# Dziennik Urzędowy C 286/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.286.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 286 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 562 października 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.286.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 286

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 562 października 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | IV   Informacje |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 286/01 | Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących: 0,50 % na dzień 1 października 2013 r. – Kursy walutowe euro | 1 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2013/C 286/02 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie | 2 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 286/01

Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących: 0,50 % na dzień 1 października 2013 r. – Kursy walutowe euro

1

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2013/C 286/02

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 286/03 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 3 |
| 2013/C 286/04 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 7 |
| 2013/C 286/05 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 12 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2013/C 286/03

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

3

2013/C 286/04

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

7

2013/C 286/05

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

12

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 2.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 286/1 |
| --- | --- | --- | --- |

2.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 286/1

---

Stopa procentowa stosowana przez Europejski Bank Centralny do podstawowych operacji refinansujących (1):

0,50 % na dzień 1 października 2013 r.

Kursy walutowe euro (2)

1 października 2013 r.

2013/C 286/01

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3554 |
| JPY | Jen | 132,60 |
| DKK | Korona duńska | 7,4582 |
| GBP | Funt szterling | 0,83450 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,6329 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2253 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,1310 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,647 |
| HUF | Forint węgierski | 296,07 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7027 |
| PLN | Złoty polski | 4,2308 |
| RON | Lej rumuński | 4,4485 |
| TRY | Lir turecki | 2,7270 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4388 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3962 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,5113 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6363 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6970 |
| KRW | Won | 1 456,51 |
| ZAR | Rand | 13,6385 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,2972 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6158 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 390,11 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,3855 |
| PHP | Peso filipińskie | 58,692 |
| RUB | Rubel rosyjski | 43,6540 |
| THB | Bat tajlandzki | 42,234 |
| BRL | Real brazylijski | 3,0107 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,8057 |
| INR | Rupia indyjska | 84,8790 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3554

JPY

Jen

132,60

DKK

Korona duńska

7,4582

GBP

Funt szterling

0,83450

SEK

Korona szwedzka

8,6329

CHF

Frank szwajcarski

1,2253

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,1310

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,647

HUF

Forint węgierski

296,07

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7027

PLN

Złoty polski

4,2308

RON

Lej rumuński

4,4485

TRY

Lir turecki

2,7270

AUD

Dolar australijski

1,4388

CAD

Dolar kanadyjski

1,3962

HKD

Dolar Hongkongu

10,5113

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6363

SGD

Dolar singapurski

1,6970

KRW

Won

1 456,51

ZAR

Rand

13,6385

CNY

Yuan renminbi

8,2972

HRK

Kuna chorwacka

7,6158

IDR

Rupia indonezyjska

15 390,11

MYR

Ringgit malezyjski

4,3855

PHP

Peso filipińskie

58,692

RUB

Rubel rosyjski

43,6540

THB

Bat tajlandzki

42,234

BRL

Real brazylijski

3,0107

MXN

Peso meksykańskie

17,8057

INR

Rupia indyjska

84,8790

---

(1)  Stopa obowiązująca w ostatnich operacjach, których dokonywano przed wskazaną datą. W przypadku przetargu procentowego, stopa procentowa odpowiada marginalnej stopie procentowej.

(2)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 2.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 286/2 |
| --- | --- | --- | --- |

2.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 286/2

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 286/02

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 8.9.2013 |
| --- | --- |
| Czas trwania | 8.9.2013–31.12.2013 |
| Państwo członkowskie | Portugalia |
| Stado lub grupa stad | MAC/8C3411 |
| Gatunek | Makrela (Scomber scombrus) |
| Obszar | VIIIc, IX i X; wody UE obszaru CECAF 34.1.1 |
| Rodzaj(-e) statków rybackich | — |
| Numer referencyjny | 49/TQ40 |

Data i godzina zamknięcia łowiska

8.9.2013

Czas trwania

8.9.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Portugalia

Stado lub grupa stad

MAC/8C3411

Gatunek

Makrela (Scomber scombrus)

Obszar

VIIIc, IX i X; wody UE obszaru CECAF 34.1.1

Rodzaj(-e) statków rybackich

—

Numer referencyjny

49/TQ40

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 2.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 286/3 |
| --- | --- | --- | --- |

2.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 286/3

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 286/03

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„LAMMEFJORDSKARTOFLER”

NR WE: DK-PGI-0005-0952-16.02.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Lammefjordskartofler”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Dania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Charakterystyczną cechą „Lammefjordskartofler” jest ich skórka – cienka i wyraźnie gładsza oraz bardziej błyszcząca niż w przypadku ziemniaków uprawianych na innych obszarach. Delikatna skórka „Lammefjordskartofler” sprawia, że – w odróżnieniu od innych ziemniaków konsumpcyjnych – można je jeść ze skórką. Ponadto delikatność skórki powoduje, że miąższ tych ziemniaków zachowuje swe jasne zabarwienie podczas przechowywania, podczas gdy skórka ziemniaków konsumpcyjnych uprawianych na innych rodzajach gleby staje się z czasem ciemniejsza, a ich miąższ nabiera żółtawego zabarwienia. Szczególny charakter skórki tych ziemniaków wynika z wyjątkowych cech gleby obszaru Lammefjord, dzięki którym skórka nie ulega uszkodzeniu w okresie wzrostu i zbiorów.

„Lammefjordskartofler” to dojrzałe ziemniaki – innymi słowy nie należą one do kategorii tzw. młodych ziemniaków. Proces dojrzewania przebiega w ich przypadku do końca w ziemi, a zbiory rozpoczynają się dopiero około dnia 1 września.

„Lammefjordskartofler” są myte.

Podczas całego sezonu zachowują one twardość po gotowaniu.

„Lammefjordskartofler” muszą być zgodne z normami jakości dla ziemniaków konsumpcyjnych klasy 1 zgodnie z załącznikiem 13 do rozporządzenia nr 450 z dnia 16 maja 2011 r. o m.in. uprawie ziemniaków lub z wymogami ustanowionymi dla ziemniaków konsumpcyjnych w normie UN-ECE dla ziemniaków konsumpcyjnych (FFW-52).

Należy zauważyć, że w przypadku „Lammefjordskartofler” powierzchnia bulwy może być pokryta najwyżej w 5 % parchem zwykłym, parchem prószystym ziemniaka, streptomycesami lub brunatną zgnilizną. Jedna partia „Lammefjordskartofler” może zawierać najwyżej 8 % (określone wagowo) bulw wykazujących takie wady.

Różnica w obwodzie między największą a najmniejszą bulwą w jednym opakowaniu nie może przekraczać 15 mm, co ma na celu zapewnienie konsumentom ziemniaków jednakowej wielkości.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Uprawa

Uprawa ChOG „Lammefjordskartofler” odbywać się musi zgodnie z normą światowego partnerstwa dobrych praktyk rolniczych (Global GAP – The Global Partnership for Good Agricultural Practises). W produkcji „Lammefjordskartofler” nie wolno używać szlamu.

Wybieranie „Lammefjordskartofler” zaczyna się dopiero około dnia 1 września – ma to zagwarantować, by bulwy były wystarczająco dojrzałe, a co za tym idzie nadawały się do przechowywania. Ze względu na obniżające się temperatury zbiory najlepiej skończyć przed połową października.

Przechowywanie

„Lammefjordskartofler” przechowuje się w niewielkich drewnianych skrzynkach; nie przechowuje się ich luzem ani w kopcach. Należy je przechowywać w temperaturze maksymalnie 5 °C, a przed pakowaniem ziemniaki należy podgrzać. Procedura ta minimalizuje ryzyko uszkodzenia bulw.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Sortowanie

Sortowanie „Lammefjordskartofler” w celu wypełnienia szczególnych wymogów dotyczących parchu zwykłego, parchu prószystego ziemniaka, streptomycesów lub brunatnej zgnilizny wymaga specjalnej wiedzy fachowej i szczególnej uwagi; z tego względu sortowanie takie odbywa się w zatwierdzonych pakowniach w regionie Lammefjorden.

Przedsiębiorstwa zajmujące się pakowaniem „Lammefjordskartofler” muszą spełniać wymogi normy Global GAP.

„Lammefjordskartofler” przeznaczone dla odbiorcy końcowego pakowane są w opakowania o wadze od 1 kg do 15 kg.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na opakowaniu należy umieścić następujące informacje niezależnie od tego, czy jest to opakowanie końcowe czy też nie:

| a) | oznakowanie: „Lammefjordskartofler”; nazwa i adres pakowni; |
| --- | --- |

a)

oznakowanie: „Lammefjordskartofler”; nazwa i adres pakowni;

| b) | logo zrzeszenia producentów warzyw w obszarze Lammefjorden „Lammefjordens Grøntsagslaug”: |
| --- | --- |

b)

logo zrzeszenia producentów warzyw w obszarze Lammefjorden „Lammefjordens Grøntsagslaug”:

| c) | ziemniaki konsumpcyjne; |
| --- | --- |

c)

ziemniaki konsumpcyjne;

| d) | klasa wielkości bulw zgodnie ze specyfikacją produktu; |
| --- | --- |

d)

klasa wielkości bulw zgodnie ze specyfikacją produktu;

| e) | odmiana. |
| --- | --- |

e)

odmiana.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

W skład regionu Lammefjorden wchodzą cztery ogroblone obszary fiordowe w regionie Odsherred na Zelandii:

| — | ogroblona część Lammefjorden, której fizyczną granicę stanowi Ringkanalen oraz Audebodæmningen, |
| --- | --- |

—

ogroblona część Lammefjorden, której fizyczną granicę stanowi Ringkanalen oraz Audebodæmningen,

| — | obszar Svinninge Vejle, którego południową, zachodnią i północną granicę stanowi Ringkanalen, a wschodnią – linia kolejowa na odcinku między miejscowościami Svinninge a Hørve, |
| --- | --- |

—

obszar Svinninge Vejle, którego południową, zachodnią i północną granicę stanowi Ringkanalen, a wschodnią – linia kolejowa na odcinku między miejscowościami Svinninge a Hørve,

| — | obszar Sidinge Fjord, którego granicę stanowi tama w Sidinge oraz kanał melioracyjny, |
| --- | --- |

—

obszar Sidinge Fjord, którego granicę stanowi tama w Sidinge oraz kanał melioracyjny,

| — | obszar Klintsø, którego granicę stanowią kanały odwadniające. |
| --- | --- |

—

obszar Klintsø, którego granicę stanowią kanały odwadniające.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Grunty uprawne na obszarze Lammefjorden to ogroblone dno morskie (dno fiordu) odznaczające się mulistą glebą. Pierwszym osuszonym obszarem w regionie Lammefjorden był Sidinge Fjord (osuszanie rozpoczęto w 1841 r.). Następnie osuszono Svinninge Vejle, a w 1873 r. zaczęto ogroblanie największego obszaru – Lammefjorden. Ostatnim osuszonym obszarem było jezioro Klintsø.

Dolne warstwy gleby to glina i margiel lub glina i piasek zmieszany z mułem. Nad tymi warstwami gleby znajduje się wielometrowa warstwa mułu powstałego z substancji roślinnych i zwierzęcych. W dużej części gleba ta jest niemal wolna od kamieni, a liczne pozostałości muszli morskich skorupiaków zapewniają glebie naturalną, wysoką zawartość wapnia.

Klimat na obszarze Lammefjorden jest optymalny dla uprawy ziemniaków: łagodne zimy i chłodne lata połączone z opadami rozłożonymi równomiernie na przestrzeni całego roku. Obszar Odsherred charakteryzuje się co prawda stosunkowo niewielką ilością opadów, ale na obszarze Lammefjorden istnieją – dzięki kanałom odwadniającym – dobre możliwości nawadniania. Dzięki temu producenci prowadzący uprawy na tym obszarze mogą do pewnego stopnia sami decydować o ilości wody dostarczanej ziemniakom. Ponieważ ilość wody deszczowej na tym obszarze nie jest zazwyczaj wystarczająca, miejscowi producenci mogą sami zadbać o optymalizację warunków wzrostu – w przeciwieństwie do producentów w innych częściach kraju, gdzie zbyt duża ilość opadów może negatywnie wpłynąć na wielkość zbiorów ziemniaka.

5.2.   Specyfika produktu

Ziemniaki z obszaru Lammefjorden różnią się od ziemniaków pochodzących z innych regionów tym, że ich powierzchnia zachowuje charakterystyczne, jasne zabarwienie nawet podczas przechowywania. Wynika to z tego, że ziarnka piasku znajdujące się w piaszczystej glebie są okrągłe dzięki procesowi szlifowania i tworzą piasek bardziej miękki niż w przypadku zwykłej gleby piaszczystej, co sprawia, że przy zbiorze na skórce ziemniaków nie powstają zadrapania. Z tego powodu przechowywanie ziemniaków z obszaru Lammefjorden w chłodni i poddawanie ich innym czynnościom nie wszczyna procesu zmiany ubarwienia. Powierzchnia ziemniaka, na której są zadrapania, stanie się ciemniejsza podczas przechowywania.

W przeciwieństwie do innych dojrzałych ziemniaków konsumpcyjnych „Lammefjordskartofler” nadają się do spożycia nieobrane.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Szczególne cechy wyróżniające „Lammefjordskartofler” wiążą się z warunkami uprawy w glebie, która wcześniej stanowiła dno fiordu. Gładka powierzchnia ziemniaków jest skutkiem ostrożnej obróbki, która jest możliwa dzięki szczególnym warunkom glebowym. Piaszczysta gleba o okrągłych ziarnach piasku powoduje, że na powierzchni ziemniaków podczas wybierania nie powstają zadrapania – dzięki temu przechowywane ziemniaki mają gładką powierzchnię. Gładka powierzchnia jest w mniejszym stopniu narażona na parch niż ma to miejsce w przypadku ziemniaków uprawianych w glebie zawierającej więcej kamieni i ziaren piasku mogących spowodować zadrapania podczas wzrostu i wybierania. Z tego względu „Lammefjordskartofler” nadają się do przechowywania.

Nazwa „Lammefjordskartofler” jest powszechnie znana w Danii. Liczne sklepy spożywcze oferują te ziemniaki w sprzedaży w opakowaniach opatrzonych napisem „Lammefjordskartofler”, a na samochodach ciężarowych, które codziennie transportują ziemniaki z obszaru Lammefjorden do terminali przeładunkowych w regionie stołecznym i w Jutlandii, widnieje wielkie logo z napisem „Lammefjordskartofler”, co jeszcze bardziej popularyzuje ten obszar.

„Lammefjordskartofler” stanowią jeden z czynników, dzięki którym obszar Lammefjorden kojarzony jest powszechnie z wysokiej jakości warzywami – w dużym stopniu zaś z ziemniakami. W wielkiej encyklopedii duńskiej („Den store danske Encyklopædi”) obszar Lammefjorden opisany jest w następujący sposób: „Osuszone dno fiordu charakteryzuje się bogatą produkcją roślinną, obejmującą zboże, materiał siewny i warzywa. Obszar Lammefjorden jest znany ze swoich marchewek i ziemniaków; przed 1980 r. znany był także z cebulek kwiatowych i szparagów”.

Obszar Lammefjorden wymieniany jest często przez media duńskie i zagraniczne w kontekście popularności, jaką w duńskich restauracjach cieszą się już od kilku lat dania oparte na surowcach pochodzących z państw nordyckich.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

http://www.foedevarestyrelsen.dk/SiteCollectionDocuments/Fødevarekvalitet/Varespecifikation%20-%20Lammefjordskartofler%20(2012%2012%2010).pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

---

| 2.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 286/7 |
| --- | --- | --- | --- |

2.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 286/7

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 286/04

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY SKŁADANY NA PODSTAWIE ART. 9

„NOCCIOLA DI GIFFONI”

NR WE: IT-PGI-0217-0999-15.05.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nagłówek w specyfikacji produktu, którego dotyczy zmiana

| — |  | Nazwa produktu |
| --- | --- | --- |
| — | ☒ | Opis produktu |
| — |  | Obszar geograficzny |
| — | ☒ | Dowód pochodzenia |
| — | ☒ | Metoda produkcji |
| — |  | Związek z obszarem geograficznym |
| — | ☒ | Etykietowanie |
| — |  | Wymogi krajowe |
| — |  | Inne |

—



Nazwa produktu

—

☒

Opis produktu

—



Obszar geograficzny

—

☒

Dowód pochodzenia

—

☒

Metoda produkcji

—



Związek z obszarem geograficznym

—

☒

Etykietowanie

—



Wymogi krajowe

—



Inne

2.   Rodzaj zmiany

| — | ☒ | Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia |
| --- | --- | --- |
| — |  | Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia |
| — |  | Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |
| — |  | Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006) |

—

☒

Zmiana jednolitego dokumentu lub arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji zarejestrowanej ChNP lub zarejestrowanego ChOG, w odniesieniu do których nie opublikowano ani jednolitego dokumentu, ani arkusza streszczenia

—



Zmiana specyfikacji niewymagająca zmian w opublikowanym jednolitym dokumencie (art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

—



Tymczasowa zmiana specyfikacji wynikająca z wprowadzenia obowiązkowych środków sanitarnych lub fitosanitarnych przez organy publiczne (art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

3.   Zmiana (zmiany)

3.1.   Opis produktu

| — | Zmieniony został art. 1 specyfikacji produktu. W nowej wersji sprecyzowano, że nazwa produktu obejmuje także orzechy laskowe łuskane oraz orzechy laskowe prażone (w łupinach i łuskane) i obrane.
  Podjęto działania celem wyjaśnienia, że nazwa „Nocciola di Giffoni” ma zastosowanie także do orzechów laskowych łuskanych. Ten aspekt nie jest jednoznacznie określony w obowiązującej aktualnie specyfikacji produktu, mimo że w art. 7 tej specyfikacji przewidziano normy właściwe dla pakowania produktu łuskanego.
  Wprowadzenie kategorii prażonych i obranych orzechów laskowych jest uzasadnione wymogami rynku, który potrzebuje klasyfikacji gotowych do stosowania w sektorze cukierniczym. Prażenie, oprócz tego, że podkreśla smak orzechów laskowych, umożliwia również oddzielenie błony, a więc obranie orzecha laskowego po jego wyłuskaniu. W rzeczywistości to właśnie większa łatwość obierania, która cechuje „Nocciola di Giffoni”, powoduje, że podmioty działające w tym sektorze zwracają się o dostarczanie tych produktów w postaci prażonej (w łupinach lub łuskanych). |
| --- | --- |

—

Zmieniony został art. 1 specyfikacji produktu. W nowej wersji sprecyzowano, że nazwa produktu obejmuje także orzechy laskowe łuskane oraz orzechy laskowe prażone (w łupinach i łuskane) i obrane.

Podjęto działania celem wyjaśnienia, że nazwa „Nocciola di Giffoni” ma zastosowanie także do orzechów laskowych łuskanych. Ten aspekt nie jest jednoznacznie określony w obowiązującej aktualnie specyfikacji produktu, mimo że w art. 7 tej specyfikacji przewidziano normy właściwe dla pakowania produktu łuskanego.

Wprowadzenie kategorii prażonych i obranych orzechów laskowych jest uzasadnione wymogami rynku, który potrzebuje klasyfikacji gotowych do stosowania w sektorze cukierniczym. Prażenie, oprócz tego, że podkreśla smak orzechów laskowych, umożliwia również oddzielenie błony, a więc obranie orzecha laskowego po jego wyłuskaniu. W rzeczywistości to właśnie większa łatwość obierania, która cechuje „Nocciola di Giffoni”, powoduje, że podmioty działające w tym sektorze zwracają się o dostarczanie tych produktów w postaci prażonej (w łupinach lub łuskanych).

| — | W art. 6 specyfikacji produktu określono właściwości towaru „Nocciola di Giffoni” w różnych warunkach, w których dopuszcza się stosowanie zarejestrowanej nazwy w następstwie opisanych powyżej zmian. |
| --- | --- |

—

W art. 6 specyfikacji produktu określono właściwości towaru „Nocciola di Giffoni” w różnych warunkach, w których dopuszcza się stosowanie zarejestrowanej nazwy w następstwie opisanych powyżej zmian.

| — | Ustanowiono, że nasiona o średnicy mniejszej niż 13 mm, uzyskane po wyłuskaniu orzechów o wielkości niełupki nie mniejszej niż 18 mm, mogą być wykorzystywane wyłącznie do wyrobu produktów złożonych, przerobionych lub przetworzonych, w przypadku których nie jest wymagane zachowanie integralności nasion. |
| --- | --- |

—

Ustanowiono, że nasiona o średnicy mniejszej niż 13 mm, uzyskane po wyłuskaniu orzechów o wielkości niełupki nie mniejszej niż 18 mm, mogą być wykorzystywane wyłącznie do wyrobu produktów złożonych, przerobionych lub przetworzonych, w przypadku których nie jest wymagane zachowanie integralności nasion.

| — | Ustanowiono, że przez stopień łatwości obierania rozumie się średnią uzyskaną z przebadanej próby. |
| --- | --- |

—

Ustanowiono, że przez stopień łatwości obierania rozumie się średnią uzyskaną z przebadanej próby.

3.2.   Dowód pochodzenia

| — | Zmieniony został art. 5. Zapis dotyczący „rejestru” składanego w gminach na obszarze produkcji zastąpiono bardziej precyzyjnym przepisem przewidującym istnienie wykazu, w którym wymienieni są wszyscy producenci i uprawy leszczyny przeznaczone do produkcji „Nocciola di Giffoni”. Taki wykaz nie jest składany w gminach, lecz prowadzony i uaktualniany przez organ kontrolny, który na podstawie obowiązujących przepisów dokonuje także weryfikacji zgodności ze specyfikacją produktu. W specyfikacji produktu zawarto zatem odniesienia do organu kontrolnego. |
| --- | --- |

—

Zmieniony został art. 5. Zapis dotyczący „rejestru” składanego w gminach na obszarze produkcji zastąpiono bardziej precyzyjnym przepisem przewidującym istnienie wykazu, w którym wymienieni są wszyscy producenci i uprawy leszczyny przeznaczone do produkcji „Nocciola di Giffoni”. Taki wykaz nie jest składany w gminach, lecz prowadzony i uaktualniany przez organ kontrolny, który na podstawie obowiązujących przepisów dokonuje także weryfikacji zgodności ze specyfikacją produktu. W specyfikacji produktu zawarto zatem odniesienia do organu kontrolnego.

3.3.   Metoda produkcji

| — | W art. 4 dodano dwa nowe akapity. Pierwszy z nich zawiera zapis, który przewiduje włączenie niektórych upraw leszczyny o większej gęstości sadzenia, maksymalnie do 2 000 roślin na hektar, pod warunkiem że znajdują się na polach tarasowych lub terenach o nachyleniu przekraczającym 15 %. Na tych obszarach, już włączonych do obszaru geograficznego, uprawy odgrywają także ważną rolę pod względem ochrony i konserwacji gleby. Dużą gęstość upraw, faktycznie spotykaną na terenach pagórkowatych o znacznym nachyleniu, można przypisać czynnikom związanym z ochroną i konserwacją gleby, do których utrzymania przyczyniła się właśnie trwająca od wieków praca człowieka polegająca na gęstym sadzeniu drzew owocowych. Drugi akapit zawiera przepis ustanawiający maksymalną gęstość 1 800 roślin na hektar wyłącznie w przypadku upraw założonych przed datą rejestracji nazwy „Nocciola di Giffoni”. Chodzi o uprawy roślin o końcowym cyklu życia, w przypadku których tymczasowo dopuszcza się większe zagęszczenie roślin na hektar, ponieważ dostosowanie do ustanowionych ogólnie przepisów następuje w sposób naturalny na skutek wymierania roślin. |
| --- | --- |

—

W art. 4 dodano dwa nowe akapity. Pierwszy z nich zawiera zapis, który przewiduje włączenie niektórych upraw leszczyny o większej gęstości sadzenia, maksymalnie do 2 000 roślin na hektar, pod warunkiem że znajdują się na polach tarasowych lub terenach o nachyleniu przekraczającym 15 %. Na tych obszarach, już włączonych do obszaru geograficznego, uprawy odgrywają także ważną rolę pod względem ochrony i konserwacji gleby. Dużą gęstość upraw, faktycznie spotykaną na terenach pagórkowatych o znacznym nachyleniu, można przypisać czynnikom związanym z ochroną i konserwacją gleby, do których utrzymania przyczyniła się właśnie trwająca od wieków praca człowieka polegająca na gęstym sadzeniu drzew owocowych. Drugi akapit zawiera przepis ustanawiający maksymalną gęstość 1 800 roślin na hektar wyłącznie w przypadku upraw założonych przed datą rejestracji nazwy „Nocciola di Giffoni”. Chodzi o uprawy roślin o końcowym cyklu życia, w przypadku których tymczasowo dopuszcza się większe zagęszczenie roślin na hektar, ponieważ dostosowanie do ustanowionych ogólnie przepisów następuje w sposób naturalny na skutek wymierania roślin.

3.4.   Etykietowanie

| — | W art. 7 ustanowiono, że wyłącznie na etapie przekazywania produktu przez producenta rolnego lub spółdzielczych punktów skupu pierwszemu klientowi, prowadzącemu zakład przetwarzania lub pakowania, orzechy laskowe mogą być sprzedawane luzem w odpowiednich pojemnikach umożliwiających identyfikowalność produktu. |
| --- | --- |

—

W art. 7 ustanowiono, że wyłącznie na etapie przekazywania produktu przez producenta rolnego lub spółdzielczych punktów skupu pierwszemu klientowi, prowadzącemu zakład przetwarzania lub pakowania, orzechy laskowe mogą być sprzedawane luzem w odpowiednich pojemnikach umożliwiających identyfikowalność produktu.

| — | W art. 8 specyfikacji produktu ustanowiono, że produkt łuskany może być pakowany w pierwotnej postaci, a także prażony i obrany, zgodnie z pkt 1 „Opis produktu” niniejszego wniosku o zatwierdzenie zmiany. |
| --- | --- |

—

W art. 8 specyfikacji produktu ustanowiono, że produkt łuskany może być pakowany w pierwotnej postaci, a także prażony i obrany, zgodnie z pkt 1 „Opis produktu” niniejszego wniosku o zatwierdzenie zmiany.

| — | Zmienione zostało charakterystyczne logo produktu, z którego usunięto niewłaściwie wykorzystany graficzny symbol Unii Europejskiej znajdujący się w środku logo. |
| --- | --- |

—

Zmienione zostało charakterystyczne logo produktu, z którego usunięto niewłaściwie wykorzystany graficzny symbol Unii Europejskiej znajdujący się w środku logo.

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (3)

„NOCCIOLA DI GIFFONI”

NR WE: IT-PGI-0217-0999-15.05.2012

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Nocciola di Giffoni”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Oznaczenie „Nocciola di Giffoni” określa wyłącznie owoce o biotypie odpowiadającym kultywarowi orzecha laskowego Tonda di Giffoni, produkowane na obszarze określonym w pkt 4 poniżej.

„Nocciola di Giffoni” musi się charakteryzować następującymi właściwościami:

| — | orzech laskowy cały, w łupinie: orzechy laskowe w postaci zebranej w sadzie, poddane procesowi oczyszczania i obróbki w celu usunięcia ciał obcych i pustych orzechów, odpowiednio osuszone dla zagwarantowania przedłużonego przechowywania, |
| --- | --- |

—

orzech laskowy cały, w łupinie: orzechy laskowe w postaci zebranej w sadzie, poddane procesowi oczyszczania i obróbki w celu usunięcia ciał obcych i pustych orzechów, odpowiednio osuszone dla zagwarantowania przedłużonego przechowywania,

| — | orzech laskowy łuskany: orzechy laskowe pozbawione łupiny, lecz zachowujące nienaruszoną błonę. |
| --- | --- |

—

orzech laskowy łuskany: orzechy laskowe pozbawione łupiny, lecz zachowujące nienaruszoną błonę.

Obie te kategorie mogą zostać poddane prażeniu, aby umożliwić oddzielenie błony oraz uwydatnić aromat i właściwości organoleptyczne.

„Nocciola di Giffoni” może występować w następujących postaciach:

| — | orzech laskowy cały, w łupinie, |
| --- | --- |

—

orzech laskowy cały, w łupinie,

| — | orzech laskowy cały, w łupinie, prażony, |
| --- | --- |

—

orzech laskowy cały, w łupinie, prażony,

| — | orzech laskowy łuskany, |
| --- | --- |

—

orzech laskowy łuskany,

| — | orzech laskowy łuskany, prażony i obrany. |
| --- | --- |

—

orzech laskowy łuskany, prażony i obrany.

W momencie wprowadzenia do obrotu „Nocciola di Giffoni” musi mieć następujące właściwości:

| | kształt niełupki: kulisty; |
| --- | --- |

kształt niełupki: kulisty;

| | wymiary niełupki: średnie, o średnicy nie mniejszej niż 18 mm; |
| --- | --- |

wymiary niełupki: średnie, o średnicy nie mniejszej niż 18 mm;

| | łupina: o średniej grubości (1,11–1,25 mm) i mniej lub bardziej intensywnej barwie orzechowej z prążkami w ciemniejszym odcieniu brązu; |
| --- | --- |

łupina: o średniej grubości (1,11–1,25 mm) i mniej lub bardziej intensywnej barwie orzechowej z prążkami w ciemniejszym odcieniu brązu;

| | nasiono: o kształcie kulistym, rzadko występujących włóknach i średnicy nie mniejszej niż 13 mm; nasiona o średnicy mniejszej niż 13 mm, pozyskane w drodze łuskania orzechów laskowych w łupinie, o kształcie i wymiarach niełupki zgodnych z niniejszym punktem, nie mogą być wprowadzane do obrotu do bezpośredniego spożycia, lecz mogą być przeznaczone wyłącznie do wyrobu produktów złożonych, przerobionych lub przetworzonych, w przypadku których nie jest wymagane zachowanie integralności nasion; |
| --- | --- |

nasiono: o kształcie kulistym, rzadko występujących włóknach i średnicy nie mniejszej niż 13 mm; nasiona o średnicy mniejszej niż 13 mm, pozyskane w drodze łuskania orzechów laskowych w łupinie, o kształcie i wymiarach niełupki zgodnych z niniejszym punktem, nie mogą być wprowadzane do obrotu do bezpośredniego spożycia, lecz mogą być przeznaczone wyłącznie do wyrobu produktów złożonych, przerobionych lub przetworzonych, w przypadku których nie jest wymagane zachowanie integralności nasion;

| | łatwość obierania: bardzo dobra, nie mniejsza niż 85 % (oznaczająca średnią z badanej próby); |
| --- | --- |

łatwość obierania: bardzo dobra, nie mniejsza niż 85 % (oznaczająca średnią z badanej próby);

| | miąższ: o barwie białej, zwarty i aromatyczny; |
| --- | --- |

miąższ: o barwie białej, zwarty i aromatyczny;

| | wydajność po łuskaniu: nie mniejsza niż 43 %; |
| --- | --- |

wydajność po łuskaniu: nie mniejsza niż 43 %;

| | wilgotność względna nasion po osuszeniu: nie większa niż 6 %. |
| --- | --- |

wilgotność względna nasion po osuszeniu: nie większa niż 6 %.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Czynności związane z uprawą i zbiorem „Nocciola di Giffoni” muszą się odbywać na obszarze geograficznym produkcji. Zaraz po zebraniu przeprowadza się proces sortowania, aby usunąć ziemię, kamienie i inne ciała obce, a następnie orzechy poddaje się suszeniu.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie musi się odbywać w następujący sposób:

| a) | w przypadku produktu w łupinach: w worki z tkaniny lub innego odpowiedniego materiału; |
| --- | --- |

a)

w przypadku produktu w łupinach: w worki z tkaniny lub innego odpowiedniego materiału;

| b) | w przypadku produktu tylko łuskanego lub łuskanego, prażonego i obranego: w worki z papieru lub tkaniny, w pudełka z kartonu lub innych odpowiednich materiałów. |
| --- | --- |

b)

w przypadku produktu tylko łuskanego lub łuskanego, prażonego i obranego: w worki z papieru lub tkaniny, w pudełka z kartonu lub innych odpowiednich materiałów.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na pojemnikach należy umieścić napis „Nocciola di Giffoni” czcionką drukowaną o jednakowej wielkości, a następnie napis „chronione oznaczenie geograficzne” oraz/lub symbol Unii Europejskiej.

Na etykiecie należy zastosować charakterystyczne logo chronionego oznaczenia geograficznego.

Image

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji obejmuje całość terytorium następujących gmin położonych w prowincji Salerno: Giffoni Valle Piana, Giffoni Sei Casali, San Cipriano Picentino, Fisciano, Calvanico, Castiglione del Genovesi, Montecorvino Rovella, a także tereny pagórkowate o średniej i dużej wysokości w następujących gminach: Baronissi, Montecorvino Pugliano, Olevano Sul Tusciano, San Mango Piemonte oraz Acerno.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Obszar gmin zajmujących się uprawą „Nocciola di Giffoni” tworzy w sumie jedną ciągłą strefę położoną na terenie pagórkowatym o średniej i dużej wysokości, gdzie leszczyna jest najbardziej rozpowszechnioną uprawą. W dolinie Picentino i Irno uprawia się leszczynę utożsamianą z kultywarem Tonda di Giffoni, któremu szczególnie sprzyjają optymalne właściwości gleby i klimatu tego obszaru.

Warunki klimatyczne i właściwości geologiczne gleby związane są z masywem górskim Monti Picentini, do którego należy kilka wysokich szczytów, takich jak Monte Polveracchio, Acellica oraz Monte Mai. Teren pochodzenia wulkanicznego zapewnia najbardziej urodzajne warunki, dzięki zawartości minerałów. Z punktu widzenia klimatu obszar ten cechują znaczące opady (ponad 1 000 mm/rok) występujące głównie jesienią i wiosną, co na ogół wystarcza do uprawy leszczyny bez dodatkowego nawadniania. Zimą najniższa temperatura rzadko spada poniżej zera, natomiast latem łagodzący wpływ wywiera morska bryza, która zwykle utrzymuje temperaturę poniżej 30 stopni Celsjusza. Łagodność klimatu w miesiącach zimowych ma duże znaczenie, ponieważ właśnie na ten okres przypada delikatna faza kwitnienia leszczyny.

5.2.   Specyfika produktu

„Nocciola di Giffoni” jest owocem miejscowego kultywaru Tonda di Giffoni, który z upływem czasu stał się wyróżnikiem wszystkich upraw leszczyny w dolinie Picentino i Irno. „Nocciola di Giffoni” charakteryzuje się cienką błoną, którą łatwo jest oddzielić po prażeniu. Ta cecha sprawia, że „Nocciola di Giffoni” jest szczególnie doceniana w przemyśle cukierniczym Kampanii.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Źródła historyczne świadczą o uznaniu, jakim cieszy się „Nocciola di Giffoni” nie tylko na obszarze produkcji, ale także w całych Włoszech i za granicą. Produkt ten jest ściśle związany ze środowiskiem produkcji, ponieważ wywodzi się od miejscowego kultywaru. Kultywar Tonda di Giffoni uprawiany w dolinie Picentino i Irno ma szczególne właściwości, które sprawiają, że „Nocciola di Giffoni” od dawna cieszy się uznaniem na rynku, gdzie uznawana jest wyższa cena tego produktu w porównaniu z innymi orzechami laskowymi.

W XX wieku dokonało się upowszechnienie upraw w związku z dużym popytem ze strony przemysłu cukierniczego, który docenił „Nocciola di Giffoni”, ponieważ cienka błona daje się łatwo oddzielić od orzecha. Także dzisiaj „Nocciola di Giffoni” zaspokaja duże zapotrzebowanie ze strony przemysłu przetwórczego, który wykorzystuje ten produkt jako surowiec do wyrobu gamy prestiżowych wyrobów cukierniczych.

Uprawa „Nocciola di Giffoni” na tym obszarze w najwyższym stopniu wydobywa cechy tego produktu. Wspominał o tym już pod koniec XVIII wieku historyk z Salerno, Vincenzo de Caro, który w swym opisie rozwoju upraw na obszarze Giffoni podkreślał potencjał produkcyjny terenów przeznaczonych pod uprawę leszczyny. Obszar Picentini i doliny Irno w sposób naturalny nadaje się pod uprawę leszczyny, ponieważ roślina ta zawsze samoistnie występowała na tym terenie. Teren pochodzenia wulkanicznego zapewnia zresztą najbardziej urodzajne warunki i „Nocciola di Giffoni”, ogólnie rzecz biorąc, zawdzięcza swoje cechy jakościowe szczęśliwemu połączeniu czynników środowiskowych, naturalnych i ludzkich, typowych dla obszaru produkcji.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (4))

Właściwe organy administracyjne wszczęły krajową procedurę sprzeciwu, publikując propozycję uznania ChOG „Nocciola di Giffoni” w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej nr 75 z dnia 29 marca 2012 r.

Skonsolidowany tekst specyfikacji produktu jest dostępny na stronie internetowej:

http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub

na stronie internetowej ministerstwa polityki rolnej, żywieniowej i leśnictwa (http://www.politicheagricole.it) po kliknięciu na „Qualità e sicurezza” (w górnym prawym rogu ekranu), a następnie na „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

(4)  Porównaj: przypis 2.

---

| 2.10.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 286/12 |
| --- | --- | --- | --- |

2.10.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 286/12

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 286/05

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„BORNHEIMER SPARGEL”/„SPARGEL AUS DEM ANBAUGEBIET BORNHEIM”

NR WE: DE-PGI-0005-0803-17.03.2010

ChOG ( X ) ChNP ( )

1.   Nazwa

„Bornheimer Spargel”/„Spargel aus dem Anbaugebiet Bornheim”

2.   Państwo członkowskie

Niemcy

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

„Bornheimer Spargel”/„Spargel aus dem Anbaugebiet Bornheim” – zwane dalej dla lepszej czytelności jednolicie „Bornheimer Spargel” – to Asparagus officinalis. Lata głównych zbiorów tych szparagów przypadają w regionie Bornheim na okres między 4. a 10. rokiem nasadzenia szparagów. „Bornheimer Spargel” jest wprowadzany do obrotu zarówno w postaci obranej ze skórki, jak i nieobranej. Obieranie odbywa się ręcznie lub przy pomocy obieraczki do szparagów. Pędy szparaga białego i szparaga zielonego nie mogą być dłuższe niż 22 cm ani krótsze niż 16 cm. Szparag, który nosi ChOG „Bornheimer Spargel”, musi mieć ładny kształt (prosty (lekko zagięte pędy są dopuszczalne), cały, z zamkniętym czubkiem). Musi być poza tym delikatny. Nie może wykazywać obcego zapachu, smaku ani szkód spowodowanych przez gryzonie lub owady oraz nie może być zabrudzony ziemią ani innymi zanieczyszczeniami. Szparagi przygotowuje się (również w przypadku szparagów, które konsumenci kupują u producentów) według normy UNECE FFV04 (Asparagus).

Szczególnymi cechami produktu „Bornheimer Spargel” są zarówno jego typowy intensywny, korzenny smak i jego świeżość, jak i jego delikatność.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja „Bornheimer Spargel” od uprawy do zbiorów musi mieć miejsce na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

W celu zachowania świeżości i delikatności zebranych pędów poddaje się je najpierw bezpośrednio po zbiorze gwałtownemu schłodzeniu przy pomocy wody z lodem. Następnie sortuje się je według długości i jakości. Przechowuje się je w temperaturze 1–2 °C i w warunkach wysokiej wilgotności powietrza. Przechowywanie w wodzie może trwać maksymalnie 6 godzin.

Łańcuch chłodniczy nie może zostać przerwany u producenta. Zawartość każdego opakowania musi być jednolita, tzn. każda jednostka może zawierać tylko „Bornheimer Spargel” o jednakowej jakości, barwie i wielkości. Widoczna część zawartości opakowania musi ponadto być reprezentatywna dla całej zawartości.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

—

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar uprawy leży na charakteryzującej się korzystnymi warunkami klimatycznymi Nizinie Kolońskiej, na niższym i średnim tarasie pradoliny Renu. Znajduje się on po zachodniej stronie Renu, na północ od Bonn i na południe od Kolonii, w kotlinie między wznoszącym się po drugiej stronie Renu łańcuchem reńskich gór łupkowych od wschodu, a łańcuchem wyżyny Kottenforst-Ville od zachodu. Obejmuje on obszar gminy Bornheim oraz części sąsiadujących gmin, a mianowicie części gminy Alfter, miasta Brühl, miasta Wesseling i miasta Bonn. Granice tego obszaru kształtują się w sposób następujący:

Od północy granicę obszaru uprawy stanowi park pałacowy w Brühl i ulica Brühler Landstraße aż do Wesseling-Berzdorf. Stamtąd granica biegnie wzdłuż ulicy Rodenkirchener Straße aż do Wesseling-Keldenich. Tam granica skręca poprzez Gut Eichholz i biegnie w kierunku wschodnim wzdłuż Kraftstoffwerk Shell aż do obszaru zalewowego Wesseling-Urfelder. Wschodnia granica przebiega od wspomnianego obszaru zalewowego w górę Renu w głąb terytorium miasta Bonn aż do granicy między dzielnicą Bonn-Graurheindorf a Bonn. Południowa granica przebiega następnie wzdłuż granic dzielnic Bonn-Graurheindorf, Bonn-Buschdorf, Bonn-Tannenbusch, Bonn-Dransdorf i Bonn-Messdorf należących do obszaru uprawy aż do Bonn-Lessenich i Alfter-Oedekoven, by następnie skręcić w kierunku zachodnim. Od zachodu obszar uprawy ograniczony jest przebiegiem ulic Alfterer Straße, Gielsdorfer Weg, Pelzstraße, Kronenstraße, Roisdorfer Weg. Na końcu ulicy Roisdorfer Weg granica obszaru geograficznego biegnie wzdłuż granicy miasta Bornheim, najpierw na zachód, a następnie na północ aż do granicy między miastami Bornheim i Brühl. Granica obszaru geograficznego zakręca tam wzdłuż tej granicy gminnej na wschód i biegnie aż do Walberberger Straße (inna oficjalna nazwa tej ulicy w krajowym planie dróg to „L 183”). Dalej granica obszaru przebiega wzdłuż L 183 aż do skrzyżowania z ulicą Pingsdorfer Straße, wzdłuż której biegnie ona następnie na północny wschód aż do pałacu w Brühl.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Klimat: miasto Bornheim leży na obszarze charakteryzującym się korzystnymi warunkami klimatycznymi między dużymi ośrodkami miejskimi Kolonia i Bonn. Na południe od Bonn po przełomie przez reńskie góry łupkowe dolina Renu otwiera się i przechodzi w Nizinę Kolońską. Nizina ta graniczy od wschodu z Siebengebirge i łańcuchami górskimi regionu Bergisches Land, zaś od zachodu ze wzgórzami Kottenforst-Ville. Z uwagi na tę lokalizację w kotlinie między łańcuchami górskimi na wschodzie i na zachodzie dolina Renu ma szczególnie chronione położenie. Dzięki temu panują tu szczególnie dobre warunki klimatyczne dla uprawy warzyw i owoców. Warunki te charakteryzują się względnie wysokimi średnimi temperaturami rocznymi oraz dostatecznym poziomem opadów. Dzięki temu okres wegetacji zaczyna się tutaj znacznie wcześniej, a kończy się później niż w sąsiednich regionach.

Gleba: wyjątkowe dla Bornheimer Spargel jest położenie na niższym i średnim tarasie pradoliny Renu. W rejonie starorzeczy Renu występują tu piaszczyste gleby zalegające na warstwach gliny, które z jednej strony ze względu na dużą zawartość piasku powodują wczesne nagrzewanie się ziemi, a z drugiej strony dzięki gliniastemu podłożu zapewniają dobre zaopatrzenie szparagów w substancje odżywcze.

Czynniki ludzkie: swój wyjątkowy charakter i renomę „Bornheimer Spargel” zawdzięcza również opartej na tradycji, szerokiej wiedzy fachowej lokalnych rolników uprawiających szparagi. Już w roku 1943 w jednym z artykułów w Westdeutscher Beobachter podkreślano znaczenie tej wiedzy. Czytamy tam, że koneser łatwo odróżniał „Bornheimer Spargel” od innych szparagów, ponieważ w Bornheim praktykowano wówczas przede wszystkim starszą metodę uprawy szparagów, w której szparagi nie są cięte tak głęboko, jak w przypadku nowszej „metody mogunckiej” i dlatego są też mniej włókniste. Tradycyjna wiedza fachowa, mimo stosowania nowoczesnych technologii uprawy, nadal znajduje zastosowanie, gdyż plantatorzy dzięki długiej tradycji wiedzą, które tereny na tym obszarze nadają się szczególnie dobrze pod uprawę szparagów.

5.2.   Specyfika produktu

Korzystne położenie obszaru geograficznego na Nizinie Kolońskiej umożliwia szybki wzrost pędów szparagów na wiosnę. Ta dynamika wzrostu jest istotna dla delikatności i soczystości szparagów.

Produkt cieszy się szczególną renomą. Wynika ona z jego długiej historii, co jest udokumentowane przez aktualne źródła.

Już w czasach Rzymian Bornheim był znany jako ogród owocowo-warzywny zaopatrujący rzymskie kolonie (Colonia bonnensis oraz Colonia agrippina, jak wówczas nazywały się Bonn i Kolonia). Również szparagi i wiedza na temat ich uprawy trafiły nad Ren dzięki Rzymianom.

Sam „Bornheimer Spargel” ma prawie trzystuletnią tradycję. Dawne zapiski wspominają o „pobożnych zakonnicach” z klasztoru św. Anny w Alfter, które jeszcze przed 1719 r. miały swój zagon uprawy szparagów na tyłach klasztoru. Około roku 1769 hrabia władający tymi ziemiami nakazał wykupienie wszystkich szparagów w okolicy Bornheim i przywiezienie ich do jego zamku Dyck i na dwór w Kolonii. Już w roku 1840 setki jarmarcznych przekupniów udawały się z Bornheim i okolicznych wiosek do Kolonii, by na tamtejszych jarmarkach sprzedawać swoje warzywa, w szczególności szparagi.

Uprawa szparagów w regionie Bornheim nasiliła się znacznie, gdy wskutek rozprzestrzeniania się filoksery wińca na początku XX wieku załamała się uprawa winorośli, która była do tego czasu dominująca.

Na stronie internetowej Seeheimer Kreis (bogatego w tradycję zespołu roboczego Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, SPD) pod tytułem „Na pokładzie MS Beethoven do Unkel” znajdujemy uwagę, że podczas wycieczek tego zespołu spożywano tradycyjnie „Bornheimer Spargel”. Pokazuje to, że produkt „Bornheimer Spargel” cieszył się w kręgach polityków szczebla federalnego doskonałą renomą już w 1988 r.

Każdego roku przy dużym zaangażowaniu prasy i opinii publicznej odbywa się w Bornheim tradycyjne święto szparagów, które stanowi rozpoczęcie sezonu na „Bornheimer Spargel”. Wybierana jest przy tym królowa „Bornheimer Spargel”. Artykuł prasowy w gazecie Bonner Rundschau z dnia 11 maja 2010 r. zatytułowany „Święto szparagów: festyn na »Kö« w Bornheim” stwierdza, że „»Bornheimer Spargel« to prawdziwa specjalność”. W dalszej części artykułu znajdujemy wypowiedź burmistrza, w której wychwala on Dzień Szparagów i Zdrowia: „Dzień Zdrowia ma wiele wspólnego z Dniem Szparagów! Zdrowa, a przy tym także i smaczna specjalność z regionu może być dobrym przyczynkiem do działań na rzecz utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia.”.

W internetowym wydaniu gazety Generalanzeiger z Bonn w artykule z dnia 14 maja 2007 r. zatytułowanym „Szparagi z Bornheim są rozchwytywane” czytamy, że „na festynie odbywającym się nie tylko pod znakiem szparagów, lecz także pod hasłem »Europa« oprócz burmistrza pojawili się także poseł do Parlamentu Europejskiego Hieronymi oraz konsulowie różnych państw europejskich”. Podpis pod zdjęciem brzmi „Europa i szparagi przyciągają tłumy”. To utożsamienie kontynentu z produktem pokazuje, jak duże znaczenie dla regionu ma „Bornheimer Spargel”.

Jak wynika z artykułu prasowego „Rozkosz dla oka i podniebienia”, oba sąsiadujące ze sobą miasta Brühl i Bornheim promowały w roku 2008 swój region i turystykę hasłem „Brühl i Bornheim – zawsze w przedzie o długość szparaga”. Slogan ten pokazuje, że nawet oba samorządy wykorzystują szczególną reputację, jaką cieszy się „Bornheimer Spargel”. Tego samego sloganu używa się w przewodniku rowerowym „Die Bonner Burgenrunde”.

Artykuł prasowy z dnia 19 maja 2006 r. nosi tytuł „Szparagi z regionu Bornheim-Brühl to produkt najwyższej jakości”.

W jednym z artykułów prasowych podczas analizy silnych i słabych stron śródmieścia Bornheim stwierdzono, że Bornheim „ma dzięki szparagom swoją lokalną specjalność”. W publikacji Nadreńskiego Parku Narodowego „Delikatesy regionu z Brühl i Bornheim (2009)” określono „Bornheimer Spargel” jako „najbardziej znany produkt z niziny nadreńskiej”.

Artykuł prasowy z dnia 14 marca 2012 r. opisuje plany miasta Bornheim dotyczące nadania sobie w przyszłości oficjalnego przydomka „Bornheim – miasto szparagów”. Pokazuje to, jakim uznaniem „Bornheimer Spargel” cieszy się z punktu widzenia samorządu.

Porównanie cen potwierdza wysoką renomę „Bornheimer Spargel”. Z porównania cen z okresów zbiorów 2009–2011 (każdorazowo od kwietnia do czerwca) wynika, że szparagi o oznaczeniu „Bornheimer Spargel” uzyskiwały zawsze ceny, które były wyższe o znacznie ponad 10 % od cen osiąganych przez szparagi wprowadzane do obrotu jako „Deutscher Spargel”.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególnymi cechami jakościowymi, renomą lub innymi właściwościami produktu (w przypadku ChOG)

Szczególny typowy intensywny, korzenny smak jest wynikiem szczególnych warunków glebowych i klimatycznych miejsca uprawy. Piaszczysta gleba sprawia, że wzrost jest równomierny. Znajdująca się niżej warstwa gliny dostarcza minerałów. Uzyskiwanie szczególnej świeżości i delikatności szparagów jest możliwe dzięki szczególnie przydatnym glebom w obszarze geograficznym i specjalnemu traktowaniu pędów po zbiorze, czyli ich moczeniu w wodzie przez maksymalnie 6 godzin.

Szczególnie dobre walory smakowe, wynikająca z tradycji dobra wiedza lokalnych plantatorów szparagów i długa historia produktu uzasadniają znakomitą renomę „Bornheimer Spargel”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

Markenblatt Heft nr 27 z dnia 3 lipca 2009 r., część 7a-aa, s. 12

http://register.dpma.de/DPMAregister/geo/detail.pdfdownload/6200

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

---