dotyczących kosztów związanych ze zmianą dostawcy i ewentualnych negatywnych skutków dla ochrony kapitału w przypadku zmiany OIPE z gwarancją. Koszty zmiany dostawcy stosowane przez dotychczasowego dostawcę OIPE powinny być ograniczone do kwoty, która nie stanowi przeszkody dla mobilności, a w każdym wypadku powinna być ograniczona do 0,5 % odpowiednich kwot lub wartości pieniężnej wkładów rzeczowych, które mają zostać przeniesione.

| (69) | Oszczędzający w ramach OIPE powinni móc swobodnie zdecydować w momencie nabycia OIPE i w momencie otwarcia nowego subkonta o trybie wypłaty (wypłata w ratach, wypłata jednorazowa lub inny sposób) w fazie dekumulacji, jednak z możliwością późniejszej zmiany wybranego trybu na rok przed rozpoczęciem fazy dekumulacji, na początku fazy dekumulacji oraz w momencie zmiany dostawcy, tak aby mogli jak najlepiej dostosować wybrany tryb wypłaty do swoich potrzeb, gdy będą zbliżać się do emerytury. Jeżeli dostawca OIPE udostępnia więcej niż jedną formę wypłat, oszczędzający w ramach OIPE powinien mieć możliwość wyboru innej formy wypłaty dla każdego subkonta otwartego na jego koncie OIPE. |
| --- | --- |

(69)

Oszczędzający w ramach OIPE powinni móc swobodnie zdecydować w momencie nabycia OIPE i w momencie otwarcia nowego subkonta o trybie wypłaty (wypłata w ratach, wypłata jednorazowa lub inny sposób) w fazie dekumulacji, jednak z możliwością późniejszej zmiany wybranego trybu na rok przed rozpoczęciem fazy dekumulacji, na początku fazy dekumulacji oraz w momencie zmiany dostawcy, tak aby mogli jak najlepiej dostosować wybrany tryb wypłaty do swoich potrzeb, gdy będą zbliżać się do emerytury. Jeżeli dostawca OIPE udostępnia więcej niż jedną formę wypłat, oszczędzający w ramach OIPE powinien mieć możliwość wyboru innej formy wypłaty dla każdego subkonta otwartego na jego koncie OIPE.

| (70) | Dostawcom OIPE należy zezwolić na udostępnianie oszczędzającym w ramach OIPE szerokiej gamy form wypłaty. Takie podejście pozwoli osiągnąć cel, jakim jest upowszechnienie OIPE, dzięki zwiększonej elastyczności i większym możliwościom wyboru dla oszczędzających w ramach OIPE. Pozwoli ono dostawcom na konstruowanie swoich OIPE w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów. Podejście to jest również spójne z polityką Unii w innych dziedzinach i wykonalne z politycznego punktu widzenia, gdyż pozwala państwom członkowskim zachować odpowiednio dużą swobodę w decydowaniu o tym, które formy wypłaty pragną wspierać. Biorąc pod uwagę długoterminowy i emerytalny charakter produktu, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków mających na celu uprzywilejowanie określonych form wypłat, takich jak limity ilościowe dla wypłat jednorazowych, w celu dalszego zachęcania do wypłat w formie dożywotnich wypłat w ratach i wypłat pomniejszających zgromadzony kapitał. |
| --- | --- |

(70)

Dostawcom OIPE należy zezwolić na udostępnianie oszczędzającym w ramach OIPE szerokiej gamy form wypłaty. Takie podejście pozwoli osiągnąć cel, jakim jest upowszechnienie OIPE, dzięki zwiększonej elastyczności i większym możliwościom wyboru dla oszczędzających w ramach OIPE. Pozwoli ono dostawcom na konstruowanie swoich OIPE w sposób najbardziej racjonalny pod względem kosztów. Podejście to jest również spójne z polityką Unii w innych dziedzinach i wykonalne z politycznego punktu widzenia, gdyż pozwala państwom członkowskim zachować odpowiednio dużą swobodę w decydowaniu o tym, które formy wypłaty pragną wspierać. Biorąc pod uwagę długoterminowy i emerytalny charakter produktu, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia środków mających na celu uprzywilejowanie określonych form wypłat, takich jak limity ilościowe dla wypłat jednorazowych, w celu dalszego zachęcania do wypłat w formie dożywotnich wypłat w ratach i wypłat pomniejszających zgromadzony kapitał.

| (71) | Mając na względzie ogólnoeuropejski charakter OIPE, istnieje potrzeba zapewnienia spójnego wysokiego poziomu ochrony oszczędzających w ramach OIPE na całym rynku wewnętrznym. Wymaga to odpowiednich narzędzi do skutecznego zwalczania naruszeń i zapobiegania szkodom dla konsumentów. W związku z tym uprawnienia EIOPA i właściwych organów powinny zostać uzupełnione o jasno określony mechanizm umożliwiający zakazanie lub ograniczenie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży OIPE, który budzi poważne obawy z punktu widzenia ochrony oszczędzającego w ramach OIPE, w tym w odniesieniu do długoterminowego i emerytalnego charakteru produktu, prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części, wraz z odpowiednimi uprawnieniami dla EIOPA w zakresie koordynacji i podejmowania działań w sytuacjach awaryjnych.
  Uprawnienia EIOPA powinny opierać się na art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, aby zapewnić możliwość zastosowania takich mechanizmów interwencyjnych w przypadku istotnych problemów związanych z ochroną oszczędzających w ramach OIPE, w tym w odniesieniu do szczególnego, długoterminowego i emerytalnego charakteru OIPE. Jeżeli spełniono odpowiednie warunki, właściwe organy powinny mieć możliwość wprowadzenia zakazu lub ograniczenia w trybie zapobiegawczym przed wprowadzeniem OIPE do obrotu lub przed rozpoczęciem jego sprzedaży oszczędzającym w ramach OIPE. Uprawnienia te nie zwalniają dostawcy OIPE z obowiązku przestrzegania wszystkich stosownych wymogów wynikających z niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(71)

Mając na względzie ogólnoeuropejski charakter OIPE, istnieje potrzeba zapewnienia spójnego wysokiego poziomu ochrony oszczędzających w ramach OIPE na całym rynku wewnętrznym. Wymaga to odpowiednich narzędzi do skutecznego zwalczania naruszeń i zapobiegania szkodom dla konsumentów. W związku z tym uprawnienia EIOPA i właściwych organów powinny zostać uzupełnione o jasno określony mechanizm umożliwiający zakazanie lub ograniczenie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży OIPE, który budzi poważne obawy z punktu widzenia ochrony oszczędzającego w ramach OIPE, w tym w odniesieniu do długoterminowego i emerytalnego charakteru produktu, prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części, wraz z odpowiednimi uprawnieniami dla EIOPA w zakresie koordynacji i podejmowania działań w sytuacjach awaryjnych.

Uprawnienia EIOPA powinny opierać się na art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, aby zapewnić możliwość zastosowania takich mechanizmów interwencyjnych w przypadku istotnych problemów związanych z ochroną oszczędzających w ramach OIPE, w tym w odniesieniu do szczególnego, długoterminowego i emerytalnego charakteru OIPE. Jeżeli spełniono odpowiednie warunki, właściwe organy powinny mieć możliwość wprowadzenia zakazu lub ograniczenia w trybie zapobiegawczym przed wprowadzeniem OIPE do obrotu lub przed rozpoczęciem jego sprzedaży oszczędzającym w ramach OIPE. Uprawnienia te nie zwalniają dostawcy OIPE z obowiązku przestrzegania wszystkich stosownych wymogów wynikających z niniejszego rozporządzenia.

| (72) | Należy zagwarantować pełną przejrzystość kosztów i opłat związanych z inwestowaniem w OIPE. Dzięki temu dostawcy będą mogli działać w warunkach równej konkurencji, przy jednoczesnym zagwarantowaniu ochrony konsumentów. Informacje porównawcze byłyby dostępne dla różnych produktów, zachęcając tym samym dostawców do konkurowania ceną. |
| --- | --- |

(72)

Należy zagwarantować pełną przejrzystość kosztów i opłat związanych z inwestowaniem w OIPE. Dzięki temu dostawcy będą mogli działać w warunkach równej konkurencji, przy jednoczesnym zagwarantowaniu ochrony konsumentów. Informacje porównawcze byłyby dostępne dla różnych produktów, zachęcając tym samym dostawców do konkurowania ceną.

| (73) | Chociaż bieżący nadzór nad dostawcami OIPE ma być prowadzony przez odpowiednie właściwe organy, EIOPA powinien koordynować nadzór w odniesieniu do OIPE, aby zagwarantować spójne stosowanie ujednoliconej metodyki nadzoru, przyczyniając się w ten sposób do wzmocnienia ogólnoeuropejskiego i długoterminowego emerytalnego charakteru OIPE. |
| --- | --- |

(73)

Chociaż bieżący nadzór nad dostawcami OIPE ma być prowadzony przez odpowiednie właściwe organy, EIOPA powinien koordynować nadzór w odniesieniu do OIPE, aby zagwarantować spójne stosowanie ujednoliconej metodyki nadzoru, przyczyniając się w ten sposób do wzmocnienia ogólnoeuropejskiego i długoterminowego emerytalnego charakteru OIPE.

| (74) | W celu wzmocnienia praw konsumentów i ułatwienia dostępu do procedury rozpatrywania skarg, oszczędzający w ramach OIPE powinni mieć możliwość indywidualnego lub zbiorowego składania skarg do właściwych organów w państwie członkowskim ich zamieszkania, niezależnie od tego, gdzie doszło do naruszenia. |
| --- | --- |

(74)

W celu wzmocnienia praw konsumentów i ułatwienia dostępu do procedury rozpatrywania skarg, oszczędzający w ramach OIPE powinni mieć możliwość indywidualnego lub zbiorowego składania skarg do właściwych organów w państwie członkowskim ich zamieszkania, niezależnie od tego, gdzie doszło do naruszenia.

| (75) | EIOPA powinien współpracować z właściwymi organami oraz ułatwiać współpracę i osiągnięcie spójności między nimi. W tym względzie EIOPA powinien odgrywać określoną rolę w wykonywaniu przez właściwe organy przysługujących im uprawnień do stosowania środków nadzoru, udostępniając dowody naruszeń związanych z OIPE. EIOPA powinien również zapewniać wiążącą mediację w przypadku braku porozumienia między właściwymi organami w sytuacjach transgranicznych. |
| --- | --- |

(75)

EIOPA powinien współpracować z właściwymi organami oraz ułatwiać współpracę i osiągnięcie spójności między nimi. W tym względzie EIOPA powinien odgrywać określoną rolę w wykonywaniu przez właściwe organy przysługujących im uprawnień do stosowania środków nadzoru, udostępniając dowody naruszeń związanych z OIPE. EIOPA powinien również zapewniać wiążącą mediację w przypadku braku porozumienia między właściwymi organami w sytuacjach transgranicznych.

| (76) | Aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE, a także aby zapewnić, by podlegali oni podobnemu traktowaniu w całej Unii, należy przewidzieć kary administracyjne i inne środki, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. |
| --- | --- |

(76)

Aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE, a także aby zapewnić, by podlegali oni podobnemu traktowaniu w całej Unii, należy przewidzieć kary administracyjne i inne środki, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

| (77) | Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r. pt. „Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych” oraz w celu zapewnienia wypełniania wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu istotne jest, by państwa członkowskie podejmowały niezbędne działania mające na celu zapewnienie, by naruszenia niniejszego rozporządzenia podlegały odpowiednim karom administracyjnym i innym środkom. |
| --- | --- |

(77)

Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r. pt. „Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych” oraz w celu zapewnienia wypełniania wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu istotne jest, by państwa członkowskie podejmowały niezbędne działania mające na celu zapewnienie, by naruszenia niniejszego rozporządzenia podlegały odpowiednim karom administracyjnym i innym środkom.

| (78) | Chociaż państwa członkowskie mogą ustanawiać przepisy dotyczące kar administracyjnych i sankcji karnych za te same naruszenia, nie należy od nich wymagać ustanawiania przepisów dotyczących kar administracyjnych za te naruszenia niniejszego rozporządzenia, które podlegają krajowemu prawu karnemu. Utrzymanie sankcji karnych zamiast kar administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia nie powinno jednak ograniczać ani w żaden inny sposób naruszać zdolności właściwych organów do współpracy oraz udostępniania i wymiany w terminowy sposób informacji z właściwymi organami w innych państwach członkowskich do celów niniejszego rozporządzenia, w tym po przekazaniu odnośnych naruszeń do rozpatrzenia przez właściwe organy sądowe w ramach postępowania karnego. |
| --- | --- |

(78)

Chociaż państwa członkowskie mogą ustanawiać przepisy dotyczące kar administracyjnych i sankcji karnych za te same naruszenia, nie należy od nich wymagać ustanawiania przepisów dotyczących kar administracyjnych za te naruszenia niniejszego rozporządzenia, które podlegają krajowemu prawu karnemu. Utrzymanie sankcji karnych zamiast kar administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia nie powinno jednak ograniczać ani w żaden inny sposób naruszać zdolności właściwych organów do współpracy oraz udostępniania i wymiany w terminowy sposób informacji z właściwymi organami w innych państwach członkowskich do celów niniejszego rozporządzenia, w tym po przekazaniu odnośnych naruszeń do rozpatrzenia przez właściwe organy sądowe w ramach postępowania karnego.

| (79) | Właściwym organom należy przyznać uprawnienia do nakładania kar finansowych, które są wystarczająco wysokie, aby niwelowały rzeczywiste lub potencjalne zyski oraz aby nawet dla większych przedsiębiorstw finansowych i osób zarządzających nimi stanowiły środek odstraszający. |
| --- | --- |

(79)

Właściwym organom należy przyznać uprawnienia do nakładania kar finansowych, które są wystarczająco wysokie, aby niwelowały rzeczywiste lub potencjalne zyski oraz aby nawet dla większych przedsiębiorstw finansowych i osób zarządzających nimi stanowiły środek odstraszający.

| (80) | Aby zapewnić spójne stosowanie kar w całej Unii, przy ustalaniu rodzaju kary administracyjnej lub innych środków oraz wysokości kar finansowych właściwe organy powinny brać pod uwagę wszystkie istotne okoliczności. |
| --- | --- |

(80)

Aby zapewnić spójne stosowanie kar w całej Unii, przy ustalaniu rodzaju kary administracyjnej lub innych środków oraz wysokości kar finansowych właściwe organy powinny brać pod uwagę wszystkie istotne okoliczności.

| (81) | W celu zapewnienia, aby decyzje właściwych organów w sprawie naruszeń i kar miały efekt odstraszający wobec ogółu społeczeństwa, oraz aby wzmocnić ochronę konsumentów poprzez informowanie ich o OIPE rozprowadzanych z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, decyzje te powinny być publikowane, chyba że takie ujawnienie zagraża stabilności rynków finansowych lub trwającemu dochodzeniu. |
| --- | --- |

(81)

W celu zapewnienia, aby decyzje właściwych organów w sprawie naruszeń i kar miały efekt odstraszający wobec ogółu społeczeństwa, oraz aby wzmocnić ochronę konsumentów poprzez informowanie ich o OIPE rozprowadzanych z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, decyzje te powinny być publikowane, chyba że takie ujawnienie zagraża stabilności rynków finansowych lub trwającemu dochodzeniu.

| (82) | W celu wykrywania potencjalnych naruszeń przepisów właściwe organy powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne mechanizmy umożliwiające zgłaszanie potencjalnych lub rzeczywistych naruszeń. |
| --- | --- |

(82)

W celu wykrywania potencjalnych naruszeń przepisów właściwe organy powinny dysponować niezbędnymi uprawnieniami dochodzeniowymi oraz powinny ustanowić skuteczne mechanizmy umożliwiające zgłaszanie potencjalnych lub rzeczywistych naruszeń.

| (83) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać jakichkolwiek przepisów państw członkowskich dotyczących przestępstw. |
| --- | --- |

(83)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać jakichkolwiek przepisów państw członkowskich dotyczących przestępstw.

| (84) | Przetwarzanie danych osobowych prowadzone w ramach niniejszego rozporządzenia, takie jak wymiana lub przekazywanie danych osobowych przez właściwe organy lub przetwarzanie danych osobowych przez dostawców OIPE lub dystrybutorów OIPE, powinno przebiegać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (14) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE (15). Wymiana lub przekazanie informacji przez Europejskie Urzędy Nadzoru powinny przebiegać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (16). |
| --- | --- |

(84)

Przetwarzanie danych osobowych prowadzone w ramach niniejszego rozporządzenia, takie jak wymiana lub przekazywanie danych osobowych przez właściwe organy lub przetwarzanie danych osobowych przez dostawców OIPE lub dystrybutorów OIPE, powinno przebiegać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (14) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE (15). Wymiana lub przekazanie informacji przez Europejskie Urzędy Nadzoru powinny przebiegać zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (16).

| (85) | Ze względu na wrażliwość osobistych danych finansowych ogromne znaczenie ma skuteczna ochrona danych. W związku z tym zaleca się, aby organy ochrony danych były ściśle zaangażowane we wdrażanie niniejszego rozporządzenia i nadzór nad jego przestrzeganiem. |
| --- | --- |

(85)

Ze względu na wrażliwość osobistych danych finansowych ogromne znaczenie ma skuteczna ochrona danych. W związku z tym zaleca się, aby organy ochrony danych były ściśle zaangażowane we wdrażanie niniejszego rozporządzenia i nadzór nad jego przestrzeganiem.

| (86) | Procedura rejestracji i powiadamiania ustanowiona w niniejszym rozporządzeniu nie powinna zastępować żadnej obowiązującej dodatkowej procedury krajowej mającej na celu umożliwienie uzyskania korzyści i ulg określonych na szczeblu krajowym. |
| --- | --- |

(86)

Procedura rejestracji i powiadamiania ustanowiona w niniejszym rozporządzeniu nie powinna zastępować żadnej obowiązującej dodatkowej procedury krajowej mającej na celu umożliwienie uzyskania korzyści i ulg określonych na szczeblu krajowym.

| (87) | W ramach oceny funkcjonowania niniejszego rozporządzenia należy m.in. dokonać oceny zmian na rynku, takich jak pojawienie się nowych rodzajów OIPE, oraz zmian w innych obszarach prawa unijnego, a także doświadczeń państw członkowskich. Ocena taka powinna uwzględniać różne cele związane z ustanowieniem dobrze funkcjonującego rynku OIPE, a w szczególności powinna wskazywać, czy niniejsze rozporządzenie przyczyniło się do zwiększenia liczby obywateli europejskich, którzy oszczędzają na stabilne i adekwatne emerytury. Znaczenie minimalnych norm europejskich dla nadzoru nad dostawcami OIPE również wymaga oceny dostawców OIPE pod względem zgodności z niniejszym rozporządzeniem i mającymi zastosowanie przepisami sektorowymi. |
| --- | --- |

(87)

W ramach oceny funkcjonowania niniejszego rozporządzenia należy m.in. dokonać oceny zmian na rynku, takich jak pojawienie się nowych rodzajów OIPE, oraz zmian w innych obszarach prawa unijnego, a także doświadczeń państw członkowskich. Ocena taka powinna uwzględniać różne cele związane z ustanowieniem dobrze funkcjonującego rynku OIPE, a w szczególności powinna wskazywać, czy niniejsze rozporządzenie przyczyniło się do zwiększenia liczby obywateli europejskich, którzy oszczędzają na stabilne i adekwatne emerytury. Znaczenie minimalnych norm europejskich dla nadzoru nad dostawcami OIPE również wymaga oceny dostawców OIPE pod względem zgodności z niniejszym rozporządzeniem i mającymi zastosowanie przepisami sektorowymi.

| (88) | Z uwagi na możliwe długofalowe skutki niniejszego rozporządzenia konieczne jest dokładne monitorowanie rozwoju sytuacji na początkowym etapie jego stosowania. W ocenie Komisja powinna uwzględnić również doświadczenia EIOPA, zainteresowanych stron i ekspertów oraz informować Parlament Europejski i Radę o poczynionych spostrzeżeniach. |
| --- | --- |

(88)

Z uwagi na możliwe długofalowe skutki niniejszego rozporządzenia konieczne jest dokładne monitorowanie rozwoju sytuacji na początkowym etapie jego stosowania. W ocenie Komisja powinna uwzględnić również doświadczenia EIOPA, zainteresowanych stron i ekspertów oraz informować Parlament Europejski i Radę o poczynionych spostrzeżeniach.

| (89) | Niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać poszanowanie praw podstawowych i zasad zapisanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza prawa osób w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz do uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym, prawa do ochrony danych osobowych, prawa własności, swobody przedsiębiorczości, zasady równości płci oraz zasady przewidującej wysoki poziom ochrony konsumentów. |
| --- | --- |

(89)

Niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać poszanowanie praw podstawowych i zasad zapisanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza prawa osób w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz do uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym, prawa do ochrony danych osobowych, prawa własności, swobody przedsiębiorczości, zasady równości płci oraz zasady przewidującej wysoki poziom ochrony konsumentów.

| (90) | Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie podniesienie poziomu ochrony oszczędzających w ramach OIPE oraz zwiększenie ich zaufania do OIPE, w tym również w przypadku transgranicznej dystrybucji tych produktów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może wprowadzić środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, |
| --- | --- |

(90)

Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie podniesienie poziomu ochrony oszczędzających w ramach OIPE oraz zwiększenie ich zaufania do OIPE, w tym również w przypadku transgranicznej dystrybucji tych produktów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może wprowadzić środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się jednolite przepisy dotyczące rejestracji indywidualnych produktów emerytalnych, które są dystrybuowane w Unii pod oznaczeniem „ogólnoeuropejski indywidualny produkt emerytalny” lub „OIPE”, jak również jednolite przepisy dotyczące tworzenia i dystrybucji tych produktów oraz nadzoru nad nimi.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „indywidualny produkt emerytalny” oznacza produkt, który:






  a) | opiera się na dobrowolnej umowie między indywidualnym oszczędzającym i podmiotem oferującym ten produkt i stanowi uzupełnienie ustawowego lub pracowniczego produktu emerytalnego; |
| --- | --- | --- |

1)

„indywidualny produkt emerytalny” oznacza produkt, który:

a)

opiera się na dobrowolnej umowie między indywidualnym oszczędzającym i podmiotem oferującym ten produkt i stanowi uzupełnienie ustawowego lub pracowniczego produktu emerytalnego;

| b) | przewiduje długoterminową akumulację kapitału z wyraźnym celem zapewnienia dochodu po przejściu na emeryturę i z ograniczonymi możliwościami wcześniejszego wycofania zgromadzonych oszczędności; |
| --- | --- |

b)

przewiduje długoterminową akumulację kapitału z wyraźnym celem zapewnienia dochodu po przejściu na emeryturę i z ograniczonymi możliwościami wcześniejszego wycofania zgromadzonych oszczędności;

| c) | nie jest ani ustawowym, ani pracowniczym produktem emerytalnym; |
| --- | --- |

c)

nie jest ani ustawowym, ani pracowniczym produktem emerytalnym;

| 2) | „ogólnoeuropejski indywidualny produkt emerytalny” lub „OIPE” oznacza długoterminowy indywidualny produkt emerytalny o charakterze oszczędnościowym, który jest oferowany przez przedsiębiorstwo finansowe kwalifikujące się zgodnie z art. 6 ust. 1 w ramach umowy dotyczącej OIPE i który jest nabywany przez oszczędzającego w ramach OIPE lub przez niezależne stowarzyszenie oszczędzających w ramach OIPE w imieniu swoich członków z myślą o emeryturze, a także który nie przewiduje żadnej możliwości lub ściśle ograniczoną możliwość przedterminowego umorzenia i jest zarejestrowany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; |
| --- | --- |

2)

„ogólnoeuropejski indywidualny produkt emerytalny” lub „OIPE” oznacza długoterminowy indywidualny produkt emerytalny o charakterze oszczędnościowym, który jest oferowany przez przedsiębiorstwo finansowe kwalifikujące się zgodnie z art. 6 ust. 1 w ramach umowy dotyczącej OIPE i który jest nabywany przez oszczędzającego w ramach OIPE lub przez niezależne stowarzyszenie oszczędzających w ramach OIPE w imieniu swoich członków z myślą o emeryturze, a także który nie przewiduje żadnej możliwości lub ściśle ograniczoną możliwość przedterminowego umorzenia i jest zarejestrowany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

| 3) | „oszczędzający w ramach OIPE” oznacza osobę fizyczną, która zawarła umowę dotyczącą OIPE z dostawcą OIPE; |
| --- | --- |

3)

„oszczędzający w ramach OIPE” oznacza osobę fizyczną, która zawarła umowę dotyczącą OIPE z dostawcą OIPE;

| 4) | „umowa dotycząca OIPE” oznacza umowę między oszczędzającym w ramach OIPE a dostawcą OIPE, która spełnia warunki określone w art. 4; |
| --- | --- |

4)

„umowa dotycząca OIPE” oznacza umowę między oszczędzającym w ramach OIPE a dostawcą OIPE, która spełnia warunki określone w art. 4;

| 5) | „konto OIPE” oznacza indywidualne konto emerytalne prowadzone w imieniu oszczędzającego w ramach OIPE lub beneficjenta OIPE, które jest wykorzystywane do rejestracji transakcji, umożliwiających oszczędzającemu w ramach OIPE okresowe wpłacanie kwot na poczet emerytury, a beneficjentowi OIPE otrzymywanie świadczeń z OIPE; |
| --- | --- |

5)

„konto OIPE” oznacza indywidualne konto emerytalne prowadzone w imieniu oszczędzającego w ramach OIPE lub beneficjenta OIPE, które jest wykorzystywane do rejestracji transakcji, umożliwiających oszczędzającemu w ramach OIPE okresowe wpłacanie kwot na poczet emerytury, a beneficjentowi OIPE otrzymywanie świadczeń z OIPE;

| 6) | „beneficjent OIPE” oznacza osobę fizyczną, która otrzymuje świadczenia z OIPE; |
| --- | --- |

6)

„beneficjent OIPE” oznacza osobę fizyczną, która otrzymuje świadczenia z OIPE;

| 7) | „klient OIPE” oznacza oszczędzającego w ramach OIPE, potencjalnego oszczędzającego w ramach OIPE lub beneficjenta OIPE; |
| --- | --- |

7)

„klient OIPE” oznacza oszczędzającego w ramach OIPE, potencjalnego oszczędzającego w ramach OIPE lub beneficjenta OIPE;

| 8) | „dystrybucja OIPE” oznacza doradzanie, proponowanie lub przeprowadzanie innych prac przygotowujących do zawarcia umów dotyczących oferowania OIPE, zawieranie takich umów lub udzielanie pomocy w administrowaniu takimi umowami i wykonywaniu ich, w tym udzielanie informacji dotyczących jednej lub większej liczby umów dotyczących OIPE na podstawie kryteriów wybranych przez klienta OIPE za pośrednictwem strony internetowej lub innych mediów oraz opracowywanie rankingu OIPE obejmującego porównanie cen i produktów, lub udzielanie zniżki od ceny OIPE, gdy klient OIPE jest w stanie pośrednio lub bezpośrednio zawrzeć umowę dotyczącą OIPE za pośrednictwem strony internetowej lub innych mediów; |
| --- | --- |

8)

„dystrybucja OIPE” oznacza doradzanie, proponowanie lub przeprowadzanie innych prac przygotowujących do zawarcia umów dotyczących oferowania OIPE, zawieranie takich umów lub udzielanie pomocy w administrowaniu takimi umowami i wykonywaniu ich, w tym udzielanie informacji dotyczących jednej lub większej liczby umów dotyczących OIPE na podstawie kryteriów wybranych przez klienta OIPE za pośrednictwem strony internetowej lub innych mediów oraz opracowywanie rankingu OIPE obejmującego porównanie cen i produktów, lub udzielanie zniżki od ceny OIPE, gdy klient OIPE jest w stanie pośrednio lub bezpośrednio zawrzeć umowę dotyczącą OIPE za pośrednictwem strony internetowej lub innych mediów;

| 9) | „świadczenia emerytalne z OIPE” oznaczają świadczenia wypłacane poprzez odniesienie do momentu przejścia na emeryturę lub oczekiwanego przejścia na emeryturę w jednej z form, o których mowa w art. 58 ust. 1; |
| --- | --- |

9)

„świadczenia emerytalne z OIPE” oznaczają świadczenia wypłacane poprzez odniesienie do momentu przejścia na emeryturę lub oczekiwanego przejścia na emeryturę w jednej z form, o których mowa w art. 58 ust. 1;

| 10) | „świadczenia z OIPE” oznaczają świadczenia emerytalne w ramach OIPE i inne dodatkowe świadczenia, do których beneficjent OIPE jest uprawniony zgodnie z umową dotyczącą OIPE, w szczególności w ściśle ograniczonej liczbie przypadków, w których możliwe jest przedterminowe umorzenie, lub jeżeli umowa dotycząca OIPE przewiduje ochronę obejmującą biometryczne rodzaje ryzyka; |
| --- | --- |

10)

„świadczenia z OIPE” oznaczają świadczenia emerytalne w ramach OIPE i inne dodatkowe świadczenia, do których beneficjent OIPE jest uprawniony zgodnie z umową dotyczącą OIPE, w szczególności w ściśle ograniczonej liczbie przypadków, w których możliwe jest przedterminowe umorzenie, lub jeżeli umowa dotycząca OIPE przewiduje ochronę obejmującą biometryczne rodzaje ryzyka;

| 11) | „faza akumulacji” oznacza okres, przez który na koncie OIPE gromadzone są aktywa i który zwykle trwa do rozpoczęcia fazy dekumulacji; |
| --- | --- |

11)

„faza akumulacji” oznacza okres, przez który na koncie OIPE gromadzone są aktywa i który zwykle trwa do rozpoczęcia fazy dekumulacji;

| 12) | „faza dekumulacji” oznacza okres, przez który aktywa zgromadzone na koncie OIPE mogą być wykorzystywane w celu finansowania emerytury lub innych potrzeb w zakresie dochodów; |
| --- | --- |

12)

„faza dekumulacji” oznacza okres, przez który aktywa zgromadzone na koncie OIPE mogą być wykorzystywane w celu finansowania emerytury lub innych potrzeb w zakresie dochodów;

| 13) | „wypłata w ratach” oznacza sumę, która – w zamian za zainwestowane środki – podlega wypłacie w określonych momentach przez pewien okres, np. do końca życia beneficjenta OIPE lub przez określoną liczbę lat; |
| --- | --- |

13)

„wypłata w ratach” oznacza sumę, która – w zamian za zainwestowane środki – podlega wypłacie w określonych momentach przez pewien okres, np. do końca życia beneficjenta OIPE lub przez określoną liczbę lat;

| 14) | „wypłaty pomniejszające zgromadzony kapitał” oznaczają kwoty, w dowolnej wysokości, jednak nieprzekraczające określonego limitu, które beneficjenci OIPE mogą okresowo wypłacić; |
| --- | --- |

14)

„wypłaty pomniejszające zgromadzony kapitał” oznaczają kwoty, w dowolnej wysokości, jednak nieprzekraczające określonego limitu, które beneficjenci OIPE mogą okresowo wypłacić;

| 15) | „dostawca OIPE” oznacza przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, posiadające zezwolenie na tworzenie OIPE i jego dystrybucję; |
| --- | --- |

15)

„dostawca OIPE” oznacza przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, posiadające zezwolenie na tworzenie OIPE i jego dystrybucję;

| 16) | „dystrybutor OIPE” oznacza przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, posiadające zezwolenie na dystrybucję OIPE, których nie jest twórcą, firmę inwestycyjną świadczącą doradztwo inwestycyjne lub pośrednika ubezpieczeniowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 (17); |
| --- | --- |

16)

„dystrybutor OIPE” oznacza przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, posiadające zezwolenie na dystrybucję OIPE, których nie jest twórcą, firmę inwestycyjną świadczącą doradztwo inwestycyjne lub pośrednika ubezpieczeniowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 (17);

17

| 17) | „trwały nośnik” oznacza narzędzie, które:






  a) | pozwala klientowi OIPE na przechowywanie informacji kierowanych do niego osobiście, w sposób umożliwiający przyszłe korzystanie z nich przez okres odpowiedni do celów tych informacji; oraz |
| --- | --- | --- |

17)

„trwały nośnik” oznacza narzędzie, które:

a)

pozwala klientowi OIPE na przechowywanie informacji kierowanych do niego osobiście, w sposób umożliwiający przyszłe korzystanie z nich przez okres odpowiedni do celów tych informacji; oraz

| b) | pozwala na niezmienione odtworzenie przechowywanych informacji; |
| --- | --- |

b)

pozwala na niezmienione odtworzenie przechowywanych informacji;

| 18) | „właściwe organy” oznaczają krajowe organy wyznaczone przez każde państwo członkowskie do celów nadzoru nad dostawcami OIPE lub dystrybutorami OIPE, stosownie do przypadku, lub do wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu; |
| --- | --- |

18)

„właściwe organy” oznaczają krajowe organy wyznaczone przez każde państwo członkowskie do celów nadzoru nad dostawcami OIPE lub dystrybutorami OIPE, stosownie do przypadku, lub do wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;

| 19) | „państwo członkowskie pochodzenia dostawcy OIPE” oznacza państwo członkowskie pochodzenia określone w odpowiednich aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 6 ust. 1; |
| --- | --- |

19)

„państwo członkowskie pochodzenia dostawcy OIPE” oznacza państwo członkowskie pochodzenia określone w odpowiednich aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 6 ust. 1;

| 20) | „państwo członkowskie pochodzenia dystrybutora OIPE” oznacza:






  a) | w przypadku dystrybutora będącego osobą fizyczną – państwo członkowskie, w którym posiada on miejsce zamieszkania; |
| --- | --- | --- |

20)

„państwo członkowskie pochodzenia dystrybutora OIPE” oznacza:

a)

w przypadku dystrybutora będącego osobą fizyczną – państwo członkowskie, w którym posiada on miejsce zamieszkania;

| b) | w przypadku dystrybutora będącego osobą prawną – państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba statutowa dystrybutora lub, jeżeli na mocy prawa krajowego dystrybutor nie posiada siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym mieści się siedziba zarządu; |
| --- | --- |

b)

w przypadku dystrybutora będącego osobą prawną – państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba statutowa dystrybutora lub, jeżeli na mocy prawa krajowego dystrybutor nie posiada siedziby statutowej, państwo członkowskie, w którym mieści się siedziba zarządu;

| 21) | „państwo członkowskie przyjmujące dostawcę OIPE” oznacza państwo członkowskie, inne niż państwo członkowskie pochodzenia dostawcy OIPE, w którym dostawca OIPE oferuje OIPE w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości, lub dla którego dostawca OIPE otworzył subkonto OIPE; |
| --- | --- |

21)

„państwo członkowskie przyjmujące dostawcę OIPE” oznacza państwo członkowskie, inne niż państwo członkowskie pochodzenia dostawcy OIPE, w którym dostawca OIPE oferuje OIPE w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości, lub dla którego dostawca OIPE otworzył subkonto OIPE;

| 22) | „państwo członkowskie przyjmujące dystrybutora OIPE” oznacza państwo członkowskie, inne niż państwo członkowskie pochodzenia dystrybutora OIPE, w którym dystrybutor OIPE dystrybuuje OIPE w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

22)

„państwo członkowskie przyjmujące dystrybutora OIPE” oznacza państwo członkowskie, inne niż państwo członkowskie pochodzenia dystrybutora OIPE, w którym dystrybutor OIPE dystrybuuje OIPE w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości;

| 23) | „subkonto” oznacza subkonto krajowe otwarte w ramach każdego indywidualnego konta OIPE i odpowiadające wymogom i warunkom prawnym ustalonym na poziomie krajowym przez państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, których spełnienie pozwala skorzystać z ewentualnych zachęt w przypadku inwestowania w OIPE; w ramach każdego subkonta osoba może być zatem oszczędzającym w ramach OIPE lub beneficjentem OIPE w zależności od tego, jakie wymogi prawne każdorazowo obowiązują w odniesieniu do fazy akumulacji i fazy dekumulacji; |
| --- | --- |

23)

„subkonto” oznacza subkonto krajowe otwarte w ramach każdego indywidualnego konta OIPE i odpowiadające wymogom i warunkom prawnym ustalonym na poziomie krajowym przez państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, których spełnienie pozwala skorzystać z ewentualnych zachęt w przypadku inwestowania w OIPE; w ramach każdego subkonta osoba może być zatem oszczędzającym w ramach OIPE lub beneficjentem OIPE w zależności od tego, jakie wymogi prawne każdorazowo obowiązują w odniesieniu do fazy akumulacji i fazy dekumulacji;

| 24) | „kapitał” oznacza łączne wkłady kapitałowe, obliczone na podstawie kwot, które mogą zostać zainwestowane po odliczeniu wszystkich opłat, prowizji i wydatków bezpośrednio lub pośrednio ponoszonych przez oszczędzających w ramach OIPE; |
| --- | --- |

24)

„kapitał” oznacza łączne wkłady kapitałowe, obliczone na podstawie kwot, które mogą zostać zainwestowane po odliczeniu wszystkich opłat, prowizji i wydatków bezpośrednio lub pośrednio ponoszonych przez oszczędzających w ramach OIPE;

| 25) | „instrumenty finansowe” oznaczają instrumenty wymienione w sekcji C załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (18); |
| --- | --- |

25)

„instrumenty finansowe” oznaczają instrumenty wymienione w sekcji C załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (18);

18

| 26) | „depozytariusz” oznacza instytucję, której powierzono przechowywanie aktywów oraz nadzór nad przestrzeganiem zasad funduszu i obowiązujących przepisów; |
| --- | --- |

26)

„depozytariusz” oznacza instytucję, której powierzono przechowywanie aktywów oraz nadzór nad przestrzeganiem zasad funduszu i obowiązujących przepisów;

| 27) | „podstawowy OIPE” oznacza wariant inwestycyjny określony w art. 45; |
| --- | --- |

27)

„podstawowy OIPE” oznacza wariant inwestycyjny określony w art. 45;

| 28) | „techniki ograniczania ryzyka” oznaczają techniki służące do systematycznego zmniejszenia zakresu ekspozycji na ryzyko lub prawdopodobieństwa jego zmaterializowania się; |
| --- | --- |

28)

„techniki ograniczania ryzyka” oznaczają techniki służące do systematycznego zmniejszenia zakresu ekspozycji na ryzyko lub prawdopodobieństwa jego zmaterializowania się;

| 29) | „biometryczne rodzaje ryzyka” oznaczają rodzaje ryzyka związane ze śmiercią, niepełnosprawnością lub długowiecznością; |
| --- | --- |

29)

„biometryczne rodzaje ryzyka” oznaczają rodzaje ryzyka związane ze śmiercią, niepełnosprawnością lub długowiecznością;

| 30) | „zmiana dostawcy” oznacza przeniesienie, na żądanie oszczędzającego w ramach OIPE, odpowiednich kwot lub, w stosownych przypadkach, wkładu rzeczowego, zgodnie z art. 52 ust. 4, z konta OIPE u jednego dostawcy OIPE na konto OIPE u innego dostawcy OIPE, wraz z zamknięciem pierwotnego konta OIPE, bez uszczerbku dla art. 53 ust. 4 lit. e); |
| --- | --- |

30)

„zmiana dostawcy” oznacza przeniesienie, na żądanie oszczędzającego w ramach OIPE, odpowiednich kwot lub, w stosownych przypadkach, wkładu rzeczowego, zgodnie z art. 52 ust. 4, z konta OIPE u jednego dostawcy OIPE na konto OIPE u innego dostawcy OIPE, wraz z zamknięciem pierwotnego konta OIPE, bez uszczerbku dla art. 53 ust. 4 lit. e);

| 31) | „doradztwo” oznacza indywidualne zalecenie udzielone przez dostawcę OIPE lub dystrybutora OIPE klientowi OIPE w odniesieniu do co najmniej jednej umowy dotyczącej OIPE; |
| --- | --- |

31)

„doradztwo” oznacza indywidualne zalecenie udzielone przez dostawcę OIPE lub dystrybutora OIPE klientowi OIPE w odniesieniu do co najmniej jednej umowy dotyczącej OIPE;

| 32) | „partnerstwo” oznacza współpracę między dostawcami OIPE, która polega na oferowaniu subkont dla różnych państw członkowskich w kontekście usługi przenoszenia produktu, o której mowa w art. 19 ust. 2; |
| --- | --- |

32)

„partnerstwo” oznacza współpracę między dostawcami OIPE, która polega na oferowaniu subkont dla różnych państw członkowskich w kontekście usługi przenoszenia produktu, o której mowa w art. 19 ust. 2;

| (33) | „czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego” oznaczają kwestie z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, takie jak te, o których mowa w porozumieniu paryskim, celach zrównoważonego rozwoju ONZ, wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka oraz popieranych przez ONZ zasadach odpowiedzialnego inwestowania. |
| --- | --- |

(33)

„czynniki z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego” oznaczają kwestie z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, takie jak te, o których mowa w porozumieniu paryskim, celach zrównoważonego rozwoju ONZ, wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka oraz popieranych przez ONZ zasadach odpowiedzialnego inwestowania.

Artykuł 3

Obowiązujące przepisy

Rejestracja, tworzenie, dystrybucja OIPE i nadzór nad nimi podlegają:

| a) | niniejszemu rozporządzeniu; oraz |
| --- | --- |

a)

niniejszemu rozporządzeniu; oraz

| b) | w przypadku kwestii nieuregulowanych niniejszym rozporządzeniem:






  (i) | odpowiednim przepisom sektorowym prawa Unii, w tym odpowiednim aktom delegowanym i wykonawczym; |
| --- | --- | --- |

b)

w przypadku kwestii nieuregulowanych niniejszym rozporządzeniem:

(i)

odpowiednim przepisom sektorowym prawa Unii, w tym odpowiednim aktom delegowanym i wykonawczym;

| (ii) | przepisom przyjętym przez państwa członkowskie w celu wprowadzenia w życie odpowiednich przepisów sektorowych prawa Unii oraz wprowadzenia w życie środków dotyczących konkretnie OIPE; |
| --- | --- |

(ii)

przepisom przyjętym przez państwa członkowskie w celu wprowadzenia w życie odpowiednich przepisów sektorowych prawa Unii oraz wprowadzenia w życie środków dotyczących konkretnie OIPE;

| (iii) | innym przepisom krajowym mającym zastosowanie do OIPE. |
| --- | --- |

(iii)

innym przepisom krajowym mającym zastosowanie do OIPE.

Artykuł 4

Umowa dotycząca OIPE

1.   W umowie dotyczącej OIPE określa się przepisy szczegółowe dotyczące OIPE zgodnie z obowiązującymi przepisami, o których mowa w art. 3.

2.   Umowa dotycząca OIPE zawiera w szczególności:

| a) | opis podstawowego OIPE, o którym mowa w art. 45, w tym informacje dotyczące gwarancji zainwestowanego kapitału lub strategii inwestycyjnej mającej na celu zapewnienie ochrony kapitału; |
| --- | --- |

a)

opis podstawowego OIPE, o którym mowa w art. 45, w tym informacje dotyczące gwarancji zainwestowanego kapitału lub strategii inwestycyjnej mającej na celu zapewnienie ochrony kapitału;

| b) | w stosownych przypadkach opis alternatywnych opcji inwestycyjnych, o których mowa w art. 42 ust. 2; |
| --- | --- |

b)

w stosownych przypadkach opis alternatywnych opcji inwestycyjnych, o których mowa w art. 42 ust. 2;

| c) | warunki dotyczące zmiany opcji inwestycyjnej, o których mowa w art. 44; |
| --- | --- |

c)

warunki dotyczące zmiany opcji inwestycyjnej, o których mowa w art. 44;

| d) | w przypadku gdy OIPE oferuje ochronę obejmującą ryzyko biometryczne, szczegółowe informacje na temat tej ochrony, w tym okoliczności, które mogłyby ją zainicjować; |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy OIPE oferuje ochronę obejmującą ryzyko biometryczne, szczegółowe informacje na temat tej ochrony, w tym okoliczności, które mogłyby ją zainicjować;

| e) | opis świadczeń emerytalnych z OIPE, w szczególności możliwych form wypłat oraz prawa do zmiany formy wypłaty, o którym mowa w art. 59; |
| --- | --- |

e)

opis świadczeń emerytalnych z OIPE, w szczególności możliwych form wypłat oraz prawa do zmiany formy wypłaty, o którym mowa w art. 59;

| f) | warunki związane z usługą przenoszenia produktu, o której mowa w art. 17–20, w tym informacje na temat państw członkowskich, dla których dostępne jest subkonto; |
| --- | --- |

f)

warunki związane z usługą przenoszenia produktu, o której mowa w art. 17–20, w tym informacje na temat państw członkowskich, dla których dostępne jest subkonto;

| g) | warunki związane z usługą zmiany dostawcy, o której mowa w art. 52–55; |
| --- | --- |

g)

warunki związane z usługą zmiany dostawcy, o której mowa w art. 52–55;

| h) | kategorie kosztów i całkowite łączne koszty wyrażone w wartościach procentowych oraz w wartościach pieniężnych, stosownie do przypadku; |
| --- | --- |

h)

kategorie kosztów i całkowite łączne koszty wyrażone w wartościach procentowych oraz w wartościach pieniężnych, stosownie do przypadku;

| i) | warunki dotyczące fazy akumulacji w odniesieniu do subkonta odpowiadającego państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, o którym mowa w art. 47; |
| --- | --- |

i)

warunki dotyczące fazy akumulacji w odniesieniu do subkonta odpowiadającego państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, o którym mowa w art. 47;

| j) | warunki dotyczące fazy dekumulacji w odniesieniu do subkonta odpowiadającego państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, o którym mowa w art. 57; |
| --- | --- |

j)

warunki dotyczące fazy dekumulacji w odniesieniu do subkonta odpowiadającego państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, o którym mowa w art. 57;

| k) | w stosownych przypadkach warunki, na jakich przyznane korzyści lub ulgi mają zostać zwrócone państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE. |
| --- | --- |

k)

w stosownych przypadkach warunki, na jakich przyznane korzyści lub ulgi mają zostać zwrócone państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE.

ROZDZIAŁ II

REJESTRACJA

Artykuł 5

Rejestracja

1.   OIPE może być oferowany i dystrybuowany w Unii jedynie wówczas, gdy został zarejestrowany w centralnym rejestrze publicznym prowadzonym przez EIOPA zgodnie z art. 13.

2.   Rejestracja OIPE jest ważna we wszystkich państwach członkowskich. Rejestracja uprawnia dostawcę OIPE do oferowania OIPE, zaś dystrybutora OIPE do dystrybucji OIPE zarejestrowanego w centralnym rejestrze publicznym, o którym mowa w art. 13.

Bieżący nadzór nad zgodnością z niniejszym rozporządzeniem jest prowadzony zgodnie z rozdziałem IX.

Artykuł 6

Wniosek o rejestrację OIPE

1.   O rejestrację OIPE mogą wystąpić jedynie następujące przedsiębiorstwa finansowe, które otrzymały zezwolenie lub zostały zarejestrowane na mocy prawa Unii:

| a) | instytucje kredytowe, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (19); |
| --- | --- |

a)

instytucje kredytowe, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (19);

| b) | zakłady ubezpieczeń, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (20), prowadzące działalność w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie zgodnie z art. 2 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE i załącznikiem II do tej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

zakłady ubezpieczeń, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (20), prowadzące działalność w zakresie bezpośrednich ubezpieczeń na życie zgodnie z art. 2 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE i załącznikiem II do tej dyrektywy;

| c) | instytucje pracowniczych programów emerytalnych (IORP), które otrzymały zezwolenie lub zostały zarejestrowane zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/2341 i które zgodnie z prawem krajowym są uprawnione i nadzorowane w celu oferowania również indywidualnych produktów emerytalnych. W takim przypadku wszystkie aktywa i pasywa odpowiadające działalności w zakresie oferowania OIPE są wyodrębniane, bez możliwości przeniesienia ich na inną działalność instytucji w zakresie programów emerytalnych; |
| --- | --- |

c)

instytucje pracowniczych programów emerytalnych (IORP), które otrzymały zezwolenie lub zostały zarejestrowane zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/2341 i które zgodnie z prawem krajowym są uprawnione i nadzorowane w celu oferowania również indywidualnych produktów emerytalnych. W takim przypadku wszystkie aktywa i pasywa odpowiadające działalności w zakresie oferowania OIPE są wyodrębniane, bez możliwości przeniesienia ich na inną działalność instytucji w zakresie programów emerytalnych;

| d) | firmy inwestycyjne, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE i które świadczą usługi zarządzania portfelem; |
| --- | --- |

d)

firmy inwestycyjne, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE i które świadczą usługi zarządzania portfelem;

| e) | spółki inwestycyjne lub spółki zarządzające, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE; |
| --- | --- |

e)

spółki inwestycyjne lub spółki zarządzające, które otrzymały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE;

| f) | zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi z UE (ZAFI z UE), którzy otrzymali zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE. |
| --- | --- |

f)

zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi z UE (ZAFI z UE), którzy otrzymali zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE.

2.   Przedsiębiorstwa finansowe wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu składają wniosek o rejestrację OIPE do swoich właściwych organów. Wniosek zawiera następujące elementy:

| a) | standardowe warunki umowy dotyczącej OIPE, które mają być proponowane oszczędzającym w ramach OIPE zgodnie z art. 4; |
| --- | --- |

a)

standardowe warunki umowy dotyczącej OIPE, które mają być proponowane oszczędzającym w ramach OIPE zgodnie z art. 4;

| b) | informacje o tożsamości wnioskodawcy; |
| --- | --- |

b)

informacje o tożsamości wnioskodawcy;

| c) | informacje o ustaleniach w zakresie zarządzania i administrowania portfelem i ryzykiem w odniesieniu do OIPE, w tym ustalenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 42 ust. 5 i art. 49 ust. 3; |
| --- | --- |

c)

informacje o ustaleniach w zakresie zarządzania i administrowania portfelem i ryzykiem w odniesieniu do OIPE, w tym ustalenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 42 ust. 5 i art. 49 ust. 3;

| d) | w stosownych przypadkach wykaz państw członkowskich, w których dostawca OIPE składający wniosek zamierza wprowadzić do obrotu OIPE; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach wykaz państw członkowskich, w których dostawca OIPE składający wniosek zamierza wprowadzić do obrotu OIPE;

| e) | w stosownych przypadkach informacje o tożsamości depozytariusza; |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach informacje o tożsamości depozytariusza;

| f) | kluczowe informacje dotyczące OIPE, o których mowa w art. 26; |
| --- | --- |

f)

kluczowe informacje dotyczące OIPE, o których mowa w art. 26;

| g) | wykaz państw członkowskich, w odniesieniu do których dostawca OIPE składający wniosek będzie w stanie zapewnić natychmiastowe otwarcie subkonta. |
| --- | --- |

g)

wykaz państw członkowskich, w odniesieniu do których dostawca OIPE składający wniosek będzie w stanie zapewnić natychmiastowe otwarcie subkonta.

3.   W terminie 15 dni roboczych od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2, właściwe organy sprawdzają, czy jest on kompletny.

Jeżeli wniosek nie jest kompletny, właściwe organy ustalają termin dostarczenia przez wnioskodawcę dodatkowych informacji. Po stwierdzeniu, że wniosek jest kompletny, właściwe organy powiadamiają o tym wnioskodawcę.

4.   W terminie trzech miesięcy od daty złożenia kompletnego wniosku zgodnie z ust. 3 właściwe organy podejmują decyzję o rejestracji OIPE wyłącznie w przypadku, gdy wnioskodawca kwalifikuje się do oferowania OIPE zgodnie z ust. 1, oraz jeżeli informacje i dokumenty przedstawione we wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 2, są zgodne z niniejszym rozporządzeniem.

5.   W terminie pięciu dni roboczych od podjęcia decyzji o rejestracji OIPE właściwe organy przekazują EIOPA decyzję, jak również informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 2 lit. a), b), d), f) i g), oraz informują o tym dostawcę OIPE składającego wniosek.

EIOPA nie ponosi odpowiedzialności ani nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za decyzję o rejestracji podjętą przez właściwy organ.

W przypadku gdy właściwe organy odmawiają rejestracji, wydają uzasadnioną decyzję, która podlega prawu do odwołania.

6.   W przypadku gdy w danym państwie członkowskim istnieje więcej niż jeden właściwy organ dla określonego rodzaju przedsiębiorstw finansowych, o których mowa w ust. 1, to państwo członkowskie wyznacza jeden właściwy organ w odniesieniu do każdego rodzaju przedsiębiorstwa finansowego, o którym mowa w ust. 1, odpowiedzialny za procedurę rejestracji i za przekazywanie informacji do EIOPA.

O późniejszych zmianach w informacjach i dokumentach dostarczonych we wniosku, o którym mowa w ust. 2, powiadamia się natychmiast właściwe organy. Jeżeli zmiany dotyczą informacji i dokumentów, o których mowa w ust. 2 lit. a), b), d), f) i g), właściwe organy bez zbędnej zwłoki przekazują te zmiany EIOPA.

Artykuł 7

Rejestracja OIPE

1.   W terminie pięciu dni roboczych od daty powiadomienia o decyzji w sprawie rejestracji, a także przekazania informacji i dokumentów zgodnie z art. 6 ust. 5, EIOPA rejestruje OIPE w centralnym rejestrze publicznym, o którym mowa w art. 13, i bez zbędnej zwłoki powiadamia o tym właściwe organy.

2.   W terminie pięciu dni roboczych od otrzymania powiadomienia o rejestracji OIPE, o którym mowa w ust. 1, właściwe organy informują o tym dostawcę OIPE składającego wniosek.

3.   Dostawca OIPE może oferować OIPE, zaś dystrybutor OIPE może dystrybuować OIPE od dnia rejestracji OIPE w centralnym rejestrze publicznym, o którym mowa w art. 13.

Artykuł 8

Warunki wyrejestrowania OIPE

1.   Właściwe organy wydają decyzję o wyrejestrowaniu OIPE w przypadku, gdy:

| a) | dostawca OIPE wyraźnie zrzeknie się rejestracji; |
| --- | --- |

a)

dostawca OIPE wyraźnie zrzeknie się rejestracji;

| b) | dostawca OIPE uzyskał rejestrację, dopuszczając się poświadczenia nieprawdy lub w inny niezgodny z prawem sposób; |
| --- | --- |

b)

dostawca OIPE uzyskał rejestrację, dopuszczając się poświadczenia nieprawdy lub w inny niezgodny z prawem sposób;

| c) | dostawca OIPE poważnie i systematycznie naruszał niniejsze rozporządzenie; lub |
| --- | --- |

c)

dostawca OIPE poważnie i systematycznie naruszał niniejsze rozporządzenie; lub

| d) | dostawca OIPE lub OIPE nie spełnia już warunków, na podstawie których dokonano rejestracji. |
| --- | --- |

d)

dostawca OIPE lub OIPE nie spełnia już warunków, na podstawie których dokonano rejestracji.

2.   W terminie pięciu dni roboczych od podjęcia decyzji w sprawie wyrejestrowania OIPE właściwe organy przekazują tę decyzję EIOPA i odpowiednio informują o niej dostawcę OIPE.

3.   W terminie pięciu dni roboczych od otrzymania powiadomienia o decyzji w sprawie wyrejestrowania, o którym mowa w ust. 2, EIOPA dokonuje wyrejestrowania OIPE i odpowiednio informuje o tym właściwe organy.

4.   W terminie pięciu dni roboczych od otrzymania powiadomienia o wyrejestrowaniu OIPE, o którym mowa w ust. 3, włącznie z datą wyrejestrowania, właściwe organy odpowiednio informują o tym dostawcę OIPE.

5.   Dostawca OIPE przestaje oferować OIPE, zaś dystrybutor OIPE przestaje prowadzić dystrybucję OIPE od dnia wyrejestrowania OIPE w centralnym rejestrze publicznym, o którym mowa w art. 13.

6.   Jeżeli EIOPA otrzymał informacje dotyczące zaistnienia jednej z okoliczności, o których mowa w ust. 1 lit. b) lub c) niniejszego artykułu, zgodnie z obowiązkiem współpracy między właściwymi organami i EIOPA, o którym mowa w art. 66, EIOPA zwraca się do właściwych organów dostawcy OIPE o sprawdzenie, czy zachodzą takie okoliczności, zaś właściwe organy przedkładają EIOPA swoje ustalenia i odpowiednie informacje.

7.   Przed podjęciem decyzji o wyrejestrowaniu OIPE właściwe organy i EIOPA dokładają wszelkich starań, aby zabezpieczyć interesy oszczędzających w ramach OIPE.

Artykuł 9

Oznaczenie

Oznaczenie „ogólnoeuropejski indywidualny produkt emerytalny” lub „OIPE” można stosować w odniesieniu do indywidualnego produktu emerytalnego tylko wówczas, gdy EIOPA dokonał zgodnie z niniejszym rozporządzeniem rejestracji danego indywidualnego produktu emerytalnego w celu dystrybucji pod oznaczeniem „OIPE”.

Artykuł 10

Dystrybucja OIPE

1.   Przedsiębiorstwa finansowe, o których mowa w art. 6 ust. 1, mogą prowadzić dystrybucję OIPE, których są twórcami. Mogą one również prowadzić dystrybucję OIPE, których nie są twórcami, pod warunkiem że przestrzegają odpowiednich przepisów sektorowych pozwalających im prowadzić dystrybucję produktów, których nie są twórcami.

2.   Pośrednicy ubezpieczeniowi zarejestrowani zgodnie z dyrektywą (UE) 2016/97 oraz firmy inwestycyjne posiadające zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE zezwolenie na świadczenie usług doradztwa inwestycyjnego zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 4 dyrektywy 2014/65/UE mogą prowadzić dystrybucję OIPE, których nie są twórcami.

Artykuł 11

Systemy nadzoru ostrożnościowego mające zastosowanie do różnych kategorii dostawców

Dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia oraz odpowiedniego systemu nadzoru ostrożnościowego mającego do nich zastosowanie zgodnie z aktami ustawodawczymi, o których mowa w art. 6 ust. 1 oraz art. 10 ust. 2.

Artykuł 12

Publikacja przepisów krajowych

1.   Teksty krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych regulujących warunki dotyczące fazy akumulacji, o której mowa w art. 47, oraz warunki dotyczące fazy dekumulacji, o której mowa w art. 57, w tym informacje o dodatkowych procedurach krajowych wprowadzonych w celu ubiegania się, w stosownych przypadkach, o korzyści i ulgi określone na szczeblu krajowym, są podawane do wiadomości publicznej i aktualizowane przez właściwy organ krajowy.

2.   Wszystkie właściwe organy w państwie członkowskim utrzymują i aktualizują na swojej stronie internetowej odnośnik do tekstów, o których mowa w ust. 1.

3.   Publikacja tekstów, o których mowa w ust. 1, służy wyłącznie celom informacyjnym i nie tworzy zobowiązań lub obowiązków prawnych dla właściwych organów krajowych.

Artykuł 13

Centralny rejestr publiczny

1.   EIOPA prowadzi centralny rejestr publiczny, w którym ujęty jest każdy OIPE, który został zarejestrowany na mocy niniejszego rozporządzenia, numer rejestracyjny OIPE, dostawca tego OIPE, organy właściwe dla dostawcy OIPE, data rejestracji PEPP, kompletny wykaz państw członkowskich, w których jest oferowany OIPE, i kompletny wykaz państw członkowskich, dla których dostawca OIPE oferuje subkonto. Rejestr jest dostępny publicznie w formie elektronicznej i jest aktualizowany.

2.   Właściwe organy informują EIOPA o powiązaniach, o których mowa w art. 12 ust. 2, i aktualizują te informacje.

3.   EIOPA publikuje i aktualizuje powiązania, o których mowa w ust. 2, w centralnym rejestrze publicznym, o którym mowa w ust. 1.

ROZDZIAŁ III

TRANSGRANICZNE OFEROWANIE I MOŻLIWOŚĆ TRANSGRANICZNEGO PRZENOSZENIA OIPE

SEKCJA I

Swoboda świadczenia usług i swoboda przedsiębiorczości

Artykuł 14

Korzystanie ze swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE

1.   Dostawcy OIPE mogą oferować OIPE, a dystrybutorzy OIPE mogą dystrybuować OIPE na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego w ramach swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości, pod warunkiem że czynią to w zgodzie z odpowiednimi przepisami i procedurami ustanowionymi w mających do nich zastosowanie aktach ustawodawczych Unii lub na podstawie tych aktów, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. a), b), d) i e) lub art. 10 ust. 2 i po powiadomieniu o zamiarze otwarcia subkonta dla tego przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z art. 21.

2.   Dostawcy OIPE, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) i f), przestrzegają zasad określonych w art. 15.

Artykuł 15

Korzystanie ze swobody świadczenia usług przez IORP i ZAFI z UE

1.   Dostawcy OIPE, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) i f), którzy zamierzają oferować OIPE oszczędzającym w ramach OIPE na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego po raz pierwszy w ramach swobody świadczenia usług, przekazują właściwym organom swojego rodzimego państwa członkowskiego, po powiadomieniu o zamiarze otwarcia subkonta dla tego przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z art. 21, następujące informacje:

| a) | nazwa i adres dostawcy OIPE; |
| --- | --- |

a)

nazwa i adres dostawcy OIPE;

| b) | państwo członkowskie, w którym dostawca OIPE zamierza oferować lub prowadzić dystrybucję OIPE wśród oszczędzających w ramach OIPE. |
| --- | --- |

b)

państwo członkowskie, w którym dostawca OIPE zamierza oferować lub prowadzić dystrybucję OIPE wśród oszczędzających w ramach OIPE.

2.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje w terminie 10 dni roboczych od daty ich otrzymania do przyjmującego państwa członkowskiego wraz z potwierdzeniem, że dostawca OIPE, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, spełnia wymogi określone w art. 6 ust. 1. Informacje te są przekazywane właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, chyba że właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia mają powody, aby wątpić w adekwatność struktury administracyjnej w odniesieniu do oferowania OIPE lub sytuacji finansowej dostawcy OIPE, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) i f).

W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia odmawiają przekazania informacji właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, podają one danemu dostawcy OIPE powody takiej odmowy w ciągu miesiąca od otrzymania wszystkich informacji i dokumentów. Odmowa lub brak odpowiedzi wiąże się z prawem odwołania do sądu w państwie członkowskim pochodzenia dostawcy OIPE.

3.   Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego w ciągu 10 dni roboczych potwierdzają otrzymanie informacji, o których mowa w ust. 1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują następnie dostawcę OIPE, że właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego otrzymały informacje oraz że dostawca OIPE może rozpocząć oferowanie OIPE oszczędzającym w ramach OIPE w tym państwie członkowskim.

4.   W przypadku braku potwierdzenia otrzymania informacji, o którym mowa w ust. 3, w terminie 10 dni roboczych od daty ich przekazania, o którym mowa w ust. 2, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują dostawcę OIPE, że może on rozpocząć świadczenie usług w tym przyjmującym państwie członkowskim.

5.   W przypadku wprowadzenia zmiany do którejkolwiek z informacji, o których mowa w ust. 1, dostawca OIPE powiadamia o tej zmianie właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia co najmniej na miesiąc przed jej dokonaniem. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o tej zmianie tak szybko, jak to możliwe, a najpóźniej w ciągu miesiąca od otrzymania powiadomienia.

6.   Przyjmujące państwa członkowskie mogą wyznaczyć do celów niniejszej procedury inne właściwe organy niż te, o których mowa w art. 2 pkt 18, w celu wykonywania uprawnień przyznanych właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego. Powiadamiają one Komisję i EIOPA, wskazując podział tych obowiązków.

Artykuł 16

Uprawnienia właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego

1.   Jeżeli właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mają powody, by uznać, że OIPE jest dystrybuowany na jego terytorium lub subkonto dla tego państwa członkowskiego otwarto z naruszeniem obowiązków wynikających z mających zastosowanie przepisów, o których mowa w art. 3, przekazują swoje ustalenia właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia dostawcy OIPE lub dystrybutora OIPE.

2.   Po dokonaniu oceny informacji otrzymanych zgodnie z ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia, w stosownych przypadkach, niezwłocznie podejmują odpowiednie środki w celu naprawy sytuacji. Informują one o takich środkach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego.

3.   Jeżeli środki podjęte przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia okazują się niewystarczające lub brakuje ich, a dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE w dalszym ciągu prowadzi dystrybucję OIPE z wyraźną szkodą dla interesów oszczędzających w ramach OIPE w państwie przyjmującym lub dla właściwego funkcjonowania rynku indywidualnych produktów emerytalnych w tym państwie członkowskim, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą, po powiadomieniu właściwych organów państwa członkowskiego pochodzenia, podjąć odpowiednie środki w celu zapobieżenia dalszym nieprawidłowościom, w tym – w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne – uniemożliwienia dostawcy OIPE lub dystrybutorowi OIPE dalszej dystrybucji OIPE na ich terytorium.

Ponadto właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia lub właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego mogą przekazać sprawę EIOPA oraz zwrócić się do niego o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

4.   Ust. 1–3 nie mają wpływu na uprawnienia przyjmującego państwa członkowskiego do podjęcia odpowiednich i niedyskryminacyjnych środków mających na celu zapobieganie nieprawidłowościom lub karanie za nieprawidłowości popełnione na jego terytorium w sytuacjach, w których natychmiastowe działanie jest absolutnie niezbędne do ochrony praw konsumentów w przyjmującym państwie członkowskim, oraz w przypadku gdy równoważne środki państwa członkowskiego pochodzenia są niewystarczające lub ich brakuje lub gdy nieprawidłowości są sprzeczne z krajowymi przepisami prawnymi chroniącymi dobro ogólne, w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne. W takich sytuacjach przyjmujące państwa członkowskie mają możliwość uniemożliwienia dostawcy OIPE lub dystrybutorowi OIPE prowadzenia nowej działalności na ich terytorium.

5.   Środki przyjęte przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego na mocy niniejszego artykułu są przekazywane dostawcy OIPE lub dystrybutorowi OIPE w należycie uzasadnionym dokumencie i zgłaszane bez zbędnej zwłoki właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia.

SEKCJA II

Możliwość przenoszenia

Artykuł 17

Usługa przenoszenia produktu

1.   Oszczędzający w ramach OIPE, którzy zmieniają miejsce zamieszkania na inne państwo członkowskie, mają prawo do korzystania z usługi przenoszenia produktu, co daje im z kolei prawo do dalszego wpłacania składek na istniejące konto OIPE.

2.   Korzystając z usługi przenoszenia produktu, oszczędzający w ramach OIPE mają prawo zachować wszystkie korzyści i ulgi przyznane przez dostawcę OIPE i związane z nieprzerwanym inwestowaniem w ich OIPE.

Artykuł 18

Oferowanie usługi przenoszenia produktu

1.   Dostawcy OIPE oferują usługę przenoszenia produktu, o której mowa w art. 17, oszczędzającym w ramach OIPE, którzy posiadają u nich konto OIPE i pragną skorzystać z tej usługi.

2.   Proponując nabycie OIPE, dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE udostępniają potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE informacje na temat usługi przenoszenia produktu oraz subkont, które są natychmiast dostępne.

3.   W ciągu trzech lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia każdy dostawca OIPE musi, w przypadku wniosku skierowanego do dostawcy OIPE, oferować subkonta krajowe dla co najmniej dwóch państw członkowskich.

Artykuł 19

Subkonta OIPE

1.   W przypadku gdy dostawcy OIPE świadczą usługę przenoszenia produktu oszczędzającym w ramach OIPE zgodnie z art. 17, dostawcy OIPE zapewniają, aby w razie otwarcia w odrębnym koncie OIPE nowego subkonta, odpowiadało ono wymogom i warunkom prawnym dla OIPE, o których mowa w art. 47 i 57, ustalonym na poziomie krajowym przez nowe państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE. Wszystkie transakcje na koncie OIPE zapisuje się w odpowiednim subkoncie. Składki wpłacane na subkonto i wypłaty z subkonta mogą być przedmiotem odrębnych postanowień umownych.

2.   Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów sektorowych dostawcy OIPE mogą również zapewnić zgodność z wymogami, o których mowa w ust. 1, poprzez ustanowienie partnerstwa z innym zarejestrowanym dostawcą OIPE (zwanym dalej „partnerem”).

Z uwagi na zakres funkcji, które ma wykonywać partner, musi on być wykwalifikowany i zdolny do wykonywania przekazanych funkcji. Dostawca OIPE zawiera z partnerem pisemne porozumienie. Porozumienie to musi być możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej oraz jasno określać prawa i obowiązki dostawcy OIPE i partnera. Porozumienie musi być zgodne z odpowiednimi przepisami i procedurami w zakresie przekazywania i outsourcingu ustanowionymi w mającym do nich zastosowanie prawie Unii lub na jego mocy, o czym mowa w art. 6 ust. 1. Niezależnie od tego porozumienia dostawca OIPE ponosi wyłączną odpowiedzialność za swoje obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Otwarcie nowego subkonta

1.   Niezwłocznie po otrzymaniu informacji o przeniesieniu się oszczędzającego w ramach OIPE do innego państwa członkowskiego dostawca OIPE informuje oszczędzającego w ramach OIPE o możliwości otwarcia nowego subkonta w indywidualnym koncie OIPE oszczędzającego w ramach OIPE oraz o ramach czasowych, w jakich subkonto to może zostać otwarte.

W takim przypadku dostawca OIPE bezpłatnie udostępnia oszczędzającemu w ramach OIPE dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące OIPE (OIPE KID), w którym ujęto szczegółowe wymogi określone w art. 28 ust. 3 lit. g), a dotyczące subkonta odpowiadającego nowemu państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE.

Jeżeli nowe subkonto nie jest dostępne, dostawca OIPE informuje oszczędzającego w ramach OIPE o prawie do niezwłocznej i bezpłatnej zmiany dostawcy oraz o możliwości dalszego oszczędzania na ostatnim otwartym subkoncie.

2.   Jeżeli oszczędzający w ramach OIPE zamierza skorzystać z możliwości otwarcia subkonta, oszczędzający w ramach OIPE przekazuje dostawcy OIPE następujące informacje:

| a) | państwo członkowskie, w którym znajduje się nowe miejsce zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE; |
| --- | --- |

a)

państwo członkowskie, w którym znajduje się nowe miejsce zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE;

| b) | dzień, z którym składki mają być kierowane na nowe subkonto; |
| --- | --- |

b)

dzień, z którym składki mają być kierowane na nowe subkonto;

| c) | stosowne informacje o innych warunkach dotyczących OIPE. |
| --- | --- |

c)

stosowne informacje o innych warunkach dotyczących OIPE.

3.   Oszczędzający w ramach OIPE może w dalszym ciągu wpłacać składki na ostatnie otwarte subkonto.

4.   Dostawca OIPE oferuje oszczędzającemu w ramach OIPE indywidualne zalecenie, w którym wyjaśnia, czy otwarcie nowego subkonta w koncie OIPE oszczędzającego w ramach OIPE i wpłacanie składek na nowe subkonto byłoby bardziej korzystne niż dalsze wpłacanie składek na ostatnie otwarte subkonto.

5.   Jeżeli dostawca OIPE nie jest w stanie zapewnić otwarcia nowego subkonta odpowiadającego nowemu państwu członkowskiemu zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE, oszczędzający w ramach OIPE ma możliwość wyboru:

| a) | niezwłocznej i bezpłatnej zmiany dostawcy OIPE niezależnie od wymogów art. 52 ust. 3 dotyczących częstotliwości zmiany dostawcy OIPE; lub |
| --- | --- |

a)

niezwłocznej i bezpłatnej zmiany dostawcy OIPE niezależnie od wymogów art. 52 ust. 3 dotyczących częstotliwości zmiany dostawcy OIPE; lub

| b) | dalszego wpłacania składek na ostatnie otwarte subkonto. |
| --- | --- |

b)

dalszego wpłacania składek na ostatnie otwarte subkonto.

6.   Nowe subkonto zostaje otwarte w drodze zmiany istniejącej umowy dotyczącej OIPE między oszczędzającym w ramach OIPE i dostawcą OIPE, zgodnie z mającym zastosowanie prawem umów. Data otwarcia zostaje określona w umowie.

Artykuł 21

Informowanie właściwych organów o możliwości przenoszenia produktu

1.   Dostawca OIPE, który pragnie otworzyć nowe subkonto dla przyjmującego państwa członkowskiego po raz pierwszy, powiadamia o tym właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia.

2.   W powiadomieniu dostawca OIPE zamieszcza następujące informacje i dokumenty:

| a) | standardowe warunki umowy dotyczącej OIPE, o której mowa w art. 4, w tym załącznik dotyczący nowego subkonta; |
| --- | --- |

a)

standardowe warunki umowy dotyczącej OIPE, o której mowa w art. 4, w tym załącznik dotyczący nowego subkonta;

| b) | OIPE KID uwzględniający szczegółowe wymogi dotyczące subkonta odpowiadającego nowemu subkontu zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. g); |
| --- | --- |

b)

OIPE KID uwzględniający szczegółowe wymogi dotyczące subkonta odpowiadającego nowemu subkontu zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. g);

| c) | „Informację o świadczeniach z OIPE”, o której mowa w art. 36; |
| --- | --- |

c)

„Informację o świadczeniach z OIPE”, o której mowa w art. 36;

| d) | informacje na temat ustaleń umownych, o których mowa w art. 19 ust. 2, stosownie do przypadku. |
| --- | --- |

d)

informacje na temat ustaleń umownych, o których mowa w art. 19 ust. 2, stosownie do przypadku.

3.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia sprawdzają, czy dostarczona dokumentacja jest kompletna, i przekazują kompletną dokumentację w terminie 10 dni roboczych od jej otrzymania do właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego.

4.   Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego potwierdzają niezwłocznie otrzymanie informacji i dokumentów, o których mowa w ust. 2.

5.   Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują następnie dostawcę OIPE, że właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego otrzymały informacje oraz że dostawca OIPE może otworzyć subkonto dla tego państwa członkowskiego.

W przypadku braku potwierdzenia otrzymania dokumentacji, o którym mowa w ust. 4, w terminie 10 dni roboczych od daty jej przekazania, o którym mowa w ust. 3, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują dostawcę OIPE, że może on otworzyć subkonto dla tego państwa członkowskiego.

6.   W przypadku wprowadzenia zmiany do którejkolwiek z informacji i któregokolwiek z dokumentów, o których mowa w ust. 2, dostawca OIPE powiadamia o tej zmianie właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia co najmniej na miesiąc przed jej dokonaniem. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia informują właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o tej zmianie tak szybko, jak to możliwe, a najpóźniej w ciągu miesiąca od otrzymania powiadomienia.

ROZDZIAŁ IV

WYMOGI DOTYCZĄCE DYSTRYBUCJI I INFORMACJI

SEKCJA I

Przepisy ogólne

Artykuł 22

Zasada ogólna

Prowadząc dystrybucję OIPE, dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE mają obowiązek zawsze działać uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie zgodnie z najlepiej pojętym interesem klientów OIPE.

Artykuł 23

Systemy dystrybucji mające zastosowanie do różnych kategorii dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE

1.   W odniesieniu do dystrybucji OIPE poszczególne kategorie dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE stosują się do następujących przepisów:

| a) | zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, i pośrednicy ubezpieczeniowi, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosują się do obowiązującego prawa krajowego nadającego skuteczność przepisom ustanowionym w rozdziałach V i VI dyrektywy (UE) 2016/97, z wyjątkiem art. 20, 23, 25 i art. 30 ust. 3 tej dyrektywy w odniesieniu do dystrybucji ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów w odniesieniu do dystrybucji tego rodzaju produktów oraz do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 34 ust. 4; |
| --- | --- |

a)

zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, i pośrednicy ubezpieczeniowi, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosują się do obowiązującego prawa krajowego nadającego skuteczność przepisom ustanowionym w rozdziałach V i VI dyrektywy (UE) 2016/97, z wyjątkiem art. 20, 23, 25 i art. 30 ust. 3 tej dyrektywy w odniesieniu do dystrybucji ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów w odniesieniu do dystrybucji tego rodzaju produktów oraz do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 34 ust. 4;

| b) | firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosują się do obowiązującego prawa krajowego nadającego skuteczność przepisom dotyczącym wprowadzania do obrotu i dystrybucji instrumentów finansowych ustanowionym w art. 16 ust. 3 oraz w art. 23, 24 i 25 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 3 i 4 tej dyrektywy, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów oraz do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 34 ust. 4; |
| --- | --- |

b)

firmy inwestycyjne, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosują się do obowiązującego prawa krajowego nadającego skuteczność przepisom dotyczącym wprowadzania do obrotu i dystrybucji instrumentów finansowych ustanowionym w art. 16 ust. 3 oraz w art. 23, 24 i 25 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 3 i 4 tej dyrektywy, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów oraz do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 34 ust. 4;

| c) | wszyscy pozostali dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE stosują się do obowiązujących praw krajowych nadających skuteczność przepisom dotyczącym wprowadzania do obrotu i dystrybucji instrumentów finansowych ustanowionym w art. 16 ust. 3 akapit pierwszy i w art. 23, 24 i 25 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem art. 24 ust. 2 oraz art. 25 ust. 2, 3 i 4 tej dyrektywy, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów oraz do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

c)

wszyscy pozostali dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE stosują się do obowiązujących praw krajowych nadających skuteczność przepisom dotyczącym wprowadzania do obrotu i dystrybucji instrumentów finansowych ustanowionym w art. 16 ust. 3 akapit pierwszy i w art. 23, 24 i 25 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem art. 24 ust. 2 oraz art. 25 ust. 2, 3 i 4 tej dyrektywy, do bezpośrednio stosowanych praw Unii przyjętych na mocy tych przepisów oraz do niniejszego rozporządzenia.

2.   Zasady określone w ust. 1 lit. a) mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim obowiązujące prawo krajowe nadające skuteczność przepisom określonym w rozdziałach V i VI dyrektywy (UE) 2016/97, nie jest bardziej rygorystyczne.

Artykuł 24

Dystrybucja elektroniczna i inne trwałe nośniki

Dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE udostępniają wszystkie dokumenty i informacje, o których mowa w niniejszym rozdziale, klientom OIPE nieodpłatnie w formie elektronicznej, pod warunkiem że klient OIPE ma możliwość przechowywania tych informacji w sposób umożliwiający przyszłe korzystanie z nich przez okres odpowiedni do celów tych informacji oraz że stosowane w tym celu narzędzie pozwala na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej formie.

Na żądanie dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE udostępniają również wspomniane dokumenty i informacje nieodpłatnie na innym trwałym nośniku, w tym w formie papierowej. Dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE informują klientów OIPE o prawie do żądania nieodpłatnej kopii tych dokumentów na innym trwałym nośniku, w tym w formie papierowej.

Artykuł 25

Wymogi w zakresie nadzoru nad produktem i zarządzania nim

1.   Dostawcy OIPE posiadają i stosują proces zatwierdzania każdego OIPE lub istotnych dostosowań istniejącego OIPE, zanim zostanie on wprowadzony do dystrybucji wśród klientów OIPE, a także dokonują przeglądu tego procesu.

Proces zatwierdzania produktu musi być proporcjonalny i odpowiedni do charakteru danego OIPE.

W procesie zatwierdzania produktu wskazuje się określony rynek docelowy dla każdego OIPE oraz zapewnia się ocenę wszelkich stosownych rodzajów ryzyka dla takiego określonego rynku docelowego oraz adekwatność zamierzonej strategii dystrybucji do określonego rynku docelowego, a także podejmuje się uzasadnione działania, aby zapewnić dystrybucję danego OIPE na określonym rynku docelowym.

Dostawca OIPE musi rozumieć i poddawać regularnemu przeglądowi OIPE, które oferuje, przy uwzględnieniu wszelkich zdarzeń, które mogą istotnie wpływać na potencjalne ryzyko dla określonego rynku docelowego, aby ocenić przynajmniej, czy dane OIPE nadal odpowiadają potrzebom określonego rynku docelowego oraz czy zamierzona strategia dystrybucji jest nadal odpowiednia.

Dostawcy OIPE udostępniają dystrybutorom OIPE wszystkie odpowiednie informacje o danym OIPE i o procesie zatwierdzania produktu, w tym informacje na temat określonego rynku docelowego dla danego OIPE.

Dystrybutorzy OIPE muszą dysponować odpowiednimi rozwiązaniami w celu uzyskania informacji, o których mowa w akapicie piątym, oraz rozumieć cechy i określony rynek docelowy każdego OIPE.

2.   Zasady, procesy i rozwiązania, o których mowa w niniejszym artykule, pozostają bez uszczerbku dla wszelkich innych wymogów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu lub mających zastosowanie na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym dotyczących ujawniania informacji, odpowiedniości lub stosowności, wykrywania konfliktów interesów i zarządzania nimi, zachęt i czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego.

SEKCJA II

Informacje przekazywane przed zawarciem umowy

Artykuł 26

Dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące OIPE (OIPE KID)

1.   Zanim OIPE zostanie zaproponowany oszczędzającym w ramach OIPE, dostawca OIPE sporządza dla tego produktu OIPE KID zgodnie z wymogami określonymi w niniejszej sekcji oraz publikuje OIPE KID na swojej stronie internetowej.

2.   Informacje zawarte w OIPE KID stanowią informacje przedumowne. Dokument ten musi być sformułowany w sposób dokładny, rzetelny, jasny i niewprowadzający w błąd. Zawiera on kluczowe informacje i musi być spójny z wiążącymi dokumentami umownymi, odpowiednimi częściami dokumentów ofertowych oraz warunkami OIPE.

3.   OIPE KID musi być dokumentem samodzielnym, wyraźnie oddzielonym od materiałów marketingowych. Nie może on zawierać odniesień do materiałów marketingowych. Może zawierać odniesienia do innych dokumentów, w tym w stosownych przypadkach do prospektu, tylko wówczas, gdy odniesienie jest związane z informacjami, które należy na mocy niniejszego rozporządzenia uwzględnić w OIPE KID.

Dla podstawowego OIPE sporządza się osobny OIPE KID.

4.   Jeżeli dostawca OIPE oferuje oszczędzającemu w ramach OIPE szereg alternatywnych wariantów inwestycyjnych, przez co wszystkich informacji wymaganych w art. 28 ust. 3, a dotyczących tych bazowych opcji inwestycyjnych nie można przedstawić w ramach jednego, zwięzłego, samodzielnego OIPE KID, dostawcy OIPE sporządzają jeden z następujących dokumentów:

| a) | osobny OIPE KID dla każdego alternatywnego wariantu inwestycyjnego; |
| --- | --- |

a)

osobny OIPE KID dla każdego alternatywnego wariantu inwestycyjnego;

| b) | ogólny OIPE KID, który zawiera co najmniej ogólny opis alternatywnych wariantów inwestycyjnych i określa, gdzie i w jaki sposób można znaleźć bardziej szczegółowe informacje przedumowne na temat inwestycji wspierających te warianty inwestycyjne. |
| --- | --- |

b)

ogólny OIPE KID, który zawiera co najmniej ogólny opis alternatywnych wariantów inwestycyjnych i określa, gdzie i w jaki sposób można znaleźć bardziej szczegółowe informacje przedumowne na temat inwestycji wspierających te warianty inwestycyjne.

5.   Zgodnie z art. 24 OIPE KID sporządza się w formie krótkiego dokumentu napisanego w zwięzły sposób. Dokument ten musi:

| a) | mieć wygląd i strukturę umożliwiające łatwe czytanie, przy użyciu czcionki o czytelnej wielkości; |
| --- | --- |

a)

mieć wygląd i strukturę umożliwiające łatwe czytanie, przy użyciu czcionki o czytelnej wielkości;

| b) | koncentrować się na kluczowych informacjach, których potrzebują klienci OIPE; |
| --- | --- |

b)

koncentrować się na kluczowych informacjach, których potrzebują klienci OIPE;

| c) | być jasno sformułowany oraz napisany językiem i stylem, które ułatwiają zrozumienie informacji, a w szczególności językiem jasnym, zwięzłym i zrozumiałym. |
| --- | --- |

c)

być jasno sformułowany oraz napisany językiem i stylem, które ułatwiają zrozumienie informacji, a w szczególności językiem jasnym, zwięzłym i zrozumiałym.

6.   Jeżeli w OIPE KID użyto kolorów, nie mogą one utrudniać zrozumienia informacji, w przypadku gdy OIPE KID jest drukowany lub kopiowany w trybie czarno-białym.

7.   W przypadku zamieszczenia w OIPE KID elementów identyfikacji wizualnej lub logo dostawcy OIPE lub grupy, do której należy, nie mogą one odciągać uwagi od informacji zawartych w tym dokumencie ani zasłaniać tekstu.

8.   W uzupełnieniu OIPE KID dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE odsyłają również potencjalnych oszczędzających w ramach OIPE do publicznie dostępnych sprawozdań dotyczących sytuacji finansowej dostawcy OIPE, w tym jego wypłacalności, i zapewniają potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE łatwy dostęp do tego rodzaju informacji.

9.   Potencjalni oszczędzający w ramach OIPE udostępnia się również informacje dotyczące dotychczasowych wyników wariantu inwestycyjnego oszczędzającego w ramach OIPE, obejmujących okres co najmniej 10 lat lub, w przypadku gdy OIPE jest oferowany przez mniej niż 10 lat, obejmujących wszystkie lata, w których OIPE był oferowany. Do informacji o wynikach osiągniętych w przeszłości należy załączyć oświadczenie „wyniki osiągnięte w przeszłości nie są wskazówką co do wyników w przyszłości”.

Artykuł 27

Język OIPE KID

1.   OIPE KID sporządza się w językach urzędowych lub co najmniej w jednym z języków urzędowych używanych w części państwa członkowskiego, w której jest dystrybuowany OIPE, lub w innym języku zaakceptowanym przez właściwe organy tego państwa członkowskiego, a w przypadku sporządzenia go w innym języku tłumaczy się go na jeden z tych języków.

Tłumaczenie musi wiernie i dokładnie oddawać treść oryginalnego OIPE KID.

2.   Jeżeli OIPE jest wprowadzany do obrotu w danym państwie członkowskim za pomocą materiałów marketingowych napisanych w jednym lub większej liczbie języków urzędowych tego państwa członkowskiego, OIPE KID musi być sporządzony przynajmniej w odpowiednich językach urzędowych.

3.   Oszczędzającym w ramach OIPE z upośledzeniem wzroku udostępnia się OIPE KID w odpowiednim formacie.

Artykuł 28

Treść OIPE KID

1.   Tytuł „Dokument zawierający kluczowe informacje dotyczące OIPE” wyraźnie eksponuje się na górze pierwszej strony OIPE KID.

OIPE KID prezentuje się w sekwencji przedstawionej w ust. 2 i 3.

2.   Bezpośrednio pod tytułem znajduje się uzasadnienie. Jego treść brzmi następująco:

„Niniejszy dokument zawiera kluczowe informacje o tym ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (OIPE). Nie jest to materiał marketingowy. Udzielenie tych informacji jest wymagane prawem, aby pomóc w zrozumieniu charakteru tego indywidualnego produktu emerytalnego oraz ryzyka, kosztów, potencjalnych zysków i strat z nim związanych, a także ułatwić porównanie go z innymi OIPE.”.

3.   OIPE KID zawiera następujące informacje:

| a) | na początku dokumentu: nazwę OIPE, wskazanie, czy jest to podstawowy OIPE, tożsamość i dane kontaktowe dostawcy OIPE, informacje o organach właściwych dla dostawcy OIPE, numer rejestracyjny OIPE w centralnym rejestrze publicznym, a także datę sporządzenia dokumentu; |
| --- | --- |

a)

na początku dokumentu: nazwę OIPE, wskazanie, czy jest to podstawowy OIPE, tożsamość i dane kontaktowe dostawcy OIPE, informacje o organach właściwych dla dostawcy OIPE, numer rejestracyjny OIPE w centralnym rejestrze publicznym, a także datę sporządzenia dokumentu;

| b) | oświadczenie: „Produkt emerytalny opisany w niniejszym dokumencie jest produktem długoterminowym o ograniczonej możliwości wykupu, którego nie można rozwiązać w dowolnym momencie.”; |
| --- | --- |

b)

oświadczenie: „Produkt emerytalny opisany w niniejszym dokumencie jest produktem długoterminowym o ograniczonej możliwości wykupu, którego nie można rozwiązać w dowolnym momencie.”;

| c) | w części zatytułowanej „Czym jest ten produkt?” – informacje na temat charakteru i głównych cech OIPE, w tym:






  (i) | jego długoterminowe cele i środki ich osiągnięcia, w szczególności czy cele są osiągane za pomocą bezpośredniej czy pośredniej ekspozycji względem bazowych aktywów inwestycyjnych, w tym opis instrumentów bazowych lub wartości referencyjnych, a w tym specyfikacja rynków, na których dostawca OIPE dokonuje inwestycji, oraz wyjaśnienie sposobu określania zwrotu; |
| --- | --- | --- |

c)

w części zatytułowanej „Czym jest ten produkt?” – informacje na temat charakteru i głównych cech OIPE, w tym:

(i)

jego długoterminowe cele i środki ich osiągnięcia, w szczególności czy cele są osiągane za pomocą bezpośredniej czy pośredniej ekspozycji względem bazowych aktywów inwestycyjnych, w tym opis instrumentów bazowych lub wartości referencyjnych, a w tym specyfikacja rynków, na których dostawca OIPE dokonuje inwestycji, oraz wyjaśnienie sposobu określania zwrotu;

| (ii) | opis typu oszczędzającego w ramach OIPE, z myślą o którym dany OIPE jest wprowadzany do obrotu, zwłaszcza jeżeli chodzi o zdolność oszczędzającego w ramach OIPE do poniesienia straty inwestycyjnej i horyzont inwestycyjny; |
| --- | --- |

(ii)

opis typu oszczędzającego w ramach OIPE, z myślą o którym dany OIPE jest wprowadzany do obrotu, zwłaszcza jeżeli chodzi o zdolność oszczędzającego w ramach OIPE do poniesienia straty inwestycyjnej i horyzont inwestycyjny;

| (iii) | oświadczenie dotyczące:






  — | tego, czy podstawowy OIPE zapewnia gwarancję kapitału lub przyjmuje postać techniki ograniczania ryzyka zgodnej z celem umożliwienia oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału, lub |
| --- | --- | --- |

(iii)

oświadczenie dotyczące:

—

tego, czy podstawowy OIPE zapewnia gwarancję kapitału lub przyjmuje postać techniki ograniczania ryzyka zgodnej z celem umożliwienia oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału, lub

| — | tego, czy i w jakim zakresie jakakolwiek alternatywny wariant inwestycyjny, stosownie do przypadku, zapewnia gwarancję lub technikę ograniczania ryzyka; |
| --- | --- |

—

tego, czy i w jakim zakresie jakakolwiek alternatywny wariant inwestycyjny, stosownie do przypadku, zapewnia gwarancję lub technikę ograniczania ryzyka;

| (iv) | opis świadczeń emerytalnych z OIPE, w szczególności możliwych form wypłat oraz prawa do zmiany formy wypłat, o którym mowa w art. 59 ust. 1; |
| --- | --- |

(iv)

opis świadczeń emerytalnych z OIPE, w szczególności możliwych form wypłat oraz prawa do zmiany formy wypłat, o którym mowa w art. 59 ust. 1;

| (v) | w przypadku gdy OIPE oferuje ochronę obejmującą ryzyko biometryczne – szczegółowe informacje na temat pokrywanego ryzyka i świadczeń ubezpieczeniowych, w tym okoliczności, w których można ubiegać się o te świadczenia; |
| --- | --- |

(v)

w przypadku gdy OIPE oferuje ochronę obejmującą ryzyko biometryczne – szczegółowe informacje na temat pokrywanego ryzyka i świadczeń ubezpieczeniowych, w tym okoliczności, w których można ubiegać się o te świadczenia;

| (vi) | informacje dotyczące usługi przenoszenia produktu, w tym odniesienie do centralnego rejestru publicznego, o którym mowa w art. 13, w którym zawarte są informacje na temat warunków dotyczących fazy akumulacji i fazy dekumulacji ustanowionych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 47 i 57; |
| --- | --- |

(vi)

informacje dotyczące usługi przenoszenia produktu, w tym odniesienie do centralnego rejestru publicznego, o którym mowa w art. 13, w którym zawarte są informacje na temat warunków dotyczących fazy akumulacji i fazy dekumulacji ustanowionych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 47 i 57;

| (vii) | oświadczenie w sprawie konsekwencji wcześniejszego wycofania się z OIPE dla oszczędzającego w ramach OIPE, w tym wszystkich mających zastosowanie opłat, kar oraz ewentualnej utraty ochrony kapitału oraz innych ewentualnych korzyści i ulg; |
| --- | --- |

(vii)

oświadczenie w sprawie konsekwencji wcześniejszego wycofania się z OIPE dla oszczędzającego w ramach OIPE, w tym wszystkich mających zastosowanie opłat, kar oraz ewentualnej utraty ochrony kapitału oraz innych ewentualnych korzyści i ulg;

| (viii) | oświadczenie w sprawie konsekwencji dla oszczędzającego w ramach OIPE, jeżeli przestanie on wpłacać składki do OIPE; |
| --- | --- |

(viii)

oświadczenie w sprawie konsekwencji dla oszczędzającego w ramach OIPE, jeżeli przestanie on wpłacać składki do OIPE;

| (ix) | informacje na temat dostępnych subkont i praw oszczędzającego w ramach OIPE, o których mowa w art. 20 ust. 5; |
| --- | --- |

(ix)

informacje na temat dostępnych subkont i praw oszczędzającego w ramach OIPE, o których mowa w art. 20 ust. 5;

| (x) | informacje na temat prawa oszczędzającego w ramach OIPE do zmiany dostawcy oraz prawa do otrzymywania informacji na temat usługi zmiany dostawcy, o której mowa w art. 56; |
| --- | --- |

(x)

informacje na temat prawa oszczędzającego w ramach OIPE do zmiany dostawcy oraz prawa do otrzymywania informacji na temat usługi zmiany dostawcy, o której mowa w art. 56;

| (xi) | warunki zmiany wybranego wariantu inwestycyjnego, o których mowa w art. 44; |
| --- | --- |

(xi)

warunki zmiany wybranego wariantu inwestycyjnego, o których mowa w art. 44;

| (xii) | dostępne informacje na temat wyników inwestycji dostawcy OIPE pod względem czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego; |
| --- | --- |

(xii)

dostępne informacje na temat wyników inwestycji dostawcy OIPE pod względem czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego;

| (xiii) | prawo właściwe dla umowy dotyczącej OIPE, w przypadku gdy strony nie mają swobody wyboru prawa właściwego, lub – w przypadku gdy strony mają swobodę wyboru prawa właściwego – prawo proponowane przez dostawcę OIPE; |
| --- | --- |

(xiii)

prawo właściwe dla umowy dotyczącej OIPE, w przypadku gdy strony nie mają swobody wyboru prawa właściwego, lub – w przypadku gdy strony mają swobodę wyboru prawa właściwego – prawo proponowane przez dostawcę OIPE;

| (xiv) | w stosownych przypadkach informacje o terminie odstąpienia od umowy lub o okresie unieważnienia w odniesieniu do danego oszczędzającego w ramach OIPE; |
| --- | --- |

(xiv)

w stosownych przypadkach informacje o terminie odstąpienia od umowy lub o okresie unieważnienia w odniesieniu do danego oszczędzającego w ramach OIPE;

| d) | w części zatytułowanej „Jakie jest ryzyko i co mogę dostać w zamian?” – krótki opis profilu ryzyka i zysku obejmujący następujące elementy:






  (i) | ogólny wskaźnik ryzyka, uzupełniony o opisowe wyjaśnienie tego wskaźnika, jego główne ograniczenia oraz opisowe wyjaśnienie rodzajów ryzyka, które mają istotne znaczenie dla OIPE i które nie zostały odpowiednio uwzględnione w ogólnym wskaźniku ryzyka; |
| --- | --- | --- |

d)

w części zatytułowanej „Jakie jest ryzyko i co mogę dostać w zamian?” – krótki opis profilu ryzyka i zysku obejmujący następujące elementy:

(i)

ogólny wskaźnik ryzyka, uzupełniony o opisowe wyjaśnienie tego wskaźnika, jego główne ograniczenia oraz opisowe wyjaśnienie rodzajów ryzyka, które mają istotne znaczenie dla OIPE i które nie zostały odpowiednio uwzględnione w ogólnym wskaźniku ryzyka;

| (ii) | możliwa maksymalna strata zainwestowanego kapitału, w tym informacje dotyczące:






  — | tego, czy oszczędzający w ramach OIPE może utracić cały zainwestowany kapitał, lub |
| --- | --- | --- |

(ii)

możliwa maksymalna strata zainwestowanego kapitału, w tym informacje dotyczące:

—

tego, czy oszczędzający w ramach OIPE może utracić cały zainwestowany kapitał, lub

| — | tego, czy oszczędzający w ramach OIPE ponosi ryzyko zaciągania dodatkowych finansowych zobowiązań lub obowiązków; |
| --- | --- |

—

tego, czy oszczędzający w ramach OIPE ponosi ryzyko zaciągania dodatkowych finansowych zobowiązań lub obowiązków;

| (iii) | odpowiednie scenariusze wyników oraz założenia leżące u ich podstawy; |
| --- | --- |

(iii)

odpowiednie scenariusze wyników oraz założenia leżące u ich podstawy;

| (iv) | w stosownych przypadkach warunki zwrotu dla oszczędzających w ramach OIPE lub wyznaczonych górnych limitów zysku dla oszczędzających; |
| --- | --- |

(iv)

w stosownych przypadkach warunki zwrotu dla oszczędzających w ramach OIPE lub wyznaczonych górnych limitów zysku dla oszczędzających;

| (v) | stwierdzenie, że prawo podatkowe państwa członkowskiego zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE może mieć wpływ na rzeczywisty wypłacony zysk; |
| --- | --- |

(v)

stwierdzenie, że prawo podatkowe państwa członkowskiego zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE może mieć wpływ na rzeczywisty wypłacony zysk;

| e) | w części zatytułowanej „Co dzieje się, jeśli [nazwa dostawcy OIPE] nie ma możliwości wypłaty?” – krótki opis tego, czy powstała strata jest objęta systemem rekompensat lub gwarancji dla inwestorów, a jeżeli tak, wskazanie tego systemu, nazwę gwaranta oraz informacje, jakie rodzaje ryzyka są nim objęte, a jakie nie; |
| --- | --- |

e)

w części zatytułowanej „Co dzieje się, jeśli [nazwa dostawcy OIPE] nie ma możliwości wypłaty?” – krótki opis tego, czy powstała strata jest objęta systemem rekompensat lub gwarancji dla inwestorów, a jeżeli tak, wskazanie tego systemu, nazwę gwaranta oraz informacje, jakie rodzaje ryzyka są nim objęte, a jakie nie;

| f) | w części zatytułowanej „Jakie są koszty?” – koszty związane z inwestycją w dany OIPE obejmujące zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie koszty, które poniesie oszczędzający w ramach OIPE, w tym koszty jednorazowe i powtarzające się, przedstawione za pomocą ogólnych wskaźników kosztów, oraz – aby zapewnić możliwość porównania – całkowite łączne koszty wyrażone w wartościach pieniężnych i procentowych w celu wykazania złożonego wpływu całkowitych kosztów na inwestycję.
  OIPE KID musi zawierać jasne wskazanie, że dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE przekazuje informacje wyszczególniające koszty dystrybucji, które nie są jeszcze uwzględnione w kosztach określonych powyżej, tak aby umożliwić oszczędzającemu w ramach OIPE zrozumienie skumulowanego wpływu łącznych kosztów na zwrot z inwestycji; |
| --- | --- |

f)

w części zatytułowanej „Jakie są koszty?” – koszty związane z inwestycją w dany OIPE obejmujące zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie koszty, które poniesie oszczędzający w ramach OIPE, w tym koszty jednorazowe i powtarzające się, przedstawione za pomocą ogólnych wskaźników kosztów, oraz – aby zapewnić możliwość porównania – całkowite łączne koszty wyrażone w wartościach pieniężnych i procentowych w celu wykazania złożonego wpływu całkowitych kosztów na inwestycję.

OIPE KID musi zawierać jasne wskazanie, że dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE przekazuje informacje wyszczególniające koszty dystrybucji, które nie są jeszcze uwzględnione w kosztach określonych powyżej, tak aby umożliwić oszczędzającemu w ramach OIPE zrozumienie skumulowanego wpływu łącznych kosztów na zwrot z inwestycji;

| g) | w części zatytułowanej „Jakie są szczególne wymogi dla subkonta odpowiadającego [mojemu państwu członkowskiemu zamieszkania]?”:






  (i) | w podsekcji zatytułowanej „Wymogi dotyczące etapu wpłaty”:
  opis warunków fazy akumulacji, określonych przez państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE zgodnie z art. 47; |
| --- | --- | --- |

g)

w części zatytułowanej „Jakie są szczególne wymogi dla subkonta odpowiadającego [mojemu państwu członkowskiemu zamieszkania]?”:

(i)

w podsekcji zatytułowanej „Wymogi dotyczące etapu wpłaty”:

opis warunków fazy akumulacji, określonych przez państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE zgodnie z art. 47;

| (ii) | w podsekcji zatytułowanej „Wymogi dotyczące etapu wypłaty”:
  opis warunków fazy dekumulacji, określonych przez państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE zgodnie z art. 57; |
| --- | --- |

(ii)

w podsekcji zatytułowanej „Wymogi dotyczące etapu wypłaty”:

opis warunków fazy dekumulacji, określonych przez państwo członkowskie zamieszkania oszczędzającego w ramach OIPE zgodnie z art. 57;

| h) | w części zatytułowanej „Jak mogę złożyć skargę?”: informacje na temat tego, jak i do kogo oszczędzający w ramach OIPE może złożyć skargę dotyczącą OIPE lub zachowania dostawcy OIPE lub dystrybutora OIPE. |
| --- | --- |

h)

w części zatytułowanej „Jak mogę złożyć skargę?”: informacje na temat tego, jak i do kogo oszczędzający w ramach OIPE może złożyć skargę dotyczącą OIPE lub zachowania dostawcy OIPE lub dystrybutora OIPE.

4.   Prezentowanie informacji wymaganych na mocy ust. 3 w warstwach jest dozwolone w przypadku, gdy OIPE KID jest dostarczany w formacie elektronicznym, przy czym szczegółowe części informacji mogą być przedstawiane za pomocą wyskakujących okienek lub odnośników do towarzyszących warstw. W takim przypadku musi istnieć możliwość wydrukowania OIPE KID jako jednego dokumentu.

5.   W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EIOPA, po konsultacji z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru i przeprowadzeniu badań wśród konsumentów i przedsiębiorstw, opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających:

| a) | szczegóły prezentacji, w tym formę i długość dokumentu, oraz treść każdego elementu informacji, o którym mowa w ust. 3; |
| --- | --- |

a)

szczegóły prezentacji, w tym formę i długość dokumentu, oraz treść każdego elementu informacji, o którym mowa w ust. 3;

| b) | metodę prezentacji ryzyka i zysku, o których mowa w ust. 3 lit. d) ppkt (i) i (iii); |
| --- | --- |

b)

metodę prezentacji ryzyka i zysku, o których mowa w ust. 3 lit. d) ppkt (i) i (iii);

| c) | metodę obliczania kosztów, w tym określania wskaźników ogólnych, o których mowa w ust. 3 lit. f); |
| --- | --- |

c)

metodę obliczania kosztów, w tym określania wskaźników ogólnych, o których mowa w ust. 3 lit. f);

| d) | w przypadku gdy informacje są przedstawione w formie elektronicznej w warstwach – informacje, które powinny znajdować się w pierwszej warstwie, oraz te, które można dostarczyć w dodatkowych warstwach szczegółowych. |
| --- | --- |

d)

w przypadku gdy informacje są przedstawione w formie elektronicznej w warstwach – informacje, które powinny znajdować się w pierwszej warstwie, oraz te, które można dostarczyć w dodatkowych warstwach szczegółowych.

Przy opracowywaniu projektu regulacyjnych standardów technicznych EIOPA bierze pod uwagę różne możliwe rodzaje OIPE, długoterminowy charakter OIPE, możliwości oszczędzających w ramach OIPE, a także cechy OIPE, tak aby umożliwić oszczędzającemu w ramach OIPE dokonanie wyboru spośród różnych wariantów inwestycyjnych i innych opcji, które oferuje OIPE, co obejmuje również sytuacje, gdy wybór ten może zostać dokonany w różnym czasie lub zmieniony w przyszłości.

EIOPA przedstawia Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

Artykuł 29

Materiały marketingowe

Materiały marketingowe z konkretnymi informacjami na temat OIPE nie mogą zawierać żadnych stwierdzeń, które byłyby sprzeczne z informacjami znajdującymi się w OIPE KID lub pomniejszałyby znaczenie OIPE KID. Materiały marketingowe muszą zawierać wzmiankę o dostępności OIPE KID oraz informację o sposobie i miejscu jego uzyskania, w tym o stronie internetowej dostawcy OIPE.

Artykuł 30

Przegląd OIPE KID

1.   Dostawca OIPE dokonuje przeglądu informacji zawartych w OIPE KID co najmniej raz do roku oraz niezwłocznie dokonuje w nim zmian, jeżeli przegląd wykaże konieczność ich wprowadzenia. Zmieniona wersja jest niezwłocznie udostępniana.

2.   W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EIOPA, po konsultacji z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru i przeprowadzeniu badań wśród konsumentów i przedsiębiorstw, opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających warunki przeglądu i zmiany OIPE KID.

EIOPA przedstawia Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

Artykuł 31

Odpowiedzialność cywilna

1.   Dostawca OIPE nie ponosi odpowiedzialności cywilnej wyłącznie na podstawie OIPE KID, w tym jego tłumaczenia, chyba że wprowadza on w błąd, jest niedokładny lub niespójny z odpowiednimi częściami prawnie wiążących dokumentów przedumownych lub umownych lub z wymogami określonymi w art. 28.

2.   Jeżeli oszczędzający w ramach OIPE wykaże stratę powstałą wskutek polegania na OIPE KID w okolicznościach określonych w ust. 1 przy zawieraniu umowy dotyczącej OIPE, w odniesieniu do której sporządzony został ten OIPE KID, może on domagać się od dostawcy OIPE naprawienia szkody wynikającej ze wspomnianej straty zgodnie z prawem krajowym.

3.   Elementy takie jak „strata” lub „szkoda”, o których mowa w ust. 2, a które nie są zdefiniowane, interpretuje się i stosuje zgodnie z obowiązującym prawem krajowym określonym w odpowiednich przepisach międzynarodowego prawa prywatnego.

4.   Niniejszy artykuł nie wyklucza podnoszenia dalszych roszczeń z tytułu odpowiedzialności cywilnej zgodnie z prawem krajowym.

5.   Obowiązki wynikające z niniejszego artykułu nie są ograniczane ani uchylane na mocy klauzul umownych.

Artykuł 32

Umowy dotyczące OIPE obejmujące biometryczne rodzaje ryzyka

W przypadku gdy OIPE KID dotyczy umowy w sprawie OIPE obejmującej biometryczne rodzaje ryzyka, obowiązki dostawcy OIPE na podstawie niniejszej sekcji mają zastosowanie wyłącznie do oszczędzającego w ramach OIPE.

Artykuł 33

Udostępnianie OIPE KID

1.   Dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE udostępnia potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE wszystkie OIPE KID sporządzone zgodnie z art. 26, świadcząc doradztwo lub oferując sprzedaż OIPE, w odpowiednim czasie, zanim ci oszczędzający w ramach OIPE zostaną związani umową dotyczącą OIPE lub ofertą odnoszącą się do tej umowy.

2.   Dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE może spełnić wymogi ust. 1 poprzez udostępnienie OIPE KID osobie fizycznej upoważnionej pisemnie do podejmowania decyzji inwestycyjnych w imieniu oszczędzającego w ramach OIPE w odniesieniu do transakcji zawieranych w ramach tego pisemnego upoważnienia.

3.   W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu EIOPA, po konsultacji z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru stosownie do przypadku, opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych ustanawiających warunki spełnienia wymogu udostępnienia OIPE KID, jak określono w ust. 1.

EIOPA przedstawia Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

SEKCJA III

Doradztwo

Artykuł 34

Określenie wymagań i potrzeb klientów oraz świadczenie doradztwa

1.   Przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE określa, na podstawie wymaganych informacji otrzymanych od potencjalnego oszczędzającego w ramach OIPE, wymagania i potrzeby emerytalne tego potencjalnego oszczędzającego w ramach OIPE, włącznie z ewentualną potrzebą nabycia produktu oferującego wypłatę w ratach, jak również udostępnia mu w zrozumiałej formie obiektywne informacje na temat OIPE, tak aby umożliwić mu podjęcie świadomej decyzji.

Proponowana umowa dotycząca OIPE musi być zgodna z wymaganiami i potrzebami emerytalnymi oszczędzającego w ramach OIPE, z uwzględnieniem jego nabytych uprawnień emerytalnych.

2.   Przed zawarciem umowy dotyczącej OIPE dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE udziela potencjalnemu oszczędzającemu w ramach OIPE porady w postaci zindywidualizowanej rekomendacji, która wyjaśnia, dlaczego dany OIPE, w tym dany wariant inwestycyjny, stosownie do przypadku, najlepiej spełniałby wymagania i zaspokajałby potrzeby oszczędzającego w ramach OIPE.

Ponadto dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE dostarcza potencjalnemu oszczędzającemu w ramach OIPE indywidualne prognozy dotyczące świadczeń emerytalnych dla rekomendowanego produktu, w oparciu o najwcześniejszą datę, od której można rozpocząć fazę dekumulacji, oraz zastrzeżenie, że prognozy te mogą różnić się od ostatecznej wartości otrzymanych świadczeń z OIPE. Jeśli prognozy dotyczące świadczeń emerytalnych są oparte na scenariuszach ekonomicznych, informacje te muszą również zawierać najbardziej optymistyczny oraz pesymistyczny scenariusz, z uwzględnieniem specyficznego charakteru umowy dotyczącej OIPE.

3.   Jeżeli podstawowy OIPE jest oferowany bez co najmniej gwarancji kapitału, dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE wyraźnie wyjaśnia, że istnieją OIPE z gwarancją kapitału, podaje powody zalecenia podstawowego OIPE opartego na technice ograniczania ryzyka zgodnej z celem, jakim jest umożliwienie oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału, oraz jasno wskazuje na wszelkie dodatkowe ryzyko, które może wiązać się z takim OIPE w porównaniu z podstawowym OIPE opartym na gwarancji kapitału i dającym gwarancję na kapitał. Wyjaśnienia tego dokonuje się w formie pisemnej.

4.   Świadcząc doradztwo, dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, prosi potencjalnego oszczędzającego w ramach OIPE o dostarczenie informacji na temat jej wiedzy i doświadczenia w dziedzinie inwestowania istotnej dla oferowanego lub nabywanego OIPE oraz sytuacji finansowej tej osoby, w tym jej zdolności ponoszenia strat, a także jej celów inwestycyjnych, w tym tolerancji ryzyka, tak aby umożliwić dostawcy OIPE lub dystrybutorowi OIPE zarekomendowanie osobie zainteresowanej oszczędzaniem w ramach OIPE odpowiednich dlań OIPE, które w szczególności odpowiadają jego tolerancji ryzyka i zdolności ponoszenia strat.

5.   Odpowiedzialność dostawcy OIPE lub dystrybutora OIPE nie może zostać ograniczona z uwagi na fakt, że doradztwo jest świadczone w całości lub w części poprzez zautomatyzowany lub półautomatyczny system.

6.   Bez uszczerbku dla mających zastosowanie bardziej rygorystycznych przepisów sektorowych dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE zapewniają, aby osoby fizyczne świadczące doradztwo w odniesieniu do OIPE posiadały wiedzę i umiejętności niezbędne do wywiązania się z ich obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz na wniosek właściwych organów wykazują ten fakt. Państwa członkowskie publikują kryteria stosowane na potrzeby oceny tej wiedzy i tych umiejętności.

SEKCJA IV

Informacje przekazywane w okresie obowiązywania umowy

Artykuł 35

Przepisy ogólne

1.   Dostawcy OIPE sporządzają zwięzły zindywidualizowany dokument, udostępniany w fazie akumulacji, zawierający kluczowe informacje dla każdego oszczędzającego w ramach OIPE, biorąc pod uwagę specyficzny charakter krajowych systemów emerytalnych oraz odpowiednich przepisów, w tym krajowych przepisów prawa socjalnego, prawa pracy i prawa podatkowego (zwany dalej „informacją o świadczeniach z OIPE”). W tytule dokumentu musi znaleźć się sformułowanie „Informacja o świadczeniach z OIPE”.

2.   W widocznym miejscu podaje się dokładną datę, do której odnoszą się informacje zawarte w „Informacji o świadczeniach z OIPE”.

3.   Informacje zawarte w „Informacji o świadczeniach z OIPE” są dokładne i aktualne.

4.   Dostawca OIPE udostępnia „Informację o świadczeniach z OIPE” każdemu oszczędzającemu w ramach OIPE.

5.   Wyraźnie wskazuje się istotne zmiany w informacjach zawartych w „Informacji o świadczeniach z OIPE” w porównaniu z poprzednią informacją.

6.   Oprócz „Informacji o świadczeniach z OIPE” oszczędzający w ramach OIPE jest niezwłocznie informowany przez cały okres obowiązywania umowy o zmianach dotyczących następujących informacji:

| a) | warunków umowy, w tym ogólnych i szczegółowych warunków umowy; |
| --- | --- |

a)

warunków umowy, w tym ogólnych i szczegółowych warunków umowy;

| b) | nazwy dostawcy OIPE, jego formy prawnej lub adresu siedziby zarządu oraz, w stosownych przypadkach, oddziału, który zawarł umowę; |
| --- | --- |

b)

nazwy dostawcy OIPE, jego formy prawnej lub adresu siedziby zarządu oraz, w stosownych przypadkach, oddziału, który zawarł umowę;

| c) | informacji o sposobach uwzględniania w polityce inwestycyjnej czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. |
| --- | --- |

c)

informacji o sposobach uwzględniania w polityce inwestycyjnej czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego.

Artykuł 36

Informacja o świadczeniach z OIPE

1.   
  „Informacja o świadczeniach z OIPE” zawiera co najmniej następujące kluczowe informacje dla oszczędzających w ramach OIPE:

| a) | dane osobowe oszczędzającego w ramach OIPE oraz najwcześniejsza data rozpoczęcia fazy dekumulacji w odniesieniu do dowolnego subkonta; |
| --- | --- |

a)

dane osobowe oszczędzającego w ramach OIPE oraz najwcześniejsza data rozpoczęcia fazy dekumulacji w odniesieniu do dowolnego subkonta;

| b) | nazwa i adres kontaktowy dostawcy OIPE oraz dane identyfikacyjne umowy dotyczącej OIPE; |
| --- | --- |

b)

nazwa i adres kontaktowy dostawcy OIPE oraz dane identyfikacyjne umowy dotyczącej OIPE;

| c) | państwo członkowskie, w którym dostawca OIPE otrzymał zezwolenie lub jest zarejestrowany, oraz nazwy właściwych organów; |
| --- | --- |

c)

państwo członkowskie, w którym dostawca OIPE otrzymał zezwolenie lub jest zarejestrowany, oraz nazwy właściwych organów;

| d) | informacje na temat prognoz dotyczących świadczeń emerytalnych w oparciu o datę, o której mowa w lit. a), oraz zastrzeżenie, że prognozy te mogą różnić się od końcowej wartości otrzymywanych świadczeń z OIPE. Jeśli prognozy dotyczące świadczeń emerytalnych są oparte na scenariuszach ekonomicznych, informacje te muszą również zawierać najbardziej optymistyczny oraz pesymistyczny scenariusz, z uwzględnieniem specyficznego charakteru umowy dotyczącej OIPE; |
| --- | --- |

d)

informacje na temat prognoz dotyczących świadczeń emerytalnych w oparciu o datę, o której mowa w lit. a), oraz zastrzeżenie, że prognozy te mogą różnić się od końcowej wartości otrzymywanych świadczeń z OIPE. Jeśli prognozy dotyczące świadczeń emerytalnych są oparte na scenariuszach ekonomicznych, informacje te muszą również zawierać najbardziej optymistyczny oraz pesymistyczny scenariusz, z uwzględnieniem specyficznego charakteru umowy dotyczącej OIPE;

| e) | informacje na temat składek wpłacanych przez oszczędzającego w ramach OIPE lub przez osoby na konto OIPE w ciągu ostatnich 12 miesięcy; |
| --- | --- |

e)

informacje na temat składek wpłacanych przez oszczędzającego w ramach OIPE lub przez osoby na konto OIPE w ciągu ostatnich 12 miesięcy;

| f) | wyszczególnienie wszystkich kosztów poniesionych bezpośrednio i pośrednio przez oszczędzającego w ramach OIPE w ciągu ostatnich 12 miesięcy ze wskazaniem kosztów administracyjnych, kosztów przechowywania aktywów, kosztów związanych z transakcjami portfelowymi i pozostałych kosztów, jak również oszacowanie wpływu tych kosztów na ostateczne świadczenia z OIPE; takie koszty powinny być wyrażone zarówno w wartościach pieniężnych, jak i jako odsetek składek w ciągu ostatnich 12 miesięcy; |
| --- | --- |

f)

wyszczególnienie wszystkich kosztów poniesionych bezpośrednio i pośrednio przez oszczędzającego w ramach OIPE w ciągu ostatnich 12 miesięcy ze wskazaniem kosztów administracyjnych, kosztów przechowywania aktywów, kosztów związanych z transakcjami portfelowymi i pozostałych kosztów, jak również oszacowanie wpływu tych kosztów na ostateczne świadczenia z OIPE; takie koszty powinny być wyrażone zarówno w wartościach pieniężnych, jak i jako odsetek składek w ciągu ostatnich 12 miesięcy;

| g) | w stosownych przypadkach rodzaj i mechanizm gwarancji lub technik ograniczania ryzyka, o których mowa w art. 46; |
| --- | --- |

g)

w stosownych przypadkach rodzaj i mechanizm gwarancji lub technik ograniczania ryzyka, o których mowa w art. 46;

| h) | w stosownych przypadkach liczba i wartość jednostek odpowiadających składkom oszczędzającego w ramach OIPE w ciągu ostatnich 12 miesięcy; |
| --- | --- |

h)

w stosownych przypadkach liczba i wartość jednostek odpowiadających składkom oszczędzającego w ramach OIPE w ciągu ostatnich 12 miesięcy;

| i) | całkowita kwota na koncie OIPE oszczędzającego w ramach OIPE w dniu sporządzenia informacji, o której mowa w art. 35; |
| --- | --- |

i)

całkowita kwota na koncie OIPE oszczędzającego w ramach OIPE w dniu sporządzenia informacji, o której mowa w art. 35;

| j) | informacje o wynikach osiągniętych w przeszłości przez wariant inwestycyjny oszczędzającego w ramach OIPE w okresie co najmniej 10 lat lub – w przypadkach gdy OIPE jest oferowany przez mniej niż 10 lat – obejmujących wszystkie lata, w których OIPE był oferowany. Do informacji o wynikach osiągniętych w przeszłości należy załączyć oświadczenie „wyniki osiągnięte w przeszłości nie są wskazówką co do wyników w przyszłości”; |
| --- | --- |

j)

informacje o wynikach osiągniętych w przeszłości przez wariant inwestycyjny oszczędzającego w ramach OIPE w okresie co najmniej 10 lat lub – w przypadkach gdy OIPE jest oferowany przez mniej niż 10 lat – obejmujących wszystkie lata, w których OIPE był oferowany. Do informacji o wynikach osiągniętych w przeszłości należy załączyć oświadczenie „wyniki osiągnięte w przeszłości nie są wskazówką co do wyników w przyszłości”;

| k) | w przypadku kont OIPE zawierających więcej niż jedno subkonto informacje zawarte w „Informacji o świadczeniach z OIPE” są przedstawiane w rozbiciu na wszystkie istniejące subkonta; |
| --- | --- |

k)

w przypadku kont OIPE zawierających więcej niż jedno subkonto informacje zawarte w „Informacji o świadczeniach z OIPE” są przedstawiane w rozbiciu na wszystkie istniejące subkonta;

| l) | zestawienie informacji na temat polityki inwestycyjnej dotyczącej czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego. |
| --- | --- |

l)

zestawienie informacji na temat polityki inwestycyjnej dotyczącej czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego.

2.   EIOPA w porozumieniu z Europejskim Bankiem Centralnym i właściwymi organami opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających zasady ustalania założeń prognoz dotyczących świadczeń emerytalnych, o których mowa w ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu oraz w art. 34 ust. 2. Zasady te są stosowane przez dostawców OIPE w celu ustalania w razie potrzeby rocznej stopy nominalnego zwrotu z inwestycji, rocznej stopy inflacji oraz tendencji przyszłego kształtowania się płac.

EIOPA przedstawia Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r. Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

Artykuł 37

Informacje dodatkowe

1.   W „Informacji o świadczeniach z OIPE” podaje się, gdzie i w jaki sposób można otrzymać dodatkowe informacje, w tym:

| a) | dodatkowe praktyczne informacje o prawach i możliwościach oszczędzającego w ramach OIPE, m.in. w zakresie inwestycji, fazie dekumulacji, usługi zmiany dostawcy i usługi przenoszenia produktu; |
| --- | --- |

a)

dodatkowe praktyczne informacje o prawach i możliwościach oszczędzającego w ramach OIPE, m.in. w zakresie inwestycji, fazie dekumulacji, usługi zmiany dostawcy i usługi przenoszenia produktu;

| b) | roczne sprawozdania finansowe i roczne sprawozdania z działalności dostawcy OIPE, które są publicznie dostępne; |
| --- | --- |

b)

roczne sprawozdania finansowe i roczne sprawozdania z działalności dostawcy OIPE, które są publicznie dostępne;

| c) | pisemne oświadczenie o zasadach polityki inwestycyjnej dostawcy OIPE zawierające co najmniej informacje na temat metody pomiaru ryzyka inwestycyjnego, wdrożone procesy zarządzania ryzykiem i strategiczna alokacja aktywów uwzględniająca charakter i terminy zapadalności zobowiązań OIPE, jak również sposoby uwzględniania w polityce inwestycyjnej czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego; |
| --- | --- |

c)

pisemne oświadczenie o zasadach polityki inwestycyjnej dostawcy OIPE zawierające co najmniej informacje na temat metody pomiaru ryzyka inwestycyjnego, wdrożone procesy zarządzania ryzykiem i strategiczna alokacja aktywów uwzględniająca charakter i terminy zapadalności zobowiązań OIPE, jak również sposoby uwzględniania w polityce inwestycyjnej czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego;

| d) | w stosownych przypadkach informacje o założeniach przyjętych w odniesieniu do kwot wyrażonych w postaci wypłaty w ratach, w szczególności jeżeli chodzi o wartość wypłaty w ratach, rodzaj dostawcy OIPE i okres wypłaty w ratach; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach informacje o założeniach przyjętych w odniesieniu do kwot wyrażonych w postaci wypłaty w ratach, w szczególności jeżeli chodzi o wartość wypłaty w ratach, rodzaj dostawcy OIPE i okres wypłaty w ratach;

| e) | poziom świadczeń z OIPE w przypadku wyjścia z inwestycji przed datą, o której mowa w art. 36 ust. 1 lit. a). |
| --- | --- |

e)

poziom świadczeń z OIPE w przypadku wyjścia z inwestycji przed datą, o której mowa w art. 36 ust. 1 lit. a).

2.   W celu zapewnienia spójnego stosowania art. 36 oraz niniejszego artykułu, po przeprowadzeniu konsultacji z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru oraz badań wśród konsumentów i przedsiębiorstw, EIOPA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące prezentacji informacji, o których mowa w art. 36 i w niniejszym artykule. W prezentacji informacji o wynikach osiągniętych w przeszłości, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. j), uwzględnia się różnice między wariantami inwestycyjnymi, zwłaszcza jeżeli oszczędzający w ramach OIPE ponosi ryzyko inwestycyjne, lub w przypadku gdy wariant inwestycyjny zależy od wieku lub obejmuje dopasowanie okresu.

EIOPA przedstawia Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

3.   Bez uszczerbku dla art. 34 ust. 2 i art. 36 ust. 1 lit. d), aby umożliwić dokonywanie porównań z produktami krajowymi, państwa członkowskie mogą nałożyć na dostawców OIPE obowiązek udostępniania oszczędzającym w ramach OIPE dodatkowych prognoz dotyczących świadczeń emerytalnych, w przypadku gdy zasady ustalania założeń są określane przez odpowiednie państwa członkowskie.

Artykuł 38

Informacje przekazywane oszczędzającym w ramach OIPE w okresie przed przejściem na emeryturę oraz beneficjentom OIPE w fazie dekumulacji

1.   Oprócz „Informacji o świadczeniach z OIPE” dostawcy OIPE dwa miesiące przed terminami określonymi w art. 59 ust. 1 lit. a) i b) lub na żądanie oszczędzającego w ramach OIPE udostępniają każdemu oszczędzającemu w ramach OIPE informację o zbliżającym się rozpoczęciu fazy dekumulacji, możliwych formach wypłat oraz możliwości zmiany formy wypłat przez oszczędzającego w ramach OIPE zgodnie z art. 59 ust. 1.

2.   W fazie dekumulacji dostawcy OIPE co roku przekazują beneficjentom OIPE informacje o należnych świadczeniach z OIPE i odpowiednich formach wypłat.

Jeżeli oszczędzający w ramach OIPE nadal płaci składki lub ponosi ryzyko inwestycyjne w fazie dekumulacji, dostawca OIPE nadal przekazuje „Informację o świadczeniach z OIPE” z odpowiednimi danymi.

Artykuł 39

Informacje przekazywane na żądanie oszczędzającym w ramach OIPE i beneficjentom OIPE

Na żądanie oszczędzającego w ramach OIPE lub beneficjenta OIPE, lub ich przedstawicieli dostawca OIPE przekazuje dodatkowe informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1, oraz dodatkowe informacje o założeniach stosowanych w celu uzyskania prognoz, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. d).

SEKCJA V

Informacje przekazywane organom krajowym

Artykuł 40

Przepisy ogólne

1.   Oprócz informacji udostępnianych zgodnie z odpowiednimi przepisami sektorowymi dostawcy OIPE przekazują swoim właściwym organom informacje konieczne do celów nadzoru. Te dodatkowe informacje obejmują, w stosownych przypadkach, informacje konieczne do przeprowadzenia w trakcie procesu nadzoru następujących czynności:

| a) | oceny systemu zarządzania stosowanego przez dostawców OIPE, prowadzonej przez nich działalności, zasad wyceny stosowanych do celów określenia wypłacalności, ryzyka związanego z działalnością i systemów zarządzania ryzykiem, a także ich struktury kapitałowej, potrzeb kapitałowych i zarządzania kapitałem; |
| --- | --- |

a)

oceny systemu zarządzania stosowanego przez dostawców OIPE, prowadzonej przez nich działalności, zasad wyceny stosowanych do celów określenia wypłacalności, ryzyka związanego z działalnością i systemów zarządzania ryzykiem, a także ich struktury kapitałowej, potrzeb kapitałowych i zarządzania kapitałem;

| b) | podjęcia stosownych decyzji wynikających z wykonywania ich praw i obowiązków nadzorczych. |
| --- | --- |

b)

podjęcia stosownych decyzji wynikających z wykonywania ich praw i obowiązków nadzorczych.

2.   Oprócz uprawnień przyznanych im na mocy prawa krajowego właściwe organy posiadają uprawnienia do:

| a) | określania charakteru, zakresu i formatu informacji, o których mowa w ust. 1 i których przekazania wymagają od dostawców OIPE w uprzednio określonych odstępach czasu, w przypadku wystąpienia uprzednio określonych zdarzeń lub w trakcie postępowań dotyczących sytuacji dostawcy OIPE; |
| --- | --- |

a)

określania charakteru, zakresu i formatu informacji, o których mowa w ust. 1 i których przekazania wymagają od dostawców OIPE w uprzednio określonych odstępach czasu, w przypadku wystąpienia uprzednio określonych zdarzeń lub w trakcie postępowań dotyczących sytuacji dostawcy OIPE;

| b) | uzyskania od dostawców OIPE informacji dotyczących umów zawartych przez dostawców OIPE lub umów zawartych z osobami trzecimi; oraz |
| --- | --- |

b)

uzyskania od dostawców OIPE informacji dotyczących umów zawartych przez dostawców OIPE lub umów zawartych z osobami trzecimi; oraz

| c) | żądania informacji od ekspertów zewnętrznych, takich jak biegli rewidenci i aktuariusze. |
| --- | --- |

c)

żądania informacji od ekspertów zewnętrznych, takich jak biegli rewidenci i aktuariusze.

3.   Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują:

| a) | elementy jakościowe lub ilościowe lub odpowiednie połączenie tych elementów; |
| --- | --- |

a)

elementy jakościowe lub ilościowe lub odpowiednie połączenie tych elementów;

| b) | elementy odnoszące się do przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości lub odpowiednie połączenie tych elementów; |
| --- | --- |

b)

elementy odnoszące się do przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości lub odpowiednie połączenie tych elementów;

| c) | dane pochodzące ze źródeł wewnętrznych lub zewnętrznych lub odpowiednie połączenie tych danych; |
| --- | --- |

c)

dane pochodzące ze źródeł wewnętrznych lub zewnętrznych lub odpowiednie połączenie tych danych;

4.   Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, muszą:

| a) | odzwierciedlać charakter, skalę i złożoność działalności danego dostawcy OIPE, a w szczególności ryzyka właściwe dla tej działalności; |
| --- | --- |

a)

odzwierciedlać charakter, skalę i złożoność działalności danego dostawcy OIPE, a w szczególności ryzyka właściwe dla tej działalności;

| b) | być dostępne, kompletne pod wszelkimi istotnymi względami, porównywalne i spójne na przestrzeni czasu; |
| --- | --- |

b)

być dostępne, kompletne pod wszelkimi istotnymi względami, porównywalne i spójne na przestrzeni czasu;

| c) | być istotne, wiarygodne i zrozumiałe. |
| --- | --- |

c)

być istotne, wiarygodne i zrozumiałe.

5.   Dostawcy OIPE co roku przekazują właściwym organom następujące informacje:

| a) | państwa członkowskie, dla których dostawca OIPE oferuje subkonta; |
| --- | --- |

a)

państwa członkowskie, dla których dostawca OIPE oferuje subkonta;

| b) | liczba zgłoszeń otrzymanych zgodnie z art. 20 ust. 1 od oszczędzających w ramach OIPE, którzy przenieśli się do innego państwa członkowskiego; |
| --- | --- |

b)

liczba zgłoszeń otrzymanych zgodnie z art. 20 ust. 1 od oszczędzających w ramach OIPE, którzy przenieśli się do innego państwa członkowskiego;

| c) | liczba wniosków o otwarcie subkonta i liczba subkont otwartych zgodnie z art. 20 ust. 2; |
| --- | --- |

c)

liczba wniosków o otwarcie subkonta i liczba subkont otwartych zgodnie z art. 20 ust. 2;

| d) | liczba wniosków o zmianę dostawcy złożonych przez oszczędzających w ramach OIPE i rzeczywistych przeniesień dokonanych zgodnie z art. 20 ust. 5 lit. a); |
| --- | --- |

d)

liczba wniosków o zmianę dostawcy złożonych przez oszczędzających w ramach OIPE i rzeczywistych przeniesień dokonanych zgodnie z art. 20 ust. 5 lit. a);

| e) | liczba wniosków o zmianę dostawcy złożonych przez oszczędzających w ramach OIPE i rzeczywistych przeniesień dokonanych zgodnie z art. 52 ust. 3. |
| --- | --- |

e)

liczba wniosków o zmianę dostawcy złożonych przez oszczędzających w ramach OIPE i rzeczywistych przeniesień dokonanych zgodnie z art. 52 ust. 3.

Właściwe organy przekazują te informacje EIOPA.

6.   Dostawcy OIPE posiadają odpowiednie systemy i struktury w celu spełnienia wymogów określonych w ust. 1–5, a także sporządzone na piśmie zasady, zatwierdzone przez organ zarządzający, nadzorczy lub administracyjny dostawcy OIPE, zapewniające stałą adekwatność przekazywanych informacji.

7.   Na wniosek skierowany do właściwych organów i w celu wykonywania obowiązków powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia EIOPA uzyskuje dostęp do informacji przekazanych przez dostawców OIPE.

8.   Jeżeli składki i świadczenia z tytułu OIPE kwalifikują się do korzyści i ulg, w stosownych przypadkach dostawca OIPE przekazuje odpowiedniemu organowi krajowemu zgodnie z odpowiednim prawem krajowym wszelkie informacje niezbędne do uzyskania bądź odebrania takich korzyści i ulg przyznanych z tytułu takich składek i świadczeń.

9.   Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 72 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez wyszczególnienie dodatkowych informacji, o których mowa w ust. 1–5, w trosce o zapewnienie odpowiedniego stopnia konwergencji sprawozdawczości dla organów nadzoru.

Po przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi organami i innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru oraz badań wśród konsumentów i przedsiębiorstw EIOPA opracowuje projekt wykonawczych standardów technicznych określających format sprawozdawczości dla organów nadzoru.

EIOPA przedstawia Komisji projekt tych wykonawczych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

ROZDZIAŁ V

FAZA AKUMULACJI

SEKCJA I

Zasady inwestowania obowiązujące dostawców OIPE

Artykuł 41

Profil inwestycyjny

1.   Dostawcy OIPE inwestują aktywa związane z OIPE zgodnie z zasadą „ostrożnego inwestora”, a w szczególności zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | aktywa inwestuje się w najlepiej pojętym długoterminowym interesie ogółu oszczędzających w ramach OIPE. W przypadku potencjalnego konfliktu interesów dostawca OIPE lub podmiot, który zarządza jego portfelem, zapewnia, aby inwestycja była dokonywana wyłącznie w interesie oszczędzających w ramach OIPE; |
| --- | --- |

a)

aktywa inwestuje się w najlepiej pojętym długoterminowym interesie ogółu oszczędzających w ramach OIPE. W przypadku potencjalnego konfliktu interesów dostawca OIPE lub podmiot, który zarządza jego portfelem, zapewnia, aby inwestycja była dokonywana wyłącznie w interesie oszczędzających w ramach OIPE;

| b) | w myśl zasady „ostrożnego inwestora” dostawcy OIPE biorą pod uwagę ryzyko związane z decyzjami inwestycyjnymi oraz ich potencjalne długoterminowe skutki dla czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego; |
| --- | --- |

b)

w myśl zasady „ostrożnego inwestora” dostawcy OIPE biorą pod uwagę ryzyko związane z decyzjami inwestycyjnymi oraz ich potencjalne długoterminowe skutki dla czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego;

| c) | aktywa inwestuje się w taki sposób, aby zapewnić bezpieczeństwo, jakość, płynność i rentowność portfela jako całości; |
| --- | --- |

c)

aktywa inwestuje się w taki sposób, aby zapewnić bezpieczeństwo, jakość, płynność i rentowność portfela jako całości;

| d) | aktywa inwestuje się głównie na rynkach regulowanych. Inwestycje w aktywa, które nie są dopuszczone do obrotu na regulowanym rynku finansowym, są w każdym przypadku utrzymywane na ostrożnym poziomie; |
| --- | --- |

d)

aktywa inwestuje się głównie na rynkach regulowanych. Inwestycje w aktywa, które nie są dopuszczone do obrotu na regulowanym rynku finansowym, są w każdym przypadku utrzymywane na ostrożnym poziomie;

| e) | inwestowanie w instrumenty pochodne jest możliwe w zakresie, w jakim takie instrumenty przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka inwestycji lub ułatwienia efektywnego zarządzania portfelem. Instrumenty te wycenia się na zasadzie ostrożnościowej, z uwzględnieniem aktywów bazowych, i uwzględnia się w wycenie aktywów dostawcy OIPE. Dostawcy OIPE unikają również nadmiernej ekspozycji na ryzyko w stosunku do jednego kontrahenta oraz w stosunku do innych transakcji na instrumentach pochodnych; |
| --- | --- |

e)

inwestowanie w instrumenty pochodne jest możliwe w zakresie, w jakim takie instrumenty przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka inwestycji lub ułatwienia efektywnego zarządzania portfelem. Instrumenty te wycenia się na zasadzie ostrożnościowej, z uwzględnieniem aktywów bazowych, i uwzględnia się w wycenie aktywów dostawcy OIPE. Dostawcy OIPE unikają również nadmiernej ekspozycji na ryzyko w stosunku do jednego kontrahenta oraz w stosunku do innych transakcji na instrumentach pochodnych;

| f) | aktywa dywersyfikuje się odpowiednio w taki sposób, aby uniknąć nadmiernego uzależnienia od jednego określonego składnika aktywów lub emitenta lub od jednej określonej grupy przedsiębiorstw oraz kumulacji ryzyka w portfelu jako całości. Inwestycje w aktywa emitowane przez tego samego emitenta lub emitentów należących do tej samej grupy nie mogą narażać dostawcy OIPE na nadmierną koncentrację ryzyka; |
| --- | --- |

f)

aktywa dywersyfikuje się odpowiednio w taki sposób, aby uniknąć nadmiernego uzależnienia od jednego określonego składnika aktywów lub emitenta lub od jednej określonej grupy przedsiębiorstw oraz kumulacji ryzyka w portfelu jako całości. Inwestycje w aktywa emitowane przez tego samego emitenta lub emitentów należących do tej samej grupy nie mogą narażać dostawcy OIPE na nadmierną koncentrację ryzyka;

| g) | aktywa nie mogą być inwestowane w jurysdykcjach niechętnych współpracy do celów podatkowych wskazanych w odpowiednich konkluzjach Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych ani w państwach trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki i wskazanych w stosownym rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na mocy art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849; |
| --- | --- |

g)

aktywa nie mogą być inwestowane w jurysdykcjach niechętnych współpracy do celów podatkowych wskazanych w odpowiednich konkluzjach Rady w sprawie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych ani w państwach trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki i wskazanych w stosownym rozporządzeniu delegowanym Komisji przyjętym na mocy art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849;

| h) | dostawca OIPE nie może narażać siebie ani aktywów związanych z OIPE na ryzyko wynikające z nadmiernej dźwigni i nadmiernej transformacji terminów zapadalności. |
| --- | --- |

h)

dostawca OIPE nie może narażać siebie ani aktywów związanych z OIPE na ryzyko wynikające z nadmiernej dźwigni i nadmiernej transformacji terminów zapadalności.

2.   Zasady określone w ust. 1 lit. a) – h) mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim dany dostawca OIPE nie podlega bardziej rygorystycznym przepisom zawartym w odpowiednich mających do niego zastosowanie przepisach sektorowych.

SEKCJA II

Warianty inwestycyjne dla oszczędzających w ramach OIPE

Artykuł 42

Przepisy ogólne

1.   Dostawcy OIPE oferują oszczędzającym w ramach OIPE maksymalnie sześć wariantów inwestycyjnych.

2.   Warianty inwestycyjne obejmują podstawowy OIPE i ewentualne alternatywne warianty inwestycyjne.

3.   Wszystkie warianty inwestycyjne są zaprojektowane przez dostawców OIPE z uwzględnieniem gwarancji lub techniki ograniczania ryzyka, aby zapewnić oszczędzającym w ramach OIPE wystarczający poziom ochrony.

4.   Udzielanie gwarancji podlega odpowiednim przepisom sektorowym mającym zastosowanie do dostawcy OIPE.

5.   Dostawcy OIPE, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), d), e) i f) mogą oferować OIPE z gwarancją jedynie w ramach współpracy z instytucjami kredytowymi lub zakładami ubezpieczeń, które mogą udzielać takich gwarancji zgodnie z przepisami sektorowymi mającymi do nich zastosowanie. Te instytucje lub zakłady ponoszą odpowiedzialność wyłącznie w zakresie gwarancji.

Artykuł 43

Wybór wariantu inwestycyjnego przez oszczędzającego w ramach OIPE

Po otrzymaniu odpowiednich informacji i porad oszczędzający w ramach OIPE dokonuje przy zawieraniu umowy dotyczącej OIPE wyboru wariantu inwestycyjnego.

Artykuł 44

Warunki zmiany wybranego wariantu inwestycyjnego

1.   Jeżeli dostawca OIPE oferuje alternatywne warianty inwestycyjne, oszczędzającemu w ramach OIPE przysługuje prawo do zmiany wariantu inwestycyjnego w fazie akumulacji OIPE po upływie co najmniej pięciu lat od zawarcia umowy dotyczącej OIPE, a w przypadku kolejnych zmian po upływie pięciu lat od ostatniej zmiany wariantu inwestycyjnego. Dostawca OIPE może zezwolić oszczędzającemu w ramach OIPE na częstsze zmiany wybranego wariantu inwestycyjnego.

2.   Zmiana wariantu inwestycyjnego jest dokonywana nieodpłatnie dla oszczędzającego w ramach OIPE.

Artykuł 45

Podstawowy OIPE

1.   Podstawowy OIPE to bezpieczny produkt stanowiący domyślny wariant inwestycyjny. Zostaje on opracowany przez dostawców OIPE w oparciu o gwarancję kapitału obowiązującą, w stosownych przypadkach, na początku fazy dekumulacji i podczas fazy dekumulacji lub o technikę ograniczania ryzyka zgodną z celem polegającym na umożliwieniu oszczędzającemu w ramach OIPE odzyskania kapitału.

2.   Koszty i opłaty związane z podstawowym OIPE nie mogą przekraczać 1 % zgromadzonego kapitału rocznie.

3.   Aby zapewnić równe warunki działania różnym dostawcom OIPE i różnym rodzajom OIPE, EIOPA przygotowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających rodzaje kosztów i opłat, o których mowa w ust. 2, w stosownych przypadkach konsultując się wcześniej z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru.

Przygotowując projekt regulacyjnych standardów technicznych, EIOPA bierze pod uwagę różne możliwe rodzaje OIPE, długoterminowy emerytalny charakter OIPE oraz różne możliwe cechy OIPE, w szczególności długoterminowe wypłaty w ratach lub coroczne wypłaty pomniejszające zgromadzony kapitał co najmniej do momentu osiągnięcia wieku odpowiadającego średniemu trwaniu życia oszczędzającego w ramach OIPE. EIOPA uwzględnia również szczególny charakter ochrony kapitału, a zwłaszcza gwarancji kapitału. EIOPA przedstawia Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

4.   Co dwa lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja po konsultacji z EIOPA, a w stosownych przypadkach również z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru, dokonuje przeglądu adekwatności wartości procentowej, o której mowa w ust. 2. Komisja bierze zwłaszcza pod uwagę faktyczny poziom i zmiany w faktycznym poziomie kosztów i opłat oraz wpływ na dostępność OIPE.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 72 w celu zmiany wartości procentowej, o której mowa w ust. 2, w świetle dokonywanych przez nią przeglądów i w trosce o zapewnienie dostawcom OIPE odpowiedniego dostępu do rynku.

Artykuł 46

Techniki ograniczania ryzyka

1.   Dzięki zastosowaniu technik ograniczania ryzyka strategia inwestycyjna dotycząca OIPE jest opracowywana tak, aby umożliwić uzyskiwanie w przyszłości stabilnych i adekwatnych indywidualnych dochodów emerytalnych z OIPE i zapewnić sprawiedliwe traktowanie wszystkich pokoleń oszczędzających w ramach OIPE.

Wszystkie techniki ograniczania ryzyka, stosowane zarówno w ramach podstawowego OIPE, jak i alternatywnych wariantów inwestycyjnych, są rzetelne, solidne i spójne z profilem ryzyka danego wariantu inwestycyjnego.

2.   Stosowane techniki ograniczania ryzyka mogą obejmować między innymi rozwiązania:

| a) | umożliwiające stopniowe dostosowanie alokacji inwestycji z myślą o ograniczeniu finansowego ryzyka inwestycji dla kohort w odniesieniu do pozostałego okresu trwania („life-cycling”); |
| --- | --- |

a)

umożliwiające stopniowe dostosowanie alokacji inwestycji z myślą o ograniczeniu finansowego ryzyka inwestycji dla kohort w odniesieniu do pozostałego okresu trwania („life-cycling”);

| b) | służące ustanowieniu rezerw utworzonych ze składek lub zwrotów z inwestycji, które są przydzielane oszczędzającym w ramach OIPE w sposób uczciwy i przejrzysty w celu zminimalizowania strat z inwestycji; lub |
| --- | --- |

b)

służące ustanowieniu rezerw utworzonych ze składek lub zwrotów z inwestycji, które są przydzielane oszczędzającym w ramach OIPE w sposób uczciwy i przejrzysty w celu zminimalizowania strat z inwestycji; lub

| c) | dotyczące stosowania odpowiednich gwarancji chroniących przed stratami z inwestycji. |
| --- | --- |

c)

dotyczące stosowania odpowiednich gwarancji chroniących przed stratami z inwestycji.

3.   W celu zapewnienia konsekwentnego stosowania niniejszego artykułu, po przeprowadzeniu konsultacji z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru oraz badań wśród przedsiębiorstw, EIOPA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających minimalne kryteria, które muszą spełnić techniki ograniczania ryzyka, z uwzględnieniem różnych rodzajów OIPE i ich cech charakterystycznych oraz różnych rodzajów dostawców OIPE i różnic w ich systemach nadzoru ostrożnościowego.

EIOPA przedstawia Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

SEKCJA III

Inne aspekty fazy akumulacji

Artykuł 47

Warunki dotyczące fazy akumulacji

1.   Warunki dotyczące fazy akumulacji subkont krajowych są określane przez państwa członkowskie, o ile nie są ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

2.   Takie warunki mogą obejmować w szczególności maksymalny wiek, w którym można rozpocząć fazę akumulacji, minimalny czas trwania fazy akumulacji, maksymalną i minimalną wysokość składek oraz ich ciągłość.

ROZDZIAŁ VI

OCHRONA INWESTORÓW

Artykuł 48

Depozytariusz

1.   Dostawcy OIPE, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), e) i f), wyznaczają co najmniej jednego depozytariusza odpowiedzialnego za przechowywanie aktywów w związku z działalnością w zakresie oferowania OIPE i pełnienie obowiązków nadzorczych.

2.   W odniesieniu do wyznaczenia depozytariusza, wykonywania powierzonych mu zadań w zakresie przechowywania aktywów, odpowiedzialności depozytariusza i pełnienia przez niego obowiązków nadzorczych stosuje się odpowiednio rozdział IV dyrektywy 2009/65/WE.

Artykuł 49

Objęcie biometrycznych rodzajów ryzyka

1.   Dostawcy OIPE mogą oferować OIPE zapewniające możliwość ochrony obejmującej biometryczne rodzaje ryzyka.

2.   Ochrona obejmująca biometryczne rodzaje ryzyka podlega odpowiednim przepisom sektorowym mającym zastosowanie do dostawcy OIPE. Ochrona obejmująca biometryczne rodzaje ryzyka może różnić się zależnie od subkonta.

3.   Dostawcy OIPE, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. a), c), d), e) i f), mogą oferować OIPE zapewniające możliwość ochrony obejmującej biometryczne rodzaje ryzyka. W takim przypadku ochronę zapewnia się jedynie w ramach współpracy z zakładami ubezpieczeń, które mogą ubezpieczać od tego rodzaju ryzyka zgodnie z przepisami sektorowymi mającymi do nich zastosowanie. Zakład ubezpieczeń ponosi pełną odpowiedzialność za ochronę obejmującą biometryczne rodzaje ryzyka.

Artykuł 50

Skargi

1.   Dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE wprowadzają i stosują adekwatne i skuteczne procedury rozpatrywania skarg składanych przez klientów OIPE i dotyczących ich praw i obowiązków wynikających z przepisów niniejszego rozporządzenia.

2.   Procedury te są stosowane w każdym państwie członkowskim, w którym dostawca OIPE lub dystrybutor OIPE oferuje swoje usługi, i są dostępne w języku urzędowym danego państwa członkowskiego (w przypadku wielu języków urzędowych – w języku wybranym przez klienta OIPE) lub w innym języku, który został uzgodniony między dostawcą OIPE lub dystrybutorem OIPE a klientem OIPE.

3.   Dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE dokładają wszelkich starań w celu udzielenia – w formie elektronicznej lub na innym trwałym nośniku zgodnie z art. 24 – odpowiedzi na skargi klientów OIPE. W odpowiedzi należy ustosunkować się do wszystkich podniesionych kwestii, w odpowiednim terminie i nie później niż w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania skargi. W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi w terminie 15 dni roboczych ze względów będących poza kontrolą dostawcy OIPE lub dystrybutora OIPE, są oni zobowiązani do przesłania wstępnej odpowiedzi, w której wyraźnie podaje się powód opóźnienia w udzieleniu odpowiedzi na skargę oraz termin, w którym klient OIPE otrzyma ostateczną odpowiedź. W żadnym przypadku termin otrzymania ostatecznej odpowiedzi nie może przekroczyć 35 dni roboczych.

4.   Dostawcy OIPE i dystrybutorzy OIPE informują klienta OIPE o co najmniej jednym podmiocie zajmującym się alternatywnym rozstrzyganiem sporów, który jest właściwy do rozstrzygania sporów dotyczących praw i obowiązków klientów OIPE wynikających z niniejszego rozporządzenia.

5.   Informacje o procedurach, o których mowa w ust. 1, są udostępniane w sposób jasny, wyczerpujący i łatwo dostępny na stronie internetowej dostawcy OIPE lub dystrybutora OIPE, w oddziale oraz w ogólnych warunkach umowy między dostawcą OIPE lub dystrybutorem OIPE a klientem OIPE. Określa się w nich również, w jaki sposób można uzyskać bardziej szczegółowe informacje na temat danego podmiotu zajmującego się alternatywnym rozstrzyganiem sporów oraz warunków korzystania z jego usług.

6.   Właściwe organy ustanawiają procedury umożliwiające klientom OIPE i innym zainteresowanym stronom, w tym organizacjom konsumenckim, składanie do właściwych organów skarg dotyczących domniemanych naruszeń niniejszego rozporządzenia przez dostawców OIPE i dystrybutorów OIPE. We wszystkich przypadkach skarżący muszą otrzymać odpowiedź.

7.   W sprawach dotyczących więcej niż jednego państwa członkowskiego skarżący może zdecydować o złożeniu skargi za pośrednictwem właściwych organów państwa członkowskiego, w którym mieszka, niezależnie od miejsca, gdzie dokonano naruszenia.

Artykuł 51

Odszkodowania pozasądowe

1.   Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE (21) ustanawia się adekwatne, niezależne, bezstronne, przejrzyste i skuteczne procedury alternatywnego rozstrzygania sporów między klientami OIPE a dostawcami OIPE lub dystrybutorami OIPE dotyczących praw i obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia, w stosownych przypadkach z wykorzystaniem istniejących właściwych podmiotów. Takie procedury alternatywnego rozstrzygania sporów muszą mieć zastosowanie do dostawców OIPE lub dystrybutorów OIPE, w stosunku do których procedury zostały wszczęte, a kompetencje właściwego podmiotu zajmującego się alternatywnym rozstrzyganiem sporów muszą w skuteczny sposób rozciągać się na tych dostawców i dystrybutorów.

2.   Podmioty, o których mowa w ust. 1, skutecznie współpracują w celu rozstrzygania transgranicznych sporów dotyczących praw i obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ VII

ZMIANA DOSTAWCY OIPE

Artykuł 52

Świadczenie usługi zmiany dostawcy

1.   Dostawcy OIPE świadczą usługę zmiany dostawcy polegającą na przeniesieniu, na wniosek oszczędzającego w ramach OIPE, odpowiednich kwot lub, w stosownych przypadkach, wkładu rzeczowego zgodnie z ust. 4 z konta OIPE prowadzonego u dotychczasowego dostawcy OIPE na nowe konto OIPE z tymi samymi subkontami otwarte u przyszłego dostawcy OIPE, przy czym dotychczasowe konto OIPE zostaje zamknięte.

W ramach usługi zmiany dostawcy dotychczasowy dostawca OIPE przekazuje przyszłemu dostawcy OIPE wszystkie informacje dotyczące wszystkich subkont dotychczasowego konta OIPE, w tym wymogi sprawozdawcze. Przyszły dostawca OIPE zapisuje te informacje na odpowiednich subkontach.

Oszczędzający w ramach OIPE może wnioskować o zmianę dostawcy OIPE na dostawcę mającego siedzibę w tym samym państwie członkowskim (zmiana krajowa) lub w innym państwie członkowskim (zmiana transgraniczna). Oszczędzający w ramach OIPE może skorzystać z prawa do zmiany dostawcy w fazie akumulacji i w fazie dekumulacji OIPE.

2.   Niezależnie od ust. 1 w fazie dekumulacji dostawcy OIPE nie mają obowiązku świadczenia usługi zmiany dostawcy w odniesieniu do OIPE, jeżeli oszczędzający w ramach OIPE otrzymują dożywotnie wypłaty w ratach.

3.   Oszczędzający w ramach OIPE może zmienić dostawcę OIPE po upływie co najmniej pięciu lat od zawarcia umowy dotyczącej OIPE, a w przypadku kolejnych zmian po upływie pięciu lat od ostatniej zmiany, bez uszczerbku dla art. 20 ust. 5 lit. a). Dostawca OIPE może zezwolić oszczędzającemu w ramach OIPE na częstsze zmiany dostawcy OIPE.

4.   W przypadku zmiany między dostawcami OIPE zaangażowanymi w indywidualne zarządzanie portfelem dla oszczędzających w ramach OIPE ci ostatni mogą zdecydować się na przeniesienie wkładu rzeczowego lub odpowiednich kwot. We wszystkich innych przypadkach dopuszcza się jedynie przeniesienie odpowiednich kwot.

W przypadku wniosku oszczędzającego w ramach OIPE o przeniesienie wkładu rzeczowego wymagana jest pisemna zgoda przyszłego dostawcy OIPE.

Artykuł 53

Usługa zmiany dostawcy

1.   Usługa zmiany dostawcy jest inicjowana przez przyszłego dostawcę OIPE na wniosek oszczędzającego w ramach OIPE i w wyniku jego świadomej decyzji podjętej na podstawie informacji uzyskanych od dostawców OIPE, o których mowa w art. 56.

2.   Wniosek oszczędzającego w ramach OIPE sporządza się w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym zainicjowano usługę zmiany dostawcy, lub w dowolnym innym języku uzgodnionym przez strony. We wniosku oszczędzający w ramach OIPE:

| a) | udziela wyraźnej zgody na dokonanie przez dotychczasowego dostawcę OIPE każdej z czynności, o których mowa w ust. 4, oraz udziela wyraźnej zgody na dokonanie przez przyszłego dostawcę OIPE każdej z czynności, o których mowa w ust. 5; |
| --- | --- |

a)

udziela wyraźnej zgody na dokonanie przez dotychczasowego dostawcę OIPE każdej z czynności, o których mowa w ust. 4, oraz udziela wyraźnej zgody na dokonanie przez przyszłego dostawcę OIPE każdej z czynności, o których mowa w ust. 5;

| b) | w porozumieniu z przyszłym dostawcą OIPE określa datę, od której wpłaty mają być dokonywane na konto OIPE otwarte u przyszłego dostawcy OIPE.
  Datę tę ustala się na co najmniej dwa tygodnie po dacie otrzymania przez przyszłego dostawcę OIPE dokumentów przekazanych przez dotychczasowego dostawcę OIPE zgodnie z ust. 4. |
| --- | --- |

b)

w porozumieniu z przyszłym dostawcą OIPE określa datę, od której wpłaty mają być dokonywane na konto OIPE otwarte u przyszłego dostawcy OIPE.

Datę tę ustala się na co najmniej dwa tygodnie po dacie otrzymania przez przyszłego dostawcę OIPE dokumentów przekazanych przez dotychczasowego dostawcę OIPE zgodnie z ust. 4.

Państwa członkowskie mogą wymagać, aby wniosek oszczędzającego w ramach OIPE miał formę pisemną oraz aby kopia przyjętego wniosku była przekazywana oszczędzającemu w ramach OIPE.

3.   W ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2, przyszły dostawca OIPE zwraca się do dotychczasowego dostawcy OIPE z wnioskiem o dokonanie czynności przewidzianych w ust. 4.

4.   Po otrzymaniu wniosku od przyszłego dostawcy OIPE dotychczasowy dostawca OIPE:

| a) | w ciągu pięciu dni roboczych przesyła oszczędzającemu w ramach OIPE i przyszłemu dostawcy OIPE „Informację o świadczeniach z OIPE” za okres od dnia, w którym po raz ostatni sporządzono „Informację o świadczeniach z OIPE”, do dnia złożenia wniosku; |
| --- | --- |

a)

w ciągu pięciu dni roboczych przesyła oszczędzającemu w ramach OIPE i przyszłemu dostawcy OIPE „Informację o świadczeniach z OIPE” za okres od dnia, w którym po raz ostatni sporządzono „Informację o świadczeniach z OIPE”, do dnia złożenia wniosku;

| b) | w ciągu pięciu dni roboczych przesyła przyszłemu dostawcy OIPE wykaz istniejących aktywów, które zostają przeniesione w przypadku przeniesienia wkładu rzeczowego, o którym mowa w art. 52 ust. 4; |
| --- | --- |

b)

w ciągu pięciu dni roboczych przesyła przyszłemu dostawcy OIPE wykaz istniejących aktywów, które zostają przeniesione w przypadku przeniesienia wkładu rzeczowego, o którym mowa w art. 52 ust. 4;

| c) | zaprzestaje akceptowania wpłat na konto OIPE ze skutkiem od dnia określonego przez oszczędzającego w ramach OIPE we wniosku, o którym mowa w ust. 2 lit. b); |
| --- | --- |

c)

zaprzestaje akceptowania wpłat na konto OIPE ze skutkiem od dnia określonego przez oszczędzającego w ramach OIPE we wniosku, o którym mowa w ust. 2 lit. b);

| d) | przenosi odpowiednie kwoty lub, w stosownych przypadkach, wkład rzeczowy zgodnie z art. 52 ust. 4 z konta OIPE na nowe konto OIPE otwarte u przyszłego dostawcy OIPE w dniu określonym w jego wniosku przez oszczędzającego w ramach OIPE; |
| --- | --- |

d)

przenosi odpowiednie kwoty lub, w stosownych przypadkach, wkład rzeczowy zgodnie z art. 52 ust. 4 z konta OIPE na nowe konto OIPE otwarte u przyszłego dostawcy OIPE w dniu określonym w jego wniosku przez oszczędzającego w ramach OIPE;

| e) | zamyka konto OIPE w dniu określonym przez oszczędzającego w ramach OIPE, jeżeli ten ostatni nie ma nieuregulowanych zobowiązań. Dotychczasowy dostawca OIPE natychmiast informuje oszczędzającego w ramach OIPE, jeżeli takie nieuregulowane zobowiązania uniemożliwiają zamknięcie konta oszczędzającego w ramach OIPE. |
| --- | --- |

e)

zamyka konto OIPE w dniu określonym przez oszczędzającego w ramach OIPE, jeżeli ten ostatni nie ma nieuregulowanych zobowiązań. Dotychczasowy dostawca OIPE natychmiast informuje oszczędzającego w ramach OIPE, jeżeli takie nieuregulowane zobowiązania uniemożliwiają zamknięcie konta oszczędzającego w ramach OIPE.

5.   Przyszły dostawca OIPE zgodnie z tym, co przewidziano we wniosku, i w zakresie, w jakim informacje przekazane przez dotychczasowego dostawcę OIPE lub oszczędzającego w ramach OIPE mu to umożliwiają, dokonuje niezbędnych przygotowań do akceptowania wpłat i akceptuje je ze skutkiem od dnia określonego przez oszczędzającego w ramach OIPE w jego wniosku.

Artykuł 54

Opłaty i prowizje związane z usługą zmiany dostawcy

1.   Oszczędzający w ramach OIPE mają możliwość nieodpłatnego dostępu do swoich informacji indywidualnych znajdujących się w posiadaniu dotychczasowego lub przyszłego dostawcy OIPE.

2.   Dotychczasowy dostawca OIPE przekazuje informacje, o które zwraca się przyszły dostawca OIPE zgodnie z art. 53 ust. 4 lit. a), bez pobierania opłat od oszczędzającego w ramach OIPE lub przyszłego dostawcy OIPE.

3.   Łączne opłaty i prowizje pobierane przez dotychczasowego dostawcę OIPE od oszczędzającego w ramach OIPE za zamknięcie posiadanego u niego konta OIPE są ograniczone do faktycznych kosztów administracyjnych poniesionych przez dostawcę OIPE i nie przekraczają 0,5 % odpowiednich kwot lub wartości pieniężnej wkładu rzeczowego, które mają zostać przeniesione do przyszłego dostawcy OIPE.

Państwa członkowskie mogą ustanowić niższą wartość procentową opłat i prowizji, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz inną wartość procentową w przypadku, gdy dostawca OIPE zezwala oszczędzającym w ramach OIPE na częstsze zmiany dostawcy OIPE, jak przewidziano w art. 52 ust. 3.

Dotychczasowy dostawca OIPE nie pobiera żadnych dodatkowych opłat ani prowizji od przyszłego dostawcy OIPE.

4.   Przyszły dostawca OIPE może naliczać jedynie faktyczne koszty administracyjne i koszty transakcji związane z usługą zmiany dostawcy.

Artykuł 55

Ochrona oszczędzających w ramach OIPE przed stratami finansowymi

1.   Dostawca OIPE niezwłocznie wyrównuje stratę finansową, obejmującą również opłaty, prowizje i odsetki, poniesioną przez oszczędzającego w ramach OIPE i wynikającą bezpośrednio z niewywiązania się przez tego dostawcę OIPE, zaangażowanego w proces zmiany dostawcy, z jego obowiązków określonych w art. 53.

2.   Odpowiedzialność zgodnie z ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych i nieprzewidywalnych okoliczności będących poza kontrolą dostawcy OIPE powołującego się na takie okoliczności, których skutki byłyby nieuniknione mimo wszelkich starań w celu zapobieżenia im, lub w przypadku gdy dostawcę OIPE wiążą inne zobowiązania prawne wynikające z prawa Unii lub prawa krajowego.

3.   Odpowiedzialność zgodnie z ust. 1 jest ustalana w sposób zgodny z wymogami prawnymi mającymi zastosowanie na poziomie krajowym.

4.   Oszczędzający w ramach OIPE ponosi ryzyko strat finansowych związane z wypłatą w formie rzeczowej aktywów utrzymywanych na koncie OIPE w celu ich przeniesienia od dotychczasowego dostawcy OIPE do przyszłego dostawcy OIPE zgodnie z art. 52 ust. 4.

5.   Dotychczasowy dostawca OIPE nie ma obowiązku zapewniania ochrony kapitału czy udzielania gwarancji w momencie zmiany dostawcy.

Artykuł 56

Informacje na temat usługi zmiany dostawcy

1.   Aby umożliwić oszczędzającemu w ramach OIPE podjęcie świadomej decyzji, dostawcy OIPE udostępniają oszczędzającym w ramach OIPE następujące informacje na temat usługi zmiany dostawcy:

| a) | zadania dotychczasowego i przyszłego dostawcy OIPE na każdym etapie procesu zmiany dostawcy, które określono w art. 53; |
| --- | --- |

a)

zadania dotychczasowego i przyszłego dostawcy OIPE na każdym etapie procesu zmiany dostawcy, które określono w art. 53;

| b) | terminy zakończenia poszczególnych etapów; |
| --- | --- |

b)

terminy zakończenia poszczególnych etapów;

| c) | opłaty i prowizje pobierane w związku z procesem zmiany dostawcy; |
| --- | --- |

c)

opłaty i prowizje pobierane w związku z procesem zmiany dostawcy;

| d) | możliwe konsekwencje zmiany dostawcy, zwłaszcza dla ochrony kapitału lub gwarancji, i inne informacje na temat usługi zmiany dostawcy; |
| --- | --- |

d)

możliwe konsekwencje zmiany dostawcy, zwłaszcza dla ochrony kapitału lub gwarancji, i inne informacje na temat usługi zmiany dostawcy;

| e) | w stosownych przypadkach informacja o możliwości przeniesienia wkładu rzeczowego. |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach informacja o możliwości przeniesienia wkładu rzeczowego.

Przyszły dostawca OIPE musi spełnić wymogi rozdziału IV.

Przyszły dostawca OIPE w stosownych przypadkach informuje oszczędzającego w ramach OIPE o obejmujących go systemach gwarancji, w tym systemie gwarancji depozytów, systemie rekompensat dla inwestorów czy ubezpieczeniowym systemie gwarancyjnym.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, są dostępne na stronie internetowej dostawcy OIPE. Są również udzielane na żądanie oszczędzających w ramach OIPE zgodnie z wymogami art. 24.

ROZDZIAŁ VIII

FAZA DEKUMULACJI

Artykuł 57

Warunki dotyczące fazy dekumulacji

1.   Warunki dotyczące fazy dekumulacji i wypłat z subkont krajowych są określane przez państwa członkowskie, o ile nie są ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

2.   Takie warunki mogą obejmować w szczególności minimalny wiek dla rozpoczęcia fazy dekumulacji, maksymalny okres na przystąpienie do OIPE przed osiągnięciem wieku emerytalnego, jak również warunki wyjścia z inwestycji przed osiągnięciem minimalnego wieku dla rozpoczęcia fazy dekumulacji, w szczególności w przypadku szczególnych trudności.

Artykuł 58

Formy wypłat

1.   Dostawcy OIPE udostępniają oszczędzającym w ramach OIPE jedną lub większą liczbę z następujących form wypłat:

| a) | wypłata w ratach; |
| --- | --- |

a)

wypłata w ratach;

| b) | wypłata jednorazowa; |
| --- | --- |

b)

wypłata jednorazowa;

| c) | wypłaty pomniejszające zgromadzony kapitał; |
| --- | --- |

c)

wypłaty pomniejszające zgromadzony kapitał;

| d) | kombinacja powyższych form. |
| --- | --- |

d)

kombinacja powyższych form.

2.   Formę wypłat w fazie dekumulacji oszczędzający w ramach OIPE wybierają w momencie, gdy zawierają umowę dotyczącą OIPE i występują o otwarcie nowego subkonta. Forma wypłat może różnić się zależnie od subkonta.

3.   Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu lub art. 57 lub 59 państwa członkowskie mogą przyjmować środki faworyzujące określone formy wypłat. Takie środki mogą obejmować wprowadzenie ograniczeń ilościowych w stosunku do wypłat jednorazowych, aby jeszcze bardziej zachęcić do stosowania innych form wypłat, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Takie ograniczenia ilościowe stosuje się jedynie do wypłat odpowiadających kapitałowi zgromadzonemu na subkontach OIPE powiązanych z państwami członkowskimi, których prawo krajowe przewiduje ograniczenia ilościowe w przypadku wypłat jednorazowych.

4.   Państwa członkowskie mogą określać warunki, na jakich przyznane korzyści lub ulgi mają im zostać zwrócone.

Artykuł 59

Zmiany form wypłat

1.   Jeżeli dostawca OIPE oferuje różne formy wypłat, oszczędzający w ramach OIPE ma prawo zmienić formę wypłat na każdym otwartym subkoncie:

| a) | rok przed rozpoczęciem fazy dekumulacji; |
| --- | --- |

a)

rok przed rozpoczęciem fazy dekumulacji;

| b) | na początku fazy dekumulacji; |
| --- | --- |

b)

na początku fazy dekumulacji;

| c) | w momencie zmiany dostawcy. |
| --- | --- |

c)

w momencie zmiany dostawcy.

Zmiana formy wypłat jest dokonywana nieodpłatnie dla oszczędzającego w ramach OIPE.

2.   Po otrzymaniu wniosku oszczędzającego w ramach OIPE o zmianę formy wypłat dostawca OIPE udziela oszczędzającemu w ramach OIPE jasnych i zrozumiałych informacji o finansowych skutkach tej zmiany dla oszczędzającego w ramach OIPE lub beneficjenta OIPE, a w szczególności jej ewentualnego wpływu na ulgi, jakie na poziomie krajowym mogą mieć zastosowanie do istniejących subkont OIPE oszczędzającego w ramach OIPE.

Artykuł 60

Planowanie emerytury i doradztwo w zakresie wypłat

1.   W przypadku podstawowego OIPE na początku fazy dekumulacji dostawca OIPE proponuje oszczędzającemu w ramach OIPE indywidualne planowanie emerytury z myślą o zrównoważonym wykorzystaniu kapitału zgromadzonego na subkontach OIPE i z uwzględnieniem co najmniej:

| a) | wartości kapitału zgromadzonego na subkontach OIPE, |
| --- | --- |

a)

wartości kapitału zgromadzonego na subkontach OIPE,

| b) | łącznej wysokości innych nabytych uprawnień emerytalnych, oraz |
| --- | --- |

b)

łącznej wysokości innych nabytych uprawnień emerytalnych, oraz

| c) | długoterminowych wymagań i potrzeb emerytalnych oszczędzającego w ramach OIPE. |
| --- | --- |

c)

długoterminowych wymagań i potrzeb emerytalnych oszczędzającego w ramach OIPE.

2.   Planowanie emerytury, o którym mowa w ust. 1, obejmuje indywidualne zalecenie dla oszczędzającego w ramach OIPE w kwestii optymalnej dla niego formy wypłat, chyba że istnieje tylko jedna forma wypłat. Jeżeli wypłaty jednorazowe nie są zgodne z potrzebami emerytalnymi oszczędzającego w ramach OIPE, zostaje on o tym uprzedzony podczas udzielania porady.

ROZDZIAŁ IX

NADZÓR

Artykuł 61

Nadzór sprawowany przez właściwe organy oraz monitorowanie przez EIOPA

1.   Organy właściwe dla dostawcy OIPE na bieżąco nadzorują przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia zgodnie z odpowiednimi przepisami sektorowymi i normami w zakresie nadzoru. Organy te są również odpowiedzialne za nadzorowanie wypełniania obowiązków określonych w regulaminie lub dokumentach założycielskich dostawcy OIPE, a także za nadzorowanie tego, czy mechanizmy i organizacja dostawcy OIPE są adekwatne do czynności, które należy wykonywać w związku z oferowaniem OIPE.

2.   EIOPA i właściwe organy monitorują oferowane lub dystrybuowane indywidualne produkty emerytalne, aby upewnić się, że oznacza się je jako „OIPE” lub sugeruje się posiadanie przez nie statusu OIPE tylko w przypadku, gdy są one zarejestrowane na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 62

Uprawnienia właściwych organów

Każde państwo członkowskie zapewnia, by właściwe organy posiadały wszystkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe, które są niezbędne do wykonywania ich funkcji na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 63

Uprawnienia właściwych organów do interwencji w sprawie produktu

1.   Właściwe organy mogą nałożyć zakaz lub ograniczenie wprowadzania do obrotu lub dystrybucji OIPE w jego państwie członkowskim lub z jego państwa członkowskiego pod następującymi warunkami:

| a) | właściwe organy są przekonane, że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że OIPE budzi poważne lub częste obawy co do ochrony oszczędzających lub stwarza zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części w co najmniej jednym państwie członkowskim; |
| --- | --- |

a)

właściwe organy są przekonane, że istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że OIPE budzi poważne lub częste obawy co do ochrony oszczędzających lub stwarza zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części w co najmniej jednym państwie członkowskim;

| b) | działanie jest proporcjonalne, zważywszy na charakter zidentyfikowanych zagrożeń, poziom wiedzy zainteresowanych oszczędzających w ramach OIPE oraz prawdopodobny wpływ działania na oszczędzających w ramach OIPE, którzy zawarli umowę dotyczącą OIPE; |
| --- | --- |

b)

działanie jest proporcjonalne, zważywszy na charakter zidentyfikowanych zagrożeń, poziom wiedzy zainteresowanych oszczędzających w ramach OIPE oraz prawdopodobny wpływ działania na oszczędzających w ramach OIPE, którzy zawarli umowę dotyczącą OIPE;

| c) | właściwe organy przeprowadziły należyte konsultacje z właściwymi organami w innych państwach członkowskich, na które dane działanie może wywrzeć znaczący wpływ; oraz |
| --- | --- |

c)

właściwe organy przeprowadziły należyte konsultacje z właściwymi organami w innych państwach członkowskich, na które dane działanie może wywrzeć znaczący wpływ; oraz

| d) | działanie nie ma skutku dyskryminującego w odniesieniu do usług świadczonych lub działalności prowadzonej z innego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

d)

działanie nie ma skutku dyskryminującego w odniesieniu do usług świadczonych lub działalności prowadzonej z innego państwa członkowskiego.

Jeżeli spełnione zostały warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, właściwe organy mogą zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie przed wprowadzeniem do obrotu lub dystrybucją OIPE wśród oszczędzających w ramach OIPE. Zakaz lub ograniczenie mogą mieć zastosowanie w okolicznościach bądź z zastrzeżeniem wyjątków określonych przez właściwe organy.

2.   Właściwe organy nie nakładają zakazu lub ograniczenia na mocy niniejszego artykułu, jeżeli co najmniej miesiąc przed planowaną datą wejścia tego środka w życie nie przekażą one pozostałym zainteresowanym właściwym organom i EIOPA w formie pisemnej lub w inny uzgodniony przez organy sposób szczegółów dotyczących:

| a) | OIPE objętego proponowanym działaniem; |
| --- | --- |

a)

OIPE objętego proponowanym działaniem;

| b) | dokładnego charakteru proponowanego zakazu lub ograniczenia oraz proponowanej daty jego wejścia w życie; oraz |
| --- | --- |

b)

dokładnego charakteru proponowanego zakazu lub ograniczenia oraz proponowanej daty jego wejścia w życie; oraz

| c) | dowodów, na których opierają one swoją decyzję i które dały im uzasadnione podstawy, by sądzić, że wszystkie warunki wymienione w ust. 1 zostały spełnione. |
| --- | --- |

c)

dowodów, na których opierają one swoją decyzję i które dały im uzasadnione podstawy, by sądzić, że wszystkie warunki wymienione w ust. 1 zostały spełnione.

3.   W wyjątkowych przypadkach, jeżeli właściwe organy uznają, że należy podjąć pilne działania na mocy niniejszego artykułu, aby zapobiec szkodom, jakie może spowodować OIPE, właściwe organy mogą podjąć działania tymczasowe, powiadamiając o tym pisemnie pozostałe właściwe organy i EIOPA nie później niż 24 godziny przed planowanym wejściem w życie tego środka, pod warunkiem że spełnione zostały wszystkie kryteria wymienione w niniejszym artykule, a ponadto oczywiste jest, że jednomiesięczny termin powiadomienia nie pozwoliłby odpowiednio zareagować na dany problem czy zagrożenie. Działania tymczasowe podejmowane przez właściwe organy nie trwają dłużej niż trzy miesiące.

4.   Właściwe organy publikują na swoich stronach internetowych komunikaty na temat decyzji dotyczących nałożenia zakazu lub ograniczenia, o których mowa w ust. 1. Taki komunikat zawiera szczegóły zakazu lub ograniczenia, liczony od publikacji komunikatu okres, po upływie którego środki wchodzą w życie, a także dowody, które dały organowi podstawę do stwierdzenia, że spełnione zostały wszystkie warunki wymienione w ust. 1. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie tylko w odniesieniu do działań podjętych po opublikowaniu komunikatu.

5.   Właściwe organy cofają zakaz lub ograniczenie, jeżeli warunki wymienione w ust. 1 nie mają już zastosowania.

Artykuł 64

Mediacja i koordynacja

1.   EIOPA odgrywa rolę mediatora i koordynatora w ramach działań podejmowanych przez właściwe organy na mocy art. 63. EIOPA zapewnia w szczególności, aby działania podejmowane przez właściwy organ były uzasadnione i proporcjonalne i aby w stosownych przypadkach podejście właściwych organów było spójne.

2.   Po otrzymaniu, zgodnie z art. 63, powiadomienia o zakazie lub ograniczeniu, które mają zostać nałożone na mocy tego artykułu, EIOPA wydaje opinię w kwestii tego, czy ten zakaz lub ograniczenie są uzasadnione i proporcjonalne. Jeżeli EIOPA uważa, że przeciwdziałanie zagrożeniu wymaga podjęcia środków przez inne właściwe organy, stwierdza to w swojej opinii. Opinia jest publikowana na stronie internetowej EIOPA.

3.   W przypadku gdy właściwy organ proponuje podjęcie działania lub podejmuje działanie wbrew opinii wydanej przez EIOPA zgodnie z ust. 2 lub odmawia podjęcia działania wbrew tej opinii, natychmiast publikuje na swojej stronie internetowej komunikat ze szczegółowym wyjaśnieniem przyczyn takiego postępowania.

Artykuł 65

Uprawnienia EIOPA do interwencji w sprawie produktu

1.   Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 EIOPA monitoruje rynek OIPE, które są wprowadzane do obrotu, dystrybuowane lub sprzedawane w Unii.

2.   Zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 w przypadku spełnienia warunków przewidzianych w art. 3 i 4 niniejszego artykułu EIOPA może nałożyć tymczasowy zakaz lub ograniczenie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży w Unii niektórych OIPE lub OIPE o określonych cechach.

Zakaz lub ograniczenie mogą mieć zastosowanie w okolicznościach bądź z zastrzeżeniem wyjątków, które mają zostać określone przez EIOPA.

3.   EIOPA podejmuje decyzję na mocy ust. 2 niniejszego artykułu, w stosownych przypadkach po konsultacji z pozostałymi Europejskimi Urzędami Nadzoru i jedynie wtedy, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

| a) | proponowane działanie stanowi odpowiedź na poważne obawy co do ochrony oszczędzających w ramach OIPE, w tym związane z długoterminowym charakterem produktu emerytalnego, lub na zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części w Unii; |
| --- | --- |

a)

proponowane działanie stanowi odpowiedź na poważne obawy co do ochrony oszczędzających w ramach OIPE, w tym związane z długoterminowym charakterem produktu emerytalnego, lub na zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części w Unii;

| b) | wymogi regulacyjne przewidziane w prawie unijnym i mające zastosowanie do OIPE nie przeciwdziałają zagrożeniu; |
| --- | --- |

b)

wymogi regulacyjne przewidziane w prawie unijnym i mające zastosowanie do OIPE nie przeciwdziałają zagrożeniu;

| c) | właściwy organ lub właściwe organy nie podjęły kroków w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub podjęte kroki nie przeciwdziałają zagrożeniu w dostatecznym stopniu. |
| --- | --- |

c)

właściwy organ lub właściwe organy nie podjęły kroków w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub podjęte kroki nie przeciwdziałają zagrożeniu w dostatecznym stopniu.

Jeżeli spełnione zostały warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, EIOPA może zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie, o którym mowa w ust. 2, zanim OIPE zostanie wprowadzony do obrotu, dystrybuowany lub sprzedany klientom OIPE.

4.   Podejmując działanie na mocy niniejszego artykułu, EIOPA zapewnia, aby działanie to:

| a) | nie miało niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na oszczędzających w ramach OIPE, który to wpływ byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania; lub |
| --- | --- |

a)

nie miało niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na oszczędzających w ramach OIPE, który to wpływ byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania; lub

| b) | nie stwarzało ryzyka arbitrażu regulacyjnego. |
| --- | --- |

b)

nie stwarzało ryzyka arbitrażu regulacyjnego.

W przypadku gdy właściwy organ lub właściwe organy podjęły środek zgodnie z art. 63, EIOPA może podjąć którykolwiek ze środków, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, bez wydawania opinii przewidzianej w art. 64.

5.   Przed podjęciem decyzji o działaniu na mocy niniejszego artykułu EIOPA powiadamia o nim właściwe organy.

6.   EIOPA publikuje na swojej stronie internetowej komunikaty na temat decyzji dotyczących podjęcia działania na mocy niniejszego artykułu. Taki komunikat zawiera szczegóły zakazu lub ograniczenia oraz liczony od publikacji komunikatu okres, po upływie którego środki wchodzą w życie. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie tylko do działań podjętych po wejściu w życie tych środków.

7.   EIOPA dokonuje przeglądu zakazu lub ograniczenia nałożonego na mocy ust. 2 w odpowiednich odstępach czasu, a przynajmniej co trzy miesiące. Zakaz lub ograniczenie, które nie zostały przedłużone po tym okresie trzech miesięcy, wygasają.

8.   Działania podjęte przez EIOPA zgodnie z niniejszym artykułem są nadrzędne w stosunku do wcześniejszych działań podjętych przez właściwy organ.

9.   Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 72 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o kryteria i czynniki, jakie ma stosować EIOPA przy ustalaniu, kiedy występują poważne obawy co do ochrony oszczędzających w ramach OIPE, w tym związane z długoterminowym charakterem produktu emerytalnego, lub zagrożenie prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub jego części w Unii, o których mowa w ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu.

Te kryteria i czynniki obejmują:

| a) | stopień złożoności OIPE, również w odniesieniu do typu oszczędzającego w ramach OIPE, któremu jest on oferowany i sprzedawany; |
| --- | --- |

a)

stopień złożoności OIPE, również w odniesieniu do typu oszczędzającego w ramach OIPE, któremu jest on oferowany i sprzedawany;

| b) | stopień innowacyjności OIPE, działalności lub praktyki; |
| --- | --- |

b)

stopień innowacyjności OIPE, działalności lub praktyki;

| c) | efekt dźwigni, jaki zapewnia OIPE lub praktyka; |
| --- | --- |

c)

efekt dźwigni, jaki zapewnia OIPE lub praktyka;

| d) | w odniesieniu do prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych wielkość i całkowitą kwotę kapitału zgromadzonego w ramach OIPE. |
| --- | --- |

d)

w odniesieniu do prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych wielkość i całkowitą kwotę kapitału zgromadzonego w ramach OIPE.

Artykuł 66

Współpraca i spójność

1.   Każdy właściwy organ przyczynia się do spójnego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii.

2.   Właściwe organy współpracują ze sobą zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (22), dyrektywami 2009/65/WE, 2009/138/WE, 2011/61/UE, 2014/65/UE, (UE) 2016/97 i (UE) 2016/2341.

3.   Właściwe organy i EIOPA współpracują ze sobą w celu wykonywania swoich odnośnych obowiązków na podstawie niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010.

4.   Właściwe organy i EIOPA wymieniają się wszystkimi informacjami i dokumentami niezbędnymi do wykonywania swoich odnośnych obowiązków na podstawie niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010, w szczególności do celów wykrywania i usuwania naruszeń niniejszego rozporządzenia.

5.   Aby zapewnić spójne stosowanie niniejszego artykułu, EIOPA opracowuje projekt wykonawczych standardów technicznych określających szczegóły współpracy i wymiany informacji wraz z wymogami niezbędnymi do prezentacji tych informacji w znormalizowanym formacie umożliwiającym ich porównywanie.

EIOPA przedstawia Komisji projekt tych wykonawczych standardów technicznych do dnia 15 sierpnia 2020 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

ROZDZIAŁ X

KARY

Artykuł 67

Kary administracyjne i inne środki

1.   Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych właściwych organów oraz prawa państw członkowskich do przewidywania i nakładania sankcji karnych państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące odpowiednich kar administracyjnych i innych środków mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich stosowanie. Te kary administracyjne i inne środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa członkowskie mogą postanowić nie wprowadzać przepisów dotyczących kar administracyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, za naruszenia podlegające sankcjom karnym na mocy ich prawa krajowego.

Do dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EIOPA o przepisach, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim. Powiadamiają one niezwłocznie Komisję i EIOPA o późniejszych zmianach tych przepisów.

2.   Kary administracyjne i inne środki określone w ust. 3 niniejszego artykułu stosuje się co najmniej w sytuacjach, w których:

| a) | przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, uzyskało rejestrację OIPE na podstawie fałszywych lub mylących oświadczeń lub w inny sposób niezgodny z przepisami art. 6 i 7; |
| --- | --- |

a)

przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, uzyskało rejestrację OIPE na podstawie fałszywych lub mylących oświadczeń lub w inny sposób niezgodny z przepisami art. 6 i 7;

| b) | przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, oferuje, względnie dystrybuuje, produkty noszące oznaczenie „ogólnoeuropejski indywidualny produkt emerytalny” lub „OIPE” bez wymaganej rejestracji; |
| --- | --- |

b)

przedsiębiorstwo finansowe, o którym mowa w art. 6 ust. 1, oferuje, względnie dystrybuuje, produkty noszące oznaczenie „ogólnoeuropejski indywidualny produkt emerytalny” lub „OIPE” bez wymaganej rejestracji;

| c) | dostawca OIPE nie zaoferował usługi przenoszenia produktu, z naruszeniem art. 18 lub 19, nie przekazał informacji o tej usłudze wymaganych zgodnie z art. 20 i 21 lub nie spełnia wymogów i obowiązków określonych w rozdziale IV, rozdziale V, art. 48 i 50 i rozdziale VII; |
| --- | --- |

c)

dostawca OIPE nie zaoferował usługi przenoszenia produktu, z naruszeniem art. 18 lub 19, nie przekazał informacji o tej usłudze wymaganych zgodnie z art. 20 i 21 lub nie spełnia wymogów i obowiązków określonych w rozdziale IV, rozdziale V, art. 48 i 50 i rozdziale VII;

| d) | depozytariusz nie wypełnia swoich obowiązków nadzorczych zgodnie z art. 48. |
| --- | --- |

d)

depozytariusz nie wypełnia swoich obowiązków nadzorczych zgodnie z art. 48.

3.   Państwa członkowskie zgodnie z prawem krajowym zapewniają, aby w sytuacjach, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, właściwe organy były uprawnione do stosowania co najmniej poniższych kar administracyjnych i innych środków:

| a) | publiczne oświadczenie, w którym wskazuje się tożsamość osoby fizycznej lub prawnej oraz charakter naruszenia zgodnie z art. 69; |
| --- | --- |

a)

publiczne oświadczenie, w którym wskazuje się tożsamość osoby fizycznej lub prawnej oraz charakter naruszenia zgodnie z art. 69;

| b) | nakaz zobowiązujący osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania danego postępowania oraz do powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania; |
| --- | --- |

b)

nakaz zobowiązujący osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania danego postępowania oraz do powstrzymania się od ponownego podejmowania tego postępowania;

| c) | tymczasowy zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w przedsiębiorstwach finansowych nałożony na członka organu zarządzającego, nadzorczego lub administracyjnego takiego przedsiębiorstwa lub inną osobę fizyczną, które uznano za odpowiedzialne za naruszenie; |
| --- | --- |

c)

tymczasowy zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w przedsiębiorstwach finansowych nałożony na członka organu zarządzającego, nadzorczego lub administracyjnego takiego przedsiębiorstwa lub inną osobę fizyczną, które uznano za odpowiedzialne za naruszenie;

| d) | w przypadku osoby prawnej maksymalna administracyjna kara pieniężna w wysokości co najmniej 5 000 000 EUR lub, w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 14 sierpnia 2019 r.; |
| --- | --- |

d)

w przypadku osoby prawnej maksymalna administracyjna kara pieniężna w wysokości co najmniej 5 000 000 EUR lub, w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 14 sierpnia 2019 r.;

| e) | w przypadku osoby prawnej maksymalna administracyjna kara pieniężna, o której mowa w lit. d), może wynosić do 10 % całkowitych rocznych obrotów ustalonych na podstawie najnowszego dostępnego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający, nadzorczy lub administracyjny; w przypadku gdy dana osoba prawna jest jednostką dominującą lub jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (23), stosowne całkowite roczne obroty oznaczają całkowite roczne obroty lub analogiczny rodzaj przychodów zgodnie z właściwymi aktami prawnymi dotyczącymi rachunkowości, ustalone na podstawie najnowszego dostępnego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający, nadzorczy lub administracyjny jednostki dominującej najwyższego szczebla; |
| --- | --- |

e)

w przypadku osoby prawnej maksymalna administracyjna kara pieniężna, o której mowa w lit. d), może wynosić do 10 % całkowitych rocznych obrotów ustalonych na podstawie najnowszego dostępnego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający, nadzorczy lub administracyjny; w przypadku gdy dana osoba prawna jest jednostką dominującą lub jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (23), stosowne całkowite roczne obroty oznaczają całkowite roczne obroty lub analogiczny rodzaj przychodów zgodnie z właściwymi aktami prawnymi dotyczącymi rachunkowości, ustalone na podstawie najnowszego dostępnego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający, nadzorczy lub administracyjny jednostki dominującej najwyższego szczebla;

| f) | w przypadku osoby fizycznej maksymalna administracyjna kara pieniężna w wysokości co najmniej 700 000 EUR lub, w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 14 sierpnia 2019 r.; |
| --- | --- |

f)

w przypadku osoby fizycznej maksymalna administracyjna kara pieniężna w wysokości co najmniej 700 000 EUR lub, w państwie członkowskim, którego walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 14 sierpnia 2019 r.;

| g) | maksymalna administracyjna kara pieniężna w wysokości równej co najmniej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty uzyskanych korzyści, nawet jeśli kwota ta przekracza kwoty maksymalne określone odpowiednio w lit. d), e) lub f). |
| --- | --- |

g)

maksymalna administracyjna kara pieniężna w wysokości równej co najmniej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty uzyskanych korzyści, nawet jeśli kwota ta przekracza kwoty maksymalne określone odpowiednio w lit. d), e) lub f).

4.   Decyzja nakładająca kary administracyjne lub inne środki określone w ust. 1 akapit pierwszy i w ust. 3 musi być uzasadniona i podlega prawu do odwołania się do sądu.

5.   Wykonując swoje uprawnienia na mocy ust. 1 akapit pierwszy i ust. 3, właściwe organy ściśle ze sobą współpracują w celu zapewnienia, aby kary administracyjne i inne środki przyniosły rezultaty będące celem tego rozporządzenia, oraz koordynują swoje działania, aby uniknąć ich ewentualnego powielania i nakładania się przy okazji nakładania kar administracyjnych i innych środków w przypadkach transgranicznych.

Artykuł 68

Wykonywanie uprawnień do nakładania kar administracyjnych lub innych środków

1.   Właściwe organy wykonują uprawnienia do nakładania kar administracyjnych i innych środków, o których mowa w art. 67, zgodnie z krajowymi ramami prawnymi:

| a) | bezpośrednio; |
| --- | --- |

a)

bezpośrednio;

| b) | we współpracy z innymi organami; |
| --- | --- |

b)

we współpracy z innymi organami;

| c) | poprzez zwracanie się do właściwych organów sądowych. |
| --- | --- |

c)

poprzez zwracanie się do właściwych organów sądowych.

2.   Określając rodzaj oraz wysokość kar administracyjnych lub innych środków nakładanych na mocy art. 67 ust. 3, właściwe organy uwzględniają wszystkie istotne okoliczności, w tym, w stosownych przypadkach:

| a) | istotność, wagę i czas trwania naruszenia; |
| --- | --- |

a)

istotność, wagę i czas trwania naruszenia;

| b) | stopień odpowiedzialności osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za dane naruszenie; |
| --- | --- |

b)

stopień odpowiedzialności osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za dane naruszenie;

| c) | sytuację finansową odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej, której wyznacznikiem jest w szczególności wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub rocznego dochodu oraz majątku netto odpowiedzialnej osoby fizycznej; |
| --- | --- |

c)

sytuację finansową odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej, której wyznacznikiem jest w szczególności wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub rocznego dochodu oraz majątku netto odpowiedzialnej osoby fizycznej;

| d) | skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, o ile można je ustalić; |
| --- | --- |

d)

skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną, o ile można je ustalić;

| e) | straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, o ile można je ustalić; |
| --- | --- |

e)

straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, o ile można je ustalić;

| f) | stopień współpracy odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej z właściwymi organami, bez uszczerbku dla konieczności wydania uzyskanych korzyści lub strat unikniętych przez daną osobę; |
| --- | --- |

f)

stopień współpracy odpowiedzialnej osoby fizycznej lub prawnej z właściwymi organami, bez uszczerbku dla konieczności wydania uzyskanych korzyści lub strat unikniętych przez daną osobę;

| g) | wcześniejsze naruszenia popełnione przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną. |
| --- | --- |

g)

wcześniejsze naruszenia popełnione przez odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną.

Artykuł 69

Publikacja informacji o nałożonych karach administracyjnych i innych środkach

1.   Właściwe organy publikują bez zbędnej zwłoki na swojej oficjalnej stronie internetowej każdą decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka w związku z naruszeniem niniejszego rozporządzenia po uprzednim poinformowaniu o tej decyzji osoby, na którą nałożono karę administracyjną lub inny środek.

2.   Publikacja, o której mowa w ust. 1, zawiera informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osób odpowiedzialnych, a także informacje o nałożonych karach administracyjnych lub innych środkach.

3.   Jeżeli na podstawie indywidualnej oceny właściwe organy uznają, że opublikowanie tożsamości (w przypadku osób prawnych) lub tożsamości i danych osobowych (w przypadku osób fizycznych) jest nieproporcjonalne, lub jeżeli właściwe organy uznają, że taka publikacja zagraża stabilności rynków finansowych lub trwającemu dochodzeniu, właściwe organy:

| a) | odraczają publikację decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka do momentu, kiedy ustaną przyczyny nieopublikowania; |
| --- | --- |

a)

odraczają publikację decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka do momentu, kiedy ustaną przyczyny nieopublikowania;

| b) | publikują decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka z pominięciem przez uzasadniony okres czasu informacji o tożsamości i danych osobowych osoby, na którą je nałożono, jeżeli przewiduje się, że po tym okresie ustaną przyczyny opublikowania informacji w formie zanonimizowanej i o ile taka zanonimizowana publikacja zapewnia skuteczną ochronę odnośnych danych osobowych; lub |
| --- | --- |

b)

publikują decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka z pominięciem przez uzasadniony okres czasu informacji o tożsamości i danych osobowych osoby, na którą je nałożono, jeżeli przewiduje się, że po tym okresie ustaną przyczyny opublikowania informacji w formie zanonimizowanej i o ile taka zanonimizowana publikacja zapewnia skuteczną ochronę odnośnych danych osobowych; lub

| c) | rezygnują z publikacji decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka, w przypadku gdy warianty określone w lit. a) i b) uznaje się za niewystarczające, aby zapewnić, że:






  (i) | stabilność rynków finansowych nie jest zagrożona; |
| --- | --- | --- |

c)

rezygnują z publikacji decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka, w przypadku gdy warianty określone w lit. a) i b) uznaje się za niewystarczające, aby zapewnić, że:

(i)

stabilność rynków finansowych nie jest zagrożona;

| (ii) | została zachowana proporcjonalność publikacji takich decyzji w odniesieniu do środków uznanych za mniej istotne. |
| --- | --- |

(ii)

została zachowana proporcjonalność publikacji takich decyzji w odniesieniu do środków uznanych za mniej istotne.

4.   W przypadku decyzji o publikacji informacji o karze administracyjnej lub innym środku w formie zanonimizowanej, o której mowa w ust. 3 lit. b), opublikowanie odpowiednich danych może zostać odłożone w czasie. Jeżeli od decyzji o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka przysługuje odwołanie do odpowiednich organów sądowych, właściwe organy informują o tym niezwłocznie na swojej oficjalnej stronie internetowej oraz zamieszczają na niej późniejsze informacje na temat wyniku tego odwołania. Publikuje się również decyzję unieważniającą decyzję o nałożeniu kary administracyjnej lub innego środka.

5.   Właściwe organy zapewniają, by publikacja, o której mowa w ust. 1–4, była dostępna na ich oficjalnej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat po jej dokonaniu. Opublikowane dane osobowe są dostępne na oficjalnych stronach internetowych właściwych organów jedynie przez okres, który jest wymagany zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.

Artykuł 70

Obowiązek przekazania EIOPA informacji dotyczących kar administracyjnych i innych środków

1.   Właściwe organy informują EIOPA o wszystkich karach administracyjnych i innych środkach nałożonych, lecz nieopublikowanych zgodnie z art. 69 ust. 3 lit. c), w tym o odwołaniach z nimi związanych i ich wynikach.

2.   Właściwe organy przekazują EIOPA co roku zbiorczą informację o wszystkich karach administracyjnych i innych środkach nałożonych zgodnie z art. 67.

EIOPA publikuje te informacje w sprawozdaniu rocznym.

3.   W przypadku gdy państwa członkowskie zgodnie z art. 67 ust. 1 akapit drugi postanowiły wprowadzić sankcje karne za naruszenie niniejszego rozporządzenia, ich właściwe organy co roku przedstawiają EIOPA zanonimizowane i zagregowane dane dotyczące wszystkich wszczętych dochodzeń i nałożonych sankcji karnych. Zanonimizowane dane dotyczące nałożonych sankcji karnych EIOPA publikuje w sprawozdaniu rocznym.

4.   W przypadku gdy właściwe organy publicznie ujawnią karę administracyjną, inny środek lub sankcję karną, powiadamiają one jednocześnie o tej karze, środku lub sankcji EIOPA.

ROZDZIAŁ XI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 71

Przetwarzanie danych osobowych

W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia dostawcy OIPE, dystrybutorzy OIPE i właściwe organy wykonują swoje zadania do celów niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 i dyrektywą 2002/58/WE. W odniesieniu do przetwarzania przez EIOPA danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia EIOPA stosuje się do przepisów rozporządzenia (UE) 2018/1725.

Artykuł 72

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 40 ust. 9, art. 45 ust. 4 i art. 65 ust. 9, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 14 sierpnia 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem wspomnianego okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 40 ust. 9, art. 45 ust. 4 i art. 65 ust. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 40 ust. 9, art. 45 ust. 4 i art. 65 ust. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 73

Ocena i sprawozdanie

1.   Z upływem pięciu lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, a następnie co pięć lat, Komisja dokonuje oceny jego funkcjonowania oraz, po konsultacji z EIOPA, a w stosownych przypadkach także z innymi Europejskimi Urzędami Nadzoru, przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające główne ustalenia dokonane w trakcie tej oceny. Do sprawozdania w razie potrzeby dołącza wniosek ustawodawczy.

2.   Sprawozdanie obejmuje w szczególności:

| a) | działanie procedury rejestracji OIPE zgodnie z rozdziałem II; |
| --- | --- |

a)

działanie procedury rejestracji OIPE zgodnie z rozdziałem II;

| b) | przenoszenie produktu, w szczególności subkonta oferowane oszczędzającym w ramach OIPE, i możliwość dalszego wpłacania składek przez oszczędzającego na ostatnie otwarte subkonto zgodnie z art. 20 ust. 3 i 4; |
| --- | --- |

b)

przenoszenie produktu, w szczególności subkonta oferowane oszczędzającym w ramach OIPE, i możliwość dalszego wpłacania składek przez oszczędzającego na ostatnie otwarte subkonto zgodnie z art. 20 ust. 3 i 4;

| c) | tworzenie partnerstw; |
| --- | --- |

c)

tworzenie partnerstw;

| d) | działanie usługi zmiany dostawcy oraz poziom opłat i prowizji; |
| --- | --- |

d)

działanie usługi zmiany dostawcy oraz poziom opłat i prowizji;

| e) | stopień penetracji rynku przez OIPE oraz wpływ niniejszego rozporządzenia na świadczenia emerytalne w całej Europie, w tym zastępowanie istniejących produktów i popularność podstawowego OIPE; |
| --- | --- |

e)

stopień penetracji rynku przez OIPE oraz wpływ niniejszego rozporządzenia na świadczenia emerytalne w całej Europie, w tym zastępowanie istniejących produktów i popularność podstawowego OIPE;

| f) | procedurę rozpatrywania skarg; |
| --- | --- |

f)

procedurę rozpatrywania skarg;

| g) | uwzględnienie czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego w polityce inwestycyjnej OIPE; |
| --- | --- |

g)

uwzględnienie czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego w polityce inwestycyjnej OIPE;

| h) | poziom opłat, prowizji i wydatków bezpośrednio lub pośrednio ponoszonych przez oszczędzających w ramach OIPE, w tym ocenę ewentualnych niedoskonałości rynku; |
| --- | --- |

h)

poziom opłat, prowizji i wydatków bezpośrednio lub pośrednio ponoszonych przez oszczędzających w ramach OIPE, w tym ocenę ewentualnych niedoskonałości rynku;

| i) | przestrzeganie przez dostawców OIPE niniejszego rozporządzenia oraz norm określonych w odpowiednich przepisach sektorowych; |
| --- | --- |

i)

przestrzeganie przez dostawców OIPE niniejszego rozporządzenia oraz norm określonych w odpowiednich przepisach sektorowych;

| j) | stosowanie różnych technik ograniczania ryzyka przez dostawców OIPE; |
| --- | --- |

j)

stosowanie różnych technik ograniczania ryzyka przez dostawców OIPE;

| k) | oferowanie OIPE w ramach swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości; |
| --- | --- |

k)

oferowanie OIPE w ramach swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości;

| l) | podstawy do ujawnienia potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE informacji o wynikach osiągniętych przez produkt w przeszłości z uwzględnieniem informacji dotyczących scenariuszy wyników, które znajdą się w OIPE; |
| --- | --- |

l)

podstawy do ujawnienia potencjalnym oszczędzającym w ramach OIPE informacji o wynikach osiągniętych przez produkt w przeszłości z uwzględnieniem informacji dotyczących scenariuszy wyników, które znajdą się w OIPE;

| m) | ocenę adekwatności porad udzielanych oszczędzającym w ramach OIPE, zwłaszcza w zakresie możliwych form wypłat. |
| --- | --- |

m)

ocenę adekwatności porad udzielanych oszczędzającym w ramach OIPE, zwłaszcza w zakresie możliwych form wypłat.

W ocenie, o której mowa w lit. e) niniejszego ustępu, uwzględnia się przyczyny nieotwierania subkont w niektórych państwach członkowskich oraz zwraca się uwagę na postępy i wysiłki, jakie poczynili dostawcy OIPE, opracowując techniczne rozwiązania służące otwieraniu subkont.

3.   Komisja tworzy panel złożony z odpowiednich zainteresowanych stron, którego zadaniem jest monitorowanie na bieżąco rozwoju i wdrażania OIPE. W skład panelu wchodzi co najmniej EIOPA, właściwe organy, przedstawiciele branży i konsumentów oraz niezależni eksperci.

Funkcje sekretariatu panelu pełni EIOPA.

Artykuł 74

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie stosuje się po upływie 12 miesięcy od opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej aktów delegowanych, o których mowa w art. 28 ust. 5, art. 30 ust. 2, art. 33 ust. 3, art. 36 ust. 2, art. 37 ust. 2, art. 45 ust. 3 i art. 46 ust. 3.

w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 81 z 2.3.2018, s. 139.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 4 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

2

(3)  
  Dz.U. C 11 z 12.1.2018, s. 24.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (IORP) (Dz.U. L 354 z 23.12.2016, s. 37).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP), (Dz.U. L 352 z 9.12.2014, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

8

(9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

9

(10)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/760 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 98).

11

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

12

(13)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

14

(15)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych oraz ochrony prywatności w sektorze telekomunikacyjnym (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 37).

15

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

16

(17)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/97 z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. L 26 z 2.2.2016, s. 19).

17

(18)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).

18

(19)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

19

(20)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

20

(21)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

21

(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

22

(23)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

23

---

| 25.7.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 198/64 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 198/64

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1239

z dnia 20 czerwca 2019 r.

ustanawiające europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylające dyrektywę 2010/65/UE

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek akceptacji dopełniania obowiązków sprawozdawczych drogą elektroniczną przez statki wchodzące do portów unijnych i wychodzące z tych portów oraz przekazywania tych informacji za pośrednictwem pojedynczego punktu kontaktowego w celu ułatwienia i usprawnienia transportu morskiego. |
| --- | --- |

(1)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE (3) nałożono na państwa członkowskie obowiązek akceptacji dopełniania obowiązków sprawozdawczych drogą elektroniczną przez statki wchodzące do portów unijnych i wychodzące z tych portów oraz przekazywania tych informacji za pośrednictwem pojedynczego punktu kontaktowego w celu ułatwienia i usprawnienia transportu morskiego.

| (2) | Transport morski stanowi podstawę handlu i łączności w obrębie jednolitego rynku i poza nim. Aby ułatwić transport morski i jeszcze bardziej zmniejszyć obciążenie administracyjne dla przedsiębiorstw żeglugowych, należy jeszcze bardziej uprościć i zharmonizować procedury informowania związane z wypełnianiem obowiązków sprawozdawczych nałożonych na przedsiębiorstwa żeglugowe przez unijne akty prawne, międzynarodowe akty prawne i prawo krajowe państw członkowskich; procedury te powinny być także neutralne pod względem technicznym i promować zachowujące aktualność rozwiązania w zakresie sprawozdawczości. |
| --- | --- |

(2)

Transport morski stanowi podstawę handlu i łączności w obrębie jednolitego rynku i poza nim. Aby ułatwić transport morski i jeszcze bardziej zmniejszyć obciążenie administracyjne dla przedsiębiorstw żeglugowych, należy jeszcze bardziej uprościć i zharmonizować procedury informowania związane z wypełnianiem obowiązków sprawozdawczych nałożonych na przedsiębiorstwa żeglugowe przez unijne akty prawne, międzynarodowe akty prawne i prawo krajowe państw członkowskich; procedury te powinny być także neutralne pod względem technicznym i promować zachowujące aktualność rozwiązania w zakresie sprawozdawczości.

| (3) | Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada wielokrotnie wzywały do większej interoperacyjności i bardziej kompleksowych, przyjaznych dla użytkownika przepływów informacji i komunikacji, aby usprawnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego i zaspokoić potrzeby obywateli i przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

(3)

Zarówno Parlament Europejski, jak i Rada wielokrotnie wzywały do większej interoperacyjności i bardziej kompleksowych, przyjaznych dla użytkownika przepływów informacji i komunikacji, aby usprawnić funkcjonowanie rynku wewnętrznego i zaspokoić potrzeby obywateli i przedsiębiorstw.

| (4) | Głównym celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie zharmonizowanych przepisów dotyczących dostarczania informacji wymaganych do zawinięcia do portu, w szczególności przez zapewnienie, aby takie same zbiory danych mogły być zgłaszane do każdego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego w taki sam sposób. Niniejsze rozporządzenie ma również na celu ułatwienie przekazywania informacji między podmiotami zgłaszającymi, odpowiednimi organami, podmiotami świadczącymi usługi portowe w porcie zawinięcia i innymi państwami członkowskimi. Stosowanie niniejszego rozporządzenia nie powinno wpływać na ramy czasowe ani na istotę obowiązków sprawozdawczych, ani na późniejsze przechowywanie i przetwarzanie informacji na poziomie unijnym lub krajowym. |
| --- | --- |

(4)

Głównym celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie zharmonizowanych przepisów dotyczących dostarczania informacji wymaganych do zawinięcia do portu, w szczególności przez zapewnienie, aby takie same zbiory danych mogły być zgłaszane do każdego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego w taki sam sposób. Niniejsze rozporządzenie ma również na celu ułatwienie przekazywania informacji między podmiotami zgłaszającymi, odpowiednimi organami, podmiotami świadczącymi usługi portowe w porcie zawinięcia i innymi państwami członkowskimi. Stosowanie niniejszego rozporządzenia nie powinno wpływać na ramy czasowe ani na istotę obowiązków sprawozdawczych, ani na późniejsze przechowywanie i przetwarzanie informacji na poziomie unijnym lub krajowym.

| (5) | Funkcjonujący w każdym państwie członkowskim morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy należy zachować jako podstawę neutralnego pod względem technologicznym i interoperacyjnego europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy powinien stanowić kompleksowy punkt wejścia dla sprawozdawczości przewoźników morskich, służąc do gromadzenia danych od podmiotów zgłaszających i przesyłania danych do wszystkich istotnych właściwych organów oraz podmiotów świadczących usługi portowe. |
| --- | --- |

(5)

Funkcjonujący w każdym państwie członkowskim morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy należy zachować jako podstawę neutralnego pod względem technologicznym i interoperacyjnego europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy powinien stanowić kompleksowy punkt wejścia dla sprawozdawczości przewoźników morskich, służąc do gromadzenia danych od podmiotów zgłaszających i przesyłania danych do wszystkich istotnych właściwych organów oraz podmiotów świadczących usługi portowe.

| (6) | Aby zwiększyć wydajność morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych i przygotować się na zmiany w przyszłości, powinna istnieć możliwość utrzymania lub ustanowienia nowych uzgodnień w państwach członkowskich w odniesieniu do używania morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego do celów przekazywania podobnych informacji w przypadku innych rodzajów transportu. |
| --- | --- |

(6)

Aby zwiększyć wydajność morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych i przygotować się na zmiany w przyszłości, powinna istnieć możliwość utrzymania lub ustanowienia nowych uzgodnień w państwach członkowskich w odniesieniu do używania morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego do celów przekazywania podobnych informacji w przypadku innych rodzajów transportu.

| (7) | Interfejsy front-end tych morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych, które znajdują się po stronie podmiotów zgłaszających, należy zharmonizować na poziomie unijnym w celu ułatwienia sprawozdawczości oraz dalszego zmniejszenia obciążenia administracyjnego. Harmonizację należy osiągnąć dzięki zastosowaniu w każdym morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym opracowanego na poziomie unijnym wspólnego oprogramowania interfejsowego służącego do wymiany informacji pomiędzy systemami. Państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za integrację modułu interfejsu i zarządzanie nim oraz za regularną i terminową aktualizację oprogramowania, w przypadku gdy Komisja przedstawi jego nowe wersje. Komisja powinna opracować ten moduł i w razie potrzeby go aktualizować, ponieważ rozwój technologii cyfrowych charakteryzuje się dużym tempem i z tego względu rozwiązania technologiczne mogą się szybko dezaktualizować. |
| --- | --- |

(7)

Interfejsy front-end tych morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych, które znajdują się po stronie podmiotów zgłaszających, należy zharmonizować na poziomie unijnym w celu ułatwienia sprawozdawczości oraz dalszego zmniejszenia obciążenia administracyjnego. Harmonizację należy osiągnąć dzięki zastosowaniu w każdym morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym opracowanego na poziomie unijnym wspólnego oprogramowania interfejsowego służącego do wymiany informacji pomiędzy systemami. Państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za integrację modułu interfejsu i zarządzanie nim oraz za regularną i terminową aktualizację oprogramowania, w przypadku gdy Komisja przedstawi jego nowe wersje. Komisja powinna opracować ten moduł i w razie potrzeby go aktualizować, ponieważ rozwój technologii cyfrowych charakteryzuje się dużym tempem i z tego względu rozwiązania technologiczne mogą się szybko dezaktualizować.

| (8) | Inne kanały sprawozdawczości zapewniane przez państwa członkowskie i instytucje świadczące usługi, takie jak Port Community Systems, mogą zostać utrzymane jako opcjonalne punkty wejścia dla sprawozdawczości i powinny móc działać jako instytucje świadczące usługi w zakresie danych. |
| --- | --- |

(8)

Inne kanały sprawozdawczości zapewniane przez państwa członkowskie i instytucje świadczące usługi, takie jak Port Community Systems, mogą zostać utrzymane jako opcjonalne punkty wejścia dla sprawozdawczości i powinny móc działać jako instytucje świadczące usługi w zakresie danych.

| (9) | Aby nie nakładać nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego na nieposiadające dostępu do morza państwa członkowskie, które nie mają portów morskich, takie państwa członkowskie powinny zostać zwolnione z obowiązku opracowania, ustanowienia, prowadzenia i udostępniania morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego. Oznacza to, że dopóki korzystają one z tego zwolnienia, takie państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do wypełniania obowiązków związanych z opracowywaniem, ustanawianiem, prowadzeniem i udostępnianiem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego. |
| --- | --- |

(9)

Aby nie nakładać nieproporcjonalnego obciążenia administracyjnego na nieposiadające dostępu do morza państwa członkowskie, które nie mają portów morskich, takie państwa członkowskie powinny zostać zwolnione z obowiązku opracowania, ustanowienia, prowadzenia i udostępniania morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego. Oznacza to, że dopóki korzystają one z tego zwolnienia, takie państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do wypełniania obowiązków związanych z opracowywaniem, ustanawianiem, prowadzeniem i udostępnianiem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego.

| (10) | Częścią morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych powinien być łatwy w użyciu, graficzny interfejs użytkownika mający wspólne funkcjonalności służący do ręcznego składania sprawozdań przez podmioty zgłaszające. Państwa członkowskie powinny oferować graficzny interfejs użytkownika do celów ręcznego wprowadzania danych przez podmioty zgłaszające również poprzez załadowywanie zharmonizowanych elektronicznych arkuszy kalkulacyjnych. Oprócz zapewniania wspólnych funkcjonalności Komisja i państwa członkowskie powinny koordynować starania w celu zapewnienia jak najbardziej zbliżonego doświadczenia użytkowników graficznego interfejsu użytkownika. |
| --- | --- |

(10)

Częścią morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych powinien być łatwy w użyciu, graficzny interfejs użytkownika mający wspólne funkcjonalności służący do ręcznego składania sprawozdań przez podmioty zgłaszające. Państwa członkowskie powinny oferować graficzny interfejs użytkownika do celów ręcznego wprowadzania danych przez podmioty zgłaszające również poprzez załadowywanie zharmonizowanych elektronicznych arkuszy kalkulacyjnych. Oprócz zapewniania wspólnych funkcjonalności Komisja i państwa członkowskie powinny koordynować starania w celu zapewnienia jak najbardziej zbliżonego doświadczenia użytkowników graficznego interfejsu użytkownika.

| (11) | Pojawiające się nowe technologie cyfrowe stwarzają coraz większe możliwości zwiększania wydajności sektora transportu morskiego i zmniejszenia obciążenia administracyjnego. Aby korzyści płynące z takich nowych technologii pojawiły się jak najszybciej, Komisja powinna posiadać uprawnienia do zmieniania za pomocą aktów wykonawczych specyfikacji technicznych, norm i procedur zharmonizowanego systemu sprawozdawczego. Powinno to pozostawiać uczestnikom rynku elastyczność w opracowywaniu nowych technologii cyfrowych, a nowe technologie należy również uwzględnić podczas przeglądu niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(11)

Pojawiające się nowe technologie cyfrowe stwarzają coraz większe możliwości zwiększania wydajności sektora transportu morskiego i zmniejszenia obciążenia administracyjnego. Aby korzyści płynące z takich nowych technologii pojawiły się jak najszybciej, Komisja powinna posiadać uprawnienia do zmieniania za pomocą aktów wykonawczych specyfikacji technicznych, norm i procedur zharmonizowanego systemu sprawozdawczego. Powinno to pozostawiać uczestnikom rynku elastyczność w opracowywaniu nowych technologii cyfrowych, a nowe technologie należy również uwzględnić podczas przeglądu niniejszego rozporządzenia.

| (12) | Odpowiednie wsparcie i informacje w odniesieniu do procesów i wymogów technicznych związanych z korzystaniem z morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego należy zapewnić podmiotom zgłaszającym za pośrednictwem łatwo dostępnych i przyjaznych dla użytkownika krajowych stron internetowych spełniających wspólne normy dotyczące wyglądu i działania. |
| --- | --- |

(12)

Odpowiednie wsparcie i informacje w odniesieniu do procesów i wymogów technicznych związanych z korzystaniem z morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego należy zapewnić podmiotom zgłaszającym za pośrednictwem łatwo dostępnych i przyjaznych dla użytkownika krajowych stron internetowych spełniających wspólne normy dotyczące wyglądu i działania.

| (13) | Konwencja o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego (zwana dalej „konwencją FAL”) (4) stanowi, że organy publiczne muszą w każdym przypadku wymagać jedynie kluczowych informacji i ograniczyć liczbę pozycji do minimum. Jednak w celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi lokalne warunki mogą wymagać podania szczególnych informacji. |
| --- | --- |

(13)

Konwencja o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego (zwana dalej „konwencją FAL”) (4) stanowi, że organy publiczne muszą w każdym przypadku wymagać jedynie kluczowych informacji i ograniczyć liczbę pozycji do minimum. Jednak w celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi lokalne warunki mogą wymagać podania szczególnych informacji.

| (14) | W celu umożliwienia funkcjonowania europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych należy utworzyć kompleksowy zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, który powinien obejmować wszystkie informacje, jakich organy krajowe lub operatorzy portu mogą wymagać do celów administracyjnych lub operacyjnych w momencie, gdy statek zawija do portu. Przy tworzeniu zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych Komisja powinna uwzględnić odpowiednie prace przeprowadzone na szczeblu międzynarodowym. Ponieważ zakres obowiązków sprawozdawczych jest różny w poszczególnych państwach członkowskich, morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy w danym państwie członkowskim należy skonstruować w taki sposób, aby przyjmował zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych bez potrzeby ich modyfikacji oraz by odrzucał wszelkie informacje, które nie są istotne dla tego państwa członkowskiego. |
| --- | --- |

(14)

W celu umożliwienia funkcjonowania europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych należy utworzyć kompleksowy zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, który powinien obejmować wszystkie informacje, jakich organy krajowe lub operatorzy portu mogą wymagać do celów administracyjnych lub operacyjnych w momencie, gdy statek zawija do portu. Przy tworzeniu zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych Komisja powinna uwzględnić odpowiednie prace przeprowadzone na szczeblu międzynarodowym. Ponieważ zakres obowiązków sprawozdawczych jest różny w poszczególnych państwach członkowskich, morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy w danym państwie członkowskim należy skonstruować w taki sposób, aby przyjmował zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych bez potrzeby ich modyfikacji oraz by odrzucał wszelkie informacje, które nie są istotne dla tego państwa członkowskiego.

| (15) | W wyjątkowych okolicznościach państwo członkowskie powinno mieć możliwość zażądania dodatkowych elementów danych od podmiotów zgłaszających. Takie wyjątkowe okoliczności mogą wystąpić na przykład w sytuacji, gdy istnieje pilna potrzeba ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa wewnętrznego lub reakcji na poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla środowiska. Pojęcie wyjątkowych okoliczności należy interpretować w sposób ścisły. |
| --- | --- |

(15)

W wyjątkowych okolicznościach państwo członkowskie powinno mieć możliwość zażądania dodatkowych elementów danych od podmiotów zgłaszających. Takie wyjątkowe okoliczności mogą wystąpić na przykład w sytuacji, gdy istnieje pilna potrzeba ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa wewnętrznego lub reakcji na poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub dla środowiska. Pojęcie wyjątkowych okoliczności należy interpretować w sposób ścisły.

| (16) | Odpowiednie obowiązki sprawozdawcze określone w unijnych i międzynarodowych aktach prawnych należy wymienić w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Te obowiązki sprawozdawcze powinny stanowić podstawę do utworzenia kompleksowego zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Załącznik powinien również zawierać odniesienia do odpowiednich kategorii obowiązków sprawozdawczych na szczeblu krajowym, a państwa członkowskie powinny mieć możliwość wezwania Komisji do zmiany zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na podstawie obowiązków sprawozdawczych określonych w przepisach i wymogach krajowych. Unijne akty prawne, które zmieniają wymogi dotyczące zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na podstawie obowiązku sprawozdawczego określonego w przepisach i wymogach krajowych, powinny zawierać wyraźne odniesienie do tych przepisów i wymogów krajowych. |
| --- | --- |

(16)

Odpowiednie obowiązki sprawozdawcze określone w unijnych i międzynarodowych aktach prawnych należy wymienić w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Te obowiązki sprawozdawcze powinny stanowić podstawę do utworzenia kompleksowego zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Załącznik powinien również zawierać odniesienia do odpowiednich kategorii obowiązków sprawozdawczych na szczeblu krajowym, a państwa członkowskie powinny mieć możliwość wezwania Komisji do zmiany zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na podstawie obowiązków sprawozdawczych określonych w przepisach i wymogach krajowych. Unijne akty prawne, które zmieniają wymogi dotyczące zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na podstawie obowiązku sprawozdawczego określonego w przepisach i wymogach krajowych, powinny zawierać wyraźne odniesienie do tych przepisów i wymogów krajowych.

| (17) | Za każdym razem, gdy informacje z morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego są przesyłane do właściwych organów, przekazywanie informacji na potrzeby wypełniania obowiązków i formalności sprawozdawczych przewidzianych w unijnych aktach prawnych wymienionych w załączniku powinno odbywać się zgodnie ze wspólnymi wymogami dotyczącymi danych oraz przy zachowaniu formatów i kodów danych i powinno zostać przeprowadzone za pośrednictwem systemów informatycznych określonych w tych przepisach, takich jak np. techniki elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (5). |
| --- | --- |

(17)

Za każdym razem, gdy informacje z morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego są przesyłane do właściwych organów, przekazywanie informacji na potrzeby wypełniania obowiązków i formalności sprawozdawczych przewidzianych w unijnych aktach prawnych wymienionych w załączniku powinno odbywać się zgodnie ze wspólnymi wymogami dotyczącymi danych oraz przy zachowaniu formatów i kodów danych i powinno zostać przeprowadzone za pośrednictwem systemów informatycznych określonych w tych przepisach, takich jak np. techniki elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (5).

| (18) | Podczas wdrażania niniejszego rozporządzenia należy uwzględnić systemy SafeSeaNet utworzone na poziomie krajowym i unijnym, które powinny nadal ułatwiać wymianę i przekazywanie informacji otrzymanych za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego między państwami członkowskimi zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6). |
| --- | --- |

(18)

Podczas wdrażania niniejszego rozporządzenia należy uwzględnić systemy SafeSeaNet utworzone na poziomie krajowym i unijnym, które powinny nadal ułatwiać wymianę i przekazywanie informacji otrzymanych za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego między państwami członkowskimi zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

| (19) | Porty nie są miejscem docelowym przeznaczenia towarów. Sprawność zawinięcia statku do portu wpływa również na cały łańcuch logistyczny związany z transportem towarów i pasażerów do portów i z portów. Aby zapewnić interoperacyjność, multimodalność i sprawną integrację transportu morskiego z ogólnym łańcuchem logistycznym oraz aby ułatwić funkcjonowanie innych rodzajów transportu, morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe powinny umożliwiać wymianę istotnych informacji dotyczących np. czasu wejścia i wyjścia, a także powinny posiadać opracowane podobne ramy dla innych rodzajów transportu. |
| --- | --- |

(19)

Porty nie są miejscem docelowym przeznaczenia towarów. Sprawność zawinięcia statku do portu wpływa również na cały łańcuch logistyczny związany z transportem towarów i pasażerów do portów i z portów. Aby zapewnić interoperacyjność, multimodalność i sprawną integrację transportu morskiego z ogólnym łańcuchem logistycznym oraz aby ułatwić funkcjonowanie innych rodzajów transportu, morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe powinny umożliwiać wymianę istotnych informacji dotyczących np. czasu wejścia i wyjścia, a także powinny posiadać opracowane podobne ramy dla innych rodzajów transportu.

| (20) | Aby poprawić wydajność transportu morskiego i ograniczyć powielanie informacji, które należy dostarczyć do celów operacyjnych w momencie, gdy statek zawija do portu, informacje przekazane przez podmiot zgłaszający w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym należy udostępniać również pewnym innym podmiotom takim jak operatorzy portów lub terminali po uzyskaniu przez podmiot zgłaszający upoważnienia i z uwzględnieniem konieczności przestrzegania zasady poufności, newralgicznych kwestii handlowych oraz ograniczeń prawnych. Niniejsze rozporządzenie ma na celu poprawę przetwarzania danych zgodnie z zasadą jednorazowości przy wypełnianiu obowiązków sprawozdawczych. |
| --- | --- |

(20)

Aby poprawić wydajność transportu morskiego i ograniczyć powielanie informacji, które należy dostarczyć do celów operacyjnych w momencie, gdy statek zawija do portu, informacje przekazane przez podmiot zgłaszający w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym należy udostępniać również pewnym innym podmiotom takim jak operatorzy portów lub terminali po uzyskaniu przez podmiot zgłaszający upoważnienia i z uwzględnieniem konieczności przestrzegania zasady poufności, newralgicznych kwestii handlowych oraz ograniczeń prawnych. Niniejsze rozporządzenie ma na celu poprawę przetwarzania danych zgodnie z zasadą jednorazowości przy wypełnianiu obowiązków sprawozdawczych.

| (21) | Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 stanowi, że towary, które są wprowadzane na obszar celny Unii, muszą być objęte przywozową deklaracją skróconą, którą należy złożyć organom celnym w formie elektronicznej. Ze względu na znaczenie informacji zawartych w przywozowej deklaracji skróconej dla zarządzania ryzykiem dla bezpieczeństwa i ryzykiem finansowym obecnie prowadzone są prace nad specjalnym systemem elektronicznym, który ma służyć do składania przywozowych deklaracji skróconych oraz zarządzania nimi na obszarze celnym Unii. W związku z tym nie będzie możliwości składania przywozowych deklaracji skróconych za pośrednictwem modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że niektóre elementy danych przekazywanych za pośrednictwem przywozowej deklaracji skróconej potrzebne są również w celu dopełnienia innych celnych i morskich obowiązków sprawozdawczych w momencie, gdy statek zawija do portu Unii, należy zapewnić możliwość przetwarzania elementów danych związanych z przywozową deklaracją skróconą przez europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Należy również przewidzieć możliwość wyszukiwania przez morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy stosownych informacji, które przekazano już za pośrednictwem przywozowej deklaracji skróconej. |
| --- | --- |

(21)

Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 stanowi, że towary, które są wprowadzane na obszar celny Unii, muszą być objęte przywozową deklaracją skróconą, którą należy złożyć organom celnym w formie elektronicznej. Ze względu na znaczenie informacji zawartych w przywozowej deklaracji skróconej dla zarządzania ryzykiem dla bezpieczeństwa i ryzykiem finansowym obecnie prowadzone są prace nad specjalnym systemem elektronicznym, który ma służyć do składania przywozowych deklaracji skróconych oraz zarządzania nimi na obszarze celnym Unii. W związku z tym nie będzie możliwości składania przywozowych deklaracji skróconych za pośrednictwem modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że niektóre elementy danych przekazywanych za pośrednictwem przywozowej deklaracji skróconej potrzebne są również w celu dopełnienia innych celnych i morskich obowiązków sprawozdawczych w momencie, gdy statek zawija do portu Unii, należy zapewnić możliwość przetwarzania elementów danych związanych z przywozową deklaracją skróconą przez europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Należy również przewidzieć możliwość wyszukiwania przez morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy stosownych informacji, które przekazano już za pośrednictwem przywozowej deklaracji skróconej.

| (22) | W celu pełnej harmonizacji wymogów sprawozdawczych celne, morskie i inne odpowiednie organy powinny współpracować na szczeblu zarówno krajowym, jak i unijnym. Krajowi koordynatorzy mający szczególne obowiązki powinni wzmocnić skuteczność tej współpracy i sprawne funkcjonowanie morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych. |
| --- | --- |

(22)

W celu pełnej harmonizacji wymogów sprawozdawczych celne, morskie i inne odpowiednie organy powinny współpracować na szczeblu zarówno krajowym, jak i unijnym. Krajowi koordynatorzy mający szczególne obowiązki powinni wzmocnić skuteczność tej współpracy i sprawne funkcjonowanie morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych.

| (23) | Aby umożliwić ponowne wykorzystywanie informacji przekazanych za pośrednictwem morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych i ułatwić składanie informacji przez podmioty zgłaszające, należy zapewnić wspólne bazy danych. Należy utworzyć bazę danych statków europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych zawierającą wykaz odniesień do danych dotyczących statków i zwolnień dotyczących sprawozdawczości, które mają wobec nich zastosowanie, zgłoszonych właściwemu morskiemu krajowemu pojedynczemu punktowi kontaktowemu. Aby ułatwić przekazywanie informacji przez podmioty zgłaszające, należy utworzyć wspólną bazę danych dotyczących lokalizacji zawierającą wykaz odniesień do kodów lokalizacji obejmujący kod lokalizacji Narodów Zjednoczonych obowiązujący w handlu i transporcie (UN/LOCODE), specjalne kody SafeSeaNet, jak również kody obiektów portowych zarejestrowane w Światowym Zintegrowanym Systemie Informacji Żeglugowej (GISIS) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO). Ponadto należy utworzyć wspólną bazę danych dotyczących towarów niebezpiecznych uwzględniającą wykaz towarów niebezpiecznych i zanieczyszczających, które należy zgłosić w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE oraz zgodnie z IMO FAL 7, uwzględniając stosowne elementy danych przewidziane w konwencjach i kodach IMO. |
| --- | --- |

(23)

Aby umożliwić ponowne wykorzystywanie informacji przekazanych za pośrednictwem morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych i ułatwić składanie informacji przez podmioty zgłaszające, należy zapewnić wspólne bazy danych. Należy utworzyć bazę danych statków europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych zawierającą wykaz odniesień do danych dotyczących statków i zwolnień dotyczących sprawozdawczości, które mają wobec nich zastosowanie, zgłoszonych właściwemu morskiemu krajowemu pojedynczemu punktowi kontaktowemu. Aby ułatwić przekazywanie informacji przez podmioty zgłaszające, należy utworzyć wspólną bazę danych dotyczących lokalizacji zawierającą wykaz odniesień do kodów lokalizacji obejmujący kod lokalizacji Narodów Zjednoczonych obowiązujący w handlu i transporcie (UN/LOCODE), specjalne kody SafeSeaNet, jak również kody obiektów portowych zarejestrowane w Światowym Zintegrowanym Systemie Informacji Żeglugowej (GISIS) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO). Ponadto należy utworzyć wspólną bazę danych dotyczących towarów niebezpiecznych uwzględniającą wykaz towarów niebezpiecznych i zanieczyszczających, które należy zgłosić w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE oraz zgodnie z IMO FAL 7, uwzględniając stosowne elementy danych przewidziane w konwencjach i kodach IMO.

| (24) | Przetwarzanie danych osobowych przez właściwe organy w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (7). Przetwarzanie danych osobowych przez Komisję w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (8). |
| --- | --- |

(24)

Przetwarzanie danych osobowych przez właściwe organy w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (7). Przetwarzanie danych osobowych przez Komisję w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (8).

| (25) | Europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe nie mogą stwarzać żadnych innych podstaw do przetwarzania danych osobowych niż te, które są potrzebne do ich funkcjonowania, i nie powinny być wykorzystywane do przyznawania jakichkolwiek nowych praw dostępu do danych osobowych. |
| --- | --- |

(25)

Europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych i morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe nie mogą stwarzać żadnych innych podstaw do przetwarzania danych osobowych niż te, które są potrzebne do ich funkcjonowania, i nie powinny być wykorzystywane do przyznawania jakichkolwiek nowych praw dostępu do danych osobowych.

| (26) | Komisji należy przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez utworzenie i zmianę zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych i poprzez określenie definicji, kategorii i specyfikacji danych dotyczących elementów danych, a także w odniesieniu do zmiany załącznika i włączenia do niego obowiązków sprawozdawczych istniejących na szczeblu krajowym, jak również uwzględnienia wszelkich nowych obowiązków sprawozdawczych przyjętych w unijnych aktach prawnych. Komisja powinna zapewnić, aby przestrzegane były wspólne wymogi dotyczące danych, formaty i kody danych, które ustanowiono w unijnych i międzynarodowych aktach prawnych wymienionych w załączniku. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9). W szczególności, aby Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(26)

Komisji należy przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez utworzenie i zmianę zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych i poprzez określenie definicji, kategorii i specyfikacji danych dotyczących elementów danych, a także w odniesieniu do zmiany załącznika i włączenia do niego obowiązków sprawozdawczych istniejących na szczeblu krajowym, jak również uwzględnienia wszelkich nowych obowiązków sprawozdawczych przyjętych w unijnych aktach prawnych. Komisja powinna zapewnić, aby przestrzegane były wspólne wymogi dotyczące danych, formaty i kody danych, które ustanowiono w unijnych i międzynarodowych aktach prawnych wymienionych w załączniku. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9). W szczególności, aby Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (27) | Przy przygotowywaniu aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić, aby eksperci z państw członkowskich i środowisko branżowe byli konsultowani w sposób przejrzysty i z dużym wyprzedzeniem. |
| --- | --- |

(27)

Przy przygotowywaniu aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić, aby eksperci z państw członkowskich i środowisko branżowe byli konsultowani w sposób przejrzysty i z dużym wyprzedzeniem.

| (28) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10). |
| --- | --- |

(28)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10).

| (29) | W szczególności należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do określania specyfikacji funkcjonalnych i technicznych, mechanizmów kontroli jakości oraz procedur dotyczących wdrażania, utrzymywania i wykorzystywania modułu zharmonizowanego interfejsu i powiązanych zharmonizowanych elementów morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych. Należy też powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do określania specyfikacji technicznych, norm i procedur dotyczących wspólnych usług świadczonych w ramach europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. |
| --- | --- |

(29)

W szczególności należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do określania specyfikacji funkcjonalnych i technicznych, mechanizmów kontroli jakości oraz procedur dotyczących wdrażania, utrzymywania i wykorzystywania modułu zharmonizowanego interfejsu i powiązanych zharmonizowanych elementów morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych. Należy też powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do określania specyfikacji technicznych, norm i procedur dotyczących wspólnych usług świadczonych w ramach europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych.

| (30) | Podstawę niniejszego rozporządzenia powinno stanowić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (11), w którym określono warunki uznawania przez państwa członkowskie określonych środków identyfikacji elektronicznej osób fizycznych i prawnych, objętych notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej innego państwa członkowskiego. Rozporządzenie (UE) nr 910/2014 określa warunki, jakie muszą spełnić użytkownicy, by móc korzystać ze środków elektronicznej identyfikacji i uwierzytelnienia na potrzeby uzyskania dostępu do internetowych usług publicznych w sytuacjach transgranicznych. |
| --- | --- |

(30)

Podstawę niniejszego rozporządzenia powinno stanowić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (11), w którym określono warunki uznawania przez państwa członkowskie określonych środków identyfikacji elektronicznej osób fizycznych i prawnych, objętych notyfikowanym systemem identyfikacji elektronicznej innego państwa członkowskiego. Rozporządzenie (UE) nr 910/2014 określa warunki, jakie muszą spełnić użytkownicy, by móc korzystać ze środków elektronicznej identyfikacji i uwierzytelnienia na potrzeby uzyskania dostępu do internetowych usług publicznych w sytuacjach transgranicznych.

| (31) | Komisja powinna przeprowadzić ocenę niniejszego rozporządzenia. Należy gromadzić informacje na użytek tej oceny oraz aby umożliwić przeprowadzenie analizy wykonania niniejszego rozporządzenia w stosunku do jego celów. Komisja powinna również ocenić, między innymi, wartość dodaną utworzenia scentralizowanego i zharmonizowanego europejskiego systemu sprawozdawczości, takiego jak centralny interfejs sprawozdawczości. |
| --- | --- |

(31)

Komisja powinna przeprowadzić ocenę niniejszego rozporządzenia. Należy gromadzić informacje na użytek tej oceny oraz aby umożliwić przeprowadzenie analizy wykonania niniejszego rozporządzenia w stosunku do jego celów. Komisja powinna również ocenić, między innymi, wartość dodaną utworzenia scentralizowanego i zharmonizowanego europejskiego systemu sprawozdawczości, takiego jak centralny interfejs sprawozdawczości.

| (32) | Należy zatem uchylić dyrektywę 2010/65/UE ze skutkiem od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(32)

Należy zatem uchylić dyrektywę 2010/65/UE ze skutkiem od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

| (33) | Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (12), |
| --- | --- |

(33)

Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (12),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się ramy neutralnego pod względem technologicznym i interoperacyjnego europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych ze zharmonizowanymi interfejsami, aby ułatwić elektroniczne przekazywanie informacji w związku ze spełnianiem obowiązków sprawozdawczych dotyczących statków wchodzących do unijnych portów, przebywających w tych portach i z nich wychodzących.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych” oznacza prawne i techniczne ramy elektronicznego przekazywania informacji w związku z obowiązkami sprawozdawczymi związanymi z zawinięciem do portu na terenie Unii, które to ramy składają się z sieci morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych ze zharmonizowanymi interfejsami sprawozdawczości i obejmują wymianę danych za pośrednictwem SafeSeaNet i innych odpowiednich systemów, a także wspólne usługi w zakresie rejestru użytkowników i zarządzania dostępem, adresowania, identyfikacji statków, kody lokalizacji oraz informacje o towarach niebezpiecznych i zanieczyszczających oraz o zdrowiu; |
| --- | --- |

1)

„europejski system morskich pojedynczych punktów kontaktowych” oznacza prawne i techniczne ramy elektronicznego przekazywania informacji w związku z obowiązkami sprawozdawczymi związanymi z zawinięciem do portu na terenie Unii, które to ramy składają się z sieci morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych ze zharmonizowanymi interfejsami sprawozdawczości i obejmują wymianę danych za pośrednictwem SafeSeaNet i innych odpowiednich systemów, a także wspólne usługi w zakresie rejestru użytkowników i zarządzania dostępem, adresowania, identyfikacji statków, kody lokalizacji oraz informacje o towarach niebezpiecznych i zanieczyszczających oraz o zdrowiu;

| 2) | „statek” oznacza statek morski lub morską jednostkę pływającą działającą w środowisku morskim podlegające konkretnemu obowiązkowi sprawozdawczemu wymienionemu w załączniku; |
| --- | --- |

2)

„statek” oznacza statek morski lub morską jednostkę pływającą działającą w środowisku morskim podlegające konkretnemu obowiązkowi sprawozdawczemu wymienionemu w załączniku;

| 3) | „morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy” oznacza ustanowioną i prowadzoną na szczeblu krajowym platformę techniczną służącą elektronicznemu otrzymywaniu, wymianie i przekazywaniu informacji w celu wypełnienia obowiązków sprawozdawczych, która obejmuje zgodne z powszechną definicją zarządzanie prawami dostępu, moduł zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości i graficzny interfejs użytkownika do celów komunikacji z podmiotami zgłaszającymi, a także powiązania z odpowiednimi systemami i bazami danych organów na szczeblu krajowym i unijnym, która to platforma umożliwia przekazywanie podmiotom zgłaszającym wiadomości lub potwierdzeń obejmujących najszerszy zakres decyzji podejmowanych przez wszystkie uczestniczące odpowiednie organy i która może również w stosownych przypadkach pozwalać na łączenie z innymi metodami sprawozdawczymi; |
| --- | --- |

3)

„morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy” oznacza ustanowioną i prowadzoną na szczeblu krajowym platformę techniczną służącą elektronicznemu otrzymywaniu, wymianie i przekazywaniu informacji w celu wypełnienia obowiązków sprawozdawczych, która obejmuje zgodne z powszechną definicją zarządzanie prawami dostępu, moduł zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości i graficzny interfejs użytkownika do celów komunikacji z podmiotami zgłaszającymi, a także powiązania z odpowiednimi systemami i bazami danych organów na szczeblu krajowym i unijnym, która to platforma umożliwia przekazywanie podmiotom zgłaszającym wiadomości lub potwierdzeń obejmujących najszerszy zakres decyzji podejmowanych przez wszystkie uczestniczące odpowiednie organy i która może również w stosownych przypadkach pozwalać na łączenie z innymi metodami sprawozdawczymi;

| 4) | „moduł zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości” oznacza element oprogramowania pośredniczącego w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym, za pośrednictwem którego można wymieniać informacje między systemem informacyjnym, z którego korzysta podmiot zgłaszający, a odpowiednim morskim krajowym pojedynczym punktem kontaktowym; |
| --- | --- |

4)

„moduł zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości” oznacza element oprogramowania pośredniczącego w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym, za pośrednictwem którego można wymieniać informacje między systemem informacyjnym, z którego korzysta podmiot zgłaszający, a odpowiednim morskim krajowym pojedynczym punktem kontaktowym;

| 5) | „obowiązek sprawozdawczy” oznacza informacje wymagane na podstawie wymienionych w załączniku unijnych i międzynarodowych aktów prawnych, jak również na podstawie przepisów i wymogów krajowych, do których odniesiono się w załączniku, które to informacje należy przedstawić w związku z zawinięciem do portu; |
| --- | --- |

5)

„obowiązek sprawozdawczy” oznacza informacje wymagane na podstawie wymienionych w załączniku unijnych i międzynarodowych aktów prawnych, jak również na podstawie przepisów i wymogów krajowych, do których odniesiono się w załączniku, które to informacje należy przedstawić w związku z zawinięciem do portu;

| 6) | „zawinięcie do portu” oznacza wejście statku do portu morskiego w państwie członkowskim, postój statku w tym porcie i wyjście statku z niego; |
| --- | --- |

6)

„zawinięcie do portu” oznacza wejście statku do portu morskiego w państwie członkowskim, postój statku w tym porcie i wyjście statku z niego;

| 7) | „element danych” oznacza najmniejszą jednostkę informacji, która posiada odrębną definicję i precyzyjne techniczne cechy charakterystyczne, takie jak format, długość i rodzaj znaków; |
| --- | --- |

7)

„element danych” oznacza najmniejszą jednostkę informacji, która posiada odrębną definicję i precyzyjne techniczne cechy charakterystyczne, takie jak format, długość i rodzaj znaków;

| 8) | „zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych” oznacza kompletny wykaz elementów danych wynikający z obowiązków sprawozdawczych; |
| --- | --- |

8)

„zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych” oznacza kompletny wykaz elementów danych wynikający z obowiązków sprawozdawczych;

| 9) | „graficzny interfejs użytkownika” oznacza interfejs internetowy służący do dwukierunkowego internetowego przesyłania do morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego danych wprowadzanych przez użytkowników do systemu umożliwiający podmiotom zgłaszającym ręczne wprowadzanie danych, między innymi za pomocą zharmonizowanych cyfrowych arkuszy kalkulacyjnych i funkcji, które umożliwiają pobieranie elementów danych sprawozdawczych z tych arkuszy kalkulacyjnych, a także obejmujący wspólne funkcjonalności i elementy, które zapewniają podmiotom zgłaszającym wspólny sposób nawigacji i załadowywania danych; |
| --- | --- |

9)

„graficzny interfejs użytkownika” oznacza interfejs internetowy służący do dwukierunkowego internetowego przesyłania do morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego danych wprowadzanych przez użytkowników do systemu umożliwiający podmiotom zgłaszającym ręczne wprowadzanie danych, między innymi za pomocą zharmonizowanych cyfrowych arkuszy kalkulacyjnych i funkcji, które umożliwiają pobieranie elementów danych sprawozdawczych z tych arkuszy kalkulacyjnych, a także obejmujący wspólne funkcjonalności i elementy, które zapewniają podmiotom zgłaszającym wspólny sposób nawigacji i załadowywania danych;

| 10) | „wspólna usługa adresowania” oznacza dodatkową dobrowolną usługę dla podmiotów zgłaszających do celów nawiązania bezpośrednich międzysystemowych połączeń do przesyłu danych między systemem podmiotu zgłaszającego a modułem zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości odpowiedniego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego; |
| --- | --- |

10)

„wspólna usługa adresowania” oznacza dodatkową dobrowolną usługę dla podmiotów zgłaszających do celów nawiązania bezpośrednich międzysystemowych połączeń do przesyłu danych między systemem podmiotu zgłaszającego a modułem zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości odpowiedniego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego;

| 11) | „podmiot zgłaszający” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która podlega obowiązkom sprawozdawczym, lub należycie upoważnioną osobę fizyczną lub prawną działającą w imieniu tej osoby w zakresie odpowiedniego obowiązku sprawozdawczego; |
| --- | --- |

11)

„podmiot zgłaszający” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która podlega obowiązkom sprawozdawczym, lub należycie upoważnioną osobę fizyczną lub prawną działającą w imieniu tej osoby w zakresie odpowiedniego obowiązku sprawozdawczego;

| 12) | „organy celne” oznaczają organy zdefiniowane w art. 5 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013; |
| --- | --- |

12)

„organy celne” oznaczają organy zdefiniowane w art. 5 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013;

| 13) | „instytucja świadcząca usługi w zakresie danych” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która świadczy usługi w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych na rzecz podmiotu zgłaszającego w związku z obowiązkami sprawozdawczymi; |
| --- | --- |

13)

„instytucja świadcząca usługi w zakresie danych” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która świadczy usługi w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych na rzecz podmiotu zgłaszającego w związku z obowiązkami sprawozdawczymi;

| 14) | „elektroniczna transmisja informacji” oznacza proces przekazywania informacji zakodowanych cyfrowo w ustrukturyzowanym edytowalnym formacie, który można bezpośrednio wykorzystywać do przechowywania i przetwarzania danych za pomocą komputerów; |
| --- | --- |

14)

„elektroniczna transmisja informacji” oznacza proces przekazywania informacji zakodowanych cyfrowo w ustrukturyzowanym edytowalnym formacie, który można bezpośrednio wykorzystywać do przechowywania i przetwarzania danych za pomocą komputerów;

| 15) | „podmiot świadczący usługi portowe” oznacza osobę fizyczną lub prawną świadczącą jedną lub więcej kategorii usług portowych wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 (13). |
| --- | --- |

15)

„podmiot świadczący usługi portowe” oznacza osobę fizyczną lub prawną świadczącą jedną lub więcej kategorii usług portowych wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 (13).

13

ROZDZIAŁ II

ZBIÓR DANYCH EUROPEJSKIEGO SYSTEMU MORSKICH POJEDYNCZYCH PUNKTÓW KONTAKTOWYCH

Artykuł 3

Utworzenie zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych

1.   Komisja tworzy i zmienia zbiór danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

2.   Do dnia 15 lutego 2020 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich obowiązkach sprawozdawczych wynikających z przepisów i wymogów krajowych, a także o elementach danych, które mają zostać włączone do zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Państwa członkowskie precyzyjnie wskazują te elementy danych.

3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 23, w celu zmiany załącznika do niniejszego rozporządzenia na potrzeby wprowadzenia, usunięcia lub dostosowania odniesień do przepisów lub wymogów krajowych lub do unijnych lub międzynarodowych aktów prawnych oraz w celu utworzenia i zmiany zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych.

Pierwszy taki akt delegowany przyjmuje się w terminie do 15 sierpnia 2021 r.

Jak określono w art. 4, państwo członkowskie może wezwać Komisję do wprowadzenia lub zmiany elementów danych do zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych zgodnie z obowiązkami sprawozdawczymi określonymi w przepisach i wymogach krajowych. Oceniając, czy elementy danych mają być włączone do zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych Komisja uwzględnia kwestie bezpieczeństwa, a także zasady konwencji FAL, mianowicie zasadę wymagania zgłaszania jedynie kluczowych informacji i ograniczenia liczby pozycji do minimum.

W terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku Komisja podejmuje decyzję, czy wprowadzić elementy danych do zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Komisja uzasadnia tę decyzję.

Akt delegowany, który wprowadza element danych do zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych lub zmienia element danych w tym zbiorze, zawiera wyraźne odniesienie do przepisów i wymogów krajowych, o których mowa w akapicie trzecim.

W przypadku gdy Komisja postanawia nie wprowadzać żądanego elementu danych, podaje uzasadnione powody swojej odmowy wraz z odniesieniem do bezpieczeństwa żeglugi oraz zasad konwencji FAL.

Artykuł 4

Zmiany zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych

1.   Państwo członkowskie, które zamierza zmienić obowiązek sprawozdawczy wynikający z jego przepisów i wymogów krajowych, który obejmowałby dostarczanie innych informacji niż uwzględnione w zbiorze danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, natychmiast zgłasza swój zamiar Komisji. Państwo członkowskie precyzyjnie określa w tym zgłoszeniu informacje, których nie uwzględniono w zbiorze danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, i wskazuje przewidywany okres, w jakim ma być stosowany dany obowiązek sprawozdawczy.

2.   Państwo członkowskie nie wprowadza nowych obowiązków sprawozdawczych, chyba że takie wprowadzenie zostało zatwierdzone przez Komisję w drodze procedury określonej w art. 3 i odpowiednie informacje zostały włączone do zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych i zastosowane w zharmonizowanych interfejsach sprawozdawczości.

3.   Komisja ocenia konieczność zmiany zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych zgodnie z art. 3 ust. 3. Zmiany zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych wprowadza się, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, tylko raz w roku.

4.   W wyjątkowych okolicznościach państwo członkowskie może przez okres krótszy niż trzy miesiące bez zgody Komisji żądać od podmiotów zgłaszających dodatkowych elementów danych. Państwo członkowskie bezzwłocznie informuje Komisję o tych elementach danych. Komisja może zezwolić państwu członkowskiemu na kontynuowanie żądania dodatkowych elementów danych przez dwa kolejne okresy trzech miesięcy, jeżeli wyjątkowe okoliczności nadal się utrzymują.

Nie później niż miesiąc przed końcem ostatniego okresu trzech miesięcy, o którym mowa w akapicie pierwszym, państwo członkowskie może zwrócić się do Komisji, aby dodatkowe elementy danych stały się częścią zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych zgodnie z art. 3 ust. 3. Dane państwo członkowskie może nadal żądać od podmiotów zgłaszających dodatkowych elementów danych do czasu podjęcia decyzji przez Komisję i, w przypadku decyzji pozytywnej, do czasu wdrożenia zmienionego zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych.

ROZDZIAŁ III

UDZIELANIE INFORMACJI

Artykuł 5

Morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy

1.   Każde państwo członkowskie ustanawia morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy, przez który, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i bez uszczerbku dla art. 7 i 11, wszystkie informacje niezbędne do spełnienia obowiązków sprawozdawczych przedstawia się jednokrotnie za pośrednictwem zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, przy zachowaniu zgodności z tym systemem, przy użyciu modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości i graficznego interfejsu użytkownika określonych w art. 6 oraz, w stosownych przypadkach, innych metod sprawozdawczych określonych w art. 7, na potrzeby udostępniania tych informacji właściwym organom państw członkowskich w zakresie niezbędnym, aby umożliwić tym organom pełnienie ich odpowiednich funkcji.

Państwa członkowskie są odpowiedzialne za funkcjonowanie morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych.

Państwa członkowskie mogą wspólnie ustanowić morski pojedynczy punkt kontaktowy z jednym lub większą liczbą innych państw członkowskich. Te państwa członkowskie wyznaczają ten morski pojedynczy punkt kontaktowy jako ich morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy i pozostają odpowiedzialne za jego działanie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Państwa członkowskie, które nie mają portów morskich, są zwolnione z obowiązku opracowania, ustanowienia, prowadzenia i udostępniania morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego określonego w ust. 1.

3.   Państwa członkowskie zapewniają:

| a) | kompatybilność morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego z modułem zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości oraz zgodność graficznego interfejsu użytkownika swojego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego ze wspólnymi funkcjonalnościami zgodnie z art. 6 ust. 2; |
| --- | --- |

a)

kompatybilność morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego z modułem zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości oraz zgodność graficznego interfejsu użytkownika swojego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego ze wspólnymi funkcjonalnościami zgodnie z art. 6 ust. 2;

| b) | terminową integrację zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości zgodnie z terminami wdrażania określonymi w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 6, i wszelkimi późniejszymi aktualizacjami zgodnie z terminami uzgodnionymi w wieloletnim planie wdrażania; |
| --- | --- |

b)

terminową integrację zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości zgodnie z terminami wdrażania określonymi w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 6, i wszelkimi późniejszymi aktualizacjami zgodnie z terminami uzgodnionymi w wieloletnim planie wdrażania;

| c) | połączenie z odpowiednimi systemami właściwych organów, aby umożliwić przekazywanie danych, które mają być zgłaszane tym organom, za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego oraz do tych systemów, zgodnie z unijnymi aktami prawnymi oraz przepisami i wymogami krajowymi oraz zgodnie ze specyfikacjami technicznymi tych systemów; |
| --- | --- |

c)

połączenie z odpowiednimi systemami właściwych organów, aby umożliwić przekazywanie danych, które mają być zgłaszane tym organom, za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego oraz do tych systemów, zgodnie z unijnymi aktami prawnymi oraz przepisami i wymogami krajowymi oraz zgodnie ze specyfikacjami technicznymi tych systemów;

| d) | przygotowanie zespołu wsparcia w ciągu pierwszych 12 miesięcy od dnia 15 sierpnia 2025 r. i strony internetowej pomocy technicznej dla swojego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego z jasnymi instrukcjami w języku urzędowym lub językach urzędowych danego państwa członkowskiego i, w stosownych przypadkach, w języku, który jest używany na forum międzynarodowym; |
| --- | --- |

d)

przygotowanie zespołu wsparcia w ciągu pierwszych 12 miesięcy od dnia 15 sierpnia 2025 r. i strony internetowej pomocy technicznej dla swojego morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego z jasnymi instrukcjami w języku urzędowym lub językach urzędowych danego państwa członkowskiego i, w stosownych przypadkach, w języku, który jest używany na forum międzynarodowym;

| e) | odpowiednie i niezbędne szkolenia dla pracowników bezpośrednio zaangażowanych w działanie morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego. |
| --- | --- |

e)

odpowiednie i niezbędne szkolenia dla pracowników bezpośrednio zaangażowanych w działanie morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby wymagane informacje dotarły do organów odpowiedzialnych za stosowanie przedmiotowych przepisów oraz aby ich zakres był ograniczony do potrzeb poszczególnych organów. Państwa członkowskie zapewniają przy tym przestrzeganie wymogów prawnych dotyczących przekazywania informacji określonych w unijnych aktach prawnych wymienionych w załączniku i, w stosownych przypadkach, wykorzystanie technik elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Państwa członkowskie zapewniają również interoperacyjność z systemami informacyjnymi, z których korzystają te organy.

5.   Morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy zapewnia podmiotom zgłaszającym techniczną możliwość udostępniania, odrębnie, podmiotom świadczącym usługi portowe w porcie przeznaczenia podzbioru elementów danych określonego z góry na szczeblu krajowym.

6.   Jeżeli państwo członkowskie nie wymaga wszystkich elementów zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych w celu wypełnienia obowiązków sprawozdawczych, morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy akceptuje zgłoszenia, których zawartość ogranicza się do elementów danych wymaganych przez to państwo członkowskie. Morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy akceptuje również składane przez podmioty zgłaszające zgłoszenia, które zawierają dodatkowe elementy ze zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, nie musi jednak przetwarzać i przechowywać tych dodatkowych elementów.

7.   Państwa członkowskie przechowują informacje zgłoszone ich odpowiednim morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym jedynie przez czas konieczny do zapewnienia spełnienia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz do zapewnienia zgodności z unijnymi, międzynarodowymi i krajowymi aktami prawnymi wymienionymi w załączniku. Po upływie tego czasu państwa członkowskie natychmiast usuwają takie informacje.

8.   Państwa członkowskie upubliczniają szacowane i faktyczne godziny wejścia i wyjścia statków w elektronicznym formacie zharmonizowanym na poziomie unijnym na podstawie danych przekazanych przez podmioty zgłaszające morskiemu krajowemu punktowi kontaktowemu. Obowiązek ten nie ma zastosowania do statków przewożących wrażliwe ładunki, w przypadku gdy publikacja takich informacji przez morski krajowy pojedynczy punkt kontaktowy mogłoby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa.

9.   Morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe posiadają jednolite adresy internetowe.

10.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające zharmonizowaną strukturę strony wsparcia technicznego, o której mowa w ust. 3 lit. d), specyfikacje techniczne dotyczące upubliczniania godzin wejścia i wyjścia statków, o którym mowa w ust. 8, i jednolity format adresów internetowych, o którym mowa w ust. 9. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

Artykuł 6

Zharmonizowane interfejsy sprawozdawczości

1.   Komisja, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje funkcjonalne i techniczne modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości dla morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych. Specyfikacje funkcjonalne i techniczne mają na celu ułatwienie interoperacyjności różnych technologii i systemów sprawozdawczości przeznaczonych dla użytkowników.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

2.   Do dnia 15 sierpnia 2022 r. Komisja, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, opracuje, a następnie będzie aktualizowała moduł zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości dla morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych zgodnie ze specyfikacjami, o których mowa w ust. 1 i 5 niniejszego artykułu.

3.   Komisja przekazuje państwom członkowskim moduł zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości i wszystkie istotne informacje do celów włączenia do ich morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego.

4.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wspólne funkcjonalności graficznego interfejsu użytkownika i wzory zharmonizowanego cyfrowego arkusza kalkulacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 9.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

5.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze zmieniające specyfikacje techniczne, normy i procedury, aby zapewnić otwartość zharmonizowanych interfejsów na przyszłe technologie.

6.   Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym artykule, przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Artykuł 7

Inne metody sprawozdawcze

1.   Państwa członkowskie zezwalają podmiotom zgłaszającym na dostarczanie, na zasadzie dobrowolności, informacji morskiemu krajowemu pojedynczemu punktowi kontaktowemu za pośrednictwem instytucji świadczących usługi w zakresie danych, które spełniają wymogi modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości.

2.   Państwa członkowskie mogą umożliwić podmiotom zgłaszającym dostarczanie informacji za pośrednictwem innych kanałów sprawozdawczych, pod warunkiem że podmioty zgłaszające mogą korzystać z tych kanałów w sposób dobrowolny. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają, aby te inne kanały udostępniały stosowne informacje morskiemu krajowemu pojedynczemu punktowi kontaktowemu.

3.   Państwa członkowskie mogą stosować alternatywne metody dostarczania informacji w przypadku tymczasowej awarii któregokolwiek z systemów elektronicznych, o których mowa w art. 5 i 6 i w art. 12–17.

Artykuł 8

Zasada jednorazowości

1.   Bez uszczerbku dla art. 11 ust. 1 i o ile prawo Unii nie wymaga inaczej, państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot zgłaszający był wzywany do dostarczenia informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia tylko jeden raz dla danego zawinięcia do portu i aby stosowne elementy danych ze zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych były udostępnione i wykorzystane ponownie zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

2.   Komisja zapewnia, aby informacje identyfikacyjne, dane i zwolnienia dotyczące statku dostarczone za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego były rejestrowane w bazie danych dotyczących statków europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, o której mowa w art. 14, oraz aby były udostępniane na potrzeby każdego kolejnego zawinięcia do portu na terenie Unii.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby elementy danych ze zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych przekazane w momencie wyjścia z portu na terenie Unii były udostępniane podmiotowi zgłaszającemu na potrzeby spełnienia obowiązków sprawozdawczych w momencie wejścia do następnego portu w Unii, pod warunkiem że dany statek nie zawinął w trakcie tej podróży do portu poza Unią. Niniejszego ustępu nie stosuje się w odniesieniu do informacji otrzymanych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 952/2013, chyba że w tym rozporządzeniu przewidziano możliwość udostępnienia takich informacji w takim celu.

4.   Wszelkie odpowiednie elementy danych ze zbioru danych europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych otrzymane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są udostępniane innym morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym za pośrednictwem SafeSeaNet.

5.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wykaz odpowiednich elementów danych, o których mowa w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Artykuł 9

Odpowiedzialność za przekazane informacje

Podmiot zgłaszający jest odpowiedzialny za zapewnienie złożenia elementów danych zgodnie z obowiązującymi wymogami prawnymi i technicznymi. Podmiot zgłaszający pozostaje odpowiedzialny za dane i za aktualizację wszelkich informacji, które uległy zmianie po ich złożeniu w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym.

Artykuł 10

Ochrona danych i poufność

1.   Przetwarzanie danych osobowych przez właściwe organy w ramach niniejszego rozporządzenia musi odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679.

2.   Przetwarzanie danych osobowych przez Komisję w ramach niniejszego rozporządzenia musi być zgodne z rozporządzeniem (UE) 2018/1725.

3.   Zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii lub prawem krajowym państwa członkowskie i Komisja podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia poufności informacji handlowych i innych szczególnie chronionych informacji przekazywanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Dodatkowe przepisy w odniesieniu do ceł

1.   Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia wymiany informacji między organami celnymi i państwami członkowskimi lub między organami celnymi i podmiotami gospodarczymi wykorzystującymi techniki elektronicznego przetwarzania danych, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

2.   Odpowiednie informacje zawarte w przywozowej deklaracji skróconej, o której mowa w art. 127 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, są – w przypadku zgodności z unijnym prawem celnym – udostępniane morskiemu krajowemu pojedynczemu punktowi kontaktowemu w celach pomocniczych oraz, w stosownych przypadkach, ponownie wykorzystywane do wypełniania innych obowiązków sprawozdawczych wymienionych w załączniku.

3.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wykaz istotnych informacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

ROZDZIAŁ IV

WSPÓLNE USŁUGI

Artykuł 12

System rejestru użytkowników i zarządzania dostępem europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych

1.   Komisja ustanawia wspólny system rejestru użytkowników i zarządzania dostępem i zapewnia jego dostępność dla podmiotów zgłaszających i instytucji świadczących usługi w zakresie danych, korzystających z morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego, jak również dla krajowych organów posiadających dostęp do morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego, w przypadkach gdy wymagane jest uwierzytelnienie. W tym wspólnym systemie rejestru użytkowników i zarządzania dostępem przewiduje się jedną rejestrację użytkownika za pomocą istniejącego unijnego rejestru uznanego na szczeblu Unii, ze skoordynowanym zarządzaniem użytkownikami i monitorowaniem użytkowników na szczeblu unijnym.

2.   Każde państwo członkowskie wyznacza krajowy organ odpowiedzialny za identyfikację i rejestrację nowych użytkowników oraz za modyfikację i zamykanie istniejących kont za pomocą systemu, o którym mowa w ust. 1.

3.   Na potrzeby dostępu do morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego w różnych państwach członkowskich uznaje się, że podmiot zgłaszający lub instytucja świadcząca usługi w zakresie danych, zarejestrowani w systemie rejestru użytkowników i zarządzania dostępem europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, są zarejestrowani w morskim krajowym pojedynczym punkcie kontaktowym we wszystkich państwach członkowskich i działają w ramach praw dostępu przyznanych przez każde państwo członkowskie zgodnie z przepisami krajowymi.

4.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje techniczne, normy i procedury potrzebne do ustanowienia wspólnego systemu rejestru użytkowników i zarządzania dostępem, o którym mowa w ust. 1, w tym funkcjonalności, o których mowa w ust. 2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

Artykuł 13

Wspólna usługa adresowania

1.   W ścisłej współpracy z państwami członkowskimi Komisja opracuje dodatkową dobrowolną wspólną usługę adresowania pod warunkiem pełnego wdrożenia modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości zgodnie z art. 6.

2.   W ścisłej współpracy z państwami członkowskimi Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje funkcjonalne i techniczne, mechanizmy kontroli jakości oraz procedury dotyczące wdrażania, utrzymywania i wykorzystywania wspólnej usługi adresowania. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2024 r.

Artykuł 14

Baza danych dotyczących statków europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych

1.   Zgodnie z art. 8 ust. 2 Komisja ustanawia bazę danych dotyczących statków europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, zawierającą wykaz informacji identyfikacyjnych i danych dotyczących statków, jak również zapis zwolnień statków z wymogów dotyczących sprawozdawczości.

2.   Państwa członkowskie zapewniają dostarczenie danych, o których mowa w ust. 1, do bazy danych dotyczących statków europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na podstawie danych przekazanych do morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych przez podmioty zgłaszające.

3.   Komisja zapewnia morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym dostęp do bazy danych dotyczących statków w celu usprawnienia sprawozdawczości statków.

4.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje techniczne, normy i procedury na potrzeby utworzenia bazy danych, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do gromadzenia, przechowywania, aktualizacji i dostarczania informacji i danych identyfikacyjnych dotyczących statków, a także zapisów zwolnień statków z wymogów dotyczących sprawozdawczości. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

Artykuł 15

Wspólna baza danych dotyczących lokalizacji

1.   Komisja tworzy wspólną bazę danych dotyczących lokalizacji, zawierającą wykaz odniesień do kodów lokalizacji (14) oraz kodów obiektów portowych zarejestrowanych w bazie danych GISIS Międzynarodowej Organizacji Morskiej.

2.   Komisja zapewnia morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym dostęp do bazy danych dotyczących lokalizacji w celu usprawnienia sprawozdawczości statków.

3.   Państwa członkowskie udostępniają informacje zawarte w bazie lokalizacji na szczeblu krajowym za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego.

4.   Komisja przyjmuje, akty wykonawcze określające specyfikacje techniczne, normy i procedury na potrzeby utworzenia wspólnej bazy lokalizacji, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do gromadzenia, przechowywania, aktualizacji i udostępniania danych statków i zwolnień, które mają wobec nich zastosowanie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

Artykuł 16

Wspólna baza danych dotyczących towarów niebezpiecznych

1.   Komisja tworzy wspólną bazę danych dotyczących towarów niebezpiecznych, zawierającą wykaz towarów niebezpiecznych i zanieczyszczających, które muszą być zgłaszane zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE oraz zgodnie z IMO FAL 7, uwzględniając stosowne elementy danych przewidziane w konwencjach i kodeksach IMO.

2.   Komisja zapewnia morskim krajowym pojedynczym punktom kontaktowym dostęp do bazy danych dotyczących towarów niebezpiecznych w celu usprawnienia sprawozdawczości statków.

3.   Przedmiotowa baza danych jest powiązana z odpowiednimi pozycjami w bazie danych MAR-CIS, opracowanej przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), dotyczącymi informacji na temat zagrożeń i ryzyka związanych z towarami niebezpiecznymi i zanieczyszczającymi.

4.   W trakcie procesu sprawozdawczego prowadzonego za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego bazę danych wykorzystuje się zarówno jako narzędzie odniesienia, jak i weryfikacji, na poziomie krajowym i unijnym.

5.   Państwa członkowskie udostępniają informacje zawarte we wspólnej bazie danych dotyczących towarów niebezpiecznych na szczeblu krajowym za pośrednictwem morskiego krajowego pojedynczego punktu kontaktowego.

6.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje techniczne, normy i procedury na potrzeby utworzenia wspólnej bazy danych dotyczących towarów niebezpiecznych, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do gromadzenia, przechowywania i udostępniania informacji dotyczących materiałów niebezpiecznych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

Pierwszy taki akt wykonawczy zostanie przyjęty do dnia 15 sierpnia 2021 r.

Artykuł 17

Wspólna baza danych dotyczących bezpieczeństwa i higieny na statkach

1.   Komisja udostępnia wspólną bazę danych dotyczących bezpieczeństwa i higieny na statkach, która jest w stanie otrzymywać i przechowywać dane odnoszące się do morskich deklaracji o stanie zdrowia na mocy art. 37 Międzynarodowych przepisów zdrowotnych 2005 (IHR). W tej bazie danych nie przechowuje się danych osobowych dotyczących osób chorych na pokładach statków.

Właściwe organy sanitarne państw członkowskich mają dostęp do bazy danych do celów otrzymywania i wymiany danych.

2.   Państwa członkowskie korzystające z bazy danych dotyczących bezpieczeństwa i higieny na statkach powiadamiają Komisję o ich krajowym organie odpowiedzialnym za zarządzanie użytkownikami w odniesieniu do tej bazy danych, w tym rejestracją nowych użytkowników, a także modyfikacją i zamykaniem kont.

3.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające specyfikacje techniczne, normy i procedury potrzebne do ustanowienia bazy danych, o której mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

ROZDZIAŁ V

KOORDYNACJA DZIAŁAŃ DOTYCZĄCYCH EUROPEJSKIEGO SYSTEMU MORSKICH POJEDYNCZYCH PUNKTÓW KONTAKTOWYCH

Artykuł 18

Koordynatorzy krajowi

Każde państwo członkowskie wyznacza krajowy właściwy organ z wyraźnym mandatem prawnym do pełnienia roli krajowego koordynatora europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych. Krajowy koordynator:

| a) | pełni rolę krajowego punktu kontaktowego dla użytkowników i Komisji we wszystkich kwestiach związanych z wdrażaniem niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

pełni rolę krajowego punktu kontaktowego dla użytkowników i Komisji we wszystkich kwestiach związanych z wdrażaniem niniejszego rozporządzenia;

| b) | koordynuje stosowanie niniejszego rozporządzenia przez właściwe organy krajowe danego państwa członkowskiego oraz współpracę tych organów; |
| --- | --- |

b)

koordynuje stosowanie niniejszego rozporządzenia przez właściwe organy krajowe danego państwa członkowskiego oraz współpracę tych organów;

| c) | koordynuje działania mające na celu zapewnienie przesyłania danych i połączenia z odpowiednimi systemami właściwych organów, o czym mowa w art. 5 ust. 3 lit. c). |
| --- | --- |

c)

koordynuje działania mające na celu zapewnienie przesyłania danych i połączenia z odpowiednimi systemami właściwych organów, o czym mowa w art. 5 ust. 3 lit. c).

Artykuł 19

Wieloletni plan wdrażania

W celu ułatwienia terminowego wdrożenia niniejszego rozporządzenia i w celu zapewnienia mechanizmów kontroli jakości oraz procedur dotyczących wdrażania, utrzymywania i aktualizacji modułu zharmonizowanego interfejsu i powiązanych zharmonizowanych elementów europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych Komisja, po przeprowadzeniu stosownych konsultacji z ekspertami z państw członkowskich, przyjmuje i koryguje corocznie wieloletni plan wdrażania, który obejmuje:

| a) | plan dotyczący przewidzianego na najbliższe 18 miesięcy opracowania i aktualizacji zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości i powiązanych zharmonizowanych elementów europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych; |
| --- | --- |

a)

plan dotyczący przewidzianego na najbliższe 18 miesięcy opracowania i aktualizacji zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości i powiązanych zharmonizowanych elementów europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych;

| b) | przedstawienie do dnia 15 sierpnia 2024 r. planu rozwoju wspólnej usługi adresowania; |
| --- | --- |

b)

przedstawienie do dnia 15 sierpnia 2024 r. planu rozwoju wspólnej usługi adresowania;

| c) | orientacyjne terminy konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami; |
| --- | --- |

c)

orientacyjne terminy konsultacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami;

| d) | orientacyjne terminy dla państw członkowskich dotyczące późniejszej integracji zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości z morskimi krajowymi pojedynczymi punktami kontaktowymi; |
| --- | --- |

d)

orientacyjne terminy dla państw członkowskich dotyczące późniejszej integracji zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości z morskimi krajowymi pojedynczymi punktami kontaktowymi;

| e) | orientacyjne terminy opracowania przez Komisję wspólnej usługi adresowania w następstwie wdrożenia modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości; |
| --- | --- |

e)

orientacyjne terminy opracowania przez Komisję wspólnej usługi adresowania w następstwie wdrożenia modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości;

| f) | okresy próbne służące sprawdzeniu przez państwa członkowskie i podmioty zgłaszające połączenia z wszelkimi nowymi wersjami zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości; |
| --- | --- |

f)

okresy próbne służące sprawdzeniu przez państwa członkowskie i podmioty zgłaszające połączenia z wszelkimi nowymi wersjami zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości;

| g) | okresy próbne wspólnej usługi adresowania; |
| --- | --- |

g)

okresy próbne wspólnej usługi adresowania;

| h) | orientacyjne terminy wycofywania starszych wersji zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości przez państwa członkowskie i podmioty zgłaszające. |
| --- | --- |

h)

orientacyjne terminy wycofywania starszych wersji zharmonizowanych interfejsów sprawozdawczości przez państwa członkowskie i podmioty zgłaszające.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 20

Koszty

Z budżetu ogólnego Unii Europejskiej pokrywa się koszty:

| a) | opracowania i utrzymania przez Komisję i EMSA narzędzi ICT wspomagających wdrażanie niniejszego rozporządzenia na poziomie unijnym; |
| --- | --- |

a)

opracowania i utrzymania przez Komisję i EMSA narzędzi ICT wspomagających wdrażanie niniejszego rozporządzenia na poziomie unijnym;

| b) | promowania europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na szczeblu unijnym, w tym wśród odpowiednich zainteresowanych stron, i na szczeblu odpowiednich organizacji międzynarodowych. |
| --- | --- |

b)

promowania europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych na szczeblu unijnym, w tym wśród odpowiednich zainteresowanych stron, i na szczeblu odpowiednich organizacji międzynarodowych.

Artykuł 21

Współpraca z innymi systemami lub usługami ułatwiania handlu i transportu

W przypadku utworzenia na mocy innych unijnych aktów prawnych systemów lub usług ułatwiania handlu i transportu, Komisja koordynuje działania związane z tymi systemami lub usługami w celu uzyskania synergii i uniknięcia powielania działań.

Artykuł 22

Przegląd i sprawozdanie

Państwa członkowskie monitorują stosowanie europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych i przekazują swoje ustalenia Komisji. Sprawozdanie obejmuje następujące wskaźniki:

| a) | używanie modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości; |
| --- | --- |

a)

używanie modułu zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości;

| b) | używanie graficznego interfejsu użytkownika; |
| --- | --- |

b)

używanie graficznego interfejsu użytkownika;

| c) | używanie innych metod sprawozdawczych, o których mowa w art. 7. |
| --- | --- |

c)

używanie innych metod sprawozdawczych, o których mowa w art. 7.

Państwa członkowskie przedkładają to sprawozdanie Komisji co rok przy użyciu wzoru, który ma przedstawić Komisja.

Do dnia 15 sierpnia 2027 r. Komisja przeprowadzi przegląd stosowania niniejszego rozporządzenia i przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające funkcjonowanie europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych, opierając się na zgromadzonych danych i statystykach. Sprawozdanie oceniające zawiera, w stosownych przypadkach, analizę nowo powstających technologii, które mogłyby doprowadzić do zmian w module zharmonizowanego interfejsu sprawozdawczości lub do jego zastąpienia.

Artykuł 23

Wykonanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3, powierza się Komisji na okres czterech lat od dnia 14 sierpnia 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu czterech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada, poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 24

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Cyfrowych Ułatwień w Transporcie i Handlu. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 25

Uchylenie dyrektywy 2010/65/UE

Dyrektywa 2010/65/UE traci moc ze skutkiem od dnia 15 sierpnia 2025 r.

Odesłania do dyrektywy 2010/65/UE traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 26

Wejście w życie

1.   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 15 sierpnia 2025 r.

3.   Funkcjonalności, o których mowa w art. 11 ust. 2, oraz funkcjonalności związane z celnymi obowiązkami sprawozdawczymi określonymi w części A pkt 7 załącznika zostaną udostępnione w momencie, gdy systemy elektroniczne, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 i które są niezbędne do spełniania tych obowiązków sprawozdawczych, rozpoczną funkcjonowanie zgodnie z programem prac ustanowionym przez Komisję na podstawie art. 280 i 281 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Komisja opublikuje w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej datę, w której warunki zawarte w niniejszym ustępie zostaną spełnione.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 265.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 czerwca 2019 r.

2

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE (Dz.U. L 283 z 29.10.2010, s. 1).

3

(4)  Konwencja Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego („konwencja FAL”), przyjęta w dniu 9 kwietnia 1965 r. i zmieniona dnia 8 kwietnia 2016 r., norma 1.1.

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

5

(6)  Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

7

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

8

(9)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73).

11

(12)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 z dnia 15 lutego 2017 r. ustanawiające ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów (Dz.U. L 57 z 3.3.2017, s. 1).

13

(14)  
  „Kod lokalizacji Narodów Zjednoczonych obowiązujący w handlu i transporcie”.

14

---

ZAŁĄCZNIK

OBOWIĄZKI SPRAWOZDAWCZE

A.   Obowiązki sprawozdawcze wynikające z aktów prawnych Unii

Niniejsza kategoria obowiązków sprawozdawczych obejmuje informacje, które mają być dostarczane zgodnie z następującymi przepisami:

| 1. | Zgłoszenie dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich
  Art. 4 dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10). |
| --- | --- |

1.

Zgłoszenie dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich

Art. 4 dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).

| 2. | Odprawa graniczna osób
  Art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulującego przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 77 z 23.3.2016, s. 1). |
| --- | --- |

2.

Odprawa graniczna osób

Art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulującego przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 77 z 23.3.2016, s. 1).

| 3. | Zgłoszenie towarów niebezpiecznych lub zanieczyszczających przewożonych na statku
  Art. 13 dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10). |
| --- | --- |

3.

Zgłoszenie towarów niebezpiecznych lub zanieczyszczających przewożonych na statku

Art. 13 dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).

| 4. | Zgłoszenie odpadów i pozostałości
  Art. 6 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 81). |
| --- | --- |

4.

Zgłoszenie odpadów i pozostałości

Art. 6 dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 81).

| 5. | Zgłoszenie informacji na temat bezpieczeństwa
  Art. 6 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (Dz.U. L 129 z 29.4.2004, s. 6).
  W celu identyfikacji elementów danych wymaganych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 stosuje się wzór formularza zamieszczony w dodatku do niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

5.

Zgłoszenie informacji na temat bezpieczeństwa

Art. 6 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (Dz.U. L 129 z 29.4.2004, s. 6).

W celu identyfikacji elementów danych wymaganych zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 stosuje się wzór formularza zamieszczony w dodatku do niniejszego załącznika.

| 6. | Informacje dotyczące osób znajdujących się na statku
  Art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty lub z portów państw członkowskich Wspólnoty (Dz.U. L 188 z 2.7.1998, s. 35). |
| --- | --- |

6.

Informacje dotyczące osób znajdujących się na statku

Art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty lub z portów państw członkowskich Wspólnoty (Dz.U. L 188 z 2.7.1998, s. 35).

| 7. | Formalności celne






  a) | Formalności związane z wejściem:






  — | powiadomienie o przybyciu (art. 133 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- | --- | --- |

7.

Formalności celne

a)

Formalności związane z wejściem:

—

powiadomienie o przybyciu (art. 133 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | przedstawienie towarów organom celnym (art. 139 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- |

—

przedstawienie towarów organom celnym (art. 139 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | deklaracja dotycząca czasowego składowania towarów (art. 145 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- |

—

deklaracja dotycząca czasowego składowania towarów (art. 145 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | status celny towarów (art. 153–155 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- |

—

status celny towarów (art. 153–155 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | elektroniczne dokumenty przewozowe wykorzystywane w tranzycie (art. 233 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 952/2013). |
| --- | --- |

—

elektroniczne dokumenty przewozowe wykorzystywane w tranzycie (art. 233 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 952/2013).

| b) | Formalności związane z wyjściem:






  — | status celny towarów (art. 153–155 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- | --- |

b)

Formalności związane z wyjściem:

—

status celny towarów (art. 153–155 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | elektroniczne dokumenty przewozowe wykorzystywane w tranzycie (art. 233 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- |

—

elektroniczne dokumenty przewozowe wykorzystywane w tranzycie (art. 233 ust. 4 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | zgłoszenie dotyczące wywozu (art. 267 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- |

—

zgłoszenie dotyczące wywozu (art. 267 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | wywozowa deklaracja skrócona (art. 271 i 272 rozporządzenia (UE) nr 952/2013); |
| --- | --- |

—

wywozowa deklaracja skrócona (art. 271 i 272 rozporządzenia (UE) nr 952/2013);

| — | powiadomienie o powrotnym wywozie (art. 274 i 275 rozporządzenia (UE) nr 952/2013). |
| --- | --- |

—

powiadomienie o powrotnym wywozie (art. 274 i 275 rozporządzenia (UE) nr 952/2013).

| 8. | Bezpieczeństwo załadunku i wyładunku na masowcach
  Art. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/96/WE z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiającej zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach (Dz.U. L 13 z 16.1.2002, s. 9). |
| --- | --- |

8.

Bezpieczeństwo załadunku i wyładunku na masowcach

Art. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/96/WE z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiającej zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach (Dz.U. L 13 z 16.1.2002, s. 9).

| 9. | Kontrola przeprowadzana przez państwo portu
  Art. 9 i art. 24 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57). |
| --- | --- |

9.

Kontrola przeprowadzana przez państwo portu

Art. 9 i art. 24 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57).

| 10. | Statystyki transportu morskiego
  Art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 29). |
| --- | --- |

10.

Statystyki transportu morskiego

Art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/42/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu rzeczy i osób drogą morską (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 29).

B.   Formularze FAL i obowiązki sprawozdawcze wynikające z międzynarodowych aktów prawnych

Niniejsza kategoria obowiązków sprawozdawczych obejmuje informacje, które należy przekazać zgodnie z konwencją FAL i z innymi właściwymi międzynarodowymi aktami prawnymi.

| 1. | FAL 1: Zgłoszenie ogólne |
| --- | --- |

1.

FAL 1: Zgłoszenie ogólne

| 2. | FAL 2: Zgłoszenie ładunku |
| --- | --- |

2.

FAL 2: Zgłoszenie ładunku

| 3. | FAL 3: Zgłoszenie zasobów statku |
| --- | --- |

3.

FAL 3: Zgłoszenie zasobów statku

| 4. | FAL 4: Zgłoszenie rzeczy załogi |
| --- | --- |

4.

FAL 4: Zgłoszenie rzeczy załogi

| 5. | FAL 5: Lista załogi |
| --- | --- |

5.

FAL 5: Lista załogi

| 6. | FAL 6: Lista pasażerów |
| --- | --- |

6.

FAL 6: Lista pasażerów

| 7. | FAL 7: Towary niebezpieczne |
| --- | --- |

7.

FAL 7: Towary niebezpieczne

| 8. | Morska deklaracja o stanie zdrowia |
| --- | --- |

8.

Morska deklaracja o stanie zdrowia

C.   Obowiązki sprawozdawcze wynikające z przepisów i wymogów krajowych

DODATEK

FORMULARZ ZGŁOSZENIA WSTĘPNEGO STATKU DLA WSZYSTKICH STATKÓW PRZED WEJŚCIEM DO PORTU PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO UE

(rozdział XI-2 Prawidło 9 Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (konwencja SOLAS) oraz art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 725/2004)

Dane dotyczące statku i dane kontaktowe

Numer IMO

Nazwa statku

Port macierzysty

Państwo bandery

Typ statku

Sygnał wywoławczy

Pojemność brutto

Numer stacji Inmarsat (jeżeli jest dostępny)

Armator i numer identyfikacyjny armatora

Imię i nazwisko oraz całodobowe dane kontaktowe CSO

Port przybycia

Obiekt portowy przybycia (jeżeli jest znany)

Informacje dotyczące portu i obiektu portowego

Oczekiwana data i czas przybycia statku do portu (ETA)

Podstawowy cel przybycia

Informacje wymagane zgodnie z rozdziałem XI-2 prawidło 9.2.1 konwencji SOLAS

Czy statek posiada ważny Międzynarodowy certyfikat ochrony statku (ISSC)?

TAK

ISSC

NIE – dlaczego?

Wydany przez (nazwa administracji lub RSO)

Data wygaśnięcia (dd/mm/rrrr)

Czy statek posiada zatwierdzony plan ochrony statku (SSP)?

TAK

NIE

Poziom ochrony, na którym operuje statek

Poziom ochrony 1

Poziom ochrony 2

Poziom ochrony 3

Położenie statku w chwili dokonania zgłoszenia

Lista ostatnich 10 zawinięć do obiektów portowych w porządku chronologicznym (począwszy od ostatniego):

nr

Od kiedy (dd/mm/rrrr)

Do kiedy (dd/mm/rrrr)

Port

Państwo

UN/LOCODE (jeżeli dostępny)

Obiekt portowy

Poziom ochrony

1

SL =

2

SL =

3

SL =

4

SL =

5

SL =

nr

Od kiedy (dd/mm/rrrr)

Do kiedy (dd/mm/rrrr)

Port

Państwo

UN/LOCODE (jeżeli dostępny)

Obiekt portowy

Poziom ochrony

6

SL =

7

SL =

8

SL =

9

SL =

10

SL =

Czy na statku były wprowadzane specjalne lub dodatkowe środki ochrony poza określonymi w zatwierdzonym planie ochrony statku?

Jeżeli TAK, należy podać wprowadzone specjalne lub dodatkowe środki ochrony.

TAK

NIE

nr (jak wyżej)

Specjalne lub dodatkowe środki ochrony wprowadzone na statku

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Lista działań statek-statek w porządku chronologicznym (począwszy od ostatniego działania), które były podjęte w czasie ostatnich 10 zawinięć do obiektów portowych. W razie potrzeby przedłużyć tabelę lub kontynuować na oddzielnej stronie – podać całkowitą liczbę działań statek-statek:

Czy procedury dotyczące ochrony określone w zatwierdzonym planie ochrony statku zostały podjęte w trakcie działań statek-statek?

Jeżeli NIE, należy w ostatniej kolumnie podać szczegóły dotyczące środków ochrony podjętych zamiast środków określonych w planie ochrony statku.

TAK

NIE

nr

Od kiedy (dd/mm/rrrr)

Do kiedy (dd/mm/rrrr)

Lokalizacja lub długość i szerokość geograficzna

Działanie statek-statek

Środki ochrony podjęte zamiast środków określonych w planie ochrony statku

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Ogólny opis ładunku na statku

Czy statek przewozi jako ładunek substancje niebezpieczne zakwalifikowane do klas 1, 2.1, 2.3, 3, 4.1, 5.1, 6.1, 6.2, 7 lub 8 kodeksu IMDG?

TAK

NIE

Jeżeli TAK, należy potwierdzić, że załączono manifest ładunków niebezpiecznych (lub odpowiedni wyciąg)

Należy potwierdzić załączenie listy załogi statku

TAK

Należy potwierdzić załączenie listy pasażerów

TAK

Inne informacje związane z ochroną statku

Czy istnieją inne informacje związane z ochroną statku, które należy zgłosić?

TAK

Szczegółowe informacje:

NIE

Agent statku w porcie przybycia

Imię i nazwisko:

Dane kontaktowe (nr tel.):

Dane osoby wypełniającej zgłoszenie

Tytuł lub stanowisko (niepotrzebne skreślić):

Kapitan/SSO/CSO/agent statku (jak wyżej)

Imię i nazwisko:

Podpis:

Data/czas/miejsce wypełnienia zgłoszenia

---

| 25.7.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 198/88 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 198/88

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1240

z dnia 20 czerwca 2019 r.

w sprawie utworzenia europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji

(wersja przekształcona)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74 i art. 79 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 (2) zostało znacząco zmienione. Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian i w celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 (2) zostało znacząco zmienione. Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian i w celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone.

| (2) | Znaczny wzrost przepływów migracyjnych w 2015 i 2016 r. spowodował duże obciążenie systemów migracyjnych, azylowych i zarządzania granicami. Stanowi to wyzwanie dla Unii i państw członkowskich, świadcząc o potrzebie wzmocnienia polityki Unii w obszarze migracji z myślą o wypracowaniu skoordynowanej i skutecznej odpowiedzi ze strony Europy. |
| --- | --- |

(2)

Znaczny wzrost przepływów migracyjnych w 2015 i 2016 r. spowodował duże obciążenie systemów migracyjnych, azylowych i zarządzania granicami. Stanowi to wyzwanie dla Unii i państw członkowskich, świadcząc o potrzebie wzmocnienia polityki Unii w obszarze migracji z myślą o wypracowaniu skoordynowanej i skutecznej odpowiedzi ze strony Europy.

| (3) | Celem unijnej polityki w dziedzinie migracji jest zastąpienie nieuregulowanych i niekontrolowanych przepływów migracyjnych przez bezpieczne i dobrze zarządzane drogi dzięki kompleksowemu podejściu mającemu na celu zapewnienie na wszystkich etapach skutecznego zarządzania przepływami migracyjnymi zgodnie z Tytułem V Rozdział 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). |
| --- | --- |

(3)

Celem unijnej polityki w dziedzinie migracji jest zastąpienie nieuregulowanych i niekontrolowanych przepływów migracyjnych przez bezpieczne i dobrze zarządzane drogi dzięki kompleksowemu podejściu mającemu na celu zapewnienie na wszystkich etapach skutecznego zarządzania przepływami migracyjnymi zgodnie z Tytułem V Rozdział 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

| (4) | Przestrzeganie praw człowieka jest podstawową zasadą Unii. Unia z zaangażowaniem chroni prawa człowieka i podstawowe wolności wszystkich migrantów, niezależnie od ich statusu migracyjnego, w pełnej zgodności z prawem międzynarodowym. W związku z tym środki podejmowane przez urzędników łącznikowych ds. imigracji przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia, w szczególności w przypadkach dotyczących osób wymagających szczególnego traktowania, powinny być zgodne z prawami podstawowymi, zgodnie z mającym zastosowanie prawem międzynarodowym i unijnym, w tym z art. 2 i 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(4)

Przestrzeganie praw człowieka jest podstawową zasadą Unii. Unia z zaangażowaniem chroni prawa człowieka i podstawowe wolności wszystkich migrantów, niezależnie od ich statusu migracyjnego, w pełnej zgodności z prawem międzynarodowym. W związku z tym środki podejmowane przez urzędników łącznikowych ds. imigracji przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia, w szczególności w przypadkach dotyczących osób wymagających szczególnego traktowania, powinny być zgodne z prawami podstawowymi, zgodnie z mającym zastosowanie prawem międzynarodowym i unijnym, w tym z art. 2 i 6 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej.

| (5) | Aby zapewnić skuteczne wprowadzenie w życie wszystkich aspektów unijnej polityki imigracyjnej, należy prowadzić spójny dialog i współpracę z najważniejszymi państwami trzecimi pochodzenia i tranzytu migrantów i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Współpraca taka, zgodnie z kompleksowym podejściem określonym w Europejskim programie w zakresie migracji, powinna zapewniać lepsze zarządzanie imigracją, w tym wyjazdami i powrotami, wspierać zdolność do gromadzenia i rozpowszechniania informacji, w tym na temat dostępu osób ubiegających się do ochrony międzynarodowej oraz, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, na temat reintegracji, a także zapobiegać nielegalnej imigracji, przemytowi migrantów i handlowi ludźmi oraz zwalczać je. |
| --- | --- |

(5)

Aby zapewnić skuteczne wprowadzenie w życie wszystkich aspektów unijnej polityki imigracyjnej, należy prowadzić spójny dialog i współpracę z najważniejszymi państwami trzecimi pochodzenia i tranzytu migrantów i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Współpraca taka, zgodnie z kompleksowym podejściem określonym w Europejskim programie w zakresie migracji, powinna zapewniać lepsze zarządzanie imigracją, w tym wyjazdami i powrotami, wspierać zdolność do gromadzenia i rozpowszechniania informacji, w tym na temat dostępu osób ubiegających się do ochrony międzynarodowej oraz, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, na temat reintegracji, a także zapobiegać nielegalnej imigracji, przemytowi migrantów i handlowi ludźmi oraz zwalczać je.

| (6) | Narzędzia ochrony obejmują środki zawarte w Globalnym podejściu do kwestii migracji i mobilności. Strategie legalnej imigracji i kanały między Unią a państwami trzecimi powinny obejmować także migrację zarobkową, wizy dla studentów i łączenie rodzin, bez uszczerbku dla krajowych kompetencji państw członkowskich. |
| --- | --- |

(6)

Narzędzia ochrony obejmują środki zawarte w Globalnym podejściu do kwestii migracji i mobilności. Strategie legalnej imigracji i kanały między Unią a państwami trzecimi powinny obejmować także migrację zarobkową, wizy dla studentów i łączenie rodzin, bez uszczerbku dla krajowych kompetencji państw członkowskich.

| (7) | W kontekście rosnącego zapotrzebowania na analizy i informacje stanowiące podstawę polityki i działań operacyjnych opartych na dowodach, niezbędne jest zapewnienie, aby znajomość tematu i wiedza urzędników łącznikowych ds. imigracji przyczyniała się w pełni do stworzenia kompleksowego obrazu sytuacji w państwach trzecich. |
| --- | --- |

(7)

W kontekście rosnącego zapotrzebowania na analizy i informacje stanowiące podstawę polityki i działań operacyjnych opartych na dowodach, niezbędne jest zapewnienie, aby znajomość tematu i wiedza urzędników łącznikowych ds. imigracji przyczyniała się w pełni do stworzenia kompleksowego obrazu sytuacji w państwach trzecich.

| (8) | Informacje na temat składu przepływów migracyjnych powinny, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, zawierać informacje dotyczące deklarowanego przez migrantów wieku, struktury płci oraz rodziny oraz dotyczące małoletnich bez opieki. |
| --- | --- |

(8)

Informacje na temat składu przepływów migracyjnych powinny, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, zawierać informacje dotyczące deklarowanego przez migrantów wieku, struktury płci oraz rodziny oraz dotyczące małoletnich bez opieki.

| (9) | Oddelegowanie obecnych europejskich urzędników łącznikowych ds. migracji do najważniejszych krajów trzecich pochodzenia i tranzytu, do czego wezwano w konkluzjach ze specjalnego posiedzenia szefów państw i rządów w dniu 23 kwietnia 2015 r., stanowiło pierwszy krok w kierunku ściślejszej współpracy z państwami trzecimi w kwestiach związanych z migracją oraz lepszej współpracy z urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji oddelegowanymi przez państwa członkowskie. W oparciu o te doświadczenia powinny zostać przewidziane długoterminowe oddelegowania urzędników łącznikowych ds. imigracji przez Komisję do państw trzecich w celu wspierania opracowywania i wdrażania unijnych działań w dziedzinie migracji oraz maksymalizacji ich wpływu na migrację. |
| --- | --- |

(9)

Oddelegowanie obecnych europejskich urzędników łącznikowych ds. migracji do najważniejszych krajów trzecich pochodzenia i tranzytu, do czego wezwano w konkluzjach ze specjalnego posiedzenia szefów państw i rządów w dniu 23 kwietnia 2015 r., stanowiło pierwszy krok w kierunku ściślejszej współpracy z państwami trzecimi w kwestiach związanych z migracją oraz lepszej współpracy z urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji oddelegowanymi przez państwa członkowskie. W oparciu o te doświadczenia powinny zostać przewidziane długoterminowe oddelegowania urzędników łącznikowych ds. imigracji przez Komisję do państw trzecich w celu wspierania opracowywania i wdrażania unijnych działań w dziedzinie migracji oraz maksymalizacji ich wpływu na migrację.

| (10) | Celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie lepszej koordynacji i optymalnego korzystania z sieci urzędników łącznikowych oddelegowanych do państw trzecich przez właściwe ograny państw członkowskich, w tym, w stosownych przypadkach, przez organy ścigania, a także przez Komisję i agencje unijne, aby skuteczniej realizować priorytety Unii w zakresie zapobiegania i zwalczania nielegalnej imigracji i związanej z nią przestępczości transgranicznej, takiej jak przemyt migrantów i handel ludźmi, w zakresie ułatwiania godnego i skutecznego powrotu, readmisji i reintegracji, przyczyniania się do zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi Unii, a także wspierania zarządzania legalną imigracją, w tym w dziedzinie ochrony międzynarodowej, przesiedleń i poprzedzających wyjazd środków integracyjnych podejmowanych przez państwa członkowskie i Unię. Koordynacja taka powinna odbywać się w pełnym poszanowaniu istniejącej struktury dowodzenia i podległości służbowej między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji i ich odpowiednimi organami delegującymi, jak również wśród samych urzędników łącznikowych ds. imigracji. |
| --- | --- |

(10)

Celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie lepszej koordynacji i optymalnego korzystania z sieci urzędników łącznikowych oddelegowanych do państw trzecich przez właściwe ograny państw członkowskich, w tym, w stosownych przypadkach, przez organy ścigania, a także przez Komisję i agencje unijne, aby skuteczniej realizować priorytety Unii w zakresie zapobiegania i zwalczania nielegalnej imigracji i związanej z nią przestępczości transgranicznej, takiej jak przemyt migrantów i handel ludźmi, w zakresie ułatwiania godnego i skutecznego powrotu, readmisji i reintegracji, przyczyniania się do zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi Unii, a także wspierania zarządzania legalną imigracją, w tym w dziedzinie ochrony międzynarodowej, przesiedleń i poprzedzających wyjazd środków integracyjnych podejmowanych przez państwa członkowskie i Unię. Koordynacja taka powinna odbywać się w pełnym poszanowaniu istniejącej struktury dowodzenia i podległości służbowej między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji i ich odpowiednimi organami delegującymi, jak również wśród samych urzędników łącznikowych ds. imigracji.

| (11) | W oparciu o doświadczenia ze stosowania rozporządzenia (WE) nr 377/2004 niniejsze rozporządzenie ma na celu zapewnienie, aby urzędnicy łącznikowi ds. imigracji przyczyniali się do funkcjonowania europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, przede wszystkim poprzez ustanowienie mechanizmu, za pomocą którego państwa członkowskie, Komisja i agencje unijne będą mogły bardziej systematycznie koordynować zadania i funkcje swoich urzędników łącznikowych oddelegowanych do państw trzecich. |
| --- | --- |

(11)

W oparciu o doświadczenia ze stosowania rozporządzenia (WE) nr 377/2004 niniejsze rozporządzenie ma na celu zapewnienie, aby urzędnicy łącznikowi ds. imigracji przyczyniali się do funkcjonowania europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, przede wszystkim poprzez ustanowienie mechanizmu, za pomocą którego państwa członkowskie, Komisja i agencje unijne będą mogły bardziej systematycznie koordynować zadania i funkcje swoich urzędników łącznikowych oddelegowanych do państw trzecich.

| (12) | Biorąc pod uwagę fakt, że urzędnicy łącznikowi zajmujący się kwestiami związanymi z migracją są oddelegowywani przez różne właściwe organy oraz że ich uprawnienia i zadania mogą się pokrywać, należy podjąć wysiłki w celu wzmocnienia współpracy między urzędnikami łącznikowymi działającymi w tym samym państwie trzecim lub regionie. Jeżeli urzędnicy łącznikowi ds. imigracji są oddelegowywani przez Komisję lub agencje unijne do misji dyplomatycznych Unii w państwie trzecim, powinni oni ułatwiać i wspierać sieć urzędników łącznikowych ds. imigracji w tym państwie trzecim. W stosownych przypadkach sieci takie można rozszerzyć na urzędników łącznikowych oddelegowanych przez państwa inne niż państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(12)

Biorąc pod uwagę fakt, że urzędnicy łącznikowi zajmujący się kwestiami związanymi z migracją są oddelegowywani przez różne właściwe organy oraz że ich uprawnienia i zadania mogą się pokrywać, należy podjąć wysiłki w celu wzmocnienia współpracy między urzędnikami łącznikowymi działającymi w tym samym państwie trzecim lub regionie. Jeżeli urzędnicy łącznikowi ds. imigracji są oddelegowywani przez Komisję lub agencje unijne do misji dyplomatycznych Unii w państwie trzecim, powinni oni ułatwiać i wspierać sieć urzędników łącznikowych ds. imigracji w tym państwie trzecim. W stosownych przypadkach sieci takie można rozszerzyć na urzędników łącznikowych oddelegowanych przez państwa inne niż państwa członkowskie.

| (13) | Ustanowienie solidnego mechanizmu, który zapewnia lepszą koordynację i współpracę wszystkich urzędników łącznikowych zajmujących się w ramach swoich obowiązków kwestiami dotyczącymi imigracji, jest niezbędne do zmniejszenia luk informacyjnych, ograniczenia do minimum powielania działań oraz do maksymalnego zwiększenia zdolności operacyjnych i skuteczności. Rada Sterująca powinna zapewnić wytyczne zgodne z priorytetami polityki Unii – przy uwzględnieniu stosunków zewnętrznych Unii – oraz powinna otrzymać niezbędne uprawnienia, w szczególności w zakresie przyjmowania dwuletnich programów prac sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, ustalania powierzanych urzędnikom łącznikowym ds. imigracji odpowiednich doraźnych działań w zależności od priorytetów i nowych potrzeb, które nie zostały uwzględnione w dwuletnim programie prac oraz przydzielania zasobów na uzgodnione działania, a także powinna ponosić odpowiedzialność za ich realizację. Zadania Rady Sterującej ani koordynatorów sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji nie powinny naruszać kompetencji organów delegujących w odniesieniu do przydzielania zadań ich odpowiednim urzędnikom łącznikowym ds. imigracji. Wykonując swoje zadania, Rada Sterująca powinna uwzględniać różnorodność sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, a także stanowiska państw członkowskich, które są najbardziej zainteresowane stosunkami z poszczególnymi państwami trzecimi. |
| --- | --- |

(13)

Ustanowienie solidnego mechanizmu, który zapewnia lepszą koordynację i współpracę wszystkich urzędników łącznikowych zajmujących się w ramach swoich obowiązków kwestiami dotyczącymi imigracji, jest niezbędne do zmniejszenia luk informacyjnych, ograniczenia do minimum powielania działań oraz do maksymalnego zwiększenia zdolności operacyjnych i skuteczności. Rada Sterująca powinna zapewnić wytyczne zgodne z priorytetami polityki Unii – przy uwzględnieniu stosunków zewnętrznych Unii – oraz powinna otrzymać niezbędne uprawnienia, w szczególności w zakresie przyjmowania dwuletnich programów prac sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, ustalania powierzanych urzędnikom łącznikowym ds. imigracji odpowiednich doraźnych działań w zależności od priorytetów i nowych potrzeb, które nie zostały uwzględnione w dwuletnim programie prac oraz przydzielania zasobów na uzgodnione działania, a także powinna ponosić odpowiedzialność za ich realizację. Zadania Rady Sterującej ani koordynatorów sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji nie powinny naruszać kompetencji organów delegujących w odniesieniu do przydzielania zadań ich odpowiednim urzędnikom łącznikowym ds. imigracji. Wykonując swoje zadania, Rada Sterująca powinna uwzględniać różnorodność sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, a także stanowiska państw członkowskich, które są najbardziej zainteresowane stosunkami z poszczególnymi państwami trzecimi.

| (14) | Rada Sterująca powinna ustanowić i regularnie aktualizować wykaz urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych do państw trzecich. Wykaz powinien zawierać informacje dotyczące lokalizacji, struktury i działalności różnych sieci, w tym dane kontaktowe oraz krótki opis obowiązków urzędników łącznikowych ds. imigracji. |
| --- | --- |

(14)

Rada Sterująca powinna ustanowić i regularnie aktualizować wykaz urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych do państw trzecich. Wykaz powinien zawierać informacje dotyczące lokalizacji, struktury i działalności różnych sieci, w tym dane kontaktowe oraz krótki opis obowiązków urzędników łącznikowych ds. imigracji.

| (15) | Należy propagować wspólne oddelegowania urzędników łącznikowych w celu wzmocnienia współpracy operacyjnej i wymiany informacji między państwami członkowskimi, jak również w celu zaspokojenia potrzeb na poziomie Unii określonych przez Radę Sterującą. Wspólne oddelegowanie dokonywane przez co najmniej dwa państwa członkowskie powinno być dofinansowane ze środków unijnych, w celu zachęcenia do podejmowania takich działań i zapewnienia wartości dodanej wszystkim państwom członkowskim. |
| --- | --- |

(15)

Należy propagować wspólne oddelegowania urzędników łącznikowych w celu wzmocnienia współpracy operacyjnej i wymiany informacji między państwami członkowskimi, jak również w celu zaspokojenia potrzeb na poziomie Unii określonych przez Radę Sterującą. Wspólne oddelegowanie dokonywane przez co najmniej dwa państwa członkowskie powinno być dofinansowane ze środków unijnych, w celu zachęcenia do podejmowania takich działań i zapewnienia wartości dodanej wszystkim państwom członkowskim.

| (16) | Należy przyjąć postanowienia szczególne dotyczące szerszych unijnych działań na rzecz budowania zdolności urzędników łącznikowych ds. imigracji. Takie budowanie zdolności powinno obejmować opracowanie – we współpracy z odpowiednimi agencjami unijnymi – wspólnych podstawowych programów nauczania i kursów szkoleniowych organizowanych przed oddelegowaniem, w tym dotyczących praw podstawowych, oraz wzmocnienie zdolności operacyjnej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji. Takie programy powinny być nieobowiązkowe i uzupełniać krajowe programy ustanowione przez organy delegujące. |
| --- | --- |

(16)

Należy przyjąć postanowienia szczególne dotyczące szerszych unijnych działań na rzecz budowania zdolności urzędników łącznikowych ds. imigracji. Takie budowanie zdolności powinno obejmować opracowanie – we współpracy z odpowiednimi agencjami unijnymi – wspólnych podstawowych programów nauczania i kursów szkoleniowych organizowanych przed oddelegowaniem, w tym dotyczących praw podstawowych, oraz wzmocnienie zdolności operacyjnej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji. Takie programy powinny być nieobowiązkowe i uzupełniać krajowe programy ustanowione przez organy delegujące.

| (17) | Sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji powinny unikać powielania działań agencji unijnych i innych unijnych instrumentów i struktur, w tym pracy grup w ramach lokalnej współpracy w ramach układu z Schengen, oraz powinny wnieść wartość dodaną do tego, co już te agencje unijne i inne unijne instrumenty i struktury osiągają w zakresie gromadzenia i wymiany informacji w dziedzinie migracji, w szczególności poprzez skupienie się na aspektach operacyjnych. Te sieci powinny działać w charakterze pośredników i dostawców informacji z państw trzecich w celu wspierania agencji unijnych w ich funkcji i zadaniach, w szczególności w przypadkach, gdy agencje unijne nie nawiązały jeszcze współpracy z państwami trzecimi. W tym celu należy zacieśnić współpracę między sieciami urzędników łącznikowych ds. imigracji i odpowiednimi agencjami unijnymi. Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji powinni być zawsze świadomi faktu, że ich działania mogą mieć skutki dla działalności lub reputacji lokalnych i regionalnych sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji. Powinni oni postępować odpowiednio w trakcie wykonywania swoich zadań. |
| --- | --- |

(17)

Sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji powinny unikać powielania działań agencji unijnych i innych unijnych instrumentów i struktur, w tym pracy grup w ramach lokalnej współpracy w ramach układu z Schengen, oraz powinny wnieść wartość dodaną do tego, co już te agencje unijne i inne unijne instrumenty i struktury osiągają w zakresie gromadzenia i wymiany informacji w dziedzinie migracji, w szczególności poprzez skupienie się na aspektach operacyjnych. Te sieci powinny działać w charakterze pośredników i dostawców informacji z państw trzecich w celu wspierania agencji unijnych w ich funkcji i zadaniach, w szczególności w przypadkach, gdy agencje unijne nie nawiązały jeszcze współpracy z państwami trzecimi. W tym celu należy zacieśnić współpracę między sieciami urzędników łącznikowych ds. imigracji i odpowiednimi agencjami unijnymi. Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji powinni być zawsze świadomi faktu, że ich działania mogą mieć skutki dla działalności lub reputacji lokalnych i regionalnych sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji. Powinni oni postępować odpowiednio w trakcie wykonywania swoich zadań.

| (18) | Organy państwa członkowskiego powinny zapewnić, aby – w stosownych przypadkach i zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym – informacje otrzymywane przez urzędników łącznikowych oddelegowanych do innych państw członkowskich oraz strategiczne i operacyjne produkty analizy agencji unijnych dotyczące nielegalnej imigracji, godnych i skutecznych powrotów i reintegracji, przestępczości transgranicznej, ochrony międzynarodowej i przesiedleń faktycznie docierały do urzędników łącznikowych ds. imigracji w państwach trzecich oraz aby informacje dostarczane przez urzędników łącznikowych ds. imigracji były przekazywane odpowiednim agencjom unijnym; w szczególności Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Agencji Unii Europejskiej ds. współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europolowi) i Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) – w zakresie ich odpowiednich ram prawnych. |
| --- | --- |

(18)

Organy państwa członkowskiego powinny zapewnić, aby – w stosownych przypadkach i zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym – informacje otrzymywane przez urzędników łącznikowych oddelegowanych do innych państw członkowskich oraz strategiczne i operacyjne produkty analizy agencji unijnych dotyczące nielegalnej imigracji, godnych i skutecznych powrotów i reintegracji, przestępczości transgranicznej, ochrony międzynarodowej i przesiedleń faktycznie docierały do urzędników łącznikowych ds. imigracji w państwach trzecich oraz aby informacje dostarczane przez urzędników łącznikowych ds. imigracji były przekazywane odpowiednim agencjom unijnym; w szczególności Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Agencji Unii Europejskiej ds. współpracy i Szkolenia w Dziedzinie Egzekwowania Prawa (Europolowi) i Europejskiemu Urzędowi Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) – w zakresie ich odpowiednich ram prawnych.

| (19) | Aby zapewnić jak najskuteczniejsze wykorzystanie informacji gromadzonych przez sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, informacje takie powinny być dostępne za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych. |
| --- | --- |

(19)

Aby zapewnić jak najskuteczniejsze wykorzystanie informacji gromadzonych przez sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, informacje takie powinny być dostępne za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych.

| (20) | Informacje gromadzone przez urzędników łącznikowych ds. imigracji powinny wspierać wdrażanie technicznych i operacyjnych aspektów europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 (3), oraz przyczyniać się do tworzenia i obsługi krajowych systemów nadzorowania granic zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013 (4). |
| --- | --- |

(20)

Informacje gromadzone przez urzędników łącznikowych ds. imigracji powinny wspierać wdrażanie technicznych i operacyjnych aspektów europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 (3), oraz przyczyniać się do tworzenia i obsługi krajowych systemów nadzorowania granic zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013 (4).

| (21) | Powinno być możliwe wykorzystanie zasobów dostępnych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 (5) w celu wspierania działalności europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, jak również w celu dokonywania przez państwa członkowskie wspólnych oddelegowań urzędników łącznikowych ds. imigracji. |
| --- | --- |

(21)

Powinno być możliwe wykorzystanie zasobów dostępnych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 (5) w celu wspierania działalności europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, jak również w celu dokonywania przez państwa członkowskie wspólnych oddelegowań urzędników łącznikowych ds. imigracji.

| (22) | Przetwarzanie danych osobowych, w tym ich przekazywanie przez państwa członkowskie w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (6). Przy przetwarzaniu danych osobowych Komisja i agencje unijne powinny stosować rozporządzenie (UE) 2018/1725 Parlamentu Europejskiego i Rady (7). |
| --- | --- |

(22)

Przetwarzanie danych osobowych, w tym ich przekazywanie przez państwa członkowskie w ramach niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (6). Przy przetwarzaniu danych osobowych Komisja i agencje unijne powinny stosować rozporządzenie (UE) 2018/1725 Parlamentu Europejskiego i Rady (7).

| (23) | Przetwarzanie danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia powinno być prowadzone w celu udzielania pomocy w powrocie obywateli państw trzecich, ułatwiania przesiedlania osób potrzebujących ochrony międzynarodowej oraz wprowadzania w życie unijnych i krajowych środków w zakresie przyjmowania w celu dopuszczenia legalnej migracji oraz w celu zapobiegania nielegalnej imigracji, przemytowi migrantów i handlowi ludźmi oraz zwalczania tych zjawisk. Niezbędne są zatem ramy prawne, w których uznaje się rolę urzędników łącznikowych ds. imigracji w tym kontekście. |
| --- | --- |

(23)

Przetwarzanie danych osobowych w ramach niniejszego rozporządzenia powinno być prowadzone w celu udzielania pomocy w powrocie obywateli państw trzecich, ułatwiania przesiedlania osób potrzebujących ochrony międzynarodowej oraz wprowadzania w życie unijnych i krajowych środków w zakresie przyjmowania w celu dopuszczenia legalnej migracji oraz w celu zapobiegania nielegalnej imigracji, przemytowi migrantów i handlowi ludźmi oraz zwalczania tych zjawisk. Niezbędne są zatem ramy prawne, w których uznaje się rolę urzędników łącznikowych ds. imigracji w tym kontekście.

| (24) | Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji muszą przetwarzać dane osobowe w celu ułatwienia właściwego wdrażania procedur powrotu, skutecznego egzekwowania decyzji nakazujących powrót oraz, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, reintegracji. W odniesieniu do państw trzecich powrotu często nie wydano decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony przyjętych przez Komisję na podstawie art. 45 rozporządzenia (UE) 2016/679, często państwa te nie zawarły ani nie zamierzają zawrzeć z Unią umowy o readmisji, ani nie zapewniają one w inny sposób odpowiednich zabezpieczeń w rozumieniu art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679. Pomimo szeroko zakrojonych wysiłków Unii we współpracy z głównymi państwami pochodzenia nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich podlegających obowiązkowi powrotu, nie zawsze możliwe jest zapewnienie, by takie państwa trzecie systematycznie wypełniały zobowiązanie ustanowione na mocy prawa międzynarodowego do readmisji własnych obywateli. Z tego względu umowy o readmisji zawarte lub negocjowane przez Unię lub państwa członkowskie i przewidujące odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do przekazywania danych państwom trzecim zgodnie z art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679 obejmują ograniczoną liczbę takich państw trzecich. W sytuacji, w której takie umowy nie istnieją, urzędnicy łącznikowi ds. imigracji powinni przekazywać dane osobowe na potrzeby realizacji operacji powrotowych Unii zgodnie z warunkami określonymi w art. 49 rozporządzenia (UE) 2016/679. |
| --- | --- |

(24)

Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji muszą przetwarzać dane osobowe w celu ułatwienia właściwego wdrażania procedur powrotu, skutecznego egzekwowania decyzji nakazujących powrót oraz, w stosownych przypadkach i w miarę możliwości, reintegracji. W odniesieniu do państw trzecich powrotu często nie wydano decyzji stwierdzających odpowiedni stopień ochrony przyjętych przez Komisję na podstawie art. 45 rozporządzenia (UE) 2016/679, często państwa te nie zawarły ani nie zamierzają zawrzeć z Unią umowy o readmisji, ani nie zapewniają one w inny sposób odpowiednich zabezpieczeń w rozumieniu art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679. Pomimo szeroko zakrojonych wysiłków Unii we współpracy z głównymi państwami pochodzenia nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich podlegających obowiązkowi powrotu, nie zawsze możliwe jest zapewnienie, by takie państwa trzecie systematycznie wypełniały zobowiązanie ustanowione na mocy prawa międzynarodowego do readmisji własnych obywateli. Z tego względu umowy o readmisji zawarte lub negocjowane przez Unię lub państwa członkowskie i przewidujące odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do przekazywania danych państwom trzecim zgodnie z art. 46 rozporządzenia (UE) 2016/679 obejmują ograniczoną liczbę takich państw trzecich. W sytuacji, w której takie umowy nie istnieją, urzędnicy łącznikowi ds. imigracji powinni przekazywać dane osobowe na potrzeby realizacji operacji powrotowych Unii zgodnie z warunkami określonymi w art. 49 rozporządzenia (UE) 2016/679.

| (25) | W drodze wyjątku od wymogu przyjęcia decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony lub odpowiednich zabezpieczeń powinno być dopuszczone przekazywanie danych osobowych organom państwa trzeciego na podstawie niniejszego rozporządzenia w celu wdrażania unijnej polityki powrotowej. Powinno być zatem możliwe, aby urzędnicy łącznikowi ds. imigracji korzystali z odstępstwa określonego w art. 49 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/679, z zastrzeżeniem warunków określonych w tym artykule, do celów niniejszego rozporządzenia, a mianowicie godnego i skutecznego powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają warunków wjazdu, pobytu lub zamieszkania w państwach członkowskich lub przestali je spełniać, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE (8). |
| --- | --- |

(25)

W drodze wyjątku od wymogu przyjęcia decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony lub odpowiednich zabezpieczeń powinno być dopuszczone przekazywanie danych osobowych organom państwa trzeciego na podstawie niniejszego rozporządzenia w celu wdrażania unijnej polityki powrotowej. Powinno być zatem możliwe, aby urzędnicy łącznikowi ds. imigracji korzystali z odstępstwa określonego w art. 49 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) 2016/679, z zastrzeżeniem warunków określonych w tym artykule, do celów niniejszego rozporządzenia, a mianowicie godnego i skutecznego powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają warunków wjazdu, pobytu lub zamieszkania w państwach członkowskich lub przestali je spełniać, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE (8).

| (26) | W interesie zainteresowanych osób, urzędnicy łącznikowi ds. imigracji powinni mieć możliwość przetwarzania danych osobowych osób wymagających międzynarodowej ochrony podlegających przesiedleniom oraz osób pragnących legalnie migrować do Unii, w celu potwierdzenia ich tożsamości i obywatelstwa. Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji działają w kontekście, w którym uzyskują istotne informacje na temat działalności organizacji przestępczych zamieszanych w przemyt migrantów i handel ludźmi. W związku z tym powinni oni również mieć możliwość wymiany danych osobowych przetwarzanych w trakcie pełnienia obowiązków z organami ścigania i w ramach sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, pod warunkiem że dane osobowe, o których mowa, są niezbędne zarówno do zapobiegania i zwalczania nieregularnej migracji, jak i do zapobiegania, prowadzenia dochodzeń, wykrywania i ścigania w zakresie przemytu migrantów lub handlu ludźmi. |
| --- | --- |

(26)

W interesie zainteresowanych osób, urzędnicy łącznikowi ds. imigracji powinni mieć możliwość przetwarzania danych osobowych osób wymagających międzynarodowej ochrony podlegających przesiedleniom oraz osób pragnących legalnie migrować do Unii, w celu potwierdzenia ich tożsamości i obywatelstwa. Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji działają w kontekście, w którym uzyskują istotne informacje na temat działalności organizacji przestępczych zamieszanych w przemyt migrantów i handel ludźmi. W związku z tym powinni oni również mieć możliwość wymiany danych osobowych przetwarzanych w trakcie pełnienia obowiązków z organami ścigania i w ramach sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, pod warunkiem że dane osobowe, o których mowa, są niezbędne zarówno do zapobiegania i zwalczania nieregularnej migracji, jak i do zapobiegania, prowadzenia dochodzeń, wykrywania i ścigania w zakresie przemytu migrantów lub handlu ludźmi.

| (27) | Cele niniejszego rozporządzenia zakładają optymalizację korzystania z sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych przez państwa członkowskie, Komisję i agencje unijne do państw trzecich w celu skuteczniejszego wdrażania unijnych priorytetów w poszanowaniu kompetencji krajowych państw członkowskich. Takie unijne priorytety obejmują zapewnianie skuteczniejszego zarządzania migracją z myślą o zastąpieniu nieuregulowanych przepływów bezpiecznymi i dobrze zarządzanymi drogami dzięki wszechstronnemu podejściu uwzględniającemu wszystkie aspekty imigracji, w tym zapobieganie przemytowi migrantów, handlowi ludźmi i nielegalnej imigracji oraz zwalczanie tych zjawisk. Dalsze unijne priorytety to ułatwianie godnego i skutecznego powrotu, readmisji i reintegracji, przyczynianie się do zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi Unii oraz wspieranie zarządzania legalną imigracją lub programami ochrony międzynarodowej Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na duże rozmiary i ich skutki na obszarze całej Unii możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(27)

Cele niniejszego rozporządzenia zakładają optymalizację korzystania z sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych przez państwa członkowskie, Komisję i agencje unijne do państw trzecich w celu skuteczniejszego wdrażania unijnych priorytetów w poszanowaniu kompetencji krajowych państw członkowskich. Takie unijne priorytety obejmują zapewnianie skuteczniejszego zarządzania migracją z myślą o zastąpieniu nieuregulowanych przepływów bezpiecznymi i dobrze zarządzanymi drogami dzięki wszechstronnemu podejściu uwzględniającemu wszystkie aspekty imigracji, w tym zapobieganie przemytowi migrantów, handlowi ludźmi i nielegalnej imigracji oraz zwalczanie tych zjawisk. Dalsze unijne priorytety to ułatwianie godnego i skutecznego powrotu, readmisji i reintegracji, przyczynianie się do zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi Unii oraz wspieranie zarządzania legalną imigracją lub programami ochrony międzynarodowej Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na duże rozmiary i ich skutki na obszarze całej Unii możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (28) | W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), który dotyczy obszarów, o których mowa w art. 1 pkt A i E decyzji Rady 1999/437/WE (10). |
| --- | --- |

(28)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), który dotyczy obszarów, o których mowa w art. 1 pkt A i E decyzji Rady 1999/437/WE (10).

| (29) | W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (11), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A i E decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW (12). |
| --- | --- |

(29)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (11), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A i E decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW (12).

| (30) | W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (13), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A i E decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (14). |
| --- | --- |

(30)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (13), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A i E decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (14).

| (31) | Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do TUE oraz do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani nie podlega jego stosowaniu. Przyjmując, że niniejsze rozporządzenie oparte jest na dorobku Schengen, Dania, zgodnie z art. 4 tego Protokołu, w terminie sześciu miesięcy po podjęciu przez Radę decyzji w sprawie niniejszego rozporządzenia, podejmie decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego. |
| --- | --- |

(31)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do TUE oraz do TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i nie jest nim związana, ani nie podlega jego stosowaniu. Przyjmując, że niniejsze rozporządzenie oparte jest na dorobku Schengen, Dania, zgodnie z art. 4 tego Protokołu, w terminie sześciu miesięcy po podjęciu przez Radę decyzji w sprawie niniejszego rozporządzenia, podejmie decyzję, czy dokona jego transpozycji do swego prawa krajowego.

| (32) | W dniu 1 października 2018 r., zgodnie z art. 5 ust. 2 Protokołu nr 19 w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do TUE i do TFUE, Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę o tym, że nie chce uczestniczyć w przyjęciu niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z art. 5 ust. 3 wspomnianego Protokołu w dniu 31 stycznia 2019 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie notyfikacji przez Zjednoczone Królestwo chęci zaprzestania stosowania niektórych przepisów dorobku Schengen zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 377/2004. Na tej podstawie dnia 18 lutego 2019 r. (15) Rada podjęła decyzję, że od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia decyzja Rady 2000/365/WE (16) i pkt 6 załącznika I do decyzji Rady 2004/926/WE (17) przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 377/2004 oraz dalszych zmian do tego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(32)

W dniu 1 października 2018 r., zgodnie z art. 5 ust. 2 Protokołu nr 19 w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do TUE i do TFUE, Zjednoczone Królestwo powiadomiło Radę o tym, że nie chce uczestniczyć w przyjęciu niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z art. 5 ust. 3 wspomnianego Protokołu w dniu 31 stycznia 2019 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie notyfikacji przez Zjednoczone Królestwo chęci zaprzestania stosowania niektórych przepisów dorobku Schengen zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 377/2004. Na tej podstawie dnia 18 lutego 2019 r. (15) Rada podjęła decyzję, że od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia decyzja Rady 2000/365/WE (16) i pkt 6 załącznika I do decyzji Rady 2004/926/WE (17) przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 377/2004 oraz dalszych zmian do tego rozporządzenia.

| (33) | Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu nr 19 oraz art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE (18). |
| --- | --- |

(33)

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z art. 5 ust. 1 Protokołu nr 19 oraz art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE (18).

| (34) | Uczestnictwo Irlandii w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji 2002/192/WE, związane jest z obowiązkami Unii w zakresie wprowadzenia środków rozwijających przepisy dorobku Schengen mające na celu zwalczanie organizowania nielegalnej imigracji, w których uczestniczy Irlandia. |
| --- | --- |

(34)

Uczestnictwo Irlandii w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji 2002/192/WE, związane jest z obowiązkami Unii w zakresie wprowadzenia środków rozwijających przepisy dorobku Schengen mające na celu zwalczanie organizowania nielegalnej imigracji, w których uczestniczy Irlandia.

| (35) | Niniejsze rozporządzenie jest aktem stanowiącym rozwinięcie dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu, odpowiednio, art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. i art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r., |
| --- | --- |

(35)

Niniejsze rozporządzenie jest aktem stanowiącym rozwinięcie dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związanym w rozumieniu, odpowiednio, art. 3 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2003 r., art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2005 r. i art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r.,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy służące zacieśnieniu współpracy i koordynacji działań urzędników łącznikowych ds. migracji oddelegowanych do państw trzecich przez państwa członkowskie, Komisję i agencje unijne dzięki utworzeniu europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji.

2.   Niniejsze rozporządzenie nie narusza odpowiedzialności organów państw członkowskich, Komisji i agencji unijnych za określanie zakresu zadań i sprawozdawczości oraz przydzielanie tych zadań odpowiednim urzędnikom łącznikowym ds. imigracji ani zadań urzędników łącznikowych w ramach ich uprawnień na mocy prawa unijnego i krajowego oraz krajowych i unijnych polityk lub procedur lub na mocy specjalnych umów zawartych z państwem przyjmującym lub organizacjami międzynarodowymi.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „urzędnik łącznikowy ds. imigracji” oznacza urzędnika łącznikowego wyznaczonego i oddelegowanego za granicę przez właściwe organy jednego z państw członkowskich, Komisję lub agencję unijną, zgodnie z odpowiednią podstawą prawną, zajmującego się kwestiami związanymi z imigracją, również wtedy, gdy stanowi to jedynie część jego obowiązków. |
| --- | --- |

1)

„urzędnik łącznikowy ds. imigracji” oznacza urzędnika łącznikowego wyznaczonego i oddelegowanego za granicę przez właściwe organy jednego z państw członkowskich, Komisję lub agencję unijną, zgodnie z odpowiednią podstawą prawną, zajmującego się kwestiami związanymi z imigracją, również wtedy, gdy stanowi to jedynie część jego obowiązków.

| 2) | „oddelegowany za granicę” oznacza oddelegowany do państwa trzeciego, na rozsądny okres czasu określony przez odpowiedzialny organ, do jednej z następujących placówek:






  a) | przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa członkowskiego; |
| --- | --- | --- |

2)

„oddelegowany za granicę” oznacza oddelegowany do państwa trzeciego, na rozsądny okres czasu określony przez odpowiedzialny organ, do jednej z następujących placówek:

a)

przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa członkowskiego;

| b) | właściwych organów w państwie trzecim; |
| --- | --- |

b)

właściwych organów w państwie trzecim;

| c) | organizacji międzynarodowej; |
| --- | --- |

c)

organizacji międzynarodowej;

| d) | misji dyplomatycznej Unii; |
| --- | --- |

d)

misji dyplomatycznej Unii;

| 3) | „dane osobowe” oznaczają dane osobowe zgodnie z definicją w art. 4 pkt 1) rozporządzenia (UE) 2016/679; |
| --- | --- |

3)

„dane osobowe” oznaczają dane osobowe zgodnie z definicją w art. 4 pkt 1) rozporządzenia (UE) 2016/679;

| 4) | „powrót” oznacza powrót zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3) dyrektywy 2008/115/WE. |
| --- | --- |

4)

„powrót” oznacza powrót zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3) dyrektywy 2008/115/WE.

Artykuł 3

Zadania urzędników łącznikowych ds. imigracji

1.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji realizują zadania w ramach swoich uprawnień określonych przez organy delegujące i zgodnie z przepisami, w tym również przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, ustanowionymi w prawie Unii i prawie krajowym oraz w umowach lub porozumieniach zawartych z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi.

2.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji wykonują swoje zadania zgodnie z prawami podstawowymi jako ogólnymi zasadami prawa Unii, a także z prawem międzynarodowym, w tym z obowiązkami w zakresie praw człowieka. Szczególną uwagę poświęcają oni osobom wymagającym szczególnego traktowania i uwzględniają aspekt płci w przepływach migracyjnych.

3.   Każde państwo członkowskie zapewnia, aby jego urzędnicy łącznikowi ds. imigracji nawiązywali i podtrzymywali bezpośrednie kontakty z właściwymi organami państw trzecich, w tym w stosownych przypadkach z władzami lokalnymi i z właściwymi organizacjami działającymi w państwie trzecim, w tym organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza w celu wdrażania niniejszego rozporządzenia.

4.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji zbierają informacje do wykorzystania na poziomie operacyjnym albo na poziomie strategicznym, albo na obu poziomach. Informacje zbierane na podstawie niniejszego ustępu są zbierane zgodnie z art. 1 ust. 2 i nie zawierają danych osobowych, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2. Informacje te dotyczą w szczególności następujących kwestii:

| a) | europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami na granicach zewnętrznych w celu skutecznego zarządzania migracją; |
| --- | --- |

a)

europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami na granicach zewnętrznych w celu skutecznego zarządzania migracją;

| b) | przepływów migracyjnych mających źródło w danym państwie trzecim lub przez nie przechodzących, w tym – o ile to możliwe i istotne – składu przepływów migracyjnych i planowanego miejsca przeznaczenia migrantów; |
| --- | --- |

b)

przepływów migracyjnych mających źródło w danym państwie trzecim lub przez nie przechodzących, w tym – o ile to możliwe i istotne – składu przepływów migracyjnych i planowanego miejsca przeznaczenia migrantów;

| c) | szlaków, którymi odbywają się przepływy migracyjne, mające źródło w danym państwie trzecim lub przez nie przechodzące, w celu dotarcia na terytoria państw członkowskich; |
| --- | --- |

c)

szlaków, którymi odbywają się przepływy migracyjne, mające źródło w danym państwie trzecim lub przez nie przechodzące, w celu dotarcia na terytoria państw członkowskich;

| d) | istnienia, działalności i sposobów działania organizacji przestępczych biorących dział w przemycie migrantów i handlu ludźmi na szlakach migracyjnych; |
| --- | --- |

d)

istnienia, działalności i sposobów działania organizacji przestępczych biorących dział w przemycie migrantów i handlu ludźmi na szlakach migracyjnych;

| e) | incydentów i wydarzeń, które mogą być lub stać się przyczyną zmiany sytuacji w zakresie przepływów migracyjnych; |
| --- | --- |

e)

incydentów i wydarzeń, które mogą być lub stać się przyczyną zmiany sytuacji w zakresie przepływów migracyjnych;

| f) | metod stosowanych w celu podrabiania lub fałszowania dokumentów tożsamości oraz dokumentów podróży; |
| --- | --- |

f)

metod stosowanych w celu podrabiania lub fałszowania dokumentów tożsamości oraz dokumentów podróży;

| g) | sposobów i środków mających na celu pomoc organom w państwach trzecich w zapobieganiu nielegalnym przepływom migracyjnym mającym źródło na ich terytorium lub przechodzącym przez ich terytorium; |
| --- | --- |

g)

sposobów i środków mających na celu pomoc organom w państwach trzecich w zapobieganiu nielegalnym przepływom migracyjnym mającym źródło na ich terytorium lub przechodzącym przez ich terytorium;

| h) | środków poprzedzających wyjazd dostępnych dla imigrantów w państwach pochodzenia i przyjmujących państwach trzecich, które pomagają w udanej integracji po legalnym przyjeździe do państw członkowskich; |
| --- | --- |

h)

środków poprzedzających wyjazd dostępnych dla imigrantów w państwach pochodzenia i przyjmujących państwach trzecich, które pomagają w udanej integracji po legalnym przyjeździe do państw członkowskich;

| i) | sposobów i środków ułatwienia powrotu, readmisji i ponownej integracji; |
| --- | --- |

i)

sposobów i środków ułatwienia powrotu, readmisji i ponownej integracji;

| j) | skutecznego dostępu do ochrony, jaką państwo trzecie wdrożyło, w tym na rzecz osób wymagających szczególnego traktowania; |
| --- | --- |

j)

skutecznego dostępu do ochrony, jaką państwo trzecie wdrożyło, w tym na rzecz osób wymagających szczególnego traktowania;

| k) | istniejących i możliwych przyszłych strategii i kanałów legalnej imigracji między Unią a państwami trzecimi, z uwzględnieniem umiejętności i potrzeb rynku pracy w państwach członkowskich, a także przesiedleń i innych narzędzi ochrony; |
| --- | --- |

k)

istniejących i możliwych przyszłych strategii i kanałów legalnej imigracji między Unią a państwami trzecimi, z uwzględnieniem umiejętności i potrzeb rynku pracy w państwach członkowskich, a także przesiedleń i innych narzędzi ochrony;

| l) | zdolności, umiejętności, strategii politycznych, prawodawstwa i praktyk prawnych państw trzecich i zainteresowanych stron, w tym – o ile to możliwe i istotne – w zakresie ośrodków przyjęć i ośrodków detencyjnych oraz panujących w nich warunków, w związku z kwestiami, o których mowa w lit. a) - k) |
| --- | --- |

l)

zdolności, umiejętności, strategii politycznych, prawodawstwa i praktyk prawnych państw trzecich i zainteresowanych stron, w tym – o ile to możliwe i istotne – w zakresie ośrodków przyjęć i ośrodków detencyjnych oraz panujących w nich warunków, w związku z kwestiami, o których mowa w lit. a) - k)

5.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji koordynują między sobą i z odpowiednimi zainteresowanymi stronami swoje działania w zakresie pomocy w budowaniu zdolności dla organów państwa trzeciego i innych zainteresowanych stron w państwach trzecich.

6.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji mogą udzielać pomocy, z uwagi na ich wiedzę fachową i wykształcenie, w:

| a) | ustalaniu tożsamości i narodowości obywateli państw trzecich oraz ułatwianiu ich powrotu zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE, a także – w stosownych przypadkach i w miarę możliwości – pomocy w ich reintegracji; |
| --- | --- |

a)

ustalaniu tożsamości i narodowości obywateli państw trzecich oraz ułatwianiu ich powrotu zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE, a także – w stosownych przypadkach i w miarę możliwości – pomocy w ich reintegracji;

| b) | potwierdzaniu tożsamości osób potrzebujących ochrony międzynarodowej do Unii w celu ułatwienia ich przesiedleń, w tym przez zapewnienie im, w miarę możliwości, odpowiednich informacji i wsparcia przed wyjazdem do kraju docelowego; |
| --- | --- |

b)

potwierdzaniu tożsamości osób potrzebujących ochrony międzynarodowej do Unii w celu ułatwienia ich przesiedleń, w tym przez zapewnienie im, w miarę możliwości, odpowiednich informacji i wsparcia przed wyjazdem do kraju docelowego;

| c) | potwierdzaniu tożsamości i ułatwianiu wdrażania środków unijnych i krajowych w odniesieniu do przyjmowania legalnych imigrantów; |
| --- | --- |

c)

potwierdzaniu tożsamości i ułatwianiu wdrażania środków unijnych i krajowych w odniesieniu do przyjmowania legalnych imigrantów;

| d) | wymianie informacji uzyskanych w trakcie pełnienia obowiązków w ramach sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji i z właściwymi organami państw członkowskich, w tym z organami ścigania, w celu zapobiegania i wykrywania nielegalnej imigracji, a także zwalczania przemytu migrantów i handlu ludźmi. |
| --- | --- |

d)

wymianie informacji uzyskanych w trakcie pełnienia obowiązków w ramach sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji i z właściwymi organami państw członkowskich, w tym z organami ścigania, w celu zapobiegania i wykrywania nielegalnej imigracji, a także zwalczania przemytu migrantów i handlu ludźmi.

Artykuł 4

Zgłoszenie oddelegowania urzędników łącznikowych ds. imigracji

1.   Państwa członkowskie, Komisja i agencje unijne informują Radę Sterującą ustanowioną w art. 7 o swoich planach oddelegowania urzędników łącznikowych ds. imigracji i o ich oddelegowaniu, załączając opis ich obowiązków oraz okres ich oddelegowania.

Sprawozdania z działalności, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. c), zawierają przegląd rozmieszczenia urzędników łącznikowych ds. imigracji.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, zostaną udostępnione w ramach bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji ustanowionej w art. 9.

Artykuł 5

Utworzenie lokalnych lub regionalnych sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji

1.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji oddelegowani do tych samych państw lub regionów tworzą lokalne lub regionalne sieci współpracy i współpracują, w stosownych przypadkach, z urzędnikami łącznikowymi oddelegowanymi przez państwa inne niż państwa członkowskie. W ramach takich sieci i zgodnie z art. 1 ust. 2 urzędnicy łącznikowi ds. imigracji w szczególności:

| a) | spotykają się regularnie i w razie konieczności; |
| --- | --- |

a)

spotykają się regularnie i w razie konieczności;

| b) | wymieniają informacje i doświadczenia, w szczególności podczas posiedzeń oraz za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji ustanowionej w art. 9; |
| --- | --- |

b)

wymieniają informacje i doświadczenia, w szczególności podczas posiedzeń oraz za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji ustanowionej w art. 9;

| c) | w stosownych przypadkach wymieniają informacje na temat doświadczeń dotyczących dostępu do ochrony międzynarodowej; |
| --- | --- |

c)

w stosownych przypadkach wymieniają informacje na temat doświadczeń dotyczących dostępu do ochrony międzynarodowej;

| d) | w stosownych przypadkach koordynują stanowiska, jakie należy zająć w kontaktach z przewoźnikami komercyjnymi; |
| --- | --- |

d)

w stosownych przypadkach koordynują stanowiska, jakie należy zająć w kontaktach z przewoźnikami komercyjnymi;

| e) | w stosownych przypadkach biorą udział w specjalistycznych szkoleniach, w tym poświęconych prawom podstawowym, handlowi ludźmi, przemytowi migrantów, fałszowaniu dokumentów lub dostępowi do ochrony międzynarodowej w państwach trzecich; |
| --- | --- |

e)

w stosownych przypadkach biorą udział w specjalistycznych szkoleniach, w tym poświęconych prawom podstawowym, handlowi ludźmi, przemytowi migrantów, fałszowaniu dokumentów lub dostępowi do ochrony międzynarodowej w państwach trzecich;

| f) | w stosownych przypadkach organizują sesje informacyjne i kursy szkoleniowe dla członków personelu dyplomatycznego i konsularnego misji państw członkowskich w państwie trzecim; |
| --- | --- |

f)

w stosownych przypadkach organizują sesje informacyjne i kursy szkoleniowe dla członków personelu dyplomatycznego i konsularnego misji państw członkowskich w państwie trzecim;

| g) | przyjmują wspólne podejście w stosunku do metod gromadzenia strategicznie ważnych informacji, w tym analiz ryzyka, i składania sprawozdań na ich temat; |
| --- | --- |

g)

przyjmują wspólne podejście w stosunku do metod gromadzenia strategicznie ważnych informacji, w tym analiz ryzyka, i składania sprawozdań na ich temat;

| h) | nawiązują regularne kontakty z podobnymi sieciami odpowiednio w państwie trzecim i w sąsiednich państwach trzecich. |
| --- | --- |

h)

nawiązują regularne kontakty z podobnymi sieciami odpowiednio w państwie trzecim i w sąsiednich państwach trzecich.

2.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji oddelegowani przez Komisję koordynują i wspierają sieci, o których mowa w ust. 1. W lokalizacjach, do których Komisja nie oddelegowuje urzędników łącznikowych ds. imigracji, urzędnicy łącznikowi ds. imigracji oddelegowani przez agencje unijne koordynują i wspierają sieci przewidziane w ust. 1. W lokalizacjach, do których ani Komisja, ani agencje unijne nie oddelegowują urzędników łącznikowych ds. imigracji, sieć jest koordynowana przez jednego z urzędników łącznikowych ds. imigracji na podstawie uzgodnień członków sieci.

3.   O wyznaczeniu koordynatorów sieci lub o tym, że nie został wyznaczony koordynator, powiadamia się bez zbędnej zwłoki Radę Sterującą.

Artykuł 6

Wspólne oddelegowanie urzędników łącznikowych ds. imigracji

1.   Państwa członkowskie mogą uzgodnić dwustronnie lub wielostronnie, że urzędnicy łącznikowi ds. imigracji oddelegowani do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej przez państwo członkowskie dbają również o interesy jednego lub kilku innych państw członkowskich.

2.   Państwa członkowskie mogą również uzgodnić, że ich urzędnicy łącznikowi ds. imigracji dzielą między siebie niektóre zadania, na podstawie ich umiejętności i przeszkolenia.

3.   W przypadku gdy co najmniej dwa państwa członkowskie wspólnie oddelegowują urzędnika łącznikowego ds. imigracji, państwa te mogą otrzymać unijne wsparcie finansowe zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 515/2014.

Artykuł 7

Rada Sterująca

1.   Ustanawia się Radę Sterującą europejskiej sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji.

2.   W skład Rady Sterującej wchodzi jeden przedstawiciel każdego państwa członkowskiego, dwóch przedstawicieli Komisji, jeden przedstawiciel Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, jeden przedstawiciel Europolu i jeden przedstawiciel EASO. W tym celu każde państwo członkowskie wyznacza członka Rady Sterującej, a także jego zastępcę, który będzie reprezentował członka w razie jego nieobecności. Członków Rady Sterującej powołuje się w szczególności na podstawie ich odpowiedniego doświadczenia i wiedzy fachowej w zakresie zarządzania sieciami urzędników łącznikowych.

3.   W Radzie Sterującej zasiadają państwa trzecie uczestniczące we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen; wyznaczają one po jednym przedstawicielu na członków bez prawa głosu. Zezwala się im na wyrażanie opinii na temat wszystkich omawianych kwestii i decyzji podejmowanych przez Radę Sterującą.

Przy podejmowaniu decyzji w kwestiach istotnych dla urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych przez państwa uczestniczące we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen, Rada Sterująca należycie uwzględnia opinie wyrażone przez przedstawicieli tych państw.

4.   Do udziału w posiedzeniach Rady Sterującej w charakterze obserwatorów mogą być przez nią zapraszani eksperci, przedstawiciele organów krajowych, organizacji międzynarodowych i odpowiednich instytucji, organów, urzędów i agencji Unii, którzy nie są członkami Rady Sterującej.

5.   Rada Sterująca może organizować wspólne posiedzenia z innymi sieciami lub organizacjami.

6.   Przedstawiciel Komisji pełni funkcję przewodniczącego Rady Sterującej. Przewodniczący:

| a) | zapewnia ciągłość działań i organizuje pracę Rady Sterującej, w tym wspiera przygotowywanie dwuletniego programu prac oraz sporządzanie co dwa lata sprawozdań z działalności; |
| --- | --- |

a)

zapewnia ciągłość działań i organizuje pracę Rady Sterującej, w tym wspiera przygotowywanie dwuletniego programu prac oraz sporządzanie co dwa lata sprawozdań z działalności;

| b) | doradza Radzie Sterującej w przedmiocie zapewniania, aby wspólne uzgodnione działania były spójne i skoordynowane z odpowiednimi instrumentami i strukturami unijnymi oraz odzwierciedlały priorytety Unii w obszarze migracji; |
| --- | --- |

b)

doradza Radzie Sterującej w przedmiocie zapewniania, aby wspólne uzgodnione działania były spójne i skoordynowane z odpowiednimi instrumentami i strukturami unijnymi oraz odzwierciedlały priorytety Unii w obszarze migracji;

| c) | zwołuje posiedzenia Rady Sterującej. |
| --- | --- |

c)

zwołuje posiedzenia Rady Sterującej.

Podczas realizacji celów Rady Sterującej przewodniczący jest wspierany przez sekretariat.

7.   Posiedzenia Rady Sterującej odbywają się co najmniej dwa razy w roku.

8.   Rada Sterująca przyjmuje decyzje bezwzględną większością głosów członków z prawem głosu.

9.   Odpowiednie organy delegujące przekazują odpowiednim urzędnikom łącznikowym ds. imigracji decyzje podejmowane przez Radę Sterującą.

Artykuł 8

Zadania Rady Sterującej

1.   Rada Sterująca ustanawia swój regulamin wewnętrzny na podstawie wniosku przewodniczącego w terminie trzech miesięcy od swojego pierwszego posiedzenia. Regulamin wewnętrzny określa szczegółowe zasady głosowania. Regulamin wewnętrzny obejmuje w szczególności warunki działania członka w imieniu innego członka, jak również wymagania dotyczące kworum.

2.   Biorąc pod uwagę priorytety Unii w dziedzinie imigracji oraz przy uwzględnieniu zakresu zadań urzędników łącznikowych ds. imigracji określonych w niniejszym rozporządzeniu i zgodnie z art. 1 ust. 2, Rada Sterująca realizuje następujące działania w oparciu o kompleksowy obraz sytuacji i analizy dostarczone przez odpowiednie agencje unijne:

| a) | ustala priorytety i planuje działania poprzez przyjęcie dwuletniego programu prac i wskazanie zasobów niezbędnych do wspierania tych działań; |
| --- | --- |

a)

ustala priorytety i planuje działania poprzez przyjęcie dwuletniego programu prac i wskazanie zasobów niezbędnych do wspierania tych działań;

| b) | dokonuje regularnie przeglądu działań z myślą o proponowaniu w stosownych przypadkach zmian w dwuletnim programie prac oraz wyznaczenia koordynatorów sieci oraz postępów osiągniętych przez sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji w zakresie ich współpracy z właściwymi organami w państwach trzecich; |
| --- | --- |

b)

dokonuje regularnie przeglądu działań z myślą o proponowaniu w stosownych przypadkach zmian w dwuletnim programie prac oraz wyznaczenia koordynatorów sieci oraz postępów osiągniętych przez sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji w zakresie ich współpracy z właściwymi organami w państwach trzecich;

| c) | przyjmuje sporządzane co dwa lata sprawozdanie z działalności, obejmujące przegląd, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit drugi, które ma być przygotowywane przez przewodniczącego Rady Sterującej; |
| --- | --- |

c)

przyjmuje sporządzane co dwa lata sprawozdanie z działalności, obejmujące przegląd, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit drugi, które ma być przygotowywane przez przewodniczącego Rady Sterującej;

| d) | aktualizuje wykaz oddelegowanych urzędników łącznikowych ds. imigracji przed każdym posiedzeniem Rady Sterującej; |
| --- | --- |

d)

aktualizuje wykaz oddelegowanych urzędników łącznikowych ds. imigracji przed każdym posiedzeniem Rady Sterującej;

| e) | ustala braki w zakresie oddelegowań i określa możliwości oddelegowania urzędników łącznikowych ds. imigracji. |
| --- | --- |

e)

ustala braki w zakresie oddelegowań i określa możliwości oddelegowania urzędników łącznikowych ds. imigracji.

Rada Sterująca przekazuje Parlamentowi Europejskiemu dokumenty, o których mowa w lit. a) i c) akapitu pierwszego niniejszego ustępu.

3.   Biorąc pod uwagę potrzeby operacyjne Unii w dziedzinie imigracji oraz przy uwzględnieniu zakresu zadań urzędników łącznikowych ds. imigracji określonego w niniejszym rozporządzeniu i zgodnie z art. 1 ust. 2, Rada Sterująca realizuje następujące działania:

| a) | uzgadnia doraźne działania sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, |
| --- | --- |

a)

uzgadnia doraźne działania sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji,

| b) | monitoruje dostępność informacji między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji a agencjami unijnymi oraz, w razie potrzeby, wydaje zalecenia dotyczące niezbędnych działań; |
| --- | --- |

b)

monitoruje dostępność informacji między urzędnikami łącznikowymi ds. imigracji a agencjami unijnymi oraz, w razie potrzeby, wydaje zalecenia dotyczące niezbędnych działań;

| c) | wspiera rozwój umiejętności urzędników łącznikowych ds. imigracji, w tym poprzez opracowanie dodatkowych i nieobowiązkowych wspólnych podstawowych programów nauczania, szkolenia przed oddelegowaniem, wytycznych w zakresie przestrzegania praw podstawowych w ramach ich działalności ze szczególnym uwzględnieniem osób wymagających szczególnego traktowania i organizację wspólnych seminariów dotyczących tematów, o których mowa w art. 3 ust. 4, z uwzględnieniem narzędzi szkoleniowych opracowanych przez odpowiednie agencje unijne lub inne organizacje międzynarodowe; |
| --- | --- |

c)

wspiera rozwój umiejętności urzędników łącznikowych ds. imigracji, w tym poprzez opracowanie dodatkowych i nieobowiązkowych wspólnych podstawowych programów nauczania, szkolenia przed oddelegowaniem, wytycznych w zakresie przestrzegania praw podstawowych w ramach ich działalności ze szczególnym uwzględnieniem osób wymagających szczególnego traktowania i organizację wspólnych seminariów dotyczących tematów, o których mowa w art. 3 ust. 4, z uwzględnieniem narzędzi szkoleniowych opracowanych przez odpowiednie agencje unijne lub inne organizacje międzynarodowe;

| d) | zapewnia wymianę informacji za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji określonej w art. 9. |
| --- | --- |

d)

zapewnia wymianę informacji za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji określonej w art. 9.

4.   Do celów realizacji działań, o których mowa w ust. 2 i 3, państwa członkowskie mogą otrzymać unijne wsparcie finansowe zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 515/2014.

Artykuł 9

Platforma wymiany informacji

1.   W celu realizacji odpowiednich zadań urzędnicy łącznikowi ds. imigracji, członkowie Rady Sterującej i koordynatorzy sieci, o których mowa w art. 5 ust. 2, i zapewniają, aby wszelkie istotne informacje i dane statystyczne były przesyłane i wymieniane za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji. Platforma ta jest tworzona przez Komisję w porozumieniu z Radą Sterującą i prowadzona przez Komisję.

Żadne informacje operacyjne organów ścigania o ściśle poufnym charakterze nie są wymieniane poprzez bezpieczną internetową platformę wymiany informacji.

2.   Informacje, które mają być wymieniane za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji, obejmują co najmniej następujące elementy:

| a) | odpowiednie dokumenty, sprawozdania i produkty analityczne według ustaleń Rady Sterującej zgodnie z art. 8 ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

a)

odpowiednie dokumenty, sprawozdania i produkty analityczne według ustaleń Rady Sterującej zgodnie z art. 8 ust. 2 i 3;

| b) | dwuletnie programy prac, sporządzane co dwa lata sprawozdania z działalności i wyniki realizacji działań oraz zadań doraźnych sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3; |
| --- | --- |

b)

dwuletnie programy prac, sporządzane co dwa lata sprawozdania z działalności i wyniki realizacji działań oraz zadań doraźnych sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3;

| c) | uaktualniony wykaz członków Rady Sterującej; |
| --- | --- |

c)

uaktualniony wykaz członków Rady Sterującej;

| d) | uaktualniony wykaz zawierający dane kontaktowe urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych do państw trzecich, w tym ich imiona i nazwiska, miejsce oddelegowania i region, za który odpowiadają, numery telefonów i adresy poczty elektronicznej; |
| --- | --- |

d)

uaktualniony wykaz zawierający dane kontaktowe urzędników łącznikowych ds. imigracji oddelegowanych do państw trzecich, w tym ich imiona i nazwiska, miejsce oddelegowania i region, za który odpowiadają, numery telefonów i adresy poczty elektronicznej;

| e) | inne istotne dokumenty związane z działaniami i decyzjami Rady Sterującej. |
| --- | --- |

e)

inne istotne dokumenty związane z działaniami i decyzjami Rady Sterującej.

3.   Z wyjątkiem danych, o których mowa w ust. 2 lit. c) i d), informacje przekazywane za pośrednictwem bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji nie zawierają danych osobowych ani łącz, poprzez które takie dane osobowe są bezpośrednio lub pośrednio dostępne. Dostęp do danych, o których mowa w ust. 2 lit. c) i d), mają wyłącznie urzędnicy łącznikowi ds. imigracji, członkowie Rady Sterującej i odpowiednio upoważniony personel do celów wykonania niniejszego rozporządzenia.

4.   Parlament Europejski otrzymuje dostęp do określonych części bezpiecznej internetowej platformy wymiany informacji, zgodnie z regulaminem wewnętrznym Rady Sterującej oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi.

Artykuł 10

Przetwarzanie danych osobowych

1.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji wykonują swoje zadania zgodnie z przepisami prawa Unii i prawa krajowego dotyczącymi ochrony danych osobowych, a także z takimi przepisami zawartymi w umowach międzynarodowych zawartych z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi.

2.   Urzędnicy łącznikowi ds. imigracji mogą przetwarzać dane osobowe w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 3 ust. 6. Te dane osobowe są usuwane, gdy nie są już konieczne do celów, w związku z którymi zostały zgromadzone lub w inny sposób przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679.

3.   Dane osobowe przetwarzane zgodnie z ust. 2 mogą obejmować:

| a) | dane biometryczne lub personalizacyjne, jeżeli jest to konieczne do potwierdzenia tożsamości i obywatelstwa obywateli państw trzecich do celów powrotu, w tym wszelkiego rodzaju dokumenty, które można uznać za dowód lub dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo; |
| --- | --- |

a)

dane biometryczne lub personalizacyjne, jeżeli jest to konieczne do potwierdzenia tożsamości i obywatelstwa obywateli państw trzecich do celów powrotu, w tym wszelkiego rodzaju dokumenty, które można uznać za dowód lub dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo;

| b) | wykazy pasażerów lotów powrotnych i innych środków transportu do państw trzecich; |
| --- | --- |

b)

wykazy pasażerów lotów powrotnych i innych środków transportu do państw trzecich;

| c) | dane biometryczne lub personalizacyjne w celu potwierdzenia tożsamości i obywatelstwa obywateli państw trzecich w celu dopuszczenia legalnej migracji. |
| --- | --- |

c)

dane biometryczne lub personalizacyjne w celu potwierdzenia tożsamości i obywatelstwa obywateli państw trzecich w celu dopuszczenia legalnej migracji.

| d) | dane biometryczne lub personalizacyjne w celu potwierdzenia tożsamości i narodowości obywateli państw trzecich potrzebujących ochrony międzynarodowej w celu przesiedlenia; |
| --- | --- |

d)

dane biometryczne lub personalizacyjne w celu potwierdzenia tożsamości i narodowości obywateli państw trzecich potrzebujących ochrony międzynarodowej w celu przesiedlenia;

| e) | dane biometryczne, personalizacyjne, jak również inne dane osobowe konieczne do ustalenia tożsamości osób oraz zapobiegania i przeciwdziałania przemytowi migrantów i handlowi ludźmi, a także dane osobowe związane z trybem funkcjonowania sieci przestępczych, wykorzystywanymi środkami transportu, zaangażowaniem pośredników i przepływami finansowymi. |
| --- | --- |

e)

dane biometryczne, personalizacyjne, jak również inne dane osobowe konieczne do ustalenia tożsamości osób oraz zapobiegania i przeciwdziałania przemytowi migrantów i handlowi ludźmi, a także dane osobowe związane z trybem funkcjonowania sieci przestępczych, wykorzystywanymi środkami transportu, zaangażowaniem pośredników i przepływami finansowymi.

Dane określone w lit. e) akapitu pierwszego niniejszego ustępu są przetwarzane wyłącznie w celu wykonania zadań, o których mowa w art. 3 ust. 6 lit. d).

4.   Wymiana danych osobowych jest ściśle ograniczona do tego, co jest konieczne do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia.

5.   Przekazywanie przez urzędników łącznikowych ds. imigracji danych osobowych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym na podstawie niniejszego artykułu odbywa się zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia (UE) 2016/679.

Artykuł 11

Współpraca konsularna

Niniejsze rozporządzenie nie narusza przepisów w sprawie współpracy konsularnej na szczeblu lokalnym zawartych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 (19).

19

Artykuł 12

Sprawozdanie

1.   Pięć lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszego rozporządzenia.

2.   Państwa członkowskie i odpowiednie agencje unijne dostarczają Komisji informacje niezbędne do przygotowania sprawozdania na temat stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 377/2004 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku II.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie utworzenia sieci urzędników łącznikowych ds. imigracji (Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s. 1).

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 i decyzję Rady 2005/267/WE (Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 1).

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013 z dnia 22 października 2013 r. ustanawiające europejski system nadzorowania granic (EUROSUR) (Dz.U. L 295 z 6.11.2013, s. 11).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz oraz uchylające decyzję nr 574/2007/WE (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 143).

5

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

7

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98).

8

(9)  
  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

9

(10)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

10

(11)  
  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

11

(12)  Decyzja Rady 2008/149/WSiSW z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50).

12

(13)  
  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

13

(14)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).

14

(15)  Decyzja Rady (UE) 2019/304 z dnia 18 lutego 2019 r. w sprawie notyfikacji przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej chęci zaprzestania stosowania niektórych przepisów dorobku Schengen zawartych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 377/2004 w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji (Dz.U. L 51 z 22.2.2019, s. 7).

15

(16)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

16

(17)  Decyzja Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Dz.U. L 395 z 31.12.2004, s. 70).

17

(18)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

18

(19)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1).

19

---

ZAŁĄCZNIK I

Uchylone rozporządzenie i jego zmiana

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 | (Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s.1) |
| --- | --- |
| Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 493/2011 | (Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 13) |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004

(Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s.1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 493/2011

(Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 13)

---

ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji

| Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 | Niniejsze rozporządzenie |
| --- | --- |
| — | Art. 1 ust. 1 |
| — | Art. 2, część wprowadzająca |
| Art. 1 ust. 1 | Art. 2 pkt 1) |
| Art. 1 ust. 2 | Art. 2 pkt 1) wyrażenie końcowe |
| Art. 1 ust. 3 | Art. 2 lit. a)–d) |
| Art. 1 ust. 4 | Art. 1 ust. 2 |
| Art. 2 ust. 1 | Art. 3 ust. 3 |
| Art. 2 ust. 2, część wprowadzająca | Art. 3 ust. 4, część wprowadzająca |
| Art. 2 ust. 2, tiret pierwsze | Art. 3 ust. 4 lit. b) |
| Art. 2 ust. 2, tiret drugie | Art. 3 ust. 4 lit. c) |
| Art. 3 ust. 1 | Art. 4 ust. 1 akapit pierwszy |
| Art. 4 ust. 1 | Art. 5 ust. 1 |
| Art. 5 ust. 1 i 2 | Art. 6 ust. 1 i 2 |
| Art. 7 | Art. 11 |
| — | Załącznik I |
| — | Załącznik II |

Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004

Niniejsze rozporządzenie

—

Art. 1 ust. 1

—

Art. 2, część wprowadzająca

Art. 1 ust. 1

Art. 2 pkt 1)

Art. 1 ust. 2

Art. 2 pkt 1) wyrażenie końcowe

Art. 1 ust. 3

Art. 2 lit. a)–d)

Art. 1 ust. 4

Art. 1 ust. 2

Art. 2 ust. 1

Art. 3 ust. 3

Art. 2 ust. 2, część wprowadzająca

Art. 3 ust. 4, część wprowadzająca

Art. 2 ust. 2, tiret pierwsze

Art. 3 ust. 4 lit. b)

Art. 2 ust. 2, tiret drugie

Art. 3 ust. 4 lit. c)

Art. 3 ust. 1

Art. 4 ust. 1 akapit pierwszy

Art. 4 ust. 1

Art. 5 ust. 1

Art. 5 ust. 1 i 2

Art. 6 ust. 1 i 2

Art. 7

Art. 11

—

Załącznik I

—

Załącznik II

---

| 25.7.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 198/105 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 198/105

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1241

z dnia 20 czerwca 2019 r.

w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 2019/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (4) ustanowiono wspólną politykę rybołówstwa (WPRyb) na rzecz ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (4) ustanowiono wspólną politykę rybołówstwa (WPRyb) na rzecz ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa.

| (2) | Środki techniczne są narzędziami wspierającymi wdrażanie WPRyb. Ocena obecnej struktury regulacyjnej w odniesieniu do środków technicznych wykazała jednak, że jest mało prawdopodobne, aby cele WPRyb zostały osiągnięte, i należy przyjąć nowe podejście, żeby zwiększyć skuteczność środków technicznych, koncentrując się na dostosowaniu struktury zarządzania. |
| --- | --- |

(2)

Środki techniczne są narzędziami wspierającymi wdrażanie WPRyb. Ocena obecnej struktury regulacyjnej w odniesieniu do środków technicznych wykazała jednak, że jest mało prawdopodobne, aby cele WPRyb zostały osiągnięte, i należy przyjąć nowe podejście, żeby zwiększyć skuteczność środków technicznych, koncentrując się na dostosowaniu struktury zarządzania.

| (3) | Istnieje potrzeba stworzenia ram w celu uregulowania środków technicznych. Ramy te powinny, z jednej strony, określać przepisy ogólne, które mają obowiązywać na wszystkich wodach Unii oraz, z drugiej strony, zapewniać przyjęcie środków technicznych uwzględniających regionalną specyfikę poszczególnych połowów za pośrednictwem procesu regionalizacji wprowadzonego przez rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(3)

Istnieje potrzeba stworzenia ram w celu uregulowania środków technicznych. Ramy te powinny, z jednej strony, określać przepisy ogólne, które mają obowiązywać na wszystkich wodach Unii oraz, z drugiej strony, zapewniać przyjęcie środków technicznych uwzględniających regionalną specyfikę poszczególnych połowów za pośrednictwem procesu regionalizacji wprowadzonego przez rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013.

| (4) | Ramy te powinny obejmować połowy i wyładunki zasobów ryb, a także używanie narzędzi połowowych i wzajemne oddziaływania między działalnością połowową i ekosystemami morskimi. |
| --- | --- |

(4)

Ramy te powinny obejmować połowy i wyładunki zasobów ryb, a także używanie narzędzi połowowych i wzajemne oddziaływania między działalnością połowową i ekosystemami morskimi.

| (5) | Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do działalności połowowej prowadzonej na wodach Unii przez statki unijne i statki państw trzecich oraz przez obywateli państw członkowskich – bez uszczerbku dla zasadniczej odpowiedzialności państwa bandery – jak również do unijnych statków rybackich prowadzących działalność na wodach Unii w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Powinno ono również mieć zastosowanie, w przypadku unijnych statków rybackich oraz obywateli Unii Europejskiej, na wodach nienależących do Unii do środków technicznych przyjętych dla obszaru podlegającego regulacji Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) oraz na obszarze objętym Porozumieniem w sprawie Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM). |
| --- | --- |

(5)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do działalności połowowej prowadzonej na wodach Unii przez statki unijne i statki państw trzecich oraz przez obywateli państw członkowskich – bez uszczerbku dla zasadniczej odpowiedzialności państwa bandery – jak również do unijnych statków rybackich prowadzących działalność na wodach Unii w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Powinno ono również mieć zastosowanie, w przypadku unijnych statków rybackich oraz obywateli Unii Europejskiej, na wodach nienależących do Unii do środków technicznych przyjętych dla obszaru podlegającego regulacji Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) oraz na obszarze objętym Porozumieniem w sprawie Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM).

| (6) | W stosownych przypadkach środki techniczne powinny mieć zastosowanie do połowów rekreacyjnych, które mogą mieć istotny wpływ na stada ryb i gatunki skorupiaków. |
| --- | --- |

(6)

W stosownych przypadkach środki techniczne powinny mieć zastosowanie do połowów rekreacyjnych, które mogą mieć istotny wpływ na stada ryb i gatunki skorupiaków.

| (7) | Środki techniczne powinny przyczyniać się do osiągnięcia celów WPRyb polegających na dokonywaniu połowów na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, ograniczaniu niechcianych połowów i eliminacji odrzutów oraz przyczynianiu się do osiągnięcia dobrego stanu środowiska, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (5). |
| --- | --- |

(7)

Środki techniczne powinny przyczyniać się do osiągnięcia celów WPRyb polegających na dokonywaniu połowów na poziomie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, ograniczaniu niechcianych połowów i eliminacji odrzutów oraz przyczynianiu się do osiągnięcia dobrego stanu środowiska, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (5).

| (8) | Środki techniczne powinny w szczególności przyczyniać się do zapewnienia ochrony osobników młodocianych i skupisk tarłowych gatunków morskich poprzez wykorzystywanie selektywnych narzędzi połowowych i stosowanie środków służących unikaniu niechcianych połowów. Środki techniczne powinny także ograniczyć do minimum, w tym, w stosownych przypadkach, przez używanie zachęt, wpływ narzędzi połowowych na ekosystemy morskie, w szczególności na gatunki i siedliska wrażliwe. Powinny one również przyczyniać się do istnienia środków zarządzania do celów wypełniania obowiązków na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG (6) oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE i 2009/147/WE (7). |
| --- | --- |

(8)

Środki techniczne powinny w szczególności przyczyniać się do zapewnienia ochrony osobników młodocianych i skupisk tarłowych gatunków morskich poprzez wykorzystywanie selektywnych narzędzi połowowych i stosowanie środków służących unikaniu niechcianych połowów. Środki techniczne powinny także ograniczyć do minimum, w tym, w stosownych przypadkach, przez używanie zachęt, wpływ narzędzi połowowych na ekosystemy morskie, w szczególności na gatunki i siedliska wrażliwe. Powinny one również przyczyniać się do istnienia środków zarządzania do celów wypełniania obowiązków na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG (6) oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE i 2009/147/WE (7).

| (9) | Aby dokonać oceny skuteczności środków technicznych, należy ustalić wartości docelowe dotyczące poziomów niechcianych połowów, w szczególności połowów gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, poziomów przypadkowych połowów gatunków wrażliwych i zakresu negatywnego wpływu połowów na siedliska dna morskiego. Wartości te powinny odpowiadać celom WPRyb, przepisom prawa Unii w dziedzinie ochrony środowiska, w szczególności dyrektywie 92/43/EWG i dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), oraz najlepszym praktykom międzynarodowym. |
| --- | --- |

(9)

Aby dokonać oceny skuteczności środków technicznych, należy ustalić wartości docelowe dotyczące poziomów niechcianych połowów, w szczególności połowów gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, poziomów przypadkowych połowów gatunków wrażliwych i zakresu negatywnego wpływu połowów na siedliska dna morskiego. Wartości te powinny odpowiadać celom WPRyb, przepisom prawa Unii w dziedzinie ochrony środowiska, w szczególności dyrektywie 92/43/EWG i dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), oraz najlepszym praktykom międzynarodowym.

| (10) | W celu zapewnienia jednolitości w odniesieniu do interpretacji i wdrażania przepisów technicznych należy uaktualnić i ujednolicić definicje narzędzi połowowych oraz operacji połowowych zawarte w obowiązujących rozporządzeniach w sprawie środków technicznych. |
| --- | --- |

(10)

W celu zapewnienia jednolitości w odniesieniu do interpretacji i wdrażania przepisów technicznych należy uaktualnić i ujednolicić definicje narzędzi połowowych oraz operacji połowowych zawarte w obowiązujących rozporządzeniach w sprawie środków technicznych.

| (11) | Należy zabronić stosowania niektórych destrukcyjnych narzędzi lub metod połowowych, które wykorzystują materiały wybuchowe, trucizny, substancje oszałamiające, prąd elektryczny, młoty pneumatyczne lub inne urządzenia uderzające, narzędzi ciągnionych i chwytaków do zbierania korala czerwonego lub innego rodzaju korala i gatunków koralowatych oraz niektórych kusz. Nie powinno być dozwolone sprzedawanie, wystawianie lub oferowanie do sprzedaży jakichkolwiek gatunków morskich złowionych przy użyciu takich narzędzi lub metod, w przypadku gdy są one zabronione na mocy niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(11)

Należy zabronić stosowania niektórych destrukcyjnych narzędzi lub metod połowowych, które wykorzystują materiały wybuchowe, trucizny, substancje oszałamiające, prąd elektryczny, młoty pneumatyczne lub inne urządzenia uderzające, narzędzi ciągnionych i chwytaków do zbierania korala czerwonego lub innego rodzaju korala i gatunków koralowatych oraz niektórych kusz. Nie powinno być dozwolone sprzedawanie, wystawianie lub oferowanie do sprzedaży jakichkolwiek gatunków morskich złowionych przy użyciu takich narzędzi lub metod, w przypadku gdy są one zabronione na mocy niniejszego rozporządzenia.

| (12) | Stosowanie włoka rozprzowego zelektryfikowanego powinno pozostać możliwe w okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2021 r. pod określonymi ścisłymi warunkami. |
| --- | --- |

(12)

Stosowanie włoka rozprzowego zelektryfikowanego powinno pozostać możliwe w okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2021 r. pod określonymi ścisłymi warunkami.

| (13) | W świetle opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) należy ustanowić pewne wspólne przepisy określające ograniczenia dotyczące stosowania ciągnionych narzędzi połowowych i budowy worka włoka w celu zapobiegania złym praktykom prowadzącym do nieselektywnych połowów. |
| --- | --- |

(13)

W świetle opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) należy ustanowić pewne wspólne przepisy określające ograniczenia dotyczące stosowania ciągnionych narzędzi połowowych i budowy worka włoka w celu zapobiegania złym praktykom prowadzącym do nieselektywnych połowów.

| (14) | W celu ograniczenia stosowania pławnic, którymi można poławiać na dużych obszarach i które powodują znaczące połowy gatunków wrażliwych, należy skonsolidować istniejące ograniczenia dotyczące stosowania takich narzędzi połowowych. |
| --- | --- |

(14)

W celu ograniczenia stosowania pławnic, którymi można poławiać na dużych obszarach i które powodują znaczące połowy gatunków wrażliwych, należy skonsolidować istniejące ograniczenia dotyczące stosowania takich narzędzi połowowych.

| (15) | W świetle opinii STECF połowy sieciami stawnymi w rejonach ICES 3a, 6a, 6b, 7b, 7c, 7j i 7k oraz w podobszarach ICES 8, 9, 10 oraz 12 na wschód od 27° W w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest większa niż 200 m, powinny – z zastrzeżeniem określonych odstępstw – być nadal zabronione, aby zapewnić ochronę wrażliwych gatunków głębinowych. |
| --- | --- |

(15)

W świetle opinii STECF połowy sieciami stawnymi w rejonach ICES 3a, 6a, 6b, 7b, 7c, 7j i 7k oraz w podobszarach ICES 8, 9, 10 oraz 12 na wschód od 27° W w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest większa niż 200 m, powinny – z zastrzeżeniem określonych odstępstw – być nadal zabronione, aby zapewnić ochronę wrażliwych gatunków głębinowych.

| (16) | W przypadku rzadkich gatunków ryb, takich jak niektóre gatunki rekinów i płaszczek, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. W celu ochrony takich gatunków należy wprowadzić ogólny zakaz ich połowów. |
| --- | --- |

(16)

W przypadku rzadkich gatunków ryb, takich jak niektóre gatunki rekinów i płaszczek, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. W celu ochrony takich gatunków należy wprowadzić ogólny zakaz ich połowów.

| (17) | W celu zapewnienia ścisłej ochrony wrażliwych gatunków morskich, takich jak ssaki morskie, ptaki morskie i gady morskie, przewidzianych w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE, państwa członkowskie powinny wprowadzić środki łagodzące w celu zminimalizowania oraz, w miarę możliwości, wyeliminowania połowów takich gatunków narzędziami połowowymi. |
| --- | --- |

(17)

W celu zapewnienia ścisłej ochrony wrażliwych gatunków morskich, takich jak ssaki morskie, ptaki morskie i gady morskie, przewidzianych w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE, państwa członkowskie powinny wprowadzić środki łagodzące w celu zminimalizowania oraz, w miarę możliwości, wyeliminowania połowów takich gatunków narzędziami połowowymi.

| (18) | W celu zapewnienia ciągłej ochrony wrażliwych siedlisk morskich usytuowanych wzdłuż wybrzeży Irlandii, Zjednoczonego Królestwa i wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich, jak również w obszarze podlegającym regulacji NEAFC, należy utrzymać istniejące ograniczenia dotyczące stosowania narzędzi do połowów dennych. |
| --- | --- |

(18)

W celu zapewnienia ciągłej ochrony wrażliwych siedlisk morskich usytuowanych wzdłuż wybrzeży Irlandii, Zjednoczonego Królestwa i wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich, jak również w obszarze podlegającym regulacji NEAFC, należy utrzymać istniejące ograniczenia dotyczące stosowania narzędzi do połowów dennych.

| (19) | W przypadku gdy na podstawie opinii naukowych okaże się, że istnieją inne takie siedliska, powinna istnieć możliwość wprowadzenia podobnych ograniczeń w celu ochrony tych siedlisk. |
| --- | --- |

(19)

W przypadku gdy na podstawie opinii naukowych okaże się, że istnieją inne takie siedliska, powinna istnieć możliwość wprowadzenia podobnych ograniczeń w celu ochrony tych siedlisk.

| (20) | Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 należy ustanowić minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, aby zapewnić ochronę młodocianych osobników gatunków morskich oraz na potrzeby ustanowienia obszarów odbudowy stad ryb, jak również na potrzeby określenia minimalnych rozmiarów do celów obrotu. |
| --- | --- |

(20)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 należy ustanowić minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, aby zapewnić ochronę młodocianych osobników gatunków morskich oraz na potrzeby ustanowienia obszarów odbudowy stad ryb, jak również na potrzeby określenia minimalnych rozmiarów do celów obrotu.

| (21) | Należy określić sposób mierzenia rozmiaru gatunków morskich. |
| --- | --- |

(21)

Należy określić sposób mierzenia rozmiaru gatunków morskich.

| (22) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość realizowania projektów pilotażowych mających na celu przeanalizowanie sposobów unikania, minimalizowania i eliminowania niechcianych połowów. W przypadkach gdy wyniki tych projektów lub opinie naukowe wskażą, że dochodzi do znaczących niechcianych połowów, państwa członkowskie powinny dążyć do ustanowienia środków technicznych w celu zmniejszenia takich połowów. |
| --- | --- |

(22)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość realizowania projektów pilotażowych mających na celu przeanalizowanie sposobów unikania, minimalizowania i eliminowania niechcianych połowów. W przypadkach gdy wyniki tych projektów lub opinie naukowe wskażą, że dochodzi do znaczących niechcianych połowów, państwa członkowskie powinny dążyć do ustanowienia środków technicznych w celu zmniejszenia takich połowów.

| (23) | Niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić normy podstawowe dla każdego basenu morskiego. Te normy podstawowe wynikają z istniejących środków technicznych przy uwzględnieniu opinii STECF i zdania zainteresowanych stron. Normy te powinny obejmować podstawowe rozmiary oczek ciągnionych narzędzi połowowych i sieci stawnych, minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami, jak również środki ochrony przyrody służące zmniejszeniu połowów gatunków wrażliwych na niektórych obszarach oraz inne istniejące środki techniczne specyficzne dla danego regionu. |
| --- | --- |

(23)

Niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić normy podstawowe dla każdego basenu morskiego. Te normy podstawowe wynikają z istniejących środków technicznych przy uwzględnieniu opinii STECF i zdania zainteresowanych stron. Normy te powinny obejmować podstawowe rozmiary oczek ciągnionych narzędzi połowowych i sieci stawnych, minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami, jak również środki ochrony przyrody służące zmniejszeniu połowów gatunków wrażliwych na niektórych obszarach oraz inne istniejące środki techniczne specyficzne dla danego regionu.

| (24) | Państwa członkowskie powinny mieć możliwość opracowania zgodnie z procesem regionalizacji określonym w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 – i na podstawie dowodów naukowych – wspólnych zaleceń dotyczących odpowiednich środków technicznych różniących się od tych norm podstawowych. |
| --- | --- |

(24)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość opracowania zgodnie z procesem regionalizacji określonym w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 – i na podstawie dowodów naukowych – wspólnych zaleceń dotyczących odpowiednich środków technicznych różniących się od tych norm podstawowych.

| (25) | Takie regionalne środki techniczne powinny jako minimum prowadzić do takich korzyści dla ochrony żywych zasobów morskich, które będą co najmniej równoważne tym przewidzianym w normach podstawowych, w szczególności pod względem modeli eksploatacji i poziomu ochrony przewidzianej dla gatunków i siedlisk wrażliwych. |
| --- | --- |

(25)

Takie regionalne środki techniczne powinny jako minimum prowadzić do takich korzyści dla ochrony żywych zasobów morskich, które będą co najmniej równoważne tym przewidzianym w normach podstawowych, w szczególności pod względem modeli eksploatacji i poziomu ochrony przewidzianej dla gatunków i siedlisk wrażliwych.

| (26) | Opracowując wspólne zalecenia dotyczące narzędzi o właściwościach – pod względem selektywności rozmiarów i gatunków – alternatywnych w stosunku do rozmiarów podstawowych, regionalne grupy państw członkowskich powinny zapewniać uzyskiwanie dzięki takim środkom, podobnych jako minimum, lub lepszych właściwości pod względem selektywności jak w przypadku narzędzi określonych w normach podstawowych. |
| --- | --- |

(26)

Opracowując wspólne zalecenia dotyczące narzędzi o właściwościach – pod względem selektywności rozmiarów i gatunków – alternatywnych w stosunku do rozmiarów podstawowych, regionalne grupy państw członkowskich powinny zapewniać uzyskiwanie dzięki takim środkom, podobnych jako minimum, lub lepszych właściwości pod względem selektywności jak w przypadku narzędzi określonych w normach podstawowych.

| (27) | Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń dotyczących obszarów objętych ograniczeniami służących ochronie osobników młodocianych i skupisk tarłowych, regionalne grupy państw członkowskich powinny w swoich wspólnych zaleceniach określić cele, zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia, jak również ograniczenia dotyczące narzędzi oraz mechanizmy monitorowania i kontroli. |
| --- | --- |

(27)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń dotyczących obszarów objętych ograniczeniami służących ochronie osobników młodocianych i skupisk tarłowych, regionalne grupy państw członkowskich powinny w swoich wspólnych zaleceniach określić cele, zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia, jak również ograniczenia dotyczące narzędzi oraz mechanizmy monitorowania i kontroli.

| (28) | Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń dotyczących minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony regionalne grupy państw członkowskich powinny zapewnić, aby cel WPRyb polegający na zapewnieniu ochrony młodocianych osobników gatunków morskich był przestrzegany, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby na rynku nie dochodziło do zakłóceń i nie powstał rynek dla ryb o rozmiarach mniejszych od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony. |
| --- | --- |

(28)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń dotyczących minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony regionalne grupy państw członkowskich powinny zapewnić, aby cel WPRyb polegający na zapewnieniu ochrony młodocianych osobników gatunków morskich był przestrzegany, przy jednoczesnym zapewnieniu, aby na rynku nie dochodziło do zakłóceń i nie powstał rynek dla ryb o rozmiarach mniejszych od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony.

| (29) | Wprowadzenie doraźnych zamknięć w połączeniu z przepisami o przenoszeniu się jako dodatkowego środka służącego ochronie gatunków wrażliwych, osobników młodocianych lub skupisk tarłowych powinno być dozwolone jako jedna z możliwości, która będzie opracowywana za pomocą regionalizacji. Warunki ustanawiania takich obszarów, w tym zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia, jak również mechanizmy kontroli i monitorowania należy określić w odpowiednich wspólnych zaleceniach. |
| --- | --- |

(29)

Wprowadzenie doraźnych zamknięć w połączeniu z przepisami o przenoszeniu się jako dodatkowego środka służącego ochronie gatunków wrażliwych, osobników młodocianych lub skupisk tarłowych powinno być dozwolone jako jedna z możliwości, która będzie opracowywana za pomocą regionalizacji. Warunki ustanawiania takich obszarów, w tym zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia, jak również mechanizmy kontroli i monitorowania należy określić w odpowiednich wspólnych zaleceniach.

| (30) | Na podstawie oceny wpływu innowacyjnych narzędzi stosowanie lub rozszerzone stosowanie takich nowatorskich narzędzi mogłoby zostać uwzględnione jako jedna z możliwości we wspólnych zaleceniach regionalnych grup państw członkowskich. Stosowanie innowacyjnych narzędzi połowowych nie powinno być dozwolone, w przypadku gdy ocena naukowa wskazuje, że ich stosowanie mogłoby prowadzić do istotnego negatywnego wpływu na siedliska wrażliwe i gatunki niebędące gatunkami docelowymi. |
| --- | --- |

(30)

Na podstawie oceny wpływu innowacyjnych narzędzi stosowanie lub rozszerzone stosowanie takich nowatorskich narzędzi mogłoby zostać uwzględnione jako jedna z możliwości we wspólnych zaleceniach regionalnych grup państw członkowskich. Stosowanie innowacyjnych narzędzi połowowych nie powinno być dozwolone, w przypadku gdy ocena naukowa wskazuje, że ich stosowanie mogłoby prowadzić do istotnego negatywnego wpływu na siedliska wrażliwe i gatunki niebędące gatunkami docelowymi.

| (31) | Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń dotyczących ochrony gatunków i siedlisk wrażliwych regionalne grupy państw członkowskich powinny mieć możliwość opracowania dodatkowych środków łagodzących, aby zmniejszyć wpływ połowów na takie gatunki i siedliska. W przypadku gdy dowody naukowe wykazują, że istnieje poważne zagrożenie dla stanu ochrony gatunków i siedlisk wrażliwych, państwa członkowskie powinny wprowadzić dodatkowe ograniczenia dotyczące budowy i używania określonych narzędzi połowowych lub nawet całkowity zakaz ich stosowania w danym obszarze. Takie ograniczenia mogłyby w szczególności być stosowane w odniesieniu do pławnic, które w niektórych obszarach doprowadziły do znaczących połowów gatunków wrażliwych. |
| --- | --- |

(31)

Przy opracowywaniu wspólnych zaleceń dotyczących ochrony gatunków i siedlisk wrażliwych regionalne grupy państw członkowskich powinny mieć możliwość opracowania dodatkowych środków łagodzących, aby zmniejszyć wpływ połowów na takie gatunki i siedliska. W przypadku gdy dowody naukowe wykazują, że istnieje poważne zagrożenie dla stanu ochrony gatunków i siedlisk wrażliwych, państwa członkowskie powinny wprowadzić dodatkowe ograniczenia dotyczące budowy i używania określonych narzędzi połowowych lub nawet całkowity zakaz ich stosowania w danym obszarze. Takie ograniczenia mogłyby w szczególności być stosowane w odniesieniu do pławnic, które w niektórych obszarach doprowadziły do znaczących połowów gatunków wrażliwych.

| (32) | Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 pozwala na ustanowienie tymczasowych planów dotyczących odrzutów w celu wykonywania obowiązku wyładunku w przypadkach, gdy nie ustanowiono żadnego planu wieloletniego w odniesieniu do danych połowów. W ramach takich planów powinno się umożliwić ustanowienie środków technicznych ściśle związanych z wykonywaniem obowiązku wyładunku, których celem jest zwiększenie selektywności i ograniczenie – w jak największym stopniu – niechcianych połowów. |
| --- | --- |

(32)

Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 pozwala na ustanowienie tymczasowych planów dotyczących odrzutów w celu wykonywania obowiązku wyładunku w przypadkach, gdy nie ustanowiono żadnego planu wieloletniego w odniesieniu do danych połowów. W ramach takich planów powinno się umożliwić ustanowienie środków technicznych ściśle związanych z wykonywaniem obowiązku wyładunku, których celem jest zwiększenie selektywności i ograniczenie – w jak największym stopniu – niechcianych połowów.

| (33) | Powinna istnieć możliwość realizowania projektów pilotażowych dotyczących pełnej dokumentacji połowów i odrzutów. Takie projekty mogłyby obejmować odstępstwa od przepisów dotyczących rozmiarów oczek sieci ustanowionych w niniejszego rozporządzenia w zakresie, w jakim przyczyniają się one do osiągnięcia celów i wartości docelowych niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(33)

Powinna istnieć możliwość realizowania projektów pilotażowych dotyczących pełnej dokumentacji połowów i odrzutów. Takie projekty mogłyby obejmować odstępstwa od przepisów dotyczących rozmiarów oczek sieci ustanowionych w niniejszego rozporządzenia w zakresie, w jakim przyczyniają się one do osiągnięcia celów i wartości docelowych niniejszego rozporządzenia.

| (34) | Niektóre przepisy dotyczące środków technicznych przyjętych przez NEAFC powinny zostać włączone do niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(34)

Niektóre przepisy dotyczące środków technicznych przyjętych przez NEAFC powinny zostać włączone do niniejszego rozporządzenia.

| (35) | Aby nie utrudniać badań naukowych lub bezpośredniego zarybiania i przesiedlania, środki techniczne przewidziane w niniejszym rozporządzeniu nie powinny mieć zastosowania do operacji, które mogą być konieczne do prowadzenia takich działań. W szczególności, w przypadku gdy operacje połowowe prowadzone do celów badań naukowych wymagają takiego odstępstwa od środków technicznych na mocy niniejszego rozporządzenia, powinny one podlegać odpowiednim warunkom. |
| --- | --- |

(35)

Aby nie utrudniać badań naukowych lub bezpośredniego zarybiania i przesiedlania, środki techniczne przewidziane w niniejszym rozporządzeniu nie powinny mieć zastosowania do operacji, które mogą być konieczne do prowadzenia takich działań. W szczególności, w przypadku gdy operacje połowowe prowadzone do celów badań naukowych wymagają takiego odstępstwa od środków technicznych na mocy niniejszego rozporządzenia, powinny one podlegać odpowiednim warunkom.

| (36) | Komisji należy zgodnie z art. 290 TFUE przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów w odniesieniu do przyjęcia niektórych środków dotyczących połowów rekreacyjnych, ograniczeń w odniesieniu do ciągnionych narzędzi połowowych, gatunków i siedlisk wrażliwych, wykazu ryb i skorupiaków, w odniesieniu do których ukierunkowane połowy są zabronione, definicji ukierunkowanych połowów, projektów pilotażowych dotyczących pełnej dokumentacji połowów i odrzutów oraz środków technicznych będących częścią tymczasowych planów dotyczących odrzutów, a także w odniesieniu do środków dotyczących minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony, rozmiarów oczek sieci, obszarów zamkniętych i innych środków technicznych w niektórych basenach morskich, środków łagodzących dotyczących gatunków wrażliwych oraz wykazu gatunków należących do kluczowych stad wskaźnikowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9). Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(36)

Komisji należy zgodnie z art. 290 TFUE przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów w odniesieniu do przyjęcia niektórych środków dotyczących połowów rekreacyjnych, ograniczeń w odniesieniu do ciągnionych narzędzi połowowych, gatunków i siedlisk wrażliwych, wykazu ryb i skorupiaków, w odniesieniu do których ukierunkowane połowy są zabronione, definicji ukierunkowanych połowów, projektów pilotażowych dotyczących pełnej dokumentacji połowów i odrzutów oraz środków technicznych będących częścią tymczasowych planów dotyczących odrzutów, a także w odniesieniu do środków dotyczących minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony, rozmiarów oczek sieci, obszarów zamkniętych i innych środków technicznych w niektórych basenach morskich, środków łagodzących dotyczących gatunków wrażliwych oraz wykazu gatunków należących do kluczowych stad wskaźnikowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (9). Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (37) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do: ustalania specyfikacji dotyczących urządzeń ograniczających zużywanie się, zwiększających lub ograniczających uciekanie połowów w przedniej części ciągnionych narzędzi połowowych; ustalania specyfikacji dotyczących urządzeń zapewniających selektywność mocowanych do określonych narzędzi podstawowych; ustalania specyfikacji dotyczących włoka rozprzowego zelektryfikowanego, ustalania ograniczeń dotyczących budowy narzędzi oraz środków kontroli i monitorowania przyjmowanych przez państwo członkowskie bandery; oraz ustanowienia przepisów dotyczących: środków kontroli i monitorowania przyjmowanych przez państwo członkowskie bandery w przypadku stosowania narzędzi statycznych na głębokości 200–600 m, środków kontroli i monitorowania przyjmowanych w odniesieniu do niektórych obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami oraz charakterystyki sygnału i stosowania urządzeń służących do odstraszania waleni od sieci stawnych i metod stosowanych w celu zminimalizowania przypadkowych połowów ptaków morskich, gadów morskich i żółwi. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10). |
| --- | --- |

(37)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do: ustalania specyfikacji dotyczących urządzeń ograniczających zużywanie się, zwiększających lub ograniczających uciekanie połowów w przedniej części ciągnionych narzędzi połowowych; ustalania specyfikacji dotyczących urządzeń zapewniających selektywność mocowanych do określonych narzędzi podstawowych; ustalania specyfikacji dotyczących włoka rozprzowego zelektryfikowanego, ustalania ograniczeń dotyczących budowy narzędzi oraz środków kontroli i monitorowania przyjmowanych przez państwo członkowskie bandery; oraz ustanowienia przepisów dotyczących: środków kontroli i monitorowania przyjmowanych przez państwo członkowskie bandery w przypadku stosowania narzędzi statycznych na głębokości 200–600 m, środków kontroli i monitorowania przyjmowanych w odniesieniu do niektórych obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami oraz charakterystyki sygnału i stosowania urządzeń służących do odstraszania waleni od sieci stawnych i metod stosowanych w celu zminimalizowania przypadkowych połowów ptaków morskich, gadów morskich i żółwi. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (10).

| (38) | Do 31 grudnia 2020 r., a następnie co trzy lata, Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat wykonania niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie i odpowiednie komitety doradcze oraz po dokonaniu oceny przez STECF. W sprawozdaniu tym należy ocenić, w jakim stopniu środki techniczne, zarówno na poziomie regionalnym, jak i unijnym, przyczyniły się do osiągnięcia celów i wartości docelowych niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(38)

Do 31 grudnia 2020 r., a następnie co trzy lata, Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat wykonania niniejszego rozporządzenia, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie i odpowiednie komitety doradcze oraz po dokonaniu oceny przez STECF. W sprawozdaniu tym należy ocenić, w jakim stopniu środki techniczne, zarówno na poziomie regionalnym, jak i unijnym, przyczyniły się do osiągnięcia celów i wartości docelowych niniejszego rozporządzenia.

| (39) | Do celu tego sprawozdania, jako narzędzie odniesienia służące monitorowaniu postępów w czasie w realizacji celu WPRyb polegającego na minimalizowaniu niechcianych połowów, można używać odpowiednich wskaźników selektywności, jak np. naukowego pojęcia długości zapewniającej optymalną selektywność (Lopt). W tym sensie wskaźniki te nie są wiążącymi wartościami docelowymi, lecz narzędziami monitorowania, które mogą stanowić źródło informacji w obradach prowadzonych lub decyzjach podejmowanych na poziomie regionalnym. O wskaźniki, a także wartości używane do ich stosowania, które uwzględniałyby także połowy wielogatunkowe i duże wzrosty odnawiania gatunków, należy zwracać się do odpowiednich organów naukowych w odniesieniu do szeregu kluczowych stad wskaźnikowych. Komisja mogłaby włączyć te wskaźniki do sprawozdania z wykonania niniejszego rozporządzenia. Wykaz kluczowych stad wskaźnikowych powinien obejmować gatunki denne, którymi zarządza się w ramach limitów połowowych, przy uwzględnieniu względnego znaczenia wyładunków, odrzutów i znaczenia połowów w każdym basenie morskim. |
| --- | --- |

(39)

Do celu tego sprawozdania, jako narzędzie odniesienia służące monitorowaniu postępów w czasie w realizacji celu WPRyb polegającego na minimalizowaniu niechcianych połowów, można używać odpowiednich wskaźników selektywności, jak np. naukowego pojęcia długości zapewniającej optymalną selektywność (Lopt). W tym sensie wskaźniki te nie są wiążącymi wartościami docelowymi, lecz narzędziami monitorowania, które mogą stanowić źródło informacji w obradach prowadzonych lub decyzjach podejmowanych na poziomie regionalnym. O wskaźniki, a także wartości używane do ich stosowania, które uwzględniałyby także połowy wielogatunkowe i duże wzrosty odnawiania gatunków, należy zwracać się do odpowiednich organów naukowych w odniesieniu do szeregu kluczowych stad wskaźnikowych. Komisja mogłaby włączyć te wskaźniki do sprawozdania z wykonania niniejszego rozporządzenia. Wykaz kluczowych stad wskaźnikowych powinien obejmować gatunki denne, którymi zarządza się w ramach limitów połowowych, przy uwzględnieniu względnego znaczenia wyładunków, odrzutów i znaczenia połowów w każdym basenie morskim.

| (40) | Sprawozdanie Komisji powinno odnosić się do opinii ICES na temat poczynionych postępów lub wpływu innowacyjnych narzędzi. Sprawozdanie to powinno zawierać wnioski dotyczące korzyści lub negatywnych skutków dla ekosystemów morskich, siedlisk wrażliwych oraz selektywności. |
| --- | --- |

(40)

Sprawozdanie Komisji powinno odnosić się do opinii ICES na temat poczynionych postępów lub wpływu innowacyjnych narzędzi. Sprawozdanie to powinno zawierać wnioski dotyczące korzyści lub negatywnych skutków dla ekosystemów morskich, siedlisk wrażliwych oraz selektywności.

| (41) | Na podstawie sprawozdania Komisji, w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że na poziomie regionalnym cele i wartości docelowe nie zostały osiągnięte, państwa członkowskie w tym regionie powinny przedłożyć plan działań naprawczych, które należy podjąć, aby zapewnić osiągnięcie tych celów i wartości docelowych. Komisja powinna również zaproponować Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie tego sprawozdania niezbędne zmiany niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(41)

Na podstawie sprawozdania Komisji, w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że na poziomie regionalnym cele i wartości docelowe nie zostały osiągnięte, państwa członkowskie w tym regionie powinny przedłożyć plan działań naprawczych, które należy podjąć, aby zapewnić osiągnięcie tych celów i wartości docelowych. Komisja powinna również zaproponować Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podstawie tego sprawozdania niezbędne zmiany niniejszego rozporządzenia.

| (42) | Ze względu na liczbę i wagę zmian, które mają zostać wprowadzone, należy uchylić rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97 (11), (WE) nr 850/98 (12), (WE) nr 2549/2000 (13), (WE) nr 254/2002 (14), (WE) nr 812/2004 (15) oraz (WE) nr 2187/2005 (16). |
| --- | --- |

(42)

Ze względu na liczbę i wagę zmian, które mają zostać wprowadzone, należy uchylić rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97 (11), (WE) nr 850/98 (12), (WE) nr 2549/2000 (13), (WE) nr 254/2002 (14), (WE) nr 812/2004 (15) oraz (WE) nr 2187/2005 (16).

| (43) | Należy odpowiednio zmienić rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 (17) i (WE) nr 1224/2009 (18) oraz rozporządzenie (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

(43)

Należy odpowiednio zmienić rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 (17) i (WE) nr 1224/2009 (18) oraz rozporządzenie (UE) nr 1380/2013.

| (44) | Komisja jest obecnie uprawniona do przyjmowania i zmiany środków technicznych na poziomie regionalnym na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 (19), (UE) 2018/973 (20), (UE) 2019/472 (21) i (UE) 2019/1022 (22), ustanawiających plany wieloletnie dla Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, wód zachodnich i zachodniej części Morza Śródziemnego. W celu doprecyzowania zakresu odpowiednich uprawnień i wskazania, że akty delegowane przyjęte na podstawie przekazania uprawnień przewidzianego w tych rozporządzeniach mają być zgodne z niektórymi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, należy zmienić te rozporządzenia w trosce o pewność prawa, |
| --- | --- |

(44)

Komisja jest obecnie uprawniona do przyjmowania i zmiany środków technicznych na poziomie regionalnym na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 (19), (UE) 2018/973 (20), (UE) 2019/472 (21) i (UE) 2019/1022 (22), ustanawiających plany wieloletnie dla Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, wód zachodnich i zachodniej części Morza Śródziemnego. W celu doprecyzowania zakresu odpowiednich uprawnień i wskazania, że akty delegowane przyjęte na podstawie przekazania uprawnień przewidzianego w tych rozporządzeniach mają być zgodne z niektórymi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, należy zmienić te rozporządzenia w trosce o pewność prawa,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia środki techniczne dotyczące:

| a) | połowu i wyładunku żywych zasobów morskich; |
| --- | --- |

a)

połowu i wyładunku żywych zasobów morskich;

| b) | używania narzędzi połowowych; oraz |
| --- | --- |

b)

używania narzędzi połowowych; oraz

| c) | wzajemnych oddziaływań między działalnością połowową a ekosystemami morskimi. |
| --- | --- |

c)

wzajemnych oddziaływań między działalnością połowową a ekosystemami morskimi.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się – bez uszczerbku dla zasadniczej odpowiedzialności państwa bandery – do działalności prowadzonej przez unijne statki rybackie i obywateli państw członkowskich w obszarach połowowych, o których mowa w art. 5, jak również przez statki rybackie pływające pod banderą państw trzecich i w nich zarejestrowane, prowadzące połowy na wodach Unii.

2.   Art. 7, 10, 11 i 12 stosuje się również do połowów rekreacyjnych. W przypadku gdy połowy rekreacyjne mają istotny wpływ w danym regionie, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 15 i zgodnie z art. 29 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez zapewnienie, aby odpowiednie przepisy art. 13 lub części A lub C załączników V–X miały zastosowanie także do połowów rekreacyjnych.

3.   Z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 25 i 26 środków technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu nie stosuje się do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie do celów:

| a) | badań naukowych; oraz |
| --- | --- |

a)

badań naukowych; oraz

| b) | bezpośredniego zarybiania lub przesiedlania gatunków morskich. |
| --- | --- |

b)

bezpośredniego zarybiania lub przesiedlania gatunków morskich.

Artykuł 3

Cele

1.   Środki techniczne przyczyniają się, jako narzędzia wspierające realizację WPRyb, do osiągania celów WPRyb określonych w mających zastosowanie przepisach art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

2.   Środki techniczne przyczyniają się w szczególności do osiągnięcia następujących celów:

| a) | optymalizacja modeli eksploatacji w celu ochrony młodocianych osobników i skupisk tarłowych żywych zasobów morza; |
| --- | --- |

a)

optymalizacja modeli eksploatacji w celu ochrony młodocianych osobników i skupisk tarłowych żywych zasobów morza;

| b) | zapewnienie, aby będące wynikiem rybołówstwa przypadkowe połowy wrażliwych gatunków morskich, w tym gatunków wymienionych w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE, były ograniczane do minimum i w miarę możliwości eliminowane, tak by nie stanowiły zagrożenia dla stanu ochrony tych gatunków; |
| --- | --- |

b)

zapewnienie, aby będące wynikiem rybołówstwa przypadkowe połowy wrażliwych gatunków morskich, w tym gatunków wymienionych w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/147/WE, były ograniczane do minimum i w miarę możliwości eliminowane, tak by nie stanowiły zagrożenia dla stanu ochrony tych gatunków;

| c) | zapewnienie, również przy wykorzystaniu odpowiednich zachęt, aby negatywny środowiskowy wpływ rybołówstwa na siedliska morskie był ograniczony do minimum; |
| --- | --- |

c)

zapewnienie, również przy wykorzystaniu odpowiednich zachęt, aby negatywny środowiskowy wpływ rybołówstwa na siedliska morskie był ograniczony do minimum;

| d) | wprowadzenie środków zarządzania rybołówstwem do celów zgodności z dyrektywami 92/43/EWG, 2000/60/WE i 2008/56/WE, w szczególności z myślą o osiągnięciu dobrego stanu środowiska zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2008/56/WE, i dyrektywy 2009/147/WE. |
| --- | --- |

d)

wprowadzenie środków zarządzania rybołówstwem do celów zgodności z dyrektywami 92/43/EWG, 2000/60/WE i 2008/56/WE, w szczególności z myślą o osiągnięciu dobrego stanu środowiska zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2008/56/WE, i dyrektywy 2009/147/WE.

Artykuł 4

Wartości docelowe

1.   Celem środków technicznych jest zapewnienie aby:

| a) | połowy gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony zostały zredukowane w jak największym stopniu zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; |
| --- | --- |

a)

połowy gatunków morskich o rozmiarach mniejszych niż minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony zostały zredukowane w jak największym stopniu zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

| b) | przypadkowe połowy ssaków morskich, gadów morskich, ptaków morskich i innych gatunków wykorzystywanych do celów innych niż handlowe nie przekraczały poziomów przewidzianych w przepisach prawa Unii i w umowach międzynarodowych, którymi Unia jest związana; |
| --- | --- |

b)

przypadkowe połowy ssaków morskich, gadów morskich, ptaków morskich i innych gatunków wykorzystywanych do celów innych niż handlowe nie przekraczały poziomów przewidzianych w przepisach prawa Unii i w umowach międzynarodowych, którymi Unia jest związana;

| c) | środowiskowy wpływ działalności połowowej na siedliska dna morskiego był zgodny z art. 2 ust. 5 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

c)

środowiskowy wpływ działalności połowowej na siedliska dna morskiego był zgodny z art. 2 ust. 5 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

2.   Zakres, w jakim poczynione zostały postępy w osiąganiu tych wartości docelowych, jest poddawany przeglądowi w ramach procesu sprawozdawczego określonego w art. 31.

Artykuł 5

Definicja obszarów połowowych

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące geograficzne definicje obszarów połowowych:

| a) | „Morze Północne”oznacza wody Unii w rejonach ICES (23) 2a i 3a oraz podobszarze ICES 4; |
| --- | --- |

a)

„Morze Północne”oznacza wody Unii w rejonach ICES (23) 2a i 3a oraz podobszarze ICES 4;

23

| b) | „Morze Bałtyckie” oznacza wody Unii w rejonach ICES 3b, 3c i 3d; |
| --- | --- |

b)

„Morze Bałtyckie” oznacza wody Unii w rejonach ICES 3b, 3c i 3d;

| c) | „wody północno-zachodnie” oznaczają wody Unii w podobszarach ICES 5, 6 i 7; |
| --- | --- |

c)

„wody północno-zachodnie” oznaczają wody Unii w podobszarach ICES 5, 6 i 7;

| d) | „wody południowo-zachodnie” oznaczają podrejony ICES 8, 9 i 10 (wody Unii) i obszary CECAF (24) 34.1.1, 34.1.2 oraz 34.2.0 (wody Unii); |
| --- | --- |

d)

„wody południowo-zachodnie” oznaczają podrejony ICES 8, 9 i 10 (wody Unii) i obszary CECAF (24) 34.1.1, 34.1.2 oraz 34.2.0 (wody Unii);

24

| e) | „Morze Śródziemne” oznacza wody morskie Morza Śródziemnego na wschód od linii wskazującej 5°36′ W; |
| --- | --- |

e)

„Morze Śródziemne” oznacza wody morskie Morza Śródziemnego na wschód od linii wskazującej 5°36′ W;

| f) | „Morze Czarne” oznacza wody w podobszarze geograficznym 29 GFCM zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 (25); |
| --- | --- |

f)

„Morze Czarne” oznacza wody w podobszarze geograficznym 29 GFCM zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 (25);

25

| g) | „wody Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku” oznaczają wody wokół Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Majotty, Reunionu i Saint-Martin podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji jednego z państw członkowskich; |
| --- | --- |

g)

„wody Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku” oznaczają wody wokół Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Majotty, Reunionu i Saint-Martin podlegające zwierzchnictwu lub jurysdykcji jednego z państw członkowskich;

| h) | „obszar podlegający regulacji NEAFC” oznacza wody obszaru objętego konwencją NEAFC, które w zakresie rybołówstwa nie podlegają jurysdykcji umawiających się stron, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 (26); |
| --- | --- |

h)

„obszar podlegający regulacji NEAFC” oznacza wody obszaru objętego konwencją NEAFC, które w zakresie rybołówstwa nie podlegają jurysdykcji umawiających się stron, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 (26);

26

| i) | „obszar objęty porozumieniem GFCM” oznacza Morze Śródziemne, Morze Czarne i wody przyległe, zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) nr 1343/2011. |
| --- | --- |

i)

„obszar objęty porozumieniem GFCM” oznacza Morze Śródziemne, Morze Czarne i wody przyległe, zgodnie z definicją w rozporządzeniu (UE) nr 1343/2011.

Artykuł 6

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, stosuje się następujące definicje:

| 1) | „model eksploatacji” oznacza sposób rozłożenia śmiertelności połowowej w stosunku do struktury wiekowej i wielkościowej stada; |
| --- | --- |

1)

„model eksploatacji” oznacza sposób rozłożenia śmiertelności połowowej w stosunku do struktury wiekowej i wielkościowej stada;

| 2) | „selektywność” oznacza wyrażenie ilościowe, za pomocą którego określa się prawdopodobieństwo złowienia żywych zasobów morskich o określonej wielkości lub należących do określonych gatunków; |
| --- | --- |

2)

„selektywność” oznacza wyrażenie ilościowe, za pomocą którego określa się prawdopodobieństwo złowienia żywych zasobów morskich o określonej wielkości lub należących do określonych gatunków;

| 3) | „ukierunkowane połowy” oznaczają nakład połowowy skierowany na określony gatunek lub grupę gatunków, który może zostać doprecyzowany na poziomie regionalnym w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 27 ust. 7 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

3)

„ukierunkowane połowy” oznaczają nakład połowowy skierowany na określony gatunek lub grupę gatunków, który może zostać doprecyzowany na poziomie regionalnym w aktach delegowanych przyjętych na podstawie art. 27 ust. 7 niniejszego rozporządzenia;

| 4) | „dobry stan środowiska” oznacza stan środowiska wód morskich zdefiniowany w art. 3 pkt 5 dyrektywy 2008/56/WE; |
| --- | --- |

4)

„dobry stan środowiska” oznacza stan środowiska wód morskich zdefiniowany w art. 3 pkt 5 dyrektywy 2008/56/WE;

| 5) | „stan ochrony gatunku” oznacza sumę oddziaływań na dany gatunek mogących mieć wpływ na długoterminowe rozmieszczenie i liczebność jego populacji; |
| --- | --- |

5)

„stan ochrony gatunku” oznacza sumę oddziaływań na dany gatunek mogących mieć wpływ na długoterminowe rozmieszczenie i liczebność jego populacji;

| 6) | „stan ochrony siedliska” oznacza sumę oddziaływań na dane siedlisko przyrodnicze i typowe dla niego gatunki mogących mieć wpływ na jego długoterminowe naturalne rozmieszczenie, strukturę i funkcje, a także długoterminowe przetrwanie typowych dla niego gatunków; |
| --- | --- |

6)

„stan ochrony siedliska” oznacza sumę oddziaływań na dane siedlisko przyrodnicze i typowe dla niego gatunki mogących mieć wpływ na jego długoterminowe naturalne rozmieszczenie, strukturę i funkcje, a także długoterminowe przetrwanie typowych dla niego gatunków;

| 7) | „siedlisko wrażliwe” oznacza siedlisko, na którego stan ochrony, w tym jego wielkość i stan (strukturę i funkcję) jego komponentów biotycznych i niebiotycznych, jest wywierany niekorzystny wpływ z powodu presji wynikającej z działalności człowieka, w tym działalności połowowej. Siedliska wrażliwe obejmują w szczególności typy siedlisk wymienione w załączniku I oraz siedliska gatunków wymienionych w załączniku II do dyrektywy 92/43/EWG, siedliska gatunków wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/147/WE, siedliska, których ochrona jest niezbędna do osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE oraz wrażliwe ekosystemy morskie zdefiniowane w art. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 734/2008 (27); |
| --- | --- |

7)

„siedlisko wrażliwe” oznacza siedlisko, na którego stan ochrony, w tym jego wielkość i stan (strukturę i funkcję) jego komponentów biotycznych i niebiotycznych, jest wywierany niekorzystny wpływ z powodu presji wynikającej z działalności człowieka, w tym działalności połowowej. Siedliska wrażliwe obejmują w szczególności typy siedlisk wymienione w załączniku I oraz siedliska gatunków wymienionych w załączniku II do dyrektywy 92/43/EWG, siedliska gatunków wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/147/WE, siedliska, których ochrona jest niezbędna do osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE oraz wrażliwe ekosystemy morskie zdefiniowane w art. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 734/2008 (27);

27

| 8) | „gatunek wrażliwy” oznacza gatunek, na którego stan ochrony, w tym jego siedlisko, rozmieszczenie, liczebność lub stan populacji, jest wywierany niekorzystny wpływ z powodu presji wynikającej z działalności człowieka, w tym działalności połowowej. Gatunki wrażliwe obejmują w szczególności gatunki wymienione w załącznikach II i IV do dyrektywy 92/43/EWG, gatunki objęte dyrektywą 2009/147/WE oraz gatunki, których ochrona jest niezbędna do osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE; |
| --- | --- |

8)

„gatunek wrażliwy” oznacza gatunek, na którego stan ochrony, w tym jego siedlisko, rozmieszczenie, liczebność lub stan populacji, jest wywierany niekorzystny wpływ z powodu presji wynikającej z działalności człowieka, w tym działalności połowowej. Gatunki wrażliwe obejmują w szczególności gatunki wymienione w załącznikach II i IV do dyrektywy 92/43/EWG, gatunki objęte dyrektywą 2009/147/WE oraz gatunki, których ochrona jest niezbędna do osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE;

| 9) | „małe gatunki pelagiczne” oznaczają gatunki takie jak makrela, śledź atlantycki, ostrobok, sardela europejska, sardynka europejska, błękitek, argentyna smukła, szprot i kaprosz; |
| --- | --- |

9)

„małe gatunki pelagiczne” oznaczają gatunki takie jak makrela, śledź atlantycki, ostrobok, sardela europejska, sardynka europejska, błękitek, argentyna smukła, szprot i kaprosz;

| 10) | „komitety doradcze” oznaczają grupy zainteresowanych stron ustanowione zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; |
| --- | --- |

10)

„komitety doradcze” oznaczają grupy zainteresowanych stron ustanowione zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

| 11) | „włok” oznacza narzędzie połowowe czynnie ciągnięte przez przynajmniej jeden statek rybacki i składające się z sieci zamkniętej z tyłu workiem włoka; |
| --- | --- |

11)

„włok” oznacza narzędzie połowowe czynnie ciągnięte przez przynajmniej jeden statek rybacki i składające się z sieci zamkniętej z tyłu workiem włoka;

| 12) | „ciągnione narzędzia połowowe” oznaczają włoki, niewody duńskie, dragi oraz podobne narzędzia połowowe, które są czynnie przemieszczane w wodzie przez co najmniej jeden statek rybacki lub za pomocą innego zmechanizowanego systemu; |
| --- | --- |

12)

„ciągnione narzędzia połowowe” oznaczają włoki, niewody duńskie, dragi oraz podobne narzędzia połowowe, które są czynnie przemieszczane w wodzie przez co najmniej jeden statek rybacki lub za pomocą innego zmechanizowanego systemu;

| 13) | „włok denny” oznacza włok zaprojektowany i uzbrojony do prowadzenia działalności na dnie morskim lub w jego pobliżu; |
| --- | --- |

13)

„włok denny” oznacza włok zaprojektowany i uzbrojony do prowadzenia działalności na dnie morskim lub w jego pobliżu;

| 14) | „tuka denna” oznacza włok denny ciągnięty jednocześnie przez dwie jednostki, po jednej z każdej strony włoka. Poziome otwarcie włoka jest utrzymywane dzięki odległości pomiędzy dwoma statkami, które ciągną narzędzie; |
| --- | --- |

14)

„tuka denna” oznacza włok denny ciągnięty jednocześnie przez dwie jednostki, po jednej z każdej strony włoka. Poziome otwarcie włoka jest utrzymywane dzięki odległości pomiędzy dwoma statkami, które ciągną narzędzie;

| 15) | „włok pelagiczny” oznacza włok zaprojektowany i uzbrojony do prowadzenia działalności w toni wodnej; |
| --- | --- |

15)

„włok pelagiczny” oznacza włok zaprojektowany i uzbrojony do prowadzenia działalności w toni wodnej;

| 16) | „włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu rozprza, skrzydła lub podobnego urządzenia; |
| --- | --- |

16)

„włok rozprzowy” oznacza narzędzie z włokiem otwartym poziomo przy użyciu rozprza, skrzydła lub podobnego urządzenia;

| 17) | „włok rozprzowy zelektryfikowany” oznacza włok, który wykorzystuje prąd elektryczny do połowu żywych zasobów morskich; |
| --- | --- |

17)

„włok rozprzowy zelektryfikowany” oznacza włok, który wykorzystuje prąd elektryczny do połowu żywych zasobów morskich;

| 18) | „niewód duński” lub „niewód szkocki” oznacza okrążające i ciągnione narzędzie połowowe, kierowane z łodzi za pomocą dwóch długich sznurów (sznurów niewodu) przeznaczonych do spędzania ryb w kierunku otworu niewodu. Wykonane z tkaniny sieciowej narzędzie, które jest podobne pod względem budowy do włoka dennego; |
| --- | --- |

18)

„niewód duński” lub „niewód szkocki” oznacza okrążające i ciągnione narzędzie połowowe, kierowane z łodzi za pomocą dwóch długich sznurów (sznurów niewodu) przeznaczonych do spędzania ryb w kierunku otworu niewodu. Wykonane z tkaniny sieciowej narzędzie, które jest podobne pod względem budowy do włoka dennego;

| 19) | „niewody dobrzeżne” oznaczają sieci okrążające i niewody ciągnione wydawane z łodzi i ciągnięte w kierunku brzegu, gdy są wydawane z brzegu lub ze statku zacumowanego lub zakotwiczonego przy brzegu; |
| --- | --- |

19)

„niewody dobrzeżne” oznaczają sieci okrążające i niewody ciągnione wydawane z łodzi i ciągnięte w kierunku brzegu, gdy są wydawane z brzegu lub ze statku zacumowanego lub zakotwiczonego przy brzegu;

| 20) | „sieci okrążające” oznaczają sieci, które łowią ryby, otaczając je zarówno z boku, jak i od dołu. Mogą być one wyposażone w linę ściągającą; |
| --- | --- |

20)

„sieci okrążające” oznaczają sieci, które łowią ryby, otaczając je zarówno z boku, jak i od dołu. Mogą być one wyposażone w linę ściągającą;

| 21) | „okrężnica” lub „okrężnica małoskalowa” oznaczają sieć okrążającą, której dno jest ściągane za pomocą sznura okrężnicy umieszczonego u spodu sieci, przechodzącego przez pierścienie położone wzdłuż podbory i umożliwiającego zaciśnięcie i zamknięcie sieci; |
| --- | --- |

21)

„okrężnica” lub „okrężnica małoskalowa” oznaczają sieć okrążającą, której dno jest ściągane za pomocą sznura okrężnicy umieszczonego u spodu sieci, przechodzącego przez pierścienie położone wzdłuż podbory i umożliwiającego zaciśnięcie i zamknięcie sieci;

| 22) | „dragi” oznaczają narzędzia, które są albo aktywnie ciągnięte przez główny silnik łodzi (dragi ramowe), albo ciągnięte z zakotwiczonego statku przez napędzaną silnikiem wciągarkę (dragi mechaniczne), służą do połowów małży, ślimaków lub gąbek i składają się z siatkowego worka lub metalowego kosza zamocowanego na sztywnej ramie lub trzonie o różnych rozmiarach i kształtach, którego dolna część może zawierać zaokrąglone, zaostrzone albo zębate ostrze zgarniające, oraz mogą być wyposażone w rostry i odskocznie. Niektóre dragi są wyposażone w napęd hydrauliczny (dragi hydrauliczne). Do celów niniejszego rozporządzenia za ciągnione narzędzia połowowe nie są uznawane dragi ciągnięte ręcznie lub za pomocą wciągarki ręcznej w płytkich wodach przy użyciu lub bez użycia łodzi, stosowane do połowów małży, ślimaków lub gąbek (dragi ręczne); |
| --- | --- |

22)

„dragi” oznaczają narzędzia, które są albo aktywnie ciągnięte przez główny silnik łodzi (dragi ramowe), albo ciągnięte z zakotwiczonego statku przez napędzaną silnikiem wciągarkę (dragi mechaniczne), służą do połowów małży, ślimaków lub gąbek i składają się z siatkowego worka lub metalowego kosza zamocowanego na sztywnej ramie lub trzonie o różnych rozmiarach i kształtach, którego dolna część może zawierać zaokrąglone, zaostrzone albo zębate ostrze zgarniające, oraz mogą być wyposażone w rostry i odskocznie. Niektóre dragi są wyposażone w napęd hydrauliczny (dragi hydrauliczne). Do celów niniejszego rozporządzenia za ciągnione narzędzia połowowe nie są uznawane dragi ciągnięte ręcznie lub za pomocą wciągarki ręcznej w płytkich wodach przy użyciu lub bez użycia łodzi, stosowane do połowów małży, ślimaków lub gąbek (dragi ręczne);

| 23) | „sieci stawne” oznaczają wszelkie rodzaje sieci skrzelowych, oplątujących lub drygawic, które są kotwiczone do dna morskiego, tak aby ryby do nich wpływały i zaplątywały się w sieć lub były chwytane w jej oczka; |
| --- | --- |

23)

„sieci stawne” oznaczają wszelkie rodzaje sieci skrzelowych, oplątujących lub drygawic, które są kotwiczone do dna morskiego, tak aby ryby do nich wpływały i zaplątywały się w sieć lub były chwytane w jej oczka;

| 24) | „pławnica” oznacza sieć utrzymywaną za pomocą urządzeń pływających na powierzchni wody lub na pewnej głębokości, dryfującą z prądem osobno lub wraz z łodzią, z którą sieć może być połączona. Może być wyposażona w urządzenia, które mają ją stabilizować lub ograniczać jej dryfowanie; |
| --- | --- |

24)

„pławnica” oznacza sieć utrzymywaną za pomocą urządzeń pływających na powierzchni wody lub na pewnej głębokości, dryfującą z prądem osobno lub wraz z łodzią, z którą sieć może być połączona. Może być wyposażona w urządzenia, które mają ją stabilizować lub ograniczać jej dryfowanie;

| 25) | „sieć skrzelowa” oznacza sieć stawną składającą się z pojedynczego kawałka tkaniny sieciowej i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów; |
| --- | --- |

25)

„sieć skrzelowa” oznacza sieć stawną składającą się z pojedynczego kawałka tkaniny sieciowej i utrzymywaną w wodzie w pozycji pionowej za pomocą pływaków i ciężarów;

| 26) | „sieć oplątująca” oznacza sieć stawną złożoną z pojedynczego płata tkaniny sieciowej zamocowanego w taki sposób, że tkanina ta jest podwieszona na linach, aby stworzyć większą powierzchnię luźnej sieci niż w przypadku sieci skrzelowej; |
| --- | --- |

26)

„sieć oplątująca” oznacza sieć stawną złożoną z pojedynczego płata tkaniny sieciowej zamocowanego w taki sposób, że tkanina ta jest podwieszona na linach, aby stworzyć większą powierzchnię luźnej sieci niż w przypadku sieci skrzelowej;

| 27) | „drygawica” oznacza sieć stawną składającą się z kilku warstw tkaniny sieciowej z dwiema zewnętrznymi warstwami o dużym rozmiarze oczek i z umieszczoną między nimi warstwą o małych oczkach; |
| --- | --- |

27)

„drygawica” oznacza sieć stawną składającą się z kilku warstw tkaniny sieciowej z dwiema zewnętrznymi warstwami o dużym rozmiarze oczek i z umieszczoną między nimi warstwą o małych oczkach;

| 28) | „sieci oplątująco-skrzelowe” oznaczają sieć skrzelową denną połączoną z drygawicą, która stanowi dolną część zestawu; |
| --- | --- |

28)

„sieci oplątująco-skrzelowe” oznaczają sieć skrzelową denną połączoną z drygawicą, która stanowi dolną część zestawu;

| 29) | „takla” oznacza narzędzie połowowe składające się z liny głównej o zróżnicowanej długości, do której przymocowane są sznury dodatkowe (stągiewki) z haczykami rozmieszczone w odstępach ustalonych w zależności od gatunku docelowego. Lina główna jest kotwiczona poziomo na dnie albo blisko dna lub pionowo lub może unosić się na powierzchni; |
| --- | --- |

29)

„takla” oznacza narzędzie połowowe składające się z liny głównej o zróżnicowanej długości, do której przymocowane są sznury dodatkowe (stągiewki) z haczykami rozmieszczone w odstępach ustalonych w zależności od gatunku docelowego. Lina główna jest kotwiczona poziomo na dnie albo blisko dna lub pionowo lub może unosić się na powierzchni;

| 30) | „więcierze i kosze” oznaczają pułapki w postaci klatek lub koszy, mające co najmniej jedno wejście, przeznaczone do połowu skorupiaków, mięczaków lub ryb, umieszczane na dnie morskim lub zawieszane nad nim; |
| --- | --- |

30)

„więcierze i kosze” oznaczają pułapki w postaci klatek lub koszy, mające co najmniej jedno wejście, przeznaczone do połowu skorupiaków, mięczaków lub ryb, umieszczane na dnie morskim lub zawieszane nad nim;

| 31) | „węda ręczna” oznacza pojedynczą linę połowową z jednym wabikiem lub haczykiem z przynętą lub większą liczbą wabików lub haczyków; |
| --- | --- |

31)

„węda ręczna” oznacza pojedynczą linę połowową z jednym wabikiem lub haczykiem z przynętą lub większą liczbą wabików lub haczyków;

| 32) | „krzyż św. Andrzeja” oznacza chwytak, który dzięki działaniu podobnemu do pracy nożyczek umożliwia zbieranie na przykład małży lub korala czerwonego z dna morskiego; |
| --- | --- |

32)

„krzyż św. Andrzeja” oznacza chwytak, który dzięki działaniu podobnemu do pracy nożyczek umożliwia zbieranie na przykład małży lub korala czerwonego z dna morskiego;

| 33) | „worek włoka” oznacza najbardziej do tyłu wysuniętą część włoka, mającą kształt walca o takim samym obwodzie na całej swojej długości, albo kształt zwężający się. Może się ona składać z jednej lub wielu ścian (części tkaniny sieciowej) połączonych bokami jedna z drugą i może zawierać część przedłużającą, składającą się z jednego lub większej liczby paneli umieszczonych tuż przed właściwym workiem włoka; |
| --- | --- |

33)

„worek włoka” oznacza najbardziej do tyłu wysuniętą część włoka, mającą kształt walca o takim samym obwodzie na całej swojej długości, albo kształt zwężający się. Może się ona składać z jednej lub wielu ścian (części tkaniny sieciowej) połączonych bokami jedna z drugą i może zawierać część przedłużającą, składającą się z jednego lub większej liczby paneli umieszczonych tuż przed właściwym workiem włoka;

| 34) | „rozmiar oczek sieci” oznacza:






  (i) | w przypadku tkaniny węzłowej: najdłuższą odległość między dwoma przeciwległymi węzłami w tym samym oczku przy całkowitym rozciągnięciu; |
| --- | --- | --- |

34)

„rozmiar oczek sieci” oznacza:

(i)

w przypadku tkaniny węzłowej: najdłuższą odległość między dwoma przeciwległymi węzłami w tym samym oczku przy całkowitym rozciągnięciu;

| (ii) | w przypadku tkaniny bezwęzłowej: wewnętrzną odległość między przeciwległymi złączami w tym samym oczku przy całkowitym rozciągnięciu wzdłuż jego najdłuższej możliwej osi; |
| --- | --- |

(ii)

w przypadku tkaniny bezwęzłowej: wewnętrzną odległość między przeciwległymi złączami w tym samym oczku przy całkowitym rozciągnięciu wzdłuż jego najdłuższej możliwej osi;

| 35) | „oczko kwadratowe” oznacza czworoboczne oczko składające się z dwóch zestawów równoległych boków o tej samej nominalnej długości, przy czym jedna seria jest równoległa do osi podłużnej sieci, a druga jest do niej prostopadła; |
| --- | --- |

35)

„oczko kwadratowe” oznacza czworoboczne oczko składające się z dwóch zestawów równoległych boków o tej samej nominalnej długości, przy czym jedna seria jest równoległa do osi podłużnej sieci, a druga jest do niej prostopadła;

| 36) | „oczko rombowe” oznacza oczko składające się z czterech boków tej samej długości, przy czym przekątne oczka są do siebie prostopadłe i jedna przekątna jest równoległa do osi podłużnej sieci; |
| --- | --- |

36)

„oczko rombowe” oznacza oczko składające się z czterech boków tej samej długości, przy czym przekątne oczka są do siebie prostopadłe i jedna przekątna jest równoległa do osi podłużnej sieci;

| 37) | „włoki T90” to włoki, niewody duńskie lub podobne ciągnione narzędzia połowowe mające worek włoka i przedłużenie wykonane z tkaniny sieciowej wiązanej w romby obrócone o 90°, tak że główny kierunek splotu sznurka sieci jest równoległy do kierunku ciągnienia; |
| --- | --- |

37)

„włoki T90” to włoki, niewody duńskie lub podobne ciągnione narzędzia połowowe mające worek włoka i przedłużenie wykonane z tkaniny sieciowej wiązanej w romby obrócone o 90°, tak że główny kierunek splotu sznurka sieci jest równoległy do kierunku ciągnienia;

| 38) | „okno selektywne typu »BACOMA«” oznacza płat wyjściowy zbudowany z bezwęzłowej tkaniny sieciowej o kwadratowych oczkach umieszczony w górnym płacie worka włoka, którego dolna krawędź znajduje się nie więcej niż cztery oczka od sznurówki worka włoka; |
| --- | --- |

38)

„okno selektywne typu »BACOMA«” oznacza płat wyjściowy zbudowany z bezwęzłowej tkaniny sieciowej o kwadratowych oczkach umieszczony w górnym płacie worka włoka, którego dolna krawędź znajduje się nie więcej niż cztery oczka od sznurówki worka włoka;

| 39) | „sieć przesiewająca” oznacza kawałek tkaniny sieciowej zamocowany do całego obwodu włoka krewetkowego przed workiem włoka lub przedłużeniem zwężający się ku końcowi, gdzie jest przymocowany do dolnej powierzchni włoka krewetkowego. W miejscu, w którym sieć przesiewająca styka się z workiem włoka, znajduje się otwór wyjściowy, przez który mogą wydostawać się gatunki lub osobniki zbyt duże, aby przejść przez sito, natomiast krewetki mogą przejść przez sito i dostać się do worka włoka; |
| --- | --- |

39)

„sieć przesiewająca” oznacza kawałek tkaniny sieciowej zamocowany do całego obwodu włoka krewetkowego przed workiem włoka lub przedłużeniem zwężający się ku końcowi, gdzie jest przymocowany do dolnej powierzchni włoka krewetkowego. W miejscu, w którym sieć przesiewająca styka się z workiem włoka, znajduje się otwór wyjściowy, przez który mogą wydostawać się gatunki lub osobniki zbyt duże, aby przejść przez sito, natomiast krewetki mogą przejść przez sito i dostać się do worka włoka;

| 40) | „opad” oznacza sumę wysokości oczek (łącznie z węzłami) mokrej sieci rozciągniętej prostopadle do liny nośnej; |
| --- | --- |

40)

„opad” oznacza sumę wysokości oczek (łącznie z węzłami) mokrej sieci rozciągniętej prostopadle do liny nośnej;

| 41) | „czas zanurzenia” oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia narzędzia w wodzie do chwili pełnego wyjęcia narzędzia na statek rybacki; |
| --- | --- |

41)

„czas zanurzenia” oznacza okres od momentu pierwszego umieszczenia narzędzia w wodzie do chwili pełnego wyjęcia narzędzia na statek rybacki;

| 42) | „czujniki do monitorowania narzędzi” oznaczają zdalne czujniki elektroniczne, które są umieszczone na narzędziu połowowym w celu monitorowania najważniejszych parametrów użytkowych, takich jak odległość między rozpornicami lub wielkość połowu; |
| --- | --- |

42)

„czujniki do monitorowania narzędzi” oznaczają zdalne czujniki elektroniczne, które są umieszczone na narzędziu połowowym w celu monitorowania najważniejszych parametrów użytkowych, takich jak odległość między rozpornicami lub wielkość połowu;

| 43) | „lina dociążona” oznacza linę z przymocowanymi haczykami z przynętą z dodatkowym obciążeniem, które ma na celu zwiększenie prędkości jej zatapiania, dzięki czemu ogranicza się czas narażenia ptaków morskich na kontakt z nią; |
| --- | --- |

43)

„lina dociążona” oznacza linę z przymocowanymi haczykami z przynętą z dodatkowym obciążeniem, które ma na celu zwiększenie prędkości jej zatapiania, dzięki czemu ogranicza się czas narażenia ptaków morskich na kontakt z nią;

| 44) | „dźwiękowe urządzenie odstraszające” oznacza urządzenia służące do odstraszania gatunków, takich jak ssaki morskie od narzędzi połowowych za pomocą wydawania sygnałów dźwiękowych; |
| --- | --- |

44)

„dźwiękowe urządzenie odstraszające” oznacza urządzenia służące do odstraszania gatunków, takich jak ssaki morskie od narzędzi połowowych za pomocą wydawania sygnałów dźwiękowych;

| 45) | „podbory straszące” (zwane także „linami płoszącymi tori”) oznaczają liny z powiewającymi wstążkami zamocowane w wysokim punkcie blisko rufy statku rybackiego i ciągnięte za statkiem w celu odstraszania ptaków morskich od haków w czasie gdy rozmieszczane są haki z przynętą; |
| --- | --- |

45)

„podbory straszące” (zwane także „linami płoszącymi tori”) oznaczają liny z powiewającymi wstążkami zamocowane w wysokim punkcie blisko rufy statku rybackiego i ciągnięte za statkiem w celu odstraszania ptaków morskich od haków w czasie gdy rozmieszczane są haki z przynętą;

| 46) | „bezpośrednie zarybianie” oznacza uwalnianie żywych dzikich zwierząt wybranych gatunków do wód, w których występują one w warunkach naturalnych, w celu wykorzystania naturalnej produkcji środowiska wodnego do zwiększenia liczby osobników, które można łowić, lub do zwiększenia naturalnego odnawiania gatunku; |
| --- | --- |

46)

„bezpośrednie zarybianie” oznacza uwalnianie żywych dzikich zwierząt wybranych gatunków do wód, w których występują one w warunkach naturalnych, w celu wykorzystania naturalnej produkcji środowiska wodnego do zwiększenia liczby osobników, które można łowić, lub do zwiększenia naturalnego odnawiania gatunku;

| 47) | „przesiedlanie” oznacza proces, w wyniku którego gatunek jest celowo transportowany i uwalniany przez człowieka na obszarach występowania ustalonych populacji tego gatunku; |
| --- | --- |

47)

„przesiedlanie” oznacza proces, w wyniku którego gatunek jest celowo transportowany i uwalniany przez człowieka na obszarach występowania ustalonych populacji tego gatunku;

| 48) | „wskaźnik skuteczności selektywności” oznacza narzędzie monitorowania postępów w czasie w realizacji celu WPRyb polegającego na zminimalizowaniu niechcianych połowów; |
| --- | --- |

48)

„wskaźnik skuteczności selektywności” oznacza narzędzie monitorowania postępów w czasie w realizacji celu WPRyb polegającego na zminimalizowaniu niechcianych połowów;

| 49) | „kusza” oznacza pneumatycznie lub mechanicznie zasilaną broń ręczną, która wystrzeliwuje harpuny do celów połowów podwodnych; |
| --- | --- |

49)

„kusza” oznacza pneumatycznie lub mechanicznie zasilaną broń ręczną, która wystrzeliwuje harpuny do celów połowów podwodnych;

| 50) | „długość zapewniająca optymalną selektywność (Lopt)” oznacza średnią długość złowionej ryby, zgodnie z najlepszą dostępną opinią naukową, zapewniającą optymalizację wzrostu osobników danego stada. |
| --- | --- |

50)

„długość zapewniająca optymalną selektywność (Lopt)” oznacza średnią długość złowionej ryby, zgodnie z najlepszą dostępną opinią naukową, zapewniającą optymalizację wzrostu osobników danego stada.

opt

ROZDZIAŁ II

WSPÓLNE ŚRODKI TECHNICZNE

SEKCJA 1

Zabronione narzędzia i praktyki połowowe

Artykuł 7

Zabronione narzędzia i metody połowowe

1.   Zabrania się połowów lub zbierania gatunków morskich przy użyciu następujących metod:

| a) | substancji toksycznych, oszałamiających lub żrących; |
| --- | --- |

a)

substancji toksycznych, oszałamiających lub żrących;

| b) | prądu elektrycznego z wyjątkiem włoka rozprzowego zelektryfikowanego, który jest dozwolony wyłącznie na podstawie przepisów szczególnych załącznika V część D; |
| --- | --- |

b)

prądu elektrycznego z wyjątkiem włoka rozprzowego zelektryfikowanego, który jest dozwolony wyłącznie na podstawie przepisów szczególnych załącznika V część D;

| c) | środków wybuchowych; |
| --- | --- |

c)

środków wybuchowych;

| d) | młotów pneumatycznych lub innych urządzeń uderzających; |
| --- | --- |

d)

młotów pneumatycznych lub innych urządzeń uderzających;

| e) | narzędzi ciągnionych do zbierania korala czerwonego lub innego rodzaju korala lub organizmów koralowatych; |
| --- | --- |

e)

narzędzi ciągnionych do zbierania korala czerwonego lub innego rodzaju korala lub organizmów koralowatych;

| f) | krzyża św. Andrzeja i podobnych chwytaków do zbierania, w szczególności, korala czerwonego lub innego rodzaju korala lub koralowatych; |
| --- | --- |

f)

krzyża św. Andrzeja i podobnych chwytaków do zbierania, w szczególności, korala czerwonego lub innego rodzaju korala lub koralowatych;

| g) | wszelkiego typu pocisków, z wyjątkiem tych stosowanych do uboju tuńczyka umieszczonego w klatkach lub schwytanego w sieć pułapkową lub harpunów ręcznych i kusz stosowanych do połowów rekreacyjnych bez wykorzystania akwalungu, od świtu do zmierzchu; |
| --- | --- |

g)

wszelkiego typu pocisków, z wyjątkiem tych stosowanych do uboju tuńczyka umieszczonego w klatkach lub schwytanego w sieć pułapkową lub harpunów ręcznych i kusz stosowanych do połowów rekreacyjnych bez wykorzystania akwalungu, od świtu do zmierzchu;

2.   Niezależnie od art. 2 niniejszy artykuł stosuje się do statków unijnych w wodach międzynarodowych i wodach państw trzecich, chyba że przepisy przyjęte przez wielostronne organizacje ds. rybołówstwa na podstawie umów dwustronnych lub wielostronnych lub przez państwo trzecie wyraźnie stanowią inaczej.

SEKCJA 2

Ogólne ograniczenia dotyczące narzędzi połowowych i warunki ich stosowania

Artykuł 8

Ogólne ograniczenia dotyczące stosowania ciągnionych narzędzi połowowych

1.   Do celów załączników V–XI rozmiar oczek ciągnionych narzędzi połowowych określony w tych załącznikach oznacza minimalny rozmiar oczek każdego worka włoka i każdego przedłużenia, które znajdują się na statku rybackim i są przyczepione lub nadają się do przyczepienia do dowolnej sieci ciągnionej. Niniejszego ustępu nie stosuje się do narzędzi sieciowych stosowanych w celu mocowania czujników do monitorowania narzędzi lub gdy są one stosowane w połączeniu z urządzeniami zapobiegającymi przypadkowemu połowowi ryb i żółwi. Dalsze odstępstwa służące poprawie selektywności pod względem rozmiaru lub gatunku w przypadku gatunków morskich mogą zostać przewidziane w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 15.

2.   Ust. 1 nie stosuje się do drag. Jeżeli jednak podczas rejsu przewożone są na statku dragi:

| a) | zabrania się przeładunku organizmów morskich; |
| --- | --- |

a)

zabrania się przeładunku organizmów morskich;

| b) | w Morzu Bałtyckim zabrania się zatrzymywania na statku lub wyładunku jakiejkolwiek ilości organizmów morskich, chyba że co najmniej 85 % masy w relacji pełnej tych organizmów stanowią małże lub Furcellaria lumbricalis; |
| --- | --- |

b)

w Morzu Bałtyckim zabrania się zatrzymywania na statku lub wyładunku jakiejkolwiek ilości organizmów morskich, chyba że co najmniej 85 % masy w relacji pełnej tych organizmów stanowią małże lub Furcellaria lumbricalis;

| c) | w pozostałych basenach morskich, z wyjątkiem Morza Śródziemnego, jeżeli art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 znajduje zastosowanie, zabrania się zatrzymywania na statku lub wyładunku jakiejkolwiek ilości organizmów morskich, chyba że co najmniej 95 % masy w relacji pełnej tych organizmów stanowią małże, ślimaki i gąbki. |
| --- | --- |

c)

w pozostałych basenach morskich, z wyjątkiem Morza Śródziemnego, jeżeli art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006 znajduje zastosowanie, zabrania się zatrzymywania na statku lub wyładunku jakiejkolwiek ilości organizmów morskich, chyba że co najmniej 95 % masy w relacji pełnej tych organizmów stanowią małże, ślimaki i gąbki.

Lit. b) i c) niniejszego ustępu nie stosuje się do niezamierzonych połowów gatunków podlegających obowiązkowi wyładunku określonemu w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Takie niezamierzone połowy są wyładowywane i odliczane od kwot.

3.   W przypadku gdy jednocześnie przez jeden statek rybacki lub większą ich liczbę ciągnięta jest więcej niż jedna sieć, każda z sieci musi mieć ten sam nominalny rozmiar oczek. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 15 i zgodnie z art. 29 ustanawiających odstępstwa od niniejszego ustępu, w przypadku gdy stosowanie kilku sieci o różnych rozmiarach oczek sieci przynosi takie korzyści pod względem ochrony żywych zasobów morskich, które są przynajmniej równoważne korzyściom wynikającym z obecnych metod połowowych.

4.   Zabrania się stosowania jakiegokolwiek urządzenia, które blokuje lub w inny sposób skutecznie zmniejsza wielkość oczek sieci worka włoka lub dowolnej części ciągnionych narzędzi połowowych, a także przewożenia na statku jakiegokolwiek tego typu narzędzia przeznaczonego specjalnie do tego celu. Niniejszy ustęp nie wyklucza stosowania określonych urządzeń ograniczających zużywanie się lub wzmacniających ciągnione narzędzia połowowe lub ograniczających uciekanie połowów w przedniej części ciągnionych narzędzi połowowych.

5.   Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące specyfikacji worków włoka i urządzeń, o których mowa w ust. 4. Te akty wykonawcze opierają się na najlepszych dostępnych opiniach naukowych i technicznych i mogą określać:

| a) | ograniczenia dotyczące grubości sznurka; |
| --- | --- |

a)

ograniczenia dotyczące grubości sznurka;

| b) | ograniczenia dotyczące obwodu worków włoka; |
| --- | --- |

b)

ograniczenia dotyczące obwodu worków włoka;

| c) | ograniczenia dotyczące stosowania materiałów sieciowych; |
| --- | --- |

c)

ograniczenia dotyczące stosowania materiałów sieciowych;

| d) | budowę i mocowanie worków włoka; |
| --- | --- |

d)

budowę i mocowanie worków włoka;

| e) | dozwolone urządzenia ograniczające zużywanie się; oraz |
| --- | --- |

e)

dozwolone urządzenia ograniczające zużywanie się; oraz

| f) | dozwolone urządzenia ograniczające uciekanie połowów. |
| --- | --- |

f)

dozwolone urządzenia ograniczające uciekanie połowów.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30 ust. 2.

Artykuł 9

Ogólne ograniczenia dotyczące stosowania sieci stawnych i pławnic

1.   Zabrania się posiadania na statku lub rozmieszczania jednej pławnicy lub większej ich liczby, jeżeli ich długość indywidualna lub całkowita przekracza 2,5 km.

2.   Zabrania się stosowania pławnic do połowu gatunków wymienionych w załączniku III.

3.   Niezależnie od ust. 1 zabrania się posiadania na statku lub rozmieszczania pławnic na Morzu Bałtyckim.

4.   Zabrania się stosowania sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic do połowu następujących gatunków:

| a) | tuńczyk biały (Thunnus alalunga); |
| --- | --- |

a)

tuńczyk biały (Thunnus alalunga);

| b) | tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus); |
| --- | --- |

b)

tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus);

| c) | brama (Brama brama); |
| --- | --- |

c)

brama (Brama brama);

| d) | włócznik (Xiphias gladius); |
| --- | --- |

d)

włócznik (Xiphias gladius);

| e) | rekiny należące do następujących gatunków lub rodzin: Hexanchus griseus; Cetorhinus maximus; wszystkie gatunki Alopiidae; Carcharhinidae; Sphyrnidae; Isuridae; Lamnidae. |
| --- | --- |

e)

rekiny należące do następujących gatunków lub rodzin: Hexanchus griseus; Cetorhinus maximus; wszystkie gatunki Alopiidae; Carcharhinidae; Sphyrnidae; Isuridae; Lamnidae.

5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 4, przypadkowe połowy w Morzu Śródziemnym nie więcej niż trzech osobników gatunków rekina, o których mowa w tym ustępie, mogą zostać zatrzymane na statku lub wyładowane, pod warunkiem że nie należą one do gatunków chronionych na podstawie prawa Unii.

6.   Zabrania się rozmieszczania sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic w miejscu, gdzie wskazana na mapach głębokość wynosi powyżej 200 m.

7.   Niezależnie od ust. 6 niniejszego artykułu:

| a) | szczegółowe odstępstwa określone w załączniku V część C pkt 6.1, załączniku VI część C pkt 9.1 oraz załączniku VII część C pkt 4.1 stosuje się, w przypadku gdy głębokość wskazana na mapie wynosi 200–600 m; |
| --- | --- |

a)

szczegółowe odstępstwa określone w załączniku V część C pkt 6.1, załączniku VI część C pkt 9.1 oraz załączniku VII część C pkt 4.1 stosuje się, w przypadku gdy głębokość wskazana na mapie wynosi 200–600 m;

| b) | w Morzu Śródziemnym zezwala się na rozmieszczanie sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic w miejscu, gdzie wskazana na mapie głębokość wynosi powyżej 200 m. |
| --- | --- |

b)

w Morzu Śródziemnym zezwala się na rozmieszczanie sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic w miejscu, gdzie wskazana na mapie głębokość wynosi powyżej 200 m.

SEKCJA 3

Ochrona gatunków i siedlisk wrażliwych

Artykuł 10

Gatunki ryb i skorupiaków objęte zakazem

1.   Zabrania się poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku gatunków ryb lub skorupiaków, o których mowa w załączniku IV do dyrektywy 92/43/EWG, z wyjątkiem przypadku przyznania odstępstw zgodnie z art. 16 tej dyrektywy.

2.   Oprócz gatunków, o których mowa w ust. 1, statkom unijnym zabrania się poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, sprzedaży, wystawiania lub oferowania do sprzedaży gatunków, które wymieniono w załączniku I lub gatunków, których połowy są zabronione zgodnie z innymi aktami prawnymi Unii.

3.   Złowionych przypadkowo osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać i należy je niezwłocznie uwolnić z powrotem do morza; wyjątkiem jest umożliwienie – zgodnie z obowiązującym prawem Unii – badań naukowych przypadkowo zabitych osobników.

4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 29 w celu zmiany wykazu określonego w załączniku I, w przypadku gdy z najlepszych dostępnych opinii naukowych wynika, że w wykazie konieczne jest dokonanie zmiany.

5.   Środki przyjęte na podstawie ust. 4 niniejszego artykułu mają na celu osiągnięcie wartości docelowych określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) i mogą uwzględniać umowy międzynarodowe dotyczące ochrony gatunków wrażliwych.

Artykuł 11

Połowy morskich ssaków, ptaków i gadów

1.   Zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku ssaków morskich lub gadów morskich, o których mowa w załącznikach II i IV do dyrektywy 92/43/EWG, i gatunków ptaków morskich objętych dyrektywą 2009/147/WE.

2.   Złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać i należy je niezwłocznie uwolnić.

3.   Niezależnie od ust. 1 i 2 zezwala się na zatrzymywanie na statku, przeładunek lub wyładunek przypadkowo złowionych osobników gatunków morskich, o których mowa w ust. 1, w stopniu, w jakim jest to konieczne do zapewnienia wsparcia przy odzyskiwaniu pojedynczych zwierząt i do umożliwienia badania naukowego przypadkowo zabitych osobników, pod warunkiem że zainteresowane właściwe organy krajowe zostały z wyprzedzeniem w pełni o tym poinformowane jak najszybciej po złowieniu i zgodnie z obowiązującym prawem Unii.

4.   W oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe państwo członkowskie może wprowadzić, w odniesieniu do statków pływających pod jego banderą, środki łagodzące lub ograniczenia dotyczące stosowania określonych narzędzi połowowych. Takie środki ograniczają do minimum i w miarę możliwości eliminują połowy gatunków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są zgodne z celami określonymi w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz są co najmniej tak samo rygorystyczne jak środki techniczne mające zastosowanie na mocy prawa Unii.

5.   Celem środków przyjętych na podstawie ust. 4 niniejszego artykułu jest osiągnięcie wartości docelowych określonych w art. 4 ust. 1 lit. b). Do celów kontroli państwa członkowskie powiadamiają inne zainteresowane państwa członkowskie o przepisach przyjętych na podstawie ust. 4 niniejszego artykułu. Podają one do wiadomości publicznej odpowiednie informacje na temat takich środków.

Artykuł 12

Ochrona siedlisk wrażliwych, w tym wrażliwych ekosystemów morskich

1.   Zabrania się rozmieszczania narzędzi połowowych wymienionych w załączniku II w odnośnych obszarach określonych w tym załączniku.

2.   W przypadku gdy w najlepszych dostępnych opiniach naukowych zaleca się zmianę wykazu obszarów wymienionych w załączniku II, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia i zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu odpowiedniej zmiany załącznika II. Przyjmując takie zmiany, Komisja zwraca szczególną uwagę na łagodzenie niekorzystnych skutków przemieszczania działalności połowowej na inne wrażliwe obszary.

3.   W przypadku gdy siedliska, o których mowa w ust. 1, lub inne siedliska wrażliwe, w tym wrażliwe ekosystemy morskie, występują na wodach podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji państwa członkowskiego, to państwo członkowskie może ustanowić obszary zamknięte lub inne środki ochrony w celu ochrony takich siedlisk, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Takie środki są zgodne z celami określonymi w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz są co najmniej tak samo rygorystyczne jak środki przewidziane na mocy prawa Unii.

4.   Celem środków przyjętych na podstawie ust. 2 i 3 niniejszego artykułu jest osiągnięcie wartości docelowych określonych w art. 4 ust. 1 lit. c).

SEKCJA 4

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

Artykuł 13

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

1.   Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony gatunków morskich określonych w części A załączników V–X do niniejszego rozporządzenia stosuje się w celu:

| a) | zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich na podstawie art. 15 ust. 11 i 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; |
| --- | --- |

a)

zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich na podstawie art. 15 ust. 11 i 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

| b) | ustanawiania obszarów odbudowy stad ryb zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; |
| --- | --- |

b)

ustanawiania obszarów odbudowy stad ryb zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

| c) | określania minimalnych rozmiarów do celów obrotu zgodnie z art. 47 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (28). |
| --- | --- |

c)

określania minimalnych rozmiarów do celów obrotu zgodnie z art. 47 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (28).

2.   Oznaczenia rozmiarów okazu gatunku morskiego dokonuje się zgodnie z załącznikiem IV.

3.   W przypadku gdy w odniesieniu do danego gatunku morskiego istnieje więcej niż jedna metoda oznaczania rozmiarów, danego okazu nie uznaje się za mający rozmiar mniejszy od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, jeżeli wymiary oznaczone za pomocą jednej z tych metod są równe lub większe niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony.

4.   Homary, langusty oraz małże i ślimaki należące do jednego z gatunków, w odniesieniu do których w załącznikach V, VI lub VII określono minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony, mogą być zatrzymywane na statku wyłącznie w całości oraz mogą być wyładowywane wyłącznie w całości.

SEKCJA 5

Środki mające na celu ograniczenie odrzutów

Artykuł 14

Projekty pilotażowe służące unikaniu niechcianych połowów

1.   Bez uszczerbku dla art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 państwa członkowskie mogą realizować projekty pilotażowe w celu zbadania metod służących unikaniu, minimalizowaniu i eliminowaniu niechcianych połowów. Te projekty pilotażowe uwzględniają opinie odpowiednich komitetów doradczych i opierają się na najlepszych dostępnych opiniach naukowych.

2.   W przypadku gdy wyniki tych badań pilotażowych lub inne opinie naukowe wskazują, że niechciane połowy są znaczące, zainteresowane państwa członkowskie dążą do ustanowienia zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 środków technicznych w celu ograniczenia niechcianych połowów.

ROZDZIAŁ III

REGIONALIZACJA

Artykuł 15

Regionalne środki techniczne

1.   Środki techniczne ustanowione na poziomie regionalnym są określone w następujących załącznikach:

| a) | w załączniku V w odniesieniu do Morza Północnego; |
| --- | --- |

a)

w załączniku V w odniesieniu do Morza Północnego;

| b) | w załączniku VI w odniesieniu do wód północno-zachodnich; |
| --- | --- |

b)

w załączniku VI w odniesieniu do wód północno-zachodnich;

| c) | w załączniku VII w odniesieniu do wód południowo-zachodnich; |
| --- | --- |

c)

w załączniku VII w odniesieniu do wód południowo-zachodnich;

| d) | w załączniku VIII w odniesieniu do Morza Bałtyckiego; |
| --- | --- |

d)

w załączniku VIII w odniesieniu do Morza Bałtyckiego;

| e) | w załączniku IX w odniesieniu do Morza Śródziemnego; |
| --- | --- |

e)

w załączniku IX w odniesieniu do Morza Śródziemnego;

| f) | w załączniku X w odniesieniu do Morza Czarnego; |
| --- | --- |

f)

w załączniku X w odniesieniu do Morza Czarnego;

| g) | w załączniku XI w odniesieniu do wód Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku; |
| --- | --- |

g)

w załączniku XI w odniesieniu do wód Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku;

| h) | w załączniku XIII w odniesieniu do gatunków wrażliwych. |
| --- | --- |

h)

w załączniku XIII w odniesieniu do gatunków wrażliwych.

2.   W celu uwzględnienia regionalnych uwarunkowań odpowiednich połowów Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia oraz art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 aktów delegowanych w celu zmiany, uzupełnienia, uchylenia lub odstąpienia od środków technicznych określonych w załącznikach, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w tym przy wykonywaniu obowiązku wyładunku w kontekście art. 15 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Komisja przyjmuje takie akty delegowane na podstawie wspólnego zalecenia przedłożonego zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i zgodnie z odpowiednimi artykułami rozdziału III niniejszego rozporządzenia.

3.   Do celów przyjęcia takich aktów delegowanych państwa członkowskie, które mają bezpośredni interes związany z zarządzaniem, mogą przedkładać wspólne zalecenia zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 po raz pierwszy nie później niż 24 miesiące, a następnie 18 miesięcy, od każdego przedłożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 31 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Mogą one również przedkładać takie zalecenia, gdy uznają to za konieczne.

4.   Środki techniczne przyjęte na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu:

| a) | służą osiągnięciu celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

a)

służą osiągnięciu celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia;

| b) | służą osiągnięciu celów i spełniają warunki określone w innych odpowiednich aktach Unii przyjętych w dziedzinie WPRyb, w szczególności w ramach planów wieloletnich, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; |
| --- | --- |

b)

służą osiągnięciu celów i spełniają warunki określone w innych odpowiednich aktach Unii przyjętych w dziedzinie WPRyb, w szczególności w ramach planów wieloletnich, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

| c) | odpowiadają zasadom dobrych rządów określonym w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013; |
| --- | --- |

c)

odpowiadają zasadom dobrych rządów określonym w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

| d) | jako minimum prowadzą do takich korzyści dla ochrony żywych zasobów morskich, które są co najmniej równoważne środkom, o których mowa w ust. 1, w szczególności pod względem modeli eksploatacji i poziomu ochrony przewidzianej dla gatunków i siedlisk wrażliwych. Uwzględnia się także potencjalny wpływ działalności połowowej na ekosystem morski. |
| --- | --- |

d)

jako minimum prowadzą do takich korzyści dla ochrony żywych zasobów morskich, które są co najmniej równoważne środkom, o których mowa w ust. 1, w szczególności pod względem modeli eksploatacji i poziomu ochrony przewidzianej dla gatunków i siedlisk wrażliwych. Uwzględnia się także potencjalny wpływ działalności połowowej na ekosystem morski.

5.   Stosowanie warunków w odniesieniu do specyfikacji dotyczących rozmiaru oczek sieci określonych w art. 27 i w części B załączników V–XI nie może prowadzić do pogorszenia standardów selektywności, w szczególności pod względem zwiększenia połowów osobników młodocianych, obowiązujących w dniu 14 sierpnia 2019 r., i służy osiągnięciu celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4.

6.   We wspólnych zaleceniach przedkładanych do celów przyjęcia środków, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie dostarczają dowody naukowe uzasadniające przyjęcie tych środków.

7.   Komisja może zażądać od STECF oceny wspólnych zaleceń, o których mowa w ust. 2.

Artykuł 16

Selektywność narzędzi połowowych pod względem gatunków i rozmiarów

Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących właściwości narzędzi zapewniających selektywność pod względem rozmiarów i gatunków przedstawia dowody naukowe wykazujące, że środki te skutkują właściwościami w zakresie selektywności w odniesieniu do danych gatunków lub kombinacji gatunków, które są co najmniej równoważne właściwościom w zakresie selektywności narzędzi określonych w części B załączników V–X i w części A załącznika XI.

Artykuł 17

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami w celu ochrony młodocianych osobników i skupisk tarłowych

Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących części C załączników V–VIII i X oraz części B załącznika XI lub w celu ustanowienia nowych obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami obejmuje następujące elementy w odniesieniu do takich obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami:

| a) | cel zamknięcia; |
| --- | --- |

a)

cel zamknięcia;

| b) | zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia; |
| --- | --- |

b)

zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia;

| c) | ograniczenia dotyczące konkretnych narzędzi połowowych; oraz |
| --- | --- |

c)

ograniczenia dotyczące konkretnych narzędzi połowowych; oraz

| d) | mechanizmy kontroli i monitorowania. |
| --- | --- |

d)

mechanizmy kontroli i monitorowania.

Artykuł 18

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących części A załączników V–X jest zgodne z celem zapewnienia ochrony młodocianych osobników gatunków morskich.

Artykuł 19

Przepisy dotyczące doraźnych zamknięć i przenoszenia się

1.   Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących wprowadzenia doraźnych zamknięć służących zapewnieniu ochrony gatunków wrażliwych lub skupisk młodocianych osobników, ryb odbywających tarło lub gatunków skorupiaków obejmuje następujące elementy:

| a) | zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia; |
| --- | --- |

a)

zakres geograficzny i czas trwania zamknięcia;

| b) | gatunki i wartości progowe, które powodują zamknięcie; |
| --- | --- |

b)

gatunki i wartości progowe, które powodują zamknięcie;

| c) | stosowanie wysoce selektywnych narzędzi połowowych w celu umożliwienia dostępu do obszarów w innych przypadkach zamkniętych; oraz |
| --- | --- |

c)

stosowanie wysoce selektywnych narzędzi połowowych w celu umożliwienia dostępu do obszarów w innych przypadkach zamkniętych; oraz

| d) | mechanizmy kontroli i monitorowania. |
| --- | --- |

d)

mechanizmy kontroli i monitorowania.

2.   Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących przepisów o przenoszeniu się obejmuje:

| a) | gatunki i wartości progowe, które powodują obowiązek przeniesienia; |
| --- | --- |

a)

gatunki i wartości progowe, które powodują obowiązek przeniesienia;

| b) | odległość, na którą dany statek musi odejść od swojego poprzedniego stanowiska połowowego. |
| --- | --- |

b)

odległość, na którą dany statek musi odejść od swojego poprzedniego stanowiska połowowego.

Artykuł 20

Innowacyjne narzędzia połowowe

1.   Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących stosowania w określonym basenie morskim innowacyjnych narzędzi połowowych zawiera ocenę prawdopodobnego wpływu stosowania takich narzędzi na gatunki docelowe oraz na gatunki i siedliska wrażliwe. Zainteresowane państwa członkowskie gromadzą odpowiednie dane niezbędne do przeprowadzenia takiej oceny.

2.   Stosowanie innowacyjnych narzędzi połowowych nie jest dozwolone, w przypadku gdy oceny, o których mowa w ust. 1, wykazują, że ich stosowanie ma istotny negatywny wpływ na siedliska wrażliwe i gatunki niebędące gatunkami docelowymi.

Artykuł 21

Środki ochrony przyrody

Wspólne zalecenie przedkładane do celów przyjęcia środków, o których mowa w art. 15 ust. 2, dotyczących ochrony gatunków i siedlisk wrażliwych może w szczególności:

| a) | tworzyć wykazy gatunków i siedlisk wrażliwych, które według najlepszych dostępnych opinii naukowych są najbardziej zagrożone przez działalność połowową w danym regionie; |
| --- | --- |

a)

tworzyć wykazy gatunków i siedlisk wrażliwych, które według najlepszych dostępnych opinii naukowych są najbardziej zagrożone przez działalność połowową w danym regionie;

| b) | określać wykorzystanie środków dodatkowych lub alternatywnych wobec środków, o których mowa w załączniku XIII, w celu zminimalizowania przypadkowych połowów gatunków, o których mowa w art. 11; |
| --- | --- |

b)

określać wykorzystanie środków dodatkowych lub alternatywnych wobec środków, o których mowa w załączniku XIII, w celu zminimalizowania przypadkowych połowów gatunków, o których mowa w art. 11;

| c) | przedstawiać informacje na temat skuteczności istniejących środków ochrony i mechanizmów monitorowania; |
| --- | --- |

c)

przedstawiać informacje na temat skuteczności istniejących środków ochrony i mechanizmów monitorowania;

| d) | określać środki służące minimalizowaniu wpływu narzędzi połowowych na siedliska wrażliwe; |
| --- | --- |

d)

określać środki służące minimalizowaniu wpływu narzędzi połowowych na siedliska wrażliwe;

| e) | określać ograniczenia dotyczące używania określonych narzędzi połowowych lub wprowadzać całkowity zakaz stosowania określonych narzędzi połowowych w obszarze, w którym narzędzia te stanowią zagrożenie dla stanu ochrony gatunków w tym obszarze zgodnie z art. 10 i 11 lub innych siedlisk wrażliwych. |
| --- | --- |

e)

określać ograniczenia dotyczące używania określonych narzędzi połowowych lub wprowadzać całkowity zakaz stosowania określonych narzędzi połowowych w obszarze, w którym narzędzia te stanowią zagrożenie dla stanu ochrony gatunków w tym obszarze zgodnie z art. 10 i 11 lub innych siedlisk wrażliwych.

Artykuł 22

Środki regionalne w ramach tymczasowych planów dotyczących odrzutów

1.   W przypadku gdy państwa członkowskie przedkładają wspólne zalecenia dotyczące ustanowienia środków technicznych w tymczasowych planach dotyczących odrzutów, o których mowa w art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, zalecenia te mogą zawierać między innymi następujące elementy:

| a) | specyfikacje narzędzi połowowych i zasady dotyczące ich stosowania; |
| --- | --- |

a)

specyfikacje narzędzi połowowych i zasady dotyczące ich stosowania;

| b) | specyfikacje zmian dotyczących narzędzi połowowych lub stosowania urządzeń zapewniających selektywność pod względem rozmiaru lub gatunku; |
| --- | --- |

b)

specyfikacje zmian dotyczących narzędzi połowowych lub stosowania urządzeń zapewniających selektywność pod względem rozmiaru lub gatunku;

| c) | ograniczenia lub zakazy stosowania określonych narzędzi połowowych, a także działalności połowowej, na określonych obszarach lub w określonych okresach; |
| --- | --- |

c)

ograniczenia lub zakazy stosowania określonych narzędzi połowowych, a także działalności połowowej, na określonych obszarach lub w określonych okresach;

| d) | minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony; |
| --- | --- |

d)

minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony;

| e) | odstępstwa przyjęte na podstawie art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. |
| --- | --- |

e)

odstępstwa przyjęte na podstawie art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, służą osiągnięciu celów określonych w art. 3, a w szczególności ochronie młodocianych osobników lub skupisk tarłowych ryb lub gatunków skorupiaków.

Artykuł 23

Projekty pilotażowe dotyczące pełnej dokumentacji połowów i odrzutów

1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie przez określenie projektów pilotażowych dotyczących opracowania systemu pełnej dokumentacji połowów i odrzutów na podstawie wymiernych celów i wartości docelowych, aby osiągnąć zarządzanie połowami oparte na wynikach.

2.   Projekty pilotażowe, o których mowa w ust. 1, mogą wprowadzać odstępstwa od środków określonych w części B załączników V–XI dla określonego obszaru na okres maksymalnie jednego roku, pod warunkiem że można wykazać, że te projekty pilotażowe przyczyniają się do osiągnięcia celów i wartości docelowych określonych w art. 3 i 4 oraz, w szczególności, mają na celu poprawę selektywności narzędzi połowowych lub odnośnych praktyk lub w inny sposób zmniejszają wpływ na środowisko. Ten okres jednego roku może zostać wydłużony o jeden dodatkowy rok na takich samych warunkach. Należy go ograniczyć do nie więcej niż 5 % statków w danym metier z każdego państwa członkowskiego.

3.   Przedkładając wspólne zalecenia dotyczące ustanowienia projektów pilotażowych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie przedstawiają dowody naukowe uzasadniające ich przyjęcie. STEFC dokonuje oceny tych wspólnych zaleceń i podaje ją do wiadomości publicznej. W ciągu sześciu miesięcy od zakończenia projektu państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie przedstawiające wyniki, w tym szczegółową ocenę zmian w selektywności i innych skutków dla środowiska.

4.   STEFC ocenia sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3. W przypadku pozytywnej oceny wkładu nowego narzędzia lub nowej praktyki w realizację celu określonego w ust. 2 Komisja może zgodnie z TFUE przedłożyć wniosek, aby umożliwić upowszechnione stosowanie tego narzędzia lub tej praktyki. Ocenę STEFC podaje się do wiadomości publicznej.

5.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 29 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie przez zdefiniowanie specyfikacji technicznych dla systemu pełnej dokumentacji połowów i odrzutów, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 24

Akty wykonawcze

1.   Komisja może przyjmować akty wykonawcze dotyczące:

| a) | specyfikacji urządzeń zapewniających selektywność mocowanych do narzędzi połowowych określonych w części B załączników V–IX; |
| --- | --- |

a)

specyfikacji urządzeń zapewniających selektywność mocowanych do narzędzi połowowych określonych w części B załączników V–IX;

| b) | szczegółowych przepisów dotyczących specyfikacji narzędzi połowowych określonych w części D załącznika V w odniesieniu do ograniczeń w zakresie budowy narzędzi połowowych i środków kontroli i monitorowania przyjętych przez państwo członkowskie bandery; |
| --- | --- |

b)

szczegółowych przepisów dotyczących specyfikacji narzędzi połowowych określonych w części D załącznika V w odniesieniu do ograniczeń w zakresie budowy narzędzi połowowych i środków kontroli i monitorowania przyjętych przez państwo członkowskie bandery;

| c) | szczegółowych przepisów dotyczących środków kontroli i monitorowania przyjmowanych przez państwo członkowskie bandery w odniesieniu do stosowania narzędzi połowowych, o których mowa w załączniku V część C pkt 6, załączniku VI część C pkt 9 i załączniku VII część C pkt 4; |
| --- | --- |

c)

szczegółowych przepisów dotyczących środków kontroli i monitorowania przyjmowanych przez państwo członkowskie bandery w odniesieniu do stosowania narzędzi połowowych, o których mowa w załączniku V część C pkt 6, załączniku VI część C pkt 9 i załączniku VII część C pkt 4;

| d) | szczegółowych przepisów dotyczących środków kontroli i monitorowania przyjmowanych w odniesieniu do obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami, opisanych w załączniku V część C pkt 2 i w załączniku VI część C pkt 6 i 7; |
| --- | --- |

d)

szczegółowych przepisów dotyczących środków kontroli i monitorowania przyjmowanych w odniesieniu do obszarów zamkniętych lub objętych ograniczeniami, opisanych w załączniku V część C pkt 2 i w załączniku VI część C pkt 6 i 7;

| e) | szczegółowych przepisów dotyczących charakterystyki sygnału i stosowania dźwiękowych urządzeń odstraszających, o których mowa w załączniku XIII część A; |
| --- | --- |

e)

szczegółowych przepisów dotyczących charakterystyki sygnału i stosowania dźwiękowych urządzeń odstraszających, o których mowa w załączniku XIII część A;

| f) | szczegółowych przepisów dotyczących budowy i rozmieszczania podbór straszących i lin dociążonych, o których mowa w załączniku XIII część B; |
| --- | --- |

f)

szczegółowych przepisów dotyczących budowy i rozmieszczania podbór straszących i lin dociążonych, o których mowa w załączniku XIII część B;

| g) | szczegółowych przepisów dotyczących specyfikacji urządzeń zapobiegających przypadkowemu połowowi żółwi, o których mowa w załączniku XIII część C. |
| --- | --- |

g)

szczegółowych przepisów dotyczących specyfikacji urządzeń zapobiegających przypadkowemu połowowi żółwi, o których mowa w załączniku XIII część C.

2.   Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się zgodnie z art. 30 ust. 2.

ROZDZIAŁ IV

BADANIA NAUKOWE, BEZPOŚREDNIE ZARYBIANIE I PRZESIEDLANIE

Artykuł 25

Badania naukowe

1.   Środków technicznych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu nie stosuje się do operacji połowowych prowadzonych do celów badań naukowych, o ile spełnione są następujące warunki:

| a) | operacje połowowe prowadzone są za zgodą i z upoważnienia państwa członkowskiego bandery; |
| --- | --- |

a)

operacje połowowe prowadzone są za zgodą i z upoważnienia państwa członkowskiego bandery;

| b) | Komisja oraz państwo członkowskie, które sprawuje zwierzchnictwo lub jurysdykcję nad wodami, na których mają być prowadzone dane operacje połowowe („nadbrzeżne państwo członkowskie”), są informowane z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem o zamiarze prowadzenia takich operacji połowowych, ze wskazaniem uczestniczących statków i planowanych badań naukowych; |
| --- | --- |

b)

Komisja oraz państwo członkowskie, które sprawuje zwierzchnictwo lub jurysdykcję nad wodami, na których mają być prowadzone dane operacje połowowe („nadbrzeżne państwo członkowskie”), są informowane z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem o zamiarze prowadzenia takich operacji połowowych, ze wskazaniem uczestniczących statków i planowanych badań naukowych;

| c) | statek lub statki prowadzące operacje połowowe mają ważne upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009; |
| --- | --- |

c)

statek lub statki prowadzące operacje połowowe mają ważne upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

| d) | na wniosek nadbrzeżnego państwa członkowskiego skierowany do państwa członkowskiego bandery kapitan statku jest zobowiązany zabrać na statek obserwatora z nadbrzeżnego państwa członkowskiego na czas operacji połowowych, chyba że nie jest to możliwe ze względów bezpieczeństwa; |
| --- | --- |

d)

na wniosek nadbrzeżnego państwa członkowskiego skierowany do państwa członkowskiego bandery kapitan statku jest zobowiązany zabrać na statek obserwatora z nadbrzeżnego państwa członkowskiego na czas operacji połowowych, chyba że nie jest to możliwe ze względów bezpieczeństwa;

| e) | operacje połowowe prowadzone przez statki handlowe do celów badań naukowych muszą być ograniczone w czasie. Gdy operacje połowowe prowadzone przez statki handlowe do celów konkretnego badania obejmują więcej niż sześć statków handlowych, Komisja jest o tym informowana przez państwo członkowskie bandery z co najmniej trzymiesięcznym wyprzedzeniem i zwraca się, w stosownych przypadkach, o opinię STECF w celu potwierdzenia, że ten poziom uczestnictwa jest uzasadniony z naukowego punktu widzenia; jeżeli zgodnie z opinią STECF poziom uczestnictwa nie zostanie uznany za uzasadniony, zainteresowane państwo członkowskie odpowiednio zmienia warunki tych badań naukowych; |
| --- | --- |

e)

operacje połowowe prowadzone przez statki handlowe do celów badań naukowych muszą być ograniczone w czasie. Gdy operacje połowowe prowadzone przez statki handlowe do celów konkretnego badania obejmują więcej niż sześć statków handlowych, Komisja jest o tym informowana przez państwo członkowskie bandery z co najmniej trzymiesięcznym wyprzedzeniem i zwraca się, w stosownych przypadkach, o opinię STECF w celu potwierdzenia, że ten poziom uczestnictwa jest uzasadniony z naukowego punktu widzenia; jeżeli zgodnie z opinią STECF poziom uczestnictwa nie zostanie uznany za uzasadniony, zainteresowane państwo członkowskie odpowiednio zmienia warunki tych badań naukowych;

| f) | w przypadku włoka rozprzowego zelektryfikowanego statki prowadzące badania naukowe muszą przestrzegać określonego protokołu naukowego będącego częścią planu badań naukowych, który został oceniony lub zatwierdzony przez ICES lub STECF, a także systemu monitorowania, kontroli i oceny. |
| --- | --- |

f)

w przypadku włoka rozprzowego zelektryfikowanego statki prowadzące badania naukowe muszą przestrzegać określonego protokołu naukowego będącego częścią planu badań naukowych, który został oceniony lub zatwierdzony przez ICES lub STECF, a także systemu monitorowania, kontroli i oceny.

2.   Gatunki morskie złowione do celów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu mogą być sprzedawane, przechowywane, wystawiane lub oferowane na sprzedaż, pod warunkiem że – w stosownych przypadkach – będą odliczane od kwot zgodnie z art. 33 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz:

| a) | osiągają minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony określone w załącznikach IV–X do niniejszego rozporządzenia; lub |
| --- | --- |

a)

osiągają minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony określone w załącznikach IV–X do niniejszego rozporządzenia; lub

| b) | są sprzedawane w celach innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi. |
| --- | --- |

b)

są sprzedawane w celach innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi.

Artykuł 26

Bezpośrednie zarybianie i przesiedlanie

1.   Środków technicznych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu nie stosuje się do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie w celu bezpośredniego zarybiania lub przesiedlania gatunków morskich, pod warunkiem że operacje te są prowadzone za zgodą i z upoważnienia państwa członkowskiego lub państw członkowskich, które mają bezpośredni interes w zarządzaniu.

2.   W przypadku gdy bezpośrednie zarybianie lub przesiedlanie prowadzone jest na wodach innego państwa członkowskiego lub państw członkowskich, Komisja i wszystkie te państwa członkowskie są informowane z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni kalendarzowych o zamiarze prowadzenia takich operacji połowowych.

ROZDZIAŁ V

WARUNKI ODNOSZĄCE SIĘ DO SPECYFIKACJI DOTYCZĄCYCH ROZMIARU OCZEK SIECI

Artykuł 27

Warunki odnoszące się do specyfikacji dotyczących rozmiaru oczek sieci

1.   Udziały procentowe połowu, o których mowa w załącznikach V–VIII, oznaczają maksymalny dopuszczalny udział procentowy gatunków, jaki może być obecny, aby spełniać kwalifikację dla danych rozmiarów oczek sieci określonych w tych załącznikach. Takie udziały procentowe pozostają bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku połowów zawartego w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

2.   Udziały procentowe połowów oblicza się jako odsetek masy w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym.

3.   Udziały procentowe połowów, o których mowa w ust. 2, mogą być obliczane na podstawie jednej lub większej liczby reprezentatywnych próbek.

4.   Do celów niniejszego artykułu równowartość wagi całego homarca otrzymuje się poprzez pomnożenie wagi jego ogona przez trzy.

5.   Państwa członkowskie mogą wydawać upoważnienia do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 w odniesieniu do statków pływających pod ich banderą, gdy prowadzą one działalność połowową z użyciem sieci o rozmiarach oczek przewidzianych w załącznikach V–XI. Takie upoważnienia mogą zostać zawieszone lub cofnięte, w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że dany statek nie zachowuje określonych udziałów procentowych przewidzianych w załącznikach V–VIII.

6.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

7.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 15 i zgodnie z art. 29 w celu doprecyzowania pojęcia „ukierunkowanych połowów” w odniesieniu do odpowiednich gatunków w części B załączników V–X i części A załącznika XI. Do tego celu państwa członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu przedmiotowymi połowami przedkładają wspólne rekomendacje po raz pierwszy nie później niż dnia 15 sierpnia 2020 r.

ROZDZIAŁ VI

ŚRODKI TECHNICZNE W OBSZARZE REGULACYJNYM NEAFC

Artykuł 28

Środki techniczne w obszarze regulacyjnym NEAFC

Środki techniczne mające zastosowanie w obszarze regulacyjnym NEAFC określa się w załączniku XII.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY PROCEDURALNE

Artykuł 29

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 23 ust. 1 i 5, art. 27 ust. 7 i art. 31 ust. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 14 sierpnia 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 23 ust. 1 i 5, art. 27 ust. 7 i art. 31 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami ustanowionymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 2 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 23 ust. 1 i 5, art. 27 ust. 7 i art. 31 ust. 4 wchodzi w życie tylko, jeżeli Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeżeli przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 30

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspiera Komitet ds. rybołówstwa i akwakultury, powołany w art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 rozporządzenia Rady (UE) nr 182/2011.

ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 31

Przegląd i sprawozdawczość

1.   Do dnia 31 grudnia 2020 r., a następnie co trzy lata, na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie oraz zainteresowane komitety doradcze i na podstawie oceny STECF, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia. W tym sprawozdaniu ocenia się, w jakim stopniu środki techniczne, zarówno na poziomie regionalnym, jak i unijnym, przyczyniły się do osiągnięcia celów określonych w art. 3 i wartości docelowych określonych w art. 4. Sprawozdanie to odnosi się również do opinii ICES na temat poczynionych postępów oraz wpływu innowacyjnych narzędzi. Sprawozdanie zawiera wnioski dotyczące korzyści lub negatywnych skutków dla ekosystemów morskich, siedlisk wrażliwych oraz selektywności.

2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera między innymi ocenę wkładu środków technicznych w optymalizację modeli eksploatacji, jak przewidziano w art. 3 ust. 2 lit. a). Do tego celu sprawozdanie może między innymi uwzględniać – jako wskaźnik skuteczności selektywności dla kluczowych stad wskaźnikowych w odniesieniu do gatunków wymienionych w załączniku XIV – długość zapewniającą optymalną selektywność (Lopt) w porównaniu ze średnią długością ryb złowionych w każdym roku objętym sprawozdaniem.

3.   Na podstawie tego sprawozdania, w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że na poziomie regionalnym cele i wartości docelowe nie zostały osiągnięte, państwa członkowskie w tym regionie w ciągu dwunastu miesięcy od przedłożenia sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, przedkładają plan określający działania, które należy podjąć, aby przyczynić się do osiągnięcia tych celów i wartości docelowych.

4.   Na podstawie tego sprawozdania Komisja może również zaproponować Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne zmiany do niniejszego rozporządzenia. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 15 i zgodnie z art. 29 w celu zmiany wykazu gatunków określonego w załączniku XIV.

Artykuł 32

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1967/2006

W rozporządzeniu (WE) nr 1967/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | uchyla się art. 3, 8–12, 14, 15, 16 oraz 25; |
| --- | --- |

a)

uchyla się art. 3, 8–12, 14, 15, 16 oraz 25;

| b) | uchyla się załączniki II, III i IV. |
| --- | --- |

b)

uchyla się załączniki II, III i IV.

Odesłania do uchylonych artykułów i załączników traktuje się jako odesłania do odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 33

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009

W tytule IV rozdziału IV rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | uchyla się sekcję 3; |
| --- | --- |

a)

uchyla się sekcję 3;

| b) | dodaje się sekcję 4 w brzmieniu:


  „
  Sekcja 4




  Przetwarzanie na statku oraz połowy pelagiczne




  Artykuł 54a
  Przetwarzanie na statku

  1.   Zabrania się prowadzenia na statku rybackim jakiegokolwiek fizycznego lub chemicznego przetwarzania ryb w celu produkcji mączki rybnej, oleju z ryb lub produktów podobnych lub przeładunku połowów ryb do tych celów.


  2.   Ust. 1 nie stosuje się do:






  a) | przetwarzania lub przeładunku podrobów; lub |
| --- | --- | --- |

b)

dodaje się sekcję 4 w brzmieniu:

„
  Sekcja 4

Przetwarzanie na statku oraz połowy pelagiczne

Artykuł 54a

Przetwarzanie na statku

1.   Zabrania się prowadzenia na statku rybackim jakiegokolwiek fizycznego lub chemicznego przetwarzania ryb w celu produkcji mączki rybnej, oleju z ryb lub produktów podobnych lub przeładunku połowów ryb do tych celów.

2.   Ust. 1 nie stosuje się do:

a)

przetwarzania lub przeładunku podrobów; lub

| b) | produkcji na statku rybackim surimi. |
| --- | --- |

b)

produkcji na statku rybackim surimi.

Artykuł 54b

Ograniczenia dotyczące przetwarzania połowu i wyładunku w odniesieniu do statków do połowów pelagicznych

1.   Maksymalna przestrzeń między prętami separatora wody na statkach do połowów pelagicznych poławiających makrelę, śledzia atlantyckiego i ostroboka, prowadzącym działalność w obszarze objętym konwencją NEAFC, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1236/2010, wynosi 10 mm.

Pręty muszą być przyspawane. Jeżeli zamiast prętów w separatorze wody stosowane są otwory, ich maksymalna średnica nie może przekraczać 10 mm. Średnica otworów w osłonach separujących poprzedzających separator wody nie może przekraczać 15 mm.

2.   Zabrania się statkom do połowów pelagicznych działającym w obszarze objętym konwencją NEAFC wyładunku ryb ze zbiorników buforowych lub zbiorników ze schłodzoną wodą morską (zbiorników RSW) pod linią wodną statku.

3.   Kapitan statku przekazuje właściwym organom ds. rybołówstwa państwa członkowskiego bandery zatwierdzone przez właściwe organy państw członkowskich bandery – wraz ze zmianami – plany urządzeń służących do przetwarzania oraz wyładunku, w jakie wyposażone są statki do połowów pelagicznych poławiające makrelę, śledzia atlantyckiego i ostroboka w obszarze objętym konwencją NEAFC. Właściwe organy państwa członkowskiego bandery danych statków przeprowadzają okresowe kontrole dokładności przedłożonych planów. Kopie znajdują się na statku przez cały czas.

Artykuł 54c

Ograniczenia dotyczące stosowania automatycznych urządzeń sortujących

1.   Zabronione jest posiadanie lub stosowanie na statku rybackim urządzeń umożliwiających automatyczne sortowanie ze względu na rozmiar lub płeć śledzia atlantyckiego, makreli lub ostroboka.

2.   Zezwala się jednak na posiadanie i stosowanie takich urządzeń, pod warunkiem że:

| a) | statek równocześnie nie ma ani nie stosuje ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 70 mm lub jednej lub większej liczby okrężnic lub podobnych narzędzi połowowych; lub |
| --- | --- |

a)

statek równocześnie nie ma ani nie stosuje ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 70 mm lub jednej lub większej liczby okrężnic lub podobnych narzędzi połowowych; lub

| b) | całość połowu, który może być zgodnie z prawem zatrzymany na statku:






  (i) | jest przechowywana w stanie zamrożonym, |
| --- | --- | --- |

b)

całość połowu, który może być zgodnie z prawem zatrzymany na statku:

(i)

jest przechowywana w stanie zamrożonym,

| (ii) | sortowane ryby są mrożone niezwłocznie po posortowaniu i żadne posortowane ryby nie są wrzucane do morza, oraz |
| --- | --- |

(ii)

sortowane ryby są mrożone niezwłocznie po posortowaniu i żadne posortowane ryby nie są wrzucane do morza, oraz

| (iii) | urządzenia są zainstalowane i zlokalizowane na statku w sposób umożliwiający niezwłoczne zamrażanie i niepozwalający na wrzucenie gatunków morskich do morza. |
| --- | --- |

(iii)

urządzenia są zainstalowane i zlokalizowane na statku w sposób umożliwiający niezwłoczne zamrażanie i niepozwalający na wrzucenie gatunków morskich do morza.

3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu statek uprawniony do prowadzenia połowów w Morzu Bałtyckim, cieśninach Wielki i Mały Bełt oraz Sund może posiadać automatyczne urządzenie sortujące w cieśninie Kattegat, pod warunkiem że wydano upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7. W upoważnieniu do połowów określa się gatunki, obszary i okresy oraz inne wymagane warunki mające zastosowanie w odniesieniu do stosowania i posiadania na statku urządzeń sortujących.

4.   Niniejszego artykułu nie stosuje się do Morza Bałtyckiego.”.

Artykuł 34

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1380/2013

Art. 15 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 otrzymuje brzmienie:

„12.   W odniesieniu do gatunków, których nie dotyczy obowiązek wyładunku określony w ust. 1, połowów tych gatunków, gdy rozmiar osobników jest mniejszy od minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, nie zatrzymuje się na pokładzie, ale wrzuca się je natychmiast do morza, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one używane jako żywa przynęta.”.

Artykuł 35

Zmiana rozporządzenia (UE) 2016/1139

W art. 8 rozporządzenia (UE) 2016/1139 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie::

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 dotyczących następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*1):


  (*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;" |
| --- | --- |

a)

ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie::

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 dotyczących następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*1):

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;"

*1

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”. |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”.

Artykuł 36

Zmiana w rozporządzenia (UE) 2018/973

W art. 9 rozporządzenia (UE) 2018/973 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*2):


  (*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;" |
| --- | --- |

a)

ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*2):

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;"

*2

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”. |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”.

Artykuł 37

Zmiana rozporządzenia (UE) 2019/472

W art. 9 rozporządzenia (UE) 2019/472 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*3):


  (*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;" |
| --- | --- |

a)

ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*3):

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;"

*3

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”;

Artykuł 38

Zmiana rozporządzenia (UE) 2019/1022

W art. 13 rozporządzenia (UE) 2019/1022 wprowadza się następujące zmiany:

| a) | ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*4):


  (*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;" |
| --- | --- |

a)

ust. 1 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia i art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do następujących środków technicznych, w zakresie, w jakim nie są one objęte rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (*4):

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z, 25.7.2019, s. 105).”;"

*4

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”. |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przyczyniają się do osiągnięcia celów wyznaczonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i muszą być zgodne z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1241.”.

Artykuł 39

Uchylenia

Uchyla się rozporządzenia (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005.

Odesłania do uchylonych rozporządzeń traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 40

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 389 z 21.10.2016, s. 67.

1

(2)  
  Dz.U. C 185 z 9.6.2017, s. 82.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 czerwca 2019 r.

3

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

4

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).

5

(6)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

6

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).

7

(8)  Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).

8

(9)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

9

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

10

(11)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 894/97 z dnia 29 kwietnia 1997 r. ustanawiające środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych (Dz.U. L 132 z 23.5.1997, s. 1).

11

(12)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich (Dz.U. L 125 z 27.4.1998, s. 1).

12

(13)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2549/2000 z dnia 17 listopada 2000 r. ustanawiające dodatkowe środki techniczne w celu odnowienia zasobów dorsza w Morzu Irlandzkim (rejon ICES VII a) (Dz.U. L 292 z 21.11.2000, s. 5).

13

(14)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 254/2002 z dnia 12 lutego 2002 r. ustanawiające środki obowiązujące w 2002 r. w celu odbudowy stada dorsza w Morzu Irlandzkim (rejon ICES VIIa) (Dz.U. L 41 z 13.2.2002, s. 1).

14

(15)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 812/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiające środki dotyczące przypadkowych odłowów waleni na łowiskach i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 88/98 (Dz.U. L 150 z 30.4.2004, s. 12).

15

(16)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2187/2005 z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund poprzez zastosowanie środków technicznych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1434/98 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 88/98 (Dz.U. L 349 z 31.12.2005, s. 1).

16

(17)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego, zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1626/94 (Dz.U. L 409 z 30.12.2006, s. 11).

17

(18)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

18

(19)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1139 z dnia 6 lipca 2016 r. ustanawiające wieloletni plan w odniesieniu do stad dorsza, śledzia i szprota w Morzu Bałtyckim oraz połowów eksploatujących te stada, zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2187/2005 i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1098/2007 (Dz.U. L 191 z 15.7.2016, s. 1).

19

(20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 z dnia 4 lipca 2018 r. ustanawiające wieloletni plan w odniesieniu do stad dennych w Morzu Północnym oraz połowów eksploatujących te stada, określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w Morzu Północnym oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 676/2007 i (WE) nr 1342/2008 (Dz.U. L 179 z 16.7.2018, s. 1).

20

(21)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 z dnia 19 marca 2019 r. ustanawiające wieloletni plan gospodarowania stadami poławianymi w wodach zachodnich i wodach z nimi sąsiadujących oraz połowami eksploatującymi te stada, zmieniające rozporządzenia (UE) 2016/1139 i (UE) 2018/973 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 811/2004, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007 i (WE) nr 1300/2008 (Dz.U. L 83 z 25.3.2019, s. 1).

21

(22)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1022 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające plan wieloletni połowów eksploatujących stada denne w zachodniej części Morza Śródziemnego i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 508/2014 (Dz.U. L 172 z 26.6.2019, s. 1).

22

(23)  Rejony ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).

23

(24)  Obszary CECAF (środkowy i wschodni Atlantyk lub główny obszar połowowy FAO 34) zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na określonych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych o połowach nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1).

24

(25)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oraz zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 44).

25

(26)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1236/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. ustanawiające system kontroli i egzekwowania mający zastosowanie na obszarze objętym Konwencją w sprawie przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2791/1999 (Dz.U. L 348 z 31.12.2010, s. 17).

26

(27)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 734/2008 z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie ochrony wrażliwych ekosystemów morskich na pełnym morzu przed niekorzystnym wpływem przydennych narzędzi połowowych (Dz.U. L 201 z 30.7.2008, s. 8).

27

(28)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1).

28

---

ZAŁĄCZNIK I

GATUNKI OBJĘTE ZAKAZEM POŁOWÓW

Gatunki, w przypadku których istnieje zakaz poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, sprzedaży, wystawiania lub oferowania do sprzedaży, o których mowa w art. 10 ust. 2:

| a) | następujące gatunki pił we wszystkich wodach Unii:






  (i) | Anoxypristis cuspidata; |
| --- | --- | --- |

a)

następujące gatunki pił we wszystkich wodach Unii:

(i)

Anoxypristis cuspidata;

| (ii) | piła karłowata (Pristis clavata); |
| --- | --- |

(ii)

piła karłowata (Pristis clavata);

| (iii) | piła drobnozębna (Pristis pectinata); |
| --- | --- |

(iii)

piła drobnozębna (Pristis pectinata);

| (iv) | piła zwyczajna (Pristis pristis); |
| --- | --- |

(iv)

piła zwyczajna (Pristis pristis);

| (v) | Pristis zijsron; |
| --- | --- |

(v)

Pristis zijsron;

| b) | długoszpar (Cetorhinus maximus) i żarłacz biały (Carcharodon carcharias) we wszystkich wodach; |
| --- | --- |

b)

długoszpar (Cetorhinus maximus) i żarłacz biały (Carcharodon carcharias) we wszystkich wodach;

| c) | kolczak smukły (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES 2a i w podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14; |
| --- | --- |

c)

kolczak smukły (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES 2a i w podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

| d) | Manta alfredi we wszystkich wodach Unii; |
| --- | --- |

d)

Manta alfredi we wszystkich wodach Unii;

| e) | manta (Manta birostris) we wszystkich wodach Unii; |
| --- | --- |

e)

manta (Manta birostris) we wszystkich wodach Unii;

| f) | następujące gatunki rai z rodzaju Mobula we wszystkich wodach Unii:






  (i) | mobula śródziemnomorska (Mobula mobular); |
| --- | --- | --- |

f)

następujące gatunki rai z rodzaju Mobula we wszystkich wodach Unii:

(i)

mobula śródziemnomorska (Mobula mobular);

| (ii) | Mobula rochebrunei; |
| --- | --- |

(ii)

Mobula rochebrunei;

| (iii) | Mobula japanica; |
| --- | --- |

(iii)

Mobula japanica;

| (iv) | Mobula thurstoni; |
| --- | --- |

(iv)

Mobula thurstoni;

| (v) | Mobula eregoodootenkee; |
| --- | --- |

(v)

Mobula eregoodootenkee;

| (vi) | Mobula munkiana; |
| --- | --- |

(vi)

Mobula munkiana;

| (vii) | Mobula tarapacana; |
| --- | --- |

(vii)

Mobula tarapacana;

| (viii) | Mobula kuhlii; |
| --- | --- |

(viii)

Mobula kuhlii;

| (ix) | Mobula hypostoma; |
| --- | --- |

(ix)

Mobula hypostoma;

| g) | raja czarnobrzucha (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES 6a, 6b, 7a, 7b, 7c, 7e, 7f, 7 g, 7h oraz 7k; |
| --- | --- |

g)

raja czarnobrzucha (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES 6a, 6b, 7a, 7b, 7c, 7e, 7f, 7 g, 7h oraz 7k;

| h) | raja siwa (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES 6–10; |
| --- | --- |

h)

raja siwa (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES 6–10;

| i) | rochowate (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES 1–10 oraz 12; |
| --- | --- |

i)

rochowate (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES 1–10 oraz 12;

| j) | anioł morski (Squatina squatina) we wszystkich wodach Unii; |
| --- | --- |

j)

anioł morski (Squatina squatina) we wszystkich wodach Unii;

| k) | łosoś atlantycki (Salmo salar) i troć wędrowna (Salmo trutta) przy użyciu jakichkolwiek sieci ciągnionych podczas połowów w wodach poza sześciomilowym pasem mierzonym od linii podstawowych poszczególnych państw członkowskich w podobszarach ICES 1, 2 i 4–10 (wody Unii); |
| --- | --- |

k)

łosoś atlantycki (Salmo salar) i troć wędrowna (Salmo trutta) przy użyciu jakichkolwiek sieci ciągnionych podczas połowów w wodach poza sześciomilowym pasem mierzonym od linii podstawowych poszczególnych państw członkowskich w podobszarach ICES 1, 2 i 4–10 (wody Unii);

| l) | sieja ostropyska (Coregonus oxyrinchus) w rejonie ICES 4b (wody Unii); |
| --- | --- |

l)

sieja ostropyska (Coregonus oxyrinchus) w rejonie ICES 4b (wody Unii);

| m) | jesiotr adriatycki (Acipenser naccarii) i jesiotr zachodni (Acipenser sturio) w wodach Unii; |
| --- | --- |

m)

jesiotr adriatycki (Acipenser naccarii) i jesiotr zachodni (Acipenser sturio) w wodach Unii;

| n) | ikrzyce langustowatych (Palinurus spp.) oraz ikrzyce homara europejskiego (Homarus gammarus) w Morzu Śródziemnym, z wyjątkiem sytuacji, gdy używa się ich do celów bezpośredniego zarybiania lub przesiedlania; |
| --- | --- |

n)

ikrzyce langustowatych (Palinurus spp.) oraz ikrzyce homara europejskiego (Homarus gammarus) w Morzu Śródziemnym, z wyjątkiem sytuacji, gdy używa się ich do celów bezpośredniego zarybiania lub przesiedlania;

| o) | daktyl morski (Lithophaga lithophaga), przyszynka szlachetna (Pinna nobilis) oraz skałotocz (Pholas dactylus) w wodach Unii w Morzu Śródziemnym; |
| --- | --- |

o)

daktyl morski (Lithophaga lithophaga), przyszynka szlachetna (Pinna nobilis) oraz skałotocz (Pholas dactylus) w wodach Unii w Morzu Śródziemnym;

| p) | igielnik (Centrostephanus longispinus). |
| --- | --- |

p)

igielnik (Centrostephanus longispinus).

---

ZAŁĄCZNIK II

OBSZARY ZAMKNIĘTE ZE WZGLĘDU NA OCHRONĘ SIEDLISK WRAŻLIWYCH

Do celów art. 12 stosuje się następujące ograniczenia w działalności połowowej w granicach obszarów wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS 84:

CZĘŚĆ A

Wody północno-zachodnie

| 1. | Zabrania się rozmieszczania włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych, sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących lub drygawic i takli dennych w następujących obszarach: | Belgica Mound Province:






  — | 51°29,4′ N, 11°51,6′ W |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Belgica Mound Province:

—

51°29,4′ N, 11°51,6′ W

| — | 51°32,4′ N, 11°41,4′ W |
| --- | --- |

—

51°32,4′ N, 11°41,4′ W

| — | 51°15,6′ N, 11°33,0′ W |
| --- | --- |

—

51°15,6′ N, 11°33,0′ W

| — | 51°13,8′ N, 11°44,4′ W |
| --- | --- |

—

51°13,8′ N, 11°44,4′ W

| — | 51°29,4′ N, 11°51,6′ W |
| --- | --- |

—

51°29,4′ N, 11°51,6′ W

| | Hovland Mound Province:






  — | 51°29.4′ N, 11°51.6′ W |
| --- | --- | --- |

Hovland Mound Province:

—

51°29.4′ N, 11°51.6′ W

| — | 52°24,0′ N, 12°58,2′ W |
| --- | --- |

—

52°24,0′ N, 12°58,2′ W

| — | 52°16,8′ N, 12°54,0′ W |
| --- | --- |

—

52°16,8′ N, 12°54,0′ W

| — | 52°16,8′ N, 12°29,4′ W |
| --- | --- |

—

52°16,8′ N, 12°29,4′ W

| — | 52°04,2′ N, 12°29,4′ W |
| --- | --- |

—

52°04,2′ N, 12°29,4′ W

| — | 52°04,2′ N, 12°52,8′ W |
| --- | --- |

—

52°04,2′ N, 12°52,8′ W

| — | 52°09,0′ N, 12°56,4′ W |
| --- | --- |

—

52°09,0′ N, 12°56,4′ W

| — | 52°09,0′ N, 13°10,8′ W |
| --- | --- |

—

52°09,0′ N, 13°10,8′ W

| — | 52°16,2′ N, 13°12,6′ W |
| --- | --- |

—

52°16,2′ N, 13°12,6′ W

| | North-West Porcupine Bank Obszar I:






  — | 53°30,6′ N, 14°32,4′ W |
| --- | --- | --- |

North-West Porcupine Bank Obszar I:

—

53°30,6′ N, 14°32,4′ W

| — | 53°35,4′ N, 14°27,6′ W |
| --- | --- |

—

53°35,4′ N, 14°27,6′ W

| — | 53°40,8′ N, 14°15,6′ W |
| --- | --- |

—

53°40,8′ N, 14°15,6′ W

| — | 53°34,2′ N, 14°11,4′ W |
| --- | --- |

—

53°34,2′ N, 14°11,4′ W

| — | 53°31,8′ N, 14°14,4′ W |
| --- | --- |

—

53°31,8′ N, 14°14,4′ W

| — | 53°24,0′ N, 14°28,8′ W |
| --- | --- |

—

53°24,0′ N, 14°28,8′ W

| — | 53°30,6′ N, 14°32,4′ W |
| --- | --- |

—

53°30,6′ N, 14°32,4′ W

| | North-West Porcupine Bank Obszar II:






  — | 53°43,2′ N, 14°10,8′ W |
| --- | --- | --- |

North-West Porcupine Bank Obszar II:

—

53°43,2′ N, 14°10,8′ W

| — | 53°51,6′ N, 13°53,4′ W |
| --- | --- |

—

53°51,6′ N, 13°53,4′ W

| — | 53°45,6′ N, 13°49,8′ W |
| --- | --- |

—

53°45,6′ N, 13°49,8′ W

| — | 53°36,6′ N, 14°07,2′ W |
| --- | --- |

—

53°36,6′ N, 14°07,2′ W

| — | 53°43,2′ N, 14°10,8′ W |
| --- | --- |

—

53°43,2′ N, 14°10,8′ W

| | South-West Porcupine Bank:






  — | 51°54,6′ N, 15°07,2′ W |
| --- | --- | --- |

South-West Porcupine Bank:

—

51°54,6′ N, 15°07,2′ W

| — | 51°54,6′ N, 14°55,2′ W |
| --- | --- |

—

51°54,6′ N, 14°55,2′ W

| — | 51°42,0′ N, 14°55,2′ W |
| --- | --- |

—

51°42,0′ N, 14°55,2′ W

| — | 51°42,0′ N, 15°10,2′ W |
| --- | --- |

—

51°42,0′ N, 15°10,2′ W

| — | 51°49,2′ N, 15°06,0′ W |
| --- | --- |

—

51°49,2′ N, 15°06,0′ W

| — | 51°54,6′ N, 15°07,2′ W |
| --- | --- |

—

51°54,6′ N, 15°07,2′ W

| 2. | Wszystkie statki do połowów pelagicznych poławiające w obszarach opisanych w pkt 1:






  — | muszą być umieszczone w wykazie upoważnionych statków i mieć upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, |
| --- | --- | --- |

2.

—

muszą być umieszczone w wykazie upoważnionych statków i mieć upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009,

| — | mogą posiadać wyłącznie narzędzia do połowów pelagicznych, |
| --- | --- |

—

mogą posiadać wyłącznie narzędzia do połowów pelagicznych,

| — | z czterogodzinnym wyprzedzeniem zgłaszają zamiar wpłynięcia na obszar ochrony siedlisk wrażliwych głębinowych irlandzkiemu ośrodkowi monitorowania rybołówstwa (CMR), jak określono w art. 4 pkt 15 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, i jednocześnie zgłaszają ilości ryb zatrzymanych na statku, |
| --- | --- |

—

z czterogodzinnym wyprzedzeniem zgłaszają zamiar wpłynięcia na obszar ochrony siedlisk wrażliwych głębinowych irlandzkiemu ośrodkowi monitorowania rybołówstwa (CMR), jak określono w art. 4 pkt 15 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, i jednocześnie zgłaszają ilości ryb zatrzymanych na statku,

| — | przebywając w którymkolwiek z obszarów opisanych w pkt 1, dysponują operacyjnym, w pełni działającym, bezpiecznym satelitarnym systemem monitorowania statków (VMS), który jest w pełni zgodny z odpowiednimi przepisami, |
| --- | --- |

—

przebywając w którymkolwiek z obszarów opisanych w pkt 1, dysponują operacyjnym, w pełni działającym, bezpiecznym satelitarnym systemem monitorowania statków (VMS), który jest w pełni zgodny z odpowiednimi przepisami,

| — | co godzinę sporządzają raport VMS, |
| --- | --- |

—

co godzinę sporządzają raport VMS,

| — | informują irlandzki CMR o opuszczeniu obszaru i jednocześnie zgłaszają ilości ryb zatrzymanych na statku, oraz |
| --- | --- |

—

informują irlandzki CMR o opuszczeniu obszaru i jednocześnie zgłaszają ilości ryb zatrzymanych na statku, oraz

| — | mają na statku włoki, w których rozmiar oczek worka włoka mieści się w przedziale 16–79 mm. |
| --- | --- |

—

mają na statku włoki, w których rozmiar oczek worka włoka mieści się w przedziale 16–79 mm.

| 3. | Zabronione jest rozmieszczanie włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych w obrębie następujących obszarów:
  Darwin Mounds:






  — | 59°54′ N, 6°55′ W |
| --- | --- | --- |

3.

Darwin Mounds:

—

59°54′ N, 6°55′ W

| — | 59°47′ N, 6°47′ W |
| --- | --- |

—

59°47′ N, 6°47′ W

| — | 59°37′ N, 6°47′ W |
| --- | --- |

—

59°37′ N, 6°47′ W

| — | 59°37′ N, 7°39′ W |
| --- | --- |

—

59°37′ N, 7°39′ W

| — | 59°45′ N, 7°39′ W |
| --- | --- |

—

59°45′ N, 7°39′ W

| — | 59°54′ N, 7°25′ W |
| --- | --- |

—

59°54′ N, 7°25′ W

CZĘŚĆ B

Wody południowo-zachodnie

1.   El Cachucho

| 1.1. | Zabrania się rozmieszczania włoków dennych, sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących lub drygawic i takli dennych w następujących obszarach:






  — | 44°12′ N, 5°16′ W |
| --- | --- | --- |

1.1.

—

44°12′ N, 5°16′ W

| — | 44°12′ N, 4°26′ W |
| --- | --- |

—

44°12′ N, 4°26′ W

| — | 43°53′ N, 4°26′ W |
| --- | --- |

—

43°53′ N, 4°26′ W

| — | 43°53′ N, 5°16′ W |
| --- | --- |

—

43°53′ N, 5°16′ W

| — | 44°12′ N, 5°16′ W |
| --- | --- |

—

44°12′ N, 5°16′ W

| 1.2. | Statki, które prowadziły ukierunkowane połowy widłaka białego (Phycis blennoides) przy użyciu takli dennych w latach 2006, 2007 i 2008, mogą kontynuować połowy w obszarze na południe od 44°00,00′ N, pod warunkiem że mają upoważnienie do połowów wydane zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. |
| --- | --- |

1.2.

| 1.3. | Prowadząc połowy w obszarze opisanym w pkt 1.1, wszystkie statki, które otrzymały to upoważnienie do połowów, dysponują, niezależnie od swojej długości całkowitej, operacyjnym, w pełni funkcjonującym i bezpiecznym systemem VMS, który jest zgodny z odpowiednimi przepisami. |
| --- | --- |

1.3.

2.   Madera i Wyspy Kanaryjskie

Zabrania się rozmieszczania sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic na głębokości ponad 200 m oraz włoków dennych lub podobnych ciągnionych narzędzi połowowych w następujących obszarach:

| — | 27°00′ N, 19°00′ W |
| --- | --- |

—

27°00′ N, 19°00′ W

| — | 26°00′ N, 15°00′ W |
| --- | --- |

—

26°00′ N, 15°00′ W

| — | 29°00′ N, 13°00′ W |
| --- | --- |

—

29°00′ N, 13°00′ W

| — | 36°00′ N, 13°00′ W |
| --- | --- |

—

36°00′ N, 13°00′ W

| — | 36°00′ N, 19°00′ W |
| --- | --- |

—

36°00′ N, 19°00′ W

3.   Azory

Zabrania się rozmieszczania sieci skrzelowych dennych, sieci oplątujących i drygawic na głębokości ponad 200 m oraz włoków dennych lub podobnych ciągnionych narzędzi połowowych w następujących obszarach:

| — | 36°00′ N, 23°00′ W |
| --- | --- |

—

36°00′ N, 23°00′ W

| — | 39°00′ N, 23°00′ W |
| --- | --- |

—

39°00′ N, 23°00′ W

| — | 42°00′ N, 26°00′ W |
| --- | --- |

—

42°00′ N, 26°00′ W

| — | 42°00′ N, 31°00′ W |
| --- | --- |

—

42°00′ N, 31°00′ W

| — | 39°00′ N, 34°00′ W |
| --- | --- |

—

39°00′ N, 34°00′ W

| — | 36°00′ N, 34°00′ W |
| --- | --- |

—

36°00′ N, 34°00′ W

---

ZAŁĄCZNIK III

WYKAZ GATUNKÓW OBJĘTYCH ZAKAZEM POŁOWU PŁAWNICAMI

| — | Tuńczyk biały: Thunnus alalunga |
| --- | --- |

—

Tuńczyk biały: Thunnus alalunga

| — | Tuńczyk błękitnopłetwy: Thunnus thynnus |
| --- | --- |

—

Tuńczyk błękitnopłetwy: Thunnus thynnus

| — | Opastun: Thunnus obesus |
| --- | --- |

—

Opastun: Thunnus obesus

| — | Bonito: Katsuwonus pelamis |
| --- | --- |

—

Bonito: Katsuwonus pelamis

| — | Pelamida: Sarda sarda |
| --- | --- |

—

Pelamida: Sarda sarda

| — | Tuńczyk żółtopłetwy: Thunnus albacares |
| --- | --- |

—

Tuńczyk żółtopłetwy: Thunnus albacares

| — | Tuńczyk czarnopłetwy: Thunnus atlanticus |
| --- | --- |

—

Tuńczyk czarnopłetwy: Thunnus atlanticus

| — | Tunek: Euthynnus spp. |
| --- | --- |

—

Tunek: Euthynnus spp.

| — | Tuńczyk południowy: Thunnus maccoyii |
| --- | --- |

—

Tuńczyk południowy: Thunnus maccoyii

| — | Tazar: Auxis spp. |
| --- | --- |

—

Tazar: Auxis spp.

| — | Bramy: Brama raji |
| --- | --- |

—

Bramy: Brama raji

| — | Marliny: Tetrapturus spp.; Makaira spp. |
| --- | --- |

—

Marliny: Tetrapturus spp.; Makaira spp.

| — | Żaglice: Istiophorus spp. |
| --- | --- |

—

Żaglice: Istiophorus spp.

| — | Włóczniki: Xiphias gladius |
| --- | --- |

—

Włóczniki: Xiphias gladius

| — | Sajry: Scomberesox spp.; Cololabis spp. |
| --- | --- |

—

Sajry: Scomberesox spp.; Cololabis spp.

| — | Koryfeny: Coryphaena spp. |
| --- | --- |

—

Koryfeny: Coryphaena spp.

| — | Rekiny: Hexanchus griseus; Cetorhinus maximus; Alopiidae; Carcharhinidae; Sphyrnidae; Isuridae; Lamnidae |
| --- | --- |

—

Rekiny: Hexanchus griseus; Cetorhinus maximus; Alopiidae; Carcharhinidae; Sphyrnidae; Isuridae; Lamnidae

| — | Głowonogi: wszystkie gatunki |
| --- | --- |

—

Głowonogi: wszystkie gatunki

---

ZAŁĄCZNIK IV

OZNACZANIE ROZMIARÓW ORGANIZMU MORSKIEGO

| 1. | Rozmiary ryby oznacza się w sposób pokazany na rysunku 1, od końca pyska do końca płetwy ogonowej. |
| --- | --- |

1.

Rozmiary ryby oznacza się w sposób pokazany na rysunku 1, od końca pyska do końca płetwy ogonowej.

| 2. | Rozmiary homarca (Nephrops norvegicus) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 2:






  — | jako długość karapaksu, równolegle do linii środkowej, od końca jednego z oczodołów do punktu środkowego końcowego brzegu karapaksu w części grzbietowej, albo |
| --- | --- | --- |

2.

Rozmiary homarca (Nephrops norvegicus) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 2:

—

jako długość karapaksu, równolegle do linii środkowej, od końca jednego z oczodołów do punktu środkowego końcowego brzegu karapaksu w części grzbietowej, albo

| — | jako całkowitą długość od wierzchołka rostrum do tylnego zakończenia telsona, nie wliczając szczecinki. |
| --- | --- |

—

jako całkowitą długość od wierzchołka rostrum do tylnego zakończenia telsona, nie wliczając szczecinki.

W przypadku oddzielonych ogonów homarca: od przedniej krawędzi pierwszej obecnej części ogona do końca środkowej płetwy ogona, nie wliczając szczecinki. Ogon mierzy się w stanie płaskim, nienaciągniętym, po stronie grzbietowej.

| 3. | Rozmiary homara (Homarus gammarus) z Morza Północnego, z wyjątkiem cieśnin Skagerrak lub Kattegat oznacza się w sposób pokazany na rysunku 3, jako długość karapaksu równoległą do osi środkowej od tyłu obu oczodołów do dalszego końca pancerza. |
| --- | --- |

3.

Rozmiary homara (Homarus gammarus) z Morza Północnego, z wyjątkiem cieśnin Skagerrak lub Kattegat oznacza się w sposób pokazany na rysunku 3, jako długość karapaksu równoległą do osi środkowej od tyłu obu oczodołów do dalszego końca pancerza.

| 4. | Rozmiary homara (Homarus gammarus) z cieśnin Skagerrak lub Kattegat oznacza się w sposób pokazany na rysunku 3:






  — | jako długość karapaksu, równolegle do linii środkowej, od końca jednego z oczodołów do punktu środkowego końcowego brzegu karapaksu w części grzbietowej, albo |
| --- | --- | --- |

4.

Rozmiary homara (Homarus gammarus) z cieśnin Skagerrak lub Kattegat oznacza się w sposób pokazany na rysunku 3:

—

jako długość karapaksu, równolegle do linii środkowej, od końca jednego z oczodołów do punktu środkowego końcowego brzegu karapaksu w części grzbietowej, albo

| — | jako całkowitą długość od wierzchołka rostrum do tylnego zakończenia telsona, nie wliczając szczecinki. |
| --- | --- |

—

jako całkowitą długość od wierzchołka rostrum do tylnego zakończenia telsona, nie wliczając szczecinki.

| 5. | Rozmiary langustowatych (Palinurus spp.) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 4, jako długość karapaksu, równolegle do linii środkowej, od wierzchołka rostrum do punktu środkowego końcowego brzegu karapaksu w części grzbietowej. |
| --- | --- |

5.

Rozmiary langustowatych (Palinurus spp.) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 4, jako długość karapaksu, równolegle do linii środkowej, od wierzchołka rostrum do punktu środkowego końcowego brzegu karapaksu w części grzbietowej.

| 6. | Rozmiar małży oznacza się w sposób pokazany na rysunku 5, w poprzek najdłuższej części muszli. |
| --- | --- |

6.

Rozmiar małży oznacza się w sposób pokazany na rysunku 5, w poprzek najdłuższej części muszli.

| 7. | Rozmiary kraba pająkowatego kolczastego (Maja squinado) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 6, jako długość karapaksu wzdłuż linii środkowej od krawędzi karapaksu pomiędzy rostrami do krawędzi tylnej karapaksu. |
| --- | --- |

7.

Rozmiary kraba pająkowatego kolczastego (Maja squinado) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 6, jako długość karapaksu wzdłuż linii środkowej od krawędzi karapaksu pomiędzy rostrami do krawędzi tylnej karapaksu.

| 8. | Rozmiary kraba kieszeńca (Cancer pagurus) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 7, jako maksymalna szerokość karapaksu mierzona prostopadle do linii środkowej biegnącej od przodu do końca karapaksu. |
| --- | --- |

8.

Rozmiary kraba kieszeńca (Cancer pagurus) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 7, jako maksymalna szerokość karapaksu mierzona prostopadle do linii środkowej biegnącej od przodu do końca karapaksu.

| 9. | Rozmiary trąbika (Buccinum spp.) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 8, jako długość muszli. |
| --- | --- |

9.

Rozmiary trąbika (Buccinum spp.) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 8, jako długość muszli.

| 10. | Rozmiary włócznika (Xiphias gladius) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 9, jako długość od końca dolnej szczęki do rozwidlenia ogona. |
| --- | --- |

10.

Rozmiary włócznika (Xiphias gladius) oznacza się w sposób pokazany na rysunku 9, jako długość od końca dolnej szczęki do rozwidlenia ogona.

Rysunek 1. Ryby

Rysunek 2. Homarzec

(Nephrops norvegicus)

Rysunek 3. Homar

(Homarus gammarus)

Rysunek 4. Langustowate

(Palinurus spp.)

Rysunek 5. Małże

Rysunek 6. Krab pająkowaty kolczasty

(Maja squinado)

Rysunek 7. Krab kieszeniec

(Cancer pagurus)

Rysunek 8. Trąbik

(Buccinum spp.)

Rysunek 9. Włócznik

(Xiphias gladius)

---

ZAŁĄCZNIK V

MORZE PÓŁNOCNE
   (1)

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | Morze Północne |
| --- | --- |
| Dorsz atlantycki (Gadus morhua) | 35 cm |
| Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) | 30 cm |
| Czarniak (Pollachius virens) | 35 cm |
| Rdzawiec (Pollachius pollachius) | 30 cm |
| Morszczuk europejski (Merluccius merluccius) | 27 cm |
| Smuklice (Lepidorhombus spp.) | 20 cm |
| Sole (Solea spp.) | 24 cm |
| Gładzica (Pleuronectes platessa) | 27 cm |
| Witlinek (Merlangius merlangus) | 27 cm |
| Molwa (Molva molva) | 63 cm |
| Molwa niebieska (Molva dypterygia) | 70 cm |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | długość całkowita 85 mm, długość karapaksu 25 mm ogony homarca 46 mm |
| Makrele (Scomber spp.) | 30 cm (5) |
| Śledź atlantycki (Clupea harengus) | 20 cm (5) |
| Ostroboki (Trachurus spp.) | 15 cm (5) |
| Sardela europejska (Engraulis encrasicolus) | 12 cm lub 90 osobników na kg (5) |
| Labraks (Dicentrarchus labrax) | 42 cm |
| Sardynka europejska (Sardina pilchardus) | 11 cm (5) |
| Homar europejski (Homarus gammarus) | 87 mm (długość karapaksu) |
| Krab pająkowaty kolczasty (Maja squinado) | 120 mm |
| Przegrzebki (Chlamys spp.) | 40 mm |
| Małż dywanowy (Ruditapes decussatus) | 40 mm |
| Mały małż dywanowy (Venerupis pullastra) | 38 mm |
| Małż japoński (Venerupis philippinarum) | 35 mm |
| Małż wenus opalona (Venus verrucosa) | 40 mm |
| Małż wenus brunatny (Callista chione) | 6 cm |
| Małże nożeńce (Ensis spp.) | 10 cm |
| Maktra masywna (Spisula solida) | 25 mm |
| Urąbki (Donax spp.) | 25 mm |
| Nożenka (Pharus legumen) | 65 mm |
| Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum) | 45 mm |
| Ośmiornica pospolita (Octopus vulgaris) | 750 g |
| Langusty (Palinurus spp.) | 95 mm (długość karapaksu) |
| Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris) | 22 mm (długość karapaksu) |
| Krab kieszeniec (Cancer pagurus) | 140 mm (2)
   (3)
   (4) |
| Przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus) | 100 mm |
| Dorsz atlantycki (Gadus morhua) | 30 cm |
| Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) | 27 cm |
| Czarniak (Pollachius virens) | 30 cm |
| Rdzawiec (Pollachius pollachius) | — |
| Morszczuk europejski (Merluccius merluccius) | 30 cm |
| Smuklice (Lepidorhombus spp.) | 25 cm |
| Sole (Solea spp.) | 24 cm |
| Gładzica (Pleuronectes platessa) | 27 cm |
| Witlinek (Merlangius merlangus) | 23 cm |
| Molwa (Molva molva) | — |
| Molwa niebieska (Molva dypterygia) | — |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | długość całkowita 105 mm
  ogony homarca 59 mm
  długość karapaksu 32 mm |
| Makrele (Scomber spp.) | 20 cm (5) |
| Śledź atlantycki (Clupea harengus) | 18 cm (5) |
| Ostroboki (Trachurus spp.) | 15 cm (5) |
| Homar europejski (Homarus gammarus) | długość całkowita 220 mm
  długość karapaksu 78 mm |

Gatunek

Morze Północne

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

35 cm

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

30 cm

Czarniak (Pollachius virens)

35 cm

Rdzawiec (Pollachius pollachius)

30 cm

Morszczuk europejski (Merluccius merluccius)

27 cm

Smuklice (Lepidorhombus spp.)

20 cm

Sole (Solea spp.)

24 cm

Gładzica (Pleuronectes platessa)

27 cm

Witlinek (Merlangius merlangus)

27 cm

Molwa (Molva molva)

63 cm

Molwa niebieska (Molva dypterygia)

70 cm

Homarzec (Nephrops norvegicus)

długość całkowita 85 mm, długość karapaksu 25 mm ogony homarca 46 mm

Makrele (Scomber spp.)

30 cm (5)

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

20 cm (5)

Ostroboki (Trachurus spp.)

15 cm (5)

Sardela europejska (Engraulis encrasicolus)

12 cm lub 90 osobników na kg (5)

Labraks (Dicentrarchus labrax)

42 cm

Sardynka europejska (Sardina pilchardus)

11 cm (5)

Homar europejski (Homarus gammarus)

87 mm (długość karapaksu)

Krab pająkowaty kolczasty (Maja squinado)

120 mm

Przegrzebki (Chlamys spp.)

40 mm

Małż dywanowy (Ruditapes decussatus)

40 mm

Mały małż dywanowy (Venerupis pullastra)

38 mm

Małż japoński (Venerupis philippinarum)

35 mm

Małż wenus opalona (Venus verrucosa)

40 mm

Małż wenus brunatny (Callista chione)

6 cm

Małże nożeńce (Ensis spp.)

10 cm

Maktra masywna (Spisula solida)

25 mm

Urąbki (Donax spp.)

25 mm

Nożenka (Pharus legumen)

65 mm

Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)

45 mm

Ośmiornica pospolita (Octopus vulgaris)

750 g

Langusty (Palinurus spp.)

95 mm (długość karapaksu)

Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris)

22 mm (długość karapaksu)

Krab kieszeniec (Cancer pagurus)

140 mm (2)
   (3)
   (4)

Przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus)

100 mm

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

30 cm

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

27 cm

Czarniak (Pollachius virens)

30 cm

Rdzawiec (Pollachius pollachius)

—

Morszczuk europejski (Merluccius merluccius)

30 cm

Smuklice (Lepidorhombus spp.)

25 cm

Sole (Solea spp.)

24 cm

Gładzica (Pleuronectes platessa)

27 cm

Witlinek (Merlangius merlangus)

23 cm

Molwa (Molva molva)

—

Molwa niebieska (Molva dypterygia)

—

Homarzec (Nephrops norvegicus)

długość całkowita 105 mm

ogony homarca 59 mm

długość karapaksu 32 mm

Makrele (Scomber spp.)

20 cm (5)

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

18 cm (5)

Ostroboki (Trachurus spp.)

15 cm (5)

Homar europejski (Homarus gammarus)

długość całkowita 220 mm

długość karapaksu 78 mm

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych

| 1.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku, statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 120 mm lub co najmniej 90 mm w cieśninach Skagerrak i Kattegat (6). |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 1.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla Morza Północnego, cieśnin Skagerrak i Kattegat, pod warunkiem że:






  (i) | spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym, lub |
| --- | --- | --- |

1.2.

(i)

spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym, lub

| (ii) | stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka niż sieci o oczkach o rozmiarze 120 mm. |
| --- | --- |

(ii)

stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka niż sieci o oczkach o rozmiarze 120 mm.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 100 mm (7) | Morze Północne na południe od 57°30′ N | Ukierunkowane połowy gładzicy i soli przy użyciu włoków rozpornicowych, włoków rozprzowych i niewodów. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 90 mm. |
| Co najmniej 80 mm (7) | Rejony ICES 4b oraz 4c | Ukierunkowane połowy soli za pomocą włoków rozprzowych. W górnej połowie przedniej części sieci mocuje się panel o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 180 mm.
  Ukierunkowane połowy witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi przy użyciu włoków dennych. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm. |
| Co najmniej 80 mm | Morze Północne | Ukierunkowane połowy homarca (Nephrops norvegicus). Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm lub kratownice sortujące o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności.
  Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm.
  Ukierunkowane połowy rajowatych. |
| Co najmniej 80 mm | Rejon ICES 4c | Ukierunkowane połowy soli przy użyciu włoków rozpornicowych. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm. |
| Co najmniej 70 mm (oczka kwadratowe) lub 90 mm (oczka rombowe) | Cieśniny Skagerrak i Kattegat | Ukierunkowane połowy homarca (Nephrops norvegicus). Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności. |
| Co najmniej 40 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy kałamarnic (Loliginidae, Ommastrephidae). |
| Co najmniej 35 mm | Cieśniny Skagerrak i Kattegat | Ukierunkowane połowy krewetki północnej (Pandalus borealis). Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 19 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności. |
| Co najmniej 32 mm | Cały obszar z wyjątkiem cieśnin Skagerrak i Kattegat | Ukierunkowane połowy krewetki północnej (Pandalus borealis). Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 19 mm lub równoważne urządzenie zapewniające selektywność. |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli.
  Ukierunkowane połowy okowiela. Przy połowach okowiela mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm.
  Ukierunkowane połowy garneli i krewetki borealnej. Należy zamocować włok separujący lub kratownicę sortującą zgodnie z przepisami ustanowionymi na poziomie krajowym lub regionalnym. |
| Mniej niż 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy dobijaka. |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 100 mm (7)

Morze Północne na południe od 57°30′ N

Ukierunkowane połowy gładzicy i soli przy użyciu włoków rozpornicowych, włoków rozprzowych i niewodów. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 90 mm.

Co najmniej 80 mm (7)

Rejony ICES 4b oraz 4c

Ukierunkowane połowy soli za pomocą włoków rozprzowych. W górnej połowie przedniej części sieci mocuje się panel o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 180 mm.

Ukierunkowane połowy witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi przy użyciu włoków dennych. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm.

Co najmniej 80 mm

Morze Północne

Ukierunkowane połowy homarca (Nephrops norvegicus). Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm lub kratownice sortujące o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności.

Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm.

Ukierunkowane połowy rajowatych.

Co najmniej 80 mm

Rejon ICES 4c

Ukierunkowane połowy soli przy użyciu włoków rozpornicowych. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm.

Co najmniej 70 mm (oczka kwadratowe) lub 90 mm (oczka rombowe)

Cieśniny Skagerrak i Kattegat

Ukierunkowane połowy homarca (Nephrops norvegicus). Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności.

Co najmniej 40 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy kałamarnic (Loliginidae, Ommastrephidae).

Co najmniej 35 mm

Cieśniny Skagerrak i Kattegat

Ukierunkowane połowy krewetki północnej (Pandalus borealis). Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 19 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności.

Co najmniej 32 mm

Cały obszar z wyjątkiem cieśnin Skagerrak i Kattegat

Ukierunkowane połowy krewetki północnej (Pandalus borealis). Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 19 mm lub równoważne urządzenie zapewniające selektywność.

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli.

Ukierunkowane połowy okowiela. Przy połowach okowiela mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm.

Ukierunkowane połowy garneli i krewetki borealnej. Należy zamocować włok separujący lub kratownicę sortującą zgodnie z przepisami ustanowionymi na poziomie krajowym lub regionalnym.

Mniej niż 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy dobijaka.

2.   Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych i pławnic

| 2.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 120 mm. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 2.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla Morza Północnego, cieśnin Skagerrak i Kattegat, pod warunkiem że spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli oraz przyłowy dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym. |
| --- | --- |

2.2.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 100 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy plamiaka, witlinka, zimnicy i labraksa |
| Co najmniej 90 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy płastugokształtnych lub gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli |
| Co najmniej 50 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 100 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy plamiaka, witlinka, zimnicy i labraksa

Co najmniej 90 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy płastugokształtnych lub gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli

Co najmniej 50 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli

CZĘŚĆ C

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami

1.   Zamknięcie obszaru do celów ochrony dobijaków w rejonach ICES 4a i 4b

| 1.1. | Połowy dobijaka przy użyciu wszelkiego rodzaju ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek worka włoka mniejszym niż 32 mm są zabronione w obszarze geograficznym ograniczonym wschodnim wybrzeżem Anglii i Szkocji oraz wyznaczonym przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  — | wschodnie wybrzeże Anglii na 55°30′ N |
| --- | --- | --- |

1.1.

—

wschodnie wybrzeże Anglii na 55°30′ N

| — | 55° 30′ N, 01° 00′ W |
| --- | --- |

—

55° 30′ N, 01° 00′ W

| — | 58° 00′ N, 01° 00′ W |
| --- | --- |

—

58° 00′ N, 01° 00′ W

| — | 58° 00′ N, 02° 00′ W |
| --- | --- |

—

58° 00′ N, 02° 00′ W

| — | wschodnie wybrzeże Szkocji na 02°00′ W. |
| --- | --- |

—

wschodnie wybrzeże Szkocji na 02°00′ W.

| 1.2. | Dopuszcza się połowy dokonywane w celach badań naukowych służące monitorowaniu stada dobijaków w tym obszarze oraz skutków zamknięcia obszaru. |
| --- | --- |

1.2.

2.   Zamknięcie obszaru do celów ochrony młodocianych osobników gładzicy w podobszarze ICES 4

| 2.1. | Statkom o długości całkowitej przekraczającej 8 m zabrania się stosowania włoków dennych, włoków rozprzowych, niewodów duńskich lub podobnych ciągnionych narzędzi połowowych w obszarach geograficznych wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  a) | obszar w obrębie 12 mil morskich od wybrzeży Francji, na północ od 51°00′ N, Belgii i Niderlandów aż do 53°00′ N, mierzony od linii podstawowych; |
| --- | --- | --- |

2.1.

a)

obszar w obrębie 12 mil morskich od wybrzeży Francji, na północ od 51°00′ N, Belgii i Niderlandów aż do 53°00′ N, mierzony od linii podstawowych;

| b) | obszar ograniczony linią łączącą następujące współrzędne:






  — | punkt na zachodnim wybrzeżu Danii na 57°00′ N |
| --- | --- | --- |

b)

obszar ograniczony linią łączącą następujące współrzędne:

—

punkt na zachodnim wybrzeżu Danii na 57°00′ N

| — | 57°00′ N, 7°15′ E |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 7°15′ E

| — | 55°00′ N, 7°15′ E |
| --- | --- |

—

55°00′ N, 7°15′ E

| — | 55°00′ N, 7°00′ E |
| --- | --- |

—

55°00′ N, 7°00′ E

| — | 54°30′N, 7°00′ E |
| --- | --- |

—

54°30′N, 7°00′ E

| — | 54°30′ N, 7°30′ E |
| --- | --- |

—

54°30′ N, 7°30′ E

| — | 54°00′ N, 7°30′ E |
| --- | --- |

—

54°00′ N, 7°30′ E

| — | 54°00′ N, 6°00′ E |
| --- | --- |

—

54°00′ N, 6°00′ E

| — | 53°50′ N, 6°00′ E |
| --- | --- |

—

53°50′ N, 6°00′ E

| — | 53°50′ N, 5°00′ E |
| --- | --- |

—

53°50′ N, 5°00′ E

| — | 53°30′ N, 5°00′ E |
| --- | --- |

—

53°30′ N, 5°00′ E

| — | 53°30′ N, 4°15′ E |
| --- | --- |

—

53°30′ N, 4°15′ E

| — | 53°00′ N, 4°15′ E |
| --- | --- |

—

53°00′ N, 4°15′ E

| — | punkt na wybrzeżu Niderlandów na 53°00′ N |
| --- | --- |

—

punkt na wybrzeżu Niderlandów na 53°00′ N

| — | obszar w obrębie 12 mil morskich od zachodniego wybrzeża Danii od 57°00′ N na północ aż do latarni morskiej Hirtshals, mierzony od linii podstawowych. |
| --- | --- |

—

obszar w obrębie 12 mil morskich od zachodniego wybrzeża Danii od 57°00′ N na północ aż do latarni morskiej Hirtshals, mierzony od linii podstawowych.

| 2.2. | Do połowów w obszarze, o którym mowa w pkt 2.1, uprawnione są następujące statki:






  a) | statki, których moc silnika nie przekracza 221 kW, stosujące włoki denne lub niewody duńskie; |
| --- | --- | --- |

2.2.

a)

statki, których moc silnika nie przekracza 221 kW, stosujące włoki denne lub niewody duńskie;

| b) | dwa statki w parze, których łączna moc silnika nie przekracza 221 kW, stosujące tuki denne; |
| --- | --- |

b)

dwa statki w parze, których łączna moc silnika nie przekracza 221 kW, stosujące tuki denne;

| c) | statki, których moc silnika przekracza 221 kW, są uprawnione do stosowania włoków dennych lub niewodów duńskich, a dwa statki w parze, których łączna moc silników przekracza 221 kW, są uprawnione do stosowania tuk dennych, pod warunkiem że statki te nie prowadzą ukierunkowanych połowów gładzicy i soli oraz przestrzegają przepisów dotyczących odpowiednich rozmiarów oczek sieci zawartych w części B niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

c)

statki, których moc silnika przekracza 221 kW, są uprawnione do stosowania włoków dennych lub niewodów duńskich, a dwa statki w parze, których łączna moc silników przekracza 221 kW, są uprawnione do stosowania tuk dennych, pod warunkiem że statki te nie prowadzą ukierunkowanych połowów gładzicy i soli oraz przestrzegają przepisów dotyczących odpowiednich rozmiarów oczek sieci zawartych w części B niniejszego załącznika.

| 2.3. | W przypadku gdy statki, o których mowa w pkt 2.2 lit. a), stosują włoki rozprzowe, długość rozprzy lub łączna długość połączonych włoków rozprzowych mierzona jako suma długości każdej rozprzy nie może być większa ani nie może zostać zwiększona do długości większej niż 9 m, z wyjątkiem gdy statki te stosują narzędzi o rozmiarze oczek między 16 a 31 mm. Statkom rybackim, których podstawową działalnością jest połów garneli (Crangon crangon), zezwala się na stosowanie włoków rozprzowych, których łączna długość rozprzy mierzona jako suma długości każdej rozprzy jest większa niż 9 m podczas używania narzędzi o rozmiarze oczek między 80 a 99 mm, pod warunkiem że statkom tym wydano dodatkowe upoważnienie do połowów. |
| --- | --- |

2.3.

| 2.4. | Statki, którym zezwolono na połowy w obszarze, o którym mowa w pkt 2.1, umieszcza się w wykazie, który każde państwo członkowskie przekazuje Komisji. Całkowita moc silników statków, o których mowa w pkt 2.2 lit. a), znajdujących się w wykazie nie może przekraczać całkowitej mocy silników w ewidencji dla każdego państwa członkowskiego w dniu 1 stycznia 1998 r. Statki rybackie, którym zezwolono na połowy, muszą mieć upoważnienie do połowów zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. |
| --- | --- |

2.4.

3.   Ograniczenia w zakresie stosowania włoków rozprzowych w obrębie 12 mil morskich od wybrzeża Zjednoczonego Królestwa

| 3.1. | Statkom zabrania się stosowania włoków rozprzowych w obrębie obszaru 12 mil morskich od wybrzeża Zjednoczonego Królestwa, mierzonych od linii podstawowych, od których mierzone są wody terytorialne. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | Na zasadzie odstępstwa od pkt 3.1 połowy włokiem rozprzowym w wyznaczonym obszarze są dozwolone, pod warunkiem że:






  — | moc silnika statku nie przekracza 221 kW, a ich długość całkowita nie przekracza 24 m; oraz |
| --- | --- | --- |

3.2.

—

moc silnika statku nie przekracza 221 kW, a ich długość całkowita nie przekracza 24 m; oraz

| — | długość rozprzy lub łączna długość rozprzy mierzona jako suma wszystkich rozprzy nie przekracza 9 m lub nie może zostać zwiększona do długości powyżej 9 m, z wyjątkiem ukierunkowanych połowów garneli (Crangon crangon) przy zastosowaniu minimalnego rozmiaru oczek sieci wynoszącego mniej niż 31 mm. |
| --- | --- |

—

długość rozprzy lub łączna długość rozprzy mierzona jako suma wszystkich rozprzy nie przekracza 9 m lub nie może zostać zwiększona do długości powyżej 9 m, z wyjątkiem ukierunkowanych połowów garneli (Crangon crangon) przy zastosowaniu minimalnego rozmiaru oczek sieci wynoszącego mniej niż 31 mm.

4.   Ograniczenia w połowie szprota w celu ochrony śledzia atlantyckiego w rejonie ICES 4b

Połowy przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek worka włoka mniejszym niż 32 mm lub sieci stawnych o rozmiarze oczek mniejszym niż 30 mm są zabronione w obszarach geograficznych wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| — | od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca i od dnia 1 października do dnia 31 grudnia w obszarze statystycznym ICES 39E8. Do celów niniejszego rozporządzenia za wymieniony obszar ICES uważa się obszar ograniczony linią biegnącą na wschód od wschodniego wybrzeża Zjednoczonego Królestwa wzdłuż 55°00′ N do punktu na 1°00′ N, stąd na północ do punktu na 55°30′ N i stąd na zachód do wybrzeża Zjednoczonego Królestwa, |
| --- | --- |

—

od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca i od dnia 1 października do dnia 31 grudnia w obszarze statystycznym ICES 39E8. Do celów niniejszego rozporządzenia za wymieniony obszar ICES uważa się obszar ograniczony linią biegnącą na wschód od wschodniego wybrzeża Zjednoczonego Królestwa wzdłuż 55°00′ N do punktu na 1°00′ N, stąd na północ do punktu na 55°30′ N i stąd na zachód do wybrzeża Zjednoczonego Królestwa,

| — | od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca i od dnia 1 października do dnia 31 grudnia, w obrębie wewnętrznych wód Moray Firth na zachód od 3°30′ W oraz w obrębie wewnętrznych wód Firth of Forth na zachód od 3°00′ W, |
| --- | --- |

—

od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca i od dnia 1 października do dnia 31 grudnia, w obrębie wewnętrznych wód Moray Firth na zachód od 3°30′ W oraz w obrębie wewnętrznych wód Firth of Forth na zachód od 3°00′ W,

| — | od dnia 1 lipca do dnia 31 października w obszarze geograficznym ograniczonym następującymi współrzędnymi:






  — | zachodnie wybrzeże Danii na 55°30′ N |
| --- | --- | --- |

—

od dnia 1 lipca do dnia 31 października w obszarze geograficznym ograniczonym następującymi współrzędnymi:

—

zachodnie wybrzeże Danii na 55°30′ N

| — | 55°30′ N, 7°00′ E |
| --- | --- |

—

55°30′ N, 7°00′ E

| — | 57°00′ N, 7°00′ E |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 7°00′ E

| — | zachodnie wybrzeże Danii na 57°00′ N |
| --- | --- |

—

zachodnie wybrzeże Danii na 57°00′ N

5.   Przepisy szczególne dotyczące cieśnin Skagerrak i Kattegat w rejonie ICES 3a

| 5.1. | Zabrania się połowów przy użyciu włoków rozprzowych w cieśninie Kattegat. |
| --- | --- |

5.1.

| 5.2. | Statkom unijnym zabrania się poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, sprzedawania i wystawiania lub oferowania do sprzedaży łososia i troci. |
| --- | --- |

5.2.

| 5.3. | W okresie od dnia 1 lipca do dnia 15 września zabronione jest rozmieszczanie ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek worka włoka mniejszym niż 32 mm w wodach położonych w obrębie trzech mil morskich od linii podstawowych w cieśninach Skagerrak i Kattegat, chyba że do celów ukierunkowanych połowów krewetki północnej (Pandalus borealis). Do ukierunkowanych połowów węgorzycy żyworodnej (Zoarces viviparus), babkowatych (Gobiidae) lub głowaczy (Cottus spp.) przeznaczonych do użycia jako przynęta można stosować sieci o dowolnym rozmiarze oczek. |
| --- | --- |

5.3.

6.   Stosowanie sieci stawnych w rejonach ICES 3a i 4a

| 6.1. | Zgodnie z art. 9 ust. 7 lit. a) i w drodze odstępstwa od części B pkt 2 niniejszego załącznika w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 m, dozwolone jest stosowanie następujących narzędzi połowowych:






  — | sieci skrzelowych dennych stosowanych do ukierunkowanych połowów morszczuka europejskiego o rozmiarze oczek co najmniej 100 mm i maksymalnej głębokości 100 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 25 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny; |
| --- | --- | --- |

6.1.

—

sieci skrzelowych dennych stosowanych do ukierunkowanych połowów morszczuka europejskiego o rozmiarze oczek co najmniej 100 mm i maksymalnej głębokości 100 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 25 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny;

| — | sieci oplątujących stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 250 mm i maksymalnej głębokości 15 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 100 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny. |
| --- | --- |

—

sieci oplątujących stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 250 mm i maksymalnej głębokości 15 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 100 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny.

| 6.2. | Zabrania się ukierunkowanych połowów rekinów głębinowych, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2336 (8), w miejscach, w których wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 m. Przypadkowo złowione osobniki rekinów głębinowych, zakwalifikowanych jako zabronione niniejszym rozporządzeniem i innymi przepisami prawa Unii, rejestruje się i, w miarę możliwości nieokaleczone, niezwłocznie uwalnia. Osobniki rekinów głębinowych podlegających limitom połowowym zatrzymuje się na statku. Takie połowy należy wyładowywać i odliczać od kwot. W sytuacjach gdy kwota nie jest dla danego państwa członkowskiego dostępna w ogóle lub jest dostępna w niewystarczającym stopniu, Komisja może skorzystać z art. 105 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Jeżeli przypadkowe połowy rekinów głębinowych przez statki któregokolwiek państwa członkowskiego przekraczają 10 ton, statki te nie mogą już korzystać z odstępstw określonych w pkt 6.1. |
| --- | --- |

6.2.

CZĘŚĆ D

Stosowanie włoków rozprzowych zelektryfikowanych w rejonach ICES 4b i 4c

| 1. | Od dnia 1 lipca 2021 r. we wszystkich wodach Unii zabrania się połowów przy użyciu włoków rozprzowych zelektryfikowanych. |
| --- | --- |

1.

| 2. | W okresie przejściowym kończącym się w dniu 30 czerwca 2021 r. połowy przy użyciu włoków rozprzowych zelektryfikowanych w rejonach ICES 4b i 4c pozostają dozwolone na warunkach określonych w niniejszej części i na warunkach określonych zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, dotyczących właściwości stosowanego impulsu oraz kontrolnych środków monitorowania wprowadzonych na południe od loksodromy łączącej następujące punkty, mierzone zgodnie z układem współrzędnych WGS 84:






  — | punkt na wschodnim wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 55° N |
| --- | --- | --- |

2.

—

punkt na wschodnim wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 55° N

| — | na wschód do 55° N i 5° E |
| --- | --- |

—

na wschód do 55° N i 5° E

| — | na północ do 56° N |
| --- | --- |

—

na północ do 56° N

| — | na wschód do punktu na zachodnim wybrzeżu Danii na 56° N |
| --- | --- |

—

na wschód do punktu na zachodnim wybrzeżu Danii na 56° N

Zastosowanie mają następujące warunki:

| a) | nie więcej niż 5 % floty trawlerów poławiających włokami rozprzowymi na państwo członkowskie stosuje włok rozprzowy zelektryfikowany; |
| --- | --- |

a)

nie więcej niż 5 % floty trawlerów poławiających włokami rozprzowymi na państwo członkowskie stosuje włok rozprzowy zelektryfikowany;

| b) | maksymalna moc elektryczna w kW każdego włoka rozprzowego nie przekracza długości rozprzy wyrażonej w metrach i pomnożonej przez 1,25; |
| --- | --- |

b)

maksymalna moc elektryczna w kW każdego włoka rozprzowego nie przekracza długości rozprzy wyrażonej w metrach i pomnożonej przez 1,25;

| c) | wartość skuteczna napięcia między elektrodami wynosi nie więcej niż 15 V; |
| --- | --- |

c)

wartość skuteczna napięcia między elektrodami wynosi nie więcej niż 15 V;

| d) | statek jest wyposażony w system automatycznego sterowania komputerowego, który odnotowuje maksymalną moc wykorzystywaną przez każdą rozprzę oraz wartość skuteczną napięcia między elektrodami dla co najmniej 100 ostatnich holowań. Osoby nieupoważnione nie mają możliwości zmiany tego systemu automatycznego sterowania komputerowego; |
| --- | --- |

d)

statek jest wyposażony w system automatycznego sterowania komputerowego, który odnotowuje maksymalną moc wykorzystywaną przez każdą rozprzę oraz wartość skuteczną napięcia między elektrodami dla co najmniej 100 ostatnich holowań. Osoby nieupoważnione nie mają możliwości zmiany tego systemu automatycznego sterowania komputerowego;

| e) | zabrania się stosowania przed pertą łańcucha płoszącego lub większej liczby takich łańcuchów. |
| --- | --- |

e)

zabrania się stosowania przed pertą łańcucha płoszącego lub większej liczby takich łańcuchów.

| 3. | W tym okresie nie przyznaje się statkom nowych licencji. |
| --- | --- |

3.

| 4. | Do dnia 30 czerwca 2021 r. w wodach do 12 mil morskich od linii podstawowych podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji państw członkowskich państwa te mogą przyjmować niedyskryminacyjne środki służące ograniczeniu lub zabronieniu stosowania włoka rozprzowego zelektryfikowanego. Państwa członkowskie informują Komisję i zainteresowane państwa członkowskie o środkach wprowadzonych na podstawie niniejszego punktu. |
| --- | --- |

4.

| 5. | Na wniosek nadbrzeżnego państwa członkowskiego skierowany do państwa członkowskiego bandery kapitan statku stosującego włok rozprzowy zelektryfikowany zabiera na pokład, zgodnie z art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 (9), obserwatora z nadbrzeżnego państwa członkowskiego na czas operacji połowowych. |
| --- | --- |

5.

---

(1)  Do celów niniejszego załącznika:

| — | Cieśnina Kattegat ograniczona jest od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, oraz od południa linią ciągnącą się od Hasenore do Przylądka Gniben, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Przylądka Gilbjerg do Przylądka Kullen. |
| --- | --- |

—

Cieśnina Kattegat ograniczona jest od północy linią ciągnącą się od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, oraz od południa linią ciągnącą się od Hasenore do Przylądka Gniben, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Przylądka Gilbjerg do Przylądka Kullen.

| — | Cieśnina Skagerrak ograniczona jest od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji. |
| --- | --- |

—

Cieśnina Skagerrak ograniczona jest od zachodu linią ciągnącą się od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią ciągnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji.

| — | Morze Północne obejmuje podobszar ICES 4, przylegającą część rejonu ICES 2a leżącą na południe od 64° N oraz tę część rejonu ICES 3a, która nie jest objęta definicją cieśniny Skagerrak przedstawioną w tiret drugim. |
| --- | --- |

—

Morze Północne obejmuje podobszar ICES 4, przylegającą część rejonu ICES 2a leżącą na południe od 64° N oraz tę część rejonu ICES 3a, która nie jest objęta definicją cieśniny Skagerrak przedstawioną w tiret drugim.

(2)  W wodach Unii rejonu ICES 4a. W rejonach ICES 4b i 4c stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 130 mm.

(3)  W obszarze rejonów ICES 4b i 4c, który jest ograniczony punktem o współrzędnych 53°28′22′′N, 0°09′24′′E na wybrzeżu Anglii, linią prostą łączącą ten punkt z punktem o współrzędnych 53°28′22′′N, 0°22′24′′E, granicą 6-milowego pasa wód Zjednoczonego Królestwa oraz linią prostą łączącą punkt o współrzędnych 51°54′06′′N, 1°30′30′′E z punktem na wybrzeżu Anglii o współrzędnych 51°55′48′′N, 1°17′00′′E, stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 115 mm.

(4)  W odniesieniu do krabów kieszeńców złowionych więcierzami lub koszami, maksymalnie 1 % masy całkowitego połowu krabów jadalnych może się składać z oddzielonych szczypiec. W przypadku krabów kieszeńców złowionych za pomocą innych narzędzi połowowych wolno wyładować maksymalnie 75 kg oddzielonych szczypiec.

(5)  Na zasadzie odstępstwa od art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony sardynki europejskiej, sardeli europejskiej, śledzia atlantyckiego, ostroboka i makreli nie mają zastosowania w granicach 10 % masy w relacji pełnej całkowitych zatrzymywanych na statku połowów każdego z tych gatunków.

Udział procentowy sardynek europejskich, sardeli europejskich, śledzi atlantyckich, ostroboków lub makreli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony oblicza się jako odsetek masy w relacji pełnej wszystkich organizmów morskich na statku po posortowaniu lub przy wyładunku.

Udział procentowy można obliczyć na podstawie jednej lub większej liczby reprezentatywnych próbek. Progu 10 % nie można przekroczyć podczas przeładunku, wyładunku, transportu, składowania, wystawiania lub sprzedaży.

(6)  W podrejonach cieśnin Skagerrak i Kattegat mocuje się górny panel sieci o oczkach rombowych o rozmiarze oczek co najmniej 270 mm) lub górny panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze oczek co najmniej 140 mm. W podrejonie cieśniny Kattegat można zamocować panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm (we włokach w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia, a w niewodach w okresie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października).

(7)  Zabrania się statkom stosowania włoka rozprzowego o rozmiarze oczek sieci między 32 a 99 mm na północ od linii łączącej następujące punkty: od punktu na wschodnim wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 55°N, następnie na wschód do 55°, 5°E, następnie na północ do 56°N i na wschód do punktu na zachodnim wybrzeżu Danii na 56°N. Zabrania się stosowania włoka rozprzowego o rozmiarze oczek sieci między 32 a 119 mm w rejonie ICES 2a i części podobszaru ICES 4 na północ od 56° 00′ N.

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2336 z dnia 14 grudnia 2016 r. ustanawiające szczegółowe warunki dotyczące połowów stad głębokowodnych w północno-wschodnim Atlantyku i przepisy dotyczące połowów w wodach międzynarodowych północno-wschodniego Atlantyku oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2347/2002 (Dz.U. L 354 z 23.12.2016, s. 1).

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie ustanowienia unijnych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 (Dz.U. L 157 z 20.6.2017, s. 1).

---

ZAŁĄCZNIK VI

WODY PÓŁNOCNO-ZACHODNIE

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | Cały obszar |
| --- | --- |
| Dorsz atlantycki (Gadus morhua) | 35 cm |
| Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) | 30 cm |
| Czarniak (Pollachius virens) | 35 cm |
| Rdzawiec (Pollachius pollachius) | 30 cm |
| Morszczuk europejski (Merluccius merluccius) | 27 cm |
| Smuklice (Lepidorhombus spp.) | 20 cm |
| Sole (Solea spp.) | 24 cm |
| Gładzica (Pleuronectes platessa) | 27 cm |
| Witlinek (Merlangius merlangus) | 27 cm |
| Molwa (Molva molva) | 63 cm |
| Molwa niebieska (Molva dypterygia) | 70 cm |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) Ogony homarca | długość całkowita 85 mm, długość karapaksu 25 mm (1) 46 mm (2) |
| Makrele (Scomber spp.) | 20 cm (6) |
| Śledź atlantycki (Clupea harengus) | 20 cm (6) |
| Ostroboki (Trachurus spp.) | 15 cm (6) |
| Sardela europejska (Engraulis encrasicolus) | 12 cm lub 90 osobników na kg (6) |
| Labraks (Dicentrarchus labrax) | 42 cm |
| Sardynka europejska (Sardina pilchardus) | 11 cm (6) |
| Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo) | 33 cm |
| Homar europejski (Homarus gammarus) | 87 mm |
| Krab pająkowaty kolczasty (Maja squinado) | 120 mm |
| Przegrzebki (Chlamys spp.) | 40 mm |
| Małż dywanowy (Ruditapes decussatus) | 40 mm |
| Mały małż dywanowy (Venerupis pullastra) | 38 mm |
| Małż japoński (Venerupis philippinarum) | 35 mm |
| Małż wenus opalona (Venus verrucosa) | 40 mm |
| Małż wenus brunatny (Callista chione) | 6 cm |
| Małże nożeńce (Ensis spp.) | 10 cm |
| Maktra masywna (Spisula solida) | 25 mm |
| Urąbki (Donax spp.) | 25 mm |
| Nożenka (Pharus legumen) | 65 mm |
| Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum) | 45 mm |
| Ośmiornica pospolita (Octopus vulgaris) | 750 g |
| Langusty (Palinurus spp.) | 95 mm |
| Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris) | 22 mm (długość karapaksu) |
| Krab kieszeniec (Cancer pagurus) | 140 mm (3)
   (4) |
| Przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus) | 100 mm (5) |

Gatunek

Cały obszar

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

35 cm

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

30 cm

Czarniak (Pollachius virens)

35 cm

Rdzawiec (Pollachius pollachius)

30 cm

Morszczuk europejski (Merluccius merluccius)

27 cm

Smuklice (Lepidorhombus spp.)

20 cm

Sole (Solea spp.)

24 cm

Gładzica (Pleuronectes platessa)

27 cm

Witlinek (Merlangius merlangus)

27 cm

Molwa (Molva molva)

63 cm

Molwa niebieska (Molva dypterygia)

70 cm

Homarzec (Nephrops norvegicus) Ogony homarca

długość całkowita 85 mm, długość karapaksu 25 mm (1) 46 mm (2)

Makrele (Scomber spp.)

20 cm (6)

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

20 cm (6)

Ostroboki (Trachurus spp.)

15 cm (6)

Sardela europejska (Engraulis encrasicolus)

12 cm lub 90 osobników na kg (6)

Labraks (Dicentrarchus labrax)

42 cm

Sardynka europejska (Sardina pilchardus)

11 cm (6)

Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo)

33 cm

Homar europejski (Homarus gammarus)

87 mm

Krab pająkowaty kolczasty (Maja squinado)

120 mm

Przegrzebki (Chlamys spp.)

40 mm

Małż dywanowy (Ruditapes decussatus)

40 mm

Mały małż dywanowy (Venerupis pullastra)

38 mm

Małż japoński (Venerupis philippinarum)

35 mm

Małż wenus opalona (Venus verrucosa)

40 mm

Małż wenus brunatny (Callista chione)

6 cm

Małże nożeńce (Ensis spp.)

10 cm

Maktra masywna (Spisula solida)

25 mm

Urąbki (Donax spp.)

25 mm

Nożenka (Pharus legumen)

65 mm

Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)

45 mm

Ośmiornica pospolita (Octopus vulgaris)

750 g

Langusty (Palinurus spp.)

95 mm

Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris)

22 mm (długość karapaksu)

Krab kieszeniec (Cancer pagurus)

140 mm (3)
   (4)

Przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus)

100 mm (5)

Udział procentowy sardynek europejskich, sardeli europejskich, śledzi atlantyckich, ostroboków lub makreli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony oblicza się jako odsetek masy w relacji pełnej wszystkich organizmów morskich na statku po posortowaniu lub przy wyładunku.

Udział procentowy można obliczyć na podstawie jednej lub większej liczby reprezentatywnych próbek. Progu 10 % nie można przekroczyć podczas przeładunku, wyładunku, transportu, składowania, wystawiania lub sprzedaży.

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych

| 1.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 120 mm (7) lub co najmniej 100 mm w podobszarze ICES 7b–7k. |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 1.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla wód północno-zachodnich, pod warunkiem że:






  (i) | spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym; lub |
| --- | --- | --- |

1.2.

(i)

spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym; lub

| (ii) | stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka niż sieci o oczkach o rozmiarze – odpowiednio – 120 mm lub 100 mm w podobszarze ICES 7b–7k. |
| --- | --- |

(ii)

stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka niż sieci o oczkach o rozmiarze – odpowiednio – 120 mm lub 100 mm w podobszarze ICES 7b–7k.

| Rozmiary oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 80 mm (8) | Podobszar ICES 7 | Ukierunkowane połowy – przy użyciu włoków dennych – morszczuka europejskiego, smuklicy i żabnicy lub ukierunkowane połowy witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm (11)
   (14).
  Ukierunkowane połowy soli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi, przy użyciu włoków rozpornicowych. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm (11). |
| Co najmniej 80 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy homarca (NEPHROPS NORVEGICUS) (10). Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm lub kratownice sortujące o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności. |
| Co najmniej 80 mm | Rejony ICES 7a, 7b, 7d, 7e, 7f, 7 g, 7h oraz 7j | Ukierunkowane połowy soli za pomocą włoków rozprzowych. W górnej połowie przedniej części sieci mocuje się panel o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 180 mm (13). |
| Co najmniej 80 mm | Rejony ICES 7d oraz 7e | Ukierunkowane połowy – przy użyciu włoków dennych – witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli. |
| Co najmniej 40 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy kałamarnic (Loliginidae, Ommastrephidae) |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli.
  Ukierunkowane połowy garneli i krewetki borealnej. Mocuje się włok separujący lub kratownicę sortującą zgodnie z zasadami ustalonymi na poziomie krajowym |
| Mniej niż 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy dobijaka |

Rozmiary oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 80 mm (8)

Podobszar ICES 7

Ukierunkowane połowy – przy użyciu włoków dennych – morszczuka europejskiego, smuklicy i żabnicy lub ukierunkowane połowy witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm (11)
   (14).

Ukierunkowane połowy soli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi, przy użyciu włoków rozpornicowych. Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 80 mm (11).

Co najmniej 80 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy homarca (NEPHROPS NORVEGICUS) (10). Mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 120 mm lub kratownice sortujące o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności.

Co najmniej 80 mm

Rejony ICES 7a, 7b, 7d, 7e, 7f, 7 g, 7h oraz 7j

Ukierunkowane połowy soli za pomocą włoków rozprzowych. W górnej połowie przedniej części sieci mocuje się panel o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 180 mm (13).

Co najmniej 80 mm

Rejony ICES 7d oraz 7e

Ukierunkowane połowy – przy użyciu włoków dennych – witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli.

Co najmniej 40 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy kałamarnic (Loliginidae, Ommastrephidae)

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli.

Ukierunkowane połowy garneli i krewetki borealnej. Mocuje się włok separujący lub kratownicę sortującą zgodnie z zasadami ustalonymi na poziomie krajowym

Mniej niż 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy dobijaka

2.   Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych i pławnic

| 2.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 120 mm (15). |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 2.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla wód północno-zachodnich, pod warunkiem że spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego, plamiaka i czarniaka nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym. |
| --- | --- |

2.2.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 100 mm (16) | Cały obszar | Ukierunkowane połowy płastugokształtnych lub gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli
  Ukierunkowane połowy witlinka, zimnicy i labraksa |
| Co najmniej 50 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli
  Ukierunkowane połowy barweny |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 100 mm (16)

Cały obszar

Ukierunkowane połowy płastugokształtnych lub gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli

Ukierunkowane połowy witlinka, zimnicy i labraksa

Co najmniej 50 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli

Ukierunkowane połowy barweny

| 3. | Niniejsza część pozostaje bez uszczerbku dla rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/2034 (17) w zakresie połowów objętych tym rozporządzeniem delegowanym. |
| --- | --- |

3.

CZĘŚĆ C

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami

1.   Obszar zamknięty do celów ochrony dorsza atlantyckiego w rejonie ICES 6a

Od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca i od dnia 1 października do dnia 31 grudnia każdego roku zabrania się prowadzenia działalności połowowej przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych lub sieci stawnych w obszarze wyznaczonym przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| — | 55°25′ N, 7°07′ W |
| --- | --- |

—

55°25′ N, 7°07′ W

| — | 55°25′ N, 7°00′ W |
| --- | --- |

—

55°25′ N, 7°00′ W

| — | 55°18′ N, 6°50′ W |
| --- | --- |

—

55°18′ N, 6°50′ W

| — | 55°17′ N, 6°50′ W |
| --- | --- |

—

55°17′ N, 6°50′ W

| — | 55°17′ N, 6°52′ W |
| --- | --- |

—

55°17′ N, 6°52′ W

| — | 55°25 N, 7°07 W |
| --- | --- |

—

55°25 N, 7°07 W

2.   Obszar zamknięty do celów ochrony dorsza atlantyckiego w rejonach ICES 7f oraz 7 g

| 2.1. | Od dnia 1 lutego do dnia 31 marca każdego roku zabrania się prowadzenia działalności połowowej w granicach następujących prostokątów statystycznych ICES: 30E4, 31E4, 32E3. Zakaz ten nie obowiązuje w obrębie 6 mil morskich od linii podstawowej. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Zezwala się na prowadzenie działalności połowowej przy użyciu więcierzy i koszy na określonych obszarach i w określonych okresach, pod warunkiem że:






  (i) | na statku nie znajdują się żadne narzędzia połowowe poza więcierzami i koszami, oraz |
| --- | --- | --- |

2.2.

(i)

na statku nie znajdują się żadne narzędzia połowowe poza więcierzami i koszami, oraz

| (ii) | przyłowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku są wyładowywane i odliczane od kwot. |
| --- | --- |

(ii)

przyłowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku są wyładowywane i odliczane od kwot.

| 2.3. | Zezwala się na prowadzenie ukierunkowanych połowów małych gatunków pelagicznych przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek mniejszym niż 55 mm, pod warunkiem że:






  (i) | na statku nie znajdują się sieci o rozmiarze oczek równym 55 mm lub większym, oraz |
| --- | --- | --- |

2.3.

(i)

na statku nie znajdują się sieci o rozmiarze oczek równym 55 mm lub większym, oraz

| (ii) | przyłowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku są wyładowywane i odliczane od kwot. |
| --- | --- |

(ii)

przyłowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku są wyładowywane i odliczane od kwot.

3.   Obszar zamknięty do celów ochrony dorsza atlantyckiego w rejonie ICES 7a

| 3.1. | W okresie od dnia 14 lutego do dnia 30 kwietnia każdego roku zabrania się stosowania włoków dennych, niewodów lub podobnych sieci ciągnionych, sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic lub narzędzi połowowych zawierających haczyki w części rejonu ICES 7a ograniczonej przez wschodnie wybrzeże Irlandii i wschodnie wybrzeże Irlandii Północnej oraz odcinkami linii prostej łączącymi kolejno punkty o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS 84:






  — | punkt na wschodnim wybrzeżu półwyspu Ards w Irlandii Północnej na 54°30′ N |
| --- | --- | --- |

3.1.

—

punkt na wschodnim wybrzeżu półwyspu Ards w Irlandii Północnej na 54°30′ N

| — | 54°30 N, 04°50′ W |
| --- | --- |

—

54°30 N, 04°50′ W

| — | 53°15 N, 04°50′ W |
| --- | --- |

—

53°15 N, 04°50′ W

| — | punkt na wschodnim wybrzeżu Irlandii na 53°15′ N. |
| --- | --- |

—

punkt na wschodnim wybrzeżu Irlandii na 53°15′ N.

| 3.2. | W drodze odstępstwa od pkt 1 na określonym powyżej obszarze i w określonym powyżej okresie stosowanie włoków dennych jest dozwolone, pod warunkiem że takie włoki są wyposażone w urządzenia sortujące, które zostały poddane ocenie przez STECF. |
| --- | --- |

3.2.

4.   Obszar występowania plamiaka w obszarze Rockall w podobszarze ICES 6

Zabrania się wszelkich połowów, z wyjątkiem połowów przy użyciu takli, w obrębie obszarów wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| — | 57°00′ N, 15°00′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 15°00′ W

| — | 57°00′ N, 14°00′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 14°00′ W

| — | 56°30′ N, 14°00′ W |
| --- | --- |

—

56°30′ N, 14°00′ W

| — | 56°30′ N, 15°00′ W |
| --- | --- |

—

56°30′ N, 15°00′ W

| — | 57°00′ N, 15°00′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 15°00′ W

5.   Obszar zamknięty do celów ochrony homarca w rejonach ICES 7c oraz 7k

| 5.1. | Zabrania się ukierunkowanych połowów homarca (Nephrops norvegicus) oraz gatunków towarzyszących (a mianowicie dorsza atlantyckiego, smuklicy, żabnicy, plamiaka, witlinka, morszczuka europejskiego, gładzicy, rdzawca, czarniaka, rajowatych, soli, brosmy, molwy błękitnej, molwy i kolenia) w okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja każdego roku w obrębie obszaru wyznaczonego przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  — | 52°27′ N, 12°19′ W |
| --- | --- | --- |

5.1.

—

52°27′ N, 12°19′ W

| — | 52°40′ N, 12°30′ W |
| --- | --- |

—

52°40′ N, 12°30′ W

| — | 52°47′ N, 12°39,60′ W |
| --- | --- |

—

52°47′ N, 12°39,60′ W

| — | 52°47′ N, 12°56′ W |
| --- | --- |

—

52°47′ N, 12°56′ W

| — | 52°13,5′ N, 13°53,83′W |
| --- | --- |

—

52°13,5′ N, 13°53,83′W

| — | 51°22′ N, 14°24′ W |
| --- | --- |

—

51°22′ N, 14°24′ W

| — | 51°22′ N, 14°03′ W |
| --- | --- |

—

51°22′ N, 14°03′ W

| — | 52°10′ N, 13°25′ W |
| --- | --- |

—

52°10′ N, 13°25′ W

| — | 52°32′ N, 13°07,50′ W |
| --- | --- |

—

52°32′ N, 13°07,50′ W

| — | 52°43′ N, 12°55′W |
| --- | --- |

—

52°43′ N, 12°55′W

| — | 52°43′ N, 12°43′ W |
| --- | --- |

—

52°43′ N, 12°43′ W

| — | 52°38,80′ N, 12°37′ W |
| --- | --- |

—

52°38,80′ N, 12°37′ W

| — | 52°27′ N, 12°23′ W |
| --- | --- |

—

52°27′ N, 12°23′ W

| — | 52°27′ N, 12°19′ W |
| --- | --- |

—

52°27′ N, 12°19′ W

| 5.2. | Tranzyt przez Porcupine Bank, gdy przewożone są gatunki, o których mowa w pkt 5.1, jest dozwolony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. |
| --- | --- |

5.2.

6.   Przepisy szczególne dotyczące ochrony molwy niebieskiej w rejonie ICES 6a

| 6.1. | Od dnia 1 marca do dnia 31 maja każdego roku zabrania się ukierunkowanych połowów molwy niebieskiej w obrębie obszarów rejonu ICES 6a wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:
  krawędź szkockiego szelfu kontynentalnego






  — | 59°58′ N, 07°00′ W |
| --- | --- | --- |

6.1.

krawędź szkockiego szelfu kontynentalnego

—

59°58′ N, 07°00′ W

| — | 59°55′ N, 06°47′ W |
| --- | --- |

—

59°55′ N, 06°47′ W

| — | 59°51′ N, 06°28′ W |
| --- | --- |

—

59°51′ N, 06°28′ W

| — | 59°45′ N, 06°38′ W |
| --- | --- |

—

59°45′ N, 06°38′ W

| — | 59°27′ N, 06°42′ W |
| --- | --- |

—

59°27′ N, 06°42′ W

| — | 59°22′ N, 06°47′ W |
| --- | --- |

—

59°22′ N, 06°47′ W

| — | 59°15′ N, 07°15′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 07°15′ W

| — | 59°07′ N, 07°31′ W |
| --- | --- |

—

59°07′ N, 07°31′ W

| — | 58°52′ N, 07°44′ W |
| --- | --- |

—

58°52′ N, 07°44′ W

| — | 58°44′ N, 08°11′ W |
| --- | --- |

—

58°44′ N, 08°11′ W

| — | 58°43′ N, 08°27′ W |
| --- | --- |

—

58°43′ N, 08°27′ W

| — | 58°28′ N, 09°16′ W |
| --- | --- |

—

58°28′ N, 09°16′ W

| — | 58°15′ N, 09°32′ W |
| --- | --- |

—

58°15′ N, 09°32′ W

| — | 58°15′ N, 09°45′ W |
| --- | --- |

—

58°15′ N, 09°45′ W

| — | 58°30′ N, 09°45′ W |
| --- | --- |

—

58°30′ N, 09°45′ W

| — | 59°30′ N, 07°00′ W |
| --- | --- |

—

59°30′ N, 07°00′ W

| — | 59°58′ N, 07°00′ W |
| --- | --- |

—

59°58′ N, 07°00′ W

krawędź Rosemary bank

| — | 60°00′ N, 11°00′ W |
| --- | --- |

—

60°00′ N, 11°00′ W

| — | 59°00′ N, 11°00′ W |
| --- | --- |

—

59°00′ N, 11°00′ W

| — | 59°00′ N, 09°00′ W |
| --- | --- |

—

59°00′ N, 09°00′ W

| — | 59°30′ N, 09°00′ W |
| --- | --- |

—

59°30′ N, 09°00′ W

| — | 59°30′ N, 10°00′ W |
| --- | --- |

—

59°30′ N, 10°00′ W

| — | 60°00′ N, 10°00′ W |
| --- | --- |

—

60°00′ N, 10°00′ W

| — | 60°00′ N, 11°00′ W |
| --- | --- |

—

60°00′ N, 11°00′ W

Zakaz nie ma zastosowania w obrębie obszaru wyznaczonego przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| — | 59°15′ N, 10°24′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 10°24′ W

| — | 59°10′ N, 10°22′ W |
| --- | --- |

—

59°10′ N, 10°22′ W

| — | 59°08′ N, 10°07′ W |
| --- | --- |

—

59°08′ N, 10°07′ W

| — | 59°11′ N, 09°59′ W |
| --- | --- |

—

59°11′ N, 09°59′ W

| — | 59°15′ N, 09°58′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 09°58′ W

| — | 59°22′ N, 10°02′ W |
| --- | --- |

—

59°22′ N, 10°02′ W

| — | 59°23′ N, 10°11′ W |
| --- | --- |

—

59°23′ N, 10°11′ W

| — | 59°20′ N, 10°19′ W |
| --- | --- |

—

59°20′ N, 10°19′ W

| — | 59°15′ N, 10°24′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 10°24′ W

| 6.2. | Przyłowy molwy niebieskiej do pułapu sześciu ton wolno zatrzymać na statku i wyładować. Gdy statek osiągnie pułap sześciu ton molwy niebieskiej:






  a) | natychmiast zaprzestaje połowów i opuszcza obszar, w którym się znajduje; |
| --- | --- | --- |

6.2.

a)

natychmiast zaprzestaje połowów i opuszcza obszar, w którym się znajduje;

| b) | nie może powtórnie wpłynąć na żaden z obszarów do czasu wyładowania połowów; |
| --- | --- |

b)

nie może powtórnie wpłynąć na żaden z obszarów do czasu wyładowania połowów;

| c) | nie może wrzucić do morza żadnej ilości molwy niebieskiej. |
| --- | --- |

c)

nie może wrzucić do morza żadnej ilości molwy niebieskiej.

| 6.3. | Od dnia 15 lutego do dnia 15 kwietnia każdego roku zabrania się stosowania włoków dennych, takli i sieci stawnych w obrębie obszaru wyznaczonego przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  — | 60°58,76′ N, 27°27,32′ W |
| --- | --- | --- |

6.3.

—

60°58,76′ N, 27°27,32′ W

| — | 60°56,02′ N, 27°31,16′ W |
| --- | --- |

—

60°56,02′ N, 27°31,16′ W

| — | 60°59,76′ N, 27°43,48′ W |
| --- | --- |

—

60°59,76′ N, 27°43,48′ W

| — | 61°03,00′ N, 27°39,41′ W |
| --- | --- |

—

61°03,00′ N, 27°39,41′ W

| — | 60°58,76′ N, 27°27,32′ W |
| --- | --- |

—

60°58,76′ N, 27°27,32′ W

7.   Ograniczenia w połowie makreli w rejonach ICES 7e, 7f, 7 g oraz 7h

| 7.1. | Ukierunkowane połowy makreli przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek worka włoka mniejszym niż 80 mm lub z użyciem okrężnic są zabronione, chyba że waga makreli nie przekracza 15 % masy w relacji pełnej łącznych ilości makreli i innych złowionych organizmów morskich znajdujących się na statku, w granicach obszaru wyznaczonego przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  — | punkt na południowym wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 02°00′ długości geograficznej zachodniej |
| --- | --- | --- |

7.1.

—

punkt na południowym wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 02°00′ długości geograficznej zachodniej

| — | 49° 30′ N, 2° 00′ W |
| --- | --- |

—

49° 30′ N, 2° 00′ W

| — | 49° 30′ N, 7° 00′ W |
| --- | --- |

—

49° 30′ N, 7° 00′ W

| — | 52° 00′ N, 7° 00′ W |
| --- | --- |

—

52° 00′ N, 7° 00′ W

| — | punkt na zachodnim wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 52°00′ szerokości geograficznej północnej. |
| --- | --- |

—

punkt na zachodnim wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 52°00′ szerokości geograficznej północnej.

| 7.2. | W granicach obszarów określonych w pkt 7.1 zezwala się na prowadzenie działalności połowowej przy użyciu:






  — | sieci stawnych lub węd ręcznych, |
| --- | --- | --- |

7.2.

—

sieci stawnych lub węd ręcznych,

| — | włoków dennych, niewodów duńskich lub innych podobnych sieci ciągnionych o rozmiarze oczek większym niż 80 mm. |
| --- | --- |

—

włoków dennych, niewodów duńskich lub innych podobnych sieci ciągnionych o rozmiarze oczek większym niż 80 mm.

| 7.3. | Statkom, które nie są wyposażone w sprzęt połowowy i na które przeładowano makrele, zezwala się na przebywanie w obszarze określonym w pkt 7.1. |
| --- | --- |

7.3.

8.   Ograniczenia w zakresie stosowania włoków rozprzowych w obrębie 12 mil morskich od wybrzeża Zjednoczonego Królestwa i Irlandii

| 8.1. | Stosowanie włoków rozprzowych o rozmiarze oczek mniejszym niż 100 mm jest zabronione w rejonie ICES 5b i podobszarze ICES 6 na północ od 56°N. |
| --- | --- |

8.1.

| 8.2. | Statkom zabrania się stosowania włoków rozprzowych wewnątrz obszarów w obrębie 12 mil morskich od wybrzeży Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, mierzonych od linii podstawowych, od których mierzone są wody terytorialne. |
| --- | --- |

8.2.

| 8.3. | Połowy włokiem rozprzowym w obrębie określonego wyżej obszaru są dopuszczalne, pod warunkiem że:






  — | moc silnika statku nie przekracza 221 kW, a długość całkowita statku nie przekracza 24 m, oraz |
| --- | --- | --- |

8.3.

—

moc silnika statku nie przekracza 221 kW, a długość całkowita statku nie przekracza 24 m, oraz

| — | długość rozprzy lub łączna długość rozprzy mierzona jako suma wszystkich rozprzy nie przekracza 9 m lub nie może zostać zwiększona do długości powyżej 9 m, z wyjątkiem ukierunkowanych połowów garneli (Crangon crangon) przy zastosowaniu rozmiaru oczek worka włoka poniżej 31 mm. |
| --- | --- |

—

długość rozprzy lub łączna długość rozprzy mierzona jako suma wszystkich rozprzy nie przekracza 9 m lub nie może zostać zwiększona do długości powyżej 9 m, z wyjątkiem ukierunkowanych połowów garneli (Crangon crangon) przy zastosowaniu rozmiaru oczek worka włoka poniżej 31 mm.

9.   Stosowanie sieci stawnych w rejonach ICES 5b, 6a, 6b, 7b, 7c, 7h, 7j oraz 7k

| 9.1. | Zgodnie z art. 9 ust. 7 lit. a) i w drodze odstępstwa od części B pkt 2 niniejszego załącznika w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 m, dozwolone jest stosowanie następujących narzędzi połowowych:






  — | sieci skrzelowych dennych stosowanych do ukierunkowanych połowów morszczuka europejskiego, o rozmiarze oczek co najmniej 100 mm i maksymalnej głębokości 100 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 25 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny, |
| --- | --- | --- |

9.1.

—

sieci skrzelowych dennych stosowanych do ukierunkowanych połowów morszczuka europejskiego, o rozmiarze oczek co najmniej 100 mm i maksymalnej głębokości 100 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 25 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny,

| — | sieci oplątujących stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 250 mm i maksymalnej głębokości 15 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 100 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny. |
| --- | --- |

—

sieci oplątujących stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 250 mm i maksymalnej głębokości 15 oczek, jeżeli łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 100 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny.

| 9.2. | Zabrania się ukierunkowanych połowów rekinów głębinowych, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/2336, w miejscach, w których wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 m. Przypadkowo złowione osobniki rekinów głębinowych, zakwalifikowanych jako zabronione niniejszym rozporządzeniem i innymi przepisami prawa Unii, rejestruje się i, w miarę możliwości nieokaleczone, niezwłocznie uwalnia. Osobniki rekinów głębinowych podlegających limitom połowowym zatrzymuje się na statku. Takie połowy należy wyładowywać i odliczać od kwot. W sytuacjach gdy kwota nie jest dla danego państwa członkowskiego dostępna w ogóle lub jest dostępna w niewystarczającym stopniu, Komisja może skorzystać z art. 105 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. W przypadku gdy przypadkowe połowy rekinów głębinowych przez statki któregokolwiek państwa członkowskiego przekraczają 10 ton, statki te nie mogą już korzystać z odstępstw określonych w pkt 9.1. |
| --- | --- |

9.2.

---

(1)  W rejonach ICES 6a i 7a stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący w przypadku długości całkowitej 70 mm, a w przypadku długości karapaksu 20 mm.

(2)  W rejonach ICES 6a i 7a stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 37 mm.

(3)  W wodach Unii w podobszarach ICES 5, 6 na południe od 56° N, oraz 7, z wyjątkiem rejonów ICES 7d, 7e oraz 7f stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 130 mm.

(4)  W odniesieniu do krabów kieszeńców złowionych więcierzami lub koszami, maksymalnie 1 % masy całkowitego połowu krabów jadalnych może się składać z oddzielonych szczypiec. W przypadku krabów kieszeńców złowionych za pomocą innych narzędzi połowowych wolno wyładować maksymalnie 75 kg oddzielonych szczypiec.

(5)  W rejonie ICES 7a na północ od 52°30′ N oraz w rejonie 7d stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 110 mm.

(6)  Na zasadzie odstępstwa od art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony sardynki europejskiej, sardeli europejskiej, śledzia atlantyckiego, ostroboka i makreli nie mają zastosowania w granicach 10 % masy w relacji pełnej całkowitych zatrzymywanych na statku połowów każdego z tych gatunków.

(7)  Do wprowadzania stopniowo przez okres dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(8)  Nie narusza to art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 494/2002 (9).

(9)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 494/2002 z dnia 19 marca 2002 r. ustanawiające dodatkowe środki techniczne w celu odnowienia zasobów morszczuka w podobszarach ICES III, IV, V, VI i VII oraz rejonach ICES VIII a, b, d, e (Dz.U. L 77 z 20.3.2002, s. 8).

(10)  W odniesieniu do statków ciągnących jeden włok w rejonie ICES 7a zastosowanie ma rozmiar oczek co najmniej 70 mm.

(11)  Nie narusza to art. 2 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 737/2012 (12).

(12)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 737/2012 z dnia 14 sierpnia 2012 r. w sprawie ochrony niektórych stad w Morzu Celtyckim (Dz.U. L 218 z 15.8.2012, s. 8).

(13)  Niniejszy przepis nie ma zastosowania do rejonu ICES 7d.

(14)  Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku ukierunkowanych połowów witlinka, makreli i gatunków nieobjętych limitami połowowymi w rejonach ICES 7d oraz 7e.

(15)  Przy połowach żabnic stosuje się rozmiar oczek co najmniej 220 mm. Przy ukierunkowanych połowach rdzawca i morszczuka europejskiego w rejonach ICES 7d i 7e stosuje się rozmiar oczek co najmniej 110 mm.

(16)  W rejonie 7d zastosowanie ma rozmiar co najmniej 90 mm.

(17)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/2034 z dnia 18 października 2018 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich na okres 2019–2021 (Dz.U. L 327 z 21.12.2018, s. 8).

---

ZAŁĄCZNIK VII

WODY POŁUDNIOWO-ZACHODNIE

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | Cały obszar |
| --- | --- |
| Dorsz atlantycki (Gadus morhua) | 35 cm |
| Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) | 30 cm |
| Czarniak (Pollachius virens) | 35 cm |
| Rdzawiec (Pollachius pollachius) | 30 cm |
| Morszczuk europejski (Merluccius merluccius) | 27 cm |
| Smuklice (Lepidorhombus spp.) | 20 cm |
| Sole (Solea spp.) | 24 cm |
| Gładzica (Pleuronectes platessa) | 27 cm |
| Witlinek (Merlangius merlangus) | 27 cm |
| Molwa (Molva molva) | 63 cm |
| Molwa niebieska (Molva dypterygia) | 70 cm |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | długość całkowita 70 mm,
  długość karapaksu 20 mm |
| Ogony homarca | 37 mm |
| Makrele (Scomber spp.) | 20 cm (6) |
| Śledź atlantycki (Clupea harengus) | 20 cm (6) |
| Ostroboki (Trachurus spp.) | 15 cm (1)
   (6)
   (7) |
| Sardela europejska (Engraulis encrasicolus) | 12 cm lub 90 osobników na kg (2)
   (6) |
| Labraks (Dicentrarchus labrax) | 36 cm |
| Sardynka europejska (Sardina pilchardus) | 11 cm (6) |
| Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo) | 33 cm |
| Homar europejski (Homarus gammarus) | 87 mm |
| Krab pająkowaty kolczasty (Maja squinado) | 120 mm |
| Przegrzebki (Chlamys spp.) | 40 mm |
| Małż dywanowy (Ruditapes decussatus) | 40 mm |
| Mały małż dywanowy (Venerupis pullastra) | 38 mm |
| Małż japoński (Venerupis philippinarum) | 35 mm |
| Małż wenus opalona (Venus verrucosa) | 40 mm |
| Małż wenus brunatny (Callista chione) | 6 cm |
| Małże nożeńce (Ensis spp.) | 10 cm |
| Maktra masywna (Spisula solida) | 25 mm |
| Urąbki (Donax spp.) | 25 mm |
| Nożenka (Pharus legumen) | 65 mm |
| Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum) | 45 mm |
| Ośmiornica pospolita (Octopus vulgaris) | 750 g (3) |
| Langusty (Palinurus spp.) | 95 mm |
| Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris) | 22 mm (długość karapaksu) |
| Krab kieszeniec (Cancer pagurus) | 140 mm (4)
   (5) |
| Przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus) | 100 mm |

Gatunek

Cały obszar

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

35 cm

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

30 cm

Czarniak (Pollachius virens)

35 cm

Rdzawiec (Pollachius pollachius)

30 cm

Morszczuk europejski (Merluccius merluccius)

27 cm

Smuklice (Lepidorhombus spp.)

20 cm

Sole (Solea spp.)

24 cm

Gładzica (Pleuronectes platessa)

27 cm

Witlinek (Merlangius merlangus)

27 cm

Molwa (Molva molva)

63 cm

Molwa niebieska (Molva dypterygia)

70 cm

Homarzec (Nephrops norvegicus)

długość całkowita 70 mm,

długość karapaksu 20 mm

Ogony homarca

37 mm

Makrele (Scomber spp.)

20 cm (6)

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

20 cm (6)

Ostroboki (Trachurus spp.)

15 cm (1)
   (6)
   (7)

Sardela europejska (Engraulis encrasicolus)

12 cm lub 90 osobników na kg (2)
   (6)

Labraks (Dicentrarchus labrax)

36 cm

Sardynka europejska (Sardina pilchardus)

11 cm (6)

Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo)

33 cm

Homar europejski (Homarus gammarus)

87 mm

Krab pająkowaty kolczasty (Maja squinado)

120 mm

Przegrzebki (Chlamys spp.)

40 mm

Małż dywanowy (Ruditapes decussatus)

40 mm

Mały małż dywanowy (Venerupis pullastra)

38 mm

Małż japoński (Venerupis philippinarum)

35 mm

Małż wenus opalona (Venus verrucosa)

40 mm

Małż wenus brunatny (Callista chione)

6 cm

Małże nożeńce (Ensis spp.)

10 cm

Maktra masywna (Spisula solida)

25 mm

Urąbki (Donax spp.)

25 mm

Nożenka (Pharus legumen)

65 mm

Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)

45 mm

Ośmiornica pospolita (Octopus vulgaris)

750 g (3)

Langusty (Palinurus spp.)

95 mm

Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris)

22 mm (długość karapaksu)

Krab kieszeniec (Cancer pagurus)

140 mm (4)
   (5)

Przegrzebek zwyczajny (Pecten maximus)

100 mm

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych

| 1.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 70 mm (8)
  , (9) lub co najmniej 55 mm w rejonie ICES 9a na wschód od 7°23′48′′ W. |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 2.1 statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla wód południowo-zachodnich, pod warunkiem że:






  (i) | spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy morszczuka europejskiego nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym, lub |
| --- | --- | --- |

1.2.

(i)

spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy morszczuka europejskiego nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym, lub

| (ii) | stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do morszczuka europejskiego niż sieci o oczkach o rozmiarze – odpowiednio – 70 mm lub 55 mm w rejonie ICES 9a na wschód od 7°23′48′′ W. |
| --- | --- |

(ii)

stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do morszczuka europejskiego niż sieci o oczkach o rozmiarze – odpowiednio – 70 mm lub 55 mm w rejonie ICES 9a na wschód od 7°23′48′′ W.

| Rozmiary oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 55 mm | Cały obszar z wyjątkiem rejonu ICES 9a na wschód od 7°23′48′′ W | Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli
  Ukierunkowane połowy morlesza bogara
  Ukierunkowane połowy makreli, ostroboka i błękitka przy użyciu włoków dennych |
| Co najmniej 35 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy kunatki |
| Co najmniej 55 mm | Rejon ICES 9a na zachód od 7°23′48′′ W | Ukierunkowane połowy skorupiaków |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli
  Ukierunkowane połowy krewetek (Palaemon serratus, Crangon crangon) i kraba (Polybius henslowii) |
| Mniej niż 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy dobijaków |

Rozmiary oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 55 mm

Cały obszar z wyjątkiem rejonu ICES 9a na wschód od 7°23′48′′ W

Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli

Ukierunkowane połowy morlesza bogara

Ukierunkowane połowy makreli, ostroboka i błękitka przy użyciu włoków dennych

Co najmniej 35 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy kunatki

Co najmniej 55 mm

Rejon ICES 9a na zachód od 7°23′48′′ W

Ukierunkowane połowy skorupiaków

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli

Ukierunkowane połowy krewetek (Palaemon serratus, Crangon crangon) i kraba (Polybius henslowii)

Mniej niż 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy dobijaków

2.   Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych i pławnic

| 2.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 100 mm (10) lub co najmniej 80 mm w rejonie ICES 8c i w podobszarze ICES 9. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 2.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla wód południowo-zachodnich, pod warunkiem że spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy morszczuka europejskiego nie przekraczają 20 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym. |
| --- | --- |

2.2.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 80 mm | Cały obszar z wyjątkiem rejonu ICES 8c oraz podobszaru ICES 9 | Ukierunkowane połowy labraksa, witlinka, turbota, storni i rdzawca |
| Co najmniej 60 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli |
| Co najmniej 50 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków (11) pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli |
| Co najmniej 40 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy barweny, krewetek (Penaeus spp.), rawki wieszczki, kunatki i wargaczy |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 80 mm

Cały obszar z wyjątkiem rejonu ICES 8c oraz podobszaru ICES 9

Ukierunkowane połowy labraksa, witlinka, turbota, storni i rdzawca

Co najmniej 60 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli

Co najmniej 50 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków (11) pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli

Co najmniej 40 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy barweny, krewetek (Penaeus spp.), rawki wieszczki, kunatki i wargaczy

CZĘŚĆ C

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami

1.   Obszar zamknięty do celów ochrony morszczuka europejskiego w rejonie ICES 9a

Zabrania się połowów przy użyciu wszelkiego rodzaju włoków, niewodów duńskich lub podobnych sieci ciągnionych w obrębie obszarów geograficznych wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| a) | od dnia 1 października do dnia 31 stycznia następnego roku:






  — | 43°46,5′N, 07°54,4′ W |
| --- | --- | --- |

a)

od dnia 1 października do dnia 31 stycznia następnego roku:

—

43°46,5′N, 07°54,4′ W

| — | 44°01,5′N, 07°54,4′ W |
| --- | --- |

—

44°01,5′N, 07°54,4′ W

| — | 43°25,0′ N, 09°12,0′ W |
| --- | --- |

—

43°25,0′ N, 09°12,0′ W

| — | 43°10,0′N, 09°12,0′ W |
| --- | --- |

—

43°10,0′N, 09°12,0′ W

| b) | od dnia 1 grudnia do ostatniego dnia lutego następnego:






  — | punkt na zachodnim wybrzeżu Portugalii na 37°50′ N |
| --- | --- | --- |

b)

od dnia 1 grudnia do ostatniego dnia lutego następnego:

—

punkt na zachodnim wybrzeżu Portugalii na 37°50′ N

| — | 37°50′N, 09°08′ W |
| --- | --- |

—

37°50′N, 09°08′ W

| — | 37°00′N, 9°07′ W |
| --- | --- |

—

37°00′N, 9°07′ W

| — | punkt na zachodnim wybrzeżu Portugalii na 37°00′ N. |
| --- | --- |

—

punkt na zachodnim wybrzeżu Portugalii na 37°00′ N.

2.   Obszary zamknięte do celów ochrony homarca w rejonie ICES 9a

| 2.1. | Zabrania się ukierunkowanych połowów homarca (Nephrops norvegicus) przy użyciu wszelkiego rodzaju włoków dennych, niewodów duńskich lub podobnych sieci ciągnionych lub przy użyciu więcierzy w obrębie obszarów geograficznych wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  a) | od dnia 1 czerwca do dnia 31 sierpnia:






  — | 42°23′ N, 08°57′ W |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.

a)

od dnia 1 czerwca do dnia 31 sierpnia:

—

42°23′ N, 08°57′ W

| — | 42°00′ N, 08°57′ W |
| --- | --- |

—

42°00′ N, 08°57′ W

| — | 42°00′ N, 09°14′ W |
| --- | --- |

—

42°00′ N, 09°14′ W

| — | 42°04′ N, 09°14′ W |
| --- | --- |

—

42°04′ N, 09°14′ W

| — | 42°09′ N, 09°09′ W |
| --- | --- |

—

42°09′ N, 09°09′ W

| — | 42°12′ N, 09°09′ W |
| --- | --- |

—

42°12′ N, 09°09′ W

| — | 42°23′ N, 09°15′ W |
| --- | --- |

—

42°23′ N, 09°15′ W

| — | 42°23′ N, 08°57′ W |
| --- | --- |

—

42°23′ N, 08°57′ W

| b) | od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia:






  — | 37°45′ N, 09°00′ W |
| --- | --- | --- |

b)

od dnia 1 maja do dnia 31 sierpnia:

—

37°45′ N, 09°00′ W

| — | 38°10′ N, 09°00′ W |
| --- | --- |

—

38°10′ N, 09°00′ W

| — | 38°10′ N, 09°15′ W |
| --- | --- |

—

38°10′ N, 09°15′ W

| — | 37°45′ N, 09°20′ W |
| --- | --- |

—

37°45′ N, 09°20′ W

| 2.2. | Zezwala się na połowy przy użyciu włoków dennych lub podobnych sieci ciągnionych lub więcierzy w obszarach geograficznych i w okresie określonym w pkt 2.1 lit. b), pod warunkiem że wszystkie przyłowy homarca (Nephrops norvegicus) są wyładowywane i odliczane od kwot. |
| --- | --- |

2.2.

| 2.3. | Zabrania się ukierunkowanych połowów homarca (Nephrops norvegicus) w obszarach geograficznych i poza okresami, o których mowa w pkt 2.1. Przyłowy homarca (Nephrops norvegicus) są wyładowywane i odliczane do kwot. |
| --- | --- |

2.3.

3.   Ograniczenia dotyczące ukierunkowanych połowów sardeli europejskiej w rejonie ICES 8c

| 3.1. | Zabrania się ukierunkowanych połowów sardeli europejskiej przy użyciu włoków pelagicznych w obszarze ICES 8c. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | Jednoczesne posiadanie na statku włoków pelagicznych i okrężnic jest w rejonie ICES 8c zabronione. |
| --- | --- |

3.2.

4.   Stosowanie sieci stawnych w podobszarach ICES 8, 9, 10 oraz 12 na wschód od 27° W

| 4.1. | Zgodnie z art. 9 ust. 7 lit. a) i w drodze odstępstwa od części B pkt 2 niniejszego załącznika w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 m, dozwolone jest stosowanie następujących narzędzi połowowych:






  — | sieci skrzelowych dennych stosowanych do ukierunkowanych połowów morszczuka europejskiego, o rozmiarze oczek co najmniej 80 mm w rejonie ICES 8c i podobszarze ICES 9 oraz 100 mm we wszystkich pozostałych obszarach, a także o maksymalnej głębokości 100 oczek, w przypadku gdy łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 25 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny, |
| --- | --- | --- |

4.1.

—

sieci skrzelowych dennych stosowanych do ukierunkowanych połowów morszczuka europejskiego, o rozmiarze oczek co najmniej 80 mm w rejonie ICES 8c i podobszarze ICES 9 oraz 100 mm we wszystkich pozostałych obszarach, a także o maksymalnej głębokości 100 oczek, w przypadku gdy łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 25 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 24 godziny,

| — | sieci oplątujących stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 250 mm i maksymalnej głębokości 15 oczek, w przypadku gdy łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 100 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny, |
| --- | --- |

—

sieci oplątujących stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 250 mm i maksymalnej głębokości 15 oczek, w przypadku gdy łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 100 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny,

| — | drygawic w podobszarze ICES 9 stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 220 mm i maksymalnej głębokości 30 oczek, w przypadku gdy łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 20 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny. |
| --- | --- |

—

drygawic w podobszarze ICES 9 stosowanych do ukierunkowanych połowów żabnic, o rozmiarze oczek co najmniej 220 mm i maksymalnej głębokości 30 oczek, w przypadku gdy łączna długość wszystkich rozmieszczonych sieci nie przekracza 20 km na statek, a maksymalny czas zanurzenia wynosi 72 godziny.

| 4.2. | Zabrania się ukierunkowanych połowów rekinów głębinowych, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2016/2336, w miejscach, w których wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 m. Przypadkowo złowione osobniki rekinów głębinowych, zakwalifikowanych jako zabronione niniejszym rozporządzeniem i innymi przepisami prawa Unii, rejestruje się i, w miarę możliwości nieokaleczone, niezwłocznie uwalnia. Osobniki rekinów głębinowych podlegających limitom połowowym zatrzymuje się na statku. Takie połowy należy wyładowywać i odliczać od kwot. W sytuacjach gdy kwota nie jest dla danego państwa członkowskiego dostępna w ogóle lub jest dostępna w niewystarczającym stopniu, Komisja może skorzystać z art. 105 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. W przypadku gdy przypadkowe połowy rekinów głębinowych przez statki któregokolwiek państwa członkowskiego przekraczają 10 ton, statki te nie mogą już korzystać z odstępstw określonych w pkt 4.1. |
| --- | --- |

4.2.

| 4.3. | Warunki dotyczące połowów przy użyciu niektórych ciągnionych narzędzi połowowych dozwolonych w Zatoce Biskajskiej.
  W drodze odstępstwa od przepisów ustanowionych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 494/2002 ustanawiającego dodatkowe środki techniczne w celu odnowienia zasobów morszczuka europejskiego w podobszarach ICES 3–7 oraz w rejonach ICES 8a, 8b, 8d oraz 8e zezwala się na prowadzenie w obszarze określonym w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 494/2002 działalności połowowej przy zastosowaniu włoków, niewodów duńskich oraz podobnych narzędzi – z wyjątkiem włoków rozprzowych – o rozmiarze oczek sieci w przedziale 70–99 mm, jeżeli narzędzie jest wyposażone w panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze 100 mm. |
| --- | --- |

4.3.

W drodze odstępstwa od przepisów ustanowionych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 494/2002 ustanawiającego dodatkowe środki techniczne w celu odnowienia zasobów morszczuka europejskiego w podobszarach ICES 3–7 oraz w rejonach ICES 8a, 8b, 8d oraz 8e zezwala się na prowadzenie w obszarze określonym w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 494/2002 działalności połowowej przy zastosowaniu włoków, niewodów duńskich oraz podobnych narzędzi – z wyjątkiem włoków rozprzowych – o rozmiarze oczek sieci w przedziale 70–99 mm, jeżeli narzędzie jest wyposażone w panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze 100 mm.

---

(1)  Żaden minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony nie ma zastosowania do ostroboka (Trachurus picturatus) poławianego na wodach sąsiadujących z Azorami i podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji Portugalii.

(2)  W podobszarze ICES 9 oraz obszarze CECAF 34.1.2 stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 9 cm.

(3)  Na wszystkich wodach w tej części środkowo-wschodniego Atlantyku, na które składają się rejony 34.1.1, 34.1.2. i 34.1.3 oraz podobszar 34.2.0 strefy połowowej 34 rejonu CECAF, ma zastosowanie masa po wypatroszeniu wynosząca 450 g.

(4)  Na wodach Unii podobszarów ICES 8 i 9 stosuje się minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony wynoszący 130 mm.

(5)  W odniesieniu do krabów kieszeńców złowionych więcierzami lub koszami, maksymalnie 1 % masy całkowitego połowu krabów jadalnych może się składać z oddzielonych szczypiec. W przypadku krabów kieszeńców złowionych za pomocą innych narzędzi połowowych wolno wyładować maksymalnie 75 kg oddzielonych szczypiec.

(6)  Na zasadzie odstępstwa od art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony sardynki europejskiej, sardeli europejskiej, śledzia atlantyckiego, ostroboka i makreli nie mają zastosowania w granicach 10 % masy w relacji pełnej całkowitych zatrzymywanych na statku połowów każdego z tych gatunków.

Udział procentowy sardynek europejskich, sardeli europejskich, śledzi atlantyckich, ostroboków lub makreli poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony oblicza się jako odsetek masy w relacji pełnej wszystkich organizmów morskich na statku po posortowaniu lub przy wyładunku.

Udział procentowy można obliczyć na podstawie jednej lub większej liczby reprezentatywnych próbek. Progu 10 % nie można przekroczyć podczas przeładunku, wyładunku, transportu, składowania, wystawiania lub sprzedaży.

(7)  Nie więcej niż 5 % może składać się z ostroboka o wielkości między 12 a 15 cm. Do celów kontroli tej ilości stosuje się współczynnik przeliczeniowy masy połowów wynoszący 1,20. Przepisy te nie mają zastosowania do połowów podlegających obowiązkowi wyładunku.

(8)  Niniejszy przepis nie narusza art. 2 rozporządzenia (WE) nr 494/2002.

(9)  W przypadku ukierunkowanych połowów homarca (Nephrops norvegicus) w rejonach ICES 8a, 8b, 8d oraz 8e mocuje się panel sieci o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 100 mm lub urządzenie o równoważnej selektywności. W przypadku ukierunkowanych połowów soli za pomocą włoków rozprzowych w górnej połowie przedniej części sieci mocuje się panel o rozmiarze oczek wynoszącym co najmniej 180 mm.

(10)  W ukierunkowanych połowach żabnicy stosuje się rozmiar oczek sieci wynoszący co najmniej 220 mm.

(11)  Do sardynek europejskich można stosować sieci o rozmiarze oczek poniżej 40 mm.

---

ZAŁĄCZNIK VIII

MORZE BAŁTYCKIE

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | Obszary geograficzne | Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony |
| --- | --- | --- |
| Dorsz atlantycki (Gadus morhua) | Podrejony 22–32 | 35cm |
| Gładzica (Pleuronectes platessa) | Podrejony 22–32 | 25 cm |
| Łosoś (Salmo salar) | Podrejony 22–30 i 32 | 60 cm |
| podrejon 31 | 50 cm |
| Stornia (Platichthys flesus) | Podrejony 22–25 | 23 cm |
| podrejony 26, 27 i 28 | 21 cm |
| podrejony 29–32 na południe od 59°N | 18 cm |
| Turbot (Psetta maxima) | Podrejony 22–32 | 30 cm |
| Nagład (Scophthalmus rhombus) | Podrejony 22–32 | 30 cm |
| Węgorz europejski (Anguilla anguilla) | Podrejony 22–32 | 35 cm |
| Troć wędrowna (Salmo trutta) | Podrejony 22–25 i 29–32 | 40 cm |
| podrejony 26, 27 i 28 | 50 cm |

Gatunek

Obszary geograficzne

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

Dorsz atlantycki (Gadus morhua)

Podrejony 22–32

35cm

Gładzica (Pleuronectes platessa)

Podrejony 22–32

25 cm

Łosoś (Salmo salar)

Podrejony 22–30 i 32

60 cm

podrejon 31

50 cm

Stornia (Platichthys flesus)

Podrejony 22–25

23 cm

podrejony 26, 27 i 28

21 cm

podrejony 29–32 na południe od 59°N

18 cm

Turbot (Psetta maxima)

Podrejony 22–32

30 cm

Nagład (Scophthalmus rhombus)

Podrejony 22–32

30 cm

Węgorz europejski (Anguilla anguilla)

Podrejony 22–32

35 cm

Troć wędrowna (Salmo trutta)

Podrejony 22–25 i 29–32

40 cm

podrejony 26, 27 i 28

50 cm

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych

| 1.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki stosują sieci o oczkach o rozmiarze co najmniej 120 mm we włokach T90 lub co najmniej 105 mm z zamocowanym oknem selektywnym typu „BACOMA” wielkości 120 mm. |
| --- | --- |

1.1.

| 1.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 1.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla Morza Bałtyckiego, pod warunkiem że:






  (i) | spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego nie przekraczają 10 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym; lub |
| --- | --- | --- |

1.2.

(i)

spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego nie przekraczają 10 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym; lub

| (ii) | stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do dorsza atlantyckiego niż sieci o oczkach o rozmiarze – odpowiednio – 120 mm we włokach T90 lub 105 mm z zamocowanym oknem selektywnym typu „BACOMA” o rozmiarze 120 mm. |
| --- | --- |

(ii)

stosowane są inne zmiany w selektywności, które zostały ocenione przez STECF na wniosek jednego lub większej liczby państw członkowskich i zatwierdzone przez Komisję. Te zmiany w selektywności muszą dawać takie same lub lepsze właściwości w zakresie selektywności w odniesieniu do dorsza atlantyckiego niż sieci o oczkach o rozmiarze – odpowiednio – 120 mm we włokach T90 lub 105 mm z zamocowanym oknem selektywnym typu „BACOMA” o rozmiarze 120 mm.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 90 mm | W podrejonach 22 i 23 | Ukierunkowane połowy płastugokształtnych (1)

  Ukierunkowane połowy witlinka |
| Co najmniej 32 mm | W podrejonach 22–27 | Ukierunkowane połowy śledzia atlantyckiego, makreli, ostroboka i błękitka |
| Co najmniej 16 mm | W podrejonach 22–27 | Ukierunkowane połowy szprota (2) |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy gatunków innych niż płastugokształtne oraz gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli |
| Co najmniej 16 mm | W podrejonach 28–32 | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli |
| Mniej niż 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy dobijaka |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 90 mm

W podrejonach 22 i 23

Ukierunkowane połowy płastugokształtnych (1)

Ukierunkowane połowy witlinka

Co najmniej 32 mm

W podrejonach 22–27

Ukierunkowane połowy śledzia atlantyckiego, makreli, ostroboka i błękitka

Co najmniej 16 mm

W podrejonach 22–27

Ukierunkowane połowy szprota (2)

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy gatunków innych niż płastugokształtne oraz gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli

Co najmniej 16 mm

W podrejonach 28–32

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych, które nie są uwzględnione nigdzie indziej w tabeli

Mniej niż 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy dobijaka

2.   Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych

| 2.1. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku statki używają oczek sieci o rozmiarze co najmniej 110 mm lub 157 mm w przypadku połowów łososia. |
| --- | --- |

2.1.

| 2.2. | Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku i niezależnie od pkt 2.1. statki mogą używać oczek o rozmiarach mniejszych niż te podane w poniższej tabeli dla Morza Bałtyckiego, pod warunkiem że spełnione są powiązane warunki określone w tej tabeli, a przyłowy dorsza atlantyckiego nie przekraczają 10 % całkowitej masy połowu w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym lub 5 osobników łososia. |
| --- | --- |

2.2.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki (3) |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 90 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy gatunków płastugokształtnych |
| Mniej niż 90 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki (3)

Co najmniej 90 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy gatunków płastugokształtnych

Mniej niż 90 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy małych gatunków pelagicznych

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy gatunków nieobjętych limitami połowowymi i nieuwzględnionych nigdzie indziej w tabeli

CZĘŚĆ C

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami

| 1. | Ograniczenia dotyczące połowów przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych
  Przez cały rok zabronione są połowy przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych w obszarze geograficznym wyznaczonym przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  — | 54°23′ N, 14°35′ E |
| --- | --- | --- |

1.

Przez cały rok zabronione są połowy przy użyciu ciągnionych narzędzi połowowych w obszarze geograficznym wyznaczonym przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

—

54°23′ N, 14°35′ E

| — | 54°21′ N, 14°40′ E |
| --- | --- |

—

54°21′ N, 14°40′ E

| — | 54°17′ N, 14°33′ E |
| --- | --- |

—

54°17′ N, 14°33′ E

| — | 54°07′ N, 14°25′ E |
| --- | --- |

—

54°07′ N, 14°25′ E

| — | 54°10′ N, 14°21′ E |
| --- | --- |

—

54°10′ N, 14°21′ E

| — | 54°14′ N, 14°25′ E |
| --- | --- |

—

54°14′ N, 14°25′ E

| — | 54°17′ N, 14°17′ E |
| --- | --- |

—

54°17′ N, 14°17′ E

| — | 54°24′ N, 14°11′ E |
| --- | --- |

—

54°24′ N, 14°11′ E

| — | 54°27′ N, 14°25′ E |
| --- | --- |

—

54°27′ N, 14°25′ E

| — | 54°23′ N, 14°35′ E |
| --- | --- |

—

54°23′ N, 14°35′ E

2.   Ograniczenia w połowie łososia i troci wędrownej

| 2.1. | Zabrania się ukierunkowanych połowów łososia (Salmo salar) lub troci wędrownej (Salmo trutta):






  a) | od dnia 1 czerwca do dnia 15 września każdego roku w wodach podrejonów 22–31; |
| --- | --- | --- |

2.1.

a)

od dnia 1 czerwca do dnia 15 września każdego roku w wodach podrejonów 22–31;

| b) | od dnia 15 czerwca do dnia 30 września każdego roku w wodach podrejonu 32. |
| --- | --- |

b)

od dnia 15 czerwca do dnia 30 września każdego roku w wodach podrejonu 32.

| 2.2. | Obszar objęty zakazem podczas okresu zamkniętego dla połowów znajduje się poza strefą czterech mil morskich mierzonych od linii podstawowych. |
| --- | --- |

2.2.

| 2.3. | Zezwala się na zatrzymywanie na statku łososia (Salmo salar) lub troci wędrownej (Salmo trutta) złowionych za pomocą sieci pułapkowych. |
| --- | --- |

2.3.

3.   Środki specjalne stosowane w Zatoce Ryskiej

| 3.1. | Aby prowadzić połowy w podrejonie 28-1, statki muszą mieć upoważnienie do połowów wydane zgodnie z przepisami art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | Państwa członkowskie zapewniają, aby statki, którym wydano upoważnienia do połowów, o których mowa w pkt 3.1, były umieszczone w wykazie zawierającym ich nazwy i wewnętrzne numery rejestracyjne udostępnianym publicznie na stronie internetowej, której adres każde państwo członkowskie przekazuje Komisji. |
| --- | --- |

3.2.

| 3.3. | Statki umieszczone w wykazie spełniają następujące warunki:






  a) | całkowita moc silników (kW) statków umieszczonych w wykazie nie może przekraczać mocy zarejestrowanej w przypadku każdego państwa członkowskiego w latach 2000–2001 w podrejonie 28-1; oraz |
| --- | --- | --- |

3.3.

a)

całkowita moc silników (kW) statków umieszczonych w wykazie nie może przekraczać mocy zarejestrowanej w przypadku każdego państwa członkowskiego w latach 2000–2001 w podrejonie 28-1; oraz

| b) | moc silników danego statku w żadnym momencie nie może przekraczać 221 kW. |
| --- | --- |

b)

moc silników danego statku w żadnym momencie nie może przekraczać 221 kW.

| 3.4. | Statek umieszczony w wykazie, o którym mowa w pkt 3.2, może zostać zastąpiony innym statkiem, pod warunkiem że:






  a) | takie zastąpienie nie powoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego państwa członkowskiego określonej w pkt 3.3 lit. a); oraz |
| --- | --- | --- |

3.4.

a)

takie zastąpienie nie powoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego państwa członkowskiego określonej w pkt 3.3 lit. a); oraz

| b) | moc silników statku zastępującego w żadnym momencie nie przekracza 221 kW. |
| --- | --- |

b)

moc silników statku zastępującego w żadnym momencie nie przekracza 221 kW.

| 3.5. | Silnik statku umieszczonego w wykazie, o którym mowa w pkt 3.2, może zostać zastąpiony, pod warunkiem że:






  a) | zastąpienie silnika nie będzie w żadnym momencie powodowało zwiększenia mocy silnika powyżej 221 kW; oraz |
| --- | --- | --- |

3.5.

a)

zastąpienie silnika nie będzie w żadnym momencie powodowało zwiększenia mocy silnika powyżej 221 kW; oraz

| b) | moc zastępującego silnika nie powoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego państwa członkowskiego, o której mowa w pkt 3.3 lit. a). |
| --- | --- |

b)

moc zastępującego silnika nie powoduje zwiększenia całkowitej mocy silników dla danego państwa członkowskiego, o której mowa w pkt 3.3 lit. a).

| 3.6. | W podrejonie 28-1 zabrania się połowów przy użyciu włoków w wodach o głębokości mniejszej niż 20 m. |
| --- | --- |

3.6.

4.   Obszarowe ograniczenia połowów

| 4.1. | Od dnia 1 maja do dnia 31 października każdego roku zabrania się prowadzenia działalności połowowej w granicach obszarów wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  a) | obszar 1:






  — | 55°45′ N, 15°30′ E |
| --- | --- | --- | --- |

4.1.

a)

obszar 1:

—

55°45′ N, 15°30′ E

| — | 55°45′ N, 16°30′ E |
| --- | --- |

—

55°45′ N, 16°30′ E

| — | 55°00′ N, 16°30′ E |
| --- | --- |

—

55°00′ N, 16°30′ E

| — | 55°00′ N, 16°00′ E |
| --- | --- |

—

55°00′ N, 16°00′ E

| — | 55°15′ N, 16°00′ E |
| --- | --- |

—

55°15′ N, 16°00′ E

| — | 55°15′ N, 15°30′ E |
| --- | --- |

—

55°15′ N, 15°30′ E

| — | 55°45′ N, 15°30′ E |
| --- | --- |

—

55°45′ N, 15°30′ E

| b) | obszar 2:






  — | 55°00′ N, 19°14′ E |
| --- | --- | --- |

b)

obszar 2:

—

55°00′ N, 19°14′ E

| — | 54°48′ N, 19°20′ E |
| --- | --- |

—

54°48′ N, 19°20′ E

| — | 54°45′ N, 19°19′ E |
| --- | --- |

—

54°45′ N, 19°19′ E

| — | 54°45′ N, 18°55′ E |
| --- | --- |

—

54°45′ N, 18°55′ E

| — | 55°00′ N, 19°14′ E |
| --- | --- |

—

55°00′ N, 19°14′ E

| c) | obszar 3:






  — | 56°13′ N, 18°27′ E |
| --- | --- | --- |

c)

obszar 3:

—

56°13′ N, 18°27′ E

| — | 56°13′ N, 19°31′ E |
| --- | --- |

—

56°13′ N, 19°31′ E

| — | 55°59′ N, 19°13′ E |
| --- | --- |

—

55°59′ N, 19°13′ E

| — | 56°03′ N, 19°06′ E |
| --- | --- |

—

56°03′ N, 19°06′ E

| — | 56°00′ N, 18°51′ E |
| --- | --- |

—

56°00′ N, 18°51′ E

| — | 55°47′ N, 18°57′ E |
| --- | --- |

—

55°47′ N, 18°57′ E

| — | 55°30′ N, 18°34′ E |
| --- | --- |

—

55°30′ N, 18°34′ E

| — | 56°13′ N, 18°27′ E |
| --- | --- |

—

56°13′ N, 18°27′ E

| 4.2. | Zezwala się na ukierunkowane połowy łososia przy użyciu sieci skrzelowych, sieci oplątujących i drygawic o rozmiarze oczek równym lub większym niż 157 mm lub przy użyciu takli dryfujących. Na statku nie mogą znajdować się żadne inne narzędzia połowowe. |
| --- | --- |

4.2.

| 4.3. | Ukierunkowane połowy dorsza atlantyckiego przy użyciu narzędzi połowowych określonych w pkt 5.2 są zabronione. |
| --- | --- |

4.3.

5.   Ograniczenia połowów storni i turbota

| 5.1. | Zabrania się zatrzymywania na statku następujących gatunków ryb, w przypadku gdy zostały złowione w obszarach geograficznych i w okresach podanych poniżej:







  Gatunek | Obszary geograficzne | Okres |
| --- | --- | --- | --- |
| Stornia | Podrejony 26–29 na południe od 59°30′ N | Od 15 lutego do 15 maja |
| Podrejon 32 | Od 15 lutego do 31 maja |
| Turbot | Podrejony 25, 26 i 28 na południe od 56°50′ N | Od 1 czerwca do 31 lipca |

5.1.

Gatunek

Obszary geograficzne

Okres

Stornia

Podrejony 26–29 na południe od 59°30′ N

Od 15 lutego do 15 maja

Podrejon 32

Od 15 lutego do 31 maja

Turbot

Podrejony 25, 26 i 28 na południe od 56°50′ N

Od 1 czerwca do 31 lipca

| 5.2. | Zabrania się ukierunkowanych połowów z użyciem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi o rozmiarze oczek worka włoka równym lub większym niż 90 mm lub z użyciem sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic o rozmiarze oczek równym lub większym niż 90 mm. W okresach, o których mowa w pkt 6.1, przyłowy storni i turbota mogą być zatrzymywane na statku i wyładowywane w granicach 10 % masy w relacji pełnej całkowitego połowu zatrzymanego na statku. |
| --- | --- |

5.2.

6.   Ograniczenia dotyczące połowów węgorza europejskiego

Zabrania się zatrzymywania na statku węgorza europejskiego złowionego przy użyciu narzędzi aktywnych. Przypadkowo złowionych osobników węgorza europejskiego nie wolno okaleczać i należy je niezwłocznie uwolnić.

---

(1)  Stosowanie włoka rozprzowego nie jest dozwolone.

(2)  Co najwyżej 45 % połowu wyrażonego masą w relacji pełnej może zawierać śledzia atlantyckiego.

(3)  Zabrania się stosowania sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic o długości ponad 9 km w przypadku statków o długości całkowitej mniejszej niż 12 m i długości 21 km w przypadku statków o długości całkowitej ponad 12 m. Maksymalny czas zanurzenia takich narzędzi wynosi 48 godzin, z wyjątkiem połowów pod lodem.

---

ZAŁĄCZNIK IX

MORZE ŚRÓDZIEMNE

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | Cały obszar |
| --- | --- |
| Labraks (Dicentrarchus labrax) | 25 cm |
| Prażma (Diplodus annularis) | 12 cm |
| Dubiel (Diplodus puntazzo) | 18 cm |
| Sargus (Diplodus sargus) | 23 cm |
| Amarel (Diplodus vulgaris) | 18 cm |
| Sardela europejska (Engraulis encrasicolus) | 9 cm (1) |
| Graniki (Epinephelus spp.) | 45 cm |
| Morlesz pręgowany (Lithognathus mormyrus) | 20 cm |
| Morszczuk europejski (Merluccius merluccius) | 20 cm |
| Barweny (Mullus spp.) | 11 cm |
| Morlesz krwisty (Pagellus acarne) | 17 cm |
| Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo) | 33 cm |
| Morlesz szkarłatny (Pagellus erythrinus) | 15 cm |
| Pagrus karaibski (Pagrus pagrus) | 18 cm |
| Wrakoń (Polyprion americanus) | 45 cm |
| Sardynka europejska (Sardina pilchardus) | 11 cm (2), (4) |
| Makrele (Scomber spp.) | 18 cm |
| Sola (Solea vulgaris) | 20 cm |
| Dorada (Sparus aurata) | 20 cm |
| Ostroboki (Trachurus spp.) | 15 cm |
| Homarzec (Nephrops norvegicus) | 20 mm DK (3) |
| 70 mm DC (3) |
| Homar europejski (Homarus gammarus) | 105 mm DK (3) |
| 300 mm DC (3) |
| Langustowate (Palinuridae) | 90 mm DK (3) |
| Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris) | 20 mm DK (3) |
| Przegrzebek (Pecten jacobeus) | 10 cm |
| Rospoki (Venerupis spp.) | 25 mm |
| Małże wenus (Venus spp.) | 25 mm |

Gatunek

Cały obszar

Labraks (Dicentrarchus labrax)

25 cm

Prażma (Diplodus annularis)

12 cm

Dubiel (Diplodus puntazzo)

18 cm

Sargus (Diplodus sargus)

23 cm

Amarel (Diplodus vulgaris)

18 cm

Sardela europejska (Engraulis encrasicolus)

9 cm (1)

Graniki (Epinephelus spp.)

45 cm

Morlesz pręgowany (Lithognathus mormyrus)

20 cm

Morszczuk europejski (Merluccius merluccius)

20 cm

Barweny (Mullus spp.)

11 cm

Morlesz krwisty (Pagellus acarne)

17 cm

Morlesz bogar (Pagellus bogaraveo)

33 cm

Morlesz szkarłatny (Pagellus erythrinus)

15 cm

Pagrus karaibski (Pagrus pagrus)

18 cm

Wrakoń (Polyprion americanus)

45 cm

Sardynka europejska (Sardina pilchardus)

11 cm (2), (4)

Makrele (Scomber spp.)

18 cm

Sola (Solea vulgaris)

20 cm

Dorada (Sparus aurata)

20 cm

Ostroboki (Trachurus spp.)

15 cm

Homarzec (Nephrops norvegicus)

20 mm DK (3)

70 mm DC (3)

Homar europejski (Homarus gammarus)

105 mm DK (3)

300 mm DC (3)

Langustowate (Palinuridae)

90 mm DK (3)

Krewetka głębokowodna różowa (Parapenaeus longirostris)

20 mm DK (3)

Przegrzebek (Pecten jacobeus)

10 cm

Rospoki (Venerupis spp.)

25 mm

Małże wenus (Venus spp.)

25 mm

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

| 1. | Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych |
| --- | --- |

1.

W Morzu Śródziemnym stosuje się następujące wielkości oczek:

| Rozmiary oczek sieci (5) | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Worek włoka o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 40 mm (6) | Cały obszar | Alternatywnie do worka włoka o oczkach kwadratowych o rozmiarze 40 mm na należycie uzasadniony wniosek właściciela statku można stosować worek włoka o oczkach rombowych o rozmiarze 50 mm2 |
| Co najmniej 20 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy sardynek europejskich i sardeli europejskich |

Rozmiary oczek sieci (5)

Obszary geograficzne

Warunki

Worek włoka o oczkach kwadratowych o rozmiarze co najmniej 40 mm (6)

Cały obszar

Alternatywnie do worka włoka o oczkach kwadratowych o rozmiarze 40 mm na należycie uzasadniony wniosek właściciela statku można stosować worek włoka o oczkach rombowych o rozmiarze 50 mm2

Co najmniej 20 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy sardynek europejskich i sardeli europejskich

| 2. | Podstawowy rozmiar oczek dla sieci okrążających |
| --- | --- |

2.

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 14 mm | Cały obszar | Brak |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 14 mm

Cały obszar

Brak

| 3. | Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych |
| --- | --- |

3.

W wodach Morza Śródziemnego stosuje się następujące wielkości oczek sieci w sieciach skrzelowych dennych:

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Brak |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Brak

| 4. | O ile art. 15 niniejszego rozporządzenia nie stanowi inaczej, nadal mają zastosowanie istniejące odstępstwa od przepisów określonych w pkt 1, 2 i 3 w odniesieniu do niewodów łodziowych i niewodów dobrzeżnych, których dotyczy plan zarządzania, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, i wydane w ramach art. 9 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

4.

CZĘŚĆ C

Ograniczenia dotyczące stosowania narzędzi połowowych

1.   Ograniczenia dotyczące stosowania drag

Maksymalna szerokość drag wynosi 3 m, z wyjątkiem drag stosowanych do ukierunkowanych połowów gąbek.

2.   Ograniczenia dotyczące stosowania okrężnic

Ogranicza się długość okrężnic i niewodów bez lin sznurujących do 800 m przy opadzie wynoszącym 120 m, z wyjątkiem okrężnic stosowanych do ukierunkowanych połowów tuńczyka.

3.   Ograniczenia dotyczące stosowania sieci stawnych

| 3.1. | Zabrania się stosowania następujących sieci stawnych: |
| --- | --- |

3.1.

| a) | drygawicy o opadzie ponad 4 m; |
| --- | --- |

a)

drygawicy o opadzie ponad 4 m;

| b) | sieci skrzelowych dennych lub sieci oplątująco-skrzelowych o opadzie ponad 10 m, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie sieci są krótsze niż 500 m, kiedy to dozwolony jest opad nieprzekraczający 30 m. |
| --- | --- |

b)

sieci skrzelowych dennych lub sieci oplątująco-skrzelowych o opadzie ponad 10 m, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie sieci są krótsze niż 500 m, kiedy to dozwolony jest opad nieprzekraczający 30 m.

| 3.2. | Zabrania się stosowania sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic o grubości sznurka powyżej 0,5 mm. |
| --- | --- |

3.2.

| 3.3. | Zabrania się posiadania na statku lub wydawania więcej niż 2 500 m sieci oplątująco-skrzelowych oraz 6 000 m sieci skrzelowych, oplątujących lub drygawic. |
| --- | --- |

3.3.

| 4. | Ograniczenia dotyczące stosowania takli |
| --- | --- |

4.

| 4.1. | Statkom prowadzącym połowy przy użyciu takli dennych zabrania się posiadania na statku lub rozmieszczania więcej niż 5 000 haczyków, z wyjątkiem statków podejmujących rejsy połowowe trwające dłużej niż 3 dni, które to statki mogą mieć na statku lub rozmieścić nie więcej niż 7 000 haczyków. |
| --- | --- |

4.1.

| 4.2. | Statkom prowadzącym połowy przy użyciu powierzchniowych takli zabrania się posiadania na statku lub rozmieszczania większej liczby haczyków na statek niż: |
| --- | --- |

4.2.

| a) | 2 500 podczas ukierunkowanych połowów włócznika; oraz |
| --- | --- |

a)

2 500 podczas ukierunkowanych połowów włócznika; oraz

| b) | 5 000 podczas ukierunkowanych połowów tuńczyka białego. |
| --- | --- |

b)

5 000 podczas ukierunkowanych połowów tuńczyka białego.

| 4.3. | Statek podejmujący rejsy połowowe trwające dłużej niż 2 dni może mieć na statku odpowiednią liczbę zapasowych haczyków. |
| --- | --- |

4.3.

| 5. | Ograniczenia dotyczące stosowania więcierzy i koszy
  Zabrania się posiadania na statku lub rozmieszczania więcej niż 250 więcierzy lub koszy na statek do połowu skorupiaków głębokowodnych. |
| --- | --- |

5.

Zabrania się posiadania na statku lub rozmieszczania więcej niż 250 więcierzy lub koszy na statek do połowu skorupiaków głębokowodnych.

| 6. | Ograniczenia dotyczące ukierunkowanych połowów morlesza bogara
  Zabrania się ukierunkowanych połowów morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) przy użyciu następujących narzędzi połowowych:






  — | sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic o rozmiarze oczek poniżej 100 mm, |
| --- | --- | --- |

6.

Zabrania się ukierunkowanych połowów morlesza bogara (Pagellus bogaraveo) przy użyciu następujących narzędzi połowowych:

—

sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic o rozmiarze oczek poniżej 100 mm,

| — | takli z hakami o całkowitej długości poniżej 3,95 cm i szerokości poniżej 1,65 cm. |
| --- | --- |

—

takli z hakami o całkowitej długości poniżej 3,95 cm i szerokości poniżej 1,65 cm.

| 7. | Ograniczenia dotyczące połowów przy użyciu kusz
  Zabrania się połowów przy użyciu kusz, jeżeli jest ona stosowana w połączeniu z podwodnym aparatem tlenowym (akwalungiem) lub nocą od zachodu słońca do świtu. |
| --- | --- |

7.

Zabrania się połowów przy użyciu kusz, jeżeli jest ona stosowana w połączeniu z podwodnym aparatem tlenowym (akwalungiem) lub nocą od zachodu słońca do świtu.

---

(1)  Państwa członkowskie mogą przeliczyć minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony na 110 osobników na kilogram.

(2)  Państwa członkowskie mogą przeliczyć minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony na 55 osobników na kilogram.

(3)  DK – długość karapaksu, DC – długość całkowita.

(4)  Ten minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony nie ma zastosowania do narybku sardynek europejskich wyładowanego w celu spożycia przez ludzi, jeżeli został złowiony przez niewody łodziowe lub niewody dobrzeżne i jest dozwolony zgodnie z przepisami krajowymi określonymi w planie zarządzania, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1967/2006, pod warunkiem że dane stado sardynek europejskich utrzymuje się w bezpiecznych granicach biologicznych.

(5)  Zabrania się stosowania w dowolnej części włoka dennego tkaniny sieciowej o grubości sznurka powyżej 3 mm lub wielokrotnej tkaniny sieciowej lub tkaniny sieciowej o grubości sznurka powyżej 6 mm.

(6)  Zabrania się stosowania w dowolnej części włoka dennego tkaniny sieciowej o grubości sznurka powyżej 3 mm lub wielokrotnej tkaniny sieciowej lub tkaniny sieciowej o grubości sznurka powyżej 6 mm.

---

ZAŁĄCZNIK X

MORZE CZARNE

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony |
| --- | --- |
| Turbot (Psetta maxima) | 45 cm |

Gatunek

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

Turbot (Psetta maxima)

45 cm

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych w odniesieniu do stad dennych

Na Morzu Czarnym stosuje się następujące rozmiary oczek:

| Rozmiary oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 40 mm | Cały obszar | Alternatywnie do worka włoka o oczkach kwadratowych o rozmiarze 40 mm na należycie uzasadniony wniosek właściciela statku można stosować worek włoka o oczkach rombowych o rozmiarze 50 mm (1) |

Rozmiary oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 40 mm

Cały obszar

Alternatywnie do worka włoka o oczkach kwadratowych o rozmiarze 40 mm na należycie uzasadniony wniosek właściciela statku można stosować worek włoka o oczkach rombowych o rozmiarze 50 mm (1)

2.   Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych

Na Morzu Czarnym stosuje się następujące rozmiary oczek sieci w sieciach stawnych:

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 400 mm | Cały obszar | Sieci skrzelowe denne stosowane do połowów turbota |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 400 mm

Cały obszar

Sieci skrzelowe denne stosowane do połowów turbota

3.   Ograniczenia dotyczące stosowania włoków i drag

Zabrania się stosowania włoków lub drag na głębokościach przekraczających 1 000 m.

---

(1)  Przechowywane na statku lub rozmieszczane mogą być sieci tylko jednego rodzaju (o oczkach kwadratowych o rozmiarze 40 mm lub oczkach rombowych o rozmiarze 50 mm).

---

ZAŁĄCZNIK XI

WODY UNII NA OCEANIE INDYJSKIM I ZACHODNIM ATLANTYKU

CZĘŚĆ A

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych

Na wodach Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku stosuje się następujące rozmiary oczek.

| Rozmiary oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 100 mm | Wszystkie wody u wybrzeża francuskiego departamentu Gujany objęte zwierzchnictwem lub jurysdykcją Francji | Brak |
| Co najmniej 45 mm | Wszystkie wody u wybrzeża francuskiego departamentu Gujany objęte zwierzchnictwem lub jurysdykcją Francji | Ukierunkowane połowy krewetki (Penaeus subtilis, Penaeus brasiliensis, Xyphopenaeus kroyeri) |

Rozmiary oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 100 mm

Wszystkie wody u wybrzeża francuskiego departamentu Gujany objęte zwierzchnictwem lub jurysdykcją Francji

Brak

Co najmniej 45 mm

Wszystkie wody u wybrzeża francuskiego departamentu Gujany objęte zwierzchnictwem lub jurysdykcją Francji

Ukierunkowane połowy krewetki (Penaeus subtilis, Penaeus brasiliensis, Xyphopenaeus kroyeri)

2.   Podstawowy rozmiar oczek dla sieci okrążających

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 14 mm | Cały obszar | Brak |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 14 mm

Cały obszar

Brak

CZĘŚĆ B

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami

Ograniczenia w działalności połowowej w obrębie 24-milowej strefy wokół Majotty

Zabronione jest stosowanie przez statki okrężnic do połowu tuńczyka oraz ryb tuńczykowatych w obrębie 24 mil morskich od wybrzeży Majotty, mierzonych od linii podstawowych, od których mierzone są wody terytorialne.

---

ZAŁĄCZNIK XII

OBSZAR PODLEGAJĄCY REGULACJI NEAFC

CZĘŚĆ A

Minimalne rozmiary odniesienia do celów ochrony

| Gatunek | NEAFC |
| --- | --- |
| Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) | 30 cm |
| Molwa (Molva molva) | 63 cm |
| Molwa niebieska (Molva dipterygia) | 70 cm |
| Makrele (Scomber spp.) | 30 cm |
| Śledź atlantycki (Clupea harengus) | 20 cm |

Gatunek

NEAFC

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

30 cm

Molwa (Molva molva)

63 cm

Molwa niebieska (Molva dipterygia)

70 cm

Makrele (Scomber spp.)

30 cm

Śledź atlantycki (Clupea harengus)

20 cm

CZĘŚĆ B

Rozmiary oczek sieci

1.   Podstawowe rozmiary oczek dla ciągnionych narzędzi połowowych

W obszarze podlegającym regulacji NEAFC stosuje się następujące wielkości oczek worka włoka:

| Rozmiar oczek worka włoka | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 100 mm | Cały obszar | Brak |
| Co najmniej 35 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy błękitka |
| Co najmniej 32 mm | Podobszary ICES 1 oraz 2 | Ukierunkowane połowy krewetki północnej (Pandalus borealis).
  Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm |
| Co najmniej 16 mm | Cały obszar | Ukierunkowane połowy makreli, gromadnika i argentyny smukłej |

Rozmiar oczek worka włoka

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 100 mm

Cały obszar

Brak

Co najmniej 35 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy błękitka

Co najmniej 32 mm

Podobszary ICES 1 oraz 2

Ukierunkowane połowy krewetki północnej (Pandalus borealis).

Mocuje się kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 22 mm

Co najmniej 16 mm

Cały obszar

Ukierunkowane połowy makreli, gromadnika i argentyny smukłej

2.   Podstawowe rozmiary oczek dla sieci stawnych

W obszarze podlegającym regulacji NEAFC stosuje się następujące wielkości oczek sieci w sieciach stawnych:

| Rozmiar oczek sieci | Obszary geograficzne | Warunki |
| --- | --- | --- |
| Co najmniej 220 mm | Cały obszar | Brak |

Rozmiar oczek sieci

Obszary geograficzne

Warunki

Co najmniej 220 mm

Cały obszar

Brak

CZĘŚĆ C

Obszary zamknięte lub objęte ograniczeniami

1.   Środki dotyczące połowów karmazyna w Morzu Irmingera i wodach z nim sąsiadujących

| 1.1. | Zabrania się połowów karmazyna w wodach międzynarodowych podobszaru ICES 5 i w wodach Unii podobszarów ICES 12 i 14.
  W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego dozwolone są połowy karmazyna od dnia 11 maja do dnia 31 grudnia w obszarze wyznaczonym przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84 (zwanym dalej „obszarem ochrony karmazyna”):






  — | 64°45′ N, 28°30′ W |
| --- | --- | --- |

1.1.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego dozwolone są połowy karmazyna od dnia 11 maja do dnia 31 grudnia w obszarze wyznaczonym przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84 (zwanym dalej „obszarem ochrony karmazyna”):

—

64°45′ N, 28°30′ W

| — | 62°50′ N, 25°45′ W |
| --- | --- |

—

62°50′ N, 25°45′ W

| — | 61°55′ N, 26°45′ W |
| --- | --- |

—

61°55′ N, 26°45′ W

| — | 61°00′ N, 26°30′ W |
| --- | --- |

—

61°00′ N, 26°30′ W

| — | 59°00′ N, 30°00′ W |
| --- | --- |

—

59°00′ N, 30°00′ W

| — | 59°00′ N, 34°00′ W |
| --- | --- |

—

59°00′ N, 34°00′ W

| — | 61°30′ N, 34°00′ W |
| --- | --- |

—

61°30′ N, 34°00′ W

| — | 62°50′ N, 36°00′ W |
| --- | --- |

—

62°50′ N, 36°00′ W

| — | 64°45′ N, 28°30′ W. |
| --- | --- |

—

64°45′ N, 28°30′ W.

| 1.2. | Niezależnie od pkt 1.1. połów karmazyna może być na podstawie aktu prawnego Unii dozwolony poza obszarem ochrony karmazyna w Morzu Irmingera i wód z nim sąsiadujących od dnia 11 maja do dnia 31 grudnia każdego roku na podstawie opinii naukowej i pod warunkiem że NEACF ustanowił plan odbudowy karmazyna w tym obszarze geograficznym. W połowach tych uczestniczą jedynie te statki unijne, które uzyskały należyte zezwolenia od swoich państw członkowskich i o których powiadomiono Komisję zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1236/2010. |
| --- | --- |

1.2.

| 1.3. | Zabrania się stosowania włoków o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 100 mm. |
| --- | --- |

1.3.

| 1.4. | Współczynnik przeliczeniowy dla karmazyna złowionego w tym obszarze stosowany do postaci patroszonej i bez głowy, w tym oprawianej metodą tzw. „Japanese cut”, wynosi 1,70. |
| --- | --- |

1.4.

| 1.5. | Każdego dnia po zakończeniu operacji połowowych w danym dniu kalendarzowym kapitanowie statków rybackich prowadzących połowy poza obszarem ochrony karmazyna składają raport połowowy, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1236/2010. Raport ten wskazuje wielkość zatrzymanego na statku połowu uzyskanego od ostatniego zgłoszenia wielkości połowu. |
| --- | --- |

1.5.

| 1.6. | Oprócz art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1236/2010, zezwolenie na połowy karmazyna jest ważne tylko wtedy, gdy raporty przekazywane przez statki są zgodne z art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia i są zapisywane zgodnie z jego art. 9 ust. 3. |
| --- | --- |

1.6.

| 1.7. | Raporty, o których mowa w pkt 1.6., muszą być sporządzane zgodnie z odpowiednimi przepisami. |
| --- | --- |

1.7.

2.   Przepisy szczególne dotyczące ochrony molwy niebieskiej

| 2.1. | Od dnia 1 marca do dnia 31 maja każdego roku zabrania się zatrzymywania na statku wszelkich ilości złowionej molwy niebieskiej przekraczającej 6 ton na rejs połowowy w obszarach rejonu ICES 6a wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  a) | krawędź szkockiego szelfu kontynentalnego






  — | 59°58′ N, 07°00′ W |
| --- | --- | --- | --- |

2.1.

a)

krawędź szkockiego szelfu kontynentalnego

—

59°58′ N, 07°00′ W

| — | 59°55′ N, 06°47′ W |
| --- | --- |

—

59°55′ N, 06°47′ W

| — | 59°51′ N, 06°28′ W |
| --- | --- |

—

59°51′ N, 06°28′ W

| — | 59°45′ N, 06°38′ W |
| --- | --- |

—

59°45′ N, 06°38′ W

| — | 59°27′ N, 06°42′ W |
| --- | --- |

—

59°27′ N, 06°42′ W

| — | 59°22′ N, 06°47′ W |
| --- | --- |

—

59°22′ N, 06°47′ W

| — | 59°15′ N, 07°15′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 07°15′ W

| — | 59°07′ N, 07°31′ W |
| --- | --- |

—

59°07′ N, 07°31′ W

| — | 58°52′ N, 07°44′ W |
| --- | --- |

—

58°52′ N, 07°44′ W

| — | 58°44′ N, 08°11′ W |
| --- | --- |

—

58°44′ N, 08°11′ W

| — | 58°43′ N, 08°27′ W |
| --- | --- |

—

58°43′ N, 08°27′ W

| — | 58°28′ N, 09°16′ W |
| --- | --- |

—

58°28′ N, 09°16′ W

| — | 58°15′ N, 09°32′ W |
| --- | --- |

—

58°15′ N, 09°32′ W

| — | 58°15′ N, 09°45′ W |
| --- | --- |

—

58°15′ N, 09°45′ W

| — | 58°30′ N, 09°45′ W |
| --- | --- |

—

58°30′ N, 09°45′ W

| — | 59°30′ N, 07°00′ W |
| --- | --- |

—

59°30′ N, 07°00′ W

| — | 59°58′ N, 07°00′ W; |
| --- | --- |

—

59°58′ N, 07°00′ W;

| b) | krawędź Rosemary bank






  — | 60°00′ N, 11°00′ W |
| --- | --- | --- |

b)

krawędź Rosemary bank

—

60°00′ N, 11°00′ W

| — | 59°00′ N, 11°00′ W |
| --- | --- |

—

59°00′ N, 11°00′ W

| — | 59°00′ N, 09°00′ W |
| --- | --- |

—

59°00′ N, 09°00′ W

| — | 59°30′ N, 09°00′ W |
| --- | --- |

—

59°30′ N, 09°00′ W

| — | 59°30′ N, 10°00′ W |
| --- | --- |

—

59°30′ N, 10°00′ W

| — | 60°00′ N, 10°00′ W |
| --- | --- |

—

60°00′ N, 10°00′ W

| — | 60°00′ N, 11°00′ W |
| --- | --- |

—

60°00′ N, 11°00′ W

Zakaz nie ma zastosowania w obrębie obszaru wyznaczonego przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| — | 59°15′ N, 10°24′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 10°24′ W

| — | 59°10′ N, 10°22′ W |
| --- | --- |

—

59°10′ N, 10°22′ W

| — | 59°08′ N, 10°07′ W |
| --- | --- |

—

59°08′ N, 10°07′ W

| — | 59°11′ N, 09°59′ W |
| --- | --- |

—

59°11′ N, 09°59′ W

| — | 59°15′ N, 09°58′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 09°58′ W

| — | 59°22′ N, 10°02′ W |
| --- | --- |

—

59°22′ N, 10°02′ W

| — | 59°23′ N, 10°11′ W |
| --- | --- |

—

59°23′ N, 10°11′ W

| — | 59°20′ N, 10°19′ W |
| --- | --- |

—

59°20′ N, 10°19′ W

| — | 59°15′ N, 10°24′ W. |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 10°24′ W.

| 2.2. | Pkt 2.1. nie ma zastosowania, w przypadku gdy molwa niebieska podlega obowiązkowi wyładunku określonemu w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
  Połowy molwy niebieskiej przy użyciu narzędzi połowowych w okresie i w obszarach, o których mowa w pkt 2.1., są zabronione. |
| --- | --- |

2.2.

Połowy molwy niebieskiej przy użyciu narzędzi połowowych w okresie i w obszarach, o których mowa w pkt 2.1., są zabronione.

| 2.3. | W przypadku wpłynięcia na obszary, o których mowa w pkt 2.1., lub wypłynięcia z nich kapitan statku rybackiego odnotowuje w dzienniku połowowym datę, godzinę i miejsce wpłynięcia i wypłynięcia. |
| --- | --- |

2.3.

| 2.4. | W obu obszarach, o których mowa w pkt 2.1., w przypadku gdy ilość molwy niebieskiej na statku osiągnie 6 ton, statek:






  a) | natychmiast zaprzestaje połowów i opuszcza obszar, w którym się znajduje; |
| --- | --- | --- |

2.4.

a)

natychmiast zaprzestaje połowów i opuszcza obszar, w którym się znajduje;

| b) | nie może powtórnie wpłynąć na żaden z obszarów do czasu wyładowania połowów; |
| --- | --- |

b)

nie może powtórnie wpłynąć na żaden z obszarów do czasu wyładowania połowów;

| c) | nie może wrzucić do morza żadnej ilości molwy niebieskiej. |
| --- | --- |

c)

nie może wrzucić do morza żadnej ilości molwy niebieskiej.

| 2.5. | Obserwatorzy, o których mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) 2016/2336, przydzieleni do statków rybackich znajdujących się w jednym z obszarów, o których mowa w pkt 1, mierzą – w celu dostarczenia właściwych prób połowów molwy niebieskiej – ryby w próbach i określają stan dojrzałości płciowej ryb w podpróbie. Na podstawie opinii STECF państwa członkowskie opracowują szczegółowe protokoły pobierania prób i sposób zestawiania wyników. |
| --- | --- |

2.5.

| 2.6. | Od dnia 15 lutego do dnia 15 kwietnia każdego roku zabrania się stosowania włoków dennych, takli i sieci skrzelowych w obrębie obszaru wyznaczonego przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:






  — | 60°58,76′ N, 27°27,32′ W |
| --- | --- | --- |

2.6.

—

60°58,76′ N, 27°27,32′ W

| — | 60°56,02′ N, 27°31,16′ W |
| --- | --- |

—

60°56,02′ N, 27°31,16′ W

| — | 60°59,76′ N, 27°43,48′ W |
| --- | --- |

—

60°59,76′ N, 27°43,48′ W

| — | 61°03,00′ N, 27°39,41′ W |
| --- | --- |

—

61°03,00′ N, 27°39,41′ W

| — | 60°58,76′ N, 27°27,32′ W. |
| --- | --- |

—

60°58,76′ N, 27°27,32′ W.

3.   Środki dotyczące połowów karmazyna w wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 2

| 3.1. | Ukierunkowane połowy karmazyna w wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 2 są dozwolone wyłącznie w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia każdego roku dla statków, które wcześniej brały udział w połowach karmazyna w obszarze podlegającym regulacji NEAFC. |
| --- | --- |

3.1.

| 3.2. | Statki ograniczają swoje przyłowy karmazyna w innych połowach do poziomu maksymalnie 1 % całkowitego połowu zatrzymanego na statku. |
| --- | --- |

3.2.

| 3.3. | Współczynnik przeliczeniowy dla karmazyna złowionego w tym obszarze stosowany do postaci patroszonej i bez głowy, w tym oprawianej metodą tzw. „Japanese cut”, wynosi 1,70. |
| --- | --- |

3.3.

| 3.4. | W drodze odstępstwa od art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1236/2010 kapitanowie statków rybackich biorących udział w przedmiotowych połowach codziennie przekazują informacje o swoich połowach. |
| --- | --- |

3.4.

| 3.5. | Oprócz art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1236/2010, zezwolenie na połowy karmazyna jest ważne tylko wtedy, gdy raporty przekazywane przez statki są zgodne z art. 9 ust. 1 tego rozporządzenia i są zapisywane zgodnie z jego art. 9 ust. 3. |
| --- | --- |

3.5.

| 3.6. | Państwa członkowskie zapewniają, aby na statkach pływających pod ich banderą obserwatorzy naukowi gromadzili informacje naukowe. Zebrane informacje zawierają co najmniej reprezentatywne dane dotyczące składu połowów pod kątem płci, wieku i długości złowionych osobników w podziale na głębokości. Właściwe organy w państwach członkowskich przekazują te informacje do ICES. |
| --- | --- |

3.6.

| 3.7. | Komisja informuje państwa członkowskie o dacie powiadomienia przez Sekretariat NEAFC stron konwencji NEAFC o pełnym wykorzystaniu całkowitego dopuszczalnego połowu (TAC). Od tego dnia państwa członkowskie zabraniają statkom pływającym pod ich banderą ukierunkowanych połowów karmazyna. |
| --- | --- |

3.7.

4.   Obszar występowania plamiaka w obszarze Rockall w podobszarze ICES 6

Zabrania się wszelkich połowów, z wyjątkiem połowów przy użyciu takli, w obrębie obszarów wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

| — | 57°00′ N, 15°00′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 15°00′ W

| — | 57°00′ N, 14°00′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 14°00′ W

| — | 56°30′ N, 14°00′ W |
| --- | --- |

—

56°30′ N, 14°00′ W

| — | 56°30′ N, 15°00′ W |
| --- | --- |

—

56°30′ N, 15°00′ W

| — | 57°00′ N, 15°00′ W. |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 15°00′ W.

CZĘŚĆ D

Obszary zamknięte ze względu na ochronę siedlisk wrażliwych

| 1. | Zabrania się połowów włokiem dennym oraz połowów z wykorzystaniem narzędzi statycznych, w tym sieci skrzelowych dennych oraz takli dennych, w granicach obszarów wyznaczonych przez połączenie loksodromami kolejnych punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:
  Część grzbietu Reykjanes:






  — | 55°04,5327′ N, 36°49,0135′ W |
| --- | --- | --- |

1.

Część grzbietu Reykjanes:

—

55°04,5327′ N, 36°49,0135′ W

| — | 55°05,4804′ N, 35°58,9784′ W |
| --- | --- |

—

55°05,4804′ N, 35°58,9784′ W

| — | 54°58,9914′ N, 34°41,3634′ W |
| --- | --- |

—

54°58,9914′ N, 34°41,3634′ W

| — | 54°41,1841′ N, 34°00,0514′ W |
| --- | --- |

—

54°41,1841′ N, 34°00,0514′ W

| — | 54°00′ N, 34°00′ W |
| --- | --- |

—

54°00′ N, 34°00′ W

| — | 53°54,6406′ N, 34°49,9842′ W |
| --- | --- |

—

53°54,6406′ N, 34°49,9842′ W

| — | 53°58,9668′ N, 36°39,1260′ W |
| --- | --- |

—

53°58,9668′ N, 36°39,1260′ W

| — | 55°04,5327′ N, 36°49,0135′ W |
| --- | --- |

—

55°04,5327′ N, 36°49,0135′ W

Obszar północnego Grzbietu Śródatlantyckiego:

| — | 59°45′ N, 33°30′ W |
| --- | --- |

—

59°45′ N, 33°30′ W

| — | 57°30′ N, 27°30′ W |
| --- | --- |

—

57°30′ N, 27°30′ W

| — | 56°45′ N, 28°30′ W |
| --- | --- |

—

56°45′ N, 28°30′ W

| — | 59°15′ N, 34°30′ W |
| --- | --- |

—

59°15′ N, 34°30′ W

| — | 59°45′ N, 33°30′ W |
| --- | --- |

—

59°45′ N, 33°30′ W

Obszar środkowego Grzbietu Śródatlantyckiego (Krawędź Gibbsa i obszar okołopolarny):

| — | 53°30′ N, 38°00′ W |
| --- | --- |

—

53°30′ N, 38°00′ W

| — | 53°30′ N, 36°49′ W |
| --- | --- |

—

53°30′ N, 36°49′ W

| — | 55°04,5327′ N, 36°49′ W |
| --- | --- |

—

55°04,5327′ N, 36°49′ W

| — | 54°58,9914′ N, 34°41,3634′ W |
| --- | --- |

—

54°58,9914′ N, 34°41,3634′ W

| — | 54°41,1841′ N, 34°00′ W |
| --- | --- |

—

54°41,1841′ N, 34°00′ W

| — | 53°30′ N, 30°00′ W |
| --- | --- |

—

53°30′ N, 30°00′ W

| — | 51°30′ N, 28°00′ W |
| --- | --- |

—

51°30′ N, 28°00′ W

| — | 49°00′ N, 26°30′ W |
| --- | --- |

—

49°00′ N, 26°30′ W

| — | 49°00′ N, 30°30′ W |
| --- | --- |

—

49°00′ N, 30°30′ W

| — | 51°30′ N, 32°00′ W |
| --- | --- |

—

51°30′ N, 32°00′ W

| — | 51°30′ N, 38°00′ W |
| --- | --- |

—

51°30′ N, 38°00′ W

| — | 53°30′ N, 38°00′ W |
| --- | --- |

—

53°30′ N, 38°00′ W

Obszar południowego Grzbietu Śródatlantyckiego:

| — | 44°30′ N, 30°30′ W |
| --- | --- |

—

44°30′ N, 30°30′ W

| — | 44°30′ N, 27°00′ W |
| --- | --- |

—

44°30′ N, 27°00′ W

| — | 43°15′ N, 27°15′ W |
| --- | --- |

—

43°15′ N, 27°15′ W

| — | 43°15′ N, 31°00′ W |
| --- | --- |

—

43°15′ N, 31°00′ W

| — | 44°30′ N, 30°30′ W |
| --- | --- |

—

44°30′ N, 30°30′ W

Altair Seamounts:

| — | 45°00′ N, 34°35′ W |
| --- | --- |

—

45°00′ N, 34°35′ W

| — | 45°00′ N, 33°45′ W |
| --- | --- |

—

45°00′ N, 33°45′ W

| — | 44°25′ N, 33°45′ W |
| --- | --- |

—

44°25′ N, 33°45′ W

| — | 44°25′ N, 34°35′ W |
| --- | --- |

—

44°25′ N, 34°35′ W

| — | 45°00′ N, 34°35′ W |
| --- | --- |

—

45°00′ N, 34°35′ W

The Antialtair Seamounts:

| — | 43°45′ N, 22°50′ W |
| --- | --- |

—

43°45′ N, 22°50′ W

| — | 43°45′ N, 22°05′ W |
| --- | --- |

—

43°45′ N, 22°05′ W

| — | 43°25′ N, 22°05′ W |
| --- | --- |

—

43°25′ N, 22°05′ W

| — | 43°25′ N, 22°50′ W |
| --- | --- |

—

43°25′ N, 22°50′ W

| — | 43°45′ N, 22°50′ W |
| --- | --- |

—

43°45′ N, 22°50′ W

Hatton Bank:

| — | 59°26′ N, 14°30′ W |
| --- | --- |

—

59°26′ N, 14°30′ W

| — | 59°12′ N, 15°08′ W |
| --- | --- |

—

59°12′ N, 15°08′ W

| — | 59°01′ N, 17°00′ W |
| --- | --- |

—

59°01′ N, 17°00′ W

| — | 58°50′ N, 17°38′ W |
| --- | --- |

—

58°50′ N, 17°38′ W

| — | 58°30′ N, 17°52′ W |
| --- | --- |

—

58°30′ N, 17°52′ W

| — | 58°30′ N, 18°22′ W |
| --- | --- |

—

58°30′ N, 18°22′ W

| — | 58°03′ N, 18°22′ W |
| --- | --- |

—

58°03′ N, 18°22′ W

| — | 58°03′ N, 17°30′ W |
| --- | --- |

—

58°03′ N, 17°30′ W

| — | 57°55′ N, 17°30′ W |
| --- | --- |

—

57°55′ N, 17°30′ W

| — | 57°45′ N, 19°15′ W |
| --- | --- |

—

57°45′ N, 19°15′ W

| — | 58°11,15′ N, 18°57,51′ W |
| --- | --- |

—

58°11,15′ N, 18°57,51′ W

| — | 58°11,57′ N, 19°11,97′ W |
| --- | --- |

—

58°11,57′ N, 19°11,97′ W

| — | 58°27,75′ N, 19°11,65′ W |
| --- | --- |

—

58°27,75′ N, 19°11,65′ W

| — | 58°39,09′ N, 19°14,28′ W |
| --- | --- |

—

58°39,09′ N, 19°14,28′ W

| — | 58°38,11′ N, 19°01,29′ W |
| --- | --- |

—

58°38,11′ N, 19°01,29′ W

| — | 58°53,14′ N, 18°43,54′ W |
| --- | --- |

—

58°53,14′ N, 18°43,54′ W

| — | 59°00,29′ N, 18°01,31′ W |
| --- | --- |

—

59°00,29′ N, 18°01,31′ W

| — | 59°08,01′ N, 17°49,31′ W |
| --- | --- |

—

59°08,01′ N, 17°49,31′ W

| — | 59°08,75′ N, 18°01,47′ W |
| --- | --- |

—

59°08,75′ N, 18°01,47′ W

| — | 59°15,16′ N, 18°01,56′ W |
| --- | --- |

—

59°15,16′ N, 18°01,56′ W

| — | 59°24,17′ N, 17°31,22′ W |
| --- | --- |

—

59°24,17′ N, 17°31,22′ W

| — | 59°21,77′ N, 17°15,36′ W |
| --- | --- |

—

59°21,77′ N, 17°15,36′ W

| — | 59°26,91′ N, 17°01,66′ W |
| --- | --- |

—

59°26,91′ N, 17°01,66′ W

| — | 59°42,69′ N, 16°45,96′ W |
| --- | --- |

—

59°42,69′ N, 16°45,96′ W

| — | 59°20,97′ N, 15°44,75′ W |
| --- | --- |

—

59°20,97′ N, 15°44,75′ W

| — | 59°21′ N, 15°40′ W |
| --- | --- |

—

59°21′ N, 15°40′ W

| — | 59°26′ N, 14°30′ W |
| --- | --- |

—

59°26′ N, 14°30′ W

North West Rockall:

| — | 57°00′ N, 14°53′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 14°53′ W

| — | 57°37′ N, 14°42′ W |
| --- | --- |

—

57°37′ N, 14°42′ W

| — | 57°55′ N, 14°24′ W |
| --- | --- |

—

57°55′ N, 14°24′ W

| — | 58°15′ N, 13°50′ W |
| --- | --- |

—

58°15′ N, 13°50′ W

| — | 57°57′ N, 13°09′ W |
| --- | --- |

—

57°57′ N, 13°09′ W

| — | 57°50′ N, 13°14′ W |
| --- | --- |

—

57°50′ N, 13°14′ W

| — | 57°57′ N, 13°45′ W |
| --- | --- |

—

57°57′ N, 13°45′ W

| — | 57°49′ N, 14°06′ W |
| --- | --- |

—

57°49′ N, 14°06′ W

| — | 57°29′ N, 14°19′ W |
| --- | --- |

—

57°29′ N, 14°19′ W

| — | 57°22′ N, 14°19′ W |
| --- | --- |

—

57°22′ N, 14°19′ W

| — | 57°00′ N, 14°34′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 14°34′ W

| — | 56°56′ N, 14°36′ W |
| --- | --- |

—

56°56′ N, 14°36′ W

| — | 56°56′ N, 14°51′ W |
| --- | --- |

—

56°56′ N, 14°51′ W

| — | 57°00′ N, 14°53′ W |
| --- | --- |

—

57°00′ N, 14°53′ W

South-West Rockall (Empress of Britain Bank):

Obszar 1

| — | 56°24′ N, 15°37′ W |
| --- | --- |

—

56°24′ N, 15°37′ W

| — | 56°21′ N, 14°58′ W |
| --- | --- |

—

56°21′ N, 14°58′ W

| — | 56°04′ N, 15°10′ W |
| --- | --- |

—

56°04′ N, 15°10′ W

| — | 55°51′ N, 15°37′ W |
| --- | --- |

—

55°51′ N, 15°37′ W

| — | 56°10′ N, 15°52′ W |
| --- | --- |

—

56°10′ N, 15°52′ W

| — | 56°24′ N, 15°37′ W |
| --- | --- |

—

56°24′ N, 15°37′ W

Obszar 2

| — | 55°56,90 N – 16°11,30 W |
| --- | --- |

—

55°56,90 N – 16°11,30 W

| — | 55°58,20 N – 16°11,30 W |
| --- | --- |

—

55°58,20 N – 16°11,30 W

| — | 55°58,30 N – 16°02,80 W |
| --- | --- |

—

55°58,30 N – 16°02,80 W

| — | 55°56,90 N – 16°02,80 W |
| --- | --- |

—

55°56,90 N – 16°02,80 W

| — | 55°56,90 N – 16°11,30 W |
| --- | --- |

—

55°56,90 N – 16°11,30 W

Obszar 3

| — | 55°49,90 N – 15°56,00 W |
| --- | --- |

—

55°49,90 N – 15°56,00 W

| — | 55°48,50 N – 15°56,00 W |
| --- | --- |

—

55°48,50 N – 15°56,00 W

| — | 55°48,30 N – 15°50,60 W |
| --- | --- |

—

55°48,30 N – 15°50,60 W

| — | 55°49,60 N – 15°50,60 W |
| --- | --- |

—

55°49,60 N – 15°50,60 W

| — | 55°49,90 N – 15°56,00 W |
| --- | --- |

—

55°49,90 N – 15°56,00 W

Edora’s Bank

| — | 56°26,00 N – 22°26,00 W |
| --- | --- |

—

56°26,00 N – 22°26,00 W

| — | 56°28,00 N – 22°04,00 W |
| --- | --- |

—

56°28,00 N – 22°04,00 W

| — | 56°16,00 N – 21°42,00 W |
| --- | --- |

—

56°16,00 N – 21°42,00 W

| — | 56°05,00 N – 21°40,00 W |
| --- | --- |

—

56°05,00 N – 21°40,00 W

| — | 55°55,00 N – 21°47,00 W |
| --- | --- |

—

55°55,00 N – 21°47,00 W

| — | 55°45,00 N – 22°00,00 W |
| --- | --- |

—

55°45,00 N – 22°00,00 W

| — | 55°43,00 N – 23°14,00 W |
| --- | --- |

—

55°43,00 N – 23°14,00 W

| — | 55°50,00 N – 23°16,00 W |
| --- | --- |

—

55°50,00 N – 23°16,00 W

| — | 56°05,00 N – 23°06,00 W |
| --- | --- |

—

56°05,00 N – 23°06,00 W

| — | 56°18,00 N – 22°43,00 W |
| --- | --- |

—

56°18,00 N – 22°43,00 W

| — | 56°26,00 N – 22°26,00 W |
| --- | --- |

—

56°26,00 N – 22°26,00 W

Southwest Rockall Bank

Obszar 1

| — | 55°58,16 N – 16°13,18 W |
| --- | --- |

—

55°58,16 N – 16°13,18 W

| — | 55°58,24 N – 16°02,56 W |
| --- | --- |

—

55°58,24 N – 16°02,56 W

| — | 55°54,86 N – 16°05,55 W |
| --- | --- |

—

55°54,86 N – 16°05,55 W

| — | 55°58,16 N – 16°13,18 W |
| --- | --- |

—

55°58,16 N – 16°13,18 W

Obszar 2

| — | 55°55,86 N – 15°40,84 W |
| --- | --- |

—

55°55,86 N – 15°40,84 W

| — | 55°51,00 N – 15°37,00 W |
| --- | --- |

—

55°51,00 N – 15°37,00 W

| — | 55°47,86 N – 15°53,81 W |
| --- | --- |

—

55°47,86 N – 15°53,81 W

| — | 55°49,29 N – 15°56,39 W |
| --- | --- |

—

55°49,29 N – 15°56,39 W

| — | 55°55,86 N – 15°40,84 W |
| --- | --- |

—

55°55,86 N – 15°40,84 W

Hatton-Rockall Basin

Obszar 1

| — | 58°00,15 N – 15°27,23 W |
| --- | --- |

—

58°00,15 N – 15°27,23 W

| — | 58°00,15 N – 15°38,26 W |
| --- | --- |

—

58°00,15 N – 15°38,26 W

| — | 57°54,19 N – 15°38,26 W |
| --- | --- |

—

57°54,19 N – 15°38,26 W

| — | 57°54,19 N – 15°27,23 W |
| --- | --- |

—

57°54,19 N – 15°27,23 W

| — | 58°00,15 N – 15°27,23 W |
| --- | --- |

—

58°00,15 N – 15°27,23 W

Obszar 2

| — | 58° 06,46 N – 16° 37,15 W |
| --- | --- |

—

58° 06,46 N – 16° 37,15 W

| — | 58° 15,93 N – 16° 28,46 W |
| --- | --- |

—

58° 15,93 N – 16° 28,46 W

| — | 58° 06,77 N – 16° 10,40 W |
| --- | --- |

—

58° 06,77 N – 16° 10,40 W

| — | 58° 03,43 N – 16° 10,43 W |
| --- | --- |

—

58° 03,43 N – 16° 10,43 W

| — | 58° 01,49 N – 16° 25,19 W |
| --- | --- |

—

58° 01,49 N – 16° 25,19 W

| — | 58° 02,62 N – 16° 36,96 W |
| --- | --- |

—

58° 02,62 N – 16° 36,96 W

| — | 58° 06,46 N – 16° 37,15 W |
| --- | --- |

—

58° 06,46 N – 16° 37,15 W

57°51,76 N – 18°05,87 W

Hatton Bank 2

| — | Obszar 1 |
| --- | --- |

—

Obszar 1

| — | 57°55,00 N – 17°30,00 W |
| --- | --- |

—

57°55,00 N – 17°30,00 W

| — | 58°03,00 N – 17°30,00 W |
| --- | --- |

—

58°03,00 N – 17°30,00 W

| — | 57°53,10 N – 16°56,33 W |
| --- | --- |

—

57°53,10 N – 16°56,33 W

| — | 57°35,11 N – 18°02,01 W |
| --- | --- |

—

57°35,11 N – 18°02,01 W

| — | 57°51,76 N – 18°05,87 W |
| --- | --- |

—

57°51,76 N – 18°05,87 W

Obszar 2

| — | 57°59,96 N – 19°05,05 W |
| --- | --- |

—

57°59,96 N – 19°05,05 W

| — | 57°45,00 N – 19°15,00 W |
| --- | --- |

—

57°45,00 N – 19°15,00 W

| — | 57°50,07 N – 18°23,82 W |
| --- | --- |

—

57°50,07 N – 18°23,82 W

| — | 57°31,13 N – 18°21,28 W |
| --- | --- |

—

57°31,13 N – 18°21,28 W

| — | 57°14,09 N – 19°28,43 W |
| --- | --- |

—

57°14,09 N – 19°28,43 W

| — | 57°02,21 N – 19°27,53 W |
| --- | --- |

—

57°02,21 N – 19°27,53 W

| — | 56°53,12 N – 19°28,97 W |
| --- | --- |

—

56°53,12 N – 19°28,97 W

| — | 56°50,22 N – 19°33,62 W |
| --- | --- |

—

56°50,22 N – 19°33,62 W

| — | 56°46,68 N – 19°53,72 W |
| --- | --- |

—

56°46,68 N – 19°53,72 W

| — | 57°00,04 N – 20°04,22 W |
| --- | --- |

—

57°00,04 N – 20°04,22 W

| — | 57°10,31 N – 19°55,24 W |
| --- | --- |

—

57°10,31 N – 19°55,24 W

| — | 57°32,67 N – 19°52,64 W |
| --- | --- |

—

57°32,67 N – 19°52,64 W

| — | 57°46,68 N – 19°37,86 W |
| --- | --- |

—

57°46,68 N – 19°37,86 W

| — | 57°59,96 N – 19°05,05 W |
| --- | --- |

—

57°59,96 N – 19°05,05 W

Logachev Mound:

| — | 55°17′ N, 16°10′ W |
| --- | --- |

—

55°17′ N, 16°10′ W

| — | 55°34′ N, 15°07′ W |
| --- | --- |

—

55°34′ N, 15°07′ W

| — | 55°50′ N, 15°15′ W |
| --- | --- |

—

55°50′ N, 15°15′ W

| — | 55°33′ N, 16°16′ W |
| --- | --- |

—

55°33′ N, 16°16′ W

| — | 55°17′ N, 16°10′ W |
| --- | --- |

—

55°17′ N, 16°10′ W

West Rockall Mound:

| — | 57°20′ N, 16°30′ W |
| --- | --- |

—

57°20′ N, 16°30′ W

| — | 57°05′ N, 15°58′ W |
| --- | --- |

—

57°05′ N, 15°58′ W

| — | 56°21′ N, 17°17′ W |
| --- | --- |

—

56°21′ N, 17°17′ W

| — | 56°40′ N, 17°50′ W |
| --- | --- |

—

56°40′ N, 17°50′ W

| — | 57°20′ N, 16°30′ W |
| --- | --- |

—

57°20′ N, 16°30′ W

| 2. | W przypadku gdy w trakcie operacji połowowych na nowych i dotychczasowych obszarach połowów przydennych w obrębie obszaru podlegającego regulacji NEAFC ilość żywego korala lub żywej gąbki złowiona na każdy zestaw narzędzi połowowych przekracza 60 kg żywego korala lub 800 kg żywej gąbki, statek informuje swoje państwo bandery, zaprzestaje połowów i przemieszcza się na odległość co najmniej 2 mil morskich od pozycji, która według dostępnych danych jest najbliższa dokładnej lokalizacji, w której dokonano tego połowu. |
| --- | --- |

2.

---

ZAŁĄCZNIK XIII

ŚRODKI ŁAGODZĄCE MAJĄCE NA CELU OGRANICZENIE PRZYPADKOWYCH POŁOWÓW GATUNKÓW WRAŻLIWYCH

Zastosowanie mają następujące środki służące monitowaniu i ograniczaniu przypadkowych połowów gatunków wrażliwych:

| 1. | Środki określone w częściach A, B i C. |
| --- | --- |

1.

Środki określone w częściach A, B i C.

| 2. | Państwa członkowskie podejmują środki konieczne do gromadzenia danych naukowych dotyczących przypadkowych połowów gatunków wrażliwych. |
| --- | --- |

2.

Państwa członkowskie podejmują środki konieczne do gromadzenia danych naukowych dotyczących przypadkowych połowów gatunków wrażliwych.

| 3. | Na podstawie dowodów naukowych, zatwierdzonych przez ICES, STECF lub w ramach GFCM, wskazujących na negatywny wpływ stosowania narzędzi połowowych na gatunki wrażliwe państwa członkowskie przedkładają wspólne zalecenia dotyczące dodatkowych środków łagodzących służących ograniczeniu przypadkowych połowów danych gatunków lub w danym obszarze na podstawie art. 15 niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

3.

Na podstawie dowodów naukowych, zatwierdzonych przez ICES, STECF lub w ramach GFCM, wskazujących na negatywny wpływ stosowania narzędzi połowowych na gatunki wrażliwe państwa członkowskie przedkładają wspólne zalecenia dotyczące dodatkowych środków łagodzących służących ograniczeniu przypadkowych połowów danych gatunków lub w danym obszarze na podstawie art. 15 niniejszego rozporządzenia.

| 4. | Państwa członkowskie monitorują i oceniają skuteczność środków łagodzących ustanowionych na mocy niniejszego załącznika. |
| --- | --- |

4.

Państwa członkowskie monitorują i oceniają skuteczność środków łagodzących ustanowionych na mocy niniejszego załącznika.

CZĘŚĆ A

Walenie

1.   Połowy, w których obowiązkowe jest stosowanie dźwiękowych urządzeń odstraszających

| 1.1. | Statkom o długości całkowitej co najmniej 12 m zabrania się stosowania narzędzi połowowych w określonych poniżej konkretnych obszarach bez jednoczesnego stosowania aktywnych dźwiękowych urządzeń odstraszających.






  Obszar | Narzędzie |
| --- | --- | --- |
| Obszar Morza Bałtyckiego ograniczony linią biegnącą od wybrzeża Szwecji w punkcie na 13°E, następnie na południe do 55° N, następnie na wschód do 14° E, następnie na północ do wybrzeża Szwecji; oraz obszar ograniczony linią biegnącą od wschodniego wybrzeża Szwecji w punkcie na 55° 30′ N, następnie na wschód do 15 E, następnie na północ do 56° N, następnie na wschód do 16° E, następnie na północ do wybrzeża Szwecji | Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca |
| Podrejon 24 Morza Bałtyckiego (z wyjątkiem obszaru objętego powyżej) | Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca |
| Podobszar ICES 4 i rejon ICES 3a (wyłącznie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października) | Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca lub kombinacja tych sieci, których łączna długość nie przekracza 400 m |
| Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca ≥ 220 mm |
| Rejony ICES 7e, 7f, 7 g, 7h oraz 7j | Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca |
| Rejon ICES 7d | Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca |

1.1.

Obszar

Narzędzie

Obszar Morza Bałtyckiego ograniczony linią biegnącą od wybrzeża Szwecji w punkcie na 13°E, następnie na południe do 55° N, następnie na wschód do 14° E, następnie na północ do wybrzeża Szwecji; oraz obszar ograniczony linią biegnącą od wschodniego wybrzeża Szwecji w punkcie na 55° 30′ N, następnie na wschód do 15 E, następnie na północ do 56° N, następnie na wschód do 16° E, następnie na północ do wybrzeża Szwecji

Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca

Podrejon 24 Morza Bałtyckiego (z wyjątkiem obszaru objętego powyżej)

Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca

Podobszar ICES 4 i rejon ICES 3a (wyłącznie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października)

Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca lub kombinacja tych sieci, których łączna długość nie przekracza 400 m

Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca ≥ 220 mm

Rejony ICES 7e, 7f, 7 g, 7h oraz 7j

Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca

Rejon ICES 7d

Sieć skrzelowa denna lub sieć oplątująca

| 1.2. | Pkt 1.1 nie ma to zastosowania do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie do celów badań naukowych, które są prowadzone za zezwoleniem i z upoważnienia zainteresowanego państwa członkowskiego lub zainteresowanych państw członkowskich i które mają na celu opracowanie nowych środków technicznych służących ograniczeniu przypadkowych odłowów i zabijania waleni. |
| --- | --- |

1.2.

| 1.3. | Państwa członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu monitorowania i oceny, w drodze badań naukowych lub projektów pilotażowych, skutków, jakie stosowanie tych dźwiękowych urządzeń odstraszających w danych połowach i na danych obszarach przynosi z czasem. |
| --- | --- |

1.3.

2.   Połowy do monitorowania

| 2.1. | Dla określonych poniżej połowów i zgodnie z podanymi niżej warunkami ustanawia się – w ujęciu rocznym – i realizuje systemy monitorowania przyłowu waleni przez statki o długości całkowitej co najmniej 15 m pływające pod daną banderą.






  Obszar | Narzędzie |
| --- | --- | --- |
| Podobszary ICES 6, 7 oraz 8 | Włoki pelagiczne (pojedyncze i pary) |
| Morze Śródziemne (na wschód od linii 5°36′ W) | Włoki pelagiczne (pojedyncze i pary) |
| Rejony ICES 6a, 7a, 7b, 8a, 8b, 8c oraz 9a | Sieć skrzelowa denna lub sieci oplątujące używające oczek sieci o rozmiarze co najmniej 80 mm |
| Podobszar ICES 4, rejon ICES 6a oraz podobszar ICES 7, z wyjątkiem rejonów ICES 7c oraz 7k | Pławnice |
| Rejony ICES 3a, 3b, 3c, 3d na południe od 59° N, 3d na północ od 59° (wyłącznie od dnia 1 czerwca do dnia 30 września) oraz podobszary ICES 4 oraz 9 | Włoki pelagiczne (pojedyncze i pary) |
| Podobszary ICES 6, 7, 8 oraz 9 | Włoki wielkogabarytowe |
| Rejony ICES 3b, 3c, oraz 3d | Sieć skrzelowa denna lub sieci oplątujące używające oczek sieci o rozmiarze co najmniej 80 mm |

2.1.

Obszar

Narzędzie

Podobszary ICES 6, 7 oraz 8

Włoki pelagiczne (pojedyncze i pary)

Morze Śródziemne (na wschód od linii 5°36′ W)

Włoki pelagiczne (pojedyncze i pary)

Rejony ICES 6a, 7a, 7b, 8a, 8b, 8c oraz 9a

Sieć skrzelowa denna lub sieci oplątujące używające oczek sieci o rozmiarze co najmniej 80 mm

Podobszar ICES 4, rejon ICES 6a oraz podobszar ICES 7, z wyjątkiem rejonów ICES 7c oraz 7k

Pławnice

Rejony ICES 3a, 3b, 3c, 3d na południe od 59° N, 3d na północ od 59° (wyłącznie od dnia 1 czerwca do dnia 30 września) oraz podobszary ICES 4 oraz 9

Włoki pelagiczne (pojedyncze i pary)

Podobszary ICES 6, 7, 8 oraz 9

Włoki wielkogabarytowe

Rejony ICES 3b, 3c, oraz 3d

Sieć skrzelowa denna lub sieci oplątujące używające oczek sieci o rozmiarze co najmniej 80 mm

| 2.2. | Pkt 2.1 nie ma zastosowania do operacji połowowych prowadzonych wyłącznie do celów badań naukowych, które są prowadzone za zezwoleniem i z upoważnienia zainteresowanego państwa członkowskiego lub zainteresowanych państw członkowskich i które mają na celu opracowanie nowych środków technicznych służących ograniczeniu przypadkowych odłowów i zabijania waleni. |
| --- | --- |

2.2.

CZĘŚĆ B

Ptaki morskie

W przypadku gdy dane, o których mowa w pkt 2 akapitu wprowadzającego niniejszego załącznika, wskazują taki poziom przypadkowych połowów ptaków morskich w poszczególnych połowach, który stanowi poważne zagrożenie dla stanu ochrony tych ptaków morskich, państwa członkowskie stosują podbory straszące lub liny dociążone, jeżeli zostało naukowo udowodnione, że ich stosowanie sprzyja ochronie w tym obszarze, a także – w przypadku gdy jest to wykonalne i korzystne – wydają takle w ciemności przy minimalnym oświetleniu pokładu niezbędnym do celów bezpieczeństwa.

CZĘŚĆ C

Żółwie morskie

1.   Połowy, w których obowiązkowe jest stosowanie urządzenia zapobiegającego przypadkowemu połowowi żółwi.

| 1.1. | W niżej określonych konkretnych obszarach zabrania się statkom stosowania wymienionego poniżej narzędzia połowowego bez jednoczesnego stosowania urządzenia zapobiegającego przypadkowemu połowowi żółwi.







  Obszar | Gatunek | Narzędzie |
| --- | --- | --- | --- |
| Wody Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku | krewetki (Penaeus spp., Xiphopenaeus kroyeri) | Włok krewetkowy |

1.1.

Obszar

Gatunek

Narzędzie

Wody Unii na Oceanie Indyjskim i zachodnim Atlantyku

krewetki (Penaeus spp., Xiphopenaeus kroyeri)

Włok krewetkowy

| 1.2. | Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące specyfikacji urządzenia, o którym mowa w pkt 1.1. |
| --- | --- |

1.2.

---

ZAŁĄCZNIK XIV

GATUNKI UWZGLĘDNIANE WE WSKAŹNIKACH SKUTECZNOŚCI SELEKTYWNOŚCIE

| Morze Północne | Wody północno-zachodnie | Wody południowo-zachodnie | Morze Bałtyckie | Morze Śródziemne |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dorsz atlantycki | Dorsz atlantycki | Morszczuk europejski | Dorsz atlantycki | Morszczuk europejski |
| Plamiak | Plamiak | Witlinek | Gładzica | Barwena |
| Czarniak | Czarniak | Smuklica | | |
| Witlinek | Witlinek | | | |
| Gładzica | Gładzica | | | |

Morze Północne

Wody północno-zachodnie

Wody południowo-zachodnie

Morze Bałtyckie

Morze Śródziemne

Dorsz atlantycki

Dorsz atlantycki

Morszczuk europejski

Dorsz atlantycki

Morszczuk europejski

Plamiak

Plamiak

Witlinek

Gładzica

Barwena

Czarniak

Czarniak

Smuklica

Witlinek

Witlinek

Gładzica

Gładzica

---

| 25.7.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 198/202 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 198/202

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1242

z dnia 20 czerwca 2019 r.

określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Porozumienie paryskie określa między innymi długoterminowy cel zgodny z dążeniem do utrzymania światowego średniego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej. Najnowsze ustalenia naukowe przedstawione przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w sprawozdaniu specjalnym na temat skutków globalnego ocieplenia o 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej i powiązanych globalnych ścieżek redukcji emisji gazów cieplarnianych jednoznacznie potwierdzają negatywne skutki zmiany klimatu. W tym sprawozdaniu specjalnym stwierdza się, że redukcja emisji we wszystkich sektorach ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia globalnego ocieplenia. |
| --- | --- |

(1)

Porozumienie paryskie określa między innymi długoterminowy cel zgodny z dążeniem do utrzymania światowego średniego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej. Najnowsze ustalenia naukowe przedstawione przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w sprawozdaniu specjalnym na temat skutków globalnego ocieplenia o 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej i powiązanych globalnych ścieżek redukcji emisji gazów cieplarnianych jednoznacznie potwierdzają negatywne skutki zmiany klimatu. W tym sprawozdaniu specjalnym stwierdza się, że redukcja emisji we wszystkich sektorach ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia globalnego ocieplenia.

| (2) | Aby przyczynić się do realizacji celów porozumienia paryskiego, należy przyspieszyć transformację całego sektora transportu w kierunku zerowych emisji, wziąwszy pod uwagę komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2018 r. pt. „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki”, w którym przedstawiono wizję niezbędnych przemian gospodarczych i społecznych, obejmujących wszystkie sektory gospodarki i społeczeństwa, aby do 2050 r. osiągnąć zerowe emisje gazów cieplarnianych netto. Niezwłocznie należy również drastycznie zmniejszyć emisje bardzo szkodliwych dla zdrowia i środowiska zanieczyszczeń powietrza pochodzących z transportu. |
| --- | --- |

(2)

Aby przyczynić się do realizacji celów porozumienia paryskiego, należy przyspieszyć transformację całego sektora transportu w kierunku zerowych emisji, wziąwszy pod uwagę komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2018 r. pt. „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki”, w którym przedstawiono wizję niezbędnych przemian gospodarczych i społecznych, obejmujących wszystkie sektory gospodarki i społeczeństwa, aby do 2050 r. osiągnąć zerowe emisje gazów cieplarnianych netto. Niezwłocznie należy również drastycznie zmniejszyć emisje bardzo szkodliwych dla zdrowia i środowiska zanieczyszczeń powietrza pochodzących z transportu.

| (3) | Komisja przyjęła w dniach 31 maja 2017 r. i 8 listopada 2017 r. pakiety dotyczące mobilności (odpowiednio – „Europa w ruchu – Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich” oraz „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej – Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”). W pakietach tych określono pozytywny program działań, który miał także na celu zapewnienie sprawnego przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich. |
| --- | --- |

(3)

Komisja przyjęła w dniach 31 maja 2017 r. i 8 listopada 2017 r. pakiety dotyczące mobilności (odpowiednio – „Europa w ruchu – Program działań na rzecz sprawiedliwego społecznie przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich” oraz „Osiągnięcie mobilności niskoemisyjnej – Unia Europejska, która chroni naszą planetę, wzmacnia pozycję konsumentów oraz broni swojego przemysłu i pracowników”). W pakietach tych określono pozytywny program działań, który miał także na celu zapewnienie sprawnego przejścia do czystej, konkurencyjnej i opartej na sieci mobilności dla wszystkich.

| (4) | Niniejsze rozporządzenie jest częścią przygotowanego przez Komisję trzeciego pakietu na rzecz mobilności z dnia 17 maja 2018 r. pt. „Europa w ruchu – Zrównoważona mobilność dla Europy: bezpieczna, połączona i ekologiczna”, który stanowi kontynuację komunikatu Komisji z dnia 13 września 2017 r. pt. „Inwestowanie w inteligentny, innowacyjny i zrównoważony przemysł – Odnowiona strategia dotycząca polityki przemysłowej UE”. Niniejsze rozporządzenie ma również na celu zakończenie procesu, który pozwoli Unii czerpać pełne korzyści z modernizacji i dekarbonizacji mobilności. Celem tego trzeciego pakietu na rzecz mobilności jest bezpieczniejsza i bardziej dostępna mobilność w Europie, bardziej konkurencyjny przemysł europejski, większe bezpieczeństwo europejskich miejsc pracy oraz większa ekologiczność systemu mobilności i lepsze jego dostosowanie do konieczności przeciwdziałania zmianie klimatu. Będzie to wymagało pełnego zaangażowania Unii, państw członkowskich i zainteresowanych stron, zwłaszcza we wzmożenie wysiłków na rzecz ograniczenia emisji dwutlenku węgla (CO2) i zanieczyszczenia powietrza. |
| --- | --- |

(4)

Niniejsze rozporządzenie jest częścią przygotowanego przez Komisję trzeciego pakietu na rzecz mobilności z dnia 17 maja 2018 r. pt. „Europa w ruchu – Zrównoważona mobilność dla Europy: bezpieczna, połączona i ekologiczna”, który stanowi kontynuację komunikatu Komisji z dnia 13 września 2017 r. pt. „Inwestowanie w inteligentny, innowacyjny i zrównoważony przemysł – Odnowiona strategia dotycząca polityki przemysłowej UE”. Niniejsze rozporządzenie ma również na celu zakończenie procesu, który pozwoli Unii czerpać pełne korzyści z modernizacji i dekarbonizacji mobilności. Celem tego trzeciego pakietu na rzecz mobilności jest bezpieczniejsza i bardziej dostępna mobilność w Europie, bardziej konkurencyjny przemysł europejski, większe bezpieczeństwo europejskich miejsc pracy oraz większa ekologiczność systemu mobilności i lepsze jego dostosowanie do konieczności przeciwdziałania zmianie klimatu. Będzie to wymagało pełnego zaangażowania Unii, państw członkowskich i zainteresowanych stron, zwłaszcza we wzmożenie wysiłków na rzecz ograniczenia emisji dwutlenku węgla (CO2) i zanieczyszczenia powietrza.

| (5) | Niniejsze rozporządzenie, wraz z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 (3), przedstawia jasną ścieżkę redukcji emisji CO2 z sektora transportu drogowego i przyczynia się do osiągnięcia wiążącego celu co najmniej 40-procentowej redukcji do 2030 r. unijnych emisji gazów cieplarnianych w całej gospodarce w porównaniu z 1990 r., popartego w konkluzjach ze szczytu Rady Europejskiej, który odbył się w dniach 23-24 października 2014 r., i zatwierdzonego przez Radę dnia 6 marca 2015 r. jako „Unijny zaplanowany, ustalony na szczeblu krajowym wkład na mocy porozumienia paryskiego”. |
| --- | --- |

(5)

Niniejsze rozporządzenie, wraz z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 (3), przedstawia jasną ścieżkę redukcji emisji CO2 z sektora transportu drogowego i przyczynia się do osiągnięcia wiążącego celu co najmniej 40-procentowej redukcji do 2030 r. unijnych emisji gazów cieplarnianych w całej gospodarce w porównaniu z 1990 r., popartego w konkluzjach ze szczytu Rady Europejskiej, który odbył się w dniach 23-24 października 2014 r., i zatwierdzonego przez Radę dnia 6 marca 2015 r. jako „Unijny zaplanowany, ustalony na szczeblu krajowym wkład na mocy porozumienia paryskiego”.

| (6) | W konkluzjach Rady Europejskiej z dni 23–24 października 2014 r. poparto redukcję emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o 30 % w stosunku do 2005 r. w odniesieniu do sektorów, które nie są objęte unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji. Emisje gazów cieplarnianych pochodzące z sektora transportu drogowego stanowią znaczną część emisji z tych sektorów. Sektor transportu drogowego w 2016 r. stanowił źródło około jednej czwartej całkowitych emisji w Unii. Emisje z sektora transportu drogowego wykazują tendencję wzrostową i utrzymują się znacznie powyżej poziomów z roku 1990. Jeżeli emisje z sektora transportu drogowego będą w dalszym ciągu rosnąć, zniwelują one redukcję emisji osiągniętą przez inne sektory w ramach przeciwdziałania zmianom klimatu. |
| --- | --- |

(6)

W konkluzjach Rady Europejskiej z dni 23–24 października 2014 r. poparto redukcję emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o 30 % w stosunku do 2005 r. w odniesieniu do sektorów, które nie są objęte unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji. Emisje gazów cieplarnianych pochodzące z sektora transportu drogowego stanowią znaczną część emisji z tych sektorów. Sektor transportu drogowego w 2016 r. stanowił źródło około jednej czwartej całkowitych emisji w Unii. Emisje z sektora transportu drogowego wykazują tendencję wzrostową i utrzymują się znacznie powyżej poziomów z roku 1990. Jeżeli emisje z sektora transportu drogowego będą w dalszym ciągu rosnąć, zniwelują one redukcję emisji osiągniętą przez inne sektory w ramach przeciwdziałania zmianom klimatu.

| (7) | W konkluzjach Rady Europejskiej z dni 23–24 października 2014 r. podkreślono znaczenie redukcji emisji gazów cieplarnianych i zagrożeń związanych z uzależnieniem od paliw kopalnych w sektorze transportu w ramach kompleksowego i neutralnego technologicznie podejścia do wspierania redukcji emisji oraz efektywności energetycznej w transporcie, do promowania elektrycznego transportu oraz odnawialnych źródeł energii w sektorze transportu również po 2020 r. |
| --- | --- |

(7)

W konkluzjach Rady Europejskiej z dni 23–24 października 2014 r. podkreślono znaczenie redukcji emisji gazów cieplarnianych i zagrożeń związanych z uzależnieniem od paliw kopalnych w sektorze transportu w ramach kompleksowego i neutralnego technologicznie podejścia do wspierania redukcji emisji oraz efektywności energetycznej w transporcie, do promowania elektrycznego transportu oraz odnawialnych źródeł energii w sektorze transportu również po 2020 r.

| (8) | W celu umożliwienia konsumentom w Unii dostępu do bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach, wkład efektywności energetycznej w ograniczenie popytu na energię jest jednym z pięciu wzajemnie uzupełniających się i blisko powiązanych wymiarów określonych w komunikacie Komisji z dnia 25 lutego 2015 r. zatytułowanym „Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu”. W komunikacie tym stwierdzono, że wszystkie sektory gospodarki muszą podjąć kroki w celu podniesienia efektywności zużycia energii, ale sektor transportu ma ogromny potencjał w zakresie efektywności energetycznej. |
| --- | --- |

(8)

W celu umożliwienia konsumentom w Unii dostępu do bezpiecznej, zrównoważonej i konkurencyjnej energii po przystępnych cenach, wkład efektywności energetycznej w ograniczenie popytu na energię jest jednym z pięciu wzajemnie uzupełniających się i blisko powiązanych wymiarów określonych w komunikacie Komisji z dnia 25 lutego 2015 r. zatytułowanym „Strategia ramowa na rzecz stabilnej unii energetycznej opartej na przyszłościowej polityce w dziedzinie klimatu”. W komunikacie tym stwierdzono, że wszystkie sektory gospodarki muszą podjąć kroki w celu podniesienia efektywności zużycia energii, ale sektor transportu ma ogromny potencjał w zakresie efektywności energetycznej.

| (9) | Emisje CO2 z pojazdów ciężkich, w tym samochodów ciężarowych, autobusów i autokarów, stanowią około 6 % całkowitych emisji CO2 w Unii i około 25 % całkowitych emisji CO2 w transporcie drogowym. Oczekuje się, że bez dalszych działań udział emisji CO2 pochodzących z pojazdów ciężkich wzrośnie w latach 2010–2030 o około 9 %. Obecnie prawo Unii nie określa żadnych wymogów dotyczących redukcji emisji CO2 dla pojazdów ciężkich, w związku z czym konieczne jest bezzwłoczne przyjęcie szczególnych środków w odniesieniu do takich pojazdów. |
| --- | --- |

(9)

Emisje CO2 z pojazdów ciężkich, w tym samochodów ciężarowych, autobusów i autokarów, stanowią około 6 % całkowitych emisji CO2 w Unii i około 25 % całkowitych emisji CO2 w transporcie drogowym. Oczekuje się, że bez dalszych działań udział emisji CO2 pochodzących z pojazdów ciężkich wzrośnie w latach 2010–2030 o około 9 %. Obecnie prawo Unii nie określa żadnych wymogów dotyczących redukcji emisji CO2 dla pojazdów ciężkich, w związku z czym konieczne jest bezzwłoczne przyjęcie szczególnych środków w odniesieniu do takich pojazdów.

| (10) | Należy zatem ustanowić cele redukcji emisji CO2 na lata 2025 i 2030 dla parków nowych pojazdów ciężkich w całej Unii, z uwzględnieniem czasu odnowienia parku pojazdów oraz konieczności przyczynienia się przez sektor transportu drogowego do osiągnięcia unijnych celów w zakresie klimatu i energii na 2030 r. i na dalszą przyszłość. Zastosowanie podejścia „krok po kroku” stanowi również wyraźny i wczesny sygnał dla przemysłu do przyspieszenia wprowadzania na rynek energooszczędnych technologii oraz bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich. Wprowadzenie bezemisyjnych pojazdów ciężkich powinno przyczynić się także do złagodzenia problemów związanych z mobilnością w miastach. Jakkolwiek niezbędna jest redukcja emisji CO2 z transportu drogowego, dla skutecznej redukcji zanieczyszczeń powietrza i nadmiernych poziomów hałasu w miastach i na obszarach miejskich ważne jest również promowanie takich pojazdów ciężkich przez producentów. |
| --- | --- |

(10)

Należy zatem ustanowić cele redukcji emisji CO2 na lata 2025 i 2030 dla parków nowych pojazdów ciężkich w całej Unii, z uwzględnieniem czasu odnowienia parku pojazdów oraz konieczności przyczynienia się przez sektor transportu drogowego do osiągnięcia unijnych celów w zakresie klimatu i energii na 2030 r. i na dalszą przyszłość. Zastosowanie podejścia „krok po kroku” stanowi również wyraźny i wczesny sygnał dla przemysłu do przyspieszenia wprowadzania na rynek energooszczędnych technologii oraz bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich. Wprowadzenie bezemisyjnych pojazdów ciężkich powinno przyczynić się także do złagodzenia problemów związanych z mobilnością w miastach. Jakkolwiek niezbędna jest redukcja emisji CO2 z transportu drogowego, dla skutecznej redukcji zanieczyszczeń powietrza i nadmiernych poziomów hałasu w miastach i na obszarach miejskich ważne jest również promowanie takich pojazdów ciężkich przez producentów.

| (11) | W celu pełnego wykorzystania potencjału w zakresie efektywności energetycznej oraz zapewnienia, by sektor transportu drogowego jako całość przyczyniał się do osiągnięcia uzgodnionej redukcji emisji gazów cieplarnianych, należy uzupełnić istniejące normy emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i lekkich pojazdów użytkowych poprzez ustanowienie norm emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich. Normy te będą siłą napędową innowacji w zakresie technologii sprzyjających efektywności paliwowej, przyczyniając się do wzmocnienia wiodącej pozycji technologicznej unijnych producentów i dostawców oraz zapewnienia w perspektywie długoterminowej miejsc pracy wymagających wysokich kwalifikacji. |
| --- | --- |

(11)

W celu pełnego wykorzystania potencjału w zakresie efektywności energetycznej oraz zapewnienia, by sektor transportu drogowego jako całość przyczyniał się do osiągnięcia uzgodnionej redukcji emisji gazów cieplarnianych, należy uzupełnić istniejące normy emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i lekkich pojazdów użytkowych poprzez ustanowienie norm emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich. Normy te będą siłą napędową innowacji w zakresie technologii sprzyjających efektywności paliwowej, przyczyniając się do wzmocnienia wiodącej pozycji technologicznej unijnych producentów i dostawców oraz zapewnienia w perspektywie długoterminowej miejsc pracy wymagających wysokich kwalifikacji.

| (12) | Biorąc pod uwagę, że zmiana klimatu jest problemem transgranicznym i że istnieje potrzeba zapewnienia dobrze funkcjonującego jednolitego rynku zarówno dla usług transportu drogowego, jak i dla pojazdów ciężkich, unikając przy tym fragmentacji rynku, należy ustanowić normy emisji CO2 dla pojazdów ciężkich na poziomie Unii. Normy te powinny pozostawać bez uszczerbku dla unijnego prawa konkurencji. |
| --- | --- |

(12)

Biorąc pod uwagę, że zmiana klimatu jest problemem transgranicznym i że istnieje potrzeba zapewnienia dobrze funkcjonującego jednolitego rynku zarówno dla usług transportu drogowego, jak i dla pojazdów ciężkich, unikając przy tym fragmentacji rynku, należy ustanowić normy emisji CO2 dla pojazdów ciężkich na poziomie Unii. Normy te powinny pozostawać bez uszczerbku dla unijnego prawa konkurencji.

| (13) | Przy określaniu poziomów redukcji emisji CO2, jakie powinien osiągnąć unijny park pojazdów ciężkich, należy wziąć pod uwagę skuteczność tych poziomów w zapewnieniu racjonalnego pod względem kosztów wkładu w redukcję emisji CO2 w sektorach objętych zakresem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (4) do 2030 r., wynikające stąd koszty i oszczędności dla społeczeństwa, producentów, przewoźników, konsumentów, jak również ich bezpośredni i pośredni wpływ na zatrudnienie, innowacje oraz dodatkowe korzyści związane ze zmniejszeniem zanieczyszczenia powietrza i poprawą bezpieczeństwa energetycznego. |
| --- | --- |

(13)

Przy określaniu poziomów redukcji emisji CO2, jakie powinien osiągnąć unijny park pojazdów ciężkich, należy wziąć pod uwagę skuteczność tych poziomów w zapewnieniu racjonalnego pod względem kosztów wkładu w redukcję emisji CO2 w sektorach objętych zakresem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 (4) do 2030 r., wynikające stąd koszty i oszczędności dla społeczeństwa, producentów, przewoźników, konsumentów, jak również ich bezpośredni i pośredni wpływ na zatrudnienie, innowacje oraz dodatkowe korzyści związane ze zmniejszeniem zanieczyszczenia powietrza i poprawą bezpieczeństwa energetycznego.

| (14) | Należy zapewnić społecznie akceptowalne i sprawiedliwe przejście na mobilność bezemisyjną. W związku z tym ważne jest uwzględnienie społecznych skutków transformacji w całym łańcuchu wartości w przemyśle motoryzacyjnym oraz czynne zajęcie się kwestią ich wpływu na zatrudnienie. Należy zatem rozważyć wprowadzenie na poziomie unijnym, krajowym i regionalnym ukierunkowanych programów w zakresie przekwalifikowania, podnoszenia kwalifikacji i przenoszenia pracowników, a także, w dotkniętych negatywnymi skutkami społecznościach i regionach, inicjatyw związanych z kształceniem i poszukiwaniem pracy, w ścisłym porozumieniu z partnerami społecznymi i właściwymi organami. W ramach tego przechodzenia należy zwiększyć zatrudnienie kobiet oraz równość szans w tym sektorze. |
| --- | --- |

(14)

Należy zapewnić społecznie akceptowalne i sprawiedliwe przejście na mobilność bezemisyjną. W związku z tym ważne jest uwzględnienie społecznych skutków transformacji w całym łańcuchu wartości w przemyśle motoryzacyjnym oraz czynne zajęcie się kwestią ich wpływu na zatrudnienie. Należy zatem rozważyć wprowadzenie na poziomie unijnym, krajowym i regionalnym ukierunkowanych programów w zakresie przekwalifikowania, podnoszenia kwalifikacji i przenoszenia pracowników, a także, w dotkniętych negatywnymi skutkami społecznościach i regionach, inicjatyw związanych z kształceniem i poszukiwaniem pracy, w ścisłym porozumieniu z partnerami społecznymi i właściwymi organami. W ramach tego przechodzenia należy zwiększyć zatrudnienie kobiet oraz równość szans w tym sektorze.

| (15) | Udane przejście na mobilność bezemisyjną wymaga zintegrowanego podejścia i właściwego środowiska, aby pobudzić innowacje oraz utrzymać wiodącą pozycję Unii w dziedzinie technologii w sektorze transportu drogowego. Obejmuje to publiczne i prywatne inwestycje w badania naukowe i innowacje, coraz większą podaż bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, rozwój infrastruktury ładowania i uzupełniania paliwa, integrację z systemami energetycznymi, jak również zrównoważone dostawy materiałów na potrzeby baterii w Europie i zrównoważoną produkcję, ponowne wykorzystanie i recykling baterii w Europie. Wymaga to spójnych działań na poziomach unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym, w tym w formie zachęt wspierających upowszechnianie bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich. |
| --- | --- |

(15)

Udane przejście na mobilność bezemisyjną wymaga zintegrowanego podejścia i właściwego środowiska, aby pobudzić innowacje oraz utrzymać wiodącą pozycję Unii w dziedzinie technologii w sektorze transportu drogowego. Obejmuje to publiczne i prywatne inwestycje w badania naukowe i innowacje, coraz większą podaż bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, rozwój infrastruktury ładowania i uzupełniania paliwa, integrację z systemami energetycznymi, jak również zrównoważone dostawy materiałów na potrzeby baterii w Europie i zrównoważoną produkcję, ponowne wykorzystanie i recykling baterii w Europie. Wymaga to spójnych działań na poziomach unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym, w tym w formie zachęt wspierających upowszechnianie bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich.

| (16) | W ramach wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 (5) wprowadzono nową procedurę określania emisji CO2 i zużycia paliwa przez poszczególne pojazdy ciężkie. W rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/2400 (6) określono metodykę opartą na narzędziu VECTO, dzięki któremu można symulować emisje CO2 i zużycie paliwa przez całe pojazdy ciężkie. Metodyka ta pozwala uwzględnić różnorodność sektora pojazdów ciężkich oraz wysoki stopień personalizacji poszczególnych pojazdów ciężkich. W ramach pierwszego etapu, począwszy od 1 lipca 2019 r., emisje CO2 zostaną określone dla czterech grup pojazdów ciężkich, które odpowiadają za około 65–70 % wszystkich emisji CO2 pochodzących z unijnego parku pojazdów ciężkich. |
| --- | --- |

(16)

W ramach wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 (5) wprowadzono nową procedurę określania emisji CO2 i zużycia paliwa przez poszczególne pojazdy ciężkie. W rozporządzeniu Komisji (UE) 2017/2400 (6) określono metodykę opartą na narzędziu VECTO, dzięki któremu można symulować emisje CO2 i zużycie paliwa przez całe pojazdy ciężkie. Metodyka ta pozwala uwzględnić różnorodność sektora pojazdów ciężkich oraz wysoki stopień personalizacji poszczególnych pojazdów ciężkich. W ramach pierwszego etapu, począwszy od 1 lipca 2019 r., emisje CO2 zostaną określone dla czterech grup pojazdów ciężkich, które odpowiadają za około 65–70 % wszystkich emisji CO2 pochodzących z unijnego parku pojazdów ciężkich.

| (17) | W świetle innowacji oraz w celu uwzględnienia wdrożenia nowych technologii, które poprawiają efektywność paliwową pojazdów ciężkich, narzędzie do symulacji VECTO oraz rozporządzenie (UE) 2017/2400 będą stale i terminowo aktualizowane. |
| --- | --- |

(17)

W świetle innowacji oraz w celu uwzględnienia wdrożenia nowych technologii, które poprawiają efektywność paliwową pojazdów ciężkich, narzędzie do symulacji VECTO oraz rozporządzenie (UE) 2017/2400 będą stale i terminowo aktualizowane.

| (18) | Dane dotyczące emisji CO2 określone zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400 podlegają monitorowaniu na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/956 (7). Dane te powinny stanowić podstawę do wytyczenia celów redukcji emisji CO2, które mają zostać osiągnięte przez cztery grupy najbardziej emisyjnych pojazdów ciężkich w Unii, jak również do określenia średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta w danym okresie sprawozdawczym. |
| --- | --- |

(18)

Dane dotyczące emisji CO2 określone zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400 podlegają monitorowaniu na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/956 (7). Dane te powinny stanowić podstawę do wytyczenia celów redukcji emisji CO2, które mają zostać osiągnięte przez cztery grupy najbardziej emisyjnych pojazdów ciężkich w Unii, jak również do określenia średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta w danym okresie sprawozdawczym.

| (19) | Cel redukcji emisji CO2 na rok 2025 należy określić jako względne zmniejszenie emisji w oparciu o średni poziom emisji CO2 dla tych pojazdów ciężkich, które zostały po raz pierwszy zarejestrowane w okresie od 1 lipca 2019 r. do 30 czerwca 2020 r., odzwierciedlające wprowadzenie łatwo dostępnych, racjonalnych pod względem kosztów technologii dla pojazdów konwencjonalnych. Należy również ustanowić cel redukcji emisji CO2 na okres po 2030 r. Cel ten powinien być wiążący, chyba że na podstawie przeglądu, który ma zostać przeprowadzony w 2022 r., zostanie podjęta inna decyzja. Cel na 2030 r. należy ocenić zgodnie z zobowiązaniami Unii Europejskiej wynikającymi z porozumienia paryskiego. |
| --- | --- |

(19)

Cel redukcji emisji CO2 na rok 2025 należy określić jako względne zmniejszenie emisji w oparciu o średni poziom emisji CO2 dla tych pojazdów ciężkich, które zostały po raz pierwszy zarejestrowane w okresie od 1 lipca 2019 r. do 30 czerwca 2020 r., odzwierciedlające wprowadzenie łatwo dostępnych, racjonalnych pod względem kosztów technologii dla pojazdów konwencjonalnych. Należy również ustanowić cel redukcji emisji CO2 na okres po 2030 r. Cel ten powinien być wiążący, chyba że na podstawie przeglądu, który ma zostać przeprowadzony w 2022 r., zostanie podjęta inna decyzja. Cel na 2030 r. należy ocenić zgodnie z zobowiązaniami Unii Europejskiej wynikającymi z porozumienia paryskiego.

| (20) | Aby zapewnić wiarygodność emisji odniesienia CO2 wobec zwiększenia emisji CO2 pojazdów ciężkich ze względu na niewłaściwe środki proceduralne, które nie byłyby reprezentatywne dla sytuacji, gdy emisje CO2 są już uregulowane, należy w razie konieczności zastosować metodę korekty emisji odniesienia CO2. |
| --- | --- |

(20)

Aby zapewnić wiarygodność emisji odniesienia CO2 wobec zwiększenia emisji CO2 pojazdów ciężkich ze względu na niewłaściwe środki proceduralne, które nie byłyby reprezentatywne dla sytuacji, gdy emisje CO2 są już uregulowane, należy w razie konieczności zastosować metodę korekty emisji odniesienia CO2.

| (21) | Skroplony gaz ziemny (LNG) jest dla pojazdów ciężkich dostępnym paliwem alternatywnym dla oleju napędowego. Wprowadzenie obecnych i przyszłych bardziej innowacyjnych technologii z wykorzystaniem LNG przyczyni się do osiągnięcia celów redukcji emisji CO2 w perspektywie krótko- i średnioterminowej, ponieważ wykorzystanie technologii LNG prowadzi do zmniejszenia emisji CO2 w porównaniu z silnikami wysokoprężnymi. Potencjał w zakresie redukcji emisji CO2 pojazdów zasilanych LNG został już w pełni odzwierciedlony w VECTO. Ponadto obecne technologie LNG zapewniają niski poziom emisji zanieczyszczeń powietrza, takich jak NOx i cząstki stałe. Istnieje również wystarczająca minimalna infrastruktura uzupełniania paliwa, która jest rozbudowywana w ramach krajowych polityk dotyczących infrastruktury paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

(21)

Skroplony gaz ziemny (LNG) jest dla pojazdów ciężkich dostępnym paliwem alternatywnym dla oleju napędowego. Wprowadzenie obecnych i przyszłych bardziej innowacyjnych technologii z wykorzystaniem LNG przyczyni się do osiągnięcia celów redukcji emisji CO2 w perspektywie krótko- i średnioterminowej, ponieważ wykorzystanie technologii LNG prowadzi do zmniejszenia emisji CO2 w porównaniu z silnikami wysokoprężnymi. Potencjał w zakresie redukcji emisji CO2 pojazdów zasilanych LNG został już w pełni odzwierciedlony w VECTO. Ponadto obecne technologie LNG zapewniają niski poziom emisji zanieczyszczeń powietrza, takich jak NOx i cząstki stałe. Istnieje również wystarczająca minimalna infrastruktura uzupełniania paliwa, która jest rozbudowywana w ramach krajowych polityk dotyczących infrastruktury paliw alternatywnych.

| (22) | Przy obliczaniu emisji odniesienia CO2 stanowiących podstawę do określenia docelowych indywidulanych poziomów emisji CO2 na lata 2025 i 2030 należy uwzględnić spodziewany potencjał redukcji emisji CO2 tkwiący w parku pojazdów ciężkich. W związku z tym należy wyłączyć z tego obliczenia pojazdy specjalistyczne, takie jak pojazdy używane do wywozu śmieci lub prac budowlanych. Pojazdy te cechuje stosunkowo niski przebieg, a ze względu na szczególny model jazdy nie wydaje się, aby techniczne środki redukcji emisji CO2 i zużycia paliwa były tak samo efektywne pod względem kosztów jak w przypadku pojazdów ciężkich wykorzystywanych do dostarczania towarów. |
| --- | --- |

(22)

Przy obliczaniu emisji odniesienia CO2 stanowiących podstawę do określenia docelowych indywidulanych poziomów emisji CO2 na lata 2025 i 2030 należy uwzględnić spodziewany potencjał redukcji emisji CO2 tkwiący w parku pojazdów ciężkich. W związku z tym należy wyłączyć z tego obliczenia pojazdy specjalistyczne, takie jak pojazdy używane do wywozu śmieci lub prac budowlanych. Pojazdy te cechuje stosunkowo niski przebieg, a ze względu na szczególny model jazdy nie wydaje się, aby techniczne środki redukcji emisji CO2 i zużycia paliwa były tak samo efektywne pod względem kosztów jak w przypadku pojazdów ciężkich wykorzystywanych do dostarczania towarów.

| (23) | Wymogi dotyczące redukcji emisji CO2 powinny być wyrażone w gramach CO2 na tonokilometr, aby odzwierciedlić użyteczność pojazdów ciężkich. |
| --- | --- |

(23)

Wymogi dotyczące redukcji emisji CO2 powinny być wyrażone w gramach CO2 na tonokilometr, aby odzwierciedlić użyteczność pojazdów ciężkich.

| (24) | Należy zapewnić sprawiedliwy podział ogólnych wymogów dotyczących redukcji emisji CO2 między producentami, biorąc pod uwagę różnorodność pojazdów ciężkich pod względem ich konstrukcji i modelu jazdy, rocznego przebiegu, ładowności oraz konfiguracji przyczepy. Należy zatem rozróżnić pojazdy ciężkie według różnych i odrębnych podgrup pojazdów, które odzwierciedlają typowy model użytkowania pojazdów oraz określone parametry techniczne. Dzięki ustaleniu rocznych docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 dla poszczególnych producentów jako średniej ważonej celów określonych dla każdej takiej podgrupy pojazdów producenci będą również mieli możliwość skutecznego równoważenia ewentualnych gorszych wyników pojazdów w niektórych podgrupach pojazdów przekroczeniem celu w innych podgrupach pojazdów, biorąc pod uwagę średni poziom emisji CO2 w całym cyklu użytkowania pojazdów w poszczególnych podgrupach pojazdów. |
| --- | --- |

(24)

Należy zapewnić sprawiedliwy podział ogólnych wymogów dotyczących redukcji emisji CO2 między producentami, biorąc pod uwagę różnorodność pojazdów ciężkich pod względem ich konstrukcji i modelu jazdy, rocznego przebiegu, ładowności oraz konfiguracji przyczepy. Należy zatem rozróżnić pojazdy ciężkie według różnych i odrębnych podgrup pojazdów, które odzwierciedlają typowy model użytkowania pojazdów oraz określone parametry techniczne. Dzięki ustaleniu rocznych docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 dla poszczególnych producentów jako średniej ważonej celów określonych dla każdej takiej podgrupy pojazdów producenci będą również mieli możliwość skutecznego równoważenia ewentualnych gorszych wyników pojazdów w niektórych podgrupach pojazdów przekroczeniem celu w innych podgrupach pojazdów, biorąc pod uwagę średni poziom emisji CO2 w całym cyklu użytkowania pojazdów w poszczególnych podgrupach pojazdów.

| (25) | Zachowanie przez producenta zgodności z jego rocznymi docelowymi indywidualnymi poziomami emisji CO2 należy ocenić na podstawie jego średniego poziomu emisji CO2. Przy określaniu średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 należy również uwzględnić specyfikę poszczególnych podgrup pojazdów. W związku z tym średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta powinien być oparty na średnich emisjach CO2 określonych dla każdej podgrupy pojazdów z uwzględnieniem ważenia w oparciu o jej zakładany średni roczny przebieg i średnią ładowność, co odzwierciedla całkowite emisje CO2 w całym okresie użytkowania. Ze względu na ograniczony potencjał redukcji emisji CO2 w przypadku pojazdów specjalistycznych, pojazdy te nie powinny być uwzględniane przy obliczaniu średnich indywidualnych poziomów emisji CO2. |
| --- | --- |

(25)

Zachowanie przez producenta zgodności z jego rocznymi docelowymi indywidualnymi poziomami emisji CO2 należy ocenić na podstawie jego średniego poziomu emisji CO2. Przy określaniu średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 należy również uwzględnić specyfikę poszczególnych podgrup pojazdów. W związku z tym średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta powinien być oparty na średnich emisjach CO2 określonych dla każdej podgrupy pojazdów z uwzględnieniem ważenia w oparciu o jej zakładany średni roczny przebieg i średnią ładowność, co odzwierciedla całkowite emisje CO2 w całym okresie użytkowania. Ze względu na ograniczony potencjał redukcji emisji CO2 w przypadku pojazdów specjalistycznych, pojazdy te nie powinny być uwzględniane przy obliczaniu średnich indywidualnych poziomów emisji CO2.

| (26) | Aby zapewnić sprawne przejście na mobilność bezemisyjną oraz stworzyć zachęty do rozwoju i wprowadzania na rynek unijny bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, stanowiące uzupełnienie instrumentów po stronie popytu, takich jak dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE (8), należy wprowadzić specjalny mechanizm w postaci superjednostek na okresy sprawozdawcze przed 2025 r. oraz należy określić poziom odniesienia dla udziału bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich w parku pojazdów producenta na okresy sprawozdawcze od 2025 r. |
| --- | --- |

(26)

Aby zapewnić sprawne przejście na mobilność bezemisyjną oraz stworzyć zachęty do rozwoju i wprowadzania na rynek unijny bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, stanowiące uzupełnienie instrumentów po stronie popytu, takich jak dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE (8), należy wprowadzić specjalny mechanizm w postaci superjednostek na okresy sprawozdawcze przed 2025 r. oraz należy określić poziom odniesienia dla udziału bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich w parku pojazdów producenta na okresy sprawozdawcze od 2025 r.

| (27) | System zachęt należy ustalić w taki sposób, aby zapewnić dostawcom infrastruktury ładowania i producentom pojazdów pewność inwestycji w celu wsparcia szybkiego wprowadzenia na rynek unijny bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, a jednocześnie zapewnić producentom pewną elastyczność pod względem planowania inwestycji. |
| --- | --- |

(27)

System zachęt należy ustalić w taki sposób, aby zapewnić dostawcom infrastruktury ładowania i producentom pojazdów pewność inwestycji w celu wsparcia szybkiego wprowadzenia na rynek unijny bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, a jednocześnie zapewnić producentom pewną elastyczność pod względem planowania inwestycji.

| (28) | W celu obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 producenta w okresach sprawozdawczych przed 2025 r. wszystkie bezemisyjne i niskoemisyjne pojazdy ciężkie należy liczyć wielokrotnie. W okresach sprawozdawczych od 2025 r. średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta powinien być obliczany z uwzględnieniem jego wyników w stosunku do poziomu odniesienia dla bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich. Poziom zachęt powinien różnić się w zależności od rzeczywistych emisji CO2 pojazdu. Aby uniknąć osłabienia celów środowiskowych, wynikające z nich redukcje emisji CO2 powinny być ograniczone pułapem. |
| --- | --- |

(28)

W celu obliczenia średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 producenta w okresach sprawozdawczych przed 2025 r. wszystkie bezemisyjne i niskoemisyjne pojazdy ciężkie należy liczyć wielokrotnie. W okresach sprawozdawczych od 2025 r. średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta powinien być obliczany z uwzględnieniem jego wyników w stosunku do poziomu odniesienia dla bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich. Poziom zachęt powinien różnić się w zależności od rzeczywistych emisji CO2 pojazdu. Aby uniknąć osłabienia celów środowiskowych, wynikające z nich redukcje emisji CO2 powinny być ograniczone pułapem.

| (29) | Niskoemisyjne pojazdy ciężkie powinny być objęte zachętami jedynie wówczas, gdy ich emisje CO2 są niższe niż połowa emisji odniesienia CO2 wszystkich pojazdów w podgrupie pojazdów, do której należy dany pojazd ciężki. Zachęciłoby to do innowacji w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

(29)

Niskoemisyjne pojazdy ciężkie powinny być objęte zachętami jedynie wówczas, gdy ich emisje CO2 są niższe niż połowa emisji odniesienia CO2 wszystkich pojazdów w podgrupie pojazdów, do której należy dany pojazd ciężki. Zachęciłoby to do innowacji w tej dziedzinie.

| (30) | Opracowując mechanizm zachęt do wprowadzania bezemisyjnych pojazdów ciężkich, należy również uwzględnić mniejsze samochody ciężarowe, które nie podlegają celom redukcji emisji CO2 na mocy niniejszego rozporządzenia. Pojazdy te również przynoszą istotne korzyści, jeśli chodzi o łagodzenie problemów związanych z zanieczyszczeniem powietrza w miastach. W celu zapewnienia równowagi między zachętami dla różnych rodzajów pojazdów zmniejszenie średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 producenta generowanych przez mniejsze bezemisyjne samochody ciężarowe powinno zatem również być ograniczone pułapem. |
| --- | --- |

(30)

Opracowując mechanizm zachęt do wprowadzania bezemisyjnych pojazdów ciężkich, należy również uwzględnić mniejsze samochody ciężarowe, które nie podlegają celom redukcji emisji CO2 na mocy niniejszego rozporządzenia. Pojazdy te również przynoszą istotne korzyści, jeśli chodzi o łagodzenie problemów związanych z zanieczyszczeniem powietrza w miastach. W celu zapewnienia równowagi między zachętami dla różnych rodzajów pojazdów zmniejszenie średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 producenta generowanych przez mniejsze bezemisyjne samochody ciężarowe powinno zatem również być ograniczone pułapem.

| (31) | W celu promowania racjonalnego pod względem kosztów wdrażania wymogów dotyczących redukcji emisji CO2, przy jednoczesnym uwzględnieniu wahań w strukturze parku pojazdów ciężkich i emisji CO2 na przestrzeni lat, producenci powinni mieć możliwość zrównoważenia przekroczenia swojego celu w zakresie zgodności z indywidualnym poziomem emisji CO2 w jednym roku gorszymi wynikami w innym roku. |
| --- | --- |

(31)

W celu promowania racjonalnego pod względem kosztów wdrażania wymogów dotyczących redukcji emisji CO2, przy jednoczesnym uwzględnieniu wahań w strukturze parku pojazdów ciężkich i emisji CO2 na przestrzeni lat, producenci powinni mieć możliwość zrównoważenia przekroczenia swojego celu w zakresie zgodności z indywidualnym poziomem emisji CO2 w jednym roku gorszymi wynikami w innym roku.

| (32) | Aby zachęcić do wczesnych redukcji emisji CO2, producent, którego średni indywidualny poziom emisji CO2 jest niższy niż ścieżka redukcji emisji CO2 określona emisjami odniesienia CO2 i celem emisji CO2 na 2025 r., powinien mieć możliwość gromadzenia tych jednostek emisji, aby osiągnąć zgodność z celem na 2025 r. Podobnie producent, którego średni indywidualny poziom emisji CO2 jest niższy niż ścieżka redukcji emisji CO2 między celem na 2025 i celem mającym zastosowanie od 2030 r., powinien mieć możliwość gromadzenia tych jednostek emisji, aby osiągnąć zgodność z celem emisji CO2 od 1 lipca 2025 r. do 30 czerwca 2030 r. |
| --- | --- |

(32)

Aby zachęcić do wczesnych redukcji emisji CO2, producent, którego średni indywidualny poziom emisji CO2 jest niższy niż ścieżka redukcji emisji CO2 określona emisjami odniesienia CO2 i celem emisji CO2 na 2025 r., powinien mieć możliwość gromadzenia tych jednostek emisji, aby osiągnąć zgodność z celem na 2025 r. Podobnie producent, którego średni indywidualny poziom emisji CO2 jest niższy niż ścieżka redukcji emisji CO2 między celem na 2025 i celem mającym zastosowanie od 2030 r., powinien mieć możliwość gromadzenia tych jednostek emisji, aby osiągnąć zgodność z celem emisji CO2 od 1 lipca 2025 r. do 30 czerwca 2030 r.

| (33) | W przypadku niezgodności ze swoim docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 w którymkolwiek z 12-miesięcznych okresów sprawozdawczych trwających od 1 lipca 2025 r. do 30 czerwca 2030 r. producent powinien mieć również możliwość nabycia ograniczonego długu emisyjnego. Producenci powinni jednak rozliczyć wszelkie pozostałe w ich posiadaniu długi emisyjne w okresie sprawozdawczym roku 2029 kończącym się w dniu 30 czerwca 2030 r. |
| --- | --- |

(33)

W przypadku niezgodności ze swoim docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 w którymkolwiek z 12-miesięcznych okresów sprawozdawczych trwających od 1 lipca 2025 r. do 30 czerwca 2030 r. producent powinien mieć również możliwość nabycia ograniczonego długu emisyjnego. Producenci powinni jednak rozliczyć wszelkie pozostałe w ich posiadaniu długi emisyjne w okresie sprawozdawczym roku 2029 kończącym się w dniu 30 czerwca 2030 r.

| (34) | Jednostki emisji i długi emisyjne powinny być brane pod uwagę wyłącznie w celu określenia zgodności producenta z jego docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2, a nie jako aktywa, które można przenosić lub które podlegają środkom podatkowym. |
| --- | --- |

(34)

Jednostki emisji i długi emisyjne powinny być brane pod uwagę wyłącznie w celu określenia zgodności producenta z jego docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2, a nie jako aktywa, które można przenosić lub które podlegają środkom podatkowym.

| (35) | Komisja powinna nałożyć karę finansową w postaci opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 w przypadku, gdy stwierdzono, że producent przekracza określony poziom emisji CO2, biorąc pod uwagę jednostki emisji i długi emisyjne. Informacje na temat przekroczenia poziomu emisji CO2 przez producentów powinny być podawane do wiadomości publicznej. Aby wystarczająco zachęcić producentów do podejmowania działań w celu redukcji indywidualnego poziomu emisji CO2 z pojazdów ciężkich, ważne jest, by opłata ta przekraczała średnie koszty krańcowe technologii niezbędnych do osiągnięcia docelowych poziomów emisji CO2. Sposób poboru opłat powinien zostać określony w drodze aktu wykonawczego, z uwzględnieniem metodyki przyjętej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (9). Wpływy z opłat powinny być traktowane jako dochód budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W ramach oceny, która zostanie przeprowadzona na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/631, Komisja powinna przeanalizować możliwość przeznaczenia tych kwot na specjalny fundusz lub odpowiedni program mający na celu zapewnienie sprawiedliwego przejścia na mobilność bezemisyjną oraz wspieranie przekwalifikowania, podnoszenia kwalifikacji i innych szkoleń w zakresie kwalifikacji pracowników w sektorze motoryzacyjnym. |
| --- | --- |

(35)

Komisja powinna nałożyć karę finansową w postaci opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 w przypadku, gdy stwierdzono, że producent przekracza określony poziom emisji CO2, biorąc pod uwagę jednostki emisji i długi emisyjne. Informacje na temat przekroczenia poziomu emisji CO2 przez producentów powinny być podawane do wiadomości publicznej. Aby wystarczająco zachęcić producentów do podejmowania działań w celu redukcji indywidualnego poziomu emisji CO2 z pojazdów ciężkich, ważne jest, by opłata ta przekraczała średnie koszty krańcowe technologii niezbędnych do osiągnięcia docelowych poziomów emisji CO2. Sposób poboru opłat powinien zostać określony w drodze aktu wykonawczego, z uwzględnieniem metodyki przyjętej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (9). Wpływy z opłat powinny być traktowane jako dochód budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W ramach oceny, która zostanie przeprowadzona na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/631, Komisja powinna przeanalizować możliwość przeznaczenia tych kwot na specjalny fundusz lub odpowiedni program mający na celu zapewnienie sprawiedliwego przejścia na mobilność bezemisyjną oraz wspieranie przekwalifikowania, podnoszenia kwalifikacji i innych szkoleń w zakresie kwalifikacji pracowników w sektorze motoryzacyjnym.

| (36) | Aby zapewnić osiągnięcie docelowych poziomów emisji CO2 zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, niezbędny jest solidny mechanizm egzekwowania zgodności. Obowiązki producentów w zakresie dostarczania dokładnych danych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956 oraz grzywny administracyjne, które mogą zostać nałożone w przypadku nieprzestrzegania tego obowiązku, przyczyniają się do zapewnienia wiarygodności danych wykorzystywanych do celów zgodności z docelowymi poziomami na podstawie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(36)

Aby zapewnić osiągnięcie docelowych poziomów emisji CO2 zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, niezbędny jest solidny mechanizm egzekwowania zgodności. Obowiązki producentów w zakresie dostarczania dokładnych danych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956 oraz grzywny administracyjne, które mogą zostać nałożone w przypadku nieprzestrzegania tego obowiązku, przyczyniają się do zapewnienia wiarygodności danych wykorzystywanych do celów zgodności z docelowymi poziomami na podstawie niniejszego rozporządzenia.

| (37) | W celu osiągnięcia redukcji emisji CO2 zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, emisje CO2 z użytkowanych pojazdów ciężkich powinny być zgodne z wartościami określonymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 595/2009 i środków wykonawczych do niego. Komisja powinna mieć zatem możliwość uwzględniania przy obliczaniu średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 danego producenta wszelkich systematycznych niezgodności stwierdzonych przez organy udzielające homologacji typu w odniesieniu do emisji CO2 z użytkowanych pojazdów ciężkich. |
| --- | --- |

(37)

W celu osiągnięcia redukcji emisji CO2 zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, emisje CO2 z użytkowanych pojazdów ciężkich powinny być zgodne z wartościami określonymi na podstawie rozporządzenia (WE) nr 595/2009 i środków wykonawczych do niego. Komisja powinna mieć zatem możliwość uwzględniania przy obliczaniu średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 danego producenta wszelkich systematycznych niezgodności stwierdzonych przez organy udzielające homologacji typu w odniesieniu do emisji CO2 z użytkowanych pojazdów ciężkich.

| (38) | Aby móc stosować takie środki, Komisja powinna posiadać uprawnienia w zakresie określania i wdrożenia procedury sprawdzania, czy emisje CO2 z eksploatowanych pojazdów ciężkich określone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego odpowiadają wartościom emisji CO2 podanym w świadectwach zgodności, świadectwach dopuszczenia indywidualnego i dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów. Przy opracowywaniu tej procedury należy zwrócić szczególną uwagę na określenie metod, w tym wykorzystywanie danych z pokładowych urządzeń monitorujących zużycie paliwa lub energii, pozwalających wykrywać strategie, za pomocą których parametry emisji CO2 pojazdu są sztucznie zaniżane w procedurze certyfikacji. W przypadku, gdy w trakcie takich weryfikacji zostanie stwierdzone obchodzenie przepisów lub stosowanie strategii sztucznego zaniżania parametrów emisji CO2 pojazdu, takie ustalenia należy uznać za wystarczający powód, by podejrzewać, iż występuje poważne ryzyko braku zgodności z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 595/2009 i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 (10), a państwa członkowskie powinny na tej podstawie podjąć niezbędne działania zgodnie z rozdziałem XI rozporządzenia (UE) 2018/858. |
| --- | --- |

(38)

Aby móc stosować takie środki, Komisja powinna posiadać uprawnienia w zakresie określania i wdrożenia procedury sprawdzania, czy emisje CO2 z eksploatowanych pojazdów ciężkich określone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego odpowiadają wartościom emisji CO2 podanym w świadectwach zgodności, świadectwach dopuszczenia indywidualnego i dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów. Przy opracowywaniu tej procedury należy zwrócić szczególną uwagę na określenie metod, w tym wykorzystywanie danych z pokładowych urządzeń monitorujących zużycie paliwa lub energii, pozwalających wykrywać strategie, za pomocą których parametry emisji CO2 pojazdu są sztucznie zaniżane w procedurze certyfikacji. W przypadku, gdy w trakcie takich weryfikacji zostanie stwierdzone obchodzenie przepisów lub stosowanie strategii sztucznego zaniżania parametrów emisji CO2 pojazdu, takie ustalenia należy uznać za wystarczający powód, by podejrzewać, iż występuje poważne ryzyko braku zgodności z wymogami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 595/2009 i w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 (10), a państwa członkowskie powinny na tej podstawie podjąć niezbędne działania zgodnie z rozdziałem XI rozporządzenia (UE) 2018/858.

| (39) | Skuteczność określonych w niniejszym rozporządzeniu docelowych poziomów emisji CO2 jest w dużym stopniu zależna od reprezentatywności dla rzeczywistych warunków jazdy metodyki stosowanej do określania emisji CO2. Zgodnie z opinią mechanizmu doradztwa naukowego (SAM) z 2016 r. w odniesieniu do pojazdów lekkich oraz z zaleceniem Parlamentu Europejskiego w następstwie dochodzenia w sprawie pomiarów emisji w sektorze motoryzacyjnym, również w przypadku pojazdów ciężkich należy wprowadzić mechanizm oceny reprezentatywności dla rzeczywistych warunków jazdy wartości emisji CO2 i zużycia energii określonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400. Najbardziej wiarygodnym sposobem zapewnienia reprezentatywności dla rzeczywistych warunków jazdy tych wartości jest wykorzystywanie danych z pokładowych urządzeń monitorujących zużycie paliwa lub energii. Komisja powinna zatem mieć uprawnienia do opracowania procedur koniecznych do gromadzenia i przetwarzania danych dotyczących zużycia paliwa i energii niezbędnych do przeprowadzania takich ocen oraz do zapewnienia publicznej dostępności takich danych, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony danych osobowych. |
| --- | --- |

(39)

Skuteczność określonych w niniejszym rozporządzeniu docelowych poziomów emisji CO2 jest w dużym stopniu zależna od reprezentatywności dla rzeczywistych warunków jazdy metodyki stosowanej do określania emisji CO2. Zgodnie z opinią mechanizmu doradztwa naukowego (SAM) z 2016 r. w odniesieniu do pojazdów lekkich oraz z zaleceniem Parlamentu Europejskiego w następstwie dochodzenia w sprawie pomiarów emisji w sektorze motoryzacyjnym, również w przypadku pojazdów ciężkich należy wprowadzić mechanizm oceny reprezentatywności dla rzeczywistych warunków jazdy wartości emisji CO2 i zużycia energii określonych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400. Najbardziej wiarygodnym sposobem zapewnienia reprezentatywności dla rzeczywistych warunków jazdy tych wartości jest wykorzystywanie danych z pokładowych urządzeń monitorujących zużycie paliwa lub energii. Komisja powinna zatem mieć uprawnienia do opracowania procedur koniecznych do gromadzenia i przetwarzania danych dotyczących zużycia paliwa i energii niezbędnych do przeprowadzania takich ocen oraz do zapewnienia publicznej dostępności takich danych, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony danych osobowych.

| (40) | Komisja powinna ocenić, w jaki sposób dane dotyczące zużycia paliwa i energii można wykorzystać do zapewnienia, aby wartości emisji CO2 pojazdu określone za pomocą narzędzia VECTO zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego z biegiem czasu nadal reprezentowały emisje CO2 w rzeczywistych warunkach jazdy w odniesieniu do każdego producenta, a dokładniej, jak takie dane można wykorzystać do monitorowania rozbieżności pomiędzy wartościami emisji CO2 określonymi za pomocą narzędzia VECTO a emisjami CO2 uzyskanymi w rzeczywistych warunkach jazdy, oraz, w razie konieczności, do zapobiegania zwiększaniu się tej rozbieżności. |
| --- | --- |

(40)

Komisja powinna ocenić, w jaki sposób dane dotyczące zużycia paliwa i energii można wykorzystać do zapewnienia, aby wartości emisji CO2 pojazdu określone za pomocą narzędzia VECTO zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego z biegiem czasu nadal reprezentowały emisje CO2 w rzeczywistych warunkach jazdy w odniesieniu do każdego producenta, a dokładniej, jak takie dane można wykorzystać do monitorowania rozbieżności pomiędzy wartościami emisji CO2 określonymi za pomocą narzędzia VECTO a emisjami CO2 uzyskanymi w rzeczywistych warunkach jazdy, oraz, w razie konieczności, do zapobiegania zwiększaniu się tej rozbieżności.

| (41) | W 2022 r. Komisja powinna ocenić skuteczność norm emisji CO2 ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności poziom celu redukcji emisji CO2, jaki należy osiągnąć do 2030 r., sposoby, które powinny być dostępne, aby osiągnąć i przekroczyć ten cel, jak również określenie celów redukcji emisji CO2 dla innych rodzajów pojazdów ciężkich, takich jak mniejsze samochody ciężarowe, pojazdy specjalistyczne, autobusy, autokary i przyczepy. Ocena ta powinna również obejmować, wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia, kwestie dotyczące pojazdów ciężkich oraz zespołów pojazdów, z uwzględnieniem mas i wymiarów stosowanych w odniesieniu do transportu krajowego, na przykład koncepcji modułowych i intermodalnych, a także oceniać ewentualne aspekty bezpieczeństwa i skuteczności transportu oraz skutki intermodalne, ekologiczne i infrastrukturalne, efekt odbicia, a także położenie geograficzne państw członkowskich. |
| --- | --- |

(41)

W 2022 r. Komisja powinna ocenić skuteczność norm emisji CO2 ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności poziom celu redukcji emisji CO2, jaki należy osiągnąć do 2030 r., sposoby, które powinny być dostępne, aby osiągnąć i przekroczyć ten cel, jak również określenie celów redukcji emisji CO2 dla innych rodzajów pojazdów ciężkich, takich jak mniejsze samochody ciężarowe, pojazdy specjalistyczne, autobusy, autokary i przyczepy. Ocena ta powinna również obejmować, wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia, kwestie dotyczące pojazdów ciężkich oraz zespołów pojazdów, z uwzględnieniem mas i wymiarów stosowanych w odniesieniu do transportu krajowego, na przykład koncepcji modułowych i intermodalnych, a także oceniać ewentualne aspekty bezpieczeństwa i skuteczności transportu oraz skutki intermodalne, ekologiczne i infrastrukturalne, efekt odbicia, a także położenie geograficzne państw członkowskich.

| (42) | Należy ocenić pełny cykl życia emisji CO2 pochodzących z pojazdów ciężkich na poziomie Unii. W tym celu, nie później niż w 2023 r., Komisja powinna przeanalizować możliwość opracowania wspólnej unijnej metody oceny oraz spójnej sprawozdawczości danych dotyczących emisji CO2 w całym cyklu życia pojazdów ciężkich wprowadzonych do obrotu na rynku Unii. Komisja powinna przyjąć środki następcze, w tym, w stosownych przypadkach, wnioski ustawodawcze. |
| --- | --- |

(42)

Należy ocenić pełny cykl życia emisji CO2 pochodzących z pojazdów ciężkich na poziomie Unii. W tym celu, nie później niż w 2023 r., Komisja powinna przeanalizować możliwość opracowania wspólnej unijnej metody oceny oraz spójnej sprawozdawczości danych dotyczących emisji CO2 w całym cyklu życia pojazdów ciężkich wprowadzonych do obrotu na rynku Unii. Komisja powinna przyjąć środki następcze, w tym, w stosownych przypadkach, wnioski ustawodawcze.

| (43) | W celu zapewnienia, aby indywidualny poziom emisji CO2 z pojazdów ciężkich pozostawał reprezentatywny i w pełni aktualny, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić zmiany do rozporządzenia (WE) nr 595/2009 i środków wykonawczych do niego, które mają wpływ na te indywidualne poziomy emisji CO2. W tym celu Komisja powinna mieć uprawnienia do ustalenia metody określania dla każdej podgrupy pojazdów reprezentatywnego pojazdu ciężkiego, na podstawie którego należy oceniać zmiany indywidualnych poziomów emisji CO2. |
| --- | --- |

(43)

W celu zapewnienia, aby indywidualny poziom emisji CO2 z pojazdów ciężkich pozostawał reprezentatywny i w pełni aktualny, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić zmiany do rozporządzenia (WE) nr 595/2009 i środków wykonawczych do niego, które mają wpływ na te indywidualne poziomy emisji CO2. W tym celu Komisja powinna mieć uprawnienia do ustalenia metody określania dla każdej podgrupy pojazdów reprezentatywnego pojazdu ciężkiego, na podstawie którego należy oceniać zmiany indywidualnych poziomów emisji CO2.

| (44) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do publikacji wykazu niektórych danych i wyników producentów. |
| --- | --- |

(44)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do publikacji wykazu niektórych danych i wyników producentów.

| (45) | W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do: identyfikacji pojazdów, które są certyfikowane jako pojazdy specjalistyczne i stosowania korekt do rocznego średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta; pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2; zgłaszania odchyleń wartości emisji CO2 i uwzględniania ich przy obliczaniu średniego indywidualnego poziomu emisji CO2; oceny stosowania warunków, na podstawie których określa się emisje odniesienia CO2, oraz kryteriów pozwalających stwierdzić, czy te poziomy emisji w nieuzasadniony sposób wzrosły i, jeśli tak, jak należy je skorygować; zapewniania, aby określone parametry związane z emisjami CO2 i zużyciem energii w rzeczywistych warunkach jazdy w przypadku pojazdów ciężkich były udostępniane Komisji; sprawdzania, czy wartości emisji CO2 i zużycia paliwa figurujące w dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów odpowiadają emisjom CO2 i zużyciu paliwa przez eksploatowane pojazdy ciężkie oraz sprawdzania występowania systemów, które sztucznie poprawiają wyniki pojazdu w przeprowadzanych badaniach lub w ramach wykonywanych obliczeń; oraz określania jednego lub większej liczby pojazdów reprezentatywnych dla podgrupy pojazdów, na podstawie których określa się korektę ładowności. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 595/2009, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do określania niektórych aspektów efektywności środowiskowej pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4. Uprawnienia wykonawcze, o których mowa w niniejszym motywie, powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11). |
| --- | --- |

(45)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do: identyfikacji pojazdów, które są certyfikowane jako pojazdy specjalistyczne i stosowania korekt do rocznego średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta; pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2; zgłaszania odchyleń wartości emisji CO2 i uwzględniania ich przy obliczaniu średniego indywidualnego poziomu emisji CO2; oceny stosowania warunków, na podstawie których określa się emisje odniesienia CO2, oraz kryteriów pozwalających stwierdzić, czy te poziomy emisji w nieuzasadniony sposób wzrosły i, jeśli tak, jak należy je skorygować; zapewniania, aby określone parametry związane z emisjami CO2 i zużyciem energii w rzeczywistych warunkach jazdy w przypadku pojazdów ciężkich były udostępniane Komisji; sprawdzania, czy wartości emisji CO2 i zużycia paliwa figurujące w dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów odpowiadają emisjom CO2 i zużyciu paliwa przez eksploatowane pojazdy ciężkie oraz sprawdzania występowania systemów, które sztucznie poprawiają wyniki pojazdu w przeprowadzanych badaniach lub w ramach wykonywanych obliczeń; oraz określania jednego lub większej liczby pojazdów reprezentatywnych dla podgrupy pojazdów, na podstawie których określa się korektę ładowności. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 595/2009, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do określania niektórych aspektów efektywności środowiskowej pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4. Uprawnienia wykonawcze, o których mowa w niniejszym motywie, powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (11).

| (46) | W celu zmiany lub uzupełnienia innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do: dostosowania emisji odniesienia CO2; określania zasad przewodnich i kryteriów określania procedur sprawdzania emisji CO2 eksploatowanych pojazdów ciężkich; oraz dokonywania zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do niektórych parametrów technicznych, w tym wag profili zadań, wartości ładowności, wartości rocznych przebiegów oraz współczynników korekty ładowności. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (12). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych. |
| --- | --- |

(46)

W celu zmiany lub uzupełnienia innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do: dostosowania emisji odniesienia CO2; określania zasad przewodnich i kryteriów określania procedur sprawdzania emisji CO2 eksploatowanych pojazdów ciężkich; oraz dokonywania zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do niektórych parametrów technicznych, w tym wag profili zadań, wartości ładowności, wartości rocznych przebiegów oraz współczynników korekty ładowności. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (12). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

| (47) | Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie norm emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
| --- | --- |

(47)

Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie norm emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

| (48) | Należy zatem również odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (13), |
| --- | --- |

(48)

Należy zatem również odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (13),

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i cel

Aby przyczynić się do realizacji unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych o 30 % poniżej poziomu z 2005 r. do 2030 r. w sektorach objętych art. 2 rozporządzenia (UE) 2018/842, a także do osiągnięcia celów porozumienia paryskiego i zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, w niniejszym rozporządzeniu ustanawia się wymogi dotyczące emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich mające na celu zmniejszenie indywidualnego poziomu emisji CO2 unijnego parku nowych pojazdów ciężkich w porównaniu z emisjami odniesienia CO2 w następujący sposób:

2

2

2

| a) | w odniesieniu do okresów sprawozdawczych od roku 2025 o 15 %; |
| --- | --- |

a)

w odniesieniu do okresów sprawozdawczych od roku 2025 o 15 %;

| b) | w odniesieniu do okresów sprawozdawczych od roku 2030 o 30 %, chyba że w wyniku przeglądu, o którym mowa w art. 15 zostanie podjęta inna decyzja. |
| --- | --- |

b)

w odniesieniu do okresów sprawozdawczych od roku 2030 o 30 %, chyba że w wyniku przeglądu, o którym mowa w art. 15 zostanie podjęta inna decyzja.

Emisje odniesienia CO2 opierają się na danych z monitorowania przekazanych na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/956 za okres od 1 lipca 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. (zwany dalej „okresem odniesienia”), z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, i oblicza się je zgodnie z pkt 3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

2

Artykuł 2

Zakres

1.   Niniejsze rozporządzenie stosuje się do nowych pojazdów ciężkich kategorii N2 i N3, które mają następujące właściwości:

| a) | samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracji osi 4x2 i o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 16 ton; |
| --- | --- |

a)

samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracji osi 4x2 i o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 16 ton;

| b) | samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracji osi 6x2; |
| --- | --- |

b)

samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracji osi 6x2;

| c) | ciągniki o konfiguracji osi 4x2 i o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 16 ton; oraz |
| --- | --- |

c)

ciągniki o konfiguracji osi 4x2 i o maksymalnej masie całkowitej przekraczającej 16 ton; oraz

| d) | ciągniki o konfiguracji osi 6x2. |
| --- | --- |

d)

ciągniki o konfiguracji osi 6x2.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się również, do celów art. 5 niniejszego rozporządzenia i pkt 2.3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, do nowych pojazdów ciężkich kategorii N, które nie są objęte zakresem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (14) i nie mają właściwości określonych w akapicie pierwszym lit. a)–d).

Kategorie pojazdów, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim niniejszego ustępu, odnoszą się do kategorii pojazdów zdefiniowanych w załączniku II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (15).

2.   Do celów niniejszego rozporządzenia pojazdy, o których mowa w ust. 1, uznaje się za nowe pojazdy ciężkie w danym 12-miesięcznym okresie rozpoczynającym się 1 lipca, jeżeli są one zarejestrowane w Unii po raz pierwszy w tym okresie i nie zostały wcześniej zarejestrowane poza Unią.

Nie uwzględnia się wcześniejszej rejestracji poza terytorium Unii, której dokonano w okresie krótszym niż trzy miesiące przed rejestracją w Unii.

3.   Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych specjalną procedurę identyfikacji pojazdów ciężkich, które są certyfikowane jako pojazdy specjalistyczne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego, ale nie są zarejestrowane jako takie, i stosuje korekty do rocznego średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta w celu uwzględnienia tych pojazdów, począwszy od okresu sprawozdawczego roku 2021 i dla każdego następnego okresu sprawozdawczego. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

| 1) | „emisje odniesienia CO2” oznaczają średnią indywidualnych poziomów emisji CO2 w okresie odniesienia, o którym mowa w art. 1 akapit drugi, wszystkich nowych pojazdów ciężkich w każdej z podgrup pojazdów, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, określoną zgodnie z pkt 3 załącznika I; |
| --- | --- |

1)

„emisje odniesienia CO2” oznaczają średnią indywidualnych poziomów emisji CO2 w okresie odniesienia, o którym mowa w art. 1 akapit drugi, wszystkich nowych pojazdów ciężkich w każdej z podgrup pojazdów, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, określoną zgodnie z pkt 3 załącznika I;

2

2

| 2) | „indywidualny poziom emisji CO2” oznacza emisje CO2 pojedynczego pojazdu ciężkiego określone zgodnie z pkt 2.1 załącznika I; |
| --- | --- |

2)

„indywidualny poziom emisji CO2” oznacza emisje CO2 pojedynczego pojazdu ciężkiego określone zgodnie z pkt 2.1 załącznika I;

2

2

| 3) | „okres sprawozdawczy roku Y” oznacza okres od 1 lipca roku Y do 30 czerwca roku Y+1; |
| --- | --- |

3)

„okres sprawozdawczy roku Y” oznacza okres od 1 lipca roku Y do 30 czerwca roku Y+1;

| 4) | „średni indywidualny poziom emisji CO2” oznacza średnią indywidualnych poziomów emisji CO2 nowych pojazdów ciężkich producenta w danym okresie sprawozdawczym, określoną zgodnie z pkt 2.7 załącznika I; |
| --- | --- |

4)

„średni indywidualny poziom emisji CO2” oznacza średnią indywidualnych poziomów emisji CO2 nowych pojazdów ciężkich producenta w danym okresie sprawozdawczym, określoną zgodnie z pkt 2.7 załącznika I;

2

2

| 5) | „docelowy indywidualny poziom emisji CO2” oznacza docelowy poziom emisji CO2 indywidualnego producenta, wyrażony w g/tkm i określany co roku w odniesieniu do poprzedniego okresu sprawozdawczego zgodnie z pkt 4 załącznika I; |
| --- | --- |

5)

„docelowy indywidualny poziom emisji CO2” oznacza docelowy poziom emisji CO2 indywidualnego producenta, wyrażony w g/tkm i określany co roku w odniesieniu do poprzedniego okresu sprawozdawczego zgodnie z pkt 4 załącznika I;

2

2

| 6) | „samochód ciężarowy jednoczłonowy” oznacza samochód ciężarowy, który nie został zaprojektowany ani skonstruowany do ciągnięcia naczepy; |
| --- | --- |

6)

„samochód ciężarowy jednoczłonowy” oznacza samochód ciężarowy, który nie został zaprojektowany ani skonstruowany do ciągnięcia naczepy;

| 7) | „ciągnik” oznacza jednostkę ciągnącą zaprojektowaną i zbudowaną wyłącznie lub głównie do ciągnięcia naczep; |
| --- | --- |

7)

„ciągnik” oznacza jednostkę ciągnącą zaprojektowaną i zbudowaną wyłącznie lub głównie do ciągnięcia naczep;

| 8) | „podgrupa pojazdów” oznacza grupę pojazdów określoną w pkt 1 załącznika I, które charakteryzują się wspólnym i wyróżniającym zestawem kryteriów technicznych istotnych dla określania emisji CO2 i zużycia paliwa przez te pojazdy; |
| --- | --- |

8)

„podgrupa pojazdów” oznacza grupę pojazdów określoną w pkt 1 załącznika I, które charakteryzują się wspólnym i wyróżniającym zestawem kryteriów technicznych istotnych dla określania emisji CO2 i zużycia paliwa przez te pojazdy;

2

| 9) | „pojazd specjalistyczny” oznacza pojazd ciężki, dla którego określono poziom emisji CO2 i zużycie paliwa, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego, wyłącznie w odniesieniu do profili zadań innych niż te określone w pkt 2.1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia; |
| --- | --- |

9)

„pojazd specjalistyczny” oznacza pojazd ciężki, dla którego określono poziom emisji CO2 i zużycie paliwa, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego, wyłącznie w odniesieniu do profili zadań innych niż te określone w pkt 2.1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;

2

| 10) | „producent” oznacza osobę lub podmiot odpowiedzialne za dostarczanie danych odnoszących się do nowych pojazdów ciężkich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2018/956 lub, w przypadku bezemisyjnych pojazdów ciężkich, osobę lub podmiot odpowiedzialne przed organem udzielającym homologacji za wszystkie aspekty procedury homologacji typu WE całego pojazdu lub procedury dopuszczenia indywidualnego zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE oraz za zapewnienie zgodności produkcji; |
| --- | --- |

10)

„producent” oznacza osobę lub podmiot odpowiedzialne za dostarczanie danych odnoszących się do nowych pojazdów ciężkich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2018/956 lub, w przypadku bezemisyjnych pojazdów ciężkich, osobę lub podmiot odpowiedzialne przed organem udzielającym homologacji za wszystkie aspekty procedury homologacji typu WE całego pojazdu lub procedury dopuszczenia indywidualnego zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE oraz za zapewnienie zgodności produkcji;

| 11) | „bezemisyjny pojazd ciężki” oznacza pojazd ciężki nieposiadający silnika spalinowego wewnętrznego spalania lub posiadający silnik spalinowy wewnętrznego spalania, z którego emisje określone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego nie przekraczają 1 g CO2/kWh lub z którego emisje określone zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2007 (16) i środkami wykonawczymi do niego nie przekraczają 1 g CO2/km; |
| --- | --- |

11)

„bezemisyjny pojazd ciężki” oznacza pojazd ciężki nieposiadający silnika spalinowego wewnętrznego spalania lub posiadający silnik spalinowy wewnętrznego spalania, z którego emisje określone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego nie przekraczają 1 g CO2/kWh lub z którego emisje określone zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2007 (16) i środkami wykonawczymi do niego nie przekraczają 1 g CO2/km;

2

16

2

| 12) | „niskoemisyjny pojazd ciężki” oznacza pojazd ciężki, inny niż bezemisyjny pojazd ciężki, o indywidualnym poziomie emisji CO2 określonym zgodnie z pkt 2.3.3 załącznika I, wynoszącym mniej niż połowa wartości emisji odniesienia CO2 dla wszystkich pojazdów w podgrupie pojazdów, do której należy ten pojazd ciężki; |
| --- | --- |

12)

„niskoemisyjny pojazd ciężki” oznacza pojazd ciężki, inny niż bezemisyjny pojazd ciężki, o indywidualnym poziomie emisji CO2 określonym zgodnie z pkt 2.3.3 załącznika I, wynoszącym mniej niż połowa wartości emisji odniesienia CO2 dla wszystkich pojazdów w podgrupie pojazdów, do której należy ten pojazd ciężki;

2

2

| 13) | „profil zadań” oznacza połączenie cyklu prędkości docelowej, wartości ładowności, konfiguracji nadwozia lub przyczepy oraz, w stosownych przypadkach, innych parametrów, odzwierciedlające konkretny sposób użytkowania pojazdu, na podstawie którego określa się oficjalne emisje CO2 i zużycie paliwa pojazdu ciężkiego; |
| --- | --- |

13)

„profil zadań” oznacza połączenie cyklu prędkości docelowej, wartości ładowności, konfiguracji nadwozia lub przyczepy oraz, w stosownych przypadkach, innych parametrów, odzwierciedlające konkretny sposób użytkowania pojazdu, na podstawie którego określa się oficjalne emisje CO2 i zużycie paliwa pojazdu ciężkiego;

2

| 14) | „cykl prędkości docelowej” oznacza opis prędkości pojazdu, którą kierowca chce osiągnąć lub do której jest ograniczony ze względu na warunki ruchu, w zależności od odległości przebytej podczas przejazdu; |
| --- | --- |

14)

„cykl prędkości docelowej” oznacza opis prędkości pojazdu, którą kierowca chce osiągnąć lub do której jest ograniczony ze względu na warunki ruchu, w zależności od odległości przebytej podczas przejazdu;

| 15) | „ładowność” oznacza masę towarów, które dany pojazd przewozi w różnych warunkach. |
| --- | --- |

15)

„ładowność” oznacza masę towarów, które dany pojazd przewozi w różnych warunkach.

Artykuł 4

Średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta

Począwszy od 1 lipca 2020 r. i w każdym kolejnym okresie sprawozdawczym Komisja określa dla każdego producenta średni indywidualny poziom emisji CO2 w g/tkm dla poprzedniego okresu sprawozdawczego, biorąc pod uwagę następujące elementy:

2

| a) | dane przekazywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956 w odniesieniu do nowych pojazdów ciężkich producenta zarejestrowanych w poprzednim okresie sprawozdawczym, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych; oraz |
| --- | --- |

a)

dane przekazywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956 w odniesieniu do nowych pojazdów ciężkich producenta zarejestrowanych w poprzednim okresie sprawozdawczym, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych; oraz

| b) | wskaźnik emisji zerowej i niskiej określony zgodnie z art. 5. |
| --- | --- |

b)

wskaźnik emisji zerowej i niskiej określony zgodnie z art. 5.

Średni indywidualny poziom emisji CO2 określa się zgodnie z pkt 2.7 załącznika I.

2

Artykuł 5

Bezemisyjne i niskoemisyjne pojazdy ciężkie

1.   Począwszy od 1 lipca 2020 r. i w odniesieniu do każdego następnego okresu sprawozdawczego Komisja określa dla każdego producenta wskaźnik emisji zerowej i niskiej za poprzedni okres sprawozdawczy.

Wskaźnik emisji zerowej i niskiej uwzględnia liczbę pojazdów i emisje CO2 z bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich w parku pojazdów producenta w danym okresie sprawozdawczym, w tym bezemisyjnych pojazdów ciężkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi, jak również bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów specjalistycznych, i jest określany zgodnie z pkt 2.3 załącznika I.

2.   W okresach sprawozdawczych od 2019 r. do 2024 r. bezemisyjne i niskoemisyjne pojazdy ciężkie liczy się do celów ust. 1 w następujący sposób:

| a) | bezemisyjny pojazd ciężki liczy się jako dwa pojazdy; oraz |
| --- | --- |

a)

bezemisyjny pojazd ciężki liczy się jako dwa pojazdy; oraz

| b) | niskoemisyjny pojazd ciężki liczy się do dwóch pojazdów w zależności od jego indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz wartości granicznej niskiej emisji w podgrupie pojazdów, do której należy dany pojazd, zgodnie z definicją w pkt 2.3.3 załącznika I. |
| --- | --- |

b)

niskoemisyjny pojazd ciężki liczy się do dwóch pojazdów w zależności od jego indywidualnych poziomów emisji CO2 oraz wartości granicznej niskiej emisji w podgrupie pojazdów, do której należy dany pojazd, zgodnie z definicją w pkt 2.3.3 załącznika I.

Wskaźnik emisji zerowej i niskiej określa się zgodnie z pkt 2.3.1 załącznika I.

3.   Dla okresów sprawozdawczych począwszy od 2025 r. wskaźnik emisji zerowej i niskiej określa się na podstawie wartości odniesienia wynoszącej 2 % zgodnie z pkt 2.3.2 załącznika I.

4.   Wskaźnik emisji zerowej i niskiej zmniejsza średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta maksymalnie o 3 %. Wkład bezemisyjnych pojazdów ciężkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi, do tego wskaźnika zmniejsza średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta maksymalnie o 1,5 %.

Artykuł 6

Docelowe indywidualne poziomy emisji CO2 producenta

Począwszy od 1 lipca 2026 r. i w każdym następnym okresie sprawozdawczym Komisja określa dla każdego producenta docelowy indywidualny poziom emisji CO2 na poprzedni okres sprawozdawczy. Ten docelowy indywidualny poziom emisji CO2 jest sumą, dla wszystkich podgrup pojazdów, iloczynów następujących wartości:

2

2

| a) | celu redukcji emisji CO2, o którym mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) lub b), stosownie do przypadku; |
| --- | --- |

a)

celu redukcji emisji CO2, o którym mowa w art. 1 akapit pierwszy lit. a) lub b), stosownie do przypadku;

2

| b) | emisji odniesienia CO2; |
| --- | --- |

b)

emisji odniesienia CO2;

2

| c) | udziału producenta w produkcji pojazdów w każdej podgrupie pojazdów; |
| --- | --- |

c)

udziału producenta w produkcji pojazdów w każdej podgrupie pojazdów;

| d) | współczynników ważenia rocznego przebiegu i ładowności stosowanych do każdej podgrupy pojazdów. |
| --- | --- |

d)

współczynników ważenia rocznego przebiegu i ładowności stosowanych do każdej podgrupy pojazdów.

Docelowy indywidualny poziom emisji CO2 określa się zgodnie z pkt 4 załącznika I.

2

Artykuł 7

Jednostki emisji i długi emisyjne

1.   W celu ustalenia zgodności producenta z docelowymi indywidualnymi poziomami emisji CO2 w okresach sprawozdawczych w latach 2025–2029 uwzględnia się jego jednostki emisji lub długi emisyjne, określone zgodnie z pkt 5 załącznika I, które odpowiadają liczbie nowych pojazdów ciężkich, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych producenta, w danym okresie sprawozdawczym, pomnożonej przez:

| a) | różnicę pomiędzy ścieżką redukcji emisji CO2, o której mowa w ust. 2, oraz średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta, jeżeli różnica jest dodatnia („jednostki emisji”); lub |
| --- | --- |

a)

różnicę pomiędzy ścieżką redukcji emisji CO2, o której mowa w ust. 2, oraz średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta, jeżeli różnica jest dodatnia („jednostki emisji”); lub

| b) | różnicę pomiędzy średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 i docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta, jeżeli różnica ta jest dodatnia („długi emisyjne”). |
| --- | --- |

b)

różnicę pomiędzy średnim indywidualnym poziomem emisji CO2 i docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 tego producenta, jeżeli różnica ta jest dodatnia („długi emisyjne”).

Jednostki emisji są nabywane w okresach sprawozdawczych w latach 2019–2029. Jednostki emisji nabyte w okresach sprawozdawczych w latach 2019–2024 uwzględnia się jednak wyłącznie w celu ustalania zgodności producenta z docelowym indywidualnym poziomem emisji CO2 na okres sprawozdawczy roku 2025.

Długi emisyjne są nabywane są w okresach sprawozdawczych w latach 2025–2029. Całkowity dług emisyjny producenta nie może jednak przekroczyć 5 % docelowego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku 2025 pomnożonego przez liczbę pojazdów ciężkich danego producenta w tym okresie („limit długu emisyjnego”).

Jednostki emisji i długi emisyjne nabyte w okresach sprawozdawczych w latach 2025–2028, w stosownych przypadkach, są przenoszone z jednego okresu sprawozdawczego na następny okres sprawozdawczy. Wszelkie pozostałe długi emisyjne zostaną rozliczone w okresie sprawozdawczym roku 2029.

2.   Ścieżka redukcji emisji CO2 jest ustalana dla każdego producenta zgodnie z pkt 5.1 załącznika I, w oparciu o ścieżkę liniową pomiędzy emisjami odniesienia CO2, o których mowa w art. 1 akapit drugi, a docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2025, określonym w akapicie pierwszym lit. a) tego artykułu, oraz między docelowym poziomem emisji CO2 dla okresu sprawozdawczego roku 2025 a docelowym poziomem emisji CO2 dla okresów sprawozdawczych od roku2030, jak określono w akapicie pierwszym lit. b) tego artykułu.

Artykuł 8

Zgodność z docelowymi indywidualnymi poziomami emisji CO2

1.   Jeżeli na podstawie ust. 2 stwierdzono, że producent przekroczył poziom emisji CO2 w danym okresie sprawozdawczym począwszy od 2025 r., Komisja nakłada opłatę z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 obliczoną zgodnie z następującym wzorem:

| a) | od 2025 do 2029 r.:
  (opłata z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2
  ) = (nadwyżka emisji CO2 x 4 250 EUR/g CO2/tkm); |
| --- | --- |

a)

od 2025 do 2029 r.:

(opłata z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2
  ) = (nadwyżka emisji CO2 x 4 250 EUR/g CO2/tkm);

| b) | od 2030 r.:
  (opłata z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2
  ) = (nadwyżka emisji CO2
  x 6 800 EUR/g CO2/tkm). |
| --- | --- |

b)

od 2030 r.:

(opłata z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2
  ) = (nadwyżka emisji CO2
  x 6 800 EUR/g CO2/tkm).

2.   Uznaje się, że producent przekroczył poziom emisji CO2 w każdym z poniższych przypadków:

| a) | jeżeli w dowolnym z okresów sprawozdawczych w latach 2025–2028 suma długu emisyjnego pomniejszona o sumę jednostek emisji przekracza limit długu emisyjnego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 akapit trzeci; |
| --- | --- |

a)

jeżeli w dowolnym z okresów sprawozdawczych w latach 2025–2028 suma długu emisyjnego pomniejszona o sumę jednostek emisji przekracza limit długu emisyjnego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 akapit trzeci;

| b) | jeżeli w okresie sprawozdawczym roku 2029 suma długów emisyjnych pomniejszona o sumę jednostek emisji jest dodatnia; |
| --- | --- |

b)

jeżeli w okresie sprawozdawczym roku 2029 suma długów emisyjnych pomniejszona o sumę jednostek emisji jest dodatnia;

| c) | jeżeli począwszy od okresu sprawozdawczego roku 2030 średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta przekracza jego docelowy indywidualny poziom emisji CO2. |
| --- | --- |

c)

jeżeli począwszy od okresu sprawozdawczego roku 2030 średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta przekracza jego docelowy indywidualny poziom emisji CO2.

Nadwyżkę emisji CO2 w danym okresie sprawozdawczym oblicza się zgodnie z pkt 6 załącznika I.

3.   Komisja określa w drodze aktów wykonawczych sposoby pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

4.   Opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 traktuje się jako dochód budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

Artykuł 9

Weryfikacja danych z monitorowania

1.   Organy udzielające homologacji typu niezwłocznie zgłaszają Komisji wszelkie odchylenia wartości emisji CO2 z użytkowanych pojazdów ciężkich w porównaniu z wartościami podanymi w świadectwach zgodności lub dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów, o której mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/2400, stwierdzone w wyniku weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 niniejszego rozporządzenia.

2.   Komisja uwzględnia odchylenia, o których mowa w ust. 1, do celów obliczania średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 danego producenta.

3.   Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych szczegółowe zasady dotyczące procedur zgłaszania takich odchyleń oraz ich uwzględniania przy obliczaniu średniego indywidualnego poziomu emisji CO2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Artykuł 10

Ocena emisji odniesienia CO2

Aby zapewnić wiarygodność i reprezentatywność wartości emisji odniesienia CO2 przyjętych jako podstawa określania docelowych poziomów emisji CO2 dla parków pojazdów w całej Unii, Komisja ustanawia w drodze aktów wykonawczych metodę oceny stosowania warunków, na podstawie których określa się emisje odniesienia CO2,oraz ustanawia kryteria pozwalające stwierdzić, czy te poziomy emisji w nieuzasadniony sposób wzrosły i, jeśli tak, jak należy je skorygować.

2

2

2

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Artykuł 11

Publikacja danych i wyników producenta

1.   Do dnia 30 kwietnia każdego roku Komisja publikuje, w drodze aktów wykonawczych, wykaz zawierający:

| a) | od dnia 1 lipca 2020 r., dla każdego producenta, jego średni indywidualny poziom emisji CO2 w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 4; |
| --- | --- |

a)

od dnia 1 lipca 2020 r., dla każdego producenta, jego średni indywidualny poziom emisji CO2 w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 4;

| b) | od dnia 1 lipca 2020 r., dla każdego producenta, jego wskaźnik emisji zerowej i niskiej w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 5 ust. 1; |
| --- | --- |

b)

od dnia 1 lipca 2020 r., dla każdego producenta, jego wskaźnik emisji zerowej i niskiej w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 5 ust. 1;

| c) | od dnia 1 lipca 2026 r., dla każdego producenta, jego docelowy indywidualny poziom emisji CO2 w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 6; |
| --- | --- |

c)

od dnia 1 lipca 2026 r., dla każdego producenta, jego docelowy indywidualny poziom emisji CO2 w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 6;

| d) | od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2031 r., dla każdego producenta, jego ścieżkę redukcji emisji CO2, jego jednostki emisji oraz, od dnia 1 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2031 r., jego długi emisyjne w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 7; |
| --- | --- |

d)

od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2031 r., dla każdego producenta, jego ścieżkę redukcji emisji CO2, jego jednostki emisji oraz, od dnia 1 lipca 2026 r. do dnia 30 czerwca 2031 r., jego długi emisyjne w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 7;

| e) | od dnia 1 lipca 2026 r., dla każdego producenta, jego nadwyżkę emisji w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 8 ust. 1; |
| --- | --- |

e)

od dnia 1 lipca 2026 r., dla każdego producenta, jego nadwyżkę emisji w poprzednim okresie sprawozdawczym, jak określono w art. 8 ust. 1;

| f) | od dnia 1 lipca 2020 r. średni indywidualny poziom emisji CO2 dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanych w Unii w poprzednim okresie sprawozdawczym. |
| --- | --- |

f)

od dnia 1 lipca 2020 r. średni indywidualny poziom emisji CO2 dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanych w Unii w poprzednim okresie sprawozdawczym.

Wykaz ten, który ma zostać opublikowany do 30 kwietnia 2021 r., zawiera emisje odniesienia CO2, o których mowa w art. 1 akapit drugi.

2.   Komisja przyjmuje zgodnie z art. 17 akty delegowane w celu dostosowania emisji odniesienia CO2 zgodnie z następującymi zasadami:

| a) | w przypadku gdy wagi profili zadań lub wartości ładowności zostały dostosowane na podstawie art. 14 ust. 1 lit. b) lub c), przez zastosowanie procedury określonej w pkt 1 załącznika II; |
| --- | --- |

a)

w przypadku gdy wagi profili zadań lub wartości ładowności zostały dostosowane na podstawie art. 14 ust. 1 lit. b) lub c), przez zastosowanie procedury określonej w pkt 1 załącznika II;

| b) | w przypadku gdy współczynniki korekty zostały określone zgodnie z art. 14 ust. 2, przez zastosowanie tych współczynników korekty do emisji odniesienia CO2; |
| --- | --- |

b)

w przypadku gdy współczynniki korekty zostały określone zgodnie z art. 14 ust. 2, przez zastosowanie tych współczynników korekty do emisji odniesienia CO2;

| c) | w przypadku gdy nadmierny wzrost emisji odniesienia CO2 został określony według metody, o której mowa w art. 10, przez dokonanie korekty emisji odniesienia CO2 do dnia 30 kwietnia 2022 r. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy nadmierny wzrost emisji odniesienia CO2 został określony według metody, o której mowa w art. 10, przez dokonanie korekty emisji odniesienia CO2 do dnia 30 kwietnia 2022 r.

Komisja publikuje dostosowane wartości emisji odniesienia CO2 i stosuje te wartości do obliczania docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 producenta mających zastosowanie w okresach sprawozdawczych rozpoczynających się od dnia rozpoczęcia stosowania aktów delegowanych dostosowujących te wartości.

Artykuł 12

Emisje CO2 i zużycie energii w rzeczywistych warunkach jazdy

1.   Komisja monitoruje i ocenia reprezentatywność dla rzeczywistych warunków jazdy wartości zużycia energii i emisji CO2 określonych w ramach rozporządzenia (WE) nr 595/2009.

Ponadto Komisja regularnie gromadzi dane dotyczące wartości emisji CO2 i zużycia energii w rzeczywistych warunkach jazdy w przypadku pojazdów ciężkich, posługując się pokładowymi urządzeniami monitorowania zużycia paliwa lub energii, począwszy od nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanych od dnia rozpoczęcia stosowania środków, o których mowa w art. 5c lit. b) rozporządzenia (WE) nr 595/2009.

Komisja zapewnia, aby informacje o zmianach tej reprezentatywności w czasie były podawane do wiadomości publicznej.

2.   Do celów ust. 1 niniejszego artykułu Komisja zapewnia, aby– począwszy od dnia rozpoczęcia stosowania środków, o których mowa w art. 5c lit. b) rozporządzenia (WE) nr 595/2009 – następujące parametry związane z emisjami CO2 i zużyciem energii w rzeczywistych warunkach jazdy w przypadku pojazdów ciężkich były jej udostępniane w regularnych odstępach czasu przez producentów, organy krajowe lub w drodze bezpośredniego transferu danych z pojazdów, w zależności od przypadku:

| a) | numer identyfikacyjny pojazdu; |
| --- | --- |

a)

numer identyfikacyjny pojazdu;

| b) | zużycie paliwa i energii elektrycznej; |
| --- | --- |

b)

zużycie paliwa i energii elektrycznej;

| c) | całkowita przebyta odległość; |
| --- | --- |

c)

całkowita przebyta odległość;

| d) | ładowność; |
| --- | --- |

d)

ładowność;

| e) | w przypadku hybrydowych elektrycznych pojazdów ciężkich z doładowaniem zewnętrznym – zużycie paliwa i energii elektrycznej oraz przebyta odległość dla poszczególnych rodzajów zasilania; |
| --- | --- |

e)

w przypadku hybrydowych elektrycznych pojazdów ciężkich z doładowaniem zewnętrznym – zużycie paliwa i energii elektrycznej oraz przebyta odległość dla poszczególnych rodzajów zasilania;

| f) | inne parametry niezbędne do wypełnienia obowiązków określonych w ust. 1 niniejszego artykułu. |
| --- | --- |

f)

inne parametry niezbędne do wypełnienia obowiązków określonych w ust. 1 niniejszego artykułu.

Komisja przetwarza dane otrzymane na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu, by stworzyć zanonimizowany i zagregowany zbiór danych, w tym z podziałem na producentów, do celów ust. 1. Numer identyfikacyjny pojazdu wykorzystuje się wyłącznie do tego przetwarzania danych i nie przechowuje się go dłużej, niż jest to niezbędne do realizacji tego celu.

3.   Aby zapobiec powiększaniu się rozbieżności rzeczywistych wielkości emisji, najpóźniej dwa lata i pięć miesięcy od dnia rozpoczęcia stosowania środków, o których mowa w art. 5c lit. b) rozporządzenia (WE) nr 595/2009, Komisja oceni, w jaki sposób dane dotyczące zużycia paliwa i energii można wykorzystać do zapewnienia, aby wartości emisji CO2 i zużycia energii przez pojazdy określone zgodnie z tym rozporządzeniem nadal reprezentowały rzeczywiste emisje w czasie w przypadku każdego producenta.

Komisja będzie monitorować zmiany rozbieżności, o których mowa w akapicie pierwszym, i składać na ten temat coroczne sprawozdania oraz, aby zapobiec zwiększeniu się tych rozbieżności, w 2027 r. oceni wykonalność wprowadzenia od 2030 r. mechanizmu dostosowywania średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 i, w stosownych przypadkach, przedłoży wniosek ustawodawczy umożliwiający wprowadzenie takiego mechanizmu.

4.   Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych szczegółową procedurę gromadzenia i przetwarzania danych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Artykuł 13

Weryfikacja emisji CO2 z eksploatowanych pojazdów ciężkich dopuszczonych do użytku

1.   Producenci zapewniają, aby wartości emisji CO2 i zużycia paliwa podane w dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów, o której mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/2400, odpowiadały emisjom CO2 i zużyciu paliwa przez eksploatowane pojazdy ciężkie zgodnie z tym rozporządzeniem.

2.   Po wejściu w życie procedur, o których mowa w ust. 4, organy udzielające homologacji typu w odniesieniu do producentów, którym udzieliły zezwolenia na posługiwanie się narzędziem do symulacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego, na podstawie odpowiednich i reprezentatywnych próbek pojazdów sprawdzają, czy wartości emisji CO2 i zużycia paliwa figurujące w dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów odpowiadają emisjom CO2 i zużyciu paliwa przez eksploatowane pojazdy ciężkie zgodnie z tym rozporządzeniem i środkami wykonawczymi do niego, uwzględniając między innymi posługiwanie się dostępnymi danymi z pokładowych urządzeń monitorowania zużycia paliwa lub energii.

Organy udzielające homologacji typu sprawdzają również, czy nie ma na pokładzie pojazdu lub współpracujących z pojazdami objętymi próbą jakichkolwiek systemów, które sztucznie poprawiają wyniki pojazdu w badaniach lub w ramach obliczeń wykonywanych do celów certyfikacji emisji CO2 i zużycia paliwa, między innymi posługując się danymi z pokładowych urządzeń monitorujących zużycie paliwa lub energii.

3.   Jeżeli podczas weryfikacji przeprowadzonej na podstawie ust. 2 zostanie stwierdzone, że wartości emisji CO2 i zużycia paliwa sobie nie odpowiadają, czego nie można przypisać nieprawidłowemu działaniu narzędzia do symulacji, lub zostaną wykryte inne strategie sztucznie poprawiające wyniki pojazdu, oprócz podjęcia niezbędnych środków określonych w rozdziale XI rozporządzenia (UE) 2018/858 organ odpowiedzialny za homologację typu zapewnia, w zależności od przypadku, korektę dokumentacji informacyjnej przeznaczonej dla klientów, certyfikatów zgodności i świadectw dopuszczenia indywidualnego.

4.   Komisja określa w drodze aktów wykonawczych procedury weryfikacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Przed przyjęciem aktów wykonawczych, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 17 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie zasad przewodnich i kryteriów określania procedur, o których mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 14

Zmiany w załącznikach I i II

1.   W celu zapewnienia, aby parametry techniczne stosowane do obliczania średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta na podstawie art. 4 oraz obliczania docelowych indywidualnych poziomów emisji CO2 na podstawie art. 6 uwzględniały postęp techniczny i rozwój logistyki transportu towarowego, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 17 w celu zmiany następujących przepisów określonych w załącznikach I i II:

| a) | pozycji dotyczących typu kabiny i mocy silnika określonych w tabeli 1 w załączniku I oraz definicji „kabiny sypialnej” i „kabiny dziennej”, o których mowa w tej tabeli; |
| --- | --- |

a)

pozycji dotyczących typu kabiny i mocy silnika określonych w tabeli 1 w załączniku I oraz definicji „kabiny sypialnej” i „kabiny dziennej”, o których mowa w tej tabeli;

| b) | wag profilu zadań określonych w tabeli 2 w załączniku I; |
| --- | --- |

b)

wag profilu zadań określonych w tabeli 2 w załączniku I;

| c) | wartości ładowności określonych w tabeli 3 w załączniku I oraz współczynników korekty ładowności określonych w tabeli 1 w załączniku II; |
| --- | --- |

c)

wartości ładowności określonych w tabeli 3 w załączniku I oraz współczynników korekty ładowności określonych w tabeli 1 w załączniku II;

| d) | rocznych wartości przebiegu określonych w tabeli 4 w załączniku I. |
| --- | --- |

d)

rocznych wartości przebiegu określonych w tabeli 4 w załączniku I.

2.   W przypadku gdy procedury homologacji typu ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 595/2009 i w środkach wykonawczych do niego zmienia się, wprowadzając zmiany inne niż te, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c) niniejszego artykułu, w taki sposób, że poziom emisji odniesienia CO2 reprezentatywnych pojazdów określony zgodnie z niniejszym ustępem wzrasta lub spada o więcej niż 5 g CO2/km, Komisja, zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy lit. b), stosuje współczynnik korekty do emisji odniesienia CO2 obliczany zgodnie ze wzorem określonym w pkt 2 załącznika II.

3.   Komisja, w drodze aktów wykonawczych, ustanawia metodę określania jednego lub większej liczby pojazdów reprezentatywnych dla podgrupy pojazdów, w tym ich wagi statystyczne, na podstawie których określa się dostosowanie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, uwzględniając dane z monitorowania przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956 oraz parametry techniczne pojazdów określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2400. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 15

Monitorowanie i sprawozdawczość

1.   Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat skuteczności niniejszego rozporządzenia, celu redukcji emisji CO2 oraz poziomu mechanizmu zachęt dotyczącego bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich mającego zastosowanie od 2030 r., ustalenia celów redukcji emisji CO2 dla innych typów pojazdów ciężkich, w tym przyczep, autobusów i autokarów oraz pojazdów specjalistycznych, a także wprowadzenia dla pojazdów ciężkich wiążących celów redukcji emisji CO2 na 2035 r. i na okres po roku 2040. Cel na 2030 r. ocenia się zgodnie z zobowiązaniami Unii Europejskiej wynikającymi z porozumienia paryskiego.

2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, będzie również zawierać w szczególności następujące elementy:

| a) | ocenę skuteczności systemu jednostek emisji i długów emisyjnych, o którym mowa w art. 7, a także ocenę zasadności przedłużenia jego stosowania do 2030 r. i w kolejnych latach; |
| --- | --- |

a)

ocenę skuteczności systemu jednostek emisji i długów emisyjnych, o którym mowa w art. 7, a także ocenę zasadności przedłużenia jego stosowania do 2030 r. i w kolejnych latach;

| b) | ocenę wprowadzenia bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, z uwzględnieniem celów określonych w dyrektywie 2009/33/WE, oraz ocenę stosownych parametrów i warunków mających wpływ na wprowadzanie takich pojazdów ciężkich do obrotu; |
| --- | --- |

b)

ocenę wprowadzenia bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich, z uwzględnieniem celów określonych w dyrektywie 2009/33/WE, oraz ocenę stosownych parametrów i warunków mających wpływ na wprowadzanie takich pojazdów ciężkich do obrotu;

| c) | ocenę skuteczności mechanizmu zachęt dotyczącego bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich określonego w art. 5 oraz adekwatności jego różnych elementów w perspektywie dostosowania go na okres po 2025 r. poprzez ewentualne zróżnicowanie go według zasięgu przy jeździe bezemisyjnej i według podgrup pojazdów, w powiązaniu z współczynnikiem ważenia przebiegu i ładowności, przy czym data rozpoczęcia jego stosowania musi być odległa o co najmniej trzy lata; |
| --- | --- |

c)

ocenę skuteczności mechanizmu zachęt dotyczącego bezemisyjnych i niskoemisyjnych pojazdów ciężkich określonego w art. 5 oraz adekwatności jego różnych elementów w perspektywie dostosowania go na okres po 2025 r. poprzez ewentualne zróżnicowanie go według zasięgu przy jeździe bezemisyjnej i według podgrup pojazdów, w powiązaniu z współczynnikiem ważenia przebiegu i ładowności, przy czym data rozpoczęcia jego stosowania musi być odległa o co najmniej trzy lata;

| d) | ocenę rozwoju niezbędnej infrastruktury ładowania i uzupełniania paliwa, możliwości wprowadzenia norm emisji CO2 dotyczących silnika, w szczególności odnoszących się do pojazdów specjalistycznych, oraz reprezentatywności wartości emisji CO2 i zużycia paliwa w rzeczywistych warunkach jazdy, określanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400; |
| --- | --- |

d)

ocenę rozwoju niezbędnej infrastruktury ładowania i uzupełniania paliwa, możliwości wprowadzenia norm emisji CO2 dotyczących silnika, w szczególności odnoszących się do pojazdów specjalistycznych, oraz reprezentatywności wartości emisji CO2 i zużycia paliwa w rzeczywistych warunkach jazdy, określanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/2400;

| e) | wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia – kwestie dotyczące pojazdów ciężkich oraz zespołów pojazdów z uwzględnieniem mas i wymiarów mających zastosowanie do transportu krajowego, na przykład koncepcji modułowych i intermodalnych, a także ewentualne aspekty bezpieczeństwa i skuteczności transportu oraz skutki intermodalne, ekologiczne i infrastrukturalne, efekt odbicia, jak również położenie geograficzne państw członkowskich; |
| --- | --- |

e)

wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia – kwestie dotyczące pojazdów ciężkich oraz zespołów pojazdów z uwzględnieniem mas i wymiarów mających zastosowanie do transportu krajowego, na przykład koncepcji modułowych i intermodalnych, a także ewentualne aspekty bezpieczeństwa i skuteczności transportu oraz skutki intermodalne, ekologiczne i infrastrukturalne, efekt odbicia, jak również położenie geograficzne państw członkowskich;

| f) | ocenę narzędzia do symulacji VECTO w celu zapewnienia ciągłej i terminowej aktualizacji tego narzędzia; |
| --- | --- |

f)

ocenę narzędzia do symulacji VECTO w celu zapewnienia ciągłej i terminowej aktualizacji tego narzędzia;

| g) | ocenę możliwości opracowania szczegółowej metody uwzględnienia potencjalnego wkładu, jaki w redukcję emisji CO2 może wnieść stosowanie syntetycznych i zaawansowanych alternatywnych odnawialnych paliw płynnych i gazowych, w tym e-paliw, wytwarzanych z użyciem energii odnawialnej i spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju i redukcji emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (17); |
| --- | --- |

g)

ocenę możliwości opracowania szczegółowej metody uwzględnienia potencjalnego wkładu, jaki w redukcję emisji CO2 może wnieść stosowanie syntetycznych i zaawansowanych alternatywnych odnawialnych paliw płynnych i gazowych, w tym e-paliw, wytwarzanych z użyciem energii odnawialnej i spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju i redukcji emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (17);

| h) | ocenę wykonalności wprowadzenia otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego mechanizmu łączenia zasobów między producentami; |
| --- | --- |

h)

ocenę wykonalności wprowadzenia otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego mechanizmu łączenia zasobów między producentami;

| i) | ocenę wysokości opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 w celu zadbania o to, by opłata przewyższała średnie koszty krańcowe technologii niezbędnych do osiągnięcia docelowych poziomów emisji CO2. |
| --- | --- |

i)

ocenę wysokości opłaty z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 w celu zadbania o to, by opłata przewyższała średnie koszty krańcowe technologii niezbędnych do osiągnięcia docelowych poziomów emisji CO2.

3.   Do sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, zostanie dołączony, w stosownym przypadku, wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany niniejszego rozporządzenia.

4.   W ramach oceny na podstawie art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/631 Komisja oceni możliwość przeznaczenia dochodów z opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji CO2 na konkretny fundusz lub odpowiedni program w celu zapewnienia sprawiedliwej transformacji gospodarki w gospodarkę neutralną dla klimatu, o której mowa w art. 4 ust. 1 porozumienia paryskiego, w szczególności aby wspierać przekwalifikowanie, podnoszenie kwalifikacji i innych szkoleń w zakresie kwalifikacji pracowników oraz relokację pracowników w sektorze motoryzacyjnym we wszystkich państwach członkowskich, których to dotyczy, w szczególności w regionach i społecznościach najbardziej dotkniętych transformacją. W stosownych przypadkach najpóźniej do 2027 r. Komisja przedstawi odpowiedni wniosek ustawodawczy.

5.   Nie później niż w 2023 r. Komisja oceni możliwość opracowania wspólnej unijnej metody oceny i spójnej sprawozdawczości w odniesieniu do danych dotyczących emisji CO2 w całym cyklu życia nowych pojazdów ciężkich wprowadzonych do obrotu na rynku Unii. Komisja przekaże tę ocenę Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, a wraz z nią, w stosownych przypadkach, propozycje środków następczych, takich jak wnioski ustawodawcze.

Artykuł 16

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspiera Komitet ds. Zmian Klimatu, o którym mowa w art. 44 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (18). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 17

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 4 akapit drugi i w art. 14 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 14 sierpnia 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 4 akapit drugi i w art. 14 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 4 akapit drugi i art. 14 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 18

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 595/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 595/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu:

  „Do celów art. 5a, 5b i 5c niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie również do pojazdów kategorii O3 i O4.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 2 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Do celów art. 5a, 5b i 5c niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie również do pojazdów kategorii O3 i O4.”;

3

4

| 2) | dodaje się artykuły w brzmieniu:

  „Artykuł 5a
  Szczegółowe wymagania wobec producentów w odniesieniu do efektywności środowiskowej pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4


  1.   Producenci dopilnowują, by nowe pojazdy kategorii O3 i O4 sprzedawane, rejestrowane lub dopuszczane do ruchu spełniały następujące wymagania:






  a) | wpływ tych pojazdów na emisje CO2, zużycie paliwa, zużycie energii elektrycznej i zasięg przy jeździe bezemisyjnej w przypadku pojazdów silnikowych określa się zgodnie z metodą, o której mowa w art. 5c lit. a); |
| --- | --- | --- |

2)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 5a

Szczegółowe wymagania wobec producentów w odniesieniu do efektywności środowiskowej pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4

1.   Producenci dopilnowują, by nowe pojazdy kategorii O3 i O4 sprzedawane, rejestrowane lub dopuszczane do ruchu spełniały następujące wymagania:

a)

wpływ tych pojazdów na emisje CO2, zużycie paliwa, zużycie energii elektrycznej i zasięg przy jeździe bezemisyjnej w przypadku pojazdów silnikowych określa się zgodnie z metodą, o której mowa w art. 5c lit. a);

| b) | są one wyposażone w urządzenia pokładowe służące do monitorowania i rejestrowania ładowności zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 5c lit. b). |
| --- | --- |

b)

są one wyposażone w urządzenia pokładowe służące do monitorowania i rejestrowania ładowności zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 5c lit. b).

2.   Producenci dopilnowują, by nowe pojazdy kategorii M2, M3, N2 i N3 sprzedawane, rejestrowane lub dopuszczane do ruchu były wyposażone w urządzenia pokładowe służące do monitorowania i rejestrowania zużycia paliwa lub energii, ładowności i przebiegu zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 5c lit. b).

Dopilnowują oni również, by zasięg przy jeździe bezemisyjnej i zużycie energii elektrycznej w przypadku tych pojazdów były określane zgodnie z metodą, o której mowa w art. 5c lit. c).

Artykuł 5b

Szczegółowe wymagania wobec państw członkowskich w odniesieniu do efektywności środowiskowej pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4

1.   Zgodnie ze środkami wykonawczymi, o których mowa w art. 5c, organy krajowe odmawiają udzielenia homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu w odniesieniu do nowych pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4, które nie spełniają wymogów określonych w tych środkach wykonawczych.

2.   Zgodnie ze środkami wykonawczymi, o których mowa w art. 5c, organy krajowe zakazują sprzedaży, rejestrowania lub dopuszczania do użytku nowych pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4, które nie spełniają wymogów określonych w tych środkach wykonawczych.

Artykuł 5c

Środki służące określeniu niektórych aspektów efektywności środowiskowej pojazdów kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4

Do dnia 31 grudnia 2021 r. Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmie następujące środki:

| a) | metodę oceny parametrów pojazdów kategorii O3 i O4 w odniesieniu do ich wpływu na emisje CO2, zużycia paliwa, zużycia energii elektrycznej oraz zasięgów przy jeździe bezemisyjnej pojazdów silnikowych; |
| --- | --- |

a)

metodę oceny parametrów pojazdów kategorii O3 i O4 w odniesieniu do ich wpływu na emisje CO2, zużycia paliwa, zużycia energii elektrycznej oraz zasięgów przy jeździe bezemisyjnej pojazdów silnikowych;

| b) | wymogi techniczne dotyczące wyposażenia w urządzenia pokładowe w celu monitorowania i rejestrowania zużycia paliwa lub energii oraz przebiegu pojazdów silnikowych kategorii M2, M3, N2 i N3, jak również w celu określania i rejestrowania ładowności lub całkowitej masy pojazdów o parametrach określonych w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b), c) lub d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 (*1) oraz ich zespołów z pojazdami kategorii O3 i O4, w tym w razie konieczności przekazywania danych między pojazdami w ramach zespołu pojazdów; |
| --- | --- |

b)

wymogi techniczne dotyczące wyposażenia w urządzenia pokładowe w celu monitorowania i rejestrowania zużycia paliwa lub energii oraz przebiegu pojazdów silnikowych kategorii M2, M3, N2 i N3, jak również w celu określania i rejestrowania ładowności lub całkowitej masy pojazdów o parametrach określonych w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b), c) lub d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 (*1) oraz ich zespołów z pojazdami kategorii O3 i O4, w tym w razie konieczności przekazywania danych między pojazdami w ramach zespołu pojazdów;

| c) | metodę określania zasięgu przy jeździe bezemisyjnej i zużycia energii elektrycznej w przypadku nowych pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3. |
| --- | --- |

c)

metodę określania zasięgu przy jeździe bezemisyjnej i zużycia energii elektrycznej w przypadku nowych pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 13a.

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 202).”;"

*1

2

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 13a
  Procedura komitetowa

  1.   Komisję wspomaga Komitet Techniczny ds. Pojazdów Silnikowych ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 (*2). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.


  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.


  3.   W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.



  (*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. L 151 z 14.6.2018, s. 1).”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga Komitet Techniczny ds. Pojazdów Silnikowych ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 (*2). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

3.   W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

(*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. L 151 z 14.6.2018, s. 1).”."

*2

Artykuł 19

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2018/956

W rozporządzeniu (UE) 2018/956 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 3
  Definicje
  Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*3), w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 (*4)



  (*3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1)."


  (*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 202).”;" |
| --- | --- |

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*3), w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 (*4)

(*3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1)."

*3

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz dyrektywę Rady 96/53/WE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 202).”;"

*4

2

| 2) | art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. państwa członkowskie monitorują dane określone w załączniku I część A dotyczące nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanych po raz pierwszy w Unii.
  Do dnia 30 września każdego roku, począwszy od roku 2020, właściwe organy państw członkowskich zgłaszają Komisji dane za poprzedni okres sprawozdawczy – od 1 lipca do dnia 30 czerwca – zgodnie z procedurą sprawozdawczości określoną w załączniku II.
  Jeżeli chodzi o 2019 r., dane przekazane do dnia 30 września 2020 r. obejmą dane zarejestrowane od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.
  Dane dotyczące nowych pojazdów ciężkich, które były wcześniej zarejestrowane poza Unią, nie podlegają monitorowaniu i zgłaszaniu, chyba że rejestracji tej dokonano w okresie krótszym niż trzy miesiące przed rejestracją w Unii.”; |
| --- | --- |

2)

art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. państwa członkowskie monitorują dane określone w załączniku I część A dotyczące nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanych po raz pierwszy w Unii.

Do dnia 30 września każdego roku, począwszy od roku 2020, właściwe organy państw członkowskich zgłaszają Komisji dane za poprzedni okres sprawozdawczy – od 1 lipca do dnia 30 czerwca – zgodnie z procedurą sprawozdawczości określoną w załączniku II.

Jeżeli chodzi o 2019 r., dane przekazane do dnia 30 września 2020 r. obejmą dane zarejestrowane od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.

Dane dotyczące nowych pojazdów ciężkich, które były wcześniej zarejestrowane poza Unią, nie podlegają monitorowaniu i zgłaszaniu, chyba że rejestracji tej dokonano w okresie krótszym niż trzy miesiące przed rejestracją w Unii.”;

| 3) | art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Począwszy od lat początkowych określonych w załączniku I część B pkt 1 producenci pojazdów ciężkich monitorują dane określone w załączniku I część B pkt 2 dla każdego nowego pojazdu ciężkiego.
  Do dnia 30 września każdego roku, począwszy od lat początkowych określonych w załączniku I część B pkt 1, producenci pojazdów ciężkich zgłaszają Komisji te dane dla każdego nowego pojazdu ciężkiego wraz z datą przeprowadzenia symulacji przypadającą w poprzednim okresie sprawozdawczym – od 1 lipca do 30 czerwca – zgodnie z procedurą sprawozdawczości określoną w załączniku II.
  Jeżeli chodzi o 2019 r., producenci przekazują dane dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich wraz z datą przeprowadzenia symulacji przypadającą w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2020 r.
  Data przeprowadzenia symulacji jest datą zgłaszaną zgodnie z pozycją 71 w załączniku I część B pkt 2.”; |
| --- | --- |

3)

art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Począwszy od lat początkowych określonych w załączniku I część B pkt 1 producenci pojazdów ciężkich monitorują dane określone w załączniku I część B pkt 2 dla każdego nowego pojazdu ciężkiego.

Do dnia 30 września każdego roku, począwszy od lat początkowych określonych w załączniku I część B pkt 1, producenci pojazdów ciężkich zgłaszają Komisji te dane dla każdego nowego pojazdu ciężkiego wraz z datą przeprowadzenia symulacji przypadającą w poprzednim okresie sprawozdawczym – od 1 lipca do 30 czerwca – zgodnie z procedurą sprawozdawczości określoną w załączniku II.

Jeżeli chodzi o 2019 r., producenci przekazują dane dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich wraz z datą przeprowadzenia symulacji przypadającą w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2020 r.

Data przeprowadzenia symulacji jest datą zgłaszaną zgodnie z pozycją 71 w załączniku I część B pkt 2.”;

| 4) | art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Do dnia 30 kwietnia każdego roku Komisja publikuje sprawozdanie roczne zawierające przeprowadzoną przez nią analizę danych przekazanych przez państwa członkowskie i producentów za poprzedni okres sprawozdawczy.”; |
| --- | --- |

4)

art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Do dnia 30 kwietnia każdego roku Komisja publikuje sprawozdanie roczne zawierające przeprowadzoną przez nią analizę danych przekazanych przez państwa członkowskie i producentów za poprzedni okres sprawozdawczy.”;

| 5) | pkt 3.2 załącznika II otrzymuje brzmienie:






  „3.2. | Dane dotyczące pojazdów ciężkich zarejestrowanych w poprzednim okresie sprawozdawczym i zapisane w rejestrze podaje się do wiadomości publicznej do dnia 30 kwietnia każdego roku, począwszy od 2021 r., z wyjątkiem danych określonych w art. 6 ust. 1.”. |
| --- | --- | --- |

5)

pkt 3.2 załącznika II otrzymuje brzmienie:

„3.2.

Dane dotyczące pojazdów ciężkich zarejestrowanych w poprzednim okresie sprawozdawczym i zapisane w rejestrze podaje się do wiadomości publicznej do dnia 30 kwietnia każdego roku, począwszy od 2021 r., z wyjątkiem danych określonych w art. 6 ust. 1.”.

Artykuł 20

Zmiany w dyrektywie 96/53/WE

W dyrektywie 96/53/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 2 po definicji „pojazdu napędzanego paliwem alternatywnym” dodaje się następującą definicję:






  „— | »pojazd bezemisyjny« oznacza bezemisyjny pojazd ciężki zdefiniowany w art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 (*5), |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 2 po definicji „pojazdu napędzanego paliwem alternatywnym” dodaje się następującą definicję:

„—

»pojazd bezemisyjny« oznacza bezemisyjny pojazd ciężki zdefiniowany w art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 (*5),

*5

(*5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1242 z dnia 20 czerwca 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych pojazdów ciężkich oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 i (UE) 2018/956 oraz Rady dyrektywę 96/53/WE (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 202).”;"

*5

2

| 2) | art. 10b otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 10b
  Maksymalne dopuszczalne masy pojazdów napędzanych paliwem alternatywnym lub pojazdów bezemisyjnych są określone w pkt 2.2.1, 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4, 2.3.1, 2.3.2 i 2.4 załącznika I.
  Pojazdy napędzane paliwem alternatywnym lub pojazdy bezemisyjne muszą również przestrzegać ograniczeń w zakresie maksymalnego dopuszczalnego nacisku osi określonych w pkt 3 załącznika I.
  Dodatkowa masa, którą muszą mieć pojazdy napędzane paliwem alternatywnym lub pojazdy bezemisyjne, jest określana na podstawie dokumentacji dostarczanej przez producenta w momencie homologacji danego pojazdu. Ta dodatkowa masa musi być podana w oficjalnym dokumencie wymaganym zgodnie z art. 6.
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 10h w celu aktualizowania na potrzeby niniejszej dyrektywy wykazu paliw alternatywnych, o których mowa w art. 2 i które wymagają dodatkowej masy. Szczególnie ważne jest, aby przed przyjęciem tych aktów delegowanych Komisja działała zgodnie ze swoją zwyczajową praktyką i prowadziła konsultacje z ekspertami, w tym z ekspertami z państw członkowskich.”; |
| --- | --- |

2)

art. 10b otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10b

Maksymalne dopuszczalne masy pojazdów napędzanych paliwem alternatywnym lub pojazdów bezemisyjnych są określone w pkt 2.2.1, 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4, 2.3.1, 2.3.2 i 2.4 załącznika I.

Pojazdy napędzane paliwem alternatywnym lub pojazdy bezemisyjne muszą również przestrzegać ograniczeń w zakresie maksymalnego dopuszczalnego nacisku osi określonych w pkt 3 załącznika I.

Dodatkowa masa, którą muszą mieć pojazdy napędzane paliwem alternatywnym lub pojazdy bezemisyjne, jest określana na podstawie dokumentacji dostarczanej przez producenta w momencie homologacji danego pojazdu. Ta dodatkowa masa musi być podana w oficjalnym dokumencie wymaganym zgodnie z art. 6.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 10h w celu aktualizowania na potrzeby niniejszej dyrektywy wykazu paliw alternatywnych, o których mowa w art. 2 i które wymagają dodatkowej masy. Szczególnie ważne jest, aby przed przyjęciem tych aktów delegowanych Komisja działała zgodnie ze swoją zwyczajową praktyką i prowadziła konsultacje z ekspertami, w tym z ekspertami z państw członkowskich.”;

| 3) | w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:






  a) | w pkt 2.2.1, 2.2.2, 2.2.3 i 2.2.4 w drugiej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

  „W przypadku zespołów pojazdów, w tym pojazdów napędzanych paliwem alternatywnym lub pojazdów bezemisyjnych, maksymalne dopuszczalne masy przewidziane w niniejszej sekcji zwiększa się odpowiednio o dodatkową masę z racji technologii paliwa alternatywnego lub technologii bezemisyjnej wynoszącą maksymalnie 1 tonę i maksymalnie 2 tony.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 2.2.1, 2.2.2, 2.2.3 i 2.2.4 w drugiej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku zespołów pojazdów, w tym pojazdów napędzanych paliwem alternatywnym lub pojazdów bezemisyjnych, maksymalne dopuszczalne masy przewidziane w niniejszej sekcji zwiększa się odpowiednio o dodatkową masę z racji technologii paliwa alternatywnego lub technologii bezemisyjnej wynoszącą maksymalnie 1 tonę i maksymalnie 2 tony.”;

| b) | w pkt 2.3.1 w drugiej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Pojazdy bezemisyjne: maksymalną dopuszczalną masę 18 ton zwiększa się o dodatkową masę wymaganą z racji technologii bezemisyjnych wynoszącą maksymalnie 2 tony.”; |
| --- | --- |

b)

w pkt 2.3.1 w drugiej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

„Pojazdy bezemisyjne: maksymalną dopuszczalną masę 18 ton zwiększa się o dodatkową masę wymaganą z racji technologii bezemisyjnych wynoszącą maksymalnie 2 tony.”;

| c) | w pkt 2.3.2 w trzeciej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Trójosiowe pojazdy bezemisyjne: maksymalną dopuszczalną masę 25 ton lub 26 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w podwójne opony i zawieszenie pneumatyczne lub zawieszenie uznawane w Unii za równorzędne, zgodnie z definicją w załączniku II, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w podwójne opony, a maksymalna masa każdej osi nie przekracza 9,5 tony, zwiększa się o dodatkową masę wymaganą z racji technologii bezemisyjnych wynoszącą maksymalnie 2 tony.”; |
| --- | --- |

c)

w pkt 2.3.2 w trzeciej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

„Trójosiowe pojazdy bezemisyjne: maksymalną dopuszczalną masę 25 ton lub 26 ton, jeżeli oś napędowa jest wyposażona w podwójne opony i zawieszenie pneumatyczne lub zawieszenie uznawane w Unii za równorzędne, zgodnie z definicją w załączniku II, albo jeżeli każda z osi napędowych jest wyposażona w podwójne opony, a maksymalna masa każdej osi nie przekracza 9,5 tony, zwiększa się o dodatkową masę wymaganą z racji technologii bezemisyjnych wynoszącą maksymalnie 2 tony.”;

| d) | w pkt 2.4 w trzeciej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

  „Trójosiowe autobusy przegubowe będące pojazdami bezemisyjnymi: maksymalną dopuszczalną masę 28 ton zwiększa się o dodatkową masę wymaganą z racji technologii bezemisyjnych wynoszącą maksymalnie 2 tony.”. |
| --- | --- |

d)

w pkt 2.4 w trzeciej kolumnie dodaje się akapit w brzmieniu:

„Trójosiowe autobusy przegubowe będące pojazdami bezemisyjnymi: maksymalną dopuszczalną masę 28 ton zwiększa się o dodatkową masę wymaganą z racji technologii bezemisyjnych wynoszącą maksymalnie 2 tony.”.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 62 z 15.2.2019, s. 286.

1

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 13 czerwca 2019 r.

2

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 z dnia 17 kwietnia 2019 r. określające normy emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 443/2009 i (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 13).

3

2

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/842 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie wiążących rocznych redukcji emisji gazów cieplarnianych osiąganych przez państwa członkowskie od 2021 r. do 2030 r. przyczyniających się do działań w dziedzinie klimatu w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Porozumienia paryskiego oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 26).

4

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1).

5

(6)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/2400 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 w odniesieniu do określania emisji CO2 i zużycia paliwa przez pojazdy ciężkie i zmieniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011 (Dz.U. L 349 z 29.12.2017, s. 1).

6

2

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/956 z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji CO2 z nowych pojazdów ciężkich i zużycia paliwa przez takie pojazdy (Dz.U. L 173 z 9.7.2018, s. 1).

7

2

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/33/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Dz.U. L 120 z 15.5.2009, s. 5).

8

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1).

9

2

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. L 151 z 14.6.2018, s. 1).

10

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

11

(12)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

12

(13)  Dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiająca dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59).

13

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1).

14

2

(15)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

15

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2007 z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1).

16

(17)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82).

17

(18)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1).

18

---

ZAŁĄCZNIK I

Średnie indywidualne poziomy emisji CO2, doceloweindywidualne poziomy emisji CO2 oraz nadwyżkiemisji CO2

1.   PODGRUPY POJAZDÓW

Każdy nowy pojazd ciężki jest przypisany do jednej z podgrup pojazdówokreślonych w tabeli 1 zgodnie z podanymi w niej warunkami.

Tabela 1

Podgrupy pojazdów (sg)

| Pojazdy ciężkie | Typ kabiny | Moc silnika | Podgrupa pojazdów (sg) |
| --- | --- | --- | --- |
| Samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracjiosi 4x2 i o maksymalnej masie całkowitej > 16 ton | Wszystkie | < 170 kW | 4-UD |
| Kabina dzienna | ≥ 170 kW | 4-RD |
| Kabina sypialna | ≥ 170 kW i < 265 kW |
| Kabina sypialna | ≥ 265 kW | 4-LH |
| Samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracjiosi 6x2 | Kabina dzienna | Wszystkie | 9-RD |
| Kabina sypialna | 9-LH |
| Ciągniki o konfiguracji osi 4x2 i o maksymalnejmasie całkowitej > 16 ton | Kabina dzienna | Wszystkie | 5-RD |
| Kabina sypialna | < 265 kW |
| Kabina sypialna | ≥ 265 kW | 5-LH |
| Ciągniki o konfiguracji osi 6x2 | Kabina dzienna | Wszystkie | 10-RD |
| Kabina sypialna | 10-LH |

Pojazdy ciężkie

Typ kabiny

Moc silnika

Podgrupa pojazdów (sg)

Samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracjiosi 4x2 i o maksymalnej masie całkowitej > 16 ton

Wszystkie

< 170 kW

4-UD

Kabina dzienna

≥ 170 kW

4-RD

Kabina sypialna

≥ 170 kW i < 265 kW

Kabina sypialna

≥ 265 kW

4-LH

Samochody ciężarowe jednoczłonowe o konfiguracjiosi 6x2

Kabina dzienna

Wszystkie

9-RD

Kabina sypialna

9-LH

Ciągniki o konfiguracji osi 4x2 i o maksymalnejmasie całkowitej > 16 ton

Kabina dzienna

Wszystkie

5-RD

Kabina sypialna

< 265 kW

Kabina sypialna

≥ 265 kW

5-LH

Ciągniki o konfiguracji osi 6x2

Kabina dzienna

Wszystkie

10-RD

Kabina sypialna

10-LH

„Kabina sypialna” oznacza typ kabiny zprzedziałem, który znajduje się za siedzeniem kierowcy, przeznaczonymdo spania, zgłaszany zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956.

„Kabina dzienna” oznacza typ kabiny, któranie jest kabiną sypialną.

Jeżeli nowego pojazdu ciężkiego nie można przypisać do podgrupypojazdów, ponieważ nie są dostępne informacje o rodzaju kabiny lubmocy silnika, należy go przypisać do podgrupy pojazdów dalekobieżnych(LH) odpowiadającej jego typowi podwozia (samochód ciężarowy jednoczłonowylub ciągnik) i konfiguracji osi (4x2 lub 6x2).

Jeżeli nowy pojazd ciężki jest przypisany do podgrupy pojazdów4-UD, ale dane dotyczące emisji CO2 w g/km niesą dostępne dla profili zadań UDL lub UDR określonych w tabeli 2 wpkt 2.1, nowy pojazd ciężki należy przypisać do podgrupy pojazdów4-RD.

2.   ŚREDNI INDYWIDUALNY POZIOM EMISJI CO2 PRODUCENTA

2.1.   Indywidualny poziomu emisji CO2 dla nowegopojazdu ciężkiego

Indywidualny poziom emisji CO2 w g/km nowegopojazdu ciężkiego v (CO2v
  ) przypisanego do podgrupy pojazdów sg oblicza się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| mp | oznacza sumę wszystkich profili zadań mp wymienionych w tabeli 2; |
| --- | --- |
| sg | oznacza podgrupę pojazdów, do której przypisano nowy pojazdciężki v zgodnie z pkt 1 niniejszego załącznika; |
| W
  sg,mp | oznacza wagę profilu zadań określoną w tabeli 2; |
| CO2
  v,mp | oznacza emisje CO2 w g/km nowego pojazduciężkiego v określone dla profilu zadań mp i przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE)2018/956. |

Formula

oznacza sumę wszystkich profili zadań mp wymienionych w tabeli 2;

sg

oznacza podgrupę pojazdów, do której przypisano nowy pojazdciężki v zgodnie z pkt 1 niniejszego załącznika;

W
  sg,mp

oznacza wagę profilu zadań określoną w tabeli 2;

CO2
  v,mp

oznacza emisje CO2 w g/km nowego pojazduciężkiego v określone dla profilu zadań mp i przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE)2018/956.

Indywidualny poziom emisji CO2 bezemisyjnegopojazdu ciężkiego ustala się na poziomie 0 g CO2/km.

Indywidualny poziom emisji CO2 pojazdu specjalistycznegojest średnią emisji CO2 w g/km przekazanych zgodniez rozporządzeniem (UE) 2018/956.

Tabela 2

Wagi profili zadań (Wsg,mp)

| Podgrupa pojazdów (sg) | Profil zadań (1) (mp) |
| --- | --- |
| RDL | RDR | LHL | LHR | UDL | UDR | REL, RER, LEL, LER |
| 4-UD | 0 | 0 | 0 | 0 | 0,5 | 0,5 | 0 |
| 4-RD | 0,45 | 0,45 | 0,05 | 0,05 | 0 | 0 | 0 |
| 4-LH | 0,05 | 0,05 | 0,45 | 0,45 | 0 | 0 | 0 |
| 9-RD | 0,27 | 0,63 | 0,03 | 0,07 | 0 | 0 | 0 |
| 9-LH | 0,03 | 0,07 | 0,27 | 0,63 | 0 | 0 | 0 |
| 5-RD | 0,27 | 0,63 | 0,03 | 0,07 | 0 | 0 | 0 |
| 5-LH | 0,03 | 0,07 | 0,27 | 0,63 | 0 | 0 | 0 |
| 10-RD | 0,27 | 0,63 | 0,03 | 0,07 | 0 | 0 | 0 |
| 10-LH | 0,03 | 0,07 | 0,27 | 0,63 | 0 | 0 | 0 |

Podgrupa pojazdów (sg)

Profil zadań (1) (mp)

RDL

RDR

LHL

LHR

UDL

UDR

REL, RER, LEL, LER

4-UD

0

0

0

0

0,5

0,5

0

4-RD

0,45

0,45

0,05

0,05

0

0

0

4-LH

0,05

0,05

0,45

0,45

0

0

0

9-RD

0,27

0,63

0,03

0,07

0

0

0

9-LH

0,03

0,07

0,27

0,63

0

0

0

5-RD

0,27

0,63

0,03

0,07

0

0

0

5-LH

0,03

0,07

0,27

0,63

0

0

0

10-RD

0,27

0,63

0,03

0,07

0

0

0

10-LH

0,03

0,07

0,27

0,63

0

0

0

Definicje profili zadań

| RDL | Transport regionalny, mała ładowność |
| --- | --- |
| RDR | Transport regionalny, ładowność reprezentatywna |
| LHL | Transport długodystansowy, mała ładowność |
| LHR | Transport długodystansowy, ładowność reprezentatywna |
| UDL | Transport miejski, mała ładowność |
| UDR | Transport miejski, ładowność reprezentatywna |
| REL | Transport regionalny (EMS), mała ładowność |
| RER | Transport regionalny (EMS), ładowność reprezentatywna |
| LEL | Transport długodystansowy (EMS), mała ładowność |
| LER | Transport długodystansowy (EMS), ładowność reprezentatywna |

RDL

Transport regionalny, mała ładowność

RDR

Transport regionalny, ładowność reprezentatywna

LHL

Transport długodystansowy, mała ładowność

LHR

Transport długodystansowy, ładowność reprezentatywna

UDL

Transport miejski, mała ładowność

UDR

Transport miejski, ładowność reprezentatywna

REL

Transport regionalny (EMS), mała ładowność

RER

Transport regionalny (EMS), ładowność reprezentatywna

LEL

Transport długodystansowy (EMS), mała ładowność

LER

Transport długodystansowy (EMS), ładowność reprezentatywna

2.2.   Średni indywidualny poziom emisji CO2 wszystkichnowych pojazdów ciężkich w danej podgrupie pojazdów dla danego producenta

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego średniindywidualny poziom emisji CO2 w g/tkm wszystkichnowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg (avgCO2sg
  ) oblicza sięw następujący sposób:

Formula

gdzie:

| v | oznacza sumę obejmującą wszystkie nowe pojazdy ciężkieproducenta w podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniempojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit.a); |
| --- | --- |
| CO2
  v | oznacza indywidualny poziom emisji CO2 nowego pojazdu ciężkiego v określony zgodniez pkt 2.1; |
| Vsg | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich producenta w podgrupiepojazdów sg, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych,zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a); |
| PL
  sg | oznacza średnią ładowność pojazdów w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.5. |

Formula

oznacza sumę obejmującą wszystkie nowe pojazdy ciężkieproducenta w podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniempojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit.a);

CO2
  v

oznacza indywidualny poziom emisji CO2 nowego pojazdu ciężkiego v określony zgodniez pkt 2.1;

Vsg

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich producenta w podgrupiepojazdów sg, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych,zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a);

PL
  sg

oznacza średnią ładowność pojazdów w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.5.

2.3.   Wskaźnik emisji zerowej i niskiej, o którym mowa w art. 5

2.3.1.   Okresy sprawozdawcze od 2019 do 2024 r.

Dla każdego producenta i okresu sprawozdawczego w latach od 2019do 2024 r. wskaźnik emisji zerowej i niskiej (ZLEV), o którym mowaw art. 5, oblicza się w następujący sposób:

Formula
  przy czym minimalna wartość wynosi 0,97

gdzie:

| V | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producenta,które mają właściwości określone w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy,z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapitpierwszy lit. a); |
| --- | --- |
| Vconv | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producenta,które mają właściwości określone w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy,z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapitpierwszy lit. a) oraz z wyłączeniem bezemisyjnych i niskoemisyjnychpojazdów ciężkich; |
| Vzlev | oznacza sumę Vin i Vout,
  gdzie:
  Vin to



  przy czym

  oznacza sumę wszystkich nowych bezemisyjnych i niskoemisyjnychpojazdów ciężkich, które mają właściwości określone w art. 2 ust.1 akapit pierwszy; |
| CO2v | oznacza indywidualny poziom emisji CO2 w g/km bezemisyjnego lub niskoemisyjnego pojazdu ciężkiego v określony zgodnie z pkt 2.1; |
| LETsg | oznacza próg niskoemisyjny podgrupy pojazdów sg, do której pojazd v należyzgodnie z definicją w pkt 2.3.3; |
| Vout | oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych bezemisyjnychpojazdów ciężkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi, pomnożonąprzez 2, przy czym maksymalna wartość wynosi 1,5 % Vconv. |

V

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producenta,które mają właściwości określone w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy,z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapitpierwszy lit. a);

Vconv

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producenta,które mają właściwości określone w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy,z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapitpierwszy lit. a) oraz z wyłączeniem bezemisyjnych i niskoemisyjnychpojazdów ciężkich;

Vzlev

oznacza sumę Vin i Vout,

gdzie:

Vin to
  Formula

przy czym
  Formula
  oznacza sumę wszystkich nowych bezemisyjnych i niskoemisyjnychpojazdów ciężkich, które mają właściwości określone w art. 2 ust.1 akapit pierwszy;

CO2v

oznacza indywidualny poziom emisji CO2 w g/km bezemisyjnego lub niskoemisyjnego pojazdu ciężkiego v określony zgodnie z pkt 2.1;

LETsg

oznacza próg niskoemisyjny podgrupy pojazdów sg, do której pojazd v należyzgodnie z definicją w pkt 2.3.3;

Vout

oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych bezemisyjnychpojazdów ciężkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi, pomnożonąprzez 2, przy czym maksymalna wartość wynosi 1,5 % Vconv.

2.3.2.   Okresy sprawozdawcze począwszy od 2025 r.

Dla każdego producenta i okresu sprawozdawczego wskaźnik emisjizerowej i niskiej (ZLEV), o którym mowa w art. 5, oblicza się w następującysposób:

Formula


  chyba że ta wartość jest większa niż 1 lub mniejsza niż0,97, w którym to przypadku ustala się ją na poziomie 1 lub 0,97,w zależności od przypadku

gdzie:

| x | wynosi 0,02 |
| --- | --- |
| y | oznacza sumę Vin i Vout podzieloną przez Vtotal, gdzie:






  Vin | oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych niskoemisyjnychi bezemisyjnych pojazdów ciężkich, które mają właściwości określonew art. 2 ust. 1 akapit pierwszy, w przypadku gdy każdy z nich liczysię jako ZLEVspecific zgodnie z poniższym wzorem:





  gdzie:






  CO2v | oznacza indywidualny poziom emisji CO2 w g/km bezemisyjnego i niskoemisyjnego pojazdu ciężkiego v określony zgodnie z pkt 2.1; |
| LETsg | oznacza próg niskoemisyjny podgrupy pojazdów sg, do której pojazd v należyzgodnie z definicją w pkt 2.3.3; |
| Vout | oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych bezemisyjnychpojazdów ciężkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi, przyczym maksymalna wartość wynosi 0,035 % Vtotal; |
| Vtotal | oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych pojazdówciężkich danego producenta w tym okresie sprawozdawczym. |

x

wynosi 0,02

y

oznacza sumę Vin i Vout podzieloną przez Vtotal, gdzie:

Vin

oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych niskoemisyjnychi bezemisyjnych pojazdów ciężkich, które mają właściwości określonew art. 2 ust. 1 akapit pierwszy, w przypadku gdy każdy z nich liczysię jako ZLEVspecific zgodnie z poniższym wzorem:

Formula

gdzie:

CO2v

oznacza indywidualny poziom emisji CO2 w g/km bezemisyjnego i niskoemisyjnego pojazdu ciężkiego v określony zgodnie z pkt 2.1;

LETsg

oznacza próg niskoemisyjny podgrupy pojazdów sg, do której pojazd v należyzgodnie z definicją w pkt 2.3.3;

Vout

oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych bezemisyjnychpojazdów ciężkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi, przyczym maksymalna wartość wynosi 0,035 % Vtotal;

Vtotal

oznacza całkowitą liczbę nowo zarejestrowanych pojazdówciężkich danego producenta w tym okresie sprawozdawczym.

jeżeli iloraz Vin/Vtotal jest mniejszy niż 0,0075, współczynnik ZLEVustala się na poziomie 1.

2.3.3.   Próg niskoemisyjny

Próg niskoemisyjny LETsg podgrupy pojazdówsg określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| rCO2
  sg | oznacza emisje odniesienia CO2 dlapodgrupy pojazdów sg, jak określono w pkt 3; |
| --- | --- |
| PLsg | oznacza średnią ładowność w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.5. |

rCO2
  sg

oznacza emisje odniesienia CO2 dlapodgrupy pojazdów sg, jak określono w pkt 3;

PLsg

oznacza średnią ładowność w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.5.

2.4.   Udział nowych pojazdów ciężkich danego producenta w podgrupiepojazdów

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego udziałnowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg (sharesg
  ) oblicza sięw następujący sposób:

Formula

gdzie:

| Vsg | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producentaw podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniem pojazdówspecjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a); |
| --- | --- |
| V | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producenta,z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapitpierwszy lit. a). |

Vsg

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producentaw podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniem pojazdówspecjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a);

V

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producenta,z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 4 akapitpierwszy lit. a).

2.5.   Średnie wartości ładowności wszystkich pojazdów w podgrupie pojazdów

Średnią wartość ładowności pojazdu w podgrupie pojazdów sg (PLsg
  ) oblicza się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| mp | oznacza sumę wszystkich profili zadań mp; |
| --- | --- |
| W
  sg,mp | oznacza wagę profilu zadań określoną w tabeli 2 w pkt2.1; |
| PL

  sg,mp | oznacza wartość ładowności przypisaną pojazdom w podgrupiepojazdów sg dla profilu zadań mp, jak określono w tabeli 3. |

Formula

oznacza sumę wszystkich profili zadań mp;

W
  sg,mp

oznacza wagę profilu zadań określoną w tabeli 2 w pkt2.1;

PL

  sg,mp

oznacza wartość ładowności przypisaną pojazdom w podgrupiepojazdów sg dla profilu zadań mp, jak określono w tabeli 3.

Tabela 3

Wartości ładowności PLsg, mp (w tonach)

| Podgrupa pojazdów sg | Profil zadań (2) mp |
| --- | --- |
| RDL | RDR | LHL | LHR | UDL | UDR | REL | RER | LEL | LER |
| 4-UD | 0,9 | 4,4 | 1,9 | 14 | 0,9 | 4,4 | 3,5 | 17,5 | 3,5 | 26,5 |
| 4-RD |
| 4-LH |
| 5-RD | 2,6 | 12,9 | 2,6 | 19,3 | 2,6 | 12,9 | 3,5 | 17,5 | 3,5 | 26,5 |
| 5-LH |
| 9-RD | 1,4 | 7,1 | 2,6 | 19,3 | 1,4 | 7,1 | 3,5 | 17,5 | 3,5 | 26,5 |
| 9-LH |
| 10-RD | 2,6 | 12,9 | 2,6 | 19,3 | 2,6 | 12,9 | 3,5 | 17,5 | 3,5 | 26,5 |
| 10-LH |

Podgrupa pojazdów sg

Profil zadań (2) mp

RDL

RDR

LHL

LHR

UDL

UDR

REL

RER

LEL

LER

4-UD

0,9

4,4

1,9

14

0,9

4,4

3,5

17,5

3,5

26,5

4-RD

4-LH

5-RD

2,6

12,9

2,6

19,3

2,6

12,9

3,5

17,5

3,5

26,5

5-LH

9-RD

1,4

7,1

2,6

19,3

1,4

7,1

3,5

17,5

3,5

26,5

9-LH

10-RD

2,6

12,9

2,6

19,3

2,6

12,9

3,5

17,5

3,5

26,5

10-LH

2.6.   Współczynnik ważenia przebiegu i ładowności

Współczynnik ważenia przebiegu i ładowności (MPWsg) podgrupy pojazdów sg definiuje sięjako iloczyn rocznego przebiegu określonego w tabeli 4 i wartościładowności dla każdej podgrupy pojazdów określonej w tabeli 3 w pkt2.5, znormalizowany do odpowiedniej wartości dla podgrupy pojazdów5-LH, i oblicza się go w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| AMsg | oznacza roczny przebieg określony w tabeli 4 dla pojazdóww danej podgrupie pojazdów; |
| --- | --- |
| AM
  5-LH | oznacza roczny przebieg określony dla podgrupy pojazdów5-LH w tabeli 4; |
| PLsg | oznacza średnią wartość ładowności, jak określono w pkt2.5; |
| PL
  5-LH | oznacza średnią wartość ładowności dla podgrupy pojazdów5-LH, jak określono w pkt 2.5. |

AMsg

oznacza roczny przebieg określony w tabeli 4 dla pojazdóww danej podgrupie pojazdów;

AM
  5-LH

oznacza roczny przebieg określony dla podgrupy pojazdów5-LH w tabeli 4;

PLsg

oznacza średnią wartość ładowności, jak określono w pkt2.5;

PL
  5-LH

oznacza średnią wartość ładowności dla podgrupy pojazdów5-LH, jak określono w pkt 2.5.

Tabela 4

Roczne przebiegi

| Podgrupa pojazdów sg | Roczny AMsg (w km) |
| --- | --- |
| 4-UD | 60 000 |
| 4-RD | 78 000 |
| 4-LH | 98 000 |
| 5-RD | 78 000 |
| 5-LH | 116 000 |
| 9-RD | 73 000 |
| 9-LH | 108 000 |
| 10-RD | 68 000 |
| 10-LH | 107 000 |

Podgrupa pojazdów sg

Roczny AMsg (w km)

4-UD

60 000

4-RD

78 000

4-LH

98 000

5-RD

78 000

5-LH

116 000

9-RD

73 000

9-LH

108 000

10-RD

68 000

10-LH

107 000

2.7.   Średni indywidualny poziom emisji CO2 w g/tkmproducenta, o którym mowa w art. 4

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego średni indywidualny poziom emisji CO2 w g/tkm(CO2
  ) oblicza się w następującysposób:

Formula

gdzie:

| | oznacza sumę wszystkich podgrup pojazdów; |
| --- | --- |
| ZLEV | oznacza wskaźnik emisji zeroweji niskiej, jak określono w pkt 2.3; |
| share,sg | oznacza udział nowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.4; |
| MPWsg | oznacza współczynnik ważenia przebiegu i ładowności, jakokreślono w pkt 2.6; |
| avgCO2sg | oznacza średni indywidualny poziom emisji CO2 w g/tkm, jak określono w pkt 2.2. |

Formula

oznacza sumę wszystkich podgrup pojazdów;

ZLEV

oznacza wskaźnik emisji zeroweji niskiej, jak określono w pkt 2.3;

share,sg

oznacza udział nowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.4;

MPWsg

oznacza współczynnik ważenia przebiegu i ładowności, jakokreślono w pkt 2.6;

avgCO2sg

oznacza średni indywidualny poziom emisji CO2 w g/tkm, jak określono w pkt 2.2.

3.   EMISJE ODNIESIENIA CO2, O KTÓRYCHMOWA W ART. 1 AKAPIT DRUGI

Emisje odniesienia CO2 (rCO2sg
  ) oblicza się dla każdej podgrupy pojazdów sg na podstawie wszystkich nowych pojazdów ciężkichwszystkich producentów w okresie odniesienia w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| | oznacza sumę obejmującą wszystkie nowe pojazdy ciężkiezarejestrowane w okresie odniesienia w podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodniez art. 1 akapit drugi; |
| --- | --- |
| CO2v | oznacza indywidualny poziom emisji CO2 nowego pojazdu ciężkiego v określony zgodnie z pkt 2.1, w stosownychprzypadkach dostosowany zgodnie z załącznikiem II; |
| rVsg | oznacza liczbę wszystkich nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanychw okresie odniesienia w podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 1 akapitdrugi; |
| PLsg | oznacza średnią ładowność pojazdów w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.5. |

Formula

oznacza sumę obejmującą wszystkie nowe pojazdy ciężkiezarejestrowane w okresie odniesienia w podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodniez art. 1 akapit drugi;

CO2v

oznacza indywidualny poziom emisji CO2 nowego pojazdu ciężkiego v określony zgodnie z pkt 2.1, w stosownychprzypadkach dostosowany zgodnie z załącznikiem II;

rVsg

oznacza liczbę wszystkich nowych pojazdów ciężkich zarejestrowanychw okresie odniesienia w podgrupie pojazdów sg, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych, zgodnie z art. 1 akapitdrugi;

PLsg

oznacza średnią ładowność pojazdów w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.5.

4.   DOCELOWY INDYWIDUALNEGO POZIOMU EMISJI CO2 PRODUCENTA, O KTÓRYM MOWA W ART. 6

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego, począwszyod dnia 1 lipca 2025 r., docelowy indywidualnypoziom emisji CO2
  T obliczasię w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| | oznacza sumę wszystkich podgrup pojazdów; |
| --- | --- |
| share,sg | oznacza udział nowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.4; |
| MPWsg | oznacza współczynnik ważenia przebiegu i ładowności, jakokreślono w pkt 2.6; |
| rf | oznacza cel redukcji emisji CO2 (w%) mający zastosowanie w danym okresie sprawozdawczym; |
| rCO2sg | oznacza emisje odniesienia CO2, jakokreślono w pkt 3. |

Formula

oznacza sumę wszystkich podgrup pojazdów;

share,sg

oznacza udział nowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.4;

MPWsg

oznacza współczynnik ważenia przebiegu i ładowności, jakokreślono w pkt 2.6;

rf

oznacza cel redukcji emisji CO2 (w%) mający zastosowanie w danym okresie sprawozdawczym;

rCO2sg

oznacza emisje odniesienia CO2, jakokreślono w pkt 3.

5.   JEDNOSTKI EMISJI I DŁUGI EMISYJNE, O KTÓRYCH MOWA W ART.7

5.1.   Ścieżka redukcji CO2 w odniesieniu do jednostekemisji

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego w latachY od 2019 do 2030 r. ścieżkę redukcji emisji CO2 (ETY) określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| | oznacza sumę wszystkich podgrup pojazdów; |
| --- | --- |
| share,sg | oznacza udział nowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.4; |
| MPWsg | oznacza współczynnik ważenia przebiegu i ładowności, jakokreślono w pkt 2.6; |
| rCO2sg | oznacza emisje odniesienia CO2, jakokreślono w pkt 3; |
| R-ETY | określa się w następujący sposób:
  dla okresówsprawozdawczych w latach Y od 2019 do 2025 r.:



  a dla okresów sprawozdawczych w latach Y od 2026 do 2030r.: |
| rf2025 i rf2030 | są celami redukcji emisji CO2 (w %)mającymi zastosowanie do okresów sprawozdawczych w latach, odpowiednio,2025 i 2030. |

Formula

oznacza sumę wszystkich podgrup pojazdów;

share,sg

oznacza udział nowych pojazdów ciężkich w podgrupie pojazdów sg, jak określono w pkt 2.4;

MPWsg

oznacza współczynnik ważenia przebiegu i ładowności, jakokreślono w pkt 2.6;

rCO2sg

oznacza emisje odniesienia CO2, jakokreślono w pkt 3;

R-ETY

określa się w następujący sposób:

dla okresówsprawozdawczych w latach Y od 2019 do 2025 r.:

a dla okresów sprawozdawczych w latach Y od 2026 do 2030r.:

rf2025 i rf2030

są celami redukcji emisji CO2 (w %)mającymi zastosowanie do okresów sprawozdawczych w latach, odpowiednio,2025 i 2030.

5.2.   Jednostki emisji i długi emisyjne w każdym okresie sprawozdawczym

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego lat Y od2019 do 2029 r. jednostki emisji (cCO2Y
  ) i długi emisyjne (dCO2Y
  ) oblicza się w następujący sposób:

Jeżeli CO2Y < ETY:

Formula

dCO2Y = 0

Jeżeli CO2Y > TY w latachod 2025 do 2029 r.:

Formula

cCO2Y = 0

We wszystkich pozostałych przypadkach dCO2Y i cCO2Y ustala się na poziomie 0.

gdzie:

| ETY | oznacza ścieżkę redukcji emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku Y określoną zgodnie z pkt5.1; |
| --- | --- |
| CO2Y | oznacza średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku Y określony zgodniez pkt 2.7; |
| TY | oznacza docelowy indywidualny poziom emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku Y określony zgodniez pkt 4; |
| VY | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producentaw okresie sprawozdawczym roku Y, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych,zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a). |

ETY

oznacza ścieżkę redukcji emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku Y określoną zgodnie z pkt5.1;

CO2Y

oznacza średni indywidualny poziom emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku Y określony zgodniez pkt 2.7;

TY

oznacza docelowy indywidualny poziom emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku Y określony zgodniez pkt 4;

VY

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producentaw okresie sprawozdawczym roku Y, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych,zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a).

5.3.   Limit długu emisyjnego

Dla każdego producenta limit długu emisyjnego (limCO2
  ) określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| T2025 | oznacza docelowy indywidualny poziom emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku 2025 określony zgodniez pkt 4; |
| --- | --- |
| V2025 | oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producentaw okresie sprawozdawczym roku 2025, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych,zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a). |

T2025

oznacza docelowy indywidualny poziom emisji CO2 producenta w okresie sprawozdawczym roku 2025 określony zgodniez pkt 4;

V2025

oznacza liczbę nowych pojazdów ciężkich danego producentaw okresie sprawozdawczym roku 2025, z wyłączeniem pojazdów specjalistycznych,zgodnie z art. 4 akapit pierwszy lit. a).

5.4.   Jednostki emisji nabyte przed 2025 r.

Długi emisyjne nabyte w okresie sprawozdawczym roku 2025 obniżasię o kwotę (redCO2) odpowiadającą jednostkomemisji nabytym przed tym okresem sprawozdawczym, którą określa siędla każdego producenta w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| min | oznacza minimalną wartość spośród dwóch wartości podanychw nawiasach; |
| --- | --- |
| | oznacza sumę w okresach sprawozdawczych lat Y od 2019do 2024 r.; |
| dCO22025 | oznacza długi emisyjne w okresie sprawozdawczym roku 2025określone zgodnie z pkt 5.2; |
| cCO2Y | oznacza jednostki emisji w okresie sprawozdawczym rokuY określone zgodnie z pkt 5.2; |

min

oznacza minimalną wartość spośród dwóch wartości podanychw nawiasach;

Formula

oznacza sumę w okresach sprawozdawczych lat Y od 2019do 2024 r.;

dCO22025

oznacza długi emisyjne w okresie sprawozdawczym roku 2025określone zgodnie z pkt 5.2;

cCO2Y

oznacza jednostki emisji w okresie sprawozdawczym rokuY określone zgodnie z pkt 5.2;

6.   NADWYŻKA EMISJI CO2 PRODUCENTA, OKTÓREJ MOWA W ART. 8 UST. 2

Dla każdego producenta i każdego okresu sprawozdawczego od roku2025 wartość nadwyżki emisji CO2 (exeCO2Y
  ) oblicza się w następujący sposób,jeżeli wartość jest dodatnia:

| | dla okresu sprawozdawczego roku 2025 |
| --- | --- |

dla okresu sprawozdawczego roku 2025

Formula

| | dla okresów sprawozdawczych w latach Y od 2026 do 2028 r. |
| --- | --- |

dla okresów sprawozdawczych w latach Y od 2026 do 2028 r.

Formula

| | dla okresu sprawozdawczego roku 2029 |
| --- | --- |

dla okresu sprawozdawczego roku 2029

Formula

| | dla okresów sprawozdawczych w latach Y począwszy od 2030 r. |
| --- | --- |

dla okresów sprawozdawczych w latach Y począwszy od 2030 r.

Formula

gdzie:

| | oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach Y od2019 do 2025 r.; |
| --- | --- |
| | oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach I od2025 r. do roku Y; |
| | oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach J od2025 r. do roku (Y–1); |
| | oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach J od2025 do 2028 r.; |
| | oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach I od2025 do 2029 r.; |
| dCO2Y | oznacza długi emisyjne w okresie sprawozdawczym roku Yokreślone zgodnie z pkt 5.2; |
| cCO2Y | oznacza jednostki emisji w okresie sprawozdawczym rokuY określone zgodnie z pkt 5.2; |
| limCO2 | oznacza limit długu emisyjnego określony zgodnie z pkt5.3; |
| redCO2 | oznacza redukcję długów emisyjnych w okresie sprawozdawczymroku 2025 określoną zgodnie z pkt 5.4. |

Formula

oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach Y od2019 do 2025 r.;

Formula

oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach I od2025 r. do roku Y;

Formula

oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach J od2025 r. do roku (Y–1);

Formula

oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach J od2025 do 2028 r.;

Formula

oznacza sumę w okresach sprawozdawczych w latach I od2025 do 2029 r.;

dCO2Y

oznacza długi emisyjne w okresie sprawozdawczym roku Yokreślone zgodnie z pkt 5.2;

cCO2Y

oznacza jednostki emisji w okresie sprawozdawczym rokuY określone zgodnie z pkt 5.2;

limCO2

oznacza limit długu emisyjnego określony zgodnie z pkt5.3;

redCO2

oznacza redukcję długów emisyjnych w okresie sprawozdawczymroku 2025 określoną zgodnie z pkt 5.4.

We wszystkich pozostałych przypadkach wartość nadwyżki emisji CO2
  exeCO2Y
  ustala się na poziomie 0.

---

(1)  Zob. definicje profili zadań pod niniejszą tabelą.

(2)  Zob. definicje profili zadań pod tabelą 2 w pkt 2.1.

---

ZAŁĄCZNIK II

Procedury dostosowania

1.   WSPÓŁCZYNNIKI KOREKTY ŁADOWNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 14 UST. 1 LIT. C)

Z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 lit. a), do celów obliczania emisji odniesienia CO2, o których mowa w art. 1 akapit drugi, stosuje się wagi profilów zadań i wartości ładowności mające zastosowanie w okresie sprawozdawczym, w którym zmiany, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), stają się skuteczne dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich, a emisje CO2 w g/km pojazdu ciężkiego v określone dla profilu zadań mp, o którym mowa w tabeli 2 w pkt 2.1 załącznika I, dostosowuje się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| sg | oznacza podgrupę pojazdów, do której należy pojazd v; |
| --- | --- |
| CO2(RP)v,mp | oznacza indywidualny poziom emisji CO2 pojazdu v w g/km, jak określono w profilu zadań mp i na podstawie danych z monitorowania dla okresu odniesienia, przekazanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956; |
| PL(RP)sg, mp | oznacza wartość ładowności przypisaną pojazdom v w podgrupie pojazdów sg dla profilu zadań mp w okresie odniesienia, zgodnie z tabelą 3 w pkt 2.5 załącznika I, na potrzeby określenia danych z monitorowania dla okresu odniesienia, przekazanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956; |
| PLsg, mp | oznacza wartość ładowności przypisaną pojazdom w podgrupie pojazdów sg dla profilu zadań mp w okresie sprawozdawczym, w którym zmiany, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), stają się skuteczne dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich, zgodnie z tabelą 3 w pkt 2.5 załącznika I; |
| PLasg, mp | oznacza współczynnik korekty ładowności określony w tabeli 5. |

sg

oznacza podgrupę pojazdów, do której należy pojazd v;

CO2(RP)v,mp

oznacza indywidualny poziom emisji CO2 pojazdu v w g/km, jak określono w profilu zadań mp i na podstawie danych z monitorowania dla okresu odniesienia, przekazanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956;

PL(RP)sg, mp

oznacza wartość ładowności przypisaną pojazdom v w podgrupie pojazdów sg dla profilu zadań mp w okresie odniesienia, zgodnie z tabelą 3 w pkt 2.5 załącznika I, na potrzeby określenia danych z monitorowania dla okresu odniesienia, przekazanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956;

PLsg, mp

oznacza wartość ładowności przypisaną pojazdom w podgrupie pojazdów sg dla profilu zadań mp w okresie sprawozdawczym, w którym zmiany, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), stają się skuteczne dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich, zgodnie z tabelą 3 w pkt 2.5 załącznika I;

PLasg, mp

oznacza współczynnik korekty ładowności określony w tabeli 5.

Tabela 5

Współczynniki korekty ładowności PLasg,mp

| PLasg,mp

  (w 1/t) | Profile zadań mp (1) |
| --- | --- |
| RDL, RDR | REL, RER | LHL, LHR | LEL, LER | UDL, UDR |
| Podgrupy pojazdów (sg) | 4-UD | 0,026 | N.A. | 0,015 | N.A. | 0,026 |
| 4-RD |
| 4-LH |
| 5-RD | 0,022 | 0,022 | 0,017 | 0,017 | 0,022 |
| 5-LH |
| 9-RD | 0,026 | 0,025 | 0,015 | 0,015 | 0,026 |
| 9-LH |
| 10-RD | 0,022 | 0,021 | 0,016 | 0,016 | 0,022 |
| 10-LH |

PLasg,mp

(w 1/t)

Profile zadań mp (1)

RDL, RDR

REL, RER

LHL, LHR

LEL, LER

UDL, UDR

Podgrupy pojazdów (sg)

4-UD

0,026

N.A.

0,015

N.A.

0,026

4-RD

4-LH

5-RD

0,022

0,022

0,017

0,017

0,022

5-LH

9-RD

0,026

0,025

0,015

0,015

0,026

9-LH

10-RD

0,022

0,021

0,016

0,016

0,022

10-LH

2.   WSPÓŁCZYNNIKI KOREKTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11 UST. 2 LIT. B)

Z zastrzeżeniem art. 11 ust. 2 lit. b), do celów obliczania emisji odniesienia CO2, o których mowa w art. 1 akapit drugi, stosuje się wagi profilów zadań i wartości ładowności mające zastosowanie w okresie sprawozdawczym, w którym zmiany, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), stają się skuteczne dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich, a emisje CO2 w g/km pojazdu ciężkiego v określone dla profilu zadań mp, o którym mowa w pkt 2.1 załącznika I, dostosowuje się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

| | oznacza sumę dla wszystkich pojazdów reprezentatywnych r dla podgrupy pojazdów sg; |
| --- | --- |
| sg | oznacza podgrupę pojazdów, do której należy pojazd v; |
| s r,sg | oznacza wagę statystyczną pojazdu reprezentatywnego r w podgrupie pojazdów sg; |
| CO2(RP)v,mp | oznacza indywidualny poziom emisji CO2 pojazdu v w g/km, jak określono w profilu zadań mp i na podstawie danych z monitorowania dla okresu odniesienia, przekazanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956; |
| CO2(RP)r,mp | oznacza jednostkowe emisje CO2 dla pojazdu reprezentatywnego r w g/km, jak określono w profilu zadań mp zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego w okresie sprawozdawczym, gdy określone zostało CO2(RP)v,mp; |
| CO2r,mp | oznacza jednostkowe emisje CO2 dla pojazdu reprezentatywnego r, określone w profilu zadań mp zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego w okresie sprawozdawczym, w którym zmiany, o których mowa w art. 14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stają się skuteczne dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich. |

Formula

oznacza sumę dla wszystkich pojazdów reprezentatywnych r dla podgrupy pojazdów sg;

sg

oznacza podgrupę pojazdów, do której należy pojazd v;

s r,sg

oznacza wagę statystyczną pojazdu reprezentatywnego r w podgrupie pojazdów sg;

CO2(RP)v,mp

oznacza indywidualny poziom emisji CO2 pojazdu v w g/km, jak określono w profilu zadań mp i na podstawie danych z monitorowania dla okresu odniesienia, przekazanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/956;

CO2(RP)r,mp

oznacza jednostkowe emisje CO2 dla pojazdu reprezentatywnego r w g/km, jak określono w profilu zadań mp zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego w okresie sprawozdawczym, gdy określone zostało CO2(RP)v,mp;

CO2r,mp

oznacza jednostkowe emisje CO2 dla pojazdu reprezentatywnego r, określone w profilu zadań mp zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 595/2009 i środkami wykonawczymi do niego w okresie sprawozdawczym, w którym zmiany, o których mowa w art. 14 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stają się skuteczne dla wszystkich nowych pojazdów ciężkich.

Pojazd reprezentatywny r określa się zgodnie z metodą, o której mowa w art. 14 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

---

(1)  Zob. definicje profili zadań w pkt 2.1 załącznika I.

---

| 25.7.2019 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 198/241 |
| --- | --- | --- | --- |

25.7.2019

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 198/241

---

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/1243

z dnia 20 czerwca 2019 r.

dostosowujące niektóre akty prawne przewidujące stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33, art. 43 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 62, art. 91, art. 100 ust. 2, art. 114, art. 153 ust. 2 lit. b), art. 168 ust. 4 lit. b), art. 172, art. 192 ust. 1, art. 207 ust. 2, art. 214 ust. 3 i art. 338 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Traktat z Lizbony zmienił ramy prawne dotyczące uprawnień powierzanych Komisji przez prawodawcę, wprowadzając rozróżnienie między uprawnieniami przekazywanymi Komisji w celu przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych), a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjmowania aktów zapewniających jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (aktów wykonawczych). |
| --- | --- |

(1)

Traktat z Lizbony zmienił ramy prawne dotyczące uprawnień powierzanych Komisji przez prawodawcę, wprowadzając rozróżnienie między uprawnieniami przekazywanymi Komisji w celu przyjmowania aktów o charakterze nieustawodawczym o zasięgu ogólnym, które uzupełniają lub zmieniają niektóre, inne niż istotne, elementy aktu ustawodawczego (aktów delegowanych), a uprawnieniami powierzanymi Komisji w celu przyjmowania aktów zapewniających jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów Unii (aktów wykonawczych).

| (2) | Akty ustawodawcze przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony powierzają Komisji uprawnienia do przyjmowania środków na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (4). |
| --- | --- |

(2)

Akty ustawodawcze przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony powierzają Komisji uprawnienia do przyjmowania środków na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ustanowionej w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE (4).

| (3) | Wcześniejsze wnioski dotyczące dostosowania aktów prawnych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony zostały wycofane (5) ze względu na brak postępów w negocjacjach międzyinstytucjonalnych. |
| --- | --- |

(3)

Wcześniejsze wnioski dotyczące dostosowania aktów prawnych zawierających odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony zostały wycofane (5) ze względu na brak postępów w negocjacjach międzyinstytucjonalnych.

| (4) | Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły następnie nowe ramy aktów delegowanych w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (6) i uznały potrzebę dostosowania całości obowiązującego ustawodawstwa do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony. Potwierdziły w szczególności potrzebę priorytetowego potraktowania bezzwłocznego dostosowania wszystkich aktów podstawowych, które w dalszym ciągu zawierają odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Komisja zobowiązała się, że do końca 2016 r. przygotuje wniosek w sprawie tego dostosowania. |
| --- | --- |

(4)

Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły następnie nowe ramy aktów delegowanych w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (6) i uznały potrzebę dostosowania całości obowiązującego ustawodawstwa do ram prawnych wprowadzonych Traktatem z Lizbony. Potwierdziły w szczególności potrzebę priorytetowego potraktowania bezzwłocznego dostosowania wszystkich aktów podstawowych, które w dalszym ciągu zawierają odniesienia do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Komisja zobowiązała się, że do końca 2016 r. przygotuje wniosek w sprawie tego dostosowania.

| (5) | Większość uprawnień zawartych w aktach podstawowych przewidujących zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą spełnia kryteria określone w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i należy je dostosować do tego postanowienia. |
| --- | --- |

(5)

Większość uprawnień zawartych w aktach podstawowych przewidujących zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą spełnia kryteria określone w art. 290 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i należy je dostosować do tego postanowienia.

| (6) | Pozostałe uprawnienia zawarte w aktach podstawowych przewidujących zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą spełniają kryteria określone w art. 291 ust. 2 TFUE i należy je dostosować do tego postanowienia. |
| --- | --- |

(6)

Pozostałe uprawnienia zawarte w aktach podstawowych przewidujących zastosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą spełniają kryteria określone w art. 291 ust. 2 TFUE i należy je dostosować do tego postanowienia.

| (7) | Gdy uprawnienia wykonawcze są powierzane Komisji, powinny one być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7). |
| --- | --- |

(7)

Gdy uprawnienia wykonawcze są powierzane Komisji, powinny one być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).

| (8) | W przypadku pewnej ograniczonej liczby aktów podstawowych, które obecnie przewidują stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, niektóre uprawnienia stały się zbędne i należy je zatem uchylić. |
| --- | --- |

(8)

W przypadku pewnej ograniczonej liczby aktów podstawowych, które obecnie przewidują stosowanie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, niektóre uprawnienia stały się zbędne i należy je zatem uchylić.

| (9) | Zgodnie z pkt 31 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa uprawnienia mogą być łączone, pod warunkiem że Komisja przedstawi obiektywne uzasadnienie oparte na rzeczowym powiązaniu dwóch uprawnień lub większej ich liczby w jednym akcie ustawodawczym, o ile sam ten akt nie stanowi inaczej. Celem konsultacji prowadzonych w ramach przygotowywania aktów delegowanych jest również określenie, które uprawnienia można uznać za powiązane ze sobą rzeczowo. W takich przypadkach sprzeciw zgłoszony przez Parlament Europejski lub Radę będzie wyraźnie wskazywać, którego konkretnego uprawnienia dotyczy. W pewnej ograniczonej liczbie aktów podstawowych wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia wprowadzono w akcie podstawowym jasny przepis dotyczący przyjmowania odrębnych aktów delegowanych w odniesieniu do poszczególnych delegowanych uprawnień. |
| --- | --- |

(9)

Zgodnie z pkt 31 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa uprawnienia mogą być łączone, pod warunkiem że Komisja przedstawi obiektywne uzasadnienie oparte na rzeczowym powiązaniu dwóch uprawnień lub większej ich liczby w jednym akcie ustawodawczym, o ile sam ten akt nie stanowi inaczej. Celem konsultacji prowadzonych w ramach przygotowywania aktów delegowanych jest również określenie, które uprawnienia można uznać za powiązane ze sobą rzeczowo. W takich przypadkach sprzeciw zgłoszony przez Parlament Europejski lub Radę będzie wyraźnie wskazywać, którego konkretnego uprawnienia dotyczy. W pewnej ograniczonej liczbie aktów podstawowych wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia wprowadzono w akcie podstawowym jasny przepis dotyczący przyjmowania odrębnych aktów delegowanych w odniesieniu do poszczególnych delegowanych uprawnień.

| (10) | Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(10)

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

| (11) | Ponieważ dostosowania i zmiany, które mają zostać wprowadzone, dotyczą wyłącznie procedur na szczeblu Unii, w przypadku dyrektyw nie wymagają one transpozycji przez państwa członkowskie. |
| --- | --- |

(11)

Ponieważ dostosowania i zmiany, które mają zostać wprowadzone, dotyczą wyłącznie procedur na szczeblu Unii, w przypadku dyrektyw nie wymagają one transpozycji przez państwa członkowskie.

| (12) | Należy zatem odpowiednio zmienić odnośne akty, |
| --- | --- |

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić odnośne akty,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Akty wymienione w załączniku zostają zmienione w sposób określony w tym załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet wydał już opinię zgodnie z art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2019 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

A. TAJANI

Przewodniczący

W imieniu Rady

G. CIAMBA

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. C 288 z 31.8.2017, s. 29.

1

(2)  
  Dz.U. C 164 z 8.5.2018, s. 82.

2

(3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

3

(4)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

4

(5)  
  Dz.U. C 80 z 7.2.2015, s. 17.

5

(6)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

6

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

7

---

ZAŁĄCZNIK

I.   SIECI KOMUNIKACYJNE, TREŚCI I TECHNOLOGIE

1.   Rozporządzenie (WE) nr 733/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 kwietnia 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie Domeny Najwyższego Poziomu.eu (1)

W celu określenia warunków wprowadzenia krajowego kodu Domeny Najwyższego Poziomu (ccTLD).eu., ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 733/2002, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do uzupełnienia tego rozporządzenia o kryteria i procedurę wyznaczania Rejestru, zasady porządku publicznego dotyczące wprowadzenia i funkcji TLD.eu oraz zasady porządku publicznego w zakresie rejestracji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 733/2002 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | przyjmuje, zgodnie z art. 5a, akty delegowane w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie kryteriów i procedury wyznaczania Rejestru.
  W przypadku gdy w odniesieniu do ustanowienia kryteriów i procedury wyznaczania Rejestru jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 5b.”; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 3 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

przyjmuje, zgodnie z art. 5a, akty delegowane w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie kryteriów i procedury wyznaczania Rejestru.

W przypadku gdy w odniesieniu do ustanowienia kryteriów i procedury wyznaczania Rejestru jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 5b.”;

| 2) | w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Po konsultacji z Rejestrem Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 5a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie zasad porządku publicznego dotyczących wprowadzania i funkcji TLD.eu i zasad porządku publicznego dotyczących rejestracji.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Po konsultacji z Rejestrem Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 5a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie zasad porządku publicznego dotyczących wprowadzania i funkcji TLD.eu i zasad porządku publicznego dotyczących rejestracji.”;

| b) | ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „W przypadku gdy państwo członkowskie lub Komisja w ciągu 30 dni od publikacji wniesie sprzeciw wobec pozycji objętej notyfikowaną listą, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 5a, aby zaradzić zaistniałej sytuacji poprzez uzupełnienie niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy państwo członkowskie lub Komisja w ciągu 30 dni od publikacji wniesie sprzeciw wobec pozycji objętej notyfikowaną listą, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 5a, aby zaradzić zaistniałej sytuacji poprzez uzupełnienie niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 5a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*1).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 5b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*1)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 5a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*1).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 5b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 5a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*1)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*1

| 4) | w art. 6 uchyla się ust. 3 i 4. |
| --- | --- |

4)

w art. 6 uchyla się ust. 3 i 4.

2.   Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 626/2008/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie selekcji i zezwoleń dotyczących systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (MSS) (2)

2

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania decyzji 626/2008/WE należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze dotyczące właściwych sposobów skoordynowanego stosowania zasad dotyczących egzekwowania. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W związku z powyższym w decyzji nr 626/2008/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Komisja może przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, środki określające właściwe sposoby skoordynowanego stosowania zasad dotyczących egzekwowania, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w tym zasad skoordynowanego zawieszania lub cofania zezwoleń za naruszenie wspólnych warunków ustanowionych w art. 7 ust. 2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 3.”; |
| --- | --- |

1)

art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja może przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, środki określające właściwe sposoby skoordynowanego stosowania zasad dotyczących egzekwowania, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w tym zasad skoordynowanego zawieszania lub cofania zezwoleń za naruszenie wspólnych warunków ustanowionych w art. 7 ust. 2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10 ust. 3.”;

| 2) | w art. 10 uchyla się ust. 4. |
| --- | --- |

2)

w art. 10 uchyla się ust. 4.

II.   POMOC HUMANITARNA I OCHRONA LUDNOŚCI

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (3)

3

Od chwili przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1257/96 w 1996 r. nie było jak dotąd konieczne przyjęcie przez Komisję środków mających na celu zmianę elementów innych niż istotne tego rozporządzenia na podstawie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą. Wydaje się, że nie będzie żadnej dającej się przewidzieć potrzeby przyjęcia takich środków w przyszłości. Możliwość przyjmowania środków wykonawczych zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą powinna zatem zostać usunięta z rozporządzenia (WE) nr 1257/96, przy czym nie istnieje potrzeba przyznania Komisji jakiegokolwiek uprawnienia.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1257/96 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 15 uchyla się ust. 1; |
| --- | --- |

1)

w art. 15 uchyla się ust. 1;

| 2) | w art. 17 uchyla się ust. 4. |
| --- | --- |

2)

w art. 17 uchyla się ust. 4.

III.   ZATRUDNIENIE, SPRAWY SPOŁECZNE I WŁĄCZENIE SPOŁECZNE

1.   Dyrektywa Rady 89/654/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w miejscu pracy (pierwsza szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (4)

4

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej projektowania, wytwarzania lub budowy części miejsc pracy, postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stanu wiedzy odnośnie do miejsc pracy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 89/654/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r.
   (5) w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

5

W związku z powyższym w dyrektywie 89/654/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 9 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 9
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych, w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej do załączników, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną projektowania, wytwarzania lub budowy części miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy odnośnie do miejsc pracy.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 9b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych, w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej do załączników, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną projektowania, wytwarzania lub budowy części miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy odnośnie do miejsc pracy.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 9b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 9a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*2).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 9b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*2)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 9a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*2).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 9b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*2)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*2

2.   Dyrektywa Rady 89/656/EWG z dnia 30 listopada 1989 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników korzystających z wyposażenia ochronnego (trzecia dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (6)

6

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej, postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stanu wiedzy w zakresie indywidualnego wyposażenia ochronnego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 89/656/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 89/656/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 9 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 9
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną dotyczącą indywidualnego wyposażenia ochronnego, postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy w dziedzinie indywidualnego wyposażenia ochronnego.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 9b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną dotyczącą indywidualnego wyposażenia ochronnego, postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy w dziedzinie indywidualnego wyposażenia ochronnego.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 9b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 9a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*3).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 9b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*3)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 9a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*3).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 9b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*3)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*3

3.   Dyrektywa Rady 90/269/EWG z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeństwa podczas ręcznego przemieszczania ciężarów w przypadku możliwości wystąpienia zagrożenia, zwłaszcza urazów kręgosłupa pracowników (czwarta szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (7)

7

W celu uwzględnienia postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stanu wiedzy odnośnie do ręcznego przemieszczania ciężarów w przypadku gdy istnieje ryzyko wystąpienia zwłaszcza urazów kręgosłupa pracowników, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 90/269/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 90/269/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 8
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy w dziedzinie ręcznego przemieszczania ciężarów.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 8b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy w dziedzinie ręcznego przemieszczania ciężarów.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 8b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 8a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*4).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 8b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 8a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*4)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*4).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 8b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 8a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*4)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*4

4.   Dyrektywa Rady 90/270/EWG z dnia 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe (piąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (8)

8

W celu uwzględnienia postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stanu wiedzy w zakresie urządzeń wyposażonych w monitory ekranowe należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku do dyrektywy 90/270/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 90/270/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 10 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 10
  Zmiany w załączniku
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku, aby uwzględnić postęp techniczny, rozwój międzynarodowych przepisów lub specyfikacji oraz stan wiedzy w dziedzinie urządzeń wyposażonych w monitory ekranowe.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Zmiany w załączniku

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku, aby uwzględnić postęp techniczny, rozwój międzynarodowych przepisów lub specyfikacji oraz stan wiedzy w dziedzinie urządzeń wyposażonych w monitory ekranowe.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 10a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*5).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 10b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*5)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 10a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*5).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 10b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*5)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*5

5.   Dyrektywa Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach (9)

9

W celu uwzględnienia postępu technicznego lub zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowych wyników badań odnośnie do opieki medycznej na statkach należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 92/29/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 92/29/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 8
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić postęp techniczny lub zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań odnośnie do opieki medycznej na statkach.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 8b”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić postęp techniczny lub zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań odnośnie do opieki medycznej na statkach.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 8b”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 8a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*6).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 8b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 8a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*6)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*6).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 8b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 8a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*6)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*6

6.   Dyrektywa Rady 92/57/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach (ósma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (10)

10

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej, postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stanu wiedzy w zakresie tymczasowych lub ruchomych budów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku IV do dyrektywy 92/57/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 92/57/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 13 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 13
  Zmiany w załączniku IV
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku IV, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do tymczasowych lub ruchomych budów, jak również postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy w dziedzinie tymczasowych lub ruchomych budów.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 13b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Zmiany w załączniku IV

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku IV, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do tymczasowych lub ruchomych budów, jak również postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stan wiedzy w dziedzinie tymczasowych lub ruchomych budów.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 13b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 13a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*7).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 13b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*7)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 13a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*7).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 13b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*7)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*7

7.   Dyrektywa Rady 92/58/EWG z dnia 24 czerwca 1992 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących znaków bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy (dziewiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (11)

11

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej, postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz stanu wiedzy w zakresie znaków bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 92/58/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 92/58/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 9 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 9
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do projektowania i wytwarzania znaków lub urządzeń bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy, jak również postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz rozwój wiedzy w dziedzinie znaków lub urządzeń bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 9b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do projektowania i wytwarzania znaków lub urządzeń bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy, jak również postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz rozwój wiedzy w dziedzinie znaków lub urządzeń bezpieczeństwa i/lub zdrowia w miejscu pracy.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 9b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 9a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*8).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 9b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*8)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 9a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*8).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 9b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*8)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*8

8.   Dyrektywa Rady 94/33/WE z dnia 22 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony pracy osób młodych (12)

12

W celu osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony pracy osób młodych oraz uwzględnienia postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz rozwoju wiedzy należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku do dyrektywy 94/33/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 94/33/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 15 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 15
  Zmiany w załączniku
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 15a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku w świetle postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz rozwoju wiedzy w odniesieniu do ochrony pracy osób młodych.”; |
| --- | --- |

1)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Zmiany w załączniku

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 15a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku w świetle postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz rozwoju wiedzy w odniesieniu do ochrony pracy osób młodych.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 15a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 15, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 15, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*9).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 15 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*9)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 15a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 15, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 15, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*9).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 15 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*9)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*9

9.   Dyrektywa Rady 98/24/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r. w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed ryzykiem związanym ze środkami chemicznymi w miejscu pracy (czternasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (13)

13

W celu osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników przed zagrożeniami związanymi ze środkami chemicznymi oraz w celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej, postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach i nowych wyników badań w tym obszarze należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 98/24/WE, a także w odniesieniu do uzupełniania tej dyrektywy poprzez ustalanie lub weryfikację wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 98/24/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez ustalanie lub weryfikację wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, biorąc pod uwagę dostępność technik pomiarowych.
  Państwa członkowskie stale informują organizacje pracowników i pracodawców o wskaźnikowych dopuszczalnych wartościach narażenia zawodowego ustalanych na poziomie unijnym.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez ustalanie lub weryfikację wskaźnikowych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, biorąc pod uwagę dostępność technik pomiarowych.

, o

,

Państwa członkowskie stale informują organizacje pracowników i pracodawców o wskaźnikowych dopuszczalnych wartościach narażenia zawodowego ustalanych na poziomie unijnym.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.”;

| 2) | art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do środków chemicznych, jak również postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań w odniesieniu do środków chemicznych.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.”; |
| --- | --- |

2)

art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do środków chemicznych, jak również postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań w odniesieniu do środków chemicznych.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.”;

| 3) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 12a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2 oraz art. 12 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i w art. 12 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*10).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2 i art. 12 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 12b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*10)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 12a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2 oraz art. 12 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i w art. 12 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*10).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2 i art. 12 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 12b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*10)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*10

10.   Dyrektywa 2002/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (wibracji) (szesnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (14)

14

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i miejsc pracy, postępu technicznego, zmian w zharmonizowanych europejskich normach lub specyfikacjach oraz nowych wyników badań w odniesieniu do wibracji mechanicznych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku do dyrektywy 2002/44/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 2002/44/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 11 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 11
  Zmiany w załączniku
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w zharmonizowanych europejskich normach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań w odniesieniu do wibracji mechanicznych.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 11b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Zmiany w załączniku

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w zharmonizowanych europejskich normach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań w odniesieniu do wibracji mechanicznych.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 11b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 11a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*11).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 11b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*11)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 11a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*11).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 11b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*11)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*11

| 3) | uchyla się art. 12. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 12.

11.   Dyrektywa 2003/10/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (hałasem) (siedemnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (15)

15

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i miejsc pracy, postępu technicznego, zmian w zharmonizowanych europejskich normach lub specyfikacjach oraz nowych wyników badań dotyczących hałasu należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w dyrektywie 2003/10/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 2003/10/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 12 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 12
  Zmiany w dyrektywie
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w niniejszej dyrektywie, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w zharmonizowanych europejskich normach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań w odniesieniu do hałasu.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Zmiany w dyrektywie

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w niniejszej dyrektywie, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną odnośnie do projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego i miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w zharmonizowanych europejskich normach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań w odniesieniu do hałasu.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 12b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 12a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*12).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 12b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*12)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 12a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*12).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 12b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*12)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*12

| 3) | uchyla się art. 13. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 13.

12.   Dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG) (16)

16

W celu uwzględnienia postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowych wyników badań odnośnie do czynników rakotwórczych lub mutagenów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku II do dyrektywy 2004/37/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 2004/37/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 17 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 17
  Zmiana załącznika II
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 17a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku II, aby uwzględnić postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań odnośnie do czynników rakotwórczych lub mutagenów.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 17b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17

Zmiana załącznika II

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 17a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku II, aby uwzględnić postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań odnośnie do czynników rakotwórczych lub mutagenów.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 17b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 17a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 17, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 17, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*13).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 17 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 17b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*13)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 17a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 17, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 17, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*13).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 17 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 17b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 17a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*13)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*13

13.   Dyrektywa 2006/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (sztucznym promieniowaniem optycznym) (dziewiętnasta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (17)

17

W celu uwzględnienia harmonizacji i normalizacji technicznej w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego lub miejsc pracy, postępu technicznego, zmian w zharmonizowanych europejskich normach lub międzynarodowych specyfikacjach oraz nowych wyników badań dotyczących narażenia na promieniowanie optyczne w związku z wykonywanym zawodem należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach do dyrektywy 2006/25/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 2006/25/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 10 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 10
  Zmiana załączników
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego lub miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w zharmonizowanych europejskich normach lub międzynarodowych specyfikacjach oraz nowe wyniki badań dotyczące narażenia na promieniowanie optyczne w związku z wykonywanym zawodem. Zmiany te nie skutkują modyfikacją wartości granicznych ekspozycji określonych w załącznikach.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Zmiana załączników

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załącznikach, aby uwzględnić harmonizację i normalizację techniczną w zakresie projektowania, budowy, wytwarzania lub konstrukcji sprzętu roboczego lub miejsc pracy, postęp techniczny, zmiany w zharmonizowanych europejskich normach lub międzynarodowych specyfikacjach oraz nowe wyniki badań dotyczące narażenia na promieniowanie optyczne w związku z wykonywanym zawodem. Zmiany te nie skutkują modyfikacją wartości granicznych ekspozycji określonych w załącznikach.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 10a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*14).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 10b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*14)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 10a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*14).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 10b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*14)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*14

| 3) | uchyla się art. 11. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 11.

14.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/148/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie azbestu w miejscu pracy (18)

18

W celu uwzględnienia postępu technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian w załączniku I do dyrektywy 2009/148/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/148/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | uchyla się art. 9; |
| --- | --- |

1)

uchyla się art. 9;

| 2) | art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Ocena stanu zdrowia każdego pracownika musi być dostępna, zanim pracownik zostanie narażony na działanie pyłu pochodzącego z azbestu lub materiałów zawierających azbest w miejscu pracy.
  Ocena ta obejmuje szczegółowe badania klatki piersiowej. W załączniku I podane są zalecenia praktyczne, do których państwa członkowskie mogą się odwołać, prowadząc kliniczne badania pracowników. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu dostosowania go do postępu technicznego.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 18b.
  Co trzy lata przedstawia się nową ocenę stanu zdrowia, tak długo, jak długo trwa narażenie na działanie azbestu.
  Dla każdego pracownika, o którym mowa w akapicie pierwszym, zakłada się kartę zdrowia zgodnie z krajowymi przepisami lub praktyką.”; |
| --- | --- |

2)

art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ocena stanu zdrowia każdego pracownika musi być dostępna, zanim pracownik zostanie narażony na działanie pyłu pochodzącego z azbestu lub materiałów zawierających azbest w miejscu pracy.

Ocena ta obejmuje szczegółowe badania klatki piersiowej. W załączniku I podane są zalecenia praktyczne, do których państwa członkowskie mogą się odwołać, prowadząc kliniczne badania pracowników. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu dostosowania go do postępu technicznego.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 18b.

Co trzy lata przedstawia się nową ocenę stanu zdrowia, tak długo, jak długo trwa narażenie na działanie azbestu.

Dla każdego pracownika, o którym mowa w akapicie pierwszym, zakłada się kartę zdrowia zgodnie z krajowymi przepisami lub praktyką.”;

| 3) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 18a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 18 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 18 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*15).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 18 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 18b

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*15)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 18a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 18 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 18 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*15).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 18 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 18b

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*15)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*15

IV.   ENERGIA

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1222/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie etykietowania opon pod kątem efektywności paliwowej i innych zasadniczych parametrów (19)

19

W celu wprowadzenia niezbędnych dostosowań technicznych w rozporządzeniu (WE) nr 1222/2009 należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu technicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1222/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 11 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 11
  Zmiany i dostosowania do postępu technicznego
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających niniejsze rozporządzenie w zakresie:






  a) | wprowadzenia wymogów dotyczących informacji w odniesieniu do klasyfikacji przyczepności na mokrej nawierzchni dla opon C2 i C3, pod warunkiem że istnieją odpowiednie zharmonizowane metody badań; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Zmiany i dostosowania do postępu technicznego

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających niniejsze rozporządzenie w zakresie:

a)

wprowadzenia wymogów dotyczących informacji w odniesieniu do klasyfikacji przyczepności na mokrej nawierzchni dla opon C2 i C3, pod warunkiem że istnieją odpowiednie zharmonizowane metody badań;

| b) | dostosowania, w odpowiednich przypadkach, klasyfikacji przyczepności opon do charakterystyki technicznej opon zaprojektowanych przede wszystkim w celu uzyskania w warunkach lodu lub śniegu osiągów lepszych niż osiągi zwykłej opony w odniesieniu do ich możliwości wprawiania pojazdu w ruch, utrzymywania go w ruchu lub zatrzymywania jego ruchu; |
| --- | --- |

b)

dostosowania, w odpowiednich przypadkach, klasyfikacji przyczepności opon do charakterystyki technicznej opon zaprojektowanych przede wszystkim w celu uzyskania w warunkach lodu lub śniegu osiągów lepszych niż osiągi zwykłej opony w odniesieniu do ich możliwości wprawiania pojazdu w ruch, utrzymywania go w ruchu lub zatrzymywania jego ruchu;

| c) | dostosowania załączników I–V do postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

c)

dostosowania załączników I–V do postępu technicznego.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 12a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*16).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*16)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 12a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*16).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*16)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*16

| 3) | uchyla się art. 13. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 13.

V.   ŚRODOWISKO

1.   Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw (20)

20

W celu zapewnienia dokonania, w uzasadnionych przypadkach, zmian w specyfikacjach dotyczących sprzętu do załadunku oddolnego ustanowionych w dyrektywie 94/63/WE oraz w celu dostosowania załączników do postępu technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 94/63/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 4 ust. 1 akapit szósty otrzymuje brzmienie:
  „Wszystkie terminale posiadające urządzenia do załadunku samochodów-cystern wyposażone są w przynajmniej jedną suwnicę bramową odpowiadającą specyfikacji dotyczącej sprzętu do załadunku oddolnego ustanowionej w załączniku IV. W regularnych odstępach czasu Komisja dokonuje przeglądu tej specyfikacji i jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 7a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV w świetle wyników takiego przeglądu.”; |
| --- | --- |

1)

art. 4 ust. 1 akapit szósty otrzymuje brzmienie:

„Wszystkie terminale posiadające urządzenia do załadunku samochodów-cystern wyposażone są w przynajmniej jedną suwnicę bramową odpowiadającą specyfikacji dotyczącej sprzętu do załadunku oddolnego ustanowionej w załączniku IV. W regularnych odstępach czasu Komisja dokonuje przeglądu tej specyfikacji i jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 7a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV w świetle wyników takiego przeglądu.”;

| 2) | art. 7 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 7
  Dostosowanie do postępu technicznego
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 7a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu technicznego, z wyjątkiem wartości granicznych określonych w pkt 2 załącznika II.”; |
| --- | --- |

2)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Dostosowanie do postępu technicznego

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 7a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu technicznego, z wyjątkiem wartości granicznych określonych w pkt 2 załącznika II.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 7a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*17).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*17)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 7a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*17).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*17)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*17

| 4) | uchyla się art. 8. |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 8.

2.   Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (21)

21

W celu dostosowania dyrektywy 2002/49/WE do postępu naukowo-technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2002/49/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu ustanowienia wspólnych metod oceny w procesie ustalania Lden i Lnight.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu ustanowienia wspólnych metod oceny w procesie ustalania Lden i Lnight.”;

| b) | w ust. 3 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu ustanowienia wspólnych metod oceny w procesie ustalania szkodliwych skutków.”; |
| --- | --- |

b)

w ust. 3 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu ustanowienia wspólnych metod oceny w procesie ustalania szkodliwych skutków.”;

| 2) | art. 12 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 12
  Dostosowanie do postępu naukowo-technicznego
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających pkt 3 załącznika I oraz załączniki II i III w celu dostosowania ich do postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Dostosowanie do postępu naukowo-technicznego

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych zmieniających pkt 3 załącznika I oraz załączniki II i III w celu dostosowania ich do postępu naukowo-technicznego.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 12a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*18).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*18)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 12a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*18).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2 i 3 oraz art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*18)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*18

| 4) | w art. 13 uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

4)

w art. 13 uchyla się ust. 3;

| 5) | w załączniku III zdanie drugie formuły wprowadzającej otrzymuje brzmienie:
  „Współczynniki dawka–skutek, które będą wprowadzone w przyszłości zmianami do niniejszego załącznika, będą dotyczyć w szczególności:”. |
| --- | --- |

5)

w załączniku III zdanie drugie formuły wprowadzającej otrzymuje brzmienie:

„Współczynniki dawka–skutek, które będą wprowadzone w przyszłości zmianami do niniejszego załącznika, będą dotyczyć w szczególności:”.

3.   Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE (22)

22

W celu zapewnienia stosowania aktualnych metod analitycznych służących ustaleniu, czy przestrzegana jest dopuszczalna zawartość lotnych związków organicznych, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załącznika III do dyrektywy 2004/42/WE w celu dostosowania go do postępu technologicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2004/42/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 11 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 11
  Dostosowanie do postępu technicznego
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu dostosowania go do postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Dostosowanie do postępu technicznego

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu dostosowania go do postępu technicznego.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 11a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*19).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*19)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 11a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*19).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*19)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*19

| 3) | w art. 12 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

3)

w art. 12 uchyla się ust. 3.

4.   Rozporządzenie (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 stycznia 2006 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń i zmieniające dyrektywę Rady 91/689/EWG i 96/61/WE (23)

23

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 166/2006 do postępu technicznego oraz zmian w prawie międzynarodowym, a także w celu zapewnienia lepszej sprawozdawczości należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników II i III do tego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu naukowego lub technicznego lub w rezultacie przyjęcia przez Konferencję Stron Protokołu wszelkich zmian do załączników do Protokołu EKG ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń, jak również w celu uzupełnienia tego rozporządzenia poprzez zainicjowanie sprawozdawczości w zakresie uwolnień odnośnych zanieczyszczeń z jednego lub więcej źródeł rozproszonych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 166/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W przypadku stwierdzenia, że nie istnieją dane dotyczące uwolnień ze źródeł rozproszonych, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez zainicjowanie sprawozdawczości w zakresie uwolnień odnośnych zanieczyszczeń z jednego lub więcej źródeł rozproszonych, przy wykorzystaniu, w razie potrzeby, metod uznanych na poziomie międzynarodowym.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku stwierdzenia, że nie istnieją dane dotyczące uwolnień ze źródeł rozproszonych, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez zainicjowanie sprawozdawczości w zakresie uwolnień odnośnych zanieczyszczeń z jednego lub więcej źródeł rozproszonych, przy wykorzystaniu, w razie potrzeby, metod uznanych na poziomie międzynarodowym.”;

| 2) | art. 18 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 18
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych w odniesieniu do zmiany załączników II i III w celu:






  a) | dostosowania ich do postępu naukowego lub technicznego; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych w odniesieniu do zmiany załączników II i III w celu:

a)

dostosowania ich do postępu naukowego lub technicznego;

| b) | dostosowania ich w rezultacie przyjęcia przez Konferencję Stron Protokołu wszelkich zmian do załączników do Protokołu.”; |
| --- | --- |

b)

dostosowania ich w rezultacie przyjęcia przez Konferencję Stron Protokołu wszelkich zmian do załączników do Protokołu.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 18a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 3 i art. 18, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 3 i art. 18, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*20).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 3 i art. 18 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*20)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 18a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 3 i art. 18, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 3 i art. 18, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*20).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 3 i art. 18 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*20)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*20

| 4) | w art. 19 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

4)

w art. 19 uchyla się ust. 3.

5.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (24)

24

W celu zapewnienia regularnej aktualizacji rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do:

| — | zmiany załącznika VI do tego rozporządzenia w celu zharmonizowania klasyfikacji i oznakowania substancji; |
| --- | --- |

—

zmiany załącznika VI do tego rozporządzenia w celu zharmonizowania klasyfikacji i oznakowania substancji;

| — | zmiany załącznika VIII w celu dalszej harmonizacji informacji dotyczących pomocy w nagłych przypadkach zagrożenia zdrowia oraz środków profilaktycznych; |
| --- | --- |

—

zmiany załącznika VIII w celu dalszej harmonizacji informacji dotyczących pomocy w nagłych przypadkach zagrożenia zdrowia oraz środków profilaktycznych;

| — | zmiany niektórych przepisów tego rozporządzenia i załączników I–VIII do tego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego. |
| --- | --- |

—

zmiany niektórych przepisów tego rozporządzenia i załączników I–VIII do tego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 37 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   W przypadku gdy Komisja uzna, że harmonizacja klasyfikacji i oznakowania danej substancji jest właściwa, bez nieuzasadnionej zwłoki przyjmuje, zgodnie z art. 53a, akty delegowane zmieniające załącznik VI poprzez włączenie tej substancji wraz z odpowiednimi elementami klasyfikacji i oznakowania do tabeli 3.1 w części 3 załącznika VI, w stosownych przypadkach wraz ze specyficznymi stężeniami granicznymi lub współczynnikami M.
  Z zastrzeżeniem tych samych warunków do dnia 31 maja 2015 r. dokonuje się odpowiedniego wpisu w tabeli 3.2 znajdującej się w części 3 załącznika VI.
  W przypadku gdy w odniesieniu do harmonizacji klasyfikacji i oznakowania substancji jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 53b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 37 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W przypadku gdy Komisja uzna, że harmonizacja klasyfikacji i oznakowania danej substancji jest właściwa, bez nieuzasadnionej zwłoki przyjmuje, zgodnie z art. 53a, akty delegowane zmieniające załącznik VI poprzez włączenie tej substancji wraz z odpowiednimi elementami klasyfikacji i oznakowania do tabeli 3.1 w części 3 załącznika VI, w stosownych przypadkach wraz ze specyficznymi stężeniami granicznymi lub współczynnikami M.

Z zastrzeżeniem tych samych warunków do dnia 31 maja 2015 r. dokonuje się odpowiedniego wpisu w tabeli 3.2 znajdującej się w części 3 załącznika VI.

W przypadku gdy w odniesieniu do harmonizacji klasyfikacji i oznakowania substancji jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 53b.”;

| 2) | art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 53a, aktów delegowanych zmieniających załącznik VIII w celu dalszej harmonizacji informacji dotyczących pomocy w nagłych przypadkach zagrożenia zdrowia oraz środków profilaktycznych, po konsultacjach z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, takimi jak Europejskie Stowarzyszenie Ośrodków Toksykologicznych i Toksykologów Klinicznych (EAPCCT).”; |
| --- | --- |

2)

art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 53a, aktów delegowanych zmieniających załącznik VIII w celu dalszej harmonizacji informacji dotyczących pomocy w nagłych przypadkach zagrożenia zdrowia oraz środków profilaktycznych, po konsultacjach z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, takimi jak Europejskie Stowarzyszenie Ośrodków Toksykologicznych i Toksykologów Klinicznych (EAPCCT).”;

| 3) | art. 53 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 53a, aktów delegowanych zmieniających art. 6 ust. 5, art. 11 ust. 3, art. 12 i 14, art. 18 ust. 3 lit. b), art. 23, art. 25–29, art. 35 ust. 2 akapit drugi i trzeci oraz załączniki I–VIII w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego, przy należytym uwzględnieniu dalszych zmian w GHS, w szczególności wszelkich zmian dokonanych przez ONZ dotyczących wykorzystywania informacji o podobnych mieszaninach, oraz mając na względzie zmiany w uznanych międzynarodowych programach dotyczących chemikaliów oraz danych z baz danych dotyczących wypadków.
  W przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 53b.”; |
| --- | --- |

3)

art. 53 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 53a, aktów delegowanych zmieniających art. 6 ust. 5, art. 11 ust. 3, art. 12 i 14, art. 18 ust. 3 lit. b), art. 23, art. 25–29, art. 35 ust. 2 akapit drugi i trzeci oraz załączniki I–VIII w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego, przy należytym uwzględnieniu dalszych zmian w GHS, w szczególności wszelkich zmian dokonanych przez ONZ dotyczących wykorzystywania informacji o podobnych mieszaninach, oraz mając na względzie zmiany w uznanych międzynarodowych programach dotyczących chemikaliów oraz danych z baz danych dotyczących wypadków.

W przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 53b.”;

| 4) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 53a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4 i art. 53 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4 i art. 53 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*21).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4 i art. 53 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 53b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 53a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  Artykuł 53c
  Odrębne akty delegowane dla poszczególnych przekazanych uprawnień
  Komisja przyjmuje odrębny akt delegowany w odniesieniu do każdego z uprawnień przekazanych jej na mocy niniejszego rozporządzenia.


  (*21)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

4)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 53a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4 i art. 53 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4 i art. 53 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*21).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4 i art. 53 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 53b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 53a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 53c

Odrębne akty delegowane dla poszczególnych przekazanych uprawnień

Komisja przyjmuje odrębny akt delegowany w odniesieniu do każdego z uprawnień przekazanych jej na mocy niniejszego rozporządzenia.

(*21)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*21

| 5) | w art. 54 uchyla się ust. 3 i 4. |
| --- | --- |

5)

w art. 54 uchyla się ust. 3 i 4.

6.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/126/WE z dnia 21 października 2009 r. w sprawie odzyskiwania oparów paliwa na etapie II podczas tankowania pojazdów silnikowych na stacjach paliw (25)

25

W celu zapewnienia spójności z odpowiednimi normami opracowanymi przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany niektórych przepisów dyrektywy 2009/126/WE w celu dostosowania ich do postępu technicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/126/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 8
  Dostosowania techniczne
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających art. 4 i 5 w celu dostosowania ich do postępu technicznego, gdy jest to niezbędne do zapewnienia spójności z wszelkimi odpowiednimi normami opracowanymi przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN).
  Przekazanie uprawnień, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie ma zastosowania do wydajności wychwytu oparów paliwa ani do stosunku oparów do paliwa wyszczególnionych w art. 4 oraz przedziałów czasowych określonych w art. 5.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Dostosowania techniczne

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających art. 4 i 5 w celu dostosowania ich do postępu technicznego, gdy jest to niezbędne do zapewnienia spójności z wszelkimi odpowiednimi normami opracowanymi przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN).

Przekazanie uprawnień, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie ma zastosowania do wydajności wychwytu oparów paliwa ani do stosunku oparów do paliwa wyszczególnionych w art. 4 oraz przedziałów czasowych określonych w art. 5.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 8a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*22).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*22)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*22).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*22)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*22

| 3) | uchyla się art. 9. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 9.

VI.   EUROSTAT

1.   Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (26)

26

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 do rozwoju technologicznego i gospodarczego oraz dostosowania klasyfikacji NACE Rev. 2 do innych klasyfikacji gospodarczych i społecznych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załącznika I do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Akty delegowane i akty wykonawcze”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Akty delegowane i akty wykonawcze”;

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego lub gospodarczego lub w celu dostosowania załącznika do innych klasyfikacji gospodarczych i społecznych.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego lub gospodarczego lub w celu dostosowania załącznika do innych klasyfikacji gospodarczych i społecznych.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 6a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*23).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*23)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 6a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*23).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*23)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*23

| 3) | w art. 7 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

3)

w art. 7 uchyla się ust. 3.

2.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 451/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiające nową klasyfikację statystyczną produktów według działalności (CPA) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93 (27)

27

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 451/2008 do rozwoju technologicznego lub gospodarczego oraz dostosowania go do innych klasyfikacji gospodarczych i społecznych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załącznika do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 451/2008 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Akty delegowane i akty wykonawcze”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Akty delegowane i akty wykonawcze”;

| b) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających załącznik w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego lub gospodarczego lub dostosowania załącznika do innych klasyfikacji gospodarczych i społecznych.
  Wykonując to uprawnienie, Komisja zapewnia, aby te akty delegowane nie nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia ani kosztu na państwa członkowskie ani na respondentów.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających załącznik w celu uwzględnienia rozwoju technologicznego lub gospodarczego lub dostosowania załącznika do innych klasyfikacji gospodarczych i społecznych.

Wykonując to uprawnienie, Komisja zapewnia, aby te akty delegowane nie nakładały znaczącego dodatkowego obciążenia ani kosztu na państwa członkowskie ani na respondentów.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 6a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*24).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*24)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 6a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*24).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*24)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*24

| 3) | w art. 7 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

3)

w art. 7 uchyla się ust. 3.

VII.   RYNEK WEWNĘTRZNY, PRZEMYSŁ, PRZEDSIĘBIORCZOŚĆ I MŚP

1.   Dyrektywa Rady 76/211/EWG z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do paczkowania według masy lub objętości niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych (28)

28

W celu dostosowania dyrektywy 76/211/EWG do postępu technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I i II do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 76/211/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 6 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 6
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu technicznego.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 6a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*25).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*25)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 6a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*25).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*25)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*25

2.   Dyrektywa 2000/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane na zewnątrz pomieszczeń (29)

29

W celu dostosowania dyrektywy 2000/14/WE do postępu technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załącznika III do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2000/14/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 18 uchyla się ust. 2; |
| --- | --- |

1)

w art. 18 uchyla się ust. 2;

| 2) | art. 18a otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 18a
  Zmiany w załączniku III
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18b, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu dostosowania go do postępu technicznego. Te akty delegowane nie mają bezpośredniego wpływu na zmierzony poziom mocy akustycznej urządzeń wymienionych w art. 12, w szczególności przez włączenie odniesień do właściwych norm europejskich.”; |
| --- | --- |

2)

art. 18a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18a

Zmiany w załączniku III

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18b, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu dostosowania go do postępu technicznego. Te akty delegowane nie mają bezpośredniego wpływu na zmierzony poziom mocy akustycznej urządzeń wymienionych w art. 12, w szczególności przez włączenie odniesień do właściwych norm europejskich.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 18b
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 18a, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 18a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*26).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 18a wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*26)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 18b

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 18a, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 18a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*26).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 18a wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*26)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*26

| 4) | w art. 19 uchyla się lit. b). |
| --- | --- |

4)

w art. 19 uchyla się lit. b).

3.   Dyrektywa 2004/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie kontroli i weryfikacji dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL) (30)

30

W celu przyjęcia niezbędnych dostosowań technicznych do dyrektywy 2004/9/WE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE:

| — | w odniesieniu do zmiany tej dyrektywy w celu rozstrzygania sporów w zakresie zgodności z DPL; |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do zmiany tej dyrektywy w celu rozstrzygania sporów w zakresie zgodności z DPL;

| — | w odniesieniu do zmiany formuły potwierdzenia przewidzianej w tej dyrektywie; |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do zmiany formuły potwierdzenia przewidzianej w tej dyrektywie;

| — | w odniesieniu do zmiany załącznika I do tej dyrektywy w celu uwzględnienia postępu technicznego. |
| --- | --- |

—

w odniesieniu do zmiany załącznika I do tej dyrektywy w celu uwzględnienia postępu technicznego.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2004/9/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających niniejszą dyrektywę w celu uregulowania kwestii, o których mowa w ust. 1. Zmiany w załączniku I nie mogą powodować zmiany jego charakteru zakładającego, że służy on zapewnianiu wytycznych dotyczących procedur monitorowania zgodności z DPL oraz wytycznych dotyczących przeprowadzania inspekcji placówek przeprowadzających testy i kontroli badań.”; |
| --- | --- |

1)

art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających niniejszą dyrektywę w celu uregulowania kwestii, o których mowa w ust. 1. Zmiany w załączniku I nie mogą powodować zmiany jego charakteru zakładającego, że służy on zapewnianiu wytycznych dotyczących procedur monitorowania zgodności z DPL oraz wytycznych dotyczących przeprowadzania inspekcji placówek przeprowadzających testy i kontroli badań.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 6a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 3 i art. 8 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 3 i art. 8 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*27).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 3 i art. 8 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*27)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 6a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 3 i art. 8 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 3 i art. 8 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*27).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 3 i art. 8 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*27)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*27

| 3) | w art. 7 uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

3)

w art. 7 uchyla się ust. 3;

| 4) | art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających:






  a) | formułę, o której mowa w art. 2 ust. 2; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 6a, aktów delegowanych zmieniających:

a)

formułę, o której mowa w art. 2 ust. 2;

| b) | załącznik I w celu uwzględnienia postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

b)

załącznik I w celu uwzględnienia postępu technicznego.”;

4.   Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (31)

31

W celu uwzględnienia najnowszych zmian należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany orientacyjnego wykazu elementów bezpieczeństwa w załączniku V do dyrektywy 2006/42/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania dyrektywy 2006/42/WE należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie niezbędnych środków przewidzianych w odniesieniu do maszyn potencjalnie niebezpiecznych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

W związku z powyższym w dyrektywie 2006/42/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 2 akapit drugi lit. c) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

  „.Orientacyjny wykaz elementów bezpieczeństwa jest zawarty w załączniku V.”; |
| --- | --- |

1)

art. 2 akapit drugi lit. c) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„.Orientacyjny wykaz elementów bezpieczeństwa jest zawarty w załączniku V.”;

| 2) | art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik V w celu aktualizacji orientacyjnego wykazu elementów bezpieczeństwa.”; |
| --- | --- |

2)

art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik V w celu aktualizacji orientacyjnego wykazu elementów bezpieczeństwa.”;

| 3) | w art. 9 ust. 3 akapity drugi i trzeci otrzymują brzmienie:
  „Uwzględniając w należyty sposób wyniki tych konsultacji, Komisja przyjmuje niezbędne środki w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 3.”; |
| --- | --- |

3)

w art. 9 ust. 3 akapity drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„Uwzględniając w należyty sposób wyniki tych konsultacji, Komisja przyjmuje niezbędne środki w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 3.”;

| 4) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 21a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*28).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*28)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

4)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 21a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*28).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*28)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*28

| 5) | art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*29).


  (*29)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”." |
| --- | --- |

5)

art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*29).

(*29)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”."

*29

5.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/34/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących przyrządów pomiarowych oraz metod kontroli metrologicznej (32)

32

W celu zapewnienia niezbędnych dostosowań technicznych w dyrektywie 2009/34/WE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy i dostosowania ich do postępu technicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Jeżeli chodzi o upoważnienie zawarte w art. 5 ust. 3, stanowiące, że państwa członkowskie, które przyznały ograniczone zatwierdzenie wzoru WE, muszą zwracać się z wnioskiem o dostosowanie załączników I i II do postępu technicznego, takie ograniczone zatwierdzenia wzoru WE przestały istnieć. Należy zatem skreślić upoważnienie zawarte w art. 5 ust. 3.

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/34/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 5 uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

1)

w art. 5 uchyla się ust. 3;

| 2) | art. 16 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 16
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 16a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 16 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 16

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 16a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu technicznego.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 16a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 16, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 16, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*30).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 16 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*30)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 16a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 16, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 16, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*30).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 16 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*30)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*30

| 4) | uchyla się art. 17. |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 17.

6.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (33)

33

W celu zapewnienia, aby wykaz produktów związanych z obronnością określony w załączniku do dyrektywy 2009/43/WE ściśle odpowiadał Wspólnemu wykazowi uzbrojenia Unii Europejskiej, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie zmiany tego załącznika oraz zmiany tej dyrektywy w odniesieniu do okoliczności, w których państwa członkowskie mogą zwolnić transfery produktów związanych z obronnością z obowiązku uzyskania wcześniejszego zezwolenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/43/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych zmieniających ust. 2 w celu uwzględnienia przypadków:






  a) | kiedy transfer następuje na warunkach, które nie naruszają polityki publicznej lub bezpieczeństwa publicznego; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych zmieniających ust. 2 w celu uwzględnienia przypadków:

a)

kiedy transfer następuje na warunkach, które nie naruszają polityki publicznej lub bezpieczeństwa publicznego;

| b) | kiedy obowiązek uzyskania wcześniejszego zezwolenia stał się niewspółmierny z międzynarodowymi zobowiązaniami państw członkowskich w następstwie przyjęcia niniejszej dyrektywy; |
| --- | --- |

b)

kiedy obowiązek uzyskania wcześniejszego zezwolenia stał się niewspółmierny z międzynarodowymi zobowiązaniami państw członkowskich w następstwie przyjęcia niniejszej dyrektywy;

| c) | kiedy jest to konieczne dla współpracy międzyrządowej, o której mowa w art. 1 ust. 4.”; |
| --- | --- |

c)

kiedy jest to konieczne dla współpracy międzyrządowej, o której mowa w art. 1 ust. 4.”;

| 2) | art. 13 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 13
  Zmiana załączników
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych zmieniających wykaz produktów związanych z obronnością określony w załączniku, tak by ściśle odpowiadał Wspólnemu wykazowi uzbrojenia Unii Europejskiej.
  W przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 13b.”; |
| --- | --- |

2)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Zmiana załączników

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych zmieniających wykaz produktów związanych z obronnością określony w załączniku, tak by ściśle odpowiadał Wspólnemu wykazowi uzbrojenia Unii Europejskiej.

W przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 13b.”;

| 3) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 13a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 3 i art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 3 i art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*31).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 3 i art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 13b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*31)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 13a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 3 i art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 3 i art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*31).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 3 i art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 13b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*31)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*31

| 4) | uchyla się art. 14. |
| --- | --- |

4)

uchyla się art. 14.

7.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 79/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych napędzanych wodorem oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE (34)

34

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 79/2009 do postępu technicznego w zakresie bezpieczeństwa pojazdów napędzanych wodorem należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do uzupełnienia tego rozporządzenia o wymagania techniczne dotyczące takich pojazdów, jak również o przepisy administracyjne, wzory dokumentów administracyjnych i modele znakowania. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 79/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 12 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 12
  Przekazanie uprawnień
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzania w świetle postępu technicznego poprzez ustanowienie:






  a) | szczegółowych przepisów dotyczących procedur badań określonych w załącznikach II–V; |
| --- | --- | --- |

1)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Przekazanie uprawnień

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 12a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzania w świetle postępu technicznego poprzez ustanowienie:

a)

szczegółowych przepisów dotyczących procedur badań określonych w załącznikach II–V;

| b) | szczegółowych przepisów dotyczących wymagań odnoszących się do montażu części i instalacji wodorowych określonych w załączniku VI; |
| --- | --- |

b)

szczegółowych przepisów dotyczących wymagań odnoszących się do montażu części i instalacji wodorowych określonych w załączniku VI;

| c) | szczegółowych przepisów dotyczących wymagań odnoszących się do bezpiecznego i niezawodnego funkcjonowania części i instalacji wodorowych, określonych w art. 5; |
| --- | --- |

c)

szczegółowych przepisów dotyczących wymagań odnoszących się do bezpiecznego i niezawodnego funkcjonowania części i instalacji wodorowych, określonych w art. 5;

| d) | specyfikacji dla wymagań dotyczących dowolnego z poniższych punktów:






  (i) | stosowanie czystego wodoru lub mieszanki wodoru i gazu ziemnego/biometanu; |
| --- | --- | --- |

d)

specyfikacji dla wymagań dotyczących dowolnego z poniższych punktów:

(i)

stosowanie czystego wodoru lub mieszanki wodoru i gazu ziemnego/biometanu;

| (ii) | nowe formy przechowywania lub wykorzystywania wodoru; |
| --- | --- |

(ii)

nowe formy przechowywania lub wykorzystywania wodoru;

| (iii) | ochrona pojazdów w przypadku zderzenia w odniesieniu do szczelności części i instalacji wodorowych; |
| --- | --- |

(iii)

ochrona pojazdów w przypadku zderzenia w odniesieniu do szczelności części i instalacji wodorowych;

| (iv) | wymagania dotyczące bezpieczeństwa instalacji zintegrowanych, obejmujące co najmniej wykrywanie przecieków i wymagania dotyczące gazu upuszczanego z obiegu; |
| --- | --- |

(iv)

wymagania dotyczące bezpieczeństwa instalacji zintegrowanych, obejmujące co najmniej wykrywanie przecieków i wymagania dotyczące gazu upuszczanego z obiegu;

| (v) | izolacja elektryczna i bezpieczeństwo elektryczne; |
| --- | --- |

(v)

izolacja elektryczna i bezpieczeństwo elektryczne;

| e) | przepisów administracyjnych w zakresie homologacji typu WE pojazdów, w odniesieniu do napędu wodorowego oraz części i instalacji wodorowych; |
| --- | --- |

e)

przepisów administracyjnych w zakresie homologacji typu WE pojazdów, w odniesieniu do napędu wodorowego oraz części i instalacji wodorowych;

| f) | przepisów dotyczących informacji, które mają być przekazywane przez producentów dla celów homologacji typu i kontroli, o których mowa w art. 4 ust. 4 i 5; |
| --- | --- |

f)

przepisów dotyczących informacji, które mają być przekazywane przez producentów dla celów homologacji typu i kontroli, o których mowa w art. 4 ust. 4 i 5;

| g) | szczegółowych przepisów dotyczących oznakowania lub innych sposobów jednoznacznego i szybkiego identyfikowania pojazdów napędzanych wodorem, o których mowa w załączniku VI pkt 16; oraz |
| --- | --- |

g)

szczegółowych przepisów dotyczących oznakowania lub innych sposobów jednoznacznego i szybkiego identyfikowania pojazdów napędzanych wodorem, o których mowa w załączniku VI pkt 16; oraz

| h) | innych środków niezbędnych dla stosowania niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

h)

innych środków niezbędnych dla stosowania niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 12a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*32).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*32)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 12a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*32).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*32)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*32

| 3) | uchyla się art. 13. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 13.

8.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE (35)

35

W celu dostosowania dyrektywy 2009/81/WE do szybkiego postępu technicznego i gospodarczego oraz zmian regulacyjnych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany wartości progowych zamówień, aby dostosować je do wartości określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (36), wprowadzić zmiany w odniesieniach do Wspólnego Słownika Zamówień (nomenklatura CPV) oraz wprowadzić zmiany niektórych numerów odnoszących się do nomenklatury CPV i procedur dokonywania odniesień w ogłoszeniach do niektórych pozycji nomenklatury CPV. Mając na względzie, że szczegóły techniczne i charakterystyki urządzeń do odbioru elektronicznego należy aktualizować zgodnie z postępem technologicznym, konieczne jest również powierzenie Komisji uprawnień w zakresie zmiany szczegółów technicznych i charakterystyk urządzeń do odbioru elektronicznego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

36

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/81/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 66a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*33).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 66b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 66a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*33)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

1)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 66a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*33).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 68 ust. 1 i art. 69 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 66b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 66a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*33)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*33

| 2) | w art. 67 uchyla się ust. 3 i 4. |
| --- | --- |

2)

w art. 67 uchyla się ust. 3 i 4.

| 3) | w art. 68 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 66a, aktów delegowanych zmieniających progi, o których mowa w akapicie pierwszym.”; |
| --- | --- | --- |

3)

w art. 68 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 66a, aktów delegowanych zmieniających progi, o których mowa w akapicie pierwszym.”;

| b) | dodaje się następujący akapit:
  „W przypadku gdy zachodzi konieczność skorygowania progów, o której mowa w akapicie pierwszym, a ograniczenia czasowe nie pozwalają na zastosowanie procedury określonej w art. 66a, i jest to zatem uzasadnione pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 66b.”; |
| --- | --- |

b)

dodaje się następujący akapit:

„W przypadku gdy zachodzi konieczność skorygowania progów, o której mowa w akapicie pierwszym, a ograniczenia czasowe nie pozwalają na zastosowanie procedury określonej w art. 66a, i jest to zatem uzasadnione pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 66b.”;

| 4) | art. 69 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 66a, aktów delegowanych zmieniających:






  a) | numery odnoszące się do nomenklatury CPV określone w załącznikach I i II, o ile nie skutkuje to zmianą zakresu przedmiotowego niniejszej dyrektywy, oraz procedury dokonywania odniesień w ogłoszeniach do konkretnych pozycji nomenklatury CPV w ramach kategorii usług wymienionych w tych załącznikach; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 69 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 66a, aktów delegowanych zmieniających:

a)

numery odnoszące się do nomenklatury CPV określone w załącznikach I i II, o ile nie skutkuje to zmianą zakresu przedmiotowego niniejszej dyrektywy, oraz procedury dokonywania odniesień w ogłoszeniach do konkretnych pozycji nomenklatury CPV w ramach kategorii usług wymienionych w tych załącznikach;

| b) | szczegóły i właściwości techniczne urządzeń do elektronicznego przesyłania danych, o których mowa w załączniku VIII lit. a), f) i g).”. |
| --- | --- |

b)

szczegóły i właściwości techniczne urządzeń do elektronicznego przesyłania danych, o których mowa w załączniku VIII lit. a), f) i g).”.

VIII.   SPRAWIEDLIWOŚĆ I KONSUMENCI

1.   Dyrektywa Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG) (37)

37

W celu uwzględnienia postępu technicznego, zmian w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowych wyników badań należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku I do dyrektywy 92/85/EWG. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

Zgodnie z decyzją Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.

W związku z powyższym w dyrektywie 92/85/EWG wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 13 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 13
  Zmiany w załączniku I
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku I, aby uwzględnić postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań.
  Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 13b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Zmiany w załączniku I

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 13a, aktów delegowanych w celu dokonywania zmian natury ściśle technicznej w załączniku I, aby uwzględnić postęp techniczny, zmiany w międzynarodowych przepisach lub specyfikacjach oraz nowe wyniki badań.

Jeżeli w należycie uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach związanych z możliwymi w najbliższej przyszłości bezpośrednimi i poważnymi zagrożeniami dla fizycznego zdrowia i bezpieczeństwa pracowników i innych osób, ze względu na szczególnie pilną potrzebę konieczne jest podjęcie działania w bardzo krótkim czasie, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 13b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 13a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*34).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 13b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*34)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 13a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*34).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 13b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*34)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*34

2.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (38)

38

W celu zaktualizowania dyrektywy 2008/48/WE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany tej dyrektywy w celu ustanowienia dodatkowych założeń do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania lub w celu zmodyfikowaniu założeń już istniejących. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2008/48/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 19 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   W razie potrzeby do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania można przyjąć dodatkowe założenia określone w załączniku I.
  Jeżeli założenia określone w niniejszym artykule i w części II załącznika I nie wystarczają do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania w sposób jednolity lub nie są już dostosowane do sytuacji handlowej na rynku, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 24a, aktów delegowanych zmieniających niniejszy artykuł i część II załącznika I w celu określenia dodatkowych niezbędnych założeń do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania lub w celu zmodyfikowania założeń już istniejących.”; |
| --- | --- |

1)

art. 19 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   W razie potrzeby do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania można przyjąć dodatkowe założenia określone w załączniku I.

Jeżeli założenia określone w niniejszym artykule i w części II załącznika I nie wystarczają do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania w sposób jednolity lub nie są już dostosowane do sytuacji handlowej na rynku, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 24a, aktów delegowanych zmieniających niniejszy artykuł i część II załącznika I w celu określenia dodatkowych niezbędnych założeń do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania lub w celu zmodyfikowania założeń już istniejących.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 24a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 19 ust. 5, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 19 ust. 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*35).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 19 ust. 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*35)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 24a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 19 ust. 5, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 19 ust. 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*35).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 19 ust. 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*35)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*35

| 3) | uchyla się art. 25. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 25.

IX.   MOBILNOŚĆ I TRANSPORT

1.   Dyrektywa Rady 95/50/WE z dnia 6 października 1995 r. w sprawie ujednoliconych procedur kontroli drogowego transportu towarów niebezpiecznych (39)

39

W celu dostosowania dyrektywy 95/50/WE do postępu naukowego i technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy, w szczególności po to, aby uwzględnić zmiany dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (40). Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

40

W związku z powyższym w dyrektywie 95/50/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 9a otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 9a
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9aa, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą, w szczególności w celu uwzględnienia zmian dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*36).


  (*36)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).”;" |
| --- | --- |

1)

art. 9a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9a

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9aa, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą, w szczególności w celu uwzględnienia zmian dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*36).

(*36)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).”;"

*36

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 9aa

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9a, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*37).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9a wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*37)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 9aa

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9a, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*37).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9a wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*37)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*37

| 3) | uchyla się art. 9b. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 9b.

2.   Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (41)

41

W celu dostosowania dyrektywy 2002/59/WE do zmian prawa unijnego i międzynarodowego oraz doświadczeń zdobytych w ramach jej wykonywania należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie zmiany:

| — | odniesień do aktów unijnych i aktów Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), które to odniesienia są zawarte w tej dyrektywie, w celu dostosowania ich do przepisów unijnych lub przepisów prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

—

odniesień do aktów unijnych i aktów Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), które to odniesienia są zawarte w tej dyrektywie, w celu dostosowania ich do przepisów unijnych lub przepisów prawa międzynarodowego;

| — | niektórych definicji zawartych w tej dyrektywie, w celu dostosowania ich do przepisów unijnych lub przepisów prawa międzynarodowego; |
| --- | --- |

—

niektórych definicji zawartych w tej dyrektywie, w celu dostosowania ich do przepisów unijnych lub przepisów prawa międzynarodowego;

| — | załączników I, III i IV do tej dyrektywy, w świetle postępu technicznego oraz doświadczeń zdobytych w ramach wykonywania tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

załączników I, III i IV do tej dyrektywy, w świetle postępu technicznego oraz doświadczeń zdobytych w ramach wykonywania tej dyrektywy.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2002/59/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 27 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 27
  Zmiany

  1.   W ramach zakresu stosowania niniejszej dyrektywy określonego w art. 2 Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 27a, aktów delegowanych zmieniających odniesienia do aktów unijnych i aktów IMO, które to odniesienia są zawarte w niniejszej dyrektywie, oraz zmieniających definicje zawarte w art. 3 i załączniki w celu dostosowania ich do przepisów unijnych lub przepisów prawa międzynarodowego, które zostały przyjęte lub zmienione lub które weszły w życie.


  2.   W ramach zakresu stosowania niniejszej dyrektywy określonego w art. 2 Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 27a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I, III i IV w świetle postępu technicznego oraz doświadczeń zdobytych w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy.”; |
| --- | --- |

1)

art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Zmiany

1.   W ramach zakresu stosowania niniejszej dyrektywy określonego w art. 2 Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 27a, aktów delegowanych zmieniających odniesienia do aktów unijnych i aktów IMO, które to odniesienia są zawarte w niniejszej dyrektywie, oraz zmieniających definicje zawarte w art. 3 i załączniki w celu dostosowania ich do przepisów unijnych lub przepisów prawa międzynarodowego, które zostały przyjęte lub zmienione lub które weszły w życie.

2.   W ramach zakresu stosowania niniejszej dyrektywy określonego w art. 2 Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 27a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I, III i IV w świetle postępu technicznego oraz doświadczeń zdobytych w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 27a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 27, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 27, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*38).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 27 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*38)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 27a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 27, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 27, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*38).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 27 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*38)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*38

| 3) | uchyla się art. 28. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 28.

3.   Rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniające rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki (42)

42

W celu uaktualnienia wykazu aktów unijnych odnoszących się do Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki (COSS), zawartego w rozporządzeniu (WE) nr 2099/2002, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie zmiany tego rozporządzenia, w celu włączenia odniesienia do aktów unijnych, które przyznają COSS uprawnienia i które weszły w życie. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 2099/2002 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 3 uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

1)

w art. 3 uchyla się ust. 3;

| 2) | art. 7 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 7
  Uprawnienia Komitetu COSS oraz zmiany
  COSS wykonuje swoje uprawnienia przyznane mu na mocy obowiązujących morskich przepisów unijnych.
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 7a, aktów delegowanych zmieniających art. 2 pkt 2, w celu włączenia odniesienia do aktów unijnych przyznających uprawnienia COSS, które to akty weszły w życie po przyjęciu niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

2)

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Uprawnienia Komitetu COSS oraz zmiany

COSS wykonuje swoje uprawnienia przyznane mu na mocy obowiązujących morskich przepisów unijnych.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 7a, aktów delegowanych zmieniających art. 2 pkt 2, w celu włączenia odniesienia do aktów unijnych przyznających uprawnienia COSS, które to akty weszły w życie po przyjęciu niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 7a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*39).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*39)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 7a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*39).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*39)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*39

4.   Dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów stateczności dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro (43)

43

W celu dostosowania dyrektywy 2003/25/WE do postępu technicznego, do zmian na poziomie międzynarodowym oraz do doświadczeń zdobytych w ramach jej wykonywania należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2003/25/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 10 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 10
  Zmiana załączników
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu uwzględnienia zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w ramach IMO, oraz w celu poprawy efektywności niniejszej dyrektywy w świetle doświadczeń i postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Zmiana załączników

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu uwzględnienia zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w ramach IMO, oraz w celu poprawy efektywności niniejszej dyrektywy w świetle doświadczeń i postępu technicznego.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 10a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*40).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*40)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 10a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*40).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*40)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*40

| 3) | uchyla się art. 11. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 11.

5.   Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG (44)

44

W celu dostosowania dyrektywy 2003/59/WE do postępu naukowego i technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I i II do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2003/59/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 11 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 11
  Dostosowanie do postępu naukowego i technicznego
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Dostosowanie do postępu naukowego i technicznego

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 11a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*41).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*41)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 11a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*41).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*41)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*41

| 3) | uchyla się art. 12. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 12.

6.   Rozporządzenie (WE) nr 785/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wymogów w zakresie ubezpieczenia w odniesieniu do przewoźników lotniczych i operatorów statków powietrznych (45)

45

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 785/2004 do ewolucji prawa międzynarodowego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany niektórych wartości w tym rozporządzeniu, w świetle zmian w umowach międzynarodowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 785/2004 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 6 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających wartości, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeżeli taka konieczność wynika ze zmian w odpowiednich umowach międzynarodowych.”; |
| --- | --- |

1)

art. 6 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających wartości, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeżeli taka konieczność wynika ze zmian w odpowiednich umowach międzynarodowych.”;

| 2) | art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających wartości, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli taka konieczność wynika ze zmian w odpowiednich umowach międzynarodowych.”; |
| --- | --- |

2)

art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających wartości, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli taka konieczność wynika ze zmian w odpowiednich umowach międzynarodowych.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 8a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*42).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*42)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*42).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 5 i art. 7 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*42)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*42

| 4) | w art. 9 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

4)

w art. 9 uchyla się ust. 3.

7.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 789/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie transferu statków towarowych i pasażerskich z jednego rejestru do drugiego wewnątrz Wspólnoty i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 613/91 (46)

46

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 789/2004 do zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w Międzynarodowej Organizacji Morskiej, oraz w celu poprawy skuteczności tego rozporządzenia w świetle doświadczeń i postępu technicznego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany niektórych definicji w tym rozporządzeniu. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 789/2004 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 7 uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

1)

w art. 7 uchyla się ust. 3;

| 2) | art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   W ramach zakresu niniejszego rozporządzenia, który to zakres określono w art. 3, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych zmieniających definicje zawarte w art. 2 w celu uwzględnienia zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w ramach IMO, oraz w celu poprawy skuteczności niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczeń i postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W ramach zakresu niniejszego rozporządzenia, który to zakres określono w art. 3, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych zmieniających definicje zawarte w art. 2 w celu uwzględnienia zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w ramach IMO, oraz w celu poprawy skuteczności niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczeń i postępu technicznego.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 9a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*43).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*43)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 9a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*43).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*43)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*43

8.   Dyrektywa 2005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie (47)

47

W celu dostosowania dyrektywy 2005/44/WE do postępu technicznego oraz w celu uwzględnienia doświadczeń zdobytych w ramach jej wykonywania należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I i II do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2005/44/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 10 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 10
  Zmiany w załącznikach I i II
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II, w świetle doświadczeń zdobytych w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy oraz w celu dostosowania tych załączników do postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Zmiany w załącznikach I i II

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II, w świetle doświadczeń zdobytych w ramach wykonywania niniejszej dyrektywy oraz w celu dostosowania tych załączników do postępu technicznego.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 10a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*44).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*44)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 10a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*44).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*44)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*44

| 3) | w art. 11 uchyla się ust. 4. |
| --- | --- |

3)

w art. 11 uchyla się ust. 4.

9.   Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów (48)

48

W celu aktualizacji środków technicznych niezbędnych do zapewnienia regularnej ochrony portów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I–IV do dyrektywy 2005/65/WE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2005/65/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 14 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 14
  Zmiany w załącznikach I–IV
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I–IV w celu dostosowania ich do doświadczeń zdobytych w ramach ich wykonywania, z wyłączeniem poszerzania zakresu niniejszej dyrektywy.
  W przypadku gdy w odniesieniu do zmian niezbędnych do dostosowania załączników I–IV jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 14b.”; |
| --- | --- |

1)

art. 14 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 14

Zmiany w załącznikach I–IV

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I–IV w celu dostosowania ich do doświadczeń zdobytych w ramach ich wykonywania, z wyłączeniem poszerzania zakresu niniejszej dyrektywy.

W przypadku gdy w odniesieniu do zmian niezbędnych do dostosowania załączników I–IV jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 14b.”;

| 2) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 14a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 14, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 14, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*45).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 14 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 14b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*45)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 14a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 14, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 14, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*45).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 14 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 14b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*45)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*45

| 3) | uchyla się art. 15. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 15.

10.   Rozporządzenie (WE) nr 2111/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylające art. 9 dyrektywy 2004/36/WE (49)

49

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 2111/2005 do postępu naukowego i technicznego oraz doprecyzowania stosowanych procedur należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załącznika do tego rozporządzenia oraz uzupełnienia tego rozporządzenia o szczegółowe zasady dotyczące niektórych procedur. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 2111/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Wspólne kryteria nałożenia zakazu wykonywania przewozów na przewoźnika lotniczego, oparte na odpowiednich normach bezpieczeństwa (dalej zwane »wspólnymi kryteriami«), określone są w załączniku.
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych zmieniających załącznik w celu zmodyfikowania wspólnych kryteriów, by uwzględnić rozwój naukowy i techniczny.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Wspólne kryteria nałożenia zakazu wykonywania przewozów na przewoźnika lotniczego, oparte na odpowiednich normach bezpieczeństwa (dalej zwane »wspólnymi kryteriami«), określone są w załączniku.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych zmieniających załącznik w celu zmodyfikowania wspólnych kryteriów, by uwzględnić rozwój naukowy i techniczny.”;

| 2) | art. 8 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 8
  Szczegółowe zasady
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie szczegółowych zasad dotyczących procedur, o których mowa w niniejszym rozdziale, uwzględniając w należyty sposób potrzebę szybkiego podejmowania decyzji w kontekście uaktualniania wspólnotowego wykazu.
  W przypadku gdy w odniesieniu do środków, o których mowa w akapicie pierwszym, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 14b.”; |
| --- | --- |

2)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Szczegółowe zasady

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie szczegółowych zasad dotyczących procedur, o których mowa w niniejszym rozdziale, uwzględniając w należyty sposób potrzebę szybkiego podejmowania decyzji w kontekście uaktualniania wspólnotowego wykazu.

W przypadku gdy w odniesieniu do środków, o których mowa w akapicie pierwszym, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 14b.”;

| 3) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 14a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2 i art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*46).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2 i art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie jednego miesiąca od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o jeden miesiąc z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 14b
  Tryb pilny

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*46)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 14a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2 i art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*46).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2 i art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie jednego miesiąca od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o jeden miesiąc z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 14b

Tryb pilny

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*46)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*46

| 4) | w art. 15 uchyla się ust. 4. |
| --- | --- |

4)

w art. 15 uchyla się ust. 4.

11.   Rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95 (50)

50

W celu aktualizacji przepisów dotyczących wdrożenia Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 336/2006.Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 336/2006 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   W ramach zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, który to zakres określono w art. 3, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu uwzględnienia zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w ramach IMO, lub w celu poprawy skuteczności niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczeń zdobytych w ramach jego wykonywania.”; |
| --- | --- |

1)

art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W ramach zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, który to zakres określono w art. 3, Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu uwzględnienia zmian na poziomie międzynarodowym, w szczególności w ramach IMO, lub w celu poprawy skuteczności niniejszego rozporządzenia w świetle doświadczeń zdobytych w ramach jego wykonywania.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 11a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*47).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*47)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 11a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11 ust. 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*47).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*47)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*47

| 3) | w art. 12 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

3)

w art. 12 uchyla się ust. 3.

12.   Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (51)

51

W celu dostosowania dyrektywy 2008/68/WE do postępu technicznego i naukowego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2008/68/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN, w szczególności odnoszących się do postępu naukowego i technicznego, w tym związanych z zastosowaniem technologii w zakresie śledzenia ruchu i pochodzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 8a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu uwzględnienia zmian w ADR, RID i ADN, w szczególności odnoszących się do postępu naukowego i technicznego, w tym związanych z zastosowaniem technologii w zakresie śledzenia ruchu i pochodzenia.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 8a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*48).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*48)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*48).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*48)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*48

| 3) | w art. 9 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

3)

w art. 9 uchyla się ust. 3.

13.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (52)

52

W celu dostosowania dyrektywy 2009/15/WE do zmian w stosownych instrumentach międzynarodowych oraz zmodyfikowania maksymalnych kwot wypłacanych poszkodowanym stronom w ramach odszkodowania należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany tej dyrektywy, po to by:

| — | uwzględnić kolejne zmiany niektórych konwencji międzynarodowych i związanych z nimi protokołów, kodeksów i rezolucji, które weszły w życie; |
| --- | --- |

—

uwzględnić kolejne zmiany niektórych konwencji międzynarodowych i związanych z nimi protokołów, kodeksów i rezolucji, które weszły w życie;

| — | dokonać zmiany niektórych kwot w niej wymienionych. |
| --- | --- |

—

dokonać zmiany niektórych kwot w niej wymienionych.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/15/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 5a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*49).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*49)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

1)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 5a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*49).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*49)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*49

| 2) | w art. 6 uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

2)

w art. 6 uchyla się ust. 3;

| 3) | art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 5a, aktów delegowanych zmieniających niniejszą dyrektywę, z wyłączeniem poszerzania jej zakresu stosowania, w celu:






  a) | uwzględnienia, do celów niniejszej dyrektywy, kolejnych zmian międzynarodowych konwencji i związanych z nimi protokołów, kodeksów i rezolucji, o których mowa w art. 2 lit. d), art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 2 i które weszły w życie; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 5a, aktów delegowanych zmieniających niniejszą dyrektywę, z wyłączeniem poszerzania jej zakresu stosowania, w celu:

a)

uwzględnienia, do celów niniejszej dyrektywy, kolejnych zmian międzynarodowych konwencji i związanych z nimi protokołów, kodeksów i rezolucji, o których mowa w art. 2 lit. d), art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 2 i które weszły w życie;

| b) | zmiany kwot wymienionych w art. 5 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) oraz (iii).”. |
| --- | --- |

b)

zmiany kwot wymienionych w art. 5 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) oraz (iii).”.

14.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (53)

53

W celu uzupełnienia rozporządzenia (WE) nr 391/2009 oraz dostosowania go do zmian w prawie międzynarodowym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do:

| — | zmiany minimalnych kryteriów określonych w załączniku I do tego rozporządzenia, z uwzględnieniem w szczególności stosownych decyzji IMO; |
| --- | --- |

—

zmiany minimalnych kryteriów określonych w załączniku I do tego rozporządzenia, z uwzględnieniem w szczególności stosownych decyzji IMO;

| — | uzupełnienia tego rozporządzenia o kryteria służące do pomiaru skuteczności reguł i procedur oraz działalności uznanych organizacji w zakresie bezpieczeństwa klasyfikowanych przez nie statków i zapobiegania zanieczyszczaniu powodowanemu przez te statki, ze szczególnym uwzględnieniem danych opracowanych w ramach memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu lub w ramach innych podobnych porozumień; |
| --- | --- |

—

uzupełnienia tego rozporządzenia o kryteria służące do pomiaru skuteczności reguł i procedur oraz działalności uznanych organizacji w zakresie bezpieczeństwa klasyfikowanych przez nie statków i zapobiegania zanieczyszczaniu powodowanemu przez te statki, ze szczególnym uwzględnieniem danych opracowanych w ramach memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu lub w ramach innych podobnych porozumień;

| — | uzupełnienia tego rozporządzenia o kryteria służące do określenia, kiedy działalność taką należy uznać za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska, które to kryteria mogą uwzględniać szczególne okoliczności mające wpływ na organizacje mniejszej wielkości lub organizacje wysoko wyspecjalizowane; |
| --- | --- |

—

uzupełnienia tego rozporządzenia o kryteria służące do określenia, kiedy działalność taką należy uznać za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska, które to kryteria mogą uwzględniać szczególne okoliczności mające wpływ na organizacje mniejszej wielkości lub organizacje wysoko wyspecjalizowane;

| — | uzupełnienia tego rozporządzenia o szczegółowe przepisy dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych oraz wycofania uznania organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach. |
| --- | --- |

—

uzupełnienia tego rozporządzenia o szczegółowe przepisy dotyczące grzywien i okresowych kar pieniężnych oraz wycofania uznania organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 12 uchyla się ust. 4; |
| --- | --- |

1)

w art. 12 uchyla się ust. 4;

| 2) | art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I, z wyłączeniem poszerzania jego zakresu, w celu aktualizacji minimalnych kryteriów tam ustanowionych, uwzględniając w szczególności stosowne decyzje IMO.”; |
| --- | --- |

2)

art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I, z wyłączeniem poszerzania jego zakresu, w celu aktualizacji minimalnych kryteriów tam ustanowionych, uwzględniając w szczególności stosowne decyzje IMO.”;

| 3) | art. 14 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 14a w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie:






  a) | kryteriów służących do pomiaru skuteczności reguł i procedur oraz działalności uznanych organizacji w zakresie bezpieczeństwa klasyfikowanych przez nie statków i zapobiegania zanieczyszczaniu powodowanemu przez te statki, z uwzględnieniem w szczególności danych opracowanych w ramach memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu lub w ramach innych podobnych porozumień; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 14 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 14a w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie:

a)

kryteriów służących do pomiaru skuteczności reguł i procedur oraz działalności uznanych organizacji w zakresie bezpieczeństwa klasyfikowanych przez nie statków i zapobiegania zanieczyszczaniu powodowanemu przez te statki, z uwzględnieniem w szczególności danych opracowanych w ramach memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu lub w ramach innych podobnych porozumień;

| b) | kryteriów służących do określenia, kiedy działalność taką należy uznać za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska, które to kryteria mogą uwzględniać szczególne okoliczności mające wpływ na organizacje mniejszej wielkości lub organizacje wysoko wyspecjalizowane. |
| --- | --- |

b)

kryteriów służących do określenia, kiedy działalność taką należy uznać za stanowiącą niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska, które to kryteria mogą uwzględniać szczególne okoliczności mające wpływ na organizacje mniejszej wielkości lub organizacje wysoko wyspecjalizowane.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 14a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych zgodnie z art. 6 oraz, jeżeli zaistnieje taka konieczność, przepisów dotyczących wycofania uznania organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach, zgodnie z art. 7.”;

| 4) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 14a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*50).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*50)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

4)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 14a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*50).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*50)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*50

15.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków (54)

54

W celu dostosowania rozporządzenia (WE) nr 392/2009 do innych przepisów prawa unijnego i międzynarodowego należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do:

| — | zmiany załącznika I do tego rozporządzenia, aby uwzględnić zmiany postanowień Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu, zmienionej protokołem z 2002 r.; |
| --- | --- |

—

zmiany załącznika I do tego rozporządzenia, aby uwzględnić zmiany postanowień Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu, zmienionej protokołem z 2002 r.;

| — | zmiany granic odpowiedzialności określonych w załączniku I do tego rozporządzenia dla statków klasy B, o których mowa w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (55); |
| --- | --- |

—

zmiany granic odpowiedzialności określonych w załączniku I do tego rozporządzenia dla statków klasy B, o których mowa w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (55);

55

| — | zmiany załącznika II do tego rozporządzenia w celu uwzględnienia zmian w wytycznych IMO. |
| --- | --- |

—

zmiany załącznika II do tego rozporządzenia w celu uwzględnienia zmian w wytycznych IMO.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 392/2009 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 9 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 9
  Zmiana załączników

  1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I do niniejszego rozporządzenia poprzez włączenie zmian granic odpowiedzialności ustanowionych w art. 3 ust. 1, art. 4a ust. 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 8 konwencji ateńskiej w celu uwzględnienia decyzji podjętych na mocy art. 23 tej konwencji.
  Komisja jest uprawniona do przyjęcia, do dnia 31 grudnia 2016 r., na podstawie odpowiedniej oceny skutków, aktów delegowanych zgodnie z art. 9a w zakresie zmiany określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia granic odpowiedzialności dla statków klasy B, o których mowa w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (*51), z uwzględnieniem wpływu na ceny biletów i zdolność rynku do uzyskania przystępnego ubezpieczenia na poziomie wymaganym w ramach polityki umacniania praw pasażerów, jak również sezonowości niektórych połączeń.


  2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu uwzględnienia zmian wytycznych IMO.



  (*51)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1).”;" |
| --- | --- |

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Zmiana załączników

1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I do niniejszego rozporządzenia poprzez włączenie zmian granic odpowiedzialności ustanowionych w art. 3 ust. 1, art. 4a ust. 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 8 konwencji ateńskiej w celu uwzględnienia decyzji podjętych na mocy art. 23 tej konwencji.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia, do dnia 31 grudnia 2016 r., na podstawie odpowiedniej oceny skutków, aktów delegowanych zgodnie z art. 9a w zakresie zmiany określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia granic odpowiedzialności dla statków klasy B, o których mowa w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE (*51), z uwzględnieniem wpływu na ceny biletów i zdolność rynku do uzyskania przystępnego ubezpieczenia na poziomie wymaganym w ramach polityki umacniania praw pasażerów, jak również sezonowości niektórych połączeń.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu uwzględnienia zmian wytycznych IMO.

(*51)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1).”;"

*51

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 9a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*52).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*52)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 9a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*52).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*52)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*52

| 3) | uchyla się art. 10. |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 10.

X.   ZDROWIE I BEZPIECZEŃSTWO ŻYWNOŚCI

1.   Rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (56)

56

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 141/2000, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do uzupełnienia tego rozporządzenia o definicje „podobnego produktu leczniczego” i „wyższości klinicznej”. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 141/2000 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

  „4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10b, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o definicje »podobnego produktu leczniczego« i »wyższości klinicznej«.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10b, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o definicje »podobnego produktu leczniczego« i »wyższości klinicznej«.”;

| 2) | w art. 10a uchyla się ust. 3; |
| --- | --- |

2)

w art. 10a uchyla się ust. 3;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 10b
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*53).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 4 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*53)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 10b

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 4, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 4, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*53).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 4 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*53)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*53

2.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/18/WE z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylająca dyrektywę Rady 90/220/EWG (57)

57

Aby osiągnąć cele określone w dyrektywie 2001/18/WE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tej dyrektywy oraz uzupełnienia jej o:

| — | kryteria zastosowania odstępstwa i wymagania dotyczące informacji, które należy przedstawić, zgłaszając wprowadzenie do obrotu określonych rodzajów organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO); |
| --- | --- |

—

kryteria zastosowania odstępstwa i wymagania dotyczące informacji, które należy przedstawić, zgłaszając wprowadzenie do obrotu określonych rodzajów organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO);

| — | minimalne progi, poniżej których produkty, w których nie można wykluczyć obecności ubocznych lub nieuniknionych technicznie śladowych ilości zatwierdzonych GMO, nie będą musiały być etykietowane jako GMO; |
| --- | --- |

—

minimalne progi, poniżej których produkty, w których nie można wykluczyć obecności ubocznych lub nieuniknionych technicznie śladowych ilości zatwierdzonych GMO, nie będą musiały być etykietowane jako GMO;

| — | progi niższe niż 0,9 %, poniżej których wymagań dotyczących etykietowania określonych w dyrektywie nie stosuje się do produktów zawierających śladowe ilości GMO, przeznaczonych do bezpośredniego przetwarzania; |
| --- | --- |

—

progi niższe niż 0,9 %, poniżej których wymagań dotyczących etykietowania określonych w dyrektywie nie stosuje się do produktów zawierających śladowe ilości GMO, przeznaczonych do bezpośredniego przetwarzania;

| — | specjalne wymagania dotyczące etykietowania GMO, których nie wprowadza się do obrotu w rozumieniu niniejszej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

specjalne wymagania dotyczące etykietowania GMO, których nie wprowadza się do obrotu w rozumieniu niniejszej dyrektywy.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2001/18/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawiona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie kryteriów i wymagań dotyczących informacji, o których mowa w ust. 1, jak również odpowiednich wymagań dotyczących skróconego opisu dokumentacji, po konsultacji z właściwym Komitetem Naukowym. Kryteria i wymagania dotyczące informacji zapewniają wysoki stopień bezpieczeństwa dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego oraz opierają się na dostępnych dowodach naukowych dotyczących takiego bezpieczeństwa i na doświadczeniach uzyskanych podczas uwalniania porównywalnych GMO.”; |
| --- | --- | --- |

1)

w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawiona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie kryteriów i wymagań dotyczących informacji, o których mowa w ust. 1, jak również odpowiednich wymagań dotyczących skróconego opisu dokumentacji, po konsultacji z właściwym Komitetem Naukowym. Kryteria i wymagania dotyczące informacji zapewniają wysoki stopień bezpieczeństwa dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego oraz opierają się na dostępnych dowodach naukowych dotyczących takiego bezpieczeństwa i na doświadczeniach uzyskanych podczas uwalniania porównywalnych GMO.”;

| b) | ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Przed przyjęciem aktów delegowanych zgodnie z ust. 2 Komisja udostępnia ich projekty do wiadomości publicznej. Opinia publiczna może zgłaszać Komisji uwagi w terminie 60 dni. Komisja przesyła wszelkie takie uwagi wraz z ich analizą ekspertom, o których mowa w art. 29a ust. 4.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Przed przyjęciem aktów delegowanych zgodnie z ust. 2 Komisja udostępnia ich projekty do wiadomości publicznej. Opinia publiczna może zgłaszać Komisji uwagi w terminie 60 dni. Komisja przesyła wszelkie takie uwagi wraz z ich analizą ekspertom, o których mowa w art. 29a ust. 4.”;

| 2) | w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych – w odniesieniu do produktów, w których nie można wykluczyć obecności ubocznych lub nieuniknionych technicznie śladowych ilości zatwierdzonych GMO – w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie minimalnych progów zawartości, poniżej których produkty te nie będą musiały być etykietowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Poziomy progów ustanawia się w zależności od danego produktu.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych – w odniesieniu do produktów, w których nie można wykluczyć obecności ubocznych lub nieuniknionych technicznie śladowych ilości zatwierdzonych GMO – w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie minimalnych progów zawartości, poniżej których produkty te nie będą musiały być etykietowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Poziomy progów ustanawia się w zależności od danego produktu.”;

| b) | ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie progów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.”; |
| --- | --- |

b)

ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez ustanowienie progów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.”;

| 3) | art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV poprzez ustanowienie szczegółowych wymogów dotyczących etykietowania, o których mowa w ust. 1, bez powielania obowiązujących przepisów prawodawstwa unijnego dotyczącego etykietowani lub bez wprowadzania niespójności w stosunku do tych przepisów. Należy uwzględnić przy tym, w odpowiednich przypadkach, przyjęte zgodnie z prawodawstwem unijnym przepisy państw członkowskich dotyczące etykietowania.”; |
| --- | --- |

3)

art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV poprzez ustanowienie szczegółowych wymogów dotyczących etykietowania, o których mowa w ust. 1, bez powielania obowiązujących przepisów prawodawstwa unijnego dotyczącego etykietowani lub bez wprowadzania niespójności w stosunku do tych przepisów. Należy uwzględnić przy tym, w odpowiednich przypadkach, przyjęte zgodnie z prawodawstwem unijnym przepisy państw członkowskich dotyczące etykietowania.”;

| 4) | art. 27 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 27
  Dostosowanie załączników do postępu technicznego
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych zmieniających sekcje C i D w załączniku II, załączniki III–VI oraz sekcję C w załączniku VII w celu dostosowania ich do postępu technicznego.”; |
| --- | --- |

4)

art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Dostosowanie załączników do postępu technicznego

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 29a, aktów delegowanych zmieniających sekcje C i D w załączniku II, załączniki III–VI oraz sekcję C w załączniku VII w celu dostosowania ich do postępu technicznego.”;

| 5) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 29a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 2 i 3, art. 26 ust. 2 i art. 27, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 2 i 3, art. 26 ust. 2 i art. 27, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*54).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 2 i 3, art. 26 ust. 2 i art. 27 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*54)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

5)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 29a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 2 i 3, art. 26 ust. 2 i art. 27, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 2 i 3, art. 26 ust. 2 i art. 27, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*54).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 2 i 3, art. 26 ust. 2 i art. 27 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*54)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*54

| 6) | w art. 30 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

6)

w art. 30 uchyla się ust. 3.

3.   Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (58)

58

Aby osiągnąć cele określone w dyrektywie 2001/83/WE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do:

| — | zmiany tej dyrektywy w odniesieniu do jednego z warunków, który muszą spełniać homeopatyczne produkty lecznicze, aby mogły skorzystać ze specjalnej, uproszczonej procedury rejestracji, o ile jest to uzasadnione w świetle najnowszych dowodów naukowych; |
| --- | --- |

—

zmiany tej dyrektywy w odniesieniu do jednego z warunków, który muszą spełniać homeopatyczne produkty lecznicze, aby mogły skorzystać ze specjalnej, uproszczonej procedury rejestracji, o ile jest to uzasadnione w świetle najnowszych dowodów naukowych;

| — | zmiany tej dyrektywy w odniesieniu do rodzajów działań, które uważa się za wytwarzanie substancji czynnych wykorzystywanych jako materiały wyjściowe, w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego; |
| --- | --- |

—

zmiany tej dyrektywy w odniesieniu do rodzajów działań, które uważa się za wytwarzanie substancji czynnych wykorzystywanych jako materiały wyjściowe, w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego;

| — | zmiany załącznika I do tej dyrektywy w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego; |
| --- | --- |

—

zmiany załącznika I do tej dyrektywy w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego;

| — | uzupełnienia tej dyrektywy poprzez określenie zasad i wytycznych dobrej praktyki wytwarzania produktów leczniczych. |
| --- | --- |

—

uzupełnienia tej dyrektywy poprzez określenie zasad i wytycznych dobrej praktyki wytwarzania produktów leczniczych.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2001/83/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 14 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych zmieniających tiret trzecie w akapicie pierwszym, o ile jest to uzasadnione w świetle najnowszych dowodów naukowych.”; |
| --- | --- |

1)

art. 14 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych zmieniających tiret trzecie w akapicie pierwszym, o ile jest to uzasadnione w świetle najnowszych dowodów naukowych.”;

| 2) | art. 46a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych zmieniających ust. 1 w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 46a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych zmieniających ust. 1 w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”;

| 3) | art. 47 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie zasad i wytycznych dobrej praktyki wytwarzania produktów leczniczych, o których to zasadach i wytycznych mowa w art. 46 lit. f).”; |
| --- | --- |

3)

art. 47 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie zasad i wytycznych dobrej praktyki wytwarzania produktów leczniczych, o których to zasadach i wytycznych mowa w art. 46 lit. f).”;

| 4) | art. 120 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 120
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

4)

art. 120 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 120

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 121a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”;

| 5) | w art. 121 uchyla się ust. 2a; |
| --- | --- |

5)

w art. 121 uchyla się ust. 2a;

| 6) | art. 121a otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 121a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 14 ust. 1, art. 22b, art. 23b, art. 46a, art. 47, art. 52b, art. 54a i art. 120, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 14 ust. 1, art. 22b, art. 23b, art. 46a, art. 47, art. 52b, art. 54a i art. 120, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*55).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 14 ust. 1, art. 22b, art. 23b, art. 46a, art. 47, art. 52b, art. 54a i art. 120 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*55)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”." |
| --- | --- |

6)

art. 121a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 121a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 14 ust. 1, art. 22b, art. 23b, art. 46a, art. 47, art. 52b, art. 54a i art. 120, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 14 ust. 1, art. 22b, art. 23b, art. 46a, art. 47, art. 52b, art. 54a i art. 120, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*55).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 14 ust. 1, art. 22b, art. 23b, art. 46a, art. 47, art. 52b, art. 54a i art. 120 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*55)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”."

*55

4.   Dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (59)

59

Aby osiągnąć cele określone w dyrektywie 2002/32/WE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I i II do tej dyrektywy, aby dostosować je do postępu technicznego, oraz w odniesieniu do uzupełnienia dyrektywy o kryteria dopuszczalności procesu detoksykacji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2002/32/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w art. 7 ust. 2 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

  „2.   Decyzję w sprawie zmiany załączników I i II podejmuje się w trybie natychmiastowym. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających te załączniki.
  W przypadku gdy w odniesieniu do tych zmian jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.
  Państwo członkowskie może utrzymać wprowadzone środki do czasu podjęcia jakiejkolwiek decyzji przez Komisję.”; |
| --- | --- |

1)

w art. 7 ust. 2 akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„2.   Decyzję w sprawie zmiany załączników I i II podejmuje się w trybie natychmiastowym. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających te załączniki.

W przypadku gdy w odniesieniu do tych zmian jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.

Państwo członkowskie może utrzymać wprowadzone środki do czasu podjęcia jakiejkolwiek decyzji przez Komisję.”;

| 2) | w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego.
  W przypadku gdy w odniesieniu do tych zmian jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.”; |
| --- | --- | --- |

2)

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I i II w celu dostosowania ich do postępu naukowego i technicznego.

W przypadku gdy w odniesieniu do tych zmian jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 10b.”;

| b) | ust. 2 tiret drugie otrzymuje brzmienie:






  „— | jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez zdefiniowanie kryteriów dopuszczalności procesu detoksykacji jako uzupełnienie kryteriów dotyczących produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, które to produkty poddano takim procesom.”; |
| --- | --- | --- |

b)

ust. 2 tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„—

jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 10a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez zdefiniowanie kryteriów dopuszczalności procesu detoksykacji jako uzupełnienie kryteriów dotyczących produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, które to produkty poddano takim procesom.”;

| 3) | dodaje się następujące artykuły:

  „Artykuł 10a

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*56).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  Artykuł 10b

  1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.


  2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.



  (*56)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016. s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujące artykuły:

„Artykuł 10a

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*56).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 10b

1.   Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.   Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 10a ust. 6. W takim przypadku Komisja uchyla akt natychmiast po powiadomieniu jej przez Parlament Europejski lub Radę o decyzji o sprzeciwie.

(*56)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016. s. 1.”;"

*56

| 4) | w art. 11 uchyla się ust. 3 i 4. |
| --- | --- |

4)

w art. 11 uchyla się ust. 3 i 4.

5.   Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (60)

60

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie zmiany tego rozporządzenia odnośnie do liczby i nazw paneli naukowych oraz w zakresie uzupełnienia tego rozporządzenia o procedurę, którą powinien stosować Urząd wobec wniosków o wydanie opinii naukowej, o kryteria włączania do wykazu właściwych organizacji wskazanych przez państwa członkowskie, ustalenia dotyczące określania zharmonizowanych wymagań jakościowych oraz przepisy finansowe regulujące wsparcie finansowe.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 28 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 57a i na wniosek Urzędu, aktów delegowanych zmieniających akapit pierwszy w zakresie liczby i nazw paneli naukowych, w świetle rozwoju naukowego i technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 28 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 57a i na wniosek Urzędu, aktów delegowanych zmieniających akapit pierwszy w zakresie liczby i nazw paneli naukowych, w świetle rozwoju naukowego i technicznego.”;

| 2) | art. 29 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  „6.   W celu zastosowania niniejszego artykułu Komisja, po konsultacji z Urzędem, przyjmuje:






  a) | zgodnie z art. 57a akty delegowane w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie procedury, którą powinien stosować Urząd w odniesieniu do wniosków o wydanie opinii naukowej; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 29 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   W celu zastosowania niniejszego artykułu Komisja, po konsultacji z Urzędem, przyjmuje:

a)

zgodnie z art. 57a akty delegowane w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie procedury, którą powinien stosować Urząd w odniesieniu do wniosków o wydanie opinii naukowej;

| b) | akty wykonawcze ustanawiające wytyczne odnoszące się do oceny naukowej substancji, produktów lub procesów, które według ustawodawstwa Unii podlegają systemowi wydawania uprzednio zgody lub wpisywania do wykazu pozytywnego, w szczególności w przypadkach, gdy ustawodawstwo Unii wymaga lub zezwala, aby wnioskodawca przedstawiał w tym celu dokumenty. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 58 ust. 2.”; |
| --- | --- |

b)

akty wykonawcze ustanawiające wytyczne odnoszące się do oceny naukowej substancji, produktów lub procesów, które według ustawodawstwa Unii podlegają systemowi wydawania uprzednio zgody lub wpisywania do wykazu pozytywnego, w szczególności w przypadkach, gdy ustawodawstwo Unii wymaga lub zezwala, aby wnioskodawca przedstawiał w tym celu dokumenty. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 58 ust. 2.”;

| 3) | art. 36 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 57a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie kryteriów włączania instytutów do wykazu właściwych organizacji wskazanych przez państwa członkowskie, ustaleń dotyczących określania zharmonizowanych wymagań jakościowych i przepisów finansowych regulujących wsparcie finansowe.”; |
| --- | --- |

3)

art. 36 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 57a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie kryteriów włączania instytutów do wykazu właściwych organizacji wskazanych przez państwa członkowskie, ustaleń dotyczących określania zharmonizowanych wymagań jakościowych i przepisów finansowych regulujących wsparcie finansowe.”;

| 4) | w rozdziale V tytuł sekcji 1 otrzymuje brzmienie:

  „SEKCJA 1

  WYKONYWANIE PRZEKAZANYCH UPRAWNIEŃ, PROCEDURA KOMITETOWA ORAZ PROCEDURA MEDIACYJNA”; |
| --- | --- |

4)

w rozdziale V tytuł sekcji 1 otrzymuje brzmienie:

„SEKCJA 1

WYKONYWANIE PRZEKAZANYCH UPRAWNIEŃ, PROCEDURA KOMITETOWA ORAZ PROCEDURA MEDIACYJNA”;

WYKONYWANIE PRZEKAZANYCH UPRAWNIEŃ, PROCEDURA KOMITETOWA ORAZ PROCEDURA MEDIACYJNA”;

| 5) | po tytule sekcji 1 dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 57a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 28 ust. 4, art. 29 ust. 6 i art. 36 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 28 ust. 4, art. 29 ust. 6 i art. 36 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*57).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 28 ust. 4, art. 29 ust. 6 i art. 36 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*57)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

5)

po tytule sekcji 1 dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 57a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 28 ust. 4, art. 29 ust. 6 i art. 36 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 28 ust. 4, art. 29 ust. 6 i art. 36 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*57).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 28 ust. 4, art. 29 ust. 6 i art. 36 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*57)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*57

| 6) | w art. 58 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

6)

w art. 58 uchyla się ust. 3.

6.   Rozporządzenie (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczące możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniające dyrektywę 2001/18/WE (61)

61

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu uzupełnienia tego rozporządzenia poprzez ustanowienie systemu opracowania i przydzielania niepowtarzalnych identyfikatorów GMO. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 8 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 8
  Niepowtarzalne identyfikatory
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie i dostosowanie systemu opracowania i przydzielania niepowtarzalnych identyfikatorów GMO, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji na forach międzynarodowych.”; |
| --- | --- |

1)

art. 8 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Niepowtarzalne identyfikatory

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 9a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie i dostosowanie systemu opracowania i przydzielania niepowtarzalnych identyfikatorów GMO, z uwzględnieniem rozwoju sytuacji na forach międzynarodowych.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 9a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*58).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*58)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 9a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*58).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*58)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*58

| 3) | w art. 10 uchyla się ust. 2; |
| --- | --- |

3)

w art. 10 uchyla się ust. 2;

| 4) | w art. 13 uchyla się ust. 2. |
| --- | --- |

4)

w art. 13 uchyla się ust. 2.

7.   Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (62)

62

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I–IV do tego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu technicznego oraz w odniesieniu do uzupełnienia tego rozporządzenia o przepisy dopuszczające uproszczone przepisy w zakresie zezwalania na stosowanie dodatków, których stosowanie zostało dopuszczone w żywności. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

  „5.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV w celu dostosowania ogólnych warunków w nim określonych do postępu technicznego lub rozwoju naukowego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV w celu dostosowania ogólnych warunków w nim określonych do postępu technicznego lub rozwoju naukowego.”;

| 2) | art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu dostosowania kategorii dodatków paszowych i grup funkcjonalnych do postępu technicznego lub rozwoju naukowego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu dostosowania kategorii dodatków paszowych i grup funkcjonalnych do postępu technicznego lub rozwoju naukowego.”;

| 3) | art. 7 ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie przepisów dopuszczających uproszczone przepisy zezwalania na stosowanie dodatków, których stosowanie zostało dopuszczone w żywności.”; |
| --- | --- |

3)

art. 7 ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie przepisów dopuszczających uproszczone przepisy zezwalania na stosowanie dodatków, których stosowanie zostało dopuszczone w żywności.”;

| 4) | art. 16 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

  „6.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu uwzględnienia postępu technicznego i rozwoju naukowego”; |
| --- | --- |

4)

art. 16 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu uwzględnienia postępu technicznego i rozwoju naukowego”;

| 5) | art. 21 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II.”; |
| --- | --- |

5)

art. 21 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 21a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II.”;

| 6) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 21a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 16 ust. 6 i art. 21, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 16 ust. 6 i art. 21, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*59).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 16 ust. 6 i art. 21 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*59)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

6)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 21a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 16 ust. 6 i art. 21, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 16 ust. 6 i art. 21, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*59).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 5, art. 6 ust. 3, art. 7 ust. 5, art. 16 ust. 6 i art. 21 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*59)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*59

| 7) | w art. 22 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

7)

w art. 22 uchyla się ust. 3.

8.   Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (63)

63

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 2065/2003, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tego rozporządzenia, po zwróceniu się do Urzędu o pomoc naukową lub techniczną, oraz w odniesieniu do uzupełnienia tego rozporządzenia o kryteria jakościowe dla uznanych metod analitycznych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 2065/2003 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie kryteriów jakościowych dla uznanych metod analitycznych, o których mowa w pkt 4 załącznika II, w tym substancji, które mają być mierzone. Te akty delegowane uwzględniają dostępne dowody naukowe.”; |
| --- | --- |

1)

art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie kryteriów jakościowych dla uznanych metod analitycznych, o których mowa w pkt 4 załącznika II, w tym substancji, które mają być mierzone. Te akty delegowane uwzględniają dostępne dowody naukowe.”;

| 2) | art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych zmieniających załączniki, po zwróceniu się do Urzędu o pomoc naukową lub techniczną.”; |
| --- | --- |

2)

art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 18a, aktów delegowanych zmieniających załączniki, po zwróceniu się do Urzędu o pomoc naukową lub techniczną.”;

| 3) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 18a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 17 ust. 3 i art. 18 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 17 ust. 3 i art. 18 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*60).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 17 ust. 3 i art. 18 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*60)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

3)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 18a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 17 ust. 3 i art. 18 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 17 ust. 3 i art. 18 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*60).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 17 ust. 3 i art. 18 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*60)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*60

| 4) | w art. 19 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

4)

w art. 19 uchyla się ust. 3.

9.   Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (64)

64

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w zakresie zmiany załączników II i III do tego rozporządzenia oraz uzupełnienia go w odniesieniu do stosowania substancji innych niż woda pitna w celu usuwania powierzchniowych zanieczyszczeń z produktów pochodzenia zwierzęcego, w odniesieniu do zmian dotyczących specjalnych gwarancji w zakresie wprowadzania niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego do obrotu w Szwecji lub Finlandii, a także w odniesieniu do odstępstw od załączników II i III do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

  „2.   Do usuwania powierzchniowych zanieczyszczeń z produktów pochodzenia zwierzęcego podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze nie mogą stosować innych substancji niż woda pitna lub woda czysta, jeżeli na jej zastosowanie zezwala rozporządzenie (WE) nr 852/2004 lub niniejsze rozporządzenie, chyba że stosowanie danej substancji zostało zatwierdzone przez Komisję. W tym celu Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze zobowiązane są także przestrzegać warunków stosowania, jakie mogą zostać przyjęte w ramach tej samej procedury. Stosowanie zatwierdzonej substancji nie wpływa na obowiązek podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze w zakresie przestrzegania wymogów niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- |

1)

art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Do usuwania powierzchniowych zanieczyszczeń z produktów pochodzenia zwierzęcego podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze nie mogą stosować innych substancji niż woda pitna lub woda czysta, jeżeli na jej zastosowanie zezwala rozporządzenie (WE) nr 852/2004 lub niniejsze rozporządzenie, chyba że stosowanie danej substancji zostało zatwierdzone przez Komisję. W tym celu Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze zobowiązane są także przestrzegać warunków stosowania, jakie mogą zostać przyjęte w ramach tej samej procedury. Stosowanie zatwierdzonej substancji nie wpływa na obowiązek podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze w zakresie przestrzegania wymogów niniejszego rozporządzenia.”;

| 2) | art. 8 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:






  „a) | Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających ust. 1 i 2 niniejszego artykułu w celu aktualizacji wymogów ustanowionych w tych ustępach, z uwzględnieniem zmian w programach kontroli państw członkowskich lub przyjęcia kryteriów mikrobiologicznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004.”; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 8 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających ust. 1 i 2 niniejszego artykułu w celu aktualizacji wymogów ustanowionych w tych ustępach, z uwzględnieniem zmian w programach kontroli państw członkowskich lub przyjęcia kryteriów mikrobiologicznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004.”;

| 3) | uchyla się art. 9; |
| --- | --- |

3)

uchyla się art. 9;

| 4) | art. 10 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

  „1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załączniki II i III. Zmiany te muszą służyć zapewnieniu i ułatwieniu osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem odpowiednich czynników ryzyka, oraz być uzasadnione:






  a) | doświadczeniami uzyskanymi przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze lub przez właściwe organy, w szczególności w związku z wdrażaniem systemów opartych na HACCP zgodnie z art. 5; |
| --- | --- | --- |

4)

art. 10 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych zmieniających załączniki II i III. Zmiany te muszą służyć zapewnieniu i ułatwieniu osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem odpowiednich czynników ryzyka, oraz być uzasadnione:

a)

doświadczeniami uzyskanymi przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze lub przez właściwe organy, w szczególności w związku z wdrażaniem systemów opartych na HACCP zgodnie z art. 5;

| b) | doświadczeniami uzyskanymi przez Komisję, w szczególności w związku z wynikami audytów; |
| --- | --- |

b)

doświadczeniami uzyskanymi przez Komisję, w szczególności w związku z wynikami audytów;

| c) | rozwojem technologicznym i jego praktycznymi konsekwencjami oraz oczekiwaniami konsumentów w odniesieniu do składu żywności; |
| --- | --- |

c)

rozwojem technologicznym i jego praktycznymi konsekwencjami oraz oczekiwaniami konsumentów w odniesieniu do składu żywności;

| d) | opiniami naukowymi, w szczególności nowymi ocenami ryzyka; |
| --- | --- |

d)

opiniami naukowymi, w szczególności nowymi ocenami ryzyka;

| e) | kryteriami mikrobiologicznymi i kryteriami dotyczącymi temperatury środków spożywczych; |
| --- | --- |

e)

kryteriami mikrobiologicznymi i kryteriami dotyczącymi temperatury środków spożywczych;

| f) | zmianami w strukturze konsumpcji. |
| --- | --- |

f)

zmianami w strukturze konsumpcji.

Zmiany, o których mowa w akapicie pierwszym, dotyczą:

| a) | wymogów w zakresie znaków identyfikacyjnych nanoszonych na produkty pochodzenia zwierzęcego; |
| --- | --- |

a)

wymogów w zakresie znaków identyfikacyjnych nanoszonych na produkty pochodzenia zwierzęcego;

| b) | celów, którym służą procedury oparte na HACCP; |
| --- | --- |

b)

celów, którym służą procedury oparte na HACCP;

| c) | wymogów w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego; |
| --- | --- |

c)

wymogów w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego;

| d) | szczególnych wymogów dotyczących higieny w pomieszczeniach, w tym w środkach transportu, służących wytwarzaniu, poddawaniu obróbce, przetwarzaniu, przechowywaniu lub dystrybucji produktów pochodzenia zwierzęcego; |
| --- | --- |

d)

szczególnych wymogów dotyczących higieny w pomieszczeniach, w tym w środkach transportu, służących wytwarzaniu, poddawaniu obróbce, przetwarzaniu, przechowywaniu lub dystrybucji produktów pochodzenia zwierzęcego;

| e) | szczególnych wymogów dotyczących higieny wykonywania czynności obejmujących wytwarzanie, poddawanie obróbce, przetwarzanie, przechowywanie, transport lub dystrybucję produktów pochodzenia zwierzęcego; |
| --- | --- |

e)

szczególnych wymogów dotyczących higieny wykonywania czynności obejmujących wytwarzanie, poddawanie obróbce, przetwarzanie, przechowywanie, transport lub dystrybucję produktów pochodzenia zwierzęcego;

| f) | przepisów dotyczących transportu mięsa w stanie ciepłym; |
| --- | --- |

f)

przepisów dotyczących transportu mięsa w stanie ciepłym;

| g) | norm zdrowotnych lub kontroli w przypadku, gdy istnieją dowody naukowe wskazujące na konieczność ich zastosowania dla ochrony zdrowia publicznego; |
| --- | --- |

g)

norm zdrowotnych lub kontroli w przypadku, gdy istnieją dowody naukowe wskazujące na konieczność ich zastosowania dla ochrony zdrowia publicznego;

| h) | rozszerzenia załącznika III sekcja VII rozdział IX na żywe małże inne niż te z rodziny Pectinidae; |
| --- | --- |

h)

rozszerzenia załącznika III sekcja VII rozdział IX na żywe małże inne niż te z rodziny Pectinidae;

| i) | kryteriów określania, kiedy dane epidemiologiczne wskazują, że strefa połowowa nie stanowi zagrożenia dla zdrowia w odniesieniu do występowania pasożytów, a w konsekwencji, określenia, kiedy właściwy organ może zezwolić podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze na niezamrażanie produktów rybołówstwa zgodnie z załącznikiem III sekcja VIII rozdział III część D; |
| --- | --- |

i)

kryteriów określania, kiedy dane epidemiologiczne wskazują, że strefa połowowa nie stanowi zagrożenia dla zdrowia w odniesieniu do występowania pasożytów, a w konsekwencji, określenia, kiedy właściwy organ może zezwolić podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze na niezamrażanie produktów rybołówstwa zgodnie z załącznikiem III sekcja VIII rozdział III część D;

| j) | dodatkowych norm zdrowotnych dla żywych małży, ustanawianych we współpracy z odpowiednim laboratorium referencyjnym Unii, w tym:






  (i) | wartości dopuszczalnych i metod analizy w zakresie innych morskich biotoksyn; |
| --- | --- | --- |

j)

dodatkowych norm zdrowotnych dla żywych małży, ustanawianych we współpracy z odpowiednim laboratorium referencyjnym Unii, w tym:

(i)

wartości dopuszczalnych i metod analizy w zakresie innych morskich biotoksyn;

| (ii) | procedur przeprowadzania badań wirusologicznych oraz norm wirusologicznych; oraz |
| --- | --- |

(ii)

procedur przeprowadzania badań wirusologicznych oraz norm wirusologicznych; oraz

| (iii) | planów i metod pobierania próbek oraz tolerancji analitycznych, które mają być stosowane w celu sprawdzenia zgodności z normami zdrowotnymi. |
| --- | --- |

(iii)

planów i metod pobierania próbek oraz tolerancji analitycznych, które mają być stosowane w celu sprawdzenia zgodności z normami zdrowotnymi.

2.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 11a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyznanie odstępstw od załączników II i III, z uwzględnieniem odpowiednich czynników ryzyka, pod warunkiem że takie odstępstwa nie mają negatywnego wpływu na osiągnięcie następujących celów określonych w niniejszym rozporządzeniu:

| a) | ułatwienie małym przedsiębiorstwom spełnienia wymogów określonych w załącznikach; |
| --- | --- |

a)

ułatwienie małym przedsiębiorstwom spełnienia wymogów określonych w załącznikach;

| b) | umożliwienie dalszego korzystania z tradycyjnych metod na każdym etapie produkcji, przetwarzania lub dystrybucji żywności; |
| --- | --- |

b)

umożliwienie dalszego korzystania z tradycyjnych metod na każdym etapie produkcji, przetwarzania lub dystrybucji żywności;

| c) | wyjście naprzeciw potrzebom przedsiębiorstw spożywczych zlokalizowanych w regionach o szczególnych ograniczeniach geograficznych; |
| --- | --- |

c)

wyjście naprzeciw potrzebom przedsiębiorstw spożywczych zlokalizowanych w regionach o szczególnych ograniczeniach geograficznych;

| d) | ułatwienie pracy przedsiębiorstw wytwarzających surowiec przeznaczony do produkcji wysoko przetworzonych produktów spożywczych poddanych przerobowi zapewniającemu ich bezpieczeństwo.”; |
| --- | --- |

d)

ułatwienie pracy przedsiębiorstw wytwarzających surowiec przeznaczony do produkcji wysoko przetworzonych produktów spożywczych poddanych przerobowi zapewniającemu ich bezpieczeństwo.”;

| 5) | w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:






  a) | formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
  „Bez uszczerbku dla ogólnego stosowania art. 9 oraz art. 10 ust. 1 Komisja może, w drodze aktu wykonawczego, ustanowić następujące środki. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2:”; |
| --- | --- | --- |

5)

w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla ogólnego stosowania art. 9 oraz art. 10 ust. 1 Komisja może, w drodze aktu wykonawczego, ustanowić następujące środki. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 12 ust. 2:”;

| b) | uchyla się pkt 1, 5, 6, 7 i 8; |
| --- | --- |

b)

uchyla się pkt 1, 5, 6, 7 i 8;

| 6) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 11a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. a) oraz art. 10 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. a) oraz art. 10 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*61).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. a) oraz art. 10 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*61)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

6)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 11a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. a) oraz art. 10 ust. 1 i 2, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. a) oraz art. 10 ust. 1 i 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*61).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 8 ust. 3 lit. a) oraz art. 10 ust. 1 i 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*61)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*61

| 7) | w art. 12 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

7)

w art. 12 uchyla się ust. 3.

10.   Rozporządzenie (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz (65)

65

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 183/2005, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I, II i III do tego rozporządzenia w celu ich dostosowania do postępu technicznego oraz w odniesieniu do uzupełnienia tego rozporządzenia poprzez określenie kryteriów i celów mikrobiologicznych, wprowadzenie wymogu zatwierdzania zakładów przedsiębiorstw paszowych, a także przyznanie odstępstw od załączników I, II i III do tego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 183/2005 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 30a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie kryteriów i celów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b).”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 30a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie kryteriów i celów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b).”;

| 2) | art. 10 pkt 3 otrzymuje brzmienie:






  „3) | wymóg uzyskania zatwierdzenia przewidziany jest w rozporządzeniu delegowanym, do przyjęcia którego Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 30a w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia.”; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 10 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3)

wymóg uzyskania zatwierdzenia przewidziany jest w rozporządzeniu delegowanym, do przyjęcia którego Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 30a w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia.”;

| 3) | art. 27 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 30a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I, II i III.”; |
| --- | --- |

3)

art. 27 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 30a, aktów delegowanych zmieniających załączniki I, II i III.”;

| 4) | art. 28 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 28
  Odstępstwa od załączników I, II i III
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 30a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyznanie, w przypadkach uzasadnionych szczególnymi względami, odstępstw od załączników I, II i III, pod warunkiem że takie odstępstwa nie mają negatywnego wpływu na osiągnięcie celów określonych w niniejszym rozporządzeniu.”; |
| --- | --- |

4)

art. 28 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 28

Odstępstwa od załączników I, II i III

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 30a, aktów delegowanych w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyznanie, w przypadkach uzasadnionych szczególnymi względami, odstępstw od załączników I, II i III, pod warunkiem że takie odstępstwa nie mają negatywnego wpływu na osiągnięcie celów określonych w niniejszym rozporządzeniu.”;

| 5) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 30a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 3, art. 10 pkt 3, art. 27 i art. 28, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3, art. 10 pkt 3, art. 27 i art. 28, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*62).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3, art. 10 pkt 3, art. 27 i art. 28 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*62)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

5)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 30a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 3, art. 10 pkt 3, art. 27 i art. 28, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3, art. 10 pkt 3, art. 27 i art. 28, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*62).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3, art. 10 pkt 3, art. 27 i art. 28 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*62)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*62

| 6) | w art. 31 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

6)

w art. 31 uchyla się ust. 3.

11.   Rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (66)

66

Aby osiągnąć cele określone w rozporządzeniu (WE) nr 1394/2007, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników do tego rozporządzenia w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w rozporządzeniu (WE) nr 1394/2007 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 24 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 24
  Zmiany w załącznikach
  Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 25a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego, po konsultacji z Agencją.”; |
| --- | --- |

1)

art. 24 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 24

Zmiany w załącznikach

Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 25a, aktów delegowanych zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu technicznego i naukowego, po konsultacji z Agencją.”;

| 2) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 25a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 24, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 24, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*63).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 24 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*63)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

2)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 25a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 24, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 24, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*63).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 24 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*63)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*63

| 3) | w art. 26 uchyla się ust. 3. |
| --- | --- |

3)

w art. 26 uchyla się ust. 3.

12.   Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (67)

67

W celu ustanowienia ram unijnego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany załączników I–IV do dyrektywy 2009/128/WE, aby uwzględnić postęp naukowo-techniczny. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W związku z powyższym w dyrektywie 2009/128/WE wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

1)

art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik I w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”;

| 2) | art. 8 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

  „7.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

2)

art. 8 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik II w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”;

| 3) | art. 14 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

3)

art. 14 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik III w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”;

| 4) | art. 15 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
  „Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”; |
| --- | --- |

4)

art. 15 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 20a, aktów delegowanych zmieniających załącznik IV w celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego.”;

| 5) | dodaje się następujący artykuł:

  „Artykuł 20a
  Wykonywanie przekazanych uprawnień

  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.


  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 7, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.


  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 7, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.


  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*64).


  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.


  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 7, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.



  (*64)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;" |
| --- | --- |

5)

dodaje się następujący artykuł:

„Artykuł 20a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 7, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 26 lipca 2019 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 7, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*64).

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 7, art. 14 ust. 4 i art. 15 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

(*64)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

*64

| 6) | w art. 21 uchyla się ust. 2. |
| --- | --- |

6)

w art. 21 uchyla się ust. 2.

XI.   PODATKI I UNIA CELNA

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 70/2008/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie eliminowania papierowej formy dokumentów w sektorach ceł i handlu (68)

68

Na mocy art. 15 decyzji nr 70/2008/WE Komisja jest uprawniona do przedłużania niektórych terminów zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE (69). Uprawnienie to nigdy nie było wykonywane i obecnie stało się zbędne. W związku z tym nie jest konieczne przyznanie Komisji jakiegokolwiek uprawnienia. Zatem uprawnienie przewidziane w decyzji nr 70/2008/WE należy odwołać, a art. 15 i art. 16 tej decyzji należy uchylić.

69

W związku z powyższym w decyzji nr 70/2008/WE uchyla się art. 15 i art. 16.

---

(*1)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*1

(*2)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*2

(*3)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*3

(*4)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*4

(*5)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*5

(*6)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*6

(*7)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*7

(*8)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*8

(*9)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*9

(*10)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*10

(*11)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*11

(*12)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*12

(*13)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*13

(*14)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*14

(*15)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*15

(*16)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*16

(*17)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*17

(*18)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*18

(*19)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*19

(*20)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*20

(*21)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*21

(*22)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*22

(*23)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*23

(*24)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*24

(*25)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*25

(*26)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*26

(*27)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*27

(*28)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*28

(*29)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”.

*29

(*30)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*30

(*31)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*31

(*32)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*32

(*33)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*33

(*34)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*34

(*35)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*35

(*36)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).”;

*36

(*37)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*37

(*38)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*38

(*39)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*39

(*40)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*40

(*41)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*41

(*42)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*42

(*43)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*43

(*44)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*44

(*45)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*45

(*46)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*46

(*47)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*47

(*48)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*48

(*49)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*49

(*50)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*50

(*51)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1).”;

*51

(*52)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*52

(*53)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*53

(*54)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*54

(*55)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”.

*55

(*56)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016. s. 1.”;

*56

(*57)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*57

(*58)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*58

(*59)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*59

(*60)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*60

(*61)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*61

(*62)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*62

(*63)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;

*63

(*64)  
  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;”

*64

---

(1)  
  Dz.U. L 113 z 30.4.2002, s. 1.

1

(2)  
  Dz.U. L 172 z 2.7.2008, s. 15.

2

(3)  
  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

3

(4)  
  Dz.U. L 393 z 30.12.1989, s. 1.

4

(5)  Decyzja Rady z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 218 z 13.9.2003, s. 1).

5

(6)  
  Dz.U. L 393 z 30.12.1989, s. 18.

6

(7)  
  Dz.U. L 156 z 21.6.1990, s. 9.

7

(8)  
  Dz.U. L 156 z 21.6.1990, s. 14.

8

(9)  
  Dz.U. L 113 z 30.4.1992, s. 19.

9

(10)  
  Dz.U. L 245 z 26.8.1992, s. 6.

10

(11)  
  Dz.U. L 245 z 26.8.1992, s. 23.

11

(12)  
  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 12.

12

(13)  
  Dz.U. L 131 z 5.5.1998, s. 11.

13

(14)  
  Dz.U. L 177 z 6.7.2002, s. 13.

14

(15)  
  Dz.U. L 42 z 15.2.2003, s. 38.

15

(16)  
  Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 50.

16

(17)  
  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 38.

17

(18)  
  Dz.U. L 330 z 16.12.2009, s. 28.

18

(19)  
  Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 46.

19

(20)  
  Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 24.

20

(21)  
  Dz.U. L 189 z 18.7.2002, s. 12.

21

(22)  
  Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 87.

22

(23)  
  Dz.U. L 33 z 4.2.2006, s. 1.

23

(24)  
  Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.

24

(25)  
  Dz.U. L 285 z 31.10.2009, s. 36.

25

(26)  
  Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1.

26

(27)  
  Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 65.

27

(28)  
  Dz.U. L 46 z 21.2.1976, s. 1.

28

(29)  
  Dz.U. L 162 z 3.7.2000, s. 1.

29

(30)  
  Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 28.

30

(31)  
  Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.

31

(32)  
  Dz.U. L 106 z 28.4.2009, s. 7.

32

(33)  
  Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 1.

33

(34)  
  Dz.U. L 35 z 4.2.2009, s. 32.

34

(35)  
  Dz.U. L 216 z 20.8.2009, s. 76.

35

(36)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).

36

(37)  
  Dz.U. L 348 z 28.11.1992, s. 1.

37

(38)  
  Dz.U. L 133 z 22.5.2008, s. 66.

38

(39)  
  Dz.U. L 249 z 17.10.1995, s. 35.

39

(40)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

40

(41)  
  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10.

41

(42)  
  Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1.

42

(43)  
  Dz.U. L 123 z 17.5.2003, s. 22.

43

(44)  
  Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4.

44

(45)  
  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, s. 1.

45

(46)  
  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, s. 19.

46

(47)  
  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 152.

47

(48)  
  Dz.U. L 310 z 25.11.2005, s. 28.

48

(49)  
  Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 15.

49

(50)  
  Dz.U. L 64 z 4.3.2006, s. 1.

50

(51)  
  Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13.

51

(52)  
  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 47.

52

(53)  
  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11.

53

(54)  
  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 24.

54

(55)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (Dz.U. L 163 z 25.6.2009, s. 1).

55

(56)  
  Dz.U. L 18 z 22.1.2000, s. 1.

56

(57)  
  Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.

57

(58)  
  Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67.

58

(59)  
  Dz.U. L 140 z 30.5.2002, s. 10.

59

(60)  
  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

60

(61)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.

61

(62)  
  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

62

(63)  
  Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1.

63

(64)  
  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

64

(65)  
  Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 1.

65

(66)  
  Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 121.

66

(67)  
  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71.

67

(68)  
  Dz.U. L 23 z 26.1.2008, s. 21.

68

(69)  Decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23).

69

---