# Dziennik Urzędowy C 89/2021

| | ISSN 1977-1002 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 89 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Rocznik 6416 marca 2021 |

ISSN 1977-1002

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 89

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Rocznik 6416 marca 2021

---

| Spis treści | Strona |
| --- | --- |
| | II   Komunikaty |
| | KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 89/01 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10028 — Black Diamond Capital Management/Investindustrial Group/Phenolic Specialty Resins Business of Hexion) (
  1
  ) | 1 |
| 2021/C 89/02 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10190 — OTPP/KKR/Caruna Group) (
  1
  ) | 2 |
| 2021/C 89/03 | Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10111 — CVC/Vivartia Holdings) (
  1
  ) | 3 |

Spis treści

Strona

II   Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 89/01

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10028 — Black Diamond Capital Management/Investindustrial Group/Phenolic Specialty Resins Business of Hexion) (
  1
  )

1

1

2021/C 89/02

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10190 — OTPP/KKR/Caruna Group) (
  1
  )

1

2

2021/C 89/03

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10111 — CVC/Vivartia Holdings) (
  1
  )

1

3

---

| | IV   Informacje |
| --- | --- |
| | INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 89/04 | Kursy walutowe euro — 15 marca 2021 r. | 4 |
| 2021/C 89/05 | Ogłoszenie informacyjne dotyczące specyfikacji w odniesieniu do oznakowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych | 5 |
| 2021/C 89/06 | Komisja Administracyjna ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznegosy Decyzja nr H10 z dnia 21 października 2020 r. w sprawie sposobu funkcjonowania i składu Komisji Technicznej do Spraw Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej do Spraw Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (
  1
  ) | 6 |

IV   Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

2021/C 89/04

Kursy walutowe euro — 15 marca 2021 r.

4

2021/C 89/05

Ogłoszenie informacyjne dotyczące specyfikacji w odniesieniu do oznakowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych

5

2021/C 89/06

Komisja Administracyjna ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznegosy Decyzja nr H10 z dnia 21 października 2020 r. w sprawie sposobu funkcjonowania i składu Komisji Technicznej do Spraw Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej do Spraw Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (
  1
  )

1

6

---

| | V   Ogłoszenia |
| --- | --- |
| | INNE AKTY |
| | Komisja Europejska |
| 2021/C 89/07 | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 | 11 |
| 2021/C 89/08 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 19 |
| 2021/C 89/09 | Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 | 23 |

V   Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

2021/C 89/07

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmianyw specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina,o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

11

2021/C 89/08

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

19

2021/C 89/09

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

23

---

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Tekst mający znaczenie dla EOG. |

---

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

1

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/1 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/1

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10028 — Black Diamond Capital Management/Investindustrial Group/Phenolic Specialty Resins Business of Hexion)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 89/01)

W dniu 19 stycznia 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10028. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10028. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/2 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/2

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10190 — OTPP/KKR/Caruna Group)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 89/02)

W dniu 10 marca 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10190. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10190. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/3 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/3

---

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.10111 — CVC/Vivartia Holdings)

(tekst mający znaczenie dla EOG)

(2021/C 89/03)

W dniu 8 marca 2021 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku angielskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

| — | w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora, |
| --- | --- |

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

| — | w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10111. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa. |
| --- | --- |

—

w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32021M10111. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do europejskiego prawa.

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

---

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/4 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/4

---

Kursy walutowe euro (1)

15 marca 2021 r.

(2021/C 89/04)

1 euro =

| | Waluta | Kurs wymiany |
| --- | --- | --- |
| USD | Dolar amerykański | 1,1920 |
| JPY | Jen | 130,17 |
| DKK | Korona duńska | 7,4362 |
| GBP | Funt szterling | 0,85670 |
| SEK | Korona szwedzka | 10,1850 |
| CHF | Frank szwajcarski | 1,1084 |
| ISK | Korona islandzka | 153,50 |
| NOK | Korona norweska | 10,0988 |
| BGN | Lew | 1,9558 |
| CZK | Korona czeska | 26,193 |
| HUF | Forint węgierski | 367,63 |
| PLN | Złoty polski | 4,5914 |
| RON | Lej rumuński | 4,8845 |
| TRY | Lir turecki | 8,9852 |
| AUD | Dolar australijski | 1,5419 |
| CAD | Dolar kanadyjski | 1,4874 |
| HKD | Dolar Hongkongu | 9,2553 |
| NZD | Dolar nowozelandzki | 1,6588 |
| SGD | Dolar singapurski | 1,6040 |
| KRW | Won | 1 351,97 |
| ZAR | Rand | 17,7316 |
| CNY | Yuan renminbi | 7,7508 |
| HRK | Kuna chorwacka | 7,5798 |
| IDR | Rupia indonezyjska | 17 165,81 |
| MYR | Ringgit malezyjski | 4,9021 |
| PHP | Peso filipińskie | 57,868 |
| RUB | Rubel rosyjski | 87,1471 |
| THB | Bat tajlandzki | 36,630 |
| BRL | Real | 6,6896 |
| MXN | Peso meksykańskie | 24,6610 |
| INR | Rupia indyjska | 86,4925 |

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,1920

JPY

Jen

130,17

DKK

Korona duńska

7,4362

GBP

Funt szterling

0,85670

SEK

Korona szwedzka

10,1850

CHF

Frank szwajcarski

1,1084

ISK

Korona islandzka

153,50

NOK

Korona norweska

10,0988

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

26,193

HUF

Forint węgierski

367,63

PLN

Złoty polski

4,5914

RON

Lej rumuński

4,8845

TRY

Lir turecki

8,9852

AUD

Dolar australijski

1,5419

CAD

Dolar kanadyjski

1,4874

HKD

Dolar Hongkongu

9,2553

NZD

Dolar nowozelandzki

1,6588

SGD

Dolar singapurski

1,6040

KRW

Won

1 351,97

ZAR

Rand

17,7316

CNY

Yuan renminbi

7,7508

HRK

Kuna chorwacka

7,5798

IDR

Rupia indonezyjska

17 165,81

MYR

Ringgit malezyjski

4,9021

PHP

Peso filipińskie

57,868

RUB

Rubel rosyjski

87,1471

THB

Bat tajlandzki

36,630

BRL

Real

6,6896

MXN

Peso meksykańskie

24,6610

INR

Rupia indyjska

86,4925

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

---

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/5 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/5

---

Ogłoszenie informacyjne dotyczące specyfikacji w odniesieniu do oznakowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych

(2021/C 89/05)

Komisja pragnie poinformować odpowiednie podmioty i organy państw członkowskich, że w celu wsparcia wdrożenia obowiązku wynikającego z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 (1) i dotyczącego oznakowania niektórych produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, od dnia 3 lipca 2021 r. i zgodnie z wymogami art. 7 ust. 2 tej dyrektywy, Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/2151 (2) ustanawiające zasady dotyczące zharmonizowanych specyfikacji w odniesieniu do oznakowania produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w części D załącznika do dyrektywy (UE) 2019/904 i powiązane z nim sprostowania.

Oznakowaniem tym objęte są produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w części D załącznika do dyrektywy (UE) 2019/904. Są to:

| 1) | podpaski higieniczne, tampony oraz aplikatory do tamponów; |
| --- | --- |

1)

podpaski higieniczne, tampony oraz aplikatory do tamponów;

| 2) | chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej i przednio nawilżone chusteczki do użytku domowego; |
| --- | --- |

2)

chusteczki nawilżane, tj. uprzednio nawilżone chusteczki przeznaczone do higieny osobistej i przednio nawilżone chusteczki do użytku domowego;

| 3) | wyroby tytoniowe z filtrami i filtry sprzedawane do używania łącznie z wyrobami tytoniowymi; |
| --- | --- |

3)

wyroby tytoniowe z filtrami i filtry sprzedawane do używania łącznie z wyrobami tytoniowymi;

| 4) | kubki na napoje. |
| --- | --- |

4)

kubki na napoje.

Piktogramy w formacie wektorowym

W nawiązaniu do zharmonizowanych wymogów dotyczących oznakowania zawartych w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/2151 z uwzględnieniem sprostowań, poniżej znajduje się link do piktogramów wektorowych, ponumerowanych w kolejności, w jakiej znajdują się one w załącznikach I–IV do rozporządzenia wykonawczego, dostępnych we wszystkich językach urzędowych państw członkowskich UE (dostępna jest również wersja w języku irlandzkim, ale nie została ujęta w rozporządzeniu wykonawczym).

https://ec.europa.eu/environment/topics/plastics/single-use-plastics/sups-marking-specifications_pl

---

(1)  Dz.U. L 155 z 12.6.2019, s. 1.

(2)  Dz.U. L 428 z 18.12.2020, s. 57.

---

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/6 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/6

---

KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGOSY

Decyzja nr H10

z dnia 21 października 2020 r.

w sprawie sposobu funkcjonowania i składu Komisji Technicznej do Spraw Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej do Spraw Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

(Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

(2021/C 89/06)

KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,

uwzględniając art. 72 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), na mocy którego Komisja Administracyjna wspiera i rozwija współpracę między państwami członkowskimi przez unowocześnianie procedur wymiany informacji, w szczególności przez dostosowanie przepływu informacji między instytucjami do celów wymiany elektronicznej, uwzględniając rozwój technik przetwarzania danych w każdym z państw członkowskich oraz przyjmuje wspólne zasady strukturalne dotyczące służb przetwarzających dane, w szczególności dotyczące bezpieczeństwa i stosowania norm, oraz określa przepisy dotyczące funkcjonowania wspólnych części tych służb,

uwzględniając art. 73 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, na mocy którego Komisja Administracyjna określa skład i metody działania Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych, przedstawiającej sprawozdania i uzasadnioną opinię przed wydaniem decyzji przez Komisję Administracyjną na mocy art. 72 lit. d),

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Komisja Administracyjna powołuje Komisję Techniczną ds. Przetwarzania Danych, jak przewidziano w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004. Nazywana jest ona „Komisją Techniczną”.

2.   Komisja Techniczna pełni funkcje określone w art. 73 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004.

3.   Uprawnienia Komisji Technicznej w zakresie jej szczegółowych zadań ustanawia Komisja Administracyjna, która może zmieniać te zadania w miarę potrzeb.

Artykuł 2

1.   Komisja Techniczna składa się z dwóch członków z każdego państwa członkowskiego, z których jeden otrzymuje nominację na stałego członka, a drugi wyznaczany jest na jego zastępcę.

2.   Przedstawiciel rządu danego państwa członkowskiego w Komisji Administracyjnej przekazuje sekretariatowi Komisji Administracyjnej listę osób nominowanych przez każde państwo członkowskie.

3.   Jeżeli wymaga tego charakter omawianych spraw, członkom Komisji Technicznej może podczas jej posiedzeń towarzyszyć co najmniej jeden ekspert dodatkowy.

4.   Każda delegacja może co do zasady składać się z maksymalnie czterech osób.

5.   W pracach Komisji Technicznej w charakterze doradczym bierze udział przedstawiciel Komisji Europejskiej w Komisji Administracyjnej lub osoba wyznaczona przez tego przedstawiciela.

6.   We wszystkich posiedzeniach Komisji Technicznej i jej grup roboczych ad hoc może uczestniczyć przedstawiciel Komisji Europejskiej, jego zastępca lub inna osoba wyznaczona przez sekretariat Komisji Administracyjnej. W posiedzeniach tych mogą również uczestniczyć przedstawiciele innych służb Komisji Europejskiej, jeżeli uzasadnia to kwestia, która będzie rozstrzygana podczas posiedzenia.

7.   Członek sekretariatu Komisji Administracyjnej uczestniczy we wszystkich posiedzeniach Komisji Technicznej i jej grup roboczych ad hoc.

Artykuł 3

1.   Stanowisko przewodniczącego Komisji Technicznej obejmowane jest co pół roku przez kolejnego stałego członka Komisji lub innego wyznaczonego urzędnika z państwa, którego przedstawiciel sprawuje stanowisko przewodniczącego Komisji Administracyjnej w tym samym okresie.

2.   Jeżeli urzędujący przewodniczący nie może uczestniczyć w posiedzeniu Komisji Technicznej, funkcję przewodniczącego sprawuje jego zastępca.

3.   Przewodniczący Komisji Technicznej może udzielać sekretariatowi wszelkich instrukcji dotyczących planowanych posiedzeń oraz wykonywania zadań wchodzących w zakres zadań Komisji Technicznej.

Artykuł 4

Sekretariat w porozumieniu z przewodniczącym Komisji Technicznej zwołuje Komisję Techniczną listownie, rozsyłając zaproszenie do członków i przedstawiciela Komisji Europejskiej co najmniej 10 dni roboczych przed posiedzeniem.

Artykuł 5

Komisja Techniczna przyjmuje sprawozdania i uzasadnione opinie, jeżeli to konieczne, na podstawie dokumentacji technicznej i badań. Komisja Techniczna może występować do administracji krajowych o udzielenie wszelkich informacji potrzebnych jej do należytego wypełniania zadań.

Artykuł 6

1.   Komisja Techniczna może ustanawiać grupy robocze ad hoc, składające się z ograniczonej liczby osób, w celu rozważenia konkretnych zagadnień i przedstawienia Komisji Technicznej wniosków.

Komisja Techniczna opisuje w pisemnym upoważnieniu zadania, które mają zostać podjęte przez omawiane grupy robocze, oraz harmonogram wykonania tych zadań.

2.   Grupom roboczym ad hoc przewodniczy osoba wyznaczona przez przewodniczącego Komisji Technicznej w porozumieniu z przedstawicielem Komisji Europejskiej lub, jeżeli to niemożliwe, ekspert reprezentujący państwo, którego przedstawiciel w Komisji Administracyjnej sprawuje stanowisko przewodniczącego tej komisji.

3.   Przewodniczący grupy roboczej ad hoc wzywany jest na posiedzenie Komisji Technicznej, w trakcie którego omawiane jest sprawozdanie danej grupy roboczej ad hoc.

Artykuł 7

Posiedzenia Komisji Technicznej przygotowuje i organizuje jeden wyznaczony członek sekretariatu Komisji Administracyjnej.

Artykuł 8

1.   Sprawozdania, uzasadnione opinie oraz wszelkie inne kwestie związane z zadaniami powierzonymi Komisji Technicznej przez Komisję Administracyjną zgodnie z art. 1 ust. 3 zatwierdzane są kwalifikowaną większością głosów wszystkich członków Komisji Technicznej, zgodnie z zasadami głosowania stosowanymi przez Radę Unii Europejskiej. Każde państwo członkowskie dysponuje jednym głosem, który oddaje stały członek lub jego zastępca. Sprawozdania i uzasadnione opinie Komisji Technicznej oraz wszelkie inne sprawy, co do których Komisja Techniczna podjęła decyzję, muszą zawierać informację o tym, czy zostały przyjęte jednomyślnie czy większością kwalifikowaną. Wnioski lub zastrzeżenia zgłoszone przez mniejszość zostaną odnotowane.

Jeżeli Komisja Techniczna podejmie decyzję w sprawie zadań, o których mowa w art. 1 ust. 3, Komisja Administracyjna może podjąć ostateczną decyzję w tej sprawie, jeżeli 5 państw członkowskich zażąda jej w ciągu 5 dni roboczych od przekazania decyzji Komisji Technicznej do Komisji Administracyjnej.

2.   W czasie gdy funkcję przewodniczącego sprawuje stały członek Komisji Technicznej, zamiast niego w imieniu danego państwa członkowskiego głosuje zastępca.

Każdy obecny członek, który podczas głosowania wstrzymuje się od głosu, zostanie poproszony przez przewodniczącego o podanie powodów wstrzymania się od głosu.

3.   Jeżeli większość obecnych członków wstrzymuje się od głosu, wniosek poddany pod głosowanie zostaje uznany za nierozpatrzony.

4.   Komisja Techniczna może zdecydować o przyjęciu sprawozdań i uzasadnionych opinii w drodze procedury pisemnej, jeżeli taka procedura została uzgodniona na wcześniejszym posiedzeniu Komisji Technicznej.

W tym celu przewodniczący przekazuje członkom Komisji Technicznej tekst, który ma zostać przyjęty. W terminie co najmniej 10 dni roboczych członkowie mają możliwość złożenia oświadczenia o przyjęciu proponowanego tekstu, odrzuceniu go lub wstrzymaniu się od głosowania. Brak odpowiedzi w określonym terminie jest uznawany za głos za przyjęciem.

Przewodniczący może także zdecydować o rozpoczęciu procedury pisemnej, jeżeli wcześniej nie osiągnięto porozumienia na posiedzeniu Komisji Technicznej. W takim przypadku wyłącznie zgoda na piśmie w sprawie proponowanego tekstu jest uznawana za głos za przyjęciem; należy przy tym przewidzieć termin wynoszący co najmniej 15 dni roboczych.

Po upływie przyjętego terminu przewodniczący informuje członków o wyniku głosowania. Jeżeli decyzja uzyskała wymaganą liczbę głosów za przyjęciem, uważana jest za przyjętą w ostatnim dniu terminu, w którym członkowie mieli udzielić odpowiedzi.

5.   Jeżeli w trakcie procedury pisemnej jeden z członków Komisji Technicznej zaproponuje poprawki do tekstu, przewodniczący:

| a) | rozpoczyna ponownie procedurę pisemną, informując członków o zgłoszonej poprawce zgodnie z procedurą określoną w ust. 4; w zależności od charakteru poprawki termin, o którym mowa w ust. 4, można skrócić do 5 dni roboczych; albo |
| --- | --- |

a)

rozpoczyna ponownie procedurę pisemną, informując członków o zgłoszonej poprawce zgodnie z procedurą określoną w ust. 4; w zależności od charakteru poprawki termin, o którym mowa w ust. 4, można skrócić do 5 dni roboczych; albo

| b) | odwołuje procedurę pisemną w celu omówienia kwestii na następnym posiedzeniu; zależnie od tego, którą procedurę przewodniczący uzna za właściwą w konkretnym przypadku. |
| --- | --- |

b)

odwołuje procedurę pisemną w celu omówienia kwestii na następnym posiedzeniu; zależnie od tego, którą procedurę przewodniczący uzna za właściwą w konkretnym przypadku.

Artykuł 9

1.   Tymczasowy porządek dzienny każdego posiedzenia Komisji Technicznej sporządzany jest przez sekretariat w porozumieniu z przewodniczącym Komisji Technicznej.

Zanim dany punkt zostanie wprowadzony do porządku dziennego, sekretariat może, jeżeli uzna to za konieczne, zwrócić się do zainteresowanych delegacji z prośbą o pisemną opinię w tej sprawie.

Tymczasowy porządek dzienny składa się, zasadniczo, z punktów, w odniesieniu do których został złożony wniosek przez członków lub przez przedstawiciela Komisji Europejskiej.

2.   Tymczasowy porządek obrad jest wysyłany nie później niż 15 dni roboczych przed rozpoczęciem każdego posiedzenia do członków Komisji Technicznej oraz do osób wymienionych w art. 2 ust. 6 powyżej. Zmieniona wersja tego porządku może zostać wysłana na 5 dni roboczych przed posiedzeniem.

Dokumentacja związana z punktami porządku dziennego wymagającymi decyzji lub opinii na danym posiedzeniu powinna co do zasady zostać udostępniona najpóźniej 10 dni roboczych przed posiedzeniem. Nie dotyczy to dokumentów zawierających informacje ogólne, które nie wymagają zatwierdzenia, wyjątkowych okoliczności i innych spraw, które mogą zostać uzgodnione przez Komisję Techniczną zgodnie z art. 14 poniżej.

3.   Na początku każdego posiedzenia Komisja Techniczna zatwierdza jego porządek dzienny.

Dodatkowe punkty niezawarte w tymczasowym porządku dziennym mogą zostać do niego wprowadzone jednomyślną decyzją Komisji Technicznej podjętą w drodze głosowania.

Artykuł 10

1.   Sekretariat Komisji Administracyjnej sporządza protokoły z posiedzeń Komisji Technicznej. Protokoły te są zatwierdzane przez Komisję Techniczną w angielskiej wersji językowej.

2.   Wersję protokołu w języku angielskim przesyła się delegacjom do wglądu najpóźniej na 1 miesiąc przed kolejnym posiedzeniem Komisji Technicznej.

Artykuł 11

1.   Komisja Techniczna przedkłada Komisji Administracyjnej na piśmie sprawozdanie ze swojej działalności i osiągnięć po każdym posiedzeniu.

2.   Przewodniczący Komisji Technicznej zdaje sprawozdanie z działalności Komisji Technicznej na posiedzeniach Komisji Administracyjnej, jeśli wymaga tego przewodniczący Komisji Administracyjnej.

Artykuł 12

Wszelkie proponowane działania Komisji Technicznej wiążące się z wydatkami, które ponieść ma Komisja Europejska, podlegają zatwierdzeniu przedstawiciela tej instytucji.

Artykuł 13

Sprawozdania, uzasadnione opinie, porządek dzienny, protokoły obrad oraz wszelkie inne dokumenty poświadczające działalność Komisji Technicznej sporządza się w języku angielskim.

Artykuł 14

O ile jest to niezbędne, Komisja Techniczna może postanowić jednomyślnie o dokładniejszym opisaniu i uszczegółowieniu obowiązującego obecnie regulaminu wewnętrznego.

Artykuł 15

Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia jej publikacji.

Artykuł 16

Niniejsza decyzja zastępuje decyzję nr H8 z dnia 17 grudnia 2015 r. (zaktualizowaną w dniu 9 marca 2016 r. z niewielkimi doprecyzowaniami technicznymi).

Moira KETTNER

Przewodnicząca Komisji Administracyjnej

---

(1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

1

---

V Ogłoszenia

INNE AKTY

Komisja Europejska

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/11 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/11

---

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany
  w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina,
  o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2021/C 89/07)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

POWIADOMIENIE O STANDARDOWEJ ZMIANIE W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„MARSANNAY”

PDO-FR-A0175-AM01

Data przekazania informacji: 14 grudnia 2020 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1.   Obszar geograficzny

W rozdziale I pkt IV ppkt 1 po wyrazach „Côte-d’Or” dodaje się sformułowanie „zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2019 r.”.

Ta zmiana redakcyjna umożliwia uwzględnienie obszaru geograficznego na podstawie obowiązującej w 2019 r. wersji oficjalnego kodu geograficznego wydawanego przez INSEE oraz zapewnia podstawę prawną określenia obszaru geograficznego.

Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Dodano również zdanie informujące podmioty gospodarcze o udostępnieniu na stronie internetowej INAO map dotyczących pomocy geograficznej.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

2.   Wyznaczone działki rolne

Pkt 2 otrzymuje brzmienie: „Wina są wytwarzane z winogron pochodzących z działek położonych na obszarze wyznaczonym do produkcji, zatwierdzonym przez francuski Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego w dniu 19 czerwca 2019 r.”.

Wprowadzana zmiana ma na celu wskazanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy nowego obszaru wyznaczonego do produkcji w obrębie obszaru geograficznego. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Wprowadzana zmiana usuwa ze specyfikacji rozróżnienie na działki wyznaczane według poszczególnych kolorów wina, ponieważ takie rozróżnienie zostało już uwzględnione przy wyznaczaniu ich granic. Pozwala ona uprościć redakcyjnie specyfikację.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3.   Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 po słowach „następujących gmin” dodaje się sformułowanie „zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2019 r.”.

Wprowadzana zmiana redakcyjna umożliwia uwzględnienie obszaru bezpośredniego sąsiedztwa na podstawie obowiązującej w 2019 r. wersji oficjalnego kodu geograficznego wydawanego przez INSEE.

Granice tego obszaru pozostają niezmienione.

Dodanie tego odniesienia pozwala zapewnić podstawę prawną określenia obszaru bezpośredniego sąsiedztwa w taki sposób, by nie miały na niego wpływu późniejsze połączenia lub podziały gmin lub części gmin bądź zmiany nazw.

Lista gmin tworzących obszar bezpośredniego sąsiedztwa została również zaktualizowana, bez modyfikowania granic, w celu uwzględnienia zmian administracyjnych, wprowadzonych przed 2019 r.

Punkt „Warunki dodatkowe” w jednolitym dokumencie odpowiednio zmieniono.

4.   Zmiana nazwy organu kontrolnego

Rozdział III pkt II specyfikacji kontrolowanej nazwy pochodzenia „Marsannay” dotyczący informacji o strukturze kontroli został zaktualizowany.

Punkt „Inne informacje” w jednolitym dokumencie odpowiednio zmieniono.

JEDNOLITY DOKUMENT

1.   Nazwa produktu

Marsannay

2.   Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3.   Kategorie produktów sektora wina

| 1. | Wino |
| --- | --- |

1.

4.   Opis wina lub win

Opis analityczny

Są to białe, czerwone i różowe wytrawne wina niemusujące.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach białych wynosi co najmniej 11 %.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w winach czerwonych wynosi co najmniej 10,5 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach różowych po wzbogacaniu nie przekracza 13 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu win białych i czerwonych po wzbogacaniu nie przekracza 13,5 %.

Na etapie pakowania, maksymalna zawartość kwasu jabłkowego w winach czerwonych wynosi 0,4 g na litr.

Wina gotowe, przygotowane do dopuszczenia do konsumpcji osiągają maksymalną zawartość cukrów fermentujących (glukoza + fruktoza):

| | W przypadku win białych






  — | 3 g na litr, |
| --- | --- | --- |

W przypadku win białych

—

3 g na litr,

| — | lub 4 g na litr, jeżeli kwasowość ogólna, wyrażona w kwasie winowym, jest równa lub większa niż 55,10 miliekwiwalentów na litr, czyli 4,13 g na litr (lub 2,7 g na litr przy kwasowości wyrażonej w H2SO4). |
| --- | --- |

—

lub 4 g na litr, jeżeli kwasowość ogólna, wyrażona w kwasie winowym, jest równa lub większa niż 55,10 miliekwiwalentów na litr, czyli 4,13 g na litr (lub 2,7 g na litr przy kwasowości wyrażonej w H2SO4).

| | W przypadku win różowych:






  — | 3 g na litr |
| --- | --- | --- |

W przypadku win różowych:

—

3 g na litr

| | W przypadku win czerwonych:






  — | 2 g na litr |
| --- | --- | --- |

W przypadku win czerwonych:

—

2 g na litr

W odniesieniu do maksymalnej całkowitej zawartości alkoholu, minimalnej rzeczywistej zawartości alkoholu, minimalnej kwasowości ogólnej, maksymalnej kwasowości lotnej i maksymalnej łącznej zawartości dwutlenku siarki stosuje się normy określone w przepisach wspólnotowych.

| Ogólne analityczne cechy charakterystyczne |
| --- |
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości) | |
| Minimalna kwasowość ogólna | |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr) | |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | |

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne

Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)

Minimalna kwasowość ogólna

Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)

Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr):

5.   Praktyki winiarskie

a)   Szczególne praktyki enologiczne

Gęstość nasadzeń

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 9 000 krzewów na hektar, odstęp między rzędami nie przekracza 1,25 metra, a odstęp między krzewami w tym samym rzędzie jest większy lub równy 0,50 metra.

Winnice mogą być nasadzane gęsto (fr. en foule) pod warunkiem zachowania minimalnej gęstości obsady i odstępu między krzewami większego niż 0,50 metra.

Zasady przycinania

Praktyka uprawy

Wina pochodzą z winorośli przycinanych zgodnie z następującymi technikami:

Przepisy ogólne

Wina białe

| — | za pomocą cięcia krótkiego (winorośle prowadzone w formie sznura Royat i sznura dwustronnego), w którego przypadku liczba pozostawionych oczek na roślinę nie przekracza 10, |
| --- | --- |

—

za pomocą cięcia krótkiego (winorośle prowadzone w formie sznura Royat i sznura dwustronnego), w którego przypadku liczba pozostawionych oczek na roślinę nie przekracza 10,

| — | za pomocą cięcia długiego w formie pojedynczego sznura Guyota, w którego przypadku liczba pozostawionych oczek na roślinę nie przekracza 8, |
| --- | --- |

—

za pomocą cięcia długiego w formie pojedynczego sznura Guyota, w którego przypadku liczba pozostawionych oczek na roślinę nie przekracza 8,

| — | za pomocą tzw. „cięcia Chablis” (fr. taille Chablis), w którego przypadku liczba pozostawionych oczek na roślinę nie przekracza 8. |
| --- | --- |

—

za pomocą tzw. „cięcia Chablis” (fr. taille Chablis), w którego przypadku liczba pozostawionych oczek na roślinę nie przekracza 8.

Wina czerwone i różowe

Winorośl przycina się na maksymalnie 8 oczek na krzew według następujących technik:

| — | za pomocą cięcia krótkiego (winorośle prowadzone w formie sznura Royat, sznura dwustronnego, w kształcie czaszy i wachlarza), |
| --- | --- |

—

za pomocą cięcia krótkiego (winorośle prowadzone w formie sznura Royat, sznura dwustronnego, w kształcie czaszy i wachlarza),

| — | za pomocą cięcia długiego w formie pojedynczego sznura Guyota. |
| --- | --- |

—

za pomocą cięcia długiego w formie pojedynczego sznura Guyota.

Przepisy szczególne

Okres formowania sznura jest ograniczony do 2 lat. W tym okresie dopuszcza się cięcie w formie podwójnego sznura Guyota, w którego przypadku maksymalna liczba pozostawionych oczek na każdym długim pędzie wynosi 5.

Cięcie metodą pojedynczego Guyota można dostosować:

| — | za pomocą drugiego czopa pozwalającego na zmianę położenia strzałki w kolejnych latach, |
| --- | --- |

—

za pomocą drugiego czopa pozwalającego na zmianę położenia strzałki w kolejnych latach,

| — | za pomocą skróconej strzałki, na której pozostawia się maksymalnie 3 oczka, oraz czopa, na którym pozostawia się maksymalnie 2 oczka. |
| --- | --- |

—

za pomocą skróconej strzałki, na której pozostawia się maksymalnie 3 oczka, oraz czopa, na którym pozostawia się maksymalnie 2 oczka.

Niezależnie od metody cięcia winorośl można przycinać, pozostawiając dodatkowe oczka, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie będzie przekraczała liczby pozostawionych oczek określonej w zasadach dotyczących danego cięcia.

Praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

W przypadku win czerwonych dopuszcza się substraktywne techniki wzbogacania, przy czym próg stężenia wynosi 10 %.

Przy produkcji win różowych niedopuszczalne jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach.

Zabrania się stosowania zrębków drewna.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 13,5 % w przypadku win czerwonych i białych oraz 13 % w przypadku win różowych.

Poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie Unii oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b)   Maksymalna wydajność

Wina czerwone

58 hektolitrów z hektara

Wina białe

64 hektolitry z hektara

Wina różowe

65 hektolitrów z hektara

6.   Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, winifikacja, produkcja i dojrzewanie win odbywają się na obszarze następujących gmin w departamencie Côte-d’Or: Chenôve, Couchey i Marsannay-la-Côte.

7.   Główne odmiany winorośli

| | chardonnay B |
| --- | --- |

chardonnay B

| | pinot blanc B |
| --- | --- |

pinot blanc B

| | pinot gris G |
| --- | --- |

pinot gris G

| | pinot noir N |
| --- | --- |

pinot noir N

8.   Opis związku lub związków

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny znajduje się na północnym krańcu francuskiego regionu winiarskiego „Côte de Nuits”, który stanowi wzniesienie rozciągające się w linii prostej na odcinku ok. 25 km w kierunku ogólnym północ/południe. Jest to wzniesienie pochodzenia tektonicznego, które oddziela wapienne płaskowyże regionu winiarskiego „Hautes Côtes”, rozpościerające się na zachodzie, na wysokości 400–500 metrów, od położonej na wschodzie równiny Bresse, powstałej w okresie trzeciorzędu w wyniku zapadnięcia rowu, rozciągającej się prostopadle do wzniesienia „Côte” na wysokości wynoszącej około 250 metrów.

W regionie panuje głównie chłodny klimat oceaniczny, który zakłócają wpływy kontynentalne lub śródziemnomorskie, występujące na osi Rodan-Saona. Oceaniczny klimat regionu przejawia się umiarkowanymi i regularnymi opadami (około 750 milimetrów na rok), bez intensywnych letnich susz. Zakres temperatur odzwierciedla chłodnawy charakter klimatu – ich średnia roczna wynosi 10,5 °C.

Na wschód od pasma górskiego Morvan i płaskowzgórzy Burgundii wzniesienie „Côte” korzysta z osłony klimatycznej, która zapewnia mu cieplejszy mezoklimat, a także cechuje się zauważalnym w regionie niedoborem opadów.

Obszar geograficzny jest ograniczony terytorium gmin Marsannay-la-Côte, Couchey i Chenove, położonych na południe od miasta Dijon, w departamencie Côte-d’Or, w Burgundii.

Czoło wzniesienia „Côte”, o deniwelacji około 150 metrów posiada względnie regularne ukształtowanie terenu. Przecina go rozległa wyschnięta dolina, powstała w wyniku przecięcia się dwóch wąskich dolin o urwistych zboczach (fr. combes), którymi woda spływa z głębi regionu. W innych wąskich dolinach, nieco mniejszych, występują również stożki aluwialne.

Na południu doliny stok zbudowany jest z szeregu wapieni i margli (gleby gliniasto-wapienne) z okresu jurajskiego, w tym ze szczególnie zwartego „wapienia z Comblanchien”, który tworzy ich szkielet. Występujące równoległe do wzniesienia rozliczne szczeliny wyżłobiły długie pasy, w których na powierzchni uwidaczniają się różne warstwy geologiczne. Wśród nich widać margle liasu (Jura wczesna), wapienie krynoidowe i margle bajosu (Jura środkowa), wapienie z krzemieniami typu „chaille” i batońskie wapienie oolitowe zwane także „wapieniem z Comblanchien” (Jura środkowa).

W części północnej szczeliny są mniej liczne, a w serii skał osadowych uwidaczniają się wapienie batonu.

Wapienny substrat stoków i nasypu piedmontowego pokrywają osady sandrowe z mieszanką piargów, iłów i glin, pochodzących z alteracji podglebia i nadosadowych wzniesień. Charakter osadów sandrowych zależy od ich umiejscowienia na wzgórzu. Na stoku są kamieniste i dość cienkie, a na nasypie piedmontowym są grubsze i bogatsze w drobniejsze odłamki (od kilku decymetrów do 1 metra).

U ujścia doliny w kierunku równiny rozciąga się rozległy stożek aluwialny. Jest zbudowany z żwirowych i wapiennych formacji aluwialnych, z dobrym odpływem wody.

Działki wyznaczone do zbioru winogron są położone w dolnej partii czoła wzniesienia „Côte”, jak również na stożkach aluwialnych o żwirowych glebach.

Gleby są mało rozwinięte, ogólnie węglanowe, niezbyt grube, i zapewniają dobry odpływ wody. Charakteryzują się jednak wysoką zawartością iłów, szczególnie w nasypie piedmontowym i na poziomach margli. Gleby wielkiego stożka aluwialnego są wysoko przepuszczalne, mało gliniaste i bogate w wapienny żwir.

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Pierwsze widoczne ślady uprawy winorośli na obszarze geograficznym sięgają roku 530; odnotowuje je Grzegorz z Tours, który pisząc w swojej „Historii Franków” o mieście Dijon, zauważa, że „od strony zachodu występują bardzo żyzne góry, pokryte winoroślami, które dostarczają mieszkańcom tak szlachetnego falerno, że w pogardzie mają wino ascalon”.

Począwszy od VII wieku, istnienie winnicy w Marsannay potwierdzają liczne dokumenty archiwalne, chociażby darowizny dla opactwa w Bèze, z 658 r., dla kościoła św. Szczepana w Dijon, z 882 r. czy dla klasztoru w Époisses, z 1189 r.

Od XI wieku książęta Burgundii są właścicielami majątku w Chenove, w którym w 1238 r. zostaje zbudowana piwnica (fr. cuverie), wyposażona w 2 prasy do wyrobu wina. Majątek staje się własnością króla Francji i od tego czasu nosi nazwę „Clos du roi”.

Do XIX wieku w winnicy, obsadzanej „odmianami subtelnymi”, pinots, produkuje się wina cieszące się dużą renomą. Począwszy od 1850 r., w źródłach pisanych nadmienia się, że produkcja wina ukierunkowuje się na wina pospolite, wytwarzane głównie na bazie odmiany gamay. Właśnie w tym okresie liczba mieszkańców Dijon się podwaja i proporcjonalnie wzrasta zapotrzebowanie na wina pospolite. Gminy Chenôve, Marsannay i Couchey, położone przy wjeździe do Dijon, naturalnie decydują się na ich produkcję, ze stratą dla win wykwintnych. Rozkwit tej gałęzi gospodarki sprawia, że producenci organizują się w związki: w 1850 r. w Marsannay i w 1855 r. w Couchey tworzą towarzystwa pomocy wzajemnej, a w 1891 r. zakładają Związek zawodowy producentów wina diżońskiej la Côte. Koniec XIX wieku oraz ówczesne kryzysy sanitarne i gospodarcze powodują regres winnicy.

Począwszy od lat 30. XX wieku, powoli rozpoczyna się jej odbudowa, a produkcja zostaje ukierunkowana na wina wykwintne. W latach 60. odmiana gamay praktycznie zanika, ustępując miejsca winnicy obsadzanej odmianą cépage pinot noir N, której popularność utrwali się wraz z produkcją win różowych. Te wina są sprzedawane od 1937 r. z oznaczeniem kontrolowanej nazwy pochodzenia „Bourgogne”. Związki zawodowe producentów z Marsannay i Couchey podejmują działania na rzecz rozwoju tej odradzającej się winnicy. Renoma win rośnie, a w 1961 r. do kontrolowanej nazwy pochodzenia „Bourgogne” można dodawać nazwę „Marsannay”, a w przypadku win różowych określenie „Rosé de Marsannay”.

W 1987 r., kontrolowana nazwa pochodzenia „Marsannay” zostaje uznana na mocy dekretu. Jest zastrzeżona do win białych, różowych i czerwonych.

Winnice są prowadzone zgodnie z praktykami obowiązującymi w całym regionie winiarskim „Côte de Nuits”: gęstość nasadzenia przekracza 9 000 krzaków na hektar, a wśród wykorzystywanych odmian winorośli dominują chardonnay B i pinot noir N. Producenci, świadomi wartości dziedzictwa regionu, jaki stanowią gleby, przywiązują szczególną wagę do zachowania ich integralności.

Zgodnie z praktyką, wina dojrzewają przez wiele miesięcy.

W 2008 r. winnica zajmuje powierzchnię około 230 hektarów, a jej średnia roczna produkcja, głównie win czerwonych, wynosi 17 000 hektolitrów. Udział win białych i różowych w produkcji wynosi odpowiednio po 15 %.

Związek przyczynowy

Chłodny, oceaniczny klimat, topografia regionu „la Côte”, usianego wąskimi i szerokimi dolinami oraz marglowe i wapienne gleby z okresu jurajskiego, sprzyjają optymalnemu rozwojowi odmian pinot noir N i chardonnay B – rodzimych odmian burgundzkich.

Działki wyznaczone do zbioru winogron skupiają się bądź u stóp głównego wzniesienia, tam, gdzie powierzchniowe formacje są na tyle rozwinięte, że umożliwiają ukorzenienie winorośli i zapewniają dostateczny odpływ wody, bądź też rozciągają się w rozległej dolinie ze żwirowymi glebami.

To topograficzne zróżnicowanie, w połączeniu z rozmaitymi substratami, marglowymi lub wapiennymi podglebiami oraz kamienistymi lub gliniastymi osadami zapewnia mnogość środowisk, którym wina zawdzięczają swoje bogactwo i różnorodność.

Wina pochodzące z działek o żwirowych i przepuszczalnych glebach stożka aluwialnego są owocowe, posiadają elegancką i sprężystą strukturę i szybko ujawniają swoje walory smakowe. Wina pochodzące z działek położonych na głównym wzgórzu, z glebami powierzchniowymi, ale bogatymi w glinę i tlenek żelaza są mocne, barwne i mają większą trwałość.

To bogactwo i ta różnorodność są, zgodnie ze zwyczajem, podkreślane poprzez wskazanie na etykiecie, nazwy „klimatu” pochodzenia winogron. Dojrzewanie win, oprócz tego, że sprzyja utrzymaniu przez wino jego właściwości po butelkowaniu, wzmacnia ekspresję tej różnorodności, która jest dostrzegalna przy degustacji.

Kierując się od Dijon, winnica Côte d’Or osiąga swój pełny potencjał w winnicy „Marsannay”. Miasto ustępuje miejsca długiemu pasowi winnic, które ciągną się nieprzerwanie aż do okolic winnicy „Maranges”, ponad 50 km na południe.

Winnica „Marsannay” to główne świadectwo istnienia historycznej diżońskiej winnicy „Côte”, niegdyś znanej ze swoich znakomitych win, a dziś w dużej części wchłoniętej przez aglomerację Dijon.

Historia winnicy „Marsannay” jest bogata i złożona. Stanowi świadectwo wielowiekowej przeszłości i jest naznaczona wydarzeniami i zmianami, do których dochodziło na sąsiadujących z nią obszarach. Z powodu bliskiego sąsiedztwa miasta Dijon jej istnienie jest naznaczone niestabilnością, a równocześnie symboliką. Odkryta przez książąt Burgundii w Średniowieczu i utrzymywana przez mieszczańskich właścicieli z Dijon winnica dostosowała się do zmian urbanistycznych, nawet jeżeli w związku z tym ryzykowała utratę swojej dawnej świetności. Po udanym odrodzeniu winnica jest dzisiaj złotą bramą (fr. Porte d’or) do regionu winiarskiego „Côte de Nuits”.

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina czerwone mają intensywną barwę. Łączą w sobie mocną taninową strukturę i dobrą sprężystość. Aromaty małych czarnych owoców często mieszają się z nutami suszonej śliwki i piżma. Wina pochodzące z działek o żwirowych glebach mają w smaku więcej elegancji i mięsistości niż intensywności.

Wina różowe są delikatne i owocowe, często z nutami brzoskwini i czerwonych owoców, podpartymi przyjemną rześkością.

Wina białe są pełne i mięsiste, rozwijają nuty owocowe, przypominające niekiedy egzotyczne owoce, a czasami nuty mentolowe lub aromat trawy cytrynowej.

Po kilku latach leżakowania wina te ujawniają swoje pełne walory aromatyczne.

9.   Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2019 r.:

| — | w departamencie Côte-d’Or: Agencourt, Aloxe-Corton, Ancey, Arcenant, Argilly, Autricourt, Auxey-Duresses, Baubigny, Beaune, Belan-sur-Ource, Bévy, Bissey-la-Côte, Bligny-lès-Beaune, Boncourt-le-Bois, Bouix, Bouze-lès-Beaune, Brion-sur-Ource, Brochon, Cérilly, Chambœuf, Chambolle-Musigny, Channay, Charrey-sur-Seine, Chassagne-Montrachet, Châtillon-sur-Seine, Chaumont-le-Bois, Chaux, Chevannes, Chorey-lès-Beaune, Clémencey, Collonges-lès-Bévy, Combertault, Comblanchien, Corcelles-les-Arts, Corcelles-les-Monts, Corgoloin, Cormot-Vauchignon, Corpeau, Curley, Curtil-Vergy, Daix, Dijon, Ebaty, Echevronne, Epernay-sous-Gevrey, L’Etang-Vergy, Etrochey, Fixin, Flagey-Echézeaux, Flavignerot, Fleurey-sur-Ouche, Fussey, Gerland, Gevrey-Chambertin, Gilly-lès-Cîteaux, Gomméville, Grancey-sur-Ource, Griselles, Ladoix-Serrigny, Lantenay, Larrey, Levernois, Magny-lès-Villers, Mâlain, Marcenay, Marey-lès-Fussey, Massingy, Mavilly-Mandelot, Meloisey, Merceuil, Messanges, Meuilley, Meursanges, Meursault, Molesme, Montagny-lès-Beaune, Monthelie, Montliot-et-Courcelles, Morey-Saint-Denis, Mosson, Nantoux, Nicey, Noiron-sur-Seine, Nolay, Nuits-Saint-Georges, Obtrée, Pernand-Vergelesses, Perrigny-lès-Dijon, Plombières-lès-Dijon, Poinçon-lès-Larrey, Pommard, Pothières, Premeaux-Prissey, Prusly-sur-Ource, Puligny-Montrachet, Quincey, Reulle-Vergy, La Rochepot, Ruffey-lès-Beaune, Saint-Aubin, Saint-Bernard, Saint-Philibert, Saint-Romain, Sainte-Colombe-sur-Seine, Sainte-Marie-la-Blanche, Santenay, Savigny-lès-Beaune, Segrois, Tailly, Talant, Thoires, Vannaire, Velars-sur-Ouche, Vertault, Vignoles, Villars-Fontaine, Villebichot, Villedieu, Villers-la-Faye, Villers-Patras, Villy-le-Moutier, Vix, Volnay, Vosne-Romanée i Vougeot, |
| --- | --- |

—

w departamencie Côte-d’Or: Agencourt, Aloxe-Corton, Ancey, Arcenant, Argilly, Autricourt, Auxey-Duresses, Baubigny, Beaune, Belan-sur-Ource, Bévy, Bissey-la-Côte, Bligny-lès-Beaune, Boncourt-le-Bois, Bouix, Bouze-lès-Beaune, Brion-sur-Ource, Brochon, Cérilly, Chambœuf, Chambolle-Musigny, Channay, Charrey-sur-Seine, Chassagne-Montrachet, Châtillon-sur-Seine, Chaumont-le-Bois, Chaux, Chevannes, Chorey-lès-Beaune, Clémencey, Collonges-lès-Bévy, Combertault, Comblanchien, Corcelles-les-Arts, Corcelles-les-Monts, Corgoloin, Cormot-Vauchignon, Corpeau, Curley, Curtil-Vergy, Daix, Dijon, Ebaty, Echevronne, Epernay-sous-Gevrey, L’Etang-Vergy, Etrochey, Fixin, Flagey-Echézeaux, Flavignerot, Fleurey-sur-Ouche, Fussey, Gerland, Gevrey-Chambertin, Gilly-lès-Cîteaux, Gomméville, Grancey-sur-Ource, Griselles, Ladoix-Serrigny, Lantenay, Larrey, Levernois, Magny-lès-Villers, Mâlain, Marcenay, Marey-lès-Fussey, Massingy, Mavilly-Mandelot, Meloisey, Merceuil, Messanges, Meuilley, Meursanges, Meursault, Molesme, Montagny-lès-Beaune, Monthelie, Montliot-et-Courcelles, Morey-Saint-Denis, Mosson, Nantoux, Nicey, Noiron-sur-Seine, Nolay, Nuits-Saint-Georges, Obtrée, Pernand-Vergelesses, Perrigny-lès-Dijon, Plombières-lès-Dijon, Poinçon-lès-Larrey, Pommard, Pothières, Premeaux-Prissey, Prusly-sur-Ource, Puligny-Montrachet, Quincey, Reulle-Vergy, La Rochepot, Ruffey-lès-Beaune, Saint-Aubin, Saint-Bernard, Saint-Philibert, Saint-Romain, Sainte-Colombe-sur-Seine, Sainte-Marie-la-Blanche, Santenay, Savigny-lès-Beaune, Segrois, Tailly, Talant, Thoires, Vannaire, Velars-sur-Ouche, Vertault, Vignoles, Villars-Fontaine, Villebichot, Villedieu, Villers-la-Faye, Villers-Patras, Villy-le-Moutier, Vix, Volnay, Vosne-Romanée i Vougeot,

| — | w departamencie Rhône: Alix, Anse, L’Arbresle, Les Ardillats, Arnas, Bagnols, Beaujeu, Belleville, Belmont d’Azergues, Blacé, Le Breuil, Bully, Cercié, Chambost-Allières, Chamelet, Charentay, Charnay, Châtillon, Chazay-d’Azergues, Chénas, Chessy, Chiroubles, Cogny, Corcelles-en-Beaujolais, Dareizé, Denicé, Dracé, Emeringes, Fleurie, Frontenas, Gleizé, Jarnioux, Juliénas, Jullié, Lacenas, Lachassagne, Lancié, Lantignié, Légny, Létra, Limas, Lozanne, Lucenay, Marchampt, Marcy, Moiré, Montmelas-Saint-Sorlin, Morancé, Odenas, Les Olmes, Le Perréon, Pommiers, Porte des Pierres Dorées, Quincié-en-Beaujolais, Régnié-Durette, Rivolet, Saint-Clément-sur-Valsonne, Saint-Cyr-le-Chatoux, Saint-Didier-sur-Beaujeu, Saint-Etienne-des-Oullières, Saint-Etienne-la-Varenne, Saint-Georges-de-Reneins, Saint-Germain-Nuelles, Saint-Jean-d’Ardières, Saint-Jean-des-Vignes, Saint-Julien, Saint-Just-d’Avray, Saint-Lager, Saint-Loup, Saint-Romain-de-Popey, Saint-Vérand, Sainte-Paule, Salles-Arbuissonnas-en-Beaujolais, Sarcey, Taponas, Ternand, Theizé, Le Val d’Oingt, Vaux-en-Beaujolais, Vauxrenard, Vernay, Villefranche-sur-Saône, Ville-sur-Jarnioux i Villié-Morgon, |
| --- | --- |

—

w departamencie Rhône: Alix, Anse, L’Arbresle, Les Ardillats, Arnas, Bagnols, Beaujeu, Belleville, Belmont d’Azergues, Blacé, Le Breuil, Bully, Cercié, Chambost-Allières, Chamelet, Charentay, Charnay, Châtillon, Chazay-d’Azergues, Chénas, Chessy, Chiroubles, Cogny, Corcelles-en-Beaujolais, Dareizé, Denicé, Dracé, Emeringes, Fleurie, Frontenas, Gleizé, Jarnioux, Juliénas, Jullié, Lacenas, Lachassagne, Lancié, Lantignié, Légny, Létra, Limas, Lozanne, Lucenay, Marchampt, Marcy, Moiré, Montmelas-Saint-Sorlin, Morancé, Odenas, Les Olmes, Le Perréon, Pommiers, Porte des Pierres Dorées, Quincié-en-Beaujolais, Régnié-Durette, Rivolet, Saint-Clément-sur-Valsonne, Saint-Cyr-le-Chatoux, Saint-Didier-sur-Beaujeu, Saint-Etienne-des-Oullières, Saint-Etienne-la-Varenne, Saint-Georges-de-Reneins, Saint-Germain-Nuelles, Saint-Jean-d’Ardières, Saint-Jean-des-Vignes, Saint-Julien, Saint-Just-d’Avray, Saint-Lager, Saint-Loup, Saint-Romain-de-Popey, Saint-Vérand, Sainte-Paule, Salles-Arbuissonnas-en-Beaujolais, Sarcey, Taponas, Ternand, Theizé, Le Val d’Oingt, Vaux-en-Beaujolais, Vauxrenard, Vernay, Villefranche-sur-Saône, Ville-sur-Jarnioux i Villié-Morgon,

| — | w departamencie Saône-et-Loire: Aluze, Ameugny, Azé, Barizey, Beaumont-sur-Grosne, Berzé-la-Ville, Berzé-le-Châtel, Bissey-sous-Cruchaud, Bissy-la-Mâconnaise, Bissy-sous-Uxelles, Bissy-sur-Fley, Blanot, Bonnay, Bouzeron, Boyer, Bray, Bresse-sur-Grosne, Burgy, Burnand, Bussières, Buxy, Cersot, Chagny, Chaintré, Chalon-sur-Saône, Chamilly, Champagny-sous-Uxelles, Champforgeuil, Chânes, Change, Chapaize, La Chapelle-de-Bragny, La Chapelle-de-Guinchay, La Chapelle-sous-Brancion, Charbonnières, Chardonnay, La Charmée, Charnay-lès-Mâcon, Charrecey, Chasselas, Chassey-le-Camp, Château, Châtenoy-le-Royal, Chaudenay, Cheilly-lès-Maranges, Chenôves, Chevagny-lès-Chevrières, Chissey-lès-Mâcon, Clessé, Cluny, Cormatin, Cortambert, Cortevaix, Couches, Crêches-sur-Saône, Créot, Cruzille, Culles-les-Roches, Curtil-sous-Burnand, Davayé, Demigny, Dennevy, Dezize-lès-Maranges, Donzy-le-Pertuis, Dracy-le-Fort, Dracy-lès-Couches, Epertully, Etrigny, Farges-lès-Chalon, Farges-lès-Mâcon, Flagy, Fleurville, Fley, Fontaines, Fragnes-La Loyère pour le seul territoire de l’ancienne commune de La Loyère, Fuissé, Genouilly, Germagny, Givry, Granges, Grevilly, Hurigny, Igé, Jalogny, Jambles, Jugy, Jully-lès-Buxy, Lacrost, Laives, Laizé, Lalheue, Leynes, Lournand, Lugny, Mâcon, Malay, Mancey, Martailly-lès-Brancion, Massilly, Mellecey, Mercurey, Messey-sur-Grosne, Milly-Lamartine, Montagny-lès-Buxy, Montbellet, Montceaux-Ragny, Moroges, Nanton, Ozenay, Paris-l’Hôpital, Péronne, Pierreclos, Plottes, Préty, Prissé, Pruzilly, Remigny, La Roche-Vineuse, Romanèche-Thorins, Rosey, Royer, Rully, Saint-Albain, Saint-Ambreuil, Saint-Amour-Bellevue, Saint-Boil, Saint-Clément-sur-Guye, Saint-Denis-de-Vaux, Saint-Désert, Saint-Gengoux-de-Scissé, Saint-Gengoux-le-National, Saint-Germain-lès-Buxy, Saint-Gervais-sur-Couches, Saint-Gilles, Saint-Jean-de-Trézy, Saint-Jean-de-Vaux, Saint-Léger-sur-Dheune, Saint-Mard-de-Vaux, Saint-Martin-Belle-Roche, Saint-Martin-du-Tartre, Saint-Martin-sous-Montaigu, Saint-Maurice-de-Satonnay, Saint-Maurice-des-Champs, Saint-Maurice-lès-Couches, Saint-Pierre-de-Varennes, Saint-Rémy, Saint-Sernin-du-Plain, Saint-Symphorien-d’Ancelles, Saint-Vallerin, Saint-Vérand, Saint-Ythaire, Saisy, La Salle, Salornay-sur-Guye, Sampigny-lès-Maranges, Sancé, Santilly, Sassangy, Saules, Savigny-sur-Grosne, Sennecey-le-Grand, Senozan, Sercy, Serrières, Sigy-le-Châtel, Sologny, Solutré-Pouilly, Taizé, Tournus, Uchizy, Varennes-lès-Mâcon, Vaux-en-Pré, Vergisson, Vers, Verzé, Le Villars, La Vineuse pour le seul territoire des anciennes communes de Donzy-le-National, La Vineuse et Massy, Vinzelles i Viré, |
| --- | --- |

—

w departamencie Saône-et-Loire: Aluze, Ameugny, Azé, Barizey, Beaumont-sur-Grosne, Berzé-la-Ville, Berzé-le-Châtel, Bissey-sous-Cruchaud, Bissy-la-Mâconnaise, Bissy-sous-Uxelles, Bissy-sur-Fley, Blanot, Bonnay, Bouzeron, Boyer, Bray, Bresse-sur-Grosne, Burgy, Burnand, Bussières, Buxy, Cersot, Chagny, Chaintré, Chalon-sur-Saône, Chamilly, Champagny-sous-Uxelles, Champforgeuil, Chânes, Change, Chapaize, La Chapelle-de-Bragny, La Chapelle-de-Guinchay, La Chapelle-sous-Brancion, Charbonnières, Chardonnay, La Charmée, Charnay-lès-Mâcon, Charrecey, Chasselas, Chassey-le-Camp, Château, Châtenoy-le-Royal, Chaudenay, Cheilly-lès-Maranges, Chenôves, Chevagny-lès-Chevrières, Chissey-lès-Mâcon, Clessé, Cluny, Cormatin, Cortambert, Cortevaix, Couches, Crêches-sur-Saône, Créot, Cruzille, Culles-les-Roches, Curtil-sous-Burnand, Davayé, Demigny, Dennevy, Dezize-lès-Maranges, Donzy-le-Pertuis, Dracy-le-Fort, Dracy-lès-Couches, Epertully, Etrigny, Farges-lès-Chalon, Farges-lès-Mâcon, Flagy, Fleurville, Fley, Fontaines, Fragnes-La Loyère pour le seul territoire de l’ancienne commune de La Loyère, Fuissé, Genouilly, Germagny, Givry, Granges, Grevilly, Hurigny, Igé, Jalogny, Jambles, Jugy, Jully-lès-Buxy, Lacrost, Laives, Laizé, Lalheue, Leynes, Lournand, Lugny, Mâcon, Malay, Mancey, Martailly-lès-Brancion, Massilly, Mellecey, Mercurey, Messey-sur-Grosne, Milly-Lamartine, Montagny-lès-Buxy, Montbellet, Montceaux-Ragny, Moroges, Nanton, Ozenay, Paris-l’Hôpital, Péronne, Pierreclos, Plottes, Préty, Prissé, Pruzilly, Remigny, La Roche-Vineuse, Romanèche-Thorins, Rosey, Royer, Rully, Saint-Albain, Saint-Ambreuil, Saint-Amour-Bellevue, Saint-Boil, Saint-Clément-sur-Guye, Saint-Denis-de-Vaux, Saint-Désert, Saint-Gengoux-de-Scissé, Saint-Gengoux-le-National, Saint-Germain-lès-Buxy, Saint-Gervais-sur-Couches, Saint-Gilles, Saint-Jean-de-Trézy, Saint-Jean-de-Vaux, Saint-Léger-sur-Dheune, Saint-Mard-de-Vaux, Saint-Martin-Belle-Roche, Saint-Martin-du-Tartre, Saint-Martin-sous-Montaigu, Saint-Maurice-de-Satonnay, Saint-Maurice-des-Champs, Saint-Maurice-lès-Couches, Saint-Pierre-de-Varennes, Saint-Rémy, Saint-Sernin-du-Plain, Saint-Symphorien-d’Ancelles, Saint-Vallerin, Saint-Vérand, Saint-Ythaire, Saisy, La Salle, Salornay-sur-Guye, Sampigny-lès-Maranges, Sancé, Santilly, Sassangy, Saules, Savigny-sur-Grosne, Sennecey-le-Grand, Senozan, Sercy, Serrières, Sigy-le-Châtel, Sologny, Solutré-Pouilly, Taizé, Tournus, Uchizy, Varennes-lès-Mâcon, Vaux-en-Pré, Vergisson, Vers, Verzé, Le Villars, La Vineuse pour le seul territoire des anciennes communes de Donzy-le-National, La Vineuse et Massy, Vinzelles i Viré,

| — | w departamencie Yonne: Aigremont, Annay-sur-Serin, Arcy-sur-Cure, Asquins, Augy, Auxerre, Avallon, Bazarnes, Beine, Bernouil, Béru, Bessy-sur-Cure, Bleigny-le-Carreau, Censy, Chablis, Champlay, Champs-sur-Yonne, Chamvres, La Chapelle-Vaupelteigne, Charentenay, Châtel-Gérard, Chemilly-sur-Serein, Cheney, Chevannes, Chichée, Chitry, Collan, Coulangeron, Coulanges-la-Vineuse, Courgis, Cruzy-le-Châtel, Dannemoine, Deux Rivières, Dyé, Epineuil, Escamps, Escolives-Sainte-Camille, Fleys, Fontenay-près-Chablis, Gy-l’Evêque, Héry, Irancy, Island, Joigny, Jouancy, Junay, Jussy, Lichères-près-Aigremont, Lignorelles, Ligny-le-Châtel, Lucy-sur-Cure, Maligny, Mélisey, Merry-Sec, Migé, Molay, Molosmes, Montigny-la-Resle, Montholon pour le seul territoire des communes de Champvallon, Villiers-sur-Tholon et Volgré, Mouffy, Moulins-en-Tonnerois, Nitry, Noyers, Ouanne, Paroy-sur-Tholon, Pasilly, Pierre-Perthuis, Poilly-sur-Serein, Pontigny, Préhy, Quenne, Roffey, Rouvray, Saint-Bris-le-Vineux, Saint-Cyr-les-Colons, Saint-Père, Sainte-Pallaye, Sainte-Vertu, Sarry, Senan, Serrigny, Tharoiseau, Tissey, Tonnerre, Tronchoy, Val-de-Mercy, Vallan, Venouse, Venoy, Vermenton, Vézannes, Vézelay, Vézinnes, Villeneuve-Saint-Salves, Villy, Vincelles, Vincelottes, Viviers i Yrouerre. |
| --- | --- |

—

w departamencie Yonne: Aigremont, Annay-sur-Serin, Arcy-sur-Cure, Asquins, Augy, Auxerre, Avallon, Bazarnes, Beine, Bernouil, Béru, Bessy-sur-Cure, Bleigny-le-Carreau, Censy, Chablis, Champlay, Champs-sur-Yonne, Chamvres, La Chapelle-Vaupelteigne, Charentenay, Châtel-Gérard, Chemilly-sur-Serein, Cheney, Chevannes, Chichée, Chitry, Collan, Coulangeron, Coulanges-la-Vineuse, Courgis, Cruzy-le-Châtel, Dannemoine, Deux Rivières, Dyé, Epineuil, Escamps, Escolives-Sainte-Camille, Fleys, Fontenay-près-Chablis, Gy-l’Evêque, Héry, Irancy, Island, Joigny, Jouancy, Junay, Jussy, Lichères-près-Aigremont, Lignorelles, Ligny-le-Châtel, Lucy-sur-Cure, Maligny, Mélisey, Merry-Sec, Migé, Molay, Molosmes, Montigny-la-Resle, Montholon pour le seul territoire des communes de Champvallon, Villiers-sur-Tholon et Volgré, Mouffy, Moulins-en-Tonnerois, Nitry, Noyers, Ouanne, Paroy-sur-Tholon, Pasilly, Pierre-Perthuis, Poilly-sur-Serein, Pontigny, Préhy, Quenne, Roffey, Rouvray, Saint-Bris-le-Vineux, Saint-Cyr-les-Colons, Saint-Père, Sainte-Pallaye, Sainte-Vertu, Sarry, Senan, Serrigny, Tharoiseau, Tissey, Tonnerre, Tronchoy, Val-de-Mercy, Vallan, Venouse, Venoy, Vermenton, Vézannes, Vézelay, Vézinnes, Villeneuve-Saint-Salves, Villy, Vincelles, Vincelottes, Viviers i Yrouerre.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

| a) | na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:






  — | jest to nazwa lokalizacji wpisana do ksiąg wieczystych, |
| --- | --- | --- |

a)

na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

—

jest to nazwa lokalizacji wpisana do ksiąg wieczystych,

| — | została ona podana w deklaracji zbiorów. |
| --- | --- |

—

została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających – zarówno pod względem wysokości, jak i szerokości – połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia;

| b) | na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można wskazać nazwę większej jednostki geograficznej: „Vin de Bourgogne” lub „Grand Vin de Bourgogne”; |
| --- | --- |

b)

na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można wskazać nazwę większej jednostki geograficznej: „Vin de Bourgogne” lub „Grand Vin de Bourgogne”;

| c) | w przypadku gdy na etykiecie wskazana jest odmiana winorośli, oznaczenia tego nie umieszcza się w tym samym polu widzenia co obowiązkowe dane szczegółowe i jest ono drukowane czcionką o wymiarach nieprzekraczających 2 mm. |
| --- | --- |

c)

w przypadku gdy na etykiecie wskazana jest odmiana winorośli, oznaczenia tego nie umieszcza się w tym samym polu widzenia co obowiązkowe dane szczegółowe i jest ono drukowane czcionką o wymiarach nieprzekraczających 2 mm.

Link do specyfikacji produktu

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-8fa6b7fc-47fa-4091-8d6c-4610b85767b5

---

(1)  Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

---

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/19 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/19

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2021/C 89/08)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej nieznacznej zmiany jest dostępny w bazie danych eAmbrosia Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„REBLOCHON”/„REBLOCHON DE SAVOIE”

Nr UE: PDO-FR-0130-AM01 – 3.9.2020

ChNP (X) ChOG ( )

1.   Nazwa lub nazwy

„Reblochon”/„Reblochon de Savoie”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Francja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.3. Sery

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„Reblochon”/„Reblochon de Savoie” to ser z mleka krowiego pełnego i surowego, z masy prasowanej niegotowanej, ma kształt płaskiego lekko ściętego walca, o średnicy około 14 cm, wysokości około 3,5 cm i masie od 450 do 550 g.

Zawiera co najmniej 45 g tłuszczu w 100 g po całkowitym wysuszeniu, a jego zawartość suchej masy nie może być mniejsza niż 45 g w 100 g sera.

Skórka sera, myta na etapie dojrzewania, jest cienka, regularna i jednorodna. Ma barwę od żółtej po żółtopomarańczową i jest pokryta na całej powierzchni lub częściowo białą, delikatną i niewielką „pianką”.

Masa sera, bardzo mało jędrna, jest jednorodna, miękka i tłusta. Ma barwę od kremowej po żółtą kość słoniową, jest lekko słona i może posiadać niewielkie otwory.

Chronioną nazwą pochodzenia określa się również sery mniejszego formatu lub małego rozmiaru, o tych samych cechach organoleptycznych, ale średnicy około 9 cm, wysokości ok. 3 cm i masie od 230 do 280 g.

„Reblochon”/„Reblochon de Savoie” może być sprzedawany w całości lub porcjowany.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Mleko stosowane do produkcji sera „Reblochon”/„Reblochon de Savoie” musi pochodzić wyłącznie od stad składających się z krów ras Abondance, Montbéliarde, Tarentaise (zwanej również Tarine).

Aby zapewnić związek z obszarem, pożywienie stada musi składać się głównie z pasz pochodzących z obszaru geograficznego określonego dla nazwy. Dawka podstawowa składa się z:

| — | co najmniej 50 % trawy pobieranej podczas wypasu w okresie letnim i siana zadawanego codziennie w okresie zimowym, |
| --- | --- |

—

co najmniej 50 % trawy pobieranej podczas wypasu w okresie letnim i siana zadawanego codziennie w okresie zimowym,

| — | zielonek: zielonej kukurydzy, trawy podawanej jako zielonka, buraków pastewnych. Słomę można podawać w dawce podstawowej wyłącznie jałówkom. |
| --- | --- |

—

zielonek: zielonej kukurydzy, trawy podawanej jako zielonka, buraków pastewnych. Słomę można podawać w dawce podstawowej wyłącznie jałówkom.

W sezonie letnim okres wypasu wynosi co najmniej 150 dni.

Pasze pochodzące z określonego obszaru muszą stanowić 100 % suchej masy dawki pokarmowej krów w okresie laktacji. W przypadku gospodarstw położonych na wysokości 600 m n.p.m. oraz gospodarstw górskich, w których krowy mleczne wypasane są na wysokości ponad 600 m n.p.m., pasze pochodzące z określonego obszaru geograficznego muszą stanowić co najmniej 75 % suchej masy podstawowej dawki pokarmowej krów w okresie laktacji. Paszą nabywaną poza obszarem geograficznym może być wyłącznie siano.

Oprócz podstawowej dawki pokarmowej można podawać uzupełniające mieszanki paszowe: pasze treściwe i susz paszowy w granicach 1 800 kg na krowę mleczną na rok i 500 kg na zwierzę na rok dla jałówek.

Uwzględniając średni poziom produkcji, krowy w tym obszarze jedzą 6–7 000 kg suchej masy ogółem. Przy 1 800 kg pasz treściwych zawierających ok. 89 % suchej masy, minimalny odsetek dawki suchej masy uzyskanej w wyznaczonym obszarze geograficznym, wynoszący 50 %, osiąga się dzięki trawie, zielonce i suszowi paszowemu. Ten minimalny odsetek wynosi ponad 70 % na obszarach położonych powyżej 600 m n.p.m.

W żywieniu stad krów mlecznych zakazane jest stosowanie produktów kiszonych, fermentowanych, konserwowanych przez owijanie oraz pożywienia, które mogłoby wpłynąć niekorzystnie na zapach lub smak mleka lub sera, lub też stanowić zagrożenie zakażeniem bakteryjnym.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja mleka, udój, produkcja i dojrzewania serów muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Pierwsze pakowanie serów odbywa się w obrębie obszaru geograficznego zanim sery opuszczą dojrzewalni, w której odbywa się ostatni etap produkcji „Reblochon”/„Reblochon de Savoie”. Przepis ten umożliwia utrzymanie jakości skórki produktu i uniknięcie jej wysychania oraz rozwoju niepożądanych pleśni. To pierwsze pakowanie nie oznacza, że produkt nie może być później przepakowany w innym zakładzie.

Opakowanie wykonane z odpowiedniego materiału zawiera dodatkowe denko z drewna świerkowego pod co najmniej jednym z płaskich boków sera sprzedawanego w całości lub jako połowa kręgu. Porcje muszą mieć fragment skórki na trzech bokach.

Produkty przeznaczone dla zastosowań przemysłowych w sektorze spożywczym muszą być zapakowane przed opuszczeniem obszaru geograficznego, ale nie musi to być opakowanie jednostkowe.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na etykiecie należy umieścić chronioną nazwę pochodzenia „Reblochon” lub „Reblochon de Savoie” zapisaną czcionką o wymiarach równych co najmniej dwóm trzecim wielkości największej czcionki użytej na etykiecie. Ponadto na etykiecie może znajdować się nazwa pochodzenia z określeniem „petit” (fr. mały) w przypadku sera małego formatu, którego cechy określono w pkt 3.2.

Poza określeniami, których umieszczenie jest wymagane odpowiednimi przepisami w przypadku wszystkich serów oraz ww. określenia, zakazane jest posługiwanie się jakimkolwiek określeniem lub innym terminem towarzyszącym chronionej nawie pochodzenia na etykietach, w reklamie, na fakturach i dokumentach handlowych, z wyjątkiem specjalnych znaków handlowych lub fabrycznych.

Etykieta musi zawierać, w tym samym polu widzenia co nazwa pochodzenia „Reblochon” lub „Reblochon de Savoie”, symbol ChNP Unii Europejskiej. Można również umieścić wyrażenie „chroniona nazwa pochodzenia”.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny obejmuje dwie trzecie powierzchni departamentu Haute-Savoie (cała część leżąca na wschód od Annecy na wysokości powyżej 500 m n.p.m.) oraz kilka gmin lub sekcji gmin departamentu Savoie.

Departament Haute-Savoie:

Abondance; Alex; Allinges; Amancy; Andilly; Annecy wyłącznie w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Annecy-le-Vieux; Arâches-la-Frasse; Arbusigny; Arenthon; Armoy; Arthaz-Pont-Notre-Dame; Ayse; Ballaison; Beaumont; Bellevaux; Bernex; Bluffy; Boëge; Bogève; Bonne; Bonnevaux; Bonneville; Bons-en-Chablais; Brenthonne; Brizon; Burdignin; Cervens; Chamonix-Mont-Blanc; Charvonnex; Châtel; Châtillon-sur-Cluses; Chevaline; Chevenoz; Cluses; Collonges-sous-Salève; Combloux; Contamine-sur-Arve; Copponex; Cordon; Cornier; Cranves-Sales; Cruseilles; Demi-Quartier; Dingy-Saint-Clair; Domancy; Doussard; Draillant, Duingt; Entrevernes; Essert-Romand; Etaux; Faucigny; Faverges-Seythenex; Fessy; Féternes; Fillières; Fillinges; Giez;Glières-Val-de-Borne; Groisy; Habère-Lullin; Habère-Poche; Juvigny; La Balme-de-Thuy; La Baume; La Chapelle-d'Abondance; La Chapelle-Rambaud; La Chapelle-Saint-Maurice; La Clusaz; La Côte-d'Arbroz; La Forclaz; La Muraz; La Rivière-Enverse; La Roche-sur-Foron; Lathuile; La Tour; La Vernaz; Le Biot; Le Bouchet-Mont-Charvin; Le Lyaud; Le Grand-Bornand; Le Reposoir; Le Sappey; Leschaux; Les Clefs; Les Contamines-Montjoie; Les Gets; Les Houches; Les Villards-sur- Thônes; Lucinges; Lullin; Lully; Manigod; Marcellaz-en-Faucigny; Machilly; Magland; Margencel; Marignier; Marnaz; Megève; Mégevette; Menthonnex-en-Bornes; Menthon-Saint-Bernard; Mieussy; Monnetier-Mornex; Montriond; Mont-Saxonnex; Morillon; Morzine; Nancy-sur-Cluses; Nangy; Nâves-Parmelan; Novel; Onnion; Orcier; Passy; Peillonnex; Perrignier; Pers-Jussy; Praz-sur-Arly; Présilly; Quintal; Reignier-Esery; Reyvroz; Saint-André-de-Boëge; Saint-Blaise; Saint-Cergues; Saint-Eustache; Saint-Férréol; Saint-Gervais-les-Bains; Saint-Jean-d'Aulps; Saint-Jean-de-Sixt; Saint-Jean-de-Tholome; Saint-Jeoire; Saint-Jorioz; Saint-Laurent; Saint-Pierre-en-Faucigny; Saint-Sigismond; Saint-Sixt; Sallanches; Samoëns; Saxel; Scientrier; Scionzier; Serraval; Servoz; Sevrier; Seytroux; Sixt-Fer-à-Cheval; Talloires-Montmin; Taninges; Thônes; Thyez; Vailly; Vacheresse;Val de Chaise; Vallorcine; Verchaix; Vétraz-Monthoux; Veyrier-du-Lac; Villard; Villaz; Ville-en-Sallaz; Villy-le-Bouveret; Villy-le-Pelloux; Vinzier; Viuz-en-Sallaz; Vougy; Vovray-en-Bornes.

Departament Savoie:

Cohennoz, Crest-Voland, Flumet, La Giettaz, Mercury (Sekcja G1 i G2), Notre-Dame-de-Bellecombe, Plancherine (Sekcja A1, A2, A3), Saint-Nicolas-La-Chapelle, Ugine.

5.   Związek z obszarem geograficznym

„Reblochon” lub „Reblochon de Savoie” to ser z mleka krowiego pełnego i surowego, pochodzącego od krów ras lokalnych dostosowanych do warunków środowiska górskiego. Jego nieduży rozmiar i tłustą i miękką masę uzyskuje się w szczególności dzięki wiedzy praktycznej, która przetrwała do dziś i polegała pierwotnie na wykorzystywaniu małych ilości mleka bogatego w tłuszcze.

Obszar geograficzny położony jest w Północnych Alpach i obejmuje rejony górskie leżące między Jeziorem Genewskim a masywem Mont-Blanc. Rzeźba terenu jest wyjątkowo zróżnicowana, ukształtowana jako masywy, których wysokość zwiększa się od zachodu na wschód (1 000 m n.p.m. w przypadku przedgórza zachodniego, ponad 2 000 m n.p.m. w przypadku szczytów masywów wapniowych, ponad 4 000 m n.p.m. w przypadku masywu Mont-Blanc), a które oddzielone są dużymi dolinami leżącymi na wysokości ponad 500 m n.p.m. Klimat jest typu górskiego, pod bezpośrednim wpływem mas z zachodu. Charakteryzuje się wysokim poziomem opadów.

Największa część powierzchni użytków rolnych jest uprawiana jako pastwiska. Region charakteryzuje się szczególnie dobrze rozwiniętymi górskimi łąkami trwałymi, tzw. alpages. Zawierają one różnorodne gatunki roślin, co związane jest z warunkami środowiska (gleba, ustrój wodny, ekspozycja, wysokość itd.) i użytkowania (praktyki pasterskie). 90 % powierzchni trawiastej to łąki trwałe, w składzie których przeważa kupkówka, uważana za bardzo dobrą trawę pastewną, koniczyna biała i koniczyna łąkowa. Są wśród nich bogate łąki kośne, łąki kośne lub średniej wielkości pastwiska, pastwiska kośne lub pastwiska ubogie bądź suche.

Jedną z cech gospodarstw mleczarskich obszaru geograficznego jest stosowanie wypasu na górskich halach w okresie letnim. Cykl życia stada w dużym stopniu zależy od pór roku.

Producenci mleka wykorzystują rasy krów pochodzące z regionów górskich, przystosowane do trudnych warunków fizycznych i klimatycznych środowiska (morfologia przystosowana do wypasu na zboczach gór; tolerancja termiczna; zdolność wykorzystania paszy zielonej w okresie letnim i paszy suszonej w okresie zimowym), a jednocześnie produkujące stale mleko wysokiej jakości.

Pożywienie krów mlecznych składa się głównie z trawy pobieranej przez wypas w okresie letnim oraz z pasz suchych w okresie zimowym. Ilość dodatków paszowych jest ograniczona, zachować nieintensywny system hodowli.

Nazwa „Reblochon de Savoie” pochodzi od słowa „reblâche”, które oznacza „ponowny udój”. Praktyka ta była powszechna od XIII w.: gospodarz, który dzierżawił łąkę, musiał płacić właścicielowi odpowiednie wynagrodzenie. Zwierzęta niecałkowicie wydojone podczas pomiaru dawały w drugim udoju mleko w niewielkiej ilości, ale bardzo tłuste, ponieważ w ostatniej fazie dojenia produkowane mleko jest bogate w tłuszcz. Stąd serowarzy posiadali niewiele mleka, ale za to tłustego i produkowali nieduże sery tłuste.

Praca serowara, oparta na wiedzy praktycznej odziedziczonej po przodkach, odgrywa zasadniczą rolę w wydobyciu potencjału aromatycznego sera „Reblochon”/„Reblochon de Savoie”. Dzięki przetwarzaniu surowego mleka, niepoddawanego wcześniejszym procesom, w łagodnej temperaturze potencjał ten może być wyrażony w najpełniejszy sposób. Dwukrotny udój w ciągu dnia wymusza szybkie i precyzyjne użycie mleka. Stosowanie do produkcji pełnego mleka surowego wiąże się z przetwarzaniem go w otwartych kadziach, aby podkreślić rolę zmysłu wzroku i dotyku serowara, który dostosowuje proces do ewentualnych zmian zachodzących w mleku.

Dojrzewanie pierwotnie odbywało się w gospodarstwie na górskich łąkach. Później zaczęło być praktykowane w dolinach, do których stosunkowo łatwy dostęp sprawił, że pojawiły się zakłady wyspecjalizowane w prowadzeniu procesu dojrzewania serów. Zakład taki musi czuwać nad wieloma aspektami, a w szczególności kontrolować temperaturę w pomieszczeniu dojrzewalni, która odgrywa ważną rolę dla flory pleśniowej (która nadaje skórce charakterystyczny wygląd).

Handel serem „Reblochon” rozwinął się w XIX w., dzięki czemu powstał specyficzny rodzaj działalności handlowej, którą dodatkowo ułatwiła rozbudowa szlaków komunikacyjnych.

„Reblochon”/„Reblochon de Savoie” to ser z masy prasowanej niegotowanej produkowany z mleka krowiego pełnego i surowego, które nie jest poddawane żadnym uprzednim procesom przetwórczym.

Ser ten występuje też w małym rozmiarze. Ma kształt płaskiego lekko ściętego walca.

Jego masa jest tłusta i miękka, ma barwę kremową do odcienia kości słoniowej, o lekko słonym smaku. Jego delikatna skórka jest myta, ma barwę żółtą do żółto-pomarańczowej, pokryta jest delikatną białą „pianką”

Górski klimat, charakteryzujący się wysokim poziomem opadów, występuje na całym obszarze geograficznym i sprzyja obfitemu wzrostowi trawy wiosną i latem. Różnorodność warunków środowiskowych, uzależniona od takich czynników, jak wysokość nad poziomem morza i ekspozycja górskich hal czy rodzaj skał, przekłada się na bogactwo roślinności na łąkach, a każde środowisko ma swój oryginalny skład flory.

Liczne gatunki wchodzące w skład tych różnych rodzajów flory cechują się mocnymi aromatami, które przyczyniają się do ukształtowania typowego charakteru sera „Reblochon”/„Reblochon de Savoie”.

To surowe środowisko jest bardzo wymagające dla zwierząt i tylko górskie rasy są zdolne wytrzymać taki tryb życia, który łączy zimową bezczynność w oborach zlokalizowanych w dolinach i codzienne intensywne przemieszczanie się po górskich halach w okresie wiosenno-letnim.

Rasy te są zdolne produkować w tych warunkach mleko bogate w białko i doskonale nadające się do zastosowań w serowarstwie: żel otrzymany po dodaniu podpuszczki jest jędrny i ma wysoką wydajność dla produkcji serowarskiej.

Wywodzący się pierwotnie z mleka produkowanego w małych ilościach, ale bogatego w tłuszcz, ser „Reblochon”/„Reblochon de Savoie” jest wynikiem stosowania prostej technologii (nieznaczne podgrzewanie, szybkie dodanie kultur startowych, niestosowanie wysuszania w kadziach), dzięki której okres dojrzewania jest krótki. Podczas dojrzewania na powierzchni sera współistnieją i kolejno pojawiają się różne grupy bakterii. Ta zmienność występowania wynika ze zmian odczynu pH i zawartości soli w skórce. Mikroflora, a w szczególności Geotrichum candidum, powoduje że ser „Reblochon”/„Reblochon de Savoie” pokrywa się delikatnym białym przerostem pleśni, który jest dla niego charakterystyczny, ale który również w dużym stopniu wpływa na zmianę struktury i właściwości smakowo-zapachowych masy.

Dlatego też cechy organoleptyczne sera „Reblochon”/„Reblochon de Savoie” są związane z pożywieniem krów mlecznych (wypas, pasza), opartym na florze dostosowanej do szczególnych warunków klimatycznych i z zachowaniem praktycznej wiedzy stosowanej przez serowarów i w dojrzewalniach.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-8edfe34a-d472-4f74-9c4a-8f06b6b3dee2

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---

| 16.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 89/23 |
| --- | --- | --- | --- |

16.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 89/23

---

Publikacja jednolitego dokumentu zmienionego w następstwie zatwierdzenia zmiany nieznacznej zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

(2021/C 89/09)

Komisja Europejska zatwierdziła niniejszą zmianę nieznaczną w rozumieniu art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 664/2014 (1).

Wniosek o zatwierdzenie niniejszej nieznacznej zmiany jest dostępny w bazie danych eAmbrosia Komisji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„MIEL DE GALICIA”/„MEL DE GALICIA”

Nr UE: PGI-ES-0278-AM01 – 16.9.2020

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy

„Miel de Galicia”/„Mel de Galicia”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Hiszpania

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.4: Inne produkty pochodzenia zwierzęcego

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Produkt objęty chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) „Miel de Galicia” lub „Mel de Galicia” to miód, który posiada właściwości wyszczególnione w niniejszej specyfikacji produktu oraz spełnia wszystkie wymogi procesu produkcji, przetwarzania i pakowania zawarte w wymienionej specyfikacji, podręczniku jakości oraz w obowiązujących przepisach prawa. Miód ten wytwarzany jest w ulach o ruchomych ramkach, metodą przelewania (dekantacji) lub wirowania. Występuje w postaci płynnej, skrystalizowanej lub kremowej. Może występować również w plastrach.

Ze względu na pochodzenie roślinne, „Miel de Galicia” dzieli się na:

| — | miód wielokwiatowy, |
| --- | --- |

—

miód wielokwiatowy,

| — | miód jednokwiatowy eukaliptusowy, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy eukaliptusowy,

| — | miód jednokwiatowy kasztanowy, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy kasztanowy,

| — | miód jednokwiatowy jeżynowy, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy jeżynowy,

| — | miód jednokwiatowy wrzosowy, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy wrzosowy,

| — | miód spadziowy. |
| --- | --- |

—

miód spadziowy.

Właściwości fizyczno-chemiczne:

| — | maksymalna zawartość wilgoci: 18,5 %, |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość wilgoci: 18,5 %,

| — | działanie diastatyczne: co najmniej 9 w skali Schade. Miody o niskiej zawartości enzymów powinny osiągnąć co najmniej 4 w tej skali, o ile zawartość hydroksymetylofurfuralu nie przekracza 10 mg/kg, |
| --- | --- |

—

działanie diastatyczne: co najmniej 9 w skali Schade. Miody o niskiej zawartości enzymów powinny osiągnąć co najmniej 4 w tej skali, o ile zawartość hydroksymetylofurfuralu nie przekracza 10 mg/kg,

| — | maksymalna zawartość hydroksymetylofurfuralu: 28 mg/kg. |
| --- | --- |

—

maksymalna zawartość hydroksymetylofurfuralu: 28 mg/kg.

Właściwości melisopalinologiczne:

Zasadniczo spektrum pyłkowe jako całość powinno odpowiadać spektrum miodów z Galicji.

W żadnym z przypadków połączenie pyłków Helianthus annuus-Olea europaea-Cistus ladanifer nie powinno przekraczać 5 % całości spektrum pyłkowego.

Ponadto, w zależności od pochodzenia kwiatowego poszczególnych wspomnianych miodów, spektra pyłkowe powinny spełniać następujące wymogi:

| a) | miód wielokwiatowy: większość pyłku musi pochodzić z następujących gatunków: Castanea sativa, Eucalyptus sp., Ericaceae, Rubus sp., Rosaceae, Cytisus sp-Ulex sp., Trifolium sp., Lotus sp., Campanula, Centaurea, Quercus sp., Echium sp., Taraxacum sp. i Brassica sp.; |
| --- | --- |

a)

miód wielokwiatowy: większość pyłku musi pochodzić z następujących gatunków: Castanea sativa, Eucalyptus sp., Ericaceae, Rubus sp., Rosaceae, Cytisus sp-Ulex sp., Trifolium sp., Lotus sp., Campanula, Centaurea, Quercus sp., Echium sp., Taraxacum sp. i Brassica sp.;

| b) | miody jednogatunkowe:






  — | miód eukaliptusowy: minimalna zawartość pyłku eukaliptusa (Eucaliptus sp.) powinna wynosić 70 %, |
| --- | --- | --- |

b)

miody jednogatunkowe:

—

miód eukaliptusowy: minimalna zawartość pyłku eukaliptusa (Eucaliptus sp.) powinna wynosić 70 %,

| — | miód kasztanowy: minimalna zawartość pyłku kasztanowca (Castanea sp.) powinna wynosić 70 %, |
| --- | --- |

—

miód kasztanowy: minimalna zawartość pyłku kasztanowca (Castanea sp.) powinna wynosić 70 %,

| — | miód jeżynowy: minimalna zawartość pyłku jeżyny (Rubus sp.) powinna wynosić 45 %, |
| --- | --- |

—

miód jeżynowy: minimalna zawartość pyłku jeżyny (Rubus sp.) powinna wynosić 45 %,

| — | miód wrzosowy: minimalna zawartość pyłku wrzosu (Erica sp.) powinna wynosić 30 %; |
| --- | --- |

—

miód wrzosowy: minimalna zawartość pyłku wrzosu (Erica sp.) powinna wynosić 30 %;

| c) | miód spadziowy: spektrum pyłkowe powinno odpowiadać roślinom charakterystycznym dla regionu Galicji, czyli zawierać w szczególności takie taksony jak:Castanea sativa, Rubus, Cytisus/Genista i Erica. |
| --- | --- |

c)

miód spadziowy: spektrum pyłkowe powinno odpowiadać roślinom charakterystycznym dla regionu Galicji, czyli zawierać w szczególności takie taksony jak:Castanea sativa, Rubus, Cytisus/Genista i Erica.

Właściwości organoleptyczne:

Zasadniczo miody powinny posiadać właściwości organoleptyczne właściwe dla ich pochodzenia kwiatowego pod względem koloru, zapachu i smaku. Ze względu na pochodzenie wyróżnia się następujące najbardziej charakterystyczne właściwości organoleptyczne:

| — | miód wielokwiatowy: barwa może być jasnożółta, ciemnobursztynowa lub ciemna, zapach kwiatowy lub roślinny, słodycz smaku może być zniuansowana w zależności od roślin dominujących, miód ten może też być cierpkawy, |
| --- | --- |

—

miód wielokwiatowy: barwa może być jasnożółta, ciemnobursztynowa lub ciemna, zapach kwiatowy lub roślinny, słodycz smaku może być zniuansowana w zależności od roślin dominujących, miód ten może też być cierpkawy,

| — | miód jednokwiatowy eukaliptusowy: barwa jasnobursztynowa lub bursztynowa, zapach kwiatowy, zazwyczaj z nutą wosku, dominuje smak słodki, zwykle z lekką nutą kwaskową, może również być wyczuwalna nuta słonawa, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy eukaliptusowy: barwa jasnobursztynowa lub bursztynowa, zapach kwiatowy, zazwyczaj z nutą wosku, dominuje smak słodki, zwykle z lekką nutą kwaskową, może również być wyczuwalna nuta słonawa,

| — | miód jednokwiatowy kasztanowy: barwa bursztynowa do ciemnej, czasami podbarwiona czerwienią, pożądany zapach roślinny, dominuje smak słodki, zwykle ze słoną nutą, mogą być wyczuwalne również nuty goryczy lub kwaskowe, miód ten może też być cierpkawy, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy kasztanowy: barwa bursztynowa do ciemnej, czasami podbarwiona czerwienią, pożądany zapach roślinny, dominuje smak słodki, zwykle ze słoną nutą, mogą być wyczuwalne również nuty goryczy lub kwaskowe, miód ten może też być cierpkawy,

| — | miód jednokwiatowy jeżynowy: barwa jasnobursztynowa do ciemnobursztynowej, miód ten ma zapach kwiatowy lub owocowy, smak jest przede wszystkim słodki, chociaż mogą być wyczuwalne nuty kwaskowe, słonawe lub gorzkie, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy jeżynowy: barwa jasnobursztynowa do ciemnobursztynowej, miód ten ma zapach kwiatowy lub owocowy, smak jest przede wszystkim słodki, chociaż mogą być wyczuwalne nuty kwaskowe, słonawe lub gorzkie,

| — | miód jednokwiatowy wrzosowy; barwa zróżnicowana – bursztynowa, ciemnobursztynowa lub ciemna, podbarwiona czerwienią, zapach roślinny, ale może też występować zapach kwiatowy, dominuje smak słodki, zwykle z gorzkawą nutą, mogą być wyczuwalne również nuty słonawe lub kwaskowe, |
| --- | --- |

—

miód jednokwiatowy wrzosowy; barwa zróżnicowana – bursztynowa, ciemnobursztynowa lub ciemna, podbarwiona czerwienią, zapach roślinny, ale może też występować zapach kwiatowy, dominuje smak słodki, zwykle z gorzkawą nutą, mogą być wyczuwalne również nuty słonawe lub kwaskowe,

| — | miód spadziowy ma ciemnobursztynową lub ciemną barwę i często zapach roślinny, smak słodki, w którym mogą być wyczuwalne słonawe lub gorzkawe nuty. |
| --- | --- |

—

miód spadziowy ma ciemnobursztynową lub ciemną barwę i często zapach roślinny, smak słodki, w którym mogą być wyczuwalne słonawe lub gorzkawe nuty.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

—

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Zarówno produkcja, jak i późniejsze czynności związane z pozyskiwaniem, przechowywaniem i pakowaniem miodu muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Miód pakowany jest przy użyciu urządzeń wpisanych do odpowiedniego rejestru organu regulacyjnego. Pojemność opakowań miodu przeznaczonego do bezpośredniego spożycia waha się zazwyczaj między 500 g i 1 000 g.

Zamknięcie opakowań powinno zapobiegać utracie naturalnego aromatu oraz przenikaniu z zewnątrz zapachów i wilgoci, które mogłyby zaszkodzić produktowi. Opakowania muszą być wykonane z przezroczystego i bezbarwnego szkła, ale dopuszcza się stosowanie innych materiałów, jeżeli spełniają one normy dotyczące opakowań żywności. Miód prezentowany w plastrach musi być pakowany w dopuszczony materiał.

Pakowanie może odbywać się ponadto wyłącznie w zakładach pakowania, w których miód pochodzi z gospodarstw wpisanych do rejestru chronionego oznaczenia geograficznego i w których etykietowanie i oznakowanie przeprowadza się pod nadzorem organu kontrolnego. Wszystkie te środki wynikają z troski o zachowanie jakości i zapewnienie identyfikowalności produktu.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Wprowadzane do obrotu miody objęte chronionym oznaczeniem geograficznym „Miel de Galicia” powinny posiadać uzyskaną w procesie certyfikacji etykietę, będącą znakiem własnym każdego zakładu pakującego używanym wyłącznie do znakowania miodów objętych tym oznaczeniem, a także etykietę ze współzależnym kodem alfanumerycznym dopuszczonym i nadanym przez organ kontrolny, z oficjalnym logo ChOG „Miel de Galicia”.

Zarówno na etykiecie handlowej, jak i na etykiecie dodatkowej musi obowiązkowo widnieć wzmianka „chronione oznaczenie geograficzne” oraz nazwa w jednej z dwóch postaci, a mianowicie „Miel de Galicia” lub „Mel de Galicia”.

Na etykietach miodu spadziowego można umieścić wzmiankę „miód leśny”.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji, przetwarzania i pakowania miodów objętych chronionym oznaczeniem geograficznym „Miel de Galicia” obejmuje całe terytorium Autonomicznej Wspólnoty Galicji.

5.   Związek z obszarem geograficznym

To oznaczenie geograficzne zarejestrowano ze względu na jego renomę i istnienie pewnych szczególnych cech związanych z naturalnym środowiskiem produkcji.

Renoma

Pszczelarstwo w Galicji przeżywało okres największej ekspansji przed sprowadzeniem cukru, ponieważ miód uważano za środek spożywczy o dużym znaczeniu ze względu na jego właściwości słodzące i szczególne właściwości lecznicze. Według „Catastro de Ensenada” z lat 1752–1753 w Galicji istniało 366 339 uli tradycyjnych, znanych jako „trobos” lub „cortizos”, które zachowały się jeszcze w wielu miejscach. Fakt ten wskazuje wyraźnie na znaczenie pszczelarstwa w Galicji od starożytności i znalazł odbicie również w nazewnictwie galicyjskim.

Słowa „cortín”, „albar”, „abellariza”, „albiza” lub „albariza” oznaczają budowlę wiejską, pozbawioną dachu, o owalnym, okrągłym, a rzadziej kwadratowym kształcie, składającą się z wysokich murów mających na celu ochronę uli oraz utrudnienie dostępu zwierzętom (zwłaszcza niedźwiedziom). Budowle te, które są odbiciem epoki, są widoczne i w niektórych wypadkach wciąż używane na wielu obszarach górzystych, przede wszystkim na wschodnich wyżynach Ancares i Caurel oraz na wyżynie Suido.

W 1880 r. proboszcz parafii Argozón (Chantada, Lugo), Don Benigno Ledo, założył pierwszy ul wędrowny, a po kilku latach skonstruował pierwszy ul przeznaczony między innymi do rozmnażania rodzin pszczelich przez odkład oraz do wychowu matek, który nazwał ulem-szkółką. Dowodem znaczenia jego dorobku dla rolnictwa nie tylko Galicji, ale i całej Hiszpanii, jest fakt, że – według książki autorstwa Roma Fábrega z dziedziny pszczelarstwa – pierwszym hiszpańskim posiadaczem uli wędrownych był „ksiądz pszczelarz” z Galicji – Don Benigno Ledo.

Prawdopodobnie pierwszą pracą z zakresu pszczelarstwa opublikowaną w Galicji jest podręcznik pszczelarstwa napisany przez D. Ramona Pimentela Mendeza (1893 r.) specjalnie dla pszczelarzy galicyjskich.

Miód z Galicji jest opisany w hiszpańskim inwentarzu produktów tradycyjnych opublikowanym przez hiszpańskie ministerstwo rolnictwa, rybołówstwa i żywienia w 1996 r. (str. 174 i 175). Produkt stanowił jedną z najważniejszych atrakcji handlowych podczas jesiennych świąt.

W 1998 r. ministerstwo rolnictwa i rybołówstwa przeprowadziło badania na temat handlu miodem w Hiszpanii. Wyniki tych badań wskazują, że w północno-zachodniej części kraju (Galicji) poziom spożycia miodu jest wyższy od poziomu spożycia w innych wspólnotach hiszpańskich, a ponadto, że cena miodu jest tam wyższa. Od starożytności konsument cenił miód produkowany w Galicji, dzięki czemu produkt ten zyskał bardzo dużą wartość handlową. Zjawisko to nie występuje w sąsiednich wspólnotach autonomicznych.

Szczególne cechy związane ze środowiskiem naturalnym

Położona w północno-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego Galicja stanowi jedną z najstarszych jednostek terytorialnych Hiszpanii, która zachowała swą nazwę w wersji praktycznie niezmienionej od czasu dominacji rzymskiej (Rzymianie nazywali ten region „Gallaecia”) i która posiada praktycznie takie same granice od ponad ośmiu wieków. Granice administracyjne tego regionu zbiegają się z granicami geograficznymi, które od północy na południe i od wschodu na zachód tradycyjnie oddzielają go od innych regionów sąsiednich, co wyjaśnia powód, dla którego Galicja zachowała także swój własny język.

Ta odrębność geograficzna kształtuje klimat Galicji. Obecność estuariów i dolin rzecznych, które przekazują glebie wpływ oceaniczny wynikający z ukierunkowania południe-zachód-północ-wschód (zjawisko, jakie nie występuje nigdzie indziej na wybrzeżach hiszpańskich), oraz wyżyn, które ograniczają przedostawanie się poszczególnych frontów, sprawia, że klimat tego regionu posiada szczególne właściwości w zakresie temperatury i opadów atmosferycznych.

Podobnie, większa część obszaru Galicji różni się pod względem geomorfologii, litologii i pedologii od regionów śródziemnomorskich tradycyjnej produkcji pszczelarskiej. Dominują tam kwaśne gleby, wpływając w ten sposób na roślinność lokalną i, w związku z tym, na produkcję nektaru i właściwości miodów.

Galicja jest zatem regionem naturalnym całkowicie odrębnym od reszty Półwyspu Iberyjskiego. Odmienność ta wynika z aspektów geomorfologicznych, klimatycznych, biologicznych i pedologicznych, które warunkują istnienie flory dostosowanej do warunków naturalnych narzuconych przez wszystkie te czynniki.

Obszar Galicji jest dosyć jednolity pod względem roślin, których nektar służy do produkcji miodu. Najważniejsze różnice cechujące produkcję miodu w Galicji wynikają z obfitości występowania głównych roślin miododajnych. W większości miodów produkowanych w Galicji występuje pięć głównych taksonów: Castanea sativa, Rubus, t. Cytisus, Erica i Eucalyptus. I tak strefa przybrzeżna charakteryzuje się występowaniem bardzo dużej ilości eukaliptusów. Na obszarach położonych w głębi lądu produkcja miodu uwarunkowana jest występowaniem w dużych ilościach trzech rodzajów roślin: Castanea Sativa, Erica i Rubus.

Podsumowując, położenie geograficzne Galicji i jej szczególne cechy sprawiają, że miody tam produkowane posiadają swoiste właściwości, które odróżniają je od miodów produkowanych na innych obszarach.

Analiza pyłku jest jedną z najbardziej użytecznych metod analitycznych przy ustalaniu specyfiki geograficznej miodów. W świetle wyników takiej analizy szczególne właściwości miodów z Galicji, w stosunku do miodów pochodzących z innych obszarów, polegają na:

| — | obecności typowych i wyłącznych połączeń pyłkowych, które odróżniają te miody, także od tych produkowanych w regionach sąsiednich, |
| --- | --- |

—

obecności typowych i wyłącznych połączeń pyłkowych, które odróżniają te miody, także od tych produkowanych w regionach sąsiednich,

| — | braku lub niskiej zawartości (poniżej 1 %) pyłków roślin wargowych, ale także pyłków Lavandula, Rosmarinus, Thymus, Mentha itp., |
| --- | --- |

—

braku lub niskiej zawartości (poniżej 1 %) pyłków roślin wargowych, ale także pyłków Lavandula, Rosmarinus, Thymus, Mentha itp.,

| — | braku lub niskiej zawartości (poniżej 1 %) pyłków Helianthus annuus, Citrus lub Olea europaea, |
| --- | --- |

—

braku lub niskiej zawartości (poniżej 1 %) pyłków Helianthus annuus, Citrus lub Olea europaea,

| — | braku lub niskiej zawartości (poniżej 1 %) pyłków Cistus ladanifer, |
| --- | --- |

—

braku lub niskiej zawartości (poniżej 1 %) pyłków Cistus ladanifer,

| — | braku Hedysarum coronarium, Hypecoum procumbens i Diplotaxis erucoides. |
| --- | --- |

—

braku Hedysarum coronarium, Hypecoum procumbens i Diplotaxis erucoides.

Podsumowując, „Miel de Galicia” posiada liczne szczególne właściwości, które można przypisać środowisku naturalnemu.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia)

https://mediorural.xunta.gal/sites/default/files/produtos/en-tramitacion/Pliego_de_condiciones_Miel_de_Galicia_julio_2020_final.pdf

---

(1)  Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

---