# Dziennik Urzędowy C 317/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.317.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 317 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5631 października 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.317.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 317

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5631 października 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 317/01 | Komunikat Komisji w sprawie ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię na produkty w sektorze mięsa drobiowego, jaj i albuminy jaj | 1 |
| 2013/C 317/02 | Komunikat Komisji w sprawie ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię na produkty w sektorze wieprzowiny | 2 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 317/01

Komunikat Komisji w sprawie ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię na produkty w sektorze mięsa drobiowego, jaj i albuminy jaj

1

2013/C 317/02

Komunikat Komisji w sprawie ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię na produkty w sektorze wieprzowiny

2

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2013/C 317/03 | Decyzja Rady z dnia 7 października 2013 r. w sprawie mianowania i zastąpienia członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego | 3 |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 317/04 | Kursy walutowe euro | 4 |
| 2013/C 317/05 | Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek (Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  ) | 5 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2013/C 317/03

Decyzja Rady z dnia 7 października 2013 r. w sprawie mianowania i zastąpienia członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

3

Komisja Europejska

2013/C 317/04

Kursy walutowe euro

4

2013/C 317/05

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek (Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)
   (
  1
  )

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

1

5

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE |
| | Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) |
| 2013/C 317/06 | Ogłoszenie o konkursach otwartych | 7 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 317/07 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 8 |
| 2013/C 317/08 | Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 13 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO)

2013/C 317/06

Ogłoszenie o konkursach otwartych

7

INNE AKTY

Komisja Europejska

2013/C 317/07

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

8

2013/C 317/08

Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

13

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/1 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/1

---

Komunikat Komisji w sprawie ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię na produkty w sektorze mięsa drobiowego, jaj i albuminy jaj

2013/C 317/01

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 533/2007 (1), (WE) nr 536/2007 (2) i (WE) nr 539/2007 (3) otworzyły kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze mięsa drobiowego. Wnioski o pozwolenia na przywóz złożone w pierwszych siedmiu dniach września 2013 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2013 r. w przypadku kontyngentów 09.4068, 09.4070, 09.4169, 09.4015, 09.4401 i 09.4402 dotyczą ilości mniejszych niż ilości dostępne. Zgodnie z art. 7 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (4) ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, są dodawane do ilości ustalonych dla kolejnego podokresu obowiązywania kontyngentu, tj. od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. Są one wymienione w załączniku do niniejszego komunikatu.

---

(1)  Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9.

(2)  Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 6.

(3)  Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 19.

(4)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer porządkowy kontyngentu | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r.
  (w kg) |
| --- | --- |
| 09.4068 | 3 510 500 |
| 09.4070 | 860 500 |
| 09.4169 | 10 595 500 |
| 09.4015 | 67 500 000 |
| 09.4401 | 1 170 760 |
| 09.4402 | 6 886 588 |

Numer porządkowy kontyngentu

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r.

(w kg)

09.4068

3 510 500

09.4070

860 500

09.4169

10 595 500

09.4015

67 500 000

09.4401

1 170 760

09.4402

6 886 588

---

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/2 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/2

---

Komunikat Komisji w sprawie ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię na produkty w sektorze wieprzowiny

2013/C 317/02

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 442/2009 (1) otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz produktów w sektorze wieprzowiny. Wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone w pierwszych siedmiu dniach września 2013 r. w odniesieniu do podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2013 r. w przypadku kontyngentów 09.4038, 09.4170 oraz 09.4204, dotyczą ilości mniejszych niż ilości dostępne. Zgodnie z art. 7 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (2) ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, są dodawane do ilości ustalonych dla kolejnego podokresu obowiązywania kontyngentu, tj. od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r. Są one wymienione w załączniku do niniejszego komunikatu.

---

(1)  Dz.U. L 129 z 28.5.2009, s. 13.

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

---

ZAŁĄCZNIK

| Numer porządkowy kontyngentu | Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r.
  (w kg) |
| --- | --- |
| 09.4038 | 17 142 500 |
| 09.4170 | 2 461 000 |
| 09.4204 | 2 312 000 |

Numer porządkowy kontyngentu

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2014 r.

(w kg)

09.4038

17 142 500

09.4170

2 461 000

09.4204

2 312 000

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/3 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/3

---

DECYZJA RADY

z dnia 7 października 2013 r.

w sprawie mianowania i zastąpienia członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

2013/C 317/03

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),

uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Cypru,

uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Łotwy,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Na mocy decyzji z dnia 16 lipca 2012 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2012 r. do dnia 17 września 2015 r. |
| --- | --- |

(1)

Na mocy decyzji z dnia 16 lipca 2012 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2012 r. do dnia 17 września 2015 r.

| (2) | Jedno stanowisko członka Rady Zarządzającej Centrum w kategorii „przedstawiciele rządów” z ramienia Cypru zwolniło się w wyniku rezygnacji George'a PAPAGEORGIOU. |
| --- | --- |

(2)

Jedno stanowisko członka Rady Zarządzającej Centrum w kategorii „przedstawiciele rządów” z ramienia Cypru zwolniło się w wyniku rezygnacji George'a PAPAGEORGIOU.

| (3) | Jedno stanowisko członka Rady Zarządzającej Centrum w kategorii „przedstawiciele rządów” z ramienia Łotwy zwolniło się w wyniku rezygnacji Janisa GAIGALSA. |
| --- | --- |

(3)

Jedno stanowisko członka Rady Zarządzającej Centrum w kategorii „przedstawiciele rządów” z ramienia Łotwy zwolniło się w wyniku rezygnacji Janisa GAIGALSA.

| (4) | Należy mianować członków Rady Zarządzającej Centrum na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r., |
| --- | --- |

(4)

Należy mianować członków Rady Zarządzającej Centrum na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r.,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł

Członkami Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW:

| CYPR | George PANAYIDES |
| --- | --- |
| ŁOTWA | Sanda LIEPIŅA |

CYPR

George PANAYIDES

ŁOTWA

Sanda LIEPIŅA

Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 października 2013 r.

W imieniu Rady

J. BERNATONIS

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

1

(2)  Dz.U. C 228 z 31.7.2012, s. 3.

2

---

Komisja Europejska

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/4 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/4

---

Kursy walutowe euro (1)

30 października 2013 r.

2013/C 317/04

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3755 |
| JPY | Jen | 135,11 |
| DKK | Korona duńska | 7,4586 |
| GBP | Funt szterling | 0,85590 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,7820 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2347 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,0800 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,742 |
| HUF | Forint węgierski | 293,63 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7030 |
| PLN | Złoty polski | 4,1801 |
| RON | Lej rumuński | 4,4288 |
| TRY | Lir turecki | 2,7358 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4471 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4364 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,6644 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6632 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,7022 |
| KRW | Won | 1 456,81 |
| ZAR | Rand | 13,5765 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,3831 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6180 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 276,59 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,3290 |
| PHP | Peso filipińskie | 59,340 |
| RUB | Rubel rosyjski | 44,0089 |
| THB | Bat tajlandzki | 42,709 |
| BRL | Real | 3,0135 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,7178 |
| INR | Rupia indyjska | 84,2320 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3755

JPY

Jen

135,11

DKK

Korona duńska

7,4586

GBP

Funt szterling

0,85590

SEK

Korona szwedzka

8,7820

CHF

Frank szwajcarski

1,2347

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,0800

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,742

HUF

Forint węgierski

293,63

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7030

PLN

Złoty polski

4,1801

RON

Lej rumuński

4,4288

TRY

Lir turecki

2,7358

AUD

Dolar australijski

1,4471

CAD

Dolar kanadyjski

1,4364

HKD

Dolar Hongkongu

10,6644

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6632

SGD

Dolar singapurski

1,7022

KRW

Won

1 456,81

ZAR

Rand

13,5765

CNY

Yuan renminbi

8,3831

HRK

Kuna chorwacka

7,6180

IDR

Rupia indonezyjska

15 276,59

MYR

Ringgit malezyjski

4,3290

PHP

Peso filipińskie

59,340

RUB

Rubel rosyjski

44,0089

THB

Bat tajlandzki

42,709

BRL

Real

3,0135

MXN

Peso meksykańskie

17,7178

INR

Rupia indyjska

84,2320

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/5 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/5

---

Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek

(Publikacja tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych na mocy prawodawstwa harmonizacyjnego Unii)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2013/C 317/05

| ESO (1) | Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej
  (oraz dokument referencyjny) | Pierwsza publikacja Dz.U. | Odniesienie do normy zastąpionej | Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej
  Przypis 1 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| CEN | EN 71-1:2011+A2:2013
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 1: Właściwości mechaniczne i fizyczne | Pierwsza publikacja | EN 71-1:2011
  Przypis 2.1 | 30.9.2014 |
| CEN | EN 71-2:2011
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 2: Palność | 21.7.2011 | | |
| CEN | EN 71-3:2013
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 3: Migracja określonych pierwiastków | 29.6.2013 | | |
| CEN | EN 71-4:2013
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 4: Zestawy do wykonywania doświadczeń chemicznych i podobnych | 28.5.2013 | | |
| CEN | EN 71-5:2013
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 5: Zabawki chemiczne (zestawy) nie przeznaczone do wykonywania doświadczeń chemicznych | 29.6.2013 | | |
| CEN | EN 71-8:2011
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 8: Zabawki aktywizujące przeznaczone do użytku domowego | 19.10.2011 | | |
| CEN | EN 71-12:2013
  Bezpieczeństwo zabawek – Część 12: N-nitrozoaminy i substancje N-nitrozowe | 29.6.2013 | | |
| Cenelec | EN 62115:2005
  Zabawki elektryczne – Bezpieczeństwo użytkowania
  IEC 62115:2003 (Zmodyfikowana) + A1:2004 | 11.8.2011 | | |
| EN 62115:2005/A2:2011
  IEC 62115:2003/A2:2010 (Zmodyfikowana) | 11.8.2011 | Przypis 3 | Termin minął
  (11.8.2011) |
| EN 62115:2005/A11:2012 | 15.11.2012 | Przypis 3 | Termin minął
  (15.11.2012) |
| EN 62115:2005/A11:2012/AC:2013 | 29.6.2013 | | |
| EN 62115:2005/A2:2011/AC:2011 | 19.10.2011 | | |

ESO (1)

Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej

(oraz dokument referencyjny)

Pierwsza publikacja Dz.U.

Odniesienie do normy zastąpionej

Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej

Przypis 1

CEN

EN 71-1:2011+A2:2013

Bezpieczeństwo zabawek – Część 1: Właściwości mechaniczne i fizyczne

Pierwsza publikacja

EN 71-1:2011

Przypis 2.1

30.9.2014

CEN

EN 71-2:2011

Bezpieczeństwo zabawek – Część 2: Palność

21.7.2011

CEN

EN 71-3:2013

Bezpieczeństwo zabawek – Część 3: Migracja określonych pierwiastków

29.6.2013

CEN

EN 71-4:2013

Bezpieczeństwo zabawek – Część 4: Zestawy do wykonywania doświadczeń chemicznych i podobnych

28.5.2013

CEN

EN 71-5:2013

Bezpieczeństwo zabawek – Część 5: Zabawki chemiczne (zestawy) nie przeznaczone do wykonywania doświadczeń chemicznych

29.6.2013

CEN

EN 71-8:2011

Bezpieczeństwo zabawek – Część 8: Zabawki aktywizujące przeznaczone do użytku domowego

19.10.2011

CEN

EN 71-12:2013

Bezpieczeństwo zabawek – Część 12: N-nitrozoaminy i substancje N-nitrozowe

29.6.2013

Cenelec

EN 62115:2005

Zabawki elektryczne – Bezpieczeństwo użytkowania

IEC 62115:2003 (Zmodyfikowana) + A1:2004

11.8.2011

EN 62115:2005/A2:2011

IEC 62115:2003/A2:2010 (Zmodyfikowana)

11.8.2011

Przypis 3

Termin minął

(11.8.2011)

EN 62115:2005/A11:2012

15.11.2012

Przypis 3

Termin minął

(15.11.2012)

EN 62115:2005/A11:2012/AC:2013

29.6.2013

EN 62115:2005/A2:2011/AC:2011

19.10.2011

| Przypis 1: | Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame. |
| --- | --- |

Przypis 1:

Data ustania domniemania zgodności jest zasadniczo datą wycofania („dw”) określoną przez europejską organizację normalizacyjną. Zwraca się jednak uwagę użytkowników tych norm na fakt, że w niektórych szczególnych przypadkach data ustania i data domniemania mogą nie być tożsame.

| Przypis 2.1: | Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.1:

Nowa (lub zmieniona) norma ma taki sam zakres, jak norma zastąpiona. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.2: | Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 2.2:

Zakres nowej normy jest szerszy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

| Przypis 2.3: | Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian. |
| --- | --- |

Przypis 2.3:

Zakres nowej normy jest węższy od zakresu normy zastąpionej. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej (częściowo) z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które obejmuje zakres nowej normy. Domniemanie zgodności z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii w odniesieniu do produktów lub usług, które nadal obejmuje zakres normy zastąpionej (częściowo), a których nie obejmuje zakres nowej normy, pozostaje bez zmian.

| Przypis 3: | W przypadku zmian normą, do której dokonuje się odniesienia, jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii. |
| --- | --- |

Przypis 3:

W przypadku zmian normą, do której dokonuje się odniesienia, jest EN CCCCC:YYYY, z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, oraz nowa przytoczona zmiana. Zastąpiona norma składa się zatem z EN CCCCC:YYYY z wcześniejszymi zmianami, o ile takie miały miejsce, ale nowa przytoczona zmiana nie wchodzi w jej skład. W określonym dniu ustaje domniemanie zgodności normy zastąpionej z wymogami zasadniczymi lub innymi odpowiedniego prawodawstwa Unii.

UWAGA:

| — | Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2). |
| --- | --- |

—

Wszelkie informacje na temat dostępności norm można uzyskać w europejskich organizacjach normalizacyjnych lub w krajowych jednostkach normalizacyjnych, których wykaz jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012 (2).

| — | Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym. |
| --- | --- |

—

Europejskie organizacje normalizacyjne przyjmują normy w języku angielskim (CEN i Cenelec publikują je również w języku francuskim i niemieckim). Następnie krajowe jednostki normalizacyjne tłumaczą tytuły norm na wszystkie pozostałe wymagane języki urzędowe Unii Europejskiej. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za poprawność tytułów zgłoszonych do publikacji w Dzienniku Urzędowym.

| — | Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną. |
| --- | --- |

—

Odniesienia do sprostowań „.../AC:YYYY” publikuje się wyłącznie w celach informacyjnych. Za pomocą sprostowania usuwa się z tekstu normy błędy w druku, błędy językowe lub im podobne, sprostowanie może dotyczyć jednej wersji językowej lub kilku wersji językowych (angielskiej, francuskiej lub niemieckiej) normy przyjętej przez europejską organizację normalizacyjną.

| — | Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

—

Publikacja odniesień w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie oznacza, że normy są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.

| — | Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu. |
| --- | --- |

—

Wykaz ten zastępuje wszystkie poprzednie wykazy opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Komisja Europejska czuwa nad uaktualnianiem wykazu.

| — | Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:
  http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm |
| --- | --- |

—

Więcej informacji na temat zharmonizowanych norm i innych norm europejskich można uzyskać na stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/european-standards/harmonised-standards/index_en.htm

---

(1)  ESO: Europejska organizacja normalizacyjna:

| — | CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel. +32 25500811, faks +32 25500819 (http://www.cen.eu), |
| --- | --- |

—

CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel. +32 25500811, faks +32 25500819 (http://www.cen.eu),

| — | Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel. +32 25196871, faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu), |
| --- | --- |

—

Cenelec: Avenue Marnix 17, 1000 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË, tel. +32 25196871, faks +32 25196919 (http://www.cenelec.eu),

| — | ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, tel. +33 492944200, faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu). |
| --- | --- |

—

ETSI: 650 route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCE, tel. +33 492944200, faks +33 493654716 (http://www.etsi.eu).

(2)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE

Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO)

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/7 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/7

---

OGŁOSZENIE O KONKURSACH OTWARTYCH

2013/C 317/06

Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) ogłasza następujące konkursy otwarte:

| — | OHIM/AD/01/13 – Administratorzy (AD 6) oraz |
| --- | --- |

—

OHIM/AD/01/13 – Administratorzy (AD 6) oraz

| — | OHIM/AST/02/13 – Asystenci (AST 3) |
| --- | --- |

—

OHIM/AST/02/13 – Asystenci (AST 3)

w dziedzinie własności intelektualnej.

Ogłoszenia o konkursie są opublikowane w 24 językach w Dzienniku Urzędowym C 317 A z dnia 31 października 2013 r.

Dodatkowe informacje można znaleźć na stronie internetowej EPSO: http://blogs.ec.europa.eu/eu-careers.info/

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/8 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/8

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 317/07

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„ALMENDRA DE MALLORCA”/„ALMENDRA MALLORQUINA”/„AMETLLA DE MALLORCA”/„AMETLLA MALLORQUINA”

NR WE: ES-PGI-0005-01037-11.09.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Almendra de Mallorca”/„Almendra Mallorquina”/„Ametlla de Mallorca”/„Ametlla Mallorquina”

2.   Państwo członkowskie lub kraj trzeci

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Almendra de Mallorca”/„Almendra Mallorquina”/„Ametlla de Mallorca”/„Ametlla Mallorquina” jest owocem migdałowca (Prunus amygdalus) przeznaczonym do spożycia przez ludzi w postaci surowej lub prażonej, ze skórką lub bez.

Migdały są wprowadzane do obrotu w całości, zdrowe, suche oraz czyste, wielkości ponad 12 mm w najgrubszym miejscu w przekroju poprzecznym. Bez uszkodzeń spowodowanych grzybami, pasożytami lub owadami oraz bez oznak zjełczenia lub nieodpowiedniego zapachu czy smaku.

Migdały można wprowadzać do obrotu w postaci surowej lub prażonej. W obu przypadkach, w zależności od obecności lub braku pokrycia owocu, ze skórką lub bez.

Właściwości chemiczne i organoleptyczne:

| 1) | Świeże ze skórką lub bez: są to migdały pozbawione łupin.






  — | Właściwości chemiczne:






  — | wilgotność: ≤ 6,5 %, |
| --- | --- | --- | --- |

1)

Świeże ze skórką lub bez: są to migdały pozbawione łupin.

—

Właściwości chemiczne:

—

wilgotność: ≤ 6,5 %,

| — | zawartość lipidów: ≥ 55 % suchego produktu, |
| --- | --- |

—

zawartość lipidów: ≥ 55 % suchego produktu,

| — | zawartość kwasów tłuszczowych olejowego i linolowego: ≥ 88 % wszystkich lipidów. |
| --- | --- |

—

zawartość kwasów tłuszczowych olejowego i linolowego: ≥ 88 % wszystkich lipidów.

| — | Właściwości organoleptyczne: świeży migdał bez skórki charakteryzuje się powierzchnią i miąższem w kolorze białym lub kości słoniowej o matowym wyglądzie. Posiada zwartą strukturę oleistą o niewielkim stopniu lepkości. Ma lekko słodkawy smak. Nie jest ani kwaśny, ani gorzki. Charakteryzuje się silnym aromatem suszonych owoców. W przypadku owocu „ze skórką” powierzchnia owocu jest pokryta brązową i pomarszczoną skórką. |
| --- | --- |

—

Właściwości organoleptyczne: świeży migdał bez skórki charakteryzuje się powierzchnią i miąższem w kolorze białym lub kości słoniowej o matowym wyglądzie. Posiada zwartą strukturę oleistą o niewielkim stopniu lepkości. Ma lekko słodkawy smak. Nie jest ani kwaśny, ani gorzki. Charakteryzuje się silnym aromatem suszonych owoców. W przypadku owocu „ze skórką” powierzchnia owocu jest pokryta brązową i pomarszczoną skórką.

| 2) | Prażone: są to migdały pozbawione łupin i poddane procesowi prażenia.






  — | Właściwości chemiczne:






  — | wilgotność: < 2 %, |
| --- | --- | --- | --- |

2)

Prażone: są to migdały pozbawione łupin i poddane procesowi prażenia.

—

Właściwości chemiczne:

—

wilgotność: < 2 %,

| — | zawartość lipidów: ≥ 55 % suchego produktu, |
| --- | --- |

—

zawartość lipidów: ≥ 55 % suchego produktu,

| — | zawartość kwasów tłuszczowych olejowego i linolowego: ≥ 88 % wszystkich lipidów. |
| --- | --- |

—

zawartość kwasów tłuszczowych olejowego i linolowego: ≥ 88 % wszystkich lipidów.

| — | Właściwości organoleptyczne: migdał prażony bez skórki charakteryzuje się powierzchnią i miąższem w kolorze od waniliowego po jasny brąz, jest błyszczący i tłusty w dotyku. Charakteryzuje się twardą, łamliwą i kruchą teksturą. Ma lekko słodkawy smak. Nie jest ani kwaśny, ani cierpki, choć charakteryzuje się gorzkawym posmakiem typowym dla procesu prażenia. Ma intensywny aromat charakterystyczny dla procesu prażenia i karmelizacji. W przypadku owocu „ze skórką” skórka migdała jest ciemnobrązowa; łatwo go obrać i pokruszyć. |
| --- | --- |

—

Właściwości organoleptyczne: migdał prażony bez skórki charakteryzuje się powierzchnią i miąższem w kolorze od waniliowego po jasny brąz, jest błyszczący i tłusty w dotyku. Charakteryzuje się twardą, łamliwą i kruchą teksturą. Ma lekko słodkawy smak. Nie jest ani kwaśny, ani cierpki, choć charakteryzuje się gorzkawym posmakiem typowym dla procesu prażenia. Ma intensywny aromat charakterystyczny dla procesu prażenia i karmelizacji. W przypadku owocu „ze skórką” skórka migdała jest ciemnobrązowa; łatwo go obrać i pokruszyć.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Czynności związane z produkcją, magazynowaniem, rozłupywaniem, obieraniem oraz prażeniem migdałów objętych chronionym oznaczeniem geograficznym należy wykonywać na obszarze Majorki.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie produktu bezpośrednio u producenta stanowi ostatni etap przetwarzania i odgrywa znaczącą rolę w konserwacji produktu, co pozwala zapewnić jego jakość.

Odseparowanie od środowiska jest bardzo istotne dla zagwarantowania jakości migdałów, gdyż wzrost zawartości wody wiąże się ze zmianą składu chemicznego i ma wpływ na właściwości organoleptyczne. Jedynym sposobem pozwalającym na utrzymanie jakości jest odseparowanie od środowiska poprzez odpowiednie, szczelne opakowanie chroniące przed wilgocią. Z tego względu pakowanie bezpośrednio u producenta ma na celu zachowanie przez długi czas właściwości organoleptycznych.

Migdały objęte chronionym oznaczeniem geograficznym są sprzedawane w jednolitych partiach w opakowaniach nieprzekraczających 25 kg.

Pakowanie migdałów odbywa się na obszarze geograficznym, gdzie ma miejsce produkcja. Ważne jest, aby działania te były przeprowadzane na określonym obszarze geograficznym w celu:

| 1) | zachowania odpowiednich właściwości oraz utrzymania jakości produktu:
  Na Majorce obserwujemy silną tradycję związaną z produkcją oraz spożyciem migdałów z wyspy. Fakt, że pakowanie odbywa się na określonym obszarze geograficznym, ma decydujący wpływ na zachowanie szczególnych właściwości produktu oraz na jego jakość. Ma to związek z zaufaniem do producentów oraz ze strukturą kontroli stosowanego oznaczenia geograficznego i nadzoru zasad transportu, przetwarzania oraz pakowania migdałów. Doświadczenie producentów pozwala na wdrożenie praktyk właściwych dla zapewnienia produktu końcowego najwyższej jakości. Producenci oraz przetwórcy z określonego obszaru geograficznego posiadają wiedzę popartą doświadczeniem, która pozwala uniknąć działań mających wpływ na obniżenie jakości migdałów „Almendra de Mallorca”, w szczególności obecności gorzkich migdałów, jełczenia, pleśnienia czy uszkodzeń fizycznych migdałów w postaci złamań.
  Właściwości organoleptyczne są czynnikiem wyróżniającym te migdały od innych. Majorka jest wyspą, co powoduje, że transport migdałów luzem poza obszar produkcji wiąże się z koniecznością odbycia długiej podróży morskiej. Wilgoć oraz panujące temperatury mogą mieć wpływ na jakość produktu, zmieniając jego teksturę, smak oraz aromat, a migdały mogą stać się miękkie lub zjełczałe, co będzie miało wpływ na ich ostateczną jakość; |
| --- | --- |

1)

zachowania odpowiednich właściwości oraz utrzymania jakości produktu:

Na Majorce obserwujemy silną tradycję związaną z produkcją oraz spożyciem migdałów z wyspy. Fakt, że pakowanie odbywa się na określonym obszarze geograficznym, ma decydujący wpływ na zachowanie szczególnych właściwości produktu oraz na jego jakość. Ma to związek z zaufaniem do producentów oraz ze strukturą kontroli stosowanego oznaczenia geograficznego i nadzoru zasad transportu, przetwarzania oraz pakowania migdałów. Doświadczenie producentów pozwala na wdrożenie praktyk właściwych dla zapewnienia produktu końcowego najwyższej jakości. Producenci oraz przetwórcy z określonego obszaru geograficznego posiadają wiedzę popartą doświadczeniem, która pozwala uniknąć działań mających wpływ na obniżenie jakości migdałów „Almendra de Mallorca”, w szczególności obecności gorzkich migdałów, jełczenia, pleśnienia czy uszkodzeń fizycznych migdałów w postaci złamań.

Właściwości organoleptyczne są czynnikiem wyróżniającym te migdały od innych. Majorka jest wyspą, co powoduje, że transport migdałów luzem poza obszar produkcji wiąże się z koniecznością odbycia długiej podróży morskiej. Wilgoć oraz panujące temperatury mogą mieć wpływ na jakość produktu, zmieniając jego teksturę, smak oraz aromat, a migdały mogą stać się miękkie lub zjełczałe, co będzie miało wpływ na ich ostateczną jakość;

| 2) | zagwarantowania identyfikowalności i pochodzenia produktu:
  System kontroli oraz przyznawania certyfikatów gwarantuje pochodzenie oraz identyfikowalność produktu pod warunkiem, że produkty są przygotowywane, przetwarzane i pakowane na wyspie, a nie wtedy, gdy procesy te mają miejsce poza obszarem produkcji.
  Migdały w prosty sposób można zmieszać z migdałami innego pochodzenia, więc przetwarzanie i pakowanie ich poza określonym obszarem geograficznym zagraża zagwarantowaniu pochodzenia chronionych migdałów. |
| --- | --- |

2)

zagwarantowania identyfikowalności i pochodzenia produktu:

System kontroli oraz przyznawania certyfikatów gwarantuje pochodzenie oraz identyfikowalność produktu pod warunkiem, że produkty są przygotowywane, przetwarzane i pakowane na wyspie, a nie wtedy, gdy procesy te mają miejsce poza obszarem produkcji.

Migdały w prosty sposób można zmieszać z migdałami innego pochodzenia, więc przetwarzanie i pakowanie ich poza określonym obszarem geograficznym zagraża zagwarantowaniu pochodzenia chronionych migdałów.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykietach umieszczonych na opakowaniach migdałów wprowadzanych do obrotu jako migdały objęte chronionym oznaczeniem geograficznym należy umieścić:

| 1) | nazwę chronionego oznaczenia geograficznego; |
| --- | --- |

1)

nazwę chronionego oznaczenia geograficznego;

| 2) | napis „Indicación Geográfica Protegida” lub logo IGP oraz |
| --- | --- |

2)

napis „Indicación Geográfica Protegida” lub logo IGP oraz

| 3) | kod alfanumeryczny o określonej numeracji. |
| --- | --- |

3)

kod alfanumeryczny o określonej numeracji.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Produkcja, magazynowanie, rozłupywanie, obieranie, prażenie oraz pakowanie migdałów mogą być przeprowadzane na całej Majorce należącej do Wspólnoty Autonomicznej Balearów (Hiszpania).

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Na Majorce obszary rolnicze przeznaczone pod uprawę migdałowców charakteryzują się glebą wapienną o średniej lub twardej konsystencji oraz znacznej ilości grubych elementów, bardzo ubogich w materię organiczną. Odczyn gleby (pH) jest zasadowy, podłoże zawiera znaczne ilości węglanu wapnia i charakteryzuje się strukturą zbudowaną z poziomych warstw, między którymi zalegają duże ilości drobnych piasków wykorzystywanych przez system korzeniowy migdałowców. Na specyfikę obszaru mają również wpływ średniej wielkości opady oraz duże nasłonecznienie.

Jeżeli chodzi o producentów z tego obszaru, należy podkreślić, iż jedną z cech uprawy migdałowców jest to, że rozmnażanie ich z nasion utrzymywało się przez czas dłuższy niż w pozostałej części Hiszpanii, a pierwsze szczepy wyhodowano z tamtejszych odmian autochtonicznych. Ma to wpływ na zachowanie różnorodności odmian oraz fakt, że większość odmian uprawiana na Majorce różni się od tych, które można spotkać na pozostałym obszarze Hiszpanii. Tradycyjnie rolnicy z Majorki wybierają odmiany bardziej oleiste i aromatyczne, które lepiej dostosowują się do warunków glebowo-klimatycznych wyspy.

Historia uprawy migdałowców na Majorce sięga epoki panowania rzymskiego i prawdopodobnie to Rzymianie zapoczątkowali tę tradycję. W XVIII wieku znacznie wzrosła ilość plantacji migdałowców, a w XIX wieku zmodyfikowano uprawy, czego przyczyną była inwazja filoksery niszczącej winnice, co w konsekwencji doprowadziło do masowych upraw migdałowców. Obecnie kwitnące migdałowce są charakterystycznym elementem zimowego krajobrazu wyspy.

5.2.   Specyfika produktu

„Almendra de Mallorca” wyróżnia się wysoką zawartością lipidów (> 55 %) oraz kwasów oleinowego i linolowego, która osiąga stężenie równe lub przewyższające 88 %, kwasów tłuszczowych o niskim punkcie topnienia, które rozpuszczają się podczas gryzienia. Oba czynniki mają wpływ na oleistość oraz silny, charakterystyczny aromat.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Związek między migdałami i ich pochodzeniem geograficznym opiera się na renomie nazw „Almendra de Mallorca”, „Almendra Mallorquina”, „Ametlla de Mallorca” oraz „Ametlla Mallorquina”. Renomę zyskały na przestrzeni lat za sprawą swoich właściwości organoleptycznych oraz dzięki znaczeniu ekonomicznemu i gastronomicznemu.

Wspomniana renoma została potwierdzona na podstawie wysokiej oceny konsumentów z Majorki: zgodnie z wynikami badań konsumenckich przeprowadzonych w 2010 r. przez Instytut Jakości Żywności na Balearach (Instituto de Calidad Agroalimentaria de las Islas Baleares) 52,4 % konsumentów spożywających migdały uważa, że migdały pochodzące z Majorki są lepszej jakości, a w 93,3 % przypadków wyższa jakość jest związana z bardziej intensywnym smakiem.

Znaczenie oraz renoma „Almendra de Mallorca” zostały potwierdzone również w obszernej bibliografii. Przykładem mogą być publikacje: Crónica de las Islas Baleares (Kronika Balearów) autorstwa Fernanda Fulgosia (1870), El almendro y su cultivo en el mediodía de España e Islas Baleares (Migdałowiec i jego uprawa w Hiszpanii i na Balearach) (1907) autorstwa Pedra Estelricha, czy Historia económica de España, siglos X-XX (Historia ekonomiczna Hiszpanii od X do XX wieku) autorstwa Francisca Comína, Maura Hernándeza i Enrique Llopisa. Publikacja Die Balearen (Baleary) (1869), autorstwa arcyksięcia Luisa Salvadora, podkreśla znaczenie Almendra de Mallorca dla gospodarki wyspy. El Agricultor Balear (Rolnik z Balearów), czasopismo teoretyczno-praktyczne dotyczące rolnictwa oraz związanych z nim nauk, opublikowało w 5. numerze z dnia 25 czerwca 1892 r. następujący tekst: „Odmiany migdałów przedstawione przez pana Gabriela Fustera podczas Wystawy Światowej w Barcelonie pochodziły z całego obszaru Majorki i do tego stopnia zwróciły uwagę jury, że przyznało im złoty medal.”. Antoni Colom, w 20. numerze kolekcji Panorama Balear (Panorama Balearów) (1953) zatytułowanym Economía Balear (Gospodarka Balearów), cytuje, że migdały stanowią podstawowe źródło wpływów Majorki. W 1941 r. sprzedano w Hiszpanii 1 698 219 kg migdałów, z czego 1 140 616 kg pochodziło z Majorki. Według F. Saura-Calixto (1979), w latach 70. „Almendra de Mallorca” stanowiła 50 % produkcji krajowej.

Jednocześnie w języku katalońskim renoma nazw „Ametlla de Mallorca”/„Ametlla Mallorquina” została potwierdzona licznymi publikacjami. Pierwszą wzmiankę, z dnia 6 stycznia 1593 r., znajdujemy w Archiwum Municypalnym Llucmajor (Revista de la Cámara Agrícola Balear (Czasopismo Izby Rolniczej Balearów), Rok III, nr 11, 1901); natomiast w Llibret de Versos (Zeszyty Literackie), autorstwa Teodoro Llorente Olivares (1884), wielokrotnie pojawia się nazwa „Ametlla de Mallorca”, która została ujęta w słowniku katalońsko-walencyjsko-balearskim autorstwa Mossen Alcover i Francesc de Borja Moll (1930). W wydaniu przepisów kulinarnych mnicha Jaume Martí y Oliver pochodzącego z Majorki, przygotowanym przez Joana Mirallesa i Catalinę Cantallops (1989), podkreślono znaczenie „Ametlla de Mallorca” jako składnika kuchni na Majorce w XVII wieku. Ponadto w książce Aliments de les Balears (Żywność Balearów), wydanej przez rząd Balearów (1993), uwydatniono popularność uprawy „Ametlla Mallorquina” w XVIII wieku. W badaniach „Caracterización, valoración nutricional y estudio de la importancia para la salud de algunos alimentos tradicionales de la zona 5B de la Comunidad Autónoma de las Islas Baleares” („Charakterystyka, wartości odżywcze oraz znaczenie dla zdrowia tradycyjnych pokarmów obszaru 5B Balearów”), przeprowadzonych na Uniwersytecie Balearów (1994), opisano „Ametlla Mallorquina” jako tradycyjny produkt z Majorki. Szczególnie istotna jest informacja zawarta w publikacji Les Illes a la taula (Wyspy na stole) (wyd. rządu Balearów, 2001), gdzie zaakcentowano fakt, iż migdały „Ametlla Mallorquina” charakteryzują się większą niż w przypadku migdałów kalifornijskich zawartością tłuszczów oraz cukrów, co skutkuje bardziej intensywnym smakiem.

Inne wzmianki odnoszą się do zastosowania „Almendra de Mallorca” w kuchni i podkreślają ogromny wpływ tego produktu na kulturę gastronomiczną wyspy, który od wieków jest obecny w tradycji kulinarnej tego obszaru. Istnieje mnóstwo wzmianek o charakterze gastronomicznym związanych z „Almendra de Mallorca” w postaci surowej oraz prażonej. Przykładowo, książka kucharska mnicha z Majorki, Jaume Martí y Olivera, podaje „Almendra de Mallorca” jako składnik kuchni na Majorce z XVII wieku. Związek „Almendra de Mallorca” z najwyższej jakości kuchnią wyraźnie widać w wielu publikacjach, między innymi w książkach: Libro de Recetas de Can Esteva (Książka kucharska Can Esteva) (1862), której autorem jest Antoni Esteva Oliver, Nuestra Cocina (Nasza kuchnia) autorstwa Luisa Ripolla oraz Repostería Balear (Słodycze Balearów) napisanej przez Catalinę Juan del Corral (1987). Dzieło Die Balearen (Baleary) (1869) arcyksięcia Luisa Salvadora uwzględnia różne dania, których składnikami były świeże lub prażone migdały z Majorki. W książce kucharskiej autorstwa Matea Jaume de Ca’n Joan de S’Aigo (1884–1885) zatytułowanej Libro de Jelats (Księga lodów) wyróżniono najbardziej tradycyjne lody z Majorki, czyli lody migdałowe.

Uznaną renomę migdały „Almendra de Mallorca” zawdzięczają swoim walorom smakowym związanym z ich składem chemicznym. Jeżeli chodzi o skład, należy podkreślić wysoką zawartość lipidów oraz profil kwasów tłuszczowych, który charakteryzuje się ponad 88-procentową zawartością kwasów oleinowego i linolowego. Z jednej strony wysoka zawartość lipidów, a z drugiej fakt, iż 88 % kwasów tłuszczowych to kwasy o niskim punkcie topnienia, poniżej 15 °C, powoduje, że rozpuszczają się podczas gryzienia. Oba czynniki mają wpływ na oleistość oraz silny, charakterystyczny aromat tych migdałów, co jest podstawą renomy tego produktu.

Wspomniane wyjątkowe właściwości fizykochemiczne oraz organoleptyczne mają związek z warunkami glebowo-klimatycznymi środowiska geograficznego, w którym są uprawiane. Wapienna gleba o niskiej zawartości materii organicznej, średniej wielkości opady oraz duże nasłonecznienie mają wpływ na niskie plony z hektara, ale również na wysoką średnią zawartość tłuszczu (59 %), co daje wyższy wynik niż w przypadku migdałów z innych regionów. Fakt ten został potwierdzony badaniami przeprowadzonymi w 2010 r. na Uniwersytecie Balearów.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

http://www.caib.es/sacmicrofront/contenido.do?mkey=M63&lang=CA&cont=46322

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

---

| 31.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 317/13 |
| --- | --- | --- | --- |

31.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 317/13

---

Publikacja wniosku o rejestrację zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 317/08

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„MIELE VARESINO”

NR WE: IT-PDO-0005-0990-24.04.2012

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Miele Varesino”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.4. | Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne przetwory mleczne z wyjątkiem masła itp.) |
| --- | --- |

Klasa 1.4.

Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne przetwory mleczne z wyjątkiem masła itp.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Miele Varesino” to miód jednokwiatowy akacjowy (Robinia pseudoacacia L.)

Cechy chemiczno-fizyczne

„Miele Varesino” musi posiadać następujące cechy chemiczno-fizyczne: poziom HMF hydroksymetylofurfuralu (w momencie wprowadzania do obrotu) musi wynosić mniej niż 15 mg/kg, a zawartość wody nie może przekraczać 17,5 %.

Cechy organoleptyczne

Cechy organoleptyczne miodu „Miele Varesino” są następujące:

| | barwa: przezroczysty, od niemal bezbarwnego po słomkowo żółty; |
| --- | --- |

barwa: przezroczysty, od niemal bezbarwnego po słomkowo żółty;

| | zapach: charakterystyczny zapach miodu, lekki i delikatny, pozbawiony innych wyraźnych zapachów; |
| --- | --- |

zapach: charakterystyczny zapach miodu, lekki i delikatny, pozbawiony innych wyraźnych zapachów;

| | smak: bardzo słodki; |
| --- | --- |

smak: bardzo słodki;

| | aromat: delikatny, słodki i waniliowy; |
| --- | --- |

aromat: delikatny, słodki i waniliowy;

| | postać: zasadniczo płynna; krystalizacja występuje rzadko, a jeśli występuje, to jest bardzo opóźniona. |
| --- | --- |

postać: zasadniczo płynna; krystalizacja występuje rzadko, a jeśli występuje, to jest bardzo opóźniona.

Cechy melisopalinologiczne

| | „Miele Varesino” otrzymywany jest z nektaru zebranego przez pszczoły z kwiatów rośliny Robinia pseudoacacia. Pyłek Robinia pseudoacacia jest wykrywalny w melisopalinologicznym badaniu jakościowym. |
| --- | --- |

„Miele Varesino” otrzymywany jest z nektaru zebranego przez pszczoły z kwiatów rośliny Robinia pseudoacacia. Pyłek Robinia pseudoacacia jest wykrywalny w melisopalinologicznym badaniu jakościowym.

| | Zawartość pyłku z Robinia pseudoacacia w „Miele Varesino” musi wynosić ponad 25 % całego spektrum nektarodajnego, do obliczenia którego pomija się pyłki gatunków nienektarodajnych i pyłki traktowane jako zanieczyszczenia. |
| --- | --- |

Zawartość pyłku z Robinia pseudoacacia w „Miele Varesino” musi wynosić ponad 25 % całego spektrum nektarodajnego, do obliczenia którego pomija się pyłki gatunków nienektarodajnych i pyłki traktowane jako zanieczyszczenia.

Klasa reprezentatywności PK/10 g poniżej 20 000 (średnia 9 500).

Przeważający skład pyłków występujących oprócz pyłku gatunku Robinia pseudoacacia jest następujący: gatunki nienektarodajne: Palma Trachycarpus fortunei, Ilex aquifolium, Gramineae, Fraxinus, Quercus robur, Rumex, Sambucus nigra, Chelidonium, Luzula, Actinidia, Pinaceae; gatunki nektarodajne: Acer, Prunus f., Salix, Trifolium repens i Castanea sativa (zawsze obecny w spektrum pyłków), Aesculus, Gleditsia, Liriodendron.

„Miele Varesino” nie może zawierać pyłków następujących rośli: Loranthus europaeus, Hedysarum coronarium, Onobrychis.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

W celu dokarmiania pszczół białkiem zabronione jest stosowanie pyłku pochodzenia innego niż ściśle lokalne.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji, zarówno zbiór na polu jaki i odwirowywanie plastrów i przygotowanie do spożycia, odbywają się w prowincji Varese.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Miód jest produktem żywym i bardzo uzależnionym od środowiska. Jest to bardzo higroskopijna substancja, wrażliwa na wahania temperatury i działanie światła. Dlatego dobrze jest, by dojrzewanie – dekantacja miodu i pakowanie odbywało się na obszarze produkcji, a miód nie był transportowany aż do zakończenia pakowania, aby nie pogorszyć jego jakości, świeżości i zdatności do przechowywania.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykiecie należy podać następujące informacje:

| — | nazwa „Miele Varesino”, |
| --- | --- |

—

nazwa „Miele Varesino”,

| — | akronim „DOP” (ChNP) lub całe wyrażenie „Denominazione di origine protetta” (chroniona nazwa pochodzenia), |
| --- | --- |

—

akronim „DOP” (ChNP) lub całe wyrażenie „Denominazione di origine protetta” (chroniona nazwa pochodzenia),

| — | symbol Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

—

symbol Unii Europejskiej,

| — | logo identyfikujące produkt, |
| --- | --- |

—

logo identyfikujące produkt,

| — | sposób przechowywania: „Należy przechowywać w miejscu chłodnym i suchym; chronić przed światłem”, |
| --- | --- |

—

sposób przechowywania: „Należy przechowywać w miejscu chłodnym i suchym; chronić przed światłem”,

| — | zalecany termin przydatności do spożycia: „Należy spożyć do: miesiąc i rok”, a okres przydatności nie może przekraczać 36 miesięcy od dnia pozyskania. |
| --- | --- |

—

zalecany termin przydatności do spożycia: „Należy spożyć do: miesiąc i rok”, a okres przydatności nie może przekraczać 36 miesięcy od dnia pozyskania.

Do pakowania miodu akacjowego „Miele Varesino” stosuje się opakowania szklane, zamykane metalowym wieczkiem, na które nanosi się plombę, a na niej umieszcza się logo identyfikacyjne produktu.

Plomba jest wydawana producentom, którzy zadeklarowali akceptację specyfikacji produkcji w całości i którzy poddają swoje produkty kontroli.

Dopuszcza się również pakowanie miodu do saszetek, tacek lub słoików z odpowiedniego materiału zawierających jedną porcję produktu, a na umieszczonej na nich etykiecie należy umieścić wszystkie przewidziane obowiązującymi przepisami prawa informacje.

Logo miodu akacjowego „Miele Varesino” przedstawiono poniżej; składa się ono z następujących elementów: na środku rysunek na białym tle składający się z trzech sześciokątów koloru pomarańczowego, z których w górę „wyrasta” pięciopłatkowy „kwiat-pszczoła”, a obok wystylizowany rysunek 3 wzniesień górskich koloru niebieskiego, pod którymi znajduje się sześć kresek, również w kolorze niebieskim, o stopniowo zmniejszającej się grubości, które symbolizują jezioro; rysunek otoczony jest żółtym pasem w kształcie okręgu, na którym umieszczony jest niebieską czcionką napis „MIELE VARESINO D.O.P” oraz „di acacia” (akacjowy); pomarańczowy pas stanowi okrągłe obramowanie logo.

Image

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Geograficzny obszar produkcji rozciąga się u stóp Alp, między rzekami Ticino i Olona oraz między jeziorami Maggiore i Lugano. Obszar ten pokrywa się z terytorium prowincji Varese.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Na określonym obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat kontynentalny, w którym występują ograniczone wahania temperatury, zarówno latem jak i zimą, dzięki łagodzącemu oddziaływaniu jezior. Takie warunki charakteryzują ten obszar geograficzny i sprzyjają obecności gatunków drzew również egzotycznego pochodzenia.

Klimat łagodzi obecność jezior, dzięki którym wiosna rozpoczyna się tu wcześniej niż w rejonie Mediolanu: w związku z tym możliwe jest stałe i obfite kwitnienie roślin na łagodnych nasłonecznionych zboczach.

W obszarze prowincji Varese robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia L.), dominujący gatunek miododajny, jest powszechnie obecna, stanowiąc zarówno gatunek, którym obsadza się marginalne tereny rolne, jak i gatunek drzewa przeważający w lasach w wielu miejscach wyznaczonego obszaru.

W okresie kwitnienia drzew Robinia pseudoacacia L. na terenie prowincji Varese nie kwitną równie obficie inne gatunki nektarodajne. Można stwierdzić, że kwitnienie Robinia pseudoacacia L. na większości terytorium prowincji jest stopniowe i długotrwałe dzięki obecności dolin, które ciągną się w kierunku południa, takich jak doliny rzek Ticino i Olona, oraz zboczy pagórków nasłonecznionych i osłoniętych od wiatrów.

Roślinność na terytorium prowincji Varese stanowi zatem wynik interakcji aspektów topograficznych, klimatycznych, glebowych i połączenia ich ze skutkami działalności człowieka.

Na tym obszarze geograficznym w okresie od XVII w. do XX w. powstały liczne wille otoczone rozległymi parkami, które wzbogacano, sadząc egzotyczne gatunki ozdobne, które z czasem – dzięki sprzyjającemu klimatowi – rozpowszechniły się na tyle, że były uważane za inwazyjne w parkach i ogrodach oraz zachwaszczające lokalne poszycie.

Na obszarze prowincji Varese hodowla pszczół zawsze była rozpowszechniona, a zajmowali się nią głównie chłopi, zakonnicy należący do różnych zgromadzeń religijnych obecnych na tym terenie lub przedstawiciele mieszczaństwa pasjonujący się badaniami naukowymi.

Na początku ubiegłego stulecia szybki rozwój i rozpowszechnianie się gatunku Robinia pseudoacacia L. na obszarach leśnych, wynikające ze sprzyjających czynników środowiskowych, panujących w prowincji Varese, spowodowały, że miejscowi pszczelarze zaczęli specjalizować się w produkcji miodu akacjowego, który ze względu na swoje szczególne właściwości organoleptyczne i fizyczne wyróżniał się spośród innych miodów produkowanych dotąd na tym terenie.

Od tamtego okresu pszczelarstwo w prowincji Varese mogło osiągnąć wysoki stopień specjalizacji w produkcji miodów, a w szczególności miodu, który stał się najpowszechniejszym z miodów produkowanych w prowincji Varese.

Przejście do pszczelarstwa profesjonalnego w tej prowincji odbywało się stopniowo wraz z rozpoczęciem doświadczeń z nowymi typami uli i nowymi metodami produkcji.

Tym, co sprzyjało rozwojowi metod produkcji, było przejście od pszczelarstwa wiejskiego do racjonalnego, poprzez zastąpienie tradycyjnych uli wiejskich racjonalnymi ulami i miodarkami, co pozwoliło na uzyskiwanie miodów jednokwiatowych i opróżnianie plastrów miodu osadzonych na ruchomych konstrukcjach, nie niszcząc ich.

Wreszcie również stała selekcja ras pszczół, ukierunkowana na wybór ras najbardziej produktywnych i odpornych na różne choroby, przyczyniła się dodatkowo zarówno do poprawy jakości, jak i zwiększenia ilości miodu produkowanego przez pszczelarzy w prowincji Varese.

5.2.   Specyfika produktu

„Miele Varesino” jest jednokwiatowym miodem akacjowym o wysokim stopniu czystości pod względem pochodzenia nektaru, charakteryzującym się zawartością nektaru i pyłku z Robinia pseudoacacia i obecnością pyłków roślin ozdobnych.

W osadach tego miodu znajdują się pyłki z gatunków nektarodajnych i nienektarodajnych, które wymienione są w pkt 3.2.

Miód jest szczególnie płynny i ma barwę jasną, od przezroczystej po słomkowożółtą, zapach lekki i delikatny, pozbawiony innych wyraźnych zapachów oraz bardzo słodki smak. Aromat jest delikatny, słodki i waniliowy.

Inną specyfiką miodu „Miele Varesino” jest brak pyłków esparcety (Onobrychis) i siekiernicy (Hedysarum coronarium), a przede wszystkim gązewnika europejskiego (Loranthus europaeus), co potwierdzają badania renomowanych botaników, którzy stwierdzają brak obecności gązewnika na obszarze produkcji tego miodu.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Obecność rozległych, obfitych i ciągłych kwitnień Robinia pseudoacacia L. na tym obszarze geograficznym wpływa, od co najmniej półtora wieku, na zainteresowanie uprawianiem pszczelarstwa i pomyślne wyniki produkcji miodu „Miele Varesino”. Liczna obecność Robinia pseudoacacia L. w lasach prowincji Varese przyczyniła się do rozwoju i transformacji miejscowego pszczelarstwa, poprzez poprawę technik produkcji, hodowli i selekcji ras pszczół.

Z biegiem czasu coraz więcej pszczelarzy zaczęło zajmować się tą działalnością, zarówno traktując ją jako główną działalność zawodową jak i jako hobby lub półprofesjonalnie, o czym świadczy stopniowe zwiększanie się w lasach regionu Varese liczby uli w okresie kwitnienia gatunku Robinia pseudoacacia. Powód wzrostu tej liczby można upatrywać w fakcie, że – w odróżnieniu od innych obszarów, w których produkuje się miód akacjowy – na obszarze prowincji Varese nie ma upraw rolnych lub naturalnie rosnących gatunków roślin, które wpłynęłyby swoim kwitnieniem na jakość produktu, który dzięki temu jest czysty i posiada wszystkie najlepsze typowe cechy miodu akacjowego.

Ponadto specyfika obszaru geograficznego, dzięki charakterystyce swojego klimatu i środowiska, sprawia, że możliwe jest wyprodukowanie miodu akacjowego odróżniającego się od innych miodów. Dzięki obecności roślin ozdobnych tradycyjnie uprawianych w celach dekoracyjnych w ogrodach i parkach „Miele Varesino” charakteryzuje się obecnością pyłków egzotycznych gatunków ozdobnych, dobrze dostosowanych do środowiska w porównaniu z innymi lombardzkimi miodami akacjowymi. Obecność tych gatunków wpływa na cechy organoleptyczne miodu „Miele Varesino”, a niemniej ważną cechą jest aromat, który miód zawdzięcza obecności pyłków z roślin wiecznie zielonych (Ilex aquifolium, Trachycarpus fortunei).

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

Właściwe władze administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując wniosek o uznanie chronionej nazwy pochodzenia „Miele Varesino” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 297 z dnia 22 grudnia 2011 r. Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji można znaleźć na stronie internetowej:

http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

wchodząc na stronę internetową Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (http://www.politicheagricole.it), otwierając zakładkę „Qualità e sicurezza” (na górze ekranu po prawej stronie), a następnie zakładkę „Disciplinari di produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

---