# Dziennik Urzędowy C 280/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.280.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 280 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5627 września 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.280.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 280

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5627 września 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i opinie |
| | REZOLUCJE |
| | Komitet Regionów |
| | 102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r. |
| 2013/C 280/01 | Rezolucja Komitetu Regionów: Priorytety Komitetu Regionów na rok 2014 w kontekście programu prac Komisji Europejskiej | 1 |
| 2013/C 280/02 | Rezolucja Komitetu Regionów: Pogłębienie unii gospodarczej i walutowej | 6 |
| | OPINIE |
| | Komitet Regionów |
| | 102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r. |
| 2013/C 280/03 | Opinia Komitetu Regionów: Pracownicy transgraniczni – podsumowanie sytuacji po 20 latach funkcjonowania rynku wewnętrznego: problemy i perspektywy | 8 |
| 2013/C 280/04 | Opinia Komitetu Regionów: Ocena oddziaływania terytorialnego | 13 |
| 2013/C 280/05 | Opinia Komitetu Regionów: Strategia bezpieczeństwa cybernetycznego | 19 |
| 2013/C 280/06 | Opinia Komitetu Regionów: Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne | 27 |
| 2013/C 280/07 | Opinia Komitetu Regionów: Plan działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020 – innowacyjna opieka zdrowotna w XXI wieku | 33 |
| 2013/C 280/08 | Opinia Komitetu Regionów: Uruchomienie wewnętrznego rynku energii | 38 |
| 2013/C 280/09 | Opinia Komitetu Regionów: Przegląd najważniejszych celów UE dotyczących odpadów | 44 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r.

2013/C 280/01

Rezolucja Komitetu Regionów: Priorytety Komitetu Regionów na rok 2014 w kontekście programu prac Komisji Europejskiej

1

2013/C 280/02

Rezolucja Komitetu Regionów: Pogłębienie unii gospodarczej i walutowej

6

OPINIE

Komitet Regionów

102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r.

2013/C 280/03

Opinia Komitetu Regionów: Pracownicy transgraniczni – podsumowanie sytuacji po 20 latach funkcjonowania rynku wewnętrznego: problemy i perspektywy

8

2013/C 280/04

Opinia Komitetu Regionów: Ocena oddziaływania terytorialnego

13

2013/C 280/05

Opinia Komitetu Regionów: Strategia bezpieczeństwa cybernetycznego

19

2013/C 280/06

Opinia Komitetu Regionów: Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne

27

2013/C 280/07

Opinia Komitetu Regionów: Plan działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020 – innowacyjna opieka zdrowotna w XXI wieku

33

2013/C 280/08

Opinia Komitetu Regionów: Uruchomienie wewnętrznego rynku energii

38

2013/C 280/09

Opinia Komitetu Regionów: Przegląd najważniejszych celów UE dotyczących odpadów

44

| | III   Akty przygotowawcze |
| --- | --- |
| | KOMITET REGIONÓW |
| | 102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r. |
| 2013/C 280/10 | Opinia Komitetu Regionów: Zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej | 50 |
| 2013/C 280/11 | Opinia Komitetu Regionów: Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów | 57 |
| 2013/C 280/12 | Opinia Komitetu Regionów: Czysta energia dla transportu | 66 |

III   Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r.

2013/C 280/10

Opinia Komitetu Regionów: Zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej

50

2013/C 280/11

Opinia Komitetu Regionów: Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów

57

2013/C 280/12

Opinia Komitetu Regionów: Czysta energia dla transportu

66

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i opinie

REZOLUCJE

Komitet Regionów

102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r.

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/1

---

Rezolucja Komitetu Regionów: „Priorytety Komitetu Regionów na rok 2014 w kontekście programu prac Komisji Europejskiej”

2013/C 280/01

KOMITET REGIONÓW

| — | uwzględniając komunikat Komisji w sprawie programu prac Komisji na rok 2013 (1); |
| --- | --- |

—

uwzględniając komunikat Komisji w sprawie programu prac Komisji na rok 2013 (1);

| — | uwzględniając swoją rezolucję z 30 listopada 2012 r. „Priorytety Komitetu Regionów na rok 2013 w kontekście programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej (2); |
| --- | --- |

—

uwzględniając swoją rezolucję z 30 listopada 2012 r. „Priorytety Komitetu Regionów na rok 2013 w kontekście programu działalności legislacyjnej i prac Komisji Europejskiej (2);

| — | uwzględniając protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów, podpisany 16 lutego 2012 r.: |
| --- | --- |

—

uwzględniając protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów, podpisany 16 lutego 2012 r.:

Unia w 2014 r.

| 1. | Uważa rok 2014 za przełomowy dla Unii Europejskiej: będzie to rok wyborów do Parlamentu Europejskiego, mianowania nowej Komisji Europejskiej, rozpoczęcia nowego okresu programowania na lata 2014–2020, któremu towarzyszą nowe wieloletnie ramy finansowe, śródokresowego przeglądu strategii „Europa 2020” oraz dalszych prac prowadzących do pogłębienia i sfinalizowania unii gospodarczej i walutowej. |
| --- | --- |

1.

Uważa rok 2014 za przełomowy dla Unii Europejskiej: będzie to rok wyborów do Parlamentu Europejskiego, mianowania nowej Komisji Europejskiej, rozpoczęcia nowego okresu programowania na lata 2014–2020, któremu towarzyszą nowe wieloletnie ramy finansowe, śródokresowego przeglądu strategii „Europa 2020” oraz dalszych prac prowadzących do pogłębienia i sfinalizowania unii gospodarczej i walutowej.

| 2. | Za kluczowe wyzwania, przed którymi stanie UE w 2014 r., uznaje: generowanie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez transformację naszych gospodarek w perspektywie niskoemisyjnej, zrównoważonej przyszłości; umocnienie obywatelstwa UE, zwłaszcza w kluczowym momencie wyborów europejskich, i przywrócenie wiary w projekt integracji europejskiej, by utwierdzić demokratyczną legitymizację UE, co wymaga stałych wysiłków, by bronić kluczowych wartości UE wobec napływu sił populistycznych i antydemokratycznych. |
| --- | --- |

2.

Za kluczowe wyzwania, przed którymi stanie UE w 2014 r., uznaje: generowanie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez transformację naszych gospodarek w perspektywie niskoemisyjnej, zrównoważonej przyszłości; umocnienie obywatelstwa UE, zwłaszcza w kluczowym momencie wyborów europejskich, i przywrócenie wiary w projekt integracji europejskiej, by utwierdzić demokratyczną legitymizację UE, co wymaga stałych wysiłków, by bronić kluczowych wartości UE wobec napływu sił populistycznych i antydemokratycznych.

| 3. | Wyraża obawy, że zbliżający się koniec kadencji może wpłynąć na poziom aktywności Komisji Europejskiej w chwili, gdy w wielu obszarach konieczne są pilne działania. |
| --- | --- |

3.

Wyraża obawy, że zbliżający się koniec kadencji może wpłynąć na poziom aktywności Komisji Europejskiej w chwili, gdy w wielu obszarach konieczne są pilne działania.

| 4. | Przypomina, że w związku z dwudziestą rocznicą swego powstania KR zamierza podjąć refleksję na temat tego, w jaki sposób mógłby umocnić swą rolę instytucjonalną i polityczną. |
| --- | --- |

4.

Przypomina, że w związku z dwudziestą rocznicą swego powstania KR zamierza podjąć refleksję na temat tego, w jaki sposób mógłby umocnić swą rolę instytucjonalną i polityczną.

| 5. | Wnosi, by Komisja Europejska przygotowała sprawozdanie z przebiegu trwających obecnie dyskusji na temat przyszłości Europy obejmującego także wyniki debat z obywatelami przeprowadzonych w ramach Europejskiego Roku Obywateli 2013. Zachęca Komisję Europejską, by w ramach debaty na temat wznowienia więzi z obywatelami rozpoczęła już w 2014 r. prace nad sprawozdaniem ze stosowania rozporządzenia dotyczącego europejskiej inicjatywy obywatelskiej. |
| --- | --- |

5.

Wnosi, by Komisja Europejska przygotowała sprawozdanie z przebiegu trwających obecnie dyskusji na temat przyszłości Europy obejmującego także wyniki debat z obywatelami przeprowadzonych w ramach Europejskiego Roku Obywateli 2013. Zachęca Komisję Europejską, by w ramach debaty na temat wznowienia więzi z obywatelami rozpoczęła już w 2014 r. prace nad sprawozdaniem ze stosowania rozporządzenia dotyczącego europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

Unia gospodarcza i walutowa oraz finanse publiczne

| 6. | Wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia propozycji w sprawie projektu rozporządzenia ustanawiającego jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz w sprawie działań następczych w zakresie zaleceń dotyczących reform strukturalnych w sektorze bankowym. |
| --- | --- |

6.

Wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia propozycji w sprawie projektu rozporządzenia ustanawiającego jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz w sprawie działań następczych w zakresie zaleceń dotyczących reform strukturalnych w sektorze bankowym.

| 7. | Zwraca się do Komisji Europejskiej o przedstawienie wniosku w sprawie przeglądu systemu „trojki”, by zagwarantować demokratyczną kontrolę i odpowiedzialność przed Parlamentem Europejskim. |
| --- | --- |

7.

Zwraca się do Komisji Europejskiej o przedstawienie wniosku w sprawie przeglądu systemu „trojki”, by zagwarantować demokratyczną kontrolę i odpowiedzialność przed Parlamentem Europejskim.

| 8. | Wzywa do ponownego otwarcia negocjacji dotyczących dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów, równolegle do prac związanych z wnioskiem w sprawie dyrektywy ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych. |
| --- | --- |

8.

Wzywa do ponownego otwarcia negocjacji dotyczących dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów, równolegle do prac związanych z wnioskiem w sprawie dyrektywy ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych.

| 9. | Stwierdza pomyślne wprowadzenie obligacji projektowych na rynek w kontekście przeprowadzanej obecnie fazy pilotażowej i wnosi o poszerzenie tej inicjatywy na cały okres obowiązywania kolejnych wieloletnich ram finansowych (2014–2020) oraz na inne niż infrastruktury energetyczne, transportowe i telekomunikacyjne obszary polityki. Proponuje poszerzenie możliwości udziału w nich na małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), tak by regionalne fundusze inwestycyjne skierować właśnie na nie i by umocnić sektor venture capital działający w regionach. |
| --- | --- |

9.

Stwierdza pomyślne wprowadzenie obligacji projektowych na rynek w kontekście przeprowadzanej obecnie fazy pilotażowej i wnosi o poszerzenie tej inicjatywy na cały okres obowiązywania kolejnych wieloletnich ram finansowych (2014–2020) oraz na inne niż infrastruktury energetyczne, transportowe i telekomunikacyjne obszary polityki. Proponuje poszerzenie możliwości udziału w nich na małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), tak by regionalne fundusze inwestycyjne skierować właśnie na nie i by umocnić sektor venture capital działający w regionach.

| 10. | Zachęca Komisję Europejską do dalszego monitorowania – w swym dorocznym sprawozdaniu w sprawie finansów publicznych w unii gospodarczej i walutowej – sytuacji i rozwoju finansów publicznych na poziomie regionalnym i lokalnym. |
| --- | --- |

10.

Zachęca Komisję Europejską do dalszego monitorowania – w swym dorocznym sprawozdaniu w sprawie finansów publicznych w unii gospodarczej i walutowej – sytuacji i rozwoju finansów publicznych na poziomie regionalnym i lokalnym.

Strategia „Europa 2020” i europejski semestr

| 11. | Niezadowalające wyniki dotychczasowej realizacji strategii „Europa 2020” przypisuje nie tylko kryzysowi gospodarczemu i brakowi ambicji ze strony państw członkowskich, ale także niezaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i wdrażanie strategii oraz, bardziej ogólnie, brakowi prawdziwie terytorialnego wymiaru tej strategii. |
| --- | --- |

11.

Niezadowalające wyniki dotychczasowej realizacji strategii „Europa 2020” przypisuje nie tylko kryzysowi gospodarczemu i brakowi ambicji ze strony państw członkowskich, ale także niezaangażowaniu władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i wdrażanie strategii oraz, bardziej ogólnie, brakowi prawdziwie terytorialnego wymiaru tej strategii.

| 12. | Wzywa Komisję do szybkiego przedstawienia ram śródokresowego przeglądu strategii „Europa 2020”, które wykraczałyby poza zapowiedziane przez nią opracowanie metodologii. |
| --- | --- |

12.

Wzywa Komisję do szybkiego przedstawienia ram śródokresowego przeglądu strategii „Europa 2020”, które wykraczałyby poza zapowiedziane przez nią opracowanie metodologii.

| 13. | Przypomina, że stale monitoruje postępy w realizacji wszystkich inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020” i już zajął się śródokresową oceną z punktu widzenia lokalnego i regionalnego. |
| --- | --- |

13.

Przypomina, że stale monitoruje postępy w realizacji wszystkich inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020” i już zajął się śródokresową oceną z punktu widzenia lokalnego i regionalnego.

| 14. | Ubolewa nad tym, że ani w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r., ani w zaleceniach dla poszczególnych krajów nie wspomniano o potrzebie przyjęcia we wdrażaniu strategii „Europa 2020” podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar czy partnerstwa na wielu poziomach, wnosi więc, by Komisja Europejska wywiązała się z obowiązku zapewnienia, by państwa członkowskie nawiązały partnerstwa z władzami lokalnymi i regionalnymi w pracach nad zaprojektowaniem i wdrażaniem krajowych programów reform (KPR). |
| --- | --- |

14.

Ubolewa nad tym, że ani w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2013 r., ani w zaleceniach dla poszczególnych krajów nie wspomniano o potrzebie przyjęcia we wdrażaniu strategii „Europa 2020” podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar czy partnerstwa na wielu poziomach, wnosi więc, by Komisja Europejska wywiązała się z obowiązku zapewnienia, by państwa członkowskie nawiązały partnerstwa z władzami lokalnymi i regionalnymi w pracach nad zaprojektowaniem i wdrażaniem krajowych programów reform (KPR).

Jednolity rynek i polityka przemysłowa

| 15. | Zachęca Komisję Europejską do zidentyfikowania i priorytetowego potraktowania w odniesieniu do funkcjonowania jednolitego rynku tych obszarów polityki, w przypadku których najbardziej prawdopodobne jest, że staną się źródłem nowatorskich pomysłów i przyczynią się do powstania miejsc pracy wysokiej jakości. |
| --- | --- |

15.

Zachęca Komisję Europejską do zidentyfikowania i priorytetowego potraktowania w odniesieniu do funkcjonowania jednolitego rynku tych obszarów polityki, w przypadku których najbardziej prawdopodobne jest, że staną się źródłem nowatorskich pomysłów i przyczynią się do powstania miejsc pracy wysokiej jakości.

| 16. | Zachęca Komisję Europejską do wysunięcia propozycji w sprawie europejskiej polityki przemysłowej jako filara projektu integracji europejskiej i jako polityki, która zostałaby uznana za priorytetową na równi z polityką dotyczącą infrastruktury, rolnictwa i spójności. |
| --- | --- |

16.

Zachęca Komisję Europejską do wysunięcia propozycji w sprawie europejskiej polityki przemysłowej jako filara projektu integracji europejskiej i jako polityki, która zostałaby uznana za priorytetową na równi z polityką dotyczącą infrastruktury, rolnictwa i spójności.

| 17. | Popiera wysuniętą przez Parlament Europejski propozycję ustanowienia grupy sterującej ds. polityki przemysłowej, by zgrupować kompetencje poziomu europejskiego i krajowego oraz władz regionalnych i lokalnych, a także zasoby, które są obecnie rozrzucone między różne poziomy i sektory. |
| --- | --- |

17.

Popiera wysuniętą przez Parlament Europejski propozycję ustanowienia grupy sterującej ds. polityki przemysłowej, by zgrupować kompetencje poziomu europejskiego i krajowego oraz władz regionalnych i lokalnych, a także zasoby, które są obecnie rozrzucone między różne poziomy i sektory.

| 18. | Wzywa Komisję Europejską do formalnego przeprowadzenia konsultacji z KR-em w sprawie opracowania nowych wytycznych odnoszących się do stosowania unijnych zasad dotyczących pomocy państwa. |
| --- | --- |

18.

Wzywa Komisję Europejską do formalnego przeprowadzenia konsultacji z KR-em w sprawie opracowania nowych wytycznych odnoszących się do stosowania unijnych zasad dotyczących pomocy państwa.

| 19. | Zachęca Komisję Europejską do promowania prac nad regionalnymi planami działania na rzecz innowacji obejmującymi także rozwój przemysłu. |
| --- | --- |

19.

Zachęca Komisję Europejską do promowania prac nad regionalnymi planami działania na rzecz innowacji obejmującymi także rozwój przemysłu.

| 20. | Wzywa Komisję Europejską do podjęcia dalszych działań wynikających z komunikatu pt. „Plan działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r.” poprzez przeanalizowanie faktycznych przeszkód, na jakie napotykają młodzi przedsiębiorcy, i zachęca do dalszej wymiany transgranicznej i stwarzania kolejnych możliwości dla tych przedsiębiorców. |
| --- | --- |

20.

Wzywa Komisję Europejską do podjęcia dalszych działań wynikających z komunikatu pt. „Plan działania na rzecz przedsiębiorczości do 2020 r.” poprzez przeanalizowanie faktycznych przeszkód, na jakie napotykają młodzi przedsiębiorcy, i zachęca do dalszej wymiany transgranicznej i stwarzania kolejnych możliwości dla tych przedsiębiorców.

Polityka spójności i transport

| 21. | Ponawia wezwanie, by Komisja Europejska przygotowała białą księgę w sprawie spójności terytorialnej, w której przeanalizowano by powiązania między „Agendą terytorialną 2020” i strategią „Europa 2020” oraz wpływ terytorialny ex-post polityki spójności w latach 2007–2013. |
| --- | --- |

21.

Ponawia wezwanie, by Komisja Europejska przygotowała białą księgę w sprawie spójności terytorialnej, w której przeanalizowano by powiązania między „Agendą terytorialną 2020” i strategią „Europa 2020” oraz wpływ terytorialny ex-post polityki spójności w latach 2007–2013.

| 22. | Wzywa Komisję Europejską do opracowania sprawozdania na temat tego, czy władze lokalne i regionalne zostały w odpowiednim momencie i w zorganizowany sposób zaangażowane w opracowanie umów o partnerstwie i programów operacyjnych na lata 2014–2020, zgodnie z zasadami partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów zawartymi w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów i z kodeksem postępowania w sprawie partnerstwa. |
| --- | --- |

22.

Wzywa Komisję Europejską do opracowania sprawozdania na temat tego, czy władze lokalne i regionalne zostały w odpowiednim momencie i w zorganizowany sposób zaangażowane w opracowanie umów o partnerstwie i programów operacyjnych na lata 2014–2020, zgodnie z zasadami partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów zawartymi w rozporządzeniu w sprawie wspólnych przepisów i z kodeksem postępowania w sprawie partnerstwa.

| 23. | Wzywa Komisję Europejską do opublikowania, jak tylko nowe przepisy zostaną przyjęte, praktycznego i łatwego w użyciu przewodnika dla podmiotów lokalnych na temat możliwości korzystania z nowych funduszy strukturalnych. |
| --- | --- |

23.

Wzywa Komisję Europejską do opublikowania, jak tylko nowe przepisy zostaną przyjęte, praktycznego i łatwego w użyciu przewodnika dla podmiotów lokalnych na temat możliwości korzystania z nowych funduszy strukturalnych.

| 24. | Jeśli chodzi o inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, KR wyraża głębokie zaniepokojenie brakiem wystarczających funduszy na cały następny okres programowania i ich skoncentrowanie na okresie 2014–2015, co stawia pod znakiem zapytania zrównoważony charakter i skuteczność środków. Dlatego wzywa szczególnie do zmiany art. 9f rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych, by usunąć jednoznaczne ograniczenie nowej linii budżetowej przeznaczonej na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych do 3 mld EUR. Jest to niezbędne zwłaszcza dla uniknięcia koncentracji w okresie po 2016 r. wydatków w ramach programów mających kluczowe znaczenie dla spójności, takich jak programy współpracy transgranicznej lub elementy instrumentu „Łącząc Europę”. |
| --- | --- |

24.

Jeśli chodzi o inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, KR wyraża głębokie zaniepokojenie brakiem wystarczających funduszy na cały następny okres programowania i ich skoncentrowanie na okresie 2014–2015, co stawia pod znakiem zapytania zrównoważony charakter i skuteczność środków. Dlatego wzywa szczególnie do zmiany art. 9f rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych, by usunąć jednoznaczne ograniczenie nowej linii budżetowej przeznaczonej na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych do 3 mld EUR. Jest to niezbędne zwłaszcza dla uniknięcia koncentracji w okresie po 2016 r. wydatków w ramach programów mających kluczowe znaczenie dla spójności, takich jak programy współpracy transgranicznej lub elementy instrumentu „Łącząc Europę”.

| 25. | Będzie współpracował z Komisją Europejską nad włączeniem EUWT w polityki unijne, co przewidziano w umowie między obiema instytucjami, i zachęca Komisję Europejską do upowszechniania odwoływania się do EUWT przy wdrażaniu polityki sąsiedztwa. KR zbada możliwości ustanawiania EUWT z krajami partnerskimi objętymi polityką sąsiedztwa w ramach ARLEM-u i CORLEAP-u. |
| --- | --- |

25.

Będzie współpracował z Komisją Europejską nad włączeniem EUWT w polityki unijne, co przewidziano w umowie między obiema instytucjami, i zachęca Komisję Europejską do upowszechniania odwoływania się do EUWT przy wdrażaniu polityki sąsiedztwa. KR zbada możliwości ustanawiania EUWT z krajami partnerskimi objętymi polityką sąsiedztwa w ramach ARLEM-u i CORLEAP-u.

| 26. | Zachęca Komisję Europejską do opracowania komunikatu pt. „Mobilność w regionach napotykających wyzwania geograficzne i demograficzne”. |
| --- | --- |

26.

Zachęca Komisję Europejską do opracowania komunikatu pt. „Mobilność w regionach napotykających wyzwania geograficzne i demograficzne”.

Zatrudnienie i włączenie społeczne, małe i średnie przedsiębiorstwa

| 27. | W kontekście wysokiego poziomu bezrobocia w wielu państwach członkowskich, szczególnie wśród młodzieży, popiera wysiłki na rzecz stworzenia gwarancji dla młodzieży i zachęca Komisję Europejską do dalszych prac w tej dziedzinie i do złożenia w 2014 r. sprawozdania z postępów w tym obszarze. |
| --- | --- |

27.

W kontekście wysokiego poziomu bezrobocia w wielu państwach członkowskich, szczególnie wśród młodzieży, popiera wysiłki na rzecz stworzenia gwarancji dla młodzieży i zachęca Komisję Europejską do dalszych prac w tej dziedzinie i do złożenia w 2014 r. sprawozdania z postępów w tym obszarze.

| 28. | Wzywa Komisję Europejską do zaproponowania „paktu na rzecz inwestycji społecznych”, o co wnosi także Parlament Europejski. |
| --- | --- |

28.

Wzywa Komisję Europejską do zaproponowania „paktu na rzecz inwestycji społecznych”, o co wnosi także Parlament Europejski.

| 29. | Uważa, że konieczna jest większa pewność prawa w działaniach w dziedzinie gospodarki społecznej, i w związku z tym apeluje o ustanowienie statutu europejskiego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że konieczna jest większa pewność prawa w działaniach w dziedzinie gospodarki społecznej, i w związku z tym apeluje o ustanowienie statutu europejskiego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych.

| 30. | Mając na uwadze potencjał MŚP w zakresie tworzenia miejsc pracy na poziomie lokalnym i regionalnym oraz pragnąc pomóc im w przezwyciężaniu uporczywego kryzysu, wzywa Komisję Europejską do większych wysiłków, by zachęcić instytucje finansowe do udzielania pożyczek MŚP i do inwestowania w nie, by zapewnić ich przetrwanie oraz by promować ich wzrost. Dlatego oczekuje propozycji dotyczących nowego „planu inwestycyjnego” uzgodnionego na czerwcowym posiedzeniu Rady Europejskiej i zachęca do nowych inwestycji w otwarty model innowacyjności i nowo zakładane przedsiębiorstwa. |
| --- | --- |

30.

Mając na uwadze potencjał MŚP w zakresie tworzenia miejsc pracy na poziomie lokalnym i regionalnym oraz pragnąc pomóc im w przezwyciężaniu uporczywego kryzysu, wzywa Komisję Europejską do większych wysiłków, by zachęcić instytucje finansowe do udzielania pożyczek MŚP i do inwestowania w nie, by zapewnić ich przetrwanie oraz by promować ich wzrost. Dlatego oczekuje propozycji dotyczących nowego „planu inwestycyjnego” uzgodnionego na czerwcowym posiedzeniu Rady Europejskiej i zachęca do nowych inwestycji w otwarty model innowacyjności i nowo zakładane przedsiębiorstwa.

| 31. | Wzywa Komisję do dalszych wysiłków na rzecz uproszczenia i minimalizowania procedur biurokratycznych dla MŚP w ramach nowego programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), a także do zidentyfikowania – poprzez regularne konsultacje z małymi i średnimi przedsiębiorstwami – tych unijnych praw i obszarów ustawodawstwa, które są dla tych przedsiębiorstw najbardziej uciążliwe (inicjatywa „Top Ten”). |
| --- | --- |

31.

Wzywa Komisję do dalszych wysiłków na rzecz uproszczenia i minimalizowania procedur biurokratycznych dla MŚP w ramach nowego programu sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT), a także do zidentyfikowania – poprzez regularne konsultacje z małymi i średnimi przedsiębiorstwami – tych unijnych praw i obszarów ustawodawstwa, które są dla tych przedsiębiorstw najbardziej uciążliwe (inicjatywa „Top Ten”).

| 32. | Apeluje, by Komisja Europejska opracowała nowe podejście polityczne nastawione na strategie na rzecz przedsiębiorczości i inteligentnej specjalizacji oraz odkrywanie przedsiębiorczości na wszystkich poziomach kształcenia, od szkół podstawowych po szkoły zawodowe i uniwersytety. Należy położyć nacisk na to, jak Europejczycy – lokalni i regionalni przywódcy, przemysłowcy czy przedsiębiorcy rozpoczynający działalność – mogą współdziałać z uczniami szkół podstawowych, tak by ci ostatni mogli już w bardzo wczesnym wieku wykazywać się większą przedsiębiorczością w swym sposobie myślenia i codziennych działaniach. |
| --- | --- |

32.

Apeluje, by Komisja Europejska opracowała nowe podejście polityczne nastawione na strategie na rzecz przedsiębiorczości i inteligentnej specjalizacji oraz odkrywanie przedsiębiorczości na wszystkich poziomach kształcenia, od szkół podstawowych po szkoły zawodowe i uniwersytety. Należy położyć nacisk na to, jak Europejczycy – lokalni i regionalni przywódcy, przemysłowcy czy przedsiębiorcy rozpoczynający działalność – mogą współdziałać z uczniami szkół podstawowych, tak by ci ostatni mogli już w bardzo wczesnym wieku wykazywać się większą przedsiębiorczością w swym sposobie myślenia i codziennych działaniach.

| 33. | Wnosi o to, by Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący informowania pracowników i konsultowania się z nimi, przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nią, zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z 15 stycznia 2013 r. |
| --- | --- |

33.

Wnosi o to, by Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący informowania pracowników i konsultowania się z nimi, przewidywania restrukturyzacji i zarządzania nią, zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z 15 stycznia 2013 r.

| 34. | Apeluje do Komisji Europejskiej o opracowanie sprawozdania na temat wdrażania przez władze krajowe, regionalne i lokalne dyrektywy sprawie opóźnień w płatnościach. |
| --- | --- |

34.

Apeluje do Komisji Europejskiej o opracowanie sprawozdania na temat wdrażania przez władze krajowe, regionalne i lokalne dyrektywy sprawie opóźnień w płatnościach.

Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne

| 35. | Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do dalszego angażowania władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i wdrażanie polityki w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, a zwłaszcza w kwestiach migracji i azylu, stale prowadzonej walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz ochrony ofiar. |
| --- | --- |

35.

Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do dalszego angażowania władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i wdrażanie polityki w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, a zwłaszcza w kwestiach migracji i azylu, stale prowadzonej walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz ochrony ofiar.

| 36. | Potwierdza swe zaangażowanie na rzecz strategicznego partnerstwa zaproponowanego przez Komisję Europejską w 2012 r. w ramach zmienionego europejskiego programu integracji obywateli państw trzecich oraz dialogu politycznego prowadzonego w ramach europejskiego forum integracji. Wzywa Komisję do położenia nacisku na korzystanie z paktów terytorialnych w tym obszarze polityki zgodnie z sugestiami poczynionymi w zmienionym programie integracji. |
| --- | --- |

36.

Potwierdza swe zaangażowanie na rzecz strategicznego partnerstwa zaproponowanego przez Komisję Europejską w 2012 r. w ramach zmienionego europejskiego programu integracji obywateli państw trzecich oraz dialogu politycznego prowadzonego w ramach europejskiego forum integracji. Wzywa Komisję do położenia nacisku na korzystanie z paktów terytorialnych w tym obszarze polityki zgodnie z sugestiami poczynionymi w zmienionym programie integracji.

Rolnictwo i polityka morska

| 37. | Apeluje do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie przeglądu dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych w taki sposób, by „produkcja lokalna” mogła być standardowym kryterium wyboru w przetargach dotyczących dostaw żywności na przykład do szkół, domów opieki i obiektów publicznych (3). |
| --- | --- |

37.

Apeluje do Komisji Europejskiej o przeprowadzenie przeglądu dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych w taki sposób, by „produkcja lokalna” mogła być standardowym kryterium wyboru w przetargach dotyczących dostaw żywności na przykład do szkół, domów opieki i obiektów publicznych (3).

| 38. | Wzywa do szczegółowej oceny wpływu terytorialnego wszystkich wniosków dotyczących zniesienia mechanizmów regulacji rynków rolnych, w tym dwustronnych umów o handlu oraz układów o stowarzyszeniu, oraz do sprawdzenia, czy wnioski te nie są sprzeczne z celem dotyczącym spójności terytorialnej zapisanym w traktacie lizbońskim. |
| --- | --- |

38.

Wzywa do szczegółowej oceny wpływu terytorialnego wszystkich wniosków dotyczących zniesienia mechanizmów regulacji rynków rolnych, w tym dwustronnych umów o handlu oraz układów o stowarzyszeniu, oraz do sprawdzenia, czy wnioski te nie są sprzeczne z celem dotyczącym spójności terytorialnej zapisanym w traktacie lizbońskim.

| 39. | Apeluje, by Komisja Europejska zaproponowała europejską strategię rozwoju obszarów wiejskich, tak by zmienić rozłożenie środków na korzyść obszarów wiejskich, których poziom rozwoju utrzymuje się poniżej średniej wspólnotowej. |
| --- | --- |

39.

Apeluje, by Komisja Europejska zaproponowała europejską strategię rozwoju obszarów wiejskich, tak by zmienić rozłożenie środków na korzyść obszarów wiejskich, których poziom rozwoju utrzymuje się poniżej średniej wspólnotowej.

| 40. | Podkreśla znaczenie rzetelnego wdrażania nowego regionalnego podejścia do procesu decyzyjnego w zreformowanej wspólnej polityce rybołówstwa (WPRyb), tak by decyzje podejmowane były na poziomie basenu morskiego, a nie w ramach obecnego unijnego systemu mikrozarządzania, a zarazem by ściślej zaangażować wszystkie zainteresowane podmioty. Zaniepokojony jest faktem, że Komisja korzysta z aktów delegowanych, gdyż nie należy się nimi posługiwać, nie uwzględniając specyfiki poszczególnych obszarów połowowych i morskich. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla znaczenie rzetelnego wdrażania nowego regionalnego podejścia do procesu decyzyjnego w zreformowanej wspólnej polityce rybołówstwa (WPRyb), tak by decyzje podejmowane były na poziomie basenu morskiego, a nie w ramach obecnego unijnego systemu mikrozarządzania, a zarazem by ściślej zaangażować wszystkie zainteresowane podmioty. Zaniepokojony jest faktem, że Komisja korzysta z aktów delegowanych, gdyż nie należy się nimi posługiwać, nie uwzględniając specyfiki poszczególnych obszarów połowowych i morskich.

Środowisko i energia

| 41. | Przypomina, że przejście na dostawy energii ze źródeł odnawialnych ma do odegrania kluczową rolę w polityce klimatycznej i energetycznej UE. Wzywa zatem Komisję Europejską, by zaproponowała prawnie wiążące podniesienie celu dotyczącego energii ze źródeł odnawialnych w odniesieniu do 2030 r. oraz by zwiększyła cele pośrednie w odniesieniu do 2040 r., tak by w 2050 r. udział energii ze źródeł odnawialnych wynosił 100 %. |
| --- | --- |

41.

Przypomina, że przejście na dostawy energii ze źródeł odnawialnych ma do odegrania kluczową rolę w polityce klimatycznej i energetycznej UE. Wzywa zatem Komisję Europejską, by zaproponowała prawnie wiążące podniesienie celu dotyczącego energii ze źródeł odnawialnych w odniesieniu do 2030 r. oraz by zwiększyła cele pośrednie w odniesieniu do 2040 r., tak by w 2050 r. udział energii ze źródeł odnawialnych wynosił 100 %.

| 42. | Zwraca się do Komisji o rozpoczęcie w 2014 r. dalszych inicjatyw w ramach Planu działania na rzecz zasobooszczędnej Europy (4), takich jak wyznaczenie – obok podstawowego wskaźnika wydajności zasobów służącego oszacowaniu postępu w osiąganiu głównego celu Planu działania, jakim jest poprawa wyniku ekonomicznego przy jednoczesnym zmniejszeniu presji na zasoby naturalne – uzupełniających wskaźników efektywnej gospodarki zasobami oraz nowego wiodącego wskaźnika kapitału naturalnego i skutków, jakie niesie dla środowiska wykorzystywanie zasobów. Chodzi tu także o dalszą realizację w oparciu o wymienione wskaźniki celu, którym jest prowadzenie ciągłego i wymagającego niewielkich nakładów pomiaru poprawy efektywności wykorzystania zasobów. Ponownie wzywa Komisję do postępu w działaniach dotyczących obowiązkowych celów dla ekologicznych zamówień publicznych, z uwzględnieniem faktu, że istnieją także inne ważne czynniki, które trzeba brać pod uwagę w zamówieniach publicznych (5). |
| --- | --- |

42.

Zwraca się do Komisji o rozpoczęcie w 2014 r. dalszych inicjatyw w ramach Planu działania na rzecz zasobooszczędnej Europy (4), takich jak wyznaczenie – obok podstawowego wskaźnika wydajności zasobów służącego oszacowaniu postępu w osiąganiu głównego celu Planu działania, jakim jest poprawa wyniku ekonomicznego przy jednoczesnym zmniejszeniu presji na zasoby naturalne – uzupełniających wskaźników efektywnej gospodarki zasobami oraz nowego wiodącego wskaźnika kapitału naturalnego i skutków, jakie niesie dla środowiska wykorzystywanie zasobów. Chodzi tu także o dalszą realizację w oparciu o wymienione wskaźniki celu, którym jest prowadzenie ciągłego i wymagającego niewielkich nakładów pomiaru poprawy efektywności wykorzystania zasobów. Ponownie wzywa Komisję do postępu w działaniach dotyczących obowiązkowych celów dla ekologicznych zamówień publicznych, z uwzględnieniem faktu, że istnieją także inne ważne czynniki, które trzeba brać pod uwagę w zamówieniach publicznych (5).

| 43. | Apeluje do Komisji o zapewnienie odpowiedniego uwzględnienia – w planowanym na 2014 r. przeglądzie wspólnotowych przepisów dotyczących odpadów oraz celów w zakresie zapobiegania, ponownego wykorzystania, recyklingu i odzyskiwania oraz odchodzenia od składowania odpadów – opinii perspektywicznej KR-u na ten temat, przygotowanej na wniosek Komisji. Przegląd powinien uwzględniać szczytne cele wytyczone w Planie działania na rzecz zasobooszczędnej Europy, kładąc tym samym podwaliny pod gospodarkę opartą na ponownym wykorzystaniu i recyklingu, praktycznie pozbawioną odpadów resztkowych. Wzywa do poświęcenia szczególnej uwagi w przeglądzie kwestii odpadów z tworzyw sztucznych. |
| --- | --- |

43.

Apeluje do Komisji o zapewnienie odpowiedniego uwzględnienia – w planowanym na 2014 r. przeglądzie wspólnotowych przepisów dotyczących odpadów oraz celów w zakresie zapobiegania, ponownego wykorzystania, recyklingu i odzyskiwania oraz odchodzenia od składowania odpadów – opinii perspektywicznej KR-u na ten temat, przygotowanej na wniosek Komisji. Przegląd powinien uwzględniać szczytne cele wytyczone w Planie działania na rzecz zasobooszczędnej Europy, kładąc tym samym podwaliny pod gospodarkę opartą na ponownym wykorzystaniu i recyklingu, praktycznie pozbawioną odpadów resztkowych. Wzywa do poświęcenia szczególnej uwagi w przeglądzie kwestii odpadów z tworzyw sztucznych.

| 44. | W ramach dalszych działań w związku z zieloną księgą wzywa Komisję do przygotowania nowych, ambitnych ram polityki energetycznej i polityki ochrony klimatu na okres do 2030 r. Ramy te powinny w szczególności zapewnić wyższe stawki współfinansowania przez UE projektów infrastrukturalnych, które wspierają cele dotyczące zmiany klimatu oraz posiadają istotne powiązania z klimatem. |
| --- | --- |

44.

W ramach dalszych działań w związku z zieloną księgą wzywa Komisję do przygotowania nowych, ambitnych ram polityki energetycznej i polityki ochrony klimatu na okres do 2030 r. Ramy te powinny w szczególności zapewnić wyższe stawki współfinansowania przez UE projektów infrastrukturalnych, które wspierają cele dotyczące zmiany klimatu oraz posiadają istotne powiązania z klimatem.

| 45. | Apeluje, by Komisja sporządziła strategię dotyczącą ubóstwa energetycznego wraz z towarzyszącymi jej odpowiednimi propozycjami, obejmującymi także ogólnounijną definicję ubóstwa energetycznego. |
| --- | --- |

45.

Apeluje, by Komisja sporządziła strategię dotyczącą ubóstwa energetycznego wraz z towarzyszącymi jej odpowiednimi propozycjami, obejmującymi także ogólnounijną definicję ubóstwa energetycznego.

| 46. | Wzywa Komisję do włożenia wszelkich wysiłków w propagowanie efektywności energetycznej i przedstawienie wiążących krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej, wraz z dokładną oceną wpływu na budżet oraz pakietem środków finansowych. Przypomina, że wdrażanie polityki w tej dziedzinie powinno odbywać się z przestrzeganiem zasady partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów. |
| --- | --- |

46.

Wzywa Komisję do włożenia wszelkich wysiłków w propagowanie efektywności energetycznej i przedstawienie wiążących krajowych celów w zakresie efektywności energetycznej, wraz z dokładną oceną wpływu na budżet oraz pakietem środków finansowych. Przypomina, że wdrażanie polityki w tej dziedzinie powinno odbywać się z przestrzeganiem zasady partnerstwa i wielopoziomowego sprawowania rządów.

Pomocniczość, ocena skutków i lepsze stanowienie prawa

| 47. | Wzywa Komisję do rozpoczęcia i zakończenia kilku ocen rozważanych w strategii na rzecz lepszych uregulowań prawnych, a zwłaszcza programu sprawności i wydajności regulacyjnej REFIT, oraz przypomina o wyrażonej już gotowości swojego udziału w tym za pośrednictwem sieci konsultacyjnych. |
| --- | --- |

47.

Wzywa Komisję do rozpoczęcia i zakończenia kilku ocen rozważanych w strategii na rzecz lepszych uregulowań prawnych, a zwłaszcza programu sprawności i wydajności regulacyjnej REFIT, oraz przypomina o wyrażonej już gotowości swojego udziału w tym za pośrednictwem sieci konsultacyjnych.

| 48. | Domaga się, aby Komisja zapewniła w niektórych obszarach polityki operacyjność ocen oddziaływania terytorialnego i ich obowiązkowy charakter. Przypomina o swojej chęci ścisłej współpracy z Komisją w tej dziedzinie i sugeruje, by Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej stała się punktem kompleksowej obsługi dla ocen oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

48.

Domaga się, aby Komisja zapewniła w niektórych obszarach polityki operacyjność ocen oddziaływania terytorialnego i ich obowiązkowy charakter. Przypomina o swojej chęci ścisłej współpracy z Komisją w tej dziedzinie i sugeruje, by Dyrekcja Generalna ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej stała się punktem kompleksowej obsługi dla ocen oddziaływania terytorialnego.

| 49. | Zachęca Komisję do przesłania Komitetowi propozycji dotyczących współpracy w kwestiach związanych z zasięganiem opinii regionów i władz lokalnych na etapie przedlegislacyjnym (art. 2 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności) oraz z przestrzeganiem zasad pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

49.

Zachęca Komisję do przesłania Komitetowi propozycji dotyczących współpracy w kwestiach związanych z zasięganiem opinii regionów i władz lokalnych na etapie przedlegislacyjnym (art. 2 Protokołu w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności) oraz z przestrzeganiem zasad pomocniczości i proporcjonalności.

Kultura, innowacje i turystyka

| 50. | Wzywa Komisję do usprawnienia ram regulacyjnych sektora kultury i sektora kreatywnego, a jednocześnie do zwrócenia szczególnej uwagi na uproszczenie i dostęp do finansowania. Kultura i twórczość powinny zostać lepiej zintegrowane ze strategią „Europa 2020”. |
| --- | --- |

50.

Wzywa Komisję do usprawnienia ram regulacyjnych sektora kultury i sektora kreatywnego, a jednocześnie do zwrócenia szczególnej uwagi na uproszczenie i dostęp do finansowania. Kultura i twórczość powinny zostać lepiej zintegrowane ze strategią „Europa 2020”.

| 51. | W związku z pakietem dotyczącym inwestycji w innowacje wzywa Komisję Europejską do jasnego zdefiniowania i podkreślenia roli władz lokalnych i regionalnych w programach i projektach dotyczących partnerstw publiczno-prywatnych (PPP). Regiony i miasta są kluczowymi podmiotami w tworzeniu właściwych warunków ramowych dla otoczenia sprzyjającego innowacji. Jako pośrednicy skupiają one na swym terytorium głównych uczestników trójkąta innowacji: przedstawicieli środowisk akademickich, uniwersytetów, ośrodków badawczych, przemysłu i przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

51.

W związku z pakietem dotyczącym inwestycji w innowacje wzywa Komisję Europejską do jasnego zdefiniowania i podkreślenia roli władz lokalnych i regionalnych w programach i projektach dotyczących partnerstw publiczno-prywatnych (PPP). Regiony i miasta są kluczowymi podmiotami w tworzeniu właściwych warunków ramowych dla otoczenia sprzyjającego innowacji. Jako pośrednicy skupiają one na swym terytorium głównych uczestników trójkąta innowacji: przedstawicieli środowisk akademickich, uniwersytetów, ośrodków badawczych, przemysłu i przedsiębiorstw.

| 52. | Podkreśla potrzebę przygotowania komunikatu w sprawie strategii na rzecz zrównoważonej i konkurencyjnej branży turystyki kulturalnej jako szansy na wspieranie nowych miejsc pracy oraz pobudzanie gospodarki lokalnej i regionalnej. Taka strategia mogłaby zapewnić wspólne ramy propagowania i finansowania architektonicznego, etnograficznego i przemysłowego dziedzictwa regionów europejskich. |
| --- | --- |

52.

Podkreśla potrzebę przygotowania komunikatu w sprawie strategii na rzecz zrównoważonej i konkurencyjnej branży turystyki kulturalnej jako szansy na wspieranie nowych miejsc pracy oraz pobudzanie gospodarki lokalnej i regionalnej. Taka strategia mogłaby zapewnić wspólne ramy propagowania i finansowania architektonicznego, etnograficznego i przemysłowego dziedzictwa regionów europejskich.

Globalny wymiar Europy

| 53. | Odnotowuje zamiar Komisji pogłębienia współpracy z KR-em i wzmocnienia tym samym wymiaru lokalnego i regionalnego w procesie rozszerzenia. Wzywa do odzwierciedlenia tego aspektu w rocznych sprawozdaniach z postępów przygotowań do rozszerzenia. |
| --- | --- |

53.

Odnotowuje zamiar Komisji pogłębienia współpracy z KR-em i wzmocnienia tym samym wymiaru lokalnego i regionalnego w procesie rozszerzenia. Wzywa do odzwierciedlenia tego aspektu w rocznych sprawozdaniach z postępów przygotowań do rozszerzenia.

| 54. | Zachęca Komisję do dalszego zbadania możliwości rozszerzenia instrumentu na rzecz demokracji lokalnej (LAF) na władze lokalne w państwach Partnerstwa Wschodniego i Euromedu. |
| --- | --- |

54.

Zachęca Komisję do dalszego zbadania możliwości rozszerzenia instrumentu na rzecz demokracji lokalnej (LAF) na władze lokalne w państwach Partnerstwa Wschodniego i Euromedu.

| 55. | Wzywa Komisję i Radę do utrzymania zasady „więcej za więcej” w nowym planie działania dotyczącym Partnerstwa Wschodniego. Inicjatywę tę należy postrzegać raczej jako instrument umożliwiający zarówno zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w jej realizację, jak i wykorzystanie potencjału Unii Europejskiej w zakresie stymulowania przemian. |
| --- | --- |

55.

Wzywa Komisję i Radę do utrzymania zasady „więcej za więcej” w nowym planie działania dotyczącym Partnerstwa Wschodniego. Inicjatywę tę należy postrzegać raczej jako instrument umożliwiający zarówno zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w jej realizację, jak i wykorzystanie potencjału Unii Europejskiej w zakresie stymulowania przemian.

| 56. | W kontekście współpracy w ramach Euromedu z zadowoleniem przyjmuje położenie nacisku na rozwój regionalny i oczekuje włączenia ARLEM-u w tzw. pilotażowe projekty rozwoju regionalnego. |
| --- | --- |

56.

W kontekście współpracy w ramach Euromedu z zadowoleniem przyjmuje położenie nacisku na rozwój regionalny i oczekuje włączenia ARLEM-u w tzw. pilotażowe projekty rozwoju regionalnego.

| 57. | Przypomina o swoim pełnym poparciu dla ogłoszenia roku 2015 Europejskim Rokiem Rozwoju, aby zapewnić kontynuację działań związanych z milenijnymi celami rozwoju. Z zadowoleniem przyjmuje refleksję Komisji Europejskiej na temat przyszłego globalnego podejścia do rozwoju i wzywa Komisję do obrony nadrzędnych ram milenijnych celów rozwoju po 2015 r. obejmujących trzy wymiaru zrównoważonego rozwoju, a mianowicie gospodarczy, społeczny i ekologiczny. |
| --- | --- |

57.

Przypomina o swoim pełnym poparciu dla ogłoszenia roku 2015 Europejskim Rokiem Rozwoju, aby zapewnić kontynuację działań związanych z milenijnymi celami rozwoju. Z zadowoleniem przyjmuje refleksję Komisji Europejskiej na temat przyszłego globalnego podejścia do rozwoju i wzywa Komisję do obrony nadrzędnych ram milenijnych celów rozwoju po 2015 r. obejmujących trzy wymiaru zrównoważonego rozwoju, a mianowicie gospodarczy, społeczny i ekologiczny.

| 58. | Ma nadzieję, że jego zalecenia zostaną odpowiednio uwzględnione w procesie przygotowywania programu prac Komisji na 2014 r. i zobowiązuje przewodniczącego Komitetu do przedłożenia niniejszej rezolucji przewodniczącym Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej oraz litewskiej prezydencji w Radzie UE oraz przyszłym prezydencjom: greckiej i włoskiej. |
| --- | --- |

58.

Ma nadzieję, że jego zalecenia zostaną odpowiednio uwzględnione w procesie przygotowywania programu prac Komisji na 2014 r. i zobowiązuje przewodniczącego Komitetu do przedłożenia niniejszej rezolucji przewodniczącym Komisji Europejskiej, Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej oraz litewskiej prezydencji w Radzie UE oraz przyszłym prezydencjom: greckiej i włoskiej.

Bruksela, 4 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  COM(2012) 629 final.

1

(2)  CdR 2204/2012.

2

(3)  Zob. CdR 341/2010.

3

(4)  COM(2011) 571 final.

4

(5)  Zob. CdR 140/2011 fin.

5

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/6 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/6

---

Rezolucja Komitetu Regionów: „Pogłębienie unii gospodarczej i walutowej”

2013/C 280/02

KOMITET REGIONÓW

| — | uwzględniając rezolucję KR-u z 1 lutego 2013 r. w sprawie stabilnej przyszłości unii gospodarczej i walutowej (UGW) (1); |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję KR-u z 1 lutego 2013 r. w sprawie stabilnej przyszłości unii gospodarczej i walutowej (UGW) (1);

| — | uwzględniając dwa komunikaty Komisji: „Koordynacja ex ante planów zasadniczych reform polityki gospodarczej” (COM(2013) 166 final) oraz „Wprowadzenie instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności” (COM(2013) 165 final), opublikowane 20 marca 2013 r.; |
| --- | --- |

—

uwzględniając dwa komunikaty Komisji: „Koordynacja ex ante planów zasadniczych reform polityki gospodarczej” (COM(2013) 166 final) oraz „Wprowadzenie instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności” (COM(2013) 165 final), opublikowane 20 marca 2013 r.;

| — | uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z 23 maja 2013 r. w sprawie przyszłych wniosków ustawodawczych dotyczących unii gospodarczej i walutowej (UGW): odpowiedź na komunikaty Komisji (2013/2609(RSP)); |
| --- | --- |

—

uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z 23 maja 2013 r. w sprawie przyszłych wniosków ustawodawczych dotyczących unii gospodarczej i walutowej (UGW): odpowiedź na komunikaty Komisji (2013/2609(RSP));

| — | uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 27–28 czerwca 2013 r.; |
| --- | --- |

—

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 27–28 czerwca 2013 r.;

| — | uwzględniając zasady pomocniczości i proporcjonalności; |
| --- | --- |

—

uwzględniając zasady pomocniczości i proporcjonalności;

Uwagi ogólne

| — | Przypomina zasady i cele unii gospodarczej i walutowej zamieszczone w art. 3 i 120 TFUE. |
| --- | --- |

—

Przypomina zasady i cele unii gospodarczej i walutowej zamieszczone w art. 3 i 120 TFUE.

| — | Podkreśla, że wdrażanie zatwierdzonych już środków musi mieć pierwszeństwo przed wszelkimi nowymi wnioskami i zgadza się z Parlamentem Europejskim, że wszelki dalsze wnioski ustawodawcze muszą wykazywać wyraźną wartość dodaną w stosunku do istniejących instrumentów. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że wdrażanie zatwierdzonych już środków musi mieć pierwszeństwo przed wszelkimi nowymi wnioskami i zgadza się z Parlamentem Europejskim, że wszelki dalsze wnioski ustawodawcze muszą wykazywać wyraźną wartość dodaną w stosunku do istniejących instrumentów.

| — | Podkreśla, że przy podejmowaniu wszelkich decyzji dotyczących rozwoju UGW należy w pełni uznawać i wzmacniać tam, gdzie to możliwe, rolę władz lokalnych i regionalnych we wzmacnianiu gospodarki i ułatwianiu wzrostu i zatrudnienia. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że przy podejmowaniu wszelkich decyzji dotyczących rozwoju UGW należy w pełni uznawać i wzmacniać tam, gdzie to możliwe, rolę władz lokalnych i regionalnych we wzmacnianiu gospodarki i ułatwianiu wzrostu i zatrudnienia.

| — | Uważa, że proponowany jednolity mechanizm nadzorczy z centralną rolą EBC oraz zmiana roli EUNB stanowią krok naprzód ku większej przejrzystości i większej demokratycznej rozliczalności. |
| --- | --- |

—

Uważa, że proponowany jednolity mechanizm nadzorczy z centralną rolą EBC oraz zmiana roli EUNB stanowią krok naprzód ku większej przejrzystości i większej demokratycznej rozliczalności.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem apel wystosowany przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 27–28 czerwca 2013 r., by Komisja Europejska jak najszybciej przedstawiła propozycje dotyczące projektu rozporządzenia ustanawiającego jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków. Popiera zamiar przyjęcia odpowiedniego ustawodawstwa przed końcem obecnej kadencji. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem apel wystosowany przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 27–28 czerwca 2013 r., by Komisja Europejska jak najszybciej przedstawiła propozycje dotyczące projektu rozporządzenia ustanawiającego jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków. Popiera zamiar przyjęcia odpowiedniego ustawodawstwa przed końcem obecnej kadencji.

Koordynacja ex ante planów zasadniczych reform polityki gospodarczej

| — | Oczekuje, że Komisja Europejska we wniosku dotyczącym koordynacji ex ante, który ma zostać opublikowany jesienią 2013 r., jasno określi różnicę między tą koordynacją a innymi instrumentami i mechanizmami – już stosowanymi (jak europejski semestr) lub planowanymi (jak instrument na rzecz konwergencji i konkurencyjności, zob. niżej). |
| --- | --- |

—

Oczekuje, że Komisja Europejska we wniosku dotyczącym koordynacji ex ante, który ma zostać opublikowany jesienią 2013 r., jasno określi różnicę między tą koordynacją a innymi instrumentami i mechanizmami – już stosowanymi (jak europejski semestr) lub planowanymi (jak instrument na rzecz konwergencji i konkurencyjności, zob. niżej).

| — | Podkreśla, że proponowana przez Komisję Europejską koordynacja ex ante planów najważniejszych reform polityki gospodarczej, w którą zaangażowane są tylko Komisja i Rada Ministrów, musi zostać uzupełniona o europejskie i krajowe środki, które zagwarantują, że odbędą się odpowiednie konsultacje z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi i że władze te będą odpowiednio informowane. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że proponowana przez Komisję Europejską koordynacja ex ante planów najważniejszych reform polityki gospodarczej, w którą zaangażowane są tylko Komisja i Rada Ministrów, musi zostać uzupełniona o europejskie i krajowe środki, które zagwarantują, że odbędą się odpowiednie konsultacje z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi i że władze te będą odpowiednio informowane.

| — | Apeluje do Komisji Europejskiej i państw członkowskich, by podejmując koordynację ex ante zasadniczych reform gospodarczych w UE, zwróciły szczególną uwagę na regionalne skutki uboczne oraz ich ewentualny wpływ na stabilność finansów publicznych i na spójność terytorialną. |
| --- | --- |

—

Apeluje do Komisji Europejskiej i państw członkowskich, by podejmując koordynację ex ante zasadniczych reform gospodarczych w UE, zwróciły szczególną uwagę na regionalne skutki uboczne oraz ich ewentualny wpływ na stabilność finansów publicznych i na spójność terytorialną.

| — | Podkreśla, że z uwagi na silny związek między ustaleniami umownymi a planowanym procesem koordynacji ex ante, powinien także istnieć silny związek między zarządzaniem i demokratyczną rozliczalnością tych dwóch procesów. Z tego względu proponuje, by w przypadku, gdy w grę wchodziłyby regionalne skutki uboczne, zapewnić zaangażowanie Komitetu Regionów i zainteresowanych władz regionalnych w proces dialogu gospodarczego na szczeblu UE. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że z uwagi na silny związek między ustaleniami umownymi a planowanym procesem koordynacji ex ante, powinien także istnieć silny związek między zarządzaniem i demokratyczną rozliczalnością tych dwóch procesów. Z tego względu proponuje, by w przypadku, gdy w grę wchodziłyby regionalne skutki uboczne, zapewnić zaangażowanie Komitetu Regionów i zainteresowanych władz regionalnych w proces dialogu gospodarczego na szczeblu UE.

| — | Zgadza się z tym, że koordynacja ex ante powinna dotyczyć tylko krajowych planów zasadniczych reform gospodarczych; podkreśla, że należy nią objąć również reformy systemów zabezpieczenia społecznego, jako że mogą mieć one istotne skutki w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

—

Zgadza się z tym, że koordynacja ex ante powinna dotyczyć tylko krajowych planów zasadniczych reform gospodarczych; podkreśla, że należy nią objąć również reformy systemów zabezpieczenia społecznego, jako że mogą mieć one istotne skutki w państwach członkowskich.

| — | Ubolewa, że jeśli chodzi o filar UGW związany z demokratyczną legitymacją i rozliczalnością, poczyniono tylko niewielkie konkretne postępy, by uniknąć zakwestionowania całego procesu w przypadkach, w których byłby on postrzegany jako ingerencja Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich w decyzje, które w przeszłości zazwyczaj były podejmowane na poziomie krajowym, a nawet regionalnym. |
| --- | --- |

—

Ubolewa, że jeśli chodzi o filar UGW związany z demokratyczną legitymacją i rozliczalnością, poczyniono tylko niewielkie konkretne postępy, by uniknąć zakwestionowania całego procesu w przypadkach, w których byłby on postrzegany jako ingerencja Komisji Europejskiej i innych państw członkowskich w decyzje, które w przeszłości zazwyczaj były podejmowane na poziomie krajowym, a nawet regionalnym.

Wprowadzenie instrumentu na rzecz konwergencji i konkurencyjności

| — | Ponownie wyraża swoje przekonanie, że do osiągnięcia głębokiej i faktycznej UGW konieczna jest zdolność fiskalna, i zgadza się z tym, że proponowany instrument może przynieść cenny postęp w tym kierunku. |
| --- | --- |

—

Ponownie wyraża swoje przekonanie, że do osiągnięcia głębokiej i faktycznej UGW konieczna jest zdolność fiskalna, i zgadza się z tym, że proponowany instrument może przynieść cenny postęp w tym kierunku.

| — | Uważa, że nowy instrument powinien stanowić uzupełnienie instrumentów polityki spójności, dlatego wyraża zastrzeżenia co do nazwy tego nowego instrumentu, jako że zbieżność między terminami „konwergencja” i „spójność” może sugerować pokrywanie się ich zakresów. |
| --- | --- |

—

Uważa, że nowy instrument powinien stanowić uzupełnienie instrumentów polityki spójności, dlatego wyraża zastrzeżenia co do nazwy tego nowego instrumentu, jako że zbieżność między terminami „konwergencja” i „spójność” może sugerować pokrywanie się ich zakresów.

| — | Przyjmuje z zadowoleniem ustanowienie mechanizmu silniejszej koordynacji i wzmocnienia polityki strukturalnej, opartego na ustaleniach umownych między państwami członkowskimi a instytucjami UE. Podkreśla, że takie ustalenia powinny podlegać wspólnym decyzjom i wdrażaniu, dlatego wnosi, by władze lokalne i regionalne były włączane w opracowanie ustaleń umownych, z należytym poszanowaniem prawa krajowego. Instrument ten powinien być jednak także otwarty, na zasadzie dobrowolności, dla państw członkowskich spoza strefy euro. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem ustanowienie mechanizmu silniejszej koordynacji i wzmocnienia polityki strukturalnej, opartego na ustaleniach umownych między państwami członkowskimi a instytucjami UE. Podkreśla, że takie ustalenia powinny podlegać wspólnym decyzjom i wdrażaniu, dlatego wnosi, by władze lokalne i regionalne były włączane w opracowanie ustaleń umownych, z należytym poszanowaniem prawa krajowego. Instrument ten powinien być jednak także otwarty, na zasadzie dobrowolności, dla państw członkowskich spoza strefy euro.

| — | Wyraża zaniepokojenie, że ustalenia umowne w takiej formie, w jakiej są obecnie proponowane w komunikacie Komisji, w jeszcze większym stopniu obciążą i tak złożony już proces zarządzania, wynikający z nowego ustawodawstwa w dziedzinie nadzoru gospodarczego (krajowe programy reform, zalecenia dla poszczególnych krajów i związane z tym sankcje) oraz zreformowanej polityki spójności (umowy o partnerstwie, programy operacyjne i związane z tym uwarunkowania ex ante). |
| --- | --- |

—

Wyraża zaniepokojenie, że ustalenia umowne w takiej formie, w jakiej są obecnie proponowane w komunikacie Komisji, w jeszcze większym stopniu obciążą i tak złożony już proces zarządzania, wynikający z nowego ustawodawstwa w dziedzinie nadzoru gospodarczego (krajowe programy reform, zalecenia dla poszczególnych krajów i związane z tym sankcje) oraz zreformowanej polityki spójności (umowy o partnerstwie, programy operacyjne i związane z tym uwarunkowania ex ante).

| — | Uważa, że reformy strukturalne to długotrwałe procesy wymagające wieloletniego programowania, zatem podaje w wątpliwość konieczność ustalenia powiązania między uruchomieniem tego nowego instrumentu a europejskim semestrem. |
| --- | --- |

—

Uważa, że reformy strukturalne to długotrwałe procesy wymagające wieloletniego programowania, zatem podaje w wątpliwość konieczność ustalenia powiązania między uruchomieniem tego nowego instrumentu a europejskim semestrem.

| — | Wzywa do tego, by ustalenia umowne opierały się na metodzie wspólnotowej z pełnym włączeniem Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych. |
| --- | --- |

—

Wzywa do tego, by ustalenia umowne opierały się na metodzie wspólnotowej z pełnym włączeniem Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych.

| — | Zgadza się z tym, że UE powinna przyjąć konstruktywne podejście do reform strukturalnych na poziomie krajowym, w wyważony sposób stosując zachęty i sankcje. |
| --- | --- |

—

Zgadza się z tym, że UE powinna przyjąć konstruktywne podejście do reform strukturalnych na poziomie krajowym, w wyważony sposób stosując zachęty i sankcje.

| — | Zauważa, że władze lokalne i regionalne mają bezpośrednie kompetencje w dziedzinach, których dotyczą reformy strukturalne, więc powinny być zaangażowane w projektowanie i wdrażanie ustaleń umownych. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że władze lokalne i regionalne mają bezpośrednie kompetencje w dziedzinach, których dotyczą reformy strukturalne, więc powinny być zaangażowane w projektowanie i wdrażanie ustaleń umownych.

| — | Podkreśla, że w związku z powyższym wspomniane programowanie wieloletnie oraz jego wdrażanie powinno być oparte na skutecznym wielopoziomowym sprawowaniu rządów z udziałem władz lokalnych i regionalnych oraz z poszanowaniem ich kompetencji. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że w związku z powyższym wspomniane programowanie wieloletnie oraz jego wdrażanie powinno być oparte na skutecznym wielopoziomowym sprawowaniu rządów z udziałem władz lokalnych i regionalnych oraz z poszanowaniem ich kompetencji.

Społeczny wymiar UGW

| — | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 27–28 czerwca 2013 r. uznała konieczność wzmocnienia wymiaru społecznego UGW. W tym kontekście ponownie wyraża swoje poparcie dla apelu Parlamentu Europejskiego do państw członkowskich o rozważenie podpisania paktu na rzecz inwestycji społecznych, w którym wytyczono by cele inwestycyjne dla inwestycji społecznych na poziomie krajowym, po to by zrealizować cele strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, polityki społecznej i kształcenia. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 27–28 czerwca 2013 r. uznała konieczność wzmocnienia wymiaru społecznego UGW. W tym kontekście ponownie wyraża swoje poparcie dla apelu Parlamentu Europejskiego do państw członkowskich o rozważenie podpisania paktu na rzecz inwestycji społecznych, w którym wytyczono by cele inwestycyjne dla inwestycji społecznych na poziomie krajowym, po to by zrealizować cele strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia, polityki społecznej i kształcenia.

Bruksela, 4 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  CdR 2494/2012 fin.

1

---

OPINIE

Komitet Regionów

102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r.

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/8 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/8

---

Opinia Komitetu Regionów: „Pracownicy transgraniczni – podsumowanie sytuacji po 20 latach funkcjonowania rynku wewnętrznego: problemy i perspektywy”

2013/C 280/03

KOMITET REGIONÓW

| — | Zwraca uwagę na brak wiarygodnych danych statystycznych dotyczących pracowników transgranicznych. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na brak wiarygodnych danych statystycznych dotyczących pracowników transgranicznych.

| — | Nalega, by artykuł 5 dyrektywy w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników (COM(2013) 236) zmienić w taki sposób, aby państwa członkowskie mogły również wyznaczać struktury transregionalne, których zadaniem będzie promowanie, analiza, monitorowanie i wspieranie równego traktowania wszystkich pracowników i członków ich rodzin. |
| --- | --- |

—

Nalega, by artykuł 5 dyrektywy w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników (COM(2013) 236) zmienić w taki sposób, aby państwa członkowskie mogły również wyznaczać struktury transregionalne, których zadaniem będzie promowanie, analiza, monitorowanie i wspieranie równego traktowania wszystkich pracowników i członków ich rodzin.

| — | Podkreśla, że krajowe struktury koordynujące EURES (które będą tworzone od 2015 r.) powinny systematycznie podejmować bliską współpracę z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że krajowe struktury koordynujące EURES (które będą tworzone od 2015 r.) powinny systematycznie podejmować bliską współpracę z władzami lokalnymi i regionalnymi.

| — | Zwraca też uwagę na zasadniczą rolę transregionalnych struktur doradczych i eksperckich. |
| --- | --- |

—

Zwraca też uwagę na zasadniczą rolę transregionalnych struktur doradczych i eksperckich.

| — | Wyraża ubolewanie, że brak koordynacji w dziedzinie uregulowań dotyczących płacy minimalnej pociąga za sobą – szczególnie w regionach granicznych – ryzyko outsourcingu sektorów i usług pracochłonnych oraz dumpingu społecznego. |
| --- | --- |

—

Wyraża ubolewanie, że brak koordynacji w dziedzinie uregulowań dotyczących płacy minimalnej pociąga za sobą – szczególnie w regionach granicznych – ryzyko outsourcingu sektorów i usług pracochłonnych oraz dumpingu społecznego.

| Sprawozdawca | Karl-Heinz LAMBERTZ (BE/PSE), premier Wspólnoty Niemieckojęzycznej Belgii |
| --- | --- |

Sprawozdawca

Karl-Heinz LAMBERTZ (BE/PSE), premier Wspólnoty Niemieckojęzycznej Belgii

Dokument źródłowy

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Transgraniczna mobilność pracowników i jej znaczenie dla strategii „Europa 2020”

| 1. | Przypomina, że w strategii „Europa 2020” podkreśla się zarówno pozytywny wpływ mobilności na integrację europejskiego rynku pracy, jak i jej wpływ na zwiększenie zdolności dostosowawczych pracowników w UE i ich szans na zatrudnienie. |
| --- | --- |

1.

Przypomina, że w strategii „Europa 2020” podkreśla się zarówno pozytywny wpływ mobilności na integrację europejskiego rynku pracy, jak i jej wpływ na zwiększenie zdolności dostosowawczych pracowników w UE i ich szans na zatrudnienie.

| 2. | Zwraca uwagę, że paradoksalna sytuacja związana z niedoborem siły roboczej w niektórych dziedzinach o wysokim poziomie długoterminowego bezrobocia, w szczególności wśród pracowników nisko wykwalifikowanych, wymaga większej elastyczności i mobilności na europejskich obszarach przygranicznych. |
| --- | --- |

2.

Zwraca uwagę, że paradoksalna sytuacja związana z niedoborem siły roboczej w niektórych dziedzinach o wysokim poziomie długoterminowego bezrobocia, w szczególności wśród pracowników nisko wykwalifikowanych, wymaga większej elastyczności i mobilności na europejskich obszarach przygranicznych.

| 3. | Podkreśla, że mobilność daje zwłaszcza młodym ludziom szansę rozwoju własnych umiejętności i wiedzy oraz zdobycia nowych doświadczeń. W związku z tym zdecydowanie popiera inicjatywy Komisji Europejskiej adresowane do młodych ludzi, np. europejską inicjatywę na rzecz zatrudnienia młodzieży, w tym zatwierdzony w marcu 2013 r. program „Europejska gwarancja dla młodzieży”, inicjatywę przewodnią „Mobilna młodzież” czy projekt pilotażowy „Twoja pierwsza praca z EURES-em”. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że mobilność daje zwłaszcza młodym ludziom szansę rozwoju własnych umiejętności i wiedzy oraz zdobycia nowych doświadczeń. W związku z tym zdecydowanie popiera inicjatywy Komisji Europejskiej adresowane do młodych ludzi, np. europejską inicjatywę na rzecz zatrudnienia młodzieży, w tym zatwierdzony w marcu 2013 r. program „Europejska gwarancja dla młodzieży”, inicjatywę przewodnią „Mobilna młodzież” czy projekt pilotażowy „Twoja pierwsza praca z EURES-em”.

| 4. | Podkreśla społeczny wymiar mobilności siły roboczej oraz jej wkład we wspieranie trwałego wzrostu, sprzyjającego włączeniu społecznemu. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla społeczny wymiar mobilności siły roboczej oraz jej wkład we wspieranie trwałego wzrostu, sprzyjającego włączeniu społecznemu.

| 5. | Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą modernizacji i poprawy sieci mobilności zawodowej EURES, która może pomóc w zwiększeniu mobilności pracowników między państwami członkowskimi. Reforma ta powinna również ułatwić mobilność na obszarach przygranicznych, gdzie stwierdza się największy przepływ pracowników, a jednocześnie wzmocnić obecne sieci EURES T. |
| --- | --- |

5.

Z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą modernizacji i poprawy sieci mobilności zawodowej EURES, która może pomóc w zwiększeniu mobilności pracowników między państwami członkowskimi. Reforma ta powinna również ułatwić mobilność na obszarach przygranicznych, gdzie stwierdza się największy przepływ pracowników, a jednocześnie wzmocnić obecne sieci EURES T.

Transgraniczna mobilność pracowników po 20 latach funkcjonowania rynku wewnętrznego

| 6. | Zwraca uwagę, że od czasu przyjęcia pierwszej opinii Komitetu Regionów w sprawie pracowników transgranicznych w dniu 29 września 2004 r. pojawiły się nowe wyzwania, lecz także możliwości w odniesieniu do mobilności siły roboczej. |
| --- | --- |

6.

Zwraca uwagę, że od czasu przyjęcia pierwszej opinii Komitetu Regionów w sprawie pracowników transgranicznych w dniu 29 września 2004 r. pojawiły się nowe wyzwania, lecz także możliwości w odniesieniu do mobilności siły roboczej.

| 7. | Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników (COM(2013) 236) mający na celu egzekwowanie rozporządzenia (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników w Unii. Jego zdaniem osobliwość prawna polegająca na tym, że proponuje się dyrektywę w celu egzekwowania rozporządzenia, które zasadniczo samo w sobie ma bezpośredni skutek, pokazuje, iż w krajowym ustawodawstwie i administracji nadal istnieje wiele problemów prawnych i administracyjnych w dziedzinie swobodnego przepływu pracowników. Nalega, by zmienić artykuł 5 dyrektywy w taki sposób, aby państwa członkowskie mogły również wyznaczać struktury transregionalne, których zadaniem będzie promowanie, analiza, monitorowanie i wspieranie równego traktowania wszystkich pracowników i członków ich rodzin. Wnosi, aby uwzględniono KR wśród adresatów sprawozdania na temat wdrożenia dyrektywy (art. 10). |
| --- | --- |

7.

Z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników (COM(2013) 236) mający na celu egzekwowanie rozporządzenia (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników w Unii. Jego zdaniem osobliwość prawna polegająca na tym, że proponuje się dyrektywę w celu egzekwowania rozporządzenia, które zasadniczo samo w sobie ma bezpośredni skutek, pokazuje, iż w krajowym ustawodawstwie i administracji nadal istnieje wiele problemów prawnych i administracyjnych w dziedzinie swobodnego przepływu pracowników. Nalega, by zmienić artykuł 5 dyrektywy w taki sposób, aby państwa członkowskie mogły również wyznaczać struktury transregionalne, których zadaniem będzie promowanie, analiza, monitorowanie i wspieranie równego traktowania wszystkich pracowników i członków ich rodzin. Wnosi, aby uwzględniono KR wśród adresatów sprawozdania na temat wdrożenia dyrektywy (art. 10).

| 8. | Przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie rozporządzenia (UE) nr 492/2011 z 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii, ujednolicającego rozporządzenie (EWG) nr 1612/68, które wzmacnia prawa pracowników mobilnych, jednocześnie egzekwując obowiązujące przepisy. |
| --- | --- |

8.

Przyjmuje z zadowoleniem przyjęcie rozporządzenia (UE) nr 492/2011 z 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii, ujednolicającego rozporządzenie (EWG) nr 1612/68, które wzmacnia prawa pracowników mobilnych, jednocześnie egzekwując obowiązujące przepisy.

| 9. | Odnotowuje pozytywny wpływ rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (UE) 465/2012, które uprościło i zmodernizowało unijne przepisy. |
| --- | --- |

9.

Odnotowuje pozytywny wpływ rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (UE) 465/2012, które uprościło i zmodernizowało unijne przepisy.

| 10. | Popiera inicjatywę Komisji Europejskiej zmierzającą do lepszej ochrony praw pracowników delegowanych, którzy stanowią znaczącą grupę pracowników na niektórych obszarach transgranicznych. Proponowana dyrektywa w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE może przyczynić się do zmniejszenia obecnych ograniczeń w jej wdrażaniu i poprawy współpracy między właściwymi władzami krajowymi. Przypomina niemniej swoją opinię z dnia 29 listopada 2012 r., w której:






  — | uznał, że konieczne są dalsze ukierunkowane inicjatywy i działania, aby skutecznie zapobiegać dumpingowi socjalnemu i oszustwom; |
| --- | --- | --- |

10.

Popiera inicjatywę Komisji Europejskiej zmierzającą do lepszej ochrony praw pracowników delegowanych, którzy stanowią znaczącą grupę pracowników na niektórych obszarach transgranicznych. Proponowana dyrektywa w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE może przyczynić się do zmniejszenia obecnych ograniczeń w jej wdrażaniu i poprawy współpracy między właściwymi władzami krajowymi. Przypomina niemniej swoją opinię z dnia 29 listopada 2012 r., w której:

—

uznał, że konieczne są dalsze ukierunkowane inicjatywy i działania, aby skutecznie zapobiegać dumpingowi socjalnemu i oszustwom;

| — | wyraził ubolewanie, że w proponowanej dyrektywie nie zajęto się zasadniczymi kwestiami podniesionymi w orzecznictwie, a zwłaszcza związanymi z rozszerzeniem układów zbiorowych, rozszerzeniem podstawowych przepisów, stosowaniem korzystniejszych przepisów kraju przyjmującego, poszanowaniem socjalnych praw podstawowych pracowników, takich jak prawo do strajku; |
| --- | --- |

—

wyraził ubolewanie, że w proponowanej dyrektywie nie zajęto się zasadniczymi kwestiami podniesionymi w orzecznictwie, a zwłaszcza związanymi z rozszerzeniem układów zbiorowych, rozszerzeniem podstawowych przepisów, stosowaniem korzystniejszych przepisów kraju przyjmującego, poszanowaniem socjalnych praw podstawowych pracowników, takich jak prawo do strajku;

| — | zaproponował wzmocnienie odpowiedzialności solidarnej pracodawcy i podwykonawcy poprzez wprowadzenie uregulowań zmierzających do ograniczenia liczby poziomów podwykonawstwa. |
| --- | --- |

—

zaproponował wzmocnienie odpowiedzialności solidarnej pracodawcy i podwykonawcy poprzez wprowadzenie uregulowań zmierzających do ograniczenia liczby poziomów podwykonawstwa.

| 11. | Przypomina, że ponad jedna trzecia obywateli UE mieszka na obszarach transgranicznych, a przekraczanie granicy w celach rozrywkowych, kulturalnych lub zawodowych jest częścią ich codziennego życia. W tym kontekście prawne i praktyczne przeszkody w mobilności mają szczególne znaczenie na tych obszarach. |
| --- | --- |

11.

Przypomina, że ponad jedna trzecia obywateli UE mieszka na obszarach transgranicznych, a przekraczanie granicy w celach rozrywkowych, kulturalnych lub zawodowych jest częścią ich codziennego życia. W tym kontekście prawne i praktyczne przeszkody w mobilności mają szczególne znaczenie na tych obszarach.

| 12. | Zwraca uwagę na brak wiarygodnych danych statystycznych dotyczących pracowników transgranicznych, czyli – jak definiuje ich rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 – każdego „pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, prowadzącej swoją działalność zawodową na terytorium jednego państwa członkowskiego i zamieszkującej na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego powraca każdego dnia lub przynajmniej raz w tygodniu”. Według „Sprawozdania naukowego w sprawie mobilności pracowników transgranicznych w krajach UE-27/EOG/EFTA” [„Scientific Report on the Mobility of Cross-Border Workers within the EU-27/EEA/EFTA Countries”], opracowanego dla Komisji Europejskiej w 2009 r., liczba pracowników transgranicznych w UE (w tym EOG/EFTA) wyniosła 780 tys. osób w latach 2006–2007. Dla UE-15/EOG/EFTA całkowita liczba pracowników transgranicznych wzrosła o 26 % między rokiem 2000 a latami 2006–2007. |
| --- | --- |

12.

Zwraca uwagę na brak wiarygodnych danych statystycznych dotyczących pracowników transgranicznych, czyli – jak definiuje ich rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 – każdego „pracownika najemnego lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, prowadzącej swoją działalność zawodową na terytorium jednego państwa członkowskiego i zamieszkującej na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego powraca każdego dnia lub przynajmniej raz w tygodniu”. Według „Sprawozdania naukowego w sprawie mobilności pracowników transgranicznych w krajach UE-27/EOG/EFTA” [„Scientific Report on the Mobility of Cross-Border Workers within the EU-27/EEA/EFTA Countries”], opracowanego dla Komisji Europejskiej w 2009 r., liczba pracowników transgranicznych w UE (w tym EOG/EFTA) wyniosła 780 tys. osób w latach 2006–2007. Dla UE-15/EOG/EFTA całkowita liczba pracowników transgranicznych wzrosła o 26 % między rokiem 2000 a latami 2006–2007.

| 13. | Zwraca uwagę, że najwięcej przepływów osób dojeżdżających przez granicę do pracy występuje w Europie Północno-Zachodniej oraz w południowej części Skandynawii. Również na niektórych obszarach przygranicznych wzdłuż nowych granic wewnętrznych (np. między Estonią a Finlandią, Węgrami a Austrią) poziom transgranicznej mobilności zawodowej jest znaczący. Stowarzyszenie Europejskich Regionów Granicznych opublikowało w 2012 r. szczegółowe sprawozdanie, w którym dokonano analizy stopnia transgranicznej mobilności siły roboczej na różnych obszarach geograficznych oraz określono informacje i usługi niezbędne dla pracowników transgranicznych. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę, że najwięcej przepływów osób dojeżdżających przez granicę do pracy występuje w Europie Północno-Zachodniej oraz w południowej części Skandynawii. Również na niektórych obszarach przygranicznych wzdłuż nowych granic wewnętrznych (np. między Estonią a Finlandią, Węgrami a Austrią) poziom transgranicznej mobilności zawodowej jest znaczący. Stowarzyszenie Europejskich Regionów Granicznych opublikowało w 2012 r. szczegółowe sprawozdanie, w którym dokonano analizy stopnia transgranicznej mobilności siły roboczej na różnych obszarach geograficznych oraz określono informacje i usługi niezbędne dla pracowników transgranicznych.

| 14. | Stwierdza, że wpływ rozszerzenia UE w 2004 i 2007 r. na mobilność siły roboczej wzdłuż „starych” granic zewnętrznych pozostaje umiarkowany. Osoby dojeżdżające z „nowych” państw członkowskich stanowią nie więcej niż 15 % pracowników transgranicznych w UE. Jednakże liczba zapytań o informacje na temat możliwości zatrudnienia i warunków pracy w kraju sąsiadującym znacznie wzrosła na „starych” granicach zewnętrznych, szczególnie po zniesieniu wszystkich pozostałych ograniczeń w dostępie do rynku pracy, z wyjątkiem tych dla Bułgarii i Rumunii, w maju 2011 r. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, że wpływ rozszerzenia UE w 2004 i 2007 r. na mobilność siły roboczej wzdłuż „starych” granic zewnętrznych pozostaje umiarkowany. Osoby dojeżdżające z „nowych” państw członkowskich stanowią nie więcej niż 15 % pracowników transgranicznych w UE. Jednakże liczba zapytań o informacje na temat możliwości zatrudnienia i warunków pracy w kraju sąsiadującym znacznie wzrosła na „starych” granicach zewnętrznych, szczególnie po zniesieniu wszystkich pozostałych ograniczeń w dostępie do rynku pracy, z wyjątkiem tych dla Bułgarii i Rumunii, w maju 2011 r.

| 15. | Podziela opinię Komisji (1), że liczba pracowników mobilnych w Europie jest zbyt niska, by stworzyć prawdziwie europejski rynek pracy. W istocie, zgodnie z wynikami badania aktywności ekonomicznej ludności w UE, w 2011 r. jedynie 3,1 % europejskich obywateli w wieku produkcyjnym (od 15 do 64 lat) mieszkało w państwie członkowskim UE innym niż ich państwo pochodzenia. Komitet Regionów uważa, że liczba pracowników transgranicznych mogłaby się zwiększyć, zwłaszcza gdyby obywatele mogli uzyskać lepsze i bardziej wiarygodne informacje oraz indywidualne wsparcie. Do udzielania takiego wsparcia mogłyby konkretnie przyczyniać się związki zawodowe, np. broniąc pracowników zatrudnionych w kontekście międzynarodowym. Cele te powinny również znaleźć odzwierciedlenie w konsultacjach na temat priorytetów europejskich programów finansowych na lata 2014–2020. Ponadto Komitet domaga się wyraźnie, by państwa członkowskie zapewniły wystarczające środki na finansowanie priorytetów EURES. |
| --- | --- |

15.

Podziela opinię Komisji (1), że liczba pracowników mobilnych w Europie jest zbyt niska, by stworzyć prawdziwie europejski rynek pracy. W istocie, zgodnie z wynikami badania aktywności ekonomicznej ludności w UE, w 2011 r. jedynie 3,1 % europejskich obywateli w wieku produkcyjnym (od 15 do 64 lat) mieszkało w państwie członkowskim UE innym niż ich państwo pochodzenia. Komitet Regionów uważa, że liczba pracowników transgranicznych mogłaby się zwiększyć, zwłaszcza gdyby obywatele mogli uzyskać lepsze i bardziej wiarygodne informacje oraz indywidualne wsparcie. Do udzielania takiego wsparcia mogłyby konkretnie przyczyniać się związki zawodowe, np. broniąc pracowników zatrudnionych w kontekście międzynarodowym. Cele te powinny również znaleźć odzwierciedlenie w konsultacjach na temat priorytetów europejskich programów finansowych na lata 2014–2020. Ponadto Komitet domaga się wyraźnie, by państwa członkowskie zapewniły wystarczające środki na finansowanie priorytetów EURES.

Przeszkody w mobilności i wyzwania dla pracowników mobilnych

| 16. | Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji Europejskiej zainaugurowaną w 2012 r. w celu zbadania środków podatkowych dla pracowników transgranicznych. Przeszkody podatkowe pozostają głównym źródłem problemów napotykanych przez pracowników transgranicznych, którzy nadal mają trudności w uzyskaniu korzyści podatkowych, ulg i odliczeń, które otrzymaliby, gdyby nie mieli statusu pracownika transgranicznego. |
| --- | --- |

16.

Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji Europejskiej zainaugurowaną w 2012 r. w celu zbadania środków podatkowych dla pracowników transgranicznych. Przeszkody podatkowe pozostają głównym źródłem problemów napotykanych przez pracowników transgranicznych, którzy nadal mają trudności w uzyskaniu korzyści podatkowych, ulg i odliczeń, które otrzymaliby, gdyby nie mieli statusu pracownika transgranicznego.

| 17. | Postrzega złożony charakter przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jako główne wyzwanie. Niemal niemożliwe jest ograniczenie problemów związanych z różnicami między systemami zabezpieczenia społecznego w UE, ponieważ zasady prawne i administracyjne na szczeblu krajowym stale się zmieniają i przynoszą nowe wyzwania. W związku z tym należy poprawić dostęp do wiarygodnych i regularnie aktualizowanych informacji oraz usług doradczych. Jako że sytuacja pracowników przygranicznych różni się znacznie od standardowej sytuacji, powinni mieć oni dostęp do zindywidualizowanych informacji. Usługi elektroniczne są także ważnym narzędziem, lecz nie mogą one zastąpić spersonalizowanych usług. |
| --- | --- |

17.

Postrzega złożony charakter przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jako główne wyzwanie. Niemal niemożliwe jest ograniczenie problemów związanych z różnicami między systemami zabezpieczenia społecznego w UE, ponieważ zasady prawne i administracyjne na szczeblu krajowym stale się zmieniają i przynoszą nowe wyzwania. W związku z tym należy poprawić dostęp do wiarygodnych i regularnie aktualizowanych informacji oraz usług doradczych. Jako że sytuacja pracowników przygranicznych różni się znacznie od standardowej sytuacji, powinni mieć oni dostęp do zindywidualizowanych informacji. Usługi elektroniczne są także ważnym narzędziem, lecz nie mogą one zastąpić spersonalizowanych usług.

| 18. | Stwierdza, że częsta jest niepewność co do sposobu interpretacji i stosowania obowiązujących podstaw prawnych. W konsekwencji często niektóre problemy występują tylko dlatego, że nie ma powszechnej zgody wśród władz publicznych co do sposobu wdrażania odpowiednich przepisów. |
| --- | --- |

18.

Stwierdza, że częsta jest niepewność co do sposobu interpretacji i stosowania obowiązujących podstaw prawnych. W konsekwencji często niektóre problemy występują tylko dlatego, że nie ma powszechnej zgody wśród władz publicznych co do sposobu wdrażania odpowiednich przepisów.

| 19. | Jest świadom, że przeszkód kulturowych, takich jak niewystarczająca znajomość języka, nie da się przezwyciężyć w krótkiej perspektywie. Jednakże więcej ukierunkowanych szkoleń językowych mogłoby pomóc w zmianie podejścia do mobilności zawodowej. Ponadto zasadnicze znaczenie dla wspierania elastyczności i mobilności w europejskich regionach granicznych ma ustanowienie mechanizmów promujących staże zawodowe oraz przyuczanie do zawodu, adresowane zarówno do studentów, jak i pracowników. |
| --- | --- |

19.

Jest świadom, że przeszkód kulturowych, takich jak niewystarczająca znajomość języka, nie da się przezwyciężyć w krótkiej perspektywie. Jednakże więcej ukierunkowanych szkoleń językowych mogłoby pomóc w zmianie podejścia do mobilności zawodowej. Ponadto zasadnicze znaczenie dla wspierania elastyczności i mobilności w europejskich regionach granicznych ma ustanowienie mechanizmów promujących staże zawodowe oraz przyuczanie do zawodu, adresowane zarówno do studentów, jak i pracowników.

| 20. | Zwraca uwagę, że brak uznawalności kwalifikacji zawodowych nadal pozostaje przeszkodą w swobodnym przepływie pracowników. Aby ułatwić mobilność pracowników, Komisja Europejska przyjęła w grudniu 2011 r. wniosek zmieniający dyrektywę 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, który wprowadza europejską legitymację zawodową i ułatwia dostęp do informacji. Jednak szczególnie zawody regulowane pozostają wyzwaniem, ponieważ wymaga się w nich udowodnienia określonych kwalifikacji zawodowych zgodnie z prawem krajowym. W takich przypadkach procedury w zakresie uznawalności mogą być złożone i znacznie się różnić w poszczególnych państwach członkowskich. |
| --- | --- |

20.

Zwraca uwagę, że brak uznawalności kwalifikacji zawodowych nadal pozostaje przeszkodą w swobodnym przepływie pracowników. Aby ułatwić mobilność pracowników, Komisja Europejska przyjęła w grudniu 2011 r. wniosek zmieniający dyrektywę 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, który wprowadza europejską legitymację zawodową i ułatwia dostęp do informacji. Jednak szczególnie zawody regulowane pozostają wyzwaniem, ponieważ wymaga się w nich udowodnienia określonych kwalifikacji zawodowych zgodnie z prawem krajowym. W takich przypadkach procedury w zakresie uznawalności mogą być złożone i znacznie się różnić w poszczególnych państwach członkowskich.

| 21. | Obawia się, że doradztwo dla pracowników i osób poszukujących pracy stałoby się od roku 2015 mniej ważnym priorytetem dla EURES-u, ponieważ skupiono by się raczej na pośrednictwie pracy i świadczeniu usług pracodawcom zamiast na doradztwie w zakresie zabezpieczenia społecznego, podatków, wynagrodzeń i warunków pracy. Pragnie podkreślić, że należy właśnie poszerzyć doradztwo dla pracowników i osób poszukujących pracy, np. poprzez wzmocnienie przygranicznych punktów informacyjnych dla pracowników i osób poszukujących pracy oraz stworzenie partnerom społecznym większych możliwości udzielania porad pracownikom transgranicznym. |
| --- | --- |

21.

Obawia się, że doradztwo dla pracowników i osób poszukujących pracy stałoby się od roku 2015 mniej ważnym priorytetem dla EURES-u, ponieważ skupiono by się raczej na pośrednictwie pracy i świadczeniu usług pracodawcom zamiast na doradztwie w zakresie zabezpieczenia społecznego, podatków, wynagrodzeń i warunków pracy. Pragnie podkreślić, że należy właśnie poszerzyć doradztwo dla pracowników i osób poszukujących pracy, np. poprzez wzmocnienie przygranicznych punktów informacyjnych dla pracowników i osób poszukujących pracy oraz stworzenie partnerom społecznym większych możliwości udzielania porad pracownikom transgranicznym.

| 22. | Wyraża ubolewanie, że brak koordynacji w dziedzinie uregulowań dotyczących płacy minimalnej pociąga za sobą – szczególnie w regionach granicznych – ryzyko outsourcingu sektorów i usług pracochłonnych oraz dumpingu społecznego. Wnosi wobec tego, żeby opracowano europejską koordynację płac minimalnych, należycie uwzględniając odpowiednie warunki rynku pracy i rolę partnerów społecznych. |
| --- | --- |

22.

Wyraża ubolewanie, że brak koordynacji w dziedzinie uregulowań dotyczących płacy minimalnej pociąga za sobą – szczególnie w regionach granicznych – ryzyko outsourcingu sektorów i usług pracochłonnych oraz dumpingu społecznego. Wnosi wobec tego, żeby opracowano europejską koordynację płac minimalnych, należycie uwzględniając odpowiednie warunki rynku pracy i rolę partnerów społecznych.

| 23. | Zwraca uwagę, że różnice w poziomie płac lub podatków mogą zachęcać przedsiębiorstwa na obszarach przygranicznych do przeniesienia się do kraju sąsiadującego. Skutek dla pracowników jest taki, że stają się oni nie z własnej woli pracownikami transgranicznymi. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę, że różnice w poziomie płac lub podatków mogą zachęcać przedsiębiorstwa na obszarach przygranicznych do przeniesienia się do kraju sąsiadującego. Skutek dla pracowników jest taki, że stają się oni nie z własnej woli pracownikami transgranicznymi.

| 24. | Oczekuje, że reformy zmierzające do utworzenia unii bankowej UE rozwiążą problem rozdrobnienia rynków kapitałowych, który stanowi poważną przeszkodę do tego, by zapewnić MŚP w regionach granicznych równe szanse dostępu do kapitału. |
| --- | --- |

24.

Oczekuje, że reformy zmierzające do utworzenia unii bankowej UE rozwiążą problem rozdrobnienia rynków kapitałowych, który stanowi poważną przeszkodę do tego, by zapewnić MŚP w regionach granicznych równe szanse dostępu do kapitału.

| 25. | Odnotowuje, że różnice w poziomie płac między „nowymi” i „starymi” państwami członkowskimi UE niekiedy sprzyjają wprowadzaniu dumpingowych stawek płacowych i niewłaściwych warunków pracy. Stwarza to szczególne wyzwanie dla obecnych służb doradczych na starych granicach zewnętrznych. Komitet zaleca Komisji, by czuwała nad tym, aby pracownicy transgraniczni pochodzący z państw, w których poziom płac jest niższy, nie byli dyskryminowani w państwach, w których płace są wyższe. |
| --- | --- |

25.

Odnotowuje, że różnice w poziomie płac między „nowymi” i „starymi” państwami członkowskimi UE niekiedy sprzyjają wprowadzaniu dumpingowych stawek płacowych i niewłaściwych warunków pracy. Stwarza to szczególne wyzwanie dla obecnych służb doradczych na starych granicach zewnętrznych. Komitet zaleca Komisji, by czuwała nad tym, aby pracownicy transgraniczni pochodzący z państw, w których poziom płac jest niższy, nie byli dyskryminowani w państwach, w których płace są wyższe.

Ułatwianie transgranicznej mobilności pracowników

| 26. | Przypomina, że stopień transgranicznej mobilności pracowników zależy od wielu czynników. Różnice płacowe i lepsze możliwości pracy mają duże znaczenie. Dobrze rozwinięte regionalne i transgraniczne sieci transportu publicznego oraz dobra znajomość języka sąsiedniego kraju to również ważne elementy ułatwiające transgraniczną mobilność pracowników. |
| --- | --- |

26.

Przypomina, że stopień transgranicznej mobilności pracowników zależy od wielu czynników. Różnice płacowe i lepsze możliwości pracy mają duże znaczenie. Dobrze rozwinięte regionalne i transgraniczne sieci transportu publicznego oraz dobra znajomość języka sąsiedniego kraju to również ważne elementy ułatwiające transgraniczną mobilność pracowników.

| 27. | Podkreśla, że krajowe struktury koordynujące EURES (które będą tworzone od 2015 r.) powinny systematycznie podejmować bliską współpracę z władzami lokalnymi i regionalnymi. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla, że krajowe struktury koordynujące EURES (które będą tworzone od 2015 r.) powinny systematycznie podejmować bliską współpracę z władzami lokalnymi i regionalnymi.

| 28. | Uważa, że systematyczna współpraca transgraniczna między władzami lokalnymi i regionalnymi jest istotnym warunkiem pomagającym zwrócić uwagę organów krajowych na kwestię przeszkód w mobilności oraz podjąć próbę ich przezwyciężenia. |
| --- | --- |

28.

Uważa, że systematyczna współpraca transgraniczna między władzami lokalnymi i regionalnymi jest istotnym warunkiem pomagającym zwrócić uwagę organów krajowych na kwestię przeszkód w mobilności oraz podjąć próbę ich przezwyciężenia.

| 29. | Podkreśla wartość dodaną usług informacyjno-doradczych dostępnych dla pracowników transgranicznych w europejskich regionach przygranicznych i transgranicznych. Istnieje ponad 35 punktów informacyjnych na szczeblu lokalnym lub regionalnym, które oferują indywidualne porady i dostarczają informacje pracownikom transgranicznym. Należy wykorzystać ich wiedzę i doświadczenie na szczeblu europejskim i krajowym podczas prac nad rozwiązaniem poszczególnych problemów. |
| --- | --- |

29.

Podkreśla wartość dodaną usług informacyjno-doradczych dostępnych dla pracowników transgranicznych w europejskich regionach przygranicznych i transgranicznych. Istnieje ponad 35 punktów informacyjnych na szczeblu lokalnym lub regionalnym, które oferują indywidualne porady i dostarczają informacje pracownikom transgranicznym. Należy wykorzystać ich wiedzę i doświadczenie na szczeblu europejskim i krajowym podczas prac nad rozwiązaniem poszczególnych problemów.

| 30. | Uznaje wysiłki europejskich obszarów granicznych na rzecz ułatwiania transgranicznej mobilności pracowników oraz poszukiwania sposobów usunięcia przeszkód w mobilności. Opublikowano szereg sprawozdań, w których szczegółowo analizuje się problemy i wyzwania napotykane przez pracowników transgranicznych w konkretnych regionach transgranicznych (np. sprawozdanie w sprawie przeszkód w mobilności w regionie Galicji/Północnej Portugalii czy regionie Sønderjylland-Schleswig). Zwraca też uwagę na zasadniczą rolę transregionalnych struktur doradczych i eksperckich, takich jak powołana przez makroregion SaarLorLux grupa zadaniowa ds. pracowników transgranicznych, które działają w porozumieniu z transnarodowymi partnerami społeczno-gospodarczymi oraz europejskimi i krajowymi decydentami politycznymi. Popiera wszelkie wysiłki podejmowane w celu zapewnienia trwałości tych struktur. |
| --- | --- |

30.

Uznaje wysiłki europejskich obszarów granicznych na rzecz ułatwiania transgranicznej mobilności pracowników oraz poszukiwania sposobów usunięcia przeszkód w mobilności. Opublikowano szereg sprawozdań, w których szczegółowo analizuje się problemy i wyzwania napotykane przez pracowników transgranicznych w konkretnych regionach transgranicznych (np. sprawozdanie w sprawie przeszkód w mobilności w regionie Galicji/Północnej Portugalii czy regionie Sønderjylland-Schleswig). Zwraca też uwagę na zasadniczą rolę transregionalnych struktur doradczych i eksperckich, takich jak powołana przez makroregion SaarLorLux grupa zadaniowa ds. pracowników transgranicznych, które działają w porozumieniu z transnarodowymi partnerami społeczno-gospodarczymi oraz europejskimi i krajowymi decydentami politycznymi. Popiera wszelkie wysiłki podejmowane w celu zapewnienia trwałości tych struktur.

| 31. | Uważa, że wspólnotowy instrument prawny, jakim jest europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej (EUWT), oferuje nowe możliwości wspierania i ułatwiania mobilności pracowników w UE. Zważywszy, że EUWT zwykle zatrudnia pracowników z więcej niż jednego państwa członkowskiego, w poszukiwaniu rozwiązań praktycznych można by wykorzystać jego doświadczenia w zakresie prawnych i praktycznych przeszkód w mobilności. |
| --- | --- |

31.

Uważa, że wspólnotowy instrument prawny, jakim jest europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej (EUWT), oferuje nowe możliwości wspierania i ułatwiania mobilności pracowników w UE. Zważywszy, że EUWT zwykle zatrudnia pracowników z więcej niż jednego państwa członkowskiego, w poszukiwaniu rozwiązań praktycznych można by wykorzystać jego doświadczenia w zakresie prawnych i praktycznych przeszkód w mobilności.

| 32. | Uznaje zaangażowanie internetowych serwisów Solvit i „Twoja Europa – Porady” („Your Europe Advice”), które pomagają obywatelom i przedsiębiorstwom europejskim zrozumieć i chronić swoje prawa w UE. Solvit otrzymuje co roku ponad 1 300 zapytań. Liczba ta mogłaby być jeszcze większa, gdyby usługi te były lepiej znane wśród obywateli i przedsiębiorstw w UE. W związku z tym wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do szerzenia wiedzy na temat ośrodków Solvit, zwłaszcza wśród MŚP, oraz do zwiększenia liczby pracowników tych ośrodków, tak by mogli oni szybciej odpowiadać na kierowane do nich pytania. |
| --- | --- |

32.

Uznaje zaangażowanie internetowych serwisów Solvit i „Twoja Europa – Porady” („Your Europe Advice”), które pomagają obywatelom i przedsiębiorstwom europejskim zrozumieć i chronić swoje prawa w UE. Solvit otrzymuje co roku ponad 1 300 zapytań. Liczba ta mogłaby być jeszcze większa, gdyby usługi te były lepiej znane wśród obywateli i przedsiębiorstw w UE. W związku z tym wzywa państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne do szerzenia wiedzy na temat ośrodków Solvit, zwłaszcza wśród MŚP, oraz do zwiększenia liczby pracowników tych ośrodków, tak by mogli oni szybciej odpowiadać na kierowane do nich pytania.

Zalecenia Komitetu Regionów

| 33. | Podkreśla, że istniejące sieci doradcze (np. EURES T, sieci ekspertów euroregionów) i punkty informacyjne dla pracowników transgranicznych oferują unikalne usługi i zdecydowanie popiera wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz zwiększenia mobilności pracowników w UE. W związku z tym transgraniczne usługi doradcze ułatwiające mobilność, zwłaszcza te świadczone przez władze lokalne i regionalne oraz partnerów społecznych, należy uznać za zadanie europejskie i przeznaczyć na nie niezbędne wsparcie finansowe. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że istniejące sieci doradcze (np. EURES T, sieci ekspertów euroregionów) i punkty informacyjne dla pracowników transgranicznych oferują unikalne usługi i zdecydowanie popiera wysiłki Komisji Europejskiej na rzecz zwiększenia mobilności pracowników w UE. W związku z tym transgraniczne usługi doradcze ułatwiające mobilność, zwłaszcza te świadczone przez władze lokalne i regionalne oraz partnerów społecznych, należy uznać za zadanie europejskie i przeznaczyć na nie niezbędne wsparcie finansowe.

| 34. | Wzywa Komisję Europejską do regularnego monitorowania wdrażania przepisów wspólnotowych w zakresie swobodnego przepływu pracowników, niedyskryminacji i koordynacji systemów zabezpieczeń społecznych w państwach członkowskich UE, do podjęcia aktywnych działań na rzecz lepszej ochrony praw socjalnych pracowników w UE, a także do podkreślenia odpowiedzialności wszystkich państw członkowskich za zaostrzenie kontroli w celu zwalczania pracy nierejestrowanej. Należy także regularnie gromadzić ilościowe i jakościowe dane dotyczące transgranicznej mobilności pracowników w UE, aby lepiej reagować na nowe wydarzenia i wyzwania. |
| --- | --- |

34.

Wzywa Komisję Europejską do regularnego monitorowania wdrażania przepisów wspólnotowych w zakresie swobodnego przepływu pracowników, niedyskryminacji i koordynacji systemów zabezpieczeń społecznych w państwach członkowskich UE, do podjęcia aktywnych działań na rzecz lepszej ochrony praw socjalnych pracowników w UE, a także do podkreślenia odpowiedzialności wszystkich państw członkowskich za zaostrzenie kontroli w celu zwalczania pracy nierejestrowanej. Należy także regularnie gromadzić ilościowe i jakościowe dane dotyczące transgranicznej mobilności pracowników w UE, aby lepiej reagować na nowe wydarzenia i wyzwania.

| 35. | Uznaje ważną rolę władz lokalnych i regionalnych w promowaniu mobilności pracowników. UE powinna wykorzystać ich doświadczenia i wiedzę fachową oraz we współpracy z nimi opracować wspólne koncepcje, które ułatwiałyby mobilność geograficzną i tworzenie prawdziwego europejskiego rynku pracy. |
| --- | --- |

35.

Uznaje ważną rolę władz lokalnych i regionalnych w promowaniu mobilności pracowników. UE powinna wykorzystać ich doświadczenia i wiedzę fachową oraz we współpracy z nimi opracować wspólne koncepcje, które ułatwiałyby mobilność geograficzną i tworzenie prawdziwego europejskiego rynku pracy.

| 36. | Popiera pomysł transgranicznego monitorowania rynku pracy i zbierania wiarygodnych danych statystycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym. Dostępność odpowiednich danych jest ważna w przygotowywaniu zintegrowanych strategii rynku pracy i działań politycznych w odpowiedzi na pojawiające się obecnie trendy. |
| --- | --- |

36.

Popiera pomysł transgranicznego monitorowania rynku pracy i zbierania wiarygodnych danych statystycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym. Dostępność odpowiednich danych jest ważna w przygotowywaniu zintegrowanych strategii rynku pracy i działań politycznych w odpowiedzi na pojawiające się obecnie trendy.

| 37. | Uważa, że dialog polityczny na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym, a także dialog z organizacjami pracowników i pracodawców jest niezbędny do przezwyciężenia stale pojawiających się wyzwań, takich jak zmiany w strukturze demograficznej czy brak wykwalifikowanej siły roboczej. |
| --- | --- |

37.

Uważa, że dialog polityczny na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym, a także dialog z organizacjami pracowników i pracodawców jest niezbędny do przezwyciężenia stale pojawiających się wyzwań, takich jak zmiany w strukturze demograficznej czy brak wykwalifikowanej siły roboczej.

| 38. | Proponuje uruchomienie platformy na szczeblu europejskim, która skatalogowałaby problemy stojące przed pracownikami transgranicznymi i sformułowałaby zalecenia w celu ich rozwiązania. Zapewniłaby ona wymianę wiedzy i wykorzystanie możliwych synergii, a także wspierałaby dialog z właściwymi organami politycznymi i administracyjnymi. |
| --- | --- |

38.

Proponuje uruchomienie platformy na szczeblu europejskim, która skatalogowałaby problemy stojące przed pracownikami transgranicznymi i sformułowałaby zalecenia w celu ich rozwiązania. Zapewniłaby ona wymianę wiedzy i wykorzystanie możliwych synergii, a także wspierałaby dialog z właściwymi organami politycznymi i administracyjnymi.

| 39. | Sugeruje opracowanie regularnie aktualizowanego kompendium najpilniejszych przeszkód w mobilności i problemów w tym zakresie, wraz z możliwymi rozwiązaniami. |
| --- | --- |

39.

Sugeruje opracowanie regularnie aktualizowanego kompendium najpilniejszych przeszkód w mobilności i problemów w tym zakresie, wraz z możliwymi rozwiązaniami.

Bruksela, 3 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Zob. komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” (COM(2012) 173 final).

1

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/13 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/13

---

Opinia Komitetu Regionów: „Ocena oddziaływania terytorialnego”

2013/C 280/04

KOMITET REGIONÓW

| — | Pod pojęciem spójności terytorialnej rozumie trójwymiarową koncepcję, którą władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne powinny wziąć pod uwagę, wdrażając leżącą w ich gestii politykę. Wyraża ubolewanie, że dokument roboczy Komisji obejmuje jedynie pierwszy z tych trzech wymiarów. Opowiada się więc za odpowiednim dopracowaniem dokumentu Komisji. |
| --- | --- |

—

Pod pojęciem spójności terytorialnej rozumie trójwymiarową koncepcję, którą władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne powinny wziąć pod uwagę, wdrażając leżącą w ich gestii politykę. Wyraża ubolewanie, że dokument roboczy Komisji obejmuje jedynie pierwszy z tych trzech wymiarów. Opowiada się więc za odpowiednim dopracowaniem dokumentu Komisji.

| — | Proponuje, by w ramach stałego monitorowania strategii „Europa 2020” z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych silniej uwzględniać skutki terytorialne tej strategii. |
| --- | --- |

—

Proponuje, by w ramach stałego monitorowania strategii „Europa 2020” z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych silniej uwzględniać skutki terytorialne tej strategii.

| — | Nie zgadza się z tym, że ocenę oddziaływania terytorialnego należy przeprowadzać tylko w przypadku, gdy wniosek legislacyjny wyraźnie odnosi się do konkretnych terytoriów bądź też, gdy może on mieć silnie asymetryczny rozkład oddziaływania terytorialnego. Uważa, że oceniać należy z reguły wszelkie inicjatywy legislacyjne. |
| --- | --- |

—

Nie zgadza się z tym, że ocenę oddziaływania terytorialnego należy przeprowadzać tylko w przypadku, gdy wniosek legislacyjny wyraźnie odnosi się do konkretnych terytoriów bądź też, gdy może on mieć silnie asymetryczny rozkład oddziaływania terytorialnego. Uważa, że oceniać należy z reguły wszelkie inicjatywy legislacyjne.

| — | Wzywa do badania już od początku skutków terytorialnych środków podejmowanych w ramach polityki sektorowej, na równi ze skutkami gospodarczymi, ekologicznymi i społecznymi, przede wszystkim jeśli chodzi o oddziaływanie na różne szczeble lokalne i regionalne, w tym także wzajemne oddziaływania między szczeblami terytorialnymi oraz skutki w wymiarze finansowym. |
| --- | --- |

—

Wzywa do badania już od początku skutków terytorialnych środków podejmowanych w ramach polityki sektorowej, na równi ze skutkami gospodarczymi, ekologicznymi i społecznymi, przede wszystkim jeśli chodzi o oddziaływanie na różne szczeble lokalne i regionalne, w tym także wzajemne oddziaływania między szczeblami terytorialnymi oraz skutki w wymiarze finansowym.

| — | Wskazuje na zalecenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z 2010 r. w sprawie aktywnego włączenia Komitetu Regionów w ocenę oddziaływania na szczeblu europejskim i proponuje w związku z tym rozwój trwałej współpracy z Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej, Eurostatem, Wspólnym Centrum Badawczym oraz programem ESPON, aby znaleźć pragmatyczne podejście do oceny oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

—

Wskazuje na zalecenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z 2010 r. w sprawie aktywnego włączenia Komitetu Regionów w ocenę oddziaływania na szczeblu europejskim i proponuje w związku z tym rozwój trwałej współpracy z Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej, Eurostatem, Wspólnym Centrum Badawczym oraz programem ESPON, aby znaleźć pragmatyczne podejście do oceny oddziaływania terytorialnego.

| — | Proponuje Komisji Europejskiej ścisłą współpracę przy wyborze i prowadzeniu ocen skutków terytorialnych. Jest również zainteresowany bliską współpracą z Parlamentem Europejskim i Radą, aby doprowadzić do większego uwzględniania zasady oceny oddziaływania terytorialnego w procedurze ustawodawczej. |
| --- | --- |

—

Proponuje Komisji Europejskiej ścisłą współpracę przy wyborze i prowadzeniu ocen skutków terytorialnych. Jest również zainteresowany bliską współpracą z Parlamentem Europejskim i Radą, aby doprowadzić do większego uwzględniania zasady oceny oddziaływania terytorialnego w procedurze ustawodawczej.

| — | Zamierza opracować własną strategię na rzecz oceny oddziaływania terytorialnego, aby stworzyć w ten sposób ramy działania dla dalszego stosowania środków zaproponowanych w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

—

Zamierza opracować własną strategię na rzecz oceny oddziaływania terytorialnego, aby stworzyć w ten sposób ramy działania dla dalszego stosowania środków zaproponowanych w niniejszej opinii.

| Sprawozdawca | Michael SCHNEIDER (DE/PPE), sekretarz stanu, przedstawiciel kraju związkowego Saksonia-Anhalt przy rządzie federalnym Niemiec |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Dokument roboczy służb Komisji z 17 stycznia 2013 r.:
  Ocena oddziaływania terytorialnego: wskazówki dotyczące sposobu przeprowadzania oceny oddziaływania regionalnego i lokalnego w ramach systemu oceny skutków Komisji Europejskiej
  SWD (2013) 3 final |

Sprawozdawca

Michael SCHNEIDER (DE/PPE), sekretarz stanu, przedstawiciel kraju związkowego Saksonia-Anhalt przy rządzie federalnym Niemiec

Dokument źródłowy

Dokument roboczy służb Komisji z 17 stycznia 2013 r.:

Ocena oddziaływania terytorialnego: wskazówki dotyczące sposobu przeprowadzania oceny oddziaływania regionalnego i lokalnego w ramach systemu oceny skutków Komisji Europejskiej

SWD (2013) 3 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Uwagi ogólne

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem opublikowany przez Komisję na początku 2013 r. dokument roboczy w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego, który zawiera praktyczne i metodologiczne wytyczne dotyczące uwzględniania aspektów terytorialnych w ramach oceny oddziaływania podczas opracowywania wniosków Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem opublikowany przez Komisję na początku 2013 r. dokument roboczy w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego, który zawiera praktyczne i metodologiczne wytyczne dotyczące uwzględniania aspektów terytorialnych w ramach oceny oddziaływania podczas opracowywania wniosków Komisji Europejskiej.

| 2. | Ponadto przyjmuje z zadowoleniem inne aktualne wydarzenia jak np. sprawozdanie ESPON pt. „Territorial Impact Assessment of Policies and EU Directives” [Ocena oddziaływania terytorialnego polityki i dyrektyw UE] z grudnia 2012 r. oraz niedawne utworzenie przez Parlament Europejski działu ds. oceny oddziaływania. |
| --- | --- |

2.

Ponadto przyjmuje z zadowoleniem inne aktualne wydarzenia jak np. sprawozdanie ESPON pt. „Territorial Impact Assessment of Policies and EU Directives” [Ocena oddziaływania terytorialnego polityki i dyrektyw UE] z grudnia 2012 r. oraz niedawne utworzenie przez Parlament Europejski działu ds. oceny oddziaływania.

| 3. | Zgadza się ze stwierdzeniem zawartym w agendzie terytorialnej, że koordynacja różnych strategii sektorowych w celu optymalizacji oddziaływania terytorialnego i maksymalizacji spójności może znacznie zwiększyć powodzenie tych strategii i przyczynić się do uniknięcia negatywnych skutków przeciwstawnych środków. Poprzez zintegrowany rozwój terytorialny można osiągnąć optymalną równowagę między zrównoważonym rozwojem, konkurencyjnością i spójnością społeczną. |
| --- | --- |

3.

Zgadza się ze stwierdzeniem zawartym w agendzie terytorialnej, że koordynacja różnych strategii sektorowych w celu optymalizacji oddziaływania terytorialnego i maksymalizacji spójności może znacznie zwiększyć powodzenie tych strategii i przyczynić się do uniknięcia negatywnych skutków przeciwstawnych środków. Poprzez zintegrowany rozwój terytorialny można osiągnąć optymalną równowagę między zrównoważonym rozwojem, konkurencyjnością i spójnością społeczną.

| 4. | Postrzega „ocenę oddziaływania terytorialnego” jako instrument służący oszacowaniu skutków terytorialnych danej inicjatywy politycznej lub wniosku legislacyjnego dla władz lokalnych i regionalnych w kontekście ich celów politycznych związanych z rozwojem terytorialnym oraz ich punktów widzenia. Dokonanie zawczasu oceny oddziaływania terytorialnego ma zagwarantować włączenie szczebla lokalnego i regionalnego, rozwój terytorialny nastawiony na praktyczną realizację oraz powiązany tematycznie i przestrzennie, a także efektywne wykorzystanie środków. Krajowe, regionalne i gminne kompetencje w kwestii zagospodarowania i planowania przestrzennego nie podlegają przy tym dyskusji. |
| --- | --- |

4.

Postrzega „ocenę oddziaływania terytorialnego” jako instrument służący oszacowaniu skutków terytorialnych danej inicjatywy politycznej lub wniosku legislacyjnego dla władz lokalnych i regionalnych w kontekście ich celów politycznych związanych z rozwojem terytorialnym oraz ich punktów widzenia. Dokonanie zawczasu oceny oddziaływania terytorialnego ma zagwarantować włączenie szczebla lokalnego i regionalnego, rozwój terytorialny nastawiony na praktyczną realizację oraz powiązany tematycznie i przestrzennie, a także efektywne wykorzystanie środków. Krajowe, regionalne i gminne kompetencje w kwestii zagospodarowania i planowania przestrzennego nie podlegają przy tym dyskusji.

| 5. | Przypomina, że w większości dziedzin politycznych kompetencje są dzielone między UE a państwa członkowskie, w związku z czym ma zastosowanie zasada pomocniczości. Ocena oddziaływania terytorialnego może być ważnym argumentem w ramach kontroli stosowania zasady pomocniczości przemawiającym za działaniem na szczeblu UE, jeśli ocena ta wykaże pozytywne skutki w porównaniu z działaniami na szczeblu państw członkowskich lub regionów. |
| --- | --- |

5.

Przypomina, że w większości dziedzin politycznych kompetencje są dzielone między UE a państwa członkowskie, w związku z czym ma zastosowanie zasada pomocniczości. Ocena oddziaływania terytorialnego może być ważnym argumentem w ramach kontroli stosowania zasady pomocniczości przemawiającym za działaniem na szczeblu UE, jeśli ocena ta wykaże pozytywne skutki w porównaniu z działaniami na szczeblu państw członkowskich lub regionów.

| 6. | Podkreśla, że ocena oddziaływania terytorialnego mogłaby służyć także identyfikacji potencjalnie negatywnych skutków propozycji politycznych UE. Ma to szczególne znaczenie w kontekście przestrzegania zasady proporcjonalności. Tym samym ocena oddziaływania terytorialnego jest także istotnym instrumentem w ramach lepszego stanowienia prawa. |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że ocena oddziaływania terytorialnego mogłaby służyć także identyfikacji potencjalnie negatywnych skutków propozycji politycznych UE. Ma to szczególne znaczenie w kontekście przestrzegania zasady proporcjonalności. Tym samym ocena oddziaływania terytorialnego jest także istotnym instrumentem w ramach lepszego stanowienia prawa.

| 7. | Zwraca uwagę na to, iż „ocena oddziaływania terytorialnego” powinna umożliwiać określanie krótkoterminowych i długoterminowych konsekwencji planowanych i podejmowanych decyzji. Podział instrumentarium wg powyższej klasyfikacji umożliwi skuteczniejsze konstruowanie zakresu i intensywności oddziaływania. |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę na to, iż „ocena oddziaływania terytorialnego” powinna umożliwiać określanie krótkoterminowych i długoterminowych konsekwencji planowanych i podejmowanych decyzji. Podział instrumentarium wg powyższej klasyfikacji umożliwi skuteczniejsze konstruowanie zakresu i intensywności oddziaływania.

| 8. | Dostrzega w związku z tym ścisły związek między oceną oddziaływania terytorialnego, ogólną oceną oddziaływania oraz monitorowaniem przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności w odniesieniu do nowych aktów prawnych na szczeblu europejskim i wskazuje na prace przeprowadzone już przez Platformę Monitorowania Strategii „Europa 2020” oraz sieć monitorującą stosowanie zasady pomocniczości. |
| --- | --- |

8.

Dostrzega w związku z tym ścisły związek między oceną oddziaływania terytorialnego, ogólną oceną oddziaływania oraz monitorowaniem przestrzegania zasad pomocniczości i proporcjonalności w odniesieniu do nowych aktów prawnych na szczeblu europejskim i wskazuje na prace przeprowadzone już przez Platformę Monitorowania Strategii „Europa 2020” oraz sieć monitorującą stosowanie zasady pomocniczości.

| 9. | Bierze pod uwagę wyniki konsultacji (1) dotyczącej dokumentu roboczego Komisji Europejskiej, którą Komitet Regionów przeprowadził w lutym i marcu 2013 r. |
| --- | --- |

9.

Bierze pod uwagę wyniki konsultacji (1) dotyczącej dokumentu roboczego Komisji Europejskiej, którą Komitet Regionów przeprowadził w lutym i marcu 2013 r.

B.   
  Ocena oddziaływania terytorialnego jako element spójności terytorialnej

| 10. | Podkreśla, że zgodnie z art. 3 TUE w powiązaniu z art. 174 i 175, a także 349 TFUE wszystkie obszary polityki powinny przyczyniać się do osiągnięcia celów spójności terytorialnej i wzmocnienia spójności gospodarczej i społecznej, dlatego też konieczne jest zbadanie środków pod względem ich oddziaływania terytorialnego oraz oszacowanie skutków dla władz lokalnych i regionalnych. Należy zwłaszcza przyczyniać się za pomocą konkretnych i skutecznych działań do zmniejszenia różnic w rozwoju między regionami i do wyrównania niekorzystnych warunków geograficznych i demograficznych na niektórych obszarach. |
| --- | --- |

10.

Podkreśla, że zgodnie z art. 3 TUE w powiązaniu z art. 174 i 175, a także 349 TFUE wszystkie obszary polityki powinny przyczyniać się do osiągnięcia celów spójności terytorialnej i wzmocnienia spójności gospodarczej i społecznej, dlatego też konieczne jest zbadanie środków pod względem ich oddziaływania terytorialnego oraz oszacowanie skutków dla władz lokalnych i regionalnych. Należy zwłaszcza przyczyniać się za pomocą konkretnych i skutecznych działań do zmniejszenia różnic w rozwoju między regionami i do wyrównania niekorzystnych warunków geograficznych i demograficznych na niektórych obszarach.

| 11. | Przypomina, że oceny oddziaływania wniosków legislacyjnych powinny w odpowiednich wypadkach uwzględniać wymiar terytorialny (aspekty lokalne i regionalne, konsekwencje finansowe i administracyjne dla władz krajowych, regionalnych i lokalnych) głównych rozważanych rozwiązań politycznych. Przypomina, że jest to skutek zobowiązania, by brać pod uwagę „konieczność zminimalizowania wszelkich obciążeń finansowych lub administracyjnych nakładanych na [...] władze regionalne lub lokalne [...] oraz to, by takie obciążenia były współmierne do zamierzonego celu” (art. 5 protokołu nr 2 TFUE). |
| --- | --- |

11.

Przypomina, że oceny oddziaływania wniosków legislacyjnych powinny w odpowiednich wypadkach uwzględniać wymiar terytorialny (aspekty lokalne i regionalne, konsekwencje finansowe i administracyjne dla władz krajowych, regionalnych i lokalnych) głównych rozważanych rozwiązań politycznych. Przypomina, że jest to skutek zobowiązania, by brać pod uwagę „konieczność zminimalizowania wszelkich obciążeń finansowych lub administracyjnych nakładanych na [...] władze regionalne lub lokalne [...] oraz to, by takie obciążenia były współmierne do zamierzonego celu” (art. 5 protokołu nr 2 TFUE).

| 12. | Pod pojęciem spójności terytorialnej rozumie trójwymiarową koncepcję, którą władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne powinny wziąć pod uwagę, wdrażając leżącą w ich gestii politykę.
  Spójność terytorialna






  — | dąży do osiągnięcia równowagi między różnicami gospodarczymi i społecznymi regionów za pomocą wsparcia strukturalnego i rozwoju wewnętrznego potencjału regionalnego (zrównoważony rozwój terytorialny); |
| --- | --- | --- |

12.

Pod pojęciem spójności terytorialnej rozumie trójwymiarową koncepcję, którą władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne powinny wziąć pod uwagę, wdrażając leżącą w ich gestii politykę.

Spójność terytorialna

—

dąży do osiągnięcia równowagi między różnicami gospodarczymi i społecznymi regionów za pomocą wsparcia strukturalnego i rozwoju wewnętrznego potencjału regionalnego (zrównoważony rozwój terytorialny);

| — | zobowiązuje europejskich decydentów do przyjęcia międzysektorowego, spójnego horyzontalnie i wertykalnie podejścia do korzystania z uprawnień, które mają konsekwencje terytorialne (integracja terytorialna); |
| --- | --- |

—

zobowiązuje europejskich decydentów do przyjęcia międzysektorowego, spójnego horyzontalnie i wertykalnie podejścia do korzystania z uprawnień, które mają konsekwencje terytorialne (integracja terytorialna);

| — | zachęca podmioty publiczne i prywatne oraz podmioty społeczeństwa obywatelskiego do łączenia się w sieć w ramach skutecznych działań terytorialnych (zarządzanie terytorialne). |
| --- | --- |

—

zachęca podmioty publiczne i prywatne oraz podmioty społeczeństwa obywatelskiego do łączenia się w sieć w ramach skutecznych działań terytorialnych (zarządzanie terytorialne).

| 13. | Wyraża ubolewanie, że dokument roboczy Komisji w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego obejmuje jedynie pierwszy z tych trzech wymiarów. Opowiada się więc za odpowiednim dopracowaniem dokumentu Komisji. |
| --- | --- |

13.

Wyraża ubolewanie, że dokument roboczy Komisji w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego obejmuje jedynie pierwszy z tych trzech wymiarów. Opowiada się więc za odpowiednim dopracowaniem dokumentu Komisji.

| 14. | Proponuje, by Komisja w swoich pracach nad dalszym rozwojem spójności terytorialnej poświęciła większą uwagę ocenie oddziaływania terytorialnego. Mogłoby to przyczynić się do zbieżnego rozumienia tej problematyki, poprawić wdrażanie polityki spójności, jej bardziej elastyczne kształtowanie oraz dostosowanie do poziomu terytorialnego, a także – z zachowaniem zasady pomocniczości – dostosowanie do warunków i potrzeb lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

14.

Proponuje, by Komisja w swoich pracach nad dalszym rozwojem spójności terytorialnej poświęciła większą uwagę ocenie oddziaływania terytorialnego. Mogłoby to przyczynić się do zbieżnego rozumienia tej problematyki, poprawić wdrażanie polityki spójności, jej bardziej elastyczne kształtowanie oraz dostosowanie do poziomu terytorialnego, a także – z zachowaniem zasady pomocniczości – dostosowanie do warunków i potrzeb lokalnych i regionalnych.

| 15. | Jest zdania, że przedłożony przez Komisję Europejską dokument roboczy wnosi cenny wkład w dyskusję polityczną na temat spójności terytorialnej w UE, podejmując próbę wyrażenia w ujęciu ilościowym i jakościowym terytorialnych skutków polityki europejskiej dla władz lokalnych i regionalnych. Spójność terytorialna jest ściśle powiązana z planowaniem przestrzennym, którego wpływ na politykę sektorową należy dalej zbadać i monitorować politycznie. |
| --- | --- |

15.

Jest zdania, że przedłożony przez Komisję Europejską dokument roboczy wnosi cenny wkład w dyskusję polityczną na temat spójności terytorialnej w UE, podejmując próbę wyrażenia w ujęciu ilościowym i jakościowym terytorialnych skutków polityki europejskiej dla władz lokalnych i regionalnych. Spójność terytorialna jest ściśle powiązana z planowaniem przestrzennym, którego wpływ na politykę sektorową należy dalej zbadać i monitorować politycznie.

| 16. | Uważa, że warto pod tym względem poprawić dokument, aby zintensyfikować dyskusję polityczną i rozwinąć go w kierunku ram dla wszystkich obszarów polityki sektorowej. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że warto pod tym względem poprawić dokument, aby zintensyfikować dyskusję polityczną i rozwinąć go w kierunku ram dla wszystkich obszarów polityki sektorowej.

| 17. | Podkreśla znaczenie oceny oddziaływania terytorialnego z punktu widzenia transgranicznych skutków polityki UE na szczeblu lokalnym i regionalnym. Celem spójności terytorialnej są również nowe formy partnerstwa między podmiotami publicznymi, prywatnymi i podmiotami społeczeństwa obywatelskiego oparte na współpracy i tworzeniu sieci w kontekście europejskim. Obejmuje to w szczególności współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną. W związku z tym europejskie ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) mogą stanowić laboratoria odpowiednie do oceny transgranicznego oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla znaczenie oceny oddziaływania terytorialnego z punktu widzenia transgranicznych skutków polityki UE na szczeblu lokalnym i regionalnym. Celem spójności terytorialnej są również nowe formy partnerstwa między podmiotami publicznymi, prywatnymi i podmiotami społeczeństwa obywatelskiego oparte na współpracy i tworzeniu sieci w kontekście europejskim. Obejmuje to w szczególności współpracę transgraniczną, transnarodową i międzyregionalną. W związku z tym europejskie ugrupowania współpracy terytorialnej (EUWT) mogą stanowić laboratoria odpowiednie do oceny transgranicznego oddziaływania terytorialnego.

C.   
  Ocena oddziaływania terytorialnego jako element europejskiego rozwoju terytorialnego

| 18. | Wskazuje na dyskusje i odpowiednie decyzje dotyczące Europejskiej Perspektywy Rozwoju Przestrzennego (EPRP) (1999), agendy terytorialnej UE, Karty lipskiej na rzecz zrównoważonego rozwoju miast europejskich (maj 2007 r.), które w drodze zaleceń dla zintegrowanej polityki rozwoju terytorialnego tworzą europejskie ramy dla działań UE i państw członkowskich na rzecz mobilizacji potencjału regionów i miast w zakresie zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz odpowiadają na wyzwania związane z trendami demograficznymi, zmianami strukturalnymi na świecie i zmianą klimatu. |
| --- | --- |

18.

Wskazuje na dyskusje i odpowiednie decyzje dotyczące Europejskiej Perspektywy Rozwoju Przestrzennego (EPRP) (1999), agendy terytorialnej UE, Karty lipskiej na rzecz zrównoważonego rozwoju miast europejskich (maj 2007 r.), które w drodze zaleceń dla zintegrowanej polityki rozwoju terytorialnego tworzą europejskie ramy dla działań UE i państw członkowskich na rzecz mobilizacji potencjału regionów i miast w zakresie zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz odpowiadają na wyzwania związane z trendami demograficznymi, zmianami strukturalnymi na świecie i zmianą klimatu.

| 19. | Przyjmuje z zadowoleniem prace obecnych trzech prezydencji nad wdrożeniem opracowanej podczas polskiej prezydencji Rady UE (2. półrocze 2011 r.) mapy drogowej na rzecz realizacji agendy terytorialnej. |
| --- | --- |

19.

Przyjmuje z zadowoleniem prace obecnych trzech prezydencji nad wdrożeniem opracowanej podczas polskiej prezydencji Rady UE (2. półrocze 2011 r.) mapy drogowej na rzecz realizacji agendy terytorialnej.

| 20. | Uważa, że europejska koncepcja rozwoju terytorialnego wymaga aktualizacji, aby uwzględnić zmianę warunków przestrzennych, szczególnie w następstwie ostatnich rund rozszerzenia oraz kryzysu finansowego, który wywołał poważne konsekwencje przestrzenne, i opowiada się za dalszym prowadzeniem prac nad agendą terytorialną 2020 w tym kierunku. |
| --- | --- |

20.

Uważa, że europejska koncepcja rozwoju terytorialnego wymaga aktualizacji, aby uwzględnić zmianę warunków przestrzennych, szczególnie w następstwie ostatnich rund rozszerzenia oraz kryzysu finansowego, który wywołał poważne konsekwencje przestrzenne, i opowiada się za dalszym prowadzeniem prac nad agendą terytorialną 2020 w tym kierunku.

| 21. | Wzywa Komisję Europejską do uzupełnienia dokumentu roboczego w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego i uwzględnienia w większym stopniu aspektów zintegrowanego europejskiego rozwoju terytorialnego. |
| --- | --- |

21.

Wzywa Komisję Europejską do uzupełnienia dokumentu roboczego w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego i uwzględnienia w większym stopniu aspektów zintegrowanego europejskiego rozwoju terytorialnego.

D.   
  Ocena oddziaływania terytorialnego w ramach strategii „Europa 2020”

| 22. | Jest zaniepokojony, że w szczególności w ramach strategii „Europa 2020” nie uwzględnia się ani specyfiki, ani kompetencji miast i regionów, jak stwierdzono w 3. sprawozdaniu monitorującym Komitetu Regionów w sprawie strategii „Europa 2020” z października 2012 r. Postrzega różnorodność regionalną UE jako niewyczerpany potencjał, który wymaga uwzględniania wymiaru transgranicznego i terytorialnego w kształtowaniu polityki związanej ze strategią „Europa 2020”. |
| --- | --- |

22.

Jest zaniepokojony, że w szczególności w ramach strategii „Europa 2020” nie uwzględnia się ani specyfiki, ani kompetencji miast i regionów, jak stwierdzono w 3. sprawozdaniu monitorującym Komitetu Regionów w sprawie strategii „Europa 2020” z października 2012 r. Postrzega różnorodność regionalną UE jako niewyczerpany potencjał, który wymaga uwzględniania wymiaru transgranicznego i terytorialnego w kształtowaniu polityki związanej ze strategią „Europa 2020”.

| 23. | Uważa, że inteligentny i zrównoważony wzrost, sprzyjający włączeniu społecznemu, można osiągnąć tylko wtedy, gdy środki polityczne będą w większym stopniu uwzględniały potencjał rozwoju terytorialnego i wyzwania w Europie. Aby nie popełnić tego samego błędu co w przypadku strategii lizbońskiej, w strategii „Europa 2020” należy poświęcić wystarczającą uwagę wymiarowi terytorialnemu i jego potencjałowi w zakresie wspierania inteligentnego i zrównoważonego rozwoju, sprzyjającego włączeniu społecznemu. |
| --- | --- |

23.

Uważa, że inteligentny i zrównoważony wzrost, sprzyjający włączeniu społecznemu, można osiągnąć tylko wtedy, gdy środki polityczne będą w większym stopniu uwzględniały potencjał rozwoju terytorialnego i wyzwania w Europie. Aby nie popełnić tego samego błędu co w przypadku strategii lizbońskiej, w strategii „Europa 2020” należy poświęcić wystarczającą uwagę wymiarowi terytorialnemu i jego potencjałowi w zakresie wspierania inteligentnego i zrównoważonego rozwoju, sprzyjającego włączeniu społecznemu.

| 24. | Proponuje, by w ramach stałego monitorowania strategii „Europa 2020” z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych silniej uwzględniać skutki terytorialne strategii „Europa 2020” i bardziej wykorzystać w tym celu elementy oceny oddziaływania terytorialnego. Postulat ten pojawił się też w wielu opracowaniach stanowiących wkład w konsultację. |
| --- | --- |

24.

Proponuje, by w ramach stałego monitorowania strategii „Europa 2020” z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych silniej uwzględniać skutki terytorialne strategii „Europa 2020” i bardziej wykorzystać w tym celu elementy oceny oddziaływania terytorialnego. Postulat ten pojawił się też w wielu opracowaniach stanowiących wkład w konsultację.

| 25. | Podkreśla, że wielopoziomowe sprawowanie rządów i partnerstwa to istotne czynniki we wdrażaniu spójności terytorialnej i że należy skoncentrować się na wzmacnianiu podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że wielopoziomowe sprawowanie rządów i partnerstwa to istotne czynniki we wdrażaniu spójności terytorialnej i że należy skoncentrować się na wzmacnianiu podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar.

| 26. | Wzywa Komisję Europejską do włączenia wymiaru strategii „Europa 2020” do dokumentu roboczego w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

26.

Wzywa Komisję Europejską do włączenia wymiaru strategii „Europa 2020” do dokumentu roboczego w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego.

E.   
  Ocena skutków terytorialnych jako instrument lepszej koordynacji polityki sektorowej UE

| 27. | Podkreśla potrzebę koordynacji skutków terytorialnych polityki sektorowej na szczeblu UE i państw członkowskich, a także między UE i państwami członkowskimi. Uważa, że ważnym celem oceny oddziaływania terytorialnego jest lepsza koordynacja poszczególnych obszarów polityki UE w odniesieniu do ich skutków terytorialnych, a zwłaszcza lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

27.

Podkreśla potrzebę koordynacji skutków terytorialnych polityki sektorowej na szczeblu UE i państw członkowskich, a także między UE i państwami członkowskimi. Uważa, że ważnym celem oceny oddziaływania terytorialnego jest lepsza koordynacja poszczególnych obszarów polityki UE w odniesieniu do ich skutków terytorialnych, a zwłaszcza lokalnych i regionalnych.

| 28. | Jest zdania, że żadna dziedzina polityki nie może być z góry wyłączona z oceny oddziaływania terytorialnego. Dopiero po przeprowadzeniu oceny można określić skutki wynikające z realizacji proponowanych działań. Wykluczenie z oceny musi być uzasadnione – poparte odpowiednią analizą sytuacyjną. |
| --- | --- |

28.

Jest zdania, że żadna dziedzina polityki nie może być z góry wyłączona z oceny oddziaływania terytorialnego. Dopiero po przeprowadzeniu oceny można określić skutki wynikające z realizacji proponowanych działań. Wykluczenie z oceny musi być uzasadnione – poparte odpowiednią analizą sytuacyjną.

| 29. | Uważa, że w szczególności następujące dziedziny polityki o silnym wymiarze terytorialnym powinny obowiązkowo podlegać ocenie oddziaływania terytorialnego: infrastruktura, polityka spójności, transport, energia i środowisko, rynek wewnętrzny, rynek pracy i kwestie społeczne, innowacje, badania i rozwój, polityka rolna i polityka rybołówstwa, polityka przemysłowa i polityka dotycząca MŚP, edukacja, polityka miejska i regionalna, rozwój obszarów wiejskich, usługi świadczone w interesie ogólnym, dostarczanie i uzdatnianie wody, promowanie kultury i turystyki oraz wszelkie strategie mające skutki dla określonego rodzaju obszarów. |
| --- | --- |

29.

Uważa, że w szczególności następujące dziedziny polityki o silnym wymiarze terytorialnym powinny obowiązkowo podlegać ocenie oddziaływania terytorialnego: infrastruktura, polityka spójności, transport, energia i środowisko, rynek wewnętrzny, rynek pracy i kwestie społeczne, innowacje, badania i rozwój, polityka rolna i polityka rybołówstwa, polityka przemysłowa i polityka dotycząca MŚP, edukacja, polityka miejska i regionalna, rozwój obszarów wiejskich, usługi świadczone w interesie ogólnym, dostarczanie i uzdatnianie wody, promowanie kultury i turystyki oraz wszelkie strategie mające skutki dla określonego rodzaju obszarów.

| 30. | W związku z tym wzywa do badania już od początku skutków terytorialnych środków podejmowanych w ramach polityki sektorowej, na równi ze skutkami gospodarczymi, ekologicznymi i społecznymi, przede wszystkim jeśli chodzi o oddziaływanie na różne szczeble lokalne i regionalne, w tym także wzajemne oddziaływania między szczeblami terytorialnymi oraz skutki w wymiarze finansowym. |
| --- | --- |

30.

W związku z tym wzywa do badania już od początku skutków terytorialnych środków podejmowanych w ramach polityki sektorowej, na równi ze skutkami gospodarczymi, ekologicznymi i społecznymi, przede wszystkim jeśli chodzi o oddziaływanie na różne szczeble lokalne i regionalne, w tym także wzajemne oddziaływania między szczeblami terytorialnymi oraz skutki w wymiarze finansowym.

| 31. | Podkreśla kluczową rolę, jaką może odegrać ocena oddziaływania terytorialnego dla lepszej koordynacji polityki sektorowej UE na rzecz wspierania spójności terytorialnej. Uważa, że nie potrzeba w tym celu nowych aktów prawnych UE i że nakłady biurokratyczne należy ograniczyć do minimum. Popiera ponadto stwierdzenie zawarte w agendzie terytorialnej, iż na szczeblu UE należy wypracować lepsze monitorowanie i ocenę rozwoju terytorialnego i skuteczności działań na rzecz spójności terytorialnej, a jednocześnie zapewnić, aby nie wzrosło obciążenie administracyjne państw członkowskich. W istniejących unijnych praktykach i wymogach związanych z oceną, monitorowaniem i ewaluacją, także w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności oraz realizacji strategii „Europa 2020”, należy uwzględnić właściwe zagadnienia terytorialne (2). |
| --- | --- |

31.

Podkreśla kluczową rolę, jaką może odegrać ocena oddziaływania terytorialnego dla lepszej koordynacji polityki sektorowej UE na rzecz wspierania spójności terytorialnej. Uważa, że nie potrzeba w tym celu nowych aktów prawnych UE i że nakłady biurokratyczne należy ograniczyć do minimum. Popiera ponadto stwierdzenie zawarte w agendzie terytorialnej, iż na szczeblu UE należy wypracować lepsze monitorowanie i ocenę rozwoju terytorialnego i skuteczności działań na rzecz spójności terytorialnej, a jednocześnie zapewnić, aby nie wzrosło obciążenie administracyjne państw członkowskich. W istniejących unijnych praktykach i wymogach związanych z oceną, monitorowaniem i ewaluacją, także w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności oraz realizacji strategii „Europa 2020”, należy uwzględnić właściwe zagadnienia terytorialne (2).

| 32. | Nadal popiera prowadzenie systematycznej oceny ex-post prawodawstwa unijnego będącej skutecznym narzędziem inteligentnych regulacji. |
| --- | --- |

32.

Nadal popiera prowadzenie systematycznej oceny ex-post prawodawstwa unijnego będącej skutecznym narzędziem inteligentnych regulacji.

F.   
  Metodologia oceny oddziaływania terytorialnego

| 33. | Uważa, że proponowane metody i narzędzia wspierające ocenę oddziaływania terytorialnego (takie jak ESPON ARTS czy QUICKScan) wystarczają do pomiaru potencjalnych skutków terytorialnych, jakie dany wniosek mógłby przynieść na szczeblu lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

33.

Uważa, że proponowane metody i narzędzia wspierające ocenę oddziaływania terytorialnego (takie jak ESPON ARTS czy QUICKScan) wystarczają do pomiaru potencjalnych skutków terytorialnych, jakie dany wniosek mógłby przynieść na szczeblu lokalnym i regionalnym.

| 34. | Nie zgadza się zatem z tym, że ocenę oddziaływania terytorialnego należy przeprowadzać tylko w przypadku, gdy wniosek legislacyjny wyraźnie odnosi się do konkretnych terytoriów bądź też, gdy może on mieć silnie asymetryczny rozkład oddziaływania terytorialnego (oddziaływanie o wartościach odstających), jak zaproponowano w dokumencie roboczym Komisji Europejskiej. Tylko uprzednia ocena oddziaływania terytorialnego pozwoli dostrzec jego rzeczywistą skalę; dlatego też, zgodnie z zasadą ostrożności, oceniać należy z reguły wszelkie inicjatywy legislacyjne, a tylko wyjątkowo i w uzasadnionych wypadkach można od takiej oceny odstępować, a nie odwrotnie. |
| --- | --- |

34.

Nie zgadza się zatem z tym, że ocenę oddziaływania terytorialnego należy przeprowadzać tylko w przypadku, gdy wniosek legislacyjny wyraźnie odnosi się do konkretnych terytoriów bądź też, gdy może on mieć silnie asymetryczny rozkład oddziaływania terytorialnego (oddziaływanie o wartościach odstających), jak zaproponowano w dokumencie roboczym Komisji Europejskiej. Tylko uprzednia ocena oddziaływania terytorialnego pozwoli dostrzec jego rzeczywistą skalę; dlatego też, zgodnie z zasadą ostrożności, oceniać należy z reguły wszelkie inicjatywy legislacyjne, a tylko wyjątkowo i w uzasadnionych wypadkach można od takiej oceny odstępować, a nie odwrotnie.

| 35. | Dostrzega znaczące niedostatki przede wszystkim w zakresie danych dostępnych na szczeblu europejskim dotyczących szczebla lokalnego (NUTS III) i regionalnego (NUTS II), jeżeli chodzi o stosowanie dostępnych metod w sposób efektywny i ukierunkowany na cel. |
| --- | --- |

35.

Dostrzega znaczące niedostatki przede wszystkim w zakresie danych dostępnych na szczeblu europejskim dotyczących szczebla lokalnego (NUTS III) i regionalnego (NUTS II), jeżeli chodzi o stosowanie dostępnych metod w sposób efektywny i ukierunkowany na cel.

| 36. | Oczekuje, że szczególnie w kontekście dyskusji na temat „wyjścia poza PKB” pojawią się bodźce do tworzenia dalszych wskaźników, by uzyskać bardziej kompleksowy obraz dobrobytu społecznego i oddziaływania terytorialnego. Należy przypomnieć, że istnieją już dostępne za pośrednictwem Eurostatu wskaźniki umożliwiające pomiar danych w kwestiach społecznych i ekologicznych. |
| --- | --- |

36.

Oczekuje, że szczególnie w kontekście dyskusji na temat „wyjścia poza PKB” pojawią się bodźce do tworzenia dalszych wskaźników, by uzyskać bardziej kompleksowy obraz dobrobytu społecznego i oddziaływania terytorialnego. Należy przypomnieć, że istnieją już dostępne za pośrednictwem Eurostatu wskaźniki umożliwiające pomiar danych w kwestiach społecznych i ekologicznych.

| 37. | Proponuje umożliwienie ekspertom i przedstawicielom władz lokalnych i regionalnych wzięcie udziału w planowanych warsztatach dotyczących procedury QUICKScan. |
| --- | --- |

37.

Proponuje umożliwienie ekspertom i przedstawicielom władz lokalnych i regionalnych wzięcie udziału w planowanych warsztatach dotyczących procedury QUICKScan.

| 38. | Podkreśla szczególną rolę programu ESPON w pogłębianiu ogólnounijnych badań nad rozwojem przestrzennym i we wspieraniu wymiany doświadczeń w Unii Europejskiej. Z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie podręcznika oceny oddziaływania terytorialnego, który ma nawiązywać do treści dokumentu roboczego Komisji. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla szczególną rolę programu ESPON w pogłębianiu ogólnounijnych badań nad rozwojem przestrzennym i we wspieraniu wymiany doświadczeń w Unii Europejskiej. Z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie podręcznika oceny oddziaływania terytorialnego, który ma nawiązywać do treści dokumentu roboczego Komisji.

| 39. | Uważa za konieczne, by rozwojowi metodologii oceny oddziaływania terytorialnego towarzyszyły kształcenie i szkolenia w tej dziedzinie dla osób uczestniczących w ocenie. |
| --- | --- |

39.

Uważa za konieczne, by rozwojowi metodologii oceny oddziaływania terytorialnego towarzyszyły kształcenie i szkolenia w tej dziedzinie dla osób uczestniczących w ocenie.

| 40. | Proponuje, by po mniej więcej roku zbadać, czy metody i narzędzia oceny oddziaływania terytorialnego się sprawdziły i czy konieczne jest ich dostosowanie lub uzupełnienie. |
| --- | --- |

40.

Proponuje, by po mniej więcej roku zbadać, czy metody i narzędzia oceny oddziaływania terytorialnego się sprawdziły i czy konieczne jest ich dostosowanie lub uzupełnienie.

G.   
  Przyszłe prowadzenie oceny oddziaływania terytorialnego na szczeblu europejskim

| 41. | Wskazuje na zalecenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z 2010 r. w sprawie aktywnego włączenia Komitetu Regionów w ocenę oddziaływania na szczeblu europejskim oraz na potrzebę zagwarantowania także większego udziału Eurostatu i Wspólnego Centrum Badawczego w tym procesie. |
| --- | --- |

41.

Wskazuje na zalecenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z 2010 r. w sprawie aktywnego włączenia Komitetu Regionów w ocenę oddziaływania na szczeblu europejskim oraz na potrzebę zagwarantowania także większego udziału Eurostatu i Wspólnego Centrum Badawczego w tym procesie.

| 42. | Jest zdania, że można to osiągnąć tylko dzięki pełnej koordynacji ocen oddziaływania terytorialnego w obrębie Komisji, aby pozwolić na lepsze uwzględnienie kwestii terytorialnych w ogólnej ocenie oddziaływania oraz stworzyć warunki do stałej współpracy z innymi instytucjami. |
| --- | --- |

42.

Jest zdania, że można to osiągnąć tylko dzięki pełnej koordynacji ocen oddziaływania terytorialnego w obrębie Komisji, aby pozwolić na lepsze uwzględnienie kwestii terytorialnych w ogólnej ocenie oddziaływania oraz stworzyć warunki do stałej współpracy z innymi instytucjami.

| 43. | Uważa więc, że niewiążące zalecenie w sprawie prowadzenia oceny wpływu terytorialnego – jak w dokumencie roboczym przedstawionym przez Komisję – w żadnym razie nie wystarcza, by spełnić wymogi spójności terytorialnej i oceny oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

43.

Uważa więc, że niewiążące zalecenie w sprawie prowadzenia oceny wpływu terytorialnego – jak w dokumencie roboczym przedstawionym przez Komisję – w żadnym razie nie wystarcza, by spełnić wymogi spójności terytorialnej i oceny oddziaływania terytorialnego.

| 44. | W tym kontekście odnotowuje potrzebę ścisłej współpracy między Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej, Wspólnym Centrum Badawczym, programem ESPON i Komitetem Regionów, aby znaleźć pragmatyczne podejście do oceny oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

44.

W tym kontekście odnotowuje potrzebę ścisłej współpracy między Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej, Wspólnym Centrum Badawczym, programem ESPON i Komitetem Regionów, aby znaleźć pragmatyczne podejście do oceny oddziaływania terytorialnego.

| 45. | Uważa, że konieczne jest ścisłe powiązanie środków oceny oddziaływania terytorialnego ze środkami zaproponowanymi przez Komisję pod koniec 2012 r. na rzecz zwiększenia sprawności regulacyjnej UE (3), i odsyła przy tym do oddzielnej opinii Komitetu Regionów w tej sprawie. |
| --- | --- |

45.

Uważa, że konieczne jest ścisłe powiązanie środków oceny oddziaływania terytorialnego ze środkami zaproponowanymi przez Komisję pod koniec 2012 r. na rzecz zwiększenia sprawności regulacyjnej UE (3), i odsyła przy tym do oddzielnej opinii Komitetu Regionów w tej sprawie.

| 46. | Wskazuje, że ocena oddziaływania terytorialnego odgrywa ważną rolę także na szczeblu krajowym, ponieważ pozwala zawczasu określić skutki terytorialne i podjąć odpowiednie kroki. |
| --- | --- |

46.

Wskazuje, że ocena oddziaływania terytorialnego odgrywa ważną rolę także na szczeblu krajowym, ponieważ pozwala zawczasu określić skutki terytorialne i podjąć odpowiednie kroki.

| 47. | Przyjmuje więc z zadowoleniem zobowiązanie państw członkowskich podjęte w ramach agendy terytorialnej, by częściej samodzielnie prowadzić ocenę oddziaływania terytorialnego i analizować konsekwencje dla władz lokalnych i regionalnych. Uważa przy tym, że dobrym pomysłem byłaby regularna wymiana doświadczeń zebranych podczas prowadzenia takiej oceny oddziaływania między państwami członkowskimi oraz z odpowiednimi służbami w instytucjach unijnych, aby zapewnić spójność metodologiczną i porównywalność analiz. |
| --- | --- |

47.

Przyjmuje więc z zadowoleniem zobowiązanie państw członkowskich podjęte w ramach agendy terytorialnej, by częściej samodzielnie prowadzić ocenę oddziaływania terytorialnego i analizować konsekwencje dla władz lokalnych i regionalnych. Uważa przy tym, że dobrym pomysłem byłaby regularna wymiana doświadczeń zebranych podczas prowadzenia takiej oceny oddziaływania między państwami członkowskimi oraz z odpowiednimi służbami w instytucjach unijnych, aby zapewnić spójność metodologiczną i porównywalność analiz.

| 48. | Wzywa Komisję, by korzystała ze współpracy z władzami regionalnymi i lokalnymi, aby ukierunkowywać konsultacje z zainteresowanymi stronami, korzystając z doświadczenia tych władz, tak by zadawać trafne pytania w odpowiednim momencie, oraz z ich zdolności, jeśli chodzi o zwracanie się do zainteresowanych, w miarę możliwości, w ich języku ojczystym. |
| --- | --- |

48.

Wzywa Komisję, by korzystała ze współpracy z władzami regionalnymi i lokalnymi, aby ukierunkowywać konsultacje z zainteresowanymi stronami, korzystając z doświadczenia tych władz, tak by zadawać trafne pytania w odpowiednim momencie, oraz z ich zdolności, jeśli chodzi o zwracanie się do zainteresowanych, w miarę możliwości, w ich języku ojczystym.

H.   
  Propozycje dotyczące wykorzystania oceny oddziaływania terytorialnego w Unii Europejskiej

| 49. | Ponawia swój apel, wyrażony już w opinii na temat Zielonej księgi w sprawie spójności terytorialnej, do opublikowania Białej księgi w sprawie spójności terytorialnej, aby konkretniej opracować pojęcie spójności terytorialnej i jej celów na szczeblu UE. Przedstawiony dokument roboczy w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego nie może jej zastąpić. |
| --- | --- |

49.

Ponawia swój apel, wyrażony już w opinii na temat Zielonej księgi w sprawie spójności terytorialnej, do opublikowania Białej księgi w sprawie spójności terytorialnej, aby konkretniej opracować pojęcie spójności terytorialnej i jej celów na szczeblu UE. Przedstawiony dokument roboczy w sprawie oceny oddziaływania terytorialnego nie może jej zastąpić.

| 50. | Opowiada się za tym, by ocenę oddziaływania terytorialnego prowadzić nie tylko w przypadku wniosków legislacyjnych Komisji, lecz w odniesieniu do wszystkich inicjatyw politycznych – tzn. także w przypadku komunikatów, zielonych ksiąg i białych ksiąg – pod kątem skutków terytorialnych zaproponowanych w nich środków. |
| --- | --- |

50.

Opowiada się za tym, by ocenę oddziaływania terytorialnego prowadzić nie tylko w przypadku wniosków legislacyjnych Komisji, lecz w odniesieniu do wszystkich inicjatyw politycznych – tzn. także w przypadku komunikatów, zielonych ksiąg i białych ksiąg – pod kątem skutków terytorialnych zaproponowanych w nich środków.

| 51. | Wzywa nadchodzące prezydencje Rady UE do poświęcenia szczególnej uwagi terytorialnym aspektom polityki spójności, roli podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar i prowadzeniu ocen oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

51.

Wzywa nadchodzące prezydencje Rady UE do poświęcenia szczególnej uwagi terytorialnym aspektom polityki spójności, roli podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar i prowadzeniu ocen oddziaływania terytorialnego.

| 52. | Proponuje regularne omawianie tematu oceny oddziaływania terytorialnego w ramach sieci punktów kontaktowych ds. spójności terytorialnej. |
| --- | --- |

52.

Proponuje regularne omawianie tematu oceny oddziaływania terytorialnego w ramach sieci punktów kontaktowych ds. spójności terytorialnej.

| 53. | Ponadto proponuje, by wykorzystać OPEN DAYS także do wzmocnienia powiązań między ocenami oddziaływania terytorialnego na szczeblu krajowym i europejskim. |
| --- | --- |

53.

Ponadto proponuje, by wykorzystać OPEN DAYS także do wzmocnienia powiązań między ocenami oddziaływania terytorialnego na szczeblu krajowym i europejskim.

| 54. | Proponuje Komisji Europejskiej, by powierzyła Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej zadanie centralnej koordynacji i zapewnienia punktu kompleksowej obsługi dla ocen oddziaływania terytorialnego w Komisji oraz reprezentowania tych kwestii w Radzie ds. Ocen Skutków. Do zadań takiego centralnego punktu powinno należeć także zbadanie programu roboczego i programu dotyczącego oceny oddziaływania Komisji pod kątem konieczności przeprowadzenia ocen oddziaływania terytorialnego oraz, w razie potrzeby, dokonania tych ocen (we współpracy z właściwą dyrekcją generalną). |
| --- | --- |

54.

Proponuje Komisji Europejskiej, by powierzyła Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej zadanie centralnej koordynacji i zapewnienia punktu kompleksowej obsługi dla ocen oddziaływania terytorialnego w Komisji oraz reprezentowania tych kwestii w Radzie ds. Ocen Skutków. Do zadań takiego centralnego punktu powinno należeć także zbadanie programu roboczego i programu dotyczącego oceny oddziaływania Komisji pod kątem konieczności przeprowadzenia ocen oddziaływania terytorialnego oraz, w razie potrzeby, dokonania tych ocen (we współpracy z właściwą dyrekcją generalną).

| 55. | Proponuje Komisji Europejskiej ścisłą współpracę przy wyborze i prowadzeniu ocen skutków terytorialnych, jak przewidziano w protokole o współpracy między obiema instytucjami – służby Komisji mogą poprosić o wsparcie Komitetu Regionów podczas opracowywania ocen oddziaływania. |
| --- | --- |

55.

Proponuje Komisji Europejskiej ścisłą współpracę przy wyborze i prowadzeniu ocen skutków terytorialnych, jak przewidziano w protokole o współpracy między obiema instytucjami – służby Komisji mogą poprosić o wsparcie Komitetu Regionów podczas opracowywania ocen oddziaływania.

| 56. | Proponuje Komisji Europejskiej nawiązanie ścisłej współpracy z partnerami szczególnie istotnymi dla oceny oddziaływania terytorialnego (Eurostatem, Wspólnym Centrum Badawczym, programem ESPON i Komitetem Regionów), m.in. w celu ustalenia przyszłego podziału zadań i pracy w prowadzeniu tych procedur. |
| --- | --- |

56.

Proponuje Komisji Europejskiej nawiązanie ścisłej współpracy z partnerami szczególnie istotnymi dla oceny oddziaływania terytorialnego (Eurostatem, Wspólnym Centrum Badawczym, programem ESPON i Komitetem Regionów), m.in. w celu ustalenia przyszłego podziału zadań i pracy w prowadzeniu tych procedur.

| 57. | W tym kontekście wzywa Komisję Europejską do przedstawienia sprawozdania, najpóźniej przy okazji następnego sprawozdania w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej na początku 2014 r., na temat tego, w jaki sposób – poprzez systematyczne wykorzystanie oceny oddziaływania terytorialnego – można koordynować politykę UE na rzecz wspierania spójności terytorialnej i lepiej uwzględniać wymiar terytorialny w polityce UE. |
| --- | --- |

57.

W tym kontekście wzywa Komisję Europejską do przedstawienia sprawozdania, najpóźniej przy okazji następnego sprawozdania w sprawie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej na początku 2014 r., na temat tego, w jaki sposób – poprzez systematyczne wykorzystanie oceny oddziaływania terytorialnego – można koordynować politykę UE na rzecz wspierania spójności terytorialnej i lepiej uwzględniać wymiar terytorialny w polityce UE.

| 58. | Wzywa do stałego włączania ekspertów i przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i prowadzenie ocen oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

58.

Wzywa do stałego włączania ekspertów i przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie i prowadzenie ocen oddziaływania terytorialnego.

| 59. | Wzywa do wprowadzenia modułów szkoleniowych na temat koncepcji i zastosowania ocen oddziaływania terytorialnego i zwraca się do Komisji Europejskiej o udostępnienie niezbędnych środków w tym celu. |
| --- | --- |

59.

Wzywa do wprowadzenia modułów szkoleniowych na temat koncepcji i zastosowania ocen oddziaływania terytorialnego i zwraca się do Komisji Europejskiej o udostępnienie niezbędnych środków w tym celu.

| 60. | Wnosi o kontynuację programu ESPON i silniejszy nacisk na kluczowe obszary badań, do których bez wątpienia zalicza się także dalszy rozwój modeli oceny oddziaływania terytorialnego, tak aby stały się one lepiej zauważalne wśród instytucji UE, a ich wyniki zostały włączone do głównego nurtu zarówno istniejących, jak i powstających obszarów polityki. |
| --- | --- |

60.

Wnosi o kontynuację programu ESPON i silniejszy nacisk na kluczowe obszary badań, do których bez wątpienia zalicza się także dalszy rozwój modeli oceny oddziaływania terytorialnego, tak aby stały się one lepiej zauważalne wśród instytucji UE, a ich wyniki zostały włączone do głównego nurtu zarówno istniejących, jak i powstających obszarów polityki.

| 61. | Wzywa Komisję, by w ramach sprawozdania z wdrażania ocen oddziaływania w oddzielnym rozdziale poinformowała o prowadzeniu i wynikach ocen oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

61.

Wzywa Komisję, by w ramach sprawozdania z wdrażania ocen oddziaływania w oddzielnym rozdziale poinformowała o prowadzeniu i wynikach ocen oddziaływania terytorialnego.

| 62. | Wzywa do rozszerzenia ocen oddziaływania terytorialnego także na strategię „Europa 2020” i propozycje dotyczące europejskiego semestru oraz podkreśla swój apel o uwzględnienie rozdziału na temat regionalnego wymiaru europejskiego semestru w dorocznej analizie wzrostu gospodarczego Komisji Europejskiej. |
| --- | --- |

62.

Wzywa do rozszerzenia ocen oddziaływania terytorialnego także na strategię „Europa 2020” i propozycje dotyczące europejskiego semestru oraz podkreśla swój apel o uwzględnienie rozdziału na temat regionalnego wymiaru europejskiego semestru w dorocznej analizie wzrostu gospodarczego Komisji Europejskiej.

| 63. | Wzywa, by w celu rozwiązania problemu efektów asymetrii, stwierdzonych w wyniku oceny oddziaływania terytorialnego, przewidzieć odpowiednie środki i procedury gwarantujące zaangażowanie zainteresowanych podmiotów lokalnych, a w szczególności władz lokalnych i regionalnych. |
| --- | --- |

63.

Wzywa, by w celu rozwiązania problemu efektów asymetrii, stwierdzonych w wyniku oceny oddziaływania terytorialnego, przewidzieć odpowiednie środki i procedury gwarantujące zaangażowanie zainteresowanych podmiotów lokalnych, a w szczególności władz lokalnych i regionalnych.

I.   
  Przyszła rola Komitetu Regionów w ramach oceny oddziaływania terytorialnego

| 64. | Podkreśla, że zasady wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa są kluczowymi czynnikami wdrażania spójności terytorialnej i podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar. Komitet Regionów będzie nadal propagował kompleksowe stosowanie tych zasad, zgodnie z postulatami wszystkich podmiotów uczestniczących w konsultacji. |
| --- | --- |

64.

Podkreśla, że zasady wielopoziomowego sprawowania rządów i partnerstwa są kluczowymi czynnikami wdrażania spójności terytorialnej i podejścia ukierunkowanego na konkretny obszar. Komitet Regionów będzie nadal propagował kompleksowe stosowanie tych zasad, zgodnie z postulatami wszystkich podmiotów uczestniczących w konsultacji.

| 65. | Podkreśla rolę, jaką może odegrać Komitet we wspieraniu Komisji Europejskiej podczas ocen oddziaływania i proponuje, by wykorzystać ustalenia we wspólnym protokole o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów także do współpracy w ramach ocen oddziaływania terytorialnego. |
| --- | --- |

65.

Podkreśla rolę, jaką może odegrać Komitet we wspieraniu Komisji Europejskiej podczas ocen oddziaływania i proponuje, by wykorzystać ustalenia we wspólnym protokole o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów także do współpracy w ramach ocen oddziaływania terytorialnego.

| 66. | Proponuje w związku z tym rozwój trwałej współpracy w szczególności z Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej, Eurostatem, Wspólnym Centrum Badawczym oraz programem ESPON. |
| --- | --- |

66.

Proponuje w związku z tym rozwój trwałej współpracy w szczególności z Dyrekcją Generalną ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej, Eurostatem, Wspólnym Centrum Badawczym oraz programem ESPON.

| 67. | Jest również zainteresowany bliską współpracą z Parlamentem Europejskim i Radą, aby doprowadzić do większego uwzględniania zasady oceny oddziaływania terytorialnego w procedurze ustawodawczej. Szczególnie zaś wzywa Parlament Europejski do upoważnienia Dyrekcji ds. Oceny Skutków Regulacji i Europejskiej Wartości Dodanej do przeprowadzenia uprzedniej analizy oddziaływania w fazie przedlegislacyjnej. Zwraca uwagę, że poprawki wprowadzane do wniosków legislacyjnych przez Parlament Europejski i Radę mogą również mieć znaczące skutki dla władz lokalnych i regionalnych, dlatego powinny być poddane ocenie oddziaływania terytorialnego. Ułatwiłoby to częstsze i lepsze korzystanie z ocen oddziaływania w procesach decyzyjnych. |
| --- | --- |

67.

Jest również zainteresowany bliską współpracą z Parlamentem Europejskim i Radą, aby doprowadzić do większego uwzględniania zasady oceny oddziaływania terytorialnego w procedurze ustawodawczej. Szczególnie zaś wzywa Parlament Europejski do upoważnienia Dyrekcji ds. Oceny Skutków Regulacji i Europejskiej Wartości Dodanej do przeprowadzenia uprzedniej analizy oddziaływania w fazie przedlegislacyjnej. Zwraca uwagę, że poprawki wprowadzane do wniosków legislacyjnych przez Parlament Europejski i Radę mogą również mieć znaczące skutki dla władz lokalnych i regionalnych, dlatego powinny być poddane ocenie oddziaływania terytorialnego. Ułatwiłoby to częstsze i lepsze korzystanie z ocen oddziaływania w procesach decyzyjnych.

| 68. | Jest również gotów ściśle współpracować w tym zakresie z innymi partnerami, jak np. europejskimi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych oraz instytucjami badawczymi i stowarzyszeniami branżowymi. |
| --- | --- |

68.

Jest również gotów ściśle współpracować w tym zakresie z innymi partnerami, jak np. europejskimi stowarzyszeniami władz lokalnych i regionalnych oraz instytucjami badawczymi i stowarzyszeniami branżowymi.

| 69. | Wzywa Komisję Europejską do podjęcia środków na rzecz poszerzania wiedzy na temat metod i możliwości stosowania ocen oddziaływania terytorialnego wśród przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych, poprzez zastosowanie odpowiednich kanałów, takich jak program Porozumienia Burmistrzów i Erasmus dla burmistrzów. Jest gotów uczestniczyć we wdrażaniu tych środków. |
| --- | --- |

69.

Wzywa Komisję Europejską do podjęcia środków na rzecz poszerzania wiedzy na temat metod i możliwości stosowania ocen oddziaływania terytorialnego wśród przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych, poprzez zastosowanie odpowiednich kanałów, takich jak program Porozumienia Burmistrzów i Erasmus dla burmistrzów. Jest gotów uczestniczyć we wdrażaniu tych środków.

| 70. | Uważa, że ważne jest poświęcenie większej uwagi skutkom terytorialnym strategii „Europa 2020” w ramach stałego monitorowania tej strategii z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych. Proponuje w tym kontekście opracować wskaźnik postępu regionalnego, pozwalający przeprowadzić pogłębioną analizę skutków terytorialnych strategii „Europa 2020” w oparciu o regionalne dane statystyczne. Ponadto wzywa Komisję Europejską do stosowania narzędzia oceny oddziaływania terytorialnego, szczególnie w kontekście śródokresowego przeglądu strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

70.

Uważa, że ważne jest poświęcenie większej uwagi skutkom terytorialnym strategii „Europa 2020” w ramach stałego monitorowania tej strategii z punktu widzenia władz lokalnych i regionalnych. Proponuje w tym kontekście opracować wskaźnik postępu regionalnego, pozwalający przeprowadzić pogłębioną analizę skutków terytorialnych strategii „Europa 2020” w oparciu o regionalne dane statystyczne. Ponadto wzywa Komisję Europejską do stosowania narzędzia oceny oddziaływania terytorialnego, szczególnie w kontekście śródokresowego przeglądu strategii „Europa 2020”.

| 71. | Zamierza opracować własną strategię na rzecz oceny oddziaływania terytorialnego (ewentualnie jako element ogólnej strategii na rzecz oceny oddziaływania, z uwzględnieniem – zależnie od przypadku – dostępnych wyników strategicznych ocen oddziaływania na środowisko), aby stworzyć w ten sposób ramy działania dla dalszego stosowania środków zaproponowanych w niniejszej opinii. |
| --- | --- |

71.

Zamierza opracować własną strategię na rzecz oceny oddziaływania terytorialnego (ewentualnie jako element ogólnej strategii na rzecz oceny oddziaływania, z uwzględnieniem – zależnie od przypadku – dostępnych wyników strategicznych ocen oddziaływania na środowisko), aby stworzyć w ten sposób ramy działania dla dalszego stosowania środków zaproponowanych w niniejszej opinii.

Bruksela, 3 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  http://portal.cor.europa.eu/subsidiarity/news/Pages/Assessment-of-Territorial-Impacts.aspx.

1

(2)  Punkt 49 „Agendy terytorialnej Unii Europejskiej 2020 – W kierunku sprzyjającej włączeniu, inteligentnej i zrównoważonej Europy zróżnicowanych regionów”, uzgodnionej na nieformalnym posiedzeniu ministrów ds. planowania przestrzennego i rozwoju terytorialnego 19 maja 2011 r. w Gödöllő na Węgrzech.

2

(3)  http://ec.europa.eu/governance/better_regulation/documents/com_2013_en.pdf.

3

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/19 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/19

---

Opinia Komitetu Regionów: „Strategia bezpieczeństwa cybernetycznego”

2013/C 280/05

KOMITET REGIONÓW

| — | Z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję strategię bezpieczeństwa cybernetycznego oraz dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, a także popiera cel strategii, którym jest zapewnienie otwartej, bezpiecznej i chronionej cyberprzestrzeni i uczynienie unijnego środowiska internetowego najbezpieczniejszym na świecie. |
| --- | --- |

—

Z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję strategię bezpieczeństwa cybernetycznego oraz dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, a także popiera cel strategii, którym jest zapewnienie otwartej, bezpiecznej i chronionej cyberprzestrzeni i uczynienie unijnego środowiska internetowego najbezpieczniejszym na świecie.

| — | Jest zdania, że pilnie potrzebny jest pakiet, który łączyłby prowadzone już i proponowane działania w tej dziedzinie i który pomógłby zapewnić skoordynowaną i strategiczną wizję dla Europy. Pakiet jest pożądany, ponieważ pomoże zapewnić koordynację, zachęci do współpracy, przyczyni się do podjęcia jasnych, zdecydowanych działań, osiągnięcia wspólnego poziomu ochrony cybernetycznej, zwiększy odporność systemów i sieci IT na nowe i wyłaniające się zagrożenia cybernetyczne oraz zmniejszy fragmentację w UE. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że pilnie potrzebny jest pakiet, który łączyłby prowadzone już i proponowane działania w tej dziedzinie i który pomógłby zapewnić skoordynowaną i strategiczną wizję dla Europy. Pakiet jest pożądany, ponieważ pomoże zapewnić koordynację, zachęci do współpracy, przyczyni się do podjęcia jasnych, zdecydowanych działań, osiągnięcia wspólnego poziomu ochrony cybernetycznej, zwiększy odporność systemów i sieci IT na nowe i wyłaniające się zagrożenia cybernetyczne oraz zmniejszy fragmentację w UE.

| — | Zaleca opublikowanie przez Komisję planu działania, by wyjaśnić, w jaki sposób ambitne cele wyznaczone w pakiecie będą realizowane w praktyce. W planie działania trzeba też uwzględnić wytyczne pozwalające na ocenę i mierzenie efektów strategii, aby upewnić się, czy doszło do współpracy i czy osiągnięto postępy. |
| --- | --- |

—

Zaleca opublikowanie przez Komisję planu działania, by wyjaśnić, w jaki sposób ambitne cele wyznaczone w pakiecie będą realizowane w praktyce. W planie działania trzeba też uwzględnić wytyczne pozwalające na ocenę i mierzenie efektów strategii, aby upewnić się, czy doszło do współpracy i czy osiągnięto postępy.

| — | Podkreśla, że nowy pakiet powinien pomóc w zapobieganiu incydentom w cyberprzestrzeni, wykrywaniu ich i reagowaniu na nie oraz służyć lepszemu dzieleniu się informacjami i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie przeciwdziałania poważnym incydentom. Aby to osiągnąć, potrzeba faktycznych partnerskich stosunków obejmujących państwa członkowskie, instytucje unijne, władze lokalne i regionalne, sektor prywatny i społeczeństwo obywatelskie. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że nowy pakiet powinien pomóc w zapobieganiu incydentom w cyberprzestrzeni, wykrywaniu ich i reagowaniu na nie oraz służyć lepszemu dzieleniu się informacjami i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie przeciwdziałania poważnym incydentom. Aby to osiągnąć, potrzeba faktycznych partnerskich stosunków obejmujących państwa członkowskie, instytucje unijne, władze lokalne i regionalne, sektor prywatny i społeczeństwo obywatelskie.

| Sprawozdawca | Robert BRIGHT (UK/PSE), członek Rady Miasta Newport |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | Wspólny komunikat „Strategia bezpieczeństwa cybernetycznego Unii Europejskiej”
  JOIN(2013) 1 final
  Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie środków mających na celu zapewnienie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii
  COM(2013) 48 final |

Sprawozdawca

Robert BRIGHT (UK/PSE), członek Rady Miasta Newport

Dokumenty źródłowe

Wspólny komunikat „Strategia bezpieczeństwa cybernetycznego Unii Europejskiej”

JOIN(2013) 1 final

Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie środków mających na celu zapewnienie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii

COM(2013) 48 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję strategię bezpieczeństwa cybernetycznego oraz dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, a także popiera cel strategii, którym jest zapewnienie otwartej, bezpiecznej i chronionej cyberprzestrzeni i uczynienie unijnego środowiska internetowego najbezpieczniejszym na świecie. |
| --- | --- |

1.

Z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję strategię bezpieczeństwa cybernetycznego oraz dyrektywę w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji, a także popiera cel strategii, którym jest zapewnienie otwartej, bezpiecznej i chronionej cyberprzestrzeni i uczynienie unijnego środowiska internetowego najbezpieczniejszym na świecie.

| 2. | Oczekuje, że nowy pakiet „Bezpieczeństwo cybernetyczne” (obejmujący strategię i dyrektywę) podniesie poprzeczkę i wniesie istotny wkład w opracowywanie norm w tej dziedzinie w całej Unii, zmniejszając niepewność prawa, zwiększając zaufanie do usług online, ograniczając niepotrzebne koszty i obciążenia administracyjne, jak też wspierając jednolity rynek cyfrowy i cele strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

2.

Oczekuje, że nowy pakiet „Bezpieczeństwo cybernetyczne” (obejmujący strategię i dyrektywę) podniesie poprzeczkę i wniesie istotny wkład w opracowywanie norm w tej dziedzinie w całej Unii, zmniejszając niepewność prawa, zwiększając zaufanie do usług online, ograniczając niepotrzebne koszty i obciążenia administracyjne, jak też wspierając jednolity rynek cyfrowy i cele strategii „Europa 2020”.

| 3. | Jest zdania, że pilnie potrzebny jest pakiet, który łączyłby prowadzone już i proponowane działania w tej dziedzinie i który pomógłby zapewnić skoordynowaną i strategiczną wizję dla Europy. Pakiet jest pożądany, ponieważ pomoże zapewnić koordynację, zachęci do współpracy, przyczyni się do podjęcia jasnych, zdecydowanych działań, osiągnięcia wspólnego poziomu ochrony cybernetycznej, zwiększy odporność systemów i sieci IT na nowe i wyłaniające się zagrożenia cybernetyczne oraz zmniejszy fragmentację w UE. |
| --- | --- |

3.

Jest zdania, że pilnie potrzebny jest pakiet, który łączyłby prowadzone już i proponowane działania w tej dziedzinie i który pomógłby zapewnić skoordynowaną i strategiczną wizję dla Europy. Pakiet jest pożądany, ponieważ pomoże zapewnić koordynację, zachęci do współpracy, przyczyni się do podjęcia jasnych, zdecydowanych działań, osiągnięcia wspólnego poziomu ochrony cybernetycznej, zwiększy odporność systemów i sieci IT na nowe i wyłaniające się zagrożenia cybernetyczne oraz zmniejszy fragmentację w UE.

| 4. | Zaleca, by organizacje, w tym władze publiczne, uznały, iż zwalczanie cyberprzestępczości wymaga nieustających wysiłków oraz uszeregowały zagrożenia stwarzane przez zakłócenia i ataki w cyberprzestrzeni według ważności, wskazując słabe punkty, a także rozwinęły zdolności organizacyjne w celu zarządzania przypadkami naruszeń. Internet staje się coraz bardziej nieodłączną częścią życia; równolegle jednak rosną i rozprzestrzeniają się zagrożenia spowodowane cyberprzestępczością. Cyberprzestępczość, we wszystkich swoich formach, gwałtowanie wzrasta i stanowi coraz bardziej wyrafinowane nowe zagrożenie dla państw członkowskich, organizacji i obywateli UE w XXI wieku; jest coraz powszechniejsza, bardziej złożona i nie zna granic. |
| --- | --- |

4.

Zaleca, by organizacje, w tym władze publiczne, uznały, iż zwalczanie cyberprzestępczości wymaga nieustających wysiłków oraz uszeregowały zagrożenia stwarzane przez zakłócenia i ataki w cyberprzestrzeni według ważności, wskazując słabe punkty, a także rozwinęły zdolności organizacyjne w celu zarządzania przypadkami naruszeń. Internet staje się coraz bardziej nieodłączną częścią życia; równolegle jednak rosną i rozprzestrzeniają się zagrożenia spowodowane cyberprzestępczością. Cyberprzestępczość, we wszystkich swoich formach, gwałtowanie wzrasta i stanowi coraz bardziej wyrafinowane nowe zagrożenie dla państw członkowskich, organizacji i obywateli UE w XXI wieku; jest coraz powszechniejsza, bardziej złożona i nie zna granic.

| 5. | Odnotowuje najważniejsze postępy UE w dziedzinie lepszej ochrony obywateli przed przestępstwami w sieci, obejmujące m.in. projekty prawodawstwa dotyczącego ataków na systemy informatyczne oraz światowy sojusz przeciwko niegodziwemu traktowaniu dzieci w internecie w celach seksualnych. W pakiecie należy rozwinąć wcześniejsze inicjatywy, w tym działania wskazane w europejskiej strategii cyfrowej z 2010 r. (1), oraz dążyć do opracowania solidnej europejskiej polityki cyberobrony. W tym celu wzywa współlegislatorów, którzy obecnie dyskutują nad wnioskiem Komisji Europejskiej dotyczącym dyrektywy w sprawie ataków na systemy informatyczne (2), by szybko osiągnęli porozumienie w sprawie tego wniosku. |
| --- | --- |

5.

Odnotowuje najważniejsze postępy UE w dziedzinie lepszej ochrony obywateli przed przestępstwami w sieci, obejmujące m.in. projekty prawodawstwa dotyczącego ataków na systemy informatyczne oraz światowy sojusz przeciwko niegodziwemu traktowaniu dzieci w internecie w celach seksualnych. W pakiecie należy rozwinąć wcześniejsze inicjatywy, w tym działania wskazane w europejskiej strategii cyfrowej z 2010 r. (1), oraz dążyć do opracowania solidnej europejskiej polityki cyberobrony. W tym celu wzywa współlegislatorów, którzy obecnie dyskutują nad wnioskiem Komisji Europejskiej dotyczącym dyrektywy w sprawie ataków na systemy informatyczne (2), by szybko osiągnęli porozumienie w sprawie tego wniosku.

| 6. | Popiera ambitny kierunek wytyczony w strategii, obejmujący nie tylko ujednolicenie zdolności państw członkowskich w obszarze bezpieczeństwa cybernetycznego oraz powiązanie różnych bieżących i proponowanych działań w celu ustanowienia wspólnych norm i równych warunków, lecz także koordynację i zapewnienie spójności w trzech obszarach politycznych, a mianowicie egzekwowania prawa, agendy cyfrowej oraz polityki obrony, bezpieczeństwa i polityki zagranicznej – kompetencje ich dotyczące były dotychczas rozdzielone. |
| --- | --- |

6.

Popiera ambitny kierunek wytyczony w strategii, obejmujący nie tylko ujednolicenie zdolności państw członkowskich w obszarze bezpieczeństwa cybernetycznego oraz powiązanie różnych bieżących i proponowanych działań w celu ustanowienia wspólnych norm i równych warunków, lecz także koordynację i zapewnienie spójności w trzech obszarach politycznych, a mianowicie egzekwowania prawa, agendy cyfrowej oraz polityki obrony, bezpieczeństwa i polityki zagranicznej – kompetencje ich dotyczące były dotychczas rozdzielone.

| 7. | Sugeruje, że użyteczne dla pakietu mogłoby być zbieranie dowodów przez rządy krajowe i że należałoby zaproponować zbiór zharmonizowanych norm dotyczących bezpieczeństwa sieci i informacji. |
| --- | --- |

7.

Sugeruje, że użyteczne dla pakietu mogłoby być zbieranie dowodów przez rządy krajowe i że należałoby zaproponować zbiór zharmonizowanych norm dotyczących bezpieczeństwa sieci i informacji.

| 8. | Z zadowoleniem przyjmuje przyjęte w pakiecie podejście do kształtowania polityki uwzględniające wiele zainteresowanych stron. W pakiecie uznaje się znaczenie współpracy publiczno-prywatnej i osiągnięcia faktycznego partnerstwa przy wykorzystaniu odpowiednich zasobów. Aspiruje się także do ukończenia jednolitego rynku cyfrowego oraz stworzenia bezpiecznego, chronionego i prosperującego środowiska cyfrowego online dla przedsiębiorstw, rządów i obywateli. |
| --- | --- |

8.

Z zadowoleniem przyjmuje przyjęte w pakiecie podejście do kształtowania polityki uwzględniające wiele zainteresowanych stron. W pakiecie uznaje się znaczenie współpracy publiczno-prywatnej i osiągnięcia faktycznego partnerstwa przy wykorzystaniu odpowiednich zasobów. Aspiruje się także do ukończenia jednolitego rynku cyfrowego oraz stworzenia bezpiecznego, chronionego i prosperującego środowiska cyfrowego online dla przedsiębiorstw, rządów i obywateli.

| 9. | Z zadowoleniem przyjmuje środki zaproponowane w dyrektywie, w tym zalecenie, aby państwa członkowskie przyjęły krajowe strategie w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, powołały zespoły reagowania na incydenty komputerowe (CERT), współpracujące z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), i utworzyły jasny mechanizm współpracy między państwami członkowskimi i Komisją w celu dzielenia się wczesnymi ostrzeżeniami dotyczącymi zagrożeń i incydentów za pośrednictwem bezpiecznej infrastruktury. Te środki i podejście regulacyjne zastosowane w dyrektywie powinny posłużyć poprawie spójności, ustanowieniu wspólnego minimalnego poziomu gotowości na szczeblu krajowym oraz wzmocnieniu cyberobrony w całej Unii. |
| --- | --- |

9.

Z zadowoleniem przyjmuje środki zaproponowane w dyrektywie, w tym zalecenie, aby państwa członkowskie przyjęły krajowe strategie w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, powołały zespoły reagowania na incydenty komputerowe (CERT), współpracujące z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), i utworzyły jasny mechanizm współpracy między państwami członkowskimi i Komisją w celu dzielenia się wczesnymi ostrzeżeniami dotyczącymi zagrożeń i incydentów za pośrednictwem bezpiecznej infrastruktury. Te środki i podejście regulacyjne zastosowane w dyrektywie powinny posłużyć poprawie spójności, ustanowieniu wspólnego minimalnego poziomu gotowości na szczeblu krajowym oraz wzmocnieniu cyberobrony w całej Unii.

| 10. | Zachęca Parlament Europejski i Radę do szybkiego przyjęcia wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii. |
| --- | --- |

10.

Zachęca Parlament Europejski i Radę do szybkiego przyjęcia wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w obrębie Unii.

| 11. | Jest zdania, że pakiet skorzystałby na dalszym wyjaśnieniu kwestii sprawozdawczości i zbierania danych z zakresu cyberprzestępczości przez państwa członkowskie, jak też sposobów wdrażania środków. Wspólne systemy sprawozdawczości oraz dalsze wyjaśnienie obowiązku powiadamiania będą miały kluczowe znaczenie dla uniknięcia niepewności i niespójności w odniesieniu do określania i mierzenia przez właściwe krajowe organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo informacji i sieci incydentów w cyberprzestrzeni mających „znaczące konsekwencje”. Absolutnie niezbędne jest także, aby, powołując krajowe organy ds. bezpieczeństwa informacji i sieci, uwzględniono podział kompetencji w państwach członkowskich, szczególnie tych o wysoce sfederalizowanej lub zdecentralizowanej strukturze. |
| --- | --- |

11.

Jest zdania, że pakiet skorzystałby na dalszym wyjaśnieniu kwestii sprawozdawczości i zbierania danych z zakresu cyberprzestępczości przez państwa członkowskie, jak też sposobów wdrażania środków. Wspólne systemy sprawozdawczości oraz dalsze wyjaśnienie obowiązku powiadamiania będą miały kluczowe znaczenie dla uniknięcia niepewności i niespójności w odniesieniu do określania i mierzenia przez właściwe krajowe organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo informacji i sieci incydentów w cyberprzestrzeni mających „znaczące konsekwencje”. Absolutnie niezbędne jest także, aby, powołując krajowe organy ds. bezpieczeństwa informacji i sieci, uwzględniono podział kompetencji w państwach członkowskich, szczególnie tych o wysoce sfederalizowanej lub zdecentralizowanej strukturze.

| 12. | Wyraża wobec tego niejakie obawy w związku z niektórymi aspektami regulacyjnymi i prawnymi pakietu, zwłaszcza w odniesieniu do niejasności co do kryteriów, które państwo członkowskie musi spełnić, aby mogło uczestniczyć w bezpiecznym systemie wymiany informacji, co do dokładniejszego określenia zdarzeń uruchamiających system wczesnego ostrzegania oraz co do okoliczności, w których podmioty gospodarcze i organy administracji publicznej są zobowiązane do zgłaszania incydentów. Brak wyraźnie określonych zasad dotyczących tych zagadnień nie sprzyja pewności prawa. |
| --- | --- |

12.

Wyraża wobec tego niejakie obawy w związku z niektórymi aspektami regulacyjnymi i prawnymi pakietu, zwłaszcza w odniesieniu do niejasności co do kryteriów, które państwo członkowskie musi spełnić, aby mogło uczestniczyć w bezpiecznym systemie wymiany informacji, co do dokładniejszego określenia zdarzeń uruchamiających system wczesnego ostrzegania oraz co do okoliczności, w których podmioty gospodarcze i organy administracji publicznej są zobowiązane do zgłaszania incydentów. Brak wyraźnie określonych zasad dotyczących tych zagadnień nie sprzyja pewności prawa.

| 13. | Wyraża obawy, że dyrektywa może nałożyć niepotrzebne obciążenia regulacyjne na przedsiębiorstwa i organy publiczne. Trzeba poczynić wszelkie wysiłki celem uniknięcia powielania przepisów i dopilnowania, by wszelkie dodatkowe przepisy były zgodne z zasadą proporcjonalności. Będzie to miało szczególne znaczenie dla tych organizacji, na których może już spoczywać obowiązek powiadamiania, w zasadzie przypominający proponowane tu rozwiązania. |
| --- | --- |

13.

Wyraża obawy, że dyrektywa może nałożyć niepotrzebne obciążenia regulacyjne na przedsiębiorstwa i organy publiczne. Trzeba poczynić wszelkie wysiłki celem uniknięcia powielania przepisów i dopilnowania, by wszelkie dodatkowe przepisy były zgodne z zasadą proporcjonalności. Będzie to miało szczególne znaczenie dla tych organizacji, na których może już spoczywać obowiązek powiadamiania, w zasadzie przypominający proponowane tu rozwiązania.

| 14. | Zaleca opublikowanie przez Komisję planu działania, by wyjaśnić, w jaki sposób ambitne cele wyznaczone w pakiecie będą realizowane w praktyce. W planie działania trzeba też uwzględnić wytyczne pozwalające na ocenę i mierzenie efektów strategii, aby upewnić się, czy doszło do współpracy i czy osiągnięto postępy. |
| --- | --- |

14.

Zaleca opublikowanie przez Komisję planu działania, by wyjaśnić, w jaki sposób ambitne cele wyznaczone w pakiecie będą realizowane w praktyce. W planie działania trzeba też uwzględnić wytyczne pozwalające na ocenę i mierzenie efektów strategii, aby upewnić się, czy doszło do współpracy i czy osiągnięto postępy.

| 15. | Wzywa wszystkie państwa członkowskie do opracowania krajowych strategii bezpieczeństwa cybernetycznego (do 2012 r. uczyniło to jedynie 10 państw), które uzupełnią nową strategię UE. Komplementarność strategii krajowych ze strategią UE ma istotne znaczenie dla zapewnienia spójności. Ważne jest również, by działania UE uzupełniały istniejące struktury i sprawdzone rozwiązania w państwach członkowskich. |
| --- | --- |

15.

Wzywa wszystkie państwa członkowskie do opracowania krajowych strategii bezpieczeństwa cybernetycznego (do 2012 r. uczyniło to jedynie 10 państw), które uzupełnią nową strategię UE. Komplementarność strategii krajowych ze strategią UE ma istotne znaczenie dla zapewnienia spójności. Ważne jest również, by działania UE uzupełniały istniejące struktury i sprawdzone rozwiązania w państwach członkowskich.

| 16. | Z zadowoleniem przyjmuje planowane rozwinięcie przez Komisję zdolności UE w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, w tym rozpoczęcie projektu pilotażowego w celu zwalczania botnetów i złośliwego oprogramowania, zobowiązanie do nasilenia współpracy między krajowymi zespołami reagowania na incydenty komputerowe, ENISA i nowym Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością, rozwinięcie sieci krajowych centrów doskonałości ds. walki z cyberprzestępczością, a także zainicjowanie platformy publiczno-prywatnej w celu poszukiwania rozwiązań kwestii związanych z bezpieczeństwem informacji i sieci, które zachęcą do przyjmowania bezpiecznych rozwiązań ICT. Należy również przyjąć z zadowoleniem cel strategii, jakim jest zebranie wszystkich zainteresowanych stron, by ocenić postępy poczynione w ciągu 12 miesięcy. |
| --- | --- |

16.

Z zadowoleniem przyjmuje planowane rozwinięcie przez Komisję zdolności UE w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, w tym rozpoczęcie projektu pilotażowego w celu zwalczania botnetów i złośliwego oprogramowania, zobowiązanie do nasilenia współpracy między krajowymi zespołami reagowania na incydenty komputerowe, ENISA i nowym Europejskim Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością, rozwinięcie sieci krajowych centrów doskonałości ds. walki z cyberprzestępczością, a także zainicjowanie platformy publiczno-prywatnej w celu poszukiwania rozwiązań kwestii związanych z bezpieczeństwem informacji i sieci, które zachęcą do przyjmowania bezpiecznych rozwiązań ICT. Należy również przyjąć z zadowoleniem cel strategii, jakim jest zebranie wszystkich zainteresowanych stron, by ocenić postępy poczynione w ciągu 12 miesięcy.

| 17. | Podkreśla, że skuteczna strategia w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego zależy od ścisłej współpracy organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo sieci i informacji oraz organów egzekwowania prawa. Niezbędne w tym celu jest systematyczne zgłaszanie organom ścigania incydentów, które mogą mieć charakter poważnych przestępstw. |
| --- | --- |

17.

Podkreśla, że skuteczna strategia w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego zależy od ścisłej współpracy organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo sieci i informacji oraz organów egzekwowania prawa. Niezbędne w tym celu jest systematyczne zgłaszanie organom ścigania incydentów, które mogą mieć charakter poważnych przestępstw.

Zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych

| 18. | Sądzi, że priorytety nakreślone w pakiecie są właściwie wyważone i stosowne. Priorytety te, dotyczące ochrony praw podstawowych, danych osobowych i prywatności, skutecznego wspólnego zarządzania przez wiele zainteresowanych stron oraz wspólnej odpowiedzialności za zapewnienie bezpieczeństwa, są obszarami, w których władze lokalne i regionalne powinny odgrywać centralną rolę jako podmioty dysponujące informacjami sektora publicznego. |
| --- | --- |

18.

Sądzi, że priorytety nakreślone w pakiecie są właściwie wyważone i stosowne. Priorytety te, dotyczące ochrony praw podstawowych, danych osobowych i prywatności, skutecznego wspólnego zarządzania przez wiele zainteresowanych stron oraz wspólnej odpowiedzialności za zapewnienie bezpieczeństwa, są obszarami, w których władze lokalne i regionalne powinny odgrywać centralną rolę jako podmioty dysponujące informacjami sektora publicznego.

| 19. | Proponuje, by uznać regiony, obok państw członkowskich, za główne motory ściślejszej współpracy między użytkownikami i producentami innowacji ICT w różnych dziedzinach, którymi zajmują się rządy i administracja, w tym w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego i ochrony danych. |
| --- | --- |

19.

Proponuje, by uznać regiony, obok państw członkowskich, za główne motory ściślejszej współpracy między użytkownikami i producentami innowacji ICT w różnych dziedzinach, którymi zajmują się rządy i administracja, w tym w dziedzinie bezpieczeństwa cybernetycznego i ochrony danych.

| 20. | Podkreśla, że nowy pakiet powinien pomóc w zapobieganiu incydentom w cyberprzestrzeni, wykrywaniu ich i reagowaniu na nie oraz służyć lepszemu dzieleniu się informacjami i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie przeciwdziałania poważnym incydentom. Aby to osiągnąć, potrzeba faktycznych partnerskich stosunków obejmujących państwa członkowskie, instytucje unijne, władze lokalne i regionalne, sektor prywatny i społeczeństwo obywatelskie. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że nowy pakiet powinien pomóc w zapobieganiu incydentom w cyberprzestrzeni, wykrywaniu ich i reagowaniu na nie oraz służyć lepszemu dzieleniu się informacjami i lepszej koordynacji między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie przeciwdziałania poważnym incydentom. Aby to osiągnąć, potrzeba faktycznych partnerskich stosunków obejmujących państwa członkowskie, instytucje unijne, władze lokalne i regionalne, sektor prywatny i społeczeństwo obywatelskie.

| 21. | Przyznaje, że zwalczanie zagrożeń sieciowych będzie wymagać większych zasobów, zwiększenia świadomości zagrożeń spowodowanych cyberprzestępczością oraz skutecznego i adekwatnego systemu bezpieczeństwa cybernetycznego. Odnośnie do wielopoziomowego sprawowania rządów, solidne podejście do bezpieczeństwa cybernetycznego musi uwzględniać władze lokalne i regionalne, które należy w pełni i skutecznie włączyć w zarządzanie inicjatywami związanymi z ICT. |
| --- | --- |

21.

Przyznaje, że zwalczanie zagrożeń sieciowych będzie wymagać większych zasobów, zwiększenia świadomości zagrożeń spowodowanych cyberprzestępczością oraz skutecznego i adekwatnego systemu bezpieczeństwa cybernetycznego. Odnośnie do wielopoziomowego sprawowania rządów, solidne podejście do bezpieczeństwa cybernetycznego musi uwzględniać władze lokalne i regionalne, które należy w pełni i skutecznie włączyć w zarządzanie inicjatywami związanymi z ICT.

| 22. | Mając na względzie, iż naruszenie bezpieczeństwa zagraża usługom użyteczności publicznej, np. lokalnemu zaopatrywaniu w wodę i energię, i z uwagi na to, że władze lokalne i regionalne wykorzystują i posiadają wiele produktów i usług cyfrowych, sądzi, że samorządy mają do odegrania kluczową rolę w zwalczaniu cyberprzestępczości, gromadzeniu danych na ten temat i zapewnianiu bezpieczeństwa danych. Na władzach samorządowych spoczywa coraz większa odpowiedzialność za dostarczenie obywatelom i społecznościom np. usług cyfrowych oraz zapewnienie w szkołach kształcenia z zakresu bezpieczeństwa informacji i sieci. Rządy, w tym samorządy lokalne i regionalne odpowiadają za zagwarantowanie dostępu i otwartości, poszanowanie i ochronę praw podstawowych w sieci oraz utrzymanie wiarygodności i interoperacyjności internetu. |
| --- | --- |

22.

Mając na względzie, iż naruszenie bezpieczeństwa zagraża usługom użyteczności publicznej, np. lokalnemu zaopatrywaniu w wodę i energię, i z uwagi na to, że władze lokalne i regionalne wykorzystują i posiadają wiele produktów i usług cyfrowych, sądzi, że samorządy mają do odegrania kluczową rolę w zwalczaniu cyberprzestępczości, gromadzeniu danych na ten temat i zapewnianiu bezpieczeństwa danych. Na władzach samorządowych spoczywa coraz większa odpowiedzialność za dostarczenie obywatelom i społecznościom np. usług cyfrowych oraz zapewnienie w szkołach kształcenia z zakresu bezpieczeństwa informacji i sieci. Rządy, w tym samorządy lokalne i regionalne odpowiadają za zagwarantowanie dostępu i otwartości, poszanowanie i ochronę praw podstawowych w sieci oraz utrzymanie wiarygodności i interoperacyjności internetu.

| 23. | Sugeruje, by – w celu zapewnienia lepszego stanowienia prawa i mając na uwadze kompetencje władz samorządowych i ich centralną rolę w planowaniu i wdrażaniu wszelkich działań w obszarze ICT (szczególnie odnośnie do prywatności, ochrony danych i bezpieczeństwa cybernetycznego) – instytucje UE i państwa członkowskie regularnie zasięgały opinii władz lokalnych i regionalnych na etapie opracowywania i realizacji środków służących urzeczywistnieniu europejskiej agendy cyfrowej. W rzeczy samej należy ubolewać, iż nie poczyniono żadnych specjalnych wysiłków, by wysłuchać stanowiska władz lokalnych i regionalnych w fazie przygotowywania wniosku dotyczącego dyrektywy. KR jasno stwierdził, że jest gotów wesprzeć Komisję w konsultacjach poprzedzających proces ustawodawczy, co potwierdzono w protokole o współpracy między KR-em a Komisją (3). |
| --- | --- |

23.

Sugeruje, by – w celu zapewnienia lepszego stanowienia prawa i mając na uwadze kompetencje władz samorządowych i ich centralną rolę w planowaniu i wdrażaniu wszelkich działań w obszarze ICT (szczególnie odnośnie do prywatności, ochrony danych i bezpieczeństwa cybernetycznego) – instytucje UE i państwa członkowskie regularnie zasięgały opinii władz lokalnych i regionalnych na etapie opracowywania i realizacji środków służących urzeczywistnieniu europejskiej agendy cyfrowej. W rzeczy samej należy ubolewać, iż nie poczyniono żadnych specjalnych wysiłków, by wysłuchać stanowiska władz lokalnych i regionalnych w fazie przygotowywania wniosku dotyczącego dyrektywy. KR jasno stwierdził, że jest gotów wesprzeć Komisję w konsultacjach poprzedzających proces ustawodawczy, co potwierdzono w protokole o współpracy między KR-em a Komisją (3).

| 24. | Zaleca uwzględnienie środków odnoszących się do władz samorządowych w art. 14 ust. 1 dyrektywy. Środki te mogą obejmować ustanowienie procesu oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem, egzekwowanie polityki w dziedzinie bezpieczeństwa informacji, a także podnoszenie świadomości zagadnień związanych z bezpieczeństwem cybernetycznym i poprawę umiejętności cyfrowych. |
| --- | --- |

24.

Zaleca uwzględnienie środków odnoszących się do władz samorządowych w art. 14 ust. 1 dyrektywy. Środki te mogą obejmować ustanowienie procesu oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem, egzekwowanie polityki w dziedzinie bezpieczeństwa informacji, a także podnoszenie świadomości zagadnień związanych z bezpieczeństwem cybernetycznym i poprawę umiejętności cyfrowych.

| 25. | Zaznacza, że na poziomie niższym niż krajowy należy zachęcać do nawiązywania partnerstw i rozwijać je między wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, aby koordynować działania w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego i wnosić wkład w podejmowane na szczeblu krajowym i unijnym działania w tym obszarze w celu zwalczania przestępczości w sieci i minimalizacji skutków bezpośredniej kradzieży własności finansowej lub intelektualnej, przerwania komunikacji lub zniszczenia danych o kluczowym znaczeniu dla przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

25.

Zaznacza, że na poziomie niższym niż krajowy należy zachęcać do nawiązywania partnerstw i rozwijać je między wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, aby koordynować działania w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego i wnosić wkład w podejmowane na szczeblu krajowym i unijnym działania w tym obszarze w celu zwalczania przestępczości w sieci i minimalizacji skutków bezpośredniej kradzieży własności finansowej lub intelektualnej, przerwania komunikacji lub zniszczenia danych o kluczowym znaczeniu dla przedsiębiorstw.

Pomocniczość i proporcjonalność

| 26. | Odnotowuje, że ogólnie wydają się spełnione dwa warunki związane z przestrzeganiem zasady pomocniczości, a mianowicie niezbędny charakter działań UE i ich wartość dodana. Zaproponowane działania są konieczne, gdyż obejmują ponadnarodowe aspekty, których państwa członkowskie i/lub władze samorządowe nie są w stanie same regulować. Przyniosą one też prawdopodobnie wyraźne korzyści w porównaniu z jednostkowym działaniem na poziomie krajowym, regionalnym bądź lokalnym, ponieważ np. dane osobowe są coraz częściej przekazywane ponad granicami – i to zarówno wewnętrznymi, jak zewnętrznymi. Ponadto wymogi prawne na poziomie pomogą stworzyć równe warunki działania i usunąć luki prawne. |
| --- | --- |

26.

Odnotowuje, że ogólnie wydają się spełnione dwa warunki związane z przestrzeganiem zasady pomocniczości, a mianowicie niezbędny charakter działań UE i ich wartość dodana. Zaproponowane działania są konieczne, gdyż obejmują ponadnarodowe aspekty, których państwa członkowskie i/lub władze samorządowe nie są w stanie same regulować. Przyniosą one też prawdopodobnie wyraźne korzyści w porównaniu z jednostkowym działaniem na poziomie krajowym, regionalnym bądź lokalnym, ponieważ np. dane osobowe są coraz częściej przekazywane ponad granicami – i to zarówno wewnętrznymi, jak zewnętrznymi. Ponadto wymogi prawne na poziomie pomogą stworzyć równe warunki działania i usunąć luki prawne.

| 27. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dyrektywa zasadniczo odpowiada zasadom pomocniczości i proporcjonalności. Z uwagi na transgraniczny aspekt incydentów i zagrożeń w dziedzinie bezpieczeństwa informacji i sieci, cele wytyczone w dyrektywie zostaną lepiej zrealizowane na poziomie UE, zgodnie z zasadą pomocniczości. Badania wykazały, że obywatele UE ufają takim instytucjom jak Komisja w związku z ochroną danych osobowych (4). Uwzględnia się też zasadniczo zasadę proporcjonalności, dbając o to, by proponowana dyrektywa nie wykraczała poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów. Kwestia przestrzegania zasady proporcjonalności i poszanowania wewnętrznych struktur sprawowania rządów w państwach członkowskich budzi jednak wątpliwości, gdyż dla każdego państwa członkowskiego przewiduje się tylko jeden właściwy organ lub zespół CERT. |
| --- | --- |

27.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dyrektywa zasadniczo odpowiada zasadom pomocniczości i proporcjonalności. Z uwagi na transgraniczny aspekt incydentów i zagrożeń w dziedzinie bezpieczeństwa informacji i sieci, cele wytyczone w dyrektywie zostaną lepiej zrealizowane na poziomie UE, zgodnie z zasadą pomocniczości. Badania wykazały, że obywatele UE ufają takim instytucjom jak Komisja w związku z ochroną danych osobowych (4). Uwzględnia się też zasadniczo zasadę proporcjonalności, dbając o to, by proponowana dyrektywa nie wykraczała poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyznaczonych celów. Kwestia przestrzegania zasady proporcjonalności i poszanowania wewnętrznych struktur sprawowania rządów w państwach członkowskich budzi jednak wątpliwości, gdyż dla każdego państwa członkowskiego przewiduje się tylko jeden właściwy organ lub zespół CERT.

| 28. | Mimo że podstawą prawną pakietu są art. 26 i art. 114 TFUE, to proponowane działania wykraczają poza te artykuły, gdyż wniosek obejmuje wszystkie systemy informacyjne administracji publicznej, w tym wewnętrzne systemy informacyjne, jak np. intranet. |
| --- | --- |

28.

Mimo że podstawą prawną pakietu są art. 26 i art. 114 TFUE, to proponowane działania wykraczają poza te artykuły, gdyż wniosek obejmuje wszystkie systemy informacyjne administracji publicznej, w tym wewnętrzne systemy informacyjne, jak np. intranet.

Karta praw podstawowych

| 29. | Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dyrektywa odnosi się do zasad Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Te same normy, zasady i wartości, których Unia broni w świecie realnym, powinny mieć również zastosowanie w sieci. Technologie informacyjno-komunikacyjne (ICT) powinny uwzględniać potrzeby wszystkich członków społeczeństwa, w tym osób narażonych na wykluczenie społeczne. Wszyscy użytkownicy internetu mają prawo oczekiwać przestrzegania minimalnych norm w odniesieniu do szerokiego spektrum potrzeb, w tym wiarygodności, bezpieczeństwa, przejrzystości, prostoty, interoperacyjności oraz ograniczenia ryzyka i odpowiedzialności. W interesie skutecznej ochrony praw podstawowych, pewności prawnej i zachowania zastrzeżenia parlamentarnego zaleca się zawarcie w samej dyrektywie konkretniejszych zapisów określających normy bezpieczeństwa sieci i informacji pod względem materialnoprawnym. Należałoby przy tym sformułować wymogi dotyczące bezpieczeństwa sieci i informacji z punktu widzenia praw podstawowych i prawa dotyczącego ochrony danych i bezpieczeństwa danych. |
| --- | --- |

29.

Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dyrektywa odnosi się do zasad Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Te same normy, zasady i wartości, których Unia broni w świecie realnym, powinny mieć również zastosowanie w sieci. Technologie informacyjno-komunikacyjne (ICT) powinny uwzględniać potrzeby wszystkich członków społeczeństwa, w tym osób narażonych na wykluczenie społeczne. Wszyscy użytkownicy internetu mają prawo oczekiwać przestrzegania minimalnych norm w odniesieniu do szerokiego spektrum potrzeb, w tym wiarygodności, bezpieczeństwa, przejrzystości, prostoty, interoperacyjności oraz ograniczenia ryzyka i odpowiedzialności. W interesie skutecznej ochrony praw podstawowych, pewności prawnej i zachowania zastrzeżenia parlamentarnego zaleca się zawarcie w samej dyrektywie konkretniejszych zapisów określających normy bezpieczeństwa sieci i informacji pod względem materialnoprawnym. Należałoby przy tym sformułować wymogi dotyczące bezpieczeństwa sieci i informacji z punktu widzenia praw podstawowych i prawa dotyczącego ochrony danych i bezpieczeństwa danych.

| 30. | Podkreśla, że ochrona obywateli w sieci musi zostać odpowiednio wyważona w stosunku do praw, swobód i wartości przysługujących obywatelom na mocy Karty. Z zadowoleniem należy przyjąć znaczenie nadane kształtowaniu polityki w dziedzinie cyberbezpieczeństwa z poszanowaniem podstawowych wartości UE. Jak stwierdzono w poprzednich opiniach (5), należy „spełnić wszystkie wymogi bezpieczeństwa i zagwarantować odpowiedni poziom ochrony prywatności i danych osobowych oraz zapobiec nieupoważnionemu śledzeniu wszelkiego rodzaju informacji osobowych i profilowaniu użytkowników”. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla, że ochrona obywateli w sieci musi zostać odpowiednio wyważona w stosunku do praw, swobód i wartości przysługujących obywatelom na mocy Karty. Z zadowoleniem należy przyjąć znaczenie nadane kształtowaniu polityki w dziedzinie cyberbezpieczeństwa z poszanowaniem podstawowych wartości UE. Jak stwierdzono w poprzednich opiniach (5), należy „spełnić wszystkie wymogi bezpieczeństwa i zagwarantować odpowiedni poziom ochrony prywatności i danych osobowych oraz zapobiec nieupoważnionemu śledzeniu wszelkiego rodzaju informacji osobowych i profilowaniu użytkowników”.

| 31. | Mimo że prywatni operatorzy są w coraz większym stopniu odpowiedzialni za krytyczną infrastrukturę i usługi online i pomimo potrzeby uznania kluczowej roli sektora prywatnego, Komitet zaznacza, że w ostatecznym rozrachunku to na państwie musi spoczywać odpowiedzialność za zachowanie swobód i ochronę bezpieczeństwa obywateli w sieci. |
| --- | --- |

31.

Mimo że prywatni operatorzy są w coraz większym stopniu odpowiedzialni za krytyczną infrastrukturę i usługi online i pomimo potrzeby uznania kluczowej roli sektora prywatnego, Komitet zaznacza, że w ostatecznym rozrachunku to na państwie musi spoczywać odpowiedzialność za zachowanie swobód i ochronę bezpieczeństwa obywateli w sieci.

Uproszczenie

| 32. | Podkreśla, że stosowanie w całej Europie zasady jednorazowej rejestracji danych dotyczących osób i przedmiotów, bez potrzeby wielokrotnego wypełniania różnych formularzy, znacznie przyczyni się do usunięcia niepotrzebnych obciążeń biurokratycznych spoczywających na obywatelach i obniżenia nakładów na administrację publiczną. Trzeba przy tym zadbać o właściwe przestrzeganie wymogów z zakresu ochrony danych. |
| --- | --- |

32.

Podkreśla, że stosowanie w całej Europie zasady jednorazowej rejestracji danych dotyczących osób i przedmiotów, bez potrzeby wielokrotnego wypełniania różnych formularzy, znacznie przyczyni się do usunięcia niepotrzebnych obciążeń biurokratycznych spoczywających na obywatelach i obniżenia nakładów na administrację publiczną. Trzeba przy tym zadbać o właściwe przestrzeganie wymogów z zakresu ochrony danych.

Szkolenie

| 33. | Podkreśla, że skuteczna cyberobrona wymaga szkolenia i podnoszenia umiejętności pracowników, w tym pracowników władz lokalnych i regionalnych. Należy zapewnić szeroko zakrojone programy szkoleniowe dla wszystkich pracowników, szczególnie wyspecjalizowanego personelu technicznego, pracowników bezpośrednio zaangażowanych w procedury ochrony wykorzystujące różne technologie oraz pracowników ogólnie lub pośrednio zajmujących się innowacjami i modernizacją w obszarze zaufania i bezpieczeństwa. Kształcenie ustawiczne ma duże znaczenie dla skutecznego funkcjonowania lokalnej administracji elektronicznej, a władze lokalne i regionalne odgrywają coraz ważniejszą rolę w informowaniu obywateli i doradzaniu im na tematy związane z odpowiednim korzystaniem z systemów i rozpoznawaniem zagrożeń sieciowych (6). |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że skuteczna cyberobrona wymaga szkolenia i podnoszenia umiejętności pracowników, w tym pracowników władz lokalnych i regionalnych. Należy zapewnić szeroko zakrojone programy szkoleniowe dla wszystkich pracowników, szczególnie wyspecjalizowanego personelu technicznego, pracowników bezpośrednio zaangażowanych w procedury ochrony wykorzystujące różne technologie oraz pracowników ogólnie lub pośrednio zajmujących się innowacjami i modernizacją w obszarze zaufania i bezpieczeństwa. Kształcenie ustawiczne ma duże znaczenie dla skutecznego funkcjonowania lokalnej administracji elektronicznej, a władze lokalne i regionalne odgrywają coraz ważniejszą rolę w informowaniu obywateli i doradzaniu im na tematy związane z odpowiednim korzystaniem z systemów i rozpoznawaniem zagrożeń sieciowych (6).

| 34. | Podkreśla, że zaangażowanie szczebla kierowniczego jest bardzo ważnym czynnikiem sukcesu. Z tego względu konieczne jest ukierunkowane szkolenie osób na stanowiskach nadzorczych i kierowniczych, aby zwiększyć ich wiedzę i zapewnić odpowiednie podstawy do rozwoju kultury bezpieczeństwa w ich organizacjach. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że zaangażowanie szczebla kierowniczego jest bardzo ważnym czynnikiem sukcesu. Z tego względu konieczne jest ukierunkowane szkolenie osób na stanowiskach nadzorczych i kierowniczych, aby zwiększyć ich wiedzę i zapewnić odpowiednie podstawy do rozwoju kultury bezpieczeństwa w ich organizacjach.

| 35. | Przyjmuje do wiadomości usprawnienia w kształceniu i szkoleniu poprzez wprowadzenie kształcenia z zakresu bezpieczeństwa informacji i sieci oraz organizację konkursu na temat bezpieczeństwa cybernetycznego w 2014 r. Należy tu uwzględnić odbywające się już w państwach członkowskich wydarzenia i zachęcać do wymiany najlepszych rozwiązań. Z zadowoleniem przyjmuje dążenie do tego, by za pośrednictwem tej strategii wprowadzić w szkołach zajęcia z bezpieczeństwa informacji i sieci, niemniej ze względu na to, że edukacja leży w kompetencjach państw członkowskich, zwraca uwagę, że realizacja tego zamiaru do 2014 r. będzie wymagała znacznych środków i planowania. |
| --- | --- |

35.

Przyjmuje do wiadomości usprawnienia w kształceniu i szkoleniu poprzez wprowadzenie kształcenia z zakresu bezpieczeństwa informacji i sieci oraz organizację konkursu na temat bezpieczeństwa cybernetycznego w 2014 r. Należy tu uwzględnić odbywające się już w państwach członkowskich wydarzenia i zachęcać do wymiany najlepszych rozwiązań. Z zadowoleniem przyjmuje dążenie do tego, by za pośrednictwem tej strategii wprowadzić w szkołach zajęcia z bezpieczeństwa informacji i sieci, niemniej ze względu na to, że edukacja leży w kompetencjach państw członkowskich, zwraca uwagę, że realizacja tego zamiaru do 2014 r. będzie wymagała znacznych środków i planowania.

Wspieranie przedsiębiorstw, innowacji i rozwiązań technicznych

| 36. | Zwraca uwagę, że zapewnienie ochrony prywatności zależy od określonych czynników: struktury organów sektora publicznego (w większości działających na szczeblu lokalnym), konwergencji przepisów UE, wspierania kultury innowacyjności – wśród pracowników administracji publicznej, także poprzez stosowanie wspólnego kodeksu etyki, oraz wśród obywateli, dzięki określaniu przysługujących im praw konsumentów w świecie cyfrowym i podnoszeniu ich świadomości w tym zakresie – a także zarządzania aplikacjami opartymi na ICT. |
| --- | --- |

36.

Zwraca uwagę, że zapewnienie ochrony prywatności zależy od określonych czynników: struktury organów sektora publicznego (w większości działających na szczeblu lokalnym), konwergencji przepisów UE, wspierania kultury innowacyjności – wśród pracowników administracji publicznej, także poprzez stosowanie wspólnego kodeksu etyki, oraz wśród obywateli, dzięki określaniu przysługujących im praw konsumentów w świecie cyfrowym i podnoszeniu ich świadomości w tym zakresie – a także zarządzania aplikacjami opartymi na ICT.

| 37. | Sądzi, że dalsze działania powinny mieć na celu stymulowanie i wspieranie rozwoju i zastosowania rozwiązań technicznych służących zwalczaniu niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online oraz promowanie współpracy i wymiany sprawdzonych rozwiązań między wieloma różnymi zainteresowanymi stronami na szczeblu lokalnym, regionalnym, europejskim i międzynarodowym. W tym kontekście pierwszorzędne znaczenie mają telefony zaufania dla dzieci, rodziców i opiekunów, gorące linie służące zgłaszaniu przypadków molestowania, oprogramowanie umożliwiające lepszą identyfikację niewłaściwych treści oraz łatwe i szybkie składanie sprawozdań. |
| --- | --- |

37.

Sądzi, że dalsze działania powinny mieć na celu stymulowanie i wspieranie rozwoju i zastosowania rozwiązań technicznych służących zwalczaniu niezgodnych z prawem treści i szkodliwych zachowań w środowisku online oraz promowanie współpracy i wymiany sprawdzonych rozwiązań między wieloma różnymi zainteresowanymi stronami na szczeblu lokalnym, regionalnym, europejskim i międzynarodowym. W tym kontekście pierwszorzędne znaczenie mają telefony zaufania dla dzieci, rodziców i opiekunów, gorące linie służące zgłaszaniu przypadków molestowania, oprogramowanie umożliwiające lepszą identyfikację niewłaściwych treści oraz łatwe i szybkie składanie sprawozdań.

| 38. | Zaleca poczynienie wszelkich możliwych wysiłków w celu podwyższenia niewielkiego odsetka przedsiębiorstw w UE (26 % w styczniu 2012 r.) posiadających formalnie określoną politykę bezpieczeństwa ICT (7). Należy zachęcać wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od ich wielkości, do inwestowania w bezpieczeństwo cybernetyczne; można to wykorzystać jako narzędzie marketingu w odniesieniu do potencjalnych klientów, a przy tym złagodzić katastrofalne skutki cyberprzestępczości. Przedsiębiorstwa powinny rozważyć podparte technologią biznesowe podejście do bezpieczeństwa cybernetycznego. Muszą przy tym ustalić hierarchię swoich najważniejszych aktywów bądź procesów. |
| --- | --- |

38.

Zaleca poczynienie wszelkich możliwych wysiłków w celu podwyższenia niewielkiego odsetka przedsiębiorstw w UE (26 % w styczniu 2012 r.) posiadających formalnie określoną politykę bezpieczeństwa ICT (7). Należy zachęcać wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od ich wielkości, do inwestowania w bezpieczeństwo cybernetyczne; można to wykorzystać jako narzędzie marketingu w odniesieniu do potencjalnych klientów, a przy tym złagodzić katastrofalne skutki cyberprzestępczości. Przedsiębiorstwa powinny rozważyć podparte technologią biznesowe podejście do bezpieczeństwa cybernetycznego. Muszą przy tym ustalić hierarchię swoich najważniejszych aktywów bądź procesów.

Potencjał gospodarczy ICT

| 39. | Podkreśla, że z uwagi na duże znaczenie gospodarcze ICT dla gospodarki europejskiej (obecnie to prawie 6 % PKB Unii (8)) trzeba podjąć już teraz konkretne działania, aby przeciwdziałać coraz częstszemu zjawisku cyberprzestępczości i przywrócić zaufanie obywateli i przedsiębiorstw do bezpieczeństwa internetu (zmniejszając jednocześnie liczbę użytkowników internetu w UE zaniepokojonych kwestią bezpieczeństwa np. płatności online (9)). |
| --- | --- |

39.

Podkreśla, że z uwagi na duże znaczenie gospodarcze ICT dla gospodarki europejskiej (obecnie to prawie 6 % PKB Unii (8)) trzeba podjąć już teraz konkretne działania, aby przeciwdziałać coraz częstszemu zjawisku cyberprzestępczości i przywrócić zaufanie obywateli i przedsiębiorstw do bezpieczeństwa internetu (zmniejszając jednocześnie liczbę użytkowników internetu w UE zaniepokojonych kwestią bezpieczeństwa np. płatności online (9)).

| 40. | Utrzymuje, że w celu zmniejszenia olbrzymich kosztów cyberprzestępczości i zwiększenia zaufania konsumentów potrzeba pilnych środków na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym przeciwdziałających temu procederowi. |
| --- | --- |

40.

Utrzymuje, że w celu zmniejszenia olbrzymich kosztów cyberprzestępczości i zwiększenia zaufania konsumentów potrzeba pilnych środków na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym przeciwdziałających temu procederowi.

| 41. | Jest zdania, że strategia skorzystałaby na wyjaśnieniu sposobów ochrony i dalszego rozwoju chmury obliczeniowej, która ma olbrzymi potencjał gospodarczy. Gwałtowny wzrost liczby użytkowników mobilnych urządzeń elektronicznych nie wykazuje żadnych oznak spowolnienia. Gartner w swoim raporcie twierdzi, że do 2016 r. co najmniej 50% użytkowników poczty elektronicznej w przedsiębiorstwach będzie polegać na klientach mobilnych (10). Należy przyjrzeć się nowym problemom i szansom związanym ze stosowaniem mobilnych urządzeń elektronicznych i przetwarzaniem w chmurze. Ponadto technologia chmury obliczeniowej potrzebuje odpowiednich struktur, by osiągnąć maksymalne poziomy bezpieczeństwa (11). Komitet wyraził już obawy co do tego, że w niedawno opublikowanym komunikacie w sprawie chmury obliczeniowej Komisja nie dość dogłębnie analizuje związki miedzy zaproponowaną strategią a innymi kwestiami, takimi jak bezpieczne przetwarzanie danych, przepisy dotyczące praw autorskich oraz prace nad dostępnością i przenoszeniem danych (12). |
| --- | --- |

41.

Jest zdania, że strategia skorzystałaby na wyjaśnieniu sposobów ochrony i dalszego rozwoju chmury obliczeniowej, która ma olbrzymi potencjał gospodarczy. Gwałtowny wzrost liczby użytkowników mobilnych urządzeń elektronicznych nie wykazuje żadnych oznak spowolnienia. Gartner w swoim raporcie twierdzi, że do 2016 r. co najmniej 50% użytkowników poczty elektronicznej w przedsiębiorstwach będzie polegać na klientach mobilnych (10). Należy przyjrzeć się nowym problemom i szansom związanym ze stosowaniem mobilnych urządzeń elektronicznych i przetwarzaniem w chmurze. Ponadto technologia chmury obliczeniowej potrzebuje odpowiednich struktur, by osiągnąć maksymalne poziomy bezpieczeństwa (11). Komitet wyraził już obawy co do tego, że w niedawno opublikowanym komunikacie w sprawie chmury obliczeniowej Komisja nie dość dogłębnie analizuje związki miedzy zaproponowaną strategią a innymi kwestiami, takimi jak bezpieczne przetwarzanie danych, przepisy dotyczące praw autorskich oraz prace nad dostępnością i przenoszeniem danych (12).

Współpraca międzynarodowa

| 42. | Jest zdania, iż z uwagi na globalne, wzajemnie powiązane i transgraniczne zagrożenia ze strony cyberprzestępczości należy zachęcać do współpracy międzynarodowej i dialogu ponad granicami UE, aby zapewnić prawdziwie światowe, skoordynowane podejście do bezpieczeństwa cybernetycznego. W tym kontekście trzeba zachęcać wszystkie państwa do przestrzegania międzynarodowej Konwencji o cyberprzestępczości (konwencji z Budapesztu) (13). Istotna jest również ciągła współpraca zarówno na poziomie dwustronnym, zwłaszcza ze Stanami Zjednoczonymi, jak i wielostronnym, z różnymi organizacjami międzynarodowymi. |
| --- | --- |

42.

Jest zdania, iż z uwagi na globalne, wzajemnie powiązane i transgraniczne zagrożenia ze strony cyberprzestępczości należy zachęcać do współpracy międzynarodowej i dialogu ponad granicami UE, aby zapewnić prawdziwie światowe, skoordynowane podejście do bezpieczeństwa cybernetycznego. W tym kontekście trzeba zachęcać wszystkie państwa do przestrzegania międzynarodowej Konwencji o cyberprzestępczości (konwencji z Budapesztu) (13). Istotna jest również ciągła współpraca zarówno na poziomie dwustronnym, zwłaszcza ze Stanami Zjednoczonymi, jak i wielostronnym, z różnymi organizacjami międzynarodowymi.

Powiązania z unijnymi programami finansowania i ramami budżetowymi

| 43. | Podkreśla znaczenie poprawy koordynacji z bieżącymi i przyszłymi instrumentami finansowania, takimi jak program „Horyzont 2020”, europejskie ramy współpracy oraz Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego, celem zapewnienia bardziej skoordynowanego podejścia do inwestycji związanych z cyberprzestrzenią. |
| --- | --- |

43.

Podkreśla znaczenie poprawy koordynacji z bieżącymi i przyszłymi instrumentami finansowania, takimi jak program „Horyzont 2020”, europejskie ramy współpracy oraz Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego, celem zapewnienia bardziej skoordynowanego podejścia do inwestycji związanych z cyberprzestrzenią.

| 44. | Wątpi, czy alokacja budżetowa w wysokości 1,25 mln euro wystarczy do zbudowania solidnej i odpowiedniej infrastruktury bezpieczeństwa informacji i sieci. Wyraża rozczarowanie zmniejszeniem środków przeznaczonych na instrument „Łącząc Europę”, które zapisano w porozumieniu w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 na posiedzeniu Rady 8 lutego. Solidny i większy budżet jest potrzebny z punktu widzenia wsparcia kluczowej infrastruktury ICT, powiązania zdolności państw członkowskich w dziedzinie bezpieczeństwa informacji i sieci i tym samym ułatwienia współpracy w Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

44.

Wątpi, czy alokacja budżetowa w wysokości 1,25 mln euro wystarczy do zbudowania solidnej i odpowiedniej infrastruktury bezpieczeństwa informacji i sieci. Wyraża rozczarowanie zmniejszeniem środków przeznaczonych na instrument „Łącząc Europę”, które zapisano w porozumieniu w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 na posiedzeniu Rady 8 lutego. Solidny i większy budżet jest potrzebny z punktu widzenia wsparcia kluczowej infrastruktury ICT, powiązania zdolności państw członkowskich w dziedzinie bezpieczeństwa informacji i sieci i tym samym ułatwienia współpracy w Unii Europejskiej.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw (4) preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Na poziomie Unii należy ustanowić mechanizm współpracy, który umożliwi wymianę informacji i podejmowanie skoordynowanych działań w zakresie wykrywania i reagowania w odniesieniu do bezpieczeństwa sieci i informacji. Aby mechanizm ten był skuteczny i dostępny dla wszystkich, konieczne jest, by wszystkie państwa członkowskie posiadały minimalne zdolności i strategię zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa sieci i informacji na ich terytorium. Aby promować kulturę wspierającą przeciwdziałanie zagrożeniom i zapewnić zgłaszanie najpoważniejszych incydentów, należy wprowadzić minimalne wymogi w zakresie bezpieczeństwa również w odniesieniu do organów administracji publicznej i operatorów krytycznej infrastruktury teleinformatycznej. | Na poziomie Unii należy ustanowić mechanizm współpracy, który umożliwi wymianę informacji i podejmowanie skoordynowanych działań w zakresie wykrywania i reagowania w odniesieniu do bezpieczeństwa sieci i informacji. Aby mechanizm ten był skuteczny i dostępny dla wszystkich, konieczne jest, by wszystkie państwa członkowskie posiadały minimalne zdolności i strategię zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa sieci i informacji na ich terytorium. Aby promować kulturę wspierającą przeciwdziałanie zagrożeniom i zapewnić zgłaszanie najpoważniejszych incydentów, należy wprowadzić minimalne wymogi w zakresie bezpieczeństwa również w odniesieniu do organów administracji publicznej,
  w tym do władz lokalnych i regionalnych oraz
  i
  operatorów krytycznej infrastruktury teleinformatycznej. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Na poziomie Unii należy ustanowić mechanizm współpracy, który umożliwi wymianę informacji i podejmowanie skoordynowanych działań w zakresie wykrywania i reagowania w odniesieniu do bezpieczeństwa sieci i informacji. Aby mechanizm ten był skuteczny i dostępny dla wszystkich, konieczne jest, by wszystkie państwa członkowskie posiadały minimalne zdolności i strategię zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa sieci i informacji na ich terytorium. Aby promować kulturę wspierającą przeciwdziałanie zagrożeniom i zapewnić zgłaszanie najpoważniejszych incydentów, należy wprowadzić minimalne wymogi w zakresie bezpieczeństwa również w odniesieniu do organów administracji publicznej i operatorów krytycznej infrastruktury teleinformatycznej.

Na poziomie Unii należy ustanowić mechanizm współpracy, który umożliwi wymianę informacji i podejmowanie skoordynowanych działań w zakresie wykrywania i reagowania w odniesieniu do bezpieczeństwa sieci i informacji. Aby mechanizm ten był skuteczny i dostępny dla wszystkich, konieczne jest, by wszystkie państwa członkowskie posiadały minimalne zdolności i strategię zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa sieci i informacji na ich terytorium. Aby promować kulturę wspierającą przeciwdziałanie zagrożeniom i zapewnić zgłaszanie najpoważniejszych incydentów, należy wprowadzić minimalne wymogi w zakresie bezpieczeństwa również w odniesieniu do organów administracji publicznej,
  w tym do władz lokalnych i regionalnych oraz
  i
  operatorów krytycznej infrastruktury teleinformatycznej.

Poprawka 2

Motyw (9) preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| W celu osiągnięcia i utrzymania wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych każde państwo członkowskie powinno posiadać krajową strategię w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji określającą cele strategiczne i konkretne działania, które należy wdrożyć. Na poziome krajowym należy opracować spełniające zasadnicze wymagania plany współpracy w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, tak aby osiągnąć poziom zdolności reagowania umożliwiający skuteczną i sprawną współpracę na poziomach krajowym i unijnym w przypadku wystąpienia incydentów. | W celu osiągnięcia i utrzymania wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych każde państwo członkowskie powinno posiadać krajową strategię w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji określającą cele strategiczne i konkretne działania, które należy wdrożyć. Na poziome krajowym,
  z pełnym zaangażowaniem władz lokalnych i regionalnych
  , należy opracować spełniające zasadnicze wymagania plany współpracy w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, tak aby osiągnąć poziom zdolności reagowania umożliwiający skuteczną i sprawną współpracę na poziomach krajowym i unijnym w przypadku wystąpienia incydentów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu osiągnięcia i utrzymania wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych każde państwo członkowskie powinno posiadać krajową strategię w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji określającą cele strategiczne i konkretne działania, które należy wdrożyć. Na poziome krajowym należy opracować spełniające zasadnicze wymagania plany współpracy w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, tak aby osiągnąć poziom zdolności reagowania umożliwiający skuteczną i sprawną współpracę na poziomach krajowym i unijnym w przypadku wystąpienia incydentów.

W celu osiągnięcia i utrzymania wspólnego wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych każde państwo członkowskie powinno posiadać krajową strategię w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji określającą cele strategiczne i konkretne działania, które należy wdrożyć. Na poziome krajowym,
  z pełnym zaangażowaniem władz lokalnych i regionalnych
  , należy opracować spełniające zasadnicze wymagania plany współpracy w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, tak aby osiągnąć poziom zdolności reagowania umożliwiający skuteczną i sprawną współpracę na poziomach krajowym i unijnym w przypadku wystąpienia incydentów.

Poprawka 3

Motyw (35) preambuły

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. | Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane,
  z myślą o uzupełnieniu lub zmianie innych niż istotne elementów aktu podstawowego
  , Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane,
  z myślą o uzupełnieniu lub zmianie innych niż istotne elementów aktu podstawowego
  , Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Poprawka 4

Rozdział IV

Artykuł 14 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszanie incydentów

  1.   Państwa członkowskie zapewniają zastosowanie przez organy administracji publicznej i podmioty gospodarcze właściwych środków technicznych i organizacyjnych w celu przeciwdziałania zagrożeniom, na jakie narażone są kontrolowane i wykorzystywane przez nie sieci i systemy informatyczne. Uwzględniając aktualny stan wiedzy i technologii, środki te zapewniają poziom bezpieczeństwa stosowny do istniejącego zagrożenia. W szczególności należy podjąć środki zapobiegające incydentom dotyczącym sieci i systemów informatycznych organów administracji publicznej i podmiotów gospodarczych oraz minimalizujące wpływ tych incydentów na świadczone przez nie podstawowe usługi, zapewniając tym samym ciągłość usług opartych na tych sieciach i systemach informatycznych. | Wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszanie incydentów

  1.   Państwa członkowskie zapewniają zastosowanie przez organy administracji publicznej i podmioty gospodarcze właściwych środków technicznych i organizacyjnych w celu przeciwdziałania zagrożeniom, na jakie narażone są kontrolowane i wykorzystywane przez nie sieci i systemy informatyczne.
  Środki te mogą obejmować – na poziomie lokalnym i regionalnym – ustanowienie procesu oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem, egzekwowanie polityki w dziedzinie bezpieczeństwa informacji, a także podnoszenie świadomości zagadnień związanych z bezpieczeństwem cybernetycznym i poprawę umiejętności cyfrowych.
  Uwzględniając aktualny stan wiedzy i technologii, środki te zapewniają poziom bezpieczeństwa stosowny do istniejącego zagrożenia. W szczególności należy podjąć środki zapobiegające incydentom dotyczącym sieci i systemów informatycznych organów administracji publicznej i podmiotów gospodarczych oraz minimalizujące wpływ tych incydentów na świadczone przez nie podstawowe usługi, zapewniając tym samym ciągłość usług opartych na tych sieciach i systemach informatycznych. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszanie incydentów

1.   Państwa członkowskie zapewniają zastosowanie przez organy administracji publicznej i podmioty gospodarcze właściwych środków technicznych i organizacyjnych w celu przeciwdziałania zagrożeniom, na jakie narażone są kontrolowane i wykorzystywane przez nie sieci i systemy informatyczne. Uwzględniając aktualny stan wiedzy i technologii, środki te zapewniają poziom bezpieczeństwa stosowny do istniejącego zagrożenia. W szczególności należy podjąć środki zapobiegające incydentom dotyczącym sieci i systemów informatycznych organów administracji publicznej i podmiotów gospodarczych oraz minimalizujące wpływ tych incydentów na świadczone przez nie podstawowe usługi, zapewniając tym samym ciągłość usług opartych na tych sieciach i systemach informatycznych.

Wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zgłaszanie incydentów

1.   Państwa członkowskie zapewniają zastosowanie przez organy administracji publicznej i podmioty gospodarcze właściwych środków technicznych i organizacyjnych w celu przeciwdziałania zagrożeniom, na jakie narażone są kontrolowane i wykorzystywane przez nie sieci i systemy informatyczne.
  Środki te mogą obejmować – na poziomie lokalnym i regionalnym – ustanowienie procesu oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem, egzekwowanie polityki w dziedzinie bezpieczeństwa informacji, a także podnoszenie świadomości zagadnień związanych z bezpieczeństwem cybernetycznym i poprawę umiejętności cyfrowych.
  Uwzględniając aktualny stan wiedzy i technologii, środki te zapewniają poziom bezpieczeństwa stosowny do istniejącego zagrożenia. W szczególności należy podjąć środki zapobiegające incydentom dotyczącym sieci i systemów informatycznych organów administracji publicznej i podmiotów gospodarczych oraz minimalizujące wpływ tych incydentów na świadczone przez nie podstawowe usługi, zapewniając tym samym ciągłość usług opartych na tych sieciach i systemach informatycznych.

Uzasadnienie

Rola władz lokalnych i regionalnych w walce z cyberprzestępczością ma kluczowe znaczenie i powinna zostać w pełni uznana.

Poprawka 5

Rozdział IV

Artykuł 16

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Normalizacja

  1.   W celu zapewnienia spójnego wdrażania art. 14 ust. 1 państwa członkowskie wspierają stosowanie norm lub specyfikacji mających znaczenie dla bezpieczeństwa sieci i informacji.
  2.   Komisja sporządza – w drodze aktów wykonawczych – wykaz norm, o których mowa w ust. 1. Wykaz ten zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. | Normalizacja

  1.   W celu zapewnienia spójnego wdrażania art. 14 ust. 1 państwa członkowskie wspierają stosowanie
  zharmonizowanych
  norm lub specyfikacji mających znaczenie dla bezpieczeństwa sieci i informacji.
  2.   Komisja sporządza – w drodze aktów wykonawczych – wykaz norm, o których mowa w ust. 1. Wykaz ten zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Normalizacja

1.   W celu zapewnienia spójnego wdrażania art. 14 ust. 1 państwa członkowskie wspierają stosowanie norm lub specyfikacji mających znaczenie dla bezpieczeństwa sieci i informacji.

2.   Komisja sporządza – w drodze aktów wykonawczych – wykaz norm, o których mowa w ust. 1. Wykaz ten zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Normalizacja

1.   W celu zapewnienia spójnego wdrażania art. 14 ust. 1 państwa członkowskie wspierają stosowanie
  zharmonizowanych
  norm lub specyfikacji mających znaczenie dla bezpieczeństwa sieci i informacji.

2.   Komisja sporządza – w drodze aktów wykonawczych – wykaz norm, o których mowa w ust. 1. Wykaz ten zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Uzasadnienie

Komisja Europejska przyznaje, że stosowanie odmiennych norm przez poszczególne państwa członkowskie jest poważnym wyzwaniem. Wobec tego do zapewnienia wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w całej UE niezbędna jest harmonizacja norm.

Bruksela, 3 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  COM(2010) 245, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:0245:FIN:PL:HTML.

1

(2)  COM(2010) 517, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:0517:FIN:PL:PDF.

2

(3)  Protokół o współpracy między Komisją Europejską a Komitetem Regionów podpisany 16 lutego 2012 r., R/CdR 39/2012 pkt 7.

3

(4)  http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_359_en.pdf.

4

(5)  CdR 104/2010 fin.

5

(6)  http://www.enisa.europa.eu/publications/archive/scandinavian-approaches-survey.

6

(7)  http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/ICT_security_in_enterprises.

7

(8)  http://europa.eu/rapid/press-release_MEMO-13-71_en.htm.

8

(9)  http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_390_en.pdf.

9

(10)  http://www.sophos.com/medialibrary/PDFs/other/SophosSecurityThreatReport2012.pdf.

10

(11)  http://www.mcafee.com/hk/resources/reports/rp-sda-cyber-security.pdf.

11

(12)  CdR 1673/2012.

12

(13)  http://conventions.coe.int/Treaty/EN/Treaties/PDF/Polish/185-Polish.pdf.

13

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/27 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/27

---

Opinia Komitetu Regionów: „Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne”

2013/C 280/06

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla, że samorządy lokalne nie tylko umożliwiają przemysłowi działalność i są jego klientami, ale że trzeba także uznać ich podstawową funkcję pionierów i innowatorów. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że samorządy lokalne nie tylko umożliwiają przemysłowi działalność i są jego klientami, ale że trzeba także uznać ich podstawową funkcję pionierów i innowatorów.

| — | Zauważa, że przewidziane przez Komisję podejście zakładające wiodącą rolę przemysłu musi opierać się na dokładnie określonych i dowiedzionych potrzebach obywateli. Samorządy lokalne odgrywają decydującą rolę w ustalaniu i przedstawianiu zapotrzebowania i oczekiwań ze strony lokalnych podmiotów publicznych i prywatnych, takich jak kręgi gospodarcze, naukowe, społeczeństwo obywatelskie i lokalna ludność. Te kluczowe relacje obejmują m.in. wysłuchania i skuteczne mechanizmy uczestnictwa na poziomie lokalnym i trzeba im przyznać ważne miejsce w prowadzonych działaniach. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że przewidziane przez Komisję podejście zakładające wiodącą rolę przemysłu musi opierać się na dokładnie określonych i dowiedzionych potrzebach obywateli. Samorządy lokalne odgrywają decydującą rolę w ustalaniu i przedstawianiu zapotrzebowania i oczekiwań ze strony lokalnych podmiotów publicznych i prywatnych, takich jak kręgi gospodarcze, naukowe, społeczeństwo obywatelskie i lokalna ludność. Te kluczowe relacje obejmują m.in. wysłuchania i skuteczne mechanizmy uczestnictwa na poziomie lokalnym i trzeba im przyznać ważne miejsce w prowadzonych działaniach.

| — | Jest zdania, że Komisja musi wyjaśnić kryteria wyłaniania i wyboru przełomowych innowacyjnych rozwiązań oraz zadbać, by związana z tym procedura była przejrzysta i otwarta i najlepiej powiązana z konkretną procedurą przetargową, a ponadto udostępnić wystarczające środki finansowe. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że Komisja musi wyjaśnić kryteria wyłaniania i wyboru przełomowych innowacyjnych rozwiązań oraz zadbać, by związana z tym procedura była przejrzysta i otwarta i najlepiej powiązana z konkretną procedurą przetargową, a ponadto udostępnić wystarczające środki finansowe.

| — | Zaleca Komisji, by w przejrzystych wytycznych opisała wszystkie europejskie programy i inicjatywy umożliwiające finansowanie innowacyjnych projektów, które można realizować w ramach IMiS, w tym takie inicjatywy jak karta zielonych ICT (Green Digital Charter), Porozumienie Burmistrzów, CIVITAS, Concerto itd., które zawierałyby informacje dotyczące wszystkich programów powiązanych z inteligentnymi miastami i społecznościami. |
| --- | --- |

—

Zaleca Komisji, by w przejrzystych wytycznych opisała wszystkie europejskie programy i inicjatywy umożliwiające finansowanie innowacyjnych projektów, które można realizować w ramach IMiS, w tym takie inicjatywy jak karta zielonych ICT (Green Digital Charter), Porozumienie Burmistrzów, CIVITAS, Concerto itd., które zawierałyby informacje dotyczące wszystkich programów powiązanych z inteligentnymi miastami i społecznościami.

| — | Podkreśla w szczególności, że centralnym elementem prac w ramach partnerstwa IMiS będzie rozwój inteligentnych sieci. |
| --- | --- |

—

Podkreśla w szczególności, że centralnym elementem prac w ramach partnerstwa IMiS będzie rozwój inteligentnych sieci.

| Sprawozdawca | Ilmar REEPALU (SE/PSE), członek Rady Miasta Malmö |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji „Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne”
  C(2012) 4701 final |

Sprawozdawca

Ilmar REEPALU (SE/PSE), członek Rady Miasta Malmö

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji „Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne”

C(2012) 4701 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Odnotowuje, że w komunikacie „Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne” Komisja wychodzi z inicjatywą nawiązania europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz wspólnego gospodarowania zasobami, aby opracować i rozpowszechnić w miastach innowacyjne rozwiązania techniczne oparte na zintegrowanych technologiach w dziedzinie energii i transportu i technologiach informacyjno-komunikacyjnych. |
| --- | --- |

1.

Odnotowuje, że w komunikacie „Inteligentne miasta i społeczności – europejskie partnerstwo innowacyjne” Komisja wychodzi z inicjatywą nawiązania europejskiego partnerstwa innowacyjnego na rzecz wspólnego gospodarowania zasobami, aby opracować i rozpowszechnić w miastach innowacyjne rozwiązania techniczne oparte na zintegrowanych technologiach w dziedzinie energii i transportu i technologiach informacyjno-komunikacyjnych.

| 2. | Podziela zdanie Komisji, że jednym z największych wyzwań, przed jakimi stoi UE, jest przekształcenie unijnych miast w inteligentne i zrównoważone środowiska życia ze społecznego, gospodarczego i środowiskowego punktu widzenia. Wielokrotnie już podkreślał znaczenie skutecznych środków i zmian służących wspieraniu starań o wprowadzenie społeczeństwa na drogę zrównoważonego rozwoju, która będzie się wiązać z poprawą stanu środowiska miejskiego, zdrowia publicznego i – ostatecznie – dobrobytu społecznego. Zaznacza jednocześnie, że miasta są zarówno pod względem gospodarczym, społecznym, jak i środowiskowym ściśle powiązane z otaczającymi je terenami i obszarami wiejskimi oraz że powiązanie to jest ważne dla wyważonego i zrównoważonego rozwoju obszarów tak miejskich, jak wiejskich, gdyż obszary wiejskie są zanieczyszczane przez emisje do atmosfery i wodę pochodzącą z miast. |
| --- | --- |

2.

Podziela zdanie Komisji, że jednym z największych wyzwań, przed jakimi stoi UE, jest przekształcenie unijnych miast w inteligentne i zrównoważone środowiska życia ze społecznego, gospodarczego i środowiskowego punktu widzenia. Wielokrotnie już podkreślał znaczenie skutecznych środków i zmian służących wspieraniu starań o wprowadzenie społeczeństwa na drogę zrównoważonego rozwoju, która będzie się wiązać z poprawą stanu środowiska miejskiego, zdrowia publicznego i – ostatecznie – dobrobytu społecznego. Zaznacza jednocześnie, że miasta są zarówno pod względem gospodarczym, społecznym, jak i środowiskowym ściśle powiązane z otaczającymi je terenami i obszarami wiejskimi oraz że powiązanie to jest ważne dla wyważonego i zrównoważonego rozwoju obszarów tak miejskich, jak wiejskich, gdyż obszary wiejskie są zanieczyszczane przez emisje do atmosfery i wodę pochodzącą z miast.

| 3. | Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji dotyczącą partnerstwa innowacyjnego. Cieszy fakt, że Komisja poprzez tę inicjatywę uwydatnia i uznaje ważną rolę miast i samorządów lokalnych we wszystkich działaniach Unii w dziedzinie inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. Trzeba podkreślić, że w wielu wypadkach miasta są pionierami na drodze społeczeństwa ku zrównoważonemu rozwojowi. W swoich działaniach UE musi wspierać te pozytywne zmiany i duże ambicje miast. |
| --- | --- |

3.

Przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji dotyczącą partnerstwa innowacyjnego. Cieszy fakt, że Komisja poprzez tę inicjatywę uwydatnia i uznaje ważną rolę miast i samorządów lokalnych we wszystkich działaniach Unii w dziedzinie inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. Trzeba podkreślić, że w wielu wypadkach miasta są pionierami na drodze społeczeństwa ku zrównoważonemu rozwojowi. W swoich działaniach UE musi wspierać te pozytywne zmiany i duże ambicje miast.

| 4. | Postrzega stosowanie zasad integracji systemów i interoperacyjności jako warunek tworzenia inteligentnych miast. Przyjmuje zatem z zadowoleniem zaproponowaną przez Komisję koncepcję zintegrowanych rozwiązań systemowych i jest przekonany, że takie zintegrowane rozwiązania wnoszą znaczną wartość dodaną w porównaniu z podejściem sektorowym. Przedsięwzięcia i rozwiązania dotyczące poszczególnych sektorów mogą natomiast stanowić w innych kontekstach skuteczne środki i rozwiązania uzupełniające. |
| --- | --- |

4.

Postrzega stosowanie zasad integracji systemów i interoperacyjności jako warunek tworzenia inteligentnych miast. Przyjmuje zatem z zadowoleniem zaproponowaną przez Komisję koncepcję zintegrowanych rozwiązań systemowych i jest przekonany, że takie zintegrowane rozwiązania wnoszą znaczną wartość dodaną w porównaniu z podejściem sektorowym. Przedsięwzięcia i rozwiązania dotyczące poszczególnych sektorów mogą natomiast stanowić w innych kontekstach skuteczne środki i rozwiązania uzupełniające.

| 5. | Podkreśla, że trzy dziedziny technologii objęte europejskim partnerstwem innowacyjnym „Inteligentne miasta i społeczności” (IMiS) mogą mieć różną wagę i różne znaczenie w zależności od tego, w jakim stopniu celem danego projektu są innowacyjne rozwiązania systemowe dla ustalonych potrzeb. Ponadto jest zdania, że opracowując i wdrażając projekty i rozwiązania, trzeba uwzględnić inne dziedziny przyczyniające się do zrównoważonego rozwoju miast (np. woda, odpady, powietrze, planowanie strategiczne, a także innowacje w usługach zachęcające do stosowania i opracowywania nowych rozwiązań), jeśli wnoszą one wartość dodaną z punktu widzenia wzrostu. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że trzy dziedziny technologii objęte europejskim partnerstwem innowacyjnym „Inteligentne miasta i społeczności” (IMiS) mogą mieć różną wagę i różne znaczenie w zależności od tego, w jakim stopniu celem danego projektu są innowacyjne rozwiązania systemowe dla ustalonych potrzeb. Ponadto jest zdania, że opracowując i wdrażając projekty i rozwiązania, trzeba uwzględnić inne dziedziny przyczyniające się do zrównoważonego rozwoju miast (np. woda, odpady, powietrze, planowanie strategiczne, a także innowacje w usługach zachęcające do stosowania i opracowywania nowych rozwiązań), jeśli wnoszą one wartość dodaną z punktu widzenia wzrostu.

| 6. | Stwierdza, że zgodnie z propozycją Komisji wiodącą rolę w tym partnerstwie powinien odgrywać przemysł we współpracy z miastami. Inicjatywa ta powinna przyspieszyć wprowadzanie na rynek przełomowych innowacyjnych rozwiązań opartych na zintegrowanych technologiach w dziedzinie energii i transportu i na technologiach informacyjno-komunikacyjnych. |
| --- | --- |

6.

Stwierdza, że zgodnie z propozycją Komisji wiodącą rolę w tym partnerstwie powinien odgrywać przemysł we współpracy z miastami. Inicjatywa ta powinna przyspieszyć wprowadzanie na rynek przełomowych innowacyjnych rozwiązań opartych na zintegrowanych technologiach w dziedzinie energii i transportu i na technologiach informacyjno-komunikacyjnych.

| 7. | Podkreśla w tym kontekście główną i w wielu przypadkach decydującą rolę samorządów lokalnych w dalszych pracach. Pojedyncze i zrzeszone samorządy lokalne różnej wielkości muszą odgrywać kluczową rolę w strategiach i projektach, opracowywanych i zatwierdzanych w ramach partnerstwa IMiS (np. strategiczny plan realizacji). Powinny też odgrywać kluczową rolę w podejmowaniu wszelkich decyzji obejmujących lokalne środki publiczne. |
| --- | --- |

7.

Podkreśla w tym kontekście główną i w wielu przypadkach decydującą rolę samorządów lokalnych w dalszych pracach. Pojedyncze i zrzeszone samorządy lokalne różnej wielkości muszą odgrywać kluczową rolę w strategiach i projektach, opracowywanych i zatwierdzanych w ramach partnerstwa IMiS (np. strategiczny plan realizacji). Powinny też odgrywać kluczową rolę w podejmowaniu wszelkich decyzji obejmujących lokalne środki publiczne.

| 8. | Podkreśla, że samorządy lokalne nie tylko umożliwiają przemysłowi działalność i są jego klientami, ale że trzeba także uznać ich podstawową funkcję pionierów i innowatorów. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że samorządy lokalne nie tylko umożliwiają przemysłowi działalność i są jego klientami, ale że trzeba także uznać ich podstawową funkcję pionierów i innowatorów.

| 9. | Zauważa ponadto, że przewidziane przez Komisję podejście zakładające wiodącą rolę przemysłu musi opierać się na dokładnie określonych i dowiedzionych potrzebach obywateli. Samorządy lokalne są szczeblem władzy najbliższym obywatelom i odgrywają decydującą rolę w ustalaniu i przedstawianiu zapotrzebowania i popytu ze strony lokalnych podmiotów publicznych i prywatnych (np. kręgów gospodarczych, naukowych, społeczeństwa obywatelskiego, lokalnej ludności). Te kluczowe relacje obejmują m.in. wysłuchania i skuteczne mechanizmy uczestnictwa na poziomie lokalnym i trzeba im przyznać ważne miejsce w prowadzonych działaniach. Dzięki temu opracowywane będą rozwiązania oparte na jedynym w swoim rodzaju i konkretnym zapotrzebowaniu lokalnych samorządów, podmiotów i obywateli, co przyniesie wartość dodaną w porównaniu z rozwiązaniami sektorowymi, które jak dotąd nie są optymalne. |
| --- | --- |

9.

Zauważa ponadto, że przewidziane przez Komisję podejście zakładające wiodącą rolę przemysłu musi opierać się na dokładnie określonych i dowiedzionych potrzebach obywateli. Samorządy lokalne są szczeblem władzy najbliższym obywatelom i odgrywają decydującą rolę w ustalaniu i przedstawianiu zapotrzebowania i popytu ze strony lokalnych podmiotów publicznych i prywatnych (np. kręgów gospodarczych, naukowych, społeczeństwa obywatelskiego, lokalnej ludności). Te kluczowe relacje obejmują m.in. wysłuchania i skuteczne mechanizmy uczestnictwa na poziomie lokalnym i trzeba im przyznać ważne miejsce w prowadzonych działaniach. Dzięki temu opracowywane będą rozwiązania oparte na jedynym w swoim rodzaju i konkretnym zapotrzebowaniu lokalnych samorządów, podmiotów i obywateli, co przyniesie wartość dodaną w porównaniu z rozwiązaniami sektorowymi, które jak dotąd nie są optymalne.

| 10. | Przyjmuje z zadowoleniem przewidziany przez Komisję długoterminowy cel inicjatywy IMiS polegający na tym, by do 2020 r. zaproponować i upowszechnić co najmniej 20 przełomowych innowacyjnych rozwiązań łączących w sobie technologie energetyczne, transportowe i informacyjno-komunikacyjne. Podkreśla w tym kontekście, że bardzo ważne jest stworzenie odpowiednich warunków, by innowacyjne rozwiązania mogły zostać przyjęte i dostosowane oraz wykorzystane w wielu miastach Unii. Wyraża zadowolenie, że Komisja akcentuje konieczność wdrażania środków po stronie popytu (np. doskonalenia nowych modeli biznesowych). Aby to osiągnąć, Komitet wzywa Komisję do wprowadzenia kryterium wyboru projektów wymagającego wykazania we wniosku silnych powiązań między innowacyjnym przełomowym rozwiązaniem a wdrażaniem i rozpowszechnianiem wyników w celu zastosowania ich przez regiony i gminy w różnych częściach Europy. W ramach projektów należy priorytetowo traktować skuteczne synergie oparte na powiązaniach między poszczególnymi podmiotami oraz rozwój i instrumenty finansowe. Jednocześnie należy ułatwić miastom zmniejszenie wpływu na środowisko, opracowując rozwiązania, które – dzięki szerokiemu wykorzystaniu ICT – doprowadzą do poprawy efektywności energetycznej miasta, będą sprzyjać wykorzystaniu energii odnawialnej i ułatwią mobilność, znacznie ograniczając emisje CO2 i innych gazów zanieczyszczających w ramach zrównoważonego modelu miasta. |
| --- | --- |

10.

Przyjmuje z zadowoleniem przewidziany przez Komisję długoterminowy cel inicjatywy IMiS polegający na tym, by do 2020 r. zaproponować i upowszechnić co najmniej 20 przełomowych innowacyjnych rozwiązań łączących w sobie technologie energetyczne, transportowe i informacyjno-komunikacyjne. Podkreśla w tym kontekście, że bardzo ważne jest stworzenie odpowiednich warunków, by innowacyjne rozwiązania mogły zostać przyjęte i dostosowane oraz wykorzystane w wielu miastach Unii. Wyraża zadowolenie, że Komisja akcentuje konieczność wdrażania środków po stronie popytu (np. doskonalenia nowych modeli biznesowych). Aby to osiągnąć, Komitet wzywa Komisję do wprowadzenia kryterium wyboru projektów wymagającego wykazania we wniosku silnych powiązań między innowacyjnym przełomowym rozwiązaniem a wdrażaniem i rozpowszechnianiem wyników w celu zastosowania ich przez regiony i gminy w różnych częściach Europy. W ramach projektów należy priorytetowo traktować skuteczne synergie oparte na powiązaniach między poszczególnymi podmiotami oraz rozwój i instrumenty finansowe. Jednocześnie należy ułatwić miastom zmniejszenie wpływu na środowisko, opracowując rozwiązania, które – dzięki szerokiemu wykorzystaniu ICT – doprowadzą do poprawy efektywności energetycznej miasta, będą sprzyjać wykorzystaniu energii odnawialnej i ułatwią mobilność, znacznie ograniczając emisje CO2 i innych gazów zanieczyszczających w ramach zrównoważonego modelu miasta.

| 11. | Oprócz zaangażowania obywateli i konsultacji kluczowym czynnikiem sukcesu IMiS jest planowanie oparte na rzeczywistym uczestnictwie społeczności tak, aby decyzje podejmowane były z udziałem władz lokalnych, zainteresowanych agencji krajowych i regionalnych, sektora wolontariatu i przedsiębiorstw prowadzących działalność w regionie, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowej roli przedsiębiorstw usług energetycznych (ESCO), jeśli cele IMiS bezpośrednio ich dotyczą. |
| --- | --- |

11.

Oprócz zaangażowania obywateli i konsultacji kluczowym czynnikiem sukcesu IMiS jest planowanie oparte na rzeczywistym uczestnictwie społeczności tak, aby decyzje podejmowane były z udziałem władz lokalnych, zainteresowanych agencji krajowych i regionalnych, sektora wolontariatu i przedsiębiorstw prowadzących działalność w regionie, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowej roli przedsiębiorstw usług energetycznych (ESCO), jeśli cele IMiS bezpośrednio ich dotyczą.

| 12. | Jest zdania, że Komisja musi wyjaśnić kryteria wyłaniania i wyboru przełomowych innowacyjnych rozwiązań. Komisja musi zadbać, by związana z tym procedura była przejrzysta i otwarta i najlepiej powiązana z konkretną procedurą przetargową. Trzeba ponadto udostępnić wystarczające środki finansowe. |
| --- | --- |

12.

Jest zdania, że Komisja musi wyjaśnić kryteria wyłaniania i wyboru przełomowych innowacyjnych rozwiązań. Komisja musi zadbać, by związana z tym procedura była przejrzysta i otwarta i najlepiej powiązana z konkretną procedurą przetargową. Trzeba ponadto udostępnić wystarczające środki finansowe.

| 13. | Zwraca uwagę na zróżnicowanie struktur miejskich w UE. W wielu regionach istnieją policentryczne struktury przestrzenne, w innych jedno duże miasto dominuje nad licznymi pobliskimi mniejszymi miastami. Niezależnie od swej wielkości miasta są ośrodkami np. świadczenia usług publicznych i prywatnych oraz tworzenia wiedzy, innowacji i przedsiębiorczości na poziomie lokalnym i regionalnym. W wyjątkowych sytuacjach w niektórych regionach, w których brakuje równowagi demograficznej i terytorialnej, nie ma prawdziwej sieci miast. Mogą wtedy istnieć lokalne struktury, do których należą różne miejscowości i które można włączyć do IMiS. |
| --- | --- |

13.

Zwraca uwagę na zróżnicowanie struktur miejskich w UE. W wielu regionach istnieją policentryczne struktury przestrzenne, w innych jedno duże miasto dominuje nad licznymi pobliskimi mniejszymi miastami. Niezależnie od swej wielkości miasta są ośrodkami np. świadczenia usług publicznych i prywatnych oraz tworzenia wiedzy, innowacji i przedsiębiorczości na poziomie lokalnym i regionalnym. W wyjątkowych sytuacjach w niektórych regionach, w których brakuje równowagi demograficznej i terytorialnej, nie ma prawdziwej sieci miast. Mogą wtedy istnieć lokalne struktury, do których należą różne miejscowości i które można włączyć do IMiS.

| 14. | Stwierdza, że miasta, niezależnie od wielkości, często mają do czynienia z takimi samymi wyzwaniami, jeśli chodzi o tworzenie zrównoważonej przestrzeni życiowej, i potrzebują takich samych rozwiązań technicznych. Sądzi, że partnerstwo IMiS musi uwzględniać ten aspekt i że trzeba opracować innowacyjne rozwiązania tworzące synergię gospodarczą i wywierające odczuwalny wpływ na miasta i ich mieszkańców. |
| --- | --- |

14.

Stwierdza, że miasta, niezależnie od wielkości, często mają do czynienia z takimi samymi wyzwaniami, jeśli chodzi o tworzenie zrównoważonej przestrzeni życiowej, i potrzebują takich samych rozwiązań technicznych. Sądzi, że partnerstwo IMiS musi uwzględniać ten aspekt i że trzeba opracować innowacyjne rozwiązania tworzące synergię gospodarczą i wywierające odczuwalny wpływ na miasta i ich mieszkańców.

| 15. | Pragnie przypomnieć, że dodanie pojęcia „i społeczności” do nazwy IMiS ma na celu dokładne podkreślenie, że pojęcie miast lub obszarów miejskich jest w Europie bardzo płynne. Często zdarza się w znacznej liczbie państw członkowskich, że władze lokalne nie są określane jako miasta, lecz mają o wiele większą strukturę, zasoby i potencjał niż inne gminy powszechnie uznawane za miasta pod względem prawnym lub geograficznym. Podobnie, w wielu przypadkach grupy władz lokalnych mogą połączyć swoje zasoby i tak też czynią to na większą skalę i w większym zakresie niż miasta. W takich sytuacjach, podobnie jak w przypadku obszarów metropolitalnych czy aglomeracji miejskich, rola władz regionalnych może okazać się decydująca dla koordynacji zintegrowanej polityki i jej wzmocnienia. |
| --- | --- |

15.

Pragnie przypomnieć, że dodanie pojęcia „i społeczności” do nazwy IMiS ma na celu dokładne podkreślenie, że pojęcie miast lub obszarów miejskich jest w Europie bardzo płynne. Często zdarza się w znacznej liczbie państw członkowskich, że władze lokalne nie są określane jako miasta, lecz mają o wiele większą strukturę, zasoby i potencjał niż inne gminy powszechnie uznawane za miasta pod względem prawnym lub geograficznym. Podobnie, w wielu przypadkach grupy władz lokalnych mogą połączyć swoje zasoby i tak też czynią to na większą skalę i w większym zakresie niż miasta. W takich sytuacjach, podobnie jak w przypadku obszarów metropolitalnych czy aglomeracji miejskich, rola władz regionalnych może okazać się decydująca dla koordynacji zintegrowanej polityki i jej wzmocnienia.

Wdrażanie partnerstwa innowacyjnego „Inteligentne miasta i społeczności”

| 16. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że siódmy program ramowy badań i rozwoju na 2013 r. umożliwia przyznanie znacznych środków na projekty zgodne z założeniami partnerstwa IMiS. |
| --- | --- |

16.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że siódmy program ramowy badań i rozwoju na 2013 r. umożliwia przyznanie znacznych środków na projekty zgodne z założeniami partnerstwa IMiS.

| 17. | Uznaje za niezbędne, by w ramach nowego programu „Horyzont 2020” przewidziano na poziomie UE wystarczające środki, aby inicjatywa IMiS mogła przyczynić się do realizacji celów określonych przez Komisję. |
| --- | --- |

17.

Uznaje za niezbędne, by w ramach nowego programu „Horyzont 2020” przewidziano na poziomie UE wystarczające środki, aby inicjatywa IMiS mogła przyczynić się do realizacji celów określonych przez Komisję.

| 18. | Podkreśla, że realizacja inicjatywy IMiS nie może wiązać się ze zmniejszeniem finansowania z innych wdrażanych obecnie programów wspomagających samorządy lokalne w staraniach na rzecz tworzenia inteligentnych miast i społeczności, zwłaszcza że programy te szczególnie dobrze sprawdziły się na poziomie lokalnym. Ponadto Komisja powinna określić zakres tematyczny i poziom środków przyznanych w ramach programu „Horyzont 2020”. |
| --- | --- |

18.

Podkreśla, że realizacja inicjatywy IMiS nie może wiązać się ze zmniejszeniem finansowania z innych wdrażanych obecnie programów wspomagających samorządy lokalne w staraniach na rzecz tworzenia inteligentnych miast i społeczności, zwłaszcza że programy te szczególnie dobrze sprawdziły się na poziomie lokalnym. Ponadto Komisja powinna określić zakres tematyczny i poziom środków przyznanych w ramach programu „Horyzont 2020”.

| 19. | Odnotowuje, że polityka regionalna i fundusze strukturalne miały pozytywny wpływ na wdrażanie strategii na rzecz inteligentnych miast, i podkreśla, że mogą one odgrywać ważną rolę w dalszym rozwoju inicjatywy IMiS. Propozycja dotycząca zmiany kształtu polityki spójności po 2014 r. zawiera wyraźny wymiar miejski, m.in. ze względu na udostępnienie środków na zrównoważony rozwój miast w ramach funduszy regionalnych. Trzeba wyjaśnić, jak środki te mogą przyczynić się do faktycznego powstania inteligentnych miast, aby móc zapewnić synergie i pomóc w opracowaniu całościowego podejścia do zagadnień związanych z rozwojem miast, które będzie także uwzględniało okoliczne obszary wiejskie. |
| --- | --- |

19.

Odnotowuje, że polityka regionalna i fundusze strukturalne miały pozytywny wpływ na wdrażanie strategii na rzecz inteligentnych miast, i podkreśla, że mogą one odgrywać ważną rolę w dalszym rozwoju inicjatywy IMiS. Propozycja dotycząca zmiany kształtu polityki spójności po 2014 r. zawiera wyraźny wymiar miejski, m.in. ze względu na udostępnienie środków na zrównoważony rozwój miast w ramach funduszy regionalnych. Trzeba wyjaśnić, jak środki te mogą przyczynić się do faktycznego powstania inteligentnych miast, aby móc zapewnić synergie i pomóc w opracowaniu całościowego podejścia do zagadnień związanych z rozwojem miast, które będzie także uwzględniało okoliczne obszary wiejskie.

| 20. | Zaleca Komisji, by w przejrzystych wytycznych opisała wszystkie europejskie programy i inicjatywy umożliwiające finansowanie innowacyjnych projektów, które można realizować w ramach IMiS. Wytyczne te powinny dotyczyć takich inicjatyw jak karta zielonych ICT (Green Digital Charter), Porozumienie Burmistrzów, CIVITAS, Concerto itd. Miałyby one ogromne znaczenie na przykład dla samorządów lokalnych i przemysłu, ponieważ zawierałyby informacje dotyczące wszystkich programów powiązanych z inteligentnymi miastami i społecznościami. Wytyczne mogłyby być dostępne na przykład w witrynie internetowej platformy zainteresowanych podmiotów. |
| --- | --- |

20.

Zaleca Komisji, by w przejrzystych wytycznych opisała wszystkie europejskie programy i inicjatywy umożliwiające finansowanie innowacyjnych projektów, które można realizować w ramach IMiS. Wytyczne te powinny dotyczyć takich inicjatyw jak karta zielonych ICT (Green Digital Charter), Porozumienie Burmistrzów, CIVITAS, Concerto itd. Miałyby one ogromne znaczenie na przykład dla samorządów lokalnych i przemysłu, ponieważ zawierałyby informacje dotyczące wszystkich programów powiązanych z inteligentnymi miastami i społecznościami. Wytyczne mogłyby być dostępne na przykład w witrynie internetowej platformy zainteresowanych podmiotów.

| 21. | Podkreśla znaczenie przyjęcia całościowego podejścia do wsparcia finansowego UE dla IMiS oraz innych źródeł finansowania UE, zwłaszcza takich jak Europejski Fundusz Strukturalny na rzecz Inwestycji, Instrument „Łącząc Europę” i program LIFE 2014–2020, tak by zachować wyraźną ciągłość wsparcia dla rozwoju IMiS i uniknąć niepotrzebnych niespójności, nakładania się i powielania działań. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla znaczenie przyjęcia całościowego podejścia do wsparcia finansowego UE dla IMiS oraz innych źródeł finansowania UE, zwłaszcza takich jak Europejski Fundusz Strukturalny na rzecz Inwestycji, Instrument „Łącząc Europę” i program LIFE 2014–2020, tak by zachować wyraźną ciągłość wsparcia dla rozwoju IMiS i uniknąć niepotrzebnych niespójności, nakładania się i powielania działań.

| 22. | Przyjmuje z zadowoleniem zalecenie Komisji, by państwa członkowskie udostępniły środki finansowe na wspieranie działań dotyczących tworzenia i rozpowszechniania innowacyjnych rozwiązań w ramach IMiS. |
| --- | --- |

22.

Przyjmuje z zadowoleniem zalecenie Komisji, by państwa członkowskie udostępniły środki finansowe na wspieranie działań dotyczących tworzenia i rozpowszechniania innowacyjnych rozwiązań w ramach IMiS.

| 23. | Odnotowuje, że projekty sztandarowe – kluczowy element inicjatywy IMiS – dotyczą strategicznych partnerstw między innowacyjnymi przedsiębiorstwami z trzech sektorów a lokalnymi decydentami i władzami. |
| --- | --- |

23.

Odnotowuje, że projekty sztandarowe – kluczowy element inicjatywy IMiS – dotyczą strategicznych partnerstw między innowacyjnymi przedsiębiorstwami z trzech sektorów a lokalnymi decydentami i władzami.

| 24. | Zwraca w tym kontekście uwagę na różne role i punkty widzenia przemysłu i miast. Ważnym zadaniem przemysłu jest opracowywanie specyfikacji i rozwiązań technicznych, które mogą zostać wykorzystane i rozpowszechnione w wielu miastach. Miasta i gminy oraz ich mieszkańcy są w pierwszym rzędzie odpowiedzialni za określanie i przedstawianie konkretnych lokalnych potrzeb, dla których trzeba znaleźć odpowiednie rozwiązania. Dlatego też ogromne znaczenie ma, by opracowywaniem projektów kierowały potrzeby i popyt, z uwzględnieniem wartości dodanej z punktu widzenia technologii i innowacji. |
| --- | --- |

24.

Zwraca w tym kontekście uwagę na różne role i punkty widzenia przemysłu i miast. Ważnym zadaniem przemysłu jest opracowywanie specyfikacji i rozwiązań technicznych, które mogą zostać wykorzystane i rozpowszechnione w wielu miastach. Miasta i gminy oraz ich mieszkańcy są w pierwszym rzędzie odpowiedzialni za określanie i przedstawianie konkretnych lokalnych potrzeb, dla których trzeba znaleźć odpowiednie rozwiązania. Dlatego też ogromne znaczenie ma, by opracowywaniem projektów kierowały potrzeby i popyt, z uwzględnieniem wartości dodanej z punktu widzenia technologii i innowacji.

| 25. | Jest zdania, że projekty sztandarowe są kluczową częścią partnerstwa IMiS. Ponieważ samorządy lokalne najlepiej umieją ocenić zapotrzebowanie miast na zrównoważone rozwiązania, należy powierzyć im centralną i przywódczą rolę w konsorcjach i projektach sztandarowych. Nie wspomina się o tym w komunikacie Komisji i trzeba to wyjaśnić w dalszych pracach. |
| --- | --- |

25.

Jest zdania, że projekty sztandarowe są kluczową częścią partnerstwa IMiS. Ponieważ samorządy lokalne najlepiej umieją ocenić zapotrzebowanie miast na zrównoważone rozwiązania, należy powierzyć im centralną i przywódczą rolę w konsorcjach i projektach sztandarowych. Nie wspomina się o tym w komunikacie Komisji i trzeba to wyjaśnić w dalszych pracach.

| 26. | Jest zdania, że trzeba także jasno określić rolę innych kluczowych podmiotów w konsorcjach i projektach, tak aby zapewnić dobre warunki do tworzenia partnerstw i równowagę w nich. Struktura projektów sztandarowych i konsorcjów powinna zostać określona w ramach procedur przetargowych tak, by kształt konsorcjów i rola poszczególnych podmiotów w rozwijaniu projektów oraz warunki ramowe IMiS stały się bardziej przejrzyste. |
| --- | --- |

26.

Jest zdania, że trzeba także jasno określić rolę innych kluczowych podmiotów w konsorcjach i projektach, tak aby zapewnić dobre warunki do tworzenia partnerstw i równowagę w nich. Struktura projektów sztandarowych i konsorcjów powinna zostać określona w ramach procedur przetargowych tak, by kształt konsorcjów i rola poszczególnych podmiotów w rozwijaniu projektów oraz warunki ramowe IMiS stały się bardziej przejrzyste.

| 27. | Przyjmuje do wiadomości, że Komisja wyjaśnia w komunikacie, iż chce otworzyć drogę do uregulowania tej dziedziny w przyszłości, aby ułatwić komercyjne wykorzystywanie przyszłych rozwiązań. Komitet Regionów wprawdzie nie wyklucza takich środków, uważa jednak za istotne, by ewentualne regulacje należycie uwzględniały zasady proporcjonalności i pomocniczości oraz zapotrzebowanie na rozwiązania dostosowane do lokalnej sytuacji i oparte na lokalnych warunkach. |
| --- | --- |

27.

Przyjmuje do wiadomości, że Komisja wyjaśnia w komunikacie, iż chce otworzyć drogę do uregulowania tej dziedziny w przyszłości, aby ułatwić komercyjne wykorzystywanie przyszłych rozwiązań. Komitet Regionów wprawdzie nie wyklucza takich środków, uważa jednak za istotne, by ewentualne regulacje należycie uwzględniały zasady proporcjonalności i pomocniczości oraz zapotrzebowanie na rozwiązania dostosowane do lokalnej sytuacji i oparte na lokalnych warunkach.

| 28. | Dlatego też jest zdania, że Komisja musi jasno określić, na czym miałyby polegać ewentualne przyszłe działania regulacyjne, i podać przykłady takich regulacji lub dziedzin, co stanowiłoby cenną informację dla podmiotów zaangażowanych w konsorcja i projekty. |
| --- | --- |

28.

Dlatego też jest zdania, że Komisja musi jasno określić, na czym miałyby polegać ewentualne przyszłe działania regulacyjne, i podać przykłady takich regulacji lub dziedzin, co stanowiłoby cenną informację dla podmiotów zaangażowanych w konsorcja i projekty.

| 29. | Uważa za ważne, by dla działań w ramach każdego projektu opracować wskaźniki odpowiadające priorytetom na poziomie UE i głównym wyzwaniom w zakresie energii, transportu i technologii informacyjno-komunikacyjnych, takim jak: efektywność środowiskowa, efektywność energetyczna miast, udział energii ze źródeł odnawialnych w zużyciu energii, wspólne korzystanie z infrastruktury itp. |
| --- | --- |

29.

Uważa za ważne, by dla działań w ramach każdego projektu opracować wskaźniki odpowiadające priorytetom na poziomie UE i głównym wyzwaniom w zakresie energii, transportu i technologii informacyjno-komunikacyjnych, takim jak: efektywność środowiskowa, efektywność energetyczna miast, udział energii ze źródeł odnawialnych w zużyciu energii, wspólne korzystanie z infrastruktury itp.

| 30. | Przypomina, że w każdym mieście panują inne warunki. Podkreśla zatem, jak ważne jest, by samorządy lokalne mogły dostosowywać wskaźniki do lokalnych okoliczności. Dokładne cele związane z poszczególnymi wskaźnikami powinny być określane przez samorządy lokalne w porozumieniu z konsorcjami branżowymi. Jednocześnie należy opracować odpowiednie wskaźniki w celu ukierunkowania działań przemysłu, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, tak by można było osiągnąć nadrzędne cele i sprostać kluczowym wyzwaniom na poziomie UE. Cele te wpiszą się w każdym razie w strategię celu „20-20-20”, opracowaną przez Unię Europejską na rok 2020. |
| --- | --- |

30.

Przypomina, że w każdym mieście panują inne warunki. Podkreśla zatem, jak ważne jest, by samorządy lokalne mogły dostosowywać wskaźniki do lokalnych okoliczności. Dokładne cele związane z poszczególnymi wskaźnikami powinny być określane przez samorządy lokalne w porozumieniu z konsorcjami branżowymi. Jednocześnie należy opracować odpowiednie wskaźniki w celu ukierunkowania działań przemysłu, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, tak by można było osiągnąć nadrzędne cele i sprostać kluczowym wyzwaniom na poziomie UE. Cele te wpiszą się w każdym razie w strategię celu „20-20-20”, opracowaną przez Unię Europejską na rok 2020.

| 31. | Zaleca, by Komisja zapewniła finansowanie niezbędnych w całej Europie prac badawczo-rozwojowych nad regionalnymi ekosystemami innowacji. Potrzebne są eksperymenty w zakresie inteligentnych miast łączące materialne i operacyjne funkcje budynków i wszelkiej infrastruktury z różnymi typami rozwoju i usług, które zapewnia i utrzymuje miasto i inni operatorzy. Konieczne jest modelowanie regionalne z pomocą ICT, aby stworzyć wiarygodną podstawę dla analiz cyklu życia różnych inwestycji oraz rozwoju nastawionej na użytkownika działalności przedsiębiorstw, inicjatyw obywatelskich i podejmowania decyzji. |
| --- | --- |

31.

Zaleca, by Komisja zapewniła finansowanie niezbędnych w całej Europie prac badawczo-rozwojowych nad regionalnymi ekosystemami innowacji. Potrzebne są eksperymenty w zakresie inteligentnych miast łączące materialne i operacyjne funkcje budynków i wszelkiej infrastruktury z różnymi typami rozwoju i usług, które zapewnia i utrzymuje miasto i inni operatorzy. Konieczne jest modelowanie regionalne z pomocą ICT, aby stworzyć wiarygodną podstawę dla analiz cyklu życia różnych inwestycji oraz rozwoju nastawionej na użytkownika działalności przedsiębiorstw, inicjatyw obywatelskich i podejmowania decyzji.

| 32. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by systemy monitorowania były oparte na istniejących procedurach, np. tych, które stosowane są w ramach Porozumienia Burmistrzów i karty zielonych ICT. Trzeba też podkreślić, że cele na poziomie UE to cele minimalne i że należy zachęcić miasta, by wytyczały sobie ambitniejsze cele i świeciły przykładem w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

32.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji, by systemy monitorowania były oparte na istniejących procedurach, np. tych, które stosowane są w ramach Porozumienia Burmistrzów i karty zielonych ICT. Trzeba też podkreślić, że cele na poziomie UE to cele minimalne i że należy zachęcić miasta, by wytyczały sobie ambitniejsze cele i świeciły przykładem w tej dziedzinie.

| 33. | Przyjmuje z zadowoleniem apel Komisji, która wzywa do wymiany doświadczeń i rozpowszechniania sprawdzonych rozwiązań na poziomie międzynarodowym. Wskazywanie na arenie światowej konkretnych przykładów udanych działań europejskich przyniesie korzyści przemysłowi europejskiemu, a to z kolei umocni działania na rzecz realizacji strategii „Europa 2020”. Należy przeznaczyć specjalne środki finansowe na realizację celów w dziedzinie międzynarodowej współpracy w ramach IMiS. |
| --- | --- |

33.

Przyjmuje z zadowoleniem apel Komisji, która wzywa do wymiany doświadczeń i rozpowszechniania sprawdzonych rozwiązań na poziomie międzynarodowym. Wskazywanie na arenie światowej konkretnych przykładów udanych działań europejskich przyniesie korzyści przemysłowi europejskiemu, a to z kolei umocni działania na rzecz realizacji strategii „Europa 2020”. Należy przeznaczyć specjalne środki finansowe na realizację celów w dziedzinie międzynarodowej współpracy w ramach IMiS.

| 34. | Odnotowuje, że Komisja podaje przykłady zagadnień przekrojowych, które mogą być przedmiotem projektów, takie jak np. inteligentne budynki, inteligentne systemy podaży i popytu, zrównoważona mobilność w miastach czy ekologiczna infrastruktura cyfrowa. Choć zagadnienia te są istotne, Komitet podkreśla, że wykaz nie jest wyczerpujący i musi istnieć możliwość objęcia nim innych odpowiednich zagadnień. Trzeba na przykład zwrócić uwagę na technologie informacyjno-komunikacyjne jako podstawowy warunek rozwoju racjonalnych pod względem kosztów i przyjaznych dla użytkownika usług elektronicznych we wszystkich dziedzinach objętych inicjatywą. Należy także wspomnieć, w celu uzupełnienia listy tematów projektów, o odpowiedniej koordynacji zarządzania energią i odpadami. |
| --- | --- |

34.

Odnotowuje, że Komisja podaje przykłady zagadnień przekrojowych, które mogą być przedmiotem projektów, takie jak np. inteligentne budynki, inteligentne systemy podaży i popytu, zrównoważona mobilność w miastach czy ekologiczna infrastruktura cyfrowa. Choć zagadnienia te są istotne, Komitet podkreśla, że wykaz nie jest wyczerpujący i musi istnieć możliwość objęcia nim innych odpowiednich zagadnień. Trzeba na przykład zwrócić uwagę na technologie informacyjno-komunikacyjne jako podstawowy warunek rozwoju racjonalnych pod względem kosztów i przyjaznych dla użytkownika usług elektronicznych we wszystkich dziedzinach objętych inicjatywą. Należy także wspomnieć, w celu uzupełnienia listy tematów projektów, o odpowiedniej koordynacji zarządzania energią i odpadami.

| 35. | Podkreśla w szczególności, że centralnym elementem prac w ramach partnerstwa IMiS będzie rozwój inteligentnych sieci. Odsyła w tym kontekście do swej niedawno przyjętej opinii „Energia odnawialna: ważny uczestnik europejskiego rynku energii” i ponownie podkreśla ogromne znaczenie, jakie zgodnie z przewidywaniami będą miały inteligentne sieci. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla w szczególności, że centralnym elementem prac w ramach partnerstwa IMiS będzie rozwój inteligentnych sieci. Odsyła w tym kontekście do swej niedawno przyjętej opinii „Energia odnawialna: ważny uczestnik europejskiego rynku energii” i ponownie podkreśla ogromne znaczenie, jakie zgodnie z przewidywaniami będą miały inteligentne sieci.

| 36. | Po raz kolejny zwraca uwagę na istotne wyzwanie, jakie wiąże się z wprowadzaniem energii ze źródeł odnawialnych do sieci energetycznych, których nie projektowano z myślą o tym rodzaju energii. Szerokie wykorzystywanie energii ze źródeł odnawialnych wymaga inwestycji w modernizację sieci, których obecny stan ogranicza rozwój odnawialnych nośników energii. W tym kontekście rozbudowa inteligentnych sieci odgrywa ważną rolę. |
| --- | --- |

36.

Po raz kolejny zwraca uwagę na istotne wyzwanie, jakie wiąże się z wprowadzaniem energii ze źródeł odnawialnych do sieci energetycznych, których nie projektowano z myślą o tym rodzaju energii. Szerokie wykorzystywanie energii ze źródeł odnawialnych wymaga inwestycji w modernizację sieci, których obecny stan ogranicza rozwój odnawialnych nośników energii. W tym kontekście rozbudowa inteligentnych sieci odgrywa ważną rolę.

| 37. | Zwraca uwagę na kolejną dziedzinę, w której inteligentne sieci mogą wnieść ogromną wartość dodaną, a mianowicie magazynowanie nadwyżek energii, które może przyczynić się do lepszego wyważenia podaży energii i popytu na nią. Inteligentne sieci i powiązane z nimi zastosowania techniczne umożliwiające wyrównanie wahań produkcji i zużycia energii oraz bardziej równomierny przepływ energii powinny przyczynić się do znacznego ożywienia gospodarki, obniżenia kosztów dla producentów i konsumentów oraz rozwoju inteligentnych miast. |
| --- | --- |

37.

Zwraca uwagę na kolejną dziedzinę, w której inteligentne sieci mogą wnieść ogromną wartość dodaną, a mianowicie magazynowanie nadwyżek energii, które może przyczynić się do lepszego wyważenia podaży energii i popytu na nią. Inteligentne sieci i powiązane z nimi zastosowania techniczne umożliwiające wyrównanie wahań produkcji i zużycia energii oraz bardziej równomierny przepływ energii powinny przyczynić się do znacznego ożywienia gospodarki, obniżenia kosztów dla producentów i konsumentów oraz rozwoju inteligentnych miast.

| 38. | Podkreśla jednocześnie, że same tylko systemy i zastosowania techniczne nie wystarczą do stworzenia zrównoważonych i inteligentnych miast. Rozwój technologiczny musi iść w parze z działaniami, które skłonią obywateli i przedsiębiorstwa do zmiany modeli zużycia energii. |
| --- | --- |

38.

Podkreśla jednocześnie, że same tylko systemy i zastosowania techniczne nie wystarczą do stworzenia zrównoważonych i inteligentnych miast. Rozwój technologiczny musi iść w parze z działaniami, które skłonią obywateli i przedsiębiorstwa do zmiany modeli zużycia energii.

| 39. | Wskazuje na fakt, że tkanka miejska wielu europejskich miast jest niejednolita z punktu widzenia efektywności energetycznej. Rozwój zrównoważonych środowisk miejskich wymaga podejmowania szczególnych wysiłków w zakresie remontów budynków z wykorzystaniem odpowiednich instrumentów finansowych i szczególnej roli energii odnawialnej. |
| --- | --- |

39.

Wskazuje na fakt, że tkanka miejska wielu europejskich miast jest niejednolita z punktu widzenia efektywności energetycznej. Rozwój zrównoważonych środowisk miejskich wymaga podejmowania szczególnych wysiłków w zakresie remontów budynków z wykorzystaniem odpowiednich instrumentów finansowych i szczególnej roli energii odnawialnej.

Zarządzanie partnerstwem innowacyjnym „Inteligentne miasta i społeczności”

| 40. | Jest zdania, że dla powodzenia realizacji celów partnerstwa IMiS konieczne jest skuteczne i efektywne zarządzanie, które będzie jednocześnie proste i przejrzyste. Ubolewa nad tym, że Komisja nie uwypukliła wystarczająco istotnej roli, jaką w zarządzaniu powinny odgrywać samorządy lokalne różnej wielkości. Trzeba zagwarantować władzom lokalnym odpowiednie możliwości wniesienia wkładu w zarządzanie na wszystkich poziomach i uczestniczenia w nim, zarówno w grupie wysokiego szczebla i platformie zainteresowanych stron, jak i we wszystkich grupach roboczych, które zostaną później utworzone. |
| --- | --- |

40.

Jest zdania, że dla powodzenia realizacji celów partnerstwa IMiS konieczne jest skuteczne i efektywne zarządzanie, które będzie jednocześnie proste i przejrzyste. Ubolewa nad tym, że Komisja nie uwypukliła wystarczająco istotnej roli, jaką w zarządzaniu powinny odgrywać samorządy lokalne różnej wielkości. Trzeba zagwarantować władzom lokalnym odpowiednie możliwości wniesienia wkładu w zarządzanie na wszystkich poziomach i uczestniczenia w nim, zarówno w grupie wysokiego szczebla i platformie zainteresowanych stron, jak i we wszystkich grupach roboczych, które zostaną później utworzone.

| 41. | Jest zdania, że Komisja musi określić podstawę i procedurę mianowania członków grupy wysokiego szczebla. Trzeba przy tym zagwarantować, by samorządy lokalne były w niej odpowiednio reprezentowane. |
| --- | --- |

41.

Jest zdania, że Komisja musi określić podstawę i procedurę mianowania członków grupy wysokiego szczebla. Trzeba przy tym zagwarantować, by samorządy lokalne były w niej odpowiednio reprezentowane.

| 42. | Ponadto uznaje za ważne, by umożliwić szeroką reprezentację samorządów lokalnych także w poszczególnych grupach platformy zainteresowanych stron (np. w grupie ds. planu działań), aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie perspektywy lokalnej. |
| --- | --- |

42.

Ponadto uznaje za ważne, by umożliwić szeroką reprezentację samorządów lokalnych także w poszczególnych grupach platformy zainteresowanych stron (np. w grupie ds. planu działań), aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie perspektywy lokalnej.

| 43. | Opowiada się za tym, by samorządy lokalne były ściśle włączone w zarządzanie. Pozwoli to zagwarantować, że wdrażane będą te projekty i rozwiązania, których miasta i ich mieszkańcy faktycznie potrzebują. Jak już wspomniano powyżej, samorządy lokalne najlepiej znają potrzeby lokalnych mieszkańców i złożone systemy miast – bez tej wiedzy i kompetencji, które mają podstawowe znaczenie dla zarządzania, będą powstawać jedynie rozwiązania nieoptymalne. |
| --- | --- |

43.

Opowiada się za tym, by samorządy lokalne były ściśle włączone w zarządzanie. Pozwoli to zagwarantować, że wdrażane będą te projekty i rozwiązania, których miasta i ich mieszkańcy faktycznie potrzebują. Jak już wspomniano powyżej, samorządy lokalne najlepiej znają potrzeby lokalnych mieszkańców i złożone systemy miast – bez tej wiedzy i kompetencji, które mają podstawowe znaczenie dla zarządzania, będą powstawać jedynie rozwiązania nieoptymalne.

| 44. | Zakłada, że struktura zarządzania powinna przewidywać mechanizm kontroli i monitorowania dalszych działań zapewniający efektywne i zgodne z celami partnerstwa IMiS wykorzystanie wszystkich dostępnych środków finansowych. Ten mechanizm kontroli i dalsze działania muszą być przejrzyste i znane zaangażowanym podmiotom. |
| --- | --- |

44.

Zakłada, że struktura zarządzania powinna przewidywać mechanizm kontroli i monitorowania dalszych działań zapewniający efektywne i zgodne z celami partnerstwa IMiS wykorzystanie wszystkich dostępnych środków finansowych. Ten mechanizm kontroli i dalsze działania muszą być przejrzyste i znane zaangażowanym podmiotom.

| 45. | Uważa za bardzo ważne, by wszystkie istotne informacje dotyczące omawianej inicjatywy zostały skutecznie rozpowszechnione i były dostępne dla wszystkich zainteresowanych stron, tak by można było gromadzić przełomowe koncepcje projektów, omawiać je, a następnie na ich podstawie opracowywać projekty. Komisja odgrywa tu istotną rolę; bardzo ważny jest jednak także wkład samorządów lokalnych, gdyż to one najlepiej znają lokalną gospodarkę i przedsiębiorstwa. Duże znaczenie w tym kontekście mogą mieć także różnorodne sieci istniejące na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. Dlatego nie należy zapominać o znaczeniu systemu wielopoziomowego sprawowania rządów, zgodnie z którym wszystkie poziomy administracji publicznej przyczynią się do opracowania projektów na podstawie swoich kompetencji i zasobów własnych. |
| --- | --- |

45.

Uważa za bardzo ważne, by wszystkie istotne informacje dotyczące omawianej inicjatywy zostały skutecznie rozpowszechnione i były dostępne dla wszystkich zainteresowanych stron, tak by można było gromadzić przełomowe koncepcje projektów, omawiać je, a następnie na ich podstawie opracowywać projekty. Komisja odgrywa tu istotną rolę; bardzo ważny jest jednak także wkład samorządów lokalnych, gdyż to one najlepiej znają lokalną gospodarkę i przedsiębiorstwa. Duże znaczenie w tym kontekście mogą mieć także różnorodne sieci istniejące na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym. Dlatego nie należy zapominać o znaczeniu systemu wielopoziomowego sprawowania rządów, zgodnie z którym wszystkie poziomy administracji publicznej przyczynią się do opracowania projektów na podstawie swoich kompetencji i zasobów własnych.

| 46. | Podkreśla, że organizacja pracy, posiedzeń, obiegu dokumentów itp. musi być skuteczna, tak by nie utrudniała działań wszystkich zaangażowanych podmiotów, a wręcz je ułatwiała. We wszystkich grupach roboczych procedury działania powinny być jasno i wyraźnie określone. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla, że organizacja pracy, posiedzeń, obiegu dokumentów itp. musi być skuteczna, tak by nie utrudniała działań wszystkich zaangażowanych podmiotów, a wręcz je ułatwiała. We wszystkich grupach roboczych procedury działania powinny być jasno i wyraźnie określone.

Bruksela, 4 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/33 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/33

---

Opinia Komitetu Regionów: „Plan działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020 – innowacyjna opieka zdrowotna w XXI wieku”

2013/C 280/07

KOMITET REGIONÓW

| — | Zwraca uwagę, że rozwój usług e-zdrowia musi przynieść korzyści wszystkim obywatelom Unii, dając im możliwość przejęcia kontroli nad opieką nad własnym zdrowiem; nie może on zwiększać nierówności w dostępie do świadczeń i w korzystaniu z nich. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę, że rozwój usług e-zdrowia musi przynieść korzyści wszystkim obywatelom Unii, dając im możliwość przejęcia kontroli nad opieką nad własnym zdrowiem; nie może on zwiększać nierówności w dostępie do świadczeń i w korzystaniu z nich.

| — | Zauważa, że w wielu państwach członkowskich władze lokalne i regionalne są współodpowiedzialne za planowanie, opracowanie, realizację, kontrolę i finansowanie polityki zdrowotnej i społecznej. Oczywiste jest zatem, że władze regionalne powinny w pełni uczestniczyć w każdej reformie, która ma wpływ na opiekę zdrowotną i społeczną. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że w wielu państwach członkowskich władze lokalne i regionalne są współodpowiedzialne za planowanie, opracowanie, realizację, kontrolę i finansowanie polityki zdrowotnej i społecznej. Oczywiste jest zatem, że władze regionalne powinny w pełni uczestniczyć w każdej reformie, która ma wpływ na opiekę zdrowotną i społeczną.

| — | Wzywa do nieustających prac nad propagowaniem edukacji zdrowotnej, innowacji i zmiany, umotywowanej dążeniem do doskonałości i świadomością tego, że dzisiejsze rozwiązania jutro mogą uchodzić za przestarzałe w szybko zmieniającym się środowisku e-zdrowia. |
| --- | --- |

—

Wzywa do nieustających prac nad propagowaniem edukacji zdrowotnej, innowacji i zmiany, umotywowanej dążeniem do doskonałości i świadomością tego, że dzisiejsze rozwiązania jutro mogą uchodzić za przestarzałe w szybko zmieniającym się środowisku e-zdrowia.

| — | Zauważa, że obecnie ogromne ilości danych na temat zdrowia, sytuacji i opieki społecznej są przechowywane w oddzielnych systemach i opowiada się za sprawniejszym i bardziej powiązanym wykorzystaniem tych danych, co mogłoby dogłębnie zmienić europejskie systemy opieki zdrowotnej i stworzyć solidniejsze i skuteczniejsze środowisko opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że obecnie ogromne ilości danych na temat zdrowia, sytuacji i opieki społecznej są przechowywane w oddzielnych systemach i opowiada się za sprawniejszym i bardziej powiązanym wykorzystaniem tych danych, co mogłoby dogłębnie zmienić europejskie systemy opieki zdrowotnej i stworzyć solidniejsze i skuteczniejsze środowisko opieki zdrowotnej.

| — | Zauważa, że głównymi czynnikami powodzenia w rozwijaniu i wdrażaniu rozwiązań e-zdrowia są zaangażowanie władz lokalnych, zdecentralizowane przechowywanie danych, dobrze funkcjonujące informowanie obywateli i pacjentów oraz aktywna współpraca z pracownikami służby zdrowia. |
| --- | --- |

—

Zauważa, że głównymi czynnikami powodzenia w rozwijaniu i wdrażaniu rozwiązań e-zdrowia są zaangażowanie władz lokalnych, zdecentralizowane przechowywanie danych, dobrze funkcjonujące informowanie obywateli i pacjentów oraz aktywna współpraca z pracownikami służby zdrowia.

| — | Powtarza, że wprowadzenie na dużą skalę usług e-zdrowia nie zależy tylko od tego, czy jest to prawnie i technicznie wykonalne, ale przede wszystkim od tego, czy rozwiązanie to zdobędzie zaufanie obywateli, pacjentów i pracowników służby zdrowia. Uważa zatem, że w pierwszej kolejności trzeba się zająć kwestiami ochrony prywatności, poufności, ochrony danych i odpowiedzialności prawnej po to, by dane niejawne były chronione przed złamaniem zabezpieczeń, wyciekami, naruszeniem prywatności i innymi rodzajami naruszeń. |
| --- | --- |

—

Powtarza, że wprowadzenie na dużą skalę usług e-zdrowia nie zależy tylko od tego, czy jest to prawnie i technicznie wykonalne, ale przede wszystkim od tego, czy rozwiązanie to zdobędzie zaufanie obywateli, pacjentów i pracowników służby zdrowia. Uważa zatem, że w pierwszej kolejności trzeba się zająć kwestiami ochrony prywatności, poufności, ochrony danych i odpowiedzialności prawnej po to, by dane niejawne były chronione przed złamaniem zabezpieczeń, wyciekami, naruszeniem prywatności i innymi rodzajami naruszeń.

| Sprawozdawca | Johan SAUWENS (BE/PPE), poseł do Parlamentu Flandrii |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020 – Innowacyjna opieka zdrowotna w XXI wieku”
  COM(2012) 736 |

Sprawozdawca

Johan SAUWENS (BE/PPE), poseł do Parlamentu Flandrii

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Plan działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020 – Innowacyjna opieka zdrowotna w XXI wieku”

COM(2012) 736

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Uwagi ogólne

| 1. | Może zaakceptować komunikat Komisji dotyczący planu działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020, w którym Komisja nakreśliła unijną strategię na rzecz e-zdrowia i przedstawiła najważniejsze cele, niezbędne do wykorzystania jego potencjału. Plan ten jest istotnym wkładem w proces przygotowania europejskiego systemu opieki zdrowotnej na wyzwania w dziedzinie poprawy jakości świadczeń, efektywniejszego korzystania z coraz bardziej ograniczonych środków, zmniejszania biurokracji w odniesieniu do pacjentów, osób i podmiotów świadczących usługi zdrowotne oraz instytucji, jak również w zakresie innowacji informatycznych, technologicznych, innowacji produkcji i usług. |
| --- | --- |

1.

Może zaakceptować komunikat Komisji dotyczący planu działania w dziedzinie e-zdrowia na lata 2012–2020, w którym Komisja nakreśliła unijną strategię na rzecz e-zdrowia i przedstawiła najważniejsze cele, niezbędne do wykorzystania jego potencjału. Plan ten jest istotnym wkładem w proces przygotowania europejskiego systemu opieki zdrowotnej na wyzwania w dziedzinie poprawy jakości świadczeń, efektywniejszego korzystania z coraz bardziej ograniczonych środków, zmniejszania biurokracji w odniesieniu do pacjentów, osób i podmiotów świadczących usługi zdrowotne oraz instytucji, jak również w zakresie innowacji informatycznych, technologicznych, innowacji produkcji i usług.

| 2. | Podziela opinię Komisji, że nawet najlepsze rozwiązania w dziedzinie e-zdrowia nie przyniosą obywatelom Unii wielkich korzyści, jeśli ich opracowanie i realizacja będą przebiegać fragmentarycznie i niespójnie. Na uznanie zasługuje więc podejście Komisji, która dużo uwagi poświęca prawnym, organizacyjnym, semantycznym i technicznym ramom interoperacyjności, a także wytycznym i specyfikacjom. |
| --- | --- |

2.

Podziela opinię Komisji, że nawet najlepsze rozwiązania w dziedzinie e-zdrowia nie przyniosą obywatelom Unii wielkich korzyści, jeśli ich opracowanie i realizacja będą przebiegać fragmentarycznie i niespójnie. Na uznanie zasługuje więc podejście Komisji, która dużo uwagi poświęca prawnym, organizacyjnym, semantycznym i technicznym ramom interoperacyjności, a także wytycznym i specyfikacjom.

| 3. | Podkreśla, że polityka w zakresie zdrowia i polityka społeczna w wielu państwach członkowskich została zdecentralizowana, zatem stanowisko władz regionalnych powinno mieć w tej debacie większe znaczenie. |
| --- | --- |

3.

Podkreśla, że polityka w zakresie zdrowia i polityka społeczna w wielu państwach członkowskich została zdecentralizowana, zatem stanowisko władz regionalnych powinno mieć w tej debacie większe znaczenie.

| 4. | Zwraca uwagę, że rozwój usług e-zdrowia musi przynieść korzyści wszystkim obywatelom Unii i nie może prowadzić do powstania lub zwiększenia nierówności w dostępie do świadczeń i w korzystaniu z nich. I choć usługi e-zdrowia stanowią przełom, to i tak interesy pacjenta niezmiennie muszą pozostać w centrum uwagi. Pacjent ma prawo decydować o dostępie do swoich danych i musi otrzymać czytelne informacje o tym, kto jeszcze i w jaki sposób będzie miał do nich dostęp. E-zdrowie ma pozwolić obywatelom i pacjentom w większym stopniu wziąć własne zdrowie w swoje ręce. |
| --- | --- |

4.

Zwraca uwagę, że rozwój usług e-zdrowia musi przynieść korzyści wszystkim obywatelom Unii i nie może prowadzić do powstania lub zwiększenia nierówności w dostępie do świadczeń i w korzystaniu z nich. I choć usługi e-zdrowia stanowią przełom, to i tak interesy pacjenta niezmiennie muszą pozostać w centrum uwagi. Pacjent ma prawo decydować o dostępie do swoich danych i musi otrzymać czytelne informacje o tym, kto jeszcze i w jaki sposób będzie miał do nich dostęp. E-zdrowie ma pozwolić obywatelom i pacjentom w większym stopniu wziąć własne zdrowie w swoje ręce.

| 5. | Podkreśla, że to nowe narzędzie musi być łatwo dostępne, aby mogło zwiększać niezależność osób niepełnosprawnych, starszych lub znajdujących się trudnym położeniu. Dlatego przy wprowadzaniu na rynek wszystkich produktów i aplikacji obowiązkowym kryterium dopuszczenia do obrotu powinno być kryterium dostępności. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że to nowe narzędzie musi być łatwo dostępne, aby mogło zwiększać niezależność osób niepełnosprawnych, starszych lub znajdujących się trudnym położeniu. Dlatego przy wprowadzaniu na rynek wszystkich produktów i aplikacji obowiązkowym kryterium dopuszczenia do obrotu powinno być kryterium dostępności.

II.   POSTULATY KOMITETU REGIONÓW

| 6. | Zauważa, że w wielu państwach członkowskich władze lokalne i regionalne są współodpowiedzialne za planowanie, opracowanie, realizację, kontrolę i finansowanie polityki zdrowotnej i społecznej. Oczywiste jest zatem, że władze regionalne powinny w pełni uczestniczyć w każdej reformie, która ma wpływ na opiekę zdrowotną i społeczną. |
| --- | --- |

6.

Zauważa, że w wielu państwach członkowskich władze lokalne i regionalne są współodpowiedzialne za planowanie, opracowanie, realizację, kontrolę i finansowanie polityki zdrowotnej i społecznej. Oczywiste jest zatem, że władze regionalne powinny w pełni uczestniczyć w każdej reformie, która ma wpływ na opiekę zdrowotną i społeczną.

| 7. | Odwołuje się w tym kontekście do sprawozdania na temat strategii e-zdrowia z 2011 r., w którym o infrastrukturze e-zdrowia napisano, że samo zarządzanie elektroniczną dokumentacją medyczną w dużych krajach jest już zbyt skomplikowane. Jak wynika z doświadczeń europejskich, kraje powyżej 10 mln mieszkańców – zwłaszcza te, które nie posiadają piramidalnej struktury systemu opieki zdrowotnej – nie są w stanie osiągnąć swych celów. Dobrym rozwiązaniem wydaje się tam obranie pośredniej drogi, czyli systemu lokalnego lub regionalnego w oparciu o krajową infrastrukturę. |
| --- | --- |

7.

Odwołuje się w tym kontekście do sprawozdania na temat strategii e-zdrowia z 2011 r., w którym o infrastrukturze e-zdrowia napisano, że samo zarządzanie elektroniczną dokumentacją medyczną w dużych krajach jest już zbyt skomplikowane. Jak wynika z doświadczeń europejskich, kraje powyżej 10 mln mieszkańców – zwłaszcza te, które nie posiadają piramidalnej struktury systemu opieki zdrowotnej – nie są w stanie osiągnąć swych celów. Dobrym rozwiązaniem wydaje się tam obranie pośredniej drogi, czyli systemu lokalnego lub regionalnego w oparciu o krajową infrastrukturę.

| 8. | Wskazuje na to, że z niedawnej analizy KR-u „Dynamiczne systemy zdrowotne oraz nowe technologie: rozwiązania w zakresie e-zdrowia na szczeblu lokalnym i regionalnym” (Dynamic health systems and new technologies: eHealth solutions at local and regional levels) wynika, że zagadnienie e-zdrowia jest jednym z priorytetów władz lokalnych i regionalnych Europy. |
| --- | --- |

8.

Wskazuje na to, że z niedawnej analizy KR-u „Dynamiczne systemy zdrowotne oraz nowe technologie: rozwiązania w zakresie e-zdrowia na szczeblu lokalnym i regionalnym” (Dynamic health systems and new technologies: eHealth solutions at local and regional levels) wynika, że zagadnienie e-zdrowia jest jednym z priorytetów władz lokalnych i regionalnych Europy.

| 9. | Uważa, że trzeba zintensyfikować współpracę międzyregionalną i wymianę doświadczeń, jeśli chodzi o zarządzanie i stosowane praktyki, tak aby podmioty doświadczone mogły dzielić się swą wiedzą z początkującymi. Komisja Europejska może tu odegrać istotną rolę, zbierając i łącząc zasoby wiedzy i sprawdzone rozwiązania. Należy też dokładnie przeanalizować, jakie inicjatywy i modele w dziedzinie e-zdrowia można by najłatwiej wdrożyć na skalę europejską. |
| --- | --- |

9.

Uważa, że trzeba zintensyfikować współpracę międzyregionalną i wymianę doświadczeń, jeśli chodzi o zarządzanie i stosowane praktyki, tak aby podmioty doświadczone mogły dzielić się swą wiedzą z początkującymi. Komisja Europejska może tu odegrać istotną rolę, zbierając i łącząc zasoby wiedzy i sprawdzone rozwiązania. Należy też dokładnie przeanalizować, jakie inicjatywy i modele w dziedzinie e-zdrowia można by najłatwiej wdrożyć na skalę europejską.

Umiejętności w dziedzinie opieki zdrowotnej

| 10. | Uważa, że ważnym elementem strategii zwalczania nierówności w dziedzinie zdrowia jest już samo szerzenie wiedzy o zdrowiu. W połączeniu z umiejętnościami cyfrowymi i dostępem do łączy szerokopasmowych podniesienie poziomu wiedzy o zdrowiu może pomóc mieszkańcom regionów najbardziej oddalonych, słabo zaludnionych lub znajdujących się z innych względów w gorszej sytuacji uzyskać właściwe informacje, skorzystać z działań profilaktycznych lub porady lekarskiej, a także ze świadczonej drogą elektroniczną pomocy i terapii. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że ważnym elementem strategii zwalczania nierówności w dziedzinie zdrowia jest już samo szerzenie wiedzy o zdrowiu. W połączeniu z umiejętnościami cyfrowymi i dostępem do łączy szerokopasmowych podniesienie poziomu wiedzy o zdrowiu może pomóc mieszkańcom regionów najbardziej oddalonych, słabo zaludnionych lub znajdujących się z innych względów w gorszej sytuacji uzyskać właściwe informacje, skorzystać z działań profilaktycznych lub porady lekarskiej, a także ze świadczonej drogą elektroniczną pomocy i terapii.

| 11. | Uważa, że właściwe, rzetelne i przystępne informacje dostosowane do różnych grup społecznych są warunkiem wykorzystania umiejętności cyfrowych w dziedzinie zdrowia. To oznacza, że informacje udzielane przez sektory publiczny i prywatny powinny być jaśniejsze i bardziej konkretne, a pracownicy służby zdrowia powinni zwracać większą uwagę na poziom wiedzy o zdrowiu swoich pacjentów. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że właściwe, rzetelne i przystępne informacje dostosowane do różnych grup społecznych są warunkiem wykorzystania umiejętności cyfrowych w dziedzinie zdrowia. To oznacza, że informacje udzielane przez sektory publiczny i prywatny powinny być jaśniejsze i bardziej konkretne, a pracownicy służby zdrowia powinni zwracać większą uwagę na poziom wiedzy o zdrowiu swoich pacjentów.

Wyzwania

| 12. | Wskazuje na to, że e-zdrowie jest przedsięwzięciem, które szybko się zmienia i stale rozwija. Dzisiejsze opinie i osiągnięcia jutro mogą uchodzić za przestarzałe. Przejście od tradycyjnej opieki zdrowotnej do usług elektronicznych wymaga niezbędnej infrastruktury informatycznej oraz umiejętności cyfrowych, ale przede wszystkim zmiany w relacji między personelem medycznym, pracownikami usług socjalnych, naukowcami, podmiotami ubezpieczenia zdrowotnego, pacjentami i władzami. Wiąże się to również z niezwłoczną mobilizacją na rzecz innowacyjności, transformacji, kształcenia i specjalistycznej wiedzy. |
| --- | --- |

12.

Wskazuje na to, że e-zdrowie jest przedsięwzięciem, które szybko się zmienia i stale rozwija. Dzisiejsze opinie i osiągnięcia jutro mogą uchodzić za przestarzałe. Przejście od tradycyjnej opieki zdrowotnej do usług elektronicznych wymaga niezbędnej infrastruktury informatycznej oraz umiejętności cyfrowych, ale przede wszystkim zmiany w relacji między personelem medycznym, pracownikami usług socjalnych, naukowcami, podmiotami ubezpieczenia zdrowotnego, pacjentami i władzami. Wiąże się to również z niezwłoczną mobilizacją na rzecz innowacyjności, transformacji, kształcenia i specjalistycznej wiedzy.

| 13. | Przytacza w tym kontekście wnioski z warsztatów nt. monitorowania krajowych strategii na rzecz e-zdrowia (Monitoring National eHealth Strategies, Bruksela, 2010 r.), w których stwierdzono m.in.: „Wydaje się, że realizacja strategii na rzecz e-zdrowia w Europie jest o wiele bardziej skomplikowana i czasochłonna, niż się spodziewano. Ponadto w znacznym stopniu nie doceniono złożoności elektronicznych usług opieki zdrowotnej jako wyzwania pod względem administracyjnym”. |
| --- | --- |

13.

Przytacza w tym kontekście wnioski z warsztatów nt. monitorowania krajowych strategii na rzecz e-zdrowia (Monitoring National eHealth Strategies, Bruksela, 2010 r.), w których stwierdzono m.in.: „Wydaje się, że realizacja strategii na rzecz e-zdrowia w Europie jest o wiele bardziej skomplikowana i czasochłonna, niż się spodziewano. Ponadto w znacznym stopniu nie doceniono złożoności elektronicznych usług opieki zdrowotnej jako wyzwania pod względem administracyjnym”.

| 14. | Zauważa, że w niektórych regionach znajomość technologii informatycznych wśród personelu medycznego oraz pracowników usług socjalnych, a także świadomość perspektyw związanych z e-zdrowiem pozostawiają wiele do życzenia. To samo dotyczy jakości, łatwości obsługi oraz zakresu zastosowań niektórych dostępnych na rynku programów informatycznych adresowanych do pracowników służby zdrowia i usług socjalnych. Są to sytuacje godne ubolewania, utrudniające pomyślny rozwój usług e-zdrowia. Aby umożliwić kontrolę jakości dostępnego oprogramowania medycznego, a zwłaszcza elektronicznej dokumentacji medycznej, i aby móc poddać je procedurom oceny, warto bardziej precyzyjnie zdefiniować warunki, które muszą one spełniać. Tymczasem obecnie brakuje efektywnej komunikacji między sektorem zdrowia o sektorem informatycznym. |
| --- | --- |

14.

Zauważa, że w niektórych regionach znajomość technologii informatycznych wśród personelu medycznego oraz pracowników usług socjalnych, a także świadomość perspektyw związanych z e-zdrowiem pozostawiają wiele do życzenia. To samo dotyczy jakości, łatwości obsługi oraz zakresu zastosowań niektórych dostępnych na rynku programów informatycznych adresowanych do pracowników służby zdrowia i usług socjalnych. Są to sytuacje godne ubolewania, utrudniające pomyślny rozwój usług e-zdrowia. Aby umożliwić kontrolę jakości dostępnego oprogramowania medycznego, a zwłaszcza elektronicznej dokumentacji medycznej, i aby móc poddać je procedurom oceny, warto bardziej precyzyjnie zdefiniować warunki, które muszą one spełniać. Tymczasem obecnie brakuje efektywnej komunikacji między sektorem zdrowia o sektorem informatycznym.

Interoperacyjność

| 15. | Zwraca uwagę na ogromne ilości danych na temat zdrowia, sytuacji i opieki społecznej, które są obecnie przechowywane oddzielnie. Tymczasem lepsze wykorzystanie tych danych może dogłębnie zmienić te dziedziny i pozwolić na większą ciągłość, rzetelność i skuteczność opieki. Jedno i drugie zakłada, że infrastruktura IT nie będzie ograniczać się tylko do sektora usług leczniczych, ale zostanie rozszerzona także na dziedzinę opieki społecznej, opieki nad osobami starszymi, profilaktykę i promocję zdrowia. Wynika to z założenia, że w centrum uwagi systemu opieki zdrowotnej i społecznej znajduje się osoba korzystająca ze świadczenia zdrowotnego, a także z faktu, że rozmaite służby tego systemu muszą pod tym kątem dostosować swoje funkcjonowanie. E-zdrowie może przyczynić się do zmniejszenia fragmentaryzacji opieki zdrowotnej oraz do całościowego podejścia wobec osoby, która tej opieki potrzebuje. |
| --- | --- |

15.

Zwraca uwagę na ogromne ilości danych na temat zdrowia, sytuacji i opieki społecznej, które są obecnie przechowywane oddzielnie. Tymczasem lepsze wykorzystanie tych danych może dogłębnie zmienić te dziedziny i pozwolić na większą ciągłość, rzetelność i skuteczność opieki. Jedno i drugie zakłada, że infrastruktura IT nie będzie ograniczać się tylko do sektora usług leczniczych, ale zostanie rozszerzona także na dziedzinę opieki społecznej, opieki nad osobami starszymi, profilaktykę i promocję zdrowia. Wynika to z założenia, że w centrum uwagi systemu opieki zdrowotnej i społecznej znajduje się osoba korzystająca ze świadczenia zdrowotnego, a także z faktu, że rozmaite służby tego systemu muszą pod tym kątem dostosować swoje funkcjonowanie. E-zdrowie może przyczynić się do zmniejszenia fragmentaryzacji opieki zdrowotnej oraz do całościowego podejścia wobec osoby, która tej opieki potrzebuje.

| 16. | Uważa, że zasadnicze znaczenie dla lepszej jakości opieki zdrowotnej (większej skuteczności, ciągłości, wzmocnienia pozycji pacjenta itd.) ma elektroniczna wymiana danych pomiędzy poszczególnymi podmiotami opieki zdrowotnej. Obecnie jeszcze w wielu krajach i regionach dokumentacja medyczna jest przechowywana w sposób rozproszony – na komputerze w gabinecie lekarza rodzinnego albo specjalisty bądź na serwerze szpitala – i nie ma możliwości przekazywania tych danych pomiędzy poszczególnymi podmiotami, które wspólnie są w relacji terapii wobec danego pacjenta. Dyżurny lekarz rodzinny lub lekarz pogotowia może więc mieć do czynienia z nagłym wypadkiem bez dostępu do najważniejszych informacji medycznych o pacjencie i do informacji o zażywanych aktualnie przez niego lekach. Problem ten staje się jeszcze poważniejszy, gdy pacjent przebywa za granicą i bariera językowa znacznie utrudnia komunikację między nim a personelem opieki zdrowotnej. Wyzwanie to nabierze jeszcze większej wagi, gdy w praktyce odczujemy skutki dyrektywy UE z 9 marca 2011 r. dotyczącej stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej. Z powodu braku dostępu do aktualnej dokumentacji medycznej pacjenta niepotrzebnie będzie się powielać badania laboratoryjne czy obrazowanie medyczne. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że zasadnicze znaczenie dla lepszej jakości opieki zdrowotnej (większej skuteczności, ciągłości, wzmocnienia pozycji pacjenta itd.) ma elektroniczna wymiana danych pomiędzy poszczególnymi podmiotami opieki zdrowotnej. Obecnie jeszcze w wielu krajach i regionach dokumentacja medyczna jest przechowywana w sposób rozproszony – na komputerze w gabinecie lekarza rodzinnego albo specjalisty bądź na serwerze szpitala – i nie ma możliwości przekazywania tych danych pomiędzy poszczególnymi podmiotami, które wspólnie są w relacji terapii wobec danego pacjenta. Dyżurny lekarz rodzinny lub lekarz pogotowia może więc mieć do czynienia z nagłym wypadkiem bez dostępu do najważniejszych informacji medycznych o pacjencie i do informacji o zażywanych aktualnie przez niego lekach. Problem ten staje się jeszcze poważniejszy, gdy pacjent przebywa za granicą i bariera językowa znacznie utrudnia komunikację między nim a personelem opieki zdrowotnej. Wyzwanie to nabierze jeszcze większej wagi, gdy w praktyce odczujemy skutki dyrektywy UE z 9 marca 2011 r. dotyczącej stosowania praw pacjenta w transgranicznej opiece zdrowotnej. Z powodu braku dostępu do aktualnej dokumentacji medycznej pacjenta niepotrzebnie będzie się powielać badania laboratoryjne czy obrazowanie medyczne.

| 17. | Z uznaniem przyjmuje to, że w planie działania na rzecz e-zdrowia wiele uwagi poświęcono kwestii ram interoperacyjności. Bardzo rozdrobniony rynek e-zdrowia w UE oraz rozwiązania teleinformatyczne na niekiedy zupełnie lokalny użytek sprawiają, że systemy te są drogie, niedostępne dla innych, zawodne i oraz że nie można ich wykorzystać dla innych celów lub nowych zastosowań. Stan ten utrudnia też działanie firmom informatycznym, ponieważ bardzo ogranicza ich dostęp do rynku, obniża przez to rentowność tworzonego produktu i osłabia tak potrzebną innowacyjność. Plan działania stwarza więc szanse dla inicjatyw gospodarczych dużych i małych przedsiębiorstw we wszystkich krajach Europy. |
| --- | --- |

17.

Z uznaniem przyjmuje to, że w planie działania na rzecz e-zdrowia wiele uwagi poświęcono kwestii ram interoperacyjności. Bardzo rozdrobniony rynek e-zdrowia w UE oraz rozwiązania teleinformatyczne na niekiedy zupełnie lokalny użytek sprawiają, że systemy te są drogie, niedostępne dla innych, zawodne i oraz że nie można ich wykorzystać dla innych celów lub nowych zastosowań. Stan ten utrudnia też działanie firmom informatycznym, ponieważ bardzo ogranicza ich dostęp do rynku, obniża przez to rentowność tworzonego produktu i osłabia tak potrzebną innowacyjność. Plan działania stwarza więc szanse dla inicjatyw gospodarczych dużych i małych przedsiębiorstw we wszystkich krajach Europy.

| 18. | Uważa, że zapewnienie w tym roku ram interoperacyjności dla sieci elektronicznych usług opieki zdrowotnej będzie bardzo ważnym elementem. Podczas analizowania krajowego ustawodawstwa w zakresie elektronicznej dokumentacji medycznej należy także ocenić regionalne przepisy prawne. |
| --- | --- |

18.

Uważa, że zapewnienie w tym roku ram interoperacyjności dla sieci elektronicznych usług opieki zdrowotnej będzie bardzo ważnym elementem. Podczas analizowania krajowego ustawodawstwa w zakresie elektronicznej dokumentacji medycznej należy także ocenić regionalne przepisy prawne.

| 19. | Z zadowoleniem przyjmuje to, że położono nacisk na ściślejszą współpracę z międzynarodowymi i światowymi organizacjami, takimi jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). Potrzebne są porozumienia w sprawie kodyfikacji dokumentacji medycznej i jednolite stosowanie międzynarodowych systemów kwalifikacji chorób i dolegliwości, aby poprzez programy informatyczne zapewnić wsparcie dla podejmowania decyzji medycznych. |
| --- | --- |

19.

Z zadowoleniem przyjmuje to, że położono nacisk na ściślejszą współpracę z międzynarodowymi i światowymi organizacjami, takimi jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). Potrzebne są porozumienia w sprawie kodyfikacji dokumentacji medycznej i jednolite stosowanie międzynarodowych systemów kwalifikacji chorób i dolegliwości, aby poprzez programy informatyczne zapewnić wsparcie dla podejmowania decyzji medycznych.

Zaufanie

| 20. | Odnosi wrażenie, że wprowadzenie na dużą skalę usług e-zdrowia nie zależy tylko od tego, czy jest to prawnie i technicznie wykonalne, ale przede wszystkim od tego, czy rozwiązanie to zdobędzie zaufanie obywateli, pacjentów i pracowników służby zdrowia. W pierwszej kolejności trzeba więc zająć się kwestiami ochrony prywatności, poufności, ochrony danych i odpowiedzialności prawnej oraz zadbać o ich stałą kontrolę po to, by dane te były chronione przed złamaniem zabezpieczeń, wyciekami, naruszeniem prywatności i innymi rodzajami naruszeń. |
| --- | --- |

20.

Odnosi wrażenie, że wprowadzenie na dużą skalę usług e-zdrowia nie zależy tylko od tego, czy jest to prawnie i technicznie wykonalne, ale przede wszystkim od tego, czy rozwiązanie to zdobędzie zaufanie obywateli, pacjentów i pracowników służby zdrowia. W pierwszej kolejności trzeba więc zająć się kwestiami ochrony prywatności, poufności, ochrony danych i odpowiedzialności prawnej oraz zadbać o ich stałą kontrolę po to, by dane te były chronione przed złamaniem zabezpieczeń, wyciekami, naruszeniem prywatności i innymi rodzajami naruszeń.

| 21. | Zauważa, że jednym z istotniejszych wniosków z międzynarodowej analizy KPMG (opublikowanej 6 lutego 2012 r. w Utrechcie) na temat elektronicznej dokumentacji medycznej, w oparciu o ocenę i porównanie z sześcioma innymi krajami Europy, było stwierdzenie, że odchodzi się od krajowych programów na szeroką skalę na rzecz bardziej regionalnego zarządzania, aby lepiej opanować złożoność danych i zwiększyć powiązanie z poziomem lokalnym. Poza tym, zdaniem KPMG, poprzez zastosowanie jednolitych standardów zwiększa się przekonanie, że krajowe bazy danych wcale nie są konieczne, bo dobrze sprawdza się zdecentralizowane przechowywanie danych. Powiązanie z poziomem lokalnym, zdecentralizowane przechowywanie danych, dobrze funkcjonujące informowanie obywateli i pacjentów oraz realizowanie etapami projektów pilotażowych z aktywnym udziałem pracowników służby zdrowia wydają się najważniejszymi czynnikami, które zadecydują o powodzeniu stopniowo rozwijanych i wdrażanych elektronicznych usług opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

21.

Zauważa, że jednym z istotniejszych wniosków z międzynarodowej analizy KPMG (opublikowanej 6 lutego 2012 r. w Utrechcie) na temat elektronicznej dokumentacji medycznej, w oparciu o ocenę i porównanie z sześcioma innymi krajami Europy, było stwierdzenie, że odchodzi się od krajowych programów na szeroką skalę na rzecz bardziej regionalnego zarządzania, aby lepiej opanować złożoność danych i zwiększyć powiązanie z poziomem lokalnym. Poza tym, zdaniem KPMG, poprzez zastosowanie jednolitych standardów zwiększa się przekonanie, że krajowe bazy danych wcale nie są konieczne, bo dobrze sprawdza się zdecentralizowane przechowywanie danych. Powiązanie z poziomem lokalnym, zdecentralizowane przechowywanie danych, dobrze funkcjonujące informowanie obywateli i pacjentów oraz realizowanie etapami projektów pilotażowych z aktywnym udziałem pracowników służby zdrowia wydają się najważniejszymi czynnikami, które zadecydują o powodzeniu stopniowo rozwijanych i wdrażanych elektronicznych usług opieki zdrowotnej.

Relacje pomiędzy poszczególnymi podmiotami

| 22. | Zwraca uwagę na to, że relacja pomiędzy pracownikiem służby zdrowia a pacjentem jest osobista i wyjątkowa – i tak powinno pozostać. Dzięki rozwojowi e-zdrowia relacje te można jeszcze wzmocnić i poprawić. Niemniej nie można i nie należy się łudzić, zakładając, że bezpośredni kontakt osobisty można całkowicie zastąpić wirtualną interakcją. Dlatego zastosowanie elektronicznych usług opieki zdrowotnej powinno ograniczać się do uznanych grup zawodowych w dziedzinie służby zdrowia i opieki. |
| --- | --- |

22.

Zwraca uwagę na to, że relacja pomiędzy pracownikiem służby zdrowia a pacjentem jest osobista i wyjątkowa – i tak powinno pozostać. Dzięki rozwojowi e-zdrowia relacje te można jeszcze wzmocnić i poprawić. Niemniej nie można i nie należy się łudzić, zakładając, że bezpośredni kontakt osobisty można całkowicie zastąpić wirtualną interakcją. Dlatego zastosowanie elektronicznych usług opieki zdrowotnej powinno ograniczać się do uznanych grup zawodowych w dziedzinie służby zdrowia i opieki.

| 23. | Stwierdza poza tym, że pojawia się coraz więcej kontrowersji wokół kwestii własności dzielonych danych osobowych pacjenta w elektronicznej dokumentacji medycznej oraz odpowiedzialności za nie. Idealnie byłoby, gdyby w ramach swojej elektronicznej dokumentacji medycznej pacjenci dysponowali własną bramką, za pomocą której mogliby wprowadzać wyniki samodzielnie przeprowadzonych kontroli (np. pomiary cukru we krwi, ciśnienia, informacje o samopoczuciu itp.). |
| --- | --- |

23.

Stwierdza poza tym, że pojawia się coraz więcej kontrowersji wokół kwestii własności dzielonych danych osobowych pacjenta w elektronicznej dokumentacji medycznej oraz odpowiedzialności za nie. Idealnie byłoby, gdyby w ramach swojej elektronicznej dokumentacji medycznej pacjenci dysponowali własną bramką, za pomocą której mogliby wprowadzać wyniki samodzielnie przeprowadzonych kontroli (np. pomiary cukru we krwi, ciśnienia, informacje o samopoczuciu itp.).

| 24. | Zauważa, że rośnie znaczenie multidyscyplinarnego podejścia do przewlekle chorego pacjenta, jako że wskutek starzenia się społeczeństwa coraz więcej miejsca w leczeniu, statystykach zdrowia i wykazach kosztów na opiekę zdrowotną zajmują choroby przewlekłe. Wielu starszych pacjentów cierpi z powodu kilku chorób jednocześnie i korzysta ze świadczeń różnych podmiotów opieki zdrowotnej o uzupełniających się kompetencjach. Odnosi się to zarówno do leczenia szpitalnego, jak i do opieki w domu. E-zdrowie oraz elektroniczna wymiana informacji o leczeniu pomiędzy pacjentem, jego opiekunem w domu i podmiotami prowadzącymi leczenie pacjenta mogą wnieść szczególnie cenny wkład w świadczenie dobrej, podejmowanej na czas i dostosowanej do potrzeb pacjenta opieki zdrowotnej. |
| --- | --- |

24.

Zauważa, że rośnie znaczenie multidyscyplinarnego podejścia do przewlekle chorego pacjenta, jako że wskutek starzenia się społeczeństwa coraz więcej miejsca w leczeniu, statystykach zdrowia i wykazach kosztów na opiekę zdrowotną zajmują choroby przewlekłe. Wielu starszych pacjentów cierpi z powodu kilku chorób jednocześnie i korzysta ze świadczeń różnych podmiotów opieki zdrowotnej o uzupełniających się kompetencjach. Odnosi się to zarówno do leczenia szpitalnego, jak i do opieki w domu. E-zdrowie oraz elektroniczna wymiana informacji o leczeniu pomiędzy pacjentem, jego opiekunem w domu i podmiotami prowadzącymi leczenie pacjenta mogą wnieść szczególnie cenny wkład w świadczenie dobrej, podejmowanej na czas i dostosowanej do potrzeb pacjenta opieki zdrowotnej.

Finansowanie

| 25. | Wyraża rozczarowanie daleko idącymi cięciami w budżecie instrumentu „Łącząc Europę”, który z kwoty 50 mld EUR – w tym 9,2 mld EUR przeznaczonych na usługi szerokopasmowe i cyfrowe – został zmniejszony do 29,3 mld EUR, z czego zaledwie 1 miliard EUR przeznaczono na usługi szerokopasmowe i cyfrowe. |
| --- | --- |

25.

Wyraża rozczarowanie daleko idącymi cięciami w budżecie instrumentu „Łącząc Europę”, który z kwoty 50 mld EUR – w tym 9,2 mld EUR przeznaczonych na usługi szerokopasmowe i cyfrowe – został zmniejszony do 29,3 mld EUR, z czego zaledwie 1 miliard EUR przeznaczono na usługi szerokopasmowe i cyfrowe.

| 26. | Zadaje pytanie, czy wdrożenie interoperacyjnych, transgranicznych usług e-zdrowia na dużą skalę, które według Komisji powinno nastąpić do roku 2014 w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, będzie mogło wciąż figurować w programie, jeśli Parlament zgodzi się na okrojenie tego instrumentu. |
| --- | --- |

26.

Zadaje pytanie, czy wdrożenie interoperacyjnych, transgranicznych usług e-zdrowia na dużą skalę, które według Komisji powinno nastąpić do roku 2014 w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, będzie mogło wciąż figurować w programie, jeśli Parlament zgodzi się na okrojenie tego instrumentu.

| 27. | Wyraża nadzieję, że nie będzie cięć w budżecie na badania i innowacje, które zaprogramowano na lata 2014–2020 jako część filaru „Zdrowie, zmiany demograficzne i dobrostan” programu „Horyzont 2020”, oraz że w badaniach położy się nacisk na oszczędność kosztową technologii e-zdrowia, gwarancje w zakresie ochrony prywatności, zaangażowanie użytkowników i włączenie do europejskich systemów opieki zdrowotnej rozwiązań skoncentrowanych na pacjencie. |
| --- | --- |

27.

Wyraża nadzieję, że nie będzie cięć w budżecie na badania i innowacje, które zaprogramowano na lata 2014–2020 jako część filaru „Zdrowie, zmiany demograficzne i dobrostan” programu „Horyzont 2020”, oraz że w badaniach położy się nacisk na oszczędność kosztową technologii e-zdrowia, gwarancje w zakresie ochrony prywatności, zaangażowanie użytkowników i włączenie do europejskich systemów opieki zdrowotnej rozwiązań skoncentrowanych na pacjencie.

Pomocniczość

| 28. | Podkreśla, że to w kompetencji państw członkowskich leży organizacja i świadczenie usług zdrowotnych i medycznych. W wielu państwach członkowskich władze regionalne i lokalne są odpowiedzialne za całość lub istotną część polityki zdrowotnej i społecznej. |
| --- | --- |

28.

Podkreśla, że to w kompetencji państw członkowskich leży organizacja i świadczenie usług zdrowotnych i medycznych. W wielu państwach członkowskich władze regionalne i lokalne są odpowiedzialne za całość lub istotną część polityki zdrowotnej i społecznej.

| 29. | Dodaje, że zwłaszcza w mniej zamożnych regionach w dalszym ciągu trudno jest, z technicznego, logistycznego i finansowego punktu widzenia, stworzyć infrastrukturę informatyczną oraz wykorzystać i rozwinąć potencjał związany z e-zdrowiem. Działania UE mogą okazać się przydatne zwłaszcza wtedy, gdy potrzebna jest koordynacja i zachęta. Chodzi w szczególności o pewne kwestie, którymi najlepiej można się zająć na poziomie UE, takie jak transgraniczna opieka zdrowotna, uznawanie kwalifikacji, wspólne bariery czy też normy i metody badań wykorzystywane przy określaniu stopnia skuteczności aplikacji e-zdrowia. Również wsparcie finansowe może pomóc pokryć wysokie koszty początkowe. |
| --- | --- |

29.

Dodaje, że zwłaszcza w mniej zamożnych regionach w dalszym ciągu trudno jest, z technicznego, logistycznego i finansowego punktu widzenia, stworzyć infrastrukturę informatyczną oraz wykorzystać i rozwinąć potencjał związany z e-zdrowiem. Działania UE mogą okazać się przydatne zwłaszcza wtedy, gdy potrzebna jest koordynacja i zachęta. Chodzi w szczególności o pewne kwestie, którymi najlepiej można się zająć na poziomie UE, takie jak transgraniczna opieka zdrowotna, uznawanie kwalifikacji, wspólne bariery czy też normy i metody badań wykorzystywane przy określaniu stopnia skuteczności aplikacji e-zdrowia. Również wsparcie finansowe może pomóc pokryć wysokie koszty początkowe.

| 30. | Odnotowuje fakt, że plan działania na lata 2014–2020 jest zorientowany na badania, innowacje i interoperacyjność oraz wskazuje, jak powinny wyglądać ramy techniczne i prawne. Skorzystają z tego prawdopodobnie zarówno przedsiębiorstwa, jak i władze lokalne i regionalne, pracownicy służby zdrowia, obywatele i pacjenci. Ponieważ plan działania jest szeroko zakrojony, Komisja Europejska powinna bardziej się skupić na ustaleniu priorytetów w swoich działaniach. |
| --- | --- |

30.

Odnotowuje fakt, że plan działania na lata 2014–2020 jest zorientowany na badania, innowacje i interoperacyjność oraz wskazuje, jak powinny wyglądać ramy techniczne i prawne. Skorzystają z tego prawdopodobnie zarówno przedsiębiorstwa, jak i władze lokalne i regionalne, pracownicy służby zdrowia, obywatele i pacjenci. Ponieważ plan działania jest szeroko zakrojony, Komisja Europejska powinna bardziej się skupić na ustaleniu priorytetów w swoich działaniach.

| 31. | Oczekuje, że działania na poziomie UE mogą stanowić wartość dodaną dla regionalnej polityki zdrowotnej i opieki zdrowotnej oraz pomóc stworzyć europejską przestrzeń e-zdrowia i elektronicznego świadczenia opieki społecznej. |
| --- | --- |

31.

Oczekuje, że działania na poziomie UE mogą stanowić wartość dodaną dla regionalnej polityki zdrowotnej i opieki zdrowotnej oraz pomóc stworzyć europejską przestrzeń e-zdrowia i elektronicznego świadczenia opieki społecznej.

| 32. | Wyraża nadzieję, że w realizacji planu działania uwzględniane zostaną nie tylko państwa członkowskie, lecz również władze regionalne i lokalne, które mogą odgrywać istotną rolę w zakresie komunikacji i informowania obywateli i pacjentów, kształcenia i szkolenia pracowników służby zdrowia, uzyskiwania odpowiednio wysokiego poziomu zaangażowania lokalnych społeczności w tworzenie usług e-zdrowia, inicjowania projektów pilotażowych w ramach e-zdrowia, a w niektórych regionach również w zakresie związanych z tym działań regulacyjnych. |
| --- | --- |

32.

Wyraża nadzieję, że w realizacji planu działania uwzględniane zostaną nie tylko państwa członkowskie, lecz również władze regionalne i lokalne, które mogą odgrywać istotną rolę w zakresie komunikacji i informowania obywateli i pacjentów, kształcenia i szkolenia pracowników służby zdrowia, uzyskiwania odpowiednio wysokiego poziomu zaangażowania lokalnych społeczności w tworzenie usług e-zdrowia, inicjowania projektów pilotażowych w ramach e-zdrowia, a w niektórych regionach również w zakresie związanych z tym działań regulacyjnych.

Bruksela, 3 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/38 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/38

---

Opinia Komitetu Regionów: „Uruchomienie wewnętrznego rynku energii”

2013/C 280/08

KOMITET REGIONÓW

| — | Jest przekonany, że producenci energii na niewielką skalę powinni mieć łatwy dostęp do sieci energii/inteligentnych sieci. Należy opracować odpowiednie przepisy, aby zachęcać gospodarstwa domowe i mniejszych producentów do inwestowania w mikrogenerację i umożliwić im wejście do sieci. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, że producenci energii na niewielką skalę powinni mieć łatwy dostęp do sieci energii/inteligentnych sieci. Należy opracować odpowiednie przepisy, aby zachęcać gospodarstwa domowe i mniejszych producentów do inwestowania w mikrogenerację i umożliwić im wejście do sieci.

| — | Wątpi, czy środki zaproponowane przez KE są wystarczające, aby wzmocnić pozycję konsumentów i zwalczać ubóstwo energetyczne, ponadto domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę konsumentów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na asymetryczną pozycję użytkowników energii w stosunku do wielkich przedsiębiorstw. |
| --- | --- |

—

Wątpi, czy środki zaproponowane przez KE są wystarczające, aby wzmocnić pozycję konsumentów i zwalczać ubóstwo energetyczne, ponadto domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę konsumentów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na asymetryczną pozycję użytkowników energii w stosunku do wielkich przedsiębiorstw.

| — | Wzywa władze do zajęcia się kwestiami środków zachęcających do podejmowania odpowiednich inwestycji rynkowych w zakresie urządzeń do wytwarzania, przesyłania, magazynowania energii oraz równoważenia podaży i popytu oraz zaleca, aby obok istniejących programów (Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej – EPENG, instrument „Łącząc Europę”, polityka spójności UE, program TEN-T, program „Horyzont 2020”), poszukiwać nowych sposobów finansowania rozwoju infrastruktury. |
| --- | --- |

—

Wzywa władze do zajęcia się kwestiami środków zachęcających do podejmowania odpowiednich inwestycji rynkowych w zakresie urządzeń do wytwarzania, przesyłania, magazynowania energii oraz równoważenia podaży i popytu oraz zaleca, aby obok istniejących programów (Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej – EPENG, instrument „Łącząc Europę”, polityka spójności UE, program TEN-T, program „Horyzont 2020”), poszukiwać nowych sposobów finansowania rozwoju infrastruktury.

| — | Zdecydowanie opowiada się za pilną potrzebą modernizacji istniejących sieci i rozwojem inteligentnych sieci oraz popiera współpracę na rzecz budowy inteligentnych sieci na poziomie europejskim, krajowym i regionalnym oraz opracowywania europejskich norm dla inteligentnych sieci. |
| --- | --- |

—

Zdecydowanie opowiada się za pilną potrzebą modernizacji istniejących sieci i rozwojem inteligentnych sieci oraz popiera współpracę na rzecz budowy inteligentnych sieci na poziomie europejskim, krajowym i regionalnym oraz opracowywania europejskich norm dla inteligentnych sieci.

| — | Podkreśla znaczenie przejrzystości oraz uczestnictwa obywateli i społeczności w planowaniu, rozwijaniu i wdrażaniu sieci. |
| --- | --- |

—

Podkreśla znaczenie przejrzystości oraz uczestnictwa obywateli i społeczności w planowaniu, rozwijaniu i wdrażaniu sieci.

| Sprawozdawca | P.G. (Piet) DE VEY MESTDAGH (NL/ALDE), członek rady wykonawczej prowincji Groningen |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Uruchomienie wewnętrznego rynku energii”
  COM(2012) 663 final |

Sprawozdawca

P.G. (Piet) DE VEY MESTDAGH (NL/ALDE), członek rady wykonawczej prowincji Groningen

Dokument źródłowy

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Uruchomienie wewnętrznego rynku energii”

COM(2012) 663 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

A.   
  Otwarcie rynków i stworzenie równych warunków działania

| 1. | Stwierdza, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę, gdy chodzi o rynek energii UE, i podkreśla ich wkład w realizację wewnętrznego rynku energii i w zmniejszanie różnic między państwami członkowskimi. Ponadto władze lokalne i regionalne, jako ogniwo władz znajdujące się najbliżej obywateli, a tym samym stwarzające szerokie możliwości w zakresie komunikacji, bezpośrednio doświadczyły wielu problemów występujących na rynkach energii UE, jeśli chodzi o konkurencyjność, przejrzystość i ogólną regulację sektora energii. |
| --- | --- |

1.

Stwierdza, że władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę, gdy chodzi o rynek energii UE, i podkreśla ich wkład w realizację wewnętrznego rynku energii i w zmniejszanie różnic między państwami członkowskimi. Ponadto władze lokalne i regionalne, jako ogniwo władz znajdujące się najbliżej obywateli, a tym samym stwarzające szerokie możliwości w zakresie komunikacji, bezpośrednio doświadczyły wielu problemów występujących na rynkach energii UE, jeśli chodzi o konkurencyjność, przejrzystość i ogólną regulację sektora energii.

| 2. | Zdecydowanie popiera urzeczywistnienie kompletnego wewnętrznego rynku energii, który pozwoli regionom skoncentrować się na swoich regionalnych atutach i rozwinąć w ten sposób zdecentralizowany sektor energii ze źródeł odnawialnych o profilu regionalnym, na czym skorzystają lokalna i regionalna infrastruktura wiedzy, gospodarka i rynek pracy. KR proponuje opracowanie strategii wsparcia dla rozwoju regionalnych klastrów (specjalizacja) i partnerstw oraz popiera umożliwienie przodującym regionom, posiadającym wiedzę w zakresie systemów innowacyjnych, funkcjonujących rynków energii ze źródeł odnawialnych, tworzenia inteligentnych systemów sieciowych itp., odgrywania większej roli w zapełnianiu luk występujących obecnie w europejskim krajobrazie energetycznym. |
| --- | --- |

2.

Zdecydowanie popiera urzeczywistnienie kompletnego wewnętrznego rynku energii, który pozwoli regionom skoncentrować się na swoich regionalnych atutach i rozwinąć w ten sposób zdecentralizowany sektor energii ze źródeł odnawialnych o profilu regionalnym, na czym skorzystają lokalna i regionalna infrastruktura wiedzy, gospodarka i rynek pracy. KR proponuje opracowanie strategii wsparcia dla rozwoju regionalnych klastrów (specjalizacja) i partnerstw oraz popiera umożliwienie przodującym regionom, posiadającym wiedzę w zakresie systemów innowacyjnych, funkcjonujących rynków energii ze źródeł odnawialnych, tworzenia inteligentnych systemów sieciowych itp., odgrywania większej roli w zapełnianiu luk występujących obecnie w europejskim krajobrazie energetycznym.

| 3. | Apeluje o sporządzanie regionalnych planów energetycznych obejmujących projekty w zakresie wytwarzania, transportu, magazynowania i dystrybucji energii, realizacji niezbędnej infrastruktury i regionalnych programów poprawy efektywności energetycznej i oszczędzania energii, czemu dał wyraz w opinii „Europejskie rynki elektryczności i gazu: trzeci pakiet legislacyjny”, CdR 21/2008 fin. Takie regionalne plany energetyczne, które mogą być sporządzane na szczeblu regionalnym, albo na poziomie kilku regionów, nawet w sąsiadujących ze sobą krajach, powinny być odpowiednio skoordynowane i zintegrowane na poziomie krajowym i wspólnotowym. |
| --- | --- |

3.

Apeluje o sporządzanie regionalnych planów energetycznych obejmujących projekty w zakresie wytwarzania, transportu, magazynowania i dystrybucji energii, realizacji niezbędnej infrastruktury i regionalnych programów poprawy efektywności energetycznej i oszczędzania energii, czemu dał wyraz w opinii „Europejskie rynki elektryczności i gazu: trzeci pakiet legislacyjny”, CdR 21/2008 fin. Takie regionalne plany energetyczne, które mogą być sporządzane na szczeblu regionalnym, albo na poziomie kilku regionów, nawet w sąsiadujących ze sobą krajach, powinny być odpowiednio skoordynowane i zintegrowane na poziomie krajowym i wspólnotowym.

| 4. | Popiera aktywniejsze egzekwowanie trzeciego pakietu energetycznego oraz rozpoczęcie postępowań w sprawie naruszenia zobowiązań państwa członkowskiego i podkreśla potrzebę zdecydowanego egzekwowania reguł konkurencji w celu zapewnienia równych warunków działania dla wszystkich uczestników rynku, w tym także nowych podmiotów. Państwa członkowskie, w których nadal istnieje tylko jeden dostawca, powinny zostać zmuszone do zniesienia barier uniemożliwiających wejście na rynek i otrzymać pomoc w zakresie rozwijania (transgranicznej) infrastruktury, co zapewni konsumentom możliwość swobodnego wyboru dostawcy w obrębie całej UE. Liberalizacja produkcji i cen wraz ze skuteczną koordynacją na poziomie europejskim może przyczynić się do sprawiedliwego wyrównania różnic między regionami europejskimi pod względem dostępnych zasobów, a także ustabilizowania i poprawy warunków ramowych dla europejskiego sektora energetycznego oraz do upowszechniania zrównoważonych dostaw energii, by można było ograniczyć koszty dodatkowe związane z transformacją energetyki. |
| --- | --- |

4.

Popiera aktywniejsze egzekwowanie trzeciego pakietu energetycznego oraz rozpoczęcie postępowań w sprawie naruszenia zobowiązań państwa członkowskiego i podkreśla potrzebę zdecydowanego egzekwowania reguł konkurencji w celu zapewnienia równych warunków działania dla wszystkich uczestników rynku, w tym także nowych podmiotów. Państwa członkowskie, w których nadal istnieje tylko jeden dostawca, powinny zostać zmuszone do zniesienia barier uniemożliwiających wejście na rynek i otrzymać pomoc w zakresie rozwijania (transgranicznej) infrastruktury, co zapewni konsumentom możliwość swobodnego wyboru dostawcy w obrębie całej UE. Liberalizacja produkcji i cen wraz ze skuteczną koordynacją na poziomie europejskim może przyczynić się do sprawiedliwego wyrównania różnic między regionami europejskimi pod względem dostępnych zasobów, a także ustabilizowania i poprawy warunków ramowych dla europejskiego sektora energetycznego oraz do upowszechniania zrównoważonych dostaw energii, by można było ograniczyć koszty dodatkowe związane z transformacją energetyki.

| 5. | Podkreśla, że zasadnicze znaczenie ma przestrzeganie w całej UE porozumień w sprawie rozdziału działalności przesyłowej od działalności związanej z produkcją i dostawą energii, w tym porozumień w sprawie niezależności organów regulacji energetyki i wymogów dotyczących ochrony konsumenta. Należy w pierwszej kolejności wspierać i dalej wzmacniać rolę Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER), zwłaszcza w zakresie analizowania krajowych decyzji regulacyjnych i rozwiązywania sporów. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że zasadnicze znaczenie ma przestrzeganie w całej UE porozumień w sprawie rozdziału działalności przesyłowej od działalności związanej z produkcją i dostawą energii, w tym porozumień w sprawie niezależności organów regulacji energetyki i wymogów dotyczących ochrony konsumenta. Należy w pierwszej kolejności wspierać i dalej wzmacniać rolę Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER), zwłaszcza w zakresie analizowania krajowych decyzji regulacyjnych i rozwiązywania sporów.

| 6. | W pełni popiera środki na rzecz zapewnienia równych warunków działania, pozwalające tworzyć bardziej zdecentralizowane i konkurencyjne modele rynkowe, gdyż stwarzają one więcej możliwości lokalnym producentom energii i wspomagającym gałęziom przemysłu, lecz podkreśla, że zapewnienie równych warunków działania obejmuje także udostępnienie niezbędnej infrastruktury sieciowej, tak aby z możliwości tych mogły skorzystać także regiony peryferyjne, a nawet wyspiarskie. Dlatego też rozbudowa infrastruktury – także w bardziej odizolowanych regionach – oraz potrzeba współpracy regionalnej nad połączeniami międzynarodowymi, połączeniami wysp i mocą przesyłową są zasadniczymi elementami urzeczywistnienia wewnętrznego rynku energii. |
| --- | --- |

6.

W pełni popiera środki na rzecz zapewnienia równych warunków działania, pozwalające tworzyć bardziej zdecentralizowane i konkurencyjne modele rynkowe, gdyż stwarzają one więcej możliwości lokalnym producentom energii i wspomagającym gałęziom przemysłu, lecz podkreśla, że zapewnienie równych warunków działania obejmuje także udostępnienie niezbędnej infrastruktury sieciowej, tak aby z możliwości tych mogły skorzystać także regiony peryferyjne, a nawet wyspiarskie. Dlatego też rozbudowa infrastruktury – także w bardziej odizolowanych regionach – oraz potrzeba współpracy regionalnej nad połączeniami międzynarodowymi, połączeniami wysp i mocą przesyłową są zasadniczymi elementami urzeczywistnienia wewnętrznego rynku energii.

| 7. | Stwierdza, że dysproporcje pomiędzy państwami członkowskimi, jeśli chodzi o podatki i opłaty, szkodzą konkurencyjności rynku energii, co niekorzystnie wpływa też na inne sektory gospodarki. Negatywne skutki uderzają zarówno w konsumentów, jak i w energochłonne gałęzie przemysłu, które w zależności od lokalizacji mają albo sporą przewagę konkurencyjną, albo też doświadczają znacznych utrudnień. Zatem aby zapewnić równe warunki działania, trzeba stopniowo znieść bezpośrednie i ukryte dotacje do paliw kopalnych i wytwarzania energii jądrowej. |
| --- | --- |

7.

Stwierdza, że dysproporcje pomiędzy państwami członkowskimi, jeśli chodzi o podatki i opłaty, szkodzą konkurencyjności rynku energii, co niekorzystnie wpływa też na inne sektory gospodarki. Negatywne skutki uderzają zarówno w konsumentów, jak i w energochłonne gałęzie przemysłu, które w zależności od lokalizacji mają albo sporą przewagę konkurencyjną, albo też doświadczają znacznych utrudnień. Zatem aby zapewnić równe warunki działania, trzeba stopniowo znieść bezpośrednie i ukryte dotacje do paliw kopalnych i wytwarzania energii jądrowej.

B.   
  Kluczowa rola konsumentów

| 8. | Podkreśla, że polityka energetyczna powinna koncentrować się wokół konsumenta, co stwierdził już w swojej opinii „Europejskie rynki elektryczności i gazu: trzeci pakiet legislacyjny”, CdR 21/2008 fin. Konsumenci powinni być centralnym punktem i ostatecznie – jako jednostki lub grupy, spółdzielnie czy też organizacje – mieć bezpośredni dostęp do rynku energii, zarówno dzięki możliwości korzystania z szeregu źródeł energii od różnych producentów, jak też bezpośrednio na rynku kasowym. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla, że polityka energetyczna powinna koncentrować się wokół konsumenta, co stwierdził już w swojej opinii „Europejskie rynki elektryczności i gazu: trzeci pakiet legislacyjny”, CdR 21/2008 fin. Konsumenci powinni być centralnym punktem i ostatecznie – jako jednostki lub grupy, spółdzielnie czy też organizacje – mieć bezpośredni dostęp do rynku energii, zarówno dzięki możliwości korzystania z szeregu źródeł energii od różnych producentów, jak też bezpośrednio na rynku kasowym.

| 9. | Jest przekonany, że aby umożliwić konsumentom dokonywanie najlepszych wyborów (pod względem zrównoważenia, relacji jakości do ceny i efektywności energetycznej) i wybranie najbardziej odpowiednich dostawców, należy dać pierwszeństwo edukowaniu w zakresie energii, informowaniu o niej oraz zapewnieniu przejrzystości w tym zakresie, zaś informacje o możliwościach wewnętrznego rynku energii i ofercie nowych technologii na rzecz obniżenia rachunków za energię muszą być łatwo dostępne dla konsumentów. Ponadto konsumenci muszą znać sposoby ograniczania konsumpcji energii, a także możliwości oszczędzania energii, poprawy efektywności energetycznej oraz produkcji na małą skalę. Dlatego też KR zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim przeprowadzenie przyjaznych dla konsumenta kampanii informacyjnych, w których aktywną rolę powinny odegrać władze lokalne i regionalne oraz inne odpowiednie regionalne organizacje społeczeństwa obywatelskiego. |
| --- | --- |

9.

Jest przekonany, że aby umożliwić konsumentom dokonywanie najlepszych wyborów (pod względem zrównoważenia, relacji jakości do ceny i efektywności energetycznej) i wybranie najbardziej odpowiednich dostawców, należy dać pierwszeństwo edukowaniu w zakresie energii, informowaniu o niej oraz zapewnieniu przejrzystości w tym zakresie, zaś informacje o możliwościach wewnętrznego rynku energii i ofercie nowych technologii na rzecz obniżenia rachunków za energię muszą być łatwo dostępne dla konsumentów. Ponadto konsumenci muszą znać sposoby ograniczania konsumpcji energii, a także możliwości oszczędzania energii, poprawy efektywności energetycznej oraz produkcji na małą skalę. Dlatego też KR zaleca Komisji Europejskiej i państwom członkowskim przeprowadzenie przyjaznych dla konsumenta kampanii informacyjnych, w których aktywną rolę powinny odegrać władze lokalne i regionalne oraz inne odpowiednie regionalne organizacje społeczeństwa obywatelskiego.

| 10. | Uważa, że oprócz proponowanych kampanii informacyjnych w sprawie dostawców i cen energii zasadnicze znaczenie dla dostarczenia konsumentom informacji niezbędnych do podejmowania decyzji ma wdrożenie działających w czasie rzeczywistym inteligentnych, a przy tym uzasadnionych technicznie systemów pomiaru produkcji i zużycia energii oraz pomiarowych sieci przesyłowych i dystrybucyjnych. Systemy takie przyczyniają się do większej świadomości konsumentów w zakresie cen energii, wzorców zużycia energii i związków pomiędzy zużyciem a ceną energii, co prowadzi do bardziej przemyślanego i zrównoważonego zużycia energii, a także zapewniają warunki do stosowania inteligentnych urządzeń elektrycznych (AGD), co z kolei sprzyja oszczędzaniu energii. KR zaleca Komisji kontynuację polityki pobudzania rozwoju inteligentnych systemów pomiarowych, przedstawionej we wcześniejszych komunikatach. Polityka ta powinna przyczyniać się do wprowadzania inteligentnych sieci dystrybucyjnych, które sterują zużyciem i elastycznymi pojemnościami magazynowania, produkcji i wykorzystania oraz ich wzajemnymi interakcjami. Należy przy tym uwzględnić aspekty dokładności, poufności, prywatności i możliwości oszustw, a jednocześnie prowadzenie prac nad tworzeniem norm. |
| --- | --- |

10.

Uważa, że oprócz proponowanych kampanii informacyjnych w sprawie dostawców i cen energii zasadnicze znaczenie dla dostarczenia konsumentom informacji niezbędnych do podejmowania decyzji ma wdrożenie działających w czasie rzeczywistym inteligentnych, a przy tym uzasadnionych technicznie systemów pomiaru produkcji i zużycia energii oraz pomiarowych sieci przesyłowych i dystrybucyjnych. Systemy takie przyczyniają się do większej świadomości konsumentów w zakresie cen energii, wzorców zużycia energii i związków pomiędzy zużyciem a ceną energii, co prowadzi do bardziej przemyślanego i zrównoważonego zużycia energii, a także zapewniają warunki do stosowania inteligentnych urządzeń elektrycznych (AGD), co z kolei sprzyja oszczędzaniu energii. KR zaleca Komisji kontynuację polityki pobudzania rozwoju inteligentnych systemów pomiarowych, przedstawionej we wcześniejszych komunikatach. Polityka ta powinna przyczyniać się do wprowadzania inteligentnych sieci dystrybucyjnych, które sterują zużyciem i elastycznymi pojemnościami magazynowania, produkcji i wykorzystania oraz ich wzajemnymi interakcjami. Należy przy tym uwzględnić aspekty dokładności, poufności, prywatności i możliwości oszustw, a jednocześnie prowadzenie prac nad tworzeniem norm.

| 11. | Wątpi, czy środki zaproponowane przez KE są wystarczające, aby wzmocnić pozycję konsumentów i zwalczać ubóstwo energetyczne, ponadto domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę konsumentów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na asymetryczną pozycję użytkowników energii w stosunku do wielkich przedsiębiorstw, gdyż w przeciwnym wypadku rynek nie będzie reagował i będzie blokował przepływ informacji pomiędzy użytkownikami a decydentami politycznymi lub organami regulacyjnymi. Na szczeblu lokalnym i regionalnym należy dokonywać, przy pomocy Rady Europejskich Regulatorów Energii (CEER), wymiany najlepszych praktyk w zakresie ważnych kwestii związanych z użytkownikami, takimi jak dostęp do informacji, możliwości porównywania cen i wgląd w rachunki, a także szczególne położenie konsumentów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. |
| --- | --- |

11.

Wątpi, czy środki zaproponowane przez KE są wystarczające, aby wzmocnić pozycję konsumentów i zwalczać ubóstwo energetyczne, ponadto domaga się zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę konsumentów. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na asymetryczną pozycję użytkowników energii w stosunku do wielkich przedsiębiorstw, gdyż w przeciwnym wypadku rynek nie będzie reagował i będzie blokował przepływ informacji pomiędzy użytkownikami a decydentami politycznymi lub organami regulacyjnymi. Na szczeblu lokalnym i regionalnym należy dokonywać, przy pomocy Rady Europejskich Regulatorów Energii (CEER), wymiany najlepszych praktyk w zakresie ważnych kwestii związanych z użytkownikami, takimi jak dostęp do informacji, możliwości porównywania cen i wgląd w rachunki, a także szczególne położenie konsumentów znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji.

| 12. | Apeluje o dalsze rozwijanie mechanizmów na rzecz poprawy efektywności energetycznej, a w trosce o oszczędność energii – o wsparcie rozwiązań technologicznych, tak tradycyjnych jak i nowoczesnych, oraz usług energetycznych. Aby przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu, z myślą o grupach społecznych w najtrudniejszym położeniu, należy wprowadzić mechanizmy obniżonych taryf cenowych za energię elektryczną lub zniżki w stosunku do cen ogłoszonych przez każdego z dostawców (taryfa socjalna dla gospodarstw domowych). Jednocześnie na poziomie lokalnym i regionalnym należałoby czuwać zwłaszcza nad tym, by gospodarstwa domowe należące do tych grup miały dostęp do programów termorenowacji opracowanych specjalnie dla nich. W odniesieniu do pozostałych użytkowników powinna obowiązywać jedna stawka cenowa. Należy też unikać wprowadzania progresywnej taryfikacji energii ze względu na to, że systematyczne jej stosowanie może doprowadzić do zahamowania innych pozytywnych działań, takich jak np. wykorzystanie pomp cieplnych jako zastępczych mechanizmów ogrzewania. Należy ponadto rozpocząć na poziomie lokalnym i regionalnym kampanie informacyjne na temat możliwości zastosowania metod służących zwiększeniu efektywności energetycznej i obiektywnych korzyści wynikających z ich zastosowania w stosunku do innych rozwiązań. |
| --- | --- |

12.

Apeluje o dalsze rozwijanie mechanizmów na rzecz poprawy efektywności energetycznej, a w trosce o oszczędność energii – o wsparcie rozwiązań technologicznych, tak tradycyjnych jak i nowoczesnych, oraz usług energetycznych. Aby przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu, z myślą o grupach społecznych w najtrudniejszym położeniu, należy wprowadzić mechanizmy obniżonych taryf cenowych za energię elektryczną lub zniżki w stosunku do cen ogłoszonych przez każdego z dostawców (taryfa socjalna dla gospodarstw domowych). Jednocześnie na poziomie lokalnym i regionalnym należałoby czuwać zwłaszcza nad tym, by gospodarstwa domowe należące do tych grup miały dostęp do programów termorenowacji opracowanych specjalnie dla nich. W odniesieniu do pozostałych użytkowników powinna obowiązywać jedna stawka cenowa. Należy też unikać wprowadzania progresywnej taryfikacji energii ze względu na to, że systematyczne jej stosowanie może doprowadzić do zahamowania innych pozytywnych działań, takich jak np. wykorzystanie pomp cieplnych jako zastępczych mechanizmów ogrzewania. Należy ponadto rozpocząć na poziomie lokalnym i regionalnym kampanie informacyjne na temat możliwości zastosowania metod służących zwiększeniu efektywności energetycznej i obiektywnych korzyści wynikających z ich zastosowania w stosunku do innych rozwiązań.

C.   
  Znaczenie wytwarzania energii na małą skalę

| 13. | Podkreśla rolę zarówno państw członkowskich, jak i władz lokalnych i regionalnych w sprzyjaniu lokalnym rozwiązaniom w zakresie energii (np. poprzez współpracę), w formie produkcji na małą skalę, rozwoju inteligentnych sieci i zaangażowania ze strony popytu, gdyż inicjatywy te stają się coraz bardziej istotnym filarem odnowy rynków energii UE. KR zaleca podejście całościowe, polegające nie tylko na sprzyjaniu bardziej świadomej konsumpcji, lecz także na zachęcaniu do podejmowania produkcji na małą skalę, rozwoju inteligentnych sieci i silnego zaangażowania ze strony popytu w sieci dystrybucji. |
| --- | --- |

13.

Podkreśla rolę zarówno państw członkowskich, jak i władz lokalnych i regionalnych w sprzyjaniu lokalnym rozwiązaniom w zakresie energii (np. poprzez współpracę), w formie produkcji na małą skalę, rozwoju inteligentnych sieci i zaangażowania ze strony popytu, gdyż inicjatywy te stają się coraz bardziej istotnym filarem odnowy rynków energii UE. KR zaleca podejście całościowe, polegające nie tylko na sprzyjaniu bardziej świadomej konsumpcji, lecz także na zachęcaniu do podejmowania produkcji na małą skalę, rozwoju inteligentnych sieci i silnego zaangażowania ze strony popytu w sieci dystrybucji.

| 14. | Uznaje, że coraz więcej konsumentów będzie raczej wolało zainwestować środki w swą własną produkcję, niż pozostawać zależnymi od innych (będą oni stawali się „producentami-konsumentami”, czyli konsumentami energii, którzy również sami ją produkują na użytek własny lub sąsiadów), co jest pozytywnym zjawiskiem z punktu widzenia świadomości konsumentów i zrównoważonego rozwoju. Przedsiębiorstwa produkujące na małą skalę oraz niewielkie inicjatywy (podejmowane przez gospodarstwa domowe, społeczności lokalne, lokalne otoczenie, partnerstwa regionalne) będą odgrywać coraz większą rolę w dostawie energii lokalnej i regionalnej, co przyniesie pozytywne skutki dla gospodarki i rynku pracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Dlatego też producenci energii na niewielką skalę powinni mieć łatwy dostęp do sieci energii/inteligentnych sieci. Należy opracować odpowiednie przepisy w tym zakresie, aby umożliwić wejście do sieci nowych dostawców; przepisy te powinny zachęcać gospodarstwa domowe i mniejszych producentów do inwestowania w mikrogenerację. KR wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na rosnące znaczenie wytwarzania energii na małą skalę i jej szczególne wymogi oraz do pobudzania wymiany najlepszych praktyk na szczeblu lokalnym i regionalnym w celu wspierania rozwoju tej działalności. |
| --- | --- |

14.

Uznaje, że coraz więcej konsumentów będzie raczej wolało zainwestować środki w swą własną produkcję, niż pozostawać zależnymi od innych (będą oni stawali się „producentami-konsumentami”, czyli konsumentami energii, którzy również sami ją produkują na użytek własny lub sąsiadów), co jest pozytywnym zjawiskiem z punktu widzenia świadomości konsumentów i zrównoważonego rozwoju. Przedsiębiorstwa produkujące na małą skalę oraz niewielkie inicjatywy (podejmowane przez gospodarstwa domowe, społeczności lokalne, lokalne otoczenie, partnerstwa regionalne) będą odgrywać coraz większą rolę w dostawie energii lokalnej i regionalnej, co przyniesie pozytywne skutki dla gospodarki i rynku pracy na szczeblu lokalnym i regionalnym. Dlatego też producenci energii na niewielką skalę powinni mieć łatwy dostęp do sieci energii/inteligentnych sieci. Należy opracować odpowiednie przepisy w tym zakresie, aby umożliwić wejście do sieci nowych dostawców; przepisy te powinny zachęcać gospodarstwa domowe i mniejszych producentów do inwestowania w mikrogenerację. KR wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na rosnące znaczenie wytwarzania energii na małą skalę i jej szczególne wymogi oraz do pobudzania wymiany najlepszych praktyk na szczeblu lokalnym i regionalnym w celu wspierania rozwoju tej działalności.

| 15. | Podkreśla, że wzmocnienie pozycji konsumentów i wzrost znaczenia wytwarzania energii na małą skalę wymagają nie tylko wsparcia dla powszechnego wprowadzenia inteligentnych systemów pomiarowych, ale także uaktualnienia unijnej koncepcji inteligentnych sieci. Chociaż KE oczekuje, że „sprawnie funkcjonująca i inteligentna sieć przesyłowa” przyczyni się do konkurencji na wewnętrznym rynku energii, nie wspomina się konkretnie o rosnącym znaczeniu wytwarzania energii na małą skalę i potencjalnej roli konsumentów energii jako jej producentów i podmiotów ułatwiających magazynowanie energii na małą skalę. Dlatego też KR uważa, że należy uaktualnić pojęcie inteligentnych sieci w rozumieniu Komisji Europejskiej oraz zadbać o wymianę dostępnej wiedzy i innowacji w celu skutecznego wspierania wytwarzania energii na małą skalę. |
| --- | --- |

15.

Podkreśla, że wzmocnienie pozycji konsumentów i wzrost znaczenia wytwarzania energii na małą skalę wymagają nie tylko wsparcia dla powszechnego wprowadzenia inteligentnych systemów pomiarowych, ale także uaktualnienia unijnej koncepcji inteligentnych sieci. Chociaż KE oczekuje, że „sprawnie funkcjonująca i inteligentna sieć przesyłowa” przyczyni się do konkurencji na wewnętrznym rynku energii, nie wspomina się konkretnie o rosnącym znaczeniu wytwarzania energii na małą skalę i potencjalnej roli konsumentów energii jako jej producentów i podmiotów ułatwiających magazynowanie energii na małą skalę. Dlatego też KR uważa, że należy uaktualnić pojęcie inteligentnych sieci w rozumieniu Komisji Europejskiej oraz zadbać o wymianę dostępnej wiedzy i innowacji w celu skutecznego wspierania wytwarzania energii na małą skalę.

D.   
  Konkurencyjne rynki hurtowe oraz przejrzystość rynku

| 16. | Zwraca uwagę na fakt, że hurtowe rynki energii wysyłają sygnały cenowe wpływające na wybory dokonywane przez producentów i konsumentów oraz na decyzje inwestycyjne podejmowane w zakładach produkcyjnych i jednostkach infrastruktury przesyłowej. Sygnały te powinny odzwierciedlać rzeczywiste warunki podaży energii i popytu na nią. Większa przejrzystość hurtowych rynków energii zmniejsza niebezpieczeństwo manipulacji na rynku i zniekształcenia sygnałów cenowych. Dlatego też KR podkreśla, iż stosowanie rozporządzenia w sprawie integralności i przejrzystości rynku energii (REMIT) jest kluczowym środkiem eliminowania niedostatków rynku energii w ogólnounijnych ramach. |
| --- | --- |

16.

Zwraca uwagę na fakt, że hurtowe rynki energii wysyłają sygnały cenowe wpływające na wybory dokonywane przez producentów i konsumentów oraz na decyzje inwestycyjne podejmowane w zakładach produkcyjnych i jednostkach infrastruktury przesyłowej. Sygnały te powinny odzwierciedlać rzeczywiste warunki podaży energii i popytu na nią. Większa przejrzystość hurtowych rynków energii zmniejsza niebezpieczeństwo manipulacji na rynku i zniekształcenia sygnałów cenowych. Dlatego też KR podkreśla, iż stosowanie rozporządzenia w sprawie integralności i przejrzystości rynku energii (REMIT) jest kluczowym środkiem eliminowania niedostatków rynku energii w ogólnounijnych ramach.

| 17. | Uważa, że dla skutecznego funkcjonowania europejskiego rynku energii niezbędne jest opracowanie kodeksów sieci, rozwiązanie pozostałych problemów regulacyjnych związanych z kodeksem sieci europejskiego mechanizmu bilansującego oraz ustanowienie inicjatywy koordynacyjnej w celu rozwiązania pojawiających się kwestii natury regulacyjnej i technicznej. KR popiera te środki jako działania zmierzające do utworzenia i wzmocnienia elastycznego i bezpiecznego rynku energii w Europie i uważa, że wprowadzenie europejskich kodeksów sieci, z uwzględnieniem regionalnych różnic stopnia rozwoju, powinno być stale monitorowane przez Komisję Europejską, aby zapewnić nie tylko szybką i skuteczną realizację, lecz także funkcjonalność kodeksów i ich skuteczność na rynku. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że dla skutecznego funkcjonowania europejskiego rynku energii niezbędne jest opracowanie kodeksów sieci, rozwiązanie pozostałych problemów regulacyjnych związanych z kodeksem sieci europejskiego mechanizmu bilansującego oraz ustanowienie inicjatywy koordynacyjnej w celu rozwiązania pojawiających się kwestii natury regulacyjnej i technicznej. KR popiera te środki jako działania zmierzające do utworzenia i wzmocnienia elastycznego i bezpiecznego rynku energii w Europie i uważa, że wprowadzenie europejskich kodeksów sieci, z uwzględnieniem regionalnych różnic stopnia rozwoju, powinno być stale monitorowane przez Komisję Europejską, aby zapewnić nie tylko szybką i skuteczną realizację, lecz także funkcjonalność kodeksów i ich skuteczność na rynku.

| 18. | Zgadza się z Komisją w sprawie możliwości, jakie daje zharmonizowany system w całej Europie. Podczas opracowywania kodeksu stało się oczywiste, że niezbędny jest silniejszy związek pomiędzy przepisami, które powstały równolegle na szczeblu UE i państw członkowskich. W tym kontekście KR podziela opinię Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, iż kodeksy sieci powinny nadal koncentrować się na poprawie połączeń wzajemnych pomiędzy krajowymi sieciami energetycznymi. |
| --- | --- |

18.

Zgadza się z Komisją w sprawie możliwości, jakie daje zharmonizowany system w całej Europie. Podczas opracowywania kodeksu stało się oczywiste, że niezbędny jest silniejszy związek pomiędzy przepisami, które powstały równolegle na szczeblu UE i państw członkowskich. W tym kontekście KR podziela opinię Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, iż kodeksy sieci powinny nadal koncentrować się na poprawie połączeń wzajemnych pomiędzy krajowymi sieciami energetycznymi.

| 19. | Jest przekonany co do potencjału gazu ziemnego, jeśli chodzi o jego rolę bilansującą i wspomagającą, lecz podziela obawy Komisji, gdy chodzi o różnice w dostępności infrastruktury gazu ziemnego pomiędzy poszczególnymi regionami Europy. Rozszerzenie infrastruktury służącej do transportu i magazynowania (płynnego) gazu na wszystkie regiony Europy oraz zintegrowanie sieci przesyłowych gazu i energii elektrycznej ułatwiłoby urzeczywistnienie wewnętrznego rynku energii. Dlatego też KR zgadza się z Komisją i Agencją ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, że inicjatywy regionalne powinny pomóc w tworzeniu dodatkowych regionalnych centrów handlu gazem i giełd energii, w celu uzyskania pełnego połączenia rynków energii elektrycznej w całej UE. Dlatego należy wzmocnić wzajemne połączenia elektryczne i gazowe z regionami najbardziej oddalonymi i wyspami. Powinno się opracowywać na szczeblu lokalnym i regionalnym projekty pilotażowe dotyczące zastępowania energii elektrycznej gazem i na odwrót, a ich wyniki powinny być rozpowszechniane. |
| --- | --- |

19.

Jest przekonany co do potencjału gazu ziemnego, jeśli chodzi o jego rolę bilansującą i wspomagającą, lecz podziela obawy Komisji, gdy chodzi o różnice w dostępności infrastruktury gazu ziemnego pomiędzy poszczególnymi regionami Europy. Rozszerzenie infrastruktury służącej do transportu i magazynowania (płynnego) gazu na wszystkie regiony Europy oraz zintegrowanie sieci przesyłowych gazu i energii elektrycznej ułatwiłoby urzeczywistnienie wewnętrznego rynku energii. Dlatego też KR zgadza się z Komisją i Agencją ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, że inicjatywy regionalne powinny pomóc w tworzeniu dodatkowych regionalnych centrów handlu gazem i giełd energii, w celu uzyskania pełnego połączenia rynków energii elektrycznej w całej UE. Dlatego należy wzmocnić wzajemne połączenia elektryczne i gazowe z regionami najbardziej oddalonymi i wyspami. Powinno się opracowywać na szczeblu lokalnym i regionalnym projekty pilotażowe dotyczące zastępowania energii elektrycznej gazem i na odwrót, a ich wyniki powinny być rozpowszechniane.

E.   
  Energia odnawialna

| 20. | Jest przekonany, że promowanie energii ze źródeł odnawialnych przyczyni się do zakończenia procesu tworzenia wewnętrznego rynku energii elektrycznej, lecz zauważa również, że liberalizacja oparta wyłącznie na cenach niekoniecznie musi doprowadzić do obniżenia emisyjności systemu energetycznego UE. Niemniej zintegrowany wewnętrzny rynek energii elektrycznej oznacza mniejszą niestabilność cen na konkretnych rynkach regionalnych, co pozwala na bardziej efektywne rozpowszechnianie energii ze źródeł odnawialnych i jej wprowadzanie do sieci. Idealnym rozwiązaniem byłaby sytuacja, w której energię ze źródeł odnawialnych traktuje się pierwszoplanowo w inwestycjach w energetykę. Z uwagi na występujący wciąż jeszcze brak spójności pomiędzy decyzjami w sprawie energii ze źródeł odnawialnych w poszczególnych państwach członkowskich, KR wzywa do opracowania w ramach wspólnej strategii europejskiej mechanizmów o charakterze zarówno rynkowym, jak i regulacyjnym, tak jak zaznaczył to w opinii w sprawie energii odnawialnej, CdR 2182/2012 fin. |
| --- | --- |

20.

Jest przekonany, że promowanie energii ze źródeł odnawialnych przyczyni się do zakończenia procesu tworzenia wewnętrznego rynku energii elektrycznej, lecz zauważa również, że liberalizacja oparta wyłącznie na cenach niekoniecznie musi doprowadzić do obniżenia emisyjności systemu energetycznego UE. Niemniej zintegrowany wewnętrzny rynek energii elektrycznej oznacza mniejszą niestabilność cen na konkretnych rynkach regionalnych, co pozwala na bardziej efektywne rozpowszechnianie energii ze źródeł odnawialnych i jej wprowadzanie do sieci. Idealnym rozwiązaniem byłaby sytuacja, w której energię ze źródeł odnawialnych traktuje się pierwszoplanowo w inwestycjach w energetykę. Z uwagi na występujący wciąż jeszcze brak spójności pomiędzy decyzjami w sprawie energii ze źródeł odnawialnych w poszczególnych państwach członkowskich, KR wzywa do opracowania w ramach wspólnej strategii europejskiej mechanizmów o charakterze zarówno rynkowym, jak i regulacyjnym, tak jak zaznaczył to w opinii w sprawie energii odnawialnej, CdR 2182/2012 fin.

| 21. | Aby ułatwić włączenie do sieci przesyłowej energii wiatru i energii słonecznej, których udział w wytwarzaniu energii wzrasta, a także zapewnić stabilną równowagę popytu i podaży, należy stworzyć przejrzyste ramy regulacyjne określające rolę różnych podmiotów i umożliwiające poszukiwanie rozwiązań rynkowych zapewniających wyraźne sygnały cenowe na rynku energii. Po stronie popytu właściwe sygnały cenowe będą prowadzić do oszczędności energii, zaś po stronie podaży zapewnią niezbędną elastyczność. Wpisuje się w to także skuteczny system handlu uprawnieniami do emisji zapewniający odpowiednie zachęty do inwestowania w odnawialne źródła energii i elastyczne rozwiązania. KR wzywa do znalezienia strukturalnego rozwiązania palącego problemu nadmiernej podaży uprawnień do emisji, aby zapewnić, że europejski system handlu tymi uprawnieniami dostarcza wystarczających bodźców do inwestowania w rozwój technologii niskoemisyjnych. |
| --- | --- |

21.

Aby ułatwić włączenie do sieci przesyłowej energii wiatru i energii słonecznej, których udział w wytwarzaniu energii wzrasta, a także zapewnić stabilną równowagę popytu i podaży, należy stworzyć przejrzyste ramy regulacyjne określające rolę różnych podmiotów i umożliwiające poszukiwanie rozwiązań rynkowych zapewniających wyraźne sygnały cenowe na rynku energii. Po stronie popytu właściwe sygnały cenowe będą prowadzić do oszczędności energii, zaś po stronie podaży zapewnią niezbędną elastyczność. Wpisuje się w to także skuteczny system handlu uprawnieniami do emisji zapewniający odpowiednie zachęty do inwestowania w odnawialne źródła energii i elastyczne rozwiązania. KR wzywa do znalezienia strukturalnego rozwiązania palącego problemu nadmiernej podaży uprawnień do emisji, aby zapewnić, że europejski system handlu tymi uprawnieniami dostarcza wystarczających bodźców do inwestowania w rozwój technologii niskoemisyjnych.

| 22. | Wyraża ubolewanie z powodu faktu, iż ze względu na brak koordynacji na szczeblu UE oraz różne, często niezgodne ze sobą krajowe programy wsparcia i mechanizmy wynagradzania zdolności wytwórczych, kluczowym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w Europie staje się poszukiwanie kraju o korzystnych regulacjach prawnych. KR podkreśla, że rozwoju wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych nie można postrzegać w oderwaniu od innych aspektów i że nie może on uniemożliwiać funkcjonowania rynku energii. Publiczne systemy wsparcia w państwach członkowskich powinny być jednoznacznie ukierunkowane, przewidywalne, dostosowane pod względem zakresu zastosowania do realizowanych celów i proporcjonalne, a także zawierać przepisy dotyczące ich stopniowego ograniczania, by uwzględnić zmiany komercyjnej zasadności rodzaju wspieranej produkcji. Wszystkie środki wsparcia muszą być wdrażane zgodnie z rynkiem wewnętrznym i odpowiednimi przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa. Przed wprowadzeniem nowych stymulujących działań władze, zwłaszcza w regionach przygranicznych, powinny w pełni uwzględnić wpływ, jaki na system produkcji energii elektrycznej w sąsiadujących regionach lub krajach mogą wywrzeć planowane decyzje. KR popiera inicjatywę Komisji w sprawie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w zakresie mechanizmów wspierających odnawialne źródła energii. |
| --- | --- |

22.

Wyraża ubolewanie z powodu faktu, iż ze względu na brak koordynacji na szczeblu UE oraz różne, często niezgodne ze sobą krajowe programy wsparcia i mechanizmy wynagradzania zdolności wytwórczych, kluczowym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w Europie staje się poszukiwanie kraju o korzystnych regulacjach prawnych. KR podkreśla, że rozwoju wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych nie można postrzegać w oderwaniu od innych aspektów i że nie może on uniemożliwiać funkcjonowania rynku energii. Publiczne systemy wsparcia w państwach członkowskich powinny być jednoznacznie ukierunkowane, przewidywalne, dostosowane pod względem zakresu zastosowania do realizowanych celów i proporcjonalne, a także zawierać przepisy dotyczące ich stopniowego ograniczania, by uwzględnić zmiany komercyjnej zasadności rodzaju wspieranej produkcji. Wszystkie środki wsparcia muszą być wdrażane zgodnie z rynkiem wewnętrznym i odpowiednimi przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa. Przed wprowadzeniem nowych stymulujących działań władze, zwłaszcza w regionach przygranicznych, powinny w pełni uwzględnić wpływ, jaki na system produkcji energii elektrycznej w sąsiadujących regionach lub krajach mogą wywrzeć planowane decyzje. KR popiera inicjatywę Komisji w sprawie wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w zakresie mechanizmów wspierających odnawialne źródła energii.

| 23. | Z uwagi na występujące obecnie znaczne zróżnicowanie opodatkowania energii na szczeblu lokalnym i krajowym w UE popiera inicjatywy Komisji na rzecz wprowadzenia jednolitego, bardziej inteligentnego opodatkowania energii w Europie. Lepiej zharmonizowane ramy podatkowe zapewniające obiektywną podstawę opodatkowania energii ze źródeł odnawialnych i kopalnych i uwzględnienie dla każdego produktu udziału energii i emisji CO2 przyczynią się do realizacji celu 20/20/20 i zmniejszenia emisji dwutlenku węgla oraz do osiągnięcia celów planu działania w dziedzinie energii na rok 2050. Odnotowuje również potrzebę uzgodnienia sprawiedliwych metod przydziału emisji dwutlenku węgla pochodzących z wytwarzania i zużycia energii ponad granicami regionalnymi i krajowymi w zliberalizowanym ogólnoeuropejskim systemie przesyłu i dystrybucji energii. |
| --- | --- |

23.

Z uwagi na występujące obecnie znaczne zróżnicowanie opodatkowania energii na szczeblu lokalnym i krajowym w UE popiera inicjatywy Komisji na rzecz wprowadzenia jednolitego, bardziej inteligentnego opodatkowania energii w Europie. Lepiej zharmonizowane ramy podatkowe zapewniające obiektywną podstawę opodatkowania energii ze źródeł odnawialnych i kopalnych i uwzględnienie dla każdego produktu udziału energii i emisji CO2 przyczynią się do realizacji celu 20/20/20 i zmniejszenia emisji dwutlenku węgla oraz do osiągnięcia celów planu działania w dziedzinie energii na rok 2050. Odnotowuje również potrzebę uzgodnienia sprawiedliwych metod przydziału emisji dwutlenku węgla pochodzących z wytwarzania i zużycia energii ponad granicami regionalnymi i krajowymi w zliberalizowanym ogólnoeuropejskim systemie przesyłu i dystrybucji energii.

| 24. | Podkreśla znaczenie efektywności energetycznej i oszczędności energii jako uzupełnienia wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Planowanie przestrzenne i planowanie rozwoju miast na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także działania na rzecz efektywności energetycznej i zachęcanie do wznoszenia energooszczędnych mieszkań i budynków przez władze lokalne i regionalne przyczynią się do oszczędności energii i szukania lokalnych rozwiązań w zakresie energii, w tym dotyczących wykorzystania kogeneracji. KR zaleca poświęcanie tej polityce stałej uwagi i proponuje wykorzystanie najlepszych praktyk na szczeblu lokalnym i regionalnym do wzmocnienia europejskiej i krajowej polityki w tym kontekście. |
| --- | --- |

24.

Podkreśla znaczenie efektywności energetycznej i oszczędności energii jako uzupełnienia wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Planowanie przestrzenne i planowanie rozwoju miast na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także działania na rzecz efektywności energetycznej i zachęcanie do wznoszenia energooszczędnych mieszkań i budynków przez władze lokalne i regionalne przyczynią się do oszczędności energii i szukania lokalnych rozwiązań w zakresie energii, w tym dotyczących wykorzystania kogeneracji. KR zaleca poświęcanie tej polityce stałej uwagi i proponuje wykorzystanie najlepszych praktyk na szczeblu lokalnym i regionalnym do wzmocnienia europejskiej i krajowej polityki w tym kontekście.

F.   
  Mechanizmy zdolności wytwórczych, reakcja popytu i bezpieczeństwo dostaw energii

| 25. | Podkreśla, że przedwcześnie wprowadzone i źle zaprojektowane mechanizmy zdolności wytwórczych mogą prowadzić do fragmentacji rynku wewnętrznego i być przeszkodą w inwestycjach. KR poddaje w wątpliwość mechanizmy zdolności wytwórczych szeregu państw członkowskich; są one zaprojektowane w sposób mający wspierać producentów energii elektrycznej za utrzymywanie zdolności wytwórczych w celu zapewnienia wystarczającej mocy także w przypadku przerw w produkcji z innych źródeł, takich jak energia wiatru lub energia słoneczna. Jednocześnie zaś nadwyżka produkcji (np. z energii wiatrowej), o ile nie zadba się wcześniej o koordynacje tych środków, nie może być kierowana dalej poprzez sieci przesyłowe krajów sąsiadujących, ponieważ mogłoby to zniekształcić rynek energii w tych krajach (tzw. przepływy pętlowe). W innych przypadkach nadwyżki energii na jednym obszarze pozwolą wypełnić niedobory gdzie indziej. KR popiera politykę Komisji w sprawie poszukiwania rozwiązań transgranicznych. Przed przyjęciem jakichkolwiek środków regionalnych lub krajowych należy przeprowadzić odpowiednie analizy, aby potwierdzić występowanie problemu ze zdolnościami wytwórczymi i brak alternatywnych rozwiązań oraz sprawdzić, czy proponowane środki biorą pod uwagę następstwa transgraniczne. Zasadnicze znaczenie ma skoordynowane podejście do bezpieczeństwa dostaw. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że przedwcześnie wprowadzone i źle zaprojektowane mechanizmy zdolności wytwórczych mogą prowadzić do fragmentacji rynku wewnętrznego i być przeszkodą w inwestycjach. KR poddaje w wątpliwość mechanizmy zdolności wytwórczych szeregu państw członkowskich; są one zaprojektowane w sposób mający wspierać producentów energii elektrycznej za utrzymywanie zdolności wytwórczych w celu zapewnienia wystarczającej mocy także w przypadku przerw w produkcji z innych źródeł, takich jak energia wiatru lub energia słoneczna. Jednocześnie zaś nadwyżka produkcji (np. z energii wiatrowej), o ile nie zadba się wcześniej o koordynacje tych środków, nie może być kierowana dalej poprzez sieci przesyłowe krajów sąsiadujących, ponieważ mogłoby to zniekształcić rynek energii w tych krajach (tzw. przepływy pętlowe). W innych przypadkach nadwyżki energii na jednym obszarze pozwolą wypełnić niedobory gdzie indziej. KR popiera politykę Komisji w sprawie poszukiwania rozwiązań transgranicznych. Przed przyjęciem jakichkolwiek środków regionalnych lub krajowych należy przeprowadzić odpowiednie analizy, aby potwierdzić występowanie problemu ze zdolnościami wytwórczymi i brak alternatywnych rozwiązań oraz sprawdzić, czy proponowane środki biorą pod uwagę następstwa transgraniczne. Zasadnicze znaczenie ma skoordynowane podejście do bezpieczeństwa dostaw.

| 26. | Uważa, że o przyszłym europejskim rynku energii nie powinna decydować wyłącznie podaż, lecz także ograniczanie popytu, zwłaszcza w godzinach szczytowego obciążenia. Podmioty obecne na rynku muszą dążyć do zmniejszania konsumpcji energii po stronie przemysłu i gospodarstw domowych oraz tworzyć wszelkie warunki, które pozwolą wykorzystać nowe możliwości, jakie dają inteligentne sieci i inteligentne urządzenia pomiarowe. Dlatego też KR opowiada się za rozwojem skoordynowanych mechanizmów zdolności wytwórczych na poziomie europejskim, które będą w stanie działać łagodząco w okresach wzmożonego zużycia energii. W ten sposób będzie można zapewnić funkcjonowanie europejskich systemów energetycznych (zwłaszcza w okresach szczytowego zużycia energii) i zachęcać do zmniejszenia zużycia energii. |
| --- | --- |

26.

Uważa, że o przyszłym europejskim rynku energii nie powinna decydować wyłącznie podaż, lecz także ograniczanie popytu, zwłaszcza w godzinach szczytowego obciążenia. Podmioty obecne na rynku muszą dążyć do zmniejszania konsumpcji energii po stronie przemysłu i gospodarstw domowych oraz tworzyć wszelkie warunki, które pozwolą wykorzystać nowe możliwości, jakie dają inteligentne sieci i inteligentne urządzenia pomiarowe. Dlatego też KR opowiada się za rozwojem skoordynowanych mechanizmów zdolności wytwórczych na poziomie europejskim, które będą w stanie działać łagodząco w okresach wzmożonego zużycia energii. W ten sposób będzie można zapewnić funkcjonowanie europejskich systemów energetycznych (zwłaszcza w okresach szczytowego zużycia energii) i zachęcać do zmniejszenia zużycia energii.

| 27. | Jest przekonany, że przy tworzeniu ogólnej wizji europejskiej infrastruktury operatorzy systemu dystrybucyjnego (DSO) powinni zostać uwzględnieni w takim samym stopniu jak operatorzy systemu przesyłowego (TSO). Rozwój inteligentnej infrastruktury dystrybucji jest niezbędny do realizacji celów strategii „Europa 2020”. Infrastruktura ta jest pilnie potrzebna do włączenia energii ze źródeł odnawialnych do sieci i do zintegrowania zdecentralizowanych produktów energetycznych z systemem. Zamiar ten nie zakończy się powodzeniem, o ile planowanie infrastruktury zatrzyma się na poziomie przesyłu. |
| --- | --- |

27.

Jest przekonany, że przy tworzeniu ogólnej wizji europejskiej infrastruktury operatorzy systemu dystrybucyjnego (DSO) powinni zostać uwzględnieni w takim samym stopniu jak operatorzy systemu przesyłowego (TSO). Rozwój inteligentnej infrastruktury dystrybucji jest niezbędny do realizacji celów strategii „Europa 2020”. Infrastruktura ta jest pilnie potrzebna do włączenia energii ze źródeł odnawialnych do sieci i do zintegrowania zdecentralizowanych produktów energetycznych z systemem. Zamiar ten nie zakończy się powodzeniem, o ile planowanie infrastruktury zatrzyma się na poziomie przesyłu.

G.   
  Sieci infrastruktury

| 28. | Uznaje fakt, że rynek energii staje się coraz bardziej umiędzynarodowiony. Dlatego też do urzeczywistnienia wewnętrznego rynku energii niezbędne są wzajemne powiązania oraz urządzenia i infrastruktura wspomagające wytwarzanie energii i umożliwiające jej magazynowanie. KR popiera w związku z tym porozumienie w sprawie europejskiego pakietu infrastruktury, zawarte 27 listopada 2012 r., lecz uważa, że obok (międzynarodowych) inwestycji na wielką skalę potrzebne są także inwestycje w sieci regionalne, a nawet lokalne, oraz w połączenia z odizolowanymi lub quasi odizolowanymi systemami wyspiarskimi, ponieważ wytwarzanie energii w coraz większym stopniu odbywa się na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

28.

Uznaje fakt, że rynek energii staje się coraz bardziej umiędzynarodowiony. Dlatego też do urzeczywistnienia wewnętrznego rynku energii niezbędne są wzajemne powiązania oraz urządzenia i infrastruktura wspomagające wytwarzanie energii i umożliwiające jej magazynowanie. KR popiera w związku z tym porozumienie w sprawie europejskiego pakietu infrastruktury, zawarte 27 listopada 2012 r., lecz uważa, że obok (międzynarodowych) inwestycji na wielką skalę potrzebne są także inwestycje w sieci regionalne, a nawet lokalne, oraz w połączenia z odizolowanymi lub quasi odizolowanymi systemami wyspiarskimi, ponieważ wytwarzanie energii w coraz większym stopniu odbywa się na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 29. | Wzywa władze do zajęcia się kwestiami środków zachęcających do podejmowania odpowiednich inwestycji rynkowych w zakresie urządzeń do wytwarzania, przesyłania, magazynowania energii oraz równoważenia podaży i popytu oraz zaleca, aby obok istniejących programów (Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej – EPENG, instrument „Łącząc Europę”, polityka spójności UE, program TEN-T, program „Horyzont 2020”), poszukiwać nowych sposobów finansowania rozwoju infrastruktury. Innymi sposobami pozyskiwania dodatkowych środków mogą być partnerstwa publiczno-prywatne, mobilizacja prywatnych funduszy, innowacyjne porozumienia w sprawie finansowania lub środki fiskalne. W celu umożliwienia dopływu inwestycji prywatnych potrzebna jest większa pewność, że inwestycje przyniosą zyski w długim okresie. Dlatego też KR podkreśla znaczenie (długookresowego) europejskiego planu inwestycji w dziedzinie energii. Władze lokalne i regionalne powinny zachować ułatwiony dostęp do finansowania projektów w zakresie zrównoważonej energii ze środków Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI). Ponadto organy regulacyjne powinny mieć możliwość uwzględniania poprawy infrastruktury oraz budowy urządzeń wspomagających wytwarzanie energii i umożliwiających jej magazynowanie w stawkach za energię. |
| --- | --- |

29.

Wzywa władze do zajęcia się kwestiami środków zachęcających do podejmowania odpowiednich inwestycji rynkowych w zakresie urządzeń do wytwarzania, przesyłania, magazynowania energii oraz równoważenia podaży i popytu oraz zaleca, aby obok istniejących programów (Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej – EPENG, instrument „Łącząc Europę”, polityka spójności UE, program TEN-T, program „Horyzont 2020”), poszukiwać nowych sposobów finansowania rozwoju infrastruktury. Innymi sposobami pozyskiwania dodatkowych środków mogą być partnerstwa publiczno-prywatne, mobilizacja prywatnych funduszy, innowacyjne porozumienia w sprawie finansowania lub środki fiskalne. W celu umożliwienia dopływu inwestycji prywatnych potrzebna jest większa pewność, że inwestycje przyniosą zyski w długim okresie. Dlatego też KR podkreśla znaczenie (długookresowego) europejskiego planu inwestycji w dziedzinie energii. Władze lokalne i regionalne powinny zachować ułatwiony dostęp do finansowania projektów w zakresie zrównoważonej energii ze środków Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI). Ponadto organy regulacyjne powinny mieć możliwość uwzględniania poprawy infrastruktury oraz budowy urządzeń wspomagających wytwarzanie energii i umożliwiających jej magazynowanie w stawkach za energię.

| 30. | Proponuje, aby do rozwoju infrastruktury sieciowej i odblokowania inwestycji przyczyniało się także dostosowanie procedur udzielania zezwoleń w ramach UE oraz udogodnienia w zakresie rozdziału kosztów w przypadku projektów transgranicznych. Może to ponadto prowadzić do poprawy bezpieczeństwa dostaw w UE i do zintegrowania energii ze źródeł odnawialnych dzięki poprawie możliwości transportu energii. Władze lokalne i regionalne powinny odgrywać ważną rolę pod tym względem poprzez uproszczenie procedur planowania i włączenie infrastruktury energetycznej do swoich planów na poziomie lokalnym i regionalnym. |
| --- | --- |

30.

Proponuje, aby do rozwoju infrastruktury sieciowej i odblokowania inwestycji przyczyniało się także dostosowanie procedur udzielania zezwoleń w ramach UE oraz udogodnienia w zakresie rozdziału kosztów w przypadku projektów transgranicznych. Może to ponadto prowadzić do poprawy bezpieczeństwa dostaw w UE i do zintegrowania energii ze źródeł odnawialnych dzięki poprawie możliwości transportu energii. Władze lokalne i regionalne powinny odgrywać ważną rolę pod tym względem poprzez uproszczenie procedur planowania i włączenie infrastruktury energetycznej do swoich planów na poziomie lokalnym i regionalnym.

| 31. | Jest zdania, że koszty sieci energetycznej i jej rozbudowy, przynoszące korzyści zarówno środowisku, jak i konsumentom w całej Unii, powinny być dzielone solidarnie, a nie obciążać jednostronnie to państwo, w którym dokonuje się rozbudowy. KR popiera w związku z tym dalszy rozwój i wdrożenie solidnego mechanizmu alokacji kosztów przewidzianego w rozporządzeniu z pakietu dotyczącego infrastruktury energetycznej oraz prowadzone obecnie prace organów nadzoru (Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i europejskiej sieci operatorów systemów przesyłowych gazu) mające na celu nadanie tej polityce konkretnego kształtu. |
| --- | --- |

31.

Jest zdania, że koszty sieci energetycznej i jej rozbudowy, przynoszące korzyści zarówno środowisku, jak i konsumentom w całej Unii, powinny być dzielone solidarnie, a nie obciążać jednostronnie to państwo, w którym dokonuje się rozbudowy. KR popiera w związku z tym dalszy rozwój i wdrożenie solidnego mechanizmu alokacji kosztów przewidzianego w rozporządzeniu z pakietu dotyczącego infrastruktury energetycznej oraz prowadzone obecnie prace organów nadzoru (Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki i europejskiej sieci operatorów systemów przesyłowych gazu) mające na celu nadanie tej polityce konkretnego kształtu.

H.   
  Inteligentne sieci

| 32. | Zdecydowanie opowiada się za pilną potrzebą modernizacji istniejących sieci i rozwojem inteligentnych sieci oraz popiera współpracę na rzecz budowy inteligentnych sieci na poziomie europejskim, krajowym i regionalnym oraz opracowywania europejskich norm dla inteligentnych sieci. Krajowe i regionalne plany działania na rzecz modernizacji sieci są niezbędnym uzupełnieniem istniejących planów. Programy badawczo-rozwojowe (program ramowy, Program Inteligentna Energia – Europa) powinny wspomagać przemysł w tym względzie. W szczególności programy pilotażowe na szczeblu lokalnym i/lub regionalnym mogą wykazać możliwości inteligentnych sieci i przyczynić się do wprowadzenia tych sieci w całej Europie. Dlatego też KR wzywa Komisję do współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi w zakresie przygotowywania planów działania na rzecz wprowadzania inteligentnych sieci. |
| --- | --- |

32.

Zdecydowanie opowiada się za pilną potrzebą modernizacji istniejących sieci i rozwojem inteligentnych sieci oraz popiera współpracę na rzecz budowy inteligentnych sieci na poziomie europejskim, krajowym i regionalnym oraz opracowywania europejskich norm dla inteligentnych sieci. Krajowe i regionalne plany działania na rzecz modernizacji sieci są niezbędnym uzupełnieniem istniejących planów. Programy badawczo-rozwojowe (program ramowy, Program Inteligentna Energia – Europa) powinny wspomagać przemysł w tym względzie. W szczególności programy pilotażowe na szczeblu lokalnym i/lub regionalnym mogą wykazać możliwości inteligentnych sieci i przyczynić się do wprowadzenia tych sieci w całej Europie. Dlatego też KR wzywa Komisję do współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi w zakresie przygotowywania planów działania na rzecz wprowadzania inteligentnych sieci.

| 33. | Podkreśla, że do przestawienia się na inteligentne sieci potrzebne są nie tylko inwestycje w nową infrastrukturę, lecz również środki finansowe. Należy zbadać, czy urzędy regulacyjne powinny umożliwić operatorom uwzględnienie tego zobowiązania finansowego w swej strukturze opłat, co obecnie nie jest dozwolone. Ponadto KR apeluje o to, by w metodach porównywania taryf i kosztów dostępu do sieci przesyłowych i dystrybucyjnych, wprowadzonych przez organy regulacyjne, uwzględniać nie tylko aspekty ilościowe (koszty), lecz również jakościowe (na przykład kryteria niezawodności w odniesieniu do jakości sieci), tak aby utrzymać obecną jakość sieci. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że do przestawienia się na inteligentne sieci potrzebne są nie tylko inwestycje w nową infrastrukturę, lecz również środki finansowe. Należy zbadać, czy urzędy regulacyjne powinny umożliwić operatorom uwzględnienie tego zobowiązania finansowego w swej strukturze opłat, co obecnie nie jest dozwolone. Ponadto KR apeluje o to, by w metodach porównywania taryf i kosztów dostępu do sieci przesyłowych i dystrybucyjnych, wprowadzonych przez organy regulacyjne, uwzględniać nie tylko aspekty ilościowe (koszty), lecz również jakościowe (na przykład kryteria niezawodności w odniesieniu do jakości sieci), tak aby utrzymać obecną jakość sieci.

| 34. | Uważa, że dla szybkiej modernizacji i przekształcenia sieci w bardziej inteligentne absolutnie niezbędne są ramy prawne zachęcające do podejmowania koniecznych inwestycji poprzez umożliwienie realizacji należnych zysków oraz wprowadzające bezzwłocznie przejrzystość co do roli i odpowiedzialności zainteresowanych podmiotów. Potrzebna jest długookresowa wizja rozwoju, gdyż przedsiębiorstwa zarządzające sieciami wymagają stabilnych, przewidywalnych, pomocnych i długookresowych ram regulacyjnych dostarczających bodźców i ułatwiających wprowadzanie innowacji. |
| --- | --- |

34.

Uważa, że dla szybkiej modernizacji i przekształcenia sieci w bardziej inteligentne absolutnie niezbędne są ramy prawne zachęcające do podejmowania koniecznych inwestycji poprzez umożliwienie realizacji należnych zysków oraz wprowadzające bezzwłocznie przejrzystość co do roli i odpowiedzialności zainteresowanych podmiotów. Potrzebna jest długookresowa wizja rozwoju, gdyż przedsiębiorstwa zarządzające sieciami wymagają stabilnych, przewidywalnych, pomocnych i długookresowych ram regulacyjnych dostarczających bodźców i ułatwiających wprowadzanie innowacji.

| 35. | Podkreśla, że przejrzystość oraz uczestnictwo obywateli i społeczności w planowaniu, rozwijaniu i wdrażaniu sieci mają zasadnicze znaczenie dla akceptacji ze strony społeczeństwa. Należy przekształcić proces planowania sieci, tak by był on odpowiedni do osiągnięcia założonego celu w nowej erze efektywności energetycznej, odnawialnych źródeł energii i zarządzania popytem oraz by zapewnić maksymalną elastyczność i odporność w ramach systemu. Zgadza się, że proces planowania sieci musi sprzyjać włączeniu społecznemu, a także mieć przejrzysty i demokratyczny charakter. |
| --- | --- |

35.

Podkreśla, że przejrzystość oraz uczestnictwo obywateli i społeczności w planowaniu, rozwijaniu i wdrażaniu sieci mają zasadnicze znaczenie dla akceptacji ze strony społeczeństwa. Należy przekształcić proces planowania sieci, tak by był on odpowiedni do osiągnięcia założonego celu w nowej erze efektywności energetycznej, odnawialnych źródeł energii i zarządzania popytem oraz by zapewnić maksymalną elastyczność i odporność w ramach systemu. Zgadza się, że proces planowania sieci musi sprzyjać włączeniu społecznemu, a także mieć przejrzysty i demokratyczny charakter.

Bruksela, 4 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/44 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/44

---

Opinia Komitetu Regionów: „Przegląd najważniejszych celów UE dotyczących odpadów”

2013/C 280/09

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla, że lepsze zapobieganie powstawaniu odpadów, a także pełne wdrożenie zasady „zanieczyszczający płaci”, umożliwi ograniczenie obciążeń finansowych i organizacyjnych władz lokalnych i regionalnych. Wzywa do przyjęcia ambitnych i wiążących celów na podstawie najlepszych wyników uzyskiwanych obecnie. Dzięki temu do 2020 r. ilość odpadów komunalnych na osobę powinna zmniejszyć się o 10 % w porównaniu z poziomem zarejestrowanym w 2010 r. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że lepsze zapobieganie powstawaniu odpadów, a także pełne wdrożenie zasady „zanieczyszczający płaci”, umożliwi ograniczenie obciążeń finansowych i organizacyjnych władz lokalnych i regionalnych. Wzywa do przyjęcia ambitnych i wiążących celów na podstawie najlepszych wyników uzyskiwanych obecnie. Dzięki temu do 2020 r. ilość odpadów komunalnych na osobę powinna zmniejszyć się o 10 % w porównaniu z poziomem zarejestrowanym w 2010 r.

| — | Apeluje, by dla państw członkowskich wytyczono odrębne minimalne wiążące cele ilościowe dla wszystkich kategorii odpadów określanych jako nadające się do ponownego zastosowania, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE. |
| --- | --- |

—

Apeluje, by dla państw członkowskich wytyczono odrębne minimalne wiążące cele ilościowe dla wszystkich kategorii odpadów określanych jako nadające się do ponownego zastosowania, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE.

| — | Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia do 2025 r. obowiązującej obecnie wartości docelowej w zakresie recyklingu stałych odpadów komunalnych do 70 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE; należy też wynegocjować cele pośrednie i okresy przejściowe. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia do 2025 r. obowiązującej obecnie wartości docelowej w zakresie recyklingu stałych odpadów komunalnych do 70 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE; należy też wynegocjować cele pośrednie i okresy przejściowe.

| — | Wzywa do przyjęcia celów w zakresie recyklingu odpadów przemysłowych. Można je wytyczyć w odniesieniu do materiałów, a nie rodzaju odpadów. Powinny być równie ambitne jak cele wytyczone w odniesieniu do odpadów domowych. |
| --- | --- |

—

Wzywa do przyjęcia celów w zakresie recyklingu odpadów przemysłowych. Można je wytyczyć w odniesieniu do materiałów, a nie rodzaju odpadów. Powinny być równie ambitne jak cele wytyczone w odniesieniu do odpadów domowych.

| — | Podkreśla potrzebę przyjęcia jak najbardziej rygorystycznych wspólnych norm prawnych w zakresie sortowania i czyszczenia odpadów. Do 2020 r. 100 % odpadów powinno być przedmiotem sortowania selektywnego. |
| --- | --- |

—

Podkreśla potrzebę przyjęcia jak najbardziej rygorystycznych wspólnych norm prawnych w zakresie sortowania i czyszczenia odpadów. Do 2020 r. 100 % odpadów powinno być przedmiotem sortowania selektywnego.

| — | Wzywa, by do 2020 r. wprowadzono zakaz składowania wszelkich odpadów organicznych czy też ulegających biodegradacji, które mogą być w całości lub części poddane recyklingowi, bądź też które posiadają wartość opałową. Ogólnym celem mogłoby być ustalenie ilości składowanych odpadów wszelkiego rodzaju i pochodzenia na 5 % lub mniej. |
| --- | --- |

—

Wzywa, by do 2020 r. wprowadzono zakaz składowania wszelkich odpadów organicznych czy też ulegających biodegradacji, które mogą być w całości lub części poddane recyklingowi, bądź też które posiadają wartość opałową. Ogólnym celem mogłoby być ustalenie ilości składowanych odpadów wszelkiego rodzaju i pochodzenia na 5 % lub mniej.

| — | Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia wartości docelowych dotyczących recyklingu odpadów opakowaniowych z wszelkiego rodzaju tworzyw sztucznych do 70 %, a wartości docelowych recyklingu odpadów opakowaniowych ze szkła, metalu, papieru, tektury i drewna do 80 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE; należy też wynegocjować cele pośrednie i okresy przejściowe. |
| --- | --- |

—

Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia wartości docelowych dotyczących recyklingu odpadów opakowaniowych z wszelkiego rodzaju tworzyw sztucznych do 70 %, a wartości docelowych recyklingu odpadów opakowaniowych ze szkła, metalu, papieru, tektury i drewna do 80 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE; należy też wynegocjować cele pośrednie i okresy przejściowe.

| Sprawozdawca | Michel LEBRUN (BE/PPE), poseł do Parlamentu Wspólnoty Francuskiej |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Pismo Komisji Europejskiej z 14 grudnia 2012 r. |

Sprawozdawca

Michel LEBRUN (BE/PPE), poseł do Parlamentu Wspólnoty Francuskiej

Dokument źródłowy

Pismo Komisji Europejskiej z 14 grudnia 2012 r.

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Uważa, że odpowiedzialna i zrównoważona polityka w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów i gospodarowania nimi powinna mieć na celu maksymalne ograniczenie negatywnych skutków ich produkcji i gospodarowania nimi dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego oraz być ukierunkowana na zachowanie zasobów naturalnych i na ponowne wprowadzanie materiałów do obiegu gospodarczego, zanim staną się odpadami. |
| --- | --- |

1.

Uważa, że odpowiedzialna i zrównoważona polityka w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów i gospodarowania nimi powinna mieć na celu maksymalne ograniczenie negatywnych skutków ich produkcji i gospodarowania nimi dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego oraz być ukierunkowana na zachowanie zasobów naturalnych i na ponowne wprowadzanie materiałów do obiegu gospodarczego, zanim staną się odpadami.

| 2. | Odnotowuje postępy w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów i ich przetwarzania, które poczyniono dzięki zdecydowanemu wprowadzaniu europejskich ram prawnych. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że niektóre państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne przekroczyły wartości docelowe określone w tym zakresie przez Unię Europejską. Przyszłe przepisy powinny zachęcać państwa i władze lokalne i regionalne, które poczyniły mniejsze postępy, do kontynuacji wysiłków na rzecz podniesienia swej wydajności. |
| --- | --- |

2.

Odnotowuje postępy w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów i ich przetwarzania, które poczyniono dzięki zdecydowanemu wprowadzaniu europejskich ram prawnych. Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że niektóre państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne przekroczyły wartości docelowe określone w tym zakresie przez Unię Europejską. Przyszłe przepisy powinny zachęcać państwa i władze lokalne i regionalne, które poczyniły mniejsze postępy, do kontynuacji wysiłków na rzecz podniesienia swej wydajności.

| 3. | Odnotowuje, że w zakresie gospodarowania odpadami występują między państwami członkowskimi duże rozbieżności. Należy wspierać rozwój infrastruktury, a także metod i umiejętności właściwego gospodarowania odpadami przez najmniej zaawansowane pod tym względem państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne, zwłaszcza poprzez zacieśnianie współpracy krajowej i terytorialnej na poziomie lokalnym i międzynarodowym. |
| --- | --- |

3.

Odnotowuje, że w zakresie gospodarowania odpadami występują między państwami członkowskimi duże rozbieżności. Należy wspierać rozwój infrastruktury, a także metod i umiejętności właściwego gospodarowania odpadami przez najmniej zaawansowane pod tym względem państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne, zwłaszcza poprzez zacieśnianie współpracy krajowej i terytorialnej na poziomie lokalnym i międzynarodowym.

| 4. | Podkreśla znaczenie tego, aby w europejskich statystykach dotyczących odpadów znalazły się również dane odnoszące się do szczebla regionalnego. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że baza danych Eurostatu już zawiera dane dotyczące recyklingu odpadów komunalnych dla regionów w kilku krajach. Użyteczna byłaby ocena różnic regionalnych pod względem gospodarowania odpadami, gdyż istotne różnice w ramach poszczególnych krajów wskazują na znaczenie i relatywne powodzenie strategii regionalnych (1). |
| --- | --- |

4.

Podkreśla znaczenie tego, aby w europejskich statystykach dotyczących odpadów znalazły się również dane odnoszące się do szczebla regionalnego. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że baza danych Eurostatu już zawiera dane dotyczące recyklingu odpadów komunalnych dla regionów w kilku krajach. Użyteczna byłaby ocena różnic regionalnych pod względem gospodarowania odpadami, gdyż istotne różnice w ramach poszczególnych krajów wskazują na znaczenie i relatywne powodzenie strategii regionalnych (1).

| 5. | Jest świadom faktu, że niniejsza opinia ma pomóc w przygotowaniach do oceny i przeglądu obecnie obowiązujących przepisów. Nowe wynikające z tego założenia powinny doprowadzić do realizacji ambitnych celów przedstawionych w „Planie działania na rzecz zasobooszczędnej Europy” (2) i wpisać się w siódmy program działań w zakresie środowiska (3), który przyczyni się do realizacji celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także wesprzeć środki określone w ramach inicjatywy UE na rzecz zachowania surowców (4). |
| --- | --- |

5.

Jest świadom faktu, że niniejsza opinia ma pomóc w przygotowaniach do oceny i przeglądu obecnie obowiązujących przepisów. Nowe wynikające z tego założenia powinny doprowadzić do realizacji ambitnych celów przedstawionych w „Planie działania na rzecz zasobooszczędnej Europy” (2) i wpisać się w siódmy program działań w zakresie środowiska (3), który przyczyni się do realizacji celów strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także wesprzeć środki określone w ramach inicjatywy UE na rzecz zachowania surowców (4).

| 6. | Przyjmuje z zadowoleniem zaproszenie Komisji Europejskiej, by wypowiedzieć się w sprawie ponownego rozważenia celów UE w zakresie gospodarowania odpadami w ramach przeglądu dyrektywy ramowej w sprawie odpadów (5), dyrektywy w sprawie składowania odpadów (6) oraz dyrektywy w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (7). |
| --- | --- |

6.

Przyjmuje z zadowoleniem zaproszenie Komisji Europejskiej, by wypowiedzieć się w sprawie ponownego rozważenia celów UE w zakresie gospodarowania odpadami w ramach przeglądu dyrektywy ramowej w sprawie odpadów (5), dyrektywy w sprawie składowania odpadów (6) oraz dyrektywy w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (7).

| 7. | Sądzi, że propozycja ambitniejszych celów na poziomie UE, nawet z zapewnieniem okresów przejściowych i celów tymczasowych dla państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych mniej zaawansowanych pod tym względem, powinna uwzględniać wcześniejszą analizę przyczyn, dla których w poszczególnych regionach nie zrealizowano aktualnych celów. |
| --- | --- |

7.

Sądzi, że propozycja ambitniejszych celów na poziomie UE, nawet z zapewnieniem okresów przejściowych i celów tymczasowych dla państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych mniej zaawansowanych pod tym względem, powinna uwzględniać wcześniejszą analizę przyczyn, dla których w poszczególnych regionach nie zrealizowano aktualnych celów.

| 8. | Podkreśla zasadniczą rolę władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu europejskich przepisów w tej dziedzinie, w tworzeniu i finansowaniu infrastruktury przetwarzania i składowania odpadów, a także w zarządzaniu operacyjnym ich przepływem. Optymalne gospodarowanie odpadami jest obecnie jednym z największych wyzwań dla władz lokalnych i regionalnych. W tym kontekście KR zwraca się o możliwość udziału we wszystkich etapach opracowywania polityki, która zostanie przyjęta w tej dziedzinie. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla zasadniczą rolę władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu europejskich przepisów w tej dziedzinie, w tworzeniu i finansowaniu infrastruktury przetwarzania i składowania odpadów, a także w zarządzaniu operacyjnym ich przepływem. Optymalne gospodarowanie odpadami jest obecnie jednym z największych wyzwań dla władz lokalnych i regionalnych. W tym kontekście KR zwraca się o możliwość udziału we wszystkich etapach opracowywania polityki, która zostanie przyjęta w tej dziedzinie.

| 9. | Podkreśla, że czyniąc z oceny europejskiej polityki dotyczącej odpadów jeden z pięciu priorytetów swego programu prac w zakresie pomocniczości na 2013 r., KR dowiódł chęci zwiększenia udziału władz lokalnych i regionalnych w wytyczaniu ich nowych celów. Apeluje w związku z tym, by UE zapewniła im taki poziom uczestnictwa i współpracy, który będzie w pełni zgodny z zasadą pomocniczości. Komitet przeprowadził z działającą w jego ramach grupą ekspertów ds. zasady pomocniczości oraz partnerami Sieci Monitorującej Stosowanie Zasady Pomocniczości konsultacje pod kątem pomocniczości dotyczącą przeglądu ustawodawstwa UE w zakresie odpadów. |
| --- | --- |

9.

Podkreśla, że czyniąc z oceny europejskiej polityki dotyczącej odpadów jeden z pięciu priorytetów swego programu prac w zakresie pomocniczości na 2013 r., KR dowiódł chęci zwiększenia udziału władz lokalnych i regionalnych w wytyczaniu ich nowych celów. Apeluje w związku z tym, by UE zapewniła im taki poziom uczestnictwa i współpracy, który będzie w pełni zgodny z zasadą pomocniczości. Komitet przeprowadził z działającą w jego ramach grupą ekspertów ds. zasady pomocniczości oraz partnerami Sieci Monitorującej Stosowanie Zasady Pomocniczości konsultacje pod kątem pomocniczości dotyczącą przeglądu ustawodawstwa UE w zakresie odpadów.

| 10. | Odnotowuje, że nowe cele powinny zostać przyjęte z poszanowaniem zasady proporcjonalności. Zwraca się do UE, by z poszanowaniem zasady ostrożności uwzględniła wpływ, jaki nowe środki mogłyby wywrzeć na władze lokalne i regionalne, ich budżety, a także zdolność administracyjną i operacyjną. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość realizacji przyszłej polityki przez państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne osiągające najgorsze wyniki. Przyjęcie odrębnych celów pośrednich, a także zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym pewnego stopnia elastyczności operacyjnej będą miały zasadnicze znaczenie dla realizacji ostatecznych celów. Należy także uwzględnić uwarunkowania geograficzne, demograficzne i społeczno-gospodarcze. |
| --- | --- |

10.

Odnotowuje, że nowe cele powinny zostać przyjęte z poszanowaniem zasady proporcjonalności. Zwraca się do UE, by z poszanowaniem zasady ostrożności uwzględniła wpływ, jaki nowe środki mogłyby wywrzeć na władze lokalne i regionalne, ich budżety, a także zdolność administracyjną i operacyjną. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość realizacji przyszłej polityki przez państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne osiągające najgorsze wyniki. Przyjęcie odrębnych celów pośrednich, a także zapewnienie władzom lokalnym i regionalnym pewnego stopnia elastyczności operacyjnej będą miały zasadnicze znaczenie dla realizacji ostatecznych celów. Należy także uwzględnić uwarunkowania geograficzne, demograficzne i społeczno-gospodarcze.

| 11. | Apeluje, by przegląd celów opierał się na zasadzie bliskości, która będzie rozumiana w sensie lokalnym i międzynarodowym. Przyszłe przepisy powinny sprzyjać przede wszystkim utrzymaniu i rozwojowi gospodarowania odpadami na terytorium UE. KR apeluje, by przegląd celów nie wpłynął niekorzystnie na konkurencyjność europejskich podmiotów publicznych i prywatnych działających w tym sektorze ani na równość szans między nimi, i popiera tę sektorową działalność gospodarczą w UE. |
| --- | --- |

11.

Apeluje, by przegląd celów opierał się na zasadzie bliskości, która będzie rozumiana w sensie lokalnym i międzynarodowym. Przyszłe przepisy powinny sprzyjać przede wszystkim utrzymaniu i rozwojowi gospodarowania odpadami na terytorium UE. KR apeluje, by przegląd celów nie wpłynął niekorzystnie na konkurencyjność europejskich podmiotów publicznych i prywatnych działających w tym sektorze ani na równość szans między nimi, i popiera tę sektorową działalność gospodarczą w UE.

Znalezienie wspólnego języka w dziedzinie gospodarowania odpadami

| 12. | Wnosi, by w UE przyjęto jedną, skuteczną i przejrzystą metodę obliczania ilości odpadów, by umożliwić racjonalizację celów, a także porównywalność poszczególnych sytuacji i poczynionych postępów. Przy przyjmowaniu tej metody należy uwzględnić charakter lokalny poszczególnych państw członkowskich. W szczególności wzywa do tego, aby obecnie zawarte w ramowej dyrektywie w sprawie odpadów (8) cztery metody obliczania celu dotyczącego odpadów domowych i podobnych zostały zastąpione jedną przejrzystą, wiarygodną i ambitną metodą obliczania. |
| --- | --- |

12.

Wnosi, by w UE przyjęto jedną, skuteczną i przejrzystą metodę obliczania ilości odpadów, by umożliwić racjonalizację celów, a także porównywalność poszczególnych sytuacji i poczynionych postępów. Przy przyjmowaniu tej metody należy uwzględnić charakter lokalny poszczególnych państw członkowskich. W szczególności wzywa do tego, aby obecnie zawarte w ramowej dyrektywie w sprawie odpadów (8) cztery metody obliczania celu dotyczącego odpadów domowych i podobnych zostały zastąpione jedną przejrzystą, wiarygodną i ambitną metodą obliczania.

| 13. | Apeluje, by opracowano europejską terminologię obejmującą precyzyjne i wyczerpujące terminy dotyczące odpadów, stosowanych metod ich przetwarzania, ponownego wykorzystania, odzysku i recyklingu, struktur i infrastruktur w tej dziedzinie, a także podmiotów działających w tym sektorze. |
| --- | --- |

13.

Apeluje, by opracowano europejską terminologię obejmującą precyzyjne i wyczerpujące terminy dotyczące odpadów, stosowanych metod ich przetwarzania, ponownego wykorzystania, odzysku i recyklingu, struktur i infrastruktur w tej dziedzinie, a także podmiotów działających w tym sektorze.

| 14. | Zachęca do opracowywania europejskiego nazewnictwa w dziedzinie opadów, obejmującego cały ich strumień, tak by umożliwić ich wiarygodną kategoryzację w ramach ich hierarchii. |
| --- | --- |

14.

Zachęca do opracowywania europejskiego nazewnictwa w dziedzinie opadów, obejmującego cały ich strumień, tak by umożliwić ich wiarygodną kategoryzację w ramach ich hierarchii.

Dyrektywa ramowa w sprawie odpadów: na rzecz wzmocnienia i wytyczenia nowych celów

| 15. | Wnosi, by cele zostały rozdzielone i by w ramach celów ogólnych, które zostaną przypisane do każdego szczebla hierarchii, przyjęto również odrębne cele zgodne z rodzajami strumieni odpadów i materiałów, które będą przetwarzane. |
| --- | --- |

15.

Wnosi, by cele zostały rozdzielone i by w ramach celów ogólnych, które zostaną przypisane do każdego szczebla hierarchii, przyjęto również odrębne cele zgodne z rodzajami strumieni odpadów i materiałów, które będą przetwarzane.

| 16. | Wzywa do ustalenia konkretnych celów dotyczących kluczowych substancji, które są istotne dla gospodarki, lecz nie zapewni się ich odzyskania jedynie poprzez cele odnoszące się do konkretnych strumieni odpadów. |
| --- | --- |

16.

Wzywa do ustalenia konkretnych celów dotyczących kluczowych substancji, które są istotne dla gospodarki, lecz nie zapewni się ich odzyskania jedynie poprzez cele odnoszące się do konkretnych strumieni odpadów.

| 17. | Wnosi, by przyjęto zasadę automatycznego przypisania poszczególnych rodzajów odpadów do najwyższego dostępnego szczebla hierarchii. Cechy materiałów zawartych w odpadach powinny być istotniejsze od rodzaju strumieni odpadów w chwili kategoryzacji odpadów w ramach ich hierarchii. |
| --- | --- |

17.

Wnosi, by przyjęto zasadę automatycznego przypisania poszczególnych rodzajów odpadów do najwyższego dostępnego szczebla hierarchii. Cechy materiałów zawartych w odpadach powinny być istotniejsze od rodzaju strumieni odpadów w chwili kategoryzacji odpadów w ramach ich hierarchii.

| 18. | Pragnie, by najważniejsze dla UE było finansowanie działań należących do najwyższych szczebli hierarchii. Przyznawanie dotacji na projekty na niższych szczeblach powinno być uzależnione od uprzedniego wdrożenia wszystkich środków niezbędnych do realizacji celów przypisanych wyższym szczeblom. |
| --- | --- |

18.

Pragnie, by najważniejsze dla UE było finansowanie działań należących do najwyższych szczebli hierarchii. Przyznawanie dotacji na projekty na niższych szczeblach powinno być uzależnione od uprzedniego wdrożenia wszystkich środków niezbędnych do realizacji celów przypisanych wyższym szczeblom.

Zapobieganie

| 19. | Odnotowuje, że gospodarowanie odpadami umożliwia jedynie częściowe ograniczenie ich oddziaływania na środowisko, w związku z czym należy zachęcać do zrównoważonego zarządzania odpadami, tak by sprzyjać zastępowaniu zasobów naturalnych materiałami produkowanymi z odpadów. Zapobieganie powstawaniu odpadów jest nadal główną metodą zmniejszania obciążeń dla środowiska. |
| --- | --- |

19.

Odnotowuje, że gospodarowanie odpadami umożliwia jedynie częściowe ograniczenie ich oddziaływania na środowisko, w związku z czym należy zachęcać do zrównoważonego zarządzania odpadami, tak by sprzyjać zastępowaniu zasobów naturalnych materiałami produkowanymi z odpadów. Zapobieganie powstawaniu odpadów jest nadal główną metodą zmniejszania obciążeń dla środowiska.

| 20. | Podkreśla, że lepsze zapobieganie powstawaniu odpadów, a także pełne wdrożenie zasady „zanieczyszczający płaci”, umożliwi ograniczenie obciążeń finansowych i organizacyjnych władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami. |
| --- | --- |

20.

Podkreśla, że lepsze zapobieganie powstawaniu odpadów, a także pełne wdrożenie zasady „zanieczyszczający płaci”, umożliwi ograniczenie obciążeń finansowych i organizacyjnych władz lokalnych i regionalnych odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami.

| 21. | Zwraca się o zwiększenie wymogów w dziedzinie zapobiegania powstawaniu odpadów. Na podstawie najlepszych wyników uzyskiwanych obecnie należy przyjąć ambitne i wiążące cele. Dzięki temu do 2020 r. ilość odpadów komunalnych na osobę powinna zmniejszyć się o 10 % w porównaniu z poziomem zarejestrowanym w 2010 r., jednak gdy ogólny cel zmniejszenia ilości odpadów zawarty w nowej dyrektywie stoi w sprzeczności z celem na osobę, ten pierwszy cel powinien być traktowany priorytetowo. |
| --- | --- |

21.

Zwraca się o zwiększenie wymogów w dziedzinie zapobiegania powstawaniu odpadów. Na podstawie najlepszych wyników uzyskiwanych obecnie należy przyjąć ambitne i wiążące cele. Dzięki temu do 2020 r. ilość odpadów komunalnych na osobę powinna zmniejszyć się o 10 % w porównaniu z poziomem zarejestrowanym w 2010 r., jednak gdy ogólny cel zmniejszenia ilości odpadów zawarty w nowej dyrektywie stoi w sprzeczności z celem na osobę, ten pierwszy cel powinien być traktowany priorytetowo.

| 22. | Apeluje o przyjęcie środków na rzecz ograniczenia marnotrawienia odpadów żywnościowych i opakowaniowych oraz o opracowanie dodatkowych sposobów zaopatrywania rodzin potrzebujących pomocy i pozostających bez środków do życia w żywność jeszcze przydatną do spożycia.. Takie środki powinny sprzyjać lepszemu informowaniu konsumentów o terminie przydatności do spożycia i dacie ważności produktów, o ich śladzie węglowym oraz o korzyściach dla środowiska płynących ze stosowania opakowań wielokrotnego użytku. Trzeba podjąć starania w celu uświadamiania obywateli, by kupowali żywność w ilościach dostosowanych do ich rzeczywistych potrzeb, a podejmując decyzję o zakupie, brali pod uwagę również rodzaj opakowania. Ponadto temat ograniczenia marnotrawienia żywności powinno się uwzględnić w programach nauczania w dziedzinie produkcji, przetwórstwa, gastronomii i handlu. |
| --- | --- |

22.

Apeluje o przyjęcie środków na rzecz ograniczenia marnotrawienia odpadów żywnościowych i opakowaniowych oraz o opracowanie dodatkowych sposobów zaopatrywania rodzin potrzebujących pomocy i pozostających bez środków do życia w żywność jeszcze przydatną do spożycia.. Takie środki powinny sprzyjać lepszemu informowaniu konsumentów o terminie przydatności do spożycia i dacie ważności produktów, o ich śladzie węglowym oraz o korzyściach dla środowiska płynących ze stosowania opakowań wielokrotnego użytku. Trzeba podjąć starania w celu uświadamiania obywateli, by kupowali żywność w ilościach dostosowanych do ich rzeczywistych potrzeb, a podejmując decyzję o zakupie, brali pod uwagę również rodzaj opakowania. Ponadto temat ograniczenia marnotrawienia żywności powinno się uwzględnić w programach nauczania w dziedzinie produkcji, przetwórstwa, gastronomii i handlu.

Rozszerzona odpowiedzialność producenta i importera, ekoprojekt

| 23. | Odnotowuje, że zasada rozszerzonej odpowiedzialności producentów lub importerów jest w pewnych przypadkach skutecznym bodźcem polityki na rzecz zapobiegania powstawaniu odpadów. Oprócz usystematyzowania zbiórki zużytych produktów zachęca ona producentów i importerów do zmiany sposobu projektowania produktów, tak by zwiększyć ich ekowydajność i udoskonalić ich ekoprojekt. |
| --- | --- |

23.

Odnotowuje, że zasada rozszerzonej odpowiedzialności producentów lub importerów jest w pewnych przypadkach skutecznym bodźcem polityki na rzecz zapobiegania powstawaniu odpadów. Oprócz usystematyzowania zbiórki zużytych produktów zachęca ona producentów i importerów do zmiany sposobu projektowania produktów, tak by zwiększyć ich ekowydajność i udoskonalić ich ekoprojekt.

| 24. | Przyznaje, że koszty związane z rozszerzoną odpowiedzialnością producentów i importerów obciążają konsumentów końcowych, podczas gdy uzyskane w ten sposób marże nie są z powrotem wprowadzane do procesu gospodarowania odpadami. KR wnosi, by środki uzyskane dzięki wdrażaniu i kontrolowaniu działań przyjętych w ramach zastosowania tej zasady zostały przeznaczone na finansowanie infrastruktury służącej do sortowania, przygotowania do ponownego wykorzystania i recyklingu odpadów. |
| --- | --- |

24.

Przyznaje, że koszty związane z rozszerzoną odpowiedzialnością producentów i importerów obciążają konsumentów końcowych, podczas gdy uzyskane w ten sposób marże nie są z powrotem wprowadzane do procesu gospodarowania odpadami. KR wnosi, by środki uzyskane dzięki wdrażaniu i kontrolowaniu działań przyjętych w ramach zastosowania tej zasady zostały przeznaczone na finansowanie infrastruktury służącej do sortowania, przygotowania do ponownego wykorzystania i recyklingu odpadów.

| 25. | Żąda, aby w prawodawstwie UE dotyczącym odpadów znalazła się zasada „opieki nad produktem” (product stewardship), dzięki której detaliści w większym stopniu ponosiliby odpowiedzialność za wspieranie zbiórki i zwracania produktów do wytwórców. |
| --- | --- |

25.

Żąda, aby w prawodawstwie UE dotyczącym odpadów znalazła się zasada „opieki nad produktem” (product stewardship), dzięki której detaliści w większym stopniu ponosiliby odpowiedzialność za wspieranie zbiórki i zwracania produktów do wytwórców.

| 26. | Domaga się, aby państwa członkowskie miały obowiązek porównywania – pod względem długości ich przydatności do użycia, możliwości naprawy i ponownego wykorzystania – popularnych produktów, w przypadku których częste jest zjawisko planowego postarzania. Dane te powinny następnie zostać wykorzystane do określenia w ciągu pięciu lat norm minimalnych. Producenci powinni zostać zobowiązani do sprzedawania produktów z rozszerzonymi gwarancjami i udostępniania części zamiennych do napraw. Należy wspierać przedsiębiorstwa, które udostępniają konsumentom produkty takie jak duże artykuły gospodarstwa domowego, w formie usługi, a nie zakupu, gdyż zwiększy to popyt na produkty o długim okresie użytkowania i możliwych do naprawy. |
| --- | --- |

26.

Domaga się, aby państwa członkowskie miały obowiązek porównywania – pod względem długości ich przydatności do użycia, możliwości naprawy i ponownego wykorzystania – popularnych produktów, w przypadku których częste jest zjawisko planowego postarzania. Dane te powinny następnie zostać wykorzystane do określenia w ciągu pięciu lat norm minimalnych. Producenci powinni zostać zobowiązani do sprzedawania produktów z rozszerzonymi gwarancjami i udostępniania części zamiennych do napraw. Należy wspierać przedsiębiorstwa, które udostępniają konsumentom produkty takie jak duże artykuły gospodarstwa domowego, w formie usługi, a nie zakupu, gdyż zwiększy to popyt na produkty o długim okresie użytkowania i możliwych do naprawy.

| 27. | Wyraża życzenie, by wzmocniono przepisy dotyczące ekoprojektu w celu zoptymalizowania procedur demontażu, czyszczenia, recyklingu i odzysku surowców odpadowych już na etapie projektowania produktów. Przyjęcie jak najwyższych standardów w tej dziedzinie zachęcałoby do przeniesienia niektórych rodzajów odpadów na wyższy szczebel hierarchii. |
| --- | --- |

27.

Wyraża życzenie, by wzmocniono przepisy dotyczące ekoprojektu w celu zoptymalizowania procedur demontażu, czyszczenia, recyklingu i odzysku surowców odpadowych już na etapie projektowania produktów. Przyjęcie jak najwyższych standardów w tej dziedzinie zachęcałoby do przeniesienia niektórych rodzajów odpadów na wyższy szczebel hierarchii.

| 28. | Opowiada się za większym wsparciem UE dla sektora badań i rozwoju w sektorze ekoprojektu za pośrednictwem funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Oprócz podjęcia tych wysiłków należy również zwrócić większą uwagę na ewentualne zakłócenia konkurencji, które mogą wyniknąć z przyjęcia nowych norm. |
| --- | --- |

28.

Opowiada się za większym wsparciem UE dla sektora badań i rozwoju w sektorze ekoprojektu za pośrednictwem funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Oprócz podjęcia tych wysiłków należy również zwrócić większą uwagę na ewentualne zakłócenia konkurencji, które mogą wyniknąć z przyjęcia nowych norm.

Ponowne użycie odpadów i przygotowanie do niego

| 29. | Apeluje, by dla państw członkowskich wytyczono odrębne minimalne wiążące cele ilościowe dla wszystkich kategorii odpadów określanych jako nadające się do ponownego zastosowania, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE. |
| --- | --- |

29.

Apeluje, by dla państw członkowskich wytyczono odrębne minimalne wiążące cele ilościowe dla wszystkich kategorii odpadów określanych jako nadające się do ponownego zastosowania, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE.

| 30. | Podkreśla potencjał ponownego wykorzystania odpadów i przygotowania do niego w ramach rozwoju gospodarki obiegowej. Środki wsparcia dla podmiotów rozwijających działalność w tym sektorze powinny zostać przyjęte w formie ułatwiającej dostęp do strumienia odpadów, a także w formie pomocy w finansowaniu lub opracowywaniu projektu gospodarczego i handlowego tychże podmiotów. |
| --- | --- |

30.

Podkreśla potencjał ponownego wykorzystania odpadów i przygotowania do niego w ramach rozwoju gospodarki obiegowej. Środki wsparcia dla podmiotów rozwijających działalność w tym sektorze powinny zostać przyjęte w formie ułatwiającej dostęp do strumienia odpadów, a także w formie pomocy w finansowaniu lub opracowywaniu projektu gospodarczego i handlowego tychże podmiotów.

| 31. | Wnosi, by podmioty wywodzące się z gospodarki społecznej zostały włączone do sporządzania przyszłych europejskich przepisów dotyczących ponownego użycia odpadów i przygotowania do niego. |
| --- | --- |

31.

Wnosi, by podmioty wywodzące się z gospodarki społecznej zostały włączone do sporządzania przyszłych europejskich przepisów dotyczących ponownego użycia odpadów i przygotowania do niego.

Recykling

| 32. | Ubolewa, że – pomimo stopniowego zwiększania ilości odpadów poddawanych recyklingowi i odzysku ich energii – wciąż duża ilość materiałów nadających się do recyklingu lub odzysku jest składowana lub spalana w instalacjach o niewielkiej efektywności energetycznej. Przyszłe przepisy powinny mieć na celu lepsze wykorzystanie zasobów zawartych w odpadach. |
| --- | --- |

32.

Ubolewa, że – pomimo stopniowego zwiększania ilości odpadów poddawanych recyklingowi i odzysku ich energii – wciąż duża ilość materiałów nadających się do recyklingu lub odzysku jest składowana lub spalana w instalacjach o niewielkiej efektywności energetycznej. Przyszłe przepisy powinny mieć na celu lepsze wykorzystanie zasobów zawartych w odpadach.

| 33. | Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia do 2025 r. obowiązującej obecnie wartości docelowej w zakresie recyklingu stałych odpadów komunalnych do 70 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE (9). W ramach ogólnego średniego celu dla UE należy wynegocjować z państwami członkowskimi i władzami lokalnymi i regionalnymi, zwłaszcza tymi najmniej zaawansowanymi, cele pośrednie i okresy przejściowe. |
| --- | --- |

33.

Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia do 2025 r. obowiązującej obecnie wartości docelowej w zakresie recyklingu stałych odpadów komunalnych do 70 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE (9). W ramach ogólnego średniego celu dla UE należy wynegocjować z państwami członkowskimi i władzami lokalnymi i regionalnymi, zwłaszcza tymi najmniej zaawansowanymi, cele pośrednie i okresy przejściowe.

| 34. | Przewiduje, że podniesienie ogólnych wartości docelowych doprowadzi do częściowego przekierowania obecnie spalanych lub składowanych odpadów na recykling. Wzrost ilości odpadów przeznaczanych do recyklingu będzie wymagać stworzenia nowej infrastruktury i dokonania nowych inwestycji w tym sektorze. Władze lokalne i regionalne, które ponoszą zazwyczaj odpowiedzialność operacyjną za gospodarowanie odpadami, powinny mieć w razie potrzeby możliwość skorzystania ze wsparcia logistycznego i finansowego. Jednocześnie należy wspierać działania mające na celu oszczędzanie surowców i ponowne korzystanie z materiałów. |
| --- | --- |

34.

Przewiduje, że podniesienie ogólnych wartości docelowych doprowadzi do częściowego przekierowania obecnie spalanych lub składowanych odpadów na recykling. Wzrost ilości odpadów przeznaczanych do recyklingu będzie wymagać stworzenia nowej infrastruktury i dokonania nowych inwestycji w tym sektorze. Władze lokalne i regionalne, które ponoszą zazwyczaj odpowiedzialność operacyjną za gospodarowanie odpadami, powinny mieć w razie potrzeby możliwość skorzystania ze wsparcia logistycznego i finansowego. Jednocześnie należy wspierać działania mające na celu oszczędzanie surowców i ponowne korzystanie z materiałów.

| 35. | Ponawia swój apel, by UE w zmienionej dyrektywie ramowej w sprawie odpadów stworzyła ramy prawne dotyczące docelowego recyklingu odpadów organicznych. Ramy te zachęciłyby sektor do rozwoju i umożliwiłyby wytyczenie celów ilościowych, pozostawiając jednocześnie wszystkim państwom członkowskim oraz władzom lokalnym i regionalnym swobodę współpracy i zorganizowania recyklingu zgodnie ze swą specyfiką. |
| --- | --- |

35.

Ponawia swój apel, by UE w zmienionej dyrektywie ramowej w sprawie odpadów stworzyła ramy prawne dotyczące docelowego recyklingu odpadów organicznych. Ramy te zachęciłyby sektor do rozwoju i umożliwiłyby wytyczenie celów ilościowych, pozostawiając jednocześnie wszystkim państwom członkowskim oraz władzom lokalnym i regionalnym swobodę współpracy i zorganizowania recyklingu zgodnie ze swą specyfiką.

| 36. | Apeluje, by szczególną uwagę zwrócono na wykorzystanie odpadów organicznych. Należy zachęcać władze lokalne i regionalne do przyjęcia środków na rzecz ekologicznego ogrodnictwa i indywidualnego kompostowania oraz do zapewnienia sobie własnych możliwości magazynowania i przetwarzania odpadów organicznych. |
| --- | --- |

36.

Apeluje, by szczególną uwagę zwrócono na wykorzystanie odpadów organicznych. Należy zachęcać władze lokalne i regionalne do przyjęcia środków na rzecz ekologicznego ogrodnictwa i indywidualnego kompostowania oraz do zapewnienia sobie własnych możliwości magazynowania i przetwarzania odpadów organicznych.

| 37. | Opowiada się za optymalizacją recyklingu odpadów organicznych i wnosi o zakaz ich składowania, a także o ograniczenie ich spalania. Za niezbędne uważa zharmonizowanie na szczeblu europejskim warunków dotyczących jakości kompostu oraz ustanowienie systemów gwarancji jakości dla produktów wyjściowych zapewniających wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego. |
| --- | --- |

37.

Opowiada się za optymalizacją recyklingu odpadów organicznych i wnosi o zakaz ich składowania, a także o ograniczenie ich spalania. Za niezbędne uważa zharmonizowanie na szczeblu europejskim warunków dotyczących jakości kompostu oraz ustanowienie systemów gwarancji jakości dla produktów wyjściowych zapewniających wysoki poziom ochrony środowiska naturalnego.

| 38. | Wnosi, by przyjęto cele w zakresie recyklingu odpadów przemysłowych. Można je wytyczyć w odniesieniu do materiałów, a nie rodzaju odpadów. Powinny być równie ambitne jak cele wytyczone w odniesieniu do odpadów domowych. |
| --- | --- |

38.

Wnosi, by przyjęto cele w zakresie recyklingu odpadów przemysłowych. Można je wytyczyć w odniesieniu do materiałów, a nie rodzaju odpadów. Powinny być równie ambitne jak cele wytyczone w odniesieniu do odpadów domowych.

| 39. | Zwraca uwagę na fakt, że włączenie odpadów przemysłowych do strumienia przeznaczonego do recyklingu znacznie zwiększy obciążenia władz lokalnych i regionalnych. Trzeba będzie zadbać o to, by mogły one skorzystać ze środków niezbędnych do wykonania swych zadań. Dlatego należy w pełni wdrożyć we wszystkich państwach członkowskich zasadę „zanieczyszczający płaci”. |
| --- | --- |

39.

Zwraca uwagę na fakt, że włączenie odpadów przemysłowych do strumienia przeznaczonego do recyklingu znacznie zwiększy obciążenia władz lokalnych i regionalnych. Trzeba będzie zadbać o to, by mogły one skorzystać ze środków niezbędnych do wykonania swych zadań. Dlatego należy w pełni wdrożyć we wszystkich państwach członkowskich zasadę „zanieczyszczający płaci”.

| 40. | Podkreśla potrzebę przyjęcia jak najbardziej rygorystycznych wspólnych norm prawnych w zakresie sortowania i czyszczenia odpadów nie tylko dla gospodarstw domowych i przemysłu, lecz również dla samych centrów sortowania. Do 2020 r. 100 % odpadów powinno być przedmiotem sortowania selektywnego. Ponadto Komitet uważa, że w wypadku państw członkowskich oraz samorządów regionalnych i lokalnych, które nie odnotowały jeszcze zadowalających postępów w dziedzinie recyklingu odpadów, określić należy – w porozumieniu z nimi – cele pośrednie i okresy przejściowe. Zaleca, by równolegle do podwyższenia wartości docelowych w zakresie zbiórki i sortowania odpadów przewidzieć odpowiednie działania i środki finansowe oraz zaostrzenie kontroli ich przestrzegania. |
| --- | --- |

40.

Podkreśla potrzebę przyjęcia jak najbardziej rygorystycznych wspólnych norm prawnych w zakresie sortowania i czyszczenia odpadów nie tylko dla gospodarstw domowych i przemysłu, lecz również dla samych centrów sortowania. Do 2020 r. 100 % odpadów powinno być przedmiotem sortowania selektywnego. Ponadto Komitet uważa, że w wypadku państw członkowskich oraz samorządów regionalnych i lokalnych, które nie odnotowały jeszcze zadowalających postępów w dziedzinie recyklingu odpadów, określić należy – w porozumieniu z nimi – cele pośrednie i okresy przejściowe. Zaleca, by równolegle do podwyższenia wartości docelowych w zakresie zbiórki i sortowania odpadów przewidzieć odpowiednie działania i środki finansowe oraz zaostrzenie kontroli ich przestrzegania.

Odzysk energii

| 41. | Popiera postulat Parlamentu Europejskiego (10), by do 2020 r. Komisja Europejska zgłosiła wniosek w sprawie zakazu spalania odpadów biologicznych i nadających się do recyklingu, lecz wyłączyłby te zakłady, które osiągają bardzo wysokie poziomy wydajności w wytwarzaniu ciepła lub skojarzonym wytwarzaniu ciepła i energii elektrycznej czy kogeneracji, mając przy tym na uwadze cechy fizyczne i chemiczne odpadów. |
| --- | --- |

41.

Popiera postulat Parlamentu Europejskiego (10), by do 2020 r. Komisja Europejska zgłosiła wniosek w sprawie zakazu spalania odpadów biologicznych i nadających się do recyklingu, lecz wyłączyłby te zakłady, które osiągają bardzo wysokie poziomy wydajności w wytwarzaniu ciepła lub skojarzonym wytwarzaniu ciepła i energii elektrycznej czy kogeneracji, mając przy tym na uwadze cechy fizyczne i chemiczne odpadów.

| 42. | Wyraża zaniepokojenie, że spalarnie działające obecnie w niektórych państwach członkowskich UE mogłyby spalać więcej odpadów nienadających się do recyklingu niż obecnie produkuje się ich łącznie w tych państwach. Wiąże się z tym ryzyko, że do spalarni kierowane będą strumienie odpadów, które mogłyby zostać poddane recyklingowi lub ponownie wykorzystane. |
| --- | --- |

42.

Wyraża zaniepokojenie, że spalarnie działające obecnie w niektórych państwach członkowskich UE mogłyby spalać więcej odpadów nienadających się do recyklingu niż obecnie produkuje się ich łącznie w tych państwach. Wiąże się z tym ryzyko, że do spalarni kierowane będą strumienie odpadów, które mogłyby zostać poddane recyklingowi lub ponownie wykorzystane.

| 43. | Ubolewa, że w celu zapewnienia trwałego funkcjonowania nadliczbowych czy też posiadających nadmiar mocy produkcyjnej spalarni niektóre państwa członkowskie nie zainwestowały wystarczających środków w zapobieganie, sortowanie i recykling. |
| --- | --- |

43.

Ubolewa, że w celu zapewnienia trwałego funkcjonowania nadliczbowych czy też posiadających nadmiar mocy produkcyjnej spalarni niektóre państwa członkowskie nie zainwestowały wystarczających środków w zapobieganie, sortowanie i recykling.

| 44. | Wnosi, by szczególnie wnikliwie rozważono wszelkie przyszłe inwestycje czy też finansowanie infrastruktury służącej do spalania odpadów lub odzysku energii. Fundusze strukturalne i Fundusz Spójności można przeznaczać na takie projekty wyłącznie w wypadku, gdy wpisują się one w spójną i kompleksową strategię gospodarowania odpadami, obejmującą wystarczającą infrastrukturę zapewniającą od początkowych etapów sortowanie, czyszczenie i recykling zebranych odpadów. |
| --- | --- |

44.

Wnosi, by szczególnie wnikliwie rozważono wszelkie przyszłe inwestycje czy też finansowanie infrastruktury służącej do spalania odpadów lub odzysku energii. Fundusze strukturalne i Fundusz Spójności można przeznaczać na takie projekty wyłącznie w wypadku, gdy wpisują się one w spójną i kompleksową strategię gospodarowania odpadami, obejmującą wystarczającą infrastrukturę zapewniającą od początkowych etapów sortowanie, czyszczenie i recykling zebranych odpadów.

| 45. | Wyraża życzenie, by infrastruktura przeznaczona do odzysku energii z odpadów podlegała jak najwyższym normom w zakresie odzyskiwania ciepła, produkcji energii i ograniczenia emisji CO2, a także odzyskiwania i wykorzystania żużlu. Te dynamiczne i wspólne normy powinny być wyznaczane na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

45.

Wyraża życzenie, by infrastruktura przeznaczona do odzysku energii z odpadów podlegała jak najwyższym normom w zakresie odzyskiwania ciepła, produkcji energii i ograniczenia emisji CO2, a także odzyskiwania i wykorzystania żużlu. Te dynamiczne i wspólne normy powinny być wyznaczane na szczeblu europejskim.

Dyrektywa w sprawie składowania odpadów

| 46. | Opowiada się za tym, by do 2020 r. wprowadzono zakaz składowania wszelkich odpadów organicznych czy też ulegających biodegradacji, które mogą być w całości lub części ponownie wykorzystane lub poddane recyklingowi bądź też które posiadają wartość opałową. Ogólnym celem mogłoby być ustalenie ilości składowanych odpadów wszelkiego rodzaju i pochodzenia na 5 % lub mniej. |
| --- | --- |

46.

Opowiada się za tym, by do 2020 r. wprowadzono zakaz składowania wszelkich odpadów organicznych czy też ulegających biodegradacji, które mogą być w całości lub części ponownie wykorzystane lub poddane recyklingowi bądź też które posiadają wartość opałową. Ogólnym celem mogłoby być ustalenie ilości składowanych odpadów wszelkiego rodzaju i pochodzenia na 5 % lub mniej.

| 47. | Odnotowuje, że podniesienie stawek stosowanych w odniesieniu do tony składowanych odpadów stanowiłoby istotny czynnik ograniczający ilość odpadów i sprzyjający przekierowaniu strumienia odpadów na wyższe szczeble hierarchii. Wysokość stawek powinna zostać wyznaczona stosownie do ich skuteczności. UE mogłaby rozważyć wprowadzenie harmonizacji stawek poprzez ustanowienie norm minimalnych w celu zapobiegania zakłóceniom w tym sektorze. |
| --- | --- |

47.

Odnotowuje, że podniesienie stawek stosowanych w odniesieniu do tony składowanych odpadów stanowiłoby istotny czynnik ograniczający ilość odpadów i sprzyjający przekierowaniu strumienia odpadów na wyższe szczeble hierarchii. Wysokość stawek powinna zostać wyznaczona stosownie do ich skuteczności. UE mogłaby rozważyć wprowadzenie harmonizacji stawek poprzez ustanowienie norm minimalnych w celu zapobiegania zakłóceniom w tym sektorze.

Dyrektywa w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych

| 48. | Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia wartości docelowych dotyczących recyklingu odpadów opakowaniowych z wszelkiego rodzaju tworzyw sztucznych do 70 %, a wartości docelowych recyklingu odpadów opakowaniowych ze szkła, metalu, papieru, tektury i drewna do 80 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE (11). W ramach tych ogólnych średnich celów dla UE należy wynegocjować i wprowadzić dla poszczególnych państw członkowskich i władz lokalnych i regionalnych, zwłaszcza tych najmniej zaawansowanych, cele pośrednie i okresy przejściowe. |
| --- | --- |

48.

Opowiada się za zbadaniem różnych możliwości podniesienia wartości docelowych dotyczących recyklingu odpadów opakowaniowych z wszelkiego rodzaju tworzyw sztucznych do 70 %, a wartości docelowych recyklingu odpadów opakowaniowych ze szkła, metalu, papieru, tektury i drewna do 80 %, z uwzględnieniem poziomu realizacji obecnych celów w całej UE (11). W ramach tych ogólnych średnich celów dla UE należy wynegocjować i wprowadzić dla poszczególnych państw członkowskich i władz lokalnych i regionalnych, zwłaszcza tych najmniej zaawansowanych, cele pośrednie i okresy przejściowe.

| 49. | Odnotowuje, że zasada rozszerzonej odpowiedzialności producentów lub importerów jest skutecznym bodźcem polityki na rzecz zapobiegania powstawaniu odpadów opakowaniowych. Do zwiększenia ich poczucia odpowiedzialności może okazać się niezbędny wymóg dotyczący odzyskiwania tego rodzaju odpadów przez nich samych lub za pośrednictwem organów gospodarujących odpadami. |
| --- | --- |

49.

Odnotowuje, że zasada rozszerzonej odpowiedzialności producentów lub importerów jest skutecznym bodźcem polityki na rzecz zapobiegania powstawaniu odpadów opakowaniowych. Do zwiększenia ich poczucia odpowiedzialności może okazać się niezbędny wymóg dotyczący odzyskiwania tego rodzaju odpadów przez nich samych lub za pośrednictwem organów gospodarujących odpadami.

Spójność terytorialna w dziedzinie gospodarowania odpadami

| 50. | Apeluje, by przyszłe przepisy opierały się na wspólnych zasadach, czyli na gospodarowaniu całym strumieniem odpadów, wprowadzeniu hierarchii, a także przejrzystości zarządzania operacyjnego, finansowania, kosztów, obowiązujących środków podatkowych, kontroli, identyfikowalności i uwzględnienia roli władz lokalnych i regionalnych oraz ich organów współpracy. Przejrzystość schematów wdrażania przepisów europejskich umożliwi porównywalność sytuacji, ocenę różnych praktyk i stopniowe stworzenie wspólnego zbioru sprawdzonych rozwiązań. |
| --- | --- |

50.

Apeluje, by przyszłe przepisy opierały się na wspólnych zasadach, czyli na gospodarowaniu całym strumieniem odpadów, wprowadzeniu hierarchii, a także przejrzystości zarządzania operacyjnego, finansowania, kosztów, obowiązujących środków podatkowych, kontroli, identyfikowalności i uwzględnienia roli władz lokalnych i regionalnych oraz ich organów współpracy. Przejrzystość schematów wdrażania przepisów europejskich umożliwi porównywalność sytuacji, ocenę różnych praktyk i stopniowe stworzenie wspólnego zbioru sprawdzonych rozwiązań.

| 51. | Apeluje, by wytyczeniu ambitnych celów do 2020 r. towarzyszyło przyjęcie specjalnych planów działania wynegocjowanych z każdym państwem członkowskim i – jeśli ma to zastosowanie – z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi. Powinny one obejmować orientacyjny harmonogram i określać cele pośrednie dostosowane do wszelkiego rodzaju odpadów i szczebli hierarchii. Cele te mogłyby być realizowane w danym państwie członkowskim w okresie dłuższym niż ogólny średni cel dla UE. Ten środek pomógłby najmniej zaawansowanym podmiotom w nadrobieniu zaległości, wspierając jednocześnie wysiłki podmiotów osiągających najlepsze wyniki. |
| --- | --- |

51.

Apeluje, by wytyczeniu ambitnych celów do 2020 r. towarzyszyło przyjęcie specjalnych planów działania wynegocjowanych z każdym państwem członkowskim i – jeśli ma to zastosowanie – z właściwymi władzami lokalnymi i regionalnymi. Powinny one obejmować orientacyjny harmonogram i określać cele pośrednie dostosowane do wszelkiego rodzaju odpadów i szczebli hierarchii. Cele te mogłyby być realizowane w danym państwie członkowskim w okresie dłuższym niż ogólny średni cel dla UE. Ten środek pomógłby najmniej zaawansowanym podmiotom w nadrobieniu zaległości, wspierając jednocześnie wysiłki podmiotów osiągających najlepsze wyniki.

| 52. | Opowiada się za tym, by ogólna zasada bliskości była podstawą wszelkiej polityki przyjętej przez UE w zakresie gospodarowania odpadami i ich przetwarzania. Zgodnie z tą zasadą plany gospodarowania odpadami powinny ułatwiać przetwarzanie odpadów jak najbliżej ich miejsca produkcji, chociaż oczekuje się, że jeśli rozwiązania lokalne okażą się niepraktyczne, będzie konieczna kontynuacja transportu odpadów w dotychczasowych ramach UE. W związku z tym, wyznaczając roczne moce produkcyjne w zakresie przetwarzania lub składowania odpadów, należy dać pierwszeństwo produkcji lokalnej i regionalnej. Jednocześnie proponuje, by ewentualne publiczne i prywatne podmioty odpowiedzialne za gospodarowanie odpadami były podmiotami lokalnymi. Umożliwi to zmniejszenie obciążenia dla środowiska wynikającego z transportu i przemieszczania odpadów oraz tworzenie nowych miejsc pracy na szczeblu lokalnym. Przejście do gospodarki bardziej obiegowej powinno wyrażać się w realistycznych harmonogramach działań pozwalających na rozwój odpowiedniej infrastruktury i planów. |
| --- | --- |

52.

Opowiada się za tym, by ogólna zasada bliskości była podstawą wszelkiej polityki przyjętej przez UE w zakresie gospodarowania odpadami i ich przetwarzania. Zgodnie z tą zasadą plany gospodarowania odpadami powinny ułatwiać przetwarzanie odpadów jak najbliżej ich miejsca produkcji, chociaż oczekuje się, że jeśli rozwiązania lokalne okażą się niepraktyczne, będzie konieczna kontynuacja transportu odpadów w dotychczasowych ramach UE. W związku z tym, wyznaczając roczne moce produkcyjne w zakresie przetwarzania lub składowania odpadów, należy dać pierwszeństwo produkcji lokalnej i regionalnej. Jednocześnie proponuje, by ewentualne publiczne i prywatne podmioty odpowiedzialne za gospodarowanie odpadami były podmiotami lokalnymi. Umożliwi to zmniejszenie obciążenia dla środowiska wynikającego z transportu i przemieszczania odpadów oraz tworzenie nowych miejsc pracy na szczeblu lokalnym. Przejście do gospodarki bardziej obiegowej powinno wyrażać się w realistycznych harmonogramach działań pozwalających na rozwój odpowiedniej infrastruktury i planów.

| 53. | Apeluje o wprowadzenie mechanizmów koordynacji i współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi, zwłaszcza na poziomie transgranicznym. UE powinna promować i regulować tworzenie regionalnych ośrodków gospodarowania odpadami i ich przetwarzania, by umożliwić racjonalizację gospodarowania strumieniem odpadów i optymalne wykorzystanie infrastruktury oraz zasobów dostępnych w tym sektorze. |
| --- | --- |

53.

Apeluje o wprowadzenie mechanizmów koordynacji i współpracy między władzami lokalnymi i regionalnymi, zwłaszcza na poziomie transgranicznym. UE powinna promować i regulować tworzenie regionalnych ośrodków gospodarowania odpadami i ich przetwarzania, by umożliwić racjonalizację gospodarowania strumieniem odpadów i optymalne wykorzystanie infrastruktury oraz zasobów dostępnych w tym sektorze.

| 54. | Nalega, by przyznawanie wszelkiego rodzaju dotacji europejskich było uzależnione od zatwierdzenia przez UE planów gospodarowania przedstawionych przez państwa członkowskie składające wniosek, tak by zapewnić spójność realizowanej polityki i zapobiec inwestycjom zbędnym czy wręcz przynoszącym skutek przeciwny do zamierzonego. Inwestycje powinny być zgodne z celami określonymi w planach gospodarki odpadami. |
| --- | --- |

54.

Nalega, by przyznawanie wszelkiego rodzaju dotacji europejskich było uzależnione od zatwierdzenia przez UE planów gospodarowania przedstawionych przez państwa członkowskie składające wniosek, tak by zapewnić spójność realizowanej polityki i zapobiec inwestycjom zbędnym czy wręcz przynoszącym skutek przeciwny do zamierzonego. Inwestycje powinny być zgodne z celami określonymi w planach gospodarki odpadami.

| 55. | Wnosi, by podmioty i infrastruktury tworzące transgraniczny ośrodek regionalny były brane pod uwagę podczas realizacji i oceny krajowego planu gospodarowania odpadami państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdowałaby się część tych podmiotów i infrastruktur. |
| --- | --- |

55.

Wnosi, by podmioty i infrastruktury tworzące transgraniczny ośrodek regionalny były brane pod uwagę podczas realizacji i oceny krajowego planu gospodarowania odpadami państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdowałaby się część tych podmiotów i infrastruktur.

| 56. | Popiera utworzenie europejskiej platformy informacyjnej przedstawiającej najlepsze praktyki stosowane w UE – a także poza nią – w dziedzinie zapobiegania powstawaniu odpadów i gospodarowania nimi. Powinna ona uwzględniać koncepcję współpracy regionalnej umożliwiającej władzom lokalnym i regionalnym, które sobie tego życzą, stworzenie synergii ze swymi – niekiedy transgranicznymi – partnerami. Ułatwi ona wymianę informacji, a także stopniowe wprowadzenie najlepszych wspólnych praktyk na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

56.

Popiera utworzenie europejskiej platformy informacyjnej przedstawiającej najlepsze praktyki stosowane w UE – a także poza nią – w dziedzinie zapobiegania powstawaniu odpadów i gospodarowania nimi. Powinna ona uwzględniać koncepcję współpracy regionalnej umożliwiającej władzom lokalnym i regionalnym, które sobie tego życzą, stworzenie synergii ze swymi – niekiedy transgranicznymi – partnerami. Ułatwi ona wymianę informacji, a także stopniowe wprowadzenie najlepszych wspólnych praktyk na szczeblu europejskim.

Bruksela, 4 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska nr 2/2013.

1

(2)  COM 2011(571) final, CdR 140/2011 fin.

2

(3)  COM(2012) 710 final.

3

(4)  COM (2011) 25 final.

4

(5)  2008/98/WE.

5

(6)  99/31/WE.

6

(7)  94/62/WE.

7

(8)  Decyzja Komisji Europejskiej 2011/753/UE.

8

(9)  Kwestię tę podkreślono w wyniku konsultacji pod kątem pomocniczości dotyczącej przeglądu ustawodawstwa UE w zakresie odpadów.

9

(10)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego z 24 maja 2012 r. w sprawie Europy efektywnie korzystającej z zasobów (2011/2068 (INI).

10

(11)  Kwestię tę podkreślono w wyniku konsultacji pod kątem pomocniczości dotyczącej przeglądu ustawodawstwa UE w zakresie odpadów.

11

---

III Akty przygotowawcze

KOMITET REGIONÓW

102. sesja plenarna w dniach 3–4 lipca 2013 r.

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/50 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/50

---

Opinia Komitetu Regionów: „Zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej”

2013/C 280/10

KOMITET REGIONÓW

| — | Przyjmuje do wiadomości wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej przedstawiony przez Komisję Europejską 26 marca 2013 r., który jest częścią dziesięciopunktowego planu przedłożonego w ramach oceny śródokresowej europejskiej agendy cyfrowej. |
| --- | --- |

—

Przyjmuje do wiadomości wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej przedstawiony przez Komisję Europejską 26 marca 2013 r., który jest częścią dziesięciopunktowego planu przedłożonego w ramach oceny śródokresowej europejskiej agendy cyfrowej.

| — | Popiera priorytety wskazane we wniosku dotyczącym rozporządzenia – szybkie sieci, prace budowlane, wspólne wykorzystanie istniejącej infrastruktury i skuteczniejsze tworzenie nowych elementów infrastruktury materialnej, ograniczenie obciążeń administracyjnych i biurokracji – które dotyczą dziedzin, w których miasta i regiony są jednocześnie podmiotami, usługodawcami i odbiorcami usług. |
| --- | --- |

—

Popiera priorytety wskazane we wniosku dotyczącym rozporządzenia – szybkie sieci, prace budowlane, wspólne wykorzystanie istniejącej infrastruktury i skuteczniejsze tworzenie nowych elementów infrastruktury materialnej, ograniczenie obciążeń administracyjnych i biurokracji – które dotyczą dziedzin, w których miasta i regiony są jednocześnie podmiotami, usługodawcami i odbiorcami usług.

| — | Podkreślał już wcześniej, że przyjęcie środków na rzecz racjonalizacji, modernizacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych jako priorytetowej linii działań w celu zmniejszenia kosztów, a także racjonalizacja i uproszczenie procedur i usług administracyjnych zwiększyłyby dynamikę działalności gospodarczej, zredukowałyby formalności biurokratyczne, ułatwiłyby stosunki między obywatelami a administracją i przyczyniłyby się do zmniejszenia kosztów administracyjnych w działalności przedsiębiorstw (zwłaszcza tych, które związane są z tworzeniem infrastruktury na potrzeby szerokopasmowego internetu), do poprawy ich konkurencyjności i do przyspieszenia ich rozwoju. |
| --- | --- |

—

Podkreślał już wcześniej, że przyjęcie środków na rzecz racjonalizacji, modernizacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych jako priorytetowej linii działań w celu zmniejszenia kosztów, a także racjonalizacja i uproszczenie procedur i usług administracyjnych zwiększyłyby dynamikę działalności gospodarczej, zredukowałyby formalności biurokratyczne, ułatwiłyby stosunki między obywatelami a administracją i przyczyniłyby się do zmniejszenia kosztów administracyjnych w działalności przedsiębiorstw (zwłaszcza tych, które związane są z tworzeniem infrastruktury na potrzeby szerokopasmowego internetu), do poprawy ich konkurencyjności i do przyspieszenia ich rozwoju.

| — | Przypomina, że aby zaradzić słabej obecności operatorów prywatnych na obszarach uważanych za mało rentowne, takich jak obszary wiejskie, samorządy lokalne i regionalne zmuszone są do uczestnictwa w finansowaniu infrastruktury cyfrowej. Aby zapewnić równy dostęp do nowych technologii wszystkim obywatelom i obszarom, Komitet wzywa Komisję do wspierania samorządów w ich wysiłkach w zakresie finansowania poprzez zezwolenie na udział europejskich funduszy strukturalnych w finansowaniu infrastruktury cyfrowej we wszystkich regionach europejskich oraz poprzez uznanie, że projekty instalacji cyfrowych na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych mają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

—

Przypomina, że aby zaradzić słabej obecności operatorów prywatnych na obszarach uważanych za mało rentowne, takich jak obszary wiejskie, samorządy lokalne i regionalne zmuszone są do uczestnictwa w finansowaniu infrastruktury cyfrowej. Aby zapewnić równy dostęp do nowych technologii wszystkim obywatelom i obszarom, Komitet wzywa Komisję do wspierania samorządów w ich wysiłkach w zakresie finansowania poprzez zezwolenie na udział europejskich funduszy strukturalnych w finansowaniu infrastruktury cyfrowej we wszystkich regionach europejskich oraz poprzez uznanie, że projekty instalacji cyfrowych na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych mają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

| Sprawozdawca | Gábor BIHARY (HU/PSE), członek zgromadzenia generalnego Budapesztu |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej
  COM(2013) 147 final |

Sprawozdawca

Gábor BIHARY (HU/PSE), członek zgromadzenia generalnego Budapesztu

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej

COM(2013) 147 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje do wiadomości wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej przedstawiony przez Komisję Europejską 26 marca 2013 r., który jest częścią dziesięciopunktowego planu przedłożonego w ramach oceny śródokresowej europejskiej agendy cyfrowej. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje do wiadomości wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej przedstawiony przez Komisję Europejską 26 marca 2013 r., który jest częścią dziesięciopunktowego planu przedłożonego w ramach oceny śródokresowej europejskiej agendy cyfrowej.

| 2. | Wyraża zadowolenie z faktu, iż wniosek dotyczący rozporządzenia jest oparty na wzorcowych rozwiązaniach stosowanych w państwach członkowskich, a jednocześnie pozostawia im szeroki margines uznaniowy, jeśli chodzi o aspekty organizacyjne i odpowiada nowej kulturze dostępu do szybkich sieci. |
| --- | --- |

2.

Wyraża zadowolenie z faktu, iż wniosek dotyczący rozporządzenia jest oparty na wzorcowych rozwiązaniach stosowanych w państwach członkowskich, a jednocześnie pozostawia im szeroki margines uznaniowy, jeśli chodzi o aspekty organizacyjne i odpowiada nowej kulturze dostępu do szybkich sieci.

| 3. | Popiera priorytety wskazane we wniosku dotyczącym rozporządzenia – szybkie sieci, prace budowlane, wspólne wykorzystanie istniejącej infrastruktury i skuteczniejsze tworzenie nowych elementów infrastruktury materialnej, ograniczenie obciążeń administracyjnych i biurokracji – które dotyczą dziedzin, w których miasta i regiony są jednocześnie podmiotami, usługodawcami i odbiorcami usług. |
| --- | --- |

3.

Popiera priorytety wskazane we wniosku dotyczącym rozporządzenia – szybkie sieci, prace budowlane, wspólne wykorzystanie istniejącej infrastruktury i skuteczniejsze tworzenie nowych elementów infrastruktury materialnej, ograniczenie obciążeń administracyjnych i biurokracji – które dotyczą dziedzin, w których miasta i regiony są jednocześnie podmiotami, usługodawcami i odbiorcami usług.

| 4. | Przypomina, że szybka infrastruktura szerokopasmowa stanowi podstawę jednolitego rynku cyfrowego i jest warunkiem uzyskania konkurencyjności w skali światowej, np. w dziedzinie handlu elektronicznego. Jak stwierdzono w komunikacie dotyczącym Aktu o jednolitym rynku II (1), wzrost nasycenia rynku łączami szerokopasmowymi o 10 % może przynieść roczny wzrost PKB rzędu 1–1,5 % (2), a także wzrost wydajności pracy o 1,5 %, a innowacje w przedsiębiorstwach, których źródłem są sieci szerokopasmowe, mogą przyczynić się do wzrostu zatrudnienia, generując potencjalnie 2 mln dodatkowych miejsc pracy do 2020 r. (3) |
| --- | --- |

4.

Przypomina, że szybka infrastruktura szerokopasmowa stanowi podstawę jednolitego rynku cyfrowego i jest warunkiem uzyskania konkurencyjności w skali światowej, np. w dziedzinie handlu elektronicznego. Jak stwierdzono w komunikacie dotyczącym Aktu o jednolitym rynku II (1), wzrost nasycenia rynku łączami szerokopasmowymi o 10 % może przynieść roczny wzrost PKB rzędu 1–1,5 % (2), a także wzrost wydajności pracy o 1,5 %, a innowacje w przedsiębiorstwach, których źródłem są sieci szerokopasmowe, mogą przyczynić się do wzrostu zatrudnienia, generując potencjalnie 2 mln dodatkowych miejsc pracy do 2020 r. (3)

| 5. | Podkreśla, że Unia nie może pozwolić sobie na pozostawienie przedsiębiorstw i obywateli europejskich poza zasięgiem pokrycia geograficznego tą infrastrukturą i że zobowiązała się ona dążyć do osiągnięcia ambitnych celów europejskiej agendy cyfrowej w zakresie dostępu do szybkich sieci, co oznacza, że do 2013 r. wszyscy Europejczycy mają mieć dostęp do podstawowych połączeń szerokopasmowych, a do 2020 r.: 1) wszyscy Europejczycy mają mieć dostęp do połączeń o przepustowości przekraczającej 30 Mb/s; 2) przynajmniej 50 % europejskich gospodarstw domowych ma mieć dostęp do łączy internetowych o przepustowości przekraczającej 100 Mb/s. Cele te zostaną osiągnięte pod warunkiem, że w całej UE zostaną zmniejszone koszty budowy infrastruktury. |
| --- | --- |

5.

Podkreśla, że Unia nie może pozwolić sobie na pozostawienie przedsiębiorstw i obywateli europejskich poza zasięgiem pokrycia geograficznego tą infrastrukturą i że zobowiązała się ona dążyć do osiągnięcia ambitnych celów europejskiej agendy cyfrowej w zakresie dostępu do szybkich sieci, co oznacza, że do 2013 r. wszyscy Europejczycy mają mieć dostęp do podstawowych połączeń szerokopasmowych, a do 2020 r.: 1) wszyscy Europejczycy mają mieć dostęp do połączeń o przepustowości przekraczającej 30 Mb/s; 2) przynajmniej 50 % europejskich gospodarstw domowych ma mieć dostęp do łączy internetowych o przepustowości przekraczającej 100 Mb/s. Cele te zostaną osiągnięte pod warunkiem, że w całej UE zostaną zmniejszone koszty budowy infrastruktury.

| 6. | Podkreśla, że niezwykle istotne jest, by w ramach zarządzania procesami, o których mowa w omawianym wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady i których dotyczą odpowiednie działania z zakresu polityki publicznej, koordynować działania Unii Europejskiej, państw członkowskich i samorządów terytorialnych oraz by czuwać nad ścisłym przestrzeganiem zasady pomocniczości, zgodnie ze wskazaniami Komitetu Regionów zawartymi w białej księdze w sprawie wielopoziomowego sprawowania rządów (4). |
| --- | --- |

6.

Podkreśla, że niezwykle istotne jest, by w ramach zarządzania procesami, o których mowa w omawianym wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady i których dotyczą odpowiednie działania z zakresu polityki publicznej, koordynować działania Unii Europejskiej, państw członkowskich i samorządów terytorialnych oraz by czuwać nad ścisłym przestrzeganiem zasady pomocniczości, zgodnie ze wskazaniami Komitetu Regionów zawartymi w białej księdze w sprawie wielopoziomowego sprawowania rządów (4).

| 7. | Zwraca uwagę, że w poprzednich opiniach mówił o konieczności pełnego wykorzystania potencjału Europy w zakresie rozwoju usług informacyjno-komunikacyjnych w sektorze publicznym i prywatnym i wezwał do zastosowania TIK jako metody poprawy usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne w takich dziedzinach jak opieka zdrowotna, edukacja, porządek publiczny, bezpieczeństwo i usługi społeczne. Za doskonałą podstawę procesu zdobywania umiejętności i wiedzy na szczeblu lokalnym w całej Unii mogą służyć wspierane przez UE partnerstwa publiczno-prywatne w dziedzinie usług publicznych wykorzystujących TIK zawierane między władzami lokalnymi i regionalnymi a MŚP zajmującymi się rozwojem TIK (5). |
| --- | --- |

7.

Zwraca uwagę, że w poprzednich opiniach mówił o konieczności pełnego wykorzystania potencjału Europy w zakresie rozwoju usług informacyjno-komunikacyjnych w sektorze publicznym i prywatnym i wezwał do zastosowania TIK jako metody poprawy usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne w takich dziedzinach jak opieka zdrowotna, edukacja, porządek publiczny, bezpieczeństwo i usługi społeczne. Za doskonałą podstawę procesu zdobywania umiejętności i wiedzy na szczeblu lokalnym w całej Unii mogą służyć wspierane przez UE partnerstwa publiczno-prywatne w dziedzinie usług publicznych wykorzystujących TIK zawierane między władzami lokalnymi i regionalnymi a MŚP zajmującymi się rozwojem TIK (5).

| 8. | Podkreślał już wcześniej, że przyjęcie środków na rzecz racjonalizacji, modernizacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych jako priorytetowej linii działań w celu zmniejszenia kosztów, a także racjonalizacja i uproszczenie procedur i usług administracyjnych zwiększyłyby dynamikę działalności gospodarczej, zredukowałyby formalności biurokratyczne, ułatwiłyby stosunki między obywatelami a administracją i przyczyniłyby się do zmniejszenia kosztów administracyjnych w działalności przedsiębiorstw (zwłaszcza tych, które związane są z tworzeniem infrastruktury na potrzeby szerokopasmowego internetu), do poprawy ich konkurencyjności i do przyspieszenia ich rozwoju (6). |
| --- | --- |

8.

Podkreślał już wcześniej, że przyjęcie środków na rzecz racjonalizacji, modernizacji i ograniczenia obciążeń administracyjnych jako priorytetowej linii działań w celu zmniejszenia kosztów, a także racjonalizacja i uproszczenie procedur i usług administracyjnych zwiększyłyby dynamikę działalności gospodarczej, zredukowałyby formalności biurokratyczne, ułatwiłyby stosunki między obywatelami a administracją i przyczyniłyby się do zmniejszenia kosztów administracyjnych w działalności przedsiębiorstw (zwłaszcza tych, które związane są z tworzeniem infrastruktury na potrzeby szerokopasmowego internetu), do poprawy ich konkurencyjności i do przyspieszenia ich rozwoju (6).

| 9. | Zwraca uwagę, że Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny przyjąć konieczne środki, by władze lokalne i regionalne mogły w pełni i skutecznie uczestniczyć w zarządzaniu inicjatywami związanymi z TIK (7). |
| --- | --- |

9.

Zwraca uwagę, że Komisja Europejska i państwa członkowskie powinny przyjąć konieczne środki, by władze lokalne i regionalne mogły w pełni i skutecznie uczestniczyć w zarządzaniu inicjatywami związanymi z TIK (7).

| 10. | Przyjmuje do wiadomości, że wniosek dotyczący rozporządzenia ma przyczynić się do jakościowej poprawy usług i produktów informacyjnych przeznaczonych dla konsumentów europejskich oraz do ograniczenia zbędnych wydatków i obciążeń administracyjnych, a jednocześnie do wspierania jednolitego rynku cyfrowego i realizacji celów strategii „Europa 2020”. |
| --- | --- |

10.

Przyjmuje do wiadomości, że wniosek dotyczący rozporządzenia ma przyczynić się do jakościowej poprawy usług i produktów informacyjnych przeznaczonych dla konsumentów europejskich oraz do ograniczenia zbędnych wydatków i obciążeń administracyjnych, a jednocześnie do wspierania jednolitego rynku cyfrowego i realizacji celów strategii „Europa 2020”.

Dostęp do sieci szerokopasmowych

| 11. | Podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne znajdują się wśród głównych adresatów zaleceń europejskiej agendy cyfrowej, zwłaszcza jeśli chodzi o wdrażanie sieci szerokopasmowych, i mogą w decydujący sposób przyczynić się do jej realizacji. Priorytety nowej strategii na szczeblu lokalnym i regionalnym mogą poprawić jakość życia oraz stać się bodźcem dla działalności społeczno-gospodarczej obywateli i dla rozwoju regionalnego, a także wspierać efektywniejsze i lepiej dostosowane do indywidualnych potrzeb usługi publiczne oraz lokalne przedsiębiorstwa. Regiony i miasta dysponują wieloma środkami na rzecz pełnego wykorzystania tego potencjału. |
| --- | --- |

11.

Podkreśla, że samorządy lokalne i regionalne znajdują się wśród głównych adresatów zaleceń europejskiej agendy cyfrowej, zwłaszcza jeśli chodzi o wdrażanie sieci szerokopasmowych, i mogą w decydujący sposób przyczynić się do jej realizacji. Priorytety nowej strategii na szczeblu lokalnym i regionalnym mogą poprawić jakość życia oraz stać się bodźcem dla działalności społeczno-gospodarczej obywateli i dla rozwoju regionalnego, a także wspierać efektywniejsze i lepiej dostosowane do indywidualnych potrzeb usługi publiczne oraz lokalne przedsiębiorstwa. Regiony i miasta dysponują wieloma środkami na rzecz pełnego wykorzystania tego potencjału.

| 12. | Z zadowoleniem stwierdza, że wniosek dotyczący rozporządzenia może przyczynić się w znacznym stopniu do zniwelowania różnic w dostępie do sieci cyfrowych i do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”, zaspokajając przy tym główne potrzeby obywateli europejskich w dziedzinie społecznej, kulturalnej i gospodarczej (8). |
| --- | --- |

12.

Z zadowoleniem stwierdza, że wniosek dotyczący rozporządzenia może przyczynić się w znacznym stopniu do zniwelowania różnic w dostępie do sieci cyfrowych i do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”, zaspokajając przy tym główne potrzeby obywateli europejskich w dziedzinie społecznej, kulturalnej i gospodarczej (8).

| 13. | Uznaje, że społeczeństwo informacyjne niesie ze sobą fantastyczne przyspieszenie postępu gospodarczego i społecznego, i uważa, że lepsze wdrożenie infrastruktury szerokopasmowej powinno wzmocnić tę tendencję. Jednakże Komitet zwraca uwagę na łatwość, z jaką mogą być rozpowszechniane treści niebezpieczne dla młodzieży i dla podstawowych wartości demokratycznych, i podkreśla, że odpowiednie kształcenie oparte na wartościach oraz szeroko pojęta edukacja w zakresie korzystania z mediów (9) mogą zrównoważyć to zagrożenie. |
| --- | --- |

13.

Uznaje, że społeczeństwo informacyjne niesie ze sobą fantastyczne przyspieszenie postępu gospodarczego i społecznego, i uważa, że lepsze wdrożenie infrastruktury szerokopasmowej powinno wzmocnić tę tendencję. Jednakże Komitet zwraca uwagę na łatwość, z jaką mogą być rozpowszechniane treści niebezpieczne dla młodzieży i dla podstawowych wartości demokratycznych, i podkreśla, że odpowiednie kształcenie oparte na wartościach oraz szeroko pojęta edukacja w zakresie korzystania z mediów (9) mogą zrównoważyć to zagrożenie.

| 14. | Przypomina, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w zapewnieniu równego dostępu do szybkich sieci po rozsądnej cenie (np. w regionach, w których same mechanizmy rynku zawodzą), w prowadzeniu projektów pilotażowych w zakresie niwelowania różnic pod względem dostępności elektronicznej oraz w opracowywaniu nowego podejścia w dziedzinie internetowych usług publicznych skoncentrowanych na potrzebach ludzi (10). |
| --- | --- |

14.

Przypomina, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w zapewnieniu równego dostępu do szybkich sieci po rozsądnej cenie (np. w regionach, w których same mechanizmy rynku zawodzą), w prowadzeniu projektów pilotażowych w zakresie niwelowania różnic pod względem dostępności elektronicznej oraz w opracowywaniu nowego podejścia w dziedzinie internetowych usług publicznych skoncentrowanych na potrzebach ludzi (10).

| 15. | Zwraca uwagę Komisji Europejskiej na fakt, iż w dziedzinie finansowania infrastruktury szerokopasmowej przez samorządy terytorialne konieczna może się okazać bezzwrotna pomoc państwa, i w związku z tym wnosi, by Komisja opracowała odpowiednie przepisy. |
| --- | --- |

15.

Zwraca uwagę Komisji Europejskiej na fakt, iż w dziedzinie finansowania infrastruktury szerokopasmowej przez samorządy terytorialne konieczna może się okazać bezzwrotna pomoc państwa, i w związku z tym wnosi, by Komisja opracowała odpowiednie przepisy.

| 16. | Przypomina o swej propozycji wysuniętej w opinii w sprawie europejskiej agendy cyfrowej, by przyznane finansowanie i inne środki pomocowe sprzyjały wdrażaniu sieci szerokopasmowych o otwartym dostępie, opartych na architekturze sieci typu horyzontalnego i modelu ekonomicznym utrzymującym rozdział między dostępem fizycznym do sieci a dostawą usług, oraz by istniejące obecnie sieci światłowodowe były otwarte dla konkurencji (11). W wymiarze praktycznym oznacza to, że w odniesieniu do światłowodu ciemnego, który jest formą infrastruktury pasywnej, należy aktywnie promować modele biznesowe oparte na otwartym dostępie. |
| --- | --- |

16.

Przypomina o swej propozycji wysuniętej w opinii w sprawie europejskiej agendy cyfrowej, by przyznane finansowanie i inne środki pomocowe sprzyjały wdrażaniu sieci szerokopasmowych o otwartym dostępie, opartych na architekturze sieci typu horyzontalnego i modelu ekonomicznym utrzymującym rozdział między dostępem fizycznym do sieci a dostawą usług, oraz by istniejące obecnie sieci światłowodowe były otwarte dla konkurencji (11). W wymiarze praktycznym oznacza to, że w odniesieniu do światłowodu ciemnego, który jest formą infrastruktury pasywnej, należy aktywnie promować modele biznesowe oparte na otwartym dostępie.

| 17. | Uważa, że choć regiony o dużej gęstości zaludnienia są w oczywisty sposób interesujące z handlowego punktu widzenia, zagwarantowanie równowagi geograficznej wymaga, by poświęcić szczególną uwagę pobudzaniu inwestycji prywatnych na obszarach wiejskich i o małej gęstości zaludnienia, a także w regionach najbardziej oddalonych. Samorządy lokalne i regionalne mogą odegrać w tym względzie bardzo istotną rolę, koordynując popyt na dostęp szerokopasmowy ze strony administracji publicznej, organów bezpieczeństwa publicznego, lokalnych placówek oświatowych i struktur służby zdrowia, a także ustanawiając na szczeblu lokalnym grupy (szkoły, wspólnoty, MŚP itd.) i strefy, gdzie demonstrowane są konsumentom infrastruktury szerokopasmowe, a także organizując szkolenia. |
| --- | --- |

17.

Uważa, że choć regiony o dużej gęstości zaludnienia są w oczywisty sposób interesujące z handlowego punktu widzenia, zagwarantowanie równowagi geograficznej wymaga, by poświęcić szczególną uwagę pobudzaniu inwestycji prywatnych na obszarach wiejskich i o małej gęstości zaludnienia, a także w regionach najbardziej oddalonych. Samorządy lokalne i regionalne mogą odegrać w tym względzie bardzo istotną rolę, koordynując popyt na dostęp szerokopasmowy ze strony administracji publicznej, organów bezpieczeństwa publicznego, lokalnych placówek oświatowych i struktur służby zdrowia, a także ustanawiając na szczeblu lokalnym grupy (szkoły, wspólnoty, MŚP itd.) i strefy, gdzie demonstrowane są konsumentom infrastruktury szerokopasmowe, a także organizując szkolenia.

| 18. | Przypomina, że aby zaradzić słabej obecności operatorów prywatnych na obszarach uważanych za mało rentowne, takich jak obszary wiejskie, samorządy lokalne i regionalne zmuszone są do uczestnictwa w finansowaniu infrastruktury cyfrowej. Aby zapewnić równy dostęp do nowych technologii wszystkim obywatelom i obszarom, Komitet wzywa Komisję do wspierania samorządów w ich wysiłkach w zakresie finansowania poprzez zezwolenie na udział europejskich funduszy strukturalnych w finansowaniu infrastruktury cyfrowej we wszystkich regionach europejskich oraz poprzez uznanie, że projekty instalacji cyfrowych na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych mają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. |
| --- | --- |

18.

Przypomina, że aby zaradzić słabej obecności operatorów prywatnych na obszarach uważanych za mało rentowne, takich jak obszary wiejskie, samorządy lokalne i regionalne zmuszone są do uczestnictwa w finansowaniu infrastruktury cyfrowej. Aby zapewnić równy dostęp do nowych technologii wszystkim obywatelom i obszarom, Komitet wzywa Komisję do wspierania samorządów w ich wysiłkach w zakresie finansowania poprzez zezwolenie na udział europejskich funduszy strukturalnych w finansowaniu infrastruktury cyfrowej we wszystkich regionach europejskich oraz poprzez uznanie, że projekty instalacji cyfrowych na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych mają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

Usługi cyfrowe i administracja on-line

| 19. | Podkreśla, że technologie informacyjno-komunikacyjne, stanowiące podstawę społeczeństwa informacyjnego otwartego dla wszystkich, powinny uwzględniać potrzeby wszystkich obywateli, w tym osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. |
| --- | --- |

19.

Podkreśla, że technologie informacyjno-komunikacyjne, stanowiące podstawę społeczeństwa informacyjnego otwartego dla wszystkich, powinny uwzględniać potrzeby wszystkich obywateli, w tym osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.

| 20. | Ponownie stwierdza, że wysokiej jakości szerokopasmowy dostęp do internetu po przystępnej cenie może zwiększyć dostępność i jakość usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne, a także – w przypadku mikroprzedsiębiorstw i MŚP – ułatwić wprowadzanie produktów do obrotu. Można oczekiwać w szczególności, że regiony i gminy peryferyjne, a zwłaszcza najbardziej oddalone, osiągną znaczne korzyści z szerszego i szybszego dostępu do usług szerokopasmowych (12). |
| --- | --- |

20.

Ponownie stwierdza, że wysokiej jakości szerokopasmowy dostęp do internetu po przystępnej cenie może zwiększyć dostępność i jakość usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne, a także – w przypadku mikroprzedsiębiorstw i MŚP – ułatwić wprowadzanie produktów do obrotu. Można oczekiwać w szczególności, że regiony i gminy peryferyjne, a zwłaszcza najbardziej oddalone, osiągną znaczne korzyści z szerszego i szybszego dostępu do usług szerokopasmowych (12).

| 21. | Podkreśla żywotne znaczenie nowych zastosowań i usług cyfrowych dla atrakcyjności i równomiernego rozwoju regionów; uważa, że powszechny dostęp do technologii cyfrowych jest warunkiem osiągnięcia celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w UE. |
| --- | --- |

21.

Podkreśla żywotne znaczenie nowych zastosowań i usług cyfrowych dla atrakcyjności i równomiernego rozwoju regionów; uważa, że powszechny dostęp do technologii cyfrowych jest warunkiem osiągnięcia celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w UE.

| 22. | Zgodnie ze swym stanowiskiem zajętym w jednej z poprzednich opinii (13) zaleca pełne wykorzystanie w Europie potencjału związanego z przyspieszonym rozwojem sieci dzięki omawianemu rozporządzeniu, aby rozwijać usługi informacyjno-komunikacyjne w sektorze publicznym i prywatnym, a tym samym wykorzystać TIK jako metodę poprawy usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne w takich dziedzinach jak opieka zdrowotna, edukacja, zamówienia publiczne, bezpieczeństwo i usługi społeczne. |
| --- | --- |

22.

Zgodnie ze swym stanowiskiem zajętym w jednej z poprzednich opinii (13) zaleca pełne wykorzystanie w Europie potencjału związanego z przyspieszonym rozwojem sieci dzięki omawianemu rozporządzeniu, aby rozwijać usługi informacyjno-komunikacyjne w sektorze publicznym i prywatnym, a tym samym wykorzystać TIK jako metodę poprawy usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne w takich dziedzinach jak opieka zdrowotna, edukacja, zamówienia publiczne, bezpieczeństwo i usługi społeczne.

| 23. | Podobnie, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym we wcześniejszej opinii (14), zaleca pełne wykorzystanie w Europie potencjału związanego z przyspieszonym rozwojem sieci dzięki omawianemu rozporządzeniu, aby rozwijać ponadnarodowe usługi administracyjne on-line oraz czuwać nad tym, by związane z tym projekty informatyzacji uwzględniały aspekty związane z interoperacyjnością i identyfikacją obywateli (projekt STORK), podpisem elektronicznym, notyfikacją on-line i innymi elementami e-administracji, tak by były one regulowane na szczeblu europejskim. |
| --- | --- |

23.

Podobnie, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym we wcześniejszej opinii (14), zaleca pełne wykorzystanie w Europie potencjału związanego z przyspieszonym rozwojem sieci dzięki omawianemu rozporządzeniu, aby rozwijać ponadnarodowe usługi administracyjne on-line oraz czuwać nad tym, by związane z tym projekty informatyzacji uwzględniały aspekty związane z interoperacyjnością i identyfikacją obywateli (projekt STORK), podpisem elektronicznym, notyfikacją on-line i innymi elementami e-administracji, tak by były one regulowane na szczeblu europejskim.

| 24. | Twierdzi, że niemożliwe będzie wykorzystanie potencjału informatyki w chmurze (15), jeśli nie zostanie szybko wdrożona niezbędna podstawa infrastrukturalna. |
| --- | --- |

24.

Twierdzi, że niemożliwe będzie wykorzystanie potencjału informatyki w chmurze (15), jeśli nie zostanie szybko wdrożona niezbędna podstawa infrastrukturalna.

Inteligentne sieci energetyczne, cyfryzacja i treści kreatywne, wykorzystanie TIK

| 25. | Podkreśla, że jednolity rynek cyfrowy stanowiący fundament europejskiej agendy cyfrowej umożliwi stworzenie rozwijającego się, odnoszącego sukcesy i dynamicznego ogólnoeuropejskiego rynku kreowania i rozpowszechniania legalnych treści cyfrowych oraz usług internetowych (16), a także zapewni konsumentom łatwy, bezpieczny i elastyczny dostęp do treści i usług cyfrowych. |
| --- | --- |

25.

Podkreśla, że jednolity rynek cyfrowy stanowiący fundament europejskiej agendy cyfrowej umożliwi stworzenie rozwijającego się, odnoszącego sukcesy i dynamicznego ogólnoeuropejskiego rynku kreowania i rozpowszechniania legalnych treści cyfrowych oraz usług internetowych (16), a także zapewni konsumentom łatwy, bezpieczny i elastyczny dostęp do treści i usług cyfrowych.

| 26. | Uważa za istotne, by równolegle do wdrażania szybkich sieci administracja publiczna szczebla regionalnego i lokalnego dysponowała odpowiednim potencjałem wewnętrznym oraz trwałymi zasobami finansowymi niezbędnymi do digitalizacji danych (17). |
| --- | --- |

26.

Uważa za istotne, by równolegle do wdrażania szybkich sieci administracja publiczna szczebla regionalnego i lokalnego dysponowała odpowiednim potencjałem wewnętrznym oraz trwałymi zasobami finansowymi niezbędnymi do digitalizacji danych (17).

| 27. | Przyznaje, że proponowane rozporządzenie będzie miało wpływ na środki mające na celu sprostanie wyzwaniom w dziedzinie efektywności energetycznej związanym z TIK (18) oraz na dostosowanie struktur wykorzystywanych do eksploatacji zasobów naturalnych. |
| --- | --- |

27.

Przyznaje, że proponowane rozporządzenie będzie miało wpływ na środki mające na celu sprostanie wyzwaniom w dziedzinie efektywności energetycznej związanym z TIK (18) oraz na dostosowanie struktur wykorzystywanych do eksploatacji zasobów naturalnych.

Dostęp do istniejącej infrastruktury fizycznej i przejrzystość

| 28. | Popiera cel maksymalnego zwiększenia synergii pomiędzy sieciami, zgodnie z którym rozporządzenie skierowane jest nie tylko do dostawców sieci łączności elektronicznej, ale również do wszystkich właścicieli infrastruktury fizycznej, takiej jak sieci elektroenergetyczne, gazowe, wodociągowe, kanalizacyjne, grzewcze i transportowe, w których można umieścić elementy sieci łączności elektronicznej. Komitet wyraża jednak zaniepokojenie co do stosowania przepisów rozporządzenia w odniesieniu do infrastruktury o kluczowym znaczeniu, takiej jak tunele metra w wielkich miastach, ze względu na bezpieczeństwo i z powodu związanych z tym wysokich kosztów. |
| --- | --- |

28.

Popiera cel maksymalnego zwiększenia synergii pomiędzy sieciami, zgodnie z którym rozporządzenie skierowane jest nie tylko do dostawców sieci łączności elektronicznej, ale również do wszystkich właścicieli infrastruktury fizycznej, takiej jak sieci elektroenergetyczne, gazowe, wodociągowe, kanalizacyjne, grzewcze i transportowe, w których można umieścić elementy sieci łączności elektronicznej. Komitet wyraża jednak zaniepokojenie co do stosowania przepisów rozporządzenia w odniesieniu do infrastruktury o kluczowym znaczeniu, takiej jak tunele metra w wielkich miastach, ze względu na bezpieczeństwo i z powodu związanych z tym wysokich kosztów.

| 29. | Ubolewa, że usługi i infrastruktura telekomunikacyjna są jeszcze bardzo rozproszone ze względu na granice krajowe, podczas gdy infrastruktura szerokopasmowa i szybkie łącza są główną osią jednolitego rynku cyfrowego i warunkiem wstępnym konkurencyjności światowej. |
| --- | --- |

29.

Ubolewa, że usługi i infrastruktura telekomunikacyjna są jeszcze bardzo rozproszone ze względu na granice krajowe, podczas gdy infrastruktura szerokopasmowa i szybkie łącza są główną osią jednolitego rynku cyfrowego i warunkiem wstępnym konkurencyjności światowej.

| 30. | Ponieważ prace budowlane stanowią główną część całkowitych kosztów wdrażania sieci, uważa, że istotnym postępem w stanowieniu przepisów jest fakt, iż każdy operator sieci będzie miał prawo oferować dostęp do infrastruktury fizycznej (do takich elementów jak kanały, przewody, włazy inspekcyjne, skrzynki, słupy, maszty, anteny, wieże i inne podpory) lub z niej korzystać (po sprawiedliwej cenie i na rozsądnych warunkach) w celu wdrożenia elementów szybkich sieci łączności elektronicznej. Ponadto aby zapewnić przejrzystość, niezbędne do tego informacje będą musiały być dostępne w pojedynczym punkcie informacyjnym. |
| --- | --- |

30.

Ponieważ prace budowlane stanowią główną część całkowitych kosztów wdrażania sieci, uważa, że istotnym postępem w stanowieniu przepisów jest fakt, iż każdy operator sieci będzie miał prawo oferować dostęp do infrastruktury fizycznej (do takich elementów jak kanały, przewody, włazy inspekcyjne, skrzynki, słupy, maszty, anteny, wieże i inne podpory) lub z niej korzystać (po sprawiedliwej cenie i na rozsądnych warunkach) w celu wdrożenia elementów szybkich sieci łączności elektronicznej. Ponadto aby zapewnić przejrzystość, niezbędne do tego informacje będą musiały być dostępne w pojedynczym punkcie informacyjnym.

| 31. | Zwraca jednak uwagę, że przy określaniu ceny i opłat nie można pominąć celów społecznych ani celów dotyczących spójności. |
| --- | --- |

31.

Zwraca jednak uwagę, że przy określaniu ceny i opłat nie można pominąć celów społecznych ani celów dotyczących spójności.

Koordynacja prac budowlanych

| 32. | Wyraża zadowolenie, że w rozporządzeniu podjęto kwestię koordynacji prac budowlanych, szczególnie ze względu na fakt, iż inwestycje te finansowane są częściowo lub w całości z funduszy publicznych. Zauważa jednak, że w rozporządzeniu nie ma żadnych odniesień do skutków w dziedzinie zamówień publicznych. |
| --- | --- |

32.

Wyraża zadowolenie, że w rozporządzeniu podjęto kwestię koordynacji prac budowlanych, szczególnie ze względu na fakt, iż inwestycje te finansowane są częściowo lub w całości z funduszy publicznych. Zauważa jednak, że w rozporządzeniu nie ma żadnych odniesień do skutków w dziedzinie zamówień publicznych.

| 33. | Ubolewa, że w rozporządzeniu nie wspomniano o roli samorządów lokalnych, podczas gdy to właśnie na ich obszarze koordynowane będą prace budowlane. Zaleca zatem Komisji, by w rozporządzeniu przywołała władze lokalne. |
| --- | --- |

33.

Ubolewa, że w rozporządzeniu nie wspomniano o roli samorządów lokalnych, podczas gdy to właśnie na ich obszarze koordynowane będą prace budowlane. Zaleca zatem Komisji, by w rozporządzeniu przywołała władze lokalne.

Udzielanie zezwoleń

| 34. | Popiera rolę pojedynczego punktu informacyjnego w ułatwianiu i koordynowaniu procesu udzielania zezwoleń i uważa, że maksymalny termin sześciu miesięcy jest wystarczający. |
| --- | --- |

34.

Popiera rolę pojedynczego punktu informacyjnego w ułatwianiu i koordynowaniu procesu udzielania zezwoleń i uważa, że maksymalny termin sześciu miesięcy jest wystarczający.

| 35. | Ubolewa, że w rozporządzeniu nie ma mowy o roli samorządów terytorialnych w procedurze udzielania zezwoleń, choć w większości wypadków procedura ta należy do kompetencji władz lokalnych. Wyraża zaniepokojenie znacznymi kosztami, jakie władze lokalne muszą często w związku z tym ponosić. |
| --- | --- |

35.

Ubolewa, że w rozporządzeniu nie ma mowy o roli samorządów terytorialnych w procedurze udzielania zezwoleń, choć w większości wypadków procedura ta należy do kompetencji władz lokalnych. Wyraża zaniepokojenie znacznymi kosztami, jakie władze lokalne muszą często w związku z tym ponosić.

Urządzenia wewnątrzbudynkowe i dostęp do nich

| 36. | Uważa, że istotny postęp stanowi przepis, zgodnie z którym jednym z kryteriów przy udzielaniu zezwoleń jest wymóg instalowania w nowo wznoszonych budynkach infrastruktury fizycznej przystosowanej do szybkich łączy doprowadzonej do punktów zakończenia sieci. |
| --- | --- |

36.

Uważa, że istotny postęp stanowi przepis, zgodnie z którym jednym z kryteriów przy udzielaniu zezwoleń jest wymóg instalowania w nowo wznoszonych budynkach infrastruktury fizycznej przystosowanej do szybkich łączy doprowadzonej do punktów zakończenia sieci.

| 37. | Wyraża zadowolenie z wymogu instalowania w nowo wznoszonych budynkach wielorodzinnych – oraz w przypadku generalnych prac remontowych w takich budynkach – punktu koncentracji dostępnego dla dostawców sieci łączności elektronicznej, ale uważa, że należałoby sprecyzować, iż obowiązek ten dotyczy również inwestycji w mieszkalnictwie socjalnym, aby zagwarantować grupom zagrożonym wykluczeniem cyfrowym dostęp do usług szerokopasmowych. W tym przypadku należy jednak w pełnym zakresie wspierać realizację założonego celu. |
| --- | --- |

37.

Wyraża zadowolenie z wymogu instalowania w nowo wznoszonych budynkach wielorodzinnych – oraz w przypadku generalnych prac remontowych w takich budynkach – punktu koncentracji dostępnego dla dostawców sieci łączności elektronicznej, ale uważa, że należałoby sprecyzować, iż obowiązek ten dotyczy również inwestycji w mieszkalnictwie socjalnym, aby zagwarantować grupom zagrożonym wykluczeniem cyfrowym dostęp do usług szerokopasmowych. W tym przypadku należy jednak w pełnym zakresie wspierać realizację założonego celu.

Pomocniczość, proporcjonalność i lepsze uregulowania prawne

| 38. | Uznaje, że środki zawarte we wniosku dotyczącym rozporządzenia w ich obecnej formie wydają się zgodne z zasadą pomocniczości. W istocie, zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej powinno być przedmiotem interwencji ze strony Unii, jeśli mają się poprawić warunki tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego, aby usunąć przeszkody w funkcjonowaniu jednolitego rynku wynikające z różnic w przepisach i praktykach administracyjnych obowiązujących na poziomie krajowym i niższym od krajowego, które hamują rozwój i wzrost przedsiębiorstw europejskich, mają negatywny wpływ na konkurencyjność Europy i utrudniają transgraniczne inwestycje i działalność. |
| --- | --- |

38.

Uznaje, że środki zawarte we wniosku dotyczącym rozporządzenia w ich obecnej formie wydają się zgodne z zasadą pomocniczości. W istocie, zmniejszenie kosztów wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej powinno być przedmiotem interwencji ze strony Unii, jeśli mają się poprawić warunki tworzenia i funkcjonowania rynku wewnętrznego, aby usunąć przeszkody w funkcjonowaniu jednolitego rynku wynikające z różnic w przepisach i praktykach administracyjnych obowiązujących na poziomie krajowym i niższym od krajowego, które hamują rozwój i wzrost przedsiębiorstw europejskich, mają negatywny wpływ na konkurencyjność Europy i utrudniają transgraniczne inwestycje i działalność.

| 39. | Uważa, że zaproponowane środki w dziedzinach mających aspekt transgraniczny są niezbędne, gdyż państwa członkowskie i samorządy lokalne i regionalne nie mogą samodzielnie regulować w odpowiedni sposób istotnych kwestii ponadnarodowych, a pełne pokrycie siecią szerokopasmową wzmocni spójność terytorialną. |
| --- | --- |

39.

Uważa, że zaproponowane środki w dziedzinach mających aspekt transgraniczny są niezbędne, gdyż państwa członkowskie i samorządy lokalne i regionalne nie mogą samodzielnie regulować w odpowiedni sposób istotnych kwestii ponadnarodowych, a pełne pokrycie siecią szerokopasmową wzmocni spójność terytorialną.

| 40. | Uznaje, że omawiane rozporządzenie ma na celu ułatwianie i wspieranie wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej poprzez promowanie wspólnego korzystania z istniejącej infrastruktury i umożliwianie efektywniejszego wdrażania nowej infrastruktury fizycznej w celu zmniejszenia kosztów związanych z wdrażaniem takich sieci. |
| --- | --- |

40.

Uznaje, że omawiane rozporządzenie ma na celu ułatwianie i wspieranie wdrażania szybkich sieci łączności elektronicznej poprzez promowanie wspólnego korzystania z istniejącej infrastruktury i umożliwianie efektywniejszego wdrażania nowej infrastruktury fizycznej w celu zmniejszenia kosztów związanych z wdrażaniem takich sieci.

| 41. | Uważa zaproponowane środki za zdecydowanie bardziej korzystne niż pojedyncze działania na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, szczególnie ze względu na to, że główne środki skoncentrowane zostały wokół czterech następujących zagadnień: szybkie sieci łączności, prace budowlane, wspólne korzystanie z istniejącej infrastruktury i skuteczniejsze wdrażanie nowej infrastruktury materialnej oraz ograniczenie obciążeń administracyjnych. |
| --- | --- |

41.

Uważa zaproponowane środki za zdecydowanie bardziej korzystne niż pojedyncze działania na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, szczególnie ze względu na to, że główne środki skoncentrowane zostały wokół czterech następujących zagadnień: szybkie sieci łączności, prace budowlane, wspólne korzystanie z istniejącej infrastruktury i skuteczniejsze wdrażanie nowej infrastruktury materialnej oraz ograniczenie obciążeń administracyjnych.

| 42. | Zauważa, że wspólne europejskie podejście do omawianych kwestii wniesie wartość dodaną, gdyż pozwoli uniknąć zbędnego powielania prac i przyniesie oszczędności skali. Podkreśla, że podejście takie ma podstawowe znaczenie, gdyż internet – wszechobecny i transgraniczny – jest niezbędnym narzędziem, by optymalnie wykorzystać potencjał gospodarczo-społeczny TIK. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że wspólne europejskie podejście do omawianych kwestii wniesie wartość dodaną, gdyż pozwoli uniknąć zbędnego powielania prac i przyniesie oszczędności skali. Podkreśla, że podejście takie ma podstawowe znaczenie, gdyż internet – wszechobecny i transgraniczny – jest niezbędnym narzędziem, by optymalnie wykorzystać potencjał gospodarczo-społeczny TIK.

| 43. | Uznaje, że środki zawarte we wniosku dotyczącym rozporządzenia w ich obecnej formie wydają się zgodne z zasadą pomocniczości. Ograniczają się one bowiem do tego, co niezbędne, by osiągnąć zakładane cele. Mają zmniejszyć przeszkody w dostępie do infrastruktury fizycznej. |
| --- | --- |

43.

Uznaje, że środki zawarte we wniosku dotyczącym rozporządzenia w ich obecnej formie wydają się zgodne z zasadą pomocniczości. Ograniczają się one bowiem do tego, co niezbędne, by osiągnąć zakładane cele. Mają zmniejszyć przeszkody w dostępie do infrastruktury fizycznej.

| 44. | Zauważa, że środki dotyczące redukcji kosztów będące przedmiotem wniosku polegają na zwiększeniu koordynacji i przejrzystości oraz zharmonizowaniu stosowanych jako minimum narzędzi, co umożliwi odpowiednim zainteresowanym stronom wykorzystanie synergii i zwiększenie efektywności w rozpowszechnianiu sieci. |
| --- | --- |

44.

Zauważa, że środki dotyczące redukcji kosztów będące przedmiotem wniosku polegają na zwiększeniu koordynacji i przejrzystości oraz zharmonizowaniu stosowanych jako minimum narzędzi, co umożliwi odpowiednim zainteresowanym stronom wykorzystanie synergii i zwiększenie efektywności w rozpowszechnianiu sieci.

| 45. | Podkreśla, że proponowane środki nie wiążą się z żadnym konkretnym modelem ekonomicznym i że państwa członkowskie mogą przyjąć bardziej szczegółowe przepisy. W ten sposób bieżące inicjatywy krajowe zostaną raczej uzupełnione niż dostosowane. Jednocześnie nowe przepisy umożliwią państwom członkowskim dalsze wykorzystanie stosowanych obecnie środków i wybranie takiej organizacji prowadzonych już lub nowych działań, która będzie najlepiej odpowiadać ich potrzebom, co nie musi oznaczać ponoszenia dodatkowych kosztów. |
| --- | --- |

45.

Podkreśla, że proponowane środki nie wiążą się z żadnym konkretnym modelem ekonomicznym i że państwa członkowskie mogą przyjąć bardziej szczegółowe przepisy. W ten sposób bieżące inicjatywy krajowe zostaną raczej uzupełnione niż dostosowane. Jednocześnie nowe przepisy umożliwią państwom członkowskim dalsze wykorzystanie stosowanych obecnie środków i wybranie takiej organizacji prowadzonych już lub nowych działań, która będzie najlepiej odpowiadać ich potrzebom, co nie musi oznaczać ponoszenia dodatkowych kosztów.

| 46. | Podkreśla jednak, iż w celu zapewnienia pewności prawa rozporządzenie musi określać, jakie kroki mają zostać podjęte przez Komisję Europejską w sytuacji, gdy państwa członkowskie poinformują o zastosowaniu odstępstw. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla jednak, iż w celu zapewnienia pewności prawa rozporządzenie musi określać, jakie kroki mają zostać podjęte przez Komisję Europejską w sytuacji, gdy państwa członkowskie poinformują o zastosowaniu odstępstw.

| 47. | Dopuszcza formę rozporządzenia, choć dyrektywa pozostawia państwom członkowskim większe pole manewru. Uważa jednak, że jeżeli rozporządzenie będzie stosowane wystarczająco elastycznie, umożliwi w krótkim czasie dysponowanie narzędziami, które pozwolą na ograniczenie kosztów i zachowanie dynamiki w dążeniu do celów europejskiej agendy cyfrowej, które powinny zostać osiągnięte do 2020 r. |
| --- | --- |

47.

Dopuszcza formę rozporządzenia, choć dyrektywa pozostawia państwom członkowskim większe pole manewru. Uważa jednak, że jeżeli rozporządzenie będzie stosowane wystarczająco elastycznie, umożliwi w krótkim czasie dysponowanie narzędziami, które pozwolą na ograniczenie kosztów i zachowanie dynamiki w dążeniu do celów europejskiej agendy cyfrowej, które powinny zostać osiągnięte do 2020 r.

| 48. | Jeżeli chodzi o lepsze uregulowania prawne, zauważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia zawiera liczne odniesienia do szczebla lokalnego i regionalnego. Ze względu na kompetencje władz lokalnych i regionalnych i ich podstawową rolę w opracowywaniu i realizacji działań w dziedzinach zastosowania TIK (a zwłaszcza w rozwoju szybkich sieci łączności) instytucje unijne i państwa członkowskie powinny regularnie zasięgać opinii samorządów terytorialnych w ramach przygotowywania i wdrażania środków mających na celu realizację europejskiej agendy cyfrowej. |
| --- | --- |

48.

Jeżeli chodzi o lepsze uregulowania prawne, zauważa, że wniosek dotyczący rozporządzenia zawiera liczne odniesienia do szczebla lokalnego i regionalnego. Ze względu na kompetencje władz lokalnych i regionalnych i ich podstawową rolę w opracowywaniu i realizacji działań w dziedzinach zastosowania TIK (a zwłaszcza w rozwoju szybkich sieci łączności) instytucje unijne i państwa członkowskie powinny regularnie zasięgać opinii samorządów terytorialnych w ramach przygotowywania i wdrażania środków mających na celu realizację europejskiej agendy cyfrowej.

| 49. | Wnosi, by Komisja Europejska w odpowiednim momencie zwróciła się do Komitetu Regionów o opracowanie opinii w sprawie sprawozdania z wdrożenia rozporządzenia, które ma zostać przedstawione 3 lata po jego wejściu w życie. |
| --- | --- |

49.

Wnosi, by Komisja Europejska w odpowiednim momencie zwróciła się do Komitetu Regionów o opracowanie opinii w sprawie sprawozdania z wdrożenia rozporządzenia, które ma zostać przedstawione 3 lata po jego wejściu w życie.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Artykuł 2 – nowy punkt 11)

Definicje

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | 11) |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

11)

Uzasadnienie

Aby ułatwić rozumienie i stosowanie rozporządzenia, w definicjach należy umieścić również krajowy organ właściwy w zakresie rozstrzygania sporów.

Poprawka 2

Artykuł 2 – nowy punkt 12)

Definicje

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | 12) |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

12)

Uzasadnienie

Aby ułatwić rozumienie i stosowanie rozporządzenia, w definicjach należy umieścić również pojedynczy punkt informacyjny.

Poprawka 3

Artykuł 7 ustęp 2

Urządzenia wewnątrzbudynkowe

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wszystkie nowo wznoszone budynki wielorodzinne, w przypadku których wnioski o wydanie pozwolenia budowlanego zostały złożone po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation], wyposażone są w punkt koncentracji zlokalizowany wewnątrz lub na zewnątrz budynku i dostępny dla dostawców sieci łączności elektronicznej, w którym udostępnione jest podłączenie do infrastruktury wewnątrzbudynkowej przystosowanej do szybkich łączy. Ten sam obowiązek stosuje się w przypadku generalnych prac remontowych dotyczących budynków wielorodzinnych, w przypadku których wniosek o wydanie pozwolenia budowlanego został złożony po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation] | Wszystkie nowo wznoszone budynki wielorodzinne, w tym przeznaczone na mieszkania socjalne, w przypadku których wnioski o wydanie pozwolenia budowlanego zostały złożone po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation], wyposażone są w punkt koncentracji zlokalizowany wewnątrz lub na zewnątrz budynku i dostępny dla dostawców sieci łączności elektronicznej, w którym udostępnione jest podłączenie do infrastruktury wewnątrzbudynkowej przystosowanej do szybkich łączy. Ten sam obowiązek stosuje się w przypadku generalnych prac remontowych dotyczących budynków wielorodzinnych, w przypadku których wniosek o wydanie pozwolenia budowlanego został złożony po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation] |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wszystkie nowo wznoszone budynki wielorodzinne, w przypadku których wnioski o wydanie pozwolenia budowlanego zostały złożone po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation], wyposażone są w punkt koncentracji zlokalizowany wewnątrz lub na zewnątrz budynku i dostępny dla dostawców sieci łączności elektronicznej, w którym udostępnione jest podłączenie do infrastruktury wewnątrzbudynkowej przystosowanej do szybkich łączy. Ten sam obowiązek stosuje się w przypadku generalnych prac remontowych dotyczących budynków wielorodzinnych, w przypadku których wniosek o wydanie pozwolenia budowlanego został złożony po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation]

Wszystkie nowo wznoszone budynki wielorodzinne, w tym przeznaczone na mieszkania socjalne, w przypadku których wnioski o wydanie pozwolenia budowlanego zostały złożone po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation], wyposażone są w punkt koncentracji zlokalizowany wewnątrz lub na zewnątrz budynku i dostępny dla dostawców sieci łączności elektronicznej, w którym udostępnione jest podłączenie do infrastruktury wewnątrzbudynkowej przystosowanej do szybkich łączy. Ten sam obowiązek stosuje się w przypadku generalnych prac remontowych dotyczących budynków wielorodzinnych, w przypadku których wniosek o wydanie pozwolenia budowlanego został złożony po dniu [Publications Office: please insert the exact date of the entry into force of this Regulation]

Uzasadnienie

Celem tej zmiany jest sprecyzowanie, że nie można ograniczać kosztów budowy mieszkań socjalnych poprzez pozbawienie ich wyposażenia niezbędnego do przyłączenia do szybkich sieci. Chodzi tu o zagwarantowanie ich mieszkańcom równych szans.

Poprawka 4

Artykuł 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia [Publications Office: please insert the exact date: entry into force of this Regulation + 3 years]. Sprawozdanie zawiera podsumowanie skutków środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ocenę postępów w realizacji jego celów. | Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia [Publications Office: please insert the exact date: entry into force of this Regulation + 3 years]. Sprawozdanie zawiera podsumowanie skutków środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ocenę postępów w realizacji jego celów. Jest ono przekazywane do zaopiniowania Komitetowi Regionów. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia [Publications Office: please insert the exact date: entry into force of this Regulation + 3 years]. Sprawozdanie zawiera podsumowanie skutków środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ocenę postępów w realizacji jego celów.

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszego rozporządzenia najpóźniej do dnia [Publications Office: please insert the exact date: entry into force of this Regulation + 3 years]. Sprawozdanie zawiera podsumowanie skutków środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu oraz ocenę postępów w realizacji jego celów. Jest ono przekazywane do zaopiniowania Komitetowi Regionów.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu obowiązkowe zasięgnięcie opinii KR-u.

Bruksela, 3 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  COM(2012) 573 final.

1

(2)  Booz & Company, „Maximising the impact of Digitalisation” (Maksymalne zwiększenie wpływu cyfryzacji) 2012 r.

2

(3)  Szacunki Komisji oparte na badaniach krajowych (J. Liebenau, R. Atkinson, P. Karrberg, D. Castro i S. Ezell, 2009, The UK Digital Road to Recovery [„Cyfrowa droga Zjednoczonego Królestwa do naprawy gospodarczej”]; R.L. Katz i in., 2009, The Impact of Broadband on Jobs and the German Economy [„Wpływ łączy szerokopasmowych na zatrudnienie w gospodarce niemieckiej”].

3

The UK Digital Road to Recovery

The Impact of Broadband on Jobs and the German Economy

(4)  CdR 89/2009 fin.

4

(5)  CdR 156/2009 fin.

5

(6)  CdR 65/2011 fin.

6

(7)  CdR 283/2008 fin.

7

(8)  CdR 14/2010 fin.

8

(9)  CdR 133/2009 fin.

9

(10)  CdR 5/2008 fin.

10

(11)  CdR 104/2010 fin.

11

(12)  CdR 252/2005 fin.

12

(13)  CdR 156/2009 fin.

13

(14)  CdR 65/2011 fin.

14

(15)  CdR 1673/2012 fin.

15

(16)  CdR 104/2010 fin.

16

(17)  CdR 247/2009 fin.

17

(18)  CdR 254/2008 fin.

18

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/57 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/57

---

Opinia Komitetu Regionów: „Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów”

2013/C 280/11

KOMITET REGIONÓW

| — | Uważa, że przegląd dyrektywy jest konieczny, a zatem powinien zostać bezzwłocznie przeprowadzony w celu ochrony zdrowia europejskich obywateli, zwłaszcza najmłodszych, przed zagrożeniami związanymi z paleniem. |
| --- | --- |

—

Uważa, że przegląd dyrektywy jest konieczny, a zatem powinien zostać bezzwłocznie przeprowadzony w celu ochrony zdrowia europejskich obywateli, zwłaszcza najmłodszych, przed zagrożeniami związanymi z paleniem.

| — | Wzywa Komisję i państwa członkowskie, by przyjęły dyrektywę o wyważonym charakterze, która przyczyni się do lepszej ochrony zdrowia konsumentów, uwzględniając jednocześnie produkcję i wartość gospodarczą tytoniu. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję i państwa członkowskie, by przyjęły dyrektywę o wyważonym charakterze, która przyczyni się do lepszej ochrony zdrowia konsumentów, uwzględniając jednocześnie produkcję i wartość gospodarczą tytoniu.

| — | Uważa, że państwa członkowskie powinny zakazać bezpłatnej dystrybucji wyrobów tytoniowych (za pośrednictwem sklepów internetowych i w miejscach publicznych) z uwagi na znaczne niebezpieczeństwo zachęcenia nowych (i młodych) użytkowników do rozpoczęcia palenia. |
| --- | --- |

—

Uważa, że państwa członkowskie powinny zakazać bezpłatnej dystrybucji wyrobów tytoniowych (za pośrednictwem sklepów internetowych i w miejscach publicznych) z uwagi na znaczne niebezpieczeństwo zachęcenia nowych (i młodych) użytkowników do rozpoczęcia palenia.

| — | Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie, by zbadały możliwość opracowania systemu, który zrekompensowałby utratę miejsc pracy w sektorze tytoniowym i przemyśle opakowań. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie, by zbadały możliwość opracowania systemu, który zrekompensowałby utratę miejsc pracy w sektorze tytoniowym i przemyśle opakowań.

| — | Twierdzi, że państwa członkowskie powinny mieć możliwość zakazania transgranicznej sprzedaży wyrobów tytoniowych, aby lepiej chronić młodych obywateli przed potencjalnymi szkodami. |
| --- | --- |

—

Twierdzi, że państwa członkowskie powinny mieć możliwość zakazania transgranicznej sprzedaży wyrobów tytoniowych, aby lepiej chronić młodych obywateli przed potencjalnymi szkodami.

| — | Jest przekonany, że należy wspierać publiczne kampanie edukacyjne i uświadamiające poprzez regularne poradnictwo w szkołach podstawowych i średnich na temat szkodliwości palenia tytoniu i jego negatywnych skutków dla zdrowia i jakości życia. |
| --- | --- |

—

Jest przekonany, że należy wspierać publiczne kampanie edukacyjne i uświadamiające poprzez regularne poradnictwo w szkołach podstawowych i średnich na temat szkodliwości palenia tytoniu i jego negatywnych skutków dla zdrowia i jakości życia.

| — | Wzywa Komisję i państwa członkowskie, by rozważyły wsparcie dla regionów, w których obecnie uprawia się lub produkuje tytoń, aby umożliwić im zastąpienie uprawy tytoniu przez uprawy bardziej zrównoważone. |
| --- | --- |

—

Wzywa Komisję i państwa członkowskie, by rozważyły wsparcie dla regionów, w których obecnie uprawia się lub produkuje tytoń, aby umożliwić im zastąpienie uprawy tytoniu przez uprawy bardziej zrównoważone.

| — | Zwraca uwagę na fakt, że opakowania niestandardowe są obecnie sprzedawane na rynkach i ich wycofanie będzie miało niekorzystne skutki dla regionów, które je produkują. |
| --- | --- |

—

Zwraca uwagę na fakt, że opakowania niestandardowe są obecnie sprzedawane na rynkach i ich wycofanie będzie miało niekorzystne skutki dla regionów, które je produkują.

| Sprawozdawca | Dimitrios KALOGEROPOULOS (EL/PPE), radny miasta Egaleo (Ateny) |
| --- | --- |
| Dokument źródłowy | Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów
  COM(2012) 788 final |

Sprawozdawca

Dimitrios KALOGEROPOULOS (EL/PPE), radny miasta Egaleo (Ateny)

Dokument źródłowy

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów

COM(2012) 788 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

Wprowadzenie

| 1. | Zauważa, że dwanaście lat po przyjęciu przez UE obowiązującej dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych (która przewiduje szereg środków kontroli) palenie tytoniu nadal pozostaje główną przyczyną możliwych do uniknięcia zgonów w UE i zabija prawie 700 tys. osób rocznie. Zauważa także, iż ponad 70 % palaczy popadło w nałóg przed 18. rokiem życia. Dlatego też zdecydowanie zgadza się, iż należy zmienić obecną dyrektywę i zaostrzyć środki służące jej wykonaniu. |
| --- | --- |

1.

Zauważa, że dwanaście lat po przyjęciu przez UE obowiązującej dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych (która przewiduje szereg środków kontroli) palenie tytoniu nadal pozostaje główną przyczyną możliwych do uniknięcia zgonów w UE i zabija prawie 700 tys. osób rocznie. Zauważa także, iż ponad 70 % palaczy popadło w nałóg przed 18. rokiem życia. Dlatego też zdecydowanie zgadza się, iż należy zmienić obecną dyrektywę i zaostrzyć środki służące jej wykonaniu.

| 2. | Przyjmuje z zadowoleniem determinację Komisji, by wspomóc i uzupełnić wysiłki państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych na rzecz zajęcia się problemem palenia. Komitet zauważa, że uprawy tytoniu są legalne, należy jednak uważnie monitorować jego wpływ na zdrowie obywateli. |
| --- | --- |

2.

Przyjmuje z zadowoleniem determinację Komisji, by wspomóc i uzupełnić wysiłki państw członkowskich oraz władz lokalnych i regionalnych na rzecz zajęcia się problemem palenia. Komitet zauważa, że uprawy tytoniu są legalne, należy jednak uważnie monitorować jego wpływ na zdrowie obywateli.

| 3. | Popiera przyjęcie art. 114 TFUE jako podstawy prawnej wniosku, w kontekście celu Komisji Europejskiej, którym jest harmonizacja wciąż różnych ustawodawstw i przepisów administracyjnych w dziedzinie objętej wnioskiem dotyczącym dyrektywy w celu zagwarantowania funkcjonowania rynku wewnętrznego. Podkreśla, że takie podejście znalazło potwierdzenie w wyroku ETS C-380/03 Republika Federalna Niemiec przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej. Z drugiej strony, wniosek dotyczący dyrektywy umożliwia państwom członkowskim przyjęcie bardziej rygorystycznych środków niż te przewidziane w dyrektywie. |
| --- | --- |

3.

Popiera przyjęcie art. 114 TFUE jako podstawy prawnej wniosku, w kontekście celu Komisji Europejskiej, którym jest harmonizacja wciąż różnych ustawodawstw i przepisów administracyjnych w dziedzinie objętej wnioskiem dotyczącym dyrektywy w celu zagwarantowania funkcjonowania rynku wewnętrznego. Podkreśla, że takie podejście znalazło potwierdzenie w wyroku ETS C-380/03 Republika Federalna Niemiec przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej. Z drugiej strony, wniosek dotyczący dyrektywy umożliwia państwom członkowskim przyjęcie bardziej rygorystycznych środków niż te przewidziane w dyrektywie.

Wkład polityki UE w zapewnienie zdrowia

| 4. | Docenia wkład, jaki może ogólnie wnieść polityka wsparcia UE zgodnie z celem wyznaczonym w art. 114 ust. 3 TFUE i w art. 35 Karty praw podstawowych UE, który stanowi, że „przy określaniu i realizowaniu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego”. |
| --- | --- |

4.

Docenia wkład, jaki może ogólnie wnieść polityka wsparcia UE zgodnie z celem wyznaczonym w art. 114 ust. 3 TFUE i w art. 35 Karty praw podstawowych UE, który stanowi, że „przy określaniu i realizowaniu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego”.

| 5. | Uważa, że przegląd dyrektywy jest konieczny, a zatem powinien zostać bezzwłocznie przeprowadzony w celu ochrony zdrowia europejskich obywateli, zwłaszcza najmłodszych, przed zagrożeniami związanymi z paleniem. |
| --- | --- |

5.

Uważa, że przegląd dyrektywy jest konieczny, a zatem powinien zostać bezzwłocznie przeprowadzony w celu ochrony zdrowia europejskich obywateli, zwłaszcza najmłodszych, przed zagrożeniami związanymi z paleniem.

| 6. | Jeżeli chodzi o zdrowie publiczne, podkreśla, że UE, władze krajowe, regionalne i lokalne powinny skierować zwiększone wysiłki na kampanie edukacyjne i uświadamiające oraz promujące zdrowie, które informują o konsekwencjach palenia i które jak dotąd były całkiem skuteczne w ograniczaniu spożycia tytoniu, a także na restrykcyjne środki, które spowodowały zmianę skali spożycia. |
| --- | --- |

6.

Jeżeli chodzi o zdrowie publiczne, podkreśla, że UE, władze krajowe, regionalne i lokalne powinny skierować zwiększone wysiłki na kampanie edukacyjne i uświadamiające oraz promujące zdrowie, które informują o konsekwencjach palenia i które jak dotąd były całkiem skuteczne w ograniczaniu spożycia tytoniu, a także na restrykcyjne środki, które spowodowały zmianę skali spożycia.

| 7. | Apeluje o to, by zmieniona dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych była zgodna z trzecim wieloletnim programem działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, którego celem jest wspieranie synergii, a jednocześnie zapobieganie powielaniu prac prowadzonych już w ramach powiązanych unijnych programów i działań. |
| --- | --- |

7.

Apeluje o to, by zmieniona dyrektywa w sprawie wyrobów tytoniowych była zgodna z trzecim wieloletnim programem działań UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego”, którego celem jest wspieranie synergii, a jednocześnie zapobieganie powielaniu prac prowadzonych już w ramach powiązanych unijnych programów i działań.

Połączenie ochrony zdrowia z rozwojem gospodarczym

| 8. | Zgadza się z Komisją Europejską, że należy – zgodnie z art. 114, 168 i 169 TFUE – przyjąć wysoki poziom ochrony zdrowia jako podstawę wyboru konkretnych wariantów polityki określonych w ramach zmiany dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych. Podkreśla, że ochrona zdrowia jest nieodzownym celem, który musi uwzględniać także czynniki sprzyjające zdrowiu i zapobiegające chorobom, takie jak warunki społeczne i ekonomiczne, styl życia, kultura, edukacja, środowisko naturalne, we wszystkich dziedzinach istotnych ze społecznego punktu widzenia, tak aby możliwie wcześnie rozpoznać czynniki zagrożeń i przeciwdziałać ich niekorzystnym skutkom. |
| --- | --- |

8.

Zgadza się z Komisją Europejską, że należy – zgodnie z art. 114, 168 i 169 TFUE – przyjąć wysoki poziom ochrony zdrowia jako podstawę wyboru konkretnych wariantów polityki określonych w ramach zmiany dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych. Podkreśla, że ochrona zdrowia jest nieodzownym celem, który musi uwzględniać także czynniki sprzyjające zdrowiu i zapobiegające chorobom, takie jak warunki społeczne i ekonomiczne, styl życia, kultura, edukacja, środowisko naturalne, we wszystkich dziedzinach istotnych ze społecznego punktu widzenia, tak aby możliwie wcześnie rozpoznać czynniki zagrożeń i przeciwdziałać ich niekorzystnym skutkom.

| 9. | Wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozważenia zmiany zaproponowanych przepisów celem zapewnienia wyważonego charakteru dyrektywy, która oprócz niezbędnych ostrzeżeń zdrowotnych chroniących konsumentów uwzględniałaby także produkcję i wartość gospodarczą upraw. |
| --- | --- |

9.

Wzywa Komisję i państwa członkowskie do rozważenia zmiany zaproponowanych przepisów celem zapewnienia wyważonego charakteru dyrektywy, która oprócz niezbędnych ostrzeżeń zdrowotnych chroniących konsumentów uwzględniałaby także produkcję i wartość gospodarczą upraw.

| 10. | Popiera środki zmierzające do zmniejszenia właściwości uzależniających i toksyczności tytoniu na podstawie dowodów naukowych, a także obiektywne środki zapobiegające dezorientacji konsumentów wynikającej na przykład z zastosowania dodatków, które mogą sugerować, że niektóre wyroby tytoniowe mają wpływ zdrowotny lub terapeutyczny. |
| --- | --- |

10.

Popiera środki zmierzające do zmniejszenia właściwości uzależniających i toksyczności tytoniu na podstawie dowodów naukowych, a także obiektywne środki zapobiegające dezorientacji konsumentów wynikającej na przykład z zastosowania dodatków, które mogą sugerować, że niektóre wyroby tytoniowe mają wpływ zdrowotny lub terapeutyczny.

Ochrona zatrudnienia i produkcji

| 11. | Uważa, że w wielu regionach UE tytoń uprawia się na mało żyznej glebie i że produkcja tytoniu wymaga stosowania nawozów oraz dużej ilości pestycydów. |
| --- | --- |

11.

Uważa, że w wielu regionach UE tytoń uprawia się na mało żyznej glebie i że produkcja tytoniu wymaga stosowania nawozów oraz dużej ilości pestycydów.

| 12. | Przypomina, że zgodnie z opinią KR-u w sprawie wspólnej polityki rolnej konieczne jest przeprowadzenie zmiany w kierunku zrównoważonej produkcji w rolnictwie europejskim oraz jego dostosowanie do zmiany klimatu. Z uwagi na wpływ upraw tytoniu na środowisko, powinno się je zastąpić przez uprawy bardziej zrównoważone. |
| --- | --- |

12.

Przypomina, że zgodnie z opinią KR-u w sprawie wspólnej polityki rolnej konieczne jest przeprowadzenie zmiany w kierunku zrównoważonej produkcji w rolnictwie europejskim oraz jego dostosowanie do zmiany klimatu. Z uwagi na wpływ upraw tytoniu na środowisko, powinno się je zastąpić przez uprawy bardziej zrównoważone.

| 13. | Wzywa Komisję i państwa członkowskie, by rozważyły wsparcie dla regionów, w których obecnie uprawia się lub produkuje tytoń, aby umożliwić im przestawienie produkcji na inne produkty rolne. |
| --- | --- |

13.

Wzywa Komisję i państwa członkowskie, by rozważyły wsparcie dla regionów, w których obecnie uprawia się lub produkuje tytoń, aby umożliwić im przestawienie produkcji na inne produkty rolne.

| 14. | Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie, by zbadały możliwość opracowania systemu, który zrekompensowałby utratę miejsc pracy w sektorze tytoniowym i przemyśle opakowań. |
| --- | --- |

14.

Wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie, by zbadały możliwość opracowania systemu, który zrekompensowałby utratę miejsc pracy w sektorze tytoniowym i przemyśle opakowań.

Dochody podatkowe, środki bezpieczeństwa, identyfikowalność i przemyt

| 15. | Przypomina, że każdego roku w Unii Europejskiej pobiera się od wyrobów tytoniowych podatki w wysokości nieomal 100 mld euro i że obecnie nielegalny handel składa się na około 10 % całego handlu, co oznacza, że rocznie przepadają podatki w wysokości około 10 mld euro. Dowodzi to, że rynek europejski musi zostać objęty lepszą ochroną przed zagrożeniami związanymi z nielegalnym handlem i że należy lepiej informować europejskich obywateli o ryzyku spożycia wyrobów tytoniowych niewiadomego lub nielegalnego pochodzenia, które nie zostały poddane żadnej kontroli jakości, narażając bezpieczeństwo konsumentów. |
| --- | --- |

15.

Przypomina, że każdego roku w Unii Europejskiej pobiera się od wyrobów tytoniowych podatki w wysokości nieomal 100 mld euro i że obecnie nielegalny handel składa się na około 10 % całego handlu, co oznacza, że rocznie przepadają podatki w wysokości około 10 mld euro. Dowodzi to, że rynek europejski musi zostać objęty lepszą ochroną przed zagrożeniami związanymi z nielegalnym handlem i że należy lepiej informować europejskich obywateli o ryzyku spożycia wyrobów tytoniowych niewiadomego lub nielegalnego pochodzenia, które nie zostały poddane żadnej kontroli jakości, narażając bezpieczeństwo konsumentów.

| 16. | Uważa, że specjalne środki kontroli identyfikowalności i walki z przemytem przedstawione we wniosku dotyczącym dyrektywy będą oznaczały dla przedsiębiorstw (zwłaszcza najmniejszych) i państw członkowskich olbrzymie obciążenia finansowe i administracyjne, co zmniejszy skuteczność tych środków i będzie sprzeczne z postanowieniami Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu. |
| --- | --- |

16.

Uważa, że specjalne środki kontroli identyfikowalności i walki z przemytem przedstawione we wniosku dotyczącym dyrektywy będą oznaczały dla przedsiębiorstw (zwłaszcza najmniejszych) i państw członkowskich olbrzymie obciążenia finansowe i administracyjne, co zmniejszy skuteczność tych środków i będzie sprzeczne z postanowieniami Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu.

| 17. | Zwraca uwagę na fakt, że opakowania niestandardowe są obecnie sprzedawane na rynkach krajowych i regionalnych w całej Europie i ich wycofanie może niekorzystnie odbić się na dochodach regionów, które je produkują. Te niekorzystne skutki ekonomiczne mogą być szczególnie dotkliwe w regionach, które już ucierpiały w wyniku aktualnego kryzysu gospodarczego. |
| --- | --- |

17.

Zwraca uwagę na fakt, że opakowania niestandardowe są obecnie sprzedawane na rynkach krajowych i regionalnych w całej Europie i ich wycofanie może niekorzystnie odbić się na dochodach regionów, które je produkują. Te niekorzystne skutki ekonomiczne mogą być szczególnie dotkliwe w regionach, które już ucierpiały w wyniku aktualnego kryzysu gospodarczego.

| 18. | Z drugiej strony przestrzega, że środki kontroli będą mało przydatne, jeżeli pozostałe postanowienia dyrektywy doprowadzą do wzrostu przemytu, zwłaszcza w sąsiednich regionach i gminach, a także z krajów trzecich. W związku z tym zwraca się do Komisji Europejskiej i państw członkowskich, by zintensyfikowały działania na rzecz zwalczania przemytu. |
| --- | --- |

18.

Z drugiej strony przestrzega, że środki kontroli będą mało przydatne, jeżeli pozostałe postanowienia dyrektywy doprowadzą do wzrostu przemytu, zwłaszcza w sąsiednich regionach i gminach, a także z krajów trzecich. W związku z tym zwraca się do Komisji Europejskiej i państw członkowskich, by zintensyfikowały działania na rzecz zwalczania przemytu.

Potrzeba spójności polityk UE

| 19. | Uważa, że nowa definicja „cygaretek” proponowana w tekście dyrektywy jest niespójna i zbędna, gdyż pozostaje w sprzeczności z dyrektywą 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych. |
| --- | --- |

19.

Uważa, że nowa definicja „cygaretek” proponowana w tekście dyrektywy jest niespójna i zbędna, gdyż pozostaje w sprzeczności z dyrektywą 2011/64/UE z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie struktury oraz stawek akcyzy stosowanych do wyrobów tytoniowych.

Pomocniczość a akty delegowane

| 20. | Przestrzega, że za pomocą aktów delegowanych i wykonawczych Komisja Europejska zarezerwowała sobie szerokie uprawnienia do jednostronnego rozwinięcia a posteriori kluczowych aspektów dyrektywy, takich jak maksymalny poziom dodatków, aromaty lub smaki, które mogą zostać objęte zakazem, a także brzmienie, rozmieszczenie i wielkość ostrzeżeń zdrowotnych. |
| --- | --- |

20.

Przestrzega, że za pomocą aktów delegowanych i wykonawczych Komisja Europejska zarezerwowała sobie szerokie uprawnienia do jednostronnego rozwinięcia a posteriori kluczowych aspektów dyrektywy, takich jak maksymalny poziom dodatków, aromaty lub smaki, które mogą zostać objęte zakazem, a także brzmienie, rozmieszczenie i wielkość ostrzeżeń zdrowotnych.

| 21. | Uważa, że zastosowanie aktów delegowanych w sposób proponowany w dyrektywie daje Komisji nadmierną władzę dyskrecjonalną, co może być sprzeczne z traktatem lizbońskim stanowiącym, że z aktów delegowanych można korzystać wyłącznie w celu rozwinięcia elementów dyrektywy innych niż istotne, co nie dotyczy tego przypadku. |
| --- | --- |

21.

Uważa, że zastosowanie aktów delegowanych w sposób proponowany w dyrektywie daje Komisji nadmierną władzę dyskrecjonalną, co może być sprzeczne z traktatem lizbońskim stanowiącym, że z aktów delegowanych można korzystać wyłącznie w celu rozwinięcia elementów dyrektywy innych niż istotne, co nie dotyczy tego przypadku.

| 22. | Ostrzega, że w wypadku cygar, cygaretek i tytoniu fajkowego we wniosku dotyczącym dyrektywy zachowuje się prawo do automatycznego wyeliminowania niektórych wyjątków zawartych w dokumencie, jeżeli nastąpi „istotna zmiana okoliczności”, czyli wzrost wielkości sprzedaży o co najmniej 10 % w co najmniej 10 państwach członkowskich lub też o 5 % w grupie konsumentów poniżej 25. roku życia. W 10 z 27 państw członkowskich rynek tych wyrobów jest bardzo mały, w związku z czym z łatwością mogą się pojawić 10-procentowe wahania, co pozbawia ten środek sensu i wywołuje dużą niepewność prawną w sektorze. Komitet Regionów uważa, że to postanowienie jest zbyt ogólne i ma zbyt szeroki zakres, co może spowodować, że Komisja będzie z niego korzystać w sposób dyskrecjonalny. |
| --- | --- |

22.

Ostrzega, że w wypadku cygar, cygaretek i tytoniu fajkowego we wniosku dotyczącym dyrektywy zachowuje się prawo do automatycznego wyeliminowania niektórych wyjątków zawartych w dokumencie, jeżeli nastąpi „istotna zmiana okoliczności”, czyli wzrost wielkości sprzedaży o co najmniej 10 % w co najmniej 10 państwach członkowskich lub też o 5 % w grupie konsumentów poniżej 25. roku życia. W 10 z 27 państw członkowskich rynek tych wyrobów jest bardzo mały, w związku z czym z łatwością mogą się pojawić 10-procentowe wahania, co pozbawia ten środek sensu i wywołuje dużą niepewność prawną w sektorze. Komitet Regionów uważa, że to postanowienie jest zbyt ogólne i ma zbyt szeroki zakres, co może spowodować, że Komisja będzie z niego korzystać w sposób dyskrecjonalny.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 8

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Traktatu) za podstawę należy przyjąć wysoki poziom ochrony zdrowia, uwzględniając w szczególności wszelkie zmiany oparte na faktach naukowych. Wyroby tytoniowe nie są zwykłymi towarami, a wobec szczególnie szkodliwych skutków tytoniu należy nadać priorytet ochronie zdrowia, w szczególności ograniczeniu palenia wśród młodych ludzi. | Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Traktatu) za podstawę należy przyjąć wysoki poziom ochrony zdrowia, uwzględniając w szczególności wszelkie zmiany oparte na faktach naukowych. Wyroby tytoniowe nie są zwykłymi towarami, a wobec szczególnie szkodliwych skutków tytoniu należy nadać priorytet ochronie zdrowia, w szczególności ograniczeniu palenia wśród młodych ludzi. Należy wspierać publiczne kampanie edukacyjne i uświadamiające poprzez regularne poradnictwo w szkołach podstawowych i średnich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Traktatu) za podstawę należy przyjąć wysoki poziom ochrony zdrowia, uwzględniając w szczególności wszelkie zmiany oparte na faktach naukowych. Wyroby tytoniowe nie są zwykłymi towarami, a wobec szczególnie szkodliwych skutków tytoniu należy nadać priorytet ochronie zdrowia, w szczególności ograniczeniu palenia wśród młodych ludzi.

Zgodnie z art. 114 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Traktatu) za podstawę należy przyjąć wysoki poziom ochrony zdrowia, uwzględniając w szczególności wszelkie zmiany oparte na faktach naukowych. Wyroby tytoniowe nie są zwykłymi towarami, a wobec szczególnie szkodliwych skutków tytoniu należy nadać priorytet ochronie zdrowia, w szczególności ograniczeniu palenia wśród młodych ludzi. Należy wspierać publiczne kampanie edukacyjne i uświadamiające poprzez regularne poradnictwo w szkołach podstawowych i średnich.

Uzasadnienie

Publiczne kampanie edukacyjne i uświadamiające przyniosą większe korzyści zdrowiu publicznemu niż środki interwencjonistyczne bądź zakazy oparte na arbitralnych decyzjach.

Poprawka 2

Motyw 13

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Obecnie stosowane są różne formaty zgłoszeń, co utrudnia producentom i importerom wykonywanie ich obowiązków zgłoszeniowych oraz sprawia, że porównywanie i analiza otrzymywanych informacji oraz wyciąganie z nich wniosków jest uciążliwe dla państw członkowskich i dla Komisji. W związku z tym należy wprowadzić wspólny obowiązkowy format zgłaszania składników i wydzielanych substancji. Należy zapewnić możliwie jak największą przejrzystość informacji o wyrobach dla ogółu społeczeństwa, jednocześnie zapewniając odpowiednie uwzględnienie praw własności handlowej i intelektualnej producentów wyrobów tytoniowych. | Obecnie stosowane są różne formaty zgłoszeń, co utrudnia producentom i importerom wykonywanie ich obowiązków zgłoszeniowych oraz sprawia, że porównywanie i analiza otrzymywanych informacji oraz wyciąganie z nich wniosków jest uciążliwe dla państw członkowskich i dla Komisji. W związku z tym należy wprowadzić wspólny obowiązkowy format zgłaszania składników i wydzielanych substancji. Należy zapewnić możliwie jak największą przejrzystość informacji o wyrobach dla ogółu społeczeństwa, jednocześnie zapewniając odpowiednie uwzględnienie praw własności handlowej i intelektualnej producentów wyrobów tytoniowych oraz przestrzeganie umów WTO. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Obecnie stosowane są różne formaty zgłoszeń, co utrudnia producentom i importerom wykonywanie ich obowiązków zgłoszeniowych oraz sprawia, że porównywanie i analiza otrzymywanych informacji oraz wyciąganie z nich wniosków jest uciążliwe dla państw członkowskich i dla Komisji. W związku z tym należy wprowadzić wspólny obowiązkowy format zgłaszania składników i wydzielanych substancji. Należy zapewnić możliwie jak największą przejrzystość informacji o wyrobach dla ogółu społeczeństwa, jednocześnie zapewniając odpowiednie uwzględnienie praw własności handlowej i intelektualnej producentów wyrobów tytoniowych.

Obecnie stosowane są różne formaty zgłoszeń, co utrudnia producentom i importerom wykonywanie ich obowiązków zgłoszeniowych oraz sprawia, że porównywanie i analiza otrzymywanych informacji oraz wyciąganie z nich wniosków jest uciążliwe dla państw członkowskich i dla Komisji. W związku z tym należy wprowadzić wspólny obowiązkowy format zgłaszania składników i wydzielanych substancji. Należy zapewnić możliwie jak największą przejrzystość informacji o wyrobach dla ogółu społeczeństwa, jednocześnie zapewniając odpowiednie uwzględnienie praw własności handlowej i intelektualnej producentów wyrobów tytoniowych oraz przestrzeganie umów WTO.

Uzasadnienie

Na poziomie międzynarodowym Komisja musiała oficjalnie przedłożyć wniosek dotyczący dyrektywy Komitetowi ds. Barier Technicznych w Handlu (TBT), gdyż niektóre propozycje mogą naruszać przepisy handlu międzynarodowego.

Poprawka 3

Motyw 18

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Ze względu na ukierunkowanie dyrektywy na młodych ludzi należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących składników wyroby tytoniowe inne niż papierosy, tytoń dosamodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne, spożywane głównie przez starszych konsumentów, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi. | Ze względu na ukierunkowanie dyrektywy na młodych ludzi należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących składników wyroby tytoniowe inne niż papierosy, i tytońdo samodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne, spożywane głównie przez starszych konsumentów, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Ze względu na ukierunkowanie dyrektywy na młodych ludzi należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących składników wyroby tytoniowe inne niż papierosy, tytoń dosamodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne, spożywane głównie przez starszych konsumentów, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi.

Ze względu na ukierunkowanie dyrektywy na młodych ludzi należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących składników wyroby tytoniowe inne niż papierosy, i tytońdo samodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne, spożywane głównie przez starszych konsumentów, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka uwzględnia podejście ogólne w sprawie dyrektywy uzgodnione na posiedzeniu Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów w dniu 21 czerwca 2013 r., zgodnie z którym zakaz wyrobów tytoniowych o aromacie charakterystycznym powinien dotyczyć papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów i nie obejmować innych rodzajów wyrobów tytoniowych.

Poprawka 4

Motyw 24

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wyroby tytoniowe do palenia, inne niż papierosy i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów, spożywane głównie przez starszych konsumentów, należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących etykietowania, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi. Etykietowanie tych innych wyrobów tytoniowych powinno podlegać szczególnym zasadom. Należy zapewnić widoczność ostrzeżeń zdrowotnych na wyrobach tytoniowych bezdymnych. Ostrzeżenia powinny być zatem zamieszczane na dwóch głównych płaszczyznach opakowania wyrobu tytoniowego bezdymnego. | Wyroby tytoniowe do palenia, inne niż papierosy i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów, spożywane, z wyjątkiem określonych społeczności lokalnych, głównie przez starszych konsumentów, należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących etykietowania, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi. Etykietowanie tych innych wyrobów tytoniowych powinno podlegać szczególnym zasadom. Należy zapewnić widoczność ostrzeżeń zdrowotnych na wyrobach tytoniowych bezdymnych. Ostrzeżenia powinny być zatem zamieszczane na dwóch głównych płaszczyznach opakowania wyrobu tytoniowego bezdymnego. Szczególną uwagę poświęca się monitorowaniu struktury spożycia niszowych wyrobów tytoniowych, takich jak tytoń do fajki wodnej, wśród społeczności mniejszości etnicznych w państwach członkowskich. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wyroby tytoniowe do palenia, inne niż papierosy i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów, spożywane głównie przez starszych konsumentów, należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących etykietowania, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi. Etykietowanie tych innych wyrobów tytoniowych powinno podlegać szczególnym zasadom. Należy zapewnić widoczność ostrzeżeń zdrowotnych na wyrobach tytoniowych bezdymnych. Ostrzeżenia powinny być zatem zamieszczane na dwóch głównych płaszczyznach opakowania wyrobu tytoniowego bezdymnego.

Wyroby tytoniowe do palenia, inne niż papierosy i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów, spożywane, z wyjątkiem określonych społeczności lokalnych, głównie przez starszych konsumentów, należy zwolnić z niektórych wymogów dotyczących etykietowania, o ile nie nastąpi istotna zmiana okoliczności pod względem wielkości sprzedaży lub struktury spożycia wśród młodych ludzi. Etykietowanie tych innych wyrobów tytoniowych powinno podlegać szczególnym zasadom. Należy zapewnić widoczność ostrzeżeń zdrowotnych na wyrobach tytoniowych bezdymnych. Ostrzeżenia powinny być zatem zamieszczane na dwóch głównych płaszczyznach opakowania wyrobu tytoniowego bezdymnego. Szczególną uwagę poświęca się monitorowaniu struktury spożycia niszowych wyrobów tytoniowych, takich jak tytoń do fajki wodnej, wśród społeczności mniejszości etnicznych w państwach członkowskich.

Poprawka 5

Motyw 30

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Transgraniczna sprzedaż wyrobów tytoniowych na odległość ułatwia młodym ludziom dostęp do tych wyrobów i stwarza ryzyko nieprzestrzegania wymogów przewidzianych w przepisach dotyczących ograniczania użycia tytoniu, w szczególności w niniejszej dyrektywie. Niezbędne są wspólne przepisy dotyczące systemu zgłoszeniowego, aby zapewnić wykorzystanie pełnego potencjału niniejszej dyrektywy. Przepisy niniejszej dyrektywy, które dotyczą zgłaszania transgranicznej sprzedaży tytoniu na odległość, powinny być stosowane niezależnie od procedury zgłaszania określonej w dyrektywie 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego (1). Sprzedaż konsumentom wyrobów tytoniowych na odległość, prowadzona przez przedsiębiorstwa, podlega także przepisom dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawieochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość, którą z dniem 13 czerwca 2014 r. zastąpi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów (2). | Państwa członkowskie mogą zakazać transgranicznej sprzedaży wyrobów tytoniowych na odległość, ponieważ ułatwia ona młodym ludziom dostęp do tych wyrobów i stwarza ryzyko nieprzestrzegania wymogów niniejszej dyrektywy
  przewidzianych w przepisach dotyczących ograniczania użycia tytoniu, w szczególności w niniejszej dyrektywie. Niezbędne są wspólne przepisy dotyczące systemu zgłoszeniowego, aby zapewnić wykorzystanie pełnego potencjału niniejszej dyrektywy. Przepisy niniejszej dyrektywy, które dotyczą zgłaszania transgranicznej sprzedaży tytoniu na odległość, powinny być stosowane niezależnie od procedury zgłaszania określonej w dyrektywie 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego (3). Sprzedaż konsumentom wyrobów tytoniowych na odległość, prowadzona przez przedsiębiorstwa, podlega także przepisomdyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość, którą z dniem 13 czerwca 2014 r. zastąpi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów (4). |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Transgraniczna sprzedaż wyrobów tytoniowych na odległość ułatwia młodym ludziom dostęp do tych wyrobów i stwarza ryzyko nieprzestrzegania wymogów przewidzianych w przepisach dotyczących ograniczania użycia tytoniu, w szczególności w niniejszej dyrektywie. Niezbędne są wspólne przepisy dotyczące systemu zgłoszeniowego, aby zapewnić wykorzystanie pełnego potencjału niniejszej dyrektywy. Przepisy niniejszej dyrektywy, które dotyczą zgłaszania transgranicznej sprzedaży tytoniu na odległość, powinny być stosowane niezależnie od procedury zgłaszania określonej w dyrektywie 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego (1). Sprzedaż konsumentom wyrobów tytoniowych na odległość, prowadzona przez przedsiębiorstwa, podlega także przepisom dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawieochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość, którą z dniem 13 czerwca 2014 r. zastąpi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów (2).

Państwa członkowskie mogą zakazać transgranicznej sprzedaży wyrobów tytoniowych na odległość, ponieważ ułatwia ona młodym ludziom dostęp do tych wyrobów i stwarza ryzyko nieprzestrzegania wymogów niniejszej dyrektywy
  przewidzianych w przepisach dotyczących ograniczania użycia tytoniu, w szczególności w niniejszej dyrektywie. Niezbędne są wspólne przepisy dotyczące systemu zgłoszeniowego, aby zapewnić wykorzystanie pełnego potencjału niniejszej dyrektywy. Przepisy niniejszej dyrektywy, które dotyczą zgłaszania transgranicznej sprzedaży tytoniu na odległość, powinny być stosowane niezależnie od procedury zgłaszania określonej w dyrektywie 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego (3). Sprzedaż konsumentom wyrobów tytoniowych na odległość, prowadzona przez przedsiębiorstwa, podlega także przepisomdyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie ochrony konsumentów w przypadku umów zawieranych na odległość, którą z dniem 13 czerwca 2014 r. zastąpi dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów (4).

Uzasadnienie

Transgraniczna sprzedaż na odległość stanowi niewielką część handlu wyrobami tytoniowymi. Może ona ułatwiać młodym ludziom dostęp do tych wyrobów, dlatego państwa członkowskie powinny mieć możliwość zakazania sprzedaży konsumentom przez przedsiębiorstwa wyrobów tytoniowych na odległość, gdyby zagrażało to interesom krajowym lub regionalnym. Niemniej w sytuacji braku takiego zakazu konieczne będą wspólne przepisy dotyczące systemu zgłoszeniowego, aby zapewnić pełną zgodność z przepisami dyrektywy.

Poprawka 6

Motyw 30

Dodać nowy motyw po motywie 30

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Z uwagi na znaczne niebezpieczeństwo zachęcenia nowych (i młodych) użytkowników do rozpoczęcia palenia, państwa członkowskie powinny co do zasady zakazać bezpłatnej dystrybucji wyrobów tytoniowych (za pośrednictwem sklepów internetowych i w miejscach publicznych). |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Z uwagi na znaczne niebezpieczeństwo zachęcenia nowych (i młodych) użytkowników do rozpoczęcia palenia, państwa członkowskie powinny co do zasady zakazać bezpłatnej dystrybucji wyrobów tytoniowych (za pośrednictwem sklepów internetowych i w miejscach publicznych).

Uzasadnienie

Proponowana poprawka wiąże się z punktem 1 projektu opinii, tj. koniecznością ograniczenia spożycia tytoniu wśród tych 70 % palaczy, którzy wpadli w nałóg przed 18. rokiem życia.

Poprawka 7

Motyw 31

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wszystkie wyroby tytoniowe mogą powodować śmierć, choroby i niepełnosprawność, trzeba więc ograniczać ich spożycie. Należy zatem monitorować zmiany sytuacji w zakresie nowatorskich wyrobów tytoniowych. Na producentów i importerów należy nałożyć obowiązek zgłaszania nowatorskich wyrobów tytoniowych, bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich do wprowadzenia ich zakazu lub udzielania na nie zezwoleń. Komisja powinna monitorować rozwój sytuacji i złożyć sprawozdanie 5 lat po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy, aby ocenić, czy potrzebne są zmiany niniejszej dyrektywy. | Wszystkie wyroby tytoniowe mogą powodować śmierć, choroby i niepełnosprawność, trzeba więc ograniczać ich spożycie. Należy zatem promować publiczne kampanie i projekty edukacyjne i uświadamiające, demonstrując poważne konsekwencje palenia dla zdrowia, a także monitorować zmiany sytuacji w zakresie nowatorskich wyrobów tytoniowych. Na producentów i importerów należy nałożyć obowiązek zgłaszania nowatorskich wyrobów tytoniowych, bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich do wprowadzenia ich zakazu lub udzielania na nie zezwoleń. Komisja powinna monitorować rozwój sytuacji i złożyć sprawozdanie 5 lat po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy, aby ocenić, czy potrzebne są zmiany niniejszej dyrektywy. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wszystkie wyroby tytoniowe mogą powodować śmierć, choroby i niepełnosprawność, trzeba więc ograniczać ich spożycie. Należy zatem monitorować zmiany sytuacji w zakresie nowatorskich wyrobów tytoniowych. Na producentów i importerów należy nałożyć obowiązek zgłaszania nowatorskich wyrobów tytoniowych, bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich do wprowadzenia ich zakazu lub udzielania na nie zezwoleń. Komisja powinna monitorować rozwój sytuacji i złożyć sprawozdanie 5 lat po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy, aby ocenić, czy potrzebne są zmiany niniejszej dyrektywy.

Wszystkie wyroby tytoniowe mogą powodować śmierć, choroby i niepełnosprawność, trzeba więc ograniczać ich spożycie. Należy zatem promować publiczne kampanie i projekty edukacyjne i uświadamiające, demonstrując poważne konsekwencje palenia dla zdrowia, a także monitorować zmiany sytuacji w zakresie nowatorskich wyrobów tytoniowych. Na producentów i importerów należy nałożyć obowiązek zgłaszania nowatorskich wyrobów tytoniowych, bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich do wprowadzenia ich zakazu lub udzielania na nie zezwoleń. Komisja powinna monitorować rozwój sytuacji i złożyć sprawozdanie 5 lat po terminie transpozycji niniejszej dyrektywy, aby ocenić, czy potrzebne są zmiany niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Publiczne kampanie edukacyjne i uświadamiające przyniosą większe korzyści zdrowiu publicznemu niż proste środki interwencjonistyczne bądź zakazy oparte na arbitralnych decyzjach.

Poprawka 8

Artykuł 2 pkt 20

Dodać nowy punkt w artykule 2 po punkcie 20

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | „niszowe wyroby tytoniowe” oznaczają wyroby tytoniowe, najczęściej wyroby tytoniowe bezdymne i tytoń fajkowy, takie jak gutka, zarda, tabaka, szisza i bidi, tradycyjnie używane w społecznościach osób pochodzenia południowoazjatyckiego i innych określonych społecznościach. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

„niszowe wyroby tytoniowe” oznaczają wyroby tytoniowe, najczęściej wyroby tytoniowe bezdymne i tytoń fajkowy, takie jak gutka, zarda, tabaka, szisza i bidi, tradycyjnie używane w społecznościach osób pochodzenia południowoazjatyckiego i innych określonych społecznościach.

Uzasadnienie

Definicji tej nie ma obecnie w dyrektywie.

Poprawka 9

Artykuł 5 ust. 4

Dodać nowy ustęp w artykule 5 po ustępie 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| | Państwa członkowskie nakładają na producentów i importerów wymóg ujawniania wydatków, które ponoszą oni na reklamę, promocję i sponsoring, w podziale według państw członkowskich, w ujęciu rocznym, począwszy od pełnego roku kalendarzowego następującego po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie nakładają na producentów i importerów wymóg ujawniania wydatków, które ponoszą oni na reklamę, promocję i sponsoring, w podziale według państw członkowskich, w ujęciu rocznym, począwszy od pełnego roku kalendarzowego następującego po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Poprawka wynika z wymogów określonych w art. 13 Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu. Takie dane dla UE nie są obecnie dostępne.

Poprawka 10

Artykuł 6 ust. 4

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie zakazują stosowania następujących dodatków w wyrobach tytoniowych:






  a) | witamin i innych dodatków, które stwarzają wrażenie, że wyrób tytoniowy jest korzystny dla zdrowia lub wiąże się z nim zmniejszone zagrożenie dla zdrowia, lub |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie zakazują stosowania następujących dodatków w wyrobach tytoniowych:

a)

witamin i innych dodatków, które stwarzają wrażenie, że wyrób tytoniowy jest korzystny dla zdrowia lub wiąże się z nim zmniejszone zagrożenie dla zdrowia, lub

| b) | kofeiny, tauryny oraz innych dodatków i związków pobudzających, kojarzonych z energią i witalnością, lub |
| --- | --- |

b)

kofeiny, tauryny oraz innych dodatków i związków pobudzających, kojarzonych z energią i witalnością, lub

| c) | dodatków barwiących wydzielane substancje. |
| --- | --- |

c)

dodatków barwiących wydzielane substancje.

Państwa członkowskie zakazują stosowania następujących dodatków w wyrobach tytoniowych:

| a) | witamin i innych dodatków, które stwarzają wrażenie, że wyrób tytoniowy jest korzystny dla zdrowia lub wiąże się z nim zmniejszone zagrożenie dla zdrowia, lub |
| --- | --- |

a)

witamin i innych dodatków, które stwarzają wrażenie, że wyrób tytoniowy jest korzystny dla zdrowia lub wiąże się z nim zmniejszone zagrożenie dla zdrowia, lub

| b) | kofeiny, tauryny oraz innych dodatków i związków pobudzających, kojarzonych z energią i witalnością, lub |
| --- | --- |

b)

kofeiny, tauryny oraz innych dodatków i związków pobudzających, kojarzonych z energią i witalnością, lub

| c) | dodatków barwiących wydzielane substancje, lub |
| --- | --- |

c)

dodatków barwiących wydzielane substancje, lub

| d) | dodatków, które zwiększają właściwości uzależniające nikotyny. |
| --- | --- |

d)

dodatków, które zwiększają właściwości uzależniające nikotyny.

Uzasadnienie

Nie wymaga uzasadnienia. Postulat zawarty także w uchwale Bundesratu z 22 marca 2013 r. (zob. http://dipbt.bundestag.de/dip21/brd/2012/0820-12B.pdf).

Poprawka 11

Artykuł 6 ust. 10

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wyroby tytoniowe inne niż papierosy, tytoń do samodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne są zwolnione z zakazów określonych w ust. 1 i 5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 22 w celu zniesienia tego zwolnienia, jeżeli nastąpi istotna zmiana okoliczności stwierdzona w sprawozdaniu Komisji. | Wyroby tytoniowe inne niż papierosy, i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne są zwolnione z zakazów określonych w ust. 1 i 5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 22 w celu zniesienia tego zwolnienia, jeżeli nastąpi istotna zmiana okoliczności stwierdzona w sprawozdaniu Komisji. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wyroby tytoniowe inne niż papierosy, tytoń do samodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne są zwolnione z zakazów określonych w ust. 1 i 5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 22 w celu zniesienia tego zwolnienia, jeżeli nastąpi istotna zmiana okoliczności stwierdzona w sprawozdaniu Komisji.

Wyroby tytoniowe inne niż papierosy, i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów i wyroby tytoniowe bezdymne są zwolnione z zakazów określonych w ust. 1 i 5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 22 w celu zniesienia tego zwolnienia, jeżeli nastąpi istotna zmiana okoliczności stwierdzona w sprawozdaniu Komisji.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka uwzględnia podejście ogólne w sprawie dyrektywy uzgodnione na posiedzeniu Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów w dniu 21 czerwca 2013 r.

Poprawka 12

Artykuł 9 ust. 1 lit. c)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| zajmują 75 % zewnętrznego obszaru zarówno przedniej, jak i tylnej płaszczyzny opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego; | zajmują 75 %
  65% zewnętrznego obszaru zarówno przedniej, jak i tylnej płaszczyzny opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

zajmują 75 % zewnętrznego obszaru zarówno przedniej, jak i tylnej płaszczyzny opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego;

zajmują 75 %
  65% zewnętrznego obszaru zarówno przedniej, jak i tylnej płaszczyzny opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego;

Uzasadnienie

Zgodnie z podejściem ogólnym w sprawie dyrektywy uzgodnionym na posiedzeniu Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów w dniu 21 czerwca 2013 r.

Poprawka 13

Artykuł 9 ust. 1 lit. e)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| znajdują się przy górnej krawędzi opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego i są umieszczone w tym samym kierunku, co wszystkie inne informacje umieszczone na opakowaniu; | znajdują się przy górnej lub dolnej krawędzi opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego i są umieszczone w tym samym kierunku, co wszystkie inne informacje umieszczone na opakowaniu; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

znajdują się przy górnej krawędzi opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego i są umieszczone w tym samym kierunku, co wszystkie inne informacje umieszczone na opakowaniu;

znajdują się przy górnej lub dolnej krawędzi opakowania jednostkowego i opakowania zbiorczego i są umieszczone w tym samym kierunku, co wszystkie inne informacje umieszczone na opakowaniu;

Uzasadnienie

Miękkie opakowania wyrobów tytoniowych o regularnych rozmiarach nie mają wieczek otwieranych do góry, a przy górnej krawędzi znajduje się znak akcyzy, która ma również zamykać opakowanie. Wymóg umieszczenia ostrzeżenia przy górnej krawędzi oznaczałby unieważnienie tego typu produktów. Dlatego też proponujemy, przy zachowaniu widoczności ostrzeżeń, uelastycznienie miejsca ich umieszczenia na tych produktach, umożliwiając ich zamieszczenie również przy dolnej krawędzi.

Poprawka 14

Artykuł 9 ust. 1 lit. g)

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| w przypadku opakowań jednostkowych papierosów, mają następujące wymiary:






  i) | wysokość: nie mniejsza niż 64 mm; |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

w przypadku opakowań jednostkowych papierosów, mają następujące wymiary:

i)

wysokość: nie mniejsza niż 64 mm;

| ii) | szerokość: nie mniejsza niż 55 mm. |
| --- | --- |

ii)

szerokość: nie mniejsza niż 55 mm.

w przypadku opakowań jednostkowych papierosów, mają następujące wymiary:

| i) | wysokość: nie mniejsza niż 64
  44 mm; |
| --- | --- |

i)

wysokość: nie mniejsza niż 64
  44 mm;

| ii) | szerokość: nie mniejsza niż 55
  52 mm. |
| --- | --- |

ii)

szerokość: nie mniejsza niż 55
  52 mm.

Poprawka 15

Artykuł 13 ust. 1

| Tekst zaproponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Opakowanie jednostkowe papierosów ma kształt prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma formę torebki, tj. prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie. Klapka torebki zakrywa co najmniej 70 % przedniej strony opakowania. Opakowanie jednostkowe papierosów zawiera co najmniej 20 papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zawiera co najmniej 40 g tytoniu. | Opakowanie jednostkowe papierosów ma kształt prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma formę torebki, tj. prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie. Klapka torebki zakrywa co najmniej 70 % przedniej strony opakowania. Opakowanie jednostkowe papierosów zawiera co najmniej 20 papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zawiera co najmniej 40 g tytoniu. |

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Opakowanie jednostkowe papierosów ma kształt prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma formę torebki, tj. prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie. Klapka torebki zakrywa co najmniej 70 % przedniej strony opakowania. Opakowanie jednostkowe papierosów zawiera co najmniej 20 papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zawiera co najmniej 40 g tytoniu.

Opakowanie jednostkowe papierosów ma kształt prostopadłościanu. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma formę torebki, tj. prostokątnej kieszeni z klapką przykrywającą zamknięcie. Klapka torebki zakrywa co najmniej 70 % przedniej strony opakowania. Opakowanie jednostkowe papierosów zawiera co najmniej 20 papierosów. Opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów zawiera co najmniej 40 g tytoniu.

Uzasadnienie

Artykuł 13 ust. 1 wniosku dotyczącego dyrektywy zawiera przepis, że opakowanie jednostkowe tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów ma mieć formę torebki. Zasadniczo z zadowoleniem przyjmujemy proponowane we wniosku obostrzenia motywowane polityką zdrowotną, jak np. zwiększenie powierzchni ostrzeżeń zdrowotnych na opakowaniach papierosów i tytoniu do samodzielnego skręcania papierosów. Niemniej planowany zakaz np. puszek zbiorczych, poprzez ograniczenie dozwolonych opakowań dla tej grupy wyrobów tylko do torebek, nie prowadzi do znaczącej poprawy ochrony zdrowia, tym bardziej że interesy ochrony konsumenta można zagwarantować poprzez ostrzeżenia zdrowotne na opakowaniach, zgodne z Wytycznymi dotyczącymi wdrożenia artykułu 11 Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu (Guidelines for Implementation of Article 11 of the WHO Framework Convention on Tobacco Control).

Bruksela, 3 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1–16.

1

(2)  Dz.U. 144 z 4.6.1997, s. 19–27 i Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64–88.

2

(3)  Dz.U. L 178 z 17.7.2000, s. 1–16.

3

(4)  Dz.U. L 144 z 4.6.1997, s. 19–27 i Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64–88

4

---

| 27.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 280/66 |
| --- | --- | --- | --- |

27.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 280/66

---

Opinia Komitetu Regionów: „Czysta energia dla transportu”

2013/C 280/12

KOMITET REGIONÓW

| — | Podkreśla, że propozycji zawartych w komunikacie Komisji nie można urzeczywistniać wyłącznie poprzez zmiany w systemie transportu, lecz także za pośrednictwem krajowej polityki energetycznej, ponieważ państwa członkowskie muszą zdecydować się na realizację długookresowej polityki inwestycyjnej na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że propozycji zawartych w komunikacie Komisji nie można urzeczywistniać wyłącznie poprzez zmiany w systemie transportu, lecz także za pośrednictwem krajowej polityki energetycznej, ponieważ państwa członkowskie muszą zdecydować się na realizację długookresowej polityki inwestycyjnej na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych.

| — | Ustalając terminy, w jakich należy zapewnić infrastrukturę lokalną, Komisja powinna uwzględniać nie tylko warunki geograficzne i klimatyczne w danym regionie, lecz także najnowsze osiągnięcia techniczne oraz wysiłki podejmowane w dziedzinie badań i rozwoju, a jednocześnie przestrzegać odpowiedniego harmonogramu prac, tak aby można było opracować i uzgodnić wspólny standard. |
| --- | --- |

—

Ustalając terminy, w jakich należy zapewnić infrastrukturę lokalną, Komisja powinna uwzględniać nie tylko warunki geograficzne i klimatyczne w danym regionie, lecz także najnowsze osiągnięcia techniczne oraz wysiłki podejmowane w dziedzinie badań i rozwoju, a jednocześnie przestrzegać odpowiedniego harmonogramu prac, tak aby można było opracować i uzgodnić wspólny standard.

| — | Podkreśla, że przy podejmowaniu decyzji co do kierunku polityki należy mieć na względzie fakt, iż ceny paliw muszą pozostać na poziomie przystępnym dla obywateli, zwłaszcza że dochody gospodarstw domowych w wielu państwach członkowskich nieustannie maleją. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że przy podejmowaniu decyzji co do kierunku polityki należy mieć na względzie fakt, iż ceny paliw muszą pozostać na poziomie przystępnym dla obywateli, zwłaszcza że dochody gospodarstw domowych w wielu państwach członkowskich nieustannie maleją.

| — | Apeluje o zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie krajowych ram polityki transportowej oraz norm administracyjnych i prawnych, tak aby zapewnić należyte stosowanie tych ram i norm na szczeblu lokalnym z uwzględnieniem lokalnych warunków. |
| --- | --- |

—

Apeluje o zaangażowanie władz lokalnych i regionalnych w opracowywanie krajowych ram polityki transportowej oraz norm administracyjnych i prawnych, tak aby zapewnić należyte stosowanie tych ram i norm na szczeblu lokalnym z uwzględnieniem lokalnych warunków.

| — | Wzywa do uwzględnienia zrównoważonego koszyka energetycznego w ramach polityki krajowej, gdyż w żadnym wypadku nie wolno zastąpić jednej zależności (ropa naftowa z krajów trzecich) inną (gaz ziemny z krajów trzecich). |
| --- | --- |

—

Wzywa do uwzględnienia zrównoważonego koszyka energetycznego w ramach polityki krajowej, gdyż w żadnym wypadku nie wolno zastąpić jednej zależności (ropa naftowa z krajów trzecich) inną (gaz ziemny z krajów trzecich).

| — | Wzywa, by podstawą norm określanych w odniesieniu do infrastruktury były normy UE, które są ściśle zgodne z normami międzynarodowymi. Dzięki temu uniknie się konieczności ponownej zmiany norm. |
| --- | --- |

—

Wzywa, by podstawą norm określanych w odniesieniu do infrastruktury były normy UE, które są ściśle zgodne z normami międzynarodowymi. Dzięki temu uniknie się konieczności ponownej zmiany norm.

| — | Jest zdania, że zmiana zachowania konsumentów ma istotne znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych, które ze swojej strony, wykorzystując dostępne im możliwości, mogą wpływać na preferencje i wybory dokonywane przez konsumentów poprzez wprowadzanie, w interesie konsumentów, dodatkowych ulg w stosunku do ulg państwowych. |
| --- | --- |

—

Jest zdania, że zmiana zachowania konsumentów ma istotne znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych, które ze swojej strony, wykorzystując dostępne im możliwości, mogą wpływać na preferencje i wybory dokonywane przez konsumentów poprzez wprowadzanie, w interesie konsumentów, dodatkowych ulg w stosunku do ulg państwowych.

| — | Podkreśla, że zobowiązania dotyczące rozmieszczania infrastruktury podmiejskiej lub miejskiej powinny zostać zastąpione zobowiązaniami, które państwa członkowskie określą same dla siebie, w co należy włączyć też samorządy lokalne i regionalne. |
| --- | --- |

—

Podkreśla, że zobowiązania dotyczące rozmieszczania infrastruktury podmiejskiej lub miejskiej powinny zostać zastąpione zobowiązaniami, które państwa członkowskie określą same dla siebie, w co należy włączyć też samorządy lokalne i regionalne.

| Sprawozdawca | Saima KALEV (EE/EA), radna gminy Jõgeva |
| --- | --- |
| Dokumenty źródłowe | Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Czysta energia dla transportu: europejska strategia w zakresie paliw alternatywnych”
  COM(2013) 17 final
  Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozmieszczania infrastruktury paliw alternatywnych
  COM(2013) 18 final |

Sprawozdawca

Saima KALEV (EE/EA), radna gminy Jõgeva

Dokumenty źródłowe

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Czysta energia dla transportu: europejska strategia w zakresie paliw alternatywnych”

COM(2013) 17 final

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozmieszczania infrastruktury paliw alternatywnych

COM(2013) 18 final

I.   ZALECENIA POLITYCZNE

KOMITET REGIONÓW

| 1. | Przyjmuje z zadowoleniem propozycje zawarte w komunikacie Komisji „Czysta energia dla transportu”, traktując je jako szansę na realizację celów wyznaczonych w inicjatywie przewodniej „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” w ramach strategii „Europa 2020” (1) oraz w białej księdze w sprawie polityki transportowej (2). Podkreśla jednak, że szansy tej nie można urzeczywistniać wyłącznie poprzez zmiany w systemie transportu, lecz także za pośrednictwem krajowej polityki energetycznej, ponieważ państwa członkowskie muszą zdecydować się na realizację długookresowej polityki inwestycyjnej na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

1.

Przyjmuje z zadowoleniem propozycje zawarte w komunikacie Komisji „Czysta energia dla transportu”, traktując je jako szansę na realizację celów wyznaczonych w inicjatywie przewodniej „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” w ramach strategii „Europa 2020” (1) oraz w białej księdze w sprawie polityki transportowej (2). Podkreśla jednak, że szansy tej nie można urzeczywistniać wyłącznie poprzez zmiany w systemie transportu, lecz także za pośrednictwem krajowej polityki energetycznej, ponieważ państwa członkowskie muszą zdecydować się na realizację długookresowej polityki inwestycyjnej na rzecz rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych.

| 2. | Podziela zdanie Komisji, zgodnie z którym kwestią decydującą, jeśli chodzi o wprowadzanie na rynek, jest możliwość zagwarantowania korzyści skali i rozpowszechnienia paliw alternatywnych w całej UE. Wymaga to jednolitej, stabilnej i całościowej strategii, jak również sprzyjających inwestycjom ram prawnych, których jak dotąd brakuje. Ustalając terminy, w jakich należy zapewnić infrastrukturę lokalną, Komisja musi uwzględniać nie tylko warunki geograficzne i klimatyczne w danym regionie, lecz także najnowsze osiągnięcia techniczne oraz wysiłki podejmowane w dziedzinie badań i rozwoju, a jednocześnie przestrzegać odpowiedniego harmonogramu prac, tak aby można było opracować i uzgodnić wspólny standard. |
| --- | --- |

2.

Podziela zdanie Komisji, zgodnie z którym kwestią decydującą, jeśli chodzi o wprowadzanie na rynek, jest możliwość zagwarantowania korzyści skali i rozpowszechnienia paliw alternatywnych w całej UE. Wymaga to jednolitej, stabilnej i całościowej strategii, jak również sprzyjających inwestycjom ram prawnych, których jak dotąd brakuje. Ustalając terminy, w jakich należy zapewnić infrastrukturę lokalną, Komisja musi uwzględniać nie tylko warunki geograficzne i klimatyczne w danym regionie, lecz także najnowsze osiągnięcia techniczne oraz wysiłki podejmowane w dziedzinie badań i rozwoju, a jednocześnie przestrzegać odpowiedniego harmonogramu prac, tak aby można było opracować i uzgodnić wspólny standard.

| 3. | Uważa, że terminy wyznaczone przez Komisję w dyrektywie (3) są zbyt krótkie, ponieważ przyjęcie ram polityki krajowej oraz stosownych aktów administracyjnych i prawnych wymagać będzie współpracy z samorządami regionalnymi i lokalnymi oraz przeprowadzenia na poziomie krajowym dogłębnej analizy i debaty i opracowania wariantów finansowania. |
| --- | --- |

3.

Uważa, że terminy wyznaczone przez Komisję w dyrektywie (3) są zbyt krótkie, ponieważ przyjęcie ram polityki krajowej oraz stosownych aktów administracyjnych i prawnych wymagać będzie współpracy z samorządami regionalnymi i lokalnymi oraz przeprowadzenia na poziomie krajowym dogłębnej analizy i debaty i opracowania wariantów finansowania.

| 4. | Podkreśla, że przy podejmowaniu decyzji co do kierunku polityki należy mieć na względzie fakt, iż ceny paliw muszą pozostać na poziomie przystępnym dla obywateli, zwłaszcza że dochody gospodarstw domowych w wielu państwach członkowskich nieustannie maleją. To samo dotyczy kosztów infrastruktury i paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

4.

Podkreśla, że przy podejmowaniu decyzji co do kierunku polityki należy mieć na względzie fakt, iż ceny paliw muszą pozostać na poziomie przystępnym dla obywateli, zwłaszcza że dochody gospodarstw domowych w wielu państwach członkowskich nieustannie maleją. To samo dotyczy kosztów infrastruktury i paliw alternatywnych.

Znaczenie i rola szczebla lokalnego i regionalnego

| 5. | Stwierdza, że strategia w zakresie paliw alternatywnych służy realizacji celu polityki transportowej, przewidującego wprowadzenie paliw alternatywnych we wszystkich państwach członkowskich UE, co ma także znaczny wpływ na organizację i korzystanie z transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym. W związku z tym wzmocnienie roli strategii lokalnych i regionalnych będzie miało decydujące znaczenie dla upowszechniania paliw alternatywnych w transporcie. |
| --- | --- |

5.

Stwierdza, że strategia w zakresie paliw alternatywnych służy realizacji celu polityki transportowej, przewidującego wprowadzenie paliw alternatywnych we wszystkich państwach członkowskich UE, co ma także znaczny wpływ na organizację i korzystanie z transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym. W związku z tym wzmocnienie roli strategii lokalnych i regionalnych będzie miało decydujące znaczenie dla upowszechniania paliw alternatywnych w transporcie.

| 6. | Dlatego w opracowywaniu krajowych ram polityki transportowej oraz norm administracyjnych i prawnych uczestniczyć powinny samorządy lokalne i regionalne, tak aby zapewnić należyte stosowanie tych ram i norm na szczeblu lokalnym z uwzględnieniem lokalnych warunków, dzięki czemu zgodnie z zamiarem Komisji obejmą one także politykę w zakresie paliw alternatywnych. Jednocześnie należy wykorzystać inicjatywy europejskie dotyczące miast, jak np. Porozumienie Burmistrzów, aby ukierunkować i wzmocnić zaangażowanie w plan działania w zakresie odnawialnych źródeł energii w kontekście lokalnych systemów wykorzystania paliw alternatywnych w transporcie. |
| --- | --- |

6.

Dlatego w opracowywaniu krajowych ram polityki transportowej oraz norm administracyjnych i prawnych uczestniczyć powinny samorządy lokalne i regionalne, tak aby zapewnić należyte stosowanie tych ram i norm na szczeblu lokalnym z uwzględnieniem lokalnych warunków, dzięki czemu zgodnie z zamiarem Komisji obejmą one także politykę w zakresie paliw alternatywnych. Jednocześnie należy wykorzystać inicjatywy europejskie dotyczące miast, jak np. Porozumienie Burmistrzów, aby ukierunkować i wzmocnić zaangażowanie w plan działania w zakresie odnawialnych źródeł energii w kontekście lokalnych systemów wykorzystania paliw alternatywnych w transporcie.

| 7. | Wyraża przekonanie, że jako organ przedstawicielski szczebla lokalnego i regionalnego Komitet powinien intensyfikować i wspierać konsultacje i wymianę doświadczeń w dziedzinie paliw alternatywnych, tak aby nasze miasta i regiony były czystsze i bardziej przyjazne dla środowiska. Komitet powinien także stymulować debatę na temat sposobów, jakimi władze lokalne i regionalne mogłyby wpływać na zachowanie obywateli i zachęcać ich do szerszego korzystania z pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi. |
| --- | --- |

7.

Wyraża przekonanie, że jako organ przedstawicielski szczebla lokalnego i regionalnego Komitet powinien intensyfikować i wspierać konsultacje i wymianę doświadczeń w dziedzinie paliw alternatywnych, tak aby nasze miasta i regiony były czystsze i bardziej przyjazne dla środowiska. Komitet powinien także stymulować debatę na temat sposobów, jakimi władze lokalne i regionalne mogłyby wpływać na zachowanie obywateli i zachęcać ich do szerszego korzystania z pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi.

| 8. | Podkreśla pogląd Komisji, zgodnie z którym energiczne działania Unii jako pioniera w dziedzinie innowacyjnych rozwiązań dotyczących paliw alternatywnych stworzą również nowe szanse na rynku dla przemysłu europejskiego, zapewnią konkurencyjność UE na światowym rynku oraz umożliwią powstanie 700 tys. dodatkowych miejsc pracy (4). Miejsca pracy powstaną w gminach i regionach, dlatego samorządy powinny mieć możliwość wyrażenia swojego zdania w procesie opracowywania odpowiedniej polityki krajowej. |
| --- | --- |

8.

Podkreśla pogląd Komisji, zgodnie z którym energiczne działania Unii jako pioniera w dziedzinie innowacyjnych rozwiązań dotyczących paliw alternatywnych stworzą również nowe szanse na rynku dla przemysłu europejskiego, zapewnią konkurencyjność UE na światowym rynku oraz umożliwią powstanie 700 tys. dodatkowych miejsc pracy (4). Miejsca pracy powstaną w gminach i regionach, dlatego samorządy powinny mieć możliwość wyrażenia swojego zdania w procesie opracowywania odpowiedniej polityki krajowej.

| 9. | Wyraża przekonanie, iż wsparcie dla roli władz lokalnych i regionalnych umożliwiłoby większą synergię i przyczyniłoby się do optymalizacji kosztów rozwoju infrastruktury. I tak na przykład dzięki szerszym kompetencjom decyzyjnym oraz transgranicznym formom współpracy można by korzystać z tej samej infrastruktury. |
| --- | --- |

9.

Wyraża przekonanie, iż wsparcie dla roli władz lokalnych i regionalnych umożliwiłoby większą synergię i przyczyniłoby się do optymalizacji kosztów rozwoju infrastruktury. I tak na przykład dzięki szerszym kompetencjom decyzyjnym oraz transgranicznym formom współpracy można by korzystać z tej samej infrastruktury.

| 10. | Przywołuje treść opinii Komitetu Regionów w sprawie białej księgi „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu” (5) oraz popiera wytyczony w białej księdze cel, by do 2030 r. o połowę zmniejszyć udział pojazdów z napędem tradycyjnym oraz by do 2050 r. całkowicie wyeliminować takie pojazdy z ruchu miejskiego, a także aby do 2030 r. osiągnąć logistykę w dużych ośrodkach miejskich, która byłaby zasadniczo wolna od emisji CO2. |
| --- | --- |

10.

Przywołuje treść opinii Komitetu Regionów w sprawie białej księgi „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu” (5) oraz popiera wytyczony w białej księdze cel, by do 2030 r. o połowę zmniejszyć udział pojazdów z napędem tradycyjnym oraz by do 2050 r. całkowicie wyeliminować takie pojazdy z ruchu miejskiego, a także aby do 2030 r. osiągnąć logistykę w dużych ośrodkach miejskich, która byłaby zasadniczo wolna od emisji CO2.

Zależność od energii z krajów trzecich

| 11. | Wzywa Komisję, by w swoim wniosku dotyczącym dyrektywy pokreśliła, że w kontekście realizacji jej nadrzędnego celu – zapewnienia niezależności od ropy naftowej – ramy polityki krajowej powinny obejmować zrównoważony koszyk energetyczny. W żadnym wypadku nie wolno zastąpić jednej zależności (ropa naftowa z krajów trzecich) inną (gaz ziemny z krajów trzecich). W propozycji zróżnicowania źródeł energii dla paliw alternatywnych należy uwzględnić różne surowce wymagane do produkcji takich paliw i dostępne w gminach i regionach. |
| --- | --- |

11.

Wzywa Komisję, by w swoim wniosku dotyczącym dyrektywy pokreśliła, że w kontekście realizacji jej nadrzędnego celu – zapewnienia niezależności od ropy naftowej – ramy polityki krajowej powinny obejmować zrównoważony koszyk energetyczny. W żadnym wypadku nie wolno zastąpić jednej zależności (ropa naftowa z krajów trzecich) inną (gaz ziemny z krajów trzecich). W propozycji zróżnicowania źródeł energii dla paliw alternatywnych należy uwzględnić różne surowce wymagane do produkcji takich paliw i dostępne w gminach i regionach.

Finansowanie z dostępnych funduszy UE

| 12. | Obawia się, że w ramach stosowania przepisów wniosku dotyczącego dyrektywy wystąpić mogą trudności z finansowaniem, nawet jeśli podejmowane działania finansowane byłyby częściowo za pośrednictwem programu „Horyzont 2020”, TEN-T lub przez sektor prywatny. W przyszłości finansowanie środków polityki na rzecz czystego transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym powinno być również możliwe ze środków polityki spójności. W planowaniu wydatków w nadchodzącym okresie finansowania należy uwzględnić potrzeby inwestycyjne zarówno na poziomie europejskim, jak i krajowym. |
| --- | --- |

12.

Obawia się, że w ramach stosowania przepisów wniosku dotyczącego dyrektywy wystąpić mogą trudności z finansowaniem, nawet jeśli podejmowane działania finansowane byłyby częściowo za pośrednictwem programu „Horyzont 2020”, TEN-T lub przez sektor prywatny. W przyszłości finansowanie środków polityki na rzecz czystego transportu na szczeblu lokalnym i regionalnym powinno być również możliwe ze środków polityki spójności. W planowaniu wydatków w nadchodzącym okresie finansowania należy uwzględnić potrzeby inwestycyjne zarówno na poziomie europejskim, jak i krajowym.

| 13. | Z zaniepokojeniem odnosi się do kwestii finansowania transgranicznych aliansów, mając na względzie fakt, iż na posiedzeniu 8 lutego 2013 r. Rada Europejska osiągnęła porozumienie w sprawie przyszłych wieloletnich ram finansowych (6) określających priorytety budżetowe UE na lata 2014–2020, w których przewiduje się redukcję środków przeznaczonych na współpracę transgraniczną. |
| --- | --- |

13.

Z zaniepokojeniem odnosi się do kwestii finansowania transgranicznych aliansów, mając na względzie fakt, iż na posiedzeniu 8 lutego 2013 r. Rada Europejska osiągnęła porozumienie w sprawie przyszłych wieloletnich ram finansowych (6) określających priorytety budżetowe UE na lata 2014–2020, w których przewiduje się redukcję środków przeznaczonych na współpracę transgraniczną.

| 14. | Należy dołożyć szczególnych starań, by polityka prowadzona przez poszczególne państwa członkowskie nie spowodowała „efektu granicy” z powodu nierówności regionalnych. Dlatego Komitet zaleca przygotowanie minimalnych mechanizmów ograniczających skutki (np. ustanowienie priorytetowych korytarzy dla paliw alternatywnych w transporcie towarowym współfinansowanych z funduszy unijnych). |
| --- | --- |

14.

Należy dołożyć szczególnych starań, by polityka prowadzona przez poszczególne państwa członkowskie nie spowodowała „efektu granicy” z powodu nierówności regionalnych. Dlatego Komitet zaleca przygotowanie minimalnych mechanizmów ograniczających skutki (np. ustanowienie priorytetowych korytarzy dla paliw alternatywnych w transporcie towarowym współfinansowanych z funduszy unijnych).

| 15. | Przypomina, że zdaniem KR-u (7) także w lepiej rozwiniętych regionach mogą być potrzebne inwestycje w infrastrukturę w tych obszarach, w których świadczone są podstawowe usługi dla obywateli – w tym w dziedzinie środowiska i transportu, zwłaszcza w związku z zamiarami Komisji dotyczącymi wprowadzenia paliw alternatywnych do użytku w transporcie. Jeśli chodzi o możliwe finansowanie i wsparcie, istotnym partnerem w zakresie uruchamiania inwestycji jest Europejski Bank Inwestycyjny. Służy on wsparciem technicznym i finansuje inwestycje za pośrednictwem pożyczek EIP. |
| --- | --- |

15.

Przypomina, że zdaniem KR-u (7) także w lepiej rozwiniętych regionach mogą być potrzebne inwestycje w infrastrukturę w tych obszarach, w których świadczone są podstawowe usługi dla obywateli – w tym w dziedzinie środowiska i transportu, zwłaszcza w związku z zamiarami Komisji dotyczącymi wprowadzenia paliw alternatywnych do użytku w transporcie. Jeśli chodzi o możliwe finansowanie i wsparcie, istotnym partnerem w zakresie uruchamiania inwestycji jest Europejski Bank Inwestycyjny. Służy on wsparciem technicznym i finansuje inwestycje za pośrednictwem pożyczek EIP.

| 16. | Podkreśla, że prognozy dotyczące niezbędnych potrzeb inwestycyjnych powinny być całościowe i realistyczne, a możliwości finansowania z różnych funduszy UE oraz w ramach celów tematycznych na lata 2014–2020 należy przedstawiać w sposób przejrzysty i spójny. Tak samo należy przedstawiać planowane związki z przyszłymi strategiami inteligentnej specjalizacji. |
| --- | --- |

16.

Podkreśla, że prognozy dotyczące niezbędnych potrzeb inwestycyjnych powinny być całościowe i realistyczne, a możliwości finansowania z różnych funduszy UE oraz w ramach celów tematycznych na lata 2014–2020 należy przedstawiać w sposób przejrzysty i spójny. Tak samo należy przedstawiać planowane związki z przyszłymi strategiami inteligentnej specjalizacji.

| 17. | Apeluje o to, by infrastruktura umożliwiająca ładowanie i uzupełnianie paliwa była średnio- i długookresowo finansowana przez użytkowników. Subwencje publiczne należy traktować tylko jako pomoc na rozruch. |
| --- | --- |

17.

Apeluje o to, by infrastruktura umożliwiająca ładowanie i uzupełnianie paliwa była średnio- i długookresowo finansowana przez użytkowników. Subwencje publiczne należy traktować tylko jako pomoc na rozruch.

Wspólne normy

| 18. | Podziela zdanie, że brak zharmonizowanego rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych stanowi przeszkodę w osiąganiu korzyści skali po stronie podaży oraz mobilności po stronie popytu. Aby przerwać to błędne koło, priorytetowym zadaniem stawianym przez Komisję musi być rozwój nowych sieci infrastruktury. |
| --- | --- |

18.

Podziela zdanie, że brak zharmonizowanego rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych stanowi przeszkodę w osiąganiu korzyści skali po stronie podaży oraz mobilności po stronie popytu. Aby przerwać to błędne koło, priorytetowym zadaniem stawianym przez Komisję musi być rozwój nowych sieci infrastruktury.

| 19. | Przypomina, że Komitet przyjął już z zadowoleniem i poparł białą księgę „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (8), wraz z przedstawionym w niej planem działania. Zaproponowano w niej ustalenie stosownych norm emisji CO2 dla wszystkich pojazdów wykorzystujących czyste paliwa, jak również opracowanie wytycznych i norm dotyczących infrastruktury uzupełniania paliwa dla ekologicznych pojazdów. |
| --- | --- |

19.

Przypomina, że Komitet przyjął już z zadowoleniem i poparł białą księgę „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu” (8), wraz z przedstawionym w niej planem działania. Zaproponowano w niej ustalenie stosownych norm emisji CO2 dla wszystkich pojazdów wykorzystujących czyste paliwa, jak również opracowanie wytycznych i norm dotyczących infrastruktury uzupełniania paliwa dla ekologicznych pojazdów.

| 20. | Zgadza się z Komisją, że potrzebne są jednolite normy techniczne, aby zapewnić penetrację rynku, wzrost gospodarczy i rozpowszechnienie paliw alternatywnych w Unii Europejskiej, i przypomina, że rozwiązania takie trzeba znaleźć szybko, ale wykazując zrozumienie dla potrzeb gospodarczych poszczególnych państw członkowskich. Komitet podkreśla, że Komisja, określając terminy rozbudowy infrastruktury, powinna zaplanować więcej czasu na opracowanie, przyjęcie i wdrożenie wspólnych norm niż przewidziano w dyrektywie. |
| --- | --- |

20.

Zgadza się z Komisją, że potrzebne są jednolite normy techniczne, aby zapewnić penetrację rynku, wzrost gospodarczy i rozpowszechnienie paliw alternatywnych w Unii Europejskiej, i przypomina, że rozwiązania takie trzeba znaleźć szybko, ale wykazując zrozumienie dla potrzeb gospodarczych poszczególnych państw członkowskich. Komitet podkreśla, że Komisja, określając terminy rozbudowy infrastruktury, powinna zaplanować więcej czasu na opracowanie, przyjęcie i wdrożenie wspólnych norm niż przewidziano w dyrektywie.

| 21. | Wzywa, by podstawą norm określanych w odniesieniu do infrastruktury były normy UE, które są ściśle zgodne z normami międzynarodowymi. Dzięki temu uniknie się konieczności ponownej zmiany norm. Jest zdania, że zapisane w dyrektywie prawo Komisji do zmiany, w drodze aktów delegowanych, wymogów technicznych dotyczących punktów ładowania i punktów uzupełniania paliwa powoduje brak pewności dla inwestorów, przemysłu i konsumentów, jeśli chodzi o finansowanie długoterminowych inwestycji. |
| --- | --- |

21.

Wzywa, by podstawą norm określanych w odniesieniu do infrastruktury były normy UE, które są ściśle zgodne z normami międzynarodowymi. Dzięki temu uniknie się konieczności ponownej zmiany norm. Jest zdania, że zapisane w dyrektywie prawo Komisji do zmiany, w drodze aktów delegowanych, wymogów technicznych dotyczących punktów ładowania i punktów uzupełniania paliwa powoduje brak pewności dla inwestorów, przemysłu i konsumentów, jeśli chodzi o finansowanie długoterminowych inwestycji.

| 22. | Zwraca uwagę na to, że normy dotyczące infrastruktury muszą być odpowiednie pod względem ekonomicznym i muszą dać się pogodzić z już dokonanymi inwestycjami i wprowadzonymi już na rynek pojazdami, uznając jednocześnie fakt, że korzyści skali w małych państwach członkowskich, regionach i gminach mogą nie przełożyć się na opłacalne wdrażanie szeregu paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

22.

Zwraca uwagę na to, że normy dotyczące infrastruktury muszą być odpowiednie pod względem ekonomicznym i muszą dać się pogodzić z już dokonanymi inwestycjami i wprowadzonymi już na rynek pojazdami, uznając jednocześnie fakt, że korzyści skali w małych państwach członkowskich, regionach i gminach mogą nie przełożyć się na opłacalne wdrażanie szeregu paliw alternatywnych.

| 23. | Zwraca uwagę na to, że ramy polityki muszą obejmować wymogi dotyczące informacji oraz środki polityczne i regulacyjne na rzecz prowadzenia badań naukowych oraz określania celów i zadań dotyczących współpracy z innymi państwami członkowskimi, aby zagwarantować międzynarodową jednolitość infrastruktury i swobodę przepływu osób i towarów w całej UE. |
| --- | --- |

23.

Zwraca uwagę na to, że ramy polityki muszą obejmować wymogi dotyczące informacji oraz środki polityczne i regulacyjne na rzecz prowadzenia badań naukowych oraz określania celów i zadań dotyczących współpracy z innymi państwami członkowskimi, aby zagwarantować międzynarodową jednolitość infrastruktury i swobodę przepływu osób i towarów w całej UE.

| 24. | Popiera założenie, by przy zachowaniu zasady neutralności pod względem technologicznym uwzględnić w strategii wszystkie możliwe warianty, nie dając pierwszeństwa żadnemu konkretnemu paliwu, i by dla wszystkich tych wariantów dostępne były wspólne specyfikacje techniczne. Przypomina w związku z tym, że ważne jest opracowanie i wypełnianie skutecznych kryteriów dotyczących zrównoważonego charakteru biopaliw. Ponadto trzeba zapewnić dostępność na rynku biopaliw drugiej generacji, aby nie zakłócić naturalnej równowagi środowiska, dostępności żywności, gospodarki rynkowej czy równowagi społecznej, co KR podkreślił już w swych wcześniejszych wypowiedziach i opiniach (9). |
| --- | --- |

24.

Popiera założenie, by przy zachowaniu zasady neutralności pod względem technologicznym uwzględnić w strategii wszystkie możliwe warianty, nie dając pierwszeństwa żadnemu konkretnemu paliwu, i by dla wszystkich tych wariantów dostępne były wspólne specyfikacje techniczne. Przypomina w związku z tym, że ważne jest opracowanie i wypełnianie skutecznych kryteriów dotyczących zrównoważonego charakteru biopaliw. Ponadto trzeba zapewnić dostępność na rynku biopaliw drugiej generacji, aby nie zakłócić naturalnej równowagi środowiska, dostępności żywności, gospodarki rynkowej czy równowagi społecznej, co KR podkreślił już w swych wcześniejszych wypowiedziach i opiniach (9).

| 25. | Jest zdania, że wymogi dotyczące żeglugi morskiej powinny być zgodne z zasadami IMO. |
| --- | --- |

25.

Jest zdania, że wymogi dotyczące żeglugi morskiej powinny być zgodne z zasadami IMO.

Zaangażowanie sektora prywatnego

| 26. | Podkreśla, że pilnie potrzebny jest udział sektora prywatnego w finansowaniu infrastruktury, ponieważ przedsiębiorstwa należą do grupy podmiotów, które mogą odnieść największe korzyści w związku z omawianym wnioskiem dotyczącym dyrektywy. Tworzą się dla nich bowiem perspektywy produkcji i sprzedaży nowych produktów, a przy tym przedsiębiorstwa tworzą i wykorzystują nową infrastrukturę dla paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

26.

Podkreśla, że pilnie potrzebny jest udział sektora prywatnego w finansowaniu infrastruktury, ponieważ przedsiębiorstwa należą do grupy podmiotów, które mogą odnieść największe korzyści w związku z omawianym wnioskiem dotyczącym dyrektywy. Tworzą się dla nich bowiem perspektywy produkcji i sprzedaży nowych produktów, a przy tym przedsiębiorstwa tworzą i wykorzystują nową infrastrukturę dla paliw alternatywnych.

| 27. | Przypomina, że podczas wdrażania propozycji Komisji trzeba zwrócić uwagę na to, by w jak najmniejszym stopniu ograniczać wolny rynek i konkurencję. Trzeba stworzyć zachęty dla przedsiębiorstw prywatnych i wyeliminować istniejące obecnie ryzyko i obawy. |
| --- | --- |

27.

Przypomina, że podczas wdrażania propozycji Komisji trzeba zwrócić uwagę na to, by w jak najmniejszym stopniu ograniczać wolny rynek i konkurencję. Trzeba stworzyć zachęty dla przedsiębiorstw prywatnych i wyeliminować istniejące obecnie ryzyko i obawy.

| 28. | Aby usunąć przeszkody i ograniczyć koszty, zaleca się osiąganie porozumień pomiędzy podmiotami publicznymi a operatorami stacji paliwowych, by upowszechnić stosowanie paliw alternatywnych. W ten sposób istniejąca infrastruktura dystrybucji wykorzystana zostanie na potrzeby wielu źródeł energii i można będzie uniknąć jej powielania. |
| --- | --- |

28.

Aby usunąć przeszkody i ograniczyć koszty, zaleca się osiąganie porozumień pomiędzy podmiotami publicznymi a operatorami stacji paliwowych, by upowszechnić stosowanie paliw alternatywnych. W ten sposób istniejąca infrastruktura dystrybucji wykorzystana zostanie na potrzeby wielu źródeł energii i można będzie uniknąć jej powielania.

Wymierne wyniki

| 29. | Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji regulowania decyzji politycznych poszczególnych państw, ale z uwagi na fakt, że celem wniosku dotyczącego dyrektywy jest przede wszystkim ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i zmniejszenie zależności od ropy naftowej, państwa członkowskie powinny w swoich krajowych pakietach środków przedstawiać nie tylko wskaźniki powiązane z infrastrukturą dla paliw alternatywnych, ale także oczekiwane rezultaty – zarówno jeśli chodzi o ograniczenie emisji, jak i zmniejszenie zależności od ropy naftowej i wprowadzenie paliw alternatywnych. Wyniki te powinny być przedstawiane w skali odpowiednich lokalnych i regionalnych jednostek terytorialnych, aby odzwierciedlać ewentualną asymetrię wewnętrzną w każdym państwie członkowskim. |
| --- | --- |

29.

Przyjmuje z zadowoleniem zamiar Komisji regulowania decyzji politycznych poszczególnych państw, ale z uwagi na fakt, że celem wniosku dotyczącego dyrektywy jest przede wszystkim ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i zmniejszenie zależności od ropy naftowej, państwa członkowskie powinny w swoich krajowych pakietach środków przedstawiać nie tylko wskaźniki powiązane z infrastrukturą dla paliw alternatywnych, ale także oczekiwane rezultaty – zarówno jeśli chodzi o ograniczenie emisji, jak i zmniejszenie zależności od ropy naftowej i wprowadzenie paliw alternatywnych. Wyniki te powinny być przedstawiane w skali odpowiednich lokalnych i regionalnych jednostek terytorialnych, aby odzwierciedlać ewentualną asymetrię wewnętrzną w każdym państwie członkowskim.

| 30. | Jest zdania, że pomiar wyników musi być oparty na porównywalnych wskaźnikach i w jak najszerszym sensie – nie tylko w odniesieniu do ograniczenia emisji CO2 – obrazować efektywność i zrównoważony charakter produkcji i zużycia energii (cykl życia lub okres żywotności paliwa). |
| --- | --- |

30.

Jest zdania, że pomiar wyników musi być oparty na porównywalnych wskaźnikach i w jak najszerszym sensie – nie tylko w odniesieniu do ograniczenia emisji CO2 – obrazować efektywność i zrównoważony charakter produkcji i zużycia energii (cykl życia lub okres żywotności paliwa).

Zanieczyszczenia powodowane przez produkcję paliw

| 31. | Wzywa Komisję, by we wniosku dotyczącym dyrektywy podkreśliła, że dążąc do realizacji głównego celu, jakim jest obniżenie emisji gazów cieplarnianych, trzeba określić, które źródła energii najlepiej jest wykorzystywać. Powinno to pozwolić uniknąć sytuacji, w której ograniczenie emisji związanych z transportem zostanie osiągnięte kosztem zwiększenia emisji gazów cieplarnianych związanych z produkcją energii elektrycznej czy kosztem innego rodzaju zanieczyszczenia środowiska. |
| --- | --- |

31.

Wzywa Komisję, by we wniosku dotyczącym dyrektywy podkreśliła, że dążąc do realizacji głównego celu, jakim jest obniżenie emisji gazów cieplarnianych, trzeba określić, które źródła energii najlepiej jest wykorzystywać. Powinno to pozwolić uniknąć sytuacji, w której ograniczenie emisji związanych z transportem zostanie osiągnięte kosztem zwiększenia emisji gazów cieplarnianych związanych z produkcją energii elektrycznej czy kosztem innego rodzaju zanieczyszczenia środowiska.

| 32. | Popiera przestrzeganie zasady neutralności pod względem technologicznym. Choć w strategii trzeba zająć się wszystkimi paliwami alternatywnymi, trzeba też postrzegać jako kluczowe czynniki kwestie takie jak efektywność energetyczna, przyjazność dla środowiska (odnawialne źródła energii), niezależność gospodarcza (polityczna), bezpieczeństwo dostaw i aspekty społeczne. |
| --- | --- |

32.

Popiera przestrzeganie zasady neutralności pod względem technologicznym. Choć w strategii trzeba zająć się wszystkimi paliwami alternatywnymi, trzeba też postrzegać jako kluczowe czynniki kwestie takie jak efektywność energetyczna, przyjazność dla środowiska (odnawialne źródła energii), niezależność gospodarcza (polityczna), bezpieczeństwo dostaw i aspekty społeczne.

Obszary wiejskie i słabo zaludnione

| 33. | Podkreśla, że przestawienie się z paliw opartych na ropie naftowej na paliwa alternatywne jest istotne także dla obszarów wiejskich, a być może jest tam nawet jeszcze ważniejsze ze względu na niską gęstość zaludnienia. W związku z tym państwa członkowskie podczas planowania polityki krajowej muszą uwzględniać także obszary wiejskie. Trzeba opracować strategie, które zagwarantują istnienie niezbędnej infrastruktury, aby mogło się powieść zarówno przejście na paliwa alternatywne, jak i wykorzystanie zasobów lokalnych mogących dostarczyć tych paliw. Obszary słabo zaludnione mogą stykać się z takimi samymi problemami jak obszary wiejskie i trzeba zwrócić na nie szczególną uwagę. |
| --- | --- |

33.

Podkreśla, że przestawienie się z paliw opartych na ropie naftowej na paliwa alternatywne jest istotne także dla obszarów wiejskich, a być może jest tam nawet jeszcze ważniejsze ze względu na niską gęstość zaludnienia. W związku z tym państwa członkowskie podczas planowania polityki krajowej muszą uwzględniać także obszary wiejskie. Trzeba opracować strategie, które zagwarantują istnienie niezbędnej infrastruktury, aby mogło się powieść zarówno przejście na paliwa alternatywne, jak i wykorzystanie zasobów lokalnych mogących dostarczyć tych paliw. Obszary słabo zaludnione mogą stykać się z takimi samymi problemami jak obszary wiejskie i trzeba zwrócić na nie szczególną uwagę.

Transport miejski

| 34. | Podkreśla, że przejście do bardziej zrównoważonej polityki transportowej jest podstawowym elementem transportu w miastach (10), na co Komitet zwracał już uwagę we wcześniejszych opiniach. |
| --- | --- |

34.

Podkreśla, że przejście do bardziej zrównoważonej polityki transportowej jest podstawowym elementem transportu w miastach (10), na co Komitet zwracał już uwagę we wcześniejszych opiniach.

| 35. | Zwraca uwagę, by w miastach i konurbacjach użytkowanie pojazdów napędzanych paliwem alternatywnym nie dokonywało się kosztem transportu publicznego. Celem nie powinno być tworzenie dodatkowego transportu indywidualnego, lecz zwiększenie oferty związanej z przejściem na bardziej ekologiczne sposoby przemieszczania się, zwłaszcza jako uzupełnienie transportu publicznego. |
| --- | --- |

35.

Zwraca uwagę, by w miastach i konurbacjach użytkowanie pojazdów napędzanych paliwem alternatywnym nie dokonywało się kosztem transportu publicznego. Celem nie powinno być tworzenie dodatkowego transportu indywidualnego, lecz zwiększenie oferty związanej z przejściem na bardziej ekologiczne sposoby przemieszczania się, zwłaszcza jako uzupełnienie transportu publicznego.

| 36. | Proponuje, że KR mógłby nasilić i wspierać konsultacje i wymianę poglądów na temat wykorzystywania paliw alternatywnych w transporcie miejskim jako wkład w powstanie miast czystszych i bardziej przyjaznych dla środowiska. |
| --- | --- |

36.

Proponuje, że KR mógłby nasilić i wspierać konsultacje i wymianę poglądów na temat wykorzystywania paliw alternatywnych w transporcie miejskim jako wkład w powstanie miast czystszych i bardziej przyjaznych dla środowiska.

| 37. | Przypomina, że opowiedział się już za opracowaniem planów mobilności w miastach, które w przyszłości mogłyby być wspierane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) (11). |
| --- | --- |

37.

Przypomina, że opowiedział się już za opracowaniem planów mobilności w miastach, które w przyszłości mogłyby być wspierane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) (11).

| 38. | Zwraca uwagę, że europejska strategia na rzecz paliw alternatywnych stwarza wielką szansę, by wzmocnić zarówno transport rowerowy, jak i publiczny lokalny przewóz osób. Dlatego strategie na rzecz elektromobilności powinny wyraźnie obejmować także transport rowerowy i publiczny. |
| --- | --- |

38.

Zwraca uwagę, że europejska strategia na rzecz paliw alternatywnych stwarza wielką szansę, by wzmocnić zarówno transport rowerowy, jak i publiczny lokalny przewóz osób. Dlatego strategie na rzecz elektromobilności powinny wyraźnie obejmować także transport rowerowy i publiczny.

| 39. | Jest przekonany, że istnieją ogromne możliwości zastosowania w najbliższym czasie pojazdów hybrydowych, a przede wszystkim samochodów elektrycznych, w miastach, a także pojazdów napędzanych za pomocą systemów wykorzystujących technologie na bazie wodoru. Zatem miasta powinny też mieć prawo samodzielnego regulowania wykorzystywania tych pojazdów poprzez przyjmowanie własnych środków i zachęt (takich jak zielona fala, prawo wjazdu na pas jezdni przeznaczony dla lokalnego transportu publicznego, niższe opłaty za parkowanie itp.). Miasta powinny przy tym wymieniać się sprawdzonymi rozwiązaniami, aby osiągnąć lepszą jakość życia w miastach i dzięki temu zachęcać konsumentów do powszechniejszego korzystania z pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi. |
| --- | --- |

39.

Jest przekonany, że istnieją ogromne możliwości zastosowania w najbliższym czasie pojazdów hybrydowych, a przede wszystkim samochodów elektrycznych, w miastach, a także pojazdów napędzanych za pomocą systemów wykorzystujących technologie na bazie wodoru. Zatem miasta powinny też mieć prawo samodzielnego regulowania wykorzystywania tych pojazdów poprzez przyjmowanie własnych środków i zachęt (takich jak zielona fala, prawo wjazdu na pas jezdni przeznaczony dla lokalnego transportu publicznego, niższe opłaty za parkowanie itp.). Miasta powinny przy tym wymieniać się sprawdzonymi rozwiązaniami, aby osiągnąć lepszą jakość życia w miastach i dzięki temu zachęcać konsumentów do powszechniejszego korzystania z pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi.

| 40. | Oczekuje, że większe wykorzystanie pojazdów napędzanych alternatywnymi paliwami doprowadzi także do zwiększenia produkcji takich samochodów i do powstania miejsc pracy w tym sektorze. W tym kontekście odsyła także do swej opinii „Cars 2020”. |
| --- | --- |

40.

Oczekuje, że większe wykorzystanie pojazdów napędzanych alternatywnymi paliwami doprowadzi także do zwiększenia produkcji takich samochodów i do powstania miejsc pracy w tym sektorze. W tym kontekście odsyła także do swej opinii „Cars 2020”.

| 41. | Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że na szczeblu europejskim kontynuuje się rozwój inteligentnych systemów transportowych (ITS) i technologii i że wykorzystywane są one na poziomie lokalnym w celu osiągnięcia synergii różnych systemów w całej UE, zapobiegania powstawaniu luk oraz zapewnienia rozmieszczenia systemów na całym terytorium, także jeśli chodzi o wykorzystywanie paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

41.

Przyjmuje z zadowoleniem fakt, że na szczeblu europejskim kontynuuje się rozwój inteligentnych systemów transportowych (ITS) i technologii i że wykorzystywane są one na poziomie lokalnym w celu osiągnięcia synergii różnych systemów w całej UE, zapobiegania powstawaniu luk oraz zapewnienia rozmieszczenia systemów na całym terytorium, także jeśli chodzi o wykorzystywanie paliw alternatywnych.

Zmiana zachowania konsumentów

| 42. | Zauważa, że w odniesieniu do wykorzystywania alternatywnych paliw w UE należy założyć, że musi nastąpić zmiana zachowania konsumentów, których trzeba zachęcać do korzystania z pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie kampanii uświadamiających i wyjaśniających konsumentom zmiany i ich możliwe skutki. |
| --- | --- |

42.

Zauważa, że w odniesieniu do wykorzystywania alternatywnych paliw w UE należy założyć, że musi nastąpić zmiana zachowania konsumentów, których trzeba zachęcać do korzystania z pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi. W tym celu konieczne jest przeprowadzenie kampanii uświadamiających i wyjaśniających konsumentom zmiany i ich możliwe skutki.

| 43. | Jest zdania, że zmiana zachowania konsumentów ma istotne znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych, które ze swojej strony, wykorzystując dostępne im możliwości, mogą wpływać na preferencje i wybory dokonywane przez konsumentów poprzez wprowadzanie dodatkowych ulg w stosunku do ulg państwowych (dla konsumentów) ulg w przypadku decydowania się na środki transportu zgodne z zasadami rozwoju zrównoważonego. Konsument musi móc w konkretny sposób odczuć, jakie korzyści przynoszą mu zmiany. |
| --- | --- |

43.

Jest zdania, że zmiana zachowania konsumentów ma istotne znaczenie dla samorządów lokalnych i regionalnych, które ze swojej strony, wykorzystując dostępne im możliwości, mogą wpływać na preferencje i wybory dokonywane przez konsumentów poprzez wprowadzanie dodatkowych ulg w stosunku do ulg państwowych (dla konsumentów) ulg w przypadku decydowania się na środki transportu zgodne z zasadami rozwoju zrównoważonego. Konsument musi móc w konkretny sposób odczuć, jakie korzyści przynoszą mu zmiany.

Energooszczędne silniki

| 44. | Zauważa, że z niektórych badań (12) wynika, iż wykorzystywanie energooszczędnych silników w połączeniu z silnikami hybrydowymi może przyczynić się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Komitet docenia ambitne i zasadnicze starania podejmowane przez Komisję w celu wywołania zmian i wspierania stosowania nowych rodzajów paliw. Niemniej jednak warte rozważenia mogłoby być wykorzystywanie wspomnianych silników w okresie przejściowym. |
| --- | --- |

44.

Zauważa, że z niektórych badań (12) wynika, iż wykorzystywanie energooszczędnych silników w połączeniu z silnikami hybrydowymi może przyczynić się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Komitet docenia ambitne i zasadnicze starania podejmowane przez Komisję w celu wywołania zmian i wspierania stosowania nowych rodzajów paliw. Niemniej jednak warte rozważenia mogłoby być wykorzystywanie wspomnianych silników w okresie przejściowym.

| 45. | Podziela zdanie, że nieustanna poprawa efektywności energetycznej pojazdów wraz ze stosowaniem paliw alternatywnych musi odgrywać istotna rolę w gwarantowaniu efektywności ekonomicznej całego spektrum strategii politycznych dotyczących paliw alternatywnych oraz w zapobieganiu emisjom CO2. |
| --- | --- |

45.

Podziela zdanie, że nieustanna poprawa efektywności energetycznej pojazdów wraz ze stosowaniem paliw alternatywnych musi odgrywać istotna rolę w gwarantowaniu efektywności ekonomicznej całego spektrum strategii politycznych dotyczących paliw alternatywnych oraz w zapobieganiu emisjom CO2.

Możliwość wspierania wykorzystywania paliw alternatywnych przez producentów/konsumentów

| 46. | Podkreśla, że przy braku jednego ogólnie akceptowanego rozwiązania powinno się dopuścić różnorodne drogi rozwoju wykorzystywania paliw alternatywnych. Na przykład udział konsumentów w sieci energetycznej (w produkcji, magazynowaniu i zużyciu energii) mógłby stanowić (prawną) możliwość mogącą pomóc z jednej strony zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na energię, a z drugiej strony poradzić sobie z przejściem od paliw zawierających związki węgla do odnawialnych źródeł energii. |
| --- | --- |

46.

Podkreśla, że przy braku jednego ogólnie akceptowanego rozwiązania powinno się dopuścić różnorodne drogi rozwoju wykorzystywania paliw alternatywnych. Na przykład udział konsumentów w sieci energetycznej (w produkcji, magazynowaniu i zużyciu energii) mógłby stanowić (prawną) możliwość mogącą pomóc z jednej strony zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na energię, a z drugiej strony poradzić sobie z przejściem od paliw zawierających związki węgla do odnawialnych źródeł energii.

Nauka i badania

| 47. | Docenia fakt, że Komisja przed przedłożeniem omawianego aktu prawnego ściśle współpracowała z przedsiębiorstwami, władzami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, oraz fakt, że UE od dawna już inwestuje w działania badawczo-rozwojowe w dziedzinie paliw alternatywnych. Zdaniem Komitetu konsultacje te trzeba jednak kontynuować i trzeba nadal inwestować w badania, ponieważ istnieje wiele kwestii, które trzeba rozwiązać w sposób jaśniejszy, lepszy i szybszy, by móc osiągnąć wytyczone cele. |
| --- | --- |

47.

Docenia fakt, że Komisja przed przedłożeniem omawianego aktu prawnego ściśle współpracowała z przedsiębiorstwami, władzami i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego, oraz fakt, że UE od dawna już inwestuje w działania badawczo-rozwojowe w dziedzinie paliw alternatywnych. Zdaniem Komitetu konsultacje te trzeba jednak kontynuować i trzeba nadal inwestować w badania, ponieważ istnieje wiele kwestii, które trzeba rozwiązać w sposób jaśniejszy, lepszy i szybszy, by móc osiągnąć wytyczone cele.

| 48. | Podkreśla, że już wcześniej w jednej z opinii dotyczących odnawialnych źródeł energii (13) zwrócił uwagę na to, że finansowanie działań badawczo-rozwojowych ma ogromne znaczenie dla stymulowania innowacji i rozwoju technologicznego. Także w dziedzinie czystej energii i transportu szczególnie ważne jest opracowywanie nowych materiałów służących do produkcji i magazynowania energii. |
| --- | --- |

48.

Podkreśla, że już wcześniej w jednej z opinii dotyczących odnawialnych źródeł energii (13) zwrócił uwagę na to, że finansowanie działań badawczo-rozwojowych ma ogromne znaczenie dla stymulowania innowacji i rozwoju technologicznego. Także w dziedzinie czystej energii i transportu szczególnie ważne jest opracowywanie nowych materiałów służących do produkcji i magazynowania energii.

Pomocniczość i proporcjonalność

| 49. | Podziela zdanie, że nowe technologie – którymi są też technologie czystego transportu – są kapitałochłonne. Dlatego też działania na poziomie UE muszą mieć na celu rozbudowę minimalnej infrastruktury i zapobieganie fragmentacji rynku. W związku z tym przedłożony przez Komisję projekt pakietu dotyczącego czystej energii zawierający ogólnounijne, wspólne specyfikacje techniczne i wymogi minimalne co do infrastruktury, które mają zapewnić istnienie gospodarki obiegowej dla paliw alternatywnych w całej UE, jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. |
| --- | --- |

49.

Podziela zdanie, że nowe technologie – którymi są też technologie czystego transportu – są kapitałochłonne. Dlatego też działania na poziomie UE muszą mieć na celu rozbudowę minimalnej infrastruktury i zapobieganie fragmentacji rynku. W związku z tym przedłożony przez Komisję projekt pakietu dotyczącego czystej energii zawierający ogólnounijne, wspólne specyfikacje techniczne i wymogi minimalne co do infrastruktury, które mają zapewnić istnienie gospodarki obiegowej dla paliw alternatywnych w całej UE, jest zgodny z zasadami pomocniczości i proporcjonalności.

| 50. | Podkreśla, że zobowiązania dotyczące rozmieszczania infrastruktury (liczby punktów ładowania i uzupełniania paliwa) w odniesieniu do infrastruktury podmiejskiej lub miejskiej powinny zostać zastąpione zobowiązaniami, które państwa członkowskie określą same dla siebie, w co należy włączyć też samorządy lokalne i regionalne. Obecnie bowiem nie da się rozpoznać wyraźnych tendencji rozwoju paliw alternatywnych, nie widać oznak zmiany zachowania konsumentów ani nie wyłaniają się możliwości finansowania rozwoju infrastruktury. |
| --- | --- |

50.

Podkreśla, że zobowiązania dotyczące rozmieszczania infrastruktury (liczby punktów ładowania i uzupełniania paliwa) w odniesieniu do infrastruktury podmiejskiej lub miejskiej powinny zostać zastąpione zobowiązaniami, które państwa członkowskie określą same dla siebie, w co należy włączyć też samorządy lokalne i regionalne. Obecnie bowiem nie da się rozpoznać wyraźnych tendencji rozwoju paliw alternatywnych, nie widać oznak zmiany zachowania konsumentów ani nie wyłaniają się możliwości finansowania rozwoju infrastruktury.

II.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

Motyw 10

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Brak zharmonizowanego rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w całej Unii stanowi przeszkodę w osiąganiu korzyści skali po stronie podaży oraz ogólnounijnej mobilności po stronie popytu. Istnieje potrzeba zbudowania nowych sieci infrastruktury, w szczególności dla energii elektrycznej, wodoru i gazu ziemnego (LNG i CNG). | Brak zharmonizowanego rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w całej Unii stanowi przeszkodę w osiąganiu korzyści skali po stronie podaży oraz ogólnounijnej mobilności po stronie popytu. Istnieje potrzeba zbudowania nowych sieci infrastruktury, w szczególności dla energii elektrycznej, wodoru i gazu ziemnego (LNG i CNG), z uwzględnieniem stanu rozwoju technologii, oddziaływania na środowisko i kosztów. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Brak zharmonizowanego rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w całej Unii stanowi przeszkodę w osiąganiu korzyści skali po stronie podaży oraz ogólnounijnej mobilności po stronie popytu. Istnieje potrzeba zbudowania nowych sieci infrastruktury, w szczególności dla energii elektrycznej, wodoru i gazu ziemnego (LNG i CNG).

Brak zharmonizowanego rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w całej Unii stanowi przeszkodę w osiąganiu korzyści skali po stronie podaży oraz ogólnounijnej mobilności po stronie popytu. Istnieje potrzeba zbudowania nowych sieci infrastruktury, w szczególności dla energii elektrycznej, wodoru i gazu ziemnego (LNG i CNG), z uwzględnieniem stanu rozwoju technologii, oddziaływania na środowisko i kosztów.

Uzasadnienie

Środki wymienione we wniosku przyczyniają się do realizacji celów w zakresie ochrony środowiska dotyczących ograniczenia powodowanych przez transport emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń, co stanowi dla całej UE poważne wyzwanie i prawdziwy problem. Jednocześnie niektóre technologie oparte na paliwach alternatywnych znajdują się jeszcze w fazie rozwoju lub na końcowym jego etapie, dlatego koszty z nimi związane są wysokie.

Poprawka 2

Artykuł 3 ust. 1

Ramy polityki krajowej

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Każde państwo członkowskie przyjmuje ramy polityki krajowej dotyczące rozwoju rynku paliw alternatywnych i infrastruktury tych paliw, obejmujące informacje wymienione w załączniku I i zawierające przynajmniej następujące elementy:






  — | ocenę stanu i przyszłości rozwoju paliw alternatywnych; |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Każde państwo członkowskie przyjmuje ramy polityki krajowej dotyczące rozwoju rynku paliw alternatywnych i infrastruktury tych paliw, obejmujące informacje wymienione w załączniku I i zawierające przynajmniej następujące elementy:

—

ocenę stanu i przyszłości rozwoju paliw alternatywnych;

| — | ocenę transgranicznej ciągłości pokrycia infrastrukturą przeznaczoną dla paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

ocenę transgranicznej ciągłości pokrycia infrastrukturą przeznaczoną dla paliw alternatywnych;

| — | ramy regulacyjne mające na celu wsparcie rozbudowy infrastruktury paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

ramy regulacyjne mające na celu wsparcie rozbudowy infrastruktury paliw alternatywnych;

| — | środki z zakresu polityki mające na celu wsparcie wdrożenia ram polityki krajowej; |
| --- | --- |

—

środki z zakresu polityki mające na celu wsparcie wdrożenia ram polityki krajowej;

| — | środki wsparcia dla rozmieszczania i produkcji; |
| --- | --- |

—

środki wsparcia dla rozmieszczania i produkcji;

| — | wsparcie badań naukowych, rozwoju technologicznego i demonstracji; |
| --- | --- |

—

wsparcie badań naukowych, rozwoju technologicznego i demonstracji;

| — | cele dotyczące rozpowszechnienia paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

cele dotyczące rozpowszechnienia paliw alternatywnych;

| — | spodziewaną do 2020 r. liczbę pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi; |
| --- | --- |

—

spodziewaną do 2020 r. liczbę pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi;

| — | ocenę potrzeby punktów uzupełniania LNG w portach leżących poza siecią bazową TEN-T, ważnych dla statków niezaangażowanych w działalność transportową, w szczególności statków rybackich; |
| --- | --- |

—

ocenę potrzeby punktów uzupełniania LNG w portach leżących poza siecią bazową TEN-T, ważnych dla statków niezaangażowanych w działalność transportową, w szczególności statków rybackich;

| — | w stosownych przypadkach umowy o współpracy zawarte z innymi państwami członkowskimi, zgodnie z ust. 2. |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach umowy o współpracy zawarte z innymi państwami członkowskimi, zgodnie z ust. 2.

Każde państwo członkowskie przyjmuje ramy polityki krajowej dotyczące rozwoju rynku paliw alternatywnych i infrastruktury tych paliw, obejmujące informacje wymienione w załączniku I i zawierające przynajmniej następujące elementy:

| — | ocenę stanu i przyszłości rozwoju paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

ocenę stanu i przyszłości rozwoju paliw alternatywnych;

| — | ocenę transgranicznej ciągłości pokrycia infrastrukturą przeznaczoną dla paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

ocenę transgranicznej ciągłości pokrycia infrastrukturą przeznaczoną dla paliw alternatywnych;

| — | ramy regulacyjne mające na celu wsparcie rozbudowy infrastruktury paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

ramy regulacyjne mające na celu wsparcie rozbudowy infrastruktury paliw alternatywnych;

| — | środki z zakresu polityki mające na celu wsparcie wdrożenia ram polityki krajowej; |
| --- | --- |

—

środki z zakresu polityki mające na celu wsparcie wdrożenia ram polityki krajowej;

| — | środki wsparcia dla rozmieszczania i produkcji; |
| --- | --- |

—

środki wsparcia dla rozmieszczania i produkcji;

| — | wsparcie badań naukowych, rozwoju technologicznego i demonstracji; |
| --- | --- |

—

wsparcie badań naukowych, rozwoju technologicznego i demonstracji;

| — | cele dotyczące rozpowszechnienia paliw alternatywnych; |
| --- | --- |

—

cele dotyczące rozpowszechnienia paliw alternatywnych;

| — | spodziewaną do 2020 r. liczbę pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi; |
| --- | --- |

—

spodziewaną do 2020 r. liczbę pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi;

| — | ocenę potrzeby punktów uzupełniania LNG w portach leżących poza siecią bazową TEN-T, ważnych dla statków niezaangażowanych w działalność transportową, w szczególności statków rybackich; |
| --- | --- |

—

ocenę potrzeby punktów uzupełniania LNG w portach leżących poza siecią bazową TEN-T, ważnych dla statków niezaangażowanych w działalność transportową, w szczególności statków rybackich;

| — | w stosownych przypadkach umowy o współpracy zawarte z innymi państwami członkowskimi, zgodnie z ust. 2; |
| --- | --- |

—

w stosownych przypadkach umowy o współpracy zawarte z innymi państwami członkowskimi, zgodnie z ust. 2;

| — | oczekiwane rezultaty ograniczenia emisji i zmniejszenia zależności od ropy naftowej oraz skutki wykorzystania paliw alternatywnych. |
| --- | --- |

—

oczekiwane rezultaty ograniczenia emisji i zmniejszenia zależności od ropy naftowej oraz skutki wykorzystania paliw alternatywnych.

Uzasadnienie

Dodane tiret: pomiar wyników musi być oparty na porównywalnych wskaźnikach i w jak najszerszym sensie – nie tylko w odniesieniu do ograniczenia emisji CO2 – obrazować efektywność i zrównoważony charakter produkcji i zużycia energii (cykl życia lub okres żywotności paliwa).

Poprawka 3

Artykuł 3 ust. 5

Ramy polityki krajowej

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie notyfikują ramy polityki krajowej Komisji [w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia niniejszej dyrektywy w życie]. | Państwa członkowskie notyfikują ramy polityki krajowej Komisji [w terminie 18
  24 miesięcy od dnia wejścia niniejszej dyrektywy w życie]. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie notyfikują ramy polityki krajowej Komisji [w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia niniejszej dyrektywy w życie].

Państwa członkowskie notyfikują ramy polityki krajowej Komisji [w terminie 18
  24 miesięcy od dnia wejścia niniejszej dyrektywy w życie].

Uzasadnienie

Chodzi tu o planowanie długoterminowych inwestycji, co wymaga opracowania trwałego mechanizmu finansowania, dlatego konieczna jest dogłębna analiza na szczeblu krajowym, włączenie zainteresowanych stron oraz uzgodnienia administracyjne.

Poprawka 4

Artykuł 3 ust. 7

Ramy polityki krajowej

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 8 w celu zmiany wykazu elementów zawartego w ust. 1 oraz informacji określonych w załączniku I. | Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 8 aktów delegowanych zgodnie z art. 8
  obejmujących wykaz elementów zawarty w ust. 1
  w celu zmiany wykazu elementów zawartego w ust. 1 oraz informacji określonych w załączniku I. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 8 w celu zmiany wykazu elementów zawartego w ust. 1 oraz informacji określonych w załączniku I.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 8 aktów delegowanych zgodnie z art. 8
  obejmujących wykaz elementów zawarty w ust. 1
  w celu zmiany wykazu elementów zawartego w ust. 1 oraz informacji określonych w załączniku I.

Uzasadnienie

W dyrektywie przyznaje się Komisji prawo do zmiany – w drodze aktów delegowanych – wymogów technicznych, w tym także norm, dotyczących punktów ładowania i punktów uzupełniania paliwa. Stoi to w sprzeczności z ogólnym założeniem dyrektywy, by zagwarantować długoterminową pewność sytuacji podmiotom inwestującym w infrastrukturę, a także branży i konsumentom. W tym przypadku Parlament Europejski, Rada i państwa członkowskie tracą kontrolę nad wspólnymi normami, co pociąga za sobą utratę bezpieczeństwa inwestycji.

Poprawka 5

Artykuł 4 ust. 1

Zaopatrywanie transportu w energię elektryczną

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. minimalnej liczby punktów ładowania dla pojazdów elektrycznych, odpowiadającej przynajmniej liczbie podanej w tabeli w załączniku II. | Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. minimalnej liczby punktów ładowania dla pojazdów elektrycznych, jaka uzgodniona zostanie na szczeblu krajowym z uwzględnieniem warunków na różnych obszarach państw członkowskich, odpowiadającej przynajmniej liczbie podanej w tabeli w załączniku II. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. minimalnej liczby punktów ładowania dla pojazdów elektrycznych, odpowiadającej przynajmniej liczbie podanej w tabeli w załączniku II.

Państwa członkowskie zapewniają wprowadzenie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. minimalnej liczby punktów ładowania dla pojazdów elektrycznych, jaka uzgodniona zostanie na szczeblu krajowym z uwzględnieniem warunków na różnych obszarach państw członkowskich, odpowiadającej przynajmniej liczbie podanej w tabeli w załączniku II.

Uzasadnienie

Zamiast narzucać w dyrektywie obowiązkową liczbę punktów ładowania i punktów uzupełniania paliwa, można pozostawić państwom członkowskim swobodę określenia odpowiednich celów w krajowych ramach polityki. Sprzyjałoby to uwzględnieniu specyfiki każdego państwa członkowskiego, np. jeśli chodzi o możliwości finansowania, stan rozwoju technologii i preferencje konsumentów.

Poprawka 6

Artykuł 4 ust. 6

Zaopatrywanie transportu w energię elektryczną

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Wszystkie ogólnie dostępne punkty ładowania przeznaczone dla pojazdów elektrycznych wyposażone są w inteligentne systemy pomiarowe zgodne z definicją zawartą w art. 2 pkt 28 dyrektywy 2012/27/UE i spełniają wymagania określone w art. 9 ust. 2 tejże dyrektywy. | Wszystkie ogólnie dostępne punkty ładowania przeznaczone dla pojazdów elektrycznych wyposażone są w inteligentne systemy pomiarowe zgodne
  przygotowane są do instalacji inteligentnych systemów pomiarowych zgodnych z definicją zawartą w art. 2 pkt 28 dyrektywy 2012/27/UE i spełniają wymagania określone w art. 9 ust. 2 tejże dyrektywy. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wszystkie ogólnie dostępne punkty ładowania przeznaczone dla pojazdów elektrycznych wyposażone są w inteligentne systemy pomiarowe zgodne z definicją zawartą w art. 2 pkt 28 dyrektywy 2012/27/UE i spełniają wymagania określone w art. 9 ust. 2 tejże dyrektywy.

Wszystkie ogólnie dostępne punkty ładowania przeznaczone dla pojazdów elektrycznych wyposażone są w inteligentne systemy pomiarowe zgodne
  przygotowane są do instalacji inteligentnych systemów pomiarowych zgodnych z definicją zawartą w art. 2 pkt 28 dyrektywy 2012/27/UE i spełniają wymagania określone w art. 9 ust. 2 tejże dyrektywy.

Poprawka 7

Artykuł 11 ust. 1

Transpozycja

| Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka KR-u |
| --- | --- |
| Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia [18 miesięcy od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie] r. Państwa członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję. | Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia [18 miesięcy
  trzy lata od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie] r. Państwa członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję. |

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia [18 miesięcy od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie] r. Państwa członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję.

Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia [18 miesięcy
  trzy lata od daty wejścia niniejszej dyrektywy w życie] r. Państwa członkowskie niezwłocznie informują o tym Komisję.

Uzasadnienie

Trzy lata to rozsądny termin na transpozycję odpowiedniej dyrektywy do prawa krajowego. Należy mieć na uwadze, że po przyjęciu dyrektywy trzeba zatwierdzić w każdym państwie członkowskim krajowe ramy strategiczne.

Bruksela, 4 lipca 2013 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

---

(1)  COM(2011) 21 final.

1

(2)  CdR 101/2011 fin.

2

(3)  COM(2013) 18 final.

3

(4)  COM(2013) 17 final.

4

(5)  CdR 101/2011 fin.

5

(6)  CdR 2182/2012 fin.

6

(7)  CdR 5/2012 fin.

7

(8)  COM(2011) 144 final.

8

(9)  CdR 160/2008 fin.

9

(10)  CdR 650/2012 fin.

10

(11)  CdR 5/2012 fin.

11

(12)  Instytut Badań Strukturalnych w Warszawie opublikował w styczniu 2013 r. własne badania dotyczące tego zagadnienia.

12

(13)  CdR 2182/2012 fin.

13

---