# Dziennik Urzędowy L 242/2013

| | ISSN 1977-0766
  doi:10.3000/19770766.L_2013.242.pol |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 242 |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Tom 5611 września 2013 |

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2013.242.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 242

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 5611 września 2013

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | UMOWY MIĘDZYNARODOWE |
| | * | Decyzja Rady 2013/450/WPZiB z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie podpisania i zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącej statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) | 1 |
| | | Umowa między Unią Europejską a Republiką Nigru dotycząca statusu misji Unii Europejskiej w Nigrze w dziedzinie WPBiO (EUCAP Sahel Niger) | 2 |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 868/2013 z dnia 4 września 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Garbanzo de Escacena (ChOG)] | 8 |
| | | Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 869/2013 z dnia 10 września 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw | 10 |
| | | DECYZJE |
| | | 2013/451/UE |
| | * | Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 10 września 2013 r. w sprawie zatwierdzenia systemu hermetyzacji komory silnika firmy Daimler jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z nowych samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (
  1
  ) | 12 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

*

Decyzja Rady 2013/450/WPZiB z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie podpisania i zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącej statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger)

1

Umowa między Unią Europejską a Republiką Nigru dotycząca statusu misji Unii Europejskiej w Nigrze w dziedzinie WPBiO (EUCAP Sahel Niger)

2

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 868/2013 z dnia 4 września 2013 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Garbanzo de Escacena (ChOG)]

8

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 869/2013 z dnia 10 września 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

10

DECYZJE

2013/451/UE

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 10 września 2013 r. w sprawie zatwierdzenia systemu hermetyzacji komory silnika firmy Daimler jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z nowych samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (
  1
  )

2

1

12

| | | |
| --- | --- | --- |
| | * | Informacja dla czytelników – Rozporządzenie Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej
  (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |
| | * | Nota do czytelników – Sposób cytowania aktów (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki) | s3 |

*

Informacja dla czytelników – Rozporządzenie Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej
  (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Informacja dla czytelników – Rozporządzenie Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

s3

*

Nota do czytelników – Sposób cytowania aktów (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

Nota do czytelników – Sposób cytowania aktów

s3

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

1

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/1 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/1

---

DECYZJA RADY 2013/450/WPZiB

z dnia 22 lipca 2013 r.

w sprawie podpisania i zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącej statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 1 czerwca 2012 r. premier Republiki Nigru skierował do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) zaproszenie upoważniające do rozmieszczenia misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) i przyznające przywileje i immunitety, by zapewnić skuteczną realizację celów misji, jednostronnie i w oczekiwaniu na zawarcie szczegółowej umowy między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącej statusu prawnego misji i jej personelu. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 1 czerwca 2012 r. premier Republiki Nigru skierował do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) zaproszenie upoważniające do rozmieszczenia misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) i przyznające przywileje i immunitety, by zapewnić skuteczną realizację celów misji, jednostronnie i w oczekiwaniu na zawarcie szczegółowej umowy między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącej statusu prawnego misji i jej personelu.

| (2) | W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/392/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (1). |
| --- | --- |

(2)

W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/392/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (1).

| (3) | Zgodnie z art. 8 decyzji 2012/392/WPZiB status misji EUCAP Sahel Niger i jej personelu, w tym w stosownych przypadkach przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do realizacji misji i jej sprawnego przebiegu, stanowi przedmiot umowy zawartej na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i zgodnie z procedurą określoną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. |
| --- | --- |

(3)

Zgodnie z art. 8 decyzji 2012/392/WPZiB status misji EUCAP Sahel Niger i jej personelu, w tym w stosownych przypadkach przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do realizacji misji i jej sprawnego przebiegu, stanowi przedmiot umowy zawartej na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i zgodnie z procedurą określoną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

| (4) | W wyniku przyjęcia decyzji Rady z dnia 26 lipca 2012 r. upoważniającej do otwarcia negocjacji, WP – zgodnie z art. 37 TUE – wynegocjował umowę między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącą statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (dalej zwaną „umową”). |
| --- | --- |

(4)

W wyniku przyjęcia decyzji Rady z dnia 26 lipca 2012 r. upoważniającej do otwarcia negocjacji, WP – zgodnie z art. 37 TUE – wynegocjował umowę między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącą statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (dalej zwaną „umową”).

| (5) | Umowę należy zatwierdzić, |
| --- | --- |

(5)

Umowę należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii umowę między Unią Europejską a Republiką Nigru dotyczącą statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger).

Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy, aby stała się ona wiążąca dla Unii.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 48.

1

---

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/2 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/2

---

TŁUMACZENIE

UMOWA

między Unią Europejską a Republiką Nigru dotycząca statusu misji Unii Europejskiej w Nigrze w dziedzinie WPBiO (EUCAP Sahel Niger)

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”,

z jednej strony, i

REPUBLIKA NIGRU,

z drugiej strony,

zwane dalej „stronami”,

UWZGLĘDNIAJĄC:

| — | pismo premiera Brigi Rafiniego z dnia 1 czerwca 2012 r.; |
| --- | --- |

—

pismo premiera Brigi Rafiniego z dnia 1 czerwca 2012 r.;

| — | decyzję Rady 2012/392/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (1); |
| --- | --- |

—

decyzję Rady 2012/392/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (1);

| — | fakt, że niniejsza umowa nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki stron wynikające z umów i innych instrumentów międzynarodowych ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, |
| --- | --- |

—

fakt, że niniejsza umowa nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki stron wynikające z umów i innych instrumentów międzynarodowych ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zakres stosowania i definicje

1.   Niniejsza umowa ma zastosowanie do misji prowadzonej przez UE oraz do jej personelu.

2.   Niniejsza umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium Republiki Nigru.

3.   Do celów niniejszej umowy:

| a) | „EUCAP” oznacza misję UE w Nigrze w dziedzinie WPBiO służącą wzmocnieniu zdolności nigerskich podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w zakresie zwalczania terroryzmu i przestępczości zorganizowanej (EUCAP Sahel Niger), ustanowioną przez Radę UE na mocy decyzji 2012/392/WPZiB, w tym jej elementy składowe, siły, jednostki, siedzibę i personel rozmieszczony na terytorium Republiki Nigru, przydzielony do misji EUCAP; |
| --- | --- |

a)

„EUCAP” oznacza misję UE w Nigrze w dziedzinie WPBiO służącą wzmocnieniu zdolności nigerskich podmiotów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo w zakresie zwalczania terroryzmu i przestępczości zorganizowanej (EUCAP Sahel Niger), ustanowioną przez Radę UE na mocy decyzji 2012/392/WPZiB, w tym jej elementy składowe, siły, jednostki, siedzibę i personel rozmieszczony na terytorium Republiki Nigru, przydzielony do misji EUCAP;

| b) | „szef misji” oznacza szefa misji EUCAP; |
| --- | --- |

b)

„szef misji” oznacza szefa misji EUCAP;

| c) | „Unia Europejska (UE)” oznacza stałe organy UE, a także ich personel; |
| --- | --- |

c)

„Unia Europejska (UE)” oznacza stałe organy UE, a także ich personel;

| d) | „personel EUCAP” oznacza szefa misji, personel oddelegowany przez państwa członkowskie i instytucje UE oraz państwa niebędące członkami UE zaproszone przez UE do udziału w EUCAP, personel międzynarodowy zatrudniony na podstawie umów przez EUCAP w celu przygotowania, wsparcia i realizacji misji oraz personel skierowany w podróż służbową przez państwo wysyłające, instytucję UE lub Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) w ramach misji EUCAP. Definicja nie obejmuje kontrahentów handlowych ani personelu miejscowego; |
| --- | --- |

d)

„personel EUCAP” oznacza szefa misji, personel oddelegowany przez państwa członkowskie i instytucje UE oraz państwa niebędące członkami UE zaproszone przez UE do udziału w EUCAP, personel międzynarodowy zatrudniony na podstawie umów przez EUCAP w celu przygotowania, wsparcia i realizacji misji oraz personel skierowany w podróż służbową przez państwo wysyłające, instytucję UE lub Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) w ramach misji EUCAP. Definicja nie obejmuje kontrahentów handlowych ani personelu miejscowego;

| e) | „siedziba” oznacza siedzibę główną EUCAP; |
| --- | --- |

e)

„siedziba” oznacza siedzibę główną EUCAP;

| f) | „państwo wysyłające” oznacza każde państwo członkowskie UE lub państwo niebędące członkiem UE, które oddelegowało personel do EUCAP; |
| --- | --- |

f)

„państwo wysyłające” oznacza każde państwo członkowskie UE lub państwo niebędące członkiem UE, które oddelegowało personel do EUCAP;

| g) | „obiekty” oznaczają wszelkie budynki, pomieszczenia i tereny niezbędne do prowadzenia działalności przez EUCAP oraz do zakwaterowania jej personelu; |
| --- | --- |

g)

„obiekty” oznaczają wszelkie budynki, pomieszczenia i tereny niezbędne do prowadzenia działalności przez EUCAP oraz do zakwaterowania jej personelu;

| h) | „personel miejscowy” oznacza członków personelu, którzy są obywatelami Republiki Nigru lub posiadają pozwolenie na stały pobyt w tym państwie; |
| --- | --- |

h)

„personel miejscowy” oznacza członków personelu, którzy są obywatelami Republiki Nigru lub posiadają pozwolenie na stały pobyt w tym państwie;

| i) | „kontrahent” oznacza każdą osobę, która dostarcza towary lub świadczy usługi dla EUCAP związane z działalnością misji; |
| --- | --- |

i)

„kontrahent” oznacza każdą osobę, która dostarcza towary lub świadczy usługi dla EUCAP związane z działalnością misji;

| j) | „środki transportu EUCAP” oznaczają wszelkie pojazdy i inne środki transportu należące do EUCAP bądź przez nią wypożyczane lub czarterowane; |
| --- | --- |

j)

„środki transportu EUCAP” oznaczają wszelkie pojazdy i inne środki transportu należące do EUCAP bądź przez nią wypożyczane lub czarterowane;

| k) | „mienie EUCAP” oznacza sprzęt, w tym środki transportu, oraz materiały eksploatacyjne niezbędne na potrzeby EUCAP. |
| --- | --- |

k)

„mienie EUCAP” oznacza sprzęt, w tym środki transportu, oraz materiały eksploatacyjne niezbędne na potrzeby EUCAP.

Artykuł 2

Postanowienia ogólne

1.   EUCAP i jej personel przestrzegają praw, w tym prawa zwyczajowego, i przepisów Republiki Nigru i powstrzymują się od wszelkich działań lub czynności niezgodnych z celami misji.

2.   EUCAP zachowuje niezależność w wykonywaniu swoich funkcji w ramach niniejszej umowy. Republika Nigru respektuje jednolity i międzynarodowy charakter EUCAP.

3.   Szef misji regularnie informuje rząd Republiki Nigru o liczbie członków personelu misji EUCAP przebywających na terytorium nigerskim.

Artykuł 3

Identyfikacja

1.   Identyfikację członków personelu EUCAP umożliwiają rozpoznawalne karty identyfikacyjne EUCAP, które są oni obowiązani mieć stale przy sobie. Karty te są wydawane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych na wniosek EUCAP.

2.   Środki transportu EUCAP są rozpoznawalnie oznakowane emblematem misji, którego wzór dostarcza się właściwym organom Republiki Nigru, i posiadają specjalne tablice rejestracyjne dostarczone przez właściwe organy Republiki Nigru.

3.   EUCAP ma prawo wywiesić flagę UE – samą lub wraz z flagą Republiki Nigru – w głównej siedzibie misji i w każdym innym miejscu zgodnie z decyzją szefa misji. Na obiektach EUCAP i mundurach jej personelu mogą też być umieszczane flagi lub symbole narodowe poszczególnych kontyngentów narodowych wchodzących w skład misji EUCAP – zgodnie z decyzją szefa misji.

Artykuł 4

Przekraczanie granic i poruszanie się na terytorium Republiki Nigru

1.   Personel EUCAP oraz mienie należące do misji przekraczają granice Republiki Nigru na oficjalnych przejściach granicznych oraz przez międzynarodowe korytarze powietrzne.

2.   Republika Nigru ułatwia EUCAP i członkom jej personelu wjazd na swoje terytorium i jego opuszczenie. Poza kontrolą paszportową przy wjeździe na terytorium Republiki Nigru i przy jego opuszczaniu członkowie personelu EUCAP posiadający dowód uczestnictwa w misji nie podlegają przepisom imigracyjnym na terytorium Republiki Nigru. Członkom misji wystawiane są bezpłatnie wizy na okres jednego roku.

3.   Członkowie personelu EUCAP nie podlegają przepisom Republiki Nigru w zakresie rejestracji i kontroli cudzoziemców, jednak nie nabywają żadnych praw do stałego pobytu lub zamieszkania na terytorium Republiki Nigru.

4.   Mienia EUCAP przywożonego na terytorium Republiki Nigru, przewożonego przez nie lub z niego wywożonego nie dotyczy obowiązek uzyskania zezwolenia na przywóz, tranzyt lub wywóz ani obowiązek uiszczenia opłat i podatków celnych, z wyjątkiem opłat za magazynowanie, przewóz i inne wykonane usługi.

5.   Statków powietrznych stanowiących wsparcie misji nie dotyczy wymóg posiadania miejscowych licencji ani wymóg rejestracji. Zastosowanie mają odnośne standardy i przepisy międzynarodowe. W razie potrzeby zawarte zostają dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 19. Niemniej pojazdy powinny być objęte co najmniej ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej.

6.   Członkowie personelu EUCAP mogą kierować pojazdami silnikowymi oraz statkami wodnymi i powietrznymi na terytorium Republiki Nigru pod warunkiem posiadania – odpowiednio – ważnych krajowych lub międzynarodowych praw jazdy, uprawnień kapitańskich lub licencji pilota. Republika Nigru uznaje ważność praw jazdy posiadanych przez członków personelu EUCAP, nie pobierając z tego tytułu podatków ani opłat.

7.   EUCAP i członkowie jej personelu oraz należące do nich mienie mają prawo do swobodnego i nieograniczonego przemieszczania się po obszarach objętych ich działaniami, określonych za obopólną zgodą z właściwymi organami nigerskimi. W razie potrzeby możliwe jest zawarcie dodatkowych uzgodnień, zgodnie z art. 19.

8.   Do celów misji członkowie personelu EUCAP oraz członkowie personelu miejscowego zatrudnieni przez misję, a także środki transportu misji są uprawnieni do korzystania z dróg, mostów, promów, lotnisk i portów, gdy podróż odbywa się w ramach misji. Misja EUCAP nie jest zwolniona z uiszczenia myta ani racjonalnych opłat za usługi, z których korzysta na własne życzenie, na zasadach dotyczących personelu Republiki Nigru.

Artykuł 5

Przywileje i immunitety przyznane EUCAP przez Republikę Nigru

1.   Obiekty EUCAP są nietykalne. Urzędnicy Republiki Nigru nie mogą do nich wkraczać bez zgody szefa misji.

2.   Obiekty i mienie EUCAP nie podlegają rewizji, rekwizycji, zajęciu ani egzekucji.

3.   EUCAP i jej mienie objęte są immunitetem jurysdykcyjnym, niezależnie od tego, gdzie i w czyim posiadaniu się znajdują.

4.   Archiwa i dokumenty EUCAP są nietykalne zawsze i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

5.   Korespondencja służbowa EUCAP jest nietykalna. Korespondencja służbowa oznacza wszelką korespondencję związaną z misją i jej funkcjami.

6.   W odniesieniu do nabywanych i przywożonych towarów, otrzymanych usług oraz obiektów wykorzystywanych przez misję do własnych celów, EUCAP zwolniona jest z wszelkich krajowych, regionalnych i lokalnych opłat, podatków i podobnych należności. EUCAP nie podlega zwolnieniu z uiszczenia opłaty za otrzymane usługi.

Artykuł 6

Przywileje i immunitety przyznane personelowi EUCAP przez Republikę Nigru

1.   Personel EUCAP nie podlega aresztowaniu ani zatrzymaniu w żadnej formie. W przypadku czynu popełnionego w obliczu właściwego organu policji kryminalnej Republiki Nigru, organ ten ma prawo zatrzymać członka personelu do czasu przybycia właściwych organów EUCAP.

2.   Dokumenty, korespondencja i mienie personelu EUCAP są nietykalne, z wyjątkiem sytuacji przedsięwzięcia środków egzekucyjnych dozwolonych na mocy ust. 6 niniejszego artykułu.

3.   Personel EUCAP korzysta z immunitetu od jurysdykcji karnej Republiki Nigru, z wyjątkiem sytuacji, w której właściwy organ jednoznacznie zrezygnował z immunitetu. Niemniej w przypadku naruszenia prawa karnego właściwe nigerskie organy gromadzą materiał dowodowy, który przekazują do dyspozycji szefa misji EUCAP. Szef misji niezwłocznie podejmuje działania w celu odesłania danego członka personelu do jego państwa wysyłającego, gdzie przeprowadzone zostanie postępowanie sądowe, przy czym organ sądowy w państwie wysyłającym zachowuje pełną niezawisłość w odniesieniu do decyzji o wszczęciu postępowania. W takim przypadku rząd Nigru jest regularnie informowany o przebiegu wszczętych działań sądowych.

4.   Personel EUCAP korzysta z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej Republiki Nigru w odniesieniu do wypowiedzi pisemnych, ustnych i wszystkich działań podejmowanych przez niego w ramach obowiązków służbowych. Szef misji i właściwy organ państwa wysyłającego, ESDZ lub dana instytucja UE są niezwłocznie informowani, ilekroć wszczęte zostaje postępowanie przed jakimkolwiek sądem Republiki Nigru przeciwko personelowi EUCAP. Zanim zostanie wszczęte postępowanie sądowe przed właściwym sądem, szef misji poświadcza w formie pisemnej, czy zaskarżane działanie zostało podjęte przez danego członka personelu w ramach obowiązków służbowych. Jeśli dane działanie zostało podjęte w ramach obowiązków służbowych, nie wszczyna się postępowania i stosuje się przepisy art. 16. Jeżeli działanie to nie zostało podjęte w ramach obowiązków służbowych, można wszcząć postępowanie. Wszczęcie postępowania przez członka personelu EUCAP uniemożliwia mu powoływanie się na immunitet jurysdykcyjny w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.

5.   Personel EUCAP nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.

6.   W stosunku do członka personelu EUCAP nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko niemu postępowanie cywilne niepowiązane z jego obowiązkami służbowymi. Mienie członka personelu EUCAP nie podlega zajęciu w celu wykonania wyroku, postanowienia lub nakazu sądowego, jeśli szef misji poświadczy, iż jest ono niezbędne temu członkowi do wykonywania obowiązków służbowych. W postępowaniu cywilnym personel EUCAP nie podlega ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.

7.   Immunitet personelu EUCAP od jurysdykcji Nigru nie uchyla względem niego jurysdykcji odpowiedniego państwa wysyłającego.

8.   Personel EUCAP nie podlega przepisom o ubezpieczeniach społecznych, które mogą obowiązywać w Nigrze.

9.   Personel EUCAP zwolniony jest z wszelkich form opodatkowania wynagrodzenia i honorariów w Republice Nigru, wypłacanych jego członkom przez EUCAP lub państwo wysyłające, co obejmuje również wszelkie inne dochody uzyskane poza Republiką Nigru.

10.   Personel EUCAP jest uprawniony do przywozu, w terminie sześciu miesięcy od przybycia do Nigru, przedmiotów do użytku osobistego i nie uiszcza z tego tytułu żadnych opłat celnych ani podatków, zgodnie z obowiązującym prawem Nigru.

11.   Bagaż osobisty personelu EUCAP nie podlega rewizji, chyba że istnieją poważne podstawy do przypuszczania, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku personelu ani do użytku samej misji EUCAP, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez prawo Republiki Nigru lub podlega przepisom tego państwa w zakresie kwarantanny. W takim przypadku rewizja może zostać przeprowadzona jedynie w obecności danego członka personelu EUCAP lub upoważnionego przedstawiciela misji.

Artykuł 7

Personel miejscowy

Personel miejscowy nie korzysta z przywilejów ani immunitetów. Republika Nigru sprawuje jednak jurysdykcję nad tym personelem w taki sposób, aby nie zakłócać w sposób nieuzasadniony realizacji funkcji misji.

Artykuł 8

Dyscyplina

Właściwe organy państwa wysyłającego mają prawo w pełni korzystać na terytorium nigerskim z uprawnień dyscyplinarnych przyznanych im na mocy przepisów państwa wysyłającego w stosunku do każdego członka personelu EUCAP podlegającego tym przepisom.

Artykuł 9

Bezpieczeństwo

1.   Republika Nigru zapewnia bezpieczeństwo personelowi EUCAP.

2.   W tym celu Republika Nigru stosuje wszelkie niezbędne środki do zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa misji EUCAP i jej personelowi. Wszelkie przepisy szczegółowe proponowane przez Republikę Nigru uzgadnia się przed ich realizacją z szefem misji. Republika Nigru zezwala na wszelkie działania związane z ewakuacją personelu EUCAP z powodów medycznych i udziela nieodpłatnie wsparcia w tym zakresie. W razie potrzeby zawarte zostają dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 19.

3.   Członkowie personelu EUCAP wyznaczeni przez szefa misji, których lista zostaje przekazana właściwym organom nigerskim, są uprawnieni do posiadania i noszenia broni w trakcie wykonywania obowiązków służbowych.

Artykuł 10

Umundurowanie

1.   Członkowie personelu EUCAP noszą mundury krajowe lub ubrania cywilne rozpoznawalnie oznakowane emblematem EUCAP. Cywilny personel pomocniczy nosi ubrania cywilne rozpoznawalnie oznakowane emblematem EUCAP.

2.   Noszenie munduru podlega zasadom określonym przez szefa misji.

Artykuł 11

Współpraca i dostęp do informacji

1.   Republika Nigru zapewnia misji EUCAP i jej personelowi pełną współpracę i wszelkie wsparcie. W razie potrzeby zawarte zostają dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 19.

2.   Szef misji i przedstawiciel wyznaczony przez rząd Republiki Nigru regularnie prowadzą wzajemne konsultacje i stosują właściwe środki w celu zapewnienia ścisłej wzajemnej komunikacji na każdym właściwym szczeblu. Republika Nigru może mianować urzędnika łącznikowego przy misji EUCAP.

Artykuł 12

Wsparcie zapewniane przez Niger

1.   Republika Nigru zgadza się udzielać misji EUCAP, na jej wniosek, pomocy w znalezieniu odpowiednich obiektów.

2.   Republika Nigru nieodpłatnie udostępnia, w miarę potrzeb i możliwości, obiekty, których jest właścicielem, w zakresie koniecznym do prowadzenia przez EUCAP działań administracyjnych i operacyjnych.

3.   W miarę swoich środków i możliwości Republika Nigru włącza się w przygotowanie, utworzenie, realizację i wspieranie misji.

4.   EUCAP posiada konieczną zdolność prawną zgodnie z prawem i przepisami Republiki Nigru, aby wypełniać swoje zadanie, w szczególności posiada zdolność do otwierania rachunków bankowych, nabywania i zbywania ruchomości oraz występowania w postępowaniu prawnym.

5.   Prawo właściwe dla umów zawieranych przez EUCAP w Republice Nigru jest określane w tych umowach.

Artykuł 13

Zmiany w obiektach należących do państwa

1.   EUCAP jest upoważniona do budowy, przebudowy i modyfikowania obiektów, które są własnością państwa nigeryjskiego odpowiednio do swoich wymogów operacyjnych w porozumieniu z danymi strukturami.

2.   Republika Nigru nie żąda od EUCAP żadnego odszkodowania za wspomnianą budowę, przebudowę lub modyfikację.

Artykuł 14

Zmarli członkowie personelu EUCAP

1.   Szef misji ma prawo zorganizować repatriację zwłok członków personelu EUCAP oraz ich mienia osobistego i w tym celu podjąć odpowiednie działania zgodnie z obowiązującymi nigerskimi przepisami.

2.   Nie przeprowadza się sekcji zwłok członków EUCAP, o ile państwo pochodzenia nie wyrazi na to zgody i nie będzie obecny przedstawiciel EUCAP lub przedstawiciel państwa pochodzenia.

3.   Republika Nigru oraz EUCAP współpracują w jak najszerszym zakresie w celu szybkiej repatriacji zwłok członka personelu EUCAP.

Artykuł 15

Łączność

1.   Misja EUCAP może instalować i wykorzystywać nadajniki i odbiorniki radiowe, jak również systemy satelitarne na potrzeby swojego zadania i zgodnie z obowiązującymi nigerskimi przepisami w porozumieniu z właściwymi służbami. EUCAP współpracuje z właściwymi organami Republiki Nigru w celu uniknięcia konfliktu w korzystaniu z właściwych częstotliwości. Republika Nigru nieodpłatnie udostępnia zakres częstotliwości.

2.   EUCAP korzysta z prawa do nieograniczonej łączności radiowej (w tym za pomocą satelitarnych, ruchomych lub przenośnych aparatów radiowych), telefonicznej, telegraficznej, faksowej i innej, jak również z prawa do instalowania urządzeń niezbędnych do utrzymywania takiej łączności w obiektach EUCAP i między nimi, w tym z prawa do instalowania kabli i linii naziemnych do potrzeb operacji.

3.   W obrębie swoich obiektów EUCAP może podejmować działania niezbędne do zapewnienia dystrybucji poczty, której nadawcą lub odbiorcą jest misja lub jej personel.

Artykuł 16

Roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci, obrażeń ciała, szkód i strat

1.   EUCAP, jej personel, UE ani państwa wysyłające nie ponoszą odpowiedzialności z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia cywilnego ani publicznego, które związane są z wymogami operacyjnymi lub powstają w wyniku działań związanych z zakłóceniami porządku publicznego lub ochroną EUCAP.

2.   W celu zawarcia ugody roszczenia odszkodowawcze z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia cywilnego lub publicznego nie objęte postanowieniami ust. 1 oraz roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci lub obrażeń ciała osób bądź z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia EUCAP przekazuje się misji za pośrednictwem właściwych organów Republiki Nigru – w przypadku roszczeń wniesionych przez nigerskie osoby prawne lub fizyczne – lub kieruje się do właściwych organów nigerskich – w przypadku roszczeń odszkodowawczych wniesionych przez EUCAP.

3.   Jeżeli zawarcie ugody jest niemożliwe, roszczenie odszkodowawcze przedkłada się komisji ds. roszczeń składającej się z jednakowej liczby przedstawicieli EUCAP i przedstawicieli Republiki Nigru. Rozstrzygnięcie co do roszczeń osiąga się na zasadzie wspólnego porozumienia.

4.   Jeżeli niemożliwe jest rozstrzygnięcie w ramach komisji ds. roszczeń, spór:

| a) | w przypadku roszczeń nieprzekraczających 40 000 EUR rozstrzygany jest na drodze dyplomatycznej pomiędzy Republiką Nigru a przedstawicielem UE; |
| --- | --- |

a)

w przypadku roszczeń nieprzekraczających 40 000 EUR rozstrzygany jest na drodze dyplomatycznej pomiędzy Republiką Nigru a przedstawicielem UE;

| b) | w przypadku roszczeń powyżej kwoty określonej w lit. a) jest wnoszony przed trybunał arbitrażowy, którego decyzje są wiążące. |
| --- | --- |

b)

w przypadku roszczeń powyżej kwoty określonej w lit. a) jest wnoszony przed trybunał arbitrażowy, którego decyzje są wiążące.

5.   Trybunał arbitrażowy składa się z trzech sędziów polubownych, z których jeden jest wyznaczany przez Republikę Nigru, drugi – przez EUCAP, a trzeci – wspólnie przez Republikę Nigru i EUCAP. Jeżeli jedna ze stron nie wyznaczy sędziego polubownego w terminie dwóch miesięcy lub jeżeli brak jest zgody pomiędzy Republiką Nigru a EUCAP co do wyznaczenia trzeciego sędziego, sędzia ten jest wyznaczany przez prezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

6.   EUCAP oraz organy administracyjne Republiki Nigru zawierają porozumienie administracyjne w celu określenia zakresu uprawnień komisji ds. roszczeń oraz trybunału arbitrażowego, procedur obowiązujących w tych organach oraz zasad wnoszenia roszczeń odszkodowawczych.

Artykuł 17

Rozstrzyganie sporów

1.   Wszelkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej umowy są rozpatrywane wspólnie przez przedstawicieli EUCAP oraz właściwe organy Republiki Nigru.

2.   W braku rozwiązania kwestii, spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze dyplomatycznej przez przedstawicieli Republiki Nigru i przedstawicieli UE.

Artykuł 18

Inne postanowienia

1.   W przypadkach gdy niniejsza umowa odnosi się do przywilejów, immunitetów i praw EUCAP oraz jej personelu, rząd Republiki Nigru odpowiada za ich wprowadzenie w życie i poszanowanie przez właściwe organy lokalne.

2.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie ma na celu ustanowienia odstępstwa ani nie może być interpretowane jako ustanawiające odstępstwo od praw, które mogą przysługiwać na mocy innych umów państwu członkowskiemu UE lub jakiemukolwiek innemu państwu wnoszącemu wkład w EUCAP.

Artykuł 19

Uzgodnienia wykonawcze

Do celów niniejszej umowy kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem osobnych uzgodnień pomiędzy szefem misji a organami administracyjnymi Republiki Nigru.

Artykuł 20

Postanowienia końcowe

1.   Niniejsza umowa zostanie opublikowana przez każdą ze stron, oraz wchodzi w życie w dniu jej podpisania. Niniejsza umowa pozostaje w mocy do momentu wyjazdu ostatniego członka personelu EUCAP, EUCAP poinformuje o tym fakcie.

2.   Niezależnie od ust. 1, art. 4 ust. 8, art. 5 ust. 1–3 i ust. 6, art. 6 ust. 1, 3, 5, 7, 8 i 9, art. 12 i art. 15 uznaje się za obowiązujące od daty rozmieszczenia pierwszego członka personelu EUCAP, jeżeli data ta jest wcześniejsza niż data wejścia w życie niniejszej umowy.

3.   Zmiany do niniejszej umowy są wprowadzane w formie pisemnej za porozumieniem stron. Zmiany są wprowadzane w formie odrębnych protokołów, które stanowią integralną część niniejszej umowy i wchodzą w życie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

4.   Niniejsza umowa pozostaje w mocy do czasu, gdy jedna ze stron poinformuje drugą stronę na piśmie o zamiarze jej rozwiązania. Rozwiązanie niniejszej umowy wchodzi w życie sześć miesięcy od daty otrzymania takiej informacji. Wygaśnięcie niniejszej umowy nie ma wpływu na prawa ani obowiązki wynikające z jej wykonywania przed wygaśnięciem.

Sporządzono w Niamey dnia trzydziestego lipca dwa tysiące trzynastego roku, w dwóch oryginałach w języku francuskim.

W imieniu Unii Europejskiej

W imieniu Republiki Nigru

---

(1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 48.

1

---

ROZPORZĄDZENIA

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/8 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/8

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 868/2013

z dnia 4 września 2013 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Garbanzo de Escacena (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

| (2) | Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Garbanzo de Escacena” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3). |
| --- | --- |

(2)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii o rejestrację nazwy „Garbanzo de Escacena” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
   (3).

| (3) | Ponieważ nie zgłoszono Komisji żadnego oświadczenia o sprzeciwie, na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa „Garbanzo de Escacena” powinna zostać zarejestrowana, |
| --- | --- |

(3)

Ponieważ nie zgłoszono Komisji żadnego oświadczenia o sprzeciwie, na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa „Garbanzo de Escacena” powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 września 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

2

(3)  Dz.U. C 300 z 5.10.2012, s. 19.

3

---

ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

HISZPANIA

Garbanzo de Escacena (ChOG)

---

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/10 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/10

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 869/2013

z dnia 10 września 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia. |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

| (2) | Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, |
| --- | --- |

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 września 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich

---

(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

1

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

2

---

ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

| (EUR/100 kg) |
| --- |
| Kod CN | Kod państw trzecich (1) | Standardowa wartość w przywozie |
| 0702 00 00 | MK | 34,4 |
| ZZ | 34,4 |
| 0707 00 05 | TR | 95,4 |
| ZZ | 95,4 |
| 0709 93 10 | TR | 126,1 |
| ZZ | 126,1 |
| 0805 50 10 | AR | 121,5 |
| CL | 118,1 |
| IL | 142,1 |
| TR | 73,0 |
| UY | 127,6 |
| ZA | 135,1 |
| ZZ | 119,6 |
| 0806 10 10 | BR | 183,4 |
| EG | 184,6 |
| IL | 162,2 |
| TR | 142,9 |
| ZZ | 168,3 |
| 0808 10 80 | AR | 159,7 |
| BR | 103,3 |
| CL | 105,4 |
| NZ | 137,7 |
| US | 130,5 |
| ZA | 121,1 |
| ZZ | 126,3 |
| 0808 30 90 | CN | 81,6 |
| TR | 133,7 |
| ZA | 138,4 |
| ZZ | 117,9 |
| 0809 30 | TR | 133,4 |
| ZZ | 133,4 |
| 0809 40 05 | BA | 53,5 |
| MK | 54,9 |
| XS | 53,2 |
| ZZ | 53,9 |

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MK

34,4

ZZ

34,4

0707 00 05

TR

95,4

ZZ

95,4

0709 93 10

TR

126,1

ZZ

126,1

0805 50 10

AR

121,5

CL

118,1

IL

142,1

TR

73,0

UY

127,6

ZA

135,1

ZZ

119,6

0806 10 10

BR

183,4

EG

184,6

IL

162,2

TR

142,9

ZZ

168,3

0808 10 80

AR

159,7

BR

103,3

CL

105,4

NZ

137,7

US

130,5

ZA

121,1

ZZ

126,3

0808 30 90

CN

81,6

TR

133,7

ZA

138,4

ZZ

117,9

0809 30

TR

133,4

ZZ

133,4

0809 40 05

BA

53,5

MK

54,9

XS

53,2

ZZ

53,9

---

(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.

---

DECYZJE

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/12 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/12

---

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 10 września 2013 r.

w sprawie zatwierdzenia systemu hermetyzacji komory silnika firmy Daimler jako technologii innowacyjnej umożliwiającej zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z nowych samochodów osobowych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/451/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 12 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 15 lutego 2013 r. producent Daimler AG („wnioskodawca”) złożył wniosek o zatwierdzenie systemu hermetyzacji komory silnika jako technologii innowacyjnej. Kompletność wniosku oceniono zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 725/2011 (2). Komisja stwierdziła, że w pierwotnym wniosku brakuje określonych istotnych informacji i zwróciła się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie. Wnioskodawca dostarczył wymagane informacje w dniu 17 kwietnia 2013 r. Uznano, że wniosek jest kompletny i okres przeznaczony na ocenę wniosku przez Komisję rozpoczął się w dniu następującym po terminie oficjalnego otrzymania kompletnego wniosku, tj. 18 kwietnia 2013 r. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 15 lutego 2013 r. producent Daimler AG („wnioskodawca”) złożył wniosek o zatwierdzenie systemu hermetyzacji komory silnika jako technologii innowacyjnej. Kompletność wniosku oceniono zgodnie z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 725/2011 (2). Komisja stwierdziła, że w pierwotnym wniosku brakuje określonych istotnych informacji i zwróciła się do wnioskodawcy o ich uzupełnienie. Wnioskodawca dostarczył wymagane informacje w dniu 17 kwietnia 2013 r. Uznano, że wniosek jest kompletny i okres przeznaczony na ocenę wniosku przez Komisję rozpoczął się w dniu następującym po terminie oficjalnego otrzymania kompletnego wniosku, tj. 18 kwietnia 2013 r.

| (2) | Wniosek poddano ocenie zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 725/2011 oraz wytycznymi technicznymi dotyczącymi przygotowania wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 (wytycznymi technicznymi) (3). |
| --- | --- |

(2)

Wniosek poddano ocenie zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 725/2011 oraz wytycznymi technicznymi dotyczącymi przygotowania wniosków o zatwierdzenie technologii innowacyjnych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 443/2009 (wytycznymi technicznymi) (3).

| (3) | Wniosek dotyczy systemu hermetyzacji komory silnika, który pozwala na redukcję utraty ciepła po wyłączeniu pojazdu poprzez uszczelnienie komory silnika oraz zamknięcie wlotów powietrza przy pomocy przesłony chłodnicy. Zatrzymane ciepło pozwala na spowolnienie stygnięcia zębatego mechanizmu napędowego. Po ponownym uruchomieniu pojazdu następuje redukcja zużycia paliwa oraz emisji CO2 dzięki zmniejszeniu tarcia spowodowanemu wyższą temperaturą zębatego mechanizmu napędowego. |
| --- | --- |

(3)

Wniosek dotyczy systemu hermetyzacji komory silnika, który pozwala na redukcję utraty ciepła po wyłączeniu pojazdu poprzez uszczelnienie komory silnika oraz zamknięcie wlotów powietrza przy pomocy przesłony chłodnicy. Zatrzymane ciepło pozwala na spowolnienie stygnięcia zębatego mechanizmu napędowego. Po ponownym uruchomieniu pojazdu następuje redukcja zużycia paliwa oraz emisji CO2 dzięki zmniejszeniu tarcia spowodowanemu wyższą temperaturą zębatego mechanizmu napędowego.

| (4) | Zdaniem Komisji na podstawie informacji podanych we wniosku można wykazać, że warunki i kryteria, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz w art. 2 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zostały spełnione. |
| --- | --- |

(4)

Zdaniem Komisji na podstawie informacji podanych we wniosku można wykazać, że warunki i kryteria, o których mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009 oraz w art. 2 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011, zostały spełnione.

| (5) | W odniesieniu do przedstawionego we wniosku systemu hermetyzacji komory silnika wnioskodawca wykazał, iż w 2009 r. udział w rynku tego rodzaju technologii nie przekroczył wartości progowej określonej w art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. Potwierdza to również dołączone sprawozdanie weryfikujące. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że system hermetyzacji komory silnika przedstawiony przez wnioskodawcę należy uznać za spełniający kryterium kwalifikowalności określone w art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. |
| --- | --- |

(5)

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku systemu hermetyzacji komory silnika wnioskodawca wykazał, iż w 2009 r. udział w rynku tego rodzaju technologii nie przekroczył wartości progowej określonej w art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. Potwierdza to również dołączone sprawozdanie weryfikujące. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że system hermetyzacji komory silnika przedstawiony przez wnioskodawcę należy uznać za spełniający kryterium kwalifikowalności określone w art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011.

| (6) | W celu określenia redukcji emisji CO2, jaką można uzyskać dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej w pojeździe, konieczne jest wyznaczenie pojazdu referencyjnego, którego poziom emisji CO2 porównuje się z poziomem emisji pojazdu wyposażonego w technologię innowacyjną, zgodnie z art. 5 i 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. Zdaniem Komisji zasadne jest uznanie pojazdu ekoinnowacyjnego bez systemu hermetyzacji komory silnika za stosowną technologię referencyjną. |
| --- | --- |

(6)

W celu określenia redukcji emisji CO2, jaką można uzyskać dzięki zastosowaniu technologii innowacyjnej w pojeździe, konieczne jest wyznaczenie pojazdu referencyjnego, którego poziom emisji CO2 porównuje się z poziomem emisji pojazdu wyposażonego w technologię innowacyjną, zgodnie z art. 5 i 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. Zdaniem Komisji zasadne jest uznanie pojazdu ekoinnowacyjnego bez systemu hermetyzacji komory silnika za stosowną technologię referencyjną.

| (7) | Wnioskodawca przedstawił całościową metodologię testów ograniczenia emisji CO2. Metodologia ta obejmuje testy na stanowisku rolkowym, mające na celu określenie zysku powodowanego rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit). Zysk ten można osiągnąć dzięki zastosowaniu hermetyzacji komory silnika. Wzory wchodzące w skład przedmiotowej metodologii są zgodne ze wzorami zawartymi w wytycznych technicznych dotyczących podejścia uproszczonego w odniesieniu do hermetyzacji komory silnika. Zdaniem Komisja ta metodologia testów pozwoli na uzyskanie możliwych do zweryfikowania, powtarzalnych i porównywalnych wyników oraz umożliwi wykazanie w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym korzyści w postaci zmniejszenia emisji CO2 wynikających z zastosowania technologii innowacyjnej zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011. |
| --- | --- |

(7)

Wnioskodawca przedstawił całościową metodologię testów ograniczenia emisji CO2. Metodologia ta obejmuje testy na stanowisku rolkowym, mające na celu określenie zysku powodowanego rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit). Zysk ten można osiągnąć dzięki zastosowaniu hermetyzacji komory silnika. Wzory wchodzące w skład przedmiotowej metodologii są zgodne ze wzorami zawartymi w wytycznych technicznych dotyczących podejścia uproszczonego w odniesieniu do hermetyzacji komory silnika. Zdaniem Komisja ta metodologia testów pozwoli na uzyskanie możliwych do zweryfikowania, powtarzalnych i porównywalnych wyników oraz umożliwi wykazanie w wiarygodny sposób istotnych pod względem statystycznym korzyści w postaci zmniejszenia emisji CO2 wynikających z zastosowania technologii innowacyjnej zgodnie z art. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011.

| (8) | W związku z powyższym Komisja uznaje, że wnioskodawca wykazał w sposób zadowalający, iż zmniejszenie emisji uzyskane dzięki technologii innowacyjnej wynosi co najmniej 1 g CO2/km. |
| --- | --- |

(8)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że wnioskodawca wykazał w sposób zadowalający, iż zmniejszenie emisji uzyskane dzięki technologii innowacyjnej wynosi co najmniej 1 g CO2/km.

| (9) | Skutki ograniczenia spadku temperatury silnika w wyniku zastosowania hermetyzacji komory silnika nie wchodzą w zakres standardowego cyklu testów, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 692/2008 (5), dlatego też Komisja uznaje za zasadne stwierdzenie, że system hermetyzacji komory silnika nie wchodzi w zakres pomiaru CO2 w ramach standardowego cyklu testów. |
| --- | --- |

(9)

Skutki ograniczenia spadku temperatury silnika w wyniku zastosowania hermetyzacji komory silnika nie wchodzą w zakres standardowego cyklu testów, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 692/2008 (5), dlatego też Komisja uznaje za zasadne stwierdzenie, że system hermetyzacji komory silnika nie wchodzi w zakres pomiaru CO2 w ramach standardowego cyklu testów.

| (10) | Komisja stwierdza, że sprawozdanie weryfikujące zostało sporządzone przez organizację TÜV NORD Mobilität GmbH & Co. KG, która jest niezależnym zatwierdzonym organem, i że sprawozdanie to potwierdza wyniki zawarte we wniosku. |
| --- | --- |

(10)

Komisja stwierdza, że sprawozdanie weryfikujące zostało sporządzone przez organizację TÜV NORD Mobilität GmbH & Co. KG, która jest niezależnym zatwierdzonym organem, i że sprawozdanie to potwierdza wyniki zawarte we wniosku.

| (11) | W związku z powyższym Komisja uznaje, że nie ma podstaw do wnoszenia zastrzeżeń wobec zatwierdzenia przedmiotowej technologii innowacyjnej. |
| --- | --- |

(11)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że nie ma podstaw do wnoszenia zastrzeżeń wobec zatwierdzenia przedmiotowej technologii innowacyjnej.

| (12) | Producent, który chce skorzystać ze zmniejszenia średnich wartości emisji CO2 swoich produktów w celu spełnienia swoich określonych celów w zakresie emisji poprzez redukcję emisji CO2 wynikającą z zastosowania technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją, powinien zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 zawrzeć w swoim wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE dla przedmiotowych pojazdów odniesienie do niniejszej decyzji, |
| --- | --- |

(12)

Producent, który chce skorzystać ze zmniejszenia średnich wartości emisji CO2 swoich produktów w celu spełnienia swoich określonych celów w zakresie emisji poprzez redukcję emisji CO2 wynikającą z zastosowania technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją, powinien zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 725/2011 zawrzeć w swoim wniosku o wydanie świadectwa homologacji typu WE dla przedmiotowych pojazdów odniesienie do niniejszej decyzji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Zatwierdza się system hermetyzacji komory silnika firmy Daimler jako technologię innowacyjną w rozumieniu art. 12 rozporządzenia (WE) nr 443/2009.

2.   Zmniejszenie emisji CO2 w wyniku zastosowania systemu hermetyzacji komory silnika firmy Daimler, o którym mowa w ust. 1, określa się przy użyciu metodologii określonej w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 września 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący

---

(1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

1

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 725/2011 z dnia 25 lipca 2011 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z samochodów osobowych (Dz.U. L 194 z 26.7.2011, s. 19).

2

2

(3)  http://ec.europa.eu/clima/policies/transport/vehicles/cars/docs/guidelines_en.pdf

3

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1).

4

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

5

---

ZAŁĄCZNIK

Metodologia służąca określeniu zmniejszenia emisji CO2 wynikającego z zastosowania systemu hermetyzacji komory silnika firmy Daimler w pojeździe M1

1.   WPROWADZENIE

W celu określenia zmniejszenia emisji CO2, które można przypisać zastosowaniu systemu hermetyzacji komory silnika firmy Daimler w pojeździe M1, konieczne jest określenie:

| a) | procedury testowej służącej wyznaczeniu krzywych chłodzenia w przypadku pojazdu ekoinnowacyjnego z hermetyzacją komory silnika i takiego samego pojazdu bez hermetyzacji; |
| --- | --- |

a)

procedury testowej służącej wyznaczeniu krzywych chłodzenia w przypadku pojazdu ekoinnowacyjnego z hermetyzacją komory silnika i takiego samego pojazdu bez hermetyzacji;

| b) | procedury testowej służącej określeniu zysku powodowanego rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit) pojazdu ekoinnowacyjnego; |
| --- | --- |

b)

procedury testowej służącej określeniu zysku powodowanego rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit) pojazdu ekoinnowacyjnego;

| c) | wzorów na obliczenie współczynników zmienności; |
| --- | --- |

c)

wzorów na obliczenie współczynników zmienności;

| d) | wzorów na obliczenie redukcji emisji CO2; |
| --- | --- |

d)

wzorów na obliczenie redukcji emisji CO2;

| e) | sposobu określenia redukcji emisji CO2 podlegających poświadczeniu przez organy udzielające homologacji typu. |
| --- | --- |

e)

sposobu określenia redukcji emisji CO2 podlegających poświadczeniu przez organy udzielające homologacji typu.

2.   WYZNACZENIE KRZYWYCH CHŁODZENIA

Krzywe chłodzenia wyznacza się w sposób doświadczalny dla pojazdu referencyjnego i dla pojazdu ekoinnowacyjnego. Krzywe te mają zastosowanie do wariantów pojazdu o takich samych: mocy cieplnej silnika, stopniu wypełnienia komory silnika i izolacji termicznej silnika, jak te w pojeździe referencyjnym i pojeździe ekoinnowacyjnym. Badanie doświadczalne obejmuje ciągłe pomiary reprezentatywnych temperatur cieczy chłodzącej przy użyciu termopary w stałej temperaturze otoczenia wynoszącej co najmniej 14 °C przez okres 24 godzin. Przed wyłączeniem silnika rozgrzewa się go do maksymalnej temperatury cieczy chłodzącej poprzez wykonanie odpowiedniej liczby następujących po sobie nowych europejskich cykli jezdnych (NEDC), zgodnie z opisem w pkt 3.

Po przeprowadzeniu wstępnego kondycjonowania wyłącza się zapłon, a kluczyk wyciąga ze stacyjki w celu dezaktywacji wszystkich pomp i wentylatorów. Maska samochodu powinna być szczelnie zamknięta. Należy wyłączyć wszelkie sztuczne systemy wentylacyjne wewnątrz komory do badań. Zbieżność krzywych będących wynikiem pomiaru otrzymuje się w drodze operacji matematycznej opisanej przez wzór 1.

Wzór 1: Formula

gdzie

| T(t) | : | temperatura w czasie [°C] |
| --- | --- | --- |
| TO | : | temperatura silnika w czasie pracy [°C] |
| TA | : | temperatura otoczenia [°C] |
| d | : | stała rozpadu [1/h] |

T(t)

:

temperatura w czasie [°C]

TO

:

temperatura silnika w czasie pracy [°C]

TA

:

temperatura otoczenia [°C]

d

:

stała rozpadu [1/h]

Przy dopasowywaniu uzyskanych dwóch krzywych stosuje się metodę najmniejszych kwadratów. Nie uwzględnia się przy tym danych z pomiaru temperatury w pierwszych 20 minutach po wyłączeniu silnika, ze względu na nietypowe zachowanie temperatury cieczy chłodzącej po wyłączeniu obiegu tej cieczy.

3.   OKREŚLENIE ZYSKU POWODOWANEGO ROZRUCHEM NA CIEPŁO (HOT START BENEFIT)

Zysk z rozruchu gorącego silnika pojazdu ekoinnowacyjnego określa się w sposób doświadczalny. Wartość ta odpowiada różnicy między emisją CO2 podczas badania NEDC po rozruchu silnika zimnego oraz emisją podczas takiego badania po rozruchu silnika ciepłego, w odniesieniu do wyniku badania po rozruchu zimnego silnika:

Wzór 2: Formula

gdzie

| HSB | : | zysk powodowany rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit) |
| --- | --- | --- |
| CO2(hot) | : | emisja CO2 w badaniu NEDC w cyklu z rozruchem silnika ciepłego [g CO2/km] |
| CO2 (14 °C) | : | emisja CO2 w badaniu NEDC w cyklu z rozruchem silnika zimnego [g CO2/km] |

HSB

:

zysk powodowany rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit)

CO2(hot)

:

emisja CO2 w badaniu NEDC w cyklu z rozruchem silnika ciepłego [g CO2/km]

CO2 (14 °C)

:

emisja CO2 w badaniu NEDC w cyklu z rozruchem silnika zimnego [g CO2/km]

Temperatura cieczy chłodzącej na początku badania z rozruchem zimnego silnika oraz temperatura otoczenia w komorze do badań nie powinny być niższe niż 14 °C. Badanie NEDC przy rozruchu ciepłego silnika należy przeprowadzić po badaniu NEDC w cyklu z rozruchem zimnego silnika. Między badaniami NEDC w cyklach z rozruchem silnika zimnego i ciepłego można przeprowadzić jeden lub dwa cykle kondycjonowania wstępnego NEDC. Po każdym badaniu zmiana w stanie naładowania (kontrolowana na przykład przy użyciu sygnału stanu naładowania w magistrali CAN) akumulatora rozruchowego nie powinna przekraczać 5 %, co należy udokumentować. Pełny cykl badania powtarza się co najmniej dwukrotnie. Należy obliczyć średnie arytmetyczne wartości emisji CO2 po rozruchu silnika zimnego oraz po rozruchu silnika ciepłego, a także odpowiednie współczynniki zmienności tych średnich. Pełny cykl badania powtarza się tak długo, aż współczynniki zmienności obu średnich arytmetycznych spadną poniżej 1 % (zob. pkt 4).

4.   OBLICZENIE WSPÓŁCZYNNIKÓW ZMIENNOŚCI ŚREDNICH ARYTMETYCZNYCH

Współczynniki zmienności średnich arytmetycznych oblicza się przy zastosowaniu następujących wzorów:

Wzór 3: Formula

| cv | : | współczynnik zmienności; |
| --- | --- | --- |
| | : | standardowe odchylenie średniej arytmetycznej [g CO2/km]; |
| | : | średnia arytmetyczna [g CO2/km]; |

cv

:

współczynnik zmienności;

Formula

:

standardowe odchylenie średniej arytmetycznej [g CO2/km];

Formula

:

średnia arytmetyczna [g CO2/km];

oraz

Wzór 4: Formula

| | : | standardowe odchylenie średniej arytmetycznej [g CO2/km]; |
| --- | --- | --- |
| xi | : | wynik pomiaru [g CO2/km]; |
| | : | średnia arytmetyczna [g CO2/km]; |
| n | : | liczba pomiarów. |

Formula

:

standardowe odchylenie średniej arytmetycznej [g CO2/km];

xi

:

wynik pomiaru [g CO2/km];

Formula

:

średnia arytmetyczna [g CO2/km];

n

:

liczba pomiarów.

5.   WZORY NA OBLICZENIE REDUKCJI EMISJI CO2

Względny potencjał redukcji emisji CO2 ΔCO2(t) dla różnych okresów postoju oblicza się przy użyciu wzoru 5, gdzie:

| — | stała rozpadu dla pojazdu ekoinnowacyjnego bez hermetyzacji komory silnika (pojazd referencyjny – baseline vehicle): dB
  [1/h]. Powyższą wartość oblicza się według wzoru 1, |
| --- | --- |

—

stała rozpadu dla pojazdu ekoinnowacyjnego bez hermetyzacji komory silnika (pojazd referencyjny – baseline vehicle): dB
  [1/h]. Powyższą wartość oblicza się według wzoru 1,

| — | stała rozpadu dla pojazdu ekoinnowacyjnego z hermetyzacją komory silnika: dE
  [1/h]. Powyższą wartość oblicza się według wzoru 1, |
| --- | --- |

—

stała rozpadu dla pojazdu ekoinnowacyjnego z hermetyzacją komory silnika: dE
  [1/h]. Powyższą wartość oblicza się według wzoru 1,

| — | zysk powodowany rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit): HSB. Powyższą wartość oblicza się według wzoru 2, |
| --- | --- |

—

zysk powodowany rozruchem na ciepło (Hot Start Benefit): HSB. Powyższą wartość oblicza się według wzoru 2,

| — | rozkład okresów postoju (odsetek zatrzymań pojazdu – share of vehicle stops): SVS. Należy zastosować tabelę 2 (poniżej), |
| --- | --- |

—

rozkład okresów postoju (odsetek zatrzymań pojazdu – share of vehicle stops): SVS. Należy zastosować tabelę 2 (poniżej),

| — | dopuszczalna wartość emisji CO2 przy homologacji typu TACO2

  [g CO2/km], tj. średnia wielkość emisji masowej CO2. |
| --- | --- |

—

dopuszczalna wartość emisji CO2 przy homologacji typu TACO2

  [g CO2/km], tj. średnia wielkość emisji masowej CO2.

Wzór 5: Formula

Wyniki obliczeń podaje się w poniższej tabeli 1:

Tabela 1

Względny potencjał ograniczenia emisji CO2 ΔCO2(t) dla różnych okresów postoju

| Czas postoju [h] | 0,5 | 1,5 | 2,5 | 3,5 | 4,5 | 5,5 | 6,5 | 7,5 | 8,5 | 9,5 | 10,5 | 11,5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ΔCO2(t) [%] | | | | | | | | | | | | |
| Czas postoju [h] | 12,5 | 13,5 | 14,5 | 15,5 | 16,5 | 17,5 | 18,5 | 19,5 | 20,5 | 21,5 | 22,5 | 23,5 |
| ΔCO2(t) [%] | | | | | | | | | | | | |

Czas postoju [h]

0,5

1,5

2,5

3,5

4,5

5,5

6,5

7,5

8,5

9,5

10,5

11,5

ΔCO2(t) [%]

Czas postoju [h]

12,5

13,5

14,5

15,5

16,5

17,5

18,5

19,5

20,5

21,5

22,5

23,5

ΔCO2(t) [%]

Łączną wartość redukcji emisji CO2, ważoną czasem postoju (pt), oblicza się według wzoru 6 (1).

Wzór 6: Formula

Jako wartości czasu postoju [h] i SVS [%] przyjmuje się wartości w tabeli 2:

Tabela 2

Rozkład okresów postoju (odsetek zatrzymań pojazdu – SVS)

| Czas postoju [h] | 0,5 | 1,5 | 2,5 | 3,5 | 4,5 | 5,5 | 6,5 | 7,5 | 8,5 | 9,5 | 10,5 | 11,5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| SVS [%] | 36 | 13 | 6 | 4 | 2 | 2 | 1 | 1 | 3 | 4 | 3 | 1 |
| Czas postoju [h] | 12,5 | 13,5 | 14,5 | 15,5 | 16,5 | 17,5 | 18,5 | 19,5 | 20,5 | 21,5 | 22,5 | 23,5 |
| SVS [%] | 1 | 3 | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |

Czas postoju [h]

0,5

1,5

2,5

3,5

4,5

5,5

6,5

7,5

8,5

9,5

10,5

11,5

SVS [%]

36

13

6

4

2

2

1

1

3

4

3

1

Czas postoju [h]

12,5

13,5

14,5

15,5

16,5

17,5

18,5

19,5

20,5

21,5

22,5

23,5

SVS [%]

1

3

3

2

1

1

1

1

1

1

1

1

Wartość redukcji emisji CO2 stanowi dopuszczalna wartość emisji przewidziana dla homologacji typu (średnia wielkość emisji masowej CO2) pomnożona przez czynnik x (2). Wartość x jest równa wyrażeniu Formula ze wzoru 6.

W przypadku gdy w technologię innowacyjną wyposażony jest istniejący typ pojazdu, stosuje się następujący wzór:

Wzór 7: Formula

gdzie

| CCO2 | : | redukcja emisji CO2 [g CO2/km] |
| --- | --- | --- |
| TACO2 pojazdu referencyjnego | : | dopuszczalna wartość przy homologacji typu dla pojazdu ekoinnowacyjnego bez hermetyzacji komory silnika [g CO2/km] |

CCO2

:

redukcja emisji CO2 [g CO2/km]

TACO2 pojazdu referencyjnego

:

dopuszczalna wartość przy homologacji typu dla pojazdu ekoinnowacyjnego bez hermetyzacji komory silnika [g CO2/km]

W przypadku, gdy technologia innowacyjna zainstalowana jest w pojeździe nowego typu, a dopuszczalna wartość emisji CO2 przy homologacji typu została określona podczas stosowania technologii innowacyjnej, redukcję emisji CO2 oblicza się według następującego wzoru:

Wzór 8: Formula

gdzie

| CCO2 | : | redukcja emisji CO2 [g CO2/km] |
| --- | --- | --- |
| TACO2 nowego typu pojazdu | : | dopuszczalna wartość przy homologacji typu pojazdu ekoinnowacyjnego wyposażonego w technologię innowacyjną [g CO2/km] |

CCO2

:

redukcja emisji CO2 [g CO2/km]

TACO2 nowego typu pojazdu

:

dopuszczalna wartość przy homologacji typu pojazdu ekoinnowacyjnego wyposażonego w technologię innowacyjną [g CO2/km]

6.   KOD EKOINNOWACJI WPISYWANY W DOKUMENTACJI HOMOLOGACJI TYPU

Do celów wskazania kodu ogólnego ekoinnowacji, który ma być stosowany w odpowiednich dokumentach homologacji typu zgodnie z załącznikami I, VIII i IX do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), technologii innowacyjnej zatwierdzonej niniejszą decyzją nadaje się kod indywidualny „3”.

Na przykład kod ekoinnowacji w przypadku redukcji emisji CO2 wynikającej z zastosowania ekoinnowacji poświadczonych przez niemiecki organ udzielający homologacji typu powinien mieć postać „e1 3”.

---

(1)  We wzorze tym TACO2
  oznacza dopuszczalną wartość przy homologacji typu dla pojazdu referencyjnego.

(2)  Zgodnie z pkt 8.5 wytycznych technicznych.

(3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa).

---

11.9.2013

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/s3

---

INFORMACJA DLA CZYTELNIKÓW

Rozporządzenie Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (Dz.U. L 69 z 13.3.2013, s. 1) od dnia 1 lipca 2013 r. jedynie elektroniczne wydanie Dziennika Urzędowego traktowane jest jako autentyczne i wywołuje skutki prawne.

W wypadku gdy opublikowanie elektronicznego wydania Dziennika Urzędowego jest niemożliwe z powodu nieprzewidzianych i wyjątkowych okoliczności, autentyczne jest wydanie drukowane i wywołuje ono skutki prawne zgodnie z warunkami określonymi w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 216/2013.

---

| 11.9.2013 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | L 242/s3 |
| --- | --- | --- | --- |

11.9.2013

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 242/s3

---

NOTA DO CZYTELNIKÓW – SPOSÓB CYTOWANIA AKTÓW

Od dnia 1 lipca 2013 r. zmienił się sposób cytowania aktów.

W okresie przejściowym nowy sposób cytowania będzie współistniał ze sposobem dawnym.

---