# Dziennik Urzędowy C 276/2013

| | ISSN 1977-1002
  doi:10.3000/19771002.C_2013.276.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 276 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 5625 września 2013 |

ISSN 1977-1002

doi:10.3000/19771002.C_2013.276.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 276

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 5625 września 2013

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 276/01 | Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  ) | 1 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2013/C 276/01

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń (
  1
  )

1

1

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2013/C 276/02 | Oświadczenie Rady | 6 |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 276/03 | Kursy walutowe euro | 7 |
| | INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH |
| 2013/C 276/04 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie | 8 |
| 2013/C 276/05 | Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie | 8 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2013/C 276/02

Oświadczenie Rady

6

Komisja Europejska

2013/C 276/03

Kursy walutowe euro

7

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2013/C 276/04

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

8

2013/C 276/05

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

8

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2013/C 276/06 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 9 |
| 2013/C 276/07 | Publikacja na mocy art. 18 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006 jednolitego dokumentu w sprawie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 | 14 |
| 2013/C 276/08 | Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów zapewniania jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 17 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2013/C 276/06

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

9

2013/C 276/07

Publikacja na mocy art. 18 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006 jednolitego dokumentu w sprawie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92

14

2013/C 276/08

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów zapewniania jakości produktów rolnych i środków spożywczych

17

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres załącznika I do Traktatu |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres załącznika I do Traktatu

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/1 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/1

---

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG, z wyjątkiem działań wchodzących w zakres załącznika I do Traktatu)

2013/C 276/01

| Data przyjęcia decyzji | 2.7.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.36091 (13/N) |
| Państwo członkowskie | Włochy |
| Region | — | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Piano riassicurativo agricolo annuale |
| Podstawa prawna | | Legge 23 dicembre 2000, n. 388, art. 127, comma 3. |

Data przyjęcia decyzji

2.7.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.36091 (13/N)

Państwo członkowskie

Włochy

Region

—

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Piano riassicurativo agricolo annuale

Podstawa prawna

Legge 23 dicembre 2000, n. 388, art. 127, comma 3.

| | Decreto-Legge 8 luglio 2002 n. 138, convertito, con modificazioni, nella Legge 8 agosto 2002 n. 178, art. 13, comma 4-sexies. |
| --- | --- |

Decreto-Legge 8 luglio 2002 n. 138, convertito, con modificazioni, nella Legge 8 agosto 2002 n. 178, art. 13, comma 4-sexies.

| | Decreto Legislativo 29 marzo 2004, n. 102. |
| --- | --- |

Decreto Legislativo 29 marzo 2004, n. 102.

| | Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 29 luglio 2009, art. 11, relativo all'attivazione della misura comunitaria di cui all’articolo 68 del Regolamento (CE) n. 73/2009, per la copertura assicurativa dei rischi agricoli, secondo le procedure previste dal decreto legislativo n. 102/2004 e successive modifiche. |
| --- | --- |

Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 29 luglio 2009, art. 11, relativo all'attivazione della misura comunitaria di cui all’articolo 68 del Regolamento (CE) n. 73/2009, per la copertura assicurativa dei rischi agricoli, secondo le procedure previste dal decreto legislativo n. 102/2004 e successive modifiche.

| | Piano nazionale di sostegno dell’OCM vino e, in particolare, la previsione della misura relativa all’assicurazione del raccolto di uva da vino. |
| --- | --- |

Piano nazionale di sostegno dell’OCM vino e, in particolare, la previsione della misura relativa all’assicurazione del raccolto di uva da vino.

| | Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 7 novembre 2002. |
| --- | --- |

Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 7 novembre 2002.

| | Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 7 febbraio 2003 di approvazione del «Piano Riassicurativo Agricolo Annuale» per l’anno 2004; |
| --- | --- |

Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 7 febbraio 2003 di approvazione del «Piano Riassicurativo Agricolo Annuale» per l’anno 2004;

| | Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 27 febbraio 2008 di approvazione del «Piano Riassicurativo Agricolo Annuale»; |
| --- | --- |

Decreto del Ministro delle politiche agricole alimentari e forestali del 27 febbraio 2008 di approvazione del «Piano Riassicurativo Agricolo Annuale»;

| | Decreto del Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali del 7 maggio 2004, di estensione della copertura assicurativa agevolata ai danni causati dalle epizoozie negli allevamenti bovini per l’anno 2004 e successive integrazioni. ... |
| --- | --- |

Decreto del Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali del 7 maggio 2004, di estensione della copertura assicurativa agevolata ai danni causati dalle epizoozie negli allevamenti bovini per l’anno 2004 e successive integrazioni. ...

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Składki ubezpieczeniowe, Rozwój sektorowy

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

| | Całkowity budżet: 136 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Całkowity budżet: 136 EUR (w mln)

| | Budżet roczny: 136 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Budżet roczny: 136 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

80 %

Czas trwania

Do 31.12.2015

Sektory gospodarki

Rolnictwo, leśnictwo i rybactwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali |
| --- |
| Dipartimento delle politiche europee e internazionali e dello sviluppo rurale |
| Direzione generale dello sviluppo rurale |
| Via XX Settembre 20 |
| 00187 Roma RM |
| ITALIA |

Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali

Dipartimento delle politiche europee e internazionali e dello sviluppo rurale

Direzione generale dello sviluppo rurale

Via XX Settembre 20

00187 Roma RM

ITALIA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 19.6.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.36626 (13/N) |
| Państwo członkowskie | Słowacja |
| Region | — | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Aid for measure 2.1 — Restoring forestry potential and introducing preventation actions |
| Podstawa prawna | | Zákon č. 231/1999 Z. z. o štátnej pomoci v znení neskorších predpisov |

Data przyjęcia decyzji

19.6.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.36626 (13/N)

Państwo członkowskie

Słowacja

Region

—

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Aid for measure 2.1 — Restoring forestry potential and introducing preventation actions

Podstawa prawna

Zákon č. 231/1999 Z. z. o štátnej pomoci v znení neskorších predpisov

| | Zákon č. 528/2008 Z. z. o pomoci a podpore poskytovanej z fondov Európskeho spoločenstva |
| --- | --- |

Zákon č. 528/2008 Z. z. o pomoci a podpore poskytovanej z fondov Európskeho spoločenstva

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Ochrona środowiska

Forma pomocy

Pozostałe

Budżet

| | Całkowity budżet: 155 942 608 EUR |
| --- | --- |

Całkowity budżet: 155 942 608 EUR

| | Budżet roczny: 22 277 515 EUR |
| --- | --- |

Budżet roczny: 22 277 515 EUR

Intensywność pomocy

0 %

Czas trwania

10.1.2009–31.12.2013

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Ministerstvo pôdohospodárstva a rozvoja vidieka SR |
| --- |
| Dobrovičova 12 |
| 812 66 Bratislava |
| SLOVENSKO/SLOVAKIA |

Ministerstvo pôdohospodárstva a rozvoja vidieka SR

Dobrovičova 12

812 66 Bratislava

SLOVENSKO/SLOVAKIA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 9.8.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.36780 (13/N) |
| Państwo członkowskie | Republika Czeska |
| Region | — | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Dotace na ochranu lesních porostů do jejich zajištění |
| Podstawa prawna | 1) | Zákon č. 252/1997 Sb., o zemědělství, ve znění pozdějších předpisů |

Data przyjęcia decyzji

9.8.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.36780 (13/N)

Państwo członkowskie

Republika Czeska

Region

—

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Dotace na ochranu lesních porostů do jejich zajištění

Podstawa prawna

1)

Zákon č. 252/1997 Sb., o zemědělství, ve znění pozdějších předpisů

| 2) | Nařízení vlády č 505/2000 Sb., kterým se stanoví podpůrné programy k podpoře mimoprodukčních funkcí zemědělství, k podpoře aktivit podílejících se na udržování krajiny, programy pomoci k podpoře méně příznivých oblastí, a kritéria pro jejich posuzování, ve znění pozdějších předpisů |
| --- | --- |

2)

Nařízení vlády č 505/2000 Sb., kterým se stanoví podpůrné programy k podpoře mimoprodukčních funkcí zemědělství, k podpoře aktivit podílejících se na udržování krajiny, programy pomoci k podpoře méně příznivých oblastí, a kritéria pro jejich posuzování, ve znění pozdějších předpisů

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Ochrona środowiska

Forma pomocy

Pozostałe

Budżet

| | Całkowity budżet: 1 200 000 CZK |
| --- | --- |

Całkowity budżet: 1 200 000 CZK

| | Budżet roczny: 810 000 CZK |
| --- | --- |

Budżet roczny: 810 000 CZK

Intensywność pomocy

0 %

Czas trwania

1.1.2014–31.12.2015

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Ministerstvo zemědělství |
| --- |
| Těšnov 17 |
| 117 05 Praha 1 |
| ČESKÁ REPUBLIKA |

Ministerstvo zemědělství

Těšnov 17

117 05 Praha 1

ČESKÁ REPUBLIKA

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

| Data przyjęcia decyzji | 11.7.2013 |
| --- | --- |
| Numer środka pomocy państwa | SA.36852 (13/N) |
| Państwo członkowskie | Austria |
| Region | Niederoesterreich | — |
| Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) | Beihilfe zur Behebung von Katastrophenschäden |
| Podstawa prawna | | § 3 Katastrophenfondsgesetz 1996, BGBl. Nr. 201/1996 i. d. g. F. |

Data przyjęcia decyzji

11.7.2013

Numer środka pomocy państwa

SA.36852 (13/N)

Państwo członkowskie

Austria

Region

Niederoesterreich

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Beihilfe zur Behebung von Katastrophenschäden

Podstawa prawna

§ 3 Katastrophenfondsgesetz 1996, BGBl. Nr. 201/1996 i. d. g. F.

| | Richtlinien für die Gewährung von Beihilfen zur Behebung von Katastrophenschäden, |
| --- | --- |

Richtlinien für die Gewährung von Beihilfen zur Behebung von Katastrophenschäden,

| | Staatliche Beihilfe Nr. 564/A/2004-Österreich |
| --- | --- |

Staatliche Beihilfe Nr. 564/A/2004-Österreich

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

—

Cel pomocy

Wyrównanie szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

| | Całkowity budżet: 7 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Całkowity budżet: 7 EUR (w mln)

| | Budżet roczny: 7 EUR (w mln) |
| --- | --- |

Budżet roczny: 7 EUR (w mln)

Intensywność pomocy

50 %

Czas trwania

Do 10.6.2014

Sektory gospodarki

Rolnictwo, leśnictwo i rybactwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

| Amt der NÖ Landesregierung, Abteilung Landwirtschaftsförderung |
| --- |
| Landhausplatz 1 |
| 3109 St. Pölten |
| ÖSTERREICH |

Amt der NÖ Landesregierung, Abteilung Landwirtschaftsförderung

Landhausplatz 1

3109 St. Pölten

ÖSTERREICH

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/competition/elojade/isef/index.cfm

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/6 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/6

---

OŚWIADCZENIE RADY

2013/C 276/02

Rada z zadowoleniem odnotowuje starania podjęte przez Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny w celu utworzenia bardziej przejrzystego systemu wypłacania diet dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i ich zastępcom.

Rada podkreśla, że koszty podróży przedstawicieli instytucji UE powinny być optymalne i odpowiadać uzyskiwanym w ich wyniku korzyściom. Rada apeluje zatem do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego o podjęcie wszelkich stosownych środków, by stale stosować rozwiązania zapewniające jak najniższe koszty w zakresie podróży i dodatków.

---

Komisja Europejska

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/7 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/7

---

Kursy walutowe euro (1)

24 września 2013 r.

2013/C 276/03

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,3473 |
| JPY | Jen | 132,92 |
| DKK | Korona duńska | 7,4571 |
| GBP | Funt szterling | 0,84431 |
| SEK | Korona szwedzka | 8,6315 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,2295 |
| ISK | Korona islandzka | |
| NOK | Korona norweska | 8,0200 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,933 |
| HUF | Forint węgierski | 299,89 |
| LTL | Lit litewski | 3,4528 |
| LVL | Łat łotewski | 0,7026 |
| PLN | Złoty polski | 4,2269 |
| RON | Lej rumuński | 4,4735 |
| TRY | Lir turecki | 2,6961 |
| AUD | Dolar australijski | 1,4347 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,3857 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 10,4462 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6261 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6918 |
| KRW | Won | 1 448,27 |
| ZAR | Rand | 13,3062 |
| CNY | Yuan renminbi | 8,2520 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,6175 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 15 149,99 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,3340 |
| PHP | Peso filipińskie | 58,538 |
| RUB | Rubel rosyjski | 43,0098 |
| THB | Bat tajlandzki | 42,224 |
| BRL | Real | 2,9773 |
| MXN | Peso meksykańskie | 17,3566 |
| INR | Rupia indyjska | 84,8530 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,3473

JPY

Jen

132,92

DKK

Korona duńska

7,4571

GBP

Funt szterling

0,84431

SEK

Korona szwedzka

8,6315

CHF

Frank szwajcarski

1,2295

ISK

Korona islandzka

NOK

Korona norweska

8,0200

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,933

HUF

Forint węgierski

299,89

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7026

PLN

Złoty polski

4,2269

RON

Lej rumuński

4,4735

TRY

Lir turecki

2,6961

AUD

Dolar australijski

1,4347

CAD

Dolar kanadyjski

1,3857

HKD

Dolar Hongkongu

10,4462

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6261

SGD

Dolar singapurski

1,6918

KRW

Won

1 448,27

ZAR

Rand

13,3062

CNY

Yuan renminbi

8,2520

HRK

Kuna chorwacka

7,6175

IDR

Rupia indonezyjska

15 149,99

MYR

Ringgit malezyjski

4,3340

PHP

Peso filipińskie

58,538

RUB

Rubel rosyjski

43,0098

THB

Bat tajlandzki

42,224

BRL

Real

2,9773

MXN

Peso meksykańskie

17,3566

INR

Rupia indyjska

84,8530

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/8

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 276/04

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 20.8.2013 |
| --- | --- |
| Czas trwania | 20.8.2013–31.12.2013 |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Stado lub grupa stad | HAD/5BC6A. |
| Gatunek | Plamiak (Melanogrammus aeglefinus) |
| Obszar | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów Vb oraz VIa |
| Rodzaj(-e) statków rybackich | — |
| Numer referencyjny | 42/TQ39 |

Data i godzina zamknięcia łowiska

20.8.2013

Czas trwania

20.8.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado lub grupa stad

HAD/5BC6A.

Gatunek

Plamiak (Melanogrammus aeglefinus)

Obszar

Wody UE i wody międzynarodowe obszarów Vb oraz VIa

Rodzaj(-e) statków rybackich

—

Numer referencyjny

42/TQ39

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/8 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/8

---

Informacje o zamknięciu łowisk przekazane przez państwa członkowskie

2013/C 276/05

Zgodnie z art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1) podjęto decyzję o zamknięciu łowiska, jak określono w tabeli poniżej:

| Data i godzina zamknięcia łowiska | 20.8.2013 |
| --- | --- |
| Czas trwania | 20.8.2013–31.12.2013 |
| Państwo członkowskie | Hiszpania |
| Stado lub grupa stad | GFB/89- |
| Gatunek | Widlak biały (Phycis blennoides) |
| Obszar | Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII oraz IX |
| Rodzaj(-e) statków rybackich | — |
| Numer referencyjny | FS41DSS |

Data i godzina zamknięcia łowiska

20.8.2013

Czas trwania

20.8.2013–31.12.2013

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado lub grupa stad

GFB/89-

Gatunek

Widlak biały (Phycis blennoides)

Obszar

Wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII oraz IX

Rodzaj(-e) statków rybackich

—

Numer referencyjny

FS41DSS

---

(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/9 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/9

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 276/06

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„ACEITE DE LA COMUNITAT VALENCIANA”

NR WE: ES-PDO-0005-0720-23.09.2008

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Aceite de la Comunitat Valenciana”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.5. | Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.) |
| --- | --- |

Klasa 1.5.

Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia pozyskiwana z owoców drzewa oliwnego (Olea europea, L.), wyłącznie z następujących odmian pochodzących ze Wspólnoty Autonomicznej Walencji: Farga, Serrana, Morrudas, Villalonga i Blanqueta. Procentowa zawartość każdej z odmian jest następująca: Serrana: 20–40 %; Villalonga: 20–40 %; Farga: 10–25 %; Blanqueta: 10–25 % i Morrudas: 5–10 %.

Chroniona nazwa pochodzenia „Aceite de la Comunitat Valenciana” odnosi się do oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, odznaczającej się następującymi cechami:

oliwa najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia:

| — | kwasowość: < 0,5°, |
| --- | --- |

—

kwasowość: < 0,5°,

| — | liczba nadtlenkowa: < 15 meq O2/kg, |
| --- | --- |

—

liczba nadtlenkowa: < 15 meq O2/kg,

| — | K270 < 0,15, |
| --- | --- |

—

K270 < 0,15,

| — | K232 < 2,50, |
| --- | --- |

—

K232 < 2,50,

| — | woski ≤ 250, |
| --- | --- |

—

woski ≤ 250,

| — | współczynnik ekstynkcji (delta K) K ≤ 0,01, |
| --- | --- |

—

współczynnik ekstynkcji (delta K) K ≤ 0,01,

| — | zawartość kwasu oleinowego pomiędzy 70 % a 82 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu oleinowego pomiędzy 70 % a 82 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | zawartość kwasu linolowego min. 8 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu linolowego min. 8 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | zawartość kwasu palmitynowego pomiędzy 9,5 % a 12% całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu palmitynowego pomiędzy 9,5 % a 12% całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | zawartość kwasu linolenowego poniżej 1 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu linolenowego poniżej 1 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | zawartość kwasu oleopalmitynowego pomiędzy 0,6 % a 2,5 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu oleopalmitynowego pomiędzy 0,6 % a 2,5 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | zawartość kwasu arachidowego poniżej 0,6 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu arachidowego poniżej 0,6 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | zawartość kwasu lignocerynowego poniżej 0,2 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych, |
| --- | --- |

—

zawartość kwasu lignocerynowego poniżej 0,2 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych,

| — | mediana odchyłek = 0, |
| --- | --- |

—

mediana odchyłek = 0,

| — | mediana owocowości > 3 i < 6, |
| --- | --- |

—

mediana owocowości > 3 i < 6,

| — | mediana pikantności > 1 i < 3, |
| --- | --- |

—

mediana pikantności > 1 i < 3,

| — | mediana goryczy > 1 i < 3, |
| --- | --- |

—

mediana goryczy > 1 i < 3,

| — | proporcje między medianą owocowości, goryczy i pikantności sprawiają, że smak oliwy określany jest jako „zrównoważony”. |
| --- | --- |

—

proporcje między medianą owocowości, goryczy i pikantności sprawiają, że smak oliwy określany jest jako „zrównoważony”.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Opis gatunków oliwek:

SERRANA

Dojrzałe owoce mają owalny kształt i fioletowo-czarny kolor z przetchlinkami na skórce. Gatunek ten charakteryzuje się średnią wydajnością, trwałością i odpornością na suszę i przymrozki, wykazuje jednak wrażliwość na muszki oliwne oraz chorobę Spilocaea oleagina.

Odmiana wcześnie dojrzewająca o dużej wydajności tłuszczowej, uprawiana jest przede wszystkim w okręgu Alto Palancia, rezerwatach przyrody Sierra Calderona oraz Sierra de Espadán i okolicach, choć można je też spotkać w sąsiednich okręgach.

FARGA

Bardzo stara odmiana pochodząca z północnej części prowincji Castellón. Daje małe lub średnie owoce o podłużnym, asymetrycznym kształcie.

Dojrzewa wcześnie, odmiana o średniej i nieregularnej wydajności. Charakteryzuje się wysoką wydajnością tłuszczową, a jej obszar występowania obejmuje okręg Maestrazgo na północy prowincji Castellón oraz, w mniejszym stopniu, sąsiednie okręgi Plana Alta i Alcalatén.

BLANQUETA

Odmiana pochodzi z Muro de Alcoy. Jej owoce mają kulisty kształt, zaś ich kolor po osiągnięciu dojrzałości waha się od czerwieni winnej do czarnego.

Odmiana ta zbierana jest wcześnie i charakteryzuje się średnią wydajnością tłuszczową.

VILLALONGA

Odmiana pochodzi z południa prowincji Walencja. Daje kuliste, duże owoce, choć niezbyt wydajne tłuszczowo. Dojrzałe owoce są koloru czarnego.

Odmiana ta jest wrażliwa na przymrozki i susze, występuje niemal w całej prowincji Walencji, w większości prowincji Alicante i w niektórych miejscach w prowincji Castellón.

MORRUDA

Średniej wielkości owoce o fioletowo-czarnym zabarwieniu i nieco asymetrycznym kształcie. Charakteryzuje się średnią wydajnością tłuszczową.

Odporna odmiana o niskiej wydajności występująca równomiernie na całym obszarze Wspólnoty Autonomicznej Walencji. Mimo niewielkiej popularności na skalę światową odmiana ta jest istotna dla niektórych regionów.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Na obszarze geograficznym opisanym w pkt 4 uprawiane są oliwki i wytwarzany jest ostateczny produkt.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie „Aceite de la Comunitat Valenciana” może odbywać się w dowolnym przedsiębiorstwie bez ograniczeń geograficznych.

Oliwa rozlewana jest do pojemników szklanych, metalowych powlekanych lub ceramicznych przystosowanych do żywności, które zapewniają dobre warunki przechowywania. Preferowane są pojemniki, które zapewniają najlepszą ochronę produktu przed światłem, ciepłem itd.

Maksymalna pojemność opakowań wynosi 5 litrów, dopuszcza się użycie opakowań o pojemności 100 cc, 250 cc, 500 cc, 750 cc, 1 l; 2 l; 2,5 l; 3 l i 5 l.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Napisy, naklejki i etykiety umieszczone na opakowaniach oliwy przedmiotu niniejszej specyfikacji produktu obowiązkowo zawierają oznaczenie „chronione oznaczenie geograficzne” i „Aceite Comunitat Valenciana”.

Produkt zaopatrzony jest również w oznaczenie zgodności w postaci etykiety dodatkowej, którą umieszcza się w zakładzie pakowania w sposób uniemożliwiający jej ponowne użycie i pozwalający zapewnić identyfikowalność produktu. Na etykiecie dodatkowej musi znajdować się napis „Denominación de Origen Protegida Aceite de la Comunitat Valenciana” i logotyp oliwy.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar uprawy oliwek używanych do produkcji „Aceite de la Comunitat Valenciana” znajduje się w gminach obejmujących sześćdziesiąt pięć miejscowości we Wspólnocie Autonomicznej Walencji. Estos son: Albocàsser, Tirig, La Salzadella, Sant Mateu, Les Coves de Vinromà, Figueroles, Les Useres, San Juan de Moró, Serra Engarzeran, Torre Endomenech, Vall d’Alba, Vilafamés, Ayódar, Fanzara, Almedijar, Altura, Azuébar, Chóvar, Geldo, Navajas, Segorbe, Soneja, Castellnovo, Teresa, Vall d’Almonacid, Viver, Alcudia de Veo, Alfondeguilla, Artana, Tales, Gátova, Casinos, Alcublas, Gestalgar, Sot de Chera, Villar del Arzobispo, Requena, Utiel, Venta del Moro, Ayora, Cortes de Pallas, Anna, Bicorp, Bolbaite, Chella, Enguera, Millares, Navarrés, Font de la Figuera, Moixent, Vallada, Albaida, Beniatjar, Ontinyent, Alfafara, Alqueria d'Aznar, Cocentaina, Millena, Muro d'Alcoi, Alcoi, Biar, Cañada de Biar, Sax, Villena, Banyeres de Mariola oraz Onil.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Czynniki naturalne

Na wyznaczonym obszarze panuje typowy śródziemnomorski klimat, charakteryzujący się łagodną zimą, niewielkimi opadami deszczu występującymi głównie jesienią i wiosną oraz bardzo suchym latem. Wpływ Morza Śródziemnego, masy lądowej Półwyspu Iberyjskiego oraz atlantyckich czynników pogodowych determinują jednorodność klimatyczną obszaru geograficznego. Czynniki klimatyczne wykazują szczególną jednolitość w kluczowych dla uprawy okresach, czyli podczas kwitnienia, w momencie, kiedy owoce osiągają właściwą wagę i zawartość oliwy. A zatem:

| — | Średnie roczne temperatury w obszarze uprawy drzew oliwnych wahają się pomiędzy 12 °C i 16 °C z wyraźnym zróżnicowaniem między zimą (średnie temperatury pomiędzy 6 °C i 10 °C) i latem (wyższe średnie temperatury, 22–26 °C). Powyższe temperatury sprzyjają rozwojowi fenologicznemu gajów oliwnych. |
| --- | --- |

—

Średnie roczne temperatury w obszarze uprawy drzew oliwnych wahają się pomiędzy 12 °C i 16 °C z wyraźnym zróżnicowaniem między zimą (średnie temperatury pomiędzy 6 °C i 10 °C) i latem (wyższe średnie temperatury, 22–26 °C). Powyższe temperatury sprzyjają rozwojowi fenologicznemu gajów oliwnych.

| — | Średnie roczne opady wynoszą 500–600 mm z wahaniami pomiędzy 200–300 mm w szczególnie suchych latach do 700–800 mm. |
| --- | --- |

—

Średnie roczne opady wynoszą 500–600 mm z wahaniami pomiędzy 200–300 mm w szczególnie suchych latach do 700–800 mm.

W warstwie głębokiej dominują skały wapienne, choć można znaleźć także enklawy, w których występują piaskowce, margiel i gips. Podłoże składa się głównie ze skał mezozoicznych, przede wszystkim skał wapiennych (niekiedy także marglu i piaskowca) pochodzących z okresu kredowego i jurajskiego. Powierzchnię upraw stanowią materiały osadowe z późniejszych okresów, przede wszystkich z trzeciorzędu i czwartorzędu, pochodzące z czerwonoziemu śródziemnomorskiego o korzystnej konsystencji i strukturze, dobrze osuszone, idealne do uprawy drzew oliwnych.

Ukształtowanie terenu w obszarze geograficznym, o którym mowa, charakteryzuje się spadkiem wysokości od obszarów górskich po doliny, stanowiące region graniczny pomiędzy Górami Iberyjskimi i Betyckimi, które opadają w stronę wybrzeża Morza Śródziemnego. Uprawa drzew oliwnych została ograniczona do wysokości pomiędzy 300 m n.p.m. a 600 m n.p.m. ze względu na zwiększającą się powierzchnię intensywnych upraw drzew owocowych, szczególnie cytrusów, rozciągających się od wybrzeża na wschód. W efekcie na wyznaczonym obszarze geograficznym warunki uprawy drzew oliwnych są wyjątkowo jednolite. Drzewa oliwne, wraz z migdałowcami i szarańczynami strąkowymi, stanowią dominujący element wiejskiego krajobrazu wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, który często określa się jako „arbolado de secano”.

Czynnik ludzki

Historia oliwek we Wspólnocie Autonomicznej Walencji sięga czasów rzymskich, ponad dwa tysiące lat temu. Istnieją świadectwa ich uprawy w gminach regionu Maestrazgo w prowincji Castellón, na obszarach, przez które przebiegała Via Augusta, droga łącząca rzymskie imperium z Kadyksem. W dzisiejszych czasach we wspomnianym regionie można podziwiać liczne ponad tysiącletnie drzewa oliwne, które łatwo znaleźć dzięki inicjatywie spółdzielni z Maestrazgo, które opracowały turystyczne trasy szlakiem „milenijnej oliwy”.

Z drugiej strony warto także podkreślić wkład przyrodnika Cavanillesa i jego dzieła „Observaciones sobre la Historia Natural, Geografía, Agricultura, población y frutos del Reino de Valencia” („Uwagi na temat historii naturalnej, geografii, rolnictwa, populacji i owoców Królestwa Walencji”) (1795–1797). Zawarte w nim uwagi dotyczące rolnictwa, a w szczególności uprawy oliwek i wytwarzania oliwy z oliwek, są niezwykle interesujące i obejmują całość obszarów uprawnych Wspólnoty Autonomicznej Walencji. Wzmianki o oliwie z oliwek i uprawie drzew oliwnych pojawiają się w niej wielokrotnie.

Uprawa drzew oliwnych jako działalność gospodarcza jest głęboko zakorzeniona we wszystkich regionach, w których jest prowadzona, przede wszystkim ze względu na stały charakter upraw. Uprawy te stanowiły punkt wyjścia dla wytworzenia się systemu rolno-przemysłowego i gospodarczego, który pobudził rozwój społeczno-gospodarczy obszarów wiejskich i jednocześnie pozwolił na utrzymanie równowagi środowiskowej upraw na obszarach o nieprzyjaznej dla innych rodzajów upraw sytuacji klimatycznej i glebowej.

Na omawianym obszarze geograficznym utrzymał się charakterystyczny podział gruntów: wyraźne rozdrobnienie gospodarstw, działki o stromych stokach i utrudnionym dostępie, tarasy obramowane kamiennymi murkami, gleby o wysokim stopniu zagrożenia pustynnieniem i pożarami lasów, stosunkowo ubogie gleby o niskiej zawartości materii organicznej i ograniczonej zdolności zatrzymywania wody, które sprawiają, że drzewa oliwne stanowią na tym obszarze kluczowy składnik ekosystemu.

W konsekwencji zarządzanie gruntami na tym obszarze odbywa się na poziomie drobnych, rodzinnych gospodarstw rolnych na suchych terenach, zajmujących się wytwarzaniem oliwy w ramach organizacji spółdzielczych i w dużej mierze na użytek własny. Techniczne szczegóły dotyczące uprawy przekazywane są przez rolników jako element rodzinnej spuścizny.

Po przeanalizowaniu uwarunkowań klimatycznych, glebowych, środowiskowych i antropologicznych omawianego obszaru oraz uwzględnieniu rozwoju fenologicznego drzew oliwnych uznaje się, że obszar ten charakteryzują jednolite warunki dla uprawy oliwek. Wnioski powyższej analizy dostarczają dowodów na jednorodność uwarunkowań środowiskowych związanych z uprawą oliwek na przestrzeni całego omawianego obszaru.

5.2.   Specyfika produktu

Oliwa „Aceite de la Comunitat Valenciana” zawdzięcza swoją wyjątkowość przede wszystkim proporcjom zastosowanych do jej produkcji odmian oliwek. Z pomologicznego punktu widzenia odmiany Farga, Serrana, Morrudas, Villalonga i Blanqueta pochodzą z omawianego obszaru geograficznego. Otrzymana z nich oliwa jest wyjątkowa zarówno pod względem kompozycji występujących w niej kwasów tłuszczowych, jak i ze względu na jej właściwości organoleptyczne.

Wytwarzana na określonym obszarze geograficznym oliwa jest więc bardzo zrównoważona pod względem kompozycji kwasów tłuszczowych, wśród których zwraca uwagę przede wszystkim stosunkowo wysoka zawartość kwasu oleinowego, linolowego i linolenowego. W efekcie „Aceite de la Comunitat Valenciana” charakteryzuje się wysoką zawartością kwasów tłuszczowych nienasyconych w stosunku do kwasów nasyconych.

Jeśli chodzi o właściwości organoleptyczne, oliwa ta plasuje się pośród oliw o największej gamie i bogactwie aromatycznym. Poziom owocowości oliwy utrzymuje się powyżej 5, wyczuwalny jest aromat zielonych oliwek, migdałów, zielonych liści, cytrusów i trawy. Poziom pikantności i goryczy oscyluje pomiędzy wartością 1 a 3. Zgodnie z powyższym proporcje pomiędzy poziomem owocowości, goryczy i pikantności dają oliwę o zrównoważonym smaku.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

„Aceite de la Comunitat Valenciana” zawdzięcza swoje wyjątkowe właściwości przede wszystkim następującym czynnikom, które dowodzą także związku pomiędzy jakością produktu a środowiskiem geograficznym:

Z pomologicznego punktu widzenia odmiany Farga, Serrana, Morrudas, Villadonga i Blanqueta pochodzą z omawianego obszaru geograficznego. Są one przykładem długiej historii, bogactwa i różnorodności odmian występujących na prezentowanym obszarze geograficznym, charakterystycznych dla wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego. Odmiany te są doskonale przystosowane do panujących na tym terenie warunków, dzięki długotrwałej starannej selekcji i rozmnażaniu wegetatywnego materiału roślinnego przez miejscowych rolników.

Charakterystyka uprawianych odmian oraz czynniki orograficzne sprawiają, że okres zbiorów jest na tym obszarze wyjątkowo długi – trwa od października do lutego. Wielkość zbiorów jest ograniczona ze względu na charakterystyczne dla regionu rozdrobnienie gospodarstw. Rolnicy ustalają harmonogram upraw i decydują o rozpoczęciu zbiorów w odniesieniu do każdej uprawianej przez siebie działki osobno, w zależności od dojrzałości poszczególnych niewielkich partii produkcji, co pozwala na bardziej precyzyjne planowanie zbiorów. Takie postępowanie gwarantuje nieprzerwaną dostawę świeżo zebranych owoców do mielenia, przy czym poziom ich dojrzałości jest jednolity i nie ma potrzeby ich pośredniego składowania, co jest gwarancją jakości surowca do produkcji oliwy o określonych właściwościach organoleptycznych oraz fizyczno-chemicznych.

Rozmieszczenie plantacji pod względem ukształtowania terenu na wysokości pomiędzy 300 m n.p.n. a 600 m n.p.m. zapewnia równowagę między temperaturami panującymi w dzień i w nocy, co wpływa korzystnie na wykształcenie się w owocach związków, od których zależy poziom owocowości, goryczy i pikantności. Gaje oliwne rosną przede wszystkim na niezbyt żyznym terenie o wysokiej zawartości aktywnego wapnia, co stanowi kolejny czynnik determinujący charakterystyczne właściwości organoleptyczne oliwek.

Na terenie upraw panują szczególne warunki klimatyczne, zarówno w odniesieniu do temperatur, jak i wielkości opadów. Kumulacja opadów deszczu jesienią i wiosną niezwykle korzystnie wpływa na uprawy i jakość oliwek, ponieważ w dużej mierze pozwala na złagodzenie aromatu i właściwości organoleptycznych owoców. Dzięki wiosennym opadom nowe pędy wytwarzają się w odpowiedni sposób, zapewniając zbiory w kolejnych latach. Ponadto dzięki bliskości Morza Śródziemnego zarówno zimą jak i latem panują łagodne temperatury, co pozwala na uzyskanie bardziej złożonego aromatu, stanowiącego o wyjątkowości „Aceite de la Comunitat Valenciana”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

http://www.agricultura.gva.es/pc_aceitecomunitatvalenciana

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

---

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/14 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/14

---

Publikacja na mocy art. 18 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006 jednolitego dokumentu w sprawie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92

2013/C 276/07

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (1)

„MEL DO ALENTEJO”

NR WE: PT-PDO-0117-0252-20.01.2011

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Mel do Alentejo”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Portugalia

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.4. | Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (miód) |
| --- | --- |

Klasa 1.4.

Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (miód)

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Produkt wytwarzany przez pszczoły Apis mellifera (sp. Ibérica) z nektaru kwiatów należących do regionalnej flory miododajnej. ChNP „Mel do Alentejo” klasyfikuje się jako:

| | miód jednokwiatowy z:






  — | lawendy francuskiej (Lavandula stoechas L.), |
| --- | --- | --- |

miód jednokwiatowy z:

—

lawendy francuskiej (Lavandula stoechas L.),

| — | eukaliptusa (Eucalyptus spp.), |
| --- | --- |

—

eukaliptusa (Eucalyptus spp.),

| — | kwiatów pomarańczy (Citrus spp.), |
| --- | --- |

—

kwiatów pomarańczy (Citrus spp.),

| — | żmijowca (Echium spp.); |
| --- | --- |

—

żmijowca (Echium spp.);

| | miód wielokwiatowy. |
| --- | --- |

miód wielokwiatowy.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

Nie dopuszcza się systematycznego sztucznego dokarmiania na dużą skalę rodzin pszczelich wytwarzających produkt objęty ChNP „Mel do Alentejo”.

W określonych sytuacjach niedoboru pożywienia lub w celu stymulacji wzrostu liczebności kolonii wyjątkowo dopuszcza się karmienie pszczół przez pszczelarzy:

| — | syropem przyrządzonym z miodu lub białego cukru i wody w proporcji 2:1. |
| --- | --- |

—

syropem przyrządzonym z miodu lub białego cukru i wody w proporcji 2:1.

Sztuczne dokarmianie przeprowadzać można jedynie, kiedy nadstawki są usunięte i musi zakończyć się na tydzień przed ich zamontowaniem.

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Pasieki, w których produkuje się objęty ChNP „Mel do Alentejo” muszą znajdować się na wyznaczonym obszarze geograficznym. Członkowie organizacji producentów pisemnie zobowiązują się do zgłaszania jedynie miodów z pasiek umiejscowionych na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

„Mel do Alentejo” pakowany jest w przezroczyste, bezbarwne szklane pojemniki o pojemności do 1 000 g. Miód przeznaczony do bezpośredniego spożycia w przemyśle hotelarskim, restauracjach i przedsiębiorstwach gastronomicznych może być pakowany w indywidualne porcje. Opakowania muszą być wykonane z materiału przystosowanego do przechowania żywności oraz hermetycznie zamknięte.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykiecie musi znajdować się logo ChNP „Mel do Alentejo” oraz oznaczenie kontrolne jednostki kontrolującej i certyfikującej.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Objęty ChNP „Mel do Alentejo” produkowany jest na obszarze wyznaczonym przez administracyjne granice następujących gmin: Alandroal, Alvito, Arraiolos, Barrancos, Beja, Borba, Cuba, Estremoz, Elvas, Évora, Ferreira do Alentejo, Fronteira, Montemor-o-Novo, Mora, Moura, Mourão, Portel, Redondo, Reguengos de Monsaraz, Serpa, Sousel, Vendas Novas, Viana do Alentejo, Vidigueira, Vila Viçosa.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Klimat, gleba i roślinność obszaru są wyraźnie śródziemnomorskie, z przewagą typowych dla regionu gatunków roślin, istotnych zarówno ze względu na jakość jak i ilość produkowanego miodu.

Typowa roślinność wyznaczonego obszaru geograficznego obejmuje lawendę francuską, czystek ladanowy, Cistus salviifolius, poziomkowce, dzikie kapryfolium, dziewięćsił, konyzę, starca jakubka, żmijowca oraz typową śródziemnomorską roślinność rosnącą w pobliżu zagajników dębów korkowych i dębów wiecznie zielonych.

Ważnym źródłem nektaru są także monokulturowe uprawy słonecznika, eukaliptusa i pomarańczy.

Miody kwiatowe z tego dziewiczego i bogatego w miododajną florę obszaru mają wspaniały aromat i przyjemny smak; ich delikatna barwa waha się od przejrzystego żółtego do bursztynowego.

Kolor ten jest typową cechą miodu z Alentejo i przysparza mu popularności wśród konsumentów, ponieważ miody o jasnej barwie są bardziej poszukiwane zarówno w Portugalii jak i za granicą.

Produkcja miodu na niewielką skalę to głęboko zakorzeniona, wielowiekowa tradycja podtrzymywana przez mieszkańców Alentejo.

5.2.   Specyfika produktu

Objęty ChNP „Mel do Alentejo” charakteryzują następujące fizyczne, chemiczne, organoleptyczne właściwości oraz charakterystyka pyłku:

| a) | Właściwości fizyczne i chemiczne:
  wolna kwasowość: poniżej 35 meq/kg;
  przewodność elektryczna: poniżej 6,0 × 10–4 S/cm;
  barwa: odcienie od bladego żółtego do bursztynowego;
  hydroksymetylofurfural (HMF): nie więcej niż 10 mg/kg;
  wilgotność: poniżej 18,5 %;
  popiół: poniżej 0,6 %. |
| --- | --- |

a)

Właściwości fizyczne i chemiczne:

wolna kwasowość: poniżej 35 meq/kg;

przewodność elektryczna: poniżej 6,0 × 10–4 S/cm;

barwa: odcienie od bladego żółtego do bursztynowego;

hydroksymetylofurfural (HMF): nie więcej niż 10 mg/kg;

wilgotność: poniżej 18,5 %;

popiół: poniżej 0,6 %.

| b) | Charakterystyka pyłku: | Miody jednokwiatowe
  Minimalna zawartość pyłku lawendy francuskiej: 13 %, kwiatów pomarańczy: 15 %, eukaliptusa i żmijowca: 40 %. |
| --- | --- | --- |

b)

Charakterystyka pyłku:

Miody jednokwiatowe

Minimalna zawartość pyłku lawendy francuskiej: 13 %, kwiatów pomarańczy: 15 %, eukaliptusa i żmijowca: 40 %.

| | Miody wielokwiatowe
  Minimum 5 % pyłku z przynajmniej jednego z wymienionych poniżej gatunków: lawenda francuska, żmijowiec, eukaliptus, tymianek, rozmaryn, pomarańcza lub oset. |
| --- | --- |

Miody wielokwiatowe

Minimum 5 % pyłku z przynajmniej jednego z wymienionych poniżej gatunków: lawenda francuska, żmijowiec, eukaliptus, tymianek, rozmaryn, pomarańcza lub oset.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Charakterystyczny klimat, gleba oraz roślinność na wyznaczonym obszarze geograficznym, szczególnie rośliny rosnące w pobliżu zagajników dębu korkowego i dębu wiecznie zielonego oraz słoneczniki, eukaliptusy oraz drzewa pomarańczowe wytwarzają nektar, który nadaje „Mel do Alentejo” specyficzne właściwości opisane w pkt 5.2.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

http://www.gpp.pt/Valor/DOP_IGP_ETG.html

---

(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

---

| 25.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 276/17 |
| --- | --- | --- | --- |

25.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/17

---

Publikacja wniosku zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów zapewniania jakości produktów rolnych i środków spożywczych

2013/C 276/08

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1).

JEDNOLITY DOKUMENT

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 510/2006

w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych
   (2)

„ACEITUNA DE MALLORCA”/„ACEITUNA MALLORQUINA”/„OLIVA DE MALLORCA”/„OLIVA MALLORQUINA”

NR WE: ES-PDO-0005-01051-29.10.2012

ChOG ( ) ChNP ( X )

1.   Nazwa

„Aceituna de Mallorca”/„Aceituna Mallorquina”/„Oliva de Mallorca”/„Oliva Mallorquina”

2.   Państwo członkowskie lub kraj trzeci

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

| Klasa 1.6. | Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone |
| --- | --- |

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Chroniona nazwa pochodzenia „Aceituna de Mallorca”/„Aceituna Mallorquina”/„Oliva de Mallorca”/„Oliva Mallorquina” obejmuje trzy typy: zielona, zielona siekana i czarna naturalna. Jest to miejscowa odmiana oliwek stołowych z Majorki, częściowo sfermentowanych w solance. Oliwki zielone siekane przyprawia się koprem włoskim i papryką roczną, a oliwkę czarną naturalną – oliwą z oliwek z Majorki.

Oliwka o chronionej nazwie pochodzenia posiada następujące cechy organoleptyczne i fizyko-chemiczne:

| — | Kształt: wrzecionowaty, lekko asymetryczny, z zaokrąglonym czubkiem i bez szypułki oraz, w większości przypadków, z niewielkimi przetchlinkami. |
| --- | --- |

—

Kształt: wrzecionowaty, lekko asymetryczny, z zaokrąglonym czubkiem i bez szypułki oraz, w większości przypadków, z niewielkimi przetchlinkami.

| — | Rozmiar: mały i średni. |
| --- | --- |

—

Rozmiar: mały i średni.

| — | Barwa: zielona, zielonkawo-żółta lub czarnobrązowa, w zależności od stopnia dojrzałości. |
| --- | --- |

—

Barwa: zielona, zielonkawo-żółta lub czarnobrązowa, w zależności od stopnia dojrzałości.

| — | Wygląd: błyszczące. |
| --- | --- |

—

Wygląd: błyszczące.

| — | Miąższ: słabo przylegający do pestki (luźna pestka). |
| --- | --- |

—

Miąższ: słabo przylegający do pestki (luźna pestka).

| — | Smak: w przeważającej mierze gorzki. |
| --- | --- |

—

Smak: w przeważającej mierze gorzki.

| — | Miąższ w dotyku: oleisty. |
| --- | --- |

—

Miąższ w dotyku: oleisty.

| — | Kwasy tłuszczowe nienasycone: ≥ 83 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych. |
| --- | --- |

—

Kwasy tłuszczowe nienasycone: ≥ 83 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych.

| — | Kwas oleinowy + kwas linolowy: ≥ 78 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych. |
| --- | --- |

—

Kwas oleinowy + kwas linolowy: ≥ 78 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych.

| — | Całkowita zawartość polifenoli: ≥ 245 mg kwasu galusowego/100 g. |
| --- | --- |

—

Całkowita zawartość polifenoli: ≥ 245 mg kwasu galusowego/100 g.

| — | Odporność na przechowywanie: wysoka. |
| --- | --- |

—

Odporność na przechowywanie: wysoka.

Stopień dojrzałości oliwki w momencie zbiorów pozwala na rozróżnienie pomiędzy oliwką zieloną a czarną. Stopień dojrzałości oraz proces przygotowania, a zwłaszcza przyprawiania, pozwala uzyskać trzy typy o następujących cechach:

1)   Zielona cała

Oliwki zebrane przed okresem dojrzewania. Sprzedaje się je pakowane wraz z zalewą o minimalnym stężeniu chlorku sodowego w wysokości 6 % i maksymalnej wartości pH równej 4,3.

Cechy organoleptyczne:

| | Barwa: zielona lub zielonkawo-żółta, mało intensywna. |
| --- | --- |

Barwa: zielona lub zielonkawo-żółta, mało intensywna.

| | Aromat: intensywnie roślinny (liść oliwny) i mineralny (solanka). |
| --- | --- |

Aromat: intensywnie roślinny (liść oliwny) i mineralny (solanka).

| | Struktura: w dotyku jędrna i mało się odkształca. Podczas jedzenia charakteryzuje się znaczną jędrnością i zwartością oraz w małym stopniu kruchością, gryząc oliwkę można wyczuć oleistość i usłyszeć skrzypiący dźwięk. |
| --- | --- |

Struktura: w dotyku jędrna i mało się odkształca. Podczas jedzenia charakteryzuje się znaczną jędrnością i zwartością oraz w małym stopniu kruchością, gryząc oliwkę można wyczuć oleistość i usłyszeć skrzypiący dźwięk.

| | Smak: intensywny. Odczuwa się równowagę pomiędzy smakiem kwaśnym, słonym i gorzkim. |
| --- | --- |

Smak: intensywny. Odczuwa się równowagę pomiędzy smakiem kwaśnym, słonym i gorzkim.

| | Doznania: zdecydowanie cierpkie i pikantne. |
| --- | --- |

Doznania: zdecydowanie cierpkie i pikantne.

| | Długi posmak i wyraźna cierpkość. |
| --- | --- |

Długi posmak i wyraźna cierpkość.

2)   Zielona siekana

Oliwki zebrane przed okresem dojrzewania, siekane i przyprawione koprem włoskim (Foeniculum vulgare Mill.) oraz papryką roczną (Capsicum annum L.) pochodzącymi z Majorki. Sprzedaje się je pakowane wraz z zalewą o minimalnym stężeniu chlorku sodowego w wysokości 6 % i maksymalnej wartości pH równej 4,3.

Cechy organoleptyczne:

| | Barwa: od zielonej po zielonkawo-żółtą, błyszcząca. |
| --- | --- |

Barwa: od zielonej po zielonkawo-żółtą, błyszcząca.

| | Aromat: intensywnie roślinny, w którym wyraźnie zaznaczają się zioła (koper włoski), z lekką nutą papryki rocznej. |
| --- | --- |

Aromat: intensywnie roślinny, w którym wyraźnie zaznaczają się zioła (koper włoski), z lekką nutą papryki rocznej.

| | Struktura: w dotyku miękkie, odkształcające się i elastyczne, odznacza się nierówne nacięcie egzokarpu i mezokarpu spowodowane procesem siekania. Podczas jedzenia jest miękka, oleista i średnio zwarta. |
| --- | --- |

Struktura: w dotyku miękkie, odkształcające się i elastyczne, odznacza się nierówne nacięcie egzokarpu i mezokarpu spowodowane procesem siekania. Podczas jedzenia jest miękka, oleista i średnio zwarta.

| | Smak: intensywny, słony i gorzki. |
| --- | --- |

Smak: intensywny, słony i gorzki.

| | Doznania: dominuje cierpkość i pikantność. |
| --- | --- |

Doznania: dominuje cierpkość i pikantność.

| | Posmak: długi. |
| --- | --- |

Posmak: długi.

3)   Czarna naturalna

Oliwki zebrane po okresie dojrzewania, które przyprawia się oliwą z oliwek z Majorki. Sprzedaje się je pakowane bez zalewy.

Cechy organoleptyczne:

| | Barwa: ciemnobrązowa, prawie czarna. |
| --- | --- |

Barwa: ciemnobrązowa, prawie czarna.

| | Aromat: ziemisty, o średniej intensywności. |
| --- | --- |

Aromat: ziemisty, o średniej intensywności.

| | Struktura: powierzchnia jest miękka i nierówna w dotyku. Podczas jedzenia struktura mezokarpu jest oleista, miękka i soczysta, a także mało zwarta. |
| --- | --- |

Struktura: powierzchnia jest miękka i nierówna w dotyku. Podczas jedzenia struktura mezokarpu jest oleista, miękka i soczysta, a także mało zwarta.

| | Smak: intensywny, o zrównoważonym kwaśnym i słonym smaku. |
| --- | --- |

Smak: intensywny, o zrównoważonym kwaśnym i słonym smaku.

| | Doznania: lekko wyczuwalna gorycz i odrobina cierpkości. |
| --- | --- |

Doznania: lekko wyczuwalna gorycz i odrobina cierpkości.

| | Posmak: średnio długi. |
| --- | --- |

Posmak: średnio długi.

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Zezwala się wyłącznie na użycie oliwek miejscowej odmiany majorkańskiej, pochodzących z wyspy.

W przypadku oliwek zielonych i zielonych siekanych, zbiera się je, gdy są zielone, czyli przed okresem dojrzewania, a w przypadku oliwek czarnych naturalnych – już po zakończeniu okresu dojrzewania.

Oliwka zielona siekana jest przyprawiana koprem włoskim (Foeniculum vulgare Mill.) pochodzącym z Majorki, papryką roczną (Capsicum annum L.) pochodzącym z Majorki i solą.

Oliwka czarna naturalna jest przyprawiana oliwą z oliwek z Majorki.

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

—

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wytwarzanie i produkcja (dobór, mycie, siekanie, solenie i przyprawianie) oliwek o chronionej nazwie pochodzenia ma miejsce na Majorce.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

Pakowanie należy uznać za ostatni etap przetwarzania, który ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowania możliwości długiego przechowywania i poszczególnych cech jakościowych, wyróżniających te oliwki.

Biorąc pod uwagę cechy charakterystyczne produktu, a w szczególności proces produkcji i tendencję do psucia się, pakowanie oliwek ma miejsce na wyspie Majorce, który to wymóg jest uzasadniony ze względu na konieczność:

| a) | zachowania charakterystycznych cech oliwek i ochrony jakości. W pełni i zbiorowo odpowiedzialni są za to wykonawcy, z powodu:






  1) | potrzeby kultywowania tradycji wytwarzania produktu na Majorce, co przyczynia się w istotny sposób do ochrony szczególnych cech produktu końcowego. Producenci posiadają wiedzę specjalistyczną i umiejętności potrzebne do zapewnienia właściwej obróbki.
  Należy zwrócić uwagę na fakt, iż oliwka jest owocem delikatnym i nietrwałym. Co więcej, sposób przetwarzania produktu może czasami powodować niepożądaną powtórną fermentację. Fakt, iż Majorka jest wyspą, oznacza, że transport luzem oliwki do obszarów zewnętrznych w celu jej przetworzenia musiałby się wiązać z dłuższym przewozem drogą morską. W ten sposób na jakość oliwki może wpłynąć temperatura i inne warunki klimatyczne, zmieniając jej smak, aromat oraz strukturę; dlatego przepakowywanie owocu lub jego wtórna obróbka pozostają ściśle wzbronione; |
| --- | --- | --- |

a)

zachowania charakterystycznych cech oliwek i ochrony jakości. W pełni i zbiorowo odpowiedzialni są za to wykonawcy, z powodu:

1)

potrzeby kultywowania tradycji wytwarzania produktu na Majorce, co przyczynia się w istotny sposób do ochrony szczególnych cech produktu końcowego. Producenci posiadają wiedzę specjalistyczną i umiejętności potrzebne do zapewnienia właściwej obróbki.

Należy zwrócić uwagę na fakt, iż oliwka jest owocem delikatnym i nietrwałym. Co więcej, sposób przetwarzania produktu może czasami powodować niepożądaną powtórną fermentację. Fakt, iż Majorka jest wyspą, oznacza, że transport luzem oliwki do obszarów zewnętrznych w celu jej przetworzenia musiałby się wiązać z dłuższym przewozem drogą morską. W ten sposób na jakość oliwki może wpłynąć temperatura i inne warunki klimatyczne, zmieniając jej smak, aromat oraz strukturę; dlatego przepakowywanie owocu lub jego wtórna obróbka pozostają ściśle wzbronione;

| 2) | sam fakt istnienia odmiennych procesów pakowania w obszarze wyrobu produktu lub poza nim – zarówno podlegających kontroli, jak i bez niej – mógłby obniżyć zaufanie do chronionej nazwy pochodzenia; |
| --- | --- |

2)

sam fakt istnienia odmiennych procesów pakowania w obszarze wyrobu produktu lub poza nim – zarówno podlegających kontroli, jak i bez niej – mógłby obniżyć zaufanie do chronionej nazwy pochodzenia;

| b) | zapewnienia identyfikowalności i autentyczności pochodzenia produktu. |
| --- | --- |

b)

zapewnienia identyfikowalności i autentyczności pochodzenia produktu.

System kontroli i certyfikacji zapewnia autentyczność pochodzenia i identyfikowalność oliwek pod warunkiem, że są przygotowane, przetworzone i pakowane na Majorce; wyklucza to możliwość przemieszania się z oliwkami innego pochodzenia.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

Na etykiecie znajdującej się na każdym opakowaniu oliwek z chronionym oznaczeniem pochodzenia muszą być umieszczone:

| — | chroniona nazwa pochodzenia, |
| --- | --- |

—

chroniona nazwa pochodzenia,

| — | symbol UE lub napis „chroniona nazwa pochodzenia” oraz |
| --- | --- |

—

symbol UE lub napis „chroniona nazwa pochodzenia” oraz

| — | etykieta dodatkowa z kodem alfanumerycznym, z numerami porządkowymi, aby ułatwić kontrolę identyfikowalności produktu. |
| --- | --- |

—

etykieta dodatkowa z kodem alfanumerycznym, z numerami porządkowymi, aby ułatwić kontrolę identyfikowalności produktu.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny rozciąga się na całą wyspę Majorkę, usytuowaną na terytorium Wspólnoty Autonomicznej Balearów (Hiszpania).

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Grunty rolne, zdatne do uprawy oliwek z chronioną nazwą pochodzenia, to gleby wapienne, o strukturze średnio-zwięzłej lub zwięzłej, zawierające znaczną ilość materiału gruboziarnistego i mające pH o tendencji zasadowej. Charakteryzują się wysoką kamienistością, korzystną ze względu na warunki hydrologiczne. Posiadają poziome warstwy, pomiędzy którymi gromadzi się drobnoziarnista glina, świetna dla rozrostu systemu korzeniowego oliwki.

Przeważa uprawa tarasowa, dostosowana do nierównych zboczy wzgórz. Są one w części skierowane na południe i korzystają z nachylenia oraz z maksymalnego nasłonecznienia, jak i są chronione przed zimnymi wiatrami wiejącymi z północy. Ze względu na trudny teren zbiór musi odbywać się ręcznie, co pozwala na dobór odpowiednich oliwek.

Jedyne źródło wody pochodzi z wód deszczowych. Z doświadczenia rolników wynika, iż nawadnianie wpływa negatywnie na charakterystyczną strukturę oliwki, dlatego jest zabronione.

W uprawach oliwki majorkańskiej używa się wyłącznie pnia rosnącego dziko na Majorce drzewa oliwnego, które stanowi odpowiednią podkładkę ze względu na swoją odporność, co stanowi świetne rozwiązanie ze względu na przystosowanie do środowiska.

Tradycyjnie, gospodarstwa rolne zajmują się dodatkowo hodowlą owiec, co spełnia trzy funkcje: pozbycie się chwastów, pozbycie się odrostów i zaopatrzenie w nawóz organiczny.

Wiedza producentów wpłynęła na ukształtowanie sposobu przyprawiania, który również jest związany z obszarem geograficznym. Dlatego też zieloną oliwkę siekaną przyprawia się koprem włoskim i papryką roczną uprawianymi na wyspie – składniki te są znane i bardzo cenione przez majorkańskich konsumentów. Sposób przyprawiania oliwek czarnych oliwami pochodzącymi z regionu produkcji jeszcze silniej związuję oliwkę z tą krainą.

Uprawa i przetwórstwo oliwki przez wieki pozwalały producentom uzyskać wiedzę, w większości przypadków przekazywaną ustnie, która umożliwia zapewnienie odpowiedniej jakości. Na przykład: dobre metody upraw, wynikające z wieloletniego doświadczenia rolnika, pozwalają zmniejszyć produkcję, a nawet pozbyć się wadliwych oliwek, które nie nadają się do dalszego przetwarzania. Co więcej, świetna znajomość oliwki pozwala rolnikowi wyeliminować fermentacje i inne niepożądane transformacje oliwek. Wszystko to osiąga się poprzez dostosowanie sposobów przetwarzania, warunków środowiskowych oraz narzędzi i urządzeń do właściwości oliwek.

Specjalistyczna wiedza rolnicza obejmuje: przeszczepianie drzew oliwnych, rozwój plantacji nienawadnianych, aby smak oliwki był intensywniejszy, oraz ręczne zbieranie owoców w momencie optymalnej dojrzałości każdego z typów. Dzięki zbiorom ręcznym można określić odpowiedni moment zebrania oliwek, co bezpośrednio wpływa na dwa typy związków: fenole i związki lotne, które nadają oliwce charakterystyczny smak i aromat.

Specjalistyczna wiedza producentów obejmuje: stosowny sposób przyprawiania oliwki zielonej siekanej koprem włoskim i papryką roczną w odpowiednich proporcjach, a oliwki czarnej naturalnej – oliwą z oliwek z Majorki. Co więcej, producenci posiadają wiedzę potrzebną do otrzymania oliwek o autentycznych cechach charakterystycznych: brak obróbki zasadowej dla zachowania goryczy i wyeliminowania ryzyka wystąpienia powtórnych fermentacji, dostosowanie pH przed rozpoczęciem procesu pakowania.

5.2.   Specyfika produktu

Chroniona odmiana oliwki pochodzi z wyspy Majorki. Jest otrzymywana z miejscowej odmiany „Aceituna de Mallorca”.

Szczególny charakter tego produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia zależy w głównej mierze od następujących właściwości organoleptycznych: gorycz, oleistość i aromat, dzięki którym cieszy się wysokim uznaniem.

Cechą charakterystyczną, którą przypisuje „Aceituna de Mallorca” większość konsumentów, jest gorycz. Jest ona rezultatem dużej zawartości polifenoli w oliwce zielonej i czarnej. Co więcej, tradycyjny proces przygotowania tylko w niewielkim stopniu wpływa na zawartość przeciwutleniaczy, odpowiedzialnych za gorycz i cierpkość produktu końcowego.

Temperatura topnienia kwasów tłuszczowych nienasyconych, które stanowią ponad 83 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych w „Aceituna de Mallorca”, to 39 °C; dzięki temu podczas gryzienia rozpływają się w ustach, co jest źródłem oleistości, która jest tak ceniona przez konsumentów.

Zielona oliwka siekana ma aromat wyraźnie zabarwiony koprem włoskim, którym jest przyprawiona, a strukturę właściwą dla sposobu obróbki, któremu została poddana.

W przypadku oliwki czarnej naturalnej na cechy charakterystyczne ma wpływ głównie odmiana oraz, w szczególności, zbiór w momencie, w którym prawie osiąga przejrzałość, a także przyprawienie jej oliwą pochodzącą z tego obszaru.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

Oliwka jest drzewem dostosowującym się do warunków środowiskowych, w których się je uprawia, a także do metod tejże uprawy. Ze względu na warunki orograficzne, glebowe i klimatyczne obszaru, historyczne tradycje uprawy oraz doświadczenie rolników, oliwka ta jest związana ze swoim obszarem geograficznym, co powoduje, że przejawia szczególne cechy charakterystyczne.

Warunki odpowiednie do rozprzestrzeniania się dzikiego drzewa oliwnego na terenie obszaru geograficznego, a także ingerencja człowieka (dobór najlepszych okazów) oraz ewolucja dały początek odmianie majorkańskiej, która – dzięki przekazywanym z pokolenia na pokolenie metodom uprawy i sposobom produkcji – zaowocowała dzisiejszą oliwką o wyróżniającej się jakości.

Na ową wysoką jakość wpływają cztery czynniki, które określają związki przyczynowo-skutkowe między obszarem geograficznym i produktem: warunki klimatyczne i glebowe, a także agronomiczne, cechy genetyczne oraz specjalne metody produkcji.

Na obszarze panują warunki klimatyczne typowe dla klimatu śródziemnomorskiego, z dużym nasłonecznieniem, umiarkowanymi i chłodnymi zimami oraz suchym i gorącym latem. Jeżeli chodzi o warunki glebowe, ziemia zawiera duże ilości węglanów (wapień). Czynniki te mają wpływ na zwiększoną zawartość polifenoli w oliwkach, który to składnik powoduje, że mają gorzki smak i wywołują uczucie cierpkości, tak charakterystyczne dla „Aceituna de Mallorca”.

Jeżeli chodzi o cechy genetyczne, wynikające z doboru przeprowadzanego w oparciu o praktyczną wiedzę rolników, określono odmianę miejscową różniącą się pod względem genetycznym i fenotypowym – którą to informację potwierdziło badanie przeprowadzone przez Uniwersytet Balearów (2011) – co jest powodem występowania: charakterystycznego wzorca kwasów tłuszczowych, który jest odpowiedzialny za typową dla tych oliwek oleistość, oraz miąższu słabo przylegającego do pestki (luźna pestka), która to cecha jest odpowiednia dla oliwki stołowej.

W przypadku cech agronomicznych, najważniejszy jest zbiór ręczny, podzielony na etapy. Zbiór podzielony na etapy, który w przypadku oliwki zielonej całej i zielonej siekanej ma miejsce przed okresem dojrzewania, natomiast czarnej – po okresie dojrzewania, skutkuje tym, że oliwka dojrzewa na drzewie, który to czynnik ma wpływ na cechy organoleptyczne właściwe dla każdego z trzech typów. Zbiór ręczny jest natomiast przeprowadzany przez doświadczonych rolników, co pozwala zapewnić optymalne cechy organoleptyczne, oraz jest powodem jędrności charakterystycznej dla oliwki zielonej całej i zielonej siekanej.

Proces przygotowania wyróżniają następujące cechy: tradycyjny sposób przyprawiania zielonej oliwki siekanej koprem włoskim i papryką roczną, pochodzącymi z Majorki, co nadaje jej charakterystyczny aromat. Tradycyjny sposób przyprawiania czarnej oliwki naturalnej przez dodanie oliwy z oliwek z Majorki wzmaga charakterystyczną oleistość. Ponadto, brak obróbki zasadowej oznacza, iż naturalna struktura zostaje poddana jedynie nieznacznym zmianom, co pozwala na zachowanie jędrności i goryczy charakterystycznych dla oliwki zielonej całej i zielonej siekanej.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Artykuł 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 (3))

http://www.caib.es/sacmicrofront/archivopub.do?ctrl=MCRST63ZI124069&id=124069

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.

(3)  Porównaj: przypis 2.

---