# Dziennik Urzędowy C 136/2021

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 136 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6419 kwietnia 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 136

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6419 kwietnia 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | I   Rezolucje, zalecenia i Opinie |
| | OPINIE |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 136/01 | Opinia Komisji z dnia 16 kwietnia 2021 r. dotycząca planu gospodarowania przed składowaniem odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku likwidacji i demontażu obiektu trwałego składowania odpadów promieniotwórczych Maišiagala zlokalizowanego na Litwie | 1 |

Spis treści

Strona

I   Rezolucje, zalecenia i Opinie

OPINIE

Komisja Europejska

2021/C 136/01

Opinia Komisji z dnia 16 kwietnia 2021 r. dotycząca planu gospodarowania przed składowaniem odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku likwidacji i demontażu obiektu trwałego składowania odpadów promieniotwórczych Maišiagala zlokalizowanego na Litwie

1

---

| | II   Komunikaty |
| --- | --- |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 136/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10199 — Goldman Sachs/Advania) (
  1
  ) | 3 |

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 136/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10199 — Goldman Sachs/Advania) (
  1
  )

1

3

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Rada |
| 2021/C 136/03 | Ogłoszenie skierowane do niektórych osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi przewidzianymi w decyzji Rady 2010/413/WPZiB oraz w rozporządzeniu Rady (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu | 4 |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 136/04 | Kursy walutowe euro — 16 kwietnia 2021 r. | 5 |
| 2021/C 136/05 | Komunikat Komisji | 6 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

2021/C 136/03

Ogłoszenie skierowane do niektórych osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi przewidzianymi w decyzji Rady 2010/413/WPZiB oraz w rozporządzeniu Rady (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

4

Komisja Europejska

2021/C 136/04

Kursy walutowe euro — 16 kwietnia 2021 r.

5

2021/C 136/05

Komunikat Komisji

6

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 136/06 | Zawiadomienie skierowane do podmiotów gospodarczych – Nowa runda wniosków o zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe i rolne | 7 |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 136/07 | Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych | 8 |
| 2021/C 136/08 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 11 |
| 2021/C 136/09 | Publikacja specyfikacji produktu zmienionej w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 | 19 |

V   Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

2021/C 136/06

Zawiadomienie skierowane do podmiotów gospodarczych – Nowa runda wniosków o zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe i rolne

7

INNE AKTY

Komisja Europejska

2021/C 136/07

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

8

2021/C 136/08

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

11

2021/C 136/09

Publikacja specyfikacji produktu zmienionej w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012

19

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Rezolucje, zalecenia i Opinie

OPINIE

Komisja Europejska

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/1

---

OPINIA KOMISJI

z dnia 16 kwietnia 2021 r.

dotycząca planu gospodarowania przed składowaniem odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku likwidacji i demontażu obiektu trwałego składowania odpadów promieniotwórczych Maišiagala zlokalizowanego na Litwie

(Jedynie tekst w języku litewskim jest autentyczny)

(2021/C 136/01)

Poniższą ocenę przeprowadzono zgodnie z postanowieniami Traktatu Euratom, bez uszczerbku dla ewentualnych dodatkowych ocen, które mogą zostać przeprowadzone na podstawie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zobowiązań wynikających z tego traktatu, a także z prawodawstwa wtórnego (1).

W dniu 17 września 2020 r. Komisja Europejska otrzymała od rządu Litwy – zgodnie z art. 37 Traktatu Euratom – dane ogólne dotyczące planu gospodarowania przed składowaniem odpadów promieniotwórczych (2) powstałych w wyniku likwidacji i demontażu obiektu trwałego składowania odpadów promieniotwórczych Maišiagala.

Na podstawie tych danych oraz dodatkowych informacji, o które Komisja wystąpiła w dniu 18 grudnia 2020 r. i 29 stycznia 2021 r. i które zostały przedłożone przez władze Litwy w dniach 14 stycznia 2021 r. oraz 1 lutego 2021 r., a także po skonsultowaniu się z grupą ekspertów, Komisja wydała następującą opinię:

| 1. | Odległość pomiędzy obiektem a najbliższą granicą z innym państwem członkowskim, w tym przypadku Rzeczpospolitą Polską, wynosi 125 km. Republika Łotewska jest kolejnym najbliższym państwem członkowskim, oddalonym o 130 km. Granica z Republiką Białorusi (krajem sąsiadującym) znajduje się w odległości 50 km. |
| --- | --- |

1.

Odległość pomiędzy obiektem a najbliższą granicą z innym państwem członkowskim, w tym przypadku Rzeczpospolitą Polską, wynosi 125 km. Republika Łotewska jest kolejnym najbliższym państwem członkowskim, oddalonym o 130 km. Granica z Republiką Białorusi (krajem sąsiadującym) znajduje się w odległości 50 km.

| 2. | W warunkach normalnej likwidacji i demontażu uwolnienia gazowych substancji promieniotwórczych nie powinny spowodować istotnego narażenia zdrowia ludności w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, jeśli chodzi o dawki graniczne określone w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa Rady 2013/59/Euratom) (3). |
| --- | --- |

2.

W warunkach normalnej likwidacji i demontażu uwolnienia gazowych substancji promieniotwórczych nie powinny spowodować istotnego narażenia zdrowia ludności w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, jeśli chodzi o dawki graniczne określone w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa Rady 2013/59/Euratom) (3).

| 3. | Normalne operacje demontażu nie doprowadzą do uwolnień płynnych substancji promieniotwórczych. |
| --- | --- |

3.

Normalne operacje demontażu nie doprowadzą do uwolnień płynnych substancji promieniotwórczych.

| 4. | Stałe odpady promieniotwórcze, zarówno z demontażu, jak i eksploatacji, będą tymczasowo składowane na miejscu przed ich przemieszczeniem do elektrowni jądrowej Ignalina na Litwie w celu dalszego postępowania, przetwarzania i składowania.
  Stałe odpady niepromieniotwórcze oraz odpady resztkowe zostaną zwolnione z mechanizmów kontrolnych w celu składowania jako zwykłe odpady lub ponownego wykorzystania bądź recyklingu, zgodnie z kryteriami zwolnienia określonymi w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 2013/59/Euratom). |
| --- | --- |

4.

Stałe odpady promieniotwórcze, zarówno z demontażu, jak i eksploatacji, będą tymczasowo składowane na miejscu przed ich przemieszczeniem do elektrowni jądrowej Ignalina na Litwie w celu dalszego postępowania, przetwarzania i składowania.

Stałe odpady niepromieniotwórcze oraz odpady resztkowe zostaną zwolnione z mechanizmów kontrolnych w celu składowania jako zwykłe odpady lub ponownego wykorzystania bądź recyklingu, zgodnie z kryteriami zwolnienia określonymi w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 2013/59/Euratom).

| 5. | W przypadku nieplanowanych uwolnień substancji promieniotwórczych w wyniku wypadku o charakterze i skali określonych w danych ogólnych, dawki, na które zostałaby narażona ludność w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, nie miałyby istotnego znaczenia z punktu widzenia ochrony zdrowia, w odniesieniu do poziomów referencyjnych określonych w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 2013/59/Euratom). |
| --- | --- |

5.

W przypadku nieplanowanych uwolnień substancji promieniotwórczych w wyniku wypadku o charakterze i skali określonych w danych ogólnych, dawki, na które zostałaby narażona ludność w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, nie miałyby istotnego znaczenia z punktu widzenia ochrony zdrowia, w odniesieniu do poziomów referencyjnych określonych w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 2013/59/Euratom).

W związku z powyższym Komisja wyraża opinię, że wdrożenie planu gospodarowania przed składowaniem wszystkich rodzajów odpadów promieniotwórczych powstałych w wyniku likwidacji i demontażu obiektu trwałego składowania odpadów promieniotwórczych Maišiagala zlokalizowanego na Litwie, w warunkach normalnej eksploatacji, a także w razie wypadków o charakterze i skali określonych w danych ogólnych, nie spowoduje znaczącego z punktu widzenia zdrowia skażenia promieniotwórczego wody, gleby ani powietrza w innym państwie członkowskim lub państwie trzecim, przy uwzględnieniu przepisów określonych w podstawowych normach bezpieczeństwa (dyrektywa 2013/59/Euratom).

Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2021 r.

W imieniu Komisji

Kadri SIMSON

Członek Komisji

---

(1)  Przykładowo zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej bardziej szczegółowej ocenie należy poddać aspekty środowiskowe. Komisja pragnie w szczególności zwrócić uwagę na przepisy dyrektywy 2011/92/UE w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko, zmienionej dyrektywą 2014/52/UE, dyrektywy 2001/42/WE w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko, jak również dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oraz dyrektywy 2000/60/WE ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej.

1

(2)  Składowanie odpadów radioaktywnych w rozumieniu pkt 1 zalecenia Komisji 2010/635/Euratom z dnia 11 października 2010 r. w sprawie stosowania art. 37 Traktatu Euratom (Dz.U. L 279 z 23.10.2010, s. 36).

2

(3)  Dyrektywa Rady 2013/59/Euratom z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiająca podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego (Dz.U. L 13 z 17.1.2014, s. 1).

3

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/3

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10199 — Goldman Sachs/Advania)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 136/02)

W dniu 6 kwietnia 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10199. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10199. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/4 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/4

---

Ogłoszenie skierowane do niektórych osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi przewidzianymi w decyzji Rady 2010/413/WPZiB oraz w rozporządzeniu Rady (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

(2021/C 136/03)

Poniższe informacje skierowane są do: Anisa NACCACHE (nr 13), Davouda BABAEI (nr 23), Armed Forces Geographical Organisation (Organizacji Geograficznej Sił Zbrojnych) (nr 2), Shahid Ahmad Kazemi Industrial Group (Grupy Przemysłowej Shahida Ahmada Kazemiego) (nr 38) i Organisation of Defensive Innovation and Research (SPND) (Organizacji innowacji i badań obronnych) (nr 153), osób i podmiotów wymienionych w części I załącznika II do decyzji Rady 2010/413/WPZiB (1) i w części I do załącznika IX do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 (2) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

Poniższe informacje skierowane są do kontradmirała Alego FADAVIEGO (nr 2), i Mohammada Alego JAFARIEGO (nr 6), którzy figurują w części II załącznika II do decyzji 2010/413/WPZiB i w części II załącznika IX do rozporządzenia (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

Rada zamierza utrzymać środki ograniczające wobec ww. osób i podmiotów z nowymi uzasadnieniami. Niniejszym informuje się odnośne osoby i podmioty, że przed dniem 28 kwietnia 2021 r. mogą złożyć do Rady wniosek o uzyskanie proponowanego uzasadnienia objęcia ich tymi środkami, który należy przesłać na poniższy adres:

| Council of the European Union |
| --- |
| General Secretariat |
| RELEX.1.C |
| Rue de la Loi/Wetstraat 175 |
| 1048 Bruxelles/Brussel |
| BELGIQUE/BELGIË |
| E-mail: sanctions@consilium.europa.eu |

Council of the European Union

General Secretariat

RELEX.1.C

Rue de la Loi/Wetstraat 175

1048 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

---

(1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

(2)  Dz.U. L 88 z 24.3.2012, s. 1.

---

Komisja Europejska

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/5 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/5

---

Kursy walutowe euro (1)

16 kwietnia 2021 r.

(2021/C 136/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1986 |
| JPY | Jen | 130,37 |
| DKK | Korona duńska | 7,4368 |
| GBP | Funt szterling | 0,86793 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,1055 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1011 |
| ISK | Korona islandzka | 151,90 |
| NOK | Korona norweska | 10,0180 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 25,927 |
| HUF | Forint węgierski | 361,10 |
| PLN | Złoty polski | 4,5509 |
| RON | Lej rumuński | 4,9263 |
| TRY | Lir turecki | 9,6692 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5459 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4986 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,3152 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6725 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,5980 |
| KRW | Won | 1 335,70 |
| ZAR | Rand | 17,0967 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,8157 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5668 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 17 420,96 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9466 |
| PHP | Peso filipińskie | 58,001 |
| RUB | Rubel rosyjski | 90,8921 |
| THB | Bat tajlandzki | 37,420 |
| BRL | Real | 6,7400 |
| MXN | Peso meksykańskie | 23,8806 |
| INR | Rupia indyjska | 89,2355 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1986

JPY

Jen

130,37

DKK

Korona duńska

7,4368

GBP

Funt szterling

0,86793

SEK

Korona szwedzka

10,1055

CHF

Frank szwajcarski

1,1011

ISK

Korona islandzka

151,90

NOK

Korona norweska

10,0180

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,927

HUF

Forint węgierski

361,10

PLN

Złoty polski

4,5509

RON

Lej rumuński

4,9263

TRY

Lir turecki

9,6692

AUD

Dolar australijski

1,5459

CAD

Dolar kanadyjski

1,4986

HKD

Dolar Hongkongu

9,3152

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6725

SGD

Dolar singapurski

1,5980

KRW

Won

1 335,70

ZAR

Rand

17,0967

CNY

Yuan renminbi

7,8157

HRK

Kuna chorwacka

7,5668

IDR

Rupia indonezyjska

17 420,96

MYR

Ringgit malezyjski

4,9466

PHP

Peso filipińskie

58,001

RUB

Rubel rosyjski

90,8921

THB

Bat tajlandzki

37,420

BRL

Real

6,7400

MXN

Peso meksykańskie

23,8806

INR

Rupia indyjska

89,2355

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/6

---

KOMUNIKAT KOMISJI

(2021/C 136/05)

Europejskimi Stolicami Kultury 2025 będą Chemnitz (Niemcy) i Nova Gorica (Słowenia).

---

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/7 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/7

---

Zawiadomienie skierowane do podmiotów gospodarczych

Nowa runda wniosków o zawieszenie ceł autonomicznych Wspólnej Taryfy Celnej na niektóre produkty przemysłowe i rolne

(2021/C 136/06)

Niniejszym informuje się podmioty gospodarcze, że Komisja otrzymała wnioski zgodnie z ustaleniami administracyjnymi zawartymi w komunikacie Komisji dotyczącym autonomicznych zawieszeń i kontyngentów taryfowych (2011/C 363/02) (1), w ramach rundy styczniowej 2022 r.

Wykaz produktów, co do których wnioskuje się o zawieszenie cła, jest obecnie dostępny na stronie internetowej Komisji (w portalu Europa) poświęconej unii celnej (2)
  .

Jednocześnie informuje się podmioty gospodarcze, że zastrzeżenia dotyczące nowych wniosków można zgłaszać Komisji, za pośrednictwem krajowej administracji, do dnia 17 czerwca 2021 r., w którym odbyć się ma drugie posiedzenie Grupy ds. Aspektów Ekonomicznych Taryf Celnych.

W celu uzyskania informacji na temat statusu wniosków zainteresowane podmioty gospodarcze powinny regularnie sprawdzać wspomniany wykaz.

Dodatkowe informacje na temat procedury zawieszenia ceł autonomicznych dostępne są na wyżej wymienionej stronie internetowej w portalu Europa:

http://ec.europa.eu/taxation_customs/dds2/susp/susp_home.jsp?Lang=pl&Screen=0&ContextPath=

---

(1)  Dz.U. C 363 z 13.12.2011, s. 6.

(2)  http://ec.europa.eu/taxation_customs/dds2/susp/susp_home.jsp?Lang=pl

---

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/8 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/8

---

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2021/C 136/07)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„VÄRMLÄNDSKT SKRÄDMJÖL”

Nr UE: PGI-SE-02414 – 5.4.2018

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy [ChNP LUB ChOG]

„Värmländskt skrädmjöl”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Szwecja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.6. Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Värmländskt skrädmjöl” to nazwa mąki produkowanej z ziaren prażonego owsa gatunku Avena sativa L, tradycyjnie uprawianego w regionie Värmland, do których mielenia wykorzystuje się kamienne żarna.

Mąka „Värmländskt skrädmjöl” posiada następujące cechy:

Barwa: jasnożółta, przypominająca barwę łupinek cebuli o jasnym odcieniu.

Aromat: świeżo zmłóconego ziarna, harmonijny, intensywny, orzechowy z nutą prażenia.

Smak: harmonijny z nutami prażenia i orzechów oraz o długo utrzymującym się, przyjemnym posmaku.

Konsystencja: proszek o wielkości cząstek 0,2–0,3 mm.

Zawartość białka: 9–14 %

Zawartość tłuszczu: 4–7 %

Zawartość węglowodanów: 60–75 %

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Surowce: Mąka „Värmländskt skrädmjöl” jest produkowana z owsa zwyczajnego (Avena sativa L) uprawianego na obszarze geograficznym opisanym w pkt 4. Obecnie uprawianą odmianą jest Symphony – odmiana, która dojrzewa wcześnie i ma duże ziarna o niewielkim zróżnicowaniu pod względem wielkości oraz o średniej zawartości tłuszczu (masa 1 000 ziaren wynosi ok. 45 g, zawartość surowego tłuszczu ok. 4,8 %, a zawartość białka ok. 10 % w suchej masie).

Decydujące znaczenie dla produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” mają wielkość ziaren owsa i zawartość tłuszczu.

Wielkość ziaren i zróżnicowanie ich wielkości mają znaczenie przede wszystkim w procesach prażenia i obłuskiwania ziaren. Aby zapewnić równomierne prażenie, ziarna owsa muszą być jak najbardziej jednorodne pod względem wielkości. Wykorzystywany owies ma ziarna o wielkości 2–4 mm i zawartości wody ≤ 14 %.

Zawartość tłuszczu ma znaczenie przede wszystkim w procesie mielenia. Owies jest zbożem o stosunkowo wysokiej zawartości tłuszczu. Wysoka zawartość tłuszczu powoduje, że podczas mielenia ziaren tworzą się grudki mąki, które przyklejają się do kamiennych żaren. Do produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” wykorzystuje się więc wyłącznie odmiany o zawartości tłuszczu poniżej 5 % w suchej masie.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Cały proces produkcji – od uprawy surowca po prażenie, obłuskiwanie i mielenie ziaren – musi odbywać się na obszarze geograficznym wskazanym w pkt 4.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

–

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

–

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” obejmuje region Värmland.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek ten opiera się na charakterystycznych cechach produktu.

Specyfika obszaru geograficznego:

W regionie Värmland przeważają wyraźnie kwaśne i ubogie gleby mineralne o niskiej zawartości materii organicznej. Ze względu na swoją strukturę gleby te mają dobrą zdolność do zatrzymywania wody. Klimat charakteryzują zimne zimy ze znacznymi opadami śniegu oraz stosunkowo gorące lata. Wiosną temperatury dobowe wahają się od poniżej zera nocą do powyżej zera w dzień. W połączeniu ze zdolnością gleby do zatrzymywania wody prowadzi to do powstawania lodu, który z kolei „wypiera” zasiane jesienią oziminy ze zmrożonej gleby.

Ze względu na warunki naturalne panujące w regionie Värmland siew owsa jarego stał się dominującą metodą uprawy tego zboża z chwilą gdy ta (historyczna) prowincja została zasiedlona przez migrantów z prowincji wschodnich (tj. z obecnej Finlandii) pod koniec XVI wieku.

Dla producentów mąki „Värmländskt skrädmjöl” produkcja rozpoczyna się od uprawy owsa. Oznacza to, że rolnicy uprawiają owies przeznaczony konkretnie do produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” – o wielkości ziaren oraz zawartości wody i tłuszczu, które są odpowiednie do produkcji tej mąki w poszczególnych młynach.

Owies uprawiany na obszarze geograficznym opisanym w pkt 4 jest młócony, a następnie suszony do osiągnięcia zawartości wody wynoszącej maksymalnie 14 %. Na potrzeby produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” ziarna owsa są prażone w opalanych brzozowym drewnem piecach, które zapewniają równomierną krzywą temperatury. W trakcie prażenia ziarna są nieustannie mieszane, aby się nie przypaliły. Ziarna owsa muszą być dogłębnie i mocno wyprażone, tak aby uzyskać orzechowy aromat i smak charakterystyczny dla mąki „Värmländskt skrädmjöl”. Aby zapewnić równomierne prażenie, ziarna owsa muszą być jak najbardziej jednorodne pod względem wielkości.

Woda pozostała w owsie odparowuje podczas procesu prażenia, który trwa około dwóch godzin. Dokładny czas trwania tego procesu zależy od odmiany owsa i temperatury. Na koniec procesu prażenia temperatura w piecu wynosi około 220 °C.

Po wyprażeniu ziarna są poddawane obłuskiwaniu, w wyniku czego zostają pozbawione łupin. Nasiona są mielone między dwoma dużymi kamiennymi żarnami (których wielkość różni się w poszczególnych młynach) na mąkę o wielkości cząstek 0,2–0,3 mm. Młynarz kontroluje mąkę haptycznie i dostosowuje żarna tak, aby uzyskać pożądaną konsystencję.

Cechy szczególne produktu:

Prażenie owsa jest tym elementem procesu przetwarzania, który w największej mierze przyczynia się do uzyskania charakterystycznych właściwości mąki „Värmländskt skrädmjöl”. To właśnie prażenie owsa nadaje mące „Värmländskt skrädmjöl” jej charakterystyczny aromat świeżo zmłóconego zboża o wyraźnej orzechowej nucie oraz pełnym i długo utrzymującym się orzechowym posmaku z wyraźnymi i harmonijnymi nutami prażenia. Ze względu na ten właśnie smak mąka „Värmländskt skrädmjöl” cieszy się dziś dużą popularnością jako aromatyczny dodatek, a także jako składnik najrozmaitszych potraw oraz wyrobów piekarniczych.

Związek przyczynowy:

Tradycja uprawy owsa sięga XVI w. i czasów fińskiej migracji do prowincji Värmland. Napływająca ludność osiedlała się w słabo zaludnionych częściach prowincji i zaczęła uprawiać zboża, w tym owies. Problematyczne okazało się jednak mielenie owsa. Aby ułatwić ich rozdrabnianie, ziarna owsa musiały być najpierw pozbawione łupin, co oznaczało konieczność oddzielenia nasion od ich okrywy. Aby usunąć łupiny, ziarna owsa należało najpierw osuszyć. Pierwotnie odbywało się to poprzez prażenie ich w piecu do pieczenia chleba lub w saunie. Obłuskiwanie nie tylko ułatwiało mielenie, ale sprawiało również, że mąka owsiana mogła być dłużej przechowywana.

Nils Keyland wspomina w opublikowanym w 1919 r. dziele pt. „Svensk vegetabilisk allmogekost”, że w połowie XIX w. rozpoczęto budowanie specjalnych młynów na potrzeby prażenia, obłuskiwania i mielenia ziaren. Uprawa owsa oraz technika prażenia ziaren, stosowana aby ułatwić ich obłuskiwanie i mielenie, nabrały dużego znaczenia dla tradycji żywieniowych społeczności zamieszkującej prowincję Värmland. Według Keylanda wykorzystywanie owsa i obłuskiwanie ziaren stały się specjalnością tej prowincji: „Prawdopodobnie w żadnej innej szwedzkiej prowincji mąka owsiana nie była w takiej mierze wykorzystywana do spożycia przez ludzi jak tutaj”.

W produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” istotną rolę odgrywa czynnik ludzki, przy czym kluczowe znaczenie dla jakości produktu ma współpraca między rolnikiem a młynarzem. Współpraca ta polega na tym, że rolnicy uprawiają owies przeznaczony konkretnie do produkcji mąki „Värmländskt skrädmjöl” – o wielkości ziaren oraz zawartości wody i tłuszczu, które są odpowiednie z punktu widzenia dalszych etapów produkcji w tych wyspecjalizowanych młynach. Z kolei młynarze muszą dopasowywać procesy prażenia, obłuskiwania i mielenia ziaren do charakterystyki owsa oraz dostosowywać poszczególne etapy produkcji w taki sposób, by stanowiły spójną całość.

Kompletny proces przetwarzania, obejmujący prażenie, obłuskiwanie i mielenie ziaren, stanowi de facto odrębne rzemiosło, a wiedza na temat właściwości surowca i jego zachowania w trakcie przetwarzania stanowi klucz do uzyskania charakterystycznych właściwości mąki „Värmländskt skrädmjöl”.

Na podstawie konsystencji i smaku owsa oraz barwy dymu wydzielanego w trakcie procesu prażenia młynarze są w stanie stwierdzić, czy proces ten można uznać za zakończony. Opis tej techniki można znaleźć w starych zapiskach z prowincji Värmland: „Jeśli owies miał zostać zmielony na mąkę, dobrze było wysuszyć ziarna w saunie. Temperatura nie powinna być przy tym za wysoka, ziarna powinny być raczej suszone powoli. Ziarna były wystarczająco suche do zmielenia, gdy przy próbie »na ząb« nasiono »strzelało«”. Produkcja mąki „Värmländskt skrädmjöl” jest zatem w pełni uzależniona od wiedzy młynarza i jego doświadczenia w obchodzeniu się z surowcem, w tym jeśli chodzi o zachowanie się surowca w trakcie procesów prażenia, obłuskiwania i mielenia ziaren.

Mąka „Värmländskt skrädmjöl” cieszy się znacznym poparciem lokalnych społeczności i wraz ze związanymi z nią tradycjami kulinarnymi stanowi główny punkt licznych imprez odbywających się w miejscowych wioskach. Mąka ta zyskała jednak również szerszą popularność i jest stosowana jako aromatyczny składnik najrozmaitszych potraw oraz wyrobów piekarniczych.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia)

https://www.livsmedelsverket.se/globalassets/produktion-handel-kontroll/livsmedelsinformation-markning-halsopastaenden/skyddade-beteckningar/ansokan_skradmjol_2020_05_28.pdf

---

(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

---

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/11

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany
  w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina,
  o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2021/C 136/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O STANDARDOWEJ ZMIANIE W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„CRÉMANT DU JURA”

PDO-FR-A0740-AM01

Data przekazania informacji: 2 lutego 2021 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Aktualizacja wykazu gmin wchodzących w skład obszaru geograficznego

Zmienia się rozdział I specyfikacji produktu o kontrolowanej nazwie pochodzenia „Crémant du Jura”:

W pkt IV ust. 1 lit. a) wprowadza się odniesienie do oficjalnego kodu geograficznego z 2018 r. oraz aktualizuje się wykaz gmin. Dodaje się również datę zatwierdzenia przez właściwy krajowy komitet Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité) zmienionego obszaru geograficznego objętego nazwą. Zmiany te mają charakter redakcyjny i nie zmieniają granic obszaru geograficznego objętego nazwą. Ich wprowadzenie jest konieczne ze względu na połączenia lub podział gmin lub części gmin, lub ze względu na zmiany nazewnictwa. Nowe brzmienie specyfikacji produktu pozwala zachować ciągłość w precyzyjnym określeniu gmin położonych na obszarze geograficznym wskazanym w specyfikacji produktu.

W pkt IV ust. 1 lit. b) wprowadza się identyczne poprawki z tych samych powodów.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 1.6 „Wyznaczony obszar geograficzny” jednolitego dokumentu.

W celu poinformowania podmiotów gospodarczych po lit. a) i b) dodaje się zdanie w brzmieniu: „Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

2.   Gęstość nasadzeń

W rozdziale I pkt VI ust. 1 lit. a): dodaje się zapis w brzmieniu: „na działkach mogą być wyznaczone alejki o szerokości od 2 do 3,2 m, o maksymalnej częstotliwości co sześć rzędów sadzonek, umożliwiające przejazd odpowiednich maszyn”. Do tej pory odległość między rzędami winorośli nie mogła przekraczać 2 metrów.

Odstęp między rzędami jest kluczowym elementem przy obliczaniu wyeksponowanej powierzchni pokrywy roślinnej, na podstawie której obliczana jest potencjalna wydajność winorośli o danej nazwie pochodzenia. Aby móc zagwarantować możliwość kontrolowania tego przepisu, w specyfikacji produktu zawarto również definicję średniego odstępu.

Powyższe nowe przepisy dodane do specyfikacji produktu są zawarte w jednolitym dokumencie w pkt 1.5 „Praktyki winiarskie”.

3.   Zasady dotyczące palikowania i wysokości ulistnienia

W rozdziale I pkt VI ust. 1 lit. c): zmieniono zasadę dotyczącą wysokości ulistnienia poddanego palikowaniu w celu dostosowania jej do winorośli o średnim odstępie między rzędami większym niż 1,6 metra i nieprzekraczającym 2 metrów oraz do winorośli, w przypadku których średni odstęp między rzędami nie przekracza 1,6 metra. Jednakże w odniesieniu do tych dwóch rodzajów winorośli dodaje się, że „wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu musi umożliwiać uzyskanie zewnętrznej powierzchni pokrywy roślinnej o powierzchni co najmniej 1,2 metra kwadratowego do wyprodukowania jednego kilograma winogron”.

Powyższe uzupełnienia praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze zapewniają, że wyeksponowana powierzchnia ulistnienia jest wystarczająca do uzyskania winogron o zadowalającej dojrzałości. Uzupełnienia te były niezbędne ze względu na rozwijającą się w winnicach Jura produkcję tego typu wina z winorośli sadzonych z gęstością większą niż minimalna, ze zmniejszonymi odstępami między rzędami.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

4.   Dopuszczalna średnia maksymalna ilość winogron na działkę i wydajność

W rozdziale I pkt VI ust. 1 lit. d): dopuszczalna średnia maksymalna ilość winogron na działkę zostaje zwiększona do 16 000 kg/ha w przypadku działek o średnim odstępie między rzędami winorośli nieprzekraczającym 1,6 metra. Krzewy te charakteryzują się większym zagęszczeniem niż winorośle, w przypadku których średni odstęp między rzędami przekracza 1,6 metra, a biorąc pod uwagę pozostałe zasady zarządzania winnicą, rodzą one więcej winogron.

W pkt VIII ust. 1 wydajność zostaje zwiększona do 78 hl/ha w przypadku działek o średnim odstępie między rzędami winorośli nieprzekraczającym 1,6 metra. W przypadku zagęszczonych winorośli zwiększa się wydajność i dopuszczalną maksymalną ilość winogron na działkę, ponieważ gęstość nasadzeń i wysokość ulistnienia umożliwiają osiągnięcie tego poziomu wydajności przy jednoczesnym utrzymaniu oczekiwanej jakości.

Wydajność utrzymuje się na poziomie 74 hl/ha w przypadku winorośli o średnim odstępie między rzędami wynoszącym ponad 1,6 metra i nieprzekraczającym 2 metrów.

Dodaje się ustęp, w którym stwierdza się, że w przypadku braku uprzedniej deklaracji dotyczącej przeznaczenia działek (wymóg dotyczący deklaracji przewidziany już w rozdziale II specyfikacji produktu w wersji zatwierdzonej w 2011 r.) maksymalną dozwoloną wydajnością będzie wydajność określona dla nazwy pochodzenia „Côtes du Jura” (wino białe) dla danego zbioru, jeżeli jest ona niższa niż wydajność zatwierdzona dla nazwy „Crémant du Jura”. Uprzednia deklaracja ułatwia kontrolę zgodności z warunkami produkcji „Crémant du Jura” uzasadniającymi wyższą wydajność niż w przypadku win niemusujących z przedmiotowego obszaru geograficznego.

W rozdziale I pkt VIII ust. 2 „Przyjęcie do produkcji”: wydajność docelowa zostaje zwiększona do 90 hl/ha w przypadku działek o średnim odstępie między rzędami winorośli nieprzekraczającym 1,6 metra.

Ta wydajność docelowa zostaje utrzymana na poziomie 80 hl/ha w przypadku winorośli o średnim odstępie między rzędami wynoszącym od 1,6 metra do 2 metrów.

Powyższe zmiany dotyczące wydajności uwzględniają tendencje zaobserwowane w winnicach departamentu Jura, dotyczące winorośli przeznaczonych do produkcji wina crémant. Wydajność może zostać zwiększona do poziomów proponowanych dla winorośli o najwyższej gęstości; minimalna wymagana wyeksponowana powierzchnia ulistnienia gwarantuje zadowalający stopień dojrzałości w stosunku do oczekiwanej jakości zbiorów.

Maksymalna wydajność zostaje zmieniona w pkt 1.5.2 jednolitego dokumentu.

5.   Pozostałe praktyki uprawy

W rozdziale I pkt VI ust. 2 lit. a): maksymalna długość rzędów dla najbardziej nachylonych działek bez systemu odzyskiwania wód opadowych zostaje zastąpiona obowiązkiem kontrolowania roślinności wysianej lub rosnącej spontanicznie. Nowy przepis pozwala lepiej kontrolować erozję oraz uwzględnia rozwijanie się kontrolowanego podłoża trawiastego w winnicy.

W rozdziale I pkt VI ust. 2 lit. a) i b): skreśla się datę rozpoczęcia wdrażania tych przepisów oraz ograniczenie ich zastosowania do nowych nasadzeń.

Ustalone praktyki uprawy umożliwiają objęcie tymi zasadami wszystkich winorośli.

Przedmiotowe zmiany nie mają wpływu na jednolity dokument.

6.   Data rozpoczęcia zbiorów

W rozdziale I pkt VII ust. 1 lit. a): ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów zostaje zniesione. Data rozpoczęcia zbiorów ustalana jest przez producenta dla każdej z jego działek, w zależności od stopnia dojrzałości owoców i z uwzględnieniem minimalnej zawartości cukru w winogronach, określonej w specyfikacji produktu.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

7.   Butelkowanie

W rozdziale I pkt IX ust. 2 lit. c): dodaje się zdanie w brzmieniu: „Butelkowanie jest dozwolone tylko w przypadku tych win bazowych, które spełniają wymogi badania organoleptycznego zgodnie z warunkami określonymi w planie kontroli”.

Zasada ta została dodana w celu zapobieżenia drugiej fermentacji na etapie wina bazowego, co skutkowałoby wadami produktu końcowego.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

8.   Przechowywanie

W rozdziale I pkt IX ust. 4: uściśla się, że uzasadnienie dla konkretnego miejsca przechowywania opakowanych produktów dotyczy również win na osadzie, aby zachować oczekiwaną jakość drugiej fermentacji, rozstrzygającej dla tego typu wina, a także ułatwić jej kontrolowanie.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

9.   Związek przyczynowy

W rozdziale I pkt X ust. 3 w pierwszym akapicie, w zdaniu: „Warunki produkcji zawarte w specyfikacji produktu przyczyniają się do ochrony lokalnych gleb (ograniczenie długości rzędów, pasy trawy itp.) i ograniczają istniejące ryzyko erozji.” skreśla się słowa „ograniczenie długości rzędów”.

Skreślenie to wynika z wprowadzenia nowej zasady dotyczącej prowadzenia winnicy: obowiązek kontrolowania roślinności wysianej lub rosnącej spontanicznie („Prowadzenie winnicy”, pkt VI, ust. 2) zastępuje zasadę dotyczącą maksymalnej długości rzędów. Nowy przepis pozwala lepiej kontrolować erozję oraz uwzględnia rozwijanie się kontrolowanego podłoża trawiastego w winnicy.

Niniejsza poprawka została wprowadzona do ust. „Związek przyczynowy” w pkt 1.8 jednolitego dokumentu.

10.   Środki przejściowe

W rozdziale I pkt XI ust. 1: w przypadku działek obsadzonych przed dniem 1 sierpnia 1994 r., gdzie nie są przestrzegane wytyczne dotyczące minimalnej gęstości nasadzeń, okres przejściowy, podczas którego mogły one nadal korzystać z kontrolowanej nazwy pochodzenia dla swoich zbiorów, zostaje ograniczony do zbioru z 2024 r. włącznie. Wcześniej korzystanie z tego prawa możliwe było do momentu wykarczowania winorośli.

Określono, że w odniesieniu do takich działek należy przestrzegać tych samych zasad dotyczących prowadzenia winnic i wydajności, co w przypadku działek o średnim odstępie między rzędami winorośli większym niż 1,6 metra i nieprzekraczającym 2 metrów.

Skreśla się pkt XI ust. 3. Okres, w którym etap rozlewania wina uprawniał do korzystania ze szczególnego środka dotyczącego daty wprowadzenia do obrotu z przeznaczeniem dla konsumentów, zostaje zniesiony.

Przedmiotowe zmiany nie mają wpływu na jednolity dokument.

11.   Uprzednia deklaracja dotycząca przeznaczenia działek

W rozdziale II pkt I ust. 1: ostateczny termin złożenia tej deklaracji lub anulowania jej automatycznego odnowienia zostaje przesunięty z dnia 1 czerwca na dzień 30 czerwca, aby umożliwić podmiotom gospodarczym lepszy wgląd w charakterystykę nadchodzących zbiorów i dokonanie stosownego wyboru w kwestii przeznaczenia winogron.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

12.   Zgłoszenie produktów do objęcia nazwą (fr. déclaration de revendication)

W rozdziale II pkt I ust. 5: informacje zawarte w tej deklaracji muszą być uzupełnione o numer partii wina bazowego, co umożliwia zapewnienie identyfikowalności po przeprowadzeniu badania organoleptycznego (wina bazowego).

Informacja ta pozwala na lepsze przestrzeganie obowiązku wycofania z procesu produkcji „Crémant du Jura” takich win bazowych, które mogą skutkować wadami produktu końcowego.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

13.   Główne punkty podlegające kontroli i metody oceny

W rozdziale III pkt I: w związku z niektórymi zmianami wprowadzonymi w rozdziale I oraz w celu doprecyzowania niektórych metod oceny aktualizuje się tabelę głównych punktów podlegających kontroli i odpowiednich metod oceny.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

14.   Odniesienia do organu kontrolnego

W rozdziale III pkt I: reguły redakcyjne tej części zostały zmienione od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu we wrześniu 2011 r. w celu usunięcia pełnych odniesień do organu kontrolnego w sytuacji, w której kontrola przeprowadzana jest przez jednostkę certyfikującą.

Skreśla się odniesienie do normy akredytacji udzielanej jednostce kontrolującej przez francuską komisję akredytacyjną COFRAC, ponieważ odniesienie to zmienia się dość regularnie, co za każdym razem wymagałoby zmiany specyfikacji produktu w celu podania prawidłowych informacji.

Przedmiotowa zmiana nie ma wpływu na jednolity dokument.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Crémant du Jura

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 5. | Gatunkowe wino musujące |
| --- | --- |

5.

Gatunkowe wino musujące

4.   Opis wina lub win

Są to gatunkowe wina musujące białe lub różowe.

| a) | Jeżeli moszcz jest wzbogacany, całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winie, po drugiej fermentacji i przed degorżowaniem, nie przekracza 13 %. |
| --- | --- |

a)

Jeżeli moszcz jest wzbogacany, całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winie, po drugiej fermentacji i przed degorżowaniem, nie przekracza 13 %.

| b) | Kwasowość ogólna, kwasowość lotna, całkowita zawartość dwutlenku siarki, zawartość cukru oraz nadmiar ciśnienia dwutlenku węgla mierzony w temperaturze 20 °C odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych.
  Białe wino musujące, wytwarzane głównie z odmiany Chardonnay B, jest delikatne i subtelne. Cechuje je złożona, a zarazem dyskretna paleta aromatyczna, w której często wyróżnić można nuty jabłek, brioche i orzechów laskowych.
  Różowe wino musujące produkuje się zazwyczaj z odmiany Pinot Noir N. Najczęściej odczuwalne są w nim nuty drobnych czerwonych owoców.






  Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- | --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr) | |

b)

Kwasowość ogólna, kwasowość lotna, całkowita zawartość dwutlenku siarki, zawartość cukru oraz nadmiar ciśnienia dwutlenku węgla mierzony w temperaturze 20 °C odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych.

Białe wino musujące, wytwarzane głównie z odmiany Chardonnay B, jest delikatne i subtelne. Cechuje je złożona, a zarazem dyskretna paleta aromatyczna, w której często wyróżnić można nuty jabłek, brioche i orzechów laskowych.

Różowe wino musujące produkuje się zazwyczaj z odmiany Pinot Noir N. Najczęściej odczuwalne są w nim nuty drobnych czerwonych owoców.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5.   Praktyki winiarskie

a)   Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

| a) | Wykorzystywanie kawałków drewna jest zabronione. |
| --- | --- |

a)

Wykorzystywanie kawałków drewna jest zabronione.

| b) | Przy produkcji win różowych zabronione jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych – samego, jak również znajdującego się w mieszankach stosowanych w preparatach. |
| --- | --- |

b)

Przy produkcji win różowych zabronione jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych – samego, jak również znajdującego się w mieszankach stosowanych w preparatach.

| c) | Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego. |
| --- | --- |

c)

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

| d) | Zakłady, w których odbywa się tłoczenie, muszą spełniać kryteria dotyczące odbioru zbiorów, urządzeń do tłoczenia oraz pras, załadowywania pras, frakcjonowania soku oraz higieny. |
| --- | --- |

d)

Zakłady, w których odbywa się tłoczenie, muszą spełniać kryteria dotyczące odbioru zbiorów, urządzeń do tłoczenia oraz pras, załadowywania pras, frakcjonowania soku oraz higieny.

Praktyka uprawy

Gęstość nasadzeń

Minimalna gęstość nasadzeń wynosi 5 000 roślin na hektar, z wyjątkiem winorośli sadzonych tarasowo;

W przypadku winorośli, które nie są sadzone tarasowo, oraz tarasów z co najmniej dwoma rzędami winorośli, na każdą sadzonkę przypada powierzchnia maksymalnie 2 metrów kwadratowych; powierzchnia ta obliczana jest na podstawie iloczynu odległości pomiędzy rzędami oraz pomiędzy roślinami w tym samym rzędzie; odległość między rzędami winorośli nie może przekraczać 2 metrów.

Na działkach mogą być wyznaczone alejki o szerokości od 2 metrów do 3,2 metra, o maksymalnej częstotliwości co sześć rzędów roślin, umożliwiające przejazd odpowiednich maszyn.

Średni odstęp między rzędami oblicza się na podstawie ilorazu maksymalnej szerokości działki i rzeczywistej liczby rzędów występujących w obrębie największej szerokości działki.

Zasady przycinania

Krzewy winorośli przycinane są albo systemem Guyota pojedynczym lub podwójnym, albo cięciem krótkim (w formie sznura Royat), przy maksymalnej liczbie 20 oczek na sadzonkę i 120 000 oczek na hektar;

W przypadku przycinania pojedynczym lub podwójnym systemem Guyota liczba oczek nie może przekraczać 10 na długiej łozie, przy czym dopuszczalne są maksymalnie 2 młode pędy o maksymalnie 2 oczkach.

Transport zbiorów

Winogrona mogą być transportowane wyłącznie w pojemnikach przepuszczających wodę, w warunkach umożliwiających zachowanie integralności owoców, jak również odpływ samoistnie pojawiającego się soku.

b)   Maksymalna wydajność

Działki o średnim odstępie między rzędami nieprzekraczającym 1,6 metra

90 hektolitrów z hektara

Działki o średnim odstępie między rzędami większym niż 1,6 metra i nieprzekraczającym 2 metrów

80 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

| a) | Zbiór winogron, winifikacja, produkcja wina, wytwarzanie, dojrzewanie i pakowanie win odbywają się na terytorium następujących gmin departamentu Jura, na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z 2018 r., zatwierdzonego przez właściwy komitet krajowy w dniu 16 listopada 2010 r.: Abergement-le-Grand, Abergement-le-Petit, Aiglepierre, Arbois, Arlay, Les Arsures, Augea, Aumont, Balanod, Baume-les-Messieurs, Beaufort, Bersaillin, Blois-sur-Seille, Brainans, Bréry, Buvilly, Césancey, La Chailleuse (pour le seul territoire de l’ancienne commune de Saint-Laurent-La-Roche), Champagne-sur-Loue, La Chapelle-sur-Furieuse, Château-Chalon, Chevreaux, Chille, Chilly-le-Vignoble, Conliège, Courbouzon, Cousance, Cramans, Cuisia, Darbonnay, Digna, Domblans, L’Etoile, Frébuans, Frontenay, Gevingey, Gizia, Grange-de-Vaivre, Grozon, Ladoye-sur-Seille, Lavigny, Lons-le-Saunier, Le Louverot, Macornay, Mantry, Marnoz, Mathenay, Maynal, Menétru-le-Vignoble, Mesnay, Messia-sur-Sorne, Miéry, Moiron, Molamboz, Monay, Montagna-le-Reconduit, Montaigu, Montain, Montholier, Montigny-lès-Arsures, Montmorot, Mouchard, Nevy-sur-Seille, Orbagna, Pagnoz, Pannessières, Passenans, Perrigny, Le Pin, Plainoiseau, Les Planches-près-Arbois, Poligny, Port-Lesney, Pretin, Pupillin, Quintigny, Revigny, Rotalier, Ruffey-sur-Seille, Saint-Amour, Saint-Cyr-Montmalin, Saint-Didier, Saint-Jean-d’Etreux, Saint-Lamain, Saint-Lothain, Sainte-Agnès, Salins-les-Bains, Sellières, Les Trois Châteaux, Toulouse-le-Château, Tourmont, Trenal, Vadans, Val-Sonnette (uniquement pour les anciens territoires des communes de Grusses, Vercia et Vincelles), Vaux-sur-Poligny, Vernantois, Le Vernois, Villeneuve-sous-Pymont, Villette-lès-Arbois, Voiteur. |
| --- | --- |

a)

Zbiór winogron, winifikacja, produkcja wina, wytwarzanie, dojrzewanie i pakowanie win odbywają się na terytorium następujących gmin departamentu Jura, na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z 2018 r., zatwierdzonego przez właściwy komitet krajowy w dniu 16 listopada 2010 r.: Abergement-le-Grand, Abergement-le-Petit, Aiglepierre, Arbois, Arlay, Les Arsures, Augea, Aumont, Balanod, Baume-les-Messieurs, Beaufort, Bersaillin, Blois-sur-Seille, Brainans, Bréry, Buvilly, Césancey, La Chailleuse (pour le seul territoire de l’ancienne commune de Saint-Laurent-La-Roche), Champagne-sur-Loue, La Chapelle-sur-Furieuse, Château-Chalon, Chevreaux, Chille, Chilly-le-Vignoble, Conliège, Courbouzon, Cousance, Cramans, Cuisia, Darbonnay, Digna, Domblans, L’Etoile, Frébuans, Frontenay, Gevingey, Gizia, Grange-de-Vaivre, Grozon, Ladoye-sur-Seille, Lavigny, Lons-le-Saunier, Le Louverot, Macornay, Mantry, Marnoz, Mathenay, Maynal, Menétru-le-Vignoble, Mesnay, Messia-sur-Sorne, Miéry, Moiron, Molamboz, Monay, Montagna-le-Reconduit, Montaigu, Montain, Montholier, Montigny-lès-Arsures, Montmorot, Mouchard, Nevy-sur-Seille, Orbagna, Pagnoz, Pannessières, Passenans, Perrigny, Le Pin, Plainoiseau, Les Planches-près-Arbois, Poligny, Port-Lesney, Pretin, Pupillin, Quintigny, Revigny, Rotalier, Ruffey-sur-Seille, Saint-Amour, Saint-Cyr-Montmalin, Saint-Didier, Saint-Jean-d’Etreux, Saint-Lamain, Saint-Lothain, Sainte-Agnès, Salins-les-Bains, Sellières, Les Trois Châteaux, Toulouse-le-Château, Tourmont, Trenal, Vadans, Val-Sonnette (uniquement pour les anciens territoires des communes de Grusses, Vercia et Vincelles), Vaux-sur-Poligny, Vernantois, Le Vernois, Villeneuve-sous-Pymont, Villette-lès-Arbois, Voiteur.

| b) | Winifikacja, produkcja wina, jego dojrzewanie i pakowanie mogą odbywać się również na obszarze następujących gmin położonych w departamencie Jura, na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z 2018 r., zatwierdzonego przez właściwy komitet krajowy w dniu 16 listopada 2010 r.: Le Chateley, La Ferté, Hauteroche (jedynie na terenie dawnej gminy Crançot), Pont-du-Navoy. |
| --- | --- |

b)

Winifikacja, produkcja wina, jego dojrzewanie i pakowanie mogą odbywać się również na obszarze następujących gmin położonych w departamencie Jura, na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z 2018 r., zatwierdzonego przez właściwy komitet krajowy w dniu 16 listopada 2010 r.: Le Chateley, La Ferté, Hauteroche (jedynie na terenie dawnej gminy Crançot), Pont-du-Navoy.

7.   Główne odmiany winorośli

Chardonnay B

Pinot Gris G

Pinot Noir N

Poulsard N - Ploussard

Savagnin Blanc B

Trousseau N

8.   Opis związku lub związków

Informacje na temat obszaru geograficznego

a)   Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny nazwy „Crémant du Jura” jest częścią naturalnego regionu Revermont, którego granice wyznaczają: – od wschodu: pierwszy płaskowyż wapienny masywu Jura, o średniej wysokości 550 m n.p.m., – od zachodu: równina będąca wschodnią krawędzią rowu Bresse. Winnice usytuowane są z przerwami w pasie liczącym 80 km długości i 2 do 5 km szerokości, eksponowane głównie na zachód, na wysokości od 300 do 450 m n.p.m.

Zajmują one rząd długich wzgórz ciągnących się od północy na południe poniżej głównego reliefu, górując 50 do 100 metrów nad okolicznymi depresjami. Ukształtowanie to jest bezpośrednio związane z nasunięciem się Jury na region Bresse podczas wypiętrzenia alpejskiego: – główna rzeźba terenu o prostej linii odpowiada krawędzi pierwszego płaskowyżu Jury, pod względem geologicznym składającego się z twardych wapieni z epoki jury środkowej położonych nad grubą warstwą margli i glin z okresu triasu oraz liasu; – wzgórza są fragmentami oderwanymi od płaskowyżu i przeniesionymi na czoło uskoków. Są one na ogół dłuższe w kierunku północ/południe (2 do 3 kilometrów) niż w kierunku wschód/zachód (0,5 do 1 kilometra). Dzięki swej silnej odporności na erozję, te wapienne skały pozostały częścią krajobrazu obszaru geograficznego. Depresje mają natomiast podłoże margliste. Składają się one z grubej warstwy margli, pierwotnie o grubości ponad 200 metrów, której pokłady zostały przeniesione do regionu Bresse podczas tworzenia się uskoku.

Erozja silnie oddziaływała na kruche margle, co doprowadziło do powstania zróżnicowanej rzeźby terenu. Większość działek przeznaczonych pod uprawę winogron znajduje się na zboczach i u ich podnóża, pod zalesionymi okapami płaskowyżu, lub na najlepiej wyeksponowanych zboczach, gęsto występujących na podgórzu. Wapień jest wszechobecny na tym obszarze. Jest to przepuszczalna i rozpuszczalna skała, bardzo korzystna dla winorośli, a w szczególności dla odmian winorośli z regionu Jura. Na wzgórzach przylegających do wapiennego płaskowyżu gleby są dość różnorodne; mieszają się w nich margle, gliny i piargi wapienne.

Na obszarze geograficznym panuje chłodny i wilgotny klimat oceaniczny, pozostający pod wpływami kontynentalnymi: oznaczającymi wysoki roczny zakres temperatur, z roczną średnią wynoszącą około 10,5°C, oraz gorące i wilgotne lato. Roczne opady deszczu wynoszą ponad 1 000 milimetrów i rozkładają się równomiernie na wszystkie miesiące.

b)   Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Winnice na obszarze departamentu Jura istnieją od czasów rzymskich. Istnieją liczne dowody wskazujące na istnienie winnic w tym rejonie od 1000 roku.

Produkcja win musujących na obszarze departamentu Jura ma długą tradycję, a metoda wytwarzania z wykorzystaniem drugiej fermentacji w butelkach sięga XVII w. Jest to tradycyjna metoda produkcji, i nawet produkty o kontrolowanej nazwie pochodzenia, takie jak „Arbois” i „L’Etoile”, były częściowo przeznaczane do produkcji wina musującego. Wina musujące z departamentu Jura zyskały ugruntowaną renomę. W XX w. rodziny producentów wyspecjalizowały się w produkcji win musujących, które dzięki udoskonaleniu technik wytwarzania uzyskały wyrazistą ekspresję. Metody te zakładają dbałość o integralność owocu, łagodne tłoczenie, długie dojrzewanie na stojakach, w butelkach przeznaczonych do drugiej fermentacji.

Kontrolowana nazwa pochodzenia „Crémant du Jura” została zarejestrowana 9 października 1995 r. Producenci zrezygnowali wówczas z produkcji win musujących opatrzonych innymi kontrolowanymi nazwami pochodzenia z obszaru departamentu Jura, takich jak „Arbois”, „Côtes du Jura” i „L’Étoile”.

Odmiany uprawiane na obszarze departamentu Jura są tam obecne od stuleci. Producenci wina wybrali trzy odmiany typowe dla departamentu: odmiana Poulsard N, o której pisemne wzmianki pojawiają się na obszarze departamentu Jura od 1620 r., odmiana Trousseau N, której ślady z całą pewnością sięgają 1732 r., oraz odmianę Savagnin B, której obecność potwierdzono w 1717 r. Dołączyli oni również dwie odmiany winorośli pochodzące z sąsiednich winnic burgundzkich: odmianę Chardonnay B, występującą od 1717 r. na obszarze departamentu Jura, oraz odmianę Pinot Noir N, o której najstarsza wzmianka pochodzi z 1385 r., pod nazwą „Savagnin Noir”. Wszystkie te odmiany stanowią podstawę produkcji wina „Crémant du Jura”.

W 2009 r. z 310 ha upraw wyprodukowano około 17 000 hektolitrów białych win musujących i 2 000 hektolitrów różowych win musujących.

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Białe wino musujące, wytwarzane głównie z odmiany Chardonnay B, jest delikatne i subtelne. Cechuje je złożona, a zarazem dyskretna paleta aromatyczna, w której często wyróżnić można nuty jabłek, brioche i orzechów laskowych.

Różowe wino musujące produkuje się zazwyczaj z odmiany Pinot Noir N. Najczęściej odczuwalne są w nim nuty drobnych czerwonych owoców.

Związek przyczynowy

Swoją specyfikę winogrona zawdzięczają glebom marglistym (glinowo-wapiennym) pokrytym wapiennymi otoczakami. Korzenie winorośli sięgają chłodnych głębszych warstw podłoża, zaś obfite usypiska na powierzchni ogrzewają glebę i zapewniają optymalny odpływ wody. Warunki produkcji zawarte w specyfikacji produktu umożliwiają ochronę lokalnych gleb (użytki zielone itp.) i ograniczają istniejące ryzyko erozji.

Dzięki długiej lokalnej tradycji produkcji win musujących stopniowo doskonalono metody wytwarzania stosowane na obszarze departamentu Jura od pokoleń. Dzięki zbieraniu całych winogron do pojemników przepuszczających wodę oraz stosowaniu bardzo delikatnego, stopniowego tłoczenia, zachowane są zasadnicze cechy winogron, a w szczególności ich potencjał aromatyczny związany ze środowiskiem naturalnym.

Tłocznie spełniają zatem rygorystyczne wymogi i podlegają ściśle kontrolowanemu zezwoleniu. Długi okres dojrzewania „na osadzie” podczas drugiej fermentacji w butelce sprzyja rozwojowi aromatów wtórnych, przywracając specyfikę wina związaną z jego pochodzeniem.

W 1734 r. w miejscowości Poligny pewien producent wina noszący nazwisko CHEVALIER szczegółowo opisał przepis, dzięki któremu otrzymuje „szare wino w stylu win z Szampanii”. Od początku XVII w. potwierdzona jest produkcja wina musującego znanego wówczas pod nazwą „vin fou” („szalone wino”), wskrzeszoną przez wpływowego kupca z Arbois.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

Pakowanie w wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

| a) | Wszystkie czynności związane z produkcją – od zbioru winogron aż po degorżowanie – odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym. |
| --- | --- |

a)

Wszystkie czynności związane z produkcją – od zbioru winogron aż po degorżowanie – odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

| b) | Ze względu na proces wytwarzania z wykorzystaniem drugiej fermentacji w butelce, pakowanie win odbywa się na obszarze geograficznym. |
| --- | --- |

b)

Ze względu na proces wytwarzania z wykorzystaniem drugiej fermentacji w butelce, pakowanie win odbywa się na obszarze geograficznym.

| c) | Rozlanie do szklanych butelek, w których odbywa się druga fermentacja, ma miejsce począwszy od dnia 1 grudnia w roku, w którym odbyły się zbiory. |
| --- | --- |

c)

Rozlanie do szklanych butelek, w których odbywa się druga fermentacja, ma miejsce począwszy od dnia 1 grudnia w roku, w którym odbyły się zbiory.

| d) | Wina wprowadza się do obrotu z przeznaczeniem dla konsumentów po upływie minimalnego okresu dojrzewania wynoszącego 12 miesięcy, licząc od daty rozlania. |
| --- | --- |

d)

Wina wprowadza się do obrotu z przeznaczeniem dla konsumentów po upływie minimalnego okresu dojrzewania wynoszącego 12 miesięcy, licząc od daty rozlania.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-3639eb82-2655-461f-a811-87ed70ec6303

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 19.4.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 136/19 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 136/19

---

Publikacja specyfikacji produktu zmienionej w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012

(2021/C 136/09)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej zmiany nieznacznej jest dostępny w bazie danych Komisji eAmbrosia.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Mejillón de Galicia”/„Mexillón de Galicia”

Nr UE: PDO-ES-0165-AM02 – 18.9.2020

ChNP (x) ChOG ( )

1.   Nazwa

„Mejillón de Galicia”/„Mexillón de Galicia”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Class 1.7. Świeże ryby, mięczaki i skorupiaki oraz produkty na bazie ryb

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Świeże omułki z gatunku Mytilus galloprovincialis hodowane w systemie „batea” na pływających platformach lub tratwach.

Mytilus galloprovincialis

Muszla tej małży składa się z dwóch symetrycznych, wapiennych połówek pokrytych warstwą konchiolinową (periostracum). Ponieważ głównym obszarem produkcji są szerokie estuaria galicyjskich rzek (rías), które generują ogromne bogactwo fauny i flory morskiej, do warstwy konchiolinowej często przyczepione są inne organizmy, np. pąkle, wieloszczety, mszywioły i wodorosty morskie.

periostracum

rías

Mięso omułka znajduje się wewnątrz muszli. Zazwyczaj jest kremowo-pomarańczowe i składa się z dwóch mięsistych płatów z ciemnofioletową taśmą wijącą się wzdłuż ich krawędzi.

Aby omułki mogły być wprowadzone na rynek do konsumpcji jako świeży produkt zgodnie z chronioną nazwą pochodzenia „Mejillón de Galicia”, muszą najpierw znaleźć się w zakładzie oczyszczania/wysyłki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004. Ponadto należy je oczyścić wodą z ujść galicyjskich rzek z prowincji A Coruña i Pontevedra, aby zachować jakość i cechy charakterystyczne wynikające ze środowiska geograficznego, w którym są hodowane.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie czynności – od pozyskania larw do przetworzenia produktu końcowego przed jego przygotowaniem do sprzedaży i wprowadzeniem do obrotu – muszą być przeprowadzane na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

—

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Rada zastosuje własną etykietę, która musi znajdować się na wszystkich opakowaniach zawierających omułki objęte chronioną nazwą pochodzenia. Napis „Denominación de Origen Protegida Mexillón de Galicia” [chroniona nazwa pochodzenia, Mexillón de Galicia] musi być umieszczony w widocznym miejscu na etykiecie, pod logo. Etykieta musi również zawierać kod kontrolny, który w sposób niepowtarzalny identyfikuje omułki zgodnie z określonymi parametrami.

Produkty wytwarzane z wykorzystaniem „Mejillón de Galicia DOP” [ChNP Mexillón de Galicia] jako surowca (nawet po poddaniu go obróbce technologicznej lub zakonserwowaniu) mogą być wysyłane do konsumentów w opakowaniach, na których według uznania umieszczono logo UE obok sformułowania „elaborado con Denominación de Origen Protegido Mejillón de Galicia” [wyprodukowano z produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia Mexillón de Galicia], przy czym czcionka logo jest mniejsza niż czcionka wspomnianego sformułowania, lub taka sama, pod warunkiem że:

| — | „Mejillón de Galicia DOP”, certyfikowany jako taki, stanowi wyłączny składnik danej kategorii produktów, oraz |
| --- | --- |

—

„Mejillón de Galicia DOP”, certyfikowany jako taki, stanowi wyłączny składnik danej kategorii produktów, oraz

| — | strony stosujące sformułowanie „Elaborado con Denominación de Origen Protegida Mejillón de Galicia” posiadają odpowiednie upoważnienie. |
| --- | --- |

—

strony stosujące sformułowanie „Elaborado con Denominación de Origen Protegida Mejillón de Galicia” posiadają odpowiednie upoważnienie.

W tym względzie, jako posiadacz praw własności intelektualnej przyznanych poprzez rejestrację nazwy pochodzenia „Mejillón de Galicia DOP”, Rada Regulacyjna zezwoli na stosowanie sformułowania i logo na etykietach wszystkich produktów, które zostały poddane technologicznemu przetworzeniu i konserwacji.

Rada Regulacyjna wprowadzi do odpowiednich rejestrów osoby upoważnione do stosowania sformułowania „elaborado con Denominación de Origen Mejillón de Galicia”, zapewni zgodność produktów oraz prawidłowe stosowanie sformułowania i logo.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny. Strefą hodowlaną jest obszar nadmorski w ujściach galicyjskich rzek w prowincjach A Coruña i Pontevedra, posiadających zezwolenie na hodowlę omułka z wykorzystaniem tratw. Obszar ten obejmuje następujące tereny: Ría de Ares-Sada, Ría de Muros-Noia, Ría de Arousa, Ría de Pontevedra i Ría de Vigo.

Obszar oczyszczania/wysyłki ograniczony jest do prowincji przybrzeżnych: A Coruña i Pontevedra.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Związek z obszarem geograficznym

Jeśli chodzi o związek historyczny, omułki od najwcześniejszych czasów były źródłem pożywienia dla pierwszych mieszkańców wybrzeża Galicji. Istnieje wiele dowodów na to w castros [osadach otoczonych fortyfikacjami] oraz w dokumentach historycznych (Navaz, 1942, Vázquez Varela i García Quintela, 1998, VVAA 1988 i 1998, Senén-López Gómez, 1999). Należy również podkreślić, że omułki podawano podczas w najbardziej znanych historycznych wydarzeń gastronomicznych (np. na habsburskim dworze w Hiszpanii, jako składnik dania escabeche real.) Nie ulega wątpliwości, że historia Galicji i jej wybrzeża jest ściśle związana z hodowlą i spożywaniem omułków. Związek ten sięga VI w. p.n.e. i trwa do dzisiaj, o czym świadczą liczne nazwy geograficzne, nazwy osobowe i święta związane z gastronomią (mejillonadas) itp. Krajobraz Galicji trudno byłoby sobie dzisiaj wyobrazić bez tratw w ujściach rzek, które odzwierciedlają rozwój sektora hodowli omułka. Powstało nawet specjalistyczne słownictwo związane z hodowlą omułka: mexilla (hodowla omułków), przerzedzanie (część procesu produkcji) itp. Taka tradycja historyczna doprowadziła do powstania szczególnego systemu uprawy uznanego na całym świecie za „system galicyjski”, ze specjalnie zaprojektowanym sprzętem i materiałami oraz tradycyjnymi metodami pracy, które prowadzą do powstania specyficznego produktu (López Capont, 1973; López Capont i Fidalgo Fernández, 1977; Otero Pedrayo, 1980; Lorenzo, 1982; Calo-Lourido, 1985 a, b i c).

castros

escabeche real

mejillonadas

mexilla

Jeżeli chodzi o związek ze środowiskiem naturalnym, uznaje się, że ujścia galicyjskich rzek stanowią ekosystemy i charakteryzują się znaczącą produkcją podstawową, obejmującą w szczególności hodowlę małży i omułków. Gatunki te znajdują się na wczesnym etapie łańcucha pokarmowego, co jest niezbędne do uzyskania dużych plonów. Różnice w produkcji (wzrost i wydajność pod względem mięsa) zaobserwowane u omułków z ujść galicyjskich rzek są wynikiem adaptacyjnych procesów fizjologicznych związanych z przyswajaniem składników odżywczych (Fernández Reiriz i Labarta). Wyjątkowa jakość omułka hodowanego w ujściach galicyjskich rzek wynika z jego dostosowania się do cech charakterystycznych ekosystemu, w którym jest hodowany, oraz ma bezpośredni związek z dostępem do pożywienia i jego jakością.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia)

https://mar.xunta.gal/sites/default/files/fileadmin/arquivos/mar/prego_condicions_dop_mexillon_de_galicia_2020.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

1

---