# Dziennik Urzędowy C 313/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.313.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 313 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5626 października 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.313.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 313

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5626 października 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej |
| 2013/C 313/01 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 304 z 19.10.2013. | 1 |
| | Sąd |
| 2013/C 313/02 | Wybór prezesa Sądu | 2 |
| 2013/C 313/03 | Wybór wiceprezesa Sądu | 2 |
| 2013/C 313/04 | Wybory prezesów izb | 2 |
| 2013/C 313/05 | Przydział sędziów do izb | 2 |
| 2013/C 313/06 | Kryteria przedzielania spraw do izb | 4 |
| 2013/C 313/07 | Pełen skład Sądu | 4 |
| 2013/C 313/08 | Skład wielkiej izby | 5 |
| 2013/C 313/09 | Izba odwoławcza | 5 |
| 2013/C 313/10 | Wyznaczenie sędziego zastępującego prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych | 5 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej |
| 2013/C 313/11 | Skład izb i przydzielenie sędziów do izb | 6 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

2013/C 313/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 304 z 19.10.2013.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

1

Sąd

2013/C 313/02

Wybór prezesa Sądu

2

2013/C 313/03

Wybór wiceprezesa Sądu

2

2013/C 313/04

Wybory prezesów izb

2

2013/C 313/05

Przydział sędziów do izb

2

2013/C 313/06

Kryteria przedzielania spraw do izb

4

2013/C 313/07

Pełen skład Sądu

4

2013/C 313/08

Skład wielkiej izby

5

2013/C 313/09

Izba odwoławcza

5

2013/C 313/10

Wyznaczenie sędziego zastępującego prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych

5

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

2013/C 313/11

Skład izb i przydzielenie sędziów do izb

6

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA SĄDOWE |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| 2013/C 313/12 | Sprawa C-407/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 17 lipca 2013 r. — Rotondo i in. przeciwko Rete Ferroviaria Italiana | 7 |
| 2013/C 313/13 | Sprawa C-418/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte costituzionale (Włochy) w dniu 23 lipca 2013 r. — Napolitano i in. przeciwko Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca | 7 |
| 2013/C 313/14 | Sprawa C-420/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundespatentgericht (Niemcy) w dniu 24 lipca 2013 r. — Netto Marken Discount AG & Co. KG przeciwko Deutsches Patent- und Markenamt | 8 |
| 2013/C 313/15 | Sprawa C-421/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundespatentgericht (Niemcy) w dniu 24 lipca 2013 r. — Apple Inc. przeciwko Deutsches Patent- und Markenamt | 8 |
| 2013/C 313/16 | Sprawa C-428/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 lipca 2013 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze i AAMS przeciwko Yesmoke Tobacco | 9 |
| 2013/C 313/17 | Sprawa C-434/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 maja 2013 r. w sprawie T-146/09, Parker ITR Srl i Parker-Hannifin Corp przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 sierpnia 2013 r. przez Komisję Europejską | 9 |
| 2013/C 313/18 | Sprawa C-441/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgerichts Wien (Austria) w dniu 5 sierpnia 2013 r. — Pez Hejduk przeciwko EnergieAgentur.NRW GmbH | 10 |
| 2013/C 313/19 | Sprawa C-448/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 czerwca 2013 r. w sprawie T-515/11 Delphi Technologies, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 7 sierpnia 2013 r. przez Delphi Technologies, Inc. | 10 |
| 2013/C 313/20 | Sprawa C-449/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance d'Orléans (Francja) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — CA Consumer Finance przeciwko Ingrid Bakkaus i in. | 11 |
| 2013/C 313/21 | Sprawa C-450/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 30 maja 2013 r. w sprawie T-396/11 ultra air GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 12 sierpnia 2013 r. przez Donaldson Filtration Deutschland GmbH | 12 |
| 2013/C 313/22 | Sprawa C-454/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 13 sierpnia 2013 r. — Belgacom SA przeciwko Commune d'Etterbeek | 13 |
| 2013/C 313/23 | Sprawa C-466/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-89/12 Repsol YPF przeciwko OHIM — Ajuntament de Roses (R), wniesione w dniu 27 sierpnia 2013 r. przez Repsol, SA | 13 |
| 2013/C 313/24 | Sprawa C-496/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 3 lipca 2013 r. w sprawie T-78/12 GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 16 września 2013 r. przez GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH | 13 |
| | Sąd |
| 2013/C 313/25 | Sprawa T-73/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji (Kwota wypłacona w ramach programu Dafne II — Określenie ostatecznej kwoty dofinansowania — Nota debetowa — Akt zaskarżalny — Obowiązek uzasadnienia — Rzetelny proces — Błędy w ocenie) | 15 |
| 2013/C 313/26 | Sprawa T-142/08: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów i asystentów — Pełna publikacja w trzech językach urzędowych — Informacja dotycząca ogłoszenia o konkursie otwartym — Publikacja we wszystkich językach urzędowych — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych) | 15 |
| 2013/C 313/27 | Sprawa T-164/08: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenie o konkursie otwartym celem naboru lekarzy — Pełna publikacja w trzech językach urzędowych — Informacja dotycząca ogłoszenia o konkursie otwartym — Publikacja we wszystkich językach urzędowych — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych) | 15 |
| 2013/C 313/28 | Sprawa T-380/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Wniosek o udzielenie dostępu do niektórych poufnych fragmentów ostatecznej decyzji Komisji dotyczącej porozumienia — Odmowa dostępu — Obowiązek uzasadnienia — Obowiązek dokonywania konkretnej i indywidualnej oceny — Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki — Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osób trzecich — Wyjątek dotyczący ochrony celów czynności dochodzenia — Nadrzędny interes publiczny — Lojalna współpraca) | 16 |
| 2013/C 313/29 | Sprawa T-525/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Poste Italiane przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Oprocentowanie środków pochodzących z pocztowych rachunków bieżących i wpłaconych do włoskiego skarbu państwa — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść) | 16 |
| 2013/C 313/30 | Sprawa T-536/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Huvis przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Korei Południowej — Utrzymanie cła antydumpingowego w następstwie częściowego przeglądu okresowego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Oddziaływanie bezpośrednie i indywidualne — Dopuszczalność — Równe traktowanie i niedyskryminacja — Artykuł 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (obecnie art. 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009)) | 17 |
| 2013/C 313/31 | Sprawa T-537/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Cixi Jiangnan Chemical Fiber i in. przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chin — Utrzymanie cła antydumpingowego w następstwie częściowego przeglądu okresowego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie — Dopuszczalność — Równe traktowanie i niedyskryminacja — Artykuł 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (obecnie art. 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009)) | 17 |
| 2013/C 313/32 | Sprawa T-548/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Total przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Prawo do obrony — Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar — Domniemanie niewinności — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne — Wywieranie decydującego wpływu przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania blisko 100 % kapitału) | 18 |
| 2013/C 313/33 | Sprawa T-566/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Total Raffinage Marketing przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków do produkcji świec — Rynek gaczu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Dowód istnienia kartelu — Pojęcie jednolitego i ciągłego naruszenia — Czas trwania naruszenia — Przerwanie naruszenia — Wytyczne z 2006r. w sprawie metody ustalania grzywien — Równość traktowania — Domniemanie niewinności — Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenie reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne — Wywieranie decydującego wpływu przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania 100 % kapitału — Proporcjonalność — Metoda zaokrąglania — Nieograniczone prawo orzekania) | 18 |
| 2013/C 313/34 | Sprawa T-126/09: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów — Pełna publikacja w trzech językach urzędowych — Informacja dotycząca ogłoszeń o konkursach otwartych — Publikacja we wszystkich językach urzędowych — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych) | 19 |
| 2013/C 313/35 | Sprawa T-218/09: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru asystentów — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych) | 19 |
| 2013/C 313/36 | Sprawa T-347/09: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Niemcy przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Nieodpłatne przekazywanie określonych terenów należących do narodowego dziedzictwa przyrodniczego — Środki służące finansowemu wsparciu dużych projektów z zakresu ochrony środowiska naturalnego — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie przedsiębiorstwa — Obowiązek uzasadnienia) | 20 |
| 2013/C 313/37 | Sprawa T-320/10: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fürstlich Castell’sches Domänenamt przeciwko OHIM — Castel Frères (CASTEL) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CASTEL — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Dopuszczalność — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji niepodniesiona przed izbą odwoławczą — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009) | 20 |
| 2013/C 313/38 | Sprawa T-551/10: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fri-El Acerra przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Przewidywana dotacja na zakup i przekształcenie elektrociepłowni w elektrownię wykorzystującą biopaliwa — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Stosowanie w czasie wytycznych w dziedzinie pomocy państwa na cele regionalne — Uzasadnione oczekiwania — Efekt zachęty) | 21 |
| 2013/C 313/39 | Sprawa T-111/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Otrzymane przez Komisję badania dotyczące transpozycji dyrektyw z zakresu środowiska naturalnego — Częściowa odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Konkretna analiza każdego dokumentu — Zgodność z konwencją z Aarhus — Nadrzędny interes publiczny — Konsekwencje przekroczenia terminu na wydanie wyraźnej decyzji — Zakres obowiązku aktywnego rozpowszechniania informacji dotyczących środowiska) | 21 |
| 2013/C 313/40 | Sprawa T-214/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — ClientEarth i PAN Europe przeciwko EFSA (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Nazwiska rzeczoznawców, którzy przedstawili uwagi dotyczące projektu wytycznych dotyczących dokumentacji naukowej, jaką należy załączyć do wniosku o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin oraz zawartych w tych produktach substancji czynnych — Odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności osoby fizycznej — Ochrona danych osobowych — Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 — Obowiązek uzasadnienia) | 21 |
| 2013/C 313/41 | Sprawa T-264/11 P: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ocena — Awans — Postępowanie w sprawie awansu (2007) — Decyzja komisji odwoławczej — Mobbing — Rozsądny termin — Żądanie stwierdzenia nieważności — Żądanie odszkodowawcze) | 22 |
| 2013/C 313/42 | Sprawa T-331/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Besselink przeciwko Radzie (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Projekt decyzji Rady upoważniającej Komisję do negocjacji umowy o przystąpieniu Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności — Wyjątek dotyczący ochrony interesu publicznego w odniesieniu do stosunków międzynarodowych — Dostęp częściowy — Obowiązek uzasadnienia — Wniosek o zarządzenie środków organizacji postępowania lub dochodzenia — Niedopuszczalność) | 22 |
| 2013/C 313/43 | Sprawa T-380/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Palirria Souliotis przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna Taryfa Celna — Klasyfikacja w Nomenklaturze scalonej — Pozycja taryfowa — Akt regulacyjny wymagający środków wykonawczych — Niedopuszczalność) | 23 |
| 2013/C 313/44 | Sprawa T-383/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Makhlouf przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Prawa podstawowe) | 23 |
| 2013/C 313/45 | Sprawa T-418/11 P: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ubezpieczenie chorobowe — Odmowa pokrycia kosztów leczenia — Wniosek o wyznaczenie niezależnego lekarza — Rozsądny termin — Oddalenie wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego — Żądanie stwierdzenia nieważności — Żądanie zwrotu kosztów leczenia — Zawisłość sporu) | 23 |
| 2013/C 313/46 | Sprawa T-457/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Valeo Vision przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja według Nomenklatury scalonej — Pozycja taryfowa — Akt niedotyczący skarżącej indywidualnie — Akt regulacyjny wymagający środków wykonawczych — Niedopuszczalność) | 24 |
| 2013/C 313/47 | Sprawa T-492/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Rauscher Consumer Products przeciwko OHIM (przedstawienie tamponu) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego tampon — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009) | 24 |
| 2013/C 313/48 | Sprawa T-563/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Anbouba przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Syrii — Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Ciężar dowodu — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Postępowanie zaoczne — Wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta — Umorzenie postępowania) | 24 |
| 2013/C 313/49 | Sprawa T-592/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Anbouba przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Syrii — Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Domniemanie niewinności — Ciężar dowodu — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia) | 25 |
| 2013/C 313/50 | Sprawa T-618/11 P: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ocena — Awans — Postępowanie w sprawie oceny i awansu (2008) — Decyzja komisji odwoławczej — Zakres kontroli — Sprawozdanie z oceny — Zarzut niezgodności z prawem — Rozsądny termin — Żądanie stwierdzenia nieważności — Żądanie odszkodowawcze — Zawisłość sporu) | 25 |
| 2013/C 313/51 | Sprawa T-383/13: Skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2013 r. — Chatzianagnostou przeciwko Radzie i in. | 26 |
| 2013/C 313/52 | Sprawa T-386/13: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. — Kėdainių rajono Okainių ŽŪB i in. przeciwko Komisji i Radzie | 27 |
| 2013/C 313/53 | Sprawa T-402/13: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2013 r. — Orange przeciwko Komisji | 28 |
| 2013/C 313/54 | Sprawa T-406/13: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. — Gossio przeciwko Radzie | 28 |
| 2013/C 313/55 | Sprawa T-416/13: Skarga wniesiona w dniu 13 sierpnia 2013 r. — Stanleybet Malta i Stanley International Betting przeciwko Komisji | 29 |
| 2013/C 313/56 | Sprawa T-427/13: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Gruppo Norton przeciwko OHIM — Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.) | 30 |
| 2013/C 313/57 | Sprawa T-428/13: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — IOC-UK przeciwko Radzie | 30 |
| 2013/C 313/58 | Sprawa T-433/13: Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2013 r. — Petropars Iran i in. przeciwko Radzie | 31 |
| 2013/C 313/59 | Sprawa T-453/13: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2013 r. — Klaes przeciwko OHIM — Klaes Kunststoffe (Klaes) | 31 |
| 2013/C 313/60 | Sprawa T-458/13: Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Larrañaga Otaño przeciwko OHIM (GRAPHENE) | 32 |
| 2013/C 313/61 | Sprawa T-459/13: Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Larrañaga Otaño przeciwko OHIM (GRAPHENE) | 32 |
| 2013/C 313/62 | Sprawa T-467/13: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2013 r. — Arrow Group i Arrow Generics przeciwko Komisji | 32 |
| 2013/C 313/63 | Sprawa T-482/13: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — MedSkin Solutions Dr. Suwelack przeciwko OHIM — Cryo-Save (CryoSafe) | 33 |
| 2013/C 313/64 | Sprawa T-487/13: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Navarra de Servicios y Tecnologías SA przeciwko Komisji | 34 |
| | Sąd do spraw Służby Publicznej |
| 2013/C 313/65 | Sprawa F-83/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 września 2013 r. — Gheysens przeciwko Radzie (Służba publiczna — Pracownik kontraktowy do zadań pomocniczych — Warunki zatrudnienia — Grupa funkcyjna — Zgodność pomiędzy rodzajami zadań a grupami funkcyjnymi — Czas trwania zatrudnienia) | 35 |
| 2013/C 313/66 | Sprawa F-31/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 września 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Artykuł 34 ust. 1 i 6 regulaminu postępowania — Pismo wnoszące skargę złożone za pośrednictwem faksu w terminie do wniesienia skargi, powiększonym o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość — Pismo wnoszące skargę złożone drogą pocztową w ciągu dziesięciu kolejnych dni — Brak tożsamości między jednym a drugim — Przekroczenie terminu do wniesienia skargi) | 35 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

2013/C 313/12

Sprawa C-407/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 17 lipca 2013 r. — Rotondo i in. przeciwko Rete Ferroviaria Italiana

7

2013/C 313/13

Sprawa C-418/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte costituzionale (Włochy) w dniu 23 lipca 2013 r. — Napolitano i in. przeciwko Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

7

2013/C 313/14

Sprawa C-420/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundespatentgericht (Niemcy) w dniu 24 lipca 2013 r. — Netto Marken Discount AG & Co. KG przeciwko Deutsches Patent- und Markenamt

8

2013/C 313/15

Sprawa C-421/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundespatentgericht (Niemcy) w dniu 24 lipca 2013 r. — Apple Inc. przeciwko Deutsches Patent- und Markenamt

8

2013/C 313/16

Sprawa C-428/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 lipca 2013 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze i AAMS przeciwko Yesmoke Tobacco

9

2013/C 313/17

Sprawa C-434/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 maja 2013 r. w sprawie T-146/09, Parker ITR Srl i Parker-Hannifin Corp przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 sierpnia 2013 r. przez Komisję Europejską

9

2013/C 313/18

Sprawa C-441/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgerichts Wien (Austria) w dniu 5 sierpnia 2013 r. — Pez Hejduk przeciwko EnergieAgentur.NRW GmbH

10

2013/C 313/19

Sprawa C-448/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 czerwca 2013 r. w sprawie T-515/11 Delphi Technologies, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 7 sierpnia 2013 r. przez Delphi Technologies, Inc.

10

2013/C 313/20

Sprawa C-449/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance d'Orléans (Francja) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — CA Consumer Finance przeciwko Ingrid Bakkaus i in.

11

2013/C 313/21

Sprawa C-450/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 30 maja 2013 r. w sprawie T-396/11 ultra air GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 12 sierpnia 2013 r. przez Donaldson Filtration Deutschland GmbH

12

2013/C 313/22

Sprawa C-454/13: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 13 sierpnia 2013 r. — Belgacom SA przeciwko Commune d'Etterbeek

13

2013/C 313/23

Sprawa C-466/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-89/12 Repsol YPF przeciwko OHIM — Ajuntament de Roses (R), wniesione w dniu 27 sierpnia 2013 r. przez Repsol, SA

13

2013/C 313/24

Sprawa C-496/13 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 3 lipca 2013 r. w sprawie T-78/12 GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 16 września 2013 r. przez GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH

13

Sąd

2013/C 313/25

Sprawa T-73/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji (Kwota wypłacona w ramach programu Dafne II — Określenie ostatecznej kwoty dofinansowania — Nota debetowa — Akt zaskarżalny — Obowiązek uzasadnienia — Rzetelny proces — Błędy w ocenie)

15

2013/C 313/26

Sprawa T-142/08: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów i asystentów — Pełna publikacja w trzech językach urzędowych — Informacja dotycząca ogłoszenia o konkursie otwartym — Publikacja we wszystkich językach urzędowych — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

15

2013/C 313/27

Sprawa T-164/08: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenie o konkursie otwartym celem naboru lekarzy — Pełna publikacja w trzech językach urzędowych — Informacja dotycząca ogłoszenia o konkursie otwartym — Publikacja we wszystkich językach urzędowych — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

15

2013/C 313/28

Sprawa T-380/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Wniosek o udzielenie dostępu do niektórych poufnych fragmentów ostatecznej decyzji Komisji dotyczącej porozumienia — Odmowa dostępu — Obowiązek uzasadnienia — Obowiązek dokonywania konkretnej i indywidualnej oceny — Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki — Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osób trzecich — Wyjątek dotyczący ochrony celów czynności dochodzenia — Nadrzędny interes publiczny — Lojalna współpraca)

16

2013/C 313/29

Sprawa T-525/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Poste Italiane przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Oprocentowanie środków pochodzących z pocztowych rachunków bieżących i wpłaconych do włoskiego skarbu państwa — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie — Pojęcie pomocy państwa — Korzyść)

16

2013/C 313/30

Sprawa T-536/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Huvis przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Korei Południowej — Utrzymanie cła antydumpingowego w następstwie częściowego przeglądu okresowego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Oddziaływanie bezpośrednie i indywidualne — Dopuszczalność — Równe traktowanie i niedyskryminacja — Artykuł 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (obecnie art. 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009))

17

2013/C 313/31

Sprawa T-537/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Cixi Jiangnan Chemical Fiber i in. przeciwko Radzie (Dumping — Przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chin — Utrzymanie cła antydumpingowego w następstwie częściowego przeglądu okresowego — Skarga o stwierdzenie nieważności — Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie — Dopuszczalność — Równe traktowanie i niedyskryminacja — Artykuł 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (obecnie art. 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009))

17

2013/C 313/32

Sprawa T-548/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Total przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków parafinowych — Rynek gaczu parafinowego — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Prawo do obrony — Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar — Domniemanie niewinności — Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne — Wywieranie decydującego wpływu przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania blisko 100 % kapitału)

18

2013/C 313/33

Sprawa T-566/08: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Total Raffinage Marketing przeciwko Komisji (Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Rynek wosków do produkcji świec — Rynek gaczu — Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE — Ustalanie cen i podział rynków — Dowód istnienia kartelu — Pojęcie jednolitego i ciągłego naruszenia — Czas trwania naruszenia — Przerwanie naruszenia — Wytyczne z 2006r. w sprawie metody ustalania grzywien — Równość traktowania — Domniemanie niewinności — Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia — Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenie reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne — Wywieranie decydującego wpływu przez spółkę dominującą — Domniemanie w przypadku posiadania 100 % kapitału — Proporcjonalność — Metoda zaokrąglania — Nieograniczone prawo orzekania)

18

2013/C 313/34

Sprawa T-126/09: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów — Pełna publikacja w trzech językach urzędowych — Informacja dotycząca ogłoszeń o konkursach otwartych — Publikacja we wszystkich językach urzędowych — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

19

2013/C 313/35

Sprawa T-218/09: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji (System językowy — Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru asystentów — Język egzaminów — Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

19

2013/C 313/36

Sprawa T-347/09: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Niemcy przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Nieodpłatne przekazywanie określonych terenów należących do narodowego dziedzictwa przyrodniczego — Środki służące finansowemu wsparciu dużych projektów z zakresu ochrony środowiska naturalnego — Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem — Pojęcie przedsiębiorstwa — Obowiązek uzasadnienia)

20

2013/C 313/37

Sprawa T-320/10: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fürstlich Castell’sches Domänenamt przeciwko OHIM — Castel Frères (CASTEL) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Słowny wspólnotowy znak towarowy CASTEL — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 — Dopuszczalność — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji niepodniesiona przed izbą odwoławczą — Badanie stanu faktycznego z urzędu — Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

20

2013/C 313/38

Sprawa T-551/10: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fri-El Acerra przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Przewidywana dotacja na zakup i przekształcenie elektrociepłowni w elektrownię wykorzystującą biopaliwa — Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym — Stosowanie w czasie wytycznych w dziedzinie pomocy państwa na cele regionalne — Uzasadnione oczekiwania — Efekt zachęty)

21

2013/C 313/39

Sprawa T-111/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Komisji (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Otrzymane przez Komisję badania dotyczące transpozycji dyrektyw z zakresu środowiska naturalnego — Częściowa odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu — Konkretna analiza każdego dokumentu — Zgodność z konwencją z Aarhus — Nadrzędny interes publiczny — Konsekwencje przekroczenia terminu na wydanie wyraźnej decyzji — Zakres obowiązku aktywnego rozpowszechniania informacji dotyczących środowiska)

21

2013/C 313/40

Sprawa T-214/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — ClientEarth i PAN Europe przeciwko EFSA (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Nazwiska rzeczoznawców, którzy przedstawili uwagi dotyczące projektu wytycznych dotyczących dokumentacji naukowej, jaką należy załączyć do wniosku o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin oraz zawartych w tych produktach substancji czynnych — Odmowa dostępu — Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności osoby fizycznej — Ochrona danych osobowych — Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 — Obowiązek uzasadnienia)

21

2013/C 313/41

Sprawa T-264/11 P: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ocena — Awans — Postępowanie w sprawie awansu (2007) — Decyzja komisji odwoławczej — Mobbing — Rozsądny termin — Żądanie stwierdzenia nieważności — Żądanie odszkodowawcze)

22

2013/C 313/42

Sprawa T-331/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Besselink przeciwko Radzie (Dostęp do dokumentów — Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 — Projekt decyzji Rady upoważniającej Komisję do negocjacji umowy o przystąpieniu Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności — Wyjątek dotyczący ochrony interesu publicznego w odniesieniu do stosunków międzynarodowych — Dostęp częściowy — Obowiązek uzasadnienia — Wniosek o zarządzenie środków organizacji postępowania lub dochodzenia — Niedopuszczalność)

22

2013/C 313/43

Sprawa T-380/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Palirria Souliotis przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna Taryfa Celna — Klasyfikacja w Nomenklaturze scalonej — Pozycja taryfowa — Akt regulacyjny wymagający środków wykonawczych — Niedopuszczalność)

23

2013/C 313/44

Sprawa T-383/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Makhlouf przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych — Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Oczywisty błąd w ocenie — Prawa podstawowe)

23

2013/C 313/45

Sprawa T-418/11 P: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ubezpieczenie chorobowe — Odmowa pokrycia kosztów leczenia — Wniosek o wyznaczenie niezależnego lekarza — Rozsądny termin — Oddalenie wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego — Żądanie stwierdzenia nieważności — Żądanie zwrotu kosztów leczenia — Zawisłość sporu)

23

2013/C 313/46

Sprawa T-457/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Valeo Vision przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Wspólna taryfa celna — Klasyfikacja według Nomenklatury scalonej — Pozycja taryfowa — Akt niedotyczący skarżącej indywidualnie — Akt regulacyjny wymagający środków wykonawczych — Niedopuszczalność)

24

2013/C 313/47

Sprawa T-492/11: Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Rauscher Consumer Products przeciwko OHIM (przedstawienie tamponu) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego tampon — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

24

2013/C 313/48

Sprawa T-563/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Anbouba przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Syrii — Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Ciężar dowodu — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia — Postępowanie zaoczne — Wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta — Umorzenie postępowania)

24

2013/C 313/49

Sprawa T-592/11: Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Anbouba przeciwko Radzie (Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające wobec Syrii — Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych — Domniemanie niewinności — Ciężar dowodu — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo do obrony — Obowiązek uzasadnienia)

25

2013/C 313/50

Sprawa T-618/11 P: Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI (Odwołanie — Służba publiczna — Personel EBI — Ocena — Awans — Postępowanie w sprawie oceny i awansu (2008) — Decyzja komisji odwoławczej — Zakres kontroli — Sprawozdanie z oceny — Zarzut niezgodności z prawem — Rozsądny termin — Żądanie stwierdzenia nieważności — Żądanie odszkodowawcze — Zawisłość sporu)

25

2013/C 313/51

Sprawa T-383/13: Skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2013 r. — Chatzianagnostou przeciwko Radzie i in.

26

2013/C 313/52

Sprawa T-386/13: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. — Kėdainių rajono Okainių ŽŪB i in. przeciwko Komisji i Radzie

27

2013/C 313/53

Sprawa T-402/13: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2013 r. — Orange przeciwko Komisji

28

2013/C 313/54

Sprawa T-406/13: Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. — Gossio przeciwko Radzie

28

2013/C 313/55

Sprawa T-416/13: Skarga wniesiona w dniu 13 sierpnia 2013 r. — Stanleybet Malta i Stanley International Betting przeciwko Komisji

29

2013/C 313/56

Sprawa T-427/13: Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Gruppo Norton przeciwko OHIM — Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.)

30

2013/C 313/57

Sprawa T-428/13: Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — IOC-UK przeciwko Radzie

30

2013/C 313/58

Sprawa T-433/13: Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2013 r. — Petropars Iran i in. przeciwko Radzie

31

2013/C 313/59

Sprawa T-453/13: Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2013 r. — Klaes przeciwko OHIM — Klaes Kunststoffe (Klaes)

31

2013/C 313/60

Sprawa T-458/13: Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Larrañaga Otaño przeciwko OHIM (GRAPHENE)

32

2013/C 313/61

Sprawa T-459/13: Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Larrañaga Otaño przeciwko OHIM (GRAPHENE)

32

2013/C 313/62

Sprawa T-467/13: Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2013 r. — Arrow Group i Arrow Generics przeciwko Komisji

32

2013/C 313/63

Sprawa T-482/13: Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — MedSkin Solutions Dr. Suwelack przeciwko OHIM — Cryo-Save (CryoSafe)

33

2013/C 313/64

Sprawa T-487/13: Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Navarra de Servicios y Tecnologías SA przeciwko Komisji

34

Sąd do spraw Służby Publicznej

2013/C 313/65

Sprawa F-83/08: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 września 2013 r. — Gheysens przeciwko Radzie (Służba publiczna — Pracownik kontraktowy do zadań pomocniczych — Warunki zatrudnienia — Grupa funkcyjna — Zgodność pomiędzy rodzajami zadań a grupami funkcyjnymi — Czas trwania zatrudnienia)

35

2013/C 313/66

Sprawa F-31/13: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 września 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji (Służba publiczna — Artykuł 34 ust. 1 i 6 regulaminu postępowania — Pismo wnoszące skargę złożone za pośrednictwem faksu w terminie do wniesienia skargi, powiększonym o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość — Pismo wnoszące skargę złożone drogą pocztową w ciągu dziesięciu kolejnych dni — Brak tożsamości między jednym a drugim — Przekroczenie terminu do wniesienia skargi)

35

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/1 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/1

---

2013/C 313/01

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 304 z 19.10.2013.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 298 z 12.10.2013.

Dz.U. C 291 z 5.10.2013.

Dz.U. C 284 z 28.9.2013.

Dz.U. C 274 z 21.9.2013.

Dz.U. C 260 z 7.9.2013.

Dz.U. C 252 z 31.8.2013.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

Sąd

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/2

---

Wybór prezesa Sądu

2013/C 313/02

W dniu 16 września 2013 r. sędziowie Sądu zgodnie z art. 7 regulaminu postępowania wybrali sędziego Marca Jaegera na prezesa Sądu na okres od dnia 16 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/2

---

Wybór wiceprezesa Sądu

2013/C 313/03

W dniu 17 września 2013 r. sędziowie Sądu zgodnie z art. 9a Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z art. 47 tego protokołu wybrali sędziego Heikkiego Kanninena na wiceprezesa Sądu na okres od dnia 17 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/2

---

Wybory prezesów izb

2013/C 313/04

W dniu 18 września 2013 r. Sąd zgodnie z art. 15 regulaminu postępowania wybrał M.E. Martins Ribeiro, S. Papasavvasa, M. Preka, A. Dittricha, S. Frimodta Nielsena, M. van der Woude’a, D. Gratsiasa i G. Berardisa na prezesów izb złożonych z pięciu sędziów i izb złożonych z trzech sędziów na okres od dnia 18 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/2 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/2

---

Przydział sędziów do izb

2013/C 313/05

Sąd postanowił w dniu 17 września 2013 r. o powołaniu dziewięciu izb złożonych z pięciu sędziów i dziewięciu izb złożonych z trzech sędziów na okres od dnia 17 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. oraz w dniu 23 września 2013 r. o następującym przydzieleniu do nich sędziów w na okres od dnia 23 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.

| | Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  H. Kanninen, wiceprezes, I. Pelikánová, K. Jürimäe, E. Buttigieg iS. Gervasoni, sędziowie. |
| --- | --- |

Pierwsza izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

H. Kanninen, wiceprezes, I. Pelikánová, K. Jürimäe, E. Buttigieg iS. Gervasoni, sędziowie.

| | Pierwsza izba, w składzie trzech sędziów
  : | H. Kanninen, wiceprezes; |
| --- | --- | --- |

Pierwsza izba, w składzie trzech sędziów
  :

H. Kanninen, wiceprezes;

| | I. Pelikánová, sędzia; |
| --- | --- |

I. Pelikánová, sędzia;

| | E. Buttigieg, sędzia. |
| --- | --- |

E. Buttigieg, sędzia.

| | Druga izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  M.E. Martins Ribeiro, prezes izby, N.J. Forwood, K. Jürimäe, E. Bieliūnas i S. Gervasoni, sędziowie. |
| --- | --- |

Druga izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

M.E. Martins Ribeiro, prezes izby, N.J. Forwood, K. Jürimäe, E. Bieliūnas i S. Gervasoni, sędziowie.

| | Druga izba, w składzie trzech sędziów
  : | M.E. Martins Ribeiro, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Druga izba, w składzie trzech sędziów
  :

M.E. Martins Ribeiro, prezes izby;

| | K. Jürimäe, sędzia; |
| --- | --- |

K. Jürimäe, sędzia;

| | S. Gervasoni, sędzia. |
| --- | --- |

S. Gervasoni, sędzia.

| | Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  S. Papasavvas, prezes izby, N.J. Forwood, I. Labucka, E. Bieliūnas i V. Kreuschitz, sędziowie. |
| --- | --- |

Trzecia izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

S. Papasavvas, prezes izby, N.J. Forwood, I. Labucka, E. Bieliūnas i V. Kreuschitz, sędziowie.

| | Trzecia izba w składzie trzech sędziów
  : | S. Papasavvas, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Trzecia izba w składzie trzech sędziów
  :

S. Papasavvas, prezes izby;

| | N.J. Forwood, sędzia; |
| --- | --- |

N.J. Forwood, sędzia;

| | E. Bieliūnas, sędzia. |
| --- | --- |

E. Bieliūnas, sędzia.

| | Czwarta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  M. Prek, prezes izby, I. Labucka, J. Schwarcz, V. Tomljenović i V. Kreuschitz, sędziowie. |
| --- | --- |

Czwarta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

M. Prek, prezes izby, I. Labucka, J. Schwarcz, V. Tomljenović i V. Kreuschitz, sędziowie.

| | Czwarta izba w składzie trzech sędziów
  : | M. Prek, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Czwarta izba w składzie trzech sędziów
  :

M. Prek, prezes izby;

| | I. Labucka, sędzia; |
| --- | --- |

I. Labucka, sędzia;

| | V. Kreuschitz, sędzia. |
| --- | --- |

V. Kreuschitz, sędzia.

| | Piąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  A. Dittrich, prezes izby, F. Dehousse, J. Schwarcz, V. Tomljenović i M. Collins, sędziowie. |
| --- | --- |

Piąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

A. Dittrich, prezes izby, F. Dehousse, J. Schwarcz, V. Tomljenović i M. Collins, sędziowie.

| | Piąta izba w składzie trzech sędziów
  : | A. Dittrich, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Piąta izba w składzie trzech sędziów
  :

A. Dittrich, prezes izby;

| | J. Schwarcz, sędzia; |
| --- | --- |

J. Schwarcz, sędzia;

| | V. Tomljenović, sędzia. |
| --- | --- |

V. Tomljenović, sędzia.

| | Szósta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  S. Frimodt Nielsen, prezes izby, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, M. Collins i I. Ulloa Rubio, sędziowie. |
| --- | --- |

Szósta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

S. Frimodt Nielsen, prezes izby, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, M. Collins i I. Ulloa Rubio, sędziowie.

| | Szósta izba w składzie trzech sędziów
  : | S. Frimodt Nielsen, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Szósta izba w składzie trzech sędziów
  :

S. Frimodt Nielsen, prezes izby;

| | F. Dehousse, sędzia; |
| --- | --- |

F. Dehousse, sędzia;

| | M. Collins, sędzia. |
| --- | --- |

M. Collins, sędzia.

| | Siódma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  M. van der Woude, prezes izby, I. Wiszniewska-Białecka,M. Kancheva, C. Wetter i I. Ulloa Rubio, sędziowie. |
| --- | --- |

Siódma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

M. van der Woude, prezes izby, I. Wiszniewska-Białecka,M. Kancheva, C. Wetter i I. Ulloa Rubio, sędziowie.

| | Siódma izba w składzie trzech sędziów
  : | M. van der Woude, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Siódma izba w składzie trzech sędziów
  :

M. van der Woude, prezes izby;

| | I. Wiszniewska-Białecka, sędzia; |
| --- | --- |

I. Wiszniewska-Białecka, sędzia;

| | I. Ulloa Rubio, sędzia. |
| --- | --- |

I. Ulloa Rubio, sędzia.

| | Ósma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  D. Gratsias, prezes izby, O. Czúcz, A. Popescu, M. Kancheva i C. Wetter, sędziowie. |
| --- | --- |

Ósma izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

D. Gratsias, prezes izby, O. Czúcz, A. Popescu, M. Kancheva i C. Wetter, sędziowie.

| | Ósma izba w składzie trzech sędziów
  : | D. Gratsias, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Ósma izba w składzie trzech sędziów
  :

D. Gratsias, prezes izby;

| | M. Kancheva, sędzia; |
| --- | --- |

M. Kancheva, sędzia;

| | C. Wetter, sędzia. |
| --- | --- |

C. Wetter, sędzia.

| | Dziewiąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :
  G. Berardis, prezes izby, O. Czúcz, I. Pelikánová, A. Popescu i E. Buttigieg, sędziowie. |
| --- | --- |

Dziewiąta izba powiększona, w składzie pięciu sędziów
  :

G. Berardis, prezes izby, O. Czúcz, I. Pelikánová, A. Popescu i E. Buttigieg, sędziowie.

| | Dziewiąta izba w składzie trzech sędziów
  : | G. Berardis, prezes izby; |
| --- | --- | --- |

Dziewiąta izba w składzie trzech sędziów
  :

G. Berardis, prezes izby;

| | O. Czúcz, sędzia; |
| --- | --- |

O. Czúcz, sędzia;

| | A. Popescu, sędzia. |
| --- | --- |

A. Popescu, sędzia.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/4

---

Kryteria przedzielania spraw do izb

2013/C 313/06

W dniu 23 września 2013 r. Sąd ustanowił zgodnie z art. 12 regulaminu postępowania następujące kryteria przydzielania spraw do izb, na okres od dnia 23 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.:

| 1. | Odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej przydziela się izbie odwoławczej z chwilą wniesienia skargi, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu postępowania |
| --- | --- |

1.

Odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej przydziela się izbie odwoławczej z chwilą wniesienia skargi, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu postępowania

| 2. | Sprawy inne niż te, o których mowa w ust. 1 przydziela się z chwilą wniesienia skargi do izb złożonych z trzech sędziów, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu postępowania. |
| --- | --- |

2.

Sprawy inne niż te, o których mowa w ust. 1 przydziela się z chwilą wniesienia skargi do izb złożonych z trzech sędziów, z zastrzeżeniem możliwości późniejszego zastosowania art. 14 i 51 regulaminu postępowania.

Sprawy, o których mowa w niniejszym ustępie rozdziela się między izby według trzech odrębnych porządków, ustalanych zgodnie z kolejnością rejestracji spraw w sekretariacie:

| — | dla spraw dotyczących stosowania reguł konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw, przepisów dotyczących pomocy udzielanej przez państwa oraz przepisów dotyczących handlowych środków ochronnych; |
| --- | --- |

—

dla spraw dotyczących stosowania reguł konkurencji odnoszących się do przedsiębiorstw, przepisów dotyczących pomocy udzielanej przez państwa oraz przepisów dotyczących handlowych środków ochronnych;

| — | dla spraw z dziedziny prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu postępowania; |
| --- | --- |

—

dla spraw z dziedziny prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 130 § 1 regulaminu postępowania;

| — | dla pozostałych spraw. |
| --- | --- |

—

dla pozostałych spraw.

Prezes Sądu może odstąpić od tych porządków w celu uwzględnienia powiązania niektórych spraw lub w celu zapewnienia zrównoważonego podziału pracy.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/4 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/4

---

Pełen skład Sądu

2013/C 313/07

W dniu 23 września 2013 r. Trybunał postanowił w odniesieniu do okresu od dnia 23 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. i zgodnie z art. 32 § 1 akapit drugi regulaminu postępowania, że jeżeli w następstwie wyznaczenia rzecznika generalnego na mocy art. 17 regulaminu postępowania sędziowie są obecni w liczbie parzystej w pełnym składzie Sądu, wyznaczona uprzednio kolejność stosowana w okresie trzech lat, na jaki wybierani są prezesi izb złożonych z pięciu sędziów, zgodnie z którą prezes Sądu wyznacza sędziego, który nie weźmie udziału w rozstrzyganiu sprawy, jest odwrotna do rangi jaką mają sędziowie stosownie do ich starszeństwa służbowego zgodnie z art. 6 regulaminu postępowania, chyba że tak wyznaczony sędzia jest sędzią sprawozdawcą. W tym ostatnim przypadku w wyznaczony zostanie sędzia kolejno najmłodszy rangą.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/5

---

Skład wielkiej izby

2013/C 313/08

W dniu 23 września 2013 r. Sąd postanowił, że w okresie od dnia 23 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. trzynastoma sędziami, z których złożona jest zgodnie z art. 10 § 1 regulaminu postępowania wielka izba są prezes Sądu, wiceprezes, ośmiu prezesów izb, dwóch sędziów składu złożonego z trzech sędziów, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy oraz inny sędzia. Sędziego tego wyznacza się zgodnie z kolejnością przewidzianą w art. 6 regulaminu postępowania na okres jednego roku spośród dwóch sędziów, którzy uzupełnialiby skład złożony z trzech sędziów, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy gdyby została ona przydzielona izbie złożonej z pięciu sędziów.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/5

---

Izba odwoławcza

2013/C 313/09

W dniu 23 września 2013 r. Sąd postanowił, że w skład izby odwoławczej, w okresie od dnia 23 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. wchodzić będą: prezes Sądu oraz po dwóch prezesów izb na zmianę lub gdy nadejdzie kolej wiceprezesa do uczestnictwa w składzie, wiceprezes i prezes izby.

Sędziami zasiadającymi wraz z prezesem izby odwoławczej w celu utworzenia powiększonego składu pięciu sędziów będą trzej sędziowie zasiadający w składzie, przed którym rozpoczęło się rozpoznanie sprawy oraz po dwóch prezesów izb na zmianę lub gdy nadejdzie kolej wiceprezesa do uczestnictwa w składzie, wiceprezes i prezes izby.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/5 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/5

---

Wyznaczenie sędziego zastępującego prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych

2013/C 313/10

W dniu 23 września 2013 r., zgodnie z art. 106 regulaminu postępowania, Sąd postanowił, że w okresie od dnia 23 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. sędzia N.J. Forwood zastępować będzie prezesa Sądu przy rozpatrywaniu wniosków o zastosowanie środków tymczasowych w razie nieobecności prezesa lub niemożności uczestniczenia przez niego w obradach.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/6 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/6

---

Skład izb i przydzielenie sędziów do izb

2013/C 313/11

Decyzją z dnia 30 listopada 2005 r. (1) Sąd postanowił obradować w trzech izbach i w pełnym składzie. Decyzją z dnia 8 października 2013 r. Sąd, na okres od dnia 8 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r., przydzielił sędziów do izb w następujący sposób:

| | Pierwsza izba | H. KREPPEL, prezes izby, |
| --- | --- | --- |

Pierwsza izba

H. KREPPEL, prezes izby,

| | E. PERILLO i R. BARENTS, sędziowie, |
| --- | --- |

E. PERILLO i R. BARENTS, sędziowie,

| | Druga izba | M.I. ROFES I PUJOL, prezes izby, |
| --- | --- | --- |

Druga izba

M.I. ROFES I PUJOL, prezes izby,

| | K. BRADLEY i J. SVENNINGSEN, sędziowie, |
| --- | --- |

K. BRADLEY i J. SVENNINGSEN, sędziowie,

| | Trzecia izba, obradująca w składzie trzech sędziów | S. VAN RAEPENBUSCH, prezes Sądu, |
| --- | --- | --- |

Trzecia izba, obradująca w składzie trzech sędziów

S. VAN RAEPENBUSCH, prezes Sądu,

| | E. PERILLO, R. BARENTS, K. BRADLEY i J. SVENNINGSEN, sędziowie. |
| --- | --- |

E. PERILLO, R. BARENTS, K. BRADLEY i J. SVENNINGSEN, sędziowie.

W tej ostatniej izbie prezes będzie zasiadał na przemian albo z sędziami E. PERILLEM i J. SVENNINGSENEM, albo z sędziami R. BARENTSEM i K. BRADLEYEM, bez uszczerbku dla powiązania między sprawami.

---

(1)  Dz. U. 2005 C 322, s.16.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA SĄDOWE

Trybunał Sprawiedliwości

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/7 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione (Włochy) w dniu 17 lipca 2013 r. — Rotondo i in. przeciwko Rete Ferroviaria Italiana

(Sprawa C-407/13)

2013/C 313/12

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Francesco Rotondo i in.

Strona pozwana: Rete Ferroviaria Italiana SpA

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy do pracy na morzu mają zastosowanie klauzule porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony przyjętego przez dyrektywę 1999/70/WE (1), a w szczególności, czy klauzula 2 punkt 1 odnosi się również do pracowników zatrudnionych na czas określony na promach, które wykonują codzienne połączenia? |
| --- | --- |

1)

Czy do pracy na morzu mają zastosowanie klauzule porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony przyjętego przez dyrektywę 1999/70/WE (1), a w szczególności, czy klauzula 2 punkt 1 odnosi się również do pracowników zatrudnionych na czas określony na promach, które wykonują codzienne połączenia?

| 2) | Czy porozumienie ramowe przyjęte przez dyrektywę 1999/70/WE, a w szczególności klauzula 3 punkt 1, stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują (art. 332 codice della navigazione [kodeksu żeglugi]) wskazywanie „czasu trwania” umowy, a nie „terminu jej wygaśnięcia” i czy ze wspomnianą dyrektywą zgodne jest przewidzenie czasu trwania umowy ze wskazaniem jej terminu końcowego, co do którego jest pewne że upłynie (po maksimum 78 dniach), lecz nie kiedy to nastąpi? |
| --- | --- |

2)

Czy porozumienie ramowe przyjęte przez dyrektywę 1999/70/WE, a w szczególności klauzula 3 punkt 1, stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują (art. 332 codice della navigazione [kodeksu żeglugi]) wskazywanie „czasu trwania” umowy, a nie „terminu jej wygaśnięcia” i czy ze wspomnianą dyrektywą zgodne jest przewidzenie czasu trwania umowy ze wskazaniem jej terminu końcowego, co do którego jest pewne że upłynie (po maksimum 78 dniach), lecz nie kiedy to nastąpi?

| 3) | Czy porozumienie ramowe przyjęte przez dyrektywę 1999/70/WE, a w szczególności klauzula 3 punkt 1, stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (art. 325, 326 oraz 332 codice della navigazione), które utożsamiają obiektywne powody zawarcia umowy na czas określony jedynie z tym, że przewiduje ona odbycie rejsu lub rejsów, w ten sposób zasadniczo zrównując przedmiot umowy (świadczenie) z jej kauzą (przyczyną jej zawarcia na czas określony)? |
| --- | --- |

3)

Czy porozumienie ramowe przyjęte przez dyrektywę 1999/70/WE, a w szczególności klauzula 3 punkt 1, stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (art. 325, 326 oraz 332 codice della navigazione), które utożsamiają obiektywne powody zawarcia umowy na czas określony jedynie z tym, że przewiduje ona odbycie rejsu lub rejsów, w ten sposób zasadniczo zrównując przedmiot umowy (świadczenie) z jej kauzą (przyczyną jej zawarcia na czas określony)?

| 4) | Czy porozumienie ramowe przyjęte przez dyrektywę stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (w szczególności przepisom codice della navigazione), które wykluczają w przypadku zastosowania kolejnych umów (spełniającego znamiona nadużycia w rozumieniu klauzuli 5), aby zostały one przekształcone w stosunek pracy na czas nieokreślony (środek przewidziany przez art. 326 codice della navigazione jedynie dla przypadku, gdy pracownik zawierający umowę o pracę na statku pełni służbę bez przerwy przez okres dłuższy niż jeden rok oraz dla przypadku, w którym pomiędzy ustaniem umowy a zawarciem kolejnej umowy minie okres nie dłuższy niż sześćdziesiąt dni)? |
| --- | --- |

4)

Czy porozumienie ramowe przyjęte przez dyrektywę stoi na przeszkodzie przepisom krajowym (w szczególności przepisom codice della navigazione), które wykluczają w przypadku zastosowania kolejnych umów (spełniającego znamiona nadużycia w rozumieniu klauzuli 5), aby zostały one przekształcone w stosunek pracy na czas nieokreślony (środek przewidziany przez art. 326 codice della navigazione jedynie dla przypadku, gdy pracownik zawierający umowę o pracę na statku pełni służbę bez przerwy przez okres dłuższy niż jeden rok oraz dla przypadku, w którym pomiędzy ustaniem umowy a zawarciem kolejnej umowy minie okres nie dłuższy niż sześćdziesiąt dni)?

---

(1)  Dyrektywa Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175, s. 43)

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/7 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte costituzionale (Włochy) w dniu 23 lipca 2013 r. — Napolitano i in. przeciwko Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

(Sprawa C-418/13)

2013/C 313/13

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte costituzionale

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Carla Napolitano, Salvatore Perrella, Gaetano Romano, Donatella Cittadino, Gemma Zangari

Strona pozwana: Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy wykładni klauzuli 5 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 99/70/WE (1) z dnia 28 czerwca 1999 r. należy dokonywać w ten sposób, że klauzula ta stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 4 ust. 1 zdanie ostatnie i ust. 11 ustawy nr 124 z dnia 3 maja 1999 r. (Disposizioni urgenti in materia di personale scolastico) [Przepisy o charakterze doraźnym dotyczące pracowników szkolnictwa], który to przepis najpierw reguluje przydział zastępstw rocznych na stanowiska, „które są faktycznie nieobsadzone i wolne na dzień 31 grudnia”, a następnie stanowi, że zastępstwa roczne przydzielane są „w oczekiwaniu na przeprowadzenie postępowania konkursowego, mającego na celu zatrudnienie mianowanych pracowników dydaktycznych”, przez co umożliwia wykorzystywanie umów na czas określony bez wskazania dokładnych terminów przeprowadzenia konkursów i w warunkach nieprzewidujących prawa do odszkodowania? |
| --- | --- |

1)

Czy wykładni klauzuli 5 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 99/70/WE (1) z dnia 28 czerwca 1999 r. należy dokonywać w ten sposób, że klauzula ta stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 4 ust. 1 zdanie ostatnie i ust. 11 ustawy nr 124 z dnia 3 maja 1999 r. (Disposizioni urgenti in materia di personale scolastico) [Przepisy o charakterze doraźnym dotyczące pracowników szkolnictwa], który to przepis najpierw reguluje przydział zastępstw rocznych na stanowiska, „które są faktycznie nieobsadzone i wolne na dzień 31 grudnia”, a następnie stanowi, że zastępstwa roczne przydzielane są „w oczekiwaniu na przeprowadzenie postępowania konkursowego, mającego na celu zatrudnienie mianowanych pracowników dydaktycznych”, przez co umożliwia wykorzystywanie umów na czas określony bez wskazania dokładnych terminów przeprowadzenia konkursów i w warunkach nieprzewidujących prawa do odszkodowania?

| 2) | Czy wymogi organizacyjne włoskiego systemu szkolnictwa opisanego powyżej stanowią obiektywne powody, w rozumieniu klauzuli 5 pkt 1 dyrektywy 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., które powodują, że z prawem Unii Europejskiej zgodne są przepisy takie jak omawiane przepisy włoskie nieprzewidujące prawa do odszkodowania za zatrudnianie pracowników szkolnictwa na czas określony? |
| --- | --- |

2)

Czy wymogi organizacyjne włoskiego systemu szkolnictwa opisanego powyżej stanowią obiektywne powody, w rozumieniu klauzuli 5 pkt 1 dyrektywy 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., które powodują, że z prawem Unii Europejskiej zgodne są przepisy takie jak omawiane przepisy włoskie nieprzewidujące prawa do odszkodowania za zatrudnianie pracowników szkolnictwa na czas określony?

---

(1)  Dyrektywa Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (Dz.U. L 175, s. 43)

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundespatentgericht (Niemcy) w dniu 24 lipca 2013 r. — Netto Marken Discount AG & Co. KG przeciwko Deutsches Patent- und Markenamt

(Sprawa C-420/13)

2013/C 313/14

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundespatentgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Netto Marken Discount AG & Co. KG

Druga strona postępowania: Deutsches Patent- und Markenamt

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że usługa w rozumieniu tego przepisu oznacza również handel detaliczny usługami? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że usługa w rozumieniu tego przepisu oznacza również handel detaliczny usługami?

| 2) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
  Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że usługi oferowane przez sprzedawcę detalicznego muszą być określone pod względem treści dokładnie tak samo jak towary, które sprzedaje sprzedawca detaliczny?






  a) | Czy dla określenia usług wystarczy wskazanie






  aa) | jedynie ogólnie dziedziny usług lub ogólnych określeń, |
| --- | --- | --- | --- |

2)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że usługi oferowane przez sprzedawcę detalicznego muszą być określone pod względem treści dokładnie tak samo jak towary, które sprzedaje sprzedawca detaliczny?

a)

Czy dla określenia usług wystarczy wskazanie

aa)

jedynie ogólnie dziedziny usług lub ogólnych określeń,

| bb) | jedynie klas(y) lub |
| --- | --- |

bb)

jedynie klas(y) lub

| cc) | dokładnie każdej poszczególnej usługi? |
| --- | --- |

cc)

dokładnie każdej poszczególnej usługi?

| b) | Czy te dane są wówczas uwzględniane przy ustalaniu dnia zgłoszenia, czy też w razie wskazania ogólnych określeń lub klas możliwa jest wymiana lub uzupełnienie? |
| --- | --- |

b)

Czy te dane są wówczas uwzględniane przy ustalaniu dnia zgłoszenia, czy też w razie wskazania ogólnych określeń lub klas możliwa jest wymiana lub uzupełnienie?

| 3) | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:
  Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakres ochrony przyznany przez znak towarowy dotyczący usług handlu detalicznego odnoszących się do usług obejmuje również usługi świadczone przez samego sprzedawcę detalicznego? |
| --- | --- |

3)

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze:

Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakres ochrony przyznany przez znak towarowy dotyczący usług handlu detalicznego odnoszących się do usług obejmuje również usługi świadczone przez samego sprzedawcę detalicznego?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/22/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 299, s. 25).

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/8 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/8

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundespatentgericht (Niemcy) w dniu 24 lipca 2013 r. — Apple Inc. przeciwko Deutsches Patent- und Markenamt

(Sprawa C-421/13)

2013/C 313/15

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Bundespatentgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Apple Inc.

Druga strona postępowania: Deutsches Patent- und Markenamt

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy art. 2 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że ochrona w odniesieniu do „opakowania towaru” może obejmować również oprawę stanowiącą ucieleśnienie usługi? |
| --- | --- |

1)

Czy art. 2 dyrektywy (1) należy interpretować w ten sposób, że ochrona w odniesieniu do „opakowania towaru” może obejmować również oprawę stanowiącą ucieleśnienie usługi?

| 2) | Czy art. 2 i 3 ust. 1 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że oznaczenie mające postać oprawy stanowiącej ucieleśnienie usługi, może zostać zarejestrowane jako znak towarowy? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 2 i 3 ust. 1 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że oznaczenie mające postać oprawy stanowiącej ucieleśnienie usługi, może zostać zarejestrowane jako znak towarowy?

| 3) | Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że wymóg możliwości przedstawienia w formie graficznej jest spełniony wyłącznie poprzez przedstawienie w formie rysunków, bądź za pomocą uzupełnień takich jak opis opakowania [oprawy] lub bezwzględnych wielkości podanych w metrach lub względnych wielkości z oznaczeniem proporcji? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że wymóg możliwości przedstawienia w formie graficznej jest spełniony wyłącznie poprzez przedstawienie w formie rysunków, bądź za pomocą uzupełnień takich jak opis opakowania [oprawy] lub bezwzględnych wielkości podanych w metrach lub względnych wielkości z oznaczeniem proporcji?

| 4) | Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakres ochrony przyznanej przez znak usługi detalicznej obejmuje również towary produkowane przez samego sprzedawcę detalicznego? |
| --- | --- |

4)

Czy art. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zakres ochrony przyznanej przez znak usługi detalicznej obejmuje również towary produkowane przez samego sprzedawcę detalicznego?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 299, s. 25)

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/9

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 26 lipca 2013 r. — Ministero dell’Economia e delle Finanze i AAMS przeciwko Yesmoke Tobacco

(Sprawa C-428/13)

2013/C 313/16

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona wnosząca odwołanie: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)

Druga strona postępowania: Yesmoke Tobacco SpA

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 8 ust. 2 dyrektywy 95/59/WE (1) z dnia 27 grudnia 1995 r. i art. 7 ust. 2 dyrektywy 2011/64/UE (2) z dnia 21 czerwca 2011 r., stanowiące odpowiednio, że stawka proporcjonalna oraz kwota specyficznego podatku akcyzowego „[...] muszą być takie same dla wszystkich papierosów”, stoją na przeszkodzie przepisowi krajowemu takiemu jak art. 39g ust. 4 decreto legislativo nr 504 z dnia 26 października 1995 r. (zmienionego przez art. 55 ust. 2a, lit. c) decreto legge nr 78 z dnia 31 maja 2010 r., przekształconego, ze zmianami, w legge nr 122 z dnia 30 lipca 2010 r.), który stanowi, że podatek akcyzowy należny od papierosów, których publiczna cena sprzedaży jest niższa od ceny papierosów należących do najbardziej poszukiwanej kategorii cenowej jest równy 115 % kwoty bazowej, ustanawiając w ten sposób podatek akcyzowy w stałej specyficznej stawce minimalnej dla papierosów o niższej cenie sprzedaży, a nie minimalną kwotę podatku akcyzowego odnoszącą się do wszystkich kategorii cenowych papierosów, stosownie do tego, na co zezwala art. 16 ust. 7 dyrektywy 95/59/WE oraz art. 14 ust. 2 dyrektywy 2011/64/UE?

---

(1)  Dyrektywa Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 291, s. 40)

(2)  Dyrektywa Rady 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 176, s. 24)

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/9 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/9

---

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 17 maja 2013 r. w sprawie T-146/09, Parker ITR Srl i Parker-Hannifin Corp przeciwko Komisji, wniesione w dniu 1 sierpnia 2013 r. przez Komisję Europejską

(Sprawa C-434/13 P)

2013/C 313/17

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Europejska (przedstawiciele: S. Noë, V. Bottka, R. Sauer, pełnomocnicy)

Druga strona postępowania: Parker ITR Srl i Parker-Hannifin Corp.

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:

| — | uchylenie wyroku w zakresie, w jakim Sąd stwierdził nim nieważność decyzji i zmienił wysokość grzywny; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku w zakresie, w jakim Sąd stwierdził nim nieważność decyzji i zmienił wysokość grzywny;

| — | oddalenie w całości skargi wniesionej do Sądu; |
| --- | --- |

—

oddalenie w całości skargi wniesionej do Sądu;

| — | obciążenie skarżących w pierwszej instancji całością kosztów niniejszego postępowania oraz postępowania w pierwszej instancji. |
| --- | --- |

—

obciążenie skarżących w pierwszej instancji całością kosztów niniejszego postępowania oraz postępowania w pierwszej instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja podnosi dwa zarzuty i wnosi o uchylenie wyroku w części, w której Sąd stwierdził w nim nieważność decyzji w sprawie COMP/39406 — Przewody morskie i zmienił wysokość grzywny.

W ramach zarzutu pierwszego wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd naruszył prawo, nie uwzględniając z jednej strony orzecznictwa dotyczącego gospodarczej sukcesji w obrębie grupy, a z drugiej strony przeniesienia odpowiedzialności pomiędzy kolejnymi przedsiębiorstwami lub błędnie stosując owo orzecznictwo. Rozpatrując łącznie przekazanie aktywów ITR spółce Parker ITR (zwanej wówczas ITR Rubber) (w ramach grupy Saiag) oraz późniejsze zbycie akcji (przekazanie akcji posiadanych w Parker ITR przez Saiag Parkerowi-Hannifinowi), Sąd błędnie opiera się na założeniu przekazania w obrębie grupy działalności będącej przedmiotem naruszenia przez Saiag Parkerowi-Hannifinowi. Sąd popełnił błąd, oceniając, że ciągłość gospodarcza polega jedynie na możliwym przeniesieniu odpowiedzialności pomiędzy niezależnymi przedsiębiorstwami Saiag i Parker-Hannifin, ponieważ nie uwzględnia to okoliczności, iż już gospodarcza sukcesja na spółkę Parker ITR miała już miejsce w obrębie grupy. W tym celu Sąd opiera się na subiektywnych zamiarach, a mianowicie na okoliczności, że wydzielenie sektora działalności w zakresie przewodów z gumy dokonane przez spółkę Parker ITR wpisywało się wyraźnie w cel, jakim była sprzedaż akcji tej spółki zależnej osobie trzeciej. Jednakże takie zamiary stron nie są przeszkodą w stosowaniu orzecznictwa dotyczącego gospodarczej sukcesji w obrębie grupy (wyroki: z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawach połączonych C-204/00 P, C-205/00 P, C-211/00 P, C-213/00 P, C-217/00 P i C-219/00 P, Zb.Orz. s. I-123; z dnia 11 grudnia 2007 r. w sprawie C-280/06 ETI i in., Zb.Orz. s. I–10893; z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie C-511/11 P Versalis (dawniej Polimeri Europa) przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowany w Zbiorze; z dnia 27 września 2006 r. w sprawie T-43/02 Jungbunzlauer przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-3435; z dnia 31 marca 2009 r. w sprawie T-405/06 ArcelorMittal Luxembourg i in. przeciwko Komisji, Zb.Orz. s. II-771; z dnia 29 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-201/09 P i C-216/09 P ArcelorMittal Luxembourg przeciwko Komisji i Komisja przeciwko ArcelorMittal Luxembourg i in., Zb.Orz. s. I-2239), zgodnie z którym gospodarcza sukcesja następuje w momencie przekazania w obrębie grupy pod warunkiem, że istnieją „powiązania strukturalne” między podmiotem zbywającym (w niniejszym przypadku: Saiag/ITR) a podmiotem przejmującym (w niniejszym przypadku: Parker ITR). Ponadto istnieje różnica pod względem prawnym pomiędzy przekazaniem aktywów a przejęciem osoby prawnej. W przypadku przekazania osoby prawnej przejęta jednostka ponosi własną odpowiedzialność za wszelkie naruszenia z okresu przed zbyciem, w tym również ewentualną odpowiedzialność jako następca gospodarczy za akcje zbyte tej jednostce, w momencie gdy była ona jeszcze częścią przedsiębiorstwa uczestniczącego w naruszeniu. Okoliczność, że pozostałe podmioty prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa również mogły zostać uznane za odpowiedzialne (mimo że nie zostały ukarane w niniejszym przypadku), nie jest uzasadnionym powodem do wykluczenia przypisania naruszenia przekazanej spółce zależnej Parker ITR jako następcy gospodarczemu.

Drugi zarzut odwołania dotyczy tego, że w ramach wykonywania nieograniczonego prawa orzekania Sąd działał ultra petita i niezgodnie z prawem obniżył stopę podwyżki kwoty grzywny ze względu na czas trwania naruszenia o 100 000 EUR w odniesieniu do spółki dominującej Parker Hannifin. Ani rzeczywisty czas trwania uczestnictwa Parker Hannifin w tym naruszeniu, ani odpowiadający mu współczynnik czasu trwania naruszenia przy obliczaniu kwoty grzywny nie został zakwestionowany przez Parkera-Hannifina (lub Parkera ITR). O ile Parker-Hannifin skutecznie zakwestionował okoliczność obciążającą polegającą na odgrywaniu roli przywódcy naruszenia, z uwagi na którą Sąd zmienił wysokość grzywny, okoliczność ta nie powinna umożliwiać Sądowi, nawet w ramach przysługującego mu nieograniczonego prawa do orzekania, zmiany innych kryteriów obliczania grzywny (tutaj: czynnika czasu trwania), w odniesieniu do których skarżący nie podniósł zarzutu.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/10

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Handelsgerichts Wien (Austria) w dniu 5 sierpnia 2013 r. — Pez Hejduk przeciwko EnergieAgentur.NRW GmbH

(Sprawa C-441/13)

2013/C 313/18

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Handelsgericht Wien

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Pez Hejduk

Strona pozwana: EnergieAgentur.NRW GmbH

Pytania prejudycjalne

Czy art. 5 pkt 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, że w sporze dotyczącym naruszenia praw pokrewnych do autorskich, popełnionego w ten sposób, że udostępniono fotografię na stronie internetowej, która jest prowadzona w ramach domeny pierwszego stopnia w innym państwie członkowskim niż to, w którym uprawniony z prawa ma miejsce zamieszkania, właściwość zachodzi jedynie

| — | w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę osoba, której zarzuca się popełnienie naruszenia; oraz |
| --- | --- |

—

w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę osoba, której zarzuca się popełnienie naruszenia; oraz

| — | w państwach członkowskich, do których kierowana jest strona internetowa wedle swej treści? |
| --- | --- |

—

w państwach członkowskich, do których kierowana jest strona internetowa wedle swej treści?

---

(1)  Dz.U. 2001, L 12, s. 1.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/10 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/10

---

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 czerwca 2013 r. w sprawie T-515/11 Delphi Technologies, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wniesione w dniu 7 sierpnia 2013 r. przez Delphi Technologies, Inc.

(Sprawa C-448/13 P)

2013/C 313/19

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Delphi Technologies, Inc. (przedstawiciele: C. Albrecht, J. Heumann, Rechtsanwälte)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 6 czerwca 2013 r. w sprawie T-515/11, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej wniesione przez Delphi Technologies, Inc. odwołanie od decyzji eksperta z dnia 25 sierpnia 2010 r. oraz obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 6 czerwca 2013 r. w sprawie T-515/11, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej wniesione przez Delphi Technologies, Inc. odwołanie od decyzji eksperta z dnia 25 sierpnia 2010 r. oraz obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie dotyczy wyroku szóstej izby Sądu Unii Europejskiej w sprawie T-515/11 oddalającego skargę o stwierdzenie nieważności na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej utrzymującą w mocy odrzucenie zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „INNOVATION FOR THE REAL WORLD”.

Odwołanie opiera się na trzech zarzutach:

| 1) | Sąd naruszył art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) poprzez brak poprawnego ustalenia właściwego kręgu odbiorców i poziomu świadomości. Towary są skierowane wyłącznie do profesjonalistów, którzy cechują się wysokim poziomem świadomości w odniesieniu do sloganów promocyjnych. |
| --- | --- |

1)

Sąd naruszył art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) poprzez brak poprawnego ustalenia właściwego kręgu odbiorców i poziomu świadomości. Towary są skierowane wyłącznie do profesjonalistów, którzy cechują się wysokim poziomem świadomości w odniesieniu do sloganów promocyjnych.

| 2) | Sąd ponadto naruszył art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego poprzez zastosowanie zbyt ścisłego kryterium przy ocenie dotyczącej tego, czy zgłoszony znak towarowy ma charakter odróżniający. W szczególności Sąd błędnie zrozumiał wytyczne określone w niedawnym orzecznictwie, a zwłaszcza w wyroku w sprawie C-398/08 P Audi przeciwko OHIM. |
| --- | --- |

2)

Sąd ponadto naruszył art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego poprzez zastosowanie zbyt ścisłego kryterium przy ocenie dotyczącej tego, czy zgłoszony znak towarowy ma charakter odróżniający. W szczególności Sąd błędnie zrozumiał wytyczne określone w niedawnym orzecznictwie, a zwłaszcza w wyroku w sprawie C-398/08 P Audi przeciwko OHIM.

| 3) | Po trzecie, Sąd naruszył ogólne zasady równego traktowania i dobrej administracji, które są podstawowymi zasadami prawidłowej administracji Unii Europejskiej. Powinna zostać wzięta pod uwagę okoliczność, że OHIM rejestrował w przeszłości slogany o identycznej strukturze zawierające słowo „INNOVATION”, mimo że uprzednie decyzje nie są wiążące. |
| --- | --- |

3)

Po trzecie, Sąd naruszył ogólne zasady równego traktowania i dobrej administracji, które są podstawowymi zasadami prawidłowej administracji Unii Europejskiej. Powinna zostać wzięta pod uwagę okoliczność, że OHIM rejestrował w przeszłości slogany o identycznej strukturze zawierające słowo „INNOVATION”, mimo że uprzednie decyzje nie są wiążące.

Wnosząca odwołanie podnosi, że z tego względu należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji i uznać, iż slogan „INNOVATION FOR THE REAL WORLD” ma samoistny charakter odróżniający.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 27 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/11 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/11

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance d'Orléans (Francja) w dniu 12 sierpnia 2013 r. — CA Consumer Finance przeciwko Ingrid Bakkaus i in.

(Sprawa C-449/13)

2013/C 313/20

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal d'instance d'Orléans.

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: CA Consumer Finance.

Strona pozwana: Ingrid Bakkaus, Charline Bonato z domu Savary, Florian Bonato.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki (1) należy interpretować w ten sposób, że do pożyczkodawcy należy przedstawienie dowodu na prawidłowe i pełne wykonanie ciążących na nim obowiązków w trakcie redagowania i wykonywania umowy kredytowej wynikających z prawa krajowego transponującego dyrektywę? |
| --- | --- |

1)

Czy dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki (1) należy interpretować w ten sposób, że do pożyczkodawcy należy przedstawienie dowodu na prawidłowe i pełne wykonanie ciążących na nim obowiązków w trakcie redagowania i wykonywania umowy kredytowej wynikających z prawa krajowego transponującego dyrektywę?

| 2) | Czy dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki sprzeciwia się temu, aby dowód prawidłowego i pełnego wykonanie obowiązków ciążących na pożyczkodawcy mógł zostać przedstawiony jedynie w drodze standardowego warunku znajdującego się w umowie kredytowej, dotyczącego uznania przez konsumenta wykonania przez kredytodawcę obowiązków, nie potwierdzonego przez żadne dokumenty sporządzone bądź to przez kredytodawcę, bądź to przez kredytobiorcę? |
| --- | --- |

2)

Czy dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki sprzeciwia się temu, aby dowód prawidłowego i pełnego wykonanie obowiązków ciążących na pożyczkodawcy mógł zostać przedstawiony jedynie w drodze standardowego warunku znajdującego się w umowie kredytowej, dotyczącego uznania przez konsumenta wykonania przez kredytodawcę obowiązków, nie potwierdzonego przez żadne dokumenty sporządzone bądź to przez kredytodawcę, bądź to przez kredytobiorcę?

| 3) | Czy art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby weryfikacja zdolności kredytowej konsumenta była dokonywana jedynie na podstawie informacji zadeklarowanych przez konsumenta, bez rzeczywistego sprawdzenia tych informacji za pomocą innych środków? |
| --- | --- |

3)

Czy art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby weryfikacja zdolności kredytowej konsumenta była dokonywana jedynie na podstawie informacji zadeklarowanych przez konsumenta, bez rzeczywistego sprawdzenia tych informacji za pomocą innych środków?

| 4) | — | Czy art. 5 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki powinien być interpretowany w ten sposób, że kredytodawca nie może dostarczać konsumentowi adekwatnych wyjaśnień, jeżeli uprzednio nie zbadał jego sytuacji finansowej i jego potrzeb? |
| --- | --- | --- |

4)

—

Czy art. 5 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki powinien być interpretowany w ten sposób, że kredytodawca nie może dostarczać konsumentowi adekwatnych wyjaśnień, jeżeli uprzednio nie zbadał jego sytuacji finansowej i jego potrzeb?

| — | Czy art. 5 ust. 6 dyrektywy 2008/48/WE powinien być interpretowany w ten sposób, ze sprzeciwia się on temu, aby adekwatne wyjaśnienia udzielane konsumentowi wynikały jedynie z informacji umownych zawartych w umowie kredytowej bez sporządzania szczególnego dokumentu? |
| --- | --- |

—

Czy art. 5 ust. 6 dyrektywy 2008/48/WE powinien być interpretowany w ten sposób, ze sprzeciwia się on temu, aby adekwatne wyjaśnienia udzielane konsumentowi wynikały jedynie z informacji umownych zawartych w umowie kredytowej bez sporządzania szczególnego dokumentu?

---

(1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. L 133, s. 66)

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/12 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/12

---

Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 30 maja 2013 r. w sprawie T-396/11 ultra air GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 12 sierpnia 2013 r. przez Donaldson Filtration Deutschland GmbH

(Sprawa C-450/13 P)

2013/C 313/21

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Donaldson Filtration Deutschland GmbH (przedstawiciele: adwokaci N. Siebertz, M. Teworte-Vey i A. Renverts)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), ultra air GmbH

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie T-396/11 i w konsekwencji oddalenie skargi ultra air GmbH o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 maja 2011 w sprawie R 374/2010-4; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej (druga izba) z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie T-396/11 i w konsekwencji oddalenie skargi ultra air GmbH o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 maja 2011 w sprawie R 374/2010-4;

| — | obciążenie air GmbH kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie air GmbH kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Odwołanie od wyżej wspomnianego wyroku Sądu zostało uzasadnione zasadniczo w następujący sposób:

| 1) | Niedokonanie oceny zarzutu nadużycia prawa jako ogólnego konceptu prawnego
  W zaskarżonym wyroku Sąd, stosując w niewłaściwy sposób orzecznictwo Trybunału, naruszył prawo nie uwzględniając faktu, iż ogólny koncept prawny, jakim jest zarzut nadużycia prawa, który dopuszcza i stawia wymóg oceny okoliczności danego przypadku, powinien być przestrzegany również we wspólnotowym prawie znaków towarowych. W przeciwieństwie do tego Sąd ograniczył się do stwierdzenia, że postępowanie na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) jest rodzajem skargi powszechnej i w konsekwencji nie przeprowadził on oceny szczegółowego stanu faktycznego niniejszej sprawy.
  Sąd pominął w tym zakresie fakt, że chociaż prawodawca określił postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku na podstawie art. 56 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 jako rodzaj skargi powszechnej, to nie stoi to jednak na przeszkodzie uwzględnieniu zarzutu naruszenia prawa jako ogólnie obowiązującego konceptu prawnego, który należy przestrzegać również w prawie wspólnotowym.
  W istocie fakt wykluczenia wniosków stanowiących nadużycie prawa nie równa się z ustanowieniem obowiązku faktycznego wykazania przez wnioskującego o unieważnienie prawa do znaku interesu prawnego i w konsekwencji nie skutkuje tym, że legitymacja procesowa zostaje ograniczona poprzez nałożenie określonych dodatkowych wymogów. Ponadto fakt, iż prawodawca określił postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku jako postępowanie, które jest wszczynane na wniosek oraz fakt, iż właściwie nie ma możliwości unieważnienia prawa do zarejestrowanego znaku towarowego z urzędu przemawia na korzyść stosowności zarzutu nadużycia prawa w kontekście art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009. |
| --- | --- |

1)

Niedokonanie oceny zarzutu nadużycia prawa jako ogólnego konceptu prawnego

W zaskarżonym wyroku Sąd, stosując w niewłaściwy sposób orzecznictwo Trybunału, naruszył prawo nie uwzględniając faktu, iż ogólny koncept prawny, jakim jest zarzut nadużycia prawa, który dopuszcza i stawia wymóg oceny okoliczności danego przypadku, powinien być przestrzegany również we wspólnotowym prawie znaków towarowych. W przeciwieństwie do tego Sąd ograniczył się do stwierdzenia, że postępowanie na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1) jest rodzajem skargi powszechnej i w konsekwencji nie przeprowadził on oceny szczegółowego stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Sąd pominął w tym zakresie fakt, że chociaż prawodawca określił postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku na podstawie art. 56 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 jako rodzaj skargi powszechnej, to nie stoi to jednak na przeszkodzie uwzględnieniu zarzutu naruszenia prawa jako ogólnie obowiązującego konceptu prawnego, który należy przestrzegać również w prawie wspólnotowym.

W istocie fakt wykluczenia wniosków stanowiących nadużycie prawa nie równa się z ustanowieniem obowiązku faktycznego wykazania przez wnioskującego o unieważnienie prawa do znaku interesu prawnego i w konsekwencji nie skutkuje tym, że legitymacja procesowa zostaje ograniczona poprzez nałożenie określonych dodatkowych wymogów. Ponadto fakt, iż prawodawca określił postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku jako postępowanie, które jest wszczynane na wniosek oraz fakt, iż właściwie nie ma możliwości unieważnienia prawa do zarejestrowanego znaku towarowego z urzędu przemawia na korzyść stosowności zarzutu nadużycia prawa w kontekście art. 56 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009.

| 2) | Niedokonanie oceny konkretnych okoliczności niniejszej sprawy.
  Ze względu na to, iż Sąd odmówił stronie wnoszącej odwołanie uwzględnienia zarzutu nadużycia prawa jako ogólnie obowiązującego konceptu, nie zbadał on konkretnych okoliczności niniejszej sprawy ukazujących, że przedstawiony przez ultra air wniosek o unieważnienie prawa do znaku towarowego „ultrafilter internationl” (wspólnotowego znaku towarowego nr 001121839) był wyrazem nadużycia prawa.
  W istocie, sama używając sporny znak towarowy, wnioskująca o unieważnienie prawa do znaku zamierza wykorzystać renomę kwestionowanego przez siebie znaku towarowego wprowadzając świadomie właściwy krąg odbiorców w błąd oraz stwrzyć fałszywe wrażenie, że wpisywał się on w tradycję cieszącego się renomą poprzednika strony wnoszącej odwołanie.
  Ponadto Sąd zbadał w niewystarczający sposób rolę osoby zarządzającej ultra air GmbH jako wnioskującej o unieważnienie prawa do znaku towarowego „ultrafilter international” (wspólnotowego znaku towarowego nr 001121839), osoby, która w trakcie jej zatrudnienia u strony wnoszącej odwołanie była sama osobiście odpowiedzialna za czynności związane z postępowaniem rejestracyjnym znaku towarowego, który obecnie kwestionuje. Złożyła ona osobiście wszystkie dokumenty, które należało przedstawić w kontekście postępowania rejestracyjnego celem wykazania obecności tego znaku towarowego na rynku. Dokumenty te zostały nawet częściowo przez nią samą sporządzone i leżały w zakresie jej kompetencji. |
| --- | --- |

2)

Niedokonanie oceny konkretnych okoliczności niniejszej sprawy.

Ze względu na to, iż Sąd odmówił stronie wnoszącej odwołanie uwzględnienia zarzutu nadużycia prawa jako ogólnie obowiązującego konceptu, nie zbadał on konkretnych okoliczności niniejszej sprawy ukazujących, że przedstawiony przez ultra air wniosek o unieważnienie prawa do znaku towarowego „ultrafilter internationl” (wspólnotowego znaku towarowego nr 001121839) był wyrazem nadużycia prawa.

W istocie, sama używając sporny znak towarowy, wnioskująca o unieważnienie prawa do znaku zamierza wykorzystać renomę kwestionowanego przez siebie znaku towarowego wprowadzając świadomie właściwy krąg odbiorców w błąd oraz stwrzyć fałszywe wrażenie, że wpisywał się on w tradycję cieszącego się renomą poprzednika strony wnoszącej odwołanie.

Ponadto Sąd zbadał w niewystarczający sposób rolę osoby zarządzającej ultra air GmbH jako wnioskującej o unieważnienie prawa do znaku towarowego „ultrafilter international” (wspólnotowego znaku towarowego nr 001121839), osoby, która w trakcie jej zatrudnienia u strony wnoszącej odwołanie była sama osobiście odpowiedzialna za czynności związane z postępowaniem rejestracyjnym znaku towarowego, który obecnie kwestionuje. Złożyła ona osobiście wszystkie dokumenty, które należało przedstawić w kontekście postępowania rejestracyjnego celem wykazania obecności tego znaku towarowego na rynku. Dokumenty te zostały nawet częściowo przez nią samą sporządzone i leżały w zakresie jej kompetencji.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Wersja ujednolicona) (Dz.U. L 78, s. 1).

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/13

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez tribunal de première instance de Bruxelles (Belgia) w dniu 13 sierpnia 2013 r. — Belgacom SA przeciwko Commune d'Etterbeek

(Sprawa C-454/13)

2013/C 313/22

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de première instance de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Belgacom SA

Strona pozwana: Commune d'Etterbeek

Pytania prejudycjalne

Czy art. 12 i 13 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej [(dyrektywa o zezwoleniach)] (1) należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie ustanowieniu w przepisach wydanych przez organ krajowy lub organ samorządu terytorialnego, w celach fiskalnych, podatku od urządzeń telefonii komórkowej zainstalowanych na obiektach publicznych lub prywatnych i użytkowanych w ramach działalności objętej zezwoleniem ogólnym?

---

(1)  Dz.U. L 108, s. 21.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba) wydanego w dniu 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-89/12 Repsol YPF przeciwko OHIM — Ajuntament de Roses (R), wniesione w dniu 27 sierpnia 2013 r. przez Repsol, SA

(Sprawa C-466/13 P)

2013/C 313/23

Język postępowania: hiszpański

Strony

Wnoszący odwołanie: Repsol, SA (przedstawiciele: adwokaci L. Montoya Terán i J. Devaureix)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-89/12, doręczonego w dniu 28 czerwca 2013 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 27 czerwca 2013 r. w sprawie T-89/12, doręczonego w dniu 28 czerwca 2013 r.;

| — | uwzględnienie wszystkich żądań podnoszonych w pierwszej instancji; |
| --- | --- |

—

uwzględnienie wszystkich żądań podnoszonych w pierwszej instancji;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

| 1) | Należy dokonać korekty określonej praktyki rejestracyjnej OHIM i orzecznictwa Sądu, tak aby skutecznie stosowano wzajemną zależność między charakterem odróżniającym wcześniejszego znaku towarowego a zakresem jego ochrony. |
| --- | --- |

1)

Należy dokonać korekty określonej praktyki rejestracyjnej OHIM i orzecznictwa Sądu, tak aby skutecznie stosowano wzajemną zależność między charakterem odróżniającym wcześniejszego znaku towarowego a zakresem jego ochrony.

| 2) | Zaskarżony wyrok Sądu zawiera kilka widocznych przypadków sprzeczności między rozumowaniem a wyciągniętymi na jego podstawie wnioskami w zakresie podobieństwa oznaczeń (Sąd uważa, że między spornymi znakami występuje więcej różnic nic podobieństw, jednak uznaje te znaki za podobne) i charakteru nieznacznie lub mało odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego (Sąd stwierdza, że mamy tu do czynienia ze słabym znakiem towarowym, jednak nie bierze pod uwagę tej cechy przy ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd). |
| --- | --- |

2)

Zaskarżony wyrok Sądu zawiera kilka widocznych przypadków sprzeczności między rozumowaniem a wyciągniętymi na jego podstawie wnioskami w zakresie podobieństwa oznaczeń (Sąd uważa, że między spornymi znakami występuje więcej różnic nic podobieństw, jednak uznaje te znaki za podobne) i charakteru nieznacznie lub mało odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego (Sąd stwierdza, że mamy tu do czynienia ze słabym znakiem towarowym, jednak nie bierze pod uwagę tej cechy przy ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd).

| 3) | Sąd pominął fakt, że podstawowe i odróżniające cechy znaku, na który powołano się w sprzeciwie (majuskuła „R” wpisana w okrąg) nie mogą zostać zmonopolizowane przez osobę trzecią, w związku z czym nie zastosowano się do wymogu pozostawienia zwyczajowych oznaczeń do swobodnego używania na rynku. |
| --- | --- |

3)

Sąd pominął fakt, że podstawowe i odróżniające cechy znaku, na który powołano się w sprzeciwie (majuskuła „R” wpisana w okrąg) nie mogą zostać zmonopolizowane przez osobę trzecią, w związku z czym nie zastosowano się do wymogu pozostawienia zwyczajowych oznaczeń do swobodnego używania na rynku.

| 4) | Sąd zignorował wyroki hiszpańskiego Tribunal Supremo wydane w podobnych sprawach, mimo że powinny były one zostać uwzględnione z uwagi na fakt, iż reprezentują punkt widzenia właściwego kręgu odbiorców, a mianowicie konsumentów hiszpańskich. |
| --- | --- |

4)

Sąd zignorował wyroki hiszpańskiego Tribunal Supremo wydane w podobnych sprawach, mimo że powinny były one zostać uwzględnione z uwagi na fakt, iż reprezentują punkt widzenia właściwego kręgu odbiorców, a mianowicie konsumentów hiszpańskich.

| 5) | Z powyższych uwag wynika, że w zaskarżonym wyroku Sąd dopuścił się naruszenia prawa. W rezultacie zgodnie z żądaniem wnoszącej odwołanie wyrok ten należy uchylić. |
| --- | --- |

5)

Z powyższych uwag wynika, że w zaskarżonym wyroku Sąd dopuścił się naruszenia prawa. W rezultacie zgodnie z żądaniem wnoszącej odwołanie wyrok ten należy uchylić.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/13 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/13

---

Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 3 lipca 2013 r. w sprawie T-78/12 GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 16 września 2013 r. przez GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH

(Sprawa C-496/13 P)

2013/C 313/24

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (przedstawiciel: adwokaci I. Memmler, S. Schulz)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Villiger Söhne GmbH

Żądania wnoszącego odwołanie

| — | uchylenie wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie T-78/13 oraz stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie R 2109/2010-1; |
| --- | --- |

—

uchylenie wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie T-78/13 oraz stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie R 2109/2010-1;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie podnosi jeden tylko zarzut dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 oraz naruszenia reguł dowodowych przy stosowaniu tego przepisu.

W uzasadnieniu wnosząca odwołanie wskazuje, co następuje:

| | Przy porównywaniu oznaczeń Sąd nie zastosował prawidłowo zasad dotyczących całościowej oceny, ponieważ porównał jedynie elementy „LIBERTAD” i „LlBERTE”, pomijając wszystkie pozostałe elementy rozpatrywanych znaków. |
| --- | --- |

Przy porównywaniu oznaczeń Sąd nie zastosował prawidłowo zasad dotyczących całościowej oceny, ponieważ porównał jedynie elementy „LIBERTAD” i „LlBERTE”, pomijając wszystkie pozostałe elementy rozpatrywanych znaków.

| | W szczególności, gdyby Sąd prawidłowo zastosował zasady dotyczące całościowej oceny, musiałby on przypisać większe znaczenie pozostałym elementom kolidujących ze sobą znaków, między innymi kombinacji kolorów w zakwestionowanym znaku towarowym i w znaku, na który powołano się w sprzeciwie, a także określeniu „LA” zawartym w znaku, na który powołano się w sprzeciwie, i określeniu „brunes” występującym w zakwestionowanym znaku towarowym. |
| --- | --- |

W szczególności, gdyby Sąd prawidłowo zastosował zasady dotyczące całościowej oceny, musiałby on przypisać większe znaczenie pozostałym elementom kolidujących ze sobą znaków, między innymi kombinacji kolorów w zakwestionowanym znaku towarowym i w znaku, na który powołano się w sprzeciwie, a także określeniu „LA” zawartym w znaku, na który powołano się w sprzeciwie, i określeniu „brunes” występującym w zakwestionowanym znaku towarowym.

| | Równie błędnie Sąd zastosował wypracowane przez Trybunał wytyczne dotyczące konceptualnego podobieństwa znaków, ponieważ niewystarczająco uwzględnił fakt, że znaki te funkcjonowały w dwóch różnych językach. |
| --- | --- |

Równie błędnie Sąd zastosował wypracowane przez Trybunał wytyczne dotyczące konceptualnego podobieństwa znaków, ponieważ niewystarczająco uwzględnił fakt, że znaki te funkcjonowały w dwóch różnych językach.

| | Dodatkowo Sąd naruszył ustalone w regulaminie postępowania reguły dowodowe, ponieważ jego orzeczenie opierało się na niczym niepopartych przypuszczeniach dotyczących wymowy znaku towarowego „LA LlBERTAD”. |
| --- | --- |

Dodatkowo Sąd naruszył ustalone w regulaminie postępowania reguły dowodowe, ponieważ jego orzeczenie opierało się na niczym niepopartych przypuszczeniach dotyczących wymowy znaku towarowego „LA LlBERTAD”.

| | Ogólnie w wyniku popełnionych błędów Sąd doszedł do nieprawidłowych wniosków. |
| --- | --- |

Ogólnie w wyniku popełnionych błędów Sąd doszedł do nieprawidłowych wniosków.

---

Sąd

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/15

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung przeciwko Komisji

(Sprawa T-73/08) (1)

(Kwota wypłacona w ramach programu Dafne II - Określenie ostatecznej kwoty dofinansowania - Nota debetowa - Akt zaskarżalny - Obowiązek uzasadnienia - Rzetelny proces - Błędy w ocenie)

2013/C 313/25

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokat B. Henning, następnie adwokaci U. Claus i M. Uhmann, i w końcu adwokaci C. Otto, S. Reichmann i L.-J. Schmidt)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo S. Grünheid i B. Simon, następnie S. Grünheid i F. Dintilhac, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji zawartej w nocie debetowej z dnia 26 listopada 2007 r., w której Komisja zażądała od skarżącej zwrotu kwoty 23 228,07 EUR, wypłaconej jej w ramach wykonania umowy w sprawie finansowania programu Dafne (JLS-DAP-2004-1/080/YC)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 107 z 26.4.2008

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/15

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-142/08) (1)

(System językowy - Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów i asystentów - Pełna publikacja w trzech językach urzędowych - Informacja dotycząca ogłoszenia o konkursie otwartym - Publikacja we wszystkich językach urzędowych - Język egzaminów - Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

2013/C 313/26

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez P. Gentiliego, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo F. Díez Moreno, następnie N. Díaz Abad i J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych EPSO/AD/116/08 oraz EPSO/AD/117/08, zorganizowanych w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska administratorów (grupa zaszeregowania AD 8) oraz głównych administratorów (grupa zaszeregowania AD 11) w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych a także ogłoszenia o konkursie EPSO/AST/45/08, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej celem naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 4) w tym samym obszarze, opublikowanych w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 23 stycznia 2008 r. (Dz.U. C 16 A, odpowiednio s. 1 i s. 16).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych EPSO/AD/116/08 oraz EPSO/AD/117/08, zorganizowanych w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska administratorów (grupa zaszeregowania AD 8) oraz głównych administratorów (grupa zaszeregowania AD 11) w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych a także ogłoszenia o konkursie EPSO/AST/45/08, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 4) w tym samym obszarze, opublikowanych w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 23 stycznia 2008 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych EPSO/AD/116/08 oraz EPSO/AD/117/08, zorganizowanych w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska administratorów (grupa zaszeregowania AD 8) oraz głównych administratorów (grupa zaszeregowania AD 11) w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych a także ogłoszenia o konkursie EPSO/AST/45/08, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 4) w tym samym obszarze, opublikowanych w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 23 stycznia 2008 r.

| 2) | Królestwo Hiszpanii, Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają każde własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Hiszpanii, Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają każde własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 142 z 7.6.2008 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/15 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/15

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-164/08) (1)

(System językowy - Ogłoszenie o konkursie otwartym celem naboru lekarzy - Pełna publikacja w trzech językach urzędowych - Informacja dotycząca ogłoszenia o konkursie otwartym - Publikacja we wszystkich językach urzędowych - Język egzaminów - Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

2013/C 313/27

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez P. Gentiliego, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Currall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: początkowo F. Díez Moreno, następnie N. Díaz Abad i J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/125/08 (grupy zaszeregowania AD 7 i AD 9), zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru lekarzy, opublikowanego w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 21 lutego 2008 r. (Dz.U. C 48 A, s. 1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/125/08 (grupy zaszeregowania AD 7 i AD 9), zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru lekarzy, opublikowanego w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 21 lutego 2008 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/125/08 (grupy zaszeregowania AD 7 i AD 9), zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru lekarzy, opublikowanego w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 21 lutego 2008 r.

| 2) | Republika Włoska, Królestwo Hiszpaniii Komisja Europejska pokrywają każde własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska, Królestwo Hiszpaniii Komisja Europejska pokrywają każde własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 158 z 21.6.2008 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/16

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Niderlandy przeciwko Komisji

(Sprawa T-380/08) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Wniosek o udzielenie dostępu do niektórych poufnych fragmentów ostatecznej decyzji Komisji dotyczącej porozumienia - Odmowa dostępu - Obowiązek uzasadnienia - Obowiązek dokonywania konkretnej i indywidualnej oceny - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności jednostki - Wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych osób trzecich - Wyjątek dotyczący ochrony celów czynności dochodzenia - Nadrzędny interes publiczny - Lojalna współpraca)

2013/C 313/28

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: C. Wissels, M. de Mol i M. de Ree, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bouquet i P. Costa de Oliveira, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 30 czerwca 2008 r. odmawiającej dostępu do niektórych poufnych fragmentów decyzji C(2006) 4090 wersja ostateczna [sprawa COMP/F/38.456 — Bitum (Niderlandy)]

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Królestwo Niderlandów pokrywa swoje koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Królestwo Niderlandów pokrywa swoje koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 285 z 8.11.2008.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/16 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/16

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Poste Italiane przeciwko Komisji

(Sprawa T-525/08) (1)

(Pomoc państwa - Oprocentowanie środków pochodzących z pocztowych rachunków bieżących i wpłaconych do włoskiego skarbu państwa - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej odzyskanie - Pojęcie pomocy państwa - Korzyść)

2013/C 313/29

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Poste Italiane (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci A. Fratini, A. Sandulli i F. Filpo)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: C. Cattabriga i D. Grespan, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2009/178/WE z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C 42/06 (ex NN 52/06), którą Włochy wdrożyły w celu oprocentowania otwartych w skarbie państwa rachunków bieżących Poste Italiane (Dz.U. 2009, L 64, s. 4)

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2009/178/WE z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C-42/06 (ex NN 52/06), którą Włochy wdrożyły w celu oprocentowania otwartych w skarbie państwa rachunków bieżących Poste Italiane. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2009/178/WE z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie pomocy państwa C-42/06 (ex NN 52/06), którą Włochy wdrożyły w celu oprocentowania otwartych w skarbie państwa rachunków bieżących Poste Italiane.

| 2) | Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Poste Italiane. |
| --- | --- |

2)

Komisja Europejska pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Poste Italiane.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/17

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Huvis przeciwko Radzie

(Sprawa T-536/08) (1)

(Dumping - Przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Korei Południowej - Utrzymanie cła antydumpingowego w następstwie częściowego przeglądu okresowego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Oddziaływanie bezpośrednie i indywidualne - Dopuszczalność - Równe traktowanie i niedyskryminacja - Artykuł 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (obecnie art. 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009))

2013/C 313/30

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Huvis Corp. (Seul, Korea Płd.) (przedstawiciele: początkowo adwokaci J.-F. Bellis, F. Di Gianni i R. Antonini, następnie adwokaci J.-F. Bellis, F. Di Gianni i A. Scalini)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.-P. Hix i B. Driessen, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez adwokatów G. Berrischa i G. Wolfa, następnie przez adwokata G. Berrischa

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo M. França i H. van Vliet, następnie M. França i J.-F. Brakeland, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 893/2008 z dnia 10 września 2008 r. w sprawie utrzymania cła antydumpingowego na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej, Arabii Saudyjskiej i Korei w następstwie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 247, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Huvis Corp. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Huvis Corp. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/17 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/17

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Cixi Jiangnan Chemical Fiber i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-537/08) (1)

(Dumping - Przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chin - Utrzymanie cła antydumpingowego w następstwie częściowego przeglądu okresowego - Skarga o stwierdzenie nieważności - Bezpośrednie i indywidualne oddziaływanie - Dopuszczalność - Równe traktowanie i niedyskryminacja - Artykuł 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (obecnie art. 9 ust. 5 i art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009))

2013/C 313/31

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Cixi Jiangnan Chemical Fiber Co. Ltd (Cixi, Chiny); Cixi Santai Chemical Fiber Co. Ltd (Cixi); Cixi Sansheng Chemical Fiber Co. Ltd (Cixi); Jiangyin Changlong Chemical Fibre Co. Ltd (Jiangyin, Chiny); NingBo Dafa Chemical Fiber Co. Ltd (Cixi); Xiake Color Spinning Co. Ltd (Jiangyin); Zhejiang Waysun Chemical Fiber Co. Ltd (Cixi); oraz Zhejiang Anshun Pettechs Fibre Co. Ltd (Fuyang, Chiny) (przedstawiciele: początkowo J. F. Bellis, adwokat, G. Vallera, barrister, a następnie J. F. Bellis, A. Scalini i F. Di Gianni, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J. P. Hix i B. Driessen, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez G. Berrischa i G. Wolfa, adwokatów, a następnie przez G. Berrischa)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo M. França i H. van Vliet, następnie M. França i J. F. Brakeland, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 893/2008 z dnia 10 września 2008 r. w sprawie utrzymania cła antydumpingowego na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej, Arabii Saudyjskiej i Korei w następstwie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (Dz.U. L 247, s. 1), w zakresie dotyczącym skarżących.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim została wniesiona przez Cixi Santai Chemical Fiber Co. Ltd, Cixi Sansheng Chemical Fiber Co. Ltd, NingBo Dafa Chemical Fiber Co. Ltd, Zhejiang Waysun Chemical Fiber Co. Ltd i Zhejiang Anshun Pettechs Fibre Co. Ltd. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim została wniesiona przez Cixi Santai Chemical Fiber Co. Ltd, Cixi Sansheng Chemical Fiber Co. Ltd, NingBo Dafa Chemical Fiber Co. Ltd, Zhejiang Waysun Chemical Fiber Co. Ltd i Zhejiang Anshun Pettechs Fibre Co. Ltd.

| 2) | Skarga zostaje oddalona jako bezpodstawna w zakresie, w jakim została wniesiona przez Cixi Jiangnan Chemical Fiber Co. Ltd, Jiangyin Changlong Chemical Fibre Co. Ltd i Xiake Color Spinning Co. Ltd. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona jako bezpodstawna w zakresie, w jakim została wniesiona przez Cixi Jiangnan Chemical Fiber Co. Ltd, Jiangyin Changlong Chemical Fibre Co. Ltd i Xiake Color Spinning Co. Ltd.

| 3) | Cixi Jiangnan Chemical Fiber, Cixi Santai Chemical Fiber, Cixi Sansheng Chemical Fiber, Jiangyin Changlong Chemical Fibre, NingBo Dafa Chemical Fiber, Xiake Color Spinning, Zhejiang Waysun Chemical Fiber i Zhejiang Anshun Pettechs Fibre pokrywają koszty własne oraz solidarnie koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

3)

Cixi Jiangnan Chemical Fiber, Cixi Santai Chemical Fiber, Cixi Sansheng Chemical Fiber, Jiangyin Changlong Chemical Fibre, NingBo Dafa Chemical Fiber, Xiake Color Spinning, Zhejiang Waysun Chemical Fiber i Zhejiang Anshun Pettechs Fibre pokrywają koszty własne oraz solidarnie koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 4) | Komisja Europejska pokrywa koszty własne. |
| --- | --- |

4)

Komisja Europejska pokrywa koszty własne.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/18

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Total przeciwko Komisji

(Sprawa T-548/08) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek wosków parafinowych - Rynek gaczu parafinowego - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynków - Prawo do obrony - Zasada ustawowej określoności czynów zabronionych i kar - Domniemanie niewinności - Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia - Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenia reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne - Wywieranie decydującego wpływu przez spółkę dominującą - Domniemanie w przypadku posiadania blisko 100 % kapitału)

2013/C 313/32

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Total SA (Courbevoie, Francja) (przedstawiciele: É. Morgan de Rivery i A. Noël-Baron, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i É. Gippini Fournier, pełnomocnicy)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego — stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 [WE] i art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/39.181 — Woski do świec), a tytułem żądania ewentualnego — uchylenie grzywny nałożonej na skarżącą lub obniżenie wysokości tej grzywny.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Total SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Total SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 44 z 21.2.2009.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/18 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/18

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Total Raffinage Marketing przeciwko Komisji

(Sprawa T-566/08) (1)

(Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Rynek wosków do produkcji świec - Rynek gaczu - Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE - Ustalanie cen i podział rynków - Dowód istnienia kartelu - Pojęcie jednolitego i ciągłego naruszenia - Czas trwania naruszenia - Przerwanie naruszenia - Wytyczne z 2006r. w sprawie metody ustalania grzywien - Równość traktowania - Domniemanie niewinności - Możliwość przypisania zachowania o znamionach naruszenia - Odpowiedzialność spółki dominującej za naruszenie reguł konkurencji popełnione przez jej spółki zależne - Wywieranie decydującego wpływu przez spółkę dominującą - Domniemanie w przypadku posiadania 100 % kapitału - Proporcjonalność - Metoda zaokrąglania - Nieograniczone prawo orzekania)

2013/C 313/33

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Total Raffinage Marketing (Puteaux, Francja) (przedstawiciele: A. Vandencasteele, C. Falmagne, C. Lemaire i S. Naudin, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i A. Biolan, pełnomocnicy, wspierani przez N. Coutrelis, adwokata)

Przedmiot

Tytułem żądania głównego, stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/39.181 — Wosk do produkcji świec) oraz, tytułem żądania ewentualnego, zmniejszenie kwoty nałożonej na skarżącą grzywny.

Sentencja

| 1) | Ustala się kwotę grzywny nałożonej na Total Raffinage Marketing w art. 2 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/39.181 — Wosk do produkcji świec) na 125 459 842 EUR. |
| --- | --- |

1)

Ustala się kwotę grzywny nałożonej na Total Raffinage Marketing w art. 2 decyzji Komisji C(2008) 5476 wersja ostateczna z dnia 1 października 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/39.181 — Wosk do produkcji świec) na 125 459 842 EUR.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Total Raffinage Marketing pokrywa dziewięć dziesiątych swoich kosztów oraz dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. Komisja pokrywa jedną dziesiątą swoich kosztów oraz jedną dziesiątą kosztów poniesionych przez Total Raffinage Marketing. |
| --- | --- |

3)

Total Raffinage Marketing pokrywa dziewięć dziesiątych swoich kosztów oraz dziewięć dziesiątych kosztów poniesionych przez Komisję Europejską. Komisja pokrywa jedną dziesiątą swoich kosztów oraz jedną dziesiątą kosztów poniesionych przez Total Raffinage Marketing.

---

(1)  Dz.U. C 55 z 7.3.2009.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/19

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-126/09) (1)

(System językowy - Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru administratorów - Pełna publikacja w trzech językach urzędowych - Informacja dotycząca ogłoszeń o konkursach otwartych - Publikacja we wszystkich językach urzędowych - Język egzaminów - Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

2013/C 313/34

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez P. Gentiliego, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i J. Baquero Cruz, następnie J. Curall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/144/09 w dziedzinie zdrowia publicznego, EPSO/AD/145/09 w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego (polityka i legislacja) oraz EPSO/AD/146/09 w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego (audyt, inspekcja i ocena), zorganizowanych w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska administratorów (grupa zaszeregowania AD 5) obywatelstwa bułgarskiego, cypryjskiego, estońskiego, węgierskiego, łotewskiego, litewskiego, maltańskiego, polskiego, rumuńskiego, słowackiego, słoweńskiego i czeskiego, opublikowanych w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 14 stycznia 2009 r. (Dz.U. C 9 A, odpowiednio s. 1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/144/09 w dziedzinie zdrowia publicznego, EPSO/AD/145/09 w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego (polityka i legislacja) oraz EPSO/AD/146/09 w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego (audyt, inspekcja i ocena), zorganizowanych w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska administratorów (grupa zaszeregowania AD 5) obywatelstwa bułgarskiego, cypryjskiego, estońskiego, węgierskiego, łotewskiego, litewskiego, maltańskiego, polskiego, rumuńskiego, słowackiego, słoweńskiego i czeskiego, opublikowanych w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 14 stycznia 2009 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AD/144/09 w dziedzinie zdrowia publicznego, EPSO/AD/145/09 w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego (polityka i legislacja) oraz EPSO/AD/146/09 w dziedzinie bezpieczeństwa żywnościowego (audyt, inspekcja i ocena), zorganizowanych w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska administratorów (grupa zaszeregowania AD 5) obywatelstwa bułgarskiego, cypryjskiego, estońskiego, węgierskiego, łotewskiego, litewskiego, maltańskiego, polskiego, rumuńskiego, słowackiego, słoweńskiego i czeskiego, opublikowanych w wersjach językowych: niemieckiej, angielskiej i francuskiej Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej z dnia 14 stycznia 2009 r.

| 2) | Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają każda własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają każda własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 129 z 6.6.2009 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/19 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/19

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Włochy przeciwko Komisji

(Sprawa T-218/09) (1)

(System językowy - Ogłoszenia o konkursach otwartych celem naboru asystentów - Język egzaminów - Wybór drugiego języka spośród trzech języków urzędowych)

2013/C 313/35

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: G. Palmieri, pełnomocnik, wspierany przez P. Gentiliego, avvocato dello Stato)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo J. Currall i J. Baquero Cruz, następnie J. Curall i G. Gattinara, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę skarżącą: Republika Łotwy (przedstawiciel: K. Drēviņa, pełnomocnik)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AST/91/09, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 3) w dziedzinie „Offset” oraz EPSO/AST/92/09, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej celem naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 3) w dziedzinie „Prasa”, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 18 marca 2009 r. (Dz.U. C 63 A, s. 1).

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AST/91/09, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 3) w dziedzinie „Offset” oraz EPSO/AST/92/09, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej celem naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 3) w dziedzinie „Prasa”, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 18 marca 2009 r. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność ogłoszeń o konkursach otwartych: EPSO/AST/91/09, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej dla naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 3) w dziedzinie „Offset” oraz EPSO/AST/92/09, zorganizowanego w celu utworzenia listy rezerwy kadrowej celem naboru na stanowiska asystentów (grupa zaszeregowania AST 3) w dziedzinie „Prasa”, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 18 marca 2009 r.

| 2) | Republika Łotwy, Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają każda własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Republika Łotwy, Republika Włoska i Komisja Europejska pokrywają każda własne koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 180 z 1.8.2009 r.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/20

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Niemcy przeciwko Komisji

(Sprawa T-347/09) (1)

(Pomoc państwa - Nieodpłatne przekazywanie określonych terenów należących do narodowego dziedzictwa przyrodniczego - Środki służące finansowemu wsparciu dużych projektów z zakresu ochrony środowiska naturalnego - Decyzja uznająca pomoc za zgodną ze wspólnym rynkiem - Pojęcie przedsiębiorstwa - Obowiązek uzasadnienia)

2013/C 313/36

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: początkowo M. Lumma i B. Klein, następnie A. Wiedmann i T. Henze, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo K. Gross, następnie F. Erlbacher, A. Stobiecka-Kuik i P. Loewenthal, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę skarżącą: Republika Francuska (przedstawiciele: G. de Bergues i J. Gstalter, pełnomocnicy); Królestwo Niderlandów (przedstawiciele: początkowo C. Wissels, Y. de Vries i M. de Ree, następnie C. Wissels, M. de Ree, J. Langer i M. Noort, pełnomocnicy); Republika Finlandii (przedstawiciel: J. Heliskoski, pełnomocnik)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2009) 5080 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie pomocy państwa NN 8/2009 przyznanej przez Republikę Federalną Niemiec i dotyczącej systemu pomocy państwa obejmującego, po pierwsze, nieodpłatne przekazywanie określonych terenów należących do narodowego dziedzictwa przyrodniczego oraz, po drugie, środki służące finansowemu wsparciu dużych projektów z zakresu ochrony środowiska naturalnego (Dz.U. C 230, s. 1).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

| 3) | Republika Francuska, Królestwo Niderlandów i Republika Finlandii pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Republika Francuska, Królestwo Niderlandów i Republika Finlandii pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 267 z 7.11.2009.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/20 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/20

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fürstlich Castell’sches Domänenamt przeciwko OHIM — Castel Frères (CASTEL)

(Sprawa T-320/10) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Słowny wspólnotowy znak towarowy CASTEL - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Dopuszczalność - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji niepodniesiona przed izbą odwoławczą - Badanie stanu faktycznego z urzędu - Artykuł 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009)

2013/C 313/37

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell (Castell, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kunze, G. Würtenberger i T. Wittmann)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: P. Geroulakos i G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Castel Frères SAS (Blanquefort, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. von Mühlendahl i H. Hartwig)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 4 maja 2010 r. (sprawa R 962/2009-2) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell a Castel Frères SAS,

Sentencja

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 maja 2010 r. (sprawa R 962/2009-2). |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 maja 2010 r. (sprawa R 962/2009-2).

| 2) | OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell. |
| --- | --- |

2)

OHIM pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell.

| 3) | Castel Frères SAS pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Castel Frères SAS pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 260 z 25.9.2010.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/21 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/21

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Fri-El Acerra przeciwko Komisji

(Sprawa T-551/10) (1)

(Pomoc państwa - Przewidywana dotacja na zakup i przekształcenie elektrociepłowni w elektrownię wykorzystującą biopaliwa - Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym - Stosowanie w czasie wytycznych w dziedzinie pomocy państwa na cele regionalne - Uzasadnione oczekiwania - Efekt zachęty)

2013/C 313/38

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Fri-El Acerra Srl (Acerra, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Todino i P. Fattori)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Grespan i P. Manzini, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/110/UE z dnia 15 września 2010 r. w sprawie pomocy państwa C-8/09 (ex N 357/08), której Włochy zamierzają udzielić na rzecz Fri-El Acerra Srl (Dz.U. 2011, L 46, s. 28).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | Fri-El Acerra Srl zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Fri-El Acerra Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 30 z 29.1.2011

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/21 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/21

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — ClientEarth przeciwko Komisji

(Sprawa T-111/11) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Otrzymane przez Komisję badania dotyczące transpozycji dyrektyw z zakresu środowiska naturalnego - Częściowa odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony celów kontroli, dochodzenia i audytu - Konkretna analiza każdego dokumentu - Zgodność z konwencją z Aarhus - Nadrzędny interes publiczny - Konsekwencje przekroczenia terminu na wydanie wyraźnej decyzji - Zakres obowiązku aktywnego rozpowszechniania informacji dotyczących środowiska)

2013/C 313/39

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciel: adwokat P. Kirch)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Oliver i C. ten Dam, następnie P. Oliver i C. Zadra, pełnomocnicy)

Przedmiot

Początkowo żądanie stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji Komisji odmawiającej udzielenia stronie skarżącej dostępu do określonych dokumentów dotyczących zgodności ustawodawstw państw członkowskich z prawem Unii Europejskiej w dziedzinie środowiska, a następnie żądanie stwierdzenia nieważności późniejszej wyraźnej decyzji z dnia 30 maja 2011 r., częściowo odmawiającej dostępu do części tych dokumentów.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | ClientEarth i Komisja Europejska ponoszą własne koszty. |
| --- | --- |

2)

ClientEarth i Komisja Europejska ponoszą własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 130 z 30.4.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/21 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/21

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — ClientEarth i PAN Europe przeciwko EFSA

(Sprawa T-214/11) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Nazwiska rzeczoznawców, którzy przedstawili uwagi dotyczące projektu wytycznych dotyczących dokumentacji naukowej, jaką należy załączyć do wniosku o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środków ochrony roślin oraz zawartych w tych produktach substancji czynnych - Odmowa dostępu - Wyjątek dotyczący ochrony życia prywatnego i integralności osoby fizycznej - Ochrona danych osobowych - Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 - Obowiązek uzasadnienia)

2013/C 313/40

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: ClientEarth (Londyn, Zjednoczone Królestwo); oraz Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: P. Kirch, adwokat)

Strona pozwana: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) (przedstawiciel: D. Detken, pełnomocnik)

Interwenient popierający żądania strony pozwanej: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo P. Oliver, P. Ondrůšek i C. ten Dam, a następnie P. Oliver, P. Ondrůšek i B. Martenczuk, pełnomocnicy)

Przedmiot

Początkowo żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EFSA z dnia 10 lutego 2011 r. odmawiającej, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43), dostępu do pewnych przygotowanych przez EFSA roboczych dokumentów zawierających wytyczne dla podmiotów składających wnioski o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środka ochrony roślin, a następnie żądanie stwierdzenia nieważności decyzji EFSA z dnia 12 grudnia 2011 r. cofającej wydaną wcześniej decyzję i udzielającej skarżącym dostępu do wszystkich informacji objętych wnioskiem o udzielenie dostępu, za wyjątkiem nazwisk zewnętrznych rzeczoznawców, którzy przedstawili pewne uwagi dotyczące projektu ww. wytycznych.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Komisja Europejska pokrywają własne koszty. |
| --- | --- |

2)

ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Komisja Europejska pokrywają własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 179 z 18.6.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/22

---

Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI

(Sprawa T-264/11 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Personel EBI - Ocena - Awans - Postępowanie w sprawie awansu (2007) - Decyzja komisji odwoławczej - Mobbing - Rozsądny termin - Żądanie stwierdzenia nieważności - Żądanie odszkodowawcze)

2013/C 313/41

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

Druga strona postępowania: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: początkowo T. Gilliams i F. Martin, następnie T. Gilliams i G. Nuvoli, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie F-59/09 De Nicola przeciwko BEI, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze.

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie F-59/09 De Nicola przeciwko BEI zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddalono w nim, po pierwsze, żądania Carla De Nicoli stwierdzenia nieważności decyzji komisji odwoławczej Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), a po drugie, jego żądania naprawienia rzekomych szkód wynikających z mobbingu stosowanego wobec niego przez EBI. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie F-59/09 De Nicola przeciwko BEI zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddalono w nim, po pierwsze, żądania Carla De Nicoli stwierdzenia nieważności decyzji komisji odwoławczej Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), a po drugie, jego żądania naprawienia rzekomych szkód wynikających z mobbingu stosowanego wobec niego przez EBI.

| 2) | W pozostałym zakresie odwołanie główne zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie odwołanie główne zostaje oddalone.

| 3) | Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej. |
| --- | --- |

3)

Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd do spraw Służby Publicznej.

| 4) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

4)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U C 211 z 16.7.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/22 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/22

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Besselink przeciwko Radzie

(Sprawa T-331/11) (1)

(Dostęp do dokumentów - Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 - Projekt decyzji Rady upoważniającej Komisję do negocjacji umowy o przystąpieniu Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - Wyjątek dotyczący ochrony interesu publicznego w odniesieniu do stosunków międzynarodowych - Dostęp częściowy - Obowiązek uzasadnienia - Wniosek o zarządzenie środków organizacji postępowania lub dochodzenia - Niedopuszczalność)

2013/C 313/42

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Leonard Besselink (Utrecht, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci O. Brouwer, J. Blockx i E. Raedts)

Strona pozwana: Radzie

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: początkowo C. Fekete, P. Plaza García i J. Herrmann, następnie P. Plaza García, J. Herrmann i B. Driessen, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady z dnia 1 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pełnego dostępu do dokumentu nr 9689/10 zawierającego projekt decyzji Rady upoważniającej Komisję do negocjacji umowy o przystąpieniu Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r.

Sentencja

| 1) | Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Rady z dnia 1 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pełnego dostępu do dokumentu nr 9689/10 w zakresie, w którym odmowa dostępu dotyczy wytycznych negocjacyjnych nr 5 oraz nieujawnionych części dokumentu, w których przypomniano zasady ustanowione w traktacie UE, jakie powinny obowiązywać w zakresie dotyczącym negocjacji w przedmiocie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie w 1950 r. lub w których wskazano jedynie kwestie podlegające omówieniu w toku negocjacji. |
| --- | --- |

1)

Stwierdzona zostaje nieważność decyzji Rady z dnia 1 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pełnego dostępu do dokumentu nr 9689/10 w zakresie, w którym odmowa dostępu dotyczy wytycznych negocjacyjnych nr 5 oraz nieujawnionych części dokumentu, w których przypomniano zasady ustanowione w traktacie UE, jakie powinny obowiązywać w zakresie dotyczącym negocjacji w przedmiocie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie w 1950 r. lub w których wskazano jedynie kwestie podlegające omówieniu w toku negocjacji.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Każda ze stron pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Każda ze stron pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 238 z 13.8.2011

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/23

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Palirria Souliotis przeciwko Komisji

(Sprawa T-380/11) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna Taryfa Celna - Klasyfikacja w Nomenklaturze scalonej - Pozycja taryfowa - Akt regulacyjny wymagający środków wykonawczych - Niedopuszczalność)

2013/C 313/43

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Anonymi Viotechniki kai Emporiki Etairia Kataskevis Konservon — Palirria Souliotis AE (Politika, Grecja) (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal i L. Keppenne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 447/2011 z dnia 6 maja 2011 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 122, s. 63)

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Anonymi Viotechniki kai Emporiki Etairia Kataskevis Konservon — Palirria Souliotis AE pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Anonymi Viotechniki kai Emporiki Etairia Kataskevis Konservon — Palirria Souliotis AE pokrywa własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/23

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Makhlouf przeciwko Radzie

(Sprawa T-383/11) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii - Zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych - Ograniczenia wjazdu i przejazdu przez terytorium Unii - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Oczywisty błąd w ocenie - Prawa podstawowe)

2013/C 313/44

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Eyad Makhlouf (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: początkowo adwokaci P. Grollet i G. Karouni, następnie adwokaci G. Karouni i C. Rygaert)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: G. Étienne i R. Liudvinaviciute-Cordeiro, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

Przedmiot

Stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Rady 2011/302/WPZiB z dnia 23 maja 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 136, s. 91), decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylenia decyzji 2012/273/WPZiB (Dz.U. L 319, s. 56) oraz decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii i uchylającej decyzję 2011/782/WPZiB (Dz.U. L 330, s. 21) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego.

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona

| 2) | Eyad Makhlouf pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

2)

Eyad Makhlouf pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

| 3) | Komisja Europejska pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 282 z 24.9.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/23 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/23

---

Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI

(Sprawa T-418/11 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Personel EBI - Ubezpieczenie chorobowe - Odmowa pokrycia kosztów leczenia - Wniosek o wyznaczenie niezależnego lekarza - Rozsądny termin - Oddalenie wniosku o wszczęcie postępowania pojednawczego - Żądanie stwierdzenia nieważności - Żądanie zwrotu kosztów leczenia - Zawisłość sporu)

2013/C 313/45

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

Druga strona postępowania: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: początkowo T. Gilliams i F. Martin, następnie T. Gilliams i G. Nuvoli, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie F-49/10 De Nicola przeciwko BEI, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze.

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie F 49/10 De Nicola przeciwko BEI zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddalono w nim żądania Carla De Nicoli stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w sprawie jego wniosku o wyznaczenie trzeciego lekarza. |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie F 49/10 De Nicola przeciwko BEI zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddalono w nim żądania Carla De Nicoli stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w sprawie jego wniosku o wyznaczenie trzeciego lekarza.

| 2) | W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

| 3) | Stwierdza się nieważność decyzji EBI, na mocy której nie uwzględniono wniosku C. De Nicoli o wyznaczenie trzeciego lekarza z powodu przekroczenia terminu. |
| --- | --- |

3)

Stwierdza się nieważność decyzji EBI, na mocy której nie uwzględniono wniosku C. De Nicoli o wyznaczenie trzeciego lekarza z powodu przekroczenia terminu.

| 4) | C. De Nicola i EBI pokrywają swoje własne koszty postępowania zarówno przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

4)

C. De Nicola i EBI pokrywają swoje własne koszty postępowania zarówno przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 282 z 24.9.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/24

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — Valeo Vision przeciwko Komisji

(Sprawa T-457/11) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna taryfa celna - Klasyfikacja według Nomenklatury scalonej - Pozycja taryfowa - Akt niedotyczący skarżącej indywidualnie - Akt regulacyjny wymagający środków wykonawczych - Niedopuszczalność)

2013/C 313/46

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Valeo Vision (Bobigny, Francja) (przedstawiciele: R. Ledru, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R. Lyal, B.R. Killmann i L. Keppenne, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 603/2011 z dnia 20 czerwca 2011 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 163, s. 10).

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

| 2) | Valeo Vision pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. |
| --- | --- |

2)

Valeo Vision pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.

---

(1)  Dz.U. C 298 z 8.10.2011.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/24

---

Wyrok Sądu z dnia 12 września 2013 r. — „Rauscher” Consumer Products przeciwko OHIM (przedstawienie tamponu)

(Sprawa T-492/11) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego tampon - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009)

2013/C 313/47

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca:„Rauscher” Consumer Products GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: adwokat M. Stütz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 20 lipca 2011 r. (sprawa R 2168/2010-1) dotyczącą zgłoszenie graficznego znaku towarowego przedstawiającego tampon jako wspólnotowego znaku towarowego

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | „Rauscher” Consumer Products GmbH pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

„Rauscher” Consumer Products GmbH pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 355 z 3.12.2011

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/24 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/24

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Anbouba przeciwko Radzie

(Sprawa T-563/11) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Ciężar dowodu - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia - Postępowanie zaoczne - Wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta - Umorzenie postępowania)

2013/C 313/48

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Issam Anbouba (Homs, Syria) (przedstawiciele: adwokaci M.-A. Bastin, J.-M. Salva i J.-N. Louis)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo R. Liudvinaviciute-Cordeiro i M.-M. Joséphidès, następnie R. Liudvinaviciute-Cordeiro i A. Vitro, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2011/522/WPZiB z dnia 2 września 2011 r. zmieniającej decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 228, s. 16), decyzji Rady 2011/628/WPZiB z dnia 23 września 2011 r. zmieniającej decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 247, s. 17), decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylenia decyzji 2011/273/WPZiB (Dz.U. L 319, s. 56), rozporządzenia Rady (UE) nr 878/211 z dnia 2 września 2011 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 228, s. 1) oraz rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (Dz.U. L 16, s. 1) w zakresie, w jakim nazwisko skarżącego figuruje w wykazie osób, do których zastosowanie mają środki ograniczające w związku z sytuacją w Syrii i, po drugie, żądanie zapłaty odszkodowania i zadośćuczynienia tytułem naprawienia poniesionej szkody i doznanej krzywdy

Sentencja

| 1) | Postępowanie w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone. |
| --- | --- |

1)

Postępowanie w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

| 2) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

Skarga zostaje oddalona.

| 3) | I. Anbouba pokrywa własne koszty. |
| --- | --- |

3)

I. Anbouba pokrywa własne koszty.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/25 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/25

---

Wyrok Sądu z dnia 13 września 2013 r. — Anbouba przeciwko Radzie

(Sprawa T-592/11) (1)

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające wobec Syrii - Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych - Domniemanie niewinności - Ciężar dowodu - Oczywisty błąd w ocenie - Prawo do obrony - Obowiązek uzasadnienia)

2013/C 313/49

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Issam Anbouba (Homs, Syria) (przedstawiciele: adwokaci M.-A. Bastin, J.-M. Salva i J.-N. Louis)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo R. Liudvinaviciute-Cordeiro i M.-M. Joséphidès, następnie R. Liudvinaviciute-Cordeiro i A. Vitro, pełnomocnicy)

Przedmiot

Po pierwsze żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2011/684/WPZiB z dnia 13 października 2011 r. zmieniającej decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 269, s. 33), decyzji Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylenia decyzji 2011/273/WPZiB (Dz.U. L 319, s. 56), rozporządzenia Rady (UE) nr 1011/2011 z dnia 13 października 2011 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 269, s. 18), rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (Dz.U. L 16, s. 1) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 410/2012 z dnia 14 maja 2012 r. dotyczącego wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 126, s. 3) w zakresie, w jakim nazwisko skarżącego figuruje w wykazie osób, do których zastosowanie mają środki ograniczające w związku z sytuacją w Syrii i, po drugie, żądanie zapłaty odszkodowania i zadośćuczynienia tytułem naprawienia poniesionej szkody i doznanej krzywdy

Sentencja

| 1) | Skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje oddalona.

| 2) | I. Anbouba pokrywa koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

I. Anbouba pokrywa koszty postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 25 z 28.1.2012

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/25 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/25

---

Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. — De Nicola przeciwko EBI

(Sprawa T-618/11 P) (1)

(Odwołanie - Służba publiczna - Personel EBI - Ocena - Awans - Postępowanie w sprawie oceny i awansu (2008) - Decyzja komisji odwoławczej - Zakres kontroli - Sprawozdanie z oceny - Zarzut niezgodności z prawem - Rozsądny termin - Żądanie stwierdzenia nieważności - Żądanie odszkodowawcze - Zawisłość sporu)

2013/C 313/50

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Carlo De Nicola (Strassen, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat L. Isola)

Druga strona postępowania: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: początkowo T. Gilliams i F. Martin, następnie T. Gilliams i G. Nuvoli, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata A. Dal Ferra)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 28 września 2011 r. w sprawie F-13/10 De Nicola przeciwko BEI, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze.

Sentencja

| 1) | Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 28 września 2011 r. w sprawie F-13/10 De Nicola przeciwko BEI zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddalono w nim żądania Carla De Nicoli stwierdzenia nieważności decyzji komisji odwoławczej Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI). |
| --- | --- |

1)

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 28 września 2011 r. w sprawie F-13/10 De Nicola przeciwko BEI zostaje uchylony w zakresie, w jakim oddalono w nim żądania Carla De Nicoli stwierdzenia nieważności decyzji komisji odwoławczej Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI).

| 2) | W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie odwołanie zostaje oddalone.

| 3) | Skarga wniesiona przez C. De Nicolę do Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-13/10 zostaje oddalona. |
| --- | --- |

3)

Skarga wniesiona przez C. De Nicolę do Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-13/10 zostaje oddalona.

| 4) | C. De Nicola pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez EBI zarówno w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

4)

C. De Nicola pokrywa własne koszty oraz połowę kosztów poniesionych przez EBI zarówno w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i w niniejszej instancji.

| 5) | EBI pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych zarówno w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i w niniejszej instancji. |
| --- | --- |

5)

EBI pokrywa połowę własnych kosztów poniesionych zarówno w postępowaniu przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i w niniejszej instancji.

---

(1)  Dz.U C 25 z 28.1.2012.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/26 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/26

---

Skarga wniesiona w dniu 17 lipca 2013 r. — Chatzianagnostou przeciwko Radzie i in.

(Sprawa T-383/13)

2013/C 313/51

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Antonios Chatzianagnostou (Serres, Grecja) (przedstawiciel: Ch. Makris, adwokat)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Eulex Kosovo, Komisja Europejska

Żądania strony skarżącej

Skarżący wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności w całości, po pierwsze, decyzji dyrektora EULEX Kosovo z dnia 10 maja 2013 r., zatytułowanej „Decyzja ostateczna w postępowaniu dyscyplinarnym 2/2013”, doręczonej skarżącemu w dniu 16 maja 2013 r., a po drugie, decyzji dyrektora EULEX z dnia 10 maja 2013 r., zatytułowanej „Decyzja ostateczna w postępowaniu dyscyplinarnym 6/2013”, doręczonej skarżącemu w dniu 16 maja 2013 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności w całości, po pierwsze, decyzji dyrektora EULEX Kosovo z dnia 10 maja 2013 r., zatytułowanej „Decyzja ostateczna w postępowaniu dyscyplinarnym 2/2013”, doręczonej skarżącemu w dniu 16 maja 2013 r., a po drugie, decyzji dyrektora EULEX z dnia 10 maja 2013 r., zatytułowanej „Decyzja ostateczna w postępowaniu dyscyplinarnym 6/2013”, doręczonej skarżącemu w dniu 16 maja 2013 r.;

| — | uwolnienie skarżącego od wszelkich zarzutów dyscyplinarnych podniesionych przez EULEX przeciwko niemu; |
| --- | --- |

—

uwolnienie skarżącego od wszelkich zarzutów dyscyplinarnych podniesionych przez EULEX przeciwko niemu;

| — | nakazanie EULEX przekazania skarżącemu w ramach niniejszego sporu kopii wszystkich dokumentów zawartych w aktach postępowania dyscyplinarnego, które go dotyczą; |
| --- | --- |

—

nakazanie EULEX przekazania skarżącemu w ramach niniejszego sporu kopii wszystkich dokumentów zawartych w aktach postępowania dyscyplinarnego, które go dotyczą;

| — | obciążenie pozwanych kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanych kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi, skarżący podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu istotnych wymogów proceduralnych, z uwagi na całkowity brak uzasadnienia w zaskarżonych aktach oraz z uwagi na naruszenie art. 296 TFUE i ogólnych zasad prawa państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wszystkie akty administracyjne wywołujące niekorzystne skutki dla podmiotu prawa powinny być uzasadnione w sposób wystarczający, pełny i szczegółowy. W niniejszej sprawie skarżący podnosi, że zaskarżone akty są pozbawione jakiegokolwiek uzasadnienia, mimo iż uzasadnienie takie jest z prawnego punktu widzenia niezbędne i obowiązkowe. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu istotnych wymogów proceduralnych, z uwagi na całkowity brak uzasadnienia w zaskarżonych aktach oraz z uwagi na naruszenie art. 296 TFUE i ogólnych zasad prawa państw członkowskich Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wszystkie akty administracyjne wywołujące niekorzystne skutki dla podmiotu prawa powinny być uzasadnione w sposób wystarczający, pełny i szczegółowy. W niniejszej sprawie skarżący podnosi, że zaskarżone akty są pozbawione jakiegokolwiek uzasadnienia, mimo iż uzasadnienie takie jest z prawnego punktu widzenia niezbędne i obowiązkowe.

| 2) | Zarzut drugi oparty na naruszeniu przez pozwanych w zaskarżonych aktach wielu aspektów prawa do obrony skarżącego, wynikającego z EKPC i ogólnych zasad prawa państw członkowskich UE. W ramach dotyczącego go postepowania dyscyplinarnego 6/2013 prowadzonego przez EULEX, została mu wymierzona sankcja dyscyplinarna za popełnionego przez niego działanie, w przedmiocie którego nie został nigdy poproszony o podjęcie obrony i w odniesieniu do którego nie stworzono mu nigdy możliwość przedstawienia wyjaśnień. Ponadto skarżący został pozbawiony prawa do nieograniczonego, szybkiego i skutecznego dostępu do pomocy prawnej czy też możliwości prowadzenia bez utrudnień obrony przez wybranego przez niego adwokata, odpowiednio przygotowanego i w pełni poinformowanego o zarzutach dyscyplinarnych postawionych skarżącemu w ramach EULEX. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi oparty na naruszeniu przez pozwanych w zaskarżonych aktach wielu aspektów prawa do obrony skarżącego, wynikającego z EKPC i ogólnych zasad prawa państw członkowskich UE. W ramach dotyczącego go postepowania dyscyplinarnego 6/2013 prowadzonego przez EULEX, została mu wymierzona sankcja dyscyplinarna za popełnionego przez niego działanie, w przedmiocie którego nie został nigdy poproszony o podjęcie obrony i w odniesieniu do którego nie stworzono mu nigdy możliwość przedstawienia wyjaśnień. Ponadto skarżący został pozbawiony prawa do nieograniczonego, szybkiego i skutecznego dostępu do pomocy prawnej czy też możliwości prowadzenia bez utrudnień obrony przez wybranego przez niego adwokata, odpowiednio przygotowanego i w pełni poinformowanego o zarzutach dyscyplinarnych postawionych skarżącemu w ramach EULEX.

| 3) | Zarzut trzeci oparty na wypaczeniu okoliczności faktycznych w zaskarżonych aktach. Skarżący twierdzi, że drugi zaskarżony akt został wydany na podstawie założeń i w oparciu o sprzeczne i niepełne uzasadnienie z naruszeniem domniemania niewinności i prawa do nieoskarżania samych siebie. Ponadto rzeczony akt zawiera błąd, gdyż nie uznaje, iż skarżący popełnił usprawiedliwiony błąd co do prawa lub dlatego że nie uznaje on przynajmniej okoliczności łagodzących wynikających z aktywnej współpracy i skruchy skarżącego. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci oparty na wypaczeniu okoliczności faktycznych w zaskarżonych aktach. Skarżący twierdzi, że drugi zaskarżony akt został wydany na podstawie założeń i w oparciu o sprzeczne i niepełne uzasadnienie z naruszeniem domniemania niewinności i prawa do nieoskarżania samych siebie. Ponadto rzeczony akt zawiera błąd, gdyż nie uznaje, iż skarżący popełnił usprawiedliwiony błąd co do prawa lub dlatego że nie uznaje on przynajmniej okoliczności łagodzących wynikających z aktywnej współpracy i skruchy skarżącego.

| 4) | Zarzut czwarty oparty na naruszeniu art. 19 paktu praw obywatelskich i politycznych, art. 10 EKPC, art. 15 TFUE, rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2010 r. (1), dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego o Rady z dnia 17 listopada 2003 r. (2), a także art. 41 i 42 Karty praw podstawowych UE. Zaskarżone decyzje dyrektora EULEX, które zatwierdzają sankcje dyscyplinarne zaproponowane wobec skarżącego naruszają prawo w zakresie w jakim, w przeciwnym razie powinny one uwzględnić skargi wniesione przez skarżącego o uchylenie rzeczonych sankcji w szczególności z uwagi na naruszenie wyżej przywołanych przepisów dotyczących prawa dostępu skarżącego do akt dwóch postępowań dyscyplinarnych wszczętych przeciwko niemu w ramach EULEX. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty oparty na naruszeniu art. 19 paktu praw obywatelskich i politycznych, art. 10 EKPC, art. 15 TFUE, rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2010 r. (1), dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego o Rady z dnia 17 listopada 2003 r. (2), a także art. 41 i 42 Karty praw podstawowych UE. Zaskarżone decyzje dyrektora EULEX, które zatwierdzają sankcje dyscyplinarne zaproponowane wobec skarżącego naruszają prawo w zakresie w jakim, w przeciwnym razie powinny one uwzględnić skargi wniesione przez skarżącego o uchylenie rzeczonych sankcji w szczególności z uwagi na naruszenie wyżej przywołanych przepisów dotyczących prawa dostępu skarżącego do akt dwóch postępowań dyscyplinarnych wszczętych przeciwko niemu w ramach EULEX.

| 5) | Zarzut piąty oparty na naruszeniu w zaskarżonych aktach zasad proporcjonalności i słuszności w związku z nałożeniem sankcji dyscyplinarnych na skarżącego. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty oparty na naruszeniu w zaskarżonych aktach zasad proporcjonalności i słuszności w związku z nałożeniem sankcji dyscyplinarnych na skarżącego.

---

(1)  W sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

(2)  W sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/27 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/27

---

Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. — Kėdainių rajono Okainių ŽŪB i in. przeciwko Komisji i Radzie

(Sprawa T-386/13)

2013/C 313/52

Język postępowania: litewski

Strony

Strona skarżąca: Kėdainių rajono Okainių ŽŪB (Rejon kiejdański, Litwa) i 134 inne przedsiębiorstwa i osoby (przedstawiciel: adwokat I. Vėgėlė)

Strona pozwana: Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | uznanie skargi za dopuszczalną; |
| --- | --- |

—

uznanie skargi za dopuszczalną;

| — | stwierdzenie, na podstawie art. 263 TFUE, nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r. zezwalającej na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012 [zgłoszonej pod numerem K(2012) 4391]; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, na podstawie art. 263 TFUE, nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r. zezwalającej na przyznanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie za rok 2012 [zgłoszonej pod numerem K(2012) 4391];

| — | stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, niemożności stosowania art. 132 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 73/2009, który reguluje uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie i płatności bezpośrednie i zgodnie z którym „[c]ałkowite bezpośrednie wsparcie, jakie może zostać przyznane rolnikowi w nowym państwie członkowskim po przystąpieniu w ramach odpowiednich płatności bezpośrednich, wraz z wszystkimi uzupełniającymi krajowymi płatnościami bezpośrednimi, nie przekracza poziomu wsparcia bezpośredniego, jakie przysługiwałoby rolnikowi na mocy odpowiadającego systemu płatności bezpośrednich mającego zastosowanie w tym czasie w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie, od roku 2012, z uwzględnieniem zastosowania art. 7 związku z art. 10”; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, niemożności stosowania art. 132 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia (WE) nr 73/2009, który reguluje uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie i płatności bezpośrednie i zgodnie z którym „[c]ałkowite bezpośrednie wsparcie, jakie może zostać przyznane rolnikowi w nowym państwie członkowskim po przystąpieniu w ramach odpowiednich płatności bezpośrednich, wraz z wszystkimi uzupełniającymi krajowymi płatnościami bezpośrednimi, nie przekracza poziomu wsparcia bezpośredniego, jakie przysługiwałoby rolnikowi na mocy odpowiadającego systemu płatności bezpośrednich mającego zastosowanie w tym czasie w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie, od roku 2012, z uwzględnieniem zastosowania art. 7 związku z art. 10”;

| — | stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, niemożności stosowania sformułowania „z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1” zawartego w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009, który określa szczególne zasady dotyczące modulacji w nowych państwach członkowskich; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, na podstawie art. 277 TFUE, niemożności stosowania sformułowania „z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1” zawartego w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009, który określa szczególne zasady dotyczące modulacji w nowych państwach członkowskich;

| — | obciążenie pozwanych wszystkimi kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą, które zostaną udowodnione przed Sądem. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanych wszystkimi kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą, które zostaną udowodnione przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia i braku podstawy decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna
  Decyzja wykonawcza Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r. nie ma uzasadnienia i podstawy, ponieważ brak jest danych wskazujących na to, że w 2012 r. poziom płatności bezpośrednich w nowych i starych państwach członkowskich Unii Europejskiej był jednolity (wyrównany). |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący braku uzasadnienia i braku podstawy decyzji wykonawczej Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna

Decyzja wykonawcza Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r. nie ma uzasadnienia i podstawy, ponieważ brak jest danych wskazujących na to, że w 2012 r. poziom płatności bezpośrednich w nowych i starych państwach członkowskich Unii Europejskiej był jednolity (wyrównany).

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że poziom płatności bezpośrednich na Litwie nie odpowiada poziomowi przewidzianemu w akcie przystąpienia oraz poziomowi płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich
  Faktyczny poziom płatności bezpośrednich na Litwie nie odpowiada poziomowi przewidzianemu w akcie przystąpienia z dnia 23 września 2003 r. Rozporządzenie nr 583/2004 z dnia 22 marca 2004 r. wprowadziło — z naruszeniem aktu przystąpienia — zmiany w rozporządzeniu nr 1782/2003 określającym pułapy krajowe pomocy rolnej dla nowych państw członkowskich (art. 71c i załącznik VIIIa do rozporządzenia nr 1782/2003).
  W 2012 r. poziom płatności bezpośrednich na Litwie wyrażony w procentach nie osiągnął poziomu płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich; w starych państwach członkowskich modulacja ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do kwot przekraczających 5 000 EUR, co oznacza, że nie wszystkie płatności bezpośrednie przyznane rolnikom w starych państwach członkowskich są modulowane (obniżone) o 10 %, a jedynie te przekraczające 5 000 EUR. W związku z tym nie można twierdzić zasadnie i zgodnie z prawem, że poziom płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich wyniósł w 2012 r. 90 % („100% minus modulacja w wysokości 10 %”). Poziom płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich był wyższy niż 90 %, zważywszy że część kwot nieprzekraczających 5 000 EUR, nie jest modulowana. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że poziom płatności bezpośrednich na Litwie nie odpowiada poziomowi przewidzianemu w akcie przystąpienia oraz poziomowi płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich

Faktyczny poziom płatności bezpośrednich na Litwie nie odpowiada poziomowi przewidzianemu w akcie przystąpienia z dnia 23 września 2003 r. Rozporządzenie nr 583/2004 z dnia 22 marca 2004 r. wprowadziło — z naruszeniem aktu przystąpienia — zmiany w rozporządzeniu nr 1782/2003 określającym pułapy krajowe pomocy rolnej dla nowych państw członkowskich (art. 71c i załącznik VIIIa do rozporządzenia nr 1782/2003).

W 2012 r. poziom płatności bezpośrednich na Litwie wyrażony w procentach nie osiągnął poziomu płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich; w starych państwach członkowskich modulacja ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do kwot przekraczających 5 000 EUR, co oznacza, że nie wszystkie płatności bezpośrednie przyznane rolnikom w starych państwach członkowskich są modulowane (obniżone) o 10 %, a jedynie te przekraczające 5 000 EUR. W związku z tym nie można twierdzić zasadnie i zgodnie z prawem, że poziom płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich wyniósł w 2012 r. 90 % („100% minus modulacja w wysokości 10 %”). Poziom płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich był wyższy niż 90 %, zważywszy że część kwot nieprzekraczających 5 000 EUR, nie jest modulowana.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący różnicy w kwocie płatności bezpośrednich między Litwą a starymi państwami członkowskimi
  Płatności bezpośrednie faktycznie dokonane na rzecz rolników litewskich z budżetu Unii w 2012 r. należą do najniższych i wynoszą mniej niż połowę płatności bezpośrednich dokonanych w starych państwach członkowskich pomimo ich modulacji w wysokości 10 %. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący różnicy w kwocie płatności bezpośrednich między Litwą a starymi państwami członkowskimi

Płatności bezpośrednie faktycznie dokonane na rzecz rolników litewskich z budżetu Unii w 2012 r. należą do najniższych i wynoszą mniej niż połowę płatności bezpośrednich dokonanych w starych państwach członkowskich pomimo ich modulacji w wysokości 10 %.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że art. 10 ust. 1 in fine i art. 132 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia nr 73/2009 oraz decyzja wykonawcza Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r., wydana na podstawie wspomnianego art. 132 ust. 2 ostatni akapit, naruszają akt przystąpienia
  Akt przystąpienia nie zawiera przepisów dotyczących modulacji płatności bezpośrednich na Litwie ani zmniejszeń w zakresie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie.
  Sformułowanie „z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1” zawarte w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009, który znajduje się w rozdziale 2 tego rozporządzenia, jest sprzeczne z aktem przystąpienia, ponieważ ów przepis przyspiesza zakładane wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich.
  Zawarte w art. 132 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 sformułowanie „od roku 2012, z uwzględnieniem zastosowania art. 7 związku z art. 10”, które przewiduje zakładane wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich w 2012 r. jest sprzeczne z aktem przystąpienia, ponieważ określa konkretny rok (2012), w którym poziom otrzymanej pomocy ma się wyrównać.
  W art. 132 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 słowo „kwota” zostało zastąpione — z naruszeniem aktu przystąpienia — słowem „poziom”, które nie odsyła do pomocy faktycznie otrzymanej, ale do zakładanej wartości wyrażonej procentowo.
  Niezgodne z prawem jest porównywanie płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich poprzez zestawienie pomocy otrzymanej w starych państwach członkowskich (100 % minus modulacja) z pomocą otrzymaną w nowych państwach członkowskich w oparciu o wyrażoną procentowo wartość przewidzianą w akcie przystąpienia odnośnie do udzielenia pomocy. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że art. 10 ust. 1 in fine i art. 132 ust. 2 ostatni akapit rozporządzenia nr 73/2009 oraz decyzja wykonawcza Komisji C(2012) 4391 wersja ostateczna z dnia 2 lipca 2012 r., wydana na podstawie wspomnianego art. 132 ust. 2 ostatni akapit, naruszają akt przystąpienia

Akt przystąpienia nie zawiera przepisów dotyczących modulacji płatności bezpośrednich na Litwie ani zmniejszeń w zakresie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na Litwie.

Sformułowanie „z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1” zawarte w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009, który znajduje się w rozdziale 2 tego rozporządzenia, jest sprzeczne z aktem przystąpienia, ponieważ ów przepis przyspiesza zakładane wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich.

Zawarte w art. 132 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 sformułowanie „od roku 2012, z uwzględnieniem zastosowania art. 7 związku z art. 10”, które przewiduje zakładane wyrównanie poziomu płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich w 2012 r. jest sprzeczne z aktem przystąpienia, ponieważ określa konkretny rok (2012), w którym poziom otrzymanej pomocy ma się wyrównać.

W art. 132 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009 słowo „kwota” zostało zastąpione — z naruszeniem aktu przystąpienia — słowem „poziom”, które nie odsyła do pomocy faktycznie otrzymanej, ale do zakładanej wartości wyrażonej procentowo.

Niezgodne z prawem jest porównywanie płatności bezpośrednich w starych i nowych państwach członkowskich poprzez zestawienie pomocy otrzymanej w starych państwach członkowskich (100 % minus modulacja) z pomocą otrzymaną w nowych państwach członkowskich w oparciu o wyrażoną procentowo wartość przewidzianą w akcie przystąpienia odnośnie do udzielenia pomocy.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący sprzeczności kwestionowanych środków z celami wspólnej polityki rolnej określonymi w traktacie FUE
  Zgodnie z aktem przystąpienia pomoc rolna w nowych państwach członkowskich jest obliczana na podstawie wydajności referencyjnej i powierzchni podstawowej. W 2012 r. wydajność referencyjna i powierzchnia podstawowa zostały istotnie zmienione na Litwie, w związku z czym stosowana modulacja i zmniejszenie w zakresie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich są sprzeczne z celami wspólnej polityki rolnej, w szczególności z celem polegającym na zwiększeniu wydajności rolnictwa. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący sprzeczności kwestionowanych środków z celami wspólnej polityki rolnej określonymi w traktacie FUE

Zgodnie z aktem przystąpienia pomoc rolna w nowych państwach członkowskich jest obliczana na podstawie wydajności referencyjnej i powierzchni podstawowej. W 2012 r. wydajność referencyjna i powierzchnia podstawowa zostały istotnie zmienione na Litwie, w związku z czym stosowana modulacja i zmniejszenie w zakresie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich są sprzeczne z celami wspólnej polityki rolnej, w szczególności z celem polegającym na zwiększeniu wydajności rolnictwa.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/28

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2013 r. — Orange przeciwko Komisji

(Sprawa T-402/13)

2013/C 313/53

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Orange (Paryż, Francja) (przedstawiciele: J.-P. Gunther i A. Giraud, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszej skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 25 czerwca 2013 r. i z dnia 27 czerwca 2013 r., skierowanych do France Télécom i do Orange, jak również do wszystkich spółek kontrolowanych przez nie bezpośrednio lub pośrednio, nakazujących im poddanie się kontroli na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 1/2003 (1). Wspomniane decyzje zostały wydane w ramach postępowania na podstawie art. 102 TFUE i art. 54 porozumienia EOG dotyczącego sektora świadczenia usług zapewnienia łączności z Internetem (sprawa AT.40090)

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasad konieczności i proporcjonalności, ponieważ Komisja zarządziła kontrole w zakresie praktyk bardzo podobnych do praktyk wskazanych w decyzji francuskiego organu ochrony konkurencji wydanej zaledwie dziewięć miesięcy wcześniej, mimo że ów francuski organ ochrony konkurencji nie uznał zachowania Orange za antykonkurencyjne. Skarżąca podnosi, że podczas kontroli Komisja nie szukała nowych informacji w stosunku do tych informacji, którymi już dysponowała, co powinna była uczynić zgodnie z orzecznictwem w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasad konieczności i proporcjonalności, ponieważ Komisja zarządziła kontrole w zakresie praktyk bardzo podobnych do praktyk wskazanych w decyzji francuskiego organu ochrony konkurencji wydanej zaledwie dziewięć miesięcy wcześniej, mimo że ów francuski organ ochrony konkurencji nie uznał zachowania Orange za antykonkurencyjne. Skarżąca podnosi, że podczas kontroli Komisja nie szukała nowych informacji w stosunku do tych informacji, którymi już dysponowała, co powinna była uczynić zgodnie z orzecznictwem w tej dziedzinie.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący arbitralnego charakteru zaskarżonych decyzji, ponieważ Komisja nie dysponowała na tyle poważnymi i szczegółowymi informacjami, aby zastosować środek równie interwencyjny jak kontrola. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący arbitralnego charakteru zaskarżonych decyzji, ponieważ Komisja nie dysponowała na tyle poważnymi i szczegółowymi informacjami, aby zastosować środek równie interwencyjny jak kontrola.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. [101 TFUE] i [102 TFUE] (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/28 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/28

---

Skarga wniesiona w dniu 29 lipca 2013 r. — Gossio przeciwko Radzie

(Sprawa T-406/13)

2013/C 313/54

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marcel Gossio (Casablanca, Maroko) (przedstawiciel: adwokat S. Zokou)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności:






  — | decyzji Rady 2010/656/WPZiB i rozporządzenia Rady (WE) nr 560/2005, jak również decyzji wykonawczej Rady 2012/144/WPZiB z dnia 8 marca 2012 r., określającej środki ograniczające w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą i obejmują skarżącego; |
| --- | --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności:

—

decyzji Rady 2010/656/WPZiB i rozporządzenia Rady (WE) nr 560/2005, jak również decyzji wykonawczej Rady 2012/144/WPZiB z dnia 8 marca 2012 r., określającej środki ograniczające w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie, w jakim dotyczą i obejmują skarżącego;

| — | decyzji z dnia 17 maja 2013 r. utrzymującej w mocy i przedłużającej ww. środki ograniczające w zakresie w jakim środki te oznaczają, że skarżący powinien nadal figurować w wykazie osób i podmiotów wymienionych załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB oraz w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 w sprawie środków ograniczających wprowadzonych w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej. |
| --- | --- |

—

decyzji z dnia 17 maja 2013 r. utrzymującej w mocy i przedłużającej ww. środki ograniczające w zakresie w jakim środki te oznaczają, że skarżący powinien nadal figurować w wykazie osób i podmiotów wymienionych załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB oraz w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 w sprawie środków ograniczających wprowadzonych w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy, dotyczący nadużycia władzy i oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim:






  — | fakty zarzucone stronie skarżącej nie mają żadnego obiektywnej podstawy i nie opierają się na żadnym namacalnym dowodzie; |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy, dotyczący nadużycia władzy i oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim:

—

fakty zarzucone stronie skarżącej nie mają żadnego obiektywnej podstawy i nie opierają się na żadnym namacalnym dowodzie;

| — | nie sposób wykazać obiektywnego związku między powodami wskazanymi w celu uzasadnienia środków zastosowanych wobec strony skarżącej a ogólną sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej; |
| --- | --- |

—

nie sposób wykazać obiektywnego związku między powodami wskazanymi w celu uzasadnienia środków zastosowanych wobec strony skarżącej a ogólną sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej;

| — | podstawy prawne leżące początkowo u źródeł środków ograniczających zastosowanych wobec strony skarżącej pozostają w sprzeczności z ostatnimi powodami przytoczonymi w celu ich uzasadnienia; |
| --- | --- |

—

podstawy prawne leżące początkowo u źródeł środków ograniczających zastosowanych wobec strony skarżącej pozostają w sprzeczności z ostatnimi powodami przytoczonymi w celu ich uzasadnienia;

| — | decyzje Rady stanowią obejście procedury lub nadużycie władzy. |
| --- | --- |

—

decyzje Rady stanowią obejście procedury lub nadużycie władzy.

| 2) | Zarzut drugi, dotyczący naruszenia praw podstawowych strony skarżące, w szczególności prawa do domniemania niewinności, prawa do swobody przedsiębiorczości, prawa własności, zasady proporcjonalności, a także prawa do poszanowania życia rodzinnego oraz prawa do tego, by nie być poddawanym nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi, dotyczący naruszenia praw podstawowych strony skarżące, w szczególności prawa do domniemania niewinności, prawa do swobody przedsiębiorczości, prawa własności, zasady proporcjonalności, a także prawa do poszanowania życia rodzinnego oraz prawa do tego, by nie być poddawanym nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/29 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/29

---

Skarga wniesiona w dniu 13 sierpnia 2013 r. — Stanleybet Malta i Stanley International Betting przeciwko Komisji

(Sprawa T-416/13)

2013/C 313/55

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stanleybet Malta Ltd (Valletta, Malta) i Stanley International Betting Ltd (Liverpool, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: R. Jacchia, I. Picciano, A. Terranova, F. Ferraro, G. Dellis, P. Kakouris i I. Koimitzoglou, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zawartej w piśmie Komisji z dnia 10 czerwca 2013 r., o umorzeniu postępowania w sprawie skargi do Komisji wniesionej przez skarżące przeciwko Republice Greckiej i greckiemu Totalizatorowi Piłkarskiemu (OPAP) w sprawie COMP/39.981; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zawartej w piśmie Komisji z dnia 10 czerwca 2013 r., o umorzeniu postępowania w sprawie skargi do Komisji wniesionej przez skarżące przeciwko Republice Greckiej i greckiemu Totalizatorowi Piłkarskiemu (OPAP) w sprawie COMP/39.981;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję spoczywającego na niej obowiązku zbadania skargi z należytą dbałością i starannością oraz dotyczący oczywistego błędu co do faktów przy ocenie argumentów zaprezentowanych w skardze do Komisji, odnoszących się do art. 102 TFUE, do konkretnego i niezależnego nadużycia pozycji dominującej przez OPAP, jak również do definicji rynku właściwego. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia przez Komisję spoczywającego na niej obowiązku zbadania skargi z należytą dbałością i starannością oraz dotyczący oczywistego błędu co do faktów przy ocenie argumentów zaprezentowanych w skardze do Komisji, odnoszących się do art. 102 TFUE, do konkretnego i niezależnego nadużycia pozycji dominującej przez OPAP, jak również do definicji rynku właściwego.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Komisję spoczywającego na niej obowiązku przedstawienia uzasadnienia i naruszenia art. 296 TFUE. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący naruszenia przez Komisję spoczywającego na niej obowiązku przedstawienia uzasadnienia i naruszenia art. 296 TFUE.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy przez Komisję i naruszenia zasady autonomicznego charakteru i autonomii celów reguł konkurencji. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy przez Komisję i naruszenia zasady autonomicznego charakteru i autonomii celów reguł konkurencji.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący oczywistego naruszenia prawa, braku oceny — przed zbadaniem naruszenia na podstawie art. 102 TFUE — zgodności właściwych greckich przepisów prawnych z prawem Unii, oraz dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji zagwarantowanego w art. 41 ust. 1 Karty praw podstawowych. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący oczywistego naruszenia prawa, braku oceny — przed zbadaniem naruszenia na podstawie art. 102 TFUE — zgodności właściwych greckich przepisów prawnych z prawem Unii, oraz dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji zagwarantowanego w art. 41 ust. 1 Karty praw podstawowych.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/30 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/30

---

Skarga wniesiona w dniu 12 sierpnia 2013 r. — Gruppo Norton przeciwko OHIM — Marín Nicolás (Gruppo Norton S.r.l.)

(Sprawa T-427/13)

2013/C 313/56

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Gruppo Norton Srl (Carini, Włochy) (przedstawiciel: adwokat M. García Lirola)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: Victoriano Marín Nicolás (Alcantarilla, Hiszpania)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | wydanie wyroku co do istoty, w którym zostanie potwierdzona rejestracja znaku dla wszystkich towarów objętych zgłoszenie. |
| --- | --- |

—

wydanie wyroku co do istoty, w którym zostanie potwierdzona rejestracja znaku dla wszystkich towarów objętych zgłoszenie.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Gruppo Norton S.r.l.” dla towarów z klas 7 i 9 — zgłoszenie nr 10 169 753

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Victoriano Marín Nicolás

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Hiszpański znak towarowy „NORTON HISPANO” dla towarów z klasy 9

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Stwierdzenie niedopuszczalności odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/30 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/30

---

Skarga wniesiona w dniu 19 sierpnia 2013 r. — IOC-UK przeciwko Radzie

(Sprawa T-428/13)

2013/C 313/57

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Iranian Oil Company UK Ltd (IOC-UK) (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: J. Grayston, solicitor, adwokaci P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, M. Gambardella, D. Sellers i N. Pilkington)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156 z 8.6.2013, s. 10) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156 z 8.6.2013, s. 3) w zakresie, w jakim akty te obejmują stronę skarżącą; oraz |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156 z 8.6.2013, s. 10) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156 z 8.6.2013, s. 3) w zakresie, w jakim akty te obejmują stronę skarżącą; oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Strona skarżąca podnosi siedem zarzutów dotyczących naruszenia istotnego wymogu proceduralnego oraz naruszenia traktatów i zasad prawa dotyczących ich stosowania: naruszenia prawa do bycia wysłuchanym, niewystarczającego uzasadnienia, naruszenia prawa do obrony, oczywistego błędu w ocenie, naruszenia podstawowej zasady proporcjonalności, naruszenia podstawowej zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz naruszenia podstawowego prawa własności.

Strona skarżąca uważa, że Rada nie wysłuchała strony skarżącej i że żadne przeciwne argumenty nie uzasadniłyby tego. Ponadto strona skarżąca twierdzi, że Rada przedstawiła niewystarczające uzasadnienie. Wnioski strony skarżącej o uściślenie uzasadnienia i udostępnienie dokumentów pozostały do tej pory bez odpowiedzi oprócz krótkiego pisma potwierdzającego odbiór. Wskutek tych pominięć Rada naruszyła prawo do obrony przysługujące stronie skarżącej, której odmówiono możliwości skutecznego ustosunkowania się do ustaleń Rady, jako że ustalenia te nie zostały stronie skarżącej ujawnione. Ponadto Rada nie wykazała, że pośrednia kontrola strony skarżącej przez NIOC pociągałaby za sobą korzyść gospodarczą dla państwa irańskiego, która byłaby sprzeczna z celem zakwestionowanych decyzji i rozporządzenia. W odniesieniu do podanych powodów umieszczenia strony skarżącej w wykazie strona skarżąca uważa je za niewystarczające lub obarczone oczywistym błędem w ocenie. Ponadto, ogólnie rzecz biorąc, z porównania celów decyzji o umieszczeniu w wykazie i praktycznych skutków tej decyzji dla strony skarżącej wynika, że decyzja jest nieproporcjonalna. Wreszcie Rada naruszyła podstawowe prawo do własności poprzez przyjęcie środków, których proporcjonalności nie można wykazać.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/31

---

Skarga wniesiona w dniu 20 sierpnia 2013 r. — Petropars Iran i in. przeciwko Radzie

(Sprawa T-433/13)

2013/C 313/58

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Petropars Iran Co. (wyspa Kisz, Iran); Petropars Oilfields Services Co. (wyspa Kisz); Petropars Aria Kish Operation and Management Co. (Teheran, Iran) oraz Petropars Resources Engineering Kish Co. (Teheran) (przedstawiciele: S. Zaiwalla, solicitor, P. Reddy, solicitor, R. Blakeley, barrister, i Z. Burbeza, solicitor)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Skarżące wnoszą do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności pkt 1–4 załącznika II.I.B do decyzji 2013/270 (1) oraz pkt 1–4 załącznika II.I.B do rozporządzenia nr 522/2013 (2); lub |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności pkt 1–4 załącznika II.I.B do decyzji 2013/270 (1) oraz pkt 1–4 załącznika II.I.B do rozporządzenia nr 522/2013 (2); lub

| — | uznanie, że art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji 2010/413 (3) i art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 267/2012 (4) nie mają zastosowania do skarżących; oraz |
| --- | --- |

—

uznanie, że art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji 2010/413 (3) i art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 267/2012 (4) nie mają zastosowania do skarżących; oraz

| — | obciążenie Rady kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady kosztami postępowania poniesionymi przez skarżące.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą pięć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że brak jest podstawy prawnej dla wskazania skarżących za pośrednictwem decyzji Rady 2013/270/WPZiB oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013, gdyż podany powód wskazania każdej ze skarżących („spółka zależna wskazanego podmiotu”) nie jest jednym z kryteriów umieszczenia w wykazie zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 267/2012 lub decyzją Rady 2010/413/WPZiB. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że brak jest podstawy prawnej dla wskazania skarżących za pośrednictwem decyzji Rady 2013/270/WPZiB oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 522/2013, gdyż podany powód wskazania każdej ze skarżących („spółka zależna wskazanego podmiotu”) nie jest jednym z kryteriów umieszczenia w wykazie zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 267/2012 lub decyzją Rady 2010/413/WPZiB.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący tego, że w zakresie, w jakim Rada twierdzi, że działała na podstawie art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 267/2012 lub art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji 2010/413, wskazanie skarżących jest niezgodne z prawem: ponieważ 1) materialne kryteria wskazania na podstawie tych przepisów nie są spełnione w przypadku którejkolwiek ze skarżących lub Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie przy określeniu, czy kryteria te zostały spełnione; i 2) Rada wskazała skarżące na podstawie dowodów niewystarczających, by ustalić, że kryteria zostały spełnione, i tym samym popełniła (dalszy) oczywisty błąd w ocenie. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący tego, że w zakresie, w jakim Rada twierdzi, że działała na podstawie art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 267/2012 lub art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji 2010/413, wskazanie skarżących jest niezgodne z prawem: ponieważ 1) materialne kryteria wskazania na podstawie tych przepisów nie są spełnione w przypadku którejkolwiek ze skarżących lub Rada popełniła oczywisty błąd w ocenie przy określeniu, czy kryteria te zostały spełnione; i 2) Rada wskazała skarżące na podstawie dowodów niewystarczających, by ustalić, że kryteria zostały spełnione, i tym samym popełniła (dalszy) oczywisty błąd w ocenie.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący tego, że w zakresie, w jakim art. art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 267/2012 lub art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji 2010/413 pozwala na wskazanie skarżących wyłącznie na tej podstawie, że są one spółkami zależnymi wskazanych podmiotów (które to podmioty są z kolei spółkami zależnymi wskazanych podmiotów nieoskarżonych o żadne przekroczenie prawa), przepisy te są niezgodne z prawem jako sprzeczne z zasadą proporcjonalności i należy je uznać za niemające zastosowania do skarżących. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący tego, że w zakresie, w jakim art. art. 23 ust. 2 lit. d) rozporządzenia nr 267/2012 lub art. 20 ust. 1 lit. c) decyzji 2010/413 pozwala na wskazanie skarżących wyłącznie na tej podstawie, że są one spółkami zależnymi wskazanych podmiotów (które to podmioty są z kolei spółkami zależnymi wskazanych podmiotów nieoskarżonych o żadne przekroczenie prawa), przepisy te są niezgodne z prawem jako sprzeczne z zasadą proporcjonalności i należy je uznać za niemające zastosowania do skarżących.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący tego, że wskazanie skarżących jest w każdym razie naruszeniem ich podstawowych praw i wolności na podstawie Karty praw podstawowych lub wynikających z prawa Unii w inny sposób, w tym ich prawa do działalności handlowej i prowadzenia działalności gospodarczej oraz niezakłóconego korzystania z swojego mienia, lub też jest naruszeniem zasady proporcjonalności. Wskazanie ponadto stanowi naruszenie zasady ostrożności i zasad ochrony środowiska oraz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzkiego oraz może spowodować istotne szkody dla zdrowia i bezpieczeństwa zwykłych pracowników irańskich i środowiska. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący tego, że wskazanie skarżących jest w każdym razie naruszeniem ich podstawowych praw i wolności na podstawie Karty praw podstawowych lub wynikających z prawa Unii w inny sposób, w tym ich prawa do działalności handlowej i prowadzenia działalności gospodarczej oraz niezakłóconego korzystania z swojego mienia, lub też jest naruszeniem zasady proporcjonalności. Wskazanie ponadto stanowi naruszenie zasady ostrożności i zasad ochrony środowiska oraz ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzkiego oraz może spowodować istotne szkody dla zdrowia i bezpieczeństwa zwykłych pracowników irańskich i środowiska.

| 5) | Zarzut piąty dotyczący tego, że Rada, uchwalając decyzję Rady 2013/270/WPZiB oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 522/2013 w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do skarżących, naruszyła wymogi proceduralne dotyczące: i) indywidualnego powiadomienia skarżących (trzeciej i czwartej) o ich wskazaniu; ii) podania (wszystkim skarżącym) odpowiedniego i wystarczającego uzasadnienia; oraz iii) poszanowania przysługującego skarżącym prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty dotyczący tego, że Rada, uchwalając decyzję Rady 2013/270/WPZiB oraz rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 522/2013 w zakresie, w jakim mają one zastosowanie do skarżących, naruszyła wymogi proceduralne dotyczące: i) indywidualnego powiadomienia skarżących (trzeciej i czwartej) o ich wskazaniu; ii) podania (wszystkim skarżącym) odpowiedniego i wystarczającego uzasadnienia; oraz iii) poszanowania przysługującego skarżącym prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej.

---

(1)  Decyzja Rady 2013/270/WPZiB z dnia 6 czerwca 2013 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156, s. 10).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 522/2013 z dnia 6 czerwca 2013 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 156, s. 3).

(3)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39).

(4)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1).

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/31 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/31

---

Skarga wniesiona w dniu 26 sierpnia 2013 r. — Klaes przeciwko OHIM — Klaes Kunststoffe (Klaes)

(Sprawa T-453/13)

2013/C 313/59

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Horst Klaes GmbH & Co. KG (Bad Neuenahr-Ahrweiler, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat B. Dix)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Klaes Kunststoffe GmbH (Neuenrade, Niemcy)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu (R 1206/2012-1) z dnia 6 czerwca 2013 r. i oddalenie sprzeciwu wobec dokonanego przez stronę skarżącą zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego (nr 9545096). |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu (R 1206/2012-1) z dnia 6 czerwca 2013 r. i oddalenie sprzeciwu wobec dokonanego przez stronę skarżącą zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego (nr 9545096).

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Klaes” dla usług z klasy 42 — zgłoszenie nr 9 545 096

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Klaes Kunststoffe GmbH

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Graficzny znak towarowy w kolorze niebieskim „Klaes” dla usług z klasy 42

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/32

---

Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Larrañaga Otaño przeciwko OHIM (GRAPHENE)

(Sprawa T-458/13)

2013/C 313/60

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Joseba Larrañaga Otaño (San Sebastian, Hiszpania) i Mikel Larrañaga Otaño (przedstawiciel: adwokat F. Bueno Salamero)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „GRAPHENE” dla towarów i usług z klas 13, 23, 25 i 38 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 895 258

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/32

---

Skarga wniesiona w dniu 23 sierpnia 2013 r. — Larrañaga Otaño przeciwko OHIM (GRAPHENE)

(Sprawa T-459/13)

2013/C 313/61

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Joseba Larrañaga Otaño (San Sebastian, Hiszpania) i Mikel Larrañaga Otaño (przedstawiciel: adwokat F. Bueno Salamero)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „GRAPHENE” dla towarów i usług z klas 2, 6, 10 i 22 — zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 10 892 446

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia nr 207/2009

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/32 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/32

---

Skarga wniesiona w dniu 28 sierpnia 2013 r. — Arrow Group i Arrow Generics przeciwko Komisji

(Sprawa T-467/13)

2013/C 313/62

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Arrow Group ApS (Roskilde, Dania); i Arrow Generics Ltd (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Kon, C. Firth, i C. Humpe, Solicitor)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck w zakresie, w jakim dotyczą one Arrow; lub |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 1, 2 i 3 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck w zakresie, w jakim dotyczą one Arrow; lub

| — | tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim grzywnę na Arrow za porozumienia brytyjskie i duńskie; lub |
| --- | --- |

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim grzywnę na Arrow za porozumienia brytyjskie i duńskie; lub

| — | tytułem dalszego żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim grzywnę na Arrow za duńskie porozumienie i, w konsekwencji, obniżenie nałożonej grzywny; lub |
| --- | --- |

—

tytułem dalszego żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim grzywnę na Arrow za duńskie porozumienie i, w konsekwencji, obniżenie nałożonej grzywny; lub

| — | tytułem ostatniego żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej zgodnie z art. 2 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck; oraz |
| --- | --- |

—

tytułem ostatniego żądania ewentualnego, obniżenie kwoty grzywny nałożonej zgodnie z art. 2 decyzji Komisji C(2013) 3803 final z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie COMP/39226 — Lundbeck; oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

| 1) | Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja naruszyła istotne wymogi proceduralne przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, (i) nie wszczynając postępowania i nie prowadząc dochodzenia w rozsądnym terminie, (ii) nie udzielając dostępu do akt sprawy w odpowiednim terminie i we właściwy sposób oraz (iii) nie formułując uzupełniającego pisma w sprawie przedstawienia zarzutów. |
| --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Komisja naruszyła istotne wymogi proceduralne przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, (i) nie wszczynając postępowania i nie prowadząc dochodzenia w rozsądnym terminie, (ii) nie udzielając dostępu do akt sprawy w odpowiednim terminie i we właściwy sposób oraz (iii) nie formułując uzupełniającego pisma w sprawie przedstawienia zarzutów.

| 2) | Zarzut drugi dotyczący okoliczności, że Komisja nie wykazała w wymagany prawem sposób, iż Arrow i Lundbeck byli potencjalnymi konkurentami, w chwili gdy zawarli każde z porozumień. |
| --- | --- |

2)

Zarzut drugi dotyczący okoliczności, że Komisja nie wykazała w wymagany prawem sposób, iż Arrow i Lundbeck byli potencjalnymi konkurentami, w chwili gdy zawarli każde z porozumień.

| 3) | Zarzut trzeci dotyczący okoliczności, że Komisja nie wykazała w wymagany prawem sposób, iż każde z porozumień miało na celu ograniczenie konkurencji niezgodne z art. 101 TFEU. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci dotyczący okoliczności, że Komisja nie wykazała w wymagany prawem sposób, iż każde z porozumień miało na celu ograniczenie konkurencji niezgodne z art. 101 TFEU.

| 4) | Zarzut czwarty dotyczący okoliczności, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, zasadę nullum crimen nulla poena sine lege i zasadę pewności prawa, nakładając grzywnę na Arrow. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty dotyczący okoliczności, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, zasadę nullum crimen nulla poena sine lege i zasadę pewności prawa, nakładając grzywnę na Arrow.

| 5) | Zarzut piąty, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczący okoliczności, że Komisja niesłusznie uznała porozumienie brytyjskie i porozumienie duńskie za jednolite i ciągłe naruszenie art. 101 TFEU i naruszyła art. 25 rozporządzenia 1/2003 (1), nakładając grzywnę na Arrow za duńskie porozumienie po upływie terminu przedawnienia w zakresie nałożenia grzywien. |
| --- | --- |

5)

Zarzut piąty, podniesiony tytułem ewentualnym, dotyczący okoliczności, że Komisja niesłusznie uznała porozumienie brytyjskie i porozumienie duńskie za jednolite i ciągłe naruszenie art. 101 TFEU i naruszyła art. 25 rozporządzenia 1/2003 (1), nakładając grzywnę na Arrow za duńskie porozumienie po upływie terminu przedawnienia w zakresie nałożenia grzywien.

| 6) | Zarzut szósty, podniesiony w dalszej kolejności, dotyczący okoliczności, że Komisja popełniła błędy przy obliczaniu kwoty grzywny, nakładając kwotę grzywny, która jest nieproporcjonalna do wagi zarzuconych naruszeń art. 101 TFEU. |
| --- | --- |

6)

Zarzut szósty, podniesiony w dalszej kolejności, dotyczący okoliczności, że Komisja popełniła błędy przy obliczaniu kwoty grzywny, nakładając kwotę grzywny, która jest nieproporcjonalna do wagi zarzuconych naruszeń art. 101 TFEU.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 traktatu (Dz.U. L 1, s. 1).

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/33 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/33

---

Skarga wniesiona w dniu 9 września 2013 r. — MedSkin Solutions Dr. Suwelack przeciwko OHIM — Cryo-Save (CryoSafe)

(Sprawa T-482/13)

2013/C 313/63

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: MedSkin Solutions Dr. Suwelack AG (Billerbeck, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat A. Thünken)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Cryo-Save AG (Pfäffikon, Szwajcaria)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

| — | stwierdzenie nieważności decyzji R 1759/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 lipca 2013 r. i jej zmianę poprzez orzeczenie, że wniesione do OHIM przez skarżącą odwołanie jest zasadne, a sprzeciw powinien zostać oddalony; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji R 1759/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 lipca 2013 r. i jej zmianę poprzez orzeczenie, że wniesione do OHIM przez skarżącą odwołanie jest zasadne, a sprzeciw powinien zostać oddalony;

| — | pomocniczo, stwierdzenie nieważności decyzji R 1759/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 lipca 2013 r. i przekazanie sprawy do zbadania przez właściwego eksperta OHIM; |
| --- | --- |

—

pomocniczo, stwierdzenie nieważności decyzji R 1759/2012-4 Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 4 lipca 2013 r. i przekazanie sprawy do zbadania przez właściwego eksperta OHIM;

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „CryoSafe” dla towarów i usług z klas 5 i 40 — zgłoszenie nr 9 619 586

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: Cryo-Save AG

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „CryoSave” dla towarów i usług z klas 10, 42 i 44

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Częściowe uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/34 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/34

---

Skarga wniesiona w dniu 6 września 2013 r. — Navarra de Servicios y Tecnologías SA przeciwko Komisji

(Sprawa T-487/13)

2013/C 313/64

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Navarra de Servicios y Tecnologías SA (Pampeluna, Hiszpania) (przedstawiciel: A. Andérez González, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej spółki z wyraźnym obciążeniem kosztami strony pozwanej.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi 4 zarzuty.

| 1) | Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu art. 107 ust. 1 TFUE
  W tym zakresie podnosi,






  — | brak istnienia pomocy państwa, ponieważ w niniejszym przypadku nie doszło do interwencji państwa poprzez przekazanie zasobów państwowych, jako że brak było korzyści na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz z uwagi na brak zakłócenia konkurencji i zagrożenia dla wymiany handlowej pomiędzy państwami członkowskimi. |
| --- | --- | --- |

1)

Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu art. 107 ust. 1 TFUE

W tym zakresie podnosi,

—

brak istnienia pomocy państwa, ponieważ w niniejszym przypadku nie doszło do interwencji państwa poprzez przekazanie zasobów państwowych, jako że brak było korzyści na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą oraz z uwagi na brak zakłócenia konkurencji i zagrożenia dla wymiany handlowej pomiędzy państwami członkowskimi.

| 2) | Zarzut drugi oparty na naruszeniu art. 107 ust. 2 TFUE, jak również protokołu w sprawie systemu publicznego nadawania w państwach członkowskich, dołączony do Traktatu z Amsterdamu z dnia 2 października 1997 r.
  W tym zakresie zarzuca,






  — | konfigurację prawną usług publicznych, przy których konfiguracji, organizacji i finansowaniu przyznaje się szeroki zakres uznania państwom członkowskim. |
| --- | --- | --- |

2)

Zarzut drugi oparty na naruszeniu art. 107 ust. 2 TFUE, jak również protokołu w sprawie systemu publicznego nadawania w państwach członkowskich, dołączony do Traktatu z Amsterdamu z dnia 2 października 1997 r.

W tym zakresie zarzuca,

—

konfigurację prawną usług publicznych, przy których konfiguracji, organizacji i finansowaniu przyznaje się szeroki zakres uznania państwom członkowskim.

| — | brak istnienia korzystniejszej sytuacji konkurencyjnej uzyskanej przez spółkę skarżącą, i |
| --- | --- |

—

brak istnienia korzystniejszej sytuacji konkurencyjnej uzyskanej przez spółkę skarżącą, i

| — | brak spełnienia w niniejszej sprawie kryteriów pomocy z wyroku w sprawie Almark, ponieważ istnieje jasna definicja i zlecenie obowiązków związanych z usługa publiczną, oraz dokonano obiektywnego i szczegółowego wyliczenia finansowego, które nie przekracza kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków związanych z usługami publicznymi. |
| --- | --- |

—

brak spełnienia w niniejszej sprawie kryteriów pomocy z wyroku w sprawie Almark, ponieważ istnieje jasna definicja i zlecenie obowiązków związanych z usługa publiczną, oraz dokonano obiektywnego i szczegółowego wyliczenia finansowego, które nie przekracza kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków związanych z usługami publicznymi.

| 3) | Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 103 ust. 3 lit. c) TFUE z uwagi na istnienie w niniejszej sprawie obiektywnego interesu powszechnego, dla osiągniecia którego sporny środek wydaje się właściwy i proporcjonalny i nie powoduje niepotrzebnych zakłóceń na rynku. |
| --- | --- |

3)

Zarzut trzeci, oparty na naruszeniu art. 103 ust. 3 lit. c) TFUE z uwagi na istnienie w niniejszej sprawie obiektywnego interesu powszechnego, dla osiągniecia którego sporny środek wydaje się właściwy i proporcjonalny i nie powoduje niepotrzebnych zakłóceń na rynku.

| 4) | Zarzut czwarty oparty na przekroczeniu kompetencji pomiędzy przedmiotem zaskarżonej decyzji, a ostatecznym celem, do którego ona dąży, jak również na oczywistej dysproporcji pomiędzy celem teoretycznym zamierzonym celem, a konsekwencjami, do jakich prowadzi jej zastosowanie, które okazują się sprzeczne z interesem powszechnym i faworyzują interesy handlowe i gospodarcze konkretnego lub konkretnych podmiotów gospodarczych. |
| --- | --- |

4)

Zarzut czwarty oparty na przekroczeniu kompetencji pomiędzy przedmiotem zaskarżonej decyzji, a ostatecznym celem, do którego ona dąży, jak również na oczywistej dysproporcji pomiędzy celem teoretycznym zamierzonym celem, a konsekwencjami, do jakich prowadzi jej zastosowanie, które okazują się sprzeczne z interesem powszechnym i faworyzują interesy handlowe i gospodarcze konkretnego lub konkretnych podmiotów gospodarczych.

---

Sąd do spraw Służby Publicznej

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/35

---

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 września 2013 r. — Gheysens przeciwko Radzie

(Sprawa F-83/08) (1)

(Służba publiczna - Pracownik kontraktowy do zadań pomocniczych - Warunki zatrudnienia - Grupa funkcyjna - Zgodność pomiędzy rodzajami zadań a grupami funkcyjnymi - Czas trwania zatrudnienia)

2013/C 313/65

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Johan Gheysens (Malines, Belgia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis, E. Marchal, a następnie adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.N. Louis, É. Marchal i D. Abreu Caldas)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo M. Bauer i K. Zieleśkiewicz, następnie M. Bauer i J. Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Rady ustalającej warunki zatrudnienia skarżącego w zakresie, w jakim ogranicza czas trwania umowy do dwóch lat i ustala jego zaszeregowanie do grupy funkcyjnej III, grupy zaszeregowania 11, stopnia 1, a także stwierdzenie niezgodności z prawem art. 88 WZIP w zakresie w jakim zezwala na zawieranie kolejnych umów na czas określony w ramach ogólnego limitu trzech lat.

Sentencja wyroku

| 1) | Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej w sprawie zatrudnienia J. Gheysensa w zakresie, w jakim ustalono w niej zaszeregowanie J. Gheysensa do grupy funkcyjnej III. |
| --- | --- |

1)

Stwierdza się nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej w sprawie zatrudnienia J. Gheysensa w zakresie, w jakim ustalono w niej zaszeregowanie J. Gheysensa do grupy funkcyjnej III.

| 2) | W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. |
| --- | --- |

2)

W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

| 3) | Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez J. Gheysensa. |
| --- | --- |

3)

Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty postępowania oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez J. Gheysensa.

| 4) | Johan Gheysens pokrywa jedną czwartą swoich kosztów postepowania. |
| --- | --- |

4)

Johan Gheysens pokrywa jedną czwartą swoich kosztów postepowania.

---

(1)  Dz.U. C 313 z 6.12.2008, s. 59.

---

| 26.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 313/35 |
| --- | --- | --- | --- |

26.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/35

---

Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 19 września 2013 r. — Marcuccio przeciwko Komisji

(Sprawa F-31/13)

(Służba publiczna - Artykuł 34 ust. 1 i 6 regulaminu postępowania - Pismo wnoszące skargę złożone za pośrednictwem faksu w terminie do wniesienia skargi, powiększonym o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość - Pismo wnoszące skargę złożone drogą pocztową w ciągu dziesięciu kolejnych dni - Brak tożsamości między jednym a drugim - Przekroczenie terminu do wniesienia skargi)

2013/C 313/66

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Luigi Marcuccio (Tricase, Włochy) (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Strona pozwana: Komisja Unii Europejskiej

Przedmiot sprawy

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji odmownej w sprawie wniosku skarżącego o naprawienie szkody poniesionej w związku z jego przeniesieniem z przedstawicielstwa Komisji w Luandzie do siedziby Komisji w Brukseli i szkody poniesionej w następstwie tego zdarzenia.

Sentencja postanowienia

| 1) | Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna. |
| --- | --- |

1)

Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna.

| 2) | Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty postępowania. |
| --- | --- |

2)

Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty postępowania.

---