# Επίσημη Εφημερίδα C 260/2013

| | ISSN 1977-0901
  doi:10.3000/19770901.C_2013.260.ell |
| --- | --- |
| Επίσημη Εφημερίδα
  της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260 |
| | |
| Έκδοση στην ελληνική γλώσσα | Ανακοινώσεις και Πληροφορίες | 56ό έτος7 Σεπτεμβρίου # 2013 |

ISSN 1977-0901

doi:10.3000/19770901.C_2013.260.ell

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

56ό έτος7 Σεπτεμβρίου # 2013

---

| Ανακοίνωση αριθ | Περιεχόμενα | Σελίδα |
| --- | --- | --- |
| | IV   Πληροφορίες |
| | ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ |
| | Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| 2013/C 260/01 | Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 252 της 31.8.2013 | 1 |

Ανακοίνωση αριθ

Περιεχόμενα

Σελίδα

IV   Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2013/C 260/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 252 της 31.8.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

| | V   Γνωστοποιήσεις |
| --- | --- |
| | ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ |
| | Δικαστήριο |
| 2013/C 260/02 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-584/10 P, C-593/10 P και C-595/10 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή (C-584/10 P), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C-593/10 P), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (C-595/10 P)/Yassin Abdullah Kadi, Γαλλική Δημοκρατία [Αίτηση αναιρέσεως — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) — Περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν — Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 — Δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων προσώπου περιληφθέντος σε κατάλογο που κατάρτισε όργανο των Ηνωμένων Εθνών — Εγγραφή του ονόματος του προσώπου αυτού στον κατάλογο του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 — Προσφυγή ακυρώσεως — Θεμελιώδη δικαιώματα — Δικαιώματα άμυνας — Αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Αρχή της αναλογικότητας — Δικαίωμα σεβασμού της ιδιοκτησίας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως] | 2 |
| 2013/C 260/03 | Υπόθεση C-201/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Union des associations européennes de football (UEFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (Αίτηση αναιρέσεως — Τηλεοπτικές εκπομπές — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου — Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας) | 3 |
| 2013/C 260/04 | Υπόθεση C-204/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération Internationale de Football Association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (Αίτηση αναιρέσεως — Ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Βασίλειο του Βελγίου σε σχέση με εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία του εν λόγω κράτους μέλους — Παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου — Απόφαση που κηρύσσει τα μέτρα συμβατά προς το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας) | 3 |
| 2013/C 260/05 | Υπόθεση C-205/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération internationale de football association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (Αίτηση αναιρέσεως — Τηλεοπτικές εκπομπές — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου — Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας) | 4 |
| 2013/C 260/06 | Υπόθεση C-210/11 και C-211/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις του Cour de cassation — (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État belge κατά Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11) (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β' — Δικαίωμα εκπτώσεως — Επενδυτικά αγαθά ανήκοντα σε νομικά πρόσωπα και τεθέντα μερικώς στη διάθεση των διαχειριστών τους για τις ίδιες ανάγκες αυτών — Έλλειψη μισθώματος καταβλητέου σε χρήμα αλλά συνυπολογισμός εις είδος πλεονεκτήματος κατά την επιβολή του φόρου εισοδήματος) | 4 |
| 2013/C 260/07 | Υπόθεση C-261/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Άρθρο 31 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ — Περιορισμοί — Φορολογική νομοθεσία — Μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων σε άλλο κράτος μέλος — Άμεση φορολόγηση της λανθάνουσας υπεραξίας) | 5 |
| 2013/C 260/08 | Υπόθεση C-313/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας [Παράβαση κράτους μέλους — Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2003 — Διατροφή των ζώων — Γενετικώς τροποποιημένες ζωοτροφές — Παραγωγή, διάθεση στην αγορά ή χρήση — Εθνική απαγόρευση που δεν έχει ακόμη αρχίσει να ισχύει] | 5 |
| 2013/C 260/09 | Υπόθεση C-414/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi- Aventis Deutschland GmbH κατά DEMO Ανωνύμου Βιομηχανικής και Εμπορικής Εταιρείας Φαρμάκων [Κοινή εμπορική πολιτική — Άρθρο 207 ΣΛΕΕ — Εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας — Συμφωνία για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου (TRIPs) — Άρθρο 27 — Αντικείμενο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας — Άρθρο 70 — Προστασία υφιστάμενων αγαθών] | 6 |
| 2013/C 260/10 | Υπόθεση C-426/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mark Alemo-Herron κ.λπ. κατά Parkwood Leisure Ldt (Μεταβίβαση επιχειρήσεων — Οδηγία 2001/23/ΕΚ — Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων — Συλλογική σύμβαση που δεσμεύει τον εκχωρητή και τον εργαζόμενο κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεως) | 6 |
| 2013/C 260/11 | Υπόθεση C-499/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Συμπράξεις — Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος — Καθορισμός τιμών-στόχων, κατανομή πελατών διά συμφωνιών περί αποφυγής του επιθετικού ανταγωνισμού και ανταλλαγή εμπορικής φύσεως πληροφοριακών στοιχείων — Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής — Συντελεστής προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου — Ίση μεταχείριση) | 7 |
| 2013/C 260/12 | Υπόθεση C-501/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler SA, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Αγορά εγκατάστασης και συντήρησης ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων — Ευθύνη της μητρικής εταιρίας για τις διαπραχθείσες από τη θυγατρική της παραβιάσεις του δικαίου των συμπράξεων — Εταιρία holding — Εσωτερικό πρόγραμμα εταιρίας για τη συμμόρφωση προς τους κανόνες ανταγωνισμού (Compliance-Programme) — Θεμελιώδη δικαιώματα — Αρχές του κράτους δικαίου στο πλαίσιο του καθορισμού των επιβαλλόμενων προστίμων — Διάκριση των εξουσιών, αρχές της νομιμότητας, της μη αναδρομικότητας, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ευθύνης λόγω πταίσματος — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Κύρος — Νομιμότητα των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής του 1998] | 7 |
| 2013/C 260/13 | Υπόθεση C-515/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Umwelthilfe eV κατά Bundesrepublik Deutschland (Πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες — Οδηγία 2003/4/ΕΚ — Ευχέρεια των κρατών μελών να αποκλείουν από την προβλεπόμενη στην οδηγία αυτή έννοια της δημόσιας αρχής τα όργανα που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα — Όρια) | 8 |
| 2013/C 260/14 | Υπόθεση C-520/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Απόφαση 2009/726/ΕΚ — Μη εκτέλεση — Εισαγωγή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων — Προέλευση — Εκμεταλλεύσεις που εγκυμονούν κινδύνους λόγω κρουσμάτων σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας — Εθνικά μέτρα απαγορεύσεως) | 8 |
| 2013/C 260/15 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-523/11 και C-585/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις των Verwaltungsgericht Hannover, Verwaltungsgericht Karlsruhe (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Laurence Prinz κατά Region Hannover (C-523/11) και Philipp Seeberger κατά Studentenwerk Heidelberg (C-585/11) (Ιθαγένεια της Ένωσης — Άρθρα 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ — Δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής — Επίδομα σπουδών χορηγούμενο σε υπήκοο κράτους μέλους για σπουδές πραγματοποιούμενες εντός άλλου κράτους μέλους — Υποχρέωση διαμονής στο κράτος μέλος καταγωγής επί τρία τουλάχιστον έτη πριν την έναρξη των σπουδών) | 9 |
| 2013/C 260/16 | Υπόθεση C-621/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH OE κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K.-Vallis A. & Co. OE [Αίτηση αναίρεσης — Αίτηση καταχώρισης κοινοτικού λεκτικού σήματος FISHBONE — Διαδικασία ανακοπής — Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα FISHBONE BEACHWEAR — Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος — Συνεκτίμηση συμπληρωματικών αποδεικτικών στοιχείων που δεν προσκομίστηκαν εμπροθέσμως — Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 — Άρθρα 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2 — Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 — Κανόνας 22, παράγραφος 2] | 9 |
| 2013/C 260/17 | Υπόθεση C-6/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P Oy [Κρατικές ενισχύσεις — Άρθρα 107 ΣΛΕΕ και 108 ΣΛΕΕ — Προϋπόθεση του επιλεκτικού χαρακτήρα — Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Άρθρο 1, στοιχείο β', περίπτωση i — Υφιστάμενη ενίσχυση — Εθνική νομοθεσία περί φορολογίας εισοδήματος εταιριών — Έκπτωση επελθουσών ζημιών — Αδυναμία εκπτώσεως σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος — Δυνατότητα παρεκκλίσεων — Εξουσία εκτιμήσεως της φορολογικής διοικήσεως] | 10 |
| 2013/C 260/18 | Υπόθεση C-26/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Gerechtshof te Leeuwarden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen (Φόρος προστιθέμενης αξίας — Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ — Άρθρα 17 και 13, B, στοιχείο δ', σημείο 6 — Απαλλαγές — Έκπτωση του καταβληθέντος φόρου εισροών — Ταμείο συντάξεων — Έννοια του όρου διαχείριση αμοιβαίων κεφαλαίων) | 10 |
| 2013/C 260/19 | Υπόθεση C-78/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Evita-K EOOD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite [Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Παράδοση αγαθών — Έννοια — Δικαίωμα έκπτωσης — Μη αναγνώριση — Πραγματοποίηση φορολογητέας πράξης — Κανονισμός (ΕΚ) 1760/2000 — Σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών — Ενώτια σήμανσης] | 11 |
| 2013/C 260/20 | Υπόθεση C-99/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Tribunal de première instance de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eurofit SA κατά Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB) [Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Γεωργία — Κοινή οργάνωση αγορών — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Εκτροπή εμπορεύματος που προορίζεται για εξαγωγή — Υποχρέωση αποδόσεως εκ μέρους του εισαγωγέα — Μη ανακοίνωση από τις αρμόδιες αρχές πληροφοριών σχετικών με την αξιοπιστία του αντισυμβαλλόμενου, τον οποίο βαρύνει η υποψία διαπράξεως απάτης — Περίπτωση ανωτέρας βίας — Δεν συντρέχει] | 12 |
| 2013/C 260/21 | Υπόθεση C-124/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Plovdiv (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Φόρος προστιθέμενης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 168, στοιχείο α', και 176 — Δικαίωμα έκπτωσης — Δαπάνες για την απόκτηση αγαθών και παροχών υπηρεσιών που προορίζονται για το προσωπικό — Προσωπικό το οποίο έχει τεθεί στη διάθεση του υποκειμένου στον φόρο που επικαλείται το δικαίωμα έκπτωσης, του οποίου όμως εργοδότης είναι άλλο υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο) | 12 |
| 2013/C 260/22 | Υπόθεση C-136/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consiglio Nazionale dei Geologi κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato και Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Consiglio Nazionale dei Geologi (Άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ — Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας — Άρθρο 101 ΣΛΕΕ — Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή αμοιβών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος) | 13 |
| 2013/C 260/23 | Υπόθεση C-147/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hovrätten för Nedre Norrland (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB κατά Frank Koot, Evergreen Investments AB [Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 — Αρμόδιο δικαστήριο — Ειδικές δικαιοδοσίες για διαφορές εκ συμβάσεως και για ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας] | 14 |
| 2013/C 260/24 | Υπόθεση C-211/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Corte di Appello di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Martini SpA κατά Ministero delle Attività Produttive [Γεωργία — Καθεστώς των πιστοποιητικών εισαγωγής — Κανονισμός (ΕΚ) 1291/2000 — Άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο γ' — Εγγυήσεις συσταθείσες κατά την υποβολή της αιτήσεως για τη χορήγηση των πιστοποιητικών — Πιστοποιητικό εισαγωγής — Εκπρόθεσμη κατάθεση της αποδείξεως της χρήσεώς του — Κύρωση — Υπολογισμός του ποσού που καταπίπτει — Κανονισμός (ΕΚ) 958/2003 — Δασμολογικές ποσοστώσεις] | 14 |
| 2013/C 260/25 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-228/12 έως C-232/12 και C-245/12 έως C-258/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 και C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 και C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 και C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 και C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12) κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12 έως C-232/12, C-255/12 και C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 και C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12) (Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών — Οδηγία 2002/20/EK — Άρθρο 12 — Διοικητικής φύσεως τέλη επιβαλλόμενα στις επιχειρήσεις του οικείου τομέα — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα στους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών τέλος προοριζόμενο να καλύψει τις λειτουργικές δαπάνες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών) | 15 |
| 2013/C 260/26 | Υπόθεση C-234/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sky Italia Srl κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (Τηλεοπτική μετάδοση — Οδηγία 2010/13/ΕΕ — Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 23, παράγραφος 1 — Διαφημιστικά μηνύματα — Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα, για τους οργανισμούς συνδρομητικής τηλεοράσεως, μέγιστο χρόνο δυνάμενο να αφιερωθεί στη μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων κατώτερο από τον χρόνο που προβλέπεται για τους οργανισμούς που εκπέμπουν τηλεοπτικό πρόγραμμα ελεύθερης λήψεως — Ίση μεταχείριση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών) | 16 |
| 2013/C 260/27 | Υπόθεση C-252/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd κατά Asda Stores Ltd [Σήματα — Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 — Άρθρα 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', 15, παράγραφος 1, και 51, παράγραφος 1, στοιχείο α' — Λόγοι εκπτώσεως — Έννοια της ουσιαστικής χρήσεως — Σήμα που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλο σήμα ή ως μέρος σύνθετου σήματος — Χρώμα ή συνδυασμός χρωμάτων υπό τα οποία χρησιμοποιείται το σήμα — Φήμη] | 16 |
| 2013/C 260/28 | Υπόθεση C-265/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Citroën Belux NV κατά Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF) (Άρθρο 56 ΣΛΕΕ — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Οδηγία 2005/29/ΕΚ — Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές — Προστασία των καταναλωτών — Συνοδευόμενες με δώρα προσφορές περιλαμβάνουσες τουλάχιστον μία χρηματοοικονομική υπηρεσία — Απαγόρευση — Εξαιρέσεις) | 17 |
| 2013/C 260/29 | Υπόθεση C-299/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Green Swan Pharmaceuticals CR, a.s. κατά Státní zemědělská a potravinářská inspekce, ústřední inspektorát [Προστασία των καταναλωτών — Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 — Ισχυρισμοί επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα — Άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 6 — Έννοια του ισχυρισμού περί μείωσης του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας — Άρθρο 28, παράγραφος 2 — Προϊόντα φέροντα εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία — Μεταβατικά μέτρα] | 17 |
| 2013/C 260/30 | Υπόθεση C-315/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Højesteret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Metro Cash & Carry Danmark ApS κατά Skatteministeriet [Ειδικός φόρος καταναλώσεως — Οδηγία 92/12/ΕΟΚ — Άρθρα 7 έως 9 — Οδηγία 2008/118/ΕΚ — Άρθρα 32 έως 34 — Ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3649/92 — Άρθρα 1 και 4 — Απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο — Αντίτυπο 1 — Δραστηριότητα cash & carry — Προϊόντα που έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση σε κράτος μέλος και βρίσκονται στην κατοχή προσώπου για εμπορικούς σκοπούς στο εσωτερικό άλλου κράτους μέλους ή προϊόντα που αποκτώνται από ιδιώτες για δικές τους ανάγκες και μεταφέρονται από τους ίδιους — Οινοπνευματώδη ποτά — Δεν υφίσταται υποχρέωση ελέγχου από τον προμηθευτή] | 18 |
| 2013/C 260/31 | Υπόθεση C-412/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 1999/31/ΕΚ — Υγειονομική ταφή αποβλήτων — Λειτουργία χωρίς σχέδιο διευθετήσεως του χώρου — Υποχρέωση τερματισμού της) | 19 |
| 2013/C 260/32 | Γνωμοδότηση 2/13: ** Αίτηση γνωμοδότησης, την οποία υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ | 19 |
| 2013/C 260/33 | Υπόθεση C-250/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 7 Μαΐου 2013 — Birgit Wagener κατά Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen | 19 |
| 2013/C 260/34 | Υπόθεση C-259/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 13 Μαΐου 2013 — Elena Recinto-Pfingsten κατά Swiss International Air Lines AG | 20 |
| 2013/C 260/35 | Υπόθεση C-282/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 24 Μαΐου 2013 — T-Mobile Austria GmbH κατά Telekom-Control-Kommission | 21 |
| 2013/C 260/36 | Υπόθεση C-297/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht München (Γερμανία) στις 29 Μαΐου 2013 — Data I/O GmbH κατά Hauptzollamt München | 21 |
| 2013/C 260/37 | Υπόθεση C-310/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 6 Ιουνίου 2013 — Novo Nordisk Pharma GmbH κατά Corinna Silber | 21 |
| 2013/C 260/38 | Υπόθεση C-319/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Thüringer Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 11 Ιουνίου 2013 — Udo Rätzke κατά S+K Handels GmbH | 22 |
| 2013/C 260/39 | Υπόθεση C-324/13 Ρ: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουνίου 2013 η Consultadoria e Serviços, Lda κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-360/11, Fercal — Consultadoria e Serviços κατά ΓΕΕΑ — Parfums Rochas (Patrizia Rocha) | 22 |
| 2013/C 260/40 | Υπόθεση C-331/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 18 Ιουνίου 2013 — Ilie Nicolae Nicula κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu | 23 |
| 2013/C 260/41 | Υπόθεση C-334/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 19 Ιουνίου 2013 — Nordex Food A/S κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas | 23 |
| 2013/C 260/42 | Υπόθεση C-335/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Scottish Land Court (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Ιουνίου 2013 — Robin John Feakins κατά The Scottish Ministers | 24 |
| 2013/C 260/43 | Υπόθεση C-336/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουνίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-671/11, IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 25 |
| 2013/C 260/44 | Υπόθεση C-341/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Cruz & Companhia Lda κατά Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP) | 25 |
| 2013/C 260/45 | Υπόθεση C-343/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho de Leiria (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Modelo Continente Hipermercados S.A. κατά Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT) | 26 |
| 2013/C 260/46 | Υπόθεση C-344/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Cristiano Blanco κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli | 26 |
| 2013/C 260/47 | Υπόθεση C-345/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Karen Millen Fashions Ltd κατά Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd | 26 |
| 2013/C 260/48 | Υπόθεση C-351/13: Προσφυγή/αγωγή της 25.6.2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας | 27 |
| 2013/C 260/49 | Υπόθεση C-355/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione Tributaria Regionale dell’Umbria (Ιταλία) στις 27 Ιουνίου 2013 — Umbra Packaging srl κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia | 27 |
| 2013/C 260/50 | Υπόθεση C-360/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 27 Ιουνίου 2013 — Public Relations Consultants Association Ltd κατά The Newspaper Licensing Agency Ltd κ.λπ. | 28 |
| 2013/C 260/51 | Υπόθεση C-361/13: Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας | 28 |
| 2013/C 260/52 | Υπόθεση C-362/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Maurizio Fiamingo κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA | 29 |
| 2013/C 260/53 | Υπόθεση C-363/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Leonardo Zappalà κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA | 29 |
| 2013/C 260/54 | Υπόθεση C-364/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 28 Ιουνίου 2013 — International Stem Cell Corporation κατά Comptroller General of Patents | 30 |
| 2013/C 260/55 | Υπόθεση C-366/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Profit Investment SIM SpA, υπό εκκαθάριση κατά Stefano Ossi και Commerzbank AG | 30 |
| 2013/C 260/56 | Υπόθεση C-367/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Pier Paolo Fabretti κατά Agenzia delle Entrate | 30 |
| 2013/C 260/57 | Υπόθεση C-369/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Oost-Brabant 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) την 1η Ιουλίου 2013 — Ποινική διαδικασία κατά N.F. Gielen κ.λπ. | 31 |
| 2013/C 260/58 | Υπόθεση C-378/13: Προσφυγή της 2ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας | 31 |
| 2013/C 260/59 | Υπόθεση C-379/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-51/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής | 32 |
| 2013/C 260/60 | Υπόθεση C-380/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-52/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής | 33 |
| 2013/C 260/61 | Υπόθεση C-381/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-53/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής | 33 |
| 2013/C 260/62 | Υπόθεση C-383/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 5 Ιουλίου 2013 — M.G., N.R. κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie | 34 |
| 2013/C 260/63 | Υπόθεση C-386/13: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας | 34 |
| 2013/C 260/64 | Υπόθεση C-391/13 P: Αναίρεση που άσκησε την 8η Ιουλίου 2013 η Ελληνική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Έβδομο τμήμα) που εκδόθηκε την 17η Μαΐου2013 στην υπόθεση T-294/11, Ελληνική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 35 |
| 2013/C 260/65 | Υπόθεση C-392/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social de Barcelona (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2013 — Andrés Rabal Cañas κατά Nexea Gestión Documental S.A., Fondo de Garantía Salarial | 36 |
| 2013/C 260/66 | Υπόθεση C-394/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) στις 11 Ιουλίου 2013 — Ministerstvo práce a sociálních věcí κατά Mgr. K. B. | 36 |
| 2013/C 260/67 | Υπόθεση C-396/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Satakunnan käräjäoikeus (Φινλανδία) στις 12 Ιουλίου 2013 — Sähköalojen ammattiliitto ry κατά Elektrobudowa Spółka Akcyjna | 37 |
| 2013/C 260/68 | Υπόθεση C-405/13: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας | 38 |
| 2013/C 260/69 | Υπόθεση C-406/13: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας | 39 |
| 2013/C 260/70 | Υπόθεση C-411/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουλίου 2013 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-249/11, Sanco κατά ΓΕΕΑ — Marsalman (απεικόνιση κοτόπουλου) | 39 |
| 2013/C 260/71 | Υπόθεση C-429/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2013 το Βασίλειο της Ισπανίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 29 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-384/10, Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 40 |
| | Γενικό Δικαστήριο |
| 2013/C 260/72 | Υπόθεση T-589/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2013 — Just Music Fernsehbetriebs κατά ΓΕΕΑ — France Télécom (Jukebox) (Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Έκπτωση το δικαίωμα επί του προγενέστερου κοινοτικού σήματος — Κατάργηση της δίκης) | 41 |
| 2013/C 260/73 | Υπόθεση T-414/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2013 — Nutrichem Diät + Pharma κατά ΓΕΕΑ — Gervais Danone (Active) (Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Παραίτηση από την ανακοπή — Κατάργηση της δίκης) | 41 |
| 2013/C 260/74 | Υπόθεση T-309/12 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2013 — Zweckverband Tierkörperbeseitigung κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων — Καταβολή εισφορών σε ένωση δημοσίου δικαίου — Κρατικές ενισχύσεις — Υποχρέωση ανακτήσεώς τους — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Επείγον) | 42 |
| 2013/C 260/75 | Υπόθεση T-336/13 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2013 — Mario Borghezio κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο — Πράξη αποβολής βουλευτή από την πολιτική του ομάδα — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Προδήλως απαράδεκτη κύρια προσφυγή — Απαράδεκτο της αιτήσεως — Έλλειψη επείγοντος) | 42 |
| 2013/C 260/76 | Υπόθεση T-341/13: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2013 — Groupe Léa Nature κατά ΓΕΕΑ — Debonaire Trading (SO’BIO ētic) | 42 |
| 2013/C 260/77 | Υπόθεση T-344/13: Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2013 — Out of the blue κατά ΓΕΕΑ — Dubois et al. (FUNNY BANDS) | 43 |
| 2013/C 260/78 | Υπόθεση T-354/13: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks κατά Επιτροπής | 43 |
| 2013/C 260/79 | Υπόθεση T-355/13: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — easyJet Airline κατά Επιτροπής | 44 |
| 2013/C 260/80 | Υπόθεση T-357/13: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — European Space Imaging κατά Επιτροπής | 44 |
| 2013/C 260/81 | Υπόθεση T-360/13: Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2013 — VΕCCO κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 45 |
| 2013/C 260/82 | Υπόθεση T-361/13: Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2013 — Menelaus κατά ΓΕΕΑ — Garcia Mahiques (VIGOR) | 46 |
| 2013/C 260/83 | Υπόθεση T-364/13: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2013 — Mocek και Wenta κατά ΓΕΕΑ — Lacoste (KAJMAN) | 46 |
| 2013/C 260/84 | Υπόθεση T-367/13: Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2013 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής | 47 |
| 2013/C 260/85 | Υπόθεση T-368/13: Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2013 — Boehringer Ingelheim International κατά ΓΕΕΑ — Lehning entreprise (ANGIPAX) | 48 |
| 2013/C 260/86 | Υπόθεση T-376/13: Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2013 — Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein κατά ΕΚΤ | 48 |
| 2013/C 260/87 | Υπόθεση T-377/13: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — ultra air κατά ΓΕΕΑ — Donaldson Filtration Deutschland (ultra.air ultrafilter) | 49 |
| 2013/C 260/88 | Υπόθεση T-378/13: Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2013 — Apple and Pear Australia και Star Fruits Diffusion κατά ΓΕΕΑ — Carolus C. (English pink) | 49 |
| 2013/C 260/89 | Υπόθεση T-379/13: Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2013 — Innovation First. κατά ΓΕΕΑ (ΝΑΝΟ) | 50 |
| 2013/C 260/90 | Υπόθεση T-384/13: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2013 — Intermark κατά ΓΕΕΑ — Coca Cola (RIENERGY Cola) | 50 |
| 2013/C 260/91 | Υπόθεση T-352/08: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2013 — Pannon Hőerőmű κατά Επιτροπής | 51 |
| 2013/C 260/92 | Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-148/10 και Τ-149/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2013 — SK Hynix κατά Επιτροπής | 51 |

V   Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

2013/C 260/02

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-584/10 P, C-593/10 P και C-595/10 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή (C-584/10 P), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C-593/10 P), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (C-595/10 P)/Yassin Abdullah Kadi, Γαλλική Δημοκρατία [Αίτηση αναιρέσεως — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) — Περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν — Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 — Δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων προσώπου περιληφθέντος σε κατάλογο που κατάρτισε όργανο των Ηνωμένων Εθνών — Εγγραφή του ονόματος του προσώπου αυτού στον κατάλογο του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 — Προσφυγή ακυρώσεως — Θεμελιώδη δικαιώματα — Δικαιώματα άμυνας — Αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Αρχή της αναλογικότητας — Δικαίωμα σεβασμού της ιδιοκτησίας — Υποχρέωση αιτιολογήσεως]

2

2013/C 260/03

Υπόθεση C-201/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Union des associations européennes de football (UEFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (Αίτηση αναιρέσεως — Τηλεοπτικές εκπομπές — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου — Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας)

3

2013/C 260/04

Υπόθεση C-204/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération Internationale de Football Association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (Αίτηση αναιρέσεως — Ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Βασίλειο του Βελγίου σε σχέση με εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία του εν λόγω κράτους μέλους — Παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου — Απόφαση που κηρύσσει τα μέτρα συμβατά προς το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας)

3

2013/C 260/05

Υπόθεση C-205/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération internationale de football association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (Αίτηση αναιρέσεως — Τηλεοπτικές εκπομπές — Οδηγία 89/552/ΕΟΚ — Άρθρο 3α — Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους — Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου — Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης — Αιτιολογία — Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ — Δικαίωμα ιδιοκτησίας)

4

2013/C 260/06

Υπόθεση C-210/11 και C-211/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις του Cour de cassation — (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État belge κατά Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11) (Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Έκτη οδηγία ΦΠΑ — Άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β' — Δικαίωμα εκπτώσεως — Επενδυτικά αγαθά ανήκοντα σε νομικά πρόσωπα και τεθέντα μερικώς στη διάθεση των διαχειριστών τους για τις ίδιες ανάγκες αυτών — Έλλειψη μισθώματος καταβλητέου σε χρήμα αλλά συνυπολογισμός εις είδος πλεονεκτήματος κατά την επιβολή του φόρου εισοδήματος)

4

2013/C 260/07

Υπόθεση C-261/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας (Παράβαση κράτους μέλους — Ελευθερία εγκαταστάσεως — Άρθρο 49 ΣΛΕΕ — Άρθρο 31 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ — Περιορισμοί — Φορολογική νομοθεσία — Μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων σε άλλο κράτος μέλος — Άμεση φορολόγηση της λανθάνουσας υπεραξίας)

5

2013/C 260/08

Υπόθεση C-313/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας [Παράβαση κράτους μέλους — Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2003 — Διατροφή των ζώων — Γενετικώς τροποποιημένες ζωοτροφές — Παραγωγή, διάθεση στην αγορά ή χρήση — Εθνική απαγόρευση που δεν έχει ακόμη αρχίσει να ισχύει]

5

2013/C 260/09

Υπόθεση C-414/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi- Aventis Deutschland GmbH κατά DEMO Ανωνύμου Βιομηχανικής και Εμπορικής Εταιρείας Φαρμάκων [Κοινή εμπορική πολιτική — Άρθρο 207 ΣΛΕΕ — Εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας — Συμφωνία για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου (TRIPs) — Άρθρο 27 — Αντικείμενο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας — Άρθρο 70 — Προστασία υφιστάμενων αγαθών]

6

2013/C 260/10

Υπόθεση C-426/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mark Alemo-Herron κ.λπ. κατά Parkwood Leisure Ldt (Μεταβίβαση επιχειρήσεων — Οδηγία 2001/23/ΕΚ — Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων — Συλλογική σύμβαση που δεσμεύει τον εκχωρητή και τον εργαζόμενο κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεως)

6

2013/C 260/11

Υπόθεση C-499/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως — Συμπράξεις — Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος — Καθορισμός τιμών-στόχων, κατανομή πελατών διά συμφωνιών περί αποφυγής του επιθετικού ανταγωνισμού και ανταλλαγή εμπορικής φύσεως πληροφοριακών στοιχείων — Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής — Συντελεστής προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου — Ίση μεταχείριση)

7

2013/C 260/12

Υπόθεση C-501/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler SA, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Αίτηση αναίρεσης — Συμπράξεις — Αγορά εγκατάστασης και συντήρησης ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων — Ευθύνη της μητρικής εταιρίας για τις διαπραχθείσες από τη θυγατρική της παραβιάσεις του δικαίου των συμπράξεων — Εταιρία holding — Εσωτερικό πρόγραμμα εταιρίας για τη συμμόρφωση προς τους κανόνες ανταγωνισμού (Compliance-Programme) — Θεμελιώδη δικαιώματα — Αρχές του κράτους δικαίου στο πλαίσιο του καθορισμού των επιβαλλόμενων προστίμων — Διάκριση των εξουσιών, αρχές της νομιμότητας, της μη αναδρομικότητας, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ευθύνης λόγω πταίσματος — Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 — Άρθρο 23, παράγραφος 2 — Κύρος — Νομιμότητα των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής του 1998]

7

2013/C 260/13

Υπόθεση C-515/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Umwelthilfe eV κατά Bundesrepublik Deutschland (Πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες — Οδηγία 2003/4/ΕΚ — Ευχέρεια των κρατών μελών να αποκλείουν από την προβλεπόμενη στην οδηγία αυτή έννοια της δημόσιας αρχής τα όργανα που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα — Όρια)

8

2013/C 260/14

Υπόθεση C-520/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Απόφαση 2009/726/ΕΚ — Μη εκτέλεση — Εισαγωγή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων — Προέλευση — Εκμεταλλεύσεις που εγκυμονούν κινδύνους λόγω κρουσμάτων σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας — Εθνικά μέτρα απαγορεύσεως)

8

2013/C 260/15

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-523/11 και C-585/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις των Verwaltungsgericht Hannover, Verwaltungsgericht Karlsruhe (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Laurence Prinz κατά Region Hannover (C-523/11) και Philipp Seeberger κατά Studentenwerk Heidelberg (C-585/11) (Ιθαγένεια της Ένωσης — Άρθρα 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ — Δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής — Επίδομα σπουδών χορηγούμενο σε υπήκοο κράτους μέλους για σπουδές πραγματοποιούμενες εντός άλλου κράτους μέλους — Υποχρέωση διαμονής στο κράτος μέλος καταγωγής επί τρία τουλάχιστον έτη πριν την έναρξη των σπουδών)

9

2013/C 260/16

Υπόθεση C-621/11 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH OE κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K.-Vallis A. & Co. OE [Αίτηση αναίρεσης — Αίτηση καταχώρισης κοινοτικού λεκτικού σήματος FISHBONE — Διαδικασία ανακοπής — Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα FISHBONE BEACHWEAR — Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος — Συνεκτίμηση συμπληρωματικών αποδεικτικών στοιχείων που δεν προσκομίστηκαν εμπροθέσμως — Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 — Άρθρα 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2 — Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 — Κανόνας 22, παράγραφος 2]

9

2013/C 260/17

Υπόθεση C-6/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P Oy [Κρατικές ενισχύσεις — Άρθρα 107 ΣΛΕΕ και 108 ΣΛΕΕ — Προϋπόθεση του επιλεκτικού χαρακτήρα — Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 — Άρθρο 1, στοιχείο β', περίπτωση i — Υφιστάμενη ενίσχυση — Εθνική νομοθεσία περί φορολογίας εισοδήματος εταιριών — Έκπτωση επελθουσών ζημιών — Αδυναμία εκπτώσεως σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος — Δυνατότητα παρεκκλίσεων — Εξουσία εκτιμήσεως της φορολογικής διοικήσεως]

10

2013/C 260/18

Υπόθεση C-26/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Gerechtshof te Leeuwarden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen (Φόρος προστιθέμενης αξίας — Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ — Άρθρα 17 και 13, B, στοιχείο δ', σημείο 6 — Απαλλαγές — Έκπτωση του καταβληθέντος φόρου εισροών — Ταμείο συντάξεων — Έννοια του όρου διαχείριση αμοιβαίων κεφαλαίων)

10

2013/C 260/19

Υπόθεση C-78/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — Evita-K EOOD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite [Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας — Παράδοση αγαθών — Έννοια — Δικαίωμα έκπτωσης — Μη αναγνώριση — Πραγματοποίηση φορολογητέας πράξης — Κανονισμός (ΕΚ) 1760/2000 — Σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών — Ενώτια σήμανσης]

11

2013/C 260/20

Υπόθεση C-99/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Tribunal de première instance de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eurofit SA κατά Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB) [Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Γεωργία — Κοινή οργάνωση αγορών — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 — Επιστροφές κατά την εξαγωγή — Εκτροπή εμπορεύματος που προορίζεται για εξαγωγή — Υποχρέωση αποδόσεως εκ μέρους του εισαγωγέα — Μη ανακοίνωση από τις αρμόδιες αρχές πληροφοριών σχετικών με την αξιοπιστία του αντισυμβαλλόμενου, τον οποίο βαρύνει η υποψία διαπράξεως απάτης — Περίπτωση ανωτέρας βίας — Δεν συντρέχει]

12

2013/C 260/21

Υπόθεση C-124/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Plovdiv (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Φόρος προστιθέμενης αξίας — Οδηγία 2006/112/ΕΚ — Άρθρα 168, στοιχείο α', και 176 — Δικαίωμα έκπτωσης — Δαπάνες για την απόκτηση αγαθών και παροχών υπηρεσιών που προορίζονται για το προσωπικό — Προσωπικό το οποίο έχει τεθεί στη διάθεση του υποκειμένου στον φόρο που επικαλείται το δικαίωμα έκπτωσης, του οποίου όμως εργοδότης είναι άλλο υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο)

12

2013/C 260/22

Υπόθεση C-136/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consiglio Nazionale dei Geologi κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato και Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Consiglio Nazionale dei Geologi (Άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ — Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας — Άρθρο 101 ΣΛΕΕ — Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή αμοιβών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος)

13

2013/C 260/23

Υπόθεση C-147/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hovrätten för Nedre Norrland (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB κατά Frank Koot, Evergreen Investments AB [Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 — Αρμόδιο δικαστήριο — Ειδικές δικαιοδοσίες για διαφορές εκ συμβάσεως και για ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας]

14

2013/C 260/24

Υπόθεση C-211/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Corte di Appello di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Martini SpA κατά Ministero delle Attività Produttive [Γεωργία — Καθεστώς των πιστοποιητικών εισαγωγής — Κανονισμός (ΕΚ) 1291/2000 — Άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο γ' — Εγγυήσεις συσταθείσες κατά την υποβολή της αιτήσεως για τη χορήγηση των πιστοποιητικών — Πιστοποιητικό εισαγωγής — Εκπρόθεσμη κατάθεση της αποδείξεως της χρήσεώς του — Κύρωση — Υπολογισμός του ποσού που καταπίπτει — Κανονισμός (ΕΚ) 958/2003 — Δασμολογικές ποσοστώσεις]

14

2013/C 260/25

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-228/12 έως C-232/12 και C-245/12 έως C-258/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 και C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 και C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 και C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 και C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12) κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12 έως C-232/12, C-255/12 και C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 και C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12) (Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών — Οδηγία 2002/20/EK — Άρθρο 12 — Διοικητικής φύσεως τέλη επιβαλλόμενα στις επιχειρήσεις του οικείου τομέα — Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα στους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών τέλος προοριζόμενο να καλύψει τις λειτουργικές δαπάνες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών)

15

2013/C 260/26

Υπόθεση C-234/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sky Italia Srl κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (Τηλεοπτική μετάδοση — Οδηγία 2010/13/ΕΕ — Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 23, παράγραφος 1 — Διαφημιστικά μηνύματα — Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα, για τους οργανισμούς συνδρομητικής τηλεοράσεως, μέγιστο χρόνο δυνάμενο να αφιερωθεί στη μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων κατώτερο από τον χρόνο που προβλέπεται για τους οργανισμούς που εκπέμπουν τηλεοπτικό πρόγραμμα ελεύθερης λήψεως — Ίση μεταχείριση — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών)

16

2013/C 260/27

Υπόθεση C-252/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd κατά Asda Stores Ltd [Σήματα — Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 — Άρθρα 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', 15, παράγραφος 1, και 51, παράγραφος 1, στοιχείο α' — Λόγοι εκπτώσεως — Έννοια της ουσιαστικής χρήσεως — Σήμα που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλο σήμα ή ως μέρος σύνθετου σήματος — Χρώμα ή συνδυασμός χρωμάτων υπό τα οποία χρησιμοποιείται το σήμα — Φήμη]

16

2013/C 260/28

Υπόθεση C-265/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Citroën Belux NV κατά Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF) (Άρθρο 56 ΣΛΕΕ — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών — Οδηγία 2005/29/ΕΚ — Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές — Προστασία των καταναλωτών — Συνοδευόμενες με δώρα προσφορές περιλαμβάνουσες τουλάχιστον μία χρηματοοικονομική υπηρεσία — Απαγόρευση — Εξαιρέσεις)

17

2013/C 260/29

Υπόθεση C-299/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Green Swan Pharmaceuticals CR, a.s. κατά Státní zemědělská a potravinářská inspekce, ústřední inspektorát [Προστασία των καταναλωτών — Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 — Ισχυρισμοί επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα — Άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 6 — Έννοια του ισχυρισμού περί μείωσης του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας — Άρθρο 28, παράγραφος 2 — Προϊόντα φέροντα εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία — Μεταβατικά μέτρα]

17

2013/C 260/30

Υπόθεση C-315/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Højesteret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Metro Cash & Carry Danmark ApS κατά Skatteministeriet [Ειδικός φόρος καταναλώσεως — Οδηγία 92/12/ΕΟΚ — Άρθρα 7 έως 9 — Οδηγία 2008/118/ΕΚ — Άρθρα 32 έως 34 — Ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως — Κανονισμός (ΕΟΚ) 3649/92 — Άρθρα 1 και 4 — Απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο — Αντίτυπο 1 — Δραστηριότητα cash & carry — Προϊόντα που έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση σε κράτος μέλος και βρίσκονται στην κατοχή προσώπου για εμπορικούς σκοπούς στο εσωτερικό άλλου κράτους μέλους ή προϊόντα που αποκτώνται από ιδιώτες για δικές τους ανάγκες και μεταφέρονται από τους ίδιους — Οινοπνευματώδη ποτά — Δεν υφίσταται υποχρέωση ελέγχου από τον προμηθευτή]

18

2013/C 260/31

Υπόθεση C-412/12: Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας (Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 1999/31/ΕΚ — Υγειονομική ταφή αποβλήτων — Λειτουργία χωρίς σχέδιο διευθετήσεως του χώρου — Υποχρέωση τερματισμού της)

19

2013/C 260/32

Γνωμοδότηση 2/13: ** Αίτηση γνωμοδότησης, την οποία υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ

19

2013/C 260/33

Υπόθεση C-250/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 7 Μαΐου 2013 — Birgit Wagener κατά Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen

19

2013/C 260/34

Υπόθεση C-259/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 13 Μαΐου 2013 — Elena Recinto-Pfingsten κατά Swiss International Air Lines AG

20

2013/C 260/35

Υπόθεση C-282/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 24 Μαΐου 2013 — T-Mobile Austria GmbH κατά Telekom-Control-Kommission

21

2013/C 260/36

Υπόθεση C-297/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht München (Γερμανία) στις 29 Μαΐου 2013 — Data I/O GmbH κατά Hauptzollamt München

21

2013/C 260/37

Υπόθεση C-310/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 6 Ιουνίου 2013 — Novo Nordisk Pharma GmbH κατά Corinna Silber

21

2013/C 260/38

Υπόθεση C-319/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Thüringer Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 11 Ιουνίου 2013 — Udo Rätzke κατά S+K Handels GmbH

22

2013/C 260/39

Υπόθεση C-324/13 Ρ: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουνίου 2013 η Consultadoria e Serviços, Lda κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-360/11, Fercal — Consultadoria e Serviços κατά ΓΕΕΑ — Parfums Rochas (Patrizia Rocha)

22

2013/C 260/40

Υπόθεση C-331/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 18 Ιουνίου 2013 — Ilie Nicolae Nicula κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu

23

2013/C 260/41

Υπόθεση C-334/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 19 Ιουνίου 2013 — Nordex Food A/S κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas

23

2013/C 260/42

Υπόθεση C-335/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Scottish Land Court (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Ιουνίου 2013 — Robin John Feakins κατά The Scottish Ministers

24

2013/C 260/43

Υπόθεση C-336/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουνίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-671/11, IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

25

2013/C 260/44

Υπόθεση C-341/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Cruz & Companhia Lda κατά Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)

25

2013/C 260/45

Υπόθεση C-343/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho de Leiria (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Modelo Continente Hipermercados S.A. κατά Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

26

2013/C 260/46

Υπόθεση C-344/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Cristiano Blanco κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

26

2013/C 260/47

Υπόθεση C-345/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Karen Millen Fashions Ltd κατά Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd

26

2013/C 260/48

Υπόθεση C-351/13: Προσφυγή/αγωγή της 25.6.2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

27

2013/C 260/49

Υπόθεση C-355/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione Tributaria Regionale dell’Umbria (Ιταλία) στις 27 Ιουνίου 2013 — Umbra Packaging srl κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia

27

2013/C 260/50

Υπόθεση C-360/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 27 Ιουνίου 2013 — Public Relations Consultants Association Ltd κατά The Newspaper Licensing Agency Ltd κ.λπ.

28

2013/C 260/51

Υπόθεση C-361/13: Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας

28

2013/C 260/52

Υπόθεση C-362/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Maurizio Fiamingo κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA

29

2013/C 260/53

Υπόθεση C-363/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Leonardo Zappalà κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA

29

2013/C 260/54

Υπόθεση C-364/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 28 Ιουνίου 2013 — International Stem Cell Corporation κατά Comptroller General of Patents

30

2013/C 260/55

Υπόθεση C-366/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Profit Investment SIM SpA, υπό εκκαθάριση κατά Stefano Ossi και Commerzbank AG

30

2013/C 260/56

Υπόθεση C-367/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Pier Paolo Fabretti κατά Agenzia delle Entrate

30

2013/C 260/57

Υπόθεση C-369/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Oost-Brabant 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) την 1η Ιουλίου 2013 — Ποινική διαδικασία κατά N.F. Gielen κ.λπ.

31

2013/C 260/58

Υπόθεση C-378/13: Προσφυγή της 2ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

31

2013/C 260/59

Υπόθεση C-379/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-51/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής

32

2013/C 260/60

Υπόθεση C-380/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-52/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής

33

2013/C 260/61

Υπόθεση C-381/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-53/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής

33

2013/C 260/62

Υπόθεση C-383/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 5 Ιουλίου 2013 — M.G., N.R. κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

34

2013/C 260/63

Υπόθεση C-386/13: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας

34

2013/C 260/64

Υπόθεση C-391/13 P: Αναίρεση που άσκησε την 8η Ιουλίου 2013 η Ελληνική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Έβδομο τμήμα) που εκδόθηκε την 17η Μαΐου2013 στην υπόθεση T-294/11, Ελληνική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

35

2013/C 260/65

Υπόθεση C-392/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social de Barcelona (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2013 — Andrés Rabal Cañas κατά Nexea Gestión Documental S.A., Fondo de Garantía Salarial

36

2013/C 260/66

Υπόθεση C-394/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) στις 11 Ιουλίου 2013 — Ministerstvo práce a sociálních věcí κατά Mgr. K. B.

36

2013/C 260/67

Υπόθεση C-396/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Satakunnan käräjäoikeus (Φινλανδία) στις 12 Ιουλίου 2013 — Sähköalojen ammattiliitto ry κατά Elektrobudowa Spółka Akcyjna

37

2013/C 260/68

Υπόθεση C-405/13: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας

38

2013/C 260/69

Υπόθεση C-406/13: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας

39

2013/C 260/70

Υπόθεση C-411/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουλίου 2013 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-249/11, Sanco κατά ΓΕΕΑ — Marsalman (απεικόνιση κοτόπουλου)

39

2013/C 260/71

Υπόθεση C-429/13 P: Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2013 το Βασίλειο της Ισπανίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 29 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-384/10, Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

40

Γενικό Δικαστήριο

2013/C 260/72

Υπόθεση T-589/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2013 — Just Music Fernsehbetriebs κατά ΓΕΕΑ — France Télécom (Jukebox) (Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Έκπτωση το δικαίωμα επί του προγενέστερου κοινοτικού σήματος — Κατάργηση της δίκης)

41

2013/C 260/73

Υπόθεση T-414/11: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2013 — Nutrichem Diät + Pharma κατά ΓΕΕΑ — Gervais Danone (Active) (Κοινοτικό σήμα — Ανακοπή — Παραίτηση από την ανακοπή — Κατάργηση της δίκης)

41

2013/C 260/74

Υπόθεση T-309/12 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2013 — Zweckverband Tierkörperbeseitigung κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων — Καταβολή εισφορών σε ένωση δημοσίου δικαίου — Κρατικές ενισχύσεις — Υποχρέωση ανακτήσεώς τους — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Επείγον)

42

2013/C 260/75

Υπόθεση T-336/13 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2013 — Mario Borghezio κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο — Πράξη αποβολής βουλευτή από την πολιτική του ομάδα — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Προδήλως απαράδεκτη κύρια προσφυγή — Απαράδεκτο της αιτήσεως — Έλλειψη επείγοντος)

42

2013/C 260/76

Υπόθεση T-341/13: Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2013 — Groupe Léa Nature κατά ΓΕΕΑ — Debonaire Trading (SO’BIO ētic)

42

2013/C 260/77

Υπόθεση T-344/13: Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2013 — Out of the blue κατά ΓΕΕΑ — Dubois et al. (FUNNY BANDS)

43

2013/C 260/78

Υπόθεση T-354/13: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks κατά Επιτροπής

43

2013/C 260/79

Υπόθεση T-355/13: Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — easyJet Airline κατά Επιτροπής

44

2013/C 260/80

Υπόθεση T-357/13: Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — European Space Imaging κατά Επιτροπής

44

2013/C 260/81

Υπόθεση T-360/13: Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2013 — VΕCCO κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

45

2013/C 260/82

Υπόθεση T-361/13: Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2013 — Menelaus κατά ΓΕΕΑ — Garcia Mahiques (VIGOR)

46

2013/C 260/83

Υπόθεση T-364/13: Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2013 — Mocek και Wenta κατά ΓΕΕΑ — Lacoste (KAJMAN)

46

2013/C 260/84

Υπόθεση T-367/13: Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2013 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

47

2013/C 260/85

Υπόθεση T-368/13: Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2013 — Boehringer Ingelheim International κατά ΓΕΕΑ — Lehning entreprise (ANGIPAX)

48

2013/C 260/86

Υπόθεση T-376/13: Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2013 — Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein κατά ΕΚΤ

48

2013/C 260/87

Υπόθεση T-377/13: Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — ultra air κατά ΓΕΕΑ — Donaldson Filtration Deutschland (ultra.air ultrafilter)

49

2013/C 260/88

Υπόθεση T-378/13: Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2013 — Apple and Pear Australia και Star Fruits Diffusion κατά ΓΕΕΑ — Carolus C. (English pink)

49

2013/C 260/89

Υπόθεση T-379/13: Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2013 — Innovation First. κατά ΓΕΕΑ (ΝΑΝΟ)

50

2013/C 260/90

Υπόθεση T-384/13: Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2013 — Intermark κατά ΓΕΕΑ — Coca Cola (RIENERGY Cola)

50

2013/C 260/91

Υπόθεση T-352/08: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2013 — Pannon Hőerőmű κατά Επιτροπής

51

2013/C 260/92

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-148/10 και Τ-149/10: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2013 — SK Hynix κατά Επιτροπής

51

| EL | |
| --- | --- |

EL

---

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

| 7.9.2013 | HU | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/1 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

HU

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/1

---

2013/C 260/01

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EE C 252 της 31.8.2013

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

EE C 245 της 24.8.2013

EE C 233 της 10.8.2013

EE C 226 της 3.8.2013

EE C 215 της 27.7.2013

EE C 207 της 20.7.2013

EE C 189 της 29.6.2013

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/2 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/2

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή (C-584/10 P), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C-593/10 P), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (C-595/10 P)/Yassin Abdullah Kadi, Γαλλική Δημοκρατία

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-584/10 P, C-593/10 P και C-595/10 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) - Περιοριστικά μέτρα κατά προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν - Κανονισμός (ΕΚ) 881/2002 - Δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων προσώπου περιληφθέντος σε κατάλογο που κατάρτισε όργανο των Ηνωμένων Εθνών - Εγγραφή του ονόματος του προσώπου αυτού στον κατάλογο του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) 881/2002 - Προσφυγή ακυρώσεως - Θεμελιώδη δικαιώματα - Δικαιώματα άμυνας - Αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Αρχή της αναλογικότητας - Δικαίωμα σεβασμού της ιδιοκτησίας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 260/02

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (C-584/10 P) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Hetsch και S. Boelaert καθώς και E. Paasivirta και M. Κωνσταντινίδης, στη συνέχεια L. Gussetti και S. Boelaert καθώς και E. Paasivirta και M. Κωνσταντινίδης), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C-593/10 P) (εκπρόσωποι: M. Bishop, E. Finnegan και R. Szostak), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (C-595/10 P) εκπρόσωποι: αρχικώς E. Jenkinson, στη συνέχεια S. Behzadi-Spencer, επικουρούμενες από τoυς J. Wallace, QC, D. Beard, QC, και M. Wood, barrister)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Yassin Abdullah Kadi (εκπρόσωποι: D. Vaughan, QC, V. Lowe, QC, J. Crawford, SC, M. Lester και P. Eeckhout, barristers, G. Martin, solicitor, καθώς και C. Murphy), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Belliard καθώς και G. de Bergues, D. Colas, A. Adam και E. Ranaivoson)

Παρεμβαίνοντες στην κατ’ αναίρεση διαδικασία (C-584/10 P και C-595/10 P) υπέρ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας: Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: B. Zaimov και T. Ivanov καθώς και E. Petranova), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τον M. Fiorilli, avvocato dello Stato), Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Fehér καθώς και K. Szíjjártó και K. Molnár), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και M. Bulterman), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: B. Ricziová), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo)

Παρεμβαίνοντες στην κατ’ αναίρεση διαδικασία (C-593/10 P) υπέρ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Δημοκρατία της Βουλγαρίας (εκπρόσωποι: B. Zaimov και T. Ivanov, καθώς και E. Petranova), Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: K. Najmanová καθώς και E. Ruffer, M. Smolek και D. Hadroušek), Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: L. Volck Madsen), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: αρχικώς D. O’Hagan, στη συνέχεια E. Creedon, επικουρούμενοι από τους N. Travers, BL, και P. Benson, solicitor), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: M. Muñoz Pérez και N. Díaz Abad), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τον M. Fiorilli, avvocato dello Stato), Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: C. Schiltz), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Fehér καθώς και K. Szíjjártó και K. Molnár), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels και M. Bulterman), Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωπος: C. Pesendorfer), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: B. Ricziová), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: H. Leppo)

Αντικείμενο

Αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 30ής Σεπτεμβρίου 2010, T-85/09, Kadi κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε προσφυγή περί μερικής ακυρώσεως του κανονισμού (ΕΚ) 1190/2008 της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2008, που τροποποιεί για 101η φορά τον κανονισμό (ΕΚ) 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, το δίκτυο της Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν (ΕΕ L 322, σ. 25), στο μέτρο που το όνομα του προσφεύγοντος περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προσώπων, ομάδων και οντοτήτων επί των οποίων εφαρμόζονται οι διατάξεις αυτές.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Ουγγαρία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. |
| --- | --- |

3)

Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Ουγγαρία, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Σλοβακική Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Φινλανδίας φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 72 της 5.3.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Union des associations européennes de football (UEFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-201/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Τηλεοπτικές εκπομπές - Οδηγία 89/552/ΕΟΚ - Άρθρο 3α - Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους - Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου - Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης - Αιτιολογία - Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ - Δικαίωμα ιδιοκτησίας)

2013/C 260/03

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Union des associations européennes de football (UEFA) (εκπρόσωποι: D. Anderson, QC, και D. Piccinin, barrister, κατ’ εντολήν των B. Keane και T. McQuail, solicitors)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Montaguti και N. Yerrell καθώς και A. Dawes, επικουρούμενοι από τη M. Gray, barrister), Βασίλειο του Βελγίου, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: L. Seeboruth και J. Beeko, επικουρούμενοι από τον T. de la Mare, barrister)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 17ης Φεβρουαρίου 2011, T-55/08, UEFA κατά Επιτροπής, με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2007/730/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2007, για τη συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 295, σ. 12).

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει την Union des associations européennes de football (UEFA) στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Union des associations européennes de football (UEFA) στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 204 της 9.7.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/3 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/3

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération Internationale de Football Association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-204/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις - Οδηγία 89/552/ΕΟΚ - Άρθρο 3α - Μέτρα που έλαβε το Βασίλειο του Βελγίου σε σχέση με εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία του εν λόγω κράτους μέλους - Παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου - Απόφαση που κηρύσσει τα μέτρα συμβατά προς το δίκαιο της Ένωσης - Αιτιολογία - Άρθρα 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Δικαίωμα ιδιοκτησίας)

2013/C 260/04

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Fédération internationale de football association (FIFA) (εκπρόσωποι: A. Barav και D. Reymond, avocats)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Montaguti και N. Yerrell, επικουρούμενοι από τον M. Gray, barrister), Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet και M. J.-C. Halleux, επικουρούμενοι από τους A. Joachimowicz και J. Stuyck, advocaten), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski και J. Beeko, επικουρούμενοι από τον T. de la Mare, QC)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 17ης Φεβρουαρίου 2011, T-385/07, Fédération Internationale de Footbal Association (FIFA) κατά Επιτροπής, περί απορρίψεως προσφυγής με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2007/479/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουνίου 2007, με την οποία κρίθηκαν συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο τα μέτρα που έλαβε το Βέλγιο δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 180, σ. 24)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει την Fédération Internationale de Football Association (FIFA) στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Fédération Internationale de Football Association (FIFA) στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 232 της 6.8.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Fédération internationale de football association (FIFA) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βασιλείου του Βελγίου, Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

(Υπόθεση C-205/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Τηλεοπτικές εκπομπές - Οδηγία 89/552/ΕΟΚ - Άρθρο 3α - Μέτρα που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο όσον αφορά τις εκδηλώσεις μείζονος σημασίας για την κοινωνία αυτού του κράτους μέλους - Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου - Απόφαση κρίνουσα τα μέτρα συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης - Αιτιολογία - Άρθρα 49 ΕΚ και 86 ΕΚ - Δικαίωμα ιδιοκτησίας)

2013/C 260/05

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Fédération internationale de football association (FIFA) (εκπρόσωποι: A. Barav και D. Reymond, δικηγόροι)

Αντίδικοi κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Montaguti και N. Yerrell, επικουρούμενοι από τον M. Gray, barrister), Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: C. Pochet, J.-C. Halleux, επικουρούμενοι από τους A. Joachimowicz και J. Stuyck, advocaten), Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski και J. Beeko, επικουρούμενοι από τον T. de la Mare, QC)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 17 Φεβρουαρίου 2011, επί της υποθέσεως T-68/08, Fédération internationale de football association (FIFA) κατά Επιτροπής, και με την οποία απέρριψε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως 2007/730/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2007, περί κηρύξεως ως συμβατών με το κοινοτικό δίκαιο των μέτρων που έλαβε το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με το άρθρο 3α, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 1989, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 295, σ. 12).

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Καταδικάζει τη Fédération internationale de football association (FIFA) στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Fédération internationale de football association (FIFA) στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 232 της 6.8.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/4 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/4

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις του Cour de cassation — (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — État belge κατά Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11)

(Υπόθεση C-210/11 και C-211/11) (1)

(Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β' - Δικαίωμα εκπτώσεως - Επενδυτικά αγαθά ανήκοντα σε νομικά πρόσωπα και τεθέντα μερικώς στη διάθεση των διαχειριστών τους για τις ίδιες ανάγκες αυτών - Έλλειψη μισθώματος καταβλητέου σε χρήμα αλλά συνυπολογισμός εις είδος πλεονεκτήματος κατά την επιβολή του φόρου εισοδήματος)

2013/C 260/06

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

État belge

κατά

Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11)

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation (Βέλγιο) — Ερμηνεία των άρθρων 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, B στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) — Απαλλαγή από τον ΦΠΑ — Έννοια της παροχής υπηρεσιών συναφών προς ακίνητα — Χρησιμοποίηση, για ίδιες ανάγκες των διαχειριστών και της οικογενείας τους, τμήματος ακινήτου ανήκοντος σε εταιρία, σε περίπτωση που δεν έχει οριστεί μίσθωμα καταβλητέο σε χρήμα, αλλά υφίσταται παροχή σε είδος — Αποκλεισμός δικαιώματος εκπτώσεως

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στο να θεωρηθεί μίσθωση ακινήτου απαλλασσόμενη από τον φόρο παροχής υπηρεσιών, υπό την έννοια της εν λόγω οδηγίας, η διάθεση τμήματος ακινήτου ανήκοντος σε νομικό πρόσωπο για τις ίδιες ανάγκες του διαχειριστή του, χωρίς να έχει προβλεφθεί μίσθωμα καταβλητέο σε χρήμα από τους επωφελούμενους ως αντιπαροχή για τη χρήση του ακινήτου αυτού και το γεγονός ότι μια τέτοια διάθεση κρίνεται, υπό το πρίσμα της εθνικής νομοθεσίας περί φόρου εισοδήματος, ως εις είδος πλεονέκτημα που απορρέει από την εκτέλεση των κατά το καταστατικό καθηκόντων των επωφελουμένων ή από τη σύμβαση εργασίας τους δεν ασκεί επιρροή σχετικώς. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται στο να θεωρηθεί μίσθωση ακινήτου απαλλασσόμενη από τον φόρο παροχής υπηρεσιών, υπό την έννοια της εν λόγω οδηγίας, η διάθεση τμήματος ακινήτου ανήκοντος σε νομικό πρόσωπο για τις ίδιες ανάγκες του διαχειριστή του, χωρίς να έχει προβλεφθεί μίσθωμα καταβλητέο σε χρήμα από τους επωφελούμενους ως αντιπαροχή για τη χρήση του ακινήτου αυτού και το γεγονός ότι μια τέτοια διάθεση κρίνεται, υπό το πρίσμα της εθνικής νομοθεσίας περί φόρου εισοδήματος, ως εις είδος πλεονέκτημα που απορρέει από την εκτέλεση των κατά το καταστατικό καθηκόντων των επωφελουμένων ή από τη σύμβαση εργασίας τους δεν ασκεί επιρροή σχετικώς.

| 2) | Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7, έχουν την έννοια ότι, σε περιπτώσεις όπως αυτές των κυρίων δικών, το γεγονός ότι το γεγονός ότι η θέση στη διάθεση των διαχειριστών, διευθυντικών στελεχών ή εταίρων του συνόλου ή τμήματος ακινήτου ανήκοντος καθ’ ολοκληρίαν στην επιχείρηση έχει ή όχι άμεση σχέση με την εκμετάλλευση της επιχειρήσεως δεν αποτελεί στοιχείο κρίσιμο για να εφαρμοσθεί η απαλλαγή που προβλέπεται στη δεύτερη διάταξη. |
| --- | --- |

2)

Τα άρθρα 6, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 13, Β, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας 77/388, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7, έχουν την έννοια ότι, σε περιπτώσεις όπως αυτές των κυρίων δικών, το γεγονός ότι το γεγονός ότι η θέση στη διάθεση των διαχειριστών, διευθυντικών στελεχών ή εταίρων του συνόλου ή τμήματος ακινήτου ανήκοντος καθ’ ολοκληρίαν στην επιχείρηση έχει ή όχι άμεση σχέση με την εκμετάλλευση της επιχειρήσεως δεν αποτελεί στοιχείο κρίσιμο για να εφαρμοσθεί η απαλλαγή που προβλέπεται στη δεύτερη διάταξη.

---

(1)  ΕΕ C 211 της 16.7.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Δανίας

(Υπόθεση C-261/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Άρθρο 31 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ - Περιορισμοί - Φορολογική νομοθεσία - Μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων σε άλλο κράτος μέλος - Άμεση φορολόγηση της λανθάνουσας υπεραξίας)

2013/C 260/07

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Lyal και N. Fenger)

Καθού: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: C. Vang και V. Pasternak Jørgensen)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: K. Petersen και T. Henze), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González), Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Schillemans, C. Wissels και J. Langer), Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: L. Inez Fernandes), Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωπος: M. Pere), Βασίλειο της Σουηδίας (εκπρόσωποι: A. Falk και U. Persson)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 49 ΣΛΕΕ και του άρθρου 31 ΕΟΧ — Φορολογικές διατάξεις που προβλέπουν την άμεση φορολόγηση κατά την έξοδο από τη χώρα για τις εταιρείες που μεταβιβάζουν τα περιουσιακά τους στοιχεία για χρήση σε άλλο κράτος μέλος, αλλά δεν προβλέπει ισοδύναμο φόρο για τις μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων εντός της εθνικής επικράτειας

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Το Βασίλειο της Δανίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 8, παράγραφος 4, του νόμου περί φορολογήσεων των ανωνύμων εταιρειών κ.λπ. (lovbekendtgørelse nr. 1376 om indkomstbeskatning af aktieselskaber m.v.), της 7ης Δεκεμβρίου 2010, για την άμεση φορολόγηση των εσόδων των ανωνύμων εταιρειών και, επομένως, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ ένα φορολογικό καθεστώς που προβλέπει την άμεση φορολόγηση της λανθάνουσας υπεραξίας σε σχέση με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων η οποία πραγματοποιείται από εταιρεία εγκατεστημένη στη Δανία προς άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή προς τρίτο κράτος που συμμετέχει στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 49 ΣΛΕΕ και του άρθρου 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ. |
| --- | --- |

1)

Το Βασίλειο της Δανίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το άρθρο 8, παράγραφος 4, του νόμου περί φορολογήσεων των ανωνύμων εταιρειών κ.λπ. (lovbekendtgørelse nr. 1376 om indkomstbeskatning af aktieselskaber m.v.), της 7ης Δεκεμβρίου 2010, για την άμεση φορολόγηση των εσόδων των ανωνύμων εταιρειών και, επομένως, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ ένα φορολογικό καθεστώς που προβλέπει την άμεση φορολόγηση της λανθάνουσας υπεραξίας σε σχέση με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων η οποία πραγματοποιείται από εταιρεία εγκατεστημένη στη Δανία προς άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή προς τρίτο κράτος που συμμετέχει στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 49 ΣΛΕΕ και του άρθρου 31 της Συμφωνίας ΕΟΧ.

| 2) | Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει το Βασίλειο της Δανίας στα δικαστικά έξοδα.

| 3) | Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βασίλειο της Ισπανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βασίλειο της Ισπανίας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 238 της 13.8.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/5 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/5

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-313/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2003 - Διατροφή των ζώων - Γενετικώς τροποποιημένες ζωοτροφές - Παραγωγή, διάθεση στην αγορά ή χρήση - Εθνική απαγόρευση που δεν έχει ακόμη αρχίσει να ισχύει)

2013/C 260/08

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Bianchi και A. Szmytkowska)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: M. Szpunar)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 16, παράγραφος 5, 19, 20, και 34 του κανονισμού (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (ΕΕ L 268, σ. 1) — Εθνική νομοθεσία που απαγορεύει κάθε είδους παραγωγή, εμπορία ή χρήση γενετικώς τροποποιημένων ζωοτροφών

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την προσφυγή. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

| 2) | Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 252 της 27.8.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Ελλάδα) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi- Aventis Deutschland GmbH κατά DEMO Ανωνύμου Βιομηχανικής και Εμπορικής Εταιρείας Φαρμάκων

(Υπόθεση C-414/11) (1)

(Κοινή εμπορική πολιτική - Άρθρο 207 ΣΛΕΕ - Εμπορικές πτυχές της διανοητικής ιδιοκτησίας - Συμφωνία για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου (TRIPs) - Άρθρο 27 - Αντικείμενο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - Άρθρο 70 - Προστασία υφιστάμενων αγαθών)

2013/C 260/09

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Αιτούν δικαστήριο

Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Daiichi Sankyo Co. Ltd, Sanofi- Aventis Deutschland GmbH

κατά

DEMO Ανωνύμου Βιομηχανικής και Εμπορικής Εταιρείας Φαρμάκων

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών — Ερμηνεία των άρθρων 27 και 70 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου («TRIPS»), η οποία αποτελεί παράρτημα της Συμφωνίας για την ίδρυση του «Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου» (ΕΕ 1994 L 336, σ. 214) — Διάκριση μεταξύ τομέων που άπτονται του κοινοτικού δικαίου και τομέων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών — Τομέας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας — Χημικά και φαρμακευτικά προϊόντα

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 27 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, που αποτελεί το παράρτημα 1Γ της Συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η οποία υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της, εμπίπτει στην κοινή εμπορική πολιτική. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 27 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, που αποτελεί το παράρτημα 1Γ της Συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η οποία υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της, εμπίπτει στην κοινή εμπορική πολιτική.

| 2) | Το άρθρο 27 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου έχει την έννοια ότι η εφεύρεση φαρμακευτικού προϊόντος, όπως η δραστική χημική ένωση φαρμάκου, μπορεί, εφόσον δεν υφίσταται παρέκκλιση δυνάμει της παραγράφου 2 ή 3 του ως άνω άρθρου, να αποτελέσει αντικείμενο διπλώματος ευρεσιτεχνίας υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 27 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου έχει την έννοια ότι η εφεύρεση φαρμακευτικού προϊόντος, όπως η δραστική χημική ένωση φαρμάκου, μπορεί, εφόσον δεν υφίσταται παρέκκλιση δυνάμει της παραγράφου 2 ή 3 του ως άνω άρθρου, να αποτελέσει αντικείμενο διπλώματος ευρεσιτεχνίας υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου.

| 3) | Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο αποκτάται κατόπιν αιτήσεως με την οποία διεκδικούνταν η εφεύρεση τόσο της μεθόδου παρασκευής φαρμακευτικού προϊόντος όσο και του ως άνω φαρμακευτικού προϊόντος αυτού καθεαυτό, αλλά έχει χορηγηθεί μόνον ως προς την ως άνω μέθοδο παρασκευής, δεν πρέπει, λόγω των διατάξεων των άρθρων 27 και 70 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, να θεωρηθεί, από της θέσεως σε ισχύ της ως άνω συμφωνίας, ότι καλύπτει την εφεύρεση του εν λόγω φαρμακευτικού προϊόντος. |
| --- | --- |

3)

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο αποκτάται κατόπιν αιτήσεως με την οποία διεκδικούνταν η εφεύρεση τόσο της μεθόδου παρασκευής φαρμακευτικού προϊόντος όσο και του ως άνω φαρμακευτικού προϊόντος αυτού καθεαυτό, αλλά έχει χορηγηθεί μόνον ως προς την ως άνω μέθοδο παρασκευής, δεν πρέπει, λόγω των διατάξεων των άρθρων 27 και 70 της Συμφωνίας για τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, να θεωρηθεί, από της θέσεως σε ισχύ της ως άνω συμφωνίας, ότι καλύπτει την εφεύρεση του εν λόγω φαρμακευτικού προϊόντος.

---

(1)  ΕΕ C 298 της 8.10.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/6 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/6

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Supreme Court of the United Kingdom (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Mark Alemo-Herron κ.λπ. κατά Parkwood Leisure Ldt

(Υπόθεση C-426/11) (1)

(Μεταβίβαση επιχειρήσεων - Οδηγία 2001/23/ΕΚ - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων - Συλλογική σύμβαση που δεσμεύει τον εκχωρητή και τον εργαζόμενο κατά τον χρόνο της μεταβιβάσεως)

2013/C 260/10

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Mark Alemo-Herron, Sandra Tipping, Christopher Anderson, Stacey Aris, Audrey Beckford, Lee Bennett, Delroy Carby, Vishnu Chetty, Deborah Cimitan, Victoria Clifton, Claudette Cummings, David Curtis, Stephen Flin, Patience Ijelekhai, Rosemarie Lee, Roxanne Lee, Vivian Ling, Michelle Nicholas, Lansdail Nugent, Anne O’Connor, Shirley Page, Alan Peel, Mathew Pennington, Laura Steward

κατά

Parkwood Leisure Ldt

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Supreme Court of the United Kingdom — Ερμηνεία του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (ΕΕ L 82, σ.16) σε συνδυασμό με την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 2001 στην υπόθεση C-499/04, Werhof — Περιεχόμενο των υποχρεώσεων του εκδοχέα ως προς τη διατήρηση όρων εργασίας σχετικών με τις αποδοχές που απορρέουν από συλλογική σύμβαση η οποία δέσμευε τον εκχωρητή και τον εργαζόμενο κατά το χρόνο της μεταβιβάσεως

Διατακτικό

Το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους προβλέπουσα ότι, σε περίπτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεως, οι ρήτρες δυναμικής παραπομπής σε συλλογικές συμβάσεις των οποίων η διαπραγμάτευση και η σύναψη είναι μεταγενέστερες της ημερομηνίας της μεταβιβάσεως ισχύουν έναντι του εκδοχέα, στην περίπτωση που αυτός δεν έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στη διαδικασία διαπραγματεύσεως αυτών των συλλογικών συμβάσεων εργασίας που συνάπτονται μετά από τη μεταβίβαση.

---

(1)  ΕΕ C 311 της 22.10.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-499/11 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Συμπράξεις - Αγορά του καουτσούκ από βουταδιένιο και του καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος - Καθορισμός τιμών-στόχων, κατανομή πελατών διά συμφωνιών περί αποφυγής του επιθετικού ανταγωνισμού και ανταλλαγή εμπορικής φύσεως πληροφοριακών στοιχείων - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής - Συντελεστής προσαυξήσεως προς εξασφάλιση του αποτρεπτικού αποτελέσματος του προστίμου - Ίση μεταχείριση)

2013/C 260/11

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH, Dow Europe GmbH (εκπρόσωποι: D. Schroeder και T. Kuhn, Rechtsanwälte, και T. Graf, avocat)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Kellerbauer και V. Bottka)

Αντικείμενο

Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011, T-42/07, Dow Chemical κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Πρωτοδικείο (νυν Γενικό Δικαστήριο) απέρριψε μερικώς προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως απόφαση C(2006) 5700, τελικό, της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.638 — καουτσούκ από βουταδιένιο και καουτσούκ από στυρόλιο και βουταδιένιο που παράγεται με πολυμερισμό γαλακτώματος), σχετικά όσον αφορά σύμπραξη αφορώσα τον καθορισμό τιμών-στόχων, διά συμφωνιών περί αποφυγής του επιθετικού ανταγωνισμού και την ανταλλαγή εμπορικών πληροφοριών, καθώς και, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

| 2) | Οι The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH και Dow Europe GmbH φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. |
| --- | --- |

2)

Οι The Dow Chemical Company, Dow Deutschland Inc., Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH και Dow Europe GmbH φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

---

(1)  ΕΕ C 252 της 27.8.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/7 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/7

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler SA, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-501/11 P) (1)

(Αίτηση αναίρεσης - Συμπράξεις - Αγορά εγκατάστασης και συντήρησης ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων - Ευθύνη της μητρικής εταιρίας για τις διαπραχθείσες από τη θυγατρική της παραβιάσεις του δικαίου των συμπράξεων - Εταιρία holding - Εσωτερικό πρόγραμμα εταιρίας για τη συμμόρφωση προς τους κανόνες ανταγωνισμού («Compliance-Programme») - Θεμελιώδη δικαιώματα - Αρχές του κράτους δικαίου στο πλαίσιο του καθορισμού των επιβαλλόμενων προστίμων - Διάκριση των εξουσιών, αρχές της νομιμότητας, της μη αναδρομικότητας, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ευθύνης λόγω πταίσματος - Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 - Άρθρο 23, παράγραφος 2 - Κύρος - Νομιμότητα των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής του 1998)

2013/C 260/12

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler SA, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV, Schindler Deutschland Holding GmbH (εκπρόσωποι: R. Bechtold και W. Bosch, Rechtsanwälte, J. Schwarze, Prozessbevollmächtigter)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer και C. Hödlmayr, επικουρούμενοι από τον A. Böhlke, Rechtsanwalt), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: F. Florindo Gijón και M. Simm)

Αντικείμενο

Αναίρεση κατά της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2011, T-138/07, Schindler Holding κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της απόφασης C(2007) 512 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Φεβρουαρίου 2007, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (υπόθεση COMP/E-1/38.823 — Ανελκυστήρες και κυλιόμενες κλίμακες) όσον αφορά σύμπραξη στο πλαίσιο της αγοράς της εγκατάστασης και της συντήρησης ανελκυστήρων και κυλιόμενων κλιμάκων στο Βέλγιο, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες, με αντικείμενο τη νόθευση των σχετικών διαγωνισμών, την κατανομή των αγορών, τον καθορισμό των τιμών, την ανάθεση των συναφών σχεδίων και συμβάσεων και την ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και με αίτημα, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις νυν αναιρεσείουσες.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

| 2) | Καταδικάζει τις Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler SA, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV και Schindler Deutschland Holding GmbH στα δικαστικά τους έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τις Schindler Holding Ltd, Schindler Management AG, Schindler SA, Schindler Sàrl, Schindler Liften BV και Schindler Deutschland Holding GmbH στα δικαστικά τους έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

| 3) | Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα. |
| --- | --- |

3)

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 347 της 26.11.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Deutsche Umwelthilfe eV κατά Bundesrepublik Deutschland

(Υπόθεση C-515/11) (1)

(Πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες - Οδηγία 2003/4/ΕΚ - Ευχέρεια των κρατών μελών να αποκλείουν από την προβλεπόμενη στην οδηγία αυτή έννοια της «δημόσιας αρχής» τα όργανα που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα - Όρια)

2013/C 260/13

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Deutsche Umwelthilfe eV

κατά

Bundesrepublik Deutschland

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Berlin — Ερμηνεία του άρθρου 2, σημείο 2, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 41, σ. 26) — Υποχρέωση των δημοσίων αρχών να θέτουν στη διάθεση κάθε αιτούντος τις περιβαλλοντικές πληροφορίες που διαθέτουν — Εθνική ρύθμιση απαλλάσσουσα τις ανώτατες ομοσπονδιακές αρχές από την υποχρέωση ενημερώσεως εφόσον ενεργούν στο πλαίσιο νομοθετικής διαδικασίας — Περιορισμοί της εξουσίας των κρατών μελών να εξαιρούν τα όργανα που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα από την έννοια της «δημόσιας αρχής» που προβλέπει η οδηγία 2003/4/ΕΚ

Διατακτικό

Το άρθρο 2, σημείο 2, δεύτερο εδάφιο, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι η ευχέρεια την οποία η εν λόγω διάταξη καταλείπει στα κράτη μέλη να μη θεωρούν ως δημόσιες αρχές οι οποίες οφείλουν να παρέχουν πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες που έχουν στην κατοχή τους «τους φορείς ή τα όργανα όταν ενεργούν υπό [...] νομοθετική ιδιότητα» δεν μπορεί να αφορά τα υπουργεία, όταν επεξεργάζονται και εκδίδουν κανονιστικές πράξεις με τυπική ισχύ υποδεέστερη νόμου.

---

(1)  ΕΕ C 32 της 4.2.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/8 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/8

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-520/11) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Απόφαση 2009/726/ΕΚ - Μη εκτέλεση - Εισαγωγή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων - Προέλευση - Εκμεταλλεύσεις που εγκυμονούν κινδύνους λόγω κρουσμάτων σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας - Εθνικά μέτρα απαγορεύσεως)

2013/C 260/14

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Jimeno Fernández και D. Bianchi)

Καθής: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. de Bergues, S. Menez, C. Candat και R. Loosli-Surrans)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση των άρθρων 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και 288 ΣΛΕΕ — Μη εκτέλεση της αποφάσεως 2009/726/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για τα εθνικά προσωρινά μέτρα προστασίας που έλαβε η Γαλλία όσον αφορά την εισαγωγή στο έδαφός της γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που προέρχονται από εκμετάλλευση στην οποία υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα τρομώδους νόσου (ΕΕ L 258, σ. 27)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να εκτελέσει την απόφαση 2009/726/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για τα εθνικά προσωρινά μέτρα προστασίας που έλαβε η Γαλλία όσον αφορά την εισαγωγή στο έδαφός της γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που προέρχονται από εκμετάλλευση στην οποία υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα τρομώδους νόσου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και 288 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

1)

Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να εκτελέσει την απόφαση 2009/726/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για τα εθνικά προσωρινά μέτρα προστασίας που έλαβε η Γαλλία όσον αφορά την εισαγωγή στο έδαφός της γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων που προέρχονται από εκμετάλλευση στην οποία υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα τρομώδους νόσου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ και 288 ΣΛΕΕ.

| 2) | Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 362 της 10.12.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις των Verwaltungsgericht Hannover, Verwaltungsgericht Karlsruhe (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Laurence Prinz κατά Region Hannover (C-523/11) και Philipp Seeberger κατά Studentenwerk Heidelberg (C-585/11)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-523/11 και C-585/11) (1)

(Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρα 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ - Δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής - Επίδομα σπουδών χορηγούμενο σε υπήκοο κράτους μέλους για σπουδές πραγματοποιούμενες εντός άλλου κράτους μέλους - Υποχρέωση διαμονής στο κράτος μέλος καταγωγής επί τρία τουλάχιστον έτη πριν την έναρξη των σπουδών)

2013/C 260/15

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούντα δικαστήρια

Verwaltungsgericht Hannover, Verwaltungsgericht Karlsruhe

Διάδικοι στις υποθέσεις των κύριων δικών

Laurence Prinz (C-523/11), Philipp Seeberger (C-585/11)

κατά

Region Hannover (C-523/11), Studentenwerk Heidelberg (C-585/11)

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Verwaltungsgericht Hannover — Ερμηνεία των άρθρων 20 και 21 ΣΛΕΕ — Σπουδαστικό επίδομα («Ausbildungsförderung») — Εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει τη χορήγηση του ως άνω επιδόματος μόνο για ένα έτος στις περιπτώσεις προσώπων που φοιτούν στην αλλοδαπή και δεν είχαν συμπληρώσει, κατά την έναρξη των σπουδών, τρία συνεχόμενα έτη διαμονής στην ημεδαπή

Διατακτικό

Τα άρθρα 20 ΣΛΕΕ και 21 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτά νομοθεσία κράτους μέλους κατά την οποία η χορήγηση, για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει το ένα έτος, επιδόματος σπουδών ή καταρτίσεως για σπουδές σε άλλο κράτος μέλος εξαρτάται αποκλειστικώς από το αν πληρούται προϋπόθεση, όπως αυτή που προβλέπει το άρθρο 16, παράγραφος 3, του ομοσπονδιακού νόμου περί χορηγήσεως επιδομάτων σπουδών και καταρτίσεως [Bundesgesetz über individuelle Förderung der Ausbildung (Bundesausbildungsförderungsgesetz)], όπως τροποποιήθηκε, την 1η Ιανουαρίου 2008, με τον εικοστό δεύτερο νόμο περί τροποποιήσεως του ομοσπονδιακού νόμου περί χορηγήσεως επιδομάτων σπουδών και καταρτίσεως, βάσει της οποίας επιβάλλεται στον αιτούντα υποχρέωση μόνιμης διαμονής, κατά την έννοια του νόμου αυτού, στην εθνική επικράτεια επί τρία τουλάχιστον έτη πριν την έναρξη των σπουδών αυτών.

---

(1)  ΕΕ C 13 της 14.1.2012

ΕΕ C 49 της 18.2.2012

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/9 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/9

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH OE κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Vallis K.-Vallis A. & Co. OE

(Υπόθεση C-621/11 P) (1)

(Αίτηση αναίρεσης - Αίτηση καταχώρισης κοινοτικού λεκτικού σήματος FISHBONE - Διαδικασία ανακοπής - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα FISHBONE BEACHWEAR - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Συνεκτίμηση συμπληρωματικών αποδεικτικών στοιχείων που δεν προσκομίστηκαν εμπροθέσμως - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρα 42, παράγραφοι 2 και 3, και 76, παράγραφος 2 - Κανονισμός (ΕΚ) 2868/95 - Κανόνας 22, παράγραφος 2)

2013/C 260/16

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, πρώην New Yorker SHK Jeans GmbH (εκπρόσωπος: V. Spitz, Rechtsanwalt)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: Π. Γερουλάκος), Vallis K.-Vallis A. & Co. OE

Αντικείμενο

Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 29ης Σεπτεμβρίου 2011, T-415/09, New Yorker SHK Jeans κατά ΓΕΕΑ, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε ο αιτών την καταχώριση του λεκτικού σήματος «FISHBONE», για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25, κατά της αποφάσεως R 1051/2008-1 του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), της 30ής Ιουλίου 2009, με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει η προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών περί μερικής απορρίψεως της καταχωρίσεως του εν λόγω σήματος στο πλαίσιο ανακοπής ασκηθείσας από τον δικαιούχο του εθνικού σήματος «FISHBONE BEACHWEAR», για προϊόντα της κλάσεως 25, καθώς και του εθνικού σημείου «Fishbone» το οποίο χρησιμοποιείται στις συναλλαγές — Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος — Λαμβάνονται υπόψη πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.

| 2) | Καταδικάζει τη New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει τη New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 25 της 28.1.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — P Oy

(Υπόθεση C-6/12) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Άρθρα 107 ΣΛΕΕ και 108 ΣΛΕΕ - Προϋπόθεση του «επιλεκτικού χαρακτήρα» - Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 - Άρθρο 1, στοιχείο β', περίπτωση i - Υφιστάμενη ενίσχυση - Εθνική νομοθεσία περί φορολογίας εισοδήματος εταιριών - Έκπτωση επελθουσών ζημιών - Αδυναμία εκπτώσεως σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος - Δυνατότητα παρεκκλίσεων - Εξουσία εκτιμήσεως της φορολογικής διοικήσεως)

2013/C 260/17

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Korkein hallinto-oikeus

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

P Oy

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Korkein hallinto-oikeus — Ερμηνεία του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — Σύστημα εκπτώσεως ζημιών εταιριών — Νομοθεσία περί φορολογίας εισοδήματος που προβλέπει ότι οι ζημίες μιας οικονομικής χρήσεως μπορούν να μεταφέρονται και να εκπίπτουν από ενδεχόμενα κέρδη πραγματοποιούμενα κατά τη διάρκεια των ακολούθων χρήσεων — Αποκλεισμός της δυνατότητας εκπτώσεως των ζημιών σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος κατά τη διάρκεια του έτους κατά το οποίο σημειώθηκαν οι ζημίες ή μετά το έτος αυτό — Εξαίρεση από τον κανόνα του αποκλεισμού της εκπτώσεως, η οποία εφαρμόζεται σε περίπτωση έγκυρων λόγων σχετικών με τη συνέχιση της δραστηριότητας της οικείας εταιρίας

Διατακτικό

| 1) | Φορολογικό καθεστώς, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, μπορεί ενδεχομένως να πληροί την προϋπόθεση του επιλεκτικού χαρακτήρα, η οποία αποτελεί στοιχείο της έννοιας «κρατική ενίσχυση» κατά το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, αν αποδεικνύεται, αφενός, ότι το σύστημα αναφοράς, δηλαδή το «κανονικό σύστημα», συνίσταται στην απαγόρευση εκπτώσεως των ζημιών σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, κατά την έννοια του άρθρου 122, παράγραφος 1, του νόμου 1535/1992, της 30ής Δεκεμβρίου 1992, περί φορολογίας εισοδήματος (Tuloverolaki), και, αφετέρου, ότι, σε σχέση με το σύστημα αυτό, το σύστημα χορηγήσεως άδειας το οποίο προβλέπεται με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου αποτελεί εξαίρεση. Το καθεστώς αυτό μπορεί να δικαιολογείται από τη φύση ή από την εν γένει οικονομία του συστήματος εντός του οποίου αυτό εντάσσεται, με την επιφύλαξη ότι η διοικητική αρχή, όσον αφορά τη χορήγηση άδειας με την οποία επιτρέπεται παρέκκλιση από την απαγόρευση εκπτώσεως των ζημιών, δεν μπορεί να διαθέτει καμία διακριτική ευχέρεια που να της επιτρέπει να στηρίζει τις αποφάσεις της περί χορηγήσεως άδειας σε κριτήρια άσχετα με το εν λόγω φορολογικό καθεστώς. Εντούτοις, το Δικαστήριο δεν διαθέτει επαρκή στοιχεία προκειμένου να αποφανθεί οριστικώς επί των εν λόγω χαρακτηρισμών. |
| --- | --- |

1)

Φορολογικό καθεστώς, όπως το επίμαχο στην κύρια δίκη, μπορεί ενδεχομένως να πληροί την προϋπόθεση του επιλεκτικού χαρακτήρα, η οποία αποτελεί στοιχείο της έννοιας «κρατική ενίσχυση» κατά το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, αν αποδεικνύεται, αφενός, ότι το σύστημα αναφοράς, δηλαδή το «κανονικό σύστημα», συνίσταται στην απαγόρευση εκπτώσεως των ζημιών σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, κατά την έννοια του άρθρου 122, παράγραφος 1, του νόμου 1535/1992, της 30ής Δεκεμβρίου 1992, περί φορολογίας εισοδήματος (Tuloverolaki), και, αφετέρου, ότι, σε σχέση με το σύστημα αυτό, το σύστημα χορηγήσεως άδειας το οποίο προβλέπεται με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου αποτελεί εξαίρεση. Το καθεστώς αυτό μπορεί να δικαιολογείται από τη φύση ή από την εν γένει οικονομία του συστήματος εντός του οποίου αυτό εντάσσεται, με την επιφύλαξη ότι η διοικητική αρχή, όσον αφορά τη χορήγηση άδειας με την οποία επιτρέπεται παρέκκλιση από την απαγόρευση εκπτώσεως των ζημιών, δεν μπορεί να διαθέτει καμία διακριτική ευχέρεια που να της επιτρέπει να στηρίζει τις αποφάσεις της περί χορηγήσεως άδειας σε κριτήρια άσχετα με το εν λόγω φορολογικό καθεστώς. Εντούτοις, το Δικαστήριο δεν διαθέτει επαρκή στοιχεία προκειμένου να αποφανθεί οριστικώς επί των εν λόγω χαρακτηρισμών.

| 2) | Το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ δεν αποκλείει τη δυνατότητα να εξακολουθήσει ορισμένο φορολογικό καθεστώς, όπως το προβλεπόμενο με το άρθρο 122, παράγραφοι 1 και 3, του νόμου 1535/1992, εφόσον χαρακτηριστεί ως «κρατική ενίσχυση», να εφαρμόζεται εντός του κράτους μέλους στο οποίο έχει θεσπιστεί, δεδομένου ότι πρόκειται περί υφιστάμενου καθεστώτος, χωρίς να θίγεται η προβλεπόμενη με το εν λόγω άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ δεν αποκλείει τη δυνατότητα να εξακολουθήσει ορισμένο φορολογικό καθεστώς, όπως το προβλεπόμενο με το άρθρο 122, παράγραφοι 1 και 3, του νόμου 1535/1992, εφόσον χαρακτηριστεί ως «κρατική ενίσχυση», να εφαρμόζεται εντός του κράτους μέλους στο οποίο έχει θεσπιστεί, δεδομένου ότι πρόκειται περί υφιστάμενου καθεστώτος, χωρίς να θίγεται η προβλεπόμενη με το εν λόγω άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

---

(1)  ΕΕ C 58 της 25.2.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/10 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/10

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Gerechtshof te Leeuwarden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand κατά Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

(Υπόθεση C-26/12) (1)

(Φόρος προστιθέμενης αξίας - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Άρθρα 17 και 13, B, στοιχείο δ', σημείο 6 - Απαλλαγές - Έκπτωση του καταβληθέντος φόρου εισροών - Ταμείο συντάξεων - Έννοια του όρου «διαχείριση αμοιβαίων κεφαλαίων»)

2013/C 260/18

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Gerechtshof te Leeuwarden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand

κατά

Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Gerechtshof te Leeuwarden — Ερμηνεία των άρθρων 13, Β, στοιχείο δ', σημείο 6, και 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49) και των άρθρων 135, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', 168 και 169 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Έκπτωση του καταβληθέντος φόρου εισροών — Υποκείμενος στον φόρο που έχει συστήσει, δυνάμει της εθνικής συνταξιοδοτικής νομοθεσίας, ταμείο συντάξεων για τη διασφάλιση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των υπαλλήλων του ως ασφαλισμένων — Έκπτωση του φόρου εισροών για υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν στο πλαίσιο διαχείρισης του ταμείου συντάξεων

Διατακτικό

Το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι ένας υποκείμενος στον φόρο ο οποίος, προκειμένου να διασφαλίσει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των υπαλλήλων του και των πρώην υπαλλήλων του, έχει συστήσει ταμείο συντάξεων υπό τη μορφή φορέα που απολαύει νομικής και φορολογικής αυτοτέλειας, όπως είναι το επίμαχο στην κύρια δίκη ταμείο συντάξεων, δικαιούται να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας τον οποίο έχει καταβάλει για υπηρεσίες σχετικές με τη διαχείριση και λειτουργία του εν λόγω ταμείου συντάξεων, υπό τον όρο ότι από το σύνολο των περιστάσεων των οικείων οικονομικών πράξεων διαπιστώνεται η ύπαρξη ευθείας και άμεσης σχέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 98 της 31.3.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/11 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/11

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — «Evita-K» EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Υπόθεση C-78/12) (1)

(Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας - Παράδοση αγαθών - Έννοια - Δικαίωμα έκπτωσης - Μη αναγνώριση - Πραγματοποίηση φορολογητέας πράξης - Κανονισμός (ΕΚ) 1760/2000 - Σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών - Ενώτια σήμανσης)

2013/C 260/19

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Sofia-grad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

«Evita-K» EOOD

κατά

Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Sofia-grad — Ερμηνεία των άρθρων 14, παράγραφος 1, 178, στοιχείο α', 185, παράγραφος 1, 226, σημείο 6, και του άρθρου 242 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ επί των εισροών που καταβλήθηκε για την αγορά ζώων — Απόδειξη της πραγματοποίησης της παράδοσης αγαθών — Ζήτημα αν υπάρχει υποχρέωση να αναγράφονται στα τιμολόγια τα ενώτια σήμανσης των ζώων για τα οποία ισχύει υποχρέωση σήμανσης σύμφωνα με τις κτηνιατρικές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης — Ζήτημα αν υπάρχει υποχρέωση απόδειξης του δικαιώματος κυριότητας του προμηθευτή

Διατακτικό

| 1) | Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι, όταν πρόκειται να ασκηθεί το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας, το σημασιολογικό περιεχόμενο του χρησιμοποιούμενου στην οδηγία αυτή όρου «παράδοση αγαθών» και η υποχρέωση απόδειξης της πραγματοποίησης τέτοιας παράδοσης δεν συναρτώνται προς τον τύπο της κτήσης του δικαιώματος κυριότητας επί των οικείων αγαθών. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να προβεί, σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής νομοθεσίας που διέπουν τη διεξαγωγή των αποδείξεων, σε σφαιρική εκτίμηση όλων των πραγματικών στοιχείων και περιστάσεων της διαφοράς που έχει υποβληθεί στην κρίση του, προκειμένου να εξακριβώσει αν οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης παραδόσεις αγαθών έχουν όντως πραγματοποιηθεί και αν μπορεί ενδεχομένως να ασκηθεί δικαίωμα έκπτωσης με βάση τις παραδόσεις αυτές. |
| --- | --- |

1)

Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι, όταν πρόκειται να ασκηθεί το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας, το σημασιολογικό περιεχόμενο του χρησιμοποιούμενου στην οδηγία αυτή όρου «παράδοση αγαθών» και η υποχρέωση απόδειξης της πραγματοποίησης τέτοιας παράδοσης δεν συναρτώνται προς τον τύπο της κτήσης του δικαιώματος κυριότητας επί των οικείων αγαθών. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να προβεί, σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής νομοθεσίας που διέπουν τη διεξαγωγή των αποδείξεων, σε σφαιρική εκτίμηση όλων των πραγματικών στοιχείων και περιστάσεων της διαφοράς που έχει υποβληθεί στην κρίση του, προκειμένου να εξακριβώσει αν οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης παραδόσεις αγαθών έχουν όντως πραγματοποιηθεί και αν μπορεί ενδεχομένως να ασκηθεί δικαίωμα έκπτωσης με βάση τις παραδόσεις αυτές.

| 2) | Το άρθρο 242 της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει στους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι γεωργοκτηνοτρόφοι την υποχρέωση να καταχωρίζουν στα λογιστικά τους βιβλία το αντικείμενο των παραδόσεων αγαθών στις οποίες προβαίνουν, όταν πρόκειται για ζώα, και να αποδεικνύουν ότι πραγματοποιήθηκε έλεγχος των ζώων αυτών σύμφωνα με το διεθνές λογιστικό πρότυπο IAS 41 «Γεωργία». |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 242 της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει στους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι γεωργοκτηνοτρόφοι την υποχρέωση να καταχωρίζουν στα λογιστικά τους βιβλία το αντικείμενο των παραδόσεων αγαθών στις οποίες προβαίνουν, όταν πρόκειται για ζώα, και να αποδεικνύουν ότι πραγματοποιήθηκε έλεγχος των ζώων αυτών σύμφωνα με το διεθνές λογιστικό πρότυπο IAS 41 «Γεωργία».

| 3) | Το άρθρο 226, σημείο 6, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει στους υποκείμενους στον φόρο που προβαίνουν σε παραδόσεις αγαθών που αφορούν ζώα που υπόκεινται στο σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1760/2000, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών και την επισήμανση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 820/97 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, την υποχρέωση να αναγράφουν τα ενώτια σήμανσης των ζώων αυτών στα τιμολόγια που εκδίδουν για τις παραδόσεις αυτές. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 226, σημείο 6, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει στους υποκείμενους στον φόρο που προβαίνουν σε παραδόσεις αγαθών που αφορούν ζώα που υπόκεινται στο σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1760/2000, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης και καταγραφής των βοοειδών και την επισήμανση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 820/97 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1791/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2006, την υποχρέωση να αναγράφουν τα ενώτια σήμανσης των ζώων αυτών στα τιμολόγια που εκδίδουν για τις παραδόσεις αυτές.

| 4) | Το άρθρο 185, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι επιτρέπει τον διακανονισμό της έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας μόνο στην περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος φορολογούμενος έχει ασκήσει προηγουμένως δικαίωμα έκπτωσης του φόρου αυτού υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 168, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής. |
| --- | --- |

4)

Το άρθρο 185, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι επιτρέπει τον διακανονισμό της έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας μόνο στην περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος φορολογούμενος έχει ασκήσει προηγουμένως δικαίωμα έκπτωσης του φόρου αυτού υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 168, στοιχείο α', της οδηγίας αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 133 της 5.5.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Tribunal de première instance de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Eurofit SA κατά Bureau d’intervention et de restitution belge (BIRB)

(Υπόθεση C-99/12) (1)

(Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως - Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3665/87 - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Εκτροπή εμπορεύματος που προορίζεται για εξαγωγή - Υποχρέωση αποδόσεως εκ μέρους του εισαγωγέα - Μη ανακοίνωση από τις αρμόδιες αρχές πληροφοριών σχετικών με την αξιοπιστία του αντισυμβαλλόμενου, τον οποίο βαρύνει η υποψία διαπράξεως απάτης - Περίπτωση ανωτέρας βίας - Δεν συντρέχει)

2013/C 260/20

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal de première instance de Bruxelles

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Eurofit SA

κατά

Bureau d'intervention et de restitution belge (BIRB)

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal de première instance de Bruxelles — Ερμηνεία των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 351, σ. 1) — Υποχρέωση αποδόσεως, εκ μέρους του εξαγωγέα, των επιστροφών που εισπράχθηκαν σε περίπτωση εκτροπής προϊόντων — Μη ανακοίνωση από τις αρμόδιες αρχές των ζητούμενων πληροφοριών ή ανακοίνωση εσφαλμένων πληροφοριών στον εξαγωγέα, που συνιστά ανωτέρα βία κατά την έννοια του εν λόγω κανονισμού

Διατακτικό

Η παράλειψη των αρμόδιων τελωνειακών αρχών να ενημερώσουν τον εξαγωγέα για την ύπαρξη κινδύνου διαπράξεως απάτης από τον αντισυμβαλλόμενό του δεν συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας κατά την έννοια των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 3665/87 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1987, για κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2945/94 της Επιτροπής, της 2ας Δεκεμβρίου 1994, και ιδίως του άρθρου 11, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, πρώτο στοιχείο αυτού του κανονισμού. Ακόμη και στην περίπτωση που μια τέτοια παράλειψη μπορεί να συνιστά εξαιρετική περίπτωση κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, δεύτερο στοιχείο, του κανονισμού 3665/87, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 2945/94, δεν μπορεί σε κάθε περίπτωση να απαλλάξει αυτόν τον εξαγωγέα από την υποχρέωσή του να αποδώσει τις αχρεωστήτως εισπραχθείσες επιστροφές κατά την εξαγωγή, αλλά τον απαλλάσσει αποκλειστικά και μόνο από την υποχρέωση να καταβάλει τις χρηματικές κυρώσεις που οφείλονται δυνάμει του άρθρου 11.

---

(1)  ΕΕ C 138 της 12.5.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/12 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/12

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Plovdiv (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής απόφασης] — AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

(Υπόθεση C-124/12) (1)

(Φόρος προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 168, στοιχείο α', και 176 - Δικαίωμα έκπτωσης - Δαπάνες για την απόκτηση αγαθών και παροχών υπηρεσιών που προορίζονται για το προσωπικό - Προσωπικό το οποίο έχει τεθεί στη διάθεση του υποκειμένου στον φόρο που επικαλείται το δικαίωμα έκπτωσης, του οποίου όμως εργοδότης είναι άλλο υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο)

2013/C 260/21

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Plovdiv

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

AES-3C MARITZA EAST 1 EOOD

κατά

Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Plovdiv — Ερμηνεία των άρθρων 168, στοιχείο α', και 176 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Πεδία εφαρμογής — Περιορισμός του δικαιώματος έκπτωσης του φόρου εισροών — Εταιρία που δεν έχει δικό της προσωπικό, αλλά μισθώνει εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης βάσει σύμβασης την οποία συνάπτει με άλλη εταιρία, η οποία θέτει στη διάθεσή της ορισμένα μέλη του προσωπικού της — Μη αναγνώριση του δικαιώματος της εταιρίας να εκπέσει τον ΦΠΑ για τις υπηρεσίες μεταφοράς που της έχουν παρασχεθεί, για τα ρούχα εργασίας και τον ατομικό εξοπλισμό ασφάλειας που έχει αγοράσει για τους εργαζόμενους και για τις δαπάνες στις οποίες έχει υποβληθεί για τα επαγγελματικά ταξίδια τους, επειδή τα αγαθά αυτά και οι υπηρεσίες αυτές τέθηκαν δωρεάν στη διάθεση φυσικών προσώπων που εργάζονται μεν για την εταιρία, χωρίς όμως η εταιρία αυτή να είναι ο εργοδότης τους

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 168, στοιχείο α', και 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει στα άρθρα αυτά η εθνική νομοθετική ρύθμιση κατά την οποία το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο που υποβάλλεται σε δαπάνες για υπηρεσίες μεταφοράς, για ρούχα εργασίας και για ατομικό εξοπλισμό ασφάλειας των προσώπων που εργάζονται για λογαριασμό του, καθώς και για τα επαγγελματικά ταξίδια τους, δεν έχει δικαίωμα να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας για τις δαπάνες αυτές, επειδή τα πρόσωπα αυτά τίθενται στη διάθεσή του από άλλο φορέα και συνεπώς δεν μπορούν να θεωρηθούν, σύμφωνα με τη ρύθμιση αυτή, ως μέλη του προσωπικού του εν λόγω φορολογικού υποχρέου, μολονότι μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι δαπάνες αυτές έχουν ευθεία και άμεση σχέση με τα γενικά έξοδα που συναρτώνται προς το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων του εν λόγω υποχρέου. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 168, στοιχείο α', και 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει στα άρθρα αυτά η εθνική νομοθετική ρύθμιση κατά την οποία το υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο που υποβάλλεται σε δαπάνες για υπηρεσίες μεταφοράς, για ρούχα εργασίας και για ατομικό εξοπλισμό ασφάλειας των προσώπων που εργάζονται για λογαριασμό του, καθώς και για τα επαγγελματικά ταξίδια τους, δεν έχει δικαίωμα να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας για τις δαπάνες αυτές, επειδή τα πρόσωπα αυτά τίθενται στη διάθεσή του από άλλο φορέα και συνεπώς δεν μπορούν να θεωρηθούν, σύμφωνα με τη ρύθμιση αυτή, ως μέλη του προσωπικού του εν λόγω φορολογικού υποχρέου, μολονότι μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι δαπάνες αυτές έχουν ευθεία και άμεση σχέση με τα γενικά έξοδα που συναρτώνται προς το σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων του εν λόγω υποχρέου.

| 2) | Το άρθρο 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η θέσπιση από ένα κράτος μέλος, κατά τον χρόνο της προσχώρησής του στην Ένωση, ενός περιορισμού του δικαιώματος έκπτωσης κατ’ εφαρμογή νομοθετικής διάταξης του εθνικού δικαίου που αποκλείει το δικαίωμα έκπτωσης ως προς τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που προορίζονται για την πραγματοποίηση παραδόσεων ή παροχών εκ χαριστικής αιτίας ή για την άσκηση δραστηριοτήτων ξένων προς την οικονομική δραστηριότητα του υποκείμενου στον φόρο προσώπου, με δεδομένο ότι η εθνική νομοθεσία που ίσχυε μέχρι την ημερομηνία της προσχώρησης αυτής δεν απέκλειε το δικαίωμα αυτό.
  Το εθνικό δικαστήριο οφείλει να ερμηνεύει, στο μέτρο του δυνατού, τις επίμαχες στην κύρια δίκη εθνικές διατάξεις σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης. Εφόσον αποδεικνύεται ότι η ερμηνεία αυτή είναι αδύνατη, το εθνικό δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να μην εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές ως ασυμβίβαστες με το άρθρο 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι αντιβαίνει στο άρθρο αυτό η θέσπιση από ένα κράτος μέλος, κατά τον χρόνο της προσχώρησής του στην Ένωση, ενός περιορισμού του δικαιώματος έκπτωσης κατ’ εφαρμογή νομοθετικής διάταξης του εθνικού δικαίου που αποκλείει το δικαίωμα έκπτωσης ως προς τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που προορίζονται για την πραγματοποίηση παραδόσεων ή παροχών εκ χαριστικής αιτίας ή για την άσκηση δραστηριοτήτων ξένων προς την οικονομική δραστηριότητα του υποκείμενου στον φόρο προσώπου, με δεδομένο ότι η εθνική νομοθεσία που ίσχυε μέχρι την ημερομηνία της προσχώρησης αυτής δεν απέκλειε το δικαίωμα αυτό.

Το εθνικό δικαστήριο οφείλει να ερμηνεύει, στο μέτρο του δυνατού, τις επίμαχες στην κύρια δίκη εθνικές διατάξεις σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης. Εφόσον αποδεικνύεται ότι η ερμηνεία αυτή είναι αδύνατη, το εθνικό δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να μην εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές ως ασυμβίβαστες με το άρθρο 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112.

---

(1)  ΕΕ C 151 της 26.5.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/13 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/13

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Consiglio Nazionale dei Geologi κατά Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato και Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato κατά Consiglio Nazionale dei Geologi

(Υπόθεση C-136/12) (1)

(Άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ - Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας - Άρθρο 101 ΣΛΕΕ - Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή αμοιβών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος)

2013/C 260/22

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Consiglio Nazionale dei Geologi, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

κατά

Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Consiglio Nazionale dei Geologi

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Consiglio di Stato — Ερμηνεία του άρθρου 267, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ — Έκταση της υποχρεώσεως υποβολής προδικαστικού ερωτήματος εκ μέρους των δικαστηρίων τελευταίου βαθμού δικαιοδοσίας — Έννοια του όρου «σοβαρή και πρόδηλη παραβίαση του δικαίου της Ένωσης» — Δικονομικοί κανόνες και αρχές κράτους μέλους που απαγορεύουν σε εθνικό δικαστήριο, αφενός, να υποβάλει στο Δικαστήριο ερωτήματα προδήλως απαράδεκτα τα οποία διατυπώνονται από διάδικο και, αφετέρου, να αναδιατυπώσει αυτεπαγγέλτως τα εν λόγω ερωτήματα — Ερμηνεία του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2137/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ) (ΕΕ L 199, σ. 1), της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (ΕΕ L 255, σ. 22) καθώς και της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ L 376, σ. 36) — Κώδικας δεοντολογίας επαγγελματικού συλλόγου ο οποίος απαγορεύει την εφαρμογή τιμών που δεν αντιστοιχούν στην αξιοπρέπεια του επαγγέλματος («decoro e dignità professionale») καθώς και στην ποσότητα και ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών — Δυνατότητα εφαρμογής εθνικών κανόνων περί ανταγωνισμού αυστηρότερων από τους κανόνες της Ένωσης

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απόκειται αποκλειστικώς στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει και να διατυπώσει τα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης τα οποία κρίνει ότι είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης. Εθνικοί κανόνες που ενδεχομένως θίγουν αυτήν την αρμοδιότητα θα πρέπει να παραμένουν ανεφάρμοστοι. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 267, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι απόκειται αποκλειστικώς στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει και να διατυπώσει τα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης τα οποία κρίνει ότι είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς της κύριας δίκης. Εθνικοί κανόνες που ενδεχομένως θίγουν αυτήν την αρμοδιότητα θα πρέπει να παραμένουν ανεφάρμοστοι.

| 2) | Κανόνες όπως οι προβλεπόμενοι από τον κώδικα δεοντολογίας για την άσκηση του επαγγέλματος του γεωλόγου στην Ιταλία, ο οποίος εγκρίθηκε από το Consiglio nazionale dei geologi στις 19 Δεκεμβρίου 2006 και τροποποιήθηκε τελευταία στις 24 Μαρτίου 2010, οι οποίοι προβλέπουν ως κριτήριο καθορισμού των αμοιβών των γεωλόγων, εκτός από την ποιότητα και το μέγεθος της παρεχόμενης υπηρεσίας, την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος συνιστούν απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ η οποία είναι δυνατό να περιορίσει τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβανομένου υπόψη του γενικού πλαισίου εντός του οποίου ο κώδικας αυτός αναπτύσσει τα αποτελέσματά του, συμπεριλαμβανομένων του όλου νομικού πλαισίου καθώς και της εφαρμογής στην πράξη του εν λόγω κώδικα από τον εθνικό σύλλογο γεωλόγων, αν επέρχεται τέτοιο αποτέλεσμα εν προκειμένω. Το εν λόγω δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει αν, υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, οι κανόνες του ιδίου κώδικα, και δη εκείνοι που προβλέπουν το σχετικό με την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος κριτήριο, μπορούν να θεωρηθούν αναγκαίοι για την επιδίωξη του εν λόγω θεμιτού σκοπού ο οποίος συνδέεται με τις εγγυήσεις τις παρεχόμενες στους τελικούς αποδέκτες των υπηρεσιών των γεωλόγων. |
| --- | --- |

2)

Κανόνες όπως οι προβλεπόμενοι από τον κώδικα δεοντολογίας για την άσκηση του επαγγέλματος του γεωλόγου στην Ιταλία, ο οποίος εγκρίθηκε από το Consiglio nazionale dei geologi στις 19 Δεκεμβρίου 2006 και τροποποιήθηκε τελευταία στις 24 Μαρτίου 2010, οι οποίοι προβλέπουν ως κριτήριο καθορισμού των αμοιβών των γεωλόγων, εκτός από την ποιότητα και το μέγεθος της παρεχόμενης υπηρεσίας, την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος συνιστούν απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων υπό την έννοια του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ η οποία είναι δυνατό να περιορίσει τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς. Απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει, λαμβανομένου υπόψη του γενικού πλαισίου εντός του οποίου ο κώδικας αυτός αναπτύσσει τα αποτελέσματά του, συμπεριλαμβανομένων του όλου νομικού πλαισίου καθώς και της εφαρμογής στην πράξη του εν λόγω κώδικα από τον εθνικό σύλλογο γεωλόγων, αν επέρχεται τέτοιο αποτέλεσμα εν προκειμένω. Το εν λόγω δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει αν, υπό το πρίσμα όλων των κρίσιμων στοιχείων που έχει στη διάθεσή του, οι κανόνες του ιδίου κώδικα, και δη εκείνοι που προβλέπουν το σχετικό με την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος κριτήριο, μπορούν να θεωρηθούν αναγκαίοι για την επιδίωξη του εν λόγω θεμιτού σκοπού ο οποίος συνδέεται με τις εγγυήσεις τις παρεχόμενες στους τελικούς αποδέκτες των υπηρεσιών των γεωλόγων.

---

(1)  ΕΕ C 151 της 26.5.2012

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/14

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hovrätten för Nedre Norrland (Σουηδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB κατά Frank Koot, Evergreen Investments AB

(Υπόθεση C-147/12) (1)

(Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 - Αρμόδιο δικαστήριο - Ειδικές δικαιοδοσίες για «διαφορές εκ συμβάσεως» και για «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας»)

2013/C 260/23

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Hovrätten för Nedre Norrland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

ÖFAB, Östergötlands Fastigheter AB

κατά

Frank Koot, Evergreen Investments AB

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hovrätten för Nedre Norrland Sundsvall — Ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 12, σ. 1) — Ζήτημα αν όλες οι ένδικες διαφορές που αφορούν αποζημίωση εμπίπτουν στις ειδικές δικαιοδοσίες για τις διαφορές εκ συμβάσεως και τις ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας — Δίκη κινηθείσα εντός κράτους μέλους A κατά ενός φυσικού προσώπου που κατοικεί σε κράτος μέλος B και έχει διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρίας εδρεύουσας στο κράτος μέλος A, καθώς και κατά ανώνυμης εταιρίας εδρεύουσας στο κράτος μέλος B η οποία κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών της εδρεύουσας στο κράτος μέλος A εταιρίας — Αγωγή με αίτημα να διαπιστωθεί η ευθύνη ενός μέλους του διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρίας για τα χρέη της τελευταίας, λόγω της παραλείψεως του μέλους του διοικητικού συμβουλίου να θέσει σε εφαρμογή τις διαδικασίες για τον έλεγχο της οικονομικής καταστάσεως της εταιρίας — Αγωγή με αίτημα να διαπιστωθεί η ευθύνη του μετόχου ανώνυμης εταιρίας για πράξεις τρίτου, σε περίπτωση συνεχίσεως της δραστηριότητας της εταιρίας παρά τα ανεπαρκή κεφάλαιά της και παρά τη νόμιμη υποχρέωση θέσεώς της υπό εκκαθάριση

Διατακτικό

| 1) | Οι όροι «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας» του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι καλύπτουν τις αγωγές, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, τις οποίες ασκεί ο πιστωτής μιας μετοχικής εταιρίας με αίτημα να κριθούν υπεύθυνοι για τις οφειλές της εταιρίας αυτής, αφενός, ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εν λόγω εταιρίας και, αφετέρου, ένας μέτοχος αυτής, δεδομένου ότι επέτρεψαν στην εν λόγω εταιρία να εξακολουθήσει να λειτουργεί, ενώ δεν διέθετε αρκετά κεφάλαια και όφειλε να τεθεί υπό εκκαθάριση. |
| --- | --- |

1)

Οι όροι «ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας» του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι καλύπτουν τις αγωγές, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, τις οποίες ασκεί ο πιστωτής μιας μετοχικής εταιρίας με αίτημα να κριθούν υπεύθυνοι για τις οφειλές της εταιρίας αυτής, αφενός, ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εν λόγω εταιρίας και, αφετέρου, ένας μέτοχος αυτής, δεδομένου ότι επέτρεψαν στην εν λόγω εταιρία να εξακολουθήσει να λειτουργεί, ενώ δεν διέθετε αρκετά κεφάλαια και όφειλε να τεθεί υπό εκκαθάριση.

| 2) | Η φράση «τόπο[ς] όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός» του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού 44/2001 έχει την έννοια ότι, όσον αφορά αγωγές με τις οποίες ζητείται να κριθούν ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου καθώς και ένας μέτοχος μετοχικής εταιρίας υπεύθυνοι για τις οφειλές της εταιρίας αυτής, ο εν λόγω τόπος βρίσκεται στον τόπο με τον οποίο συνδέονται οι δραστηριότητες που ασκήθηκαν εκ μέρους της εν λόγω εταιρίας καθώς και η σχετική με τις δραστηριότητες αυτές οικονομική κατάσταση. |
| --- | --- |

2)

Η φράση «τόπο[ς] όπου συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί το ζημιογόνο γεγονός» του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού 44/2001 έχει την έννοια ότι, όσον αφορά αγωγές με τις οποίες ζητείται να κριθούν ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου καθώς και ένας μέτοχος μετοχικής εταιρίας υπεύθυνοι για τις οφειλές της εταιρίας αυτής, ο εν λόγω τόπος βρίσκεται στον τόπο με τον οποίο συνδέονται οι δραστηριότητες που ασκήθηκαν εκ μέρους της εν λόγω εταιρίας καθώς και η σχετική με τις δραστηριότητες αυτές οικονομική κατάσταση.

| 3) | Το γεγονός ότι η επίμαχη απαίτηση εκχωρήθηκε από τον αρχικό πιστωτή σε τρίτον δεν επηρεάζει, υπό συνθήκες όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, τον καθορισμό του δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία, δυνάμει του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού 44/2001. |
| --- | --- |

3)

Το γεγονός ότι η επίμαχη απαίτηση εκχωρήθηκε από τον αρχικό πιστωτή σε τρίτον δεν επηρεάζει, υπό συνθήκες όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, τον καθορισμό του δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία, δυνάμει του άρθρου 5, σημείο 3, του κανονισμού 44/2001.

---

(1)  ΕΕ C 151 της 26.5.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/14 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/14

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Corte di Appello di Roma (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Martini SpA κατά Ministero delle Attività Produttive

(Υπόθεση C-211/12) (1)

(Γεωργία - Καθεστώς των πιστοποιητικών εισαγωγής - Κανονισμός (ΕΚ) 1291/2000 - Άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο γ' - Εγγυήσεις συσταθείσες κατά την υποβολή της αιτήσεως για τη χορήγηση των πιστοποιητικών - Πιστοποιητικό εισαγωγής - Εκπρόθεσμη κατάθεση της αποδείξεως της χρήσεώς του - Κύρωση - Υπολογισμός του ποσού που καταπίπτει - Κανονισμός (ΕΚ) 958/2003 - Δασμολογικές ποσοστώσεις)

2013/C 260/24

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte di Appello di Roma

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Martini SpA

κατά

Ministero delle Attività Produttive

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Corte di Appello di Roma — Ερμηνεία του άρθρου 35 του κανονισμού (ΕΚ) 1291/2000 της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2000, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 152, σ. 1) — Εγγυήσεις συσταθείσες κατά την υποβολή αιτήσεως περί εκδόσεως πιστοποιητικών εισαγωγής — Καθορισμός του ύψους του ποσού το οποίο πρέπει να καταπέσει για τις ποσότητες εκείνες για τις οποίες δεν προσκομίστηκαν εμπροθέσμως τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το πιστοποιητικό εξαγωγής που περιέχει εκ των προτέρων καθορισμό της επιστροφής

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) 1291/2000 της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2000, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 325/2003 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2003, έχει την έννοια ότι ο σκοπός της εγγυήσεως που διαλαμβάνεται στη διάταξη αυτή δεν είναι μόνον η εξασφάλιση της υποχρεώσεως εισαγωγής, αλλά και η εξασφάλιση της προσκομίσεως της αποδείξεως της χρήσεως του πιστοποιητικού εντός ορισμένης προθεσμίας. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΚ) 1291/2000 της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2000, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 325/2003 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2003, έχει την έννοια ότι ο σκοπός της εγγυήσεως που διαλαμβάνεται στη διάταξη αυτή δεν είναι μόνον η εξασφάλιση της υποχρεώσεως εισαγωγής, αλλά και η εξασφάλιση της προσκομίσεως της αποδείξεως της χρήσεως του πιστοποιητικού εντός ορισμένης προθεσμίας.

| 2) | Το άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο γ', του κανονισμού 1291/2000 όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 325/2003, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση εκπρόθεσμης προσκομίσεως της αποδείξεως της ορθής εκτελέσεως εισαγωγής, το ποσό το οποίο καταπίπτει, όσον αφορά τις ποσότητες για τις οποίες δεν προσκομίστηκε η απόδειξη εντός της προθεσμίας που καθορίζει το άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο α', του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να υπολογίζεται βάσει του ποσοστού εγγυήσεως που πράγματι εφαρμόστηκε κατά την αίτηση χορηγήσεως του πιστοποιητικού ή των πιστοποιητικών που αφορούν την εισαγωγή αυτή. Δεν ασκεί επιρροή στην ερμηνεία αυτή το ότι η εγγύηση συνεστήθη βάσει ποσοστού υψηλότερου από εκείνο που εφαρμόζεται στις άλλες εισαγωγές προϊόντος του ίδιου είδους με το εισαχθέν, δεδομένου ότι το τελευταίο αυτό απαλλάχθηκε της καταβολής των εισαγωγικών δασμών. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο γ', του κανονισμού 1291/2000 όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 325/2003, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση εκπρόθεσμης προσκομίσεως της αποδείξεως της ορθής εκτελέσεως εισαγωγής, το ποσό το οποίο καταπίπτει, όσον αφορά τις ποσότητες για τις οποίες δεν προσκομίστηκε η απόδειξη εντός της προθεσμίας που καθορίζει το άρθρο 35, παράγραφος 4, στοιχείο α', του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να υπολογίζεται βάσει του ποσοστού εγγυήσεως που πράγματι εφαρμόστηκε κατά την αίτηση χορηγήσεως του πιστοποιητικού ή των πιστοποιητικών που αφορούν την εισαγωγή αυτή. Δεν ασκεί επιρροή στην ερμηνεία αυτή το ότι η εγγύηση συνεστήθη βάσει ποσοστού υψηλότερου από εκείνο που εφαρμόζεται στις άλλες εισαγωγές προϊόντος του ίδιου είδους με το εισαχθέν, δεδομένου ότι το τελευταίο αυτό απαλλάχθηκε της καταβολής των εισαγωγικών δασμών.

---

(1)  ΕΕ C 194 της 30.6.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/15 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/15

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αιτήσεις του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 και C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 και C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 και C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 και C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12) κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12 έως C-232/12, C-255/12 και C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 και C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-228/12 έως C-232/12 και C-245/12 έως C-258/12) (1)

(Δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2002/20/EK - Άρθρο 12 - Διοικητικής φύσεως τέλη επιβαλλόμενα στις επιχειρήσεις του οικείου τομέα - Εθνική νομοθεσία επιβάλλουσα στους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών τέλος προοριζόμενο να καλύψει τις λειτουργικές δαπάνες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών)

2013/C 260/25

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Vodafone Omnitel NV (C-228/12, C-231/12 και C-258/12), Fastweb SpA (C-229/12 και C-232/12), Wind Telecomunicazioni SpA (C-230/12 και C-254/12), Telecom Italia SpA (C-255/12 και C-256/12), Sky Italia srl (C-257/12)

κατά

Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-228/12 έως C-232/12, C-255/12 και C-256/12), Commissione di Garanzia dell’Attuazione della Legge sullo Sciopero nei Servizi Pubblici Essenziali (C-229/12, C-232/12 και C-257/12), Ministero dell’Economia e delle Finanze (C-230/12)

παρισταμένων των: Wind Telecomunicazioni SpA (C-228/12, C-229/12, C-232/12, C-255/12 έως C-258/12), Telecom Italia SpA (C-228/12, C-230/12, C-232/12 και C-254/12), Vodafone Omnitel NV (C-230/12 και C-254/12), Fastweb SpA (C-230/12, C-254/12 και C-256/12), Television Broadcasting System SpA (C-257/12)

Αντικείμενο

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Ερμηνεία του άρθρου 12 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) (ΕΕ L 108, σ. 21) — Διοικητικά τέλη επιβαλλόμενα στις επιχειρήσεις — Κανονιστική ρύθμιση προβλέπουσα ότι το κόστος λειτουργίας των εθνικών ρυθμιστικών αρχών οι οποίες δεν χρηματοδοτούνται από το κράτος κατανέμεται στις επιχειρήσεις του οικείου τομέα αναλόγως των εσόδων τους από τις αντίστοιχες πωλήσεις εμπορευμάτων και παροχές υπηρεσιών

Διατακτικό

Το άρθρο 12 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση), δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη, δυνάμει της οποίας οι επιχειρήσεις που παρέχουν δίκτυο ή υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών οφείλουν να καταβάλλουν διοικητικής φύσεως τέλος προοριζόμενο να καλύψει το σύνολο των δαπανών στις οποίες υποβάλλεται η εθνική ρυθμιστική αρχή και οι οποίες δεν χρηματοδοτούνται από το Δημόσιο, το ύψος του οποίου καθορίζεται βάσει των εσόδων των εν λόγω επιχειρήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω τέλος προορίζεται να καλύψει αποκλειστικώς τις δαπάνες που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχείο α', της εν λόγω διατάξεως, ότι το σύνολο των εσόδων που αποφέρει στα κράτη μέλη η είσπραξη του εν λόγω τέλους δεν υπερβαίνει το σύνολο των σχετικών με τις προαναφερθείσες δραστηριότητες δαπανών και ότι το συγκεκριμένο τέλος κατανέμεται στις επιμέρους επιχειρήσεις κατά αντικειμενικό, διαφανή και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας τρόπο, πράγμα το οποίο απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 217 της 21.7.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/16 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Sky Italia Srl κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

(Υπόθεση C-234/12) (1)

(Τηλεοπτική μετάδοση - Οδηγία 2010/13/ΕΕ - Άρθρα 4, παράγραφος 1, και 23, παράγραφος 1 - Διαφημιστικά μηνύματα - Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα, για τους οργανισμούς συνδρομητικής τηλεοράσεως, μέγιστο χρόνο δυνάμενο να αφιερωθεί στη μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων κατώτερο από τον χρόνο που προβλέπεται για τους οργανισμούς που εκπέμπουν τηλεοπτικό πρόγραμμα ελεύθερης λήψεως - Ίση μεταχείριση - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών)

2013/C 260/26

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Sky Italia Srl

κατά

Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

παρισταμένων των: Reti Televisive Italiane (RTI) SpA, Maria Iaccarino

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale Amministrativo Regionale Per il Lazio — Ερμηνεία του άρθρου 4 της οδηγίας 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (ΕΕ L 95, σ. 1) — Ερμηνεία των άρθρων 49, 56 και 63 ΣΛΕΕ καθώς και του άρθρου 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου — Μέγιστο ποσοστό χρόνου μεταδόσεως διαφημιστικών μηνυμάτων — Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα για τους συνδρομητικούς τηλεοπτικούς σταθμούς μέγιστο ποσοστό χρόνου χαμηλότερο από το προβλεπόμενο για τους λοιπούς τηλεοπτικούς σταθμούς

Διατακτικό

Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων), καθώς και η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι δεν αντίκειται, καταρχήν, σ’ αυτά εθνική νομοθεσία, όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει μειωμένη χρονική διάρκεια μεταδόσεως διαφημιστικών μηνυμάτων για τους οργανισμούς συνδρομητικής τηλεοράσεως σε σύγκριση προς τους οργανισμούς που εκπέμπουν τηλεοπτικό πρόγραμμα ελεύθερης λήψεως, εφόσον τηρείται η αρχή της αναλογικότητας, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 217 της 21.7.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/16 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/16

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd κατά Asda Stores Ltd

(Υπόθεση C-252/12) (1)

(Σήματα - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Άρθρα 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', 15, παράγραφος 1, και 51, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Λόγοι εκπτώσεως - Έννοια της «ουσιαστικής χρήσεως» - Σήμα που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλο σήμα ή ως μέρος σύνθετου σήματος - Χρώμα ή συνδυασμός χρωμάτων υπό τα οποία χρησιμοποιείται το σήμα - Φήμη)

2013/C 260/27

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd

κατά

Asda Stores Ltd

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία των άρθρων 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', 15 και 51 του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (κωδικοποιημένη έκδοση) — Έννοια της «ουσιαστικής χρήσεως» σήματος — Από κοινού χρήση εικονιστικού και λεκτικού σήματος τα οποία έχουν καταχωριστεί χωριστά — Σήμα που δεν έχει καταχωριστεί υπό ορισμένο χρώμα, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένο χρώμα ώστε στην αντίληψη τμήματος του κοινού να συσχετίζεται το σήμα με το χρώμα αυτό

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 15, παράγραφος 1, και 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, έχουν την έννοια ότι η προϋπόθεση της «ουσιαστικής χρήσεως», κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ενδέχεται να πληρούται στην περίπτωση που κοινοτικό εικονιστικό σήμα χρησιμοποιείται μόνο από κοινού με κοινοτικό λεκτικό σήμα το οποίο τίθεται πάνω από αυτό, ενώ, επιπροσθέτως, ο συνδυασμός των δύο σημάτων αυτών έχει επίσης καταχωριστεί ως κοινοτικό σήμα, εφόσον η διαφοροποίηση μεταξύ της μορφής με την οποία το σήμα χρησιμοποιείται και εκείνης με την οποία το σήμα αυτό έχει καταχωριστεί δεν μεταβάλλει τον διακριτικό χαρακτήρα του εν λόγω σήματος όπως αυτό καταχωρίστηκε. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 15, παράγραφος 1, και 51, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα, έχουν την έννοια ότι η προϋπόθεση της «ουσιαστικής χρήσεως», κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ενδέχεται να πληρούται στην περίπτωση που κοινοτικό εικονιστικό σήμα χρησιμοποιείται μόνο από κοινού με κοινοτικό λεκτικό σήμα το οποίο τίθεται πάνω από αυτό, ενώ, επιπροσθέτως, ο συνδυασμός των δύο σημάτων αυτών έχει επίσης καταχωριστεί ως κοινοτικό σήμα, εφόσον η διαφοροποίηση μεταξύ της μορφής με την οποία το σήμα χρησιμοποιείται και εκείνης με την οποία το σήμα αυτό έχει καταχωριστεί δεν μεταβάλλει τον διακριτικό χαρακτήρα του εν λόγω σήματος όπως αυτό καταχωρίστηκε.

| 2) | Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι, στην περίπτωση που η καταχώριση κοινοτικού σήματος δεν έχει γίνει με χρώμα, αλλά ο δικαιούχος του το έχει χρησιμοποιήσει εκτενώς σε ορισμένο χρώμα ή συνδυασμό συγκεκριμένων χρωμάτων, ώστε να έχει πλέον συσχετισθεί στην αντίληψη σημαντικού μέρους του κοινού με αυτό το χρώμα ή συνδυασμό χρωμάτων, το χρώμα ή τα χρώματα τα οποία τρίτος χρησιμοποιεί για τη παρουσίαση σημείου το οποίο φέρεται ότι προσβάλλει το σήμα αυτό ασκούν επιρροή στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως ή της σφαιρικής εκτιμήσεως του αθέμιτου οφέλους κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι, στην περίπτωση που η καταχώριση κοινοτικού σήματος δεν έχει γίνει με χρώμα, αλλά ο δικαιούχος του το έχει χρησιμοποιήσει εκτενώς σε ορισμένο χρώμα ή συνδυασμό συγκεκριμένων χρωμάτων, ώστε να έχει πλέον συσχετισθεί στην αντίληψη σημαντικού μέρους του κοινού με αυτό το χρώμα ή συνδυασμό χρωμάτων, το χρώμα ή τα χρώματα τα οποία τρίτος χρησιμοποιεί για τη παρουσίαση σημείου το οποίο φέρεται ότι προσβάλλει το σήμα αυτό ασκούν επιρροή στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως ή της σφαιρικής εκτιμήσεως του αθέμιτου οφέλους κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.

| 3) | Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι το γεγονός ότι ο τρίτος που χρησιμοποιεί σημείο το οποίο φέρεται ότι προσβάλλει το καταχωρισμένο σήμα συσχετίζεται και ο ίδιος, κατά την αντίληψη σημαντικού μέρους του κοινού, με το χρώμα ή τον συνδυασμό συγκεκριμένων χρωμάτων που χρησιμοποιεί για την παρουσίαση του σημείου αυτού αποτελεί στοιχείο που ασκεί επιρροή στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως και του αθέμιτου οφέλους κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 207/2009 έχει την έννοια ότι το γεγονός ότι ο τρίτος που χρησιμοποιεί σημείο το οποίο φέρεται ότι προσβάλλει το καταχωρισμένο σήμα συσχετίζεται και ο ίδιος, κατά την αντίληψη σημαντικού μέρους του κοινού, με το χρώμα ή τον συνδυασμό συγκεκριμένων χρωμάτων που χρησιμοποιεί για την παρουσίαση του σημείου αυτού αποτελεί στοιχείο που ασκεί επιρροή στο πλαίσιο της σφαιρικής εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως και του αθέμιτου οφέλους κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 227 της 28.7.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/17

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Citroën Belux NV κατά Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)

(Υπόθεση C-265/12) (1)

(Άρθρο 56 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές - Προστασία των καταναλωτών - Συνοδευόμενες με δώρα προσφορές περιλαμβάνουσες τουλάχιστον μία χρηματοοικονομική υπηρεσία - Απαγόρευση - Εξαιρέσεις)

2013/C 260/28

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hof van beroep te Brussel

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Citroën Belux NV

κατά

Federatie voor Verzekerings- en Financiële Tussenpersonen (FvF)

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van beroep te Brussel (Βέλγιο) — Ερμηνεία του άρθρου 56 ΣΛΕΕ και του άρθρου 3, παράγραφος 9, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ και 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22) — Εθνική ρύθμιση περί προστασίας των καταναλωτών η οποία απαγορεύει γενικά, με την επιφύλαξη εξαιρέσεων που απαριθμούνται περιοριστικά, κάθε συνοδευόμενη με δώρα προσφορά της οποίας τουλάχιστον ένα στοιχείο αποτελεί χρηματοοικονομική υπηρεσία

Διατακτικό

Το άρθρο 3, παράγραφος 9, της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ και 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), καθώς και το άρθρο 56 ΣΛΕΕ δεν αντιτίθενται σε διάταξη κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιβάλλει γενική απαγόρευση, υπό την επιφύλαξη περιπτώσεων που απαριθμούνται περιοριστικά από την εθνική νομοθεσία, των συνοδευόμενων με δώρα προσφορών προς τον καταναλωτή των οποίων προσφορών τουλάχιστον ένα από τα στοιχεία είναι χρηματοοικονομική υπηρεσία.

---

(1)  ΕΕ C 258 της 25.8.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/17 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/17

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Green Swan Pharmaceuticals CR, a.s. κατά Státní zemědělská a potravinářská inspekce, ústřední inspektorát

(Υπόθεση C-299/12) (1)

(Προστασία των καταναλωτών - Κανονισμός (ΕΚ) 1924/2006 - Ισχυρισμοί επί θεμάτων διατροφής και υγείας που διατυπώνονται για τα τρόφιμα - Άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 6 - Έννοια του «ισχυρισμού περί μείωσης του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας» - Άρθρο 28, παράγραφος 2 - Προϊόντα φέροντα εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία - Μεταβατικά μέτρα)

2013/C 260/29

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Nejvyšší správní soud

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Green Swan Pharmaceuticals CR, a.s.

κατά

Státní zemědělská a potravinářská inspekce, ústřední inspektorát

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Nejvyšší správní soud — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, του άρθρου 2, παράγραφος 2, σημείο 6, και του άρθρου 28, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα (ΕΕ L 404, σ. 9) — Έννοια του «ισχυρισμού περί μείωσης του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας» — Ισχυρισμός επί της συσκευασίας προϊόντος, σύμφωνα με τον οποίο «το προϊόν αυτό περιλαμβάνει συμπλήρωμα σε ασβέστιο και βιταμίνη D3, το οποίο συμβάλλει στη μείωση παράγοντα κινδύνου για την εκδήλωση οστεοπόρωσης και καταγμάτων»

Διατακτικό

| 1) | Το άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 116/2010 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2010, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι, για να χαρακτηρισθεί ως «ισχυρισμός περί μείωσης του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας», κατά την έννοια αυτής της διατάξεως, ισχυρισμός επί θεμάτων υγείας δεν πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρει ρητώς ότι η κατανάλωση μιας κατηγορίας τροφίμων, ενός συγκεκριμένου τροφίμου ή ενός από τα συστατικά του μειώνει «αισθητά» παράγοντα κινδύνου εκδηλώσεως ανθρώπινης ασθένειας. |
| --- | --- |

1)

Το άρθρο 2, παράγραφος 2, σημείο 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1924/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 116/2010 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2010, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι, για να χαρακτηρισθεί ως «ισχυρισμός περί μείωσης του κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας», κατά την έννοια αυτής της διατάξεως, ισχυρισμός επί θεμάτων υγείας δεν πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρει ρητώς ότι η κατανάλωση μιας κατηγορίας τροφίμων, ενός συγκεκριμένου τροφίμου ή ενός από τα συστατικά του μειώνει «αισθητά» παράγοντα κινδύνου εκδηλώσεως ανθρώπινης ασθένειας.

| 2) | Το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 1924/2006, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 116/2010, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι εμπορικού χαρακτήρα μνεία περιλαμβανόμενη στη συσκευασία τροφίμου μπορεί να αποτελέσει εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία, κατά την έννοια αυτής της διατάξεως, υπό την προϋπόθεση ότι προστατεύεται ως τέτοιο σήμα ή τέτοια ονομασία από την εφαρμοστέα νομοθεσία. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να ελέγξει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί, αν μια τέτοια μνεία αποτελεί πράγματι εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία που προστατεύεται κατ’ αυτόν τον τρόπο. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 1924/2006, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 116/2010, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι εμπορικού χαρακτήρα μνεία περιλαμβανόμενη στη συσκευασία τροφίμου μπορεί να αποτελέσει εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία, κατά την έννοια αυτής της διατάξεως, υπό την προϋπόθεση ότι προστατεύεται ως τέτοιο σήμα ή τέτοια ονομασία από την εφαρμοστέα νομοθεσία. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να ελέγξει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί, αν μια τέτοια μνεία αποτελεί πράγματι εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία που προστατεύεται κατ’ αυτόν τον τρόπο.

| 3) | Το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 1924/2006, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 116/2010, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αφορά αποκλειστικώς τρόφιμα φέροντα εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία που πρέπει να θεωρούνται ως ισχυρισμός επί θεμάτων διατροφής ή υγείας κατά την έννοια του κανονισμού αυτού και τα οποία, υπό τη μορφή αυτή, υπήρχαν προ της 1ης Ιανουαρίου 2005. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 1924/2006, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 116/2010, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αφορά αποκλειστικώς τρόφιμα φέροντα εμπορικό σήμα ή εμπορική ονομασία που πρέπει να θεωρούνται ως ισχυρισμός επί θεμάτων διατροφής ή υγείας κατά την έννοια του κανονισμού αυτού και τα οποία, υπό τη μορφή αυτή, υπήρχαν προ της 1ης Ιανουαρίου 2005.

---

(1)  ΕΕ C 273 της 8.9.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/18 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/18

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Højesteret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Metro Cash & Carry Danmark ApS κατά Skatteministeriet

(Υπόθεση C-315/12) (1)

(Ειδικός φόρος καταναλώσεως - Οδηγία 92/12/ΕΟΚ - Άρθρα 7 έως 9 - Οδηγία 2008/118/ΕΚ - Άρθρα 32 έως 34 - Ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως - Κανονισμός (ΕΟΚ) 3649/92 - Άρθρα 1 και 4 - Απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο - Αντίτυπο 1 - Δραστηριότητα «cash & carry» - Προϊόντα που έχουν ήδη τεθεί σε ανάλωση σε κράτος μέλος και βρίσκονται στην κατοχή προσώπου για εμπορικούς σκοπούς στο εσωτερικό άλλου κράτους μέλους ή προϊόντα που αποκτώνται από ιδιώτες για δικές τους ανάγκες και μεταφέρονται από τους ίδιους - Οινοπνευματώδη ποτά - Δεν υφίσταται υποχρέωση ελέγχου από τον προμηθευτή)

2013/C 260/30

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Højesteret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Metro Cash & Carry Danmark ApS

κατά

Skatteministeriet

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Højesteret — Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 76, σ. 1), και του άρθρου 34, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 9, σ. 12) καθώς και του κανονισμού (ΕΟΚ) 3649/92 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο για την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος και τα οποία έχουν διατεθεί στην κατανάλωση στο κράτος μέλος αποστολής (ΕΕ L 369, σ. 17) — Ειδικός φόρος κατανάλωσης — Προϊόντα που αποκτούν ιδιώτες για δική τους ανάγκη — Υποχρέωση ή μη μιας επιχειρήσεως κράτους μέλους να βεβαιωθεί για την παραλαβή του αντιτύπου 1 του απλοποιημένου συνοδευτικού εγγράφου κατά την πώληση αλκοολούχων ποτών στα εντός του εν λόγω κράτους μέλους καταστήματά της προς υπηκόους άλλων κρατών μελών οι οποίοι πραγματοποιούν τις αγορές τους επιδεικνύοντας κάρτα καταστήματος εκδοθείσα επ' ονόματι επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη και στην περίπτωση κατά την οποία ο κάτοχος της κάρτας παραλαμβάνει αλκοολούχα ποτά επί τόπου προκειμένου να τα μεταφέρει ο ίδιος στο κράτος μέλος της κατοικίας του

Διατακτικό

| 1) | Τα άρθρα 7 έως 9 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 92/108/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, καθώς και τα άρθρα 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3649/92 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο για την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος και τα οποία έχουν διατεθεί στην κατανάλωση στο κράτος μέλος αποστολής, έχουν την έννοια ότι δεν επιβάλλουν σε επαγγελματία, όπως αυτός της κύριας δίκης, να ελέγξει εάν οι αγοραστές που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη έχουν την πρόθεση να εισαγάγουν υποκείμενα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντα σε άλλο κράτος μέλος και, ενδεχομένως, εάν μια τέτοια εισαγωγή πραγματοποιείται για προσωπικούς ή εμπορικούς σκοπούς. |
| --- | --- |

1)

Τα άρθρα 7 έως 9 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 92/108/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1992, καθώς και τα άρθρα 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3649/92 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με απλουστευμένο συνοδευτικό έγγραφο για την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων υποκείμενων σε ειδικό φόρο κατανάλωσης, για τα οποία έχει καταβληθεί φόρος και τα οποία έχουν διατεθεί στην κατανάλωση στο κράτος μέλος αποστολής, έχουν την έννοια ότι δεν επιβάλλουν σε επαγγελματία, όπως αυτός της κύριας δίκης, να ελέγξει εάν οι αγοραστές που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη έχουν την πρόθεση να εισαγάγουν υποκείμενα σε ειδικό φόρο καταναλώσεως προϊόντα σε άλλο κράτος μέλος και, ενδεχομένως, εάν μια τέτοια εισαγωγή πραγματοποιείται για προσωπικούς ή εμπορικούς σκοπούς.

| 2) | Τα άρθρα 32 έως 34 της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, δεν τροποποιούν ουσιωδώς τα άρθρα 7 έως 9 της οδηγίας 92/12, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 92/108, ώστε να δικαιολογείται, υπό περιστάσεις όμοιες με αυτές της κύριας δίκης, διαφορετική απάντηση στο πρώτο ερώτημα. |
| --- | --- |

2)

Τα άρθρα 32 έως 34 της οδηγίας 2008/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης και για την κατάργηση της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, δεν τροποποιούν ουσιωδώς τα άρθρα 7 έως 9 της οδηγίας 92/12, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 92/108, ώστε να δικαιολογείται, υπό περιστάσεις όμοιες με αυτές της κύριας δίκης, διαφορετική απάντηση στο πρώτο ερώτημα.

| 3) | Το άρθρο 8 της οδηγίας 92/12, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/108, έχει την έννοια ότι μπορεί, υπό περιστάσεις όμοιες με αυτές της κύριας δίκης, να περιλαμβάνει την αγορά προϊόντων υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως, οσάκις τα προϊόντα αυτά αποκτώνται από ιδιώτες για δικές τους ανάγκες και μεταφέρονται από τους ίδιους, στοιχείο το οποίο απόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές να ελέγξουν ανά περίπτωση. |
| --- | --- |

3)

Το άρθρο 8 της οδηγίας 92/12, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/108, έχει την έννοια ότι μπορεί, υπό περιστάσεις όμοιες με αυτές της κύριας δίκης, να περιλαμβάνει την αγορά προϊόντων υποκειμένων σε ειδικό φόρο καταναλώσεως, οσάκις τα προϊόντα αυτά αποκτώνται από ιδιώτες για δικές τους ανάγκες και μεταφέρονται από τους ίδιους, στοιχείο το οποίο απόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές να ελέγξουν ανά περίπτωση.

---

(1)  ΕΕ C 258 της 25.8.2012.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/19

---

Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-412/12) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 1999/31/ΕΚ - Υγειονομική ταφή αποβλήτων - Λειτουργία χωρίς σχέδιο διευθετήσεως του χώρου - Υποχρέωση τερματισμού της)

2013/C 260/31

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Γ. Ζαββός και D. Düsterhaus)

Καθής: Κυπριακή Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Χατζηγεωργίου και K. Λυκούργος)

Αντικείμενο

Παράβαση κράτους μέλους — Παράβαση του άρθρου 14 της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182, σ.1) — Συνέχιση της λειτουργίας των χωματερών της Λευκωσίας και της Λεμεσού ελλείψει σχεδίου διευθετήσεως του χώρου

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

| 1) | Η Κυπριακή Δημοκρατία, παραλείποντας να θέσει εκτός λειτουργίας όλες τις χωματερές ανεξέλεγκτης διαθέσεως αποβλήτων (ΧΑΔΑ) στην επικράτειά της ή να διασφαλίσει ότι αυτές πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14 της οδηγίας αυτής. |
| --- | --- |

1)

Η Κυπριακή Δημοκρατία, παραλείποντας να θέσει εκτός λειτουργίας όλες τις χωματερές ανεξέλεγκτης διαθέσεως αποβλήτων (ΧΑΔΑ) στην επικράτειά της ή να διασφαλίσει ότι αυτές πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14 της οδηγίας αυτής.

| 2) | Καταδικάζει την Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 366 της 24.11.2012.

---

| 7.9.2013 | HU | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

HU

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/19

---

**

Αίτηση γνωμοδότησης, την οποία υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ

(Γνωμοδότηση 2/13)

2013/C 260/32

Γλώσσα διαδικασίας: όλες οι επίσημες γλώσσες

Αιτούσα

Ευρωπαική Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Krämer, L. Romero Requena, C. Ladenburger και B. Smulders)

Ερώτημα που έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο

Είναι συμβατό με τις Συνθήκες το σχέδιο συμφωνίας για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών;

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/19 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/19

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Württemberg (Γερμανία) στις 7 Μαΐου 2013 — Birgit Wagener κατά Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen

(Υπόθεση C-250/13)

2013/C 260/33

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Baden-Württemberg

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Birgit Wagener

Καθής: Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει η μετατροπή των ελβετικών οικογενειακών επιδομάτων από ελβετικά φράγκα σε ευρώ να στηρίζεται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 (1), στο άρθρο 107, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 ή στο άρθρο 90 του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 σε συνδυασμό με την απόφαση H3 της 15ης Οκτωβρίου 2009 (2) σχετικά με την ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των τιμών μετατροπής που αναφέρονται στο άρθρο 90 του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 (3), σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, στην οποία γερμανικό ταμείο οικογενειακών επιδομάτων χορήγησε και (κατόπιν μετατροπής) κατέβαλε, την 17η Οκτωβρίου 2012, επίδομα τέκνων για την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2006 έως τον Νοέμβριο του 2011 προς κάλυψη της διαφοράς ύψους των οικογενειακών επιδομάτων της Ελβετικής Συνομοσπονδίας δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει η μετατροπή των ελβετικών οικογενειακών επιδομάτων από ελβετικά φράγκα σε ευρώ να στηρίζεται στο άρθρο 107, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 (1), στο άρθρο 107, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 ή στο άρθρο 90 του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 σε συνδυασμό με την απόφαση H3 της 15ης Οκτωβρίου 2009 (2) σχετικά με την ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των τιμών μετατροπής που αναφέρονται στο άρθρο 90 του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 (3), σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, στην οποία γερμανικό ταμείο οικογενειακών επιδομάτων χορήγησε και (κατόπιν μετατροπής) κατέβαλε, την 17η Οκτωβρίου 2012, επίδομα τέκνων για την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2006 έως τον Νοέμβριο του 2011 προς κάλυψη της διαφοράς ύψους των οικογενειακών επιδομάτων της Ελβετικής Συνομοσπονδίας δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72;

| 2) | Εάν, κατά την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, η μετατροπή πρέπει να στηρίζεται μόνον ή εν μέρει στο άρθρο 107, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72: είναι κρίσιμος για τη μετατροπή ο χρόνος κατά τον οποίο καταβλήθηκε η συνυπολογιζόμενη παροχή στην αλλοδαπή ή ο χρόνος καταβολής της αντίστοιχης παροχής στην ημεδαπή, όσον αφορά την περίπτωση που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα; |
| --- | --- |

2)

Εάν, κατά την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, η μετατροπή πρέπει να στηρίζεται μόνον ή εν μέρει στο άρθρο 107, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72: είναι κρίσιμος για τη μετατροπή ο χρόνος κατά τον οποίο καταβλήθηκε η συνυπολογιζόμενη παροχή στην αλλοδαπή ή ο χρόνος καταβολής της αντίστοιχης παροχής στην ημεδαπή, όσον αφορά την περίπτωση που περιγράφεται στο πρώτο ερώτημα;

| 3) | Εάν, κατά την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, η μετατροπή πρέπει να στηρίζεται μόνον ή εν μέρει στο άρθρο 107, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72: πώς πρέπει να προσδιορίζεται η περίοδος αναφοράς κατά το άρθρο 107, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης; Έχει σημασία για τη μετατροπή ο χρόνος εγκρίσεως ή καταβολής των συνυπολογιζόμενων οικογενειακών παροχών εκ μέρους του ελβετικού φορέα; |
| --- | --- |

3)

Εάν, κατά την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, η μετατροπή πρέπει να στηρίζεται μόνον ή εν μέρει στο άρθρο 107, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72: πώς πρέπει να προσδιορίζεται η περίοδος αναφοράς κατά το άρθρο 107, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης; Έχει σημασία για τη μετατροπή ο χρόνος εγκρίσεως ή καταβολής των συνυπολογιζόμενων οικογενειακών παροχών εκ μέρους του ελβετικού φορέα;

| 4) | Εάν, κατά την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, η μετατροπή πρέπει να στηρίζεται μόνον ή εν μέρει στο άρθρο 90, του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 σε συνδυασμό με την απόφαση H3 της 15ης Οκτωβρίου 2009: σε ποια διάταξη (σημείο 2, σημείο 3, στοιχείο α' ή σημείο 3, στοιχείο β') της αποφάσεως H3 της 15ης Οκτωβρίου 2009 πρέπει να στηρίζεται και με ποιον τρόπο πρέπει να πραγματοποιείται η μετατροπή οικογενειακών παροχών, όταν η εθνική νομοθεσία αποκλείει την οικογενειακή παροχή στην ημεδαπή (άρθρο 65, παράγραφος 1, σημείο 2, του EStG) και η χορήγηση της στηρίζεται αποκλειστικώς στο δίκαιο της Ένωσης; Έχει σημασία για τη μετατροπή ο χρόνος εγκρίσεως ή καταβολής των συνυπολογιζόμενων οικογενειακών παροχών εκ μέρους του ελβετικού φορέα; |
| --- | --- |

4)

Εάν, κατά την απάντηση στο πρώτο ερώτημα, η μετατροπή πρέπει να στηρίζεται μόνον ή εν μέρει στο άρθρο 90, του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 σε συνδυασμό με την απόφαση H3 της 15ης Οκτωβρίου 2009: σε ποια διάταξη (σημείο 2, σημείο 3, στοιχείο α' ή σημείο 3, στοιχείο β') της αποφάσεως H3 της 15ης Οκτωβρίου 2009 πρέπει να στηρίζεται και με ποιον τρόπο πρέπει να πραγματοποιείται η μετατροπή οικογενειακών παροχών, όταν η εθνική νομοθεσία αποκλείει την οικογενειακή παροχή στην ημεδαπή (άρθρο 65, παράγραφος 1, σημείο 2, του EStG) και η χορήγηση της στηρίζεται αποκλειστικώς στο δίκαιο της Ένωσης; Έχει σημασία για τη μετατροπή ο χρόνος εγκρίσεως ή καταβολής των συνυπολογιζόμενων οικογενειακών παροχών εκ μέρους του ελβετικού φορέα;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 «περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας» (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 138).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως (ΕΕ L 284, σ. 1).

(3)  Απόφαση H3, της 15ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των τιμών μετατροπής που αναφέρονται στο άρθρο 90 του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ 2010, C 106, σ. 56).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/20 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/20

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 13 Μαΐου 2013 — Elena Recinto-Pfingsten κατά Swiss International Air Lines AG

(Υπόθεση C-259/13)

2013/C 260/34

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα και αναιρεσείουσα: Elena Recinto-Pfingsten

Εναγομένη και αναιρεσίβλητη: Swiss International Air Lines AG

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει η Συμφωνία (1) μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές, της 21ης Ιουνίου 1999, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2/2010 (2) της Επιτροπής Αερομεταφορών Κοινότητας/Ελβετίας, της 26ης Νοεμβρίου 2010, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 ισχύει, βάσει του άρθρου του 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', και για επιβάτες οι οποίοι αναχωρούν από αερολιμένες της Ελβετίας με προορισμό τρίτη χώρα;

---

(1)  Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές — Τελική πράξη — Κοινές δηλώσεις — Ενημέρωση σχετικά με την έναρξη ισχύος των επτά συμφωνιών με την Ελβετική Ομοσπονδία στους εξής τομείς: ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, αεροπορικές και χερσαίες μεταφορές, δημόσιες συμβάσεις, επιστημονική και τεχνολογική συνεργασία, αμοιβαία αναγνώριση σχετικά με την αξιολόγηση της πιστότητας και εμπορία γεωργικών προϊόντων (ΕΕ 2002, L 114, σ. 73).

(2)  Απόφαση 2/2010 της Μεικτής Επιτροπής Αερομεταφορών Κοινότητας/Ελβετίας που έχει συσταθεί βάσει της συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, της 26ης Νοεμβρίου 2010, η οποία αντικαθιστά το παράρτημα της συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (ΕΕ L 347, σ. 54).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) στις 24 Μαΐου 2013 — T-Mobile Austria GmbH κατά Telekom-Control-Kommission

(Υπόθεση C-282/13)

2013/C 260/35

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: T-Mobile Austria GmbH

Καθής: Telekom-Control-Kommission

Παρεμβαίνοντες: Hutchison 3 G Austria Holdings GmbH, Hutchinson 3G Austria GmbH, Orange Austria Telecommunication GmbH, Stubai SCA, Orange Belgium SA, A1 Telekom Austria AG

Λοιποί μετέχοντες: Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν τα άρθρα 4 και 9β της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) και το άρθρο 5, παράγραφος 6, της οδηγίας 2002/20/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση), την έννοια ότι ένας ανταγωνιστής έχει, στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας κατά το άρθρο 5, παράγραφος 6, της οδηγίας για την αδειοδότηση, την ιδιότητα του θιγόμενου μέρους κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας πλαίσιο;

---

(1)  EE L 108, σ. 33.

(2)  EE L 108, σ. 21, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/140/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, 2002/19/ΕΚ σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες καθώς και με τη διασύνδεσή τους, και 2002/20/ΕΚ για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (EE L 337, σ. 37).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Finanzgericht München (Γερμανία) στις 29 Μαΐου 2013 — Data I/O GmbH κατά Hauptzollamt München

(Υπόθεση C-297/13)

2013/C 260/36

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht München

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Data I/O GmbH

Καθού: Hauptzollamt München

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχει την έννοια η σημείωση 2, στοιχείο α', του τμήματος XVI (1) της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, ότι προϊόν το οποίο πληροί τόσο τις προϋποθέσεις κατατάξεως ως μέρους στην κλάση 8473 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας (ΣΟ) όσο και αυτές της κατατάξεως ως αυτοτελούς προϊόντος σε άλλη κλάση του κεφαλαίου 84 ΣΟ ή σε κλάση του κεφαλαίου 85 ΣΟ, πρέπει να κατατάσσεται στην εν λόγω κλάση, διότι η κλάση 8473 ΣΟ δεν υπερέχει έναντι των άλλων κλάσεων του κεφαλαίου 84 και των κλάσεων του κεφαλαίου 85 ΣΟ;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) της Επιτροπής 2031/2001, της 6ης Αυγούστου 2001 (ΕΕ L 279, σ. 1), 1832/2002 της 1ης Αυγούστου 2002 (ΕΕ L 290, σ. 1), 1789/2003, της 11ης Σεπτεμβρίου 2003 (ΕΕ L 281, σ. 1), και 1810/2004, της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 (ΕΕ L 327, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/21 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/21

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 6 Ιουνίου 2013 — Novo Nordisk Pharma GmbH κατά Corinna Silber

(Υπόθεση C-310/13)

2013/C 260/37

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εναγομένη και αναιρεσείουσα: Novo Nordisk Pharma GmbH

Ενάγουσα και αναιρεσίβλητη: Corinna Silber

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 13 της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ (1) την έννοια ότι η προβλεπόμενη από τη γερμανική νομοθεσία ευθύνη του παραγωγού φαρμακευτικών σκευασμάτων ως «ειδικό καθεστώς ευθύνης» δεν θίγεται εν γένει από την εν λόγω οδηγία, με συνέπεια να είναι δυνατή η περαιτέρω διάπλαση του συστήματος ευθύνης που προβλέπει η εθνική φαρμακευτική νομοθεσία ή μήπως η ρύθμιση πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι ισχύουσες κατά την ημερομηνία κοινοποιήσεως της οδηγίας (30 Ιουλίου 1985) προϋποθέσεις για τη στοιχειοθέτηση ευθύνης βάσει της φαρμακευτικής νομοθεσίας δεν μπορούν να επεκταθούν;

---

(1)  Οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (EE L 210, σ. 29).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/22 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/22

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Thüringer Oberlandesgericht (Γερμανία) στις 11 Ιουνίου 2013 — Udo Rätzke κατά S+K Handels GmbH

(Υπόθεση C-319/13)

2013/C 260/38

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Thüringer Oberlandesgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: Udo Rätzke

Εφεσίβλητη: S+K Handels GmbH

Προδικαστικό ερώτημα

Έχει το άρθρο 4, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 1062/2010 της Επιτροπής, της 28ης Σεπτεμβρίου 2010, που συμπληρώνει την οδηγία 2010/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την επισήμανση της κατανάλωσης ενέργειας των τηλεοράσεων (1),

την έννοια ότι,

οι έμποροι έχουν (από 30.11.2011) υποχρέωση τοποθετήσεως ετικέτας σε τηλεοράσεις μόνον εφόσον οι τηλεοράσεις αυτές παραδόθηκαν ήδη με αντίστοιχη ετικέτα από τον προμηθευτή δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', του εν λόγω κανονισμού (από 30.11.2011),

ή οι έμποροι υποχρεούνται προς επισήμανση (από 30.11.2011) και εκείνων των τηλεοράσεων οι οποίες παραδόθηκαν από τον προμηθευτή πριν από τις 30.11.2011 χωρίς να φέρουν σχετική ετικέτα, ούτως ώστε οι έμποροι να υποχρεούνται να ζητούν να τους παραδοθούν (εγκαίρως, πλην όμως εκ των υστέρων) ετικέτες για τις τηλεοράσεις αυτές;

---

(1)  ΕΕ L 314, σ. 64.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/22 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/22

---

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Ιουνίου 2013 η Consultadoria e Serviços, Lda κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-360/11, Fercal — Consultadoria e Serviços κατά ΓΕΕΑ — Parfums Rochas (Patrizia Rocha)

(Υπόθεση C-324/13 Ρ)

2013/C 260/39

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Fercal — Consultadoria e Serviços, Lda (εκπρόσωπος: A.J. Rodrigues, δικηγόρος)

Αντίδικο κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμόνισης της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο να κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναιρέσεως και:

| α) | να ακυρωθεί η απόφαση της 10ης Απριλίου 2013, η οποία κοινοποιήθηκε στις 11 Απριλίου 2013, του πέμπτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-360/11 και, ως εκ τούτου, να ακυρωθεί η απόφαση που εξέδωσε το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Απριλίου 2011, υπόθεση [...] R 2355/2010-2, στη διαδικασία περί κηρύξεως της ακυρότητας κοινοτικού σήματος 2004 C, επίσης σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου. |
| --- | --- |

α)

να ακυρωθεί η απόφαση της 10ης Απριλίου 2013, η οποία κοινοποιήθηκε στις 11 Απριλίου 2013, του πέμπτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-360/11 και, ως εκ τούτου, να ακυρωθεί η απόφαση που εξέδωσε το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Απριλίου 2011, υπόθεση [...] R 2355/2010-2, στη διαδικασία περί κηρύξεως της ακυρότητας κοινοτικού σήματος 2004 C, επίσης σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.

| β) | να διατηρηθεί σε ισχύ και να κριθεί νόμιμο το σήμα της αναιρεσείουσας. |
| --- | --- |

β)

να διατηρηθεί σε ισχύ και να κριθεί νόμιμο το σήμα της αναιρεσείουσας.

| γ) | να καταδικασθεί το αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της δίκης. |
| --- | --- |

γ)

να καταδικασθεί το αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της δίκης.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| — | Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) ορίζει ότι η προσφυγή πρέπει να ασκηθεί εγγράφως ενώπιον του Γραφείου εντός προθεσμίας δύο μηνών και ότι εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, πρέπει να κατατεθεί γραπτώς υπόμνημα που να εκθέτει τους λόγους της προσφυγής. |
| --- | --- |

—

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) ορίζει ότι η προσφυγή πρέπει να ασκηθεί εγγράφως ενώπιον του Γραφείου εντός προθεσμίας δύο μηνών και ότι εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, πρέπει να κατατεθεί γραπτώς υπόμνημα που να εκθέτει τους λόγους της προσφυγής.

| — | Μολονότι εστάλη στις 27 Ιανουαρίου 2011, οι λόγοι της προσφυγής περιήλθαν στις 2 Φεβρουαρίου 2011, ήτοι, μετά την εκπνοή της τετράμηνης προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. |
| --- | --- |

—

Μολονότι εστάλη στις 27 Ιανουαρίου 2011, οι λόγοι της προσφυγής περιήλθαν στις 2 Φεβρουαρίου 2011, ήτοι, μετά την εκπνοή της τετράμηνης προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.

| — | Ο υπολογισμός των προθεσμιών και των μέσων κοινοποιήσεως διέπονται από τον Κανονισμό (ΕΚ) 2868/95, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 303, σ. 1). |
| --- | --- |

—

Ο υπολογισμός των προθεσμιών και των μέσων κοινοποιήσεως διέπονται από τον Κανονισμό (ΕΚ) 2868/95, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 303, σ. 1).

| — | Όταν οι προθεσμίες υπολογίζονται σε ημέρες, εβδομάδες, μήνες ή έτη, η προθεσμία θεωρείται ότι αρχίζει την επόμενη της ημέρας κατά την οποία έλαβε χώρα η επίδοση και αυτή λαμβάνει χώρα κατά την ημέρα της παραλαβής του επιδοθέντος εγγράφου, δυνάμει του κανόνα 70, περιπτώσεις 1 και 2, του κανονισμού. |
| --- | --- |

—

Όταν οι προθεσμίες υπολογίζονται σε ημέρες, εβδομάδες, μήνες ή έτη, η προθεσμία θεωρείται ότι αρχίζει την επόμενη της ημέρας κατά την οποία έλαβε χώρα η επίδοση και αυτή λαμβάνει χώρα κατά την ημέρα της παραλαβής του επιδοθέντος εγγράφου, δυνάμει του κανόνα 70, περιπτώσεις 1 και 2, του κανονισμού.

| — | Όταν η προθεσμία υπολογίζεται σε μήνες, όπως οι προθεσμίες εν προκειμένω, η προθεσμία λήγει την ημέρα του τέταρτου μήνα που αντιστοιχεί σε ίδιο αριθμό με την ημέρα κατά την οποία συνέβη το γεγονός (περίπτωση 4 του κανόνα 70). |
| --- | --- |

—

Όταν η προθεσμία υπολογίζεται σε μήνες, όπως οι προθεσμίες εν προκειμένω, η προθεσμία λήγει την ημέρα του τέταρτου μήνα που αντιστοιχεί σε ίδιο αριθμό με την ημέρα κατά την οποία συνέβη το γεγονός (περίπτωση 4 του κανόνα 70).

| — | Η εν λόγω προθεσμία διακόπτεται όταν συντρέχουν έκτακτες περιστάσεις και ανωτέρα βία οι οποίες δεν μπορούν να αποδοθούν σε κανένα από τα μέρη. |
| --- | --- |

—

Η εν λόγω προθεσμία διακόπτεται όταν συντρέχουν έκτακτες περιστάσεις και ανωτέρα βία οι οποίες δεν μπορούν να αποδοθούν σε κανένα από τα μέρη.

| — | Δεδομένου ότι η απόφαση κοινοποιήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 και ότι αυτή είχε στη διάθεσή της τέσσερις μήνες προκειμένου να καταθέσει το υπόμνημα με τους λόγους της προσφυγής, η εν λόγω προθεσμία άρχισε να τρέχει από τις 28 Σεπτεμβρίου 2010 και έληξε τέσσερις μήνες μετά, κατά την ημέρα που αντιστοιχούσε στον ίδιο αριθμό, ήτοι στις 28 Ιανουαρίου 2011. |
| --- | --- |

—

Δεδομένου ότι η απόφαση κοινοποιήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 και ότι αυτή είχε στη διάθεσή της τέσσερις μήνες προκειμένου να καταθέσει το υπόμνημα με τους λόγους της προσφυγής, η εν λόγω προθεσμία άρχισε να τρέχει από τις 28 Σεπτεμβρίου 2010 και έληξε τέσσερις μήνες μετά, κατά την ημέρα που αντιστοιχούσε στον ίδιο αριθμό, ήτοι στις 28 Ιανουαρίου 2011.

| — | Αυτό σημαίνει ότι η αναιρεσείουσα έπρεπε να ενεργήσει εντός της εν λόγω προθεσμίας, διότι αλλιώς θα διέθετε συντομότερη προθεσμία αντί της τετράμηνης. |
| --- | --- |

—

Αυτό σημαίνει ότι η αναιρεσείουσα έπρεπε να ενεργήσει εντός της εν λόγω προθεσμίας, διότι αλλιώς θα διέθετε συντομότερη προθεσμία αντί της τετράμηνης.

| — | Η αναιρεσείουσα απέστειλε ταχυδρομικώς το υπόμνημα στις 27 Ιανουαρίου 2011, ήτοι, μία ημέρα πριν την τελευταία ημέρα της προθεσμίας. |
| --- | --- |

—

Η αναιρεσείουσα απέστειλε ταχυδρομικώς το υπόμνημα στις 27 Ιανουαρίου 2011, ήτοι, μία ημέρα πριν την τελευταία ημέρα της προθεσμίας.

| — | Η επιστολή περιήλθε στην αναιρεσείουσα στις 2 Φεβρουαρίου 2011, επειδή παρεμβαλλόταν σαββατοκύριακο. |
| --- | --- |

—

Η επιστολή περιήλθε στην αναιρεσείουσα στις 2 Φεβρουαρίου 2011, επειδή παρεμβαλλόταν σαββατοκύριακο.

| — | Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι ενήργησε νομίμως και εντός της ταχθείσας προθεσμίας, λόγο για τον οποίο η προσφυγή έπρεπε να γίνει δεκτή. |
| --- | --- |

—

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι ενήργησε νομίμως και εντός της ταχθείσας προθεσμίας, λόγο για τον οποίο η προσφυγή έπρεπε να γίνει δεκτή.

| — | Υπό την εν λόγω έννοια εκθέτει ότι η προσφυγή ασκήθηκε εντός της δίμηνης προθεσμίας που ορίζει το πρώτο τμήμα του άρθρου 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. |
| --- | --- |

—

Υπό την εν λόγω έννοια εκθέτει ότι η προσφυγή ασκήθηκε εντός της δίμηνης προθεσμίας που ορίζει το πρώτο τμήμα του άρθρου 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.

| — | Προσθέτει ότι το υπόμνημα που εκθέτει τους λόγους της προσφυγής υποβλήθηκε εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών. |
| --- | --- |

—

Προσθέτει ότι το υπόμνημα που εκθέτει τους λόγους της προσφυγής υποβλήθηκε εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών.

| — | Υπενθυμίζει ότι το προαναφερθέν υπόμνημα υποβλήθηκε ταχυδρομικώς, εκφεύγοντας, ως εκ τούτου, του ελέγχου της αναιρείουσας. |
| --- | --- |

—

Υπενθυμίζει ότι το προαναφερθέν υπόμνημα υποβλήθηκε ταχυδρομικώς, εκφεύγοντας, ως εκ τούτου, του ελέγχου της αναιρείουσας.

| — | Η «κατάθεση» που μνημονεύεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ουδόλως μπορεί να λογίζεται –λαμβανομένης πάντοτε υπόψη τυχόν διαφορετικής ερμηνείας και θέσεως– ως παραλαβή από το αντίδικο κατ’ αναίρεση, εκτός και αν η αναιρεσείουσα δεν ενεργήσει εντός της προθεσμίας που της έχει ταχθεί νομίμως. |
| --- | --- |

—

Η «κατάθεση» που μνημονεύεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ουδόλως μπορεί να λογίζεται –λαμβανομένης πάντοτε υπόψη τυχόν διαφορετικής ερμηνείας και θέσεως– ως παραλαβή από το αντίδικο κατ’ αναίρεση, εκτός και αν η αναιρεσείουσα δεν ενεργήσει εντός της προθεσμίας που της έχει ταχθεί νομίμως.

| — | Ωστόσο, αντιθέτως προς την ερμηνεία που σκιαγραφήθηκε και έγινε δεκτή στην προσβαλλόμενη απόφαση, το άρθρο 60 του κανονισμού 207/2009 ορίζει ότι «εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, [...] πρέπει να κατατεθεί γραπτώς υπόμνημα που να εκθέτει τους λόγους της προσφυγής», αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι το προαναφερθέν υπόμνημα πρέπει να παραληφθεί εντός της συγκεκριμένης προθεσμίας, καθότι τα έγγραφα που κατατίθενται δεν παραλαμβάνονται ταυτοχρόνως. |
| --- | --- |

—

Ωστόσο, αντιθέτως προς την ερμηνεία που σκιαγραφήθηκε και έγινε δεκτή στην προσβαλλόμενη απόφαση, το άρθρο 60 του κανονισμού 207/2009 ορίζει ότι «εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, [...] πρέπει να κατατεθεί γραπτώς υπόμνημα που να εκθέτει τους λόγους της προσφυγής», αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι το προαναφερθέν υπόμνημα πρέπει να παραληφθεί εντός της συγκεκριμένης προθεσμίας, καθότι τα έγγραφα που κατατίθενται δεν παραλαμβάνονται ταυτοχρόνως.

| — | Η αναιρεσείουσα πρέπει να εκπληρώσει την εν λόγω υποχρέωση εντός της προθεσμίας, πράγμα που έπραξε, ως εκ τούτου, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι κρίσιμη είναι η ημερομηνία παραλαβής, δεδομένου ότι τούτο θα συνεπαγόταν παραβίαση της αρχής της ισότητας, λαμβανομένης υπόψη της ποικολομορφίας των χωρών και του γεγονότος ότι τα μέσα δεν είναι διαθέσιμα και απαιτητά, κατά τα οριζόμενα στον κανονισμό 2868/95. |
| --- | --- |

—

Η αναιρεσείουσα πρέπει να εκπληρώσει την εν λόγω υποχρέωση εντός της προθεσμίας, πράγμα που έπραξε, ως εκ τούτου, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι κρίσιμη είναι η ημερομηνία παραλαβής, δεδομένου ότι τούτο θα συνεπαγόταν παραβίαση της αρχής της ισότητας, λαμβανομένης υπόψη της ποικολομορφίας των χωρών και του γεγονότος ότι τα μέσα δεν είναι διαθέσιμα και απαιτητά, κατά τα οριζόμενα στον κανονισμό 2868/95.

| — | Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι ο αναιρεσείων πρέπει να αποστέλλει, παραλαμβάνει κ.λπ. εντός της συγκεκριμένης τετράμηνης προθεσμίας, τούτο δε κατά μείζονα λόγο όταν έχει ήδη γνωστοποιήσει την πρόθεσή του να ασκηθεί προσφυγή, λόγο για τον οποίο η κατάθεση του υπομνήματος δεν συνιστούσε είδηση, δεν επρόκειτο περί μη αναμενόμενης καταθέσεως. |
| --- | --- |

—

Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι ο αναιρεσείων πρέπει να αποστέλλει, παραλαμβάνει κ.λπ. εντός της συγκεκριμένης τετράμηνης προθεσμίας, τούτο δε κατά μείζονα λόγο όταν έχει ήδη γνωστοποιήσει την πρόθεσή του να ασκηθεί προσφυγή, λόγο για τον οποίο η κατάθεση του υπομνήματος δεν συνιστούσε είδηση, δεν επρόκειτο περί μη αναμενόμενης καταθέσεως.

| — | Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι καθόσον απορρίφθηκε η προσφυγή στο σύνολό της, το αντίδικο κατ’ αναίρεση παρέβη τα προβλεπόμενα στο άρθρο 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και στους κανόνες 61, 62, 63, 64, 65 και 70 του κανονισμού 2868/95. |
| --- | --- |

—

Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι καθόσον απορρίφθηκε η προσφυγή στο σύνολό της, το αντίδικο κατ’ αναίρεση παρέβη τα προβλεπόμενα στο άρθρο 60 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα και στους κανόνες 61, 62, 63, 64, 65 και 70 του κανονισμού 2868/95.

---

(1)  Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (Κωδικοποιημένη έκδοση) (ΕΕ L 78, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Sibiu (Ρουμανία) στις 18 Ιουνίου 2013 — Ilie Nicolae Nicula κατά Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu

(Υπόθεση C-331/13)

2013/C 260/40

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμaνική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunalul Sibiu

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Ilie Nicolae Nicula

Καθών: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu

Προδικαστικά ερωτήματα

Μπορούν οι διατάξεις του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, των άρθρων 17, 20, 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, καθώς και οι αρχές της ασφάλειας δικαίου και της απαγορεύσεως της reformatio in peius, οι οποίες αναγνωρίζονται αμφότερες από το δίκαιο [της Ένωσης] και από τη νομολογία του Δικαστηρίου (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν ρύθμιση όπως αυτή του νομοθετικού διατάγματος 9/2013;

---

(1)  Αποφάσεις C-381/97, Belgocodex, και 10/78, Belbouab.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/23 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/23

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesfinanzhof (Γερμανία) στις 19 Ιουνίου 2013 — Nordex Food A/S κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas

(Υπόθεση C-334/13)

2013/C 260/41

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα:Nordex Food A/S

Καθού και αναιρεσίβλητο:Hauptzollamt Hamburg-Jonas

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει να γίνει δεκτό, στο πλαίσιο αποφάσεως περί χορηγήσεως επιστροφής κατά την εξαγωγή, ότι το πιστοποιητικό εξαγωγής είναι σύμφωνο με το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (1), εφόσον το τελωνείο εξαγωγών αποδέχθηκε τη διασάφηση εξαγωγής χωρίς να συνυποβληθεί πιστοποιητικό, επιτρέποντας στον εξαγωγέα να το υποβάλει εντός συγκεκριμένης προθεσμίας την οποία αυτός τήρησε; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει να γίνει δεκτό, στο πλαίσιο αποφάσεως περί χορηγήσεως επιστροφής κατά την εξαγωγή, ότι το πιστοποιητικό εξαγωγής είναι σύμφωνο με το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (1), εφόσον το τελωνείο εξαγωγών αποδέχθηκε τη διασάφηση εξαγωγής χωρίς να συνυποβληθεί πιστοποιητικό, επιτρέποντας στον εξαγωγέα να το υποβάλει εντός συγκεκριμένης προθεσμίας την οποία αυτός τήρησε;

| 2) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Επιβάλλει το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, την υποβολή του πιστοποιητικού εξαγωγής οπωσδήποτε κατά τον χρόνο υποβολής της διασαφήσεως εξαγωγής ή αρκεί ο εξαγωγέας να υποβάλει το εν λόγω πιστοποιητικό (που του χορηγήθηκε πριν από την εξαγωγή) κατά τη διαδικασία καταβολής; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Επιβάλλει το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, την υποβολή του πιστοποιητικού εξαγωγής οπωσδήποτε κατά τον χρόνο υποβολής της διασαφήσεως εξαγωγής ή αρκεί ο εξαγωγέας να υποβάλει το εν λόγω πιστοποιητικό (που του χορηγήθηκε πριν από την εξαγωγή) κατά τη διαδικασία καταβολής;

| 3) | Μπορεί ο εξαγωγέας, ο οποίος αρχικώς είχε υποβάλει πλαστά τελωνειακά έγγραφα όσον αφορά την άφιξη του εξαγόμενου εμπορεύματος στη χώρα προορισμού, να υποβάλει έγκυρα τελωνειακά έγγραφα προς εξασφάλιση των δικαιωμάτων του ακόμη και μετά την παρέλευση των προθεσμιών που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) 800/1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, εφόσον η καθυστερημένη υποβολή δεν επιβραδύνει ούτε κωλύει τη διεκπεραίωση της διαδικασίας καταβολής, δεδομένου ότι η αίτηση επιστροφής είχε απορριφθεί αρχικώς για λόγους διαφορετικούς από τη μη υποβολή των εν λόγω αποδείξεων αφίξεως και αυτές υποβλήθηκαν μετά τη διαπίστωση της πλαστογραφίας των σχετικών εγγράφων; |
| --- | --- |

3)

Μπορεί ο εξαγωγέας, ο οποίος αρχικώς είχε υποβάλει πλαστά τελωνειακά έγγραφα όσον αφορά την άφιξη του εξαγόμενου εμπορεύματος στη χώρα προορισμού, να υποβάλει έγκυρα τελωνειακά έγγραφα προς εξασφάλιση των δικαιωμάτων του ακόμη και μετά την παρέλευση των προθεσμιών που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) 800/1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, εφόσον η καθυστερημένη υποβολή δεν επιβραδύνει ούτε κωλύει τη διεκπεραίωση της διαδικασίας καταβολής, δεδομένου ότι η αίτηση επιστροφής είχε απορριφθεί αρχικώς για λόγους διαφορετικούς από τη μη υποβολή των εν λόγω αποδείξεων αφίξεως και αυτές υποβλήθηκαν μετά τη διαπίστωση της πλαστογραφίας των σχετικών εγγράφων;

| 4) | Μπορεί να επιβληθεί κύρωση κατά το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, όταν η αιτούμενη επιστροφή κατά την εξαγωγή αντιστοιχεί μεν στην πραγματική επιστροφή που πρέπει να χορηγηθεί, αλλά ο εξαγωγέας έχει υποβάλει αρχικώς, στο πλαίσιο της διαδικασίας καταβολής, έγγραφα βάσει των οποίων δεν θα ήταν δυνατό να του χορηγηθεί η σχετική επιστροφή; |
| --- | --- |

4)

Μπορεί να επιβληθεί κύρωση κατά το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΚ) 800/1999 για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα, όταν η αιτούμενη επιστροφή κατά την εξαγωγή αντιστοιχεί μεν στην πραγματική επιστροφή που πρέπει να χορηγηθεί, αλλά ο εξαγωγέας έχει υποβάλει αρχικώς, στο πλαίσιο της διαδικασίας καταβολής, έγγραφα βάσει των οποίων δεν θα ήταν δυνατό να του χορηγηθεί η σχετική επιστροφή;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 800/1999 της Επιτροπής, της 15ης Απριλίου 1999, για τις κοινές λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος των πιστοποιητικών εξαγωγής για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 102, σ. 11).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/24 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/24

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Scottish Land Court (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 18 Ιουνίου 2013 — Robin John Feakins κατά The Scottish Ministers

(Υπόθεση C-335/13)

2013/C 260/42

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Scottish Land Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Robin John Feakins

Καθών: The Scottish Ministers

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004 (1) της Επιτροπής την έννοια ότι εφαρμόζεται:






  α) | όταν ένας γεωργός πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δύο ή περισσότερων από τα ακόλουθα άρθρα: 19, 20, 21, 22, 23, 23α, του κανονισμού αυτού και των άρθρων 37, παράγραφος 2, 40, 42, παράγραφος 3, και 42, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (2) του Συμβουλίου, ή μόνον |
| --- | --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004 (1) της Επιτροπής την έννοια ότι εφαρμόζεται:

α)

όταν ένας γεωργός πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δύο ή περισσότερων από τα ακόλουθα άρθρα: 19, 20, 21, 22, 23, 23α, του κανονισμού αυτού και των άρθρων 37, παράγραφος 2, 40, 42, παράγραφος 3, και 42, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 (2) του Συμβουλίου, ή μόνον

| β) | όταν ο γεωργός πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δύο ή περισσότερων από τα άρθρα 19, 20, 21, 22, 23 και 23α [παραλειπόμενα] του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004 του Συμβουλίου ή, μεμονωμένα, δύο ή περισσότερων από τα άρθρα 37, παράγραφος 2, 40, 42, παράγραφος 3, και 42, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου. |
| --- | --- |

β)

όταν ο γεωργός πληροί τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή δύο ή περισσότερων από τα άρθρα 19, 20, 21, 22, 23 και 23α [παραλειπόμενα] του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004 του Συμβουλίου ή, μεμονωμένα, δύο ή περισσότερων από τα άρθρα 37, παράγραφος 2, 40, 42, παράγραφος 3, και 42, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου.

| 2) | Εάν το άρθρο 18, παράγραφος 2, ερμηνευθεί σύμφωνα με το ερώτημα 1, παράγραφος α, ανωτέρω, είναι άκυρη η διάταξη αυτή, εν όλω ή εν μέρει, για τον έναν από τους ακόλουθους λόγους που προέβαλε ο προσφεύγων ή για αμφότερους τους λόγους αυτούς:






  α) | διότι η Επιτροπή, κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004, δεν είχε την εξουσία θεσπίσεως του άρθρου 18, παράγραφος 2, υπό την ανωτέρω έννοια ή |
| --- | --- | --- |

2)

Εάν το άρθρο 18, παράγραφος 2, ερμηνευθεί σύμφωνα με το ερώτημα 1, παράγραφος α, ανωτέρω, είναι άκυρη η διάταξη αυτή, εν όλω ή εν μέρει, για τον έναν από τους ακόλουθους λόγους που προέβαλε ο προσφεύγων ή για αμφότερους τους λόγους αυτούς:

α)

διότι η Επιτροπή, κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004, δεν είχε την εξουσία θεσπίσεως του άρθρου 18, παράγραφος 2, υπό την ανωτέρω έννοια ή

| β) | διότι η Επιτροπή, κατά τη θέσπιση του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004, δεν αιτιολόγησε το άρθρο 18, παράγραφος 2. |
| --- | --- |

β)

διότι η Επιτροπή, κατά τη θέσπιση του κανονισμού (ΕΚ) 795/2004, δεν αιτιολόγησε το άρθρο 18, παράγραφος 2.

| 3) | Αν το άρθρο 18, παράγραφος 2, έχει την έννοια που περιγράφεται στο ερώτημα 1, παράγραφος α, ανωτέρω, και αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι αρνητική, έχει εφαρμογή το άρθρο 18, παράγραφος 2, στην περίπτωση που ο γεωργός έλαβε προσωρινή έγκριση των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα σύμφωνα με το άρθρο 22 του κανονισμού 795/2004 για μία γεωργική εκμετάλλευση το 2005, αλλά δεν δήλωσε τα δικαιώματα αυτά στο έντυπο ΟΣΔΕ μέχρι το 2007, το έτος κατά το οποίο περιήλθε στην κατοχή του η γεωργική εκμετάλλευση; |
| --- | --- |

3)

Αν το άρθρο 18, παράγραφος 2, έχει την έννοια που περιγράφεται στο ερώτημα 1, παράγραφος α, ανωτέρω, και αν η απάντηση στο ερώτημα 2 είναι αρνητική, έχει εφαρμογή το άρθρο 18, παράγραφος 2, στην περίπτωση που ο γεωργός έλαβε προσωρινή έγκριση των δικαιωμάτων ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα σύμφωνα με το άρθρο 22 του κανονισμού 795/2004 για μία γεωργική εκμετάλλευση το 2005, αλλά δεν δήλωσε τα δικαιώματα αυτά στο έντυπο ΟΣΔΕ μέχρι το 2007, το έτος κατά το οποίο περιήλθε στην κατοχή του η γεωργική εκμετάλλευση;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 795/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (EE L 141, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (EE L 270, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/25

---

Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουνίου 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 10 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-671/11, IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-336/13 P)

2013/C 260/43

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Dintilhac, G. Wilms, Γ. Ζαββός)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-671/11· |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-671/11·

| — | να απορρίψει την από 22 Δεκεμβρίου 2011 προσφυγή της IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH κατά της Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την από 22 Δεκεμβρίου 2011 προσφυγή της IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH κατά της Επιτροπής·

| — | να καταδικάσει την IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την IPK International — World Tourism Marketing Consultants GmbH στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πάσχει νομική πλάνη για διάφορους λόγους:

| α) | Δεν λαμβάνει υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία οι αντισταθμιστικοί τόκοι αποσκοπούν στην κάλυψη του πληθωρισμού. |
| --- | --- |

α)

Δεν λαμβάνει υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία οι αντισταθμιστικοί τόκοι αποσκοπούν στην κάλυψη του πληθωρισμού.

| β) | Αντιθέτως προς τη νομολογία του Δικαστηρίου, δεν προβαίνει σε διάκριση μεταξύ αντισταθμιστικών τόκων και τόκων υπερημερίας και υπολογίζει το ύψος αμφότερων των επιτοκίων βάσει του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως προσαυξημένου κατά 2 μονάδες. |
| --- | --- |

β)

Αντιθέτως προς τη νομολογία του Δικαστηρίου, δεν προβαίνει σε διάκριση μεταξύ αντισταθμιστικών τόκων και τόκων υπερημερίας και υπολογίζει το ύψος αμφότερων των επιτοκίων βάσει του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως προσαυξημένου κατά 2 μονάδες.

| γ) | Πάσχει νομική πλάνη καθότι κεφαλαιοποιεί τους αντισταθμιστικούς τόκους και υπολογίζει τους τόκους υπερημερίας από την 15η Απριλίου 2011. |
| --- | --- |

γ)

Πάσχει νομική πλάνη καθότι κεφαλαιοποιεί τους αντισταθμιστικούς τόκους και υπολογίζει τους τόκους υπερημερίας από την 15η Απριλίου 2011.

| δ) | Ερμηνεύει εσφαλμένως την προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση T-297/05 (1) και παραποιεί τα πραγματικά περιστατικά. |
| --- | --- |

δ)

Ερμηνεύει εσφαλμένως την προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση T-297/05 (1) και παραποιεί τα πραγματικά περιστατικά.

| ε) | Δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη: δεν προσδιορίζονται οι λόγοι για το ύψος των τόκων και για την αφετηρία του υπολογισμού των τόκων υπερημερίας, η δε αιτιολογία είναι αυτή καθαυτήν αντιφατική. |
| --- | --- |

ε)

Δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη: δεν προσδιορίζονται οι λόγοι για το ύψος των τόκων και για την αφετηρία του υπολογισμού των τόκων υπερημερίας, η δε αιτιολογία είναι αυτή καθαυτήν αντιφατική.

| στ) | Αντιβαίνει στις γενικές αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου σε σχέση με τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. |
| --- | --- |

στ)

Αντιβαίνει στις γενικές αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου σε σχέση με τον αδικαιολόγητο πλουτισμό.

---

(1)  Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Απριλίου 2011, Συλλογή 2011, σ. II-1859.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/25 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/25

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Cruz & Companhia Lda κατά Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)

(Υπόθεση C-341/13)

2013/C 260/44

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Supremo Tribunal Administrativo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Cruz & Companhia Lda

Αναιρεσίβλητο: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP (IFAP)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Η προθεσμία παραγραφής για τη δίωξη, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 (1) του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εφαρμόζεται αποκλειστικώς στη σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του αναιρεσίβλητου ως φορέα καταβολής των κοινοτικών ενισχύσεων ή επίσης και στη σχέση μεταξύ του αναιρεσίβλητου ως φορέα καταβολής των κοινοτικών ενισχύσεων και της αναιρεσείουσας ως δικαιούχου των φερόμενων ως αχρεωστήτως καταβληθεισών ενισχύσεων; |
| --- | --- |

1)

Η προθεσμία παραγραφής για τη δίωξη, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 (1) του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εφαρμόζεται αποκλειστικώς στη σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του αναιρεσίβλητου ως φορέα καταβολής των κοινοτικών ενισχύσεων ή επίσης και στη σχέση μεταξύ του αναιρεσίβλητου ως φορέα καταβολής των κοινοτικών ενισχύσεων και της αναιρεσείουσας ως δικαιούχου των φερόμενων ως αχρεωστήτως καταβληθεισών ενισχύσεων;

| 2) | Στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού προθεσμία εφαρμόζεται επίσης στη σχέση μεταξύ του φορέα καταβολής των ενισχύσεων και του δικαιούχου των φερόμενων ως αχρεωστήτως καταβληθεισών ενισχύσεων, πρέπει να συναχθεί ότι η εν λόγω προθεσμία εφαρμόζεται μόνον σε περίπτωση διοικητικών κυρώσεων, κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995 ή, επίσης, οσάκις πρόκειται για «διοικητικά μέτρα» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, ειδικότερα όταν πρόκειται περί της ανακτήσεως των αχρεωστήτως εισπραχθέντων ποσών; |
| --- | --- |

2)

Στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού προθεσμία εφαρμόζεται επίσης στη σχέση μεταξύ του φορέα καταβολής των ενισχύσεων και του δικαιούχου των φερόμενων ως αχρεωστήτως καταβληθεισών ενισχύσεων, πρέπει να συναχθεί ότι η εν λόγω προθεσμία εφαρμόζεται μόνον σε περίπτωση διοικητικών κυρώσεων, κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995 ή, επίσης, οσάκις πρόκειται για «διοικητικά μέτρα» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, ειδικότερα όταν πρόκειται περί της ανακτήσεως των αχρεωστήτως εισπραχθέντων ποσών;

---

(1)  ΕΕ L 312, σ. 1.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/26 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/26

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal do Trabalho de Leiria (Πορτογαλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Modelo Continente Hipermercados S.A. κατά Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

(Υπόθεση C-343/13)

2013/C 260/45

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal do Trabalho de Leiria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Modelo Continente Hipermercados S.A.

Καθής: Autoridade Para As Condições de Trabalho — Centro Local do Lis (ACT)

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Υπό το πρίσμα του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, της οδηγίας [2011/35/ΕΕ (1) και του άρθρου της 19], συνεπάγεται η συγχώνευση των εταιρειών μεταβίβαση στην απορροφώσα εταιρεία της ευθύνης λόγω διοικητικών παραβάσεων που διέπραξε η απορροφώμενη εταιρεία πριν την καταχώριση της συγχωνεύσεως στο μητρώο εταιρειών; |
| --- | --- |

1)

Υπό το πρίσμα του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, της οδηγίας [2011/35/ΕΕ (1) και του άρθρου της 19], συνεπάγεται η συγχώνευση των εταιρειών μεταβίβαση στην απορροφώσα εταιρεία της ευθύνης λόγω διοικητικών παραβάσεων που διέπραξε η απορροφώμενη εταιρεία πριν την καταχώριση της συγχωνεύσεως στο μητρώο εταιρειών;

| 2) | Είναι δυνατό να θεωρηθεί ως οφειλή έναντι τρίτου (εν προκειμένω, του Δημοσίου δυνάμει της νομοθεσίας περί διοικητικών παραβάσεων) διοικητική κύρωση που επιβάλλεται λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, προς τον σκοπό εφαρμογής της οδηγίας, και, ως εκ τούτου, αναδέχεται η απορροφώσα εταιρεία τη σχετική οφειλή (πρόστιμο) λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, πιστωτής της οποίας είναι το Δημόσιο; |
| --- | --- |

2)

Είναι δυνατό να θεωρηθεί ως οφειλή έναντι τρίτου (εν προκειμένω, του Δημοσίου δυνάμει της νομοθεσίας περί διοικητικών παραβάσεων) διοικητική κύρωση που επιβάλλεται λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, προς τον σκοπό εφαρμογής της οδηγίας, και, ως εκ τούτου, αναδέχεται η απορροφώσα εταιρεία τη σχετική οφειλή (πρόστιμο) λόγω παραβάσεως της εργατικής νομοθεσίας, πιστωτής της οποίας είναι το Δημόσιο;

| 3) | Αντιβαίνει στην προπαρατεθείσα κοινοτική οδηγία η ερμηνεία του άρθρου 112 του Código das Sociedades Comerciais (CSC) υπό την έννοια ότι δεν συνεπάγεται την περάτωση της διαδικασίας επιβολής διοικητικής κυρώσεως λόγω παραβάσεως που τελέσθηκε πριν τη συγχώνευση ούτε την εξαφάνιση του αντίστοιχου προστίμου, συνιστώντας κατά τον τρόπο αυτό διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως αντίθετης προς τις αρχές του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, του άρθρου 19 της οδηγίας; |
| --- | --- |

3)

Αντιβαίνει στην προπαρατεθείσα κοινοτική οδηγία η ερμηνεία του άρθρου 112 του Código das Sociedades Comerciais (CSC) υπό την έννοια ότι δεν συνεπάγεται την περάτωση της διαδικασίας επιβολής διοικητικής κυρώσεως λόγω παραβάσεως που τελέσθηκε πριν τη συγχώνευση ούτε την εξαφάνιση του αντίστοιχου προστίμου, συνιστώντας κατά τον τρόπο αυτό διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως αντίθετης προς τις αρχές του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, του άρθρου 19 της οδηγίας;

| 4) | Προσκρούει η προγενέστερη ερμηνεία στην αρχή κατά την οποία δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί διοικητική παράβαση ελλείψει (περιορισμένης) αντικειμενικής ή υποκειμενικής ευθύνης της απορροφώσας εταιρείας; |
| --- | --- |

4)

Προσκρούει η προγενέστερη ερμηνεία στην αρχή κατά την οποία δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί διοικητική παράβαση ελλείψει (περιορισμένης) αντικειμενικής ή υποκειμενικής ευθύνης της απορροφώσας εταιρείας;

---

(1)  Οδηγία 2011/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, για τις συγχωνεύσεις των ανωνύμων εταιρειών (ΕΕ L 110, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/26 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/26

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε η Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Cristiano Blanco κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

(Υπόθεση C-344/13)

2013/C 260/46

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Commissione tributaria provinciale di Roma

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Cristiano Blanco

Καθής: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

Προδικαστικά ερωτήματα

Αντίκειται στο άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ η επιβολή υποχρεώσεων δηλώσεως και φορολογήσεως των κερδών που αποκομίζουν από καζίνο κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάτοικοι Ιταλίας, την οποία προβλέπει το άρθρο 67, στοιχείο d, του π.δ. 917 της 22ας Δεκεμβρίου 1986 (ενιαίο κείμενο περί φορολογίας εισοδήματος), ή πρέπει να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφάλειας ή δημοσίας υγείας κατά την έννοια του άρθρου 46 της Συνθήκης ΕΚ;

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/26 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/26

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 24 Ιουνίου 2013 — Karen Millen Fashions Ltd κατά Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd

(Υπόθεση C-345/13)

2013/C 260/47

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: Karen Millen Fashions Ltd

Εναγόμενη: Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Κατά την εκτίμηση ατομικού χαρακτήρα σχεδίου ή υποδείγματος για το οποίο προβάλλεται ότι τυγχάνει προστασίας ως μη καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα κατά τον κανονισμό (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (1), πρέπει η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή, κατά την έννοια του άρθρου 6 του ως άνω κανονισμού, να εκτιμάται με βάση το κατά πόσον διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον εν λόγω καταναλωτή






  α) | κάθε ατομικό σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο έχει προηγουμένως διατεθεί στο κοινό, ή |
| --- | --- | --- |

1)

Κατά την εκτίμηση ατομικού χαρακτήρα σχεδίου ή υποδείγματος για το οποίο προβάλλεται ότι τυγχάνει προστασίας ως μη καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα κατά τον κανονισμό (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (1), πρέπει η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή, κατά την έννοια του άρθρου 6 του ως άνω κανονισμού, να εκτιμάται με βάση το κατά πόσον διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον εν λόγω καταναλωτή

α)

κάθε ατομικό σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο έχει προηγουμένως διατεθεί στο κοινό, ή

| β) | οποιοσδήποτε συνδυασμός γνωστών στοιχείων από πλείονα του ενός προγενέστερα τέτοια σχέδια ή υποδείγματα; |
| --- | --- |

β)

οποιοσδήποτε συνδυασμός γνωστών στοιχείων από πλείονα του ενός προγενέστερα τέτοια σχέδια ή υποδείγματα;

| 2) | Υποχρεούνται τα δικαστήρια κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων να θεωρούν έγκυρο μη καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα για την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, στην περίπτωση που ο δικαιούχος απλώς προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία για τον ατομικό χαρακτήρα του σχεδίου ή υποδείγματος ή αυτός οφείλει να αποδείξει ότι το σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα κατά το άρθρο 6 του ως άνω κανονισμού; |
| --- | --- |

2)

Υποχρεούνται τα δικαστήρια κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων να θεωρούν έγκυρο μη καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα για την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, στην περίπτωση που ο δικαιούχος απλώς προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία για τον ατομικό χαρακτήρα του σχεδίου ή υποδείγματος ή αυτός οφείλει να αποδείξει ότι το σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα κατά το άρθρο 6 του ως άνω κανονισμού;

---

(1)  ΕΕ L 3, σ. 1.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/27 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/27

---

Προσφυγή/αγωγή της 25.6.2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-351/13)

2013/C 260/48

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Μαρκούλλη και B. Schima)

Καθής: Ελληνική Δημοκρατία

Αιτήματα

| — | Να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη εξασφαλίζοντας ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2012, οι ωοπαραγωγές όρνιθες δεν εκτρέφονται πλέον σε μη διευθετημένους κλωβούς, αθέτησε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3 και του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/74/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, περί στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων. |
| --- | --- |

—

Να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη εξασφαλίζοντας ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2012, οι ωοπαραγωγές όρνιθες δεν εκτρέφονται πλέον σε μη διευθετημένους κλωβούς, αθέτησε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3 και του άρθρου 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 1999/74/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1999, περί στοιχειωδών απαιτήσεων για την προστασία των ωοπαραγωγών ορνίθων.

| — | Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Από την 1η Ιανουαρίου 2012, το άρθρο 5, παράγραφος 2 της οδηγίας 1999/74/ΕΚ απαγορεύει την εκτροφή ωοπαραγωγών ορνίθων σε μη διευθετημένους κλωβούς. Επιπλέον, το άρθρο 3 της οδηγίας 1999/74/ΕΚ επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να μεριμνούν ώστε οι ιδιοκτήτες και οι κάτοχοι να εφαρμόζουν για τις ωοπαραγωγές όρνιθες μόνο τα συστήματα εκτροφής που επιτρέπονται από την οδηγία.

Η Επιτροπή είχε επιστήσει την προσοχή των κρατών μελών στις υποχρεώσεις τους για συμμόρφωση με τις προαναφερθείσες διατάξεις της οδηγίας από το 2011. Σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε προσκομίσει η Ελληνική Δημοκρατία, προέκυπτε ότι σημαντικός αριθμός ιδιοκτητών και κατόχων εγκαταστάσεων με ωοπαραγωγές όρνιθες δεν θα μπορούσε να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας 1999/74/ΕΚ μέχρι την ημερομηνία συμμόρφωσης που προβλέπει η οδηγία αυτή.

Από τα στοιχεία που η Ελληνική Δημοκρατία παρέσχε στα πλαίσια της προδικαστικής διαδικασίας, καθώς και από πιο πρόσφατες επικαιροποιήσεις των στοιχείων αυτών, προκύπτει ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει ακόμα επιτύχει τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3 και του άρθρου 5, παράγραφος 2 της Οδηγίας 1999/74/ΕΚ.

---

(1)  ΕΕ L 203 της 3.8.1999, σ.53-57

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/27 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/27

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione Tributaria Regionale dell’Umbria (Ιταλία) στις 27 Ιουνίου 2013 — Umbra Packaging srl κατά Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia

(Υπόθεση C-355/13)

2013/C 260/49

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Commissione Tributaria Regionale dell'Umbria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Umbra Packaging srl

Εφεσίβλητη: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale di Perugia

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνάδει το άρθρο 160 του ν.δ. 259/2003, το οποίο επιβάλλει το τέλος υπέρ του Δημοσίου βάσει του πίνακα τελών του άρθρου 21 του π.δ. 641/1972, με το άρθρο 3 της οδηγίας 20/2002/ΕΚ (1), το οποίο απαγορεύει, στο πλαίσιο του ελευθερωμένου καθεστώτος των τηλεπικοινωνιών, την εκ μέρους της διοικητικής αρχής άσκηση ελέγχου, η οποία δικαιολογεί την επιβολή του τέλους στον χρήστη της υπηρεσίας; |
| --- | --- |

1)

Συνάδει το άρθρο 160 του ν.δ. 259/2003, το οποίο επιβάλλει το τέλος υπέρ του Δημοσίου βάσει του πίνακα τελών του άρθρου 21 του π.δ. 641/1972, με το άρθρο 3 της οδηγίας 20/2002/ΕΚ (1), το οποίο απαγορεύει, στο πλαίσιο του ελευθερωμένου καθεστώτος των τηλεπικοινωνιών, την εκ μέρους της διοικητικής αρχής άσκηση ελέγχου, η οποία δικαιολογεί την επιβολή του τέλους στον χρήστη της υπηρεσίας;

| 2) | Συνάδει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του υπουργικού διατάγματος 33/1990, στο οποίο παραπέμπει ο πίνακας τελών του άρθρου 21 του π.δ. 641/1972, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του ν.δ. 151/1991, με το καθεστώς ελεύθερου ανταγωνισμού και με την προβλεπόμενη από το άρθρο 102 της Συνθήκης απαγόρευση εφαρμογής άνισων όρων επί ισοδυνάμων παροχών έναντι των εμπορικώς συναλλασσομένων; |
| --- | --- |

2)

Συνάδει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του υπουργικού διατάγματος 33/1990, στο οποίο παραπέμπει ο πίνακας τελών του άρθρου 21 του π.δ. 641/1972, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του ν.δ. 151/1991, με το καθεστώς ελεύθερου ανταγωνισμού και με την προβλεπόμενη από το άρθρο 102 της Συνθήκης απαγόρευση εφαρμογής άνισων όρων επί ισοδυνάμων παροχών έναντι των εμπορικώς συναλλασσομένων;

| 3) | Συνάδει η διαφοροποίηση του ύψους του τέλους υπέρ του Δημοσίου μεταξύ οικιακής και επιχειρηματικής χρήσεως και η εφαρμογή του αποκλειστικώς στις συμβάσεις παροχής συνδρομητικών υπηρεσιών με τα κριτήρια της εύλογης και πρόσφορης αιτίας και εμποδίζει ή όχι τη δημιουργία ανταγωνιστικής αγοράς; |
| --- | --- |

3)

Συνάδει η διαφοροποίηση του ύψους του τέλους υπέρ του Δημοσίου μεταξύ οικιακής και επιχειρηματικής χρήσεως και η εφαρμογή του αποκλειστικώς στις συμβάσεις παροχής συνδρομητικών υπηρεσιών με τα κριτήρια της εύλογης και πρόσφορης αιτίας και εμποδίζει ή όχι τη δημιουργία ανταγωνιστικής αγοράς;

---

(1)  Οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση)· ΕΕ L 108, σ. 21.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/28 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/28

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supreme Court of the United Kingdom στις 27 Ιουνίου 2013 — Public Relations Consultants Association Ltd κατά The Newspaper Licensing Agency Ltd κ.λπ.

(Υπόθεση C-360/13)

2013/C 260/50

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court of the United Kingdom

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Public Relations Consultants Association Ltd

Αναιρεσίβλητη: The Newspaper Licensing Agency Ltd κ.λπ.

Προδικαστικά ερωτήματα

Στην περίπτωση που:

| i) | ένας τελικός χρήστης βλέπει μια ιστοσελίδα χωρίς να τη τηλεφορτώνει, να την τυπώνει ή να δημιουργεί αντίγραφο αυτής κατ’ άλλον τρόπο· |
| --- | --- |

i)

ένας τελικός χρήστης βλέπει μια ιστοσελίδα χωρίς να τη τηλεφορτώνει, να την τυπώνει ή να δημιουργεί αντίγραφο αυτής κατ’ άλλον τρόπο·

| ii) | αντίγραφα της ιστοσελίδας αυτής δημιουργούνται αυτομάτως στην οθόνη και στην «κρυφή μνήμη» του σκληρού δίσκου του τελικού χρήστη· |
| --- | --- |

ii)

αντίγραφα της ιστοσελίδας αυτής δημιουργούνται αυτομάτως στην οθόνη και στην «κρυφή μνήμη» του σκληρού δίσκου του τελικού χρήστη·

| iii) | η δημιουργία των αντιγράφων αυτών είναι απαραίτητη για τις τεχνικές διαδικασίες τις οποίες προϋποθέτει η ομαλή και αποτελεσματική αναζήτηση στο Διαδίκτυο· |
| --- | --- |

iii)

η δημιουργία των αντιγράφων αυτών είναι απαραίτητη για τις τεχνικές διαδικασίες τις οποίες προϋποθέτει η ομαλή και αποτελεσματική αναζήτηση στο Διαδίκτυο·

| iv) | το αντίγραφο που δημιουργήθηκε στην οθόνη παραμένει στην οθόνη μέχρι ο τελικός χρήστης να απομακρυνθεί από την οικεία ιστοσελίδα, οπότε εξαλείφεται αυτομάτως με τη συνήθη λειτουργία του υπολογιστή· |
| --- | --- |

iv)

το αντίγραφο που δημιουργήθηκε στην οθόνη παραμένει στην οθόνη μέχρι ο τελικός χρήστης να απομακρυνθεί από την οικεία ιστοσελίδα, οπότε εξαλείφεται αυτομάτως με τη συνήθη λειτουργία του υπολογιστή·

| v) | το αποθηκευθέν στην κρυφή μνήμη αντίγραφο παραμένει στην κρυφή μνήμη μέχρι να αντικατασταθεί από άλλο υλικό, καθώς ο τελικός χρήστης βλέπει περαιτέρω ιστοσελίδες, οπότε εξαλείφεται αυτομάτως με τη συνήθη λειτουργία του υπολογιστή, και |
| --- | --- |

v)

το αποθηκευθέν στην κρυφή μνήμη αντίγραφο παραμένει στην κρυφή μνήμη μέχρι να αντικατασταθεί από άλλο υλικό, καθώς ο τελικός χρήστης βλέπει περαιτέρω ιστοσελίδες, οπότε εξαλείφεται αυτομάτως με τη συνήθη λειτουργία του υπολογιστή, και

| vi) | τα αντίγραφα διατηρούνται μόνον κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων διαδικασιών που συνδέονται με τη χρήση του Διαδικτύου κατά τα στοιχεία (iv) και (v) ανωτέρω· |
| --- | --- |

vi)

τα αντίγραφα διατηρούνται μόνον κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων διαδικασιών που συνδέονται με τη χρήση του Διαδικτύου κατά τα στοιχεία (iv) και (v) ανωτέρω·

Είναι τα αντίγραφα αυτά (i) προσωρινά, (ii) μεταβατικά ή παρεπόμενα και (iii) αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα της τεχνολογικής μεθόδου, υπό την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (1);

---

(1)  Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10)

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/28 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/28

---

Προσφυγή της 26ης Ιουνίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Σλοβακικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-361/13)

2013/C 260/51

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Schatz και A. Tokár)

Καθής: Σλοβακική Δημοκρατία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να διαπιστώσει ότι η Σλοβακική Δημοκρατία, αρνούμενη να χορηγήσει το επίδομα Χριστουγέννων, σύμφωνα με τον νόμο 592/2006, στους δικαιούχους που διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος πλην της Σλοβακικής Δημοκρατίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 45 και 48 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας. |
| --- | --- |

—

να διαπιστώσει ότι η Σλοβακική Δημοκρατία, αρνούμενη να χορηγήσει το επίδομα Χριστουγέννων, σύμφωνα με τον νόμο 592/2006, στους δικαιούχους που διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος πλην της Σλοβακικής Δημοκρατίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 45 και 48 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας.

| — | να καταδικάσει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Σλοβακική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Το επίδομα Χριστουγέννων αποτελεί, βάσει του νόμου 592/2006, παροχή γήρατος κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 883/2004, η οποία χορηγείται ακόμη και στους δικαιούχους που διαμένουν εκτός του οικείου κράτους μέλους (εν προκειμένω της Σλοβακικής Δημοκρατίας). Μια διάταξη εσωτερικού δικαίου δεν μπορεί, συνεπώς, να περιορίσει το δικαίωμα των δικαιούχων που διαμένουν εκτός της Σλοβακικής Δημοκρατίας να λαμβάνουν επίδομα Χριστουγέννων. Η διάταξη εσωτερικού δικαίου της Σλοβακικής Δημοκρατίας που προβλέπει τον περιορισμό αυτό είναι, κατά συνέπεια, αντίθετη προς τα άρθρα 45 και 48 ΣΛΕΕ, καθώς και προς το άρθρο 7 του κανονισμού 883/2004.

---

(1)  ΕΕ L 166, σ. 1.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/29 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/29

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Maurizio Fiamingo κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA

(Υπόθεση C-362/13)

2013/C 260/52

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione.

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Maurizio Fiamingo.

Αναιρεσίβλητη: Rete Ferroviaria Italiana SpA.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Εφαρμόζονται ως προς τη ναυτική εργασία οι ρήτρες της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) και, ειδικότερα, αφορά η ρήτρα 2, σημείο 1, και τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου που εργάζονται σε οχηματαγωγά πλοία τα οποία πραγματοποιούν καθημερινά δρομολόγια; |
| --- | --- |

1)

Εφαρμόζονται ως προς τη ναυτική εργασία οι ρήτρες της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) και, ειδικότερα, αφορά η ρήτρα 2, σημείο 1, και τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου που εργάζονται σε οχηματαγωγά πλοία τα οποία πραγματοποιούν καθημερινά δρομολόγια;

| 2) | Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρο 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία προβλέπει ότι πρέπει να ορίζεται η «διάρκεια» της συμβάσεως, και όχι η «λήξη» αυτής; Συμμορφώνεται δε προς την εν λόγω οδηγία η πρόβλεψη διάρκειας της συμβάσεως με αναφορά στη λήξη αυτής, η οποία είναι μεν βεβαία («έως 78 ημέρες») χωρίς όμως να προσδιορίζεται ο χρόνος αυτής; |
| --- | --- |

2)

Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρο 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία προβλέπει ότι πρέπει να ορίζεται η «διάρκεια» της συμβάσεως, και όχι η «λήξη» αυτής; Συμμορφώνεται δε προς την εν λόγω οδηγία η πρόβλεψη διάρκειας της συμβάσεως με αναφορά στη λήξη αυτής, η οποία είναι μεν βεβαία («έως 78 ημέρες») χωρίς όμως να προσδιορίζεται ο χρόνος αυτής;

| 3) | Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρα 325, 326 και 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία ορίζει ότι οι αντικειμενικοί λόγοι της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου συνίστανται μόνον στην πρόβλεψη του προς εκτέλεση ταξιδίου ή ταξιδίων, με αποτέλεσμα να συμπίπτει κατ’ ουσίαν το αντικείμενο της συμβάσεως (η παροχή εργασίας) με την αιτία αυτής (σκοπός της συνάψεως συμβάσεως ορισμένου χρόνου); |
| --- | --- |

3)

Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρα 325, 326 και 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία ορίζει ότι οι αντικειμενικοί λόγοι της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου συνίστανται μόνον στην πρόβλεψη του προς εκτέλεση ταξιδίου ή ταξιδίων, με αποτέλεσμα να συμπίπτει κατ’ ουσίαν το αντικείμενο της συμβάσεως (η παροχή εργασίας) με την αιτία αυτής (σκοπός της συνάψεως συμβάσεως ορισμένου χρόνου);

| 4) | Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο της οδηγίας εθνική νομοθεσία (εν προκειμένω διατάξεις του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία, σε περίπτωση συνάψεως διαδοχικών συμβάσεων [ορισμένου χρόνου] (η οποία δύναται να συνιστά κατάχρηση υπό την έννοια της ρήτρας 5), αποκλείει τη μετατροπή τους σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου (μέτρο προβλεπόμενο στο άρθρο 326 του κώδικα ναυσιπλοΐας μόνον οσάκις ο προσληφθείς παρέχει αδιαλείπτως εργασία για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους και εφόσον μεταξύ της λήξεως μιας συμβάσεως και της συνάψεως της επόμενης συμβάσεως μεσολαβεί διάστημα όχι μεγαλύτερο των εξήντα ημερών); |
| --- | --- |

4)

Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο της οδηγίας εθνική νομοθεσία (εν προκειμένω διατάξεις του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία, σε περίπτωση συνάψεως διαδοχικών συμβάσεων [ορισμένου χρόνου] (η οποία δύναται να συνιστά κατάχρηση υπό την έννοια της ρήτρας 5), αποκλείει τη μετατροπή τους σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου (μέτρο προβλεπόμενο στο άρθρο 326 του κώδικα ναυσιπλοΐας μόνον οσάκις ο προσληφθείς παρέχει αδιαλείπτως εργασία για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους και εφόσον μεταξύ της λήξεως μιας συμβάσεως και της συνάψεως της επόμενης συμβάσεως μεσολαβεί διάστημα όχι μεγαλύτερο των εξήντα ημερών);

---

(1)  Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/29 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/29

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) στις 28 Ιουνίου 2013 — Leonardo Zappalà κατά Rete Ferroviaria Italiana SpA

(Υπόθεση C-363/13)

2013/C 260/53

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione.

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Leonardo Zappalà.

Αναιρεσίβλητη: Rete Ferroviaria Italiana SpA.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Εφαρμόζονται ως προς τη ναυτική εργασία οι ρήτρες της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) και, ειδικότερα, αφορά η ρήτρα 2, σημείο 1, και τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου που εργάζονται σε οχηματαγωγά πλοία τα οποία πραγματοποιούν καθημερινά δρομολόγια; |
| --- | --- |

1)

Εφαρμόζονται ως προς τη ναυτική εργασία οι ρήτρες της συμφωνίας πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ (1) και, ειδικότερα, αφορά η ρήτρα 2, σημείο 1, και τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου που εργάζονται σε οχηματαγωγά πλοία τα οποία πραγματοποιούν καθημερινά δρομολόγια;

| 2) | Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρο 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία προβλέπει ότι πρέπει να ορίζεται η «διάρκεια» της συμβάσεως, και όχι η «λήξη» αυτής; Συμμορφώνεται δε προς την εν λόγω οδηγία η πρόβλεψη διάρκειας της συμβάσεως με αναφορά στη λήξη αυτής, η οποία είναι μεν βεβαία («έως 78 ημέρες») χωρίς όμως να προσδιορίζεται ο χρόνος αυτής; |
| --- | --- |

2)

Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρο 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία προβλέπει ότι πρέπει να ορίζεται η «διάρκεια» της συμβάσεως, και όχι η «λήξη» αυτής; Συμμορφώνεται δε προς την εν λόγω οδηγία η πρόβλεψη διάρκειας της συμβάσεως με αναφορά στη λήξη αυτής, η οποία είναι μεν βεβαία («έως 78 ημέρες») χωρίς όμως να προσδιορίζεται ο χρόνος αυτής;

| 3) | Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρα 325, 326 και 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία ορίζει ότι οι αντικειμενικοί λόγοι της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου συνίστανται μόνον στην πρόβλεψη του προς εκτέλεση ταξιδίου ή ταξιδίων, με αποτέλεσμα να συμπίπτει κατ’ ουσίαν το αντικείμενο της συμβάσεως (η παροχή εργασίας) με την αιτία αυτής (σκοπός της συνάψεως συμβάσεως ορισμένου χρόνου); |
| --- | --- |

3)

Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο η οποία ενσωματώνεται στην οδηγία 1999/70/ΕΚ και, ειδικότερα, στη ρήτρα 3, σημείο 1, εθνική νομοθεσία (άρθρα 325, 326 και 332 του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία ορίζει ότι οι αντικειμενικοί λόγοι της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου συνίστανται μόνον στην πρόβλεψη του προς εκτέλεση ταξιδίου ή ταξιδίων, με αποτέλεσμα να συμπίπτει κατ’ ουσίαν το αντικείμενο της συμβάσεως (η παροχή εργασίας) με την αιτία αυτής (σκοπός της συνάψεως συμβάσεως ορισμένου χρόνου);

| 4) | Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο της οδηγίας εθνική νομοθεσία (εν προκειμένω διατάξεις του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία, σε περίπτωση συνάψεως διαδοχικών συμβάσεων [ορισμένου χρόνου] (η οποία δύναται να συνιστά κατάχρηση υπό την έννοια της ρήτρας 5), αποκλείει τη μετατροπή τους σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου (μέτρο προβλεπόμενο στο άρθρο 326 του κώδικα ναυσιπλοΐας μόνον οσάκις ο προσληφθείς παρέχει αδιαλείπτως εργασία για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους και εφόσον μεταξύ της λήξεως μιας συμβάσεως και της συνάψεως της επόμενης συμβάσεως μεσολαβεί διάστημα όχι μεγαλύτερο των εξήντα ημερών); |
| --- | --- |

4)

Αντιτίθεται στη συμφωνία πλαίσιο της οδηγίας εθνική νομοθεσία (εν προκειμένω διατάξεις του κώδικα ναυσιπλοΐας) η οποία, σε περίπτωση συνάψεως διαδοχικών συμβάσεων [ορισμένου χρόνου] (η οποία δύναται να συνιστά κατάχρηση υπό την έννοια της ρήτρας 5), αποκλείει τη μετατροπή τους σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου (μέτρο προβλεπόμενο στο άρθρο 326 του κώδικα ναυσιπλοΐας μόνον οσάκις ο προσληφθείς παρέχει αδιαλείπτως εργασία για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους και εφόσον μεταξύ της λήξεως μιας συμβάσεως και της συνάψεως της επόμενης συμβάσεως μεσολαβεί διάστημα όχι μεγαλύτερο των εξήντα ημερών);

---

(1)  Οδηγία 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) στις 28 Ιουνίου 2013 — International Stem Cell Corporation κατά Comptroller General of Patents

(Υπόθεση C-364/13)

2013/C 260/54

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

High Court of Justice (Chancery Division) (Ηνωμένο Βασίλειο)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: International Stem Cell Corporation

Καθού: Comptroller General of Patents

Προδικαστικά ερωτήματα

Περιλαμβάνονται τα μη γονιμοποιημένα ανθρώπινα ωάρια των οποίων η διαίρεση και περαιτέρω ανάπτυξη έχει ενεργοποιηθεί με παρθενογένεση και τα οποία, σε αντίθεση με τα γονιμοποιημένα ωάρια, περιέχουν μόνο ολοδύναμα κύτταρα και δεν είναι ικανά να αναπτυχθούν σε ανθρώπινα όντα, στο πεδίο του όρου «ανθρώπινα έμβρυα» του άρθρου 6, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της οδηγίας 98/44/ΕΚ (1) για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων;

---

(1)  Οδηγία 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουλίου 1998, για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων (ΕΕ L 213, σ. 13).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Profit Investment SIM SpA, υπό εκκαθάριση κατά Stefano Ossi και Commerzbank AG

(Υπόθεση C-366/13)

2013/C 260/55

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Corte suprema di cassazione

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: Profit Investment SIM SpA, υπό εκκαθάριση

Αναιρεσίβλητοι: Stefano Ossi, Commerzbank AG

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται ο δεσμός συνάφειας μεταξύ διαφορετικών υποθέσεων, τον οποίο προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001 (1), όταν διαφέρουν το αντικείμενο των αξιώσεων που προβάλλονται με τις δύο αγωγές και ο τίτλος στον οποίο θεμελιώνονται οι ένδικες αξιώσεις, χωρίς να υφίσταται μεταξύ τους σχέση κυρίου-παρεπόμενου ή σχέση λογικής και νομικής ασυμβατότητας, αλλά η ενδεχόμενη ευδοκίμηση της μίας αγωγής είναι δυνατόν εν τοις πράγμασι να επηρεάσει το συμφέρον για την προστασία του οποίου ασκείται η άλλη; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται ο δεσμός συνάφειας μεταξύ διαφορετικών υποθέσεων, τον οποίο προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001 (1), όταν διαφέρουν το αντικείμενο των αξιώσεων που προβάλλονται με τις δύο αγωγές και ο τίτλος στον οποίο θεμελιώνονται οι ένδικες αξιώσεις, χωρίς να υφίσταται μεταξύ τους σχέση κυρίου-παρεπόμενου ή σχέση λογικής και νομικής ασυμβατότητας, αλλά η ενδεχόμενη ευδοκίμηση της μίας αγωγής είναι δυνατόν εν τοις πράγμασι να επηρεάσει το συμφέρον για την προστασία του οποίου ασκείται η άλλη;

| 2) | Μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση του έγγραφου τύπου της ρήτρας παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, την οποία τάσσει το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο α', του προαναφερθέντος κανονισμού, αν η ρήτρα αυτή περιέχεται σε έγγραφο (Information memorandum) το οποίο έχει συντάξει μονομερώς ο εκδότης ομολογιακού δανείου, προκειμένου να καταστεί εφαρμοστέα η παρέκταση της διεθνούς δικαιοδοσίας στις διαφορές που αναφύονται μεταξύ του ίδιου και κάθε επόμενου αγοραστή των εν λόγω ομολόγων σε σχέση με την εγκυρότητά τους, ή μπορεί, σε διαφορετική περίπτωση, να θεωρηθεί ότι η εισαγωγή της ρήτρας παρεκτάσεως στο έγγραφο το οποίο διέπει ομολογιακό δάνειο προοριζόμενο για διασυνοριακή κυκλοφορία ανταποκρίνεται σε συνήθεια αποδεικτή στο διεθνές εμπόριο, κατά την έννοια της εξαιρέσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του προαναφερθέντος κανονισμού; |
| --- | --- |

2)

Μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση του έγγραφου τύπου της ρήτρας παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, την οποία τάσσει το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο α', του προαναφερθέντος κανονισμού, αν η ρήτρα αυτή περιέχεται σε έγγραφο (Information memorandum) το οποίο έχει συντάξει μονομερώς ο εκδότης ομολογιακού δανείου, προκειμένου να καταστεί εφαρμοστέα η παρέκταση της διεθνούς δικαιοδοσίας στις διαφορές που αναφύονται μεταξύ του ίδιου και κάθε επόμενου αγοραστή των εν λόγω ομολόγων σε σχέση με την εγκυρότητά τους, ή μπορεί, σε διαφορετική περίπτωση, να θεωρηθεί ότι η εισαγωγή της ρήτρας παρεκτάσεως στο έγγραφο το οποίο διέπει ομολογιακό δάνειο προοριζόμενο για διασυνοριακή κυκλοφορία ανταποκρίνεται σε συνήθεια αποδεικτή στο διεθνές εμπόριο, κατά την έννοια της εξαιρέσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του προαναφερθέντος κανονισμού;

| 3) | Μπορεί ο όρος «διαφορά εκ συμβάσεως», στο άρθρο 5, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού, να θεωρηθεί ότι αναφέρεται αποκλειστικώς σε διαφορές με τις οποίες διώκεται η ένδικη επίκληση του νομικού δεσμού που απορρέει από σύμβαση, καθώς και σε διαφορές που εξαρτώνται αμέσως από τον εν λόγω δεσμό, ή καλύπτει και διαφορές στο πλαίσιο των οποίων ο ενάγων δεν επικαλείται την ύπαρξη συμβάσεως, αλλά αντιθέτως αρνείται την ύπαρξη νομικώς έγκυρου συμβατικού δεσμού και διώκει την επιστροφή των ποσών που κατέβαλε βάσει τίτλου ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του, στερείται οποιασδήποτε νομικής ισχύος; |
| --- | --- |

3)

Μπορεί ο όρος «διαφορά εκ συμβάσεως», στο άρθρο 5, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού, να θεωρηθεί ότι αναφέρεται αποκλειστικώς σε διαφορές με τις οποίες διώκεται η ένδικη επίκληση του νομικού δεσμού που απορρέει από σύμβαση, καθώς και σε διαφορές που εξαρτώνται αμέσως από τον εν λόγω δεσμό, ή καλύπτει και διαφορές στο πλαίσιο των οποίων ο ενάγων δεν επικαλείται την ύπαρξη συμβάσεως, αλλά αντιθέτως αρνείται την ύπαρξη νομικώς έγκυρου συμβατικού δεσμού και διώκει την επιστροφή των ποσών που κατέβαλε βάσει τίτλου ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του, στερείται οποιασδήποτε νομικής ισχύος;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE 2001, L 12, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/30 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/30

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Commissione tributaria provinciale di Roma (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Pier Paolo Fabretti κατά Agenzia delle Entrate

(Υπόθεση C-367/13)

2013/C 260/56

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Commissione tributaria provinciale di Roma

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων: Pier Paolo Fabretti

Καθής: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

Προδικαστικό ερώτημα

Αντίκειται στο άρθρο 49 της Συνθήκης ΕΚ η επιβολή υποχρεώσεων δηλώσεως και φορολογήσεως των κερδών που αποκομίζουν κάτοικοι Ιταλίας από καζίνο κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία προβλέπει το άρθρο 67, στοιχείο d, του ν.δ. 917 της 22ας Δεκεμβρίου 1986 (ενιαίο κείμενο περί φορολογίας εισοδήματος), ή πρέπει να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφάλειας ή δημοσίας υγείας κατά την έννοια του άρθρου 46 της Συνθήκης ΕΚ;

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/31

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank Oost-Brabant 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) την 1η Ιουλίου 2013 — Ποινική διαδικασία κατά N.F. Gielen κ.λπ.

(Υπόθεση C-369/13)

2013/C 260/57

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Oost-Brabant 's-Hertogenbosch

Ποινική διαδικασία κατά

N.F. Gielen, M.M.J. Geerings, F.A.C. Pruijmboom και A.A. Pruijmboom

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1α) | Δύναται η χημική ουσία alpha-phenylacetoacetonitrile (αριθμός CAS 4468-48-8, στο εξής: APAAN) να εξομοιωθεί με τη διαβαθμισμένη ουσία l-phenyl-2-propanone (αριθμός CAS 103-79-7, στο εξής: BMK); Ειδικότερα, το rechtbank ζητεί να διευκρινιστεί αν η ολλανδική λέξη “bevatten”, η αγγλική λέξη “containing” και η γαλλική λέξη “contenant” πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η ουσία BMK πρέπει ήδη να υπάρχει ως τέτοια στην ουσία APAAN.
  Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1α, το rechtbank επιθυμεί να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα, συμπληρωματικά ερωτήματα: |
| --- | --- |

1α)

Δύναται η χημική ουσία alpha-phenylacetoacetonitrile (αριθμός CAS 4468-48-8, στο εξής: APAAN) να εξομοιωθεί με τη διαβαθμισμένη ουσία l-phenyl-2-propanone (αριθμός CAS 103-79-7, στο εξής: BMK); Ειδικότερα, το rechtbank ζητεί να διευκρινιστεί αν η ολλανδική λέξη “bevatten”, η αγγλική λέξη “containing” και η γαλλική λέξη “contenant” πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η ουσία BMK πρέπει ήδη να υπάρχει ως τέτοια στην ουσία APAAN.

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα 1α, το rechtbank επιθυμεί να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα, συμπληρωματικά ερωτήματα:

| 1β) | Πρέπει ή όχι η APAAN να θεωρηθεί ως (μια από τις) “stoffen (...) die zodanig zijn vermengd dat genoemde stoffen niet gemakkelijk of met economisch rendabele middelen kunnen worden gebruikt of geëxtraheerd” ή ως “substance that is compounded in such a way that it cannot be easily used or extracted by readily applicable or economically viable means” ή ως “une autre préparation contenant des substances classifiées qui sont composées de manière telle que ces substances ne peuvent pas être facilement utilisées, ni extraites par des moyens aisés à mettre en oeuvre ou économiquement viables”; Από το παράρτημα 3 προκύπτει ότι, κατά την αστυνομία, πρόκειται για μια σε μικρό βαθμό περίπλοκη, ίσως μάλιστα απλή, διαδικασία μετατροπής. |
| --- | --- |

1β)

Πρέπει ή όχι η APAAN να θεωρηθεί ως (μια από τις) “stoffen (...) die zodanig zijn vermengd dat genoemde stoffen niet gemakkelijk of met economisch rendabele middelen kunnen worden gebruikt of geëxtraheerd” ή ως “substance that is compounded in such a way that it cannot be easily used or extracted by readily applicable or economically viable means” ή ως “une autre préparation contenant des substances classifiées qui sont composées de manière telle que ces substances ne peuvent pas être facilement utilisées, ni extraites par des moyens aisés à mettre en oeuvre ou économiquement viables”; Από το παράρτημα 3 προκύπτει ότι, κατά την αστυνομία, πρόκειται για μια σε μικρό βαθμό περίπλοκη, ίσως μάλιστα απλή, διαδικασία μετατροπής.

| lγ) | Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα 1β, και ειδικότερα όσον αφορά την έκφραση “economisch rendabele middelen/economically viable means/économiquement viable”, το ότι η μετατροπή της APAAN σε BMK προδήλως καθιστά δυνατό –έστω και με παράνομο τρόπο– να αποκομιστούν σημαντικότατα χρηματικά ποσά όταν κάποιος επιτυγχάνει να μετατρέψει την APAAN σε BMK και/ή σε αμφεταμίνη και/ή κατά την (παράνομη) εμπορία της BMK που ελήφθη από την APAAN; |
| --- | --- |

lγ)

Έχει σημασία για την απάντηση στο ερώτημα 1β, και ειδικότερα όσον αφορά την έκφραση “economisch rendabele middelen/economically viable means/économiquement viable”, το ότι η μετατροπή της APAAN σε BMK προδήλως καθιστά δυνατό –έστω και με παράνομο τρόπο– να αποκομιστούν σημαντικότατα χρηματικά ποσά όταν κάποιος επιτυγχάνει να μετατρέψει την APAAN σε BMK και/ή σε αμφεταμίνη και/ή κατά την (παράνομη) εμπορία της BMK που ελήφθη από την APAAN;

| 2) | Η έννοια “επιχείρηση” ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 273/2004 (1) και στο άρθρο 2, στοιχείο στ', του κανονισμού 111/2005 (2). Κατά την απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα, το rechtbank ζητεί να ληφθεί ως αφετηρία ότι πρόκειται για διαβαθμισμένη ουσία κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α', ή για εξομοιούμενη ουσία κατά το παράρτημα 1 “Διαβαθμισμένες ουσίες κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α'” των κανονισμών. Νοείται ως «επιχείρηση» επίσης ένα φυσικό πρόσωπο το οποίο μόνο του ή με άλλα νομικά ή φυσικά πρόσωπα έχει (εκ προθέσεως) στην κατοχή του χωρίς άδεια μια διαβαθμισμένη ουσία, χωρίς να συντρέχουν άλλες ύποπτες περιστάσεις; |
| --- | --- |

2)

Η έννοια “επιχείρηση” ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο δ', του κανονισμού 273/2004 (1) και στο άρθρο 2, στοιχείο στ', του κανονισμού 111/2005 (2). Κατά την απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα, το rechtbank ζητεί να ληφθεί ως αφετηρία ότι πρόκειται για διαβαθμισμένη ουσία κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α', ή για εξομοιούμενη ουσία κατά το παράρτημα 1 “Διαβαθμισμένες ουσίες κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο α'” των κανονισμών. Νοείται ως «επιχείρηση» επίσης ένα φυσικό πρόσωπο το οποίο μόνο του ή με άλλα νομικά ή φυσικά πρόσωπα έχει (εκ προθέσεως) στην κατοχή του χωρίς άδεια μια διαβαθμισμένη ουσία, χωρίς να συντρέχουν άλλες ύποπτες περιστάσεις;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 273/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, περί των προδρόμων ουσιών των ναρκωτικών (EE L 47, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 111/2005 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση κανόνων για την παρακολούθηση του εμπορίου πρόδρομων ουσιών ναρκωτικών μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών (ΕΕ L 22, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/31 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/31

---

Προσφυγή της 2ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-378/13)

2013/C 260/58

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και A. Alcover San Pedro)

Καθής: Ελληνική Δημοκρατία

Αιτήματα

| — | Να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο την 6η Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση C-502/03, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ |
| --- | --- |

—

Να διαπιστωθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία μη λαμβάνοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο την 6η Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση C-502/03, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ

| — | Να καταβληθεί στην Επιτροπή μια προτεινόμενη χρηματική ποινή ύψους 71 193,60 ευρώ ανά μέρα καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση C-502/03 από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση μέχρι την ημέρα που θα εκτελεστεί η απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση C-502/03 |
| --- | --- |

—

Να καταβληθεί στην Επιτροπή μια προτεινόμενη χρηματική ποινή ύψους 71 193,60 ευρώ ανά μέρα καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση C-502/03 από την ημέρα που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση μέχρι την ημέρα που θα εκτελεστεί η απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση C-502/03

| — | Να καταβληθεί στην Επιτροπή το ημερήσιο κατ’ αποκοπήν ποσό των 7 786,80 ευρώ ανά ημέρα από την ημέρα έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση C-502/03 έως την ημερομηνία που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση ή την ημερομηνία εκτέλεσης της απόφασης C-502/03 εάν επέλθει νωρίτερα |
| --- | --- |

—

Να καταβληθεί στην Επιτροπή το ημερήσιο κατ’ αποκοπήν ποσό των 7 786,80 ευρώ ανά ημέρα από την ημέρα έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση C-502/03 έως την ημερομηνία που θα εκδοθεί η απόφαση στην παρούσα υπόθεση ή την ημερομηνία εκτέλεσης της απόφασης C-502/03 εάν επέλθει νωρίτερα

| — | Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα |
| --- | --- |

—

Να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1) | Το Δικαστήριο, στην απόφαση που εξέδωσε την 6η Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση C-502/03, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, έκρινε τα εξής:






  «1) | Η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την τήρηση των άρθρων 4, 8 και 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία. |
| --- | --- | --- |

1)

Το Δικαστήριο, στην απόφαση που εξέδωσε την 6η Οκτωβρίου 2005 στην υπόθεση C-502/03, Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, έκρινε τα εξής:

«1)

Η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την τήρηση των άρθρων 4, 8 και 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.

| 2) | Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.» |
| --- | --- |

2)

Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»

| 2) | Το άρθρο 260 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι εάν το Δικαστήριο διαπιστώσει πως κάποιο κράτος μέλος έχει παραβεί υποχρέωση του που απορρέει από την εν λόγω Συνθήκη, το κράτος αυτό οφείλει να λάβει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης. |
| --- | --- |

2)

Το άρθρο 260 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι εάν το Δικαστήριο διαπιστώσει πως κάποιο κράτος μέλος έχει παραβεί υποχρέωση του που απορρέει από την εν λόγω Συνθήκη, το κράτος αυτό οφείλει να λάβει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης.

| 3) | Η Επιτροπή, αφού τήρησε την Προδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 260 ΣΛΕΕ, απέστειλε στην Ελληνική Δημοκρατία Προειδοποιητική Επιστολή και Συμπληρωματική Προειδοποιητική Επιστολή, με τις οποίες της παρείχε τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την υλοποίηση των μέτρων εκτέλεσης της ως άνω απόφασης. |
| --- | --- |

3)

Η Επιτροπή, αφού τήρησε την Προδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 260 ΣΛΕΕ, απέστειλε στην Ελληνική Δημοκρατία Προειδοποιητική Επιστολή και Συμπληρωματική Προειδοποιητική Επιστολή, με τις οποίες της παρείχε τη δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την υλοποίηση των μέτρων εκτέλεσης της ως άνω απόφασης.

| 4) | Έπειτα από ανάλυση των απαντήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στις προαναφερθείσες επιστολές, και ειδικότερα των 8 αναφορών προόδου τις οποίες κοινοποίησε η Ελληνική Δημοκρατία, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει ακόμα, 7 και πλέον χρόνια μετά την προαναφερθείσα απόφαση, όλα τα αναγκαία μέτρα που απαιτούνται για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση C-502/03, και αποφάσισε την κατάθεση της Προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 260 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ. |
| --- | --- |

4)

Έπειτα από ανάλυση των απαντήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας στις προαναφερθείσες επιστολές, και ειδικότερα των 8 αναφορών προόδου τις οποίες κοινοποίησε η Ελληνική Δημοκρατία, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει λάβει ακόμα, 7 και πλέον χρόνια μετά την προαναφερθείσα απόφαση, όλα τα αναγκαία μέτρα που απαιτούνται για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2005, στην υπόθεση C-502/03, και αποφάσισε την κατάθεση της Προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 260 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/32 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/32

---

Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-51/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-379/13 P)

2013/C 260/59

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (εκπρόσωποι: N. Morais Sarmento και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,

| — | να ακυρώσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Μη τήρηση εύλογης προθεσμίας για την έκδοση αποφάσεως

i.   Παραγραφή της δίωξης

Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της δίωξης που θέτει το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 (1) του Συμβουλίου. Ομοίως, ακόμα και στην περίπτωση που διεκόπη ενδεχομένως η προθεσμία παραγραφής της δίωξης, παρήλθε επίσης διάστημα ίσο του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να εκδοθεί οιαδήποτε απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, του προμνησθέντος κανονισμού. Δεδομένου ότι το αντίστοιχο δικαίωμα έχει παραγραφεί, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να κριθεί παράνομη και δεν μπορεί να εκτελεστεί.

ii.   Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου

Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να μεσολαβήσουν πάνω από 20 έτη μεταξύ των παρατυπιών που της προσάπτει και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως συνεπάγεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εντός ευλόγου προθεσμίας εξέταση των υποθέσεών του από τα όργανα της Ένωσης

iii.   Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι προσβλήθηκαν τα δικαιώματά της άμυνας καθόσον, δεδομένου ότι μεσολάβησαν πάνω από 20 έτη μεταξύ των παρατυπιών που της προσάπτονται και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, στερήθηκε το δικαίωμα να υποβάλει παρατηρήσεις εν ευθέτω χρόνω, δηλαδή σε χρονική στιγμή που διέθετε ακόμα τα έγγραφα που δικαιολογούσαν τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή θεωρούσε μη επιλέξιμες.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/33 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/33

---

Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-52/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-380/13 P)

2013/C 260/60

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (εκπρόσωποι: N. Morais Sarmento και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,

| — | να ακυρώσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Μη τήρηση εύλογης προθεσμίας για την έκδοση αποφάσεως

i.   Παραγραφή της δίωξης

Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της δίωξης που θέτει το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 (1) του Συμβουλίου. Ομοίως, ακόμα και στην περίπτωση που διεκόπη ενδεχομένως η προθεσμία παραγραφής της δίωξης, παρήλθε επίσης διάστημα ίσο του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να εκδοθεί οιαδήποτε απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, του προμνησθέντος κανονισμού. Δεδομένου ότι το αντίστοιχο δικαίωμα έχει παραγραφεί, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να κριθεί παράνομη και δεν μπορεί να εκτελεστεί.

ii.   Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου

Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να μεσολαβήσουν πάνω από 20 έτη μεταξύ των παρατυπιών που της προσάπτει και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως συνεπάγεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εντός ευλόγου προθεσμίας εξέταση των υποθέσεών του από τα όργανα της Ένωσης

iii.   Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι προσβλήθηκαν τα δικαιώματά της άμυνας καθόσον, δεδομένου ότι μεσολάβησαν πάνω από 20 έτη μεταξύ των παρατυπιών που της προσάπτονται και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, στερήθηκε το δικαίωμα να υποβάλει παρατηρήσεις εν ευθέτω χρόνω, δηλαδή σε χρονική στιγμή που διέθετε ακόμα τα έγγραφα που δικαιολογούσαν τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή θεωρούσε μη επιλέξιμες.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/33 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/33

---

Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουλίου 2013 η Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 19 Απριλίου 2013 στην υπόθεση T-53/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-381/13 P)

2013/C 260/61

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (εκπρόσωποι: N. Morais Sarmento και L. Pinto Monteiro, δικηγόροι)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της αναιρεσείουσας

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,

| — | να ακυρώσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει στο σύνολό της την προσβαλλόμενη απόφαση,

| — | να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά της έξοδα καθώς και στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Μη τήρηση εύλογης προθεσμίας για την έκδοση αποφάσεως

i.   Παραγραφή της δίωξης

Η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά την πάροδο της τετραετούς προθεσμίας παραγραφής της δίωξης που θέτει το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 (1) του Συμβουλίου. Ομοίως, ακόμα και στην περίπτωση που διεκόπη ενδεχομένως η προθεσμία παραγραφής της δίωξης, παρήλθε επίσης διάστημα ίσο του διπλασίου της προθεσμίας παραγραφής χωρίς να εκδοθεί οιαδήποτε απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση, του προμνησθέντος κανονισμού. Δεδομένου ότι το αντίστοιχο δικαίωμα έχει παραγραφεί, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να κριθεί παράνομη και δεν μπορεί να εκτελεστεί.

ii.   Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου

Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή άφησε να μεσολαβήσουν πάνω από 20 έτη μεταξύ των παρατυπιών που της προσάπτει και της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως συνεπάγεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εντός ευλόγου προθεσμίας εξέταση των υποθέσεών του από τα όργανα της Ένωσης

iii.   Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι προσβλήθηκαν τα δικαιώματά της άμυνας καθόσον, δεδομένου ότι μεσολάβησαν πάνω από 20 έτη μεταξύ των παρατυπιών που της προσάπτονται και της εκδόσεως της τελικής αποφάσεως, στερήθηκε το δικαίωμα να υποβάλει παρατηρήσεις εν ευθέτω χρόνω, δηλαδή σε χρονική στιγμή που διέθετε ακόμα τα έγγραφα που δικαιολογούσαν τις δαπάνες τις οποίες η Επιτροπή θεωρούσε μη επιλέξιμες.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/34 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/34

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 5 Ιουλίου 2013 — M.G., N.R. κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

(Υπόθεση C-383/13)

2013/C 260/62

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείοντες: M. G.

N. R.

Αναιρεσίβλητος: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Συνεπάγεται η από το εθνικό διοικητικό όργανο παραβίαση της γενικής αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας, η οποία διατυπώνεται επίσης στο άρθρο 41, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), παραβίαση που έλαβε χώρα κατά τη διαδικασία για την έκδοση αποφάσεως παρατάσεως υπό την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, ότι άνευ ετέρου και σε όλες τις περιπτώσεις πρέπει να αίρεται η κράτηση; |
| --- | --- |

1)

Συνεπάγεται η από το εθνικό διοικητικό όργανο παραβίαση της γενικής αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας, η οποία διατυπώνεται επίσης στο άρθρο 41, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1), παραβίαση που έλαβε χώρα κατά τη διαδικασία για την έκδοση αποφάσεως παρατάσεως υπό την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, ότι άνευ ετέρου και σε όλες τις περιπτώσεις πρέπει να αίρεται η κράτηση;

| 2) | Αφήνει αυτή η γενική αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας περιθώριο για στάθμιση συμφερόντων στο πλαίσιο της οποίας, εκτός από τη σοβαρότητα της παραβιάσεως της αρχής αυτής και τα συμφέροντα του αλλοδαπού που θίχτηκαν από αυτήν, λαμβάνονται υπόψη επίσης τα συμφέροντα του κράτους μέλους που υπηρετούνται με την παράταση της κρατήσεως; |
| --- | --- |

2)

Αφήνει αυτή η γενική αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας περιθώριο για στάθμιση συμφερόντων στο πλαίσιο της οποίας, εκτός από τη σοβαρότητα της παραβιάσεως της αρχής αυτής και τα συμφέροντα του αλλοδαπού που θίχτηκαν από αυτήν, λαμβάνονται υπόψη επίσης τα συμφέροντα του κράτους μέλους που υπηρετούνται με την παράταση της κρατήσεως;

---

(1)  ΕΕ 2000, C 364, σ. 1.

(2)  ΕΕ L 348, σ. 98.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/34 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/34

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Κυπριακής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-386/13)

2013/C 260/63

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, K. Herrmann, και Μ. Πατακιά)

Καθής: Κυπριακή Δημοκρατία

Αιτήματα

| — | Να διαπιστωθεί ότι μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2009/28/ΕΚ (1) σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ (2) και 2003/30/ΕΚ (3) ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας |
| --- | --- |

—

Να διαπιστωθεί ότι μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2009/28/ΕΚ (1) σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ (2) και 2003/30/ΕΚ (3) ή, εν πάση περιπτώσει, μη ανακοινώνοντας τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή, η Κυπριακή Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας

| — | Να επιβληθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 260 παράγραφος 3 ΣλΕΕ, την καταβολή ημερήσιας χρηματικής ποινής ύψους 11 404,80 ευρώ από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου |
| --- | --- |

—

Να επιβληθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 260 παράγραφος 3 ΣλΕΕ, την καταβολή ημερήσιας χρηματικής ποινής ύψους 11 404,80 ευρώ από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου

| — | Να καταδικαστεί η Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα |
| --- | --- |

—

Να καταδικαστεί η Κυπριακή Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

| 1) | Η Οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 είναι σχετική με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (εφεξής «οδηγία 2009/28/ΕΚ»). Σύμφωνα με το άρθρο 1, η προαναφερθείσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Θέτει υποχρεωτικούς εθνικούς στόχους για το συνολικό μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας και το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στις μεταφορές. Καθορίζει κανόνες για τη στατιστική μεταβίβαση μεταξύ κρατών μελών, για κοινά έργα μεταξύ κρατών μελών και με τρίτες χώρες, τις εγγυήσεις προέλευσης, τις διοικητικές διαδικασίες, την πληροφόρηση και την κατάρτιση και την πρόσβαση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. Καθιερώνει κριτήρια αειφορίας του περιβάλλοντος για τα βιοκαύσιμα και τα βιορευστά. |
| --- | --- |

1)

Η Οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 είναι σχετική με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (εφεξής «οδηγία 2009/28/ΕΚ»). Σύμφωνα με το άρθρο 1, η προαναφερθείσα οδηγία θεσπίζει κοινό πλαίσιο για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Θέτει υποχρεωτικούς εθνικούς στόχους για το συνολικό μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας και το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στις μεταφορές. Καθορίζει κανόνες για τη στατιστική μεταβίβαση μεταξύ κρατών μελών, για κοινά έργα μεταξύ κρατών μελών και με τρίτες χώρες, τις εγγυήσεις προέλευσης, τις διοικητικές διαδικασίες, την πληροφόρηση και την κατάρτιση και την πρόσβαση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. Καθιερώνει κριτήρια αειφορίας του περιβάλλοντος για τα βιοκαύσιμα και τα βιορευστά.

| 2) | Σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν τις αναγκαίες εθνικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010 και να ανακοινώσουν τα μέτρα που θεσπίζουν στην Επιτροπή, η δε ανακοίνωση αυτή αποτελεί εγγενές στοιχείο της υποχρέωσης μεταφοράς των οδηγιών της ΕΕ στο εσωτερικό δίκαιο και του καθήκοντος καλόπιστης συνεργασίας και το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στο άρθρο 260, παρ. 3 ΣλΕΕ. |
| --- | --- |

2)

Σύμφωνα με το άρθρο 27 της οδηγίας 2009/28/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν τις αναγκαίες εθνικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία έως τις 5 Δεκεμβρίου 2010 και να ανακοινώσουν τα μέτρα που θεσπίζουν στην Επιτροπή, η δε ανακοίνωση αυτή αποτελεί εγγενές στοιχείο της υποχρέωσης μεταφοράς των οδηγιών της ΕΕ στο εσωτερικό δίκαιο και του καθήκοντος καλόπιστης συνεργασίας και το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στο άρθρο 260, παρ. 3 ΣλΕΕ.

| 3) | Επί τη βάσει των επιστολών των κυπριακών αρχών και των κοινοποιηθέντων εθνικών μέτρων, κατά τη διάρκεια της προδικασίας και πριν να αποφασιστεί η κατάθεση της παρούσας προσφυγής, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει θεσπίσει όλα τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για την πλήρη εναρμόνιση του εθνικού πλαισίου με τις διατάξεις της οδηγίας 2009/28/ΕΚ και απεφάσισε να καταθέσει Προσφυγή, βάσει του άρθρου 258, σε συνδυασμό με το άρθρο 260, παράγραφος 3 ΣλΕΕ, προκειμένου να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας. |
| --- | --- |

3)

Επί τη βάσει των επιστολών των κυπριακών αρχών και των κοινοποιηθέντων εθνικών μέτρων, κατά τη διάρκεια της προδικασίας και πριν να αποφασιστεί η κατάθεση της παρούσας προσφυγής, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει θεσπίσει όλα τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για την πλήρη εναρμόνιση του εθνικού πλαισίου με τις διατάξεις της οδηγίας 2009/28/ΕΚ και απεφάσισε να καταθέσει Προσφυγή, βάσει του άρθρου 258, σε συνδυασμό με το άρθρο 260, παράγραφος 3 ΣλΕΕ, προκειμένου να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.

---

(1)  ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 16-62

(2)  ΕΕ L 283 της 27.10.2001, σ. 33-40

(3)  ΕΕ L 123 της 17.5.2003, σ. 42-46

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/35 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/35

---

Αναίρεση που άσκησε την 8η Ιουλίου 2013 η Ελληνική Δημοκρατία κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (Έβδομο τμήμα) που εκδόθηκε την 17η Μαΐου2013 στην υπόθεση T-294/11, Ελληνική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-391/13 P)

2013/C 260/64

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ελληνική Δημοκρατία (Ι. Χαλκιάς, εκπρόσωπος)

Αντίδικος στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

| — | Να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης. |
| --- | --- |

—

Να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

| — | Να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ κατά τα ειδικότερα εκτεθέντα. |
| --- | --- |

—

Να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ κατά τα ειδικότερα εκτεθέντα.

| — | Να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

Να καταδικασθεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| — | Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης στον τομέα του ελαιόλαδου, η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατά πλάνη περί το δίκαιο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κατευθυντήριων αρχών που περιλαμβάνονται στα έγγραφα AGRI/VI/5330/1997, AGRI/17933/2000 και AGRI/61495/2002, όπως ισχύουν, αφού τη πασιφανή βελτίωση του ελεγκτικού συστήματος στον τομέα του ελαιολάδου την περίοδο 2004-2005, έναντι της περιόδου 2003-2004, την θεώρησε ως υποτροπή, συνεχιζόμενη αδυναμία και έντονη χειροτέρευση που δικαιολογεί επαύξηση της διόρθωσης για την περίοδο 2004/2005, ενώ προδήλως δεν συνέτρεχε περίπτωση προσαύξησης της διόρθωσης από 10 % που επεβλήθη την περίοδο 2003/2004, σε 15 % για την περίοδο 2004/2005 λόγω υποτροπής, δεδομένου ότι υπήρξαν πάμπολλες βελτιώσεις (περαιτέρω ενημέρωση στο ΣΓΠ-ΕΤ, βελτίωση των επιτόπιων ελέγχων και διασταυρωτικούς ελέγχους που διαπιστώνουν τις παρατυπίες και επιβάλλονται κυρώσεις) που θωράκισαν το ελεγκτικό τους σύστημα. |
| --- | --- |

—

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης στον τομέα του ελαιόλαδου, η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατά πλάνη περί το δίκαιο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κατευθυντήριων αρχών που περιλαμβάνονται στα έγγραφα AGRI/VI/5330/1997, AGRI/17933/2000 και AGRI/61495/2002, όπως ισχύουν, αφού τη πασιφανή βελτίωση του ελεγκτικού συστήματος στον τομέα του ελαιολάδου την περίοδο 2004-2005, έναντι της περιόδου 2003-2004, την θεώρησε ως υποτροπή, συνεχιζόμενη αδυναμία και έντονη χειροτέρευση που δικαιολογεί επαύξηση της διόρθωσης για την περίοδο 2004/2005, ενώ προδήλως δεν συνέτρεχε περίπτωση προσαύξησης της διόρθωσης από 10 % που επεβλήθη την περίοδο 2003/2004, σε 15 % για την περίοδο 2004/2005 λόγω υποτροπής, δεδομένου ότι υπήρξαν πάμπολλες βελτιώσεις (περαιτέρω ενημέρωση στο ΣΓΠ-ΕΤ, βελτίωση των επιτόπιων ελέγχων και διασταυρωτικούς ελέγχους που διαπιστώνουν τις παρατυπίες και επιβάλλονται κυρώσεις) που θωράκισαν το ελεγκτικό τους σύστημα.

| — | Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης στον τομέα των αροτραίων καλλιεργειών, προβάλλεται ότι:






  1) | υφίσταται παράβαση του ενωσιακού δικαίου και παράβαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των μη επικαιροποιημένων κατευθυντήριων αρχών για τις κατ’ αποκοπήν διορθώσεις της παλαιάς ΚΓΠ στη νέα ΚΓΠ εφόσον τα ποσοστά των κατ’ αποκοπήν διορθώσεων αφορούσαν διαφορετικά καθεστώτα ελέγχου και |
| --- | --- | --- |

—

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης στον τομέα των αροτραίων καλλιεργειών, προβάλλεται ότι:

1)

υφίσταται παράβαση του ενωσιακού δικαίου και παράβαση της αρχής της αναλογικότητας λόγω της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των μη επικαιροποιημένων κατευθυντήριων αρχών για τις κατ’ αποκοπήν διορθώσεις της παλαιάς ΚΓΠ στη νέα ΚΓΠ εφόσον τα ποσοστά των κατ’ αποκοπήν διορθώσεων αφορούσαν διαφορετικά καθεστώτα ελέγχου και

| 2) | η αιτιολογία της απόφασης του ΓΔΕΕ είναι ανεπαρκής στο βαθμό που από τη σύγκριση των στοιχείων του ΣΑΑ/ΣΓΠ που ελήφθη υπόψη για το έτος υποβολής δηλώσεων 2007 με τα στοιχεία του νέου επικαιροποιημένου ΣΑΑ/ΣΓΠ του 2009 προέκυπτε ότι οι διαφορές και οι αστοχίες είναι ελάχιστες και δεν υπερέβαιναν το 2,4% και άρα η διόρθωση 5 % είναι αναιτιολόγητη, πολύ περισσότερο που αγνοήθηκαν οι ουσιώδεις ισχυρισμοί της Ελληνικής Δημοκρατίας για την ποιότητα των διοικητικών διασταυρωτικών ελέγχων. |
| --- | --- |

2)

η αιτιολογία της απόφασης του ΓΔΕΕ είναι ανεπαρκής στο βαθμό που από τη σύγκριση των στοιχείων του ΣΑΑ/ΣΓΠ που ελήφθη υπόψη για το έτος υποβολής δηλώσεων 2007 με τα στοιχεία του νέου επικαιροποιημένου ΣΑΑ/ΣΓΠ του 2009 προέκυπτε ότι οι διαφορές και οι αστοχίες είναι ελάχιστες και δεν υπερέβαιναν το 2,4% και άρα η διόρθωση 5 % είναι αναιτιολόγητη, πολύ περισσότερο που αγνοήθηκαν οι ουσιώδεις ισχυρισμοί της Ελληνικής Δημοκρατίας για την ποιότητα των διοικητικών διασταυρωτικών ελέγχων.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/36 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/36

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Juzgado de lo Social de Barcelona (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2013 — Andrés Rabal Cañas κατά Nexea Gestión Documental S.A., Fondo de Garantía Salarial

(Υπόθεση C-392/13)

2013/C 260/65

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de lo Social de Barcelona

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Andrés Rabal Cañas

Εναγόμενες: Nexea Gestión Documental S.A., Fondo de Garantía Salarial

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Πρέπει η έννοια των «ομαδικών απολύσεων» του άρθρου 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 98/59 (1), η οποία περιλαμβάνει όλες τις «απολύσεις που πραγματοποιούνται από έναν εργοδότη για ένα ή περισσότερους λόγους, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο των εργαζομένων», βάσει ενός καθοριζόμενου αριθμητικού ορίου, να ερμηνευθεί –λαμβανομένου υπόψη του κοινοτικού περιεχομένου της– ως σημαίνουσα ότι απαγορεύει ή αποκλείει εθνική διάταξη μεταφοράς που περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις λήξεων, και δη αυτών που οφείλονται σε «οικονομικούς, τεχνικούς, οργανωτικούς ή παραγωγικούς» λόγους, όπως ορίζει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του νόμου περί της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων; |
| --- | --- |

1)

Πρέπει η έννοια των «ομαδικών απολύσεων» του άρθρου 1, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 98/59 (1), η οποία περιλαμβάνει όλες τις «απολύσεις που πραγματοποιούνται από έναν εργοδότη για ένα ή περισσότερους λόγους, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο των εργαζομένων», βάσει ενός καθοριζόμενου αριθμητικού ορίου, να ερμηνευθεί –λαμβανομένου υπόψη του κοινοτικού περιεχομένου της– ως σημαίνουσα ότι απαγορεύει ή αποκλείει εθνική διάταξη μεταφοράς που περιορίζει το πεδίο εφαρμογής της μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις λήξεων, και δη αυτών που οφείλονται σε «οικονομικούς, τεχνικούς, οργανωτικούς ή παραγωγικούς» λόγους, όπως ορίζει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του νόμου περί της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων;

| 2) | Πρέπει, για τον προσδιορισμό του αριθμού των απολύσεων που λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για «ομαδικές απολύσεις» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/59 είτε ως «απολύσεις που πραγματοποιούνται από έναν εργοδότη» (στοιχείο α') είτε ως «λήξεις της σύμβασης εργασίας [που πραγματοποιούνται με πρωτοβουλία του εργοδότη] για έναν ή περισσότερους λόγους, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο των εργαζομένων, υπό τον όρο ότι οι απολύσεις είναι τουλάχιστον πέντε» (στοιχείο β'), να συνυπολογίζονται και οι ατομικές λήξεις συνεπεία συμπληρώσεως του ορισμένου χρόνου διάρκειας της συμβάσεως (ορισμένου χρόνου, έργου ή παροχής υπηρεσίας) όπως είναι αυτές που απαριθμεί το άρθρο 49, παράγραφος 1, στοιχείο c, του νόμου περί της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων; |
| --- | --- |

2)

Πρέπει, για τον προσδιορισμό του αριθμού των απολύσεων που λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για «ομαδικές απολύσεις» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/59 είτε ως «απολύσεις που πραγματοποιούνται από έναν εργοδότη» (στοιχείο α') είτε ως «λήξεις της σύμβασης εργασίας [που πραγματοποιούνται με πρωτοβουλία του εργοδότη] για έναν ή περισσότερους λόγους, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο των εργαζομένων, υπό τον όρο ότι οι απολύσεις είναι τουλάχιστον πέντε» (στοιχείο β'), να συνυπολογίζονται και οι ατομικές λήξεις συνεπεία συμπληρώσεως του ορισμένου χρόνου διάρκειας της συμβάσεως (ορισμένου χρόνου, έργου ή παροχής υπηρεσίας) όπως είναι αυτές που απαριθμεί το άρθρο 49, παράγραφος 1, στοιχείο c, του νόμου περί της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων;

| 3) | Ορίζεται η έννοια των «ομαδικών απολύσεων που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο συμβάσεων εργασίας που συνήφθησαν για ορισμένο χρόνο ή για ορισμένη εργασία», στο πλαίσιο του κανόνα περί μη εφαρμογής της οδηγίας 98/59, όπως ορίζει το άρθρο της [1, παράγραφος 2, στοιχείο α'], αποκλειστικά βάσει του αυστηρώς ποσοτικού κριτηρίου του άρθρου 1, [παράγραφος 1], στοιχείο α', ή, απαιτείται, περαιτέρω, όπως η αιτία των ομαδικών λήξεων απορρέει από το ίδιο πλαίσιο ομαδικών συμβάσεων με την ίδια διάρκεια, για την ίδια υπηρεσία ή το ίδιο έργο; |
| --- | --- |

3)

Ορίζεται η έννοια των «ομαδικών απολύσεων που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο συμβάσεων εργασίας που συνήφθησαν για ορισμένο χρόνο ή για ορισμένη εργασία», στο πλαίσιο του κανόνα περί μη εφαρμογής της οδηγίας 98/59, όπως ορίζει το άρθρο της [1, παράγραφος 2, στοιχείο α'], αποκλειστικά βάσει του αυστηρώς ποσοτικού κριτηρίου του άρθρου 1, [παράγραφος 1], στοιχείο α', ή, απαιτείται, περαιτέρω, όπως η αιτία των ομαδικών λήξεων απορρέει από το ίδιο πλαίσιο ομαδικών συμβάσεων με την ίδια διάρκεια, για την ίδια υπηρεσία ή το ίδιο έργο;

| 4) | Επιδέχεται η έννοια της «επιχειρήσεως[εγκαταστάσεως]», ως «εννοίας του κοινοτικού δικαίου» που έχει θεμελιώδη σημασία για τον ορισμό των «ομαδικών απολύσεων» στη συνάφεια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/59, και δεδομένου ότι, όπως ορίζει το άρθρο της 5, η οδηγία αυτή προβλέπει μόνον ένα ελάχιστο επίπεδο προστασίας, μια ερμηνεία βάσει της οποίας η διάταξη περί μεταφοράς στην εσωτερική νομοθεσία του κράτους μέλους, ήτοι, στην περίπτωση της Ισπανίας, το άρθρο 51, παράγραφος 1, του νόμου περί της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων, μπορεί να λαμβάνει ως βάση για τον υπολογισμό του αριθμητικού ορίου, αποκλειστικώς, την «εκμετάλλευση» στο σύνολό της, αποκλειομένων των καταστάσεων αυτών στις οποίες –εάν ως μονάδα αναφοράς λαμβανόταν υπόψη η «[εγκατάσταση]»– θα σημειωνόταν υπέρβαση του αριθμητικού ορίου που προβλέπει η εν λόγω διάταξη; |
| --- | --- |

4)

Επιδέχεται η έννοια της «επιχειρήσεως[εγκαταστάσεως]», ως «εννοίας του κοινοτικού δικαίου» που έχει θεμελιώδη σημασία για τον ορισμό των «ομαδικών απολύσεων» στη συνάφεια του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 98/59, και δεδομένου ότι, όπως ορίζει το άρθρο της 5, η οδηγία αυτή προβλέπει μόνον ένα ελάχιστο επίπεδο προστασίας, μια ερμηνεία βάσει της οποίας η διάταξη περί μεταφοράς στην εσωτερική νομοθεσία του κράτους μέλους, ήτοι, στην περίπτωση της Ισπανίας, το άρθρο 51, παράγραφος 1, του νόμου περί της νομικής καταστάσεως των εργαζομένων, μπορεί να λαμβάνει ως βάση για τον υπολογισμό του αριθμητικού ορίου, αποκλειστικώς, την «εκμετάλλευση» στο σύνολό της, αποκλειομένων των καταστάσεων αυτών στις οποίες –εάν ως μονάδα αναφοράς λαμβανόταν υπόψη η «[εγκατάσταση]»– θα σημειωνόταν υπέρβαση του αριθμητικού ορίου που προβλέπει η εν λόγω διάταξη;

---

(1)  Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225, σ. 16).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/36 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/36

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία) στις 11 Ιουλίου 2013 — Ministerstvo práce a sociálních věcí κατά Mgr. K. B.

(Υπόθεση C-394/13)

2013/C 260/66

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Nejvyšší správní soud (Τσεχική Δημοκρατία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείον: Ministerstvo práce a sociálních věcí

Έτερος διάδικος: Mgr. K. B.

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Έχει το άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1) του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, την έννοια ότι, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως κατά τις οποίες η προσφεύγουσα, ο σύζυγος και το τέκνο της ζουν στη Γαλλία, όπου εργάζεται ο σύζυγος και βρίσκεται το κέντρο των ενδιαφερόντων τους, η δε προσφεύγουσα έλαβε πλήρως στη Γαλλία την οικογενειακή παροχή PAJE (παροχή υποδοχής μικρού τέκνου), η Τσεχική Δημοκρατία είναι το αρμόδιο κράτος για τη χορήγηση οικογενειακής παροχής-γονικού επιδόματος; |
| --- | --- |

1)

Έχει το άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 (1) του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, την έννοια ότι, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως κατά τις οποίες η προσφεύγουσα, ο σύζυγος και το τέκνο της ζουν στη Γαλλία, όπου εργάζεται ο σύζυγος και βρίσκεται το κέντρο των ενδιαφερόντων τους, η δε προσφεύγουσα έλαβε πλήρως στη Γαλλία την οικογενειακή παροχή PAJE (παροχή υποδοχής μικρού τέκνου), η Τσεχική Δημοκρατία είναι το αρμόδιο κράτος για τη χορήγηση οικογενειακής παροχής-γονικού επιδόματος;

| 2) | Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχουν οι μεταβατικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας την έννοια ότι επιβάλλουν στην Τσεχική Δημοκρατία να χορηγεί οικογενειακές παροχές μετά τις 30 Απριλίου 2010, ακόμη και αν, από 1ης Μαΐου 2010, ο νέος ορισμός της κατοικίας (résidence) στον κανονισμό (ΕΚ) 987/2009 (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για [τον] καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (άρθρα 22 επ.) ενδέχεται να επηρεάζει την αρμοδιότητα ενός κράτους; |
| --- | --- |

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχουν οι μεταβατικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας την έννοια ότι επιβάλλουν στην Τσεχική Δημοκρατία να χορηγεί οικογενειακές παροχές μετά τις 30 Απριλίου 2010, ακόμη και αν, από 1ης Μαΐου 2010, ο νέος ορισμός της κατοικίας (résidence) στον κανονισμό (ΕΚ) 987/2009 (3) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για [τον] καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (άρθρα 22 επ.) ενδέχεται να επηρεάζει την αρμοδιότητα ενός κράτους;

| 3) | Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει ο κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας την έννοια ότι, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, η Τσεχική Δημοκρατία είναι, από 1ης Μαΐου 2010, το αρμόδιο κράτος για τη χορήγηση οικογενειακής παροχής; |
| --- | --- |

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Έχει ο κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας την έννοια ότι, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως, η Τσεχική Δημοκρατία είναι, από 1ης Μαΐου 2010, το αρμόδιο κράτος για τη χορήγηση οικογενειακής παροχής;

---

(1)  ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73.

(2)  ΕΕ L 166, σ. 1.

(3)  ΕΕ L 284, της 30ής Οκτωβρίου 2009, σ. 1.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/37 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/37

---

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Satakunnan käräjäoikeus (Φινλανδία) στις 12 Ιουλίου 2013 — Sähköalojen ammattiliitto ry κατά Elektrobudowa Spółka Akcyjna

(Υπόθεση C-396/13)

2013/C 260/67

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Satakunnan käräjäoikeus

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγον: Sähköalojen ammattiliitto ry

Εναγόμενη: Elektrobudowa Spółka Akcyjna

Προδικαστικά ερωτήματα

| 1) | Μπορεί να επικαλεστεί ένα εργατικό σωματείο που ενεργεί προς το συμφέρον των εργαζομένων απευθείας το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως άμεση πηγή δικαιωμάτων έναντι παρέχοντος υπηρεσίες άλλου κράτους μέλους σε μια κατάσταση όπου η διάταξη η οποία προβάλλεται ότι είναι αντίθετη προς το άρθρο 47 (ήτοι το άρθρο 84 του πολωνικού κώδικα εργασίας) είναι μια καθαρά εθνική διάταξη; |
| --- | --- |

1)

Μπορεί να επικαλεστεί ένα εργατικό σωματείο που ενεργεί προς το συμφέρον των εργαζομένων απευθείας το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως άμεση πηγή δικαιωμάτων έναντι παρέχοντος υπηρεσίες άλλου κράτους μέλους σε μια κατάσταση όπου η διάταξη η οποία προβάλλεται ότι είναι αντίθετη προς το άρθρο 47 (ήτοι το άρθρο 84 του πολωνικού κώδικα εργασίας) είναι μια καθαρά εθνική διάταξη;

| 2) | Σε μια δικαστική διαδικασία αφορώσα αξιώσεις που έχουν γεννηθεί εντός του κράτους εκτελέσεως της εργασίας υπό την έννοια της οδηγίας 96/71/ΕΚ (1), απορρέει από το δίκαιο της Ένωσης –ειδικότερα από την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας την οποία θέτει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, καθώς και το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, και το άρθρο 6 της προαναφερθείσας οδηγίας, σε συνδυασμό με την ελευθερία συστάσεως επαγγελματικών σωματείων την οποία εγγυάται το άρθρο 12 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων– ότι ένα εθνικό δικαστήριο πρέπει να αποκλείει την εφαρμογή διατάξεως του εργατικού δικαίου του κράτους προελεύσεως των εργαζομένων που απαγορεύει τη μεταβίβαση μισθολογικής αξιώσεως σε εργατικό σωματείο του κράτους εκτελέσεως της εργασίας με σκοπό να αναλάβει το σωματείο αυτό την είσπραξή της, όταν η αντίστοιχη διάταξη του κράτους εκτελέσεως της εργασίας παρέχει τη δυνατότητα μεταβιβάσεως της μισθολογικής αξιώσεως προς εξασφάλιση της εισπράξεώς της, οπότε αναγνωρίζει την ενεργητική νομιμοποίηση εργατικού σωματείου όταν όλοι οι εργαζόμενοι που μεταβιβάζουν σε αυτό τις σχετικές αξιώσεις με σκοπό την είσπραξή τους είναι μέλη του; |
| --- | --- |

2)

Σε μια δικαστική διαδικασία αφορώσα αξιώσεις που έχουν γεννηθεί εντός του κράτους εκτελέσεως της εργασίας υπό την έννοια της οδηγίας 96/71/ΕΚ (1), απορρέει από το δίκαιο της Ένωσης –ειδικότερα από την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας την οποία θέτει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, καθώς και το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, και το άρθρο 6 της προαναφερθείσας οδηγίας, σε συνδυασμό με την ελευθερία συστάσεως επαγγελματικών σωματείων την οποία εγγυάται το άρθρο 12 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων– ότι ένα εθνικό δικαστήριο πρέπει να αποκλείει την εφαρμογή διατάξεως του εργατικού δικαίου του κράτους προελεύσεως των εργαζομένων που απαγορεύει τη μεταβίβαση μισθολογικής αξιώσεως σε εργατικό σωματείο του κράτους εκτελέσεως της εργασίας με σκοπό να αναλάβει το σωματείο αυτό την είσπραξή της, όταν η αντίστοιχη διάταξη του κράτους εκτελέσεως της εργασίας παρέχει τη δυνατότητα μεταβιβάσεως της μισθολογικής αξιώσεως προς εξασφάλιση της εισπράξεώς της, οπότε αναγνωρίζει την ενεργητική νομιμοποίηση εργατικού σωματείου όταν όλοι οι εργαζόμενοι που μεταβιβάζουν σε αυτό τις σχετικές αξιώσεις με σκοπό την είσπραξή τους είναι μέλη του;

| 3) | Έχουν την έννοια οι ρήτρες του πρωτοκόλλου 30 που συναρτάται στη Συνθήκη της Λισσαβώνας ότι ακόμα και τα εθνικά δικαστήρια άλλων χωρών πέραν της Πολωνίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να το λαμβάνουν υπόψη όταν η ενώπιόν τους διαφορά παρουσιάζει σημαντικά συνδετικά στοιχεία με την Πολωνία, ειδικότερα, όταν το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβάσεις εργασίας είναι το πολωνικό; Εμποδίζει, δηλαδή, το πολωνο-βρετανικό πρωτόκολλο ένα φινλανδικό δικαστήριο να δεχθεί ότι οι νόμοι, οι κανόνες, οι διατάξεις, οι πρακτικές ή τα διοικητικά μέτρα της Πολωνίας αντιβαίνουν προς τις αρχές, τις ελευθερίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα που θέτει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης; |
| --- | --- |

3)

Έχουν την έννοια οι ρήτρες του πρωτοκόλλου 30 που συναρτάται στη Συνθήκη της Λισσαβώνας ότι ακόμα και τα εθνικά δικαστήρια άλλων χωρών πέραν της Πολωνίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να το λαμβάνουν υπόψη όταν η ενώπιόν τους διαφορά παρουσιάζει σημαντικά συνδετικά στοιχεία με την Πολωνία, ειδικότερα, όταν το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβάσεις εργασίας είναι το πολωνικό; Εμποδίζει, δηλαδή, το πολωνο-βρετανικό πρωτόκολλο ένα φινλανδικό δικαστήριο να δεχθεί ότι οι νόμοι, οι κανόνες, οι διατάξεις, οι πρακτικές ή τα διοικητικά μέτρα της Πολωνίας αντιβαίνουν προς τις αρχές, τις ελευθερίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα που θέτει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

| 4) | Λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού Ρώμη I ότι εμποδίζει την εφαρμογή νομοθεσίας κράτους μέλους που απαγορεύει τη μεταβίβαση αξιώσεων και δικαιωμάτων που απορρέουν από σχέση εργασίας; |
| --- | --- |

4)

Λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού Ρώμη I ότι εμποδίζει την εφαρμογή νομοθεσίας κράτους μέλους που απαγορεύει τη μεταβίβαση αξιώσεων και δικαιωμάτων που απορρέουν από σχέση εργασίας;

| 5) | Έχει την έννοια το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού Ρώμη I ότι το εφαρμοστέο στη μεταβίβαση αξιώσεων εκ συμβάσεως εργασίας δίκαιο είναι το εφαρμοστέο στη σύμβαση εργασίας δίκαιο δυνάμει του κανονισμού Ρώμη I, ανεξαρτήτως του αν οι διατάξεις άλλης νομοθεσίας ασκούν επίσης επιρροή επί του περιεχομένου του προβαλλόμενου ατομικού δικαιώματος; |
| --- | --- |

5)

Έχει την έννοια το άρθρο 14, παράγραφος 2, του κανονισμού Ρώμη I ότι το εφαρμοστέο στη μεταβίβαση αξιώσεων εκ συμβάσεως εργασίας δίκαιο είναι το εφαρμοστέο στη σύμβαση εργασίας δίκαιο δυνάμει του κανονισμού Ρώμη I, ανεξαρτήτως του αν οι διατάξεις άλλης νομοθεσίας ασκούν επίσης επιρροή επί του περιεχομένου του προβαλλόμενου ατομικού δικαιώματος;

| 6) | Ερμηνευόμενο με γνώμονα τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ, έχει την έννοια το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι η έννοια του ελάχιστου ορίου μισθού καλύπτει τον βασικό ωριαίο μισθό σύμφωνα με τον πίνακα κατατάξεως των μισθών σε κατηγορίες, τον εγγυημένο μισθό για εργασία με το κομμάτι, το επίδομα αδείας, τη σταθερή ημερήσια αποζημίωση και την αποζημίωση για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας, όπως οι εν λόγω όροι εργασίας προσδιορίζονται με γενικής εφαρμογής συλλογική σύμβαση εργασίας υπαγόμενη στο παράρτημα της οδηγίας αυτής;






  6.1) | Έχουν την έννοια τα άρθρα 56 [και 57] της Συνθήκης ΣΛΕΕ ή/και το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι εμποδίζουν το αποκαλούμενο κράτος μέλος υποδοχής να επιβάλλει με την εθνική του νομοθεσία (γενικής εφαρμογής συλλογική σύμβαση εργασίας) στους προερχόμενους από άλλα κράτη μέλη παρέχοντες υπηρεσίες την υποχρέωση να καταβάλλουν αποζημίωση για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας και ημερήσια αποζημίωση στους αποσπασμένους στο έδαφός του εργαζομένους, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, κατά την εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία, κάθε αποσπασμένος εργαζόμενος λογίζεται ότι εργάζεται βάσει του καθεστώτος επαγγελματικής μετακινήσεως καθ’ όλη τη διάρκεια της αποσπάσεώς του, πράγμα το οποίο του παρέχει το δικαίωμα να λάβει τόσο αποζημίωση για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας όσο και ημερήσια αποζημίωση; |
| --- | --- | --- |

6)

Ερμηνευόμενο με γνώμονα τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ, έχει την έννοια το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι η έννοια του ελάχιστου ορίου μισθού καλύπτει τον βασικό ωριαίο μισθό σύμφωνα με τον πίνακα κατατάξεως των μισθών σε κατηγορίες, τον εγγυημένο μισθό για εργασία με το κομμάτι, το επίδομα αδείας, τη σταθερή ημερήσια αποζημίωση και την αποζημίωση για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας, όπως οι εν λόγω όροι εργασίας προσδιορίζονται με γενικής εφαρμογής συλλογική σύμβαση εργασίας υπαγόμενη στο παράρτημα της οδηγίας αυτής;

6.1)

Έχουν την έννοια τα άρθρα 56 [και 57] της Συνθήκης ΣΛΕΕ ή/και το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι εμποδίζουν το αποκαλούμενο κράτος μέλος υποδοχής να επιβάλλει με την εθνική του νομοθεσία (γενικής εφαρμογής συλλογική σύμβαση εργασίας) στους προερχόμενους από άλλα κράτη μέλη παρέχοντες υπηρεσίες την υποχρέωση να καταβάλλουν αποζημίωση για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας και ημερήσια αποζημίωση στους αποσπασμένους στο έδαφός του εργαζομένους, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, κατά την εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία, κάθε αποσπασμένος εργαζόμενος λογίζεται ότι εργάζεται βάσει του καθεστώτος επαγγελματικής μετακινήσεως καθ’ όλη τη διάρκεια της αποσπάσεώς του, πράγμα το οποίο του παρέχει το δικαίωμα να λάβει τόσο αποζημίωση για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας όσο και ημερήσια αποζημίωση;

| 6.2) | Έχουν την έννοια τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ ή/και το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι δεν επιτρέπουν σε εθνικό δικαστήριο να αρνηθεί να αναγνωρίσει την κατανομή των εργαζομένων σε μισθολογικές κατηγορίες στην οποία προβαίνει εταιρία άλλου κράτους μέλους και την οποία αυτή χρησιμοποιεί εντός του κράτους προελεύσεώς της, αν έχει γίνει μια τέτοια κατανομή; |
| --- | --- |

6.2)

Έχουν την έννοια τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ ή/και το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι δεν επιτρέπουν σε εθνικό δικαστήριο να αρνηθεί να αναγνωρίσει την κατανομή των εργαζομένων σε μισθολογικές κατηγορίες στην οποία προβαίνει εταιρία άλλου κράτους μέλους και την οποία αυτή χρησιμοποιεί εντός του κράτους προελεύσεώς της, αν έχει γίνει μια τέτοια κατανομή;

| 6.3) | Έχουν την έννοια τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ ή/και το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι επιτρέπουν σε εργοδότη προερχόμενο από άλλο κράτος μέλος να ορίσει βασίμως και με δεσμευτικό τρόπο για το δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως της εργασίας την κατάταξη των εργαζομένων σε μισθολογικές κατηγορίες σε μια κατάσταση όπου μια συλλογική σύμβαση εργασίας έχουσα γενική εφαρμογή στη χώρα εκτελέσεως της εργασίας ορίζει διαφορετικό τρόπο κατατάξεως σε μισθολογικές κατηγορίες από απόψεως τελικού αποτελέσματος ή μπορεί το κράτος μέλος υποδοχής στο οποίο έχουν αποσπαστεί οι εργαζόμενοι του προερχόμενου από άλλο κράτος μέλος παρέχοντος υπηρεσίες να επιβάλει στον παρέχοντα τις σχετικές υπηρεσίες να τηρεί τις διατάξεις περί κριτηρίων κατατάξεως των εργαζομένων σε μισθολογικές κατηγορίες; |
| --- | --- |

6.3)

Έχουν την έννοια τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ ή/και το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ ότι επιτρέπουν σε εργοδότη προερχόμενο από άλλο κράτος μέλος να ορίσει βασίμως και με δεσμευτικό τρόπο για το δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως της εργασίας την κατάταξη των εργαζομένων σε μισθολογικές κατηγορίες σε μια κατάσταση όπου μια συλλογική σύμβαση εργασίας έχουσα γενική εφαρμογή στη χώρα εκτελέσεως της εργασίας ορίζει διαφορετικό τρόπο κατατάξεως σε μισθολογικές κατηγορίες από απόψεως τελικού αποτελέσματος ή μπορεί το κράτος μέλος υποδοχής στο οποίο έχουν αποσπαστεί οι εργαζόμενοι του προερχόμενου από άλλο κράτος μέλος παρέχοντος υπηρεσίες να επιβάλει στον παρέχοντα τις σχετικές υπηρεσίες να τηρεί τις διατάξεις περί κριτηρίων κατατάξεως των εργαζομένων σε μισθολογικές κατηγορίες;

| 6.4) | Στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ, ερμηνευόμενου με γνώμονα τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ, πρέπει να λογίζεται η παροχή στέγης στην οποία υποχρεούται ο εργοδότης βάσει των διατάξεων της συλλογικής συμβάσεως εργασίας περί της οποίας γίνεται λόγος στο ερώτημα 5.6. και τα κουπόνια τροφίμων που χορηγούνται στο πλαίσιο της συμβάσεως εργασίας του προερχόμενου από άλλο κράτος μέλος παρέχοντος υπηρεσίες ως αντιστάθμισμα των εξόδων που προκαλούνται εξαιτίας της αποσπάσεως ή ως καλυπτόμενα από την έννοια του ελάχιστου ορίου μισθού που χρησιμοποιείται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας; |
| --- | --- |

6.4)

Στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ, ερμηνευόμενου με γνώμονα τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ, πρέπει να λογίζεται η παροχή στέγης στην οποία υποχρεούται ο εργοδότης βάσει των διατάξεων της συλλογικής συμβάσεως εργασίας περί της οποίας γίνεται λόγος στο ερώτημα 5.6. και τα κουπόνια τροφίμων που χορηγούνται στο πλαίσιο της συμβάσεως εργασίας του προερχόμενου από άλλο κράτος μέλος παρέχοντος υπηρεσίες ως αντιστάθμισμα των εξόδων που προκαλούνται εξαιτίας της αποσπάσεως ή ως καλυπτόμενα από την έννοια του ελάχιστου ορίου μισθού που χρησιμοποιείται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας;

| 6.5) | Έχει την έννοια το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ, ότι η εφαρμογή της υφιστάμενης εντός του κράτους εργασίας και έχουσας γενική ισχύ συλλογικής συμβάσεως εργασίας δικαιολογείται για λόγους δημοσίας τάξεως όσον αφορά την εξέταση των ζητημάτων καταβολής μισθού για εργασία με το κομμάτι, αποζημιώσεως για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας και ημερήσιας αποζημιώσεως; |
| --- | --- |

6.5)

Έχει την έννοια το άρθρο 3 της οδηγίας 96/71/ΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 56 και 57 ΣΛΕΕ, ότι η εφαρμογή της υφιστάμενης εντός του κράτους εργασίας και έχουσας γενική ισχύ συλλογικής συμβάσεως εργασίας δικαιολογείται για λόγους δημοσίας τάξεως όσον αφορά την εξέταση των ζητημάτων καταβολής μισθού για εργασία με το κομμάτι, αποζημιώσεως για τον χρόνο μεταβάσεως στον τόπο εργασίας και ημερήσιας αποζημιώσεως;

---

(1)  Οδηγία 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών (ΕΕ L 18, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/38 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/38

---

Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας

(Υπόθεση C-405/13)

2013/C 260/68

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet, L. Nicolae)

Καθής: Ρουμανία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η Ρουμανία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς τα άρθρα 2 (σημείο 1), 3 (παράγραφος 5, στοιχείο β'), παράγραφοι 7, 8 και 9, στοιχείο γ'), 5, 7 (παράγραφος 4), 9 (παράγραφοι 1 έως 7), 10 (παράγραφοι 2 και 5), 11 (παράγραφος 8), 13 (παράγραφοι 4 και 5, στοιχείο β'), 16 (παράγραφοι 1 και 2), 25 (παράγραφος 1), 26 (παράγραφος 2, στοιχείο γ'), 31 (παράγραφος 3), 34 (παράγραφος 2), 37 (παράγραφοι 1, στοιχεία κ', ο' και π', 3, στοιχεία β' και δ', καθώς και παράγραφοι 10 έως 12), 38 (παράγραφος 1), 39 (παράγραφοι 1, 4 και 8), και προς το σημείο 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/72/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Ρουμανία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση προς τα άρθρα 2 (σημείο 1), 3 (παράγραφος 5, στοιχείο β'), παράγραφοι 7, 8 και 9, στοιχείο γ'), 5, 7 (παράγραφος 4), 9 (παράγραφοι 1 έως 7), 10 (παράγραφοι 2 και 5), 11 (παράγραφος 8), 13 (παράγραφοι 4 και 5, στοιχείο β'), 16 (παράγραφοι 1 και 2), 25 (παράγραφος 1), 26 (παράγραφος 2, στοιχείο γ'), 31 (παράγραφος 3), 34 (παράγραφος 2), 37 (παράγραφοι 1, στοιχεία κ', ο' και π', 3, στοιχεία β' και δ', καθώς και παράγραφοι 10 έως 12), 38 (παράγραφος 1), 39 (παράγραφοι 1, 4 και 8), και προς το σημείο 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/72/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ, ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας·

| — | να υποχρεώσει τη Ρουμανία, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να καταβάλει πρόστιμο 30 228,48 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης στη συμμόρφωσή της προς την υποχρέωση κοινοποίησης των αναγκαίων για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/73/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη μέτρων, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης επί της υπό κρίση υπόθεσης· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τη Ρουμανία, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να καταβάλει πρόστιμο 30 228,48 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης στη συμμόρφωσή της προς την υποχρέωση κοινοποίησης των αναγκαίων για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/73/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη μέτρων, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης επί της υπό κρίση υπόθεσης·

| — | να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Μαρτίου 2011.

---

(1)  ΕΕ L 211, σ. 55.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/39 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/39

---

Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ρουμανίας

(Υπόθεση C-406/13)

2013/C 260/69

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet, L. Nicolae)

Καθής: Ρουμανία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναγνωρίσει ότι η Ρουμανία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή προς τα άρθρα 3 (παράγραφοι 3 και 4), 4 (παράγραφος 2), 8, 9 (παράγραφοι 1 έως 7), 10 (παράγραφοι 2 και 5), 13 (παράγραφοι 1 και 5), 14 (παράγραφοι 4 και 5, στοιχείο β'), 16 (παράγραφος 1), 25 (παράγραφος 5), 36 (παράγραφος 9, τρίτο εδάφιο), 41 (παράγραφος 1, στοιχεία δ', ζ' και π', παράγραφος 3, στοιχεία β' και δ', παράγραφος 6, στοιχεία α' και γ'), καθώς και παράγραφοι 10 έως 12), 42 (παράγραφος 1), 43 (παράγραφοι 1, 4 και 8) και 48, καθώς και προς το σημείο 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 54, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας· |
| --- | --- |

—

να αναγνωρίσει ότι η Ρουμανία, παραλείποντας να θεσπίσει όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή προς τα άρθρα 3 (παράγραφοι 3 και 4), 4 (παράγραφος 2), 8, 9 (παράγραφοι 1 έως 7), 10 (παράγραφοι 2 και 5), 13 (παράγραφοι 1 και 5), 14 (παράγραφοι 4 και 5, στοιχείο β'), 16 (παράγραφος 1), 25 (παράγραφος 5), 36 (παράγραφος 9, τρίτο εδάφιο), 41 (παράγραφος 1, στοιχεία δ', ζ' και π', παράγραφος 3, στοιχεία β' και δ', παράγραφος 6, στοιχεία α' και γ'), καθώς και παράγραφοι 10 έως 12), 42 (παράγραφος 1), 43 (παράγραφοι 1, 4 και 8) και 48, καθώς και προς το σημείο 1 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (1), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 54, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας·

| — | να υποχρεώσει τη Ρουμανία, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να καταβάλει πρόστιμο 30 228,48 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης στη συμμόρφωσή της προς την υποχρέωση κοινοποίησης των αναγκαίων για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/73/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη μέτρων, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης επί της υπό κρίση υπόθεσης· |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει τη Ρουμανία, σύμφωνα με το άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, να καταβάλει πρόστιμο 30 228,48 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης στη συμμόρφωσή της προς την υποχρέωση κοινοποίησης των αναγκαίων για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/73/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη μέτρων, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης επί της υπό κρίση υπόθεσης·

| — | να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει τη Ρουμανία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Μαρτίου 2011.

---

(1)  ΕΕ L 211, σ. 94.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/39 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/39

---

Αναίρεση που άσκησε στις 19 Ιουλίου 2013 το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 14 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-249/11, Sanco κατά ΓΕΕΑ — Marsalman (απεικόνιση κοτόπουλου)

(Υπόθεση C-411/13 P)

2013/C 260/70

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και A. Folliard-Monguiral)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Sanco, SA

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση |
| --- | --- |

—

να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση

| — | να εκδώσει νέα απόφαση επί της ουσίας, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκηθεί κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, ή να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου |
| --- | --- |

—

να εκδώσει νέα απόφαση επί της ουσίας, απορρίπτοντας την προσφυγή που είχε ασκηθεί κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, ή να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

| — | να καταδικάσει την προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

| 1) | Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (1), στο μέτρο που στηρίχθηκε σε εσφαλμένη ερμηνεία του περιεχομένου των υπηρεσιών που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στις κλάσεις 35 και 39 κατά τον Διακανονισμό της Νίκαιας. Η ανάλυση της ομοιότητας των προϊόντων και υπηρεσιών είναι εσφαλμένη, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ότι οι υπηρεσίες που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής τους τις δραστηριότητες που ασκεί ένας επιχειρηματίας για ίδιο λογαριασμό όσον αφορά τα δικά του προϊόντα. Το ζήτημα αν οι υπηρεσίες αυτές πρέπει, κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, να παρέχονται για λογαριασμό τρίτων αποτελεί νομικό ζήτημα το οποίο πρέπει να διευκρινιστεί από το Δικαστήριο. |
| --- | --- |

1)

Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (1), στο μέτρο που στηρίχθηκε σε εσφαλμένη ερμηνεία του περιεχομένου των υπηρεσιών που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση στις κλάσεις 35 και 39 κατά τον Διακανονισμό της Νίκαιας. Η ανάλυση της ομοιότητας των προϊόντων και υπηρεσιών είναι εσφαλμένη, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το ότι οι υπηρεσίες που καλύπτονται από το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής τους τις δραστηριότητες που ασκεί ένας επιχειρηματίας για ίδιο λογαριασμό όσον αφορά τα δικά του προϊόντα. Το ζήτημα αν οι υπηρεσίες αυτές πρέπει, κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας, να παρέχονται για λογαριασμό τρίτων αποτελεί νομικό ζήτημα το οποίο πρέπει να διευκρινιστεί από το Δικαστήριο.

| 2) | Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, στο μέτρο που εξέτασε τη συμπληρωματικότητα προϊόντων ή υπηρεσιών με γνώμονα τη σημασία που έχει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία «για την αγορά» άλλου προϊόντος ή υπηρεσίας κατά την αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού. Το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε αν η συμπληρωματικότητα των προϊόντων και υπηρεσιών στηρίζεται στην ύπαρξη αλληλεπίδρασης σε τέτοιο βαθμό ώστε η από κοινού χρήση τους να αποβαίνει, βάσει αυστηρά αντικειμενικών κριτηρίων, αναγκαία ή προσδοκώμενη. |
| --- | --- |

2)

Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, στο μέτρο που εξέτασε τη συμπληρωματικότητα προϊόντων ή υπηρεσιών με γνώμονα τη σημασία που έχει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία «για την αγορά» άλλου προϊόντος ή υπηρεσίας κατά την αντίληψη του ενδιαφερόμενου κοινού. Το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε αν η συμπληρωματικότητα των προϊόντων και υπηρεσιών στηρίζεται στην ύπαρξη αλληλεπίδρασης σε τέτοιο βαθμό ώστε η από κοινού χρήση τους να αποβαίνει, βάσει αυστηρά αντικειμενικών κριτηρίων, αναγκαία ή προσδοκώμενη.

| 3) | Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, στο μέτρο που διαπίστωσε ότι ορισμένα συμπληρωματικά προϊόντα ή υπηρεσίες είναι αυτομάτως όμοια, ακόμη και αν παρουσιάζουν μικρού βαθμού ομοιότητα, χωρίς να εξακριβώσει αν οι απορρέουσες από άλλους παράγοντες διαφορές μπορούν να εξουδετερώσουν αυτήν τη συμπληρωματικότητα. |
| --- | --- |

3)

Το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού, στο μέτρο που διαπίστωσε ότι ορισμένα συμπληρωματικά προϊόντα ή υπηρεσίες είναι αυτομάτως όμοια, ακόμη και αν παρουσιάζουν μικρού βαθμού ομοιότητα, χωρίς να εξακριβώσει αν οι απορρέουσες από άλλους παράγοντες διαφορές μπορούν να εξουδετερώσουν αυτήν τη συμπληρωματικότητα.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/40 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/40

---

Αναίρεση που άσκησε στις 26 Ιουλίου 2013 το Βασίλειο της Ισπανίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 29 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-384/10, Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-429/13 P)

2013/C 260/71

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: A. Rubio González)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

| — | σε κάθε περίπτωση, να κάνει δεκτή την αίτηση αναιρέσεως και να αναιρέσει μερικώς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-384/10, Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
| --- | --- |

—

σε κάθε περίπτωση, να κάνει δεκτή την αίτηση αναιρέσεως και να αναιρέσει μερικώς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-384/10, Βασίλειο της Ισπανίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·

| — | να ακυρώσει μερικώς, όπως έχει ζητηθεί, την απόφαση C(2010) 4147 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2010, καθόσον μειώνει τη χρηματοδοτική συνδρομή του Ταμείου Συνοχής στα ακόλουθα σχέδια: «Abastecimiento de agua a poblaciones ubicadas en la Cuenca Hidrográfica del Rio Guadiana: Comarca de Andévalo» (2000.ES.16.C.PE.133), «Saneaamiento y depuración en la Cuenca del Guadalquivir: Guadaira, Aljarafe y EE NN PP del Guadalquivir» (2000.ES.16.C.PE.066) και «Abastecimiento de agua a sistemas supramunicipales de las provincias de Granada y Málaga» (2002.ES.16.C.PE.061), και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει μερικώς, όπως έχει ζητηθεί, την απόφαση C(2010) 4147 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2010, καθόσον μειώνει τη χρηματοδοτική συνδρομή του Ταμείου Συνοχής στα ακόλουθα σχέδια: «Abastecimiento de agua a poblaciones ubicadas en la Cuenca Hidrográfica del Rio Guadiana: Comarca de Andévalo» (2000.ES.16.C.PE.133), «Saneaamiento y depuración en la Cuenca del Guadalquivir: Guadaira, Aljarafe y EE NN PP del Guadalquivir» (2000.ES.16.C.PE.066) και «Abastecimiento de agua a sistemas supramunicipales de las provincias de Granada y Málaga» (2002.ES.16.C.PE.061), και

| — | σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Πλάνη περί το δίκαιο αναφορικά με την έννοια του έργου, καθόσον έγινε δεκτό ότι κάθε δίκτυο συνιστά ενιαίο έργο κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993 περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αποκλίνει από τη θεωρία που περιέχεται στην απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2000, C-16/98, Επιτροπής κατά Γαλλίας (Συλλογή 2000, σ. I-8315), καθότι δεν λαμβάνει υπόψη την ανάγκη γεωγραφικής συνέχειας του συνόλου των έργων και αλληλεξαρτήσεως μεταξύ των έργων, τουτέστιν, την ανάγκη διασυνδέσεως προκειμένου να παρασχεθεί η υπηρεσία.

---

(1)  ΕΕ L 199 της 9.8.1993, σ. 54

---

Γενικό Δικαστήριο

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/41 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/41

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Ιουλίου 2013 — Just Music Fernsehbetriebs κατά ΓΕΕΑ — France Télécom (Jukebox)

(Υπόθεση T-589/10) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Έκπτωση το δικαίωμα επί του προγενέστερου κοινοτικού σήματος - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 260/72

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Just Music Fernsehbetriebs GmbH (Landshut, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Kaus, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: Π. Γερουλάκος)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: France Télécom (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: C. Bertheux Scotte, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Οκτωβρίου 2010 (υπόθεση R 1408/2009-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της France Télécom και της Just Music Fernsehbetriebs GmbH.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Καταργεί τη δίκη. |
| --- | --- |

1)

Καταργεί τη δίκη.

| 2) | Η Just Music Fernsehbetriebs GmbH και η France Télécom φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού. |
| --- | --- |

2)

Η Just Music Fernsehbetriebs GmbH και η France Télécom φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.

---

(1)  EE C 72 της 5.3.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/41 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/41

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2013 — Nutrichem Diät + Pharma κατά ΓΕΕΑ — Gervais Danone (Active)

(Υπόθεση T-414/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Παραίτηση από την ανακοπή - Κατάργηση της δίκης)

2013/C 260/73

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nutrichem Diät + Pharma GmbH (Roth, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Jochim και R. Egerer, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Klüpfel, στη συνέχεια D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Compagnie Gervais Danone (Levallois Perret, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. de Justo Bailey, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 4ης Μαΐου 2011 (υπόθεση R 683/2010-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Nutrichem Diät + Pharma GmbH και Compagnie Gervais Danone.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

| 1) | Καταργεί τη δίκη. |
| --- | --- |

1)

Καταργεί τη δίκη.

| 2) | Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού. |
| --- | --- |

2)

Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του καθού.

---

(1)  EE C 298 της 8.10.2011.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/42 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/42

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2013 — Zweckverband Tierkörperbeseitigung κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-309/12 R)

(Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων - Καταβολή εισφορών σε ένωση δημοσίου δικαίου - Κρατικές ενισχύσεις - Υποχρέωση ανακτήσεώς τους - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Επείγον)

2013/C 260/74

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αιτούσα: Zweckverband Tierkörperbeseitigung στη Rheinland-Pfalz, στο Saarland, στο Rheingau-Taunus-Kreis και στο Landkreis Limburg-Weilburg (Rivenich, Γερμανία) (εκπρόσωπος: A. Kerkmann, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: R. Sauer και T. Maxian Rusche)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Saria Bio Industries AG & Co. KG (Selm, Γερμανία), SecAnim GmbH (Lünen, Γερμανία) και Knochen- und Fett-Union (KFU) GmbH (Selm) (εκπρόσωποι: U. Karpenstein και C. Johann, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως (2012/485/ΕΕ) της Επιτροπής της 25ης Απριλίου 2012 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010) που χορηγήθηκε από τη Γερμανία στη Zweckverband Tierkörperbeseitigung στη Rheinland-Pfalz, στο Saarland, στο Rheingau-Taunus-Kreis και στο Landkreis Limburg-Weilburg (ΕΕ L 236, σ. 1).

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/42 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/42

---

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2013 — Mario Borghezio κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-336/13 R)

(Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων - Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Πράξη αποβολής βουλευτή από την πολιτική του ομάδα - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Προδήλως απαράδεκτη κύρια προσφυγή - Απαράδεκτο της αιτήσεως - Έλλειψη επείγοντος)

2013/C 260/75

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αιτών: Mario Borghezio (Τορίνο, Ιταλία) (εκπρόσωπος: H. Laquay, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: N. Lorenz, N. Görlitz και M. Windisch)

Αντικείμενο

Αίτηση αναστολής εκτελέσεως της πράξεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπό τη μορφή δηλώσεως του προέδρου του ενώπιον της ολομελείας στις 10 Ιουνίου 2013, κατά την οποία ο προσφεύγων μετέχει στις συνεδριάσεις από τις 3 Ιουνίου 2013 με την ιδιότητα του μη εγγεγραμμένου βουλευτή και δεν αποτελεί, συνεπώς, μέλος της πολιτικής ομάδας «Ευρώπη ελευθερίας και δημοκρατίας» από την ημερομηνία αυτή.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

| 1) | Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
| --- | --- |

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

| 2) | Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/42 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/42

---

Προσφυγή της 27ης Ιουνίου 2013 — Groupe Léa Nature κατά ΓΕΕΑ — Debonaire Trading (SO’BIO ētic)

(Υπόθεση T-341/13)

2013/C 260/76

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Groupe Léa Nature (Périgny, Γαλλία) (εκπρόσωπος: S. Arnaud, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Debonaire Trading Internacional, LdA (Funchal, Πορτογαλία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή, |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή,

| — | να ακυρώσει την από 26 Μαρτίου 2013 απόφαση R 203/2011-1 του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), η οποία της κοινοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 2013, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την από 26 Μαρτίου 2013 απόφαση R 203/2011-1 του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ), η οποία της κοινοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 2013,

| — | να καταδικάσει την εταιρία DEBONAIRE TRADING INTERNACIONAL LDA και το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την εταιρία DEBONAIRE TRADING INTERNACIONAL LDA και το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «SO’BIO ētic» για αγαθά των κλάσεων 3, 24 και 25 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 6 827 281

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Καταχωρίσεις κοινοτικού σήματος και καταχωρίσεις σήματος για το Ηνωμένο Βασίλειο του λεκτικού σήματος «SO...?»et. al., για αγαθά των κλάσεων 3 και 25

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της προσφυγής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αναφορικά με όλα τα αγαθά των κλάσεων 3 και 25

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' και του άρθρου 5 του κανονισμού περί κοινοτικού σήματος.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/43 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/43

---

Προσφυγή της 28ης Ιουνίου 2013 — Out of the blue κατά ΓΕΕΑ — Dubois et al. (FUNNY BANDS)

(Υπόθεση T-344/13)

2013/C 260/77

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Out of the blue KG (Lilienthal, Γερμανία) (εκπρόσωποι: G. Hasselblatt και D. Kipping, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Fréderic Dubois et al. (Lasne, Βέλγιο)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 4ης Απριλίου 2013 επί της υποθέσεως R 542/2012-2, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 4ης Απριλίου 2013 επί της υποθέσεως R 542/2012-2,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά του έξοδα και τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος,

| — | σε περίπτωση που ο F. Dubois ασκήσει παρέμβαση στη δίκη, να καταδικάσει τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά του έξοδα. |
| --- | --- |

—

σε περίπτωση που ο F. Dubois ασκήσει παρέμβαση στη δίκη, να καταδικάσει τον παρεμβαίνοντα στα δικαστικά του έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «FUNNY BANDS» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 14, 17 και 35 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 350 794

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το γερμανικό, μη καταχωρισμένο σήμα «FUNNY BANDS» για διάφορα προϊόντα, υπηρεσίες και δραστηριότητες

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/43 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/43

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-354/13)

2013/C 260/78

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks e.V. (Βερολίνο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Jung, M. Teworte-Vey, A. Renvert και J. T. Saatkamp, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την από 8 Απριλίου 2013 απόφαση της καθής στην υπόθεση «Kołocz śląski/Kołacz śląski» — Schlesischer Streuselkuchen (Ref. Ares [2013] 619104 — 10 Απριλίου 2013). |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την από 8 Απριλίου 2013 απόφαση της καθής στην υπόθεση «Kołocz śląski/Kołacz śląski» — Schlesischer Streuselkuchen (Ref. Ares [2013] 619104 — 10 Απριλίου 2013).

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη νομική βάση






  — | η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η καθής εσφαλμένως στήριξε την απόφαση της επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας για ακύρωση της καταχωρίσεως «Kołocz śląski/Kołacz śląski» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ενδείξεως στην ισχύουσα κατά τον χρόνο λήψεως της αποφάσεως νέα έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1), αντί να την στηρίξει στον ισχύοντα κατά τον χρόνο της υποβολής της αιτήσεως παλαιότερο κανονισμό (ΕΚ) 510/2006 (2). Επομένως, η καθής παραβίασε την αρχή «tempus regit actum». |
| --- | --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος αντλείται από εσφαλμένη νομική βάση

—

η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η καθής εσφαλμένως στήριξε την απόφαση της επί της αιτήσεως της προσφεύγουσας για ακύρωση της καταχωρίσεως «Kołocz śląski/Kołacz śląski» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ενδείξεως στην ισχύουσα κατά τον χρόνο λήψεως της αποφάσεως νέα έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 1151/2012 (1), αντί να την στηρίξει στον ισχύοντα κατά τον χρόνο της υποβολής της αιτήσεως παλαιότερο κανονισμό (ΕΚ) 510/2006 (2). Επομένως, η καθής παραβίασε την αρχή «tempus regit actum».

| — | η προσφεύγουσα διατείνεται, επίσης, ότι η αίτηση για ακύρωση της καταχωρίσεως βάσει του κανονισμού 510/2006 είναι παραδεκτή και βάσιμη. Στο πλαίσιο αυτό, προσθέτει, μεταξύ άλλων, ότι πληρούνται δύο λόγοι ακυρώσεις της καταχωρίσεως (η επίμαχη ονομασία πρόκειται περί γενικής ονομασίας κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, η δε γεωγραφική περιοχή της Σηλεσίας οριοθετήθηκε εσφαλμένως στις προδιαγραφές της καταχωρίσεως) κατά τα άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006 και ότι τυχόν αποκλίνουσα ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως αυτής θα προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα του τομέα της αρτοποιίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. |
| --- | --- |

—

η προσφεύγουσα διατείνεται, επίσης, ότι η αίτηση για ακύρωση της καταχωρίσεως βάσει του κανονισμού 510/2006 είναι παραδεκτή και βάσιμη. Στο πλαίσιο αυτό, προσθέτει, μεταξύ άλλων, ότι πληρούνται δύο λόγοι ακυρώσεις της καταχωρίσεως (η επίμαχη ονομασία πρόκειται περί γενικής ονομασίας κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 510/2006, η δε γεωγραφική περιοχή της Σηλεσίας οριοθετήθηκε εσφαλμένως στις προδιαγραφές της καταχωρίσεως) κατά τα άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 510/2006 και ότι τυχόν αποκλίνουσα ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως αυτής θα προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα του τομέα της αρτοποιίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του κανονισμού 1151/2012.






  — | η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η αίτηση είναι παραδεκτή και βάσιμη ακόμα και αν εξετασθεί βάσει του κανονισμού 1151/2012. |
| --- | --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του κανονισμού 1151/2012.

—

η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η αίτηση είναι παραδεκτή και βάσιμη ακόμα και αν εξετασθεί βάσει του κανονισμού 1151/2012.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων (ΕΕ L 343, σ. 1).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 510/2006 του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2006 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων

(ΕΕ L 93, σ. 12).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/44 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/44

---

Προσφυγή της 4ης Ιουλίου 2013 — easyJet Airline κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-355/13)

2013/C 260/79

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: easyJet Airline Co. Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: M. J. Werner και R. Marian, lawyers)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση C(2013) 2727 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013, επί της υποθέσεως COMP/39.869 — easyJet/Schiphol, και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση C(2013) 2727 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013, επί της υποθέσεως COMP/39.869 — easyJet/Schiphol, και

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

| 1) | Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει νομική πλάνη [εσφαλμένη ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) του Συμβουλίου] σε συνδυασμό με πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως (εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η εθνική διαδικασία που διεξήχθη στις Κάτω Χώρες ισοδυναμούσε με ενασχόληση εθνικής αρχής ανταγωνισμού με την υπόθεση). |
| --- | --- |

1)

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει νομική πλάνη [εσφαλμένη ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) του Συμβουλίου] σε συνδυασμό με πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως (εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η εθνική διαδικασία που διεξήχθη στις Κάτω Χώρες ισοδυναμούσε με ενασχόληση εθνικής αρχής ανταγωνισμού με την υπόθεση).

| 2) | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζεται ουσιώδης τύπος της διαδικασίας και, ειδικότερα, δεν παρατίθεται επαρκής αιτιολογία για την απόρριψη της. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή δεν εξέτασε όλα τα πραγματικά και νομικά ζητήματα τα οποία η προσφεύγουσα έθεσε υπόψη της. |
| --- | --- |

2)

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζεται ουσιώδης τύπος της διαδικασίας και, ειδικότερα, δεν παρατίθεται επαρκής αιτιολογία για την απόρριψη της. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή δεν εξέτασε όλα τα πραγματικά και νομικά ζητήματα τα οποία η προσφεύγουσα έθεσε υπόψη της.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003 L 1, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/44 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/44

---

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2013 — European Space Imaging κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-357/13)

2013/C 260/80

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: European Space Imaging GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Trautner, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2013 απόφαση περί ακυρώσεως της κλειστής διαδικασίας· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2013 απόφαση περί ακυρώσεως της κλειστής διαδικασίας·

| — | να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2013 απόφαση περί νέας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών με ανοικτή διαδικασία· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα με έγγραφο της 5ης Ιουνίου 2013 απόφαση περί νέας προσκλήσεως για την υποβολή προσφορών με ανοικτή διαδικασία·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
  Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι, ακυρώνοντας τη διαδικασία αναθέσεως αναφορικά με την παροχή δεδομένων τηλεανιχνεύσεως μέσω δορυφόρου και συναφών υπηρεσιών προς στήριξη των ελέγχων που διενεργούνται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 2012/S 183-299769), η Επιτροπή παραβίασε την κατοχυρωμένη στο άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού (1) αρχή της αναλογικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η ενέργεια της Επιτροπής προσκρούει στη γενική αρχή κατά την οποία η ακύρωση μίας διαδικασίας αναθέσεως πρέπει να είναι η έσχατη λύση («ultima ratio»). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε να έχει καλέσει τους συμμετέχοντες να υποβάλουν συγκεκριμένες προσφορές προτού αποφασίσει ότι δεν είχε πράγματι υποβληθεί καμία ελκυστική οικονομική προσφορά. |
| --- | --- |

1)

Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι, ακυρώνοντας τη διαδικασία αναθέσεως αναφορικά με την παροχή δεδομένων τηλεανιχνεύσεως μέσω δορυφόρου και συναφών υπηρεσιών προς στήριξη των ελέγχων που διενεργούνται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 2012/S 183-299769), η Επιτροπή παραβίασε την κατοχυρωμένη στο άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού (1) αρχή της αναλογικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι η ενέργεια της Επιτροπής προσκρούει στη γενική αρχή κατά την οποία η ακύρωση μίας διαδικασίας αναθέσεως πρέπει να είναι η έσχατη λύση («ultima ratio»). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε να έχει καλέσει τους συμμετέχοντες να υποβάλουν συγκεκριμένες προσφορές προτού αποφασίσει ότι δεν είχε πράγματι υποβληθεί καμία ελκυστική οικονομική προσφορά.

| 2) | Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της διαφάνειας
  Η προσφεύγουσα διατείνεται, συναφώς, ότι, μη παρέχοντας σαφείς πληροφορίες σχετικά με τους λόγους ακυρώσεως της διαδικασίας αναθέσεως, η Επιτροπή παραβίασε την κατοχυρωμένη στο άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού αρχή της διαφάνειας. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει κατά πόσον συντρέχουν οι προβληθέντες λόγοι. Επισημαίνει, επίσης, ότι η σχετική αγορά παρόχων δεδομένων τηλεανιχνεύσεως μέσω δορυφόρου είναι άκρως εξειδικευμένη και, επομένως, ο αριθμός των ενδεχόμενων υποψηφίων είναι πολύ περιορισμένος και επικρίνει το γεγονός ότι, προτού λάβει την απόφαση περί ακυρώσεως της διαδικασίας αναθέσεως, η Επιτροπή δεν άφησε να εννοηθεί ότι σε περίπτωση μη επιτεύξεως ενός συγκεκριμένου αριθμού υποψηφίων θα ετίθετο ζήτημα ακυρώσεως της διαδικασίας. |
| --- | --- |

2)

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της διαφάνειας

Η προσφεύγουσα διατείνεται, συναφώς, ότι, μη παρέχοντας σαφείς πληροφορίες σχετικά με τους λόγους ακυρώσεως της διαδικασίας αναθέσεως, η Επιτροπή παραβίασε την κατοχυρωμένη στο άρθρο 89, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού αρχή της διαφάνειας. Ειδικότερα, η προσφεύγουσα δεν είναι σε θέση να εξακριβώσει κατά πόσον συντρέχουν οι προβληθέντες λόγοι. Επισημαίνει, επίσης, ότι η σχετική αγορά παρόχων δεδομένων τηλεανιχνεύσεως μέσω δορυφόρου είναι άκρως εξειδικευμένη και, επομένως, ο αριθμός των ενδεχόμενων υποψηφίων είναι πολύ περιορισμένος και επικρίνει το γεγονός ότι, προτού λάβει την απόφαση περί ακυρώσεως της διαδικασίας αναθέσεως, η Επιτροπή δεν άφησε να εννοηθεί ότι σε περίπτωση μη επιτεύξεως ενός συγκεκριμένου αριθμού υποψηφίων θα ετίθετο ζήτημα ακυρώσεως της διαδικασίας.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 248, σ. 1).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/45 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/45

---

Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2013 — VΕCCO κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-360/13)

2013/C 260/81

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Verein zur Wahrung von Eisatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VIverbindungen in der Oberflächentechnik eV (Vecco) (Memmingen, Γερμανία) και 185 ακόμη προσφεύγουσες (εκπρόσωποι: C. Mereu και K. Van Maldegem, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη, |
| --- | --- |

—

να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,

| — | να κρίνει ότι ο κανονισμός 348/2013 της Επιτροπής της 17ης Απριλίου 2013 για την τροποποίηση του παραρτήματος XIV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (ΕΕ 2013 L 108, σ. 1) είναι μερικώς παράνομος καθώς ερείδεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και αντιβαίνει στο άρθρο 58, παράγραφος 2 του REACH και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και το δικαίωμα άμυνας (συμπεριλαμβανομένων των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της υπεροχής των επιστημονικών γνωματεύσεων), |
| --- | --- |

—

να κρίνει ότι ο κανονισμός 348/2013 της Επιτροπής της 17ης Απριλίου 2013 για την τροποποίηση του παραρτήματος XIV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (ΕΕ 2013 L 108, σ. 1) είναι μερικώς παράνομος καθώς ερείδεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και αντιβαίνει στο άρθρο 58, παράγραφος 2 του REACH και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και το δικαίωμα άμυνας (συμπεριλαμβανομένων των αρχών της χρηστής διοικήσεως και της υπεροχής των επιστημονικών γνωματεύσεων),

| — | να ακυρώσει μερικώς τον κανονισμό 348/2013 της Επιτροπής κατά το μέρος που δεν περιλαμβάνει στη σειρά 16, πέμπτη στήλη του παραρτήματός του, υπό τον τίτλο «Εξαιρούμενες χρήσεις», την ακόλουθη εξαίρεση: «χρήση τριοξειδίου του χρωμίου σε υδατικό διάλυμα για παραγωγικούς σκοπούς, κατά συνέπεια συμβατό με μέγιστο δείκτη εκθέσεως 5μg/m3 (ή 0.005 μg/m3)» ή παρεμφερή διατύπωση με σκοπό να εξαιρεθεί η «χρήση τριοξειδίου του χρωμίου για γαλβανοπλαστική, διαδικασίες εγχάραξης, ηλεκτρολυτική λείανση και άλλες διαδικασίες και τεχνολογίες επιφανειακής κατεργασίας καθώς και αναμείξεως» ή διατύπωση με το αυτό αποτέλεσμα υπό το πρίσμα της προσβαλλόμενης πράξης, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει μερικώς τον κανονισμό 348/2013 της Επιτροπής κατά το μέρος που δεν περιλαμβάνει στη σειρά 16, πέμπτη στήλη του παραρτήματός του, υπό τον τίτλο «Εξαιρούμενες χρήσεις», την ακόλουθη εξαίρεση: «χρήση τριοξειδίου του χρωμίου σε υδατικό διάλυμα για παραγωγικούς σκοπούς, κατά συνέπεια συμβατό με μέγιστο δείκτη εκθέσεως 5μg/m3 (ή 0.005 μg/m3)» ή παρεμφερή διατύπωση με σκοπό να εξαιρεθεί η «χρήση τριοξειδίου του χρωμίου για γαλβανοπλαστική, διαδικασίες εγχάραξης, ηλεκτρολυτική λείανση και άλλες διαδικασίες και τεχνολογίες επιφανειακής κατεργασίας καθώς και αναμείξεως» ή διατύπωση με το αυτό αποτέλεσμα υπό το πρίσμα της προσβαλλόμενης πράξης,

| — | να υποχρεώσει την καθού να τροποποιήσει τον κανονισμό (ΕΕ) 348/2013 ούτως ώστε να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου, και |
| --- | --- |

—

να υποχρεώσει την καθού να τροποποιήσει τον κανονισμό (ΕΕ) 348/2013 ούτως ώστε να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου, και

| — | να καταδικάσει την καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.

| 1) | Με τον πρώτο λόγο οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 348/2013 της Επιτροπής είναι παράνομος, καθώς ερείδεται σε πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως και πρέπει να ακυρωθεί κατά το μέτρο που δεν προβλέπει εξαίρεση από την υποχρέωση αδειοδοτήσεως για τη χρήση τριοξειδίου του χρωμίου στη βιομηχανία χρωμιούχων επιστρώσεων. |
| --- | --- |

1)

Με τον πρώτο λόγο οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 348/2013 της Επιτροπής είναι παράνομος, καθώς ερείδεται σε πολλαπλή πλάνη εκτιμήσεως και πρέπει να ακυρωθεί κατά το μέτρο που δεν προβλέπει εξαίρεση από την υποχρέωση αδειοδοτήσεως για τη χρήση τριοξειδίου του χρωμίου στη βιομηχανία χρωμιούχων επιστρώσεων.

| 2) | Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι ο κανονισμός 348/2013 της Επιτροπής ερείδεται σε αξιολόγηση επαγγελματικού κινδύνου σχετικά με τη χρήση τριοξειδίου του χρωμίου στις χρωμιούχες επιστρώσεις, η οποία είναι επιστημονικά και νομικά εσφαλμένη (πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως). |
| --- | --- |

2)

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι ο κανονισμός 348/2013 της Επιτροπής ερείδεται σε αξιολόγηση επαγγελματικού κινδύνου σχετικά με τη χρήση τριοξειδίου του χρωμίου στις χρωμιούχες επιστρώσεις, η οποία είναι επιστημονικά και νομικά εσφαλμένη (πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως).

| 3) | Με τον τρίτο λόγο οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 348/2013 της Επιτροπής αντιβαίνει στο άρθρο 58, παράγραφος 2 του REACH και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. |
| --- | --- |

3)

Με τον τρίτο λόγο οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 348/2013 της Επιτροπής αντιβαίνει στο άρθρο 58, παράγραφος 2 του REACH και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.

| 4) | Με τον τέταρτο λόγο οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι δεν τους επετράπη η πρόσβαση σε κρίσιμα έγγραφα στα οποία βασίζεται ο κανονισμός 348/2013 της Επιτροπής και ότι, επομένως, η καθού προσέβαλε το δικαίωμα άμυνας των προσφευγόντων καθώς και τις αρχές της χρηστής διοικήσεως και της υπεροχής των επιστημονικών γνωματεύσεων. |
| --- | --- |

4)

Με τον τέταρτο λόγο οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι δεν τους επετράπη η πρόσβαση σε κρίσιμα έγγραφα στα οποία βασίζεται ο κανονισμός 348/2013 της Επιτροπής και ότι, επομένως, η καθού προσέβαλε το δικαίωμα άμυνας των προσφευγόντων καθώς και τις αρχές της χρηστής διοικήσεως και της υπεροχής των επιστημονικών γνωματεύσεων.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/46 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/46

---

Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2013 — Menelaus κατά ΓΕΕΑ — Garcia Mahiques (VIGOR)

(Υπόθεση T-361/13)

2013/C 260/82

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Menelaus BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών: V. Garcia Mahiques (Jesus Pobre, Ισπανία), F. Garcia Mahiques (Jesus Pobre, Ισπανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του καθού, της 23ης Απριλίου 2013, στο μέτρο που ακυρώνει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 11ης Νοεμβρίου 2011, στην υπόθεση 5061· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του καθού, της 23ης Απριλίου 2013, στο μέτρο που ακυρώνει την απόφαση του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 11ης Νοεμβρίου 2011, στην υπόθεση 5061·

| — | να απορρίψει την προσφυγή των αντιδίκων ενώπιον του τμήματος προσφυγών κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 10ης Νοεμβρίου 2011, στην υπόθεση 5061· |
| --- | --- |

—

να απορρίψει την προσφυγή των αντιδίκων ενώπιον του τμήματος προσφυγών κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεως του ΓΕΕΑ, της 10ης Νοεμβρίου 2011, στην υπόθεση 5061·

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών· |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών·

| — | στην περίπτωση που οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρέμβουν στην παρούσα υπόθεση, να καταδικάσει τους Vicente Garcia Mathiques και Felipe Garcia Mahiques στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

στην περίπτωση που οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρέμβουν στην παρούσα υπόθεση, να καταδικάσει τους Vicente Garcia Mathiques και Felipe Garcia Mahiques στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «VIGOR» — αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 4 386 371.

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα.

Αιτούντες την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Οι αντίδικοι ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Η αίτηση για την κήρυξη της ακυρότητας στηρίζεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απόρριψη της αιτήσεως για κήρυξη της ακυρότητας.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Έκρινε μερικώς δεκτή την προσφυγή και ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση στο βαθμό που απορρίπτει την αίτηση για κήρυξη της ακυρότητας αναφορικά με ορισμένα προϊόντα της κλάσεως 21 και απέρριψε την προσφυγή κατά τα λοιπά.

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των κανόνων 22, παράγραφος 4, και των κανόνων 79 έως 82 του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1995, περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα (ΚΕΚΚΣ)· άρθρο 57, παράγραφος 2, του ΚΚΣ σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ΚΚΣ· άρθρο 57, παράγραφος 2, του ΚΚΣ, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 1, στοιχείο α', του ΚΚΣ και το άρθρο 75 του ΚΚΣ· άρθρο 56, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με το άρθρο 41, παράγραφος 1, του ΚΚΣ· και άρθρο 57, παράγραφοι 2 και 3, και άρθρο 76, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με τους κανόνες 40 και 22 του ΚΚΣ.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/46 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/46

---

Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2013 — Mocek και Wenta κατά ΓΕΕΑ — Lacoste (KAJMAN)

(Υπόθεση T-364/13)

2013/C 260/83

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Eugenia Mocek (Chojnice, Πολωνία) και Jadwiga Wenta (Chojnice, Πολωνία) (εκπρόσωπος: K. Grala, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lacoste SA (Παρίσι, Γαλλία)

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 10ης Μαΐου 2013 επί της υποθέσεως R 2466/2010-4 και να παράσχει προστασία στο σήμα του οποίου η καταχώριση ζητείται, για όλα τα αγαθά που καλύπτονται από την προσφυγή, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 10ης Μαΐου 2013 επί της υποθέσεως R 2466/2010-4 και να παράσχει προστασία στο σήμα του οποίου η καταχώριση ζητείται, για όλα τα αγαθά που καλύπτονται από την προσφυγή,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των προσφευγουσών, καθώς και των εξόδων στα οποία αυτές υπεβλήθησαν ενώπιον του τμήματος προσφυγών. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των προσφευγουσών, καθώς και των εξόδων στα οποία αυτές υπεβλήθησαν ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσες την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Οι προσφεύγουσες

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα χρώματος πράσινου, λευκού και γκρι που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο «KAJMAN» τοποθετημένο μεταξύ της ράχης και του κεφαλιού κροκοδείλου για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 18, 20, 22, 25 και 36 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 5 686 845

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Κοινοτικό εικονιστικό σήμα χρώματος μαύρου και άσπρου που απεικονίζει ένα κροκόδειλο και το λεκτικό σήμα «CROCODILE» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18 20, 24, 25 και 36

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Ακύρωση της προσβληθείσας αποφάσεως κατά το μέρος που η ανακοπή είχε απορριφθεί για ορισμένα αγαθά των κλάσεων 18 και 25, και απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος για τα αγαθά αυτά

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/47 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/47

---

Προσφυγή της 15ης Ιουλίου 2013 — Δημοκρατία της Πολωνίας κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-367/13)

2013/C 260/84

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Πολωνίας (εκπρόσωπος: B. Majczyna)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436] (1), καθόσον αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησε ο εντεταλμένος από τη Δημοκρατία της Πολωνίας οργανισμός πληρωμών, ύψους 8 292 783,94 ευρώ και 71 610 559,39 ευρώ, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση 2013/214/ΕΕ της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 2013, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2013) 2436] (1), καθόσον αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες που πραγματοποίησε ο εντεταλμένος από τη Δημοκρατία της Πολωνίας οργανισμός πληρωμών, ύψους 8 292 783,94 ευρώ και 71 610 559,39 ευρώ,

| — | να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

| 1) | Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και του άρθρου 31, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, διότι, λόγω σφαλμάτων στη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών και εσφαλμένης νομικής ερμηνείας, διατάχθηκε δημοσιονομική διόρθωση, μολονότι οι πολωνικές αρχές είχαν πραγματοποιήσει τις δαπάνες σύμφωνα με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου.
  Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, για να στηρίξει τη δημοσιονομική διόρθωση στην οποία προέβη, διατύπωσε πέντε αιτιάσεις σχετικά με την εκτέλεση του μέτρου «στήριξη των εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης». Η πρώτη αιτίαση αφορά την παραβίαση της ισχύουσας κατά την Επιτροπή προϋπόθεσης ότι ο λήπτης πρέπει να καλύπτει το 50 % τουλάχιστον των πόρων που χορηγούνται για τα μέτρα αναδιάρθρωσης. Η δεύτερη αιτίαση αφορά τη μη διεξαγωγή διασταυρωμένων ελέγχων των εκτρεφόμενων ζώων στο πλαίσιο του διοικητικού ελέγχου της αρχικής αίτησης, όσον αφορά την ορθότητα του οικονομικού μεγέθους της εκμετάλλευσης (σε ευρωπαϊκές μονάδες μεγέθους: ΕΜΜ) το οποίο έχει δηλώσει ο κάτοχος της γεωργικής εκμετάλλευσης. Η τρίτη αιτίαση αφορά την κατά την Επιτροπή ισχύουσα προϋπόθεση ότι κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του προγράμματος πρέπει να διεξάγονται επιτόπιοι έλεγχοι. Η τέταρτη αιτίαση αφορά το γεγονός ότι, κατά την Επιτροπή, δεν υπάρχει εύλογη σχέση μεταξύ των ενδιάμεσων στόχων και των αναγκών των εκμεταλλεύσεων. Αντίθετα, η πέμπτη αιτίαση αφορά τη μη τήρηση της κατά την Επιτροπή ισχύουσας υποχρέωσης ποσοτικού καθορισμού των ενδιάμεσων στόχων. Η προσφεύγουσα αμφισβητεί, όσον αφορά όλες τις παραπάνω αιτιάσεις, την ορθότητα τόσο της νομικής αντίληψης της Επιτροπής όσο και των διαπιστώσεων των πραγματικών περιστατικών στις οποίες προέβη το όργανο αυτό. |
| --- | --- |

1)

Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και του άρθρου 31, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, διότι, λόγω σφαλμάτων στη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών και εσφαλμένης νομικής ερμηνείας, διατάχθηκε δημοσιονομική διόρθωση, μολονότι οι πολωνικές αρχές είχαν πραγματοποιήσει τις δαπάνες σύμφωνα με τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου.

Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή, για να στηρίξει τη δημοσιονομική διόρθωση στην οποία προέβη, διατύπωσε πέντε αιτιάσεις σχετικά με την εκτέλεση του μέτρου «στήριξη των εκμεταλλεύσεων ημιεπιβίωσης». Η πρώτη αιτίαση αφορά την παραβίαση της ισχύουσας κατά την Επιτροπή προϋπόθεσης ότι ο λήπτης πρέπει να καλύπτει το 50 % τουλάχιστον των πόρων που χορηγούνται για τα μέτρα αναδιάρθρωσης. Η δεύτερη αιτίαση αφορά τη μη διεξαγωγή διασταυρωμένων ελέγχων των εκτρεφόμενων ζώων στο πλαίσιο του διοικητικού ελέγχου της αρχικής αίτησης, όσον αφορά την ορθότητα του οικονομικού μεγέθους της εκμετάλλευσης (σε ευρωπαϊκές μονάδες μεγέθους: ΕΜΜ) το οποίο έχει δηλώσει ο κάτοχος της γεωργικής εκμετάλλευσης. Η τρίτη αιτίαση αφορά την κατά την Επιτροπή ισχύουσα προϋπόθεση ότι κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του προγράμματος πρέπει να διεξάγονται επιτόπιοι έλεγχοι. Η τέταρτη αιτίαση αφορά το γεγονός ότι, κατά την Επιτροπή, δεν υπάρχει εύλογη σχέση μεταξύ των ενδιάμεσων στόχων και των αναγκών των εκμεταλλεύσεων. Αντίθετα, η πέμπτη αιτίαση αφορά τη μη τήρηση της κατά την Επιτροπή ισχύουσας υποχρέωσης ποσοτικού καθορισμού των ενδιάμεσων στόχων. Η προσφεύγουσα αμφισβητεί, όσον αφορά όλες τις παραπάνω αιτιάσεις, την ορθότητα τόσο της νομικής αντίληψης της Επιτροπής όσο και των διαπιστώσεων των πραγματικών περιστατικών στις οποίες προέβη το όργανο αυτό.

| 2) | Δεύτερος λόγος: Παράβαση ουσιώδους τύπου, διότι για τη δημοσιονομική διόρθωση εφαρμόστηκε μια μέθοδος που αντιβαίνει κατάφωρα στο άρθρο 7, παράγραφος 4, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και στο άρθρο 31, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, καθώς και στις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. VI/5330/97.
  Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή εφάρμοσε για τη δημοσιονομική διόρθωση μια μέθοδο που αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης και στις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. VI/5330/97. Επιπλέον, η διμερής διαδικασία δεν έδωσε στις πολωνικές αρχές τη δυνατότητα να ελέγξουν την εκτίμηση των παραβάσεων που είχαν διαπιστωθεί, διότι η Επιτροπή δεν άρχισε τη διαδικασία εκτίμησης παρά μόνο μετά την περάτωση της διμερούς αυτής διαδικασίας. Κατά συνέπεια, η δημοσιονομική διόρθωση στην οποία προέβη η Επιτροπή πραγματοποιήθηκε κατά κατάφωρη παράβαση της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών. |
| --- | --- |

2)

Δεύτερος λόγος: Παράβαση ουσιώδους τύπου, διότι για τη δημοσιονομική διόρθωση εφαρμόστηκε μια μέθοδος που αντιβαίνει κατάφωρα στο άρθρο 7, παράγραφος 4, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999 και στο άρθρο 31, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, καθώς και στις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. VI/5330/97.

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή εφάρμοσε για τη δημοσιονομική διόρθωση μια μέθοδο που αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης και στις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. VI/5330/97. Επιπλέον, η διμερής διαδικασία δεν έδωσε στις πολωνικές αρχές τη δυνατότητα να ελέγξουν την εκτίμηση των παραβάσεων που είχαν διαπιστωθεί, διότι η Επιτροπή δεν άρχισε τη διαδικασία εκτίμησης παρά μόνο μετά την περάτωση της διμερούς αυτής διαδικασίας. Κατά συνέπεια, η δημοσιονομική διόρθωση στην οποία προέβη η Επιτροπή πραγματοποιήθηκε κατά κατάφωρη παράβαση της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών.

| 3) | Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη επαρκώς.
  Η προσφεύγουσα κατηγορεί την Επιτροπή ότι δεν παρέσχε στις πολωνικές αρχές τη δυνατότητα να μετάσχουν ενεργά στη διαδικασία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, διότι παρουσίασε την καταρχήν άποψή της μόνο αφού προηγουμένως είχε περατωθεί η διμερής διαβούλευση. Η Επιτροπή δεν εμφάνισε, κατά την προσφεύγουσα πάντα, κανένα αποδεικτικό στοιχείο και δεν αιτιολόγησε τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη ως προς τα πραγματικά και τα νομικά περιστατικά και στις οποίες στήριξε τη δημοσιονομική διόρθωση. |
| --- | --- |

3)

Τρίτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη επαρκώς.

Η προσφεύγουσα κατηγορεί την Επιτροπή ότι δεν παρέσχε στις πολωνικές αρχές τη δυνατότητα να μετάσχουν ενεργά στη διαδικασία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, διότι παρουσίασε την καταρχήν άποψή της μόνο αφού προηγουμένως είχε περατωθεί η διμερής διαβούλευση. Η Επιτροπή δεν εμφάνισε, κατά την προσφεύγουσα πάντα, κανένα αποδεικτικό στοιχείο και δεν αιτιολόγησε τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη ως προς τα πραγματικά και τα νομικά περιστατικά και στις οποίες στήριξε τη δημοσιονομική διόρθωση.

---

(1)  ΕΕ L 123 της 4.5.2013, σ. 11.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/48 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/48

---

Προσφυγή της 16ης Ιουλίου 2013 — Boehringer Ingelheim International κατά ΓΕΕΑ — Lehning entreprise (ANGIPAX)

(Υπόθεση T-368/13)

2013/C 260/85

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Boehringer Ingelheim International GmbH (Ingelheim am Rhein, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. von Bomhard και D. Slopek, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Lehning entreprise SARL (Sainte Barbe, Γαλλία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 29ης Απριλίου 2013, στην υπόθεση R 571/2012-5, καθόσον επιτρέπει την καταχώριση του σήματος ANGIPAX αναφορικά με φαρμακευτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και σκευάσματα υγείας και ιατρικής περιθάλψεως· μυκητοκτόνα· διαιτητικές ουσίες για ιατρικές χρήσεις, απολυμαντικά· χειρουργικούς επίδεσμους και επιδεσμικά υλικά, υλικά σφραγίσεως δοντιών, παρασκευάσματα για την καταπολέμηση επιβλαβών ζώων και ζωυφίων· παιδικές τροφές· και |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 29ης Απριλίου 2013, στην υπόθεση R 571/2012-5, καθόσον επιτρέπει την καταχώριση του σήματος ANGIPAX αναφορικά με φαρμακευτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και σκευάσματα υγείας και ιατρικής περιθάλψεως· μυκητοκτόνα· διαιτητικές ουσίες για ιατρικές χρήσεις, απολυμαντικά· χειρουργικούς επίδεσμους και επιδεσμικά υλικά, υλικά σφραγίσεως δοντιών, παρασκευάσματα για την καταπολέμηση επιβλαβών ζώων και ζωυφίων· παιδικές τροφές· και

| — | να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, ή –στην περίπτωση που η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρέμβει υπέρ του καθού– να καταδικάσει από κοινού το καθού και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα, ή –στην περίπτωση που η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών παρέμβει υπέρ του καθού– να καταδικάσει από κοινού το καθού και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «ANGIPAX» για προϊόντα της κλάσεως 5 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 8 952 401

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα.

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό σήμα «ANTISTAX» — Κατοχύρωση κοινοτικού σήματος αριθ. 2 498 343 για προϊόντα των κλάσεων 3, 5, 28 και 30.

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής στο σύνολό της.

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής.

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/48 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/48

---

Προσφυγή της 18ης Ιουλίου 2013 — Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-376/13)

2013/C 260/86

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Versorgungswerk der Zahnärztekammer Schleswig-Holstein (Kiel, Γερμανία) (εκπρόσωπος: Rechtsanwalt O. Hoepner)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 16ης Απριλίου 2013, ως έχει κατόπιν της αποφάσεως της 22ας Μαΐου 2013 (LS/MD/13/313), καθόσον απέρριψε το αίτημα προσβάσεως στα παραρτήματα A και B της ‘Exchange Agreement dated 15 February 2012 among the Hellenic Republic and the European Central Bank and the Eurosystem NBCs listed herein’· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 16ης Απριλίου 2013, ως έχει κατόπιν της αποφάσεως της 22ας Μαΐου 2013 (LS/MD/13/313), καθόσον απέρριψε το αίτημα προσβάσεως στα παραρτήματα A και B της ‘Exchange Agreement dated 15 February 2012 among the Hellenic Republic and the European Central Bank and the Eurosystem NBCs listed herein’·

| — | να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.

| 1) | Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Παρανομία της νομικής βάσεως της αποφάσεως
  Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ, με την απόφαση ΕΚΤ/2011/6 (1), διεύρυνε, χωρίς επαρκή εξουσιοδότηση, το περιεχόμενο των λόγων απορρίψεως που απαριθμούνται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της αποφάσεως ΕΚΤ/2004/3 (2). |
| --- | --- |

1)

Πρώτος λόγος ακυρώσεως: Παρανομία της νομικής βάσεως της αποφάσεως

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ, με την απόφαση ΕΚΤ/2011/6 (1), διεύρυνε, χωρίς επαρκή εξουσιοδότηση, το περιεχόμενο των λόγων απορρίψεως που απαριθμούνται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', της αποφάσεως ΕΚΤ/2004/3 (2).

| 2) | Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση ουσιώδους τύπου
  Στο πλαίσιο του παρόντος λόγου, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου. Συναφώς εκθέτει ότι, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι απαιτήσεις που απορρέουν από την υποχρέωση αιτιολογήσεως κατ’ άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ είναι υψηλές και ότι η αιτιολογία που παρέσχε η καθής με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις τις οποίες έχει ορίσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |
| --- | --- |

2)

Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση ουσιώδους τύπου

Στο πλαίσιο του παρόντος λόγου, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση ουσιώδους τύπου. Συναφώς εκθέτει ότι, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι απαιτήσεις που απορρέουν από την υποχρέωση αιτιολογήσεως κατ’ άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ είναι υψηλές και ότι η αιτιολογία που παρέσχε η καθής με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις τις οποίες έχει ορίσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

| 3) | Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου
  Στο πλαίσιο αυτό, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω της ανεπαρκούς αιτιολογίας της, θίγει το δικαίωμα του προσφεύγοντος για πρόσβαση στα έγγραφα δυνάμει του άρθρου 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Περαιτέρω, η απόρριψη του αιτήματος προσβάσεως παρίσταται δυσανάλογη. |
| --- | --- |

3)

Τρίτος λόγος ακυρώσεως: Παράβαση διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου

Στο πλαίσιο αυτό, ο προσφεύγων προβάλλει παράβαση διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω της ανεπαρκούς αιτιολογίας της, θίγει το δικαίωμα του προσφεύγοντος για πρόσβαση στα έγγραφα δυνάμει του άρθρου 42 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 15, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Περαιτέρω, η απόρριψη του αιτήματος προσβάσεως παρίσταται δυσανάλογη.

---

(1)  2011/342/ΕΕ: Απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 9ης Μαΐου 2011, που τροποποιεί την απόφαση ΕΚΤ/2004/3 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2011/6) (ΕΕ L 158, σ. 37).

(2)  2004/258/ΕΚ: Απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 4ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2004/3) (ΕΕ L 80, σ. 42).

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/49 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/49

---

Προσφυγή της 17ης Ιουλίου 2013 — ultra air κατά ΓΕΕΑ — Donaldson Filtration Deutschland (ultra.air ultrafilter)

(Υπόθεση T-377/13)

2013/C 260/87

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ultra air GmbH (Hilden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. König, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Donaldson Filtration Deutschland GmbH (Haan, Γερμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 6ης Μαΐου 2013, στην υπόθεση 1100/2011-4· |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 6ης Μαΐου 2013, στην υπόθεση 1100/2011-4·

| — | να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και την Donaldson Filtration Deutschland GmbH, στην περίπτωση που η τελευταία παρέμβει στη διαδικασία. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) και την Donaldson Filtration Deutschland GmbH, στην περίπτωση που η τελευταία παρέμβει στη διαδικασία.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: λεκτικό σήμα «ultra.air ultrafilter» για προϊόντα και υπηρεσίες των τάξεων 7, 9, 11, 37 και 42 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 7 480 585.

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: η προσφεύγουσα

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: η Donaldson Filtration Deutschland GmbH

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: απόλυτος λόγος ακυρότητας του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 207/2009.

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: απόρριψη της αιτήσεως για κήρυξη της ακυρότητας

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: η προσφυγή έγινε δεκτή και το κοινοτικό σήμα κηρύχθηκε άκυρο

Προβαλλόμενοι λόγοι:

| — | παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009· |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009·

| — | παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009· |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009·

| — | παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009· |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009·

| — | παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

παράβαση του άρθρου 75, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/49 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/49

---

Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2013 — Apple and Pear Australia και Star Fruits Diffusion κατά ΓΕΕΑ — Carolus C. (English pink)

(Υπόθεση T-378/13)

2013/C 260/88

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Apple and Pear Australia Ltd (Βικτόρια, Αυστραλία) και Star Fruits Diffusion (Caderousse, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Carolus C. BVBA (Nieuwerkerken, Βέλγιο)

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 29ης Μαΐου 2013, στην υπόθεση R 1215/2011-4 και να δεχθεί ότι η προσφυγή που άσκησαν οι προσφεύγουσες ενώπιον του τμήματος προσφυγών είναι βάσιμη και ότι, συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή η ανακοπή των προσφευγουσών, |
| --- | --- |

—

να μεταρρυθμίσει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 29ης Μαΐου 2013, στην υπόθεση R 1215/2011-4 και να δεχθεί ότι η προσφυγή που άσκησαν οι προσφεύγουσες ενώπιον του τμήματος προσφυγών είναι βάσιμη και ότι, συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή η ανακοπή των προσφευγουσών,

| — | επικουρικώς, να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 29ης Μαΐου 2013, στην υπόθεση R 1215/2011-4 και |
| --- | --- |

—

επικουρικώς, να ακυρώσει πλήρως την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 29ης Μαΐου 2013, στην υπόθεση R 1215/2011-4 και

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Carolus C.

Σήμα προς καταχώριση: Το λεκτικό σήμα «English pink» για προϊόντα της κλάσεως 31 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 8 610 768

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Οι προσφεύγουσες

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: το λεκτικό σήμα «PINK LADY» και τα εικονιστικά σήματα που περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «Pink Lady» για προϊόντα των κλάσεων 16, 29, 30, 31 και 32

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απορρίπτει την ανακοπή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απορρίπτει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι:

| — | Παραβίαση της αρχής του απόλυτου δεδικασμένου |
| --- | --- |

—

Παραβίαση της αρχής του απόλυτου δεδικασμένου

| — | Παραβίαση των γενικών αρχών της ασφάλειας δικαίου, της χρηστής διοικήσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης |
| --- | --- |

—

Παραβίαση των γενικών αρχών της ασφάλειας δικαίου, της χρηστής διοικήσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης

| — | Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009 |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 207/2009

| — | Παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009 |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 76 του κανονισμού 207/2009

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009

| — | Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009. |
| --- | --- |

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/50 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/50

---

Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2013 — Innovation First. κατά ΓΕΕΑ (ΝΑΝΟ)

(Υπόθεση T-379/13)

2013/C 260/89

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Innovation First., Inc (Greenville, Η.Π.Α.) (εκπρόσωπος: J. Zecher, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2013 επί της υποθέσεως R 1271/2012-1, |
| --- | --- |

—

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Απριλίου 2013 επί της υποθέσεως R 1271/2012-1,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της προσφυγής ενώπιόν του. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της προσφυγής ενώπιόν του.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Σήμα προς καταχώριση: Λεκτικό σήμα «ΝΑΝΟ» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 9, 28 και 41 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 157 421

Απόφαση του εξεταστή: Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση των άρθρων 75 και 37, παράγραφος 3 του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου, του κανόνα 50, παράγραφος 2, στοιχείο h του κανονισμού 2868/95 και των άρθρων 76 και 7, παράγραφος 1, στοιχεία β'και γ'του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/50 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/50

---

Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2013 — Intermark κατά ΓΕΕΑ — Coca Cola (RIENERGY Cola)

(Υπόθεση T-384/13)

2013/C 260/90

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Intermark Srl (Stei, Ρουμανία) (εκπρόσωπος: Á. László, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: The Coca-Cola Company (Atlanta, Η.Π.Α.)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

| — | να κάνει δεκτή την προσφυγή, να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση του καθού, να διατάξει την απόρριψη της ανακοπής και την καταχώριση του σήματος της προσφεύγουσας ως κοινοτικού σήματος στο σύνολό του, |
| --- | --- |

—

να κάνει δεκτή την προσφυγή, να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση του καθού, να διατάξει την απόρριψη της ανακοπής και την καταχώριση του σήματος της προσφεύγουσας ως κοινοτικού σήματος στο σύνολό του,

| — | στην περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι είναι αναπόφευκτο να προβεί σε νέα, εις βάθος ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων της υποθέσεως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του καθού και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ προς περαιτέρω εξέταση και νέα απόφαση, |
| --- | --- |

—

στην περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι είναι αναπόφευκτο να προβεί σε νέα, εις βάθος ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων της υποθέσεως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του καθού και να αναπέμψει την υπόθεση στο ΓΕΕΑ προς περαιτέρω εξέταση και νέα απόφαση,

| — | να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
| --- | --- |

—

να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Το εικονιστικό σήμα «Cola» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 32 και 35 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 9 507 963

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Αιτήσεις καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 8 792 475, 2 107 118 και 8 709 818 του εικονιστικού σήματος «Coca-Cola» για αγαθά και υπηρεσίες των κλάσεων 30, 32, 33 και 35

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Πλήρως δεκτή η ανακοπή

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/51 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/51

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2013 — Pannon Hőerőmű κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-352/08) (1)

2013/C 260/91

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Ο πρόεδρος του έκτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  EE C 285 της 8.11.2008.

---

| 7.9.2013 | EL | Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης | C 260/51 |
| --- | --- | --- | --- |

7.9.2013

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 260/51

---

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2013 — SK Hynix κατά Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-148/10 και Τ-149/10) (1)

2013/C 260/92

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του δεύτερου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή των συνεκδικαζομένων υποθέσεων.

---

(1)  EE C 148 της 5.6.2010.

---