# Publicatieblad C 138/19 a

| | ISSN 1977-0995 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 138 |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 64e jaargang19 april 2021 |

ISSN 1977-0995

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 138

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

64e jaargang19 april 2021

---

| Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- |
| | IV   Informatie |
| | INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE |
| | Hof van Justitie van de Europese Unie |
| 2021/C 138/01 | Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie | 1 |

Inhoud

Bladzijde

IV   Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

2021/C 138/01

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

Publicatieblad van de Europese Unie

1

---

| | V   Bekendmakingen |
| --- | --- |
| | GERECHTELIJKE PROCEDURES |
| | Hof van Justitie |
| 2021/C 138/02 | Zaak C-95/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Dogane / Silcompa SpA (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 76/308/EEG – Artikelen 6 en 8 en artikel 12, leden 1 tot en met 3 – Wederzijdse bijstand bij de invordering van bepaalde schuldvorderingen – Accijns die in twee lidstaten verschuldigd is voor dezelfde operaties – Richtlijn 92/12/EG – Artikelen 6 en 20 – Uitslag tot verbruik van producten – Vervalsing van het begeleidend administratief document – Overtreding of onregelmatigheid bij het verkeer van onder een schorsingsregeling geplaatste accijnsgoederen – Onregelmatige onttrekking van producten aan de schorsingsregeling – ‚Dubbele belastingheffing’ op het gebied van accijnzen – Toezicht door de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd – Afwijzing van het door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat ingediende verzoek om bijstand – Voorwaarden) | 2 |
| 2021/C 138/03 | Zaak C-389/19 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 — Europese Commissie / Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Europees Parlement, Europees Agentschap voor chemische stoffen (Hogere voorziening – Verordening (EG) nr. 1907/2006 – Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen alsook beperkingen ten aanzien van chemische stoffen – Besluit van de Europese Commissie houdende verlening van een autorisatie voor bepaalde toepassingen van loodsulfochromaat geel en loodchromaatmolybdaatsulfaat rood, welke stoffen zijn opgenomen in bijlage XIV bij voornoemde verordening – Zeer zorgwekkende stoffen – Autorisatievoorwaarden – Onderzoek naar het ontbreken van alternatieven) | 3 |
| 2021/C 138/04 | Zaak C-403/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Générale/Ministre de l'Action et des Comptes publics (Prejudiciële verwijzing – Artikel 63 VWEU – Vrij verkeer van kapitaal – Vennootschapsbelasting – Bilaterale overeenkomsten ter vermijding van dubbele belasting – Heffing van belasting over door een niet-ingezeten vennootschap uitgekeerde dividenden waarover reeds in een andere lidstaat belasting is geheven – Bovengrens van verrekenbaar belastingkrediet – Juridische dubbele belasting) | 4 |
| 2021/C 138/05 | Zaak C-604/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Gmina Wrocław/Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2, lid 1, onder a) – Artikel 9, lid 1 – Artikel 13, lid 1 – Artikel 14, lid 1 en lid 2, onder a) – Begrip levering van goederen – Wettelijke omzetting van het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op onroerend goed in een recht van volle eigendom – Gemeente die de vergoedingen voor de omzetting ontvangt – Begrip vergoeding – Begrip als zodanig handelende belastingplichtige – Uitzondering – Publiekrechtelijke lichamen die werkzaamheden of handelingen verrichten als overheid) | 4 |
| 2021/C 138/06 | Zaak C-615/19 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 — John Dalli / Europese Commissie [Hogere voorziening – Beroep tot schadevergoeding – Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie – Vermeend onrechtmatig gedrag van de Europese Commissie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) – Vertrek van een lid van de Commissie – Procedurele regels voor het onderzoek van OLAF – Openen van een onderzoek – Recht om te worden gehoord – Comité van toezicht van OLAF – Vermoeden van onschuld – Beoordeling van de gestelde schade] | 5 |
| 2021/C 138/07 | Zaak C-658/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Richtlijn (EU) 2016/680 – Verwerking van persoonsgegevens – Voorkoming, opsporing, onderzoek en vervolging van strafbare feiten op dat gebied – Geen omzetting in nationaal recht en geen mededeling van omzettingsmaatregelen – Artikel 260, lid 3, VWEU – Verzoek om veroordeling tot betaling van een forfaitaire som en een dwangsom) | 6 |
| 2021/C 138/08 | Zaak C-673/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — M, A, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, T (Prejudiciële verwijzing – Asiel en immigratie – Richtlijn 2008/115/EG – Artikelen 3, 4, 6 en 15 – Vluchteling die illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijft – Inbewaringstelling met het oog op overbrenging naar een andere lidstaat – Vluchtelingenstatus in die andere lidstaat – Beginsel van non-refoulement – Geen terugkeerbesluit – Toepasselijkheid van richtlijn 2008/115) | 7 |
| 2021/C 138/09 | Zaak C-689/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 februari 2021 — VodafoneZiggo Group BV / Europese Commissie (Hogere voorziening – Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten – Richtlijn 2002/21/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG – Consolidatie van de interne markt voor elektronische communicatie – Artikel 7, leden 3 en 7 – Door de nationale regelgevende instantie toegankelijk gemaakte ontwerpmaatregel – Markt voor toegang op wholesaleniveau, verzorgd op een vaste locatie in Nederland – Gezamenlijke aanmerkelijke marktmacht – Aan de nationale regelgevende instantie toegezonden opmerkingen van de Europese Commissie – Verplichting voor de nationale regelgevende instantie om daar zoveel mogelijk rekening mee te houden – Omvang – Artikel 263 VWEU – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Voor beroep vatbare handeling – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) | 7 |
| 2021/C 138/10 | Zaak C-712/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Novo Banco SA / Junta de Andalucía [Prejudiciële verwijzing – Vrijheid van vestiging – Vrij verkeer van kapitaal – Fiscale bepalingen – Belasting op de door kredietinstellingen aangehouden deposito’s van cliënten – Belastingaftrekken die uitsluitend worden toegekend aan kredietinstellingen met hoofdzetel of agentschappen op het grondgebied van de autonome regio Andalusië – Belastingaftrekken die uitsluitend worden toegekend voor investeringen in projecten in die autonome regio – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 401 – Verbod om andere nationale belastingen met het karakter van een omzetbelasting te heffen – Begrip omzetbelasting – Wezenlijke kenmerken van de btw – Geen] | 8 |
| 2021/C 138/11 | Zaak C-772/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Bartosch Airport Supply Services GmbH/Zollamt Wien (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk douanetarief – Gecombineerde nomenclatuur – Tariefindeling – Tariefposten 8701 en 8705 – Uitlegging – Vliegtuigslepers) | 9 |
| 2021/C 138/12 | Zaak C-804/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg — Oostenrijk) — BU / Markt 24 GmbH [Prejudiciële verwijzing – Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst – Bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 5 – Toepasselijkheid – Overeenkomst die in een lidstaat wordt gesloten voor een baan bij een onderneming die in een andere lidstaat is gevestigd – Geen arbeidsprestaties gedurende de volledige looptijd van de overeenkomst – Uitsluiting van de toepassing van nationale bevoegdheidsregels – Artikel 21, lid 1, onder b), i) – Begrip plaats waar of van waaruit de werknemer gewoonlijk werkt – Arbeidsovereenkomst – Plaats van uitvoering van de overeenkomst – Verplichtingen van de werknemer jegens zijn werkgever] | 10 |
| 2021/C 138/13 | Zaak C-857/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Slovak Telekom/Protimonopolný úrad Slovenskej republiky (Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Artikel 102 VWEU – Misbruik van machtspositie – Bevoegdheidsverdeling tussen de Europese Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 11, lid 6 – Ontnemen van bevoegdheid aan nationale mededingingsautoriteiten – Beginsel ne bis in idem – Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) | 11 |
| 2021/C 138/14 | Zaak C-940/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Les Chirurgiens-Dentistes de France e.a./Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Enseignement supérieur, de la Recherche et de l’Innovation, Premier ministre („Prejudiciële verwijzing – Erkenning van beroepskwalificaties – Richtlijn 2005/36/EG – Artikel 4 septies, lid 6 – Nationale regeling – Aanvaarding van de mogelijkheid van gedeeltelijke toegang tot een van de beroepen die onder het stelsel van automatische erkenning van beroepskwalificaties vallen) | 12 |
| 2021/C 138/15 | Zaak C-129/20: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — XI / Caisse pour l'avenir des enfants (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2010/18/EU – Herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof – Nationale wetgeving waarbij de toekenning van het recht op ouderschapsverlof afhankelijk wordt gesteld van een voorwaarde inzake tewerkstelling en van de verplichte aansluiting van de werknemer in die hoedanigheid bij het betrokken socialezekerheidsstelsel op de geboortedatum van het kind) | 12 |
| 2021/C 138/16 | Zaak C-108/19: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti — Roemenië) — Krakvet sp. z o.o. sp.k./Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti, Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Nerezidenţi (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 33 – Vaststelling van de plaats van de belastbare handelingen – Levering van goederen met vervoer – Levering van goederen die door of voor rekening van de leverancier worden verzonden of vervoerd – Verkoop via een website – Overeenkomst voor goederenvervoer die de afnemer heeft gesloten met een door de leverancier voorgestelde vennootschap) | 13 |
| 2021/C 138/17 | Zaak C-706/19 P: Beschikking van het Hof van 20 januari 2021 — CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Coopbox Eastern s.r.o./Europese Commissie (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Mededinging – Mededingingsregelingen – Markt van de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel – Hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen – Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening) | 14 |
| 2021/C 138/18 | Zaak C-769/19: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Spetsializirana prokuratura/UC, TD (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Justitiële samenwerking in strafzaken – Richtlijn 2012/13/EU – Recht op informatie in strafprocedures – Artikel 6 – Recht van verdachten of beklaagden om in kennis te worden gesteld van hun rechten – Artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Behandeling van een zaak binnen een redelijke termijn – Nationale wettelijke regeling volgens welke de gerechtelijke procedure wordt beëindigd ingeval de rechter vaststelt dat de tenlastelegging vormgebreken vertoont – Terugverwijzing van de zaak naar de openbaar aanklager voor het opstellen van een nieuwe tenlastelegging – Toelaatbaarheid) | 14 |
| 2021/C 138/19 | Zaak C-892/19 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 — Camelia Manéa/CdT (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Openbare dienst – Tijdelijk functionaris – Overeenkomst voor bepaalde tijd – Besluit tot niet-verlenging van de overeenkomst – Intrekking van het besluit en vaststelling van een nieuw besluit tot niet-verlenging met ingang van de datum van het eerste besluit – Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding – Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond) | 15 |
| 2021/C 138/20 | Zaak C-105/20: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Nivelles — België) — UF/Partena, Assurances sociales pour travailleurs indépendants ASBL, Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres) (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Verwijzingsbeslissing – Geen nadere motivering van de noodzaak van een antwoord op de prejudiciële vragen voor de beslechting van het hoofdgeding – Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing) | 16 |
| 2021/C 138/21 | Zaak C-455/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 23 september 2020 — Ц.M.Ц., T.M.M. | 16 |
| 2021/C 138/22 | Zaak C-676/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Aragón (Spanje) op 11 december 2020 — ASADE — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio / Consejería de Sanidad de la Diputación General de Aragón | 16 |
| 2021/C 138/23 | Zaak C-3/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 4 januari 2021 — FS / Chief Appeals Officer, Social Welfare Appeals Office, Minister for Employment Affairs en Minister for Social Protection | 18 |
| 2021/C 138/24 | Zaak C-22/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 14 januari 2021 — SRS, AA / Minister for Justice and Equality | 18 |
| 2021/C 138/25 | Zaak C-71/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 4 februari 2021 — Strafzaak tegen KT | 19 |
| 2021/C 138/26 | Zaak C-72/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 4 februari 2021 — SIA PRODEX / Valsts ieņēmumu dienests | 20 |
| 2021/C 138/27 | Zaak C-78/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 1 februari 2021 — AS PrivatBank, A, B, Unimain Holdings Limited / Finanšu un kapitāla tirgus komisija | 20 |
| 2021/C 138/28 | Zaak C-92/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal du travail de Liège (België) op 15 februari 2021 — VW / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) | 21 |
| 2021/C 138/29 | Zaak C-96/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bremen (Duitsland) op 16 februari 2021 — DM / CTS Eventim AG & Co. KGaA | 22 |
| 2021/C 138/30 | Zaak C-121/21: Beroep ingesteld op 26 februari 2021 — Tsjechië/Polen | 23 |
| 2021/C 138/31 | Zaak C-156/21: Beroep ingesteld op 11 maart 2021 — Hongarije/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie | 24 |
| 2021/C 138/32 | Zaak C-157/21: Beroep ingesteld op 11 maart 2021 — Polen/Parlement en Raad | 26 |
| 2021/C 138/33 | Zaak C-761/19: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 11 januari 2021 — Europese Commissie / Hongarije | 28 |
| 2021/C 138/34 | Zaak C-865/19: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 30 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’instance de Rennes — Frankrijk) — Caisse de Crédit Mutuel Le Mans Pontlieue / OG | 28 |
| 2021/C 138/35 | Zaak C-38/20: Beschikking van de president van het Hof van 27 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceuta y Melilla — Spanje) — ZP / Delegación del Gobierno en Melilla | 28 |
| 2021/C 138/36 | Zaak C-227/20: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2021 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek | 29 |
| 2021/C 138/37 | Zaak C-335/20: Beschikking van de president van het Hof van 22 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail du Brabant wallon — België) — PR / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) | 29 |
| 2021/C 138/38 | Zaak C-407/20: Beschikking van de president van het Hof van 25 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Österreichische Apothekerkammer / HA | 29 |
| 2021/C 138/39 | Zaak C-512/20: Beschikking van de president van het Hof van 22 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Noord-Holland — Nederland) — P / Swiss International Air Lines AG | 29 |
| | Gerecht |
| 2021/C 138/40 | Zaak T-238/20: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2021 — Ryanair / Commissie [Staatssteun – Markt van luchtvervoer binnen, van en naar Zweden – Garanties voor leningen om luchtvaartmaatschappijen door de COVID-19-pandemie heen te helpen – Besluit om geen bezwaar te maken – Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun – Maatregel die dient om een ernstige verstoring van de economie van een lidstaat op te heffen – Vrij dienstenverkeer – Gelijke behandeling – Evenredigheid – Criterium van het bezit van een door de Zweedse autoriteiten verleende vergunning – Verzuim om de positieve gevolgen van de steunmaatregel af te wegen tegen de negatieve gevolgen ervan voor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en voor de handhaving van een onvervalste mededinging – Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU – Ratio legis – Motiveringsplicht] | 30 |
| 2021/C 138/41 | Zaak T-259/20: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2021 — Ryanair / Commissie [Staatssteun – Franse markt van luchtvervoer – Uitstel, in het kader van de COVID-19-pandemie, van betaling van de burgerluchtvaartbelasting en de solidariteitsbelasting op vliegtickets, welke belastingen in de periode van maart tot en met december 2020 maandelijks verschuldigd waren – Besluit om geen bezwaar te maken – Steunmaatregelen tot herstel van de schade als gevolg van een buitengewone gebeurtenis – Vrij verrichten van diensten – Criterium van het bezit van een door de Franse autoriteiten afgegeven vergunning – Evenredigheid – Artikel 107, lid 2, onder b), VWEU] | 31 |
| 2021/C 138/42 | Zaak T-19/20: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — sprd.net/EUIPO — Shirtlabor (I love) [Beroep tot nietigverklaring – Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk I love – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Merk bestaande in een reclameslogan – Motiveringsplicht – Artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001 – Niet-toepasselijkheid van artikel 16, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 – Ontvankelijkheid van bewijsstukken – Artikel 97, lid 1, van verordening 2017/1001 – Onpartijdigheid – Artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001 – Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is] | 31 |
| 2021/C 138/43 | Zaak T-92/20: Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2021 — Fryč/Commissie (Niet-contractuele aansprakelijkheid – Staatssteun – Groepsvrijstellingsverordeningen – Steunprogramma van de Tsjechische autoriteiten ten gunste van bepaalde ondernemingen – Besluit van de Commissie tot goedkeuring van dat programma – Beroep tot nietigverklaring dat is afgewezen omdat het te laat is ingediend – Schade die beweerdelijk is veroorzaakt door de handelingen van de Commissie en de Unierechter – Verjaring – Gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk beroep – Causaal verband – Gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond beroep) | 32 |
| 2021/C 138/44 | Zaak T-176/20: Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2021 — Sam McKnight/EUIPO — Carolina Herrera (COOL GIRL) (Uniemerk – Herroeping van de bestreden beslissing – Geding zonder voorwerp geraakt – Afdoening zonder beslissing) | 33 |
| 2021/C 138/45 | Zaak T-230/20 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 8 februari 2021 — PNB Banka/ECB (Kort geding – Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Aan de ECB opgedragen specifieke toezichttaken – Besluit tot intrekking van de vergunning van een kredietinstelling – Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid) | 33 |
| 2021/C 138/46 | Zaak T-748/20: Beroep ingesteld op 19 december 2020 — Commissie/CEVA e.a. | 34 |
| 2021/C 138/47 | Zaak T-53/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — EVH / Commissie | 35 |
| 2021/C 138/48 | Zaak T-55/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Stadtwerke Leipzig / Commissie | 37 |
| 2021/C 138/49 | Zaak T-56/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — TEAG / Commissie | 37 |
| 2021/C 138/50 | Zaak T-58/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — GWS Stadtwerke Hameln / Commissie | 38 |
| 2021/C 138/51 | Zaak T-59/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — eins energie in sachsen / Commissie | 38 |
| 2021/C 138/52 | Zaak T-60/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Naturstrom / Commissie | 39 |
| 2021/C 138/53 | Zaak T-61/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — EnergieVerbund Dresden / Commissie | 40 |
| 2021/C 138/54 | Zaak T-62/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — GGEW / Commissie | 40 |
| 2021/C 138/55 | Zaak T-63/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Stadtwerke Frankfurt am Main / Commissie | 41 |
| 2021/C 138/56 | Zaak T-64/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Mainova/Commissie | 42 |
| 2021/C 138/57 | Zaak T-65/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — enercity/Commissie | 42 |
| 2021/C 138/58 | Zaak T-68/21: Beroep ingesteld op 28 januari 2021 — QA/Commissie | 43 |
| 2021/C 138/59 | Zaak T-73/21: Beroep ingesteld op 4 februari 2021 — PIC CO/EUIPO — Haribo Ricqles Zan (P.I.C. Co.) | 44 |
| 2021/C 138/60 | Zaak T-77/21: Beroep ingesteld op 4 februari 2021 — QC / Commissie | 44 |
| 2021/C 138/61 | Zaak T-88/21: Beroep ingesteld op 12 februari 2021 — Paesen / EDEO | 45 |
| 2021/C 138/62 | Zaak T-93/21: Beroep ingesteld op 13 februari 2021 — Creaticon/EUIPO — Paul Hartmann (SK SKINTEGRA THE RARE MOLECULE) | 46 |
| 2021/C 138/63 | Zaak T-95/21: Beroep ingesteld op 15 februari 2021 — Portugal/Commissie | 47 |
| 2021/C 138/64 | Zaak T-99/21: Beroep ingesteld op 17 februari 2021 — Construcciones Electromecanicas Sabero/EUIPO — Magdalenas de las Heras (Heras Bareche) | 48 |
| 2021/C 138/65 | Zaak T-111/21: Beroep ingesteld op 19 februari 2021 — Ryanair/Commissie | 49 |
| 2021/C 138/66 | Zaak T-121/21: Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — Suez/Commissie | 49 |
| 2021/C 138/67 | Zaak T-122/21: Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — QI / Commissie | 50 |
| 2021/C 138/68 | Zaak T-124/21: Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — Mariani e.a./ Parlement | 51 |
| 2021/C 138/69 | Zaak T-549/18: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2021 — Hexal/EMA | 52 |
| 2021/C 138/70 | Zaak T-511/19: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — Staciwa/Commissie | 52 |
| 2021/C 138/71 | Zaak T-188/20: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2021 — Close en Cegelec/Parlement | 53 |
| 2021/C 138/72 | Zaak T-507/20: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — Colombani/EDEO | 53 |

V   Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

2021/C 138/02

Zaak C-95/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Dogane / Silcompa SpA (Prejudiciële verwijzing – Richtlijn 76/308/EEG – Artikelen 6 en 8 en artikel 12, leden 1 tot en met 3 – Wederzijdse bijstand bij de invordering van bepaalde schuldvorderingen – Accijns die in twee lidstaten verschuldigd is voor dezelfde operaties – Richtlijn 92/12/EG – Artikelen 6 en 20 – Uitslag tot verbruik van producten – Vervalsing van het begeleidend administratief document – Overtreding of onregelmatigheid bij het verkeer van onder een schorsingsregeling geplaatste accijnsgoederen – Onregelmatige onttrekking van producten aan de schorsingsregeling – ‚Dubbele belastingheffing’ op het gebied van accijnzen – Toezicht door de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd – Afwijzing van het door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat ingediende verzoek om bijstand – Voorwaarden)

2

2021/C 138/03

Zaak C-389/19 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 — Europese Commissie / Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Europees Parlement, Europees Agentschap voor chemische stoffen (Hogere voorziening – Verordening (EG) nr. 1907/2006 – Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen alsook beperkingen ten aanzien van chemische stoffen – Besluit van de Europese Commissie houdende verlening van een autorisatie voor bepaalde toepassingen van loodsulfochromaat geel en loodchromaatmolybdaatsulfaat rood, welke stoffen zijn opgenomen in bijlage XIV bij voornoemde verordening – Zeer zorgwekkende stoffen – Autorisatievoorwaarden – Onderzoek naar het ontbreken van alternatieven)

3

2021/C 138/04

Zaak C-403/19: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Générale/Ministre de l'Action et des Comptes publics (Prejudiciële verwijzing – Artikel 63 VWEU – Vrij verkeer van kapitaal – Vennootschapsbelasting – Bilaterale overeenkomsten ter vermijding van dubbele belasting – Heffing van belasting over door een niet-ingezeten vennootschap uitgekeerde dividenden waarover reeds in een andere lidstaat belasting is geheven – Bovengrens van verrekenbaar belastingkrediet – Juridische dubbele belasting)

4

2021/C 138/05

Zaak C-604/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Gmina Wrocław/Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Prejudiciële verwijzing – Fiscale bepalingen – Belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 2, lid 1, onder a) – Artikel 9, lid 1 – Artikel 13, lid 1 – Artikel 14, lid 1 en lid 2, onder a) – Begrip levering van goederen – Wettelijke omzetting van het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op onroerend goed in een recht van volle eigendom – Gemeente die de vergoedingen voor de omzetting ontvangt – Begrip vergoeding – Begrip als zodanig handelende belastingplichtige – Uitzondering – Publiekrechtelijke lichamen die werkzaamheden of handelingen verrichten als overheid)

4

2021/C 138/06

Zaak C-615/19 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 — John Dalli / Europese Commissie [Hogere voorziening – Beroep tot schadevergoeding – Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie – Vermeend onrechtmatig gedrag van de Europese Commissie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) – Vertrek van een lid van de Commissie – Procedurele regels voor het onderzoek van OLAF – Openen van een onderzoek – Recht om te worden gehoord – Comité van toezicht van OLAF – Vermoeden van onschuld – Beoordeling van de gestelde schade]

5

2021/C 138/07

Zaak C-658/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Richtlijn (EU) 2016/680 – Verwerking van persoonsgegevens – Voorkoming, opsporing, onderzoek en vervolging van strafbare feiten op dat gebied – Geen omzetting in nationaal recht en geen mededeling van omzettingsmaatregelen – Artikel 260, lid 3, VWEU – Verzoek om veroordeling tot betaling van een forfaitaire som en een dwangsom)

6

2021/C 138/08

Zaak C-673/19: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — M, A, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, T (Prejudiciële verwijzing – Asiel en immigratie – Richtlijn 2008/115/EG – Artikelen 3, 4, 6 en 15 – Vluchteling die illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijft – Inbewaringstelling met het oog op overbrenging naar een andere lidstaat – Vluchtelingenstatus in die andere lidstaat – Beginsel van non-refoulement – Geen terugkeerbesluit – Toepasselijkheid van richtlijn 2008/115)

7

2021/C 138/09

Zaak C-689/19 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 februari 2021 — VodafoneZiggo Group BV / Europese Commissie (Hogere voorziening – Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten – Richtlijn 2002/21/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG – Consolidatie van de interne markt voor elektronische communicatie – Artikel 7, leden 3 en 7 – Door de nationale regelgevende instantie toegankelijk gemaakte ontwerpmaatregel – Markt voor toegang op wholesaleniveau, verzorgd op een vaste locatie in Nederland – Gezamenlijke aanmerkelijke marktmacht – Aan de nationale regelgevende instantie toegezonden opmerkingen van de Europese Commissie – Verplichting voor de nationale regelgevende instantie om daar zoveel mogelijk rekening mee te houden – Omvang – Artikel 263 VWEU – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Voor beroep vatbare handeling – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

7

2021/C 138/10

Zaak C-712/19: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Novo Banco SA / Junta de Andalucía [Prejudiciële verwijzing – Vrijheid van vestiging – Vrij verkeer van kapitaal – Fiscale bepalingen – Belasting op de door kredietinstellingen aangehouden deposito’s van cliënten – Belastingaftrekken die uitsluitend worden toegekend aan kredietinstellingen met hoofdzetel of agentschappen op het grondgebied van de autonome regio Andalusië – Belastingaftrekken die uitsluitend worden toegekend voor investeringen in projecten in die autonome regio – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 401 – Verbod om andere nationale belastingen met het karakter van een omzetbelasting te heffen – Begrip omzetbelasting – Wezenlijke kenmerken van de btw – Geen]

8

2021/C 138/11

Zaak C-772/19: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Bartosch Airport Supply Services GmbH/Zollamt Wien (Prejudiciële verwijzing – Gemeenschappelijk douanetarief – Gecombineerde nomenclatuur – Tariefindeling – Tariefposten 8701 en 8705 – Uitlegging – Vliegtuigslepers)

9

2021/C 138/12

Zaak C-804/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg — Oostenrijk) — BU / Markt 24 GmbH [Prejudiciële verwijzing – Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken – Verordening (EU) nr. 1215/2012 – Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst – Bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 5 – Toepasselijkheid – Overeenkomst die in een lidstaat wordt gesloten voor een baan bij een onderneming die in een andere lidstaat is gevestigd – Geen arbeidsprestaties gedurende de volledige looptijd van de overeenkomst – Uitsluiting van de toepassing van nationale bevoegdheidsregels – Artikel 21, lid 1, onder b), i) – Begrip plaats waar of van waaruit de werknemer gewoonlijk werkt – Arbeidsovereenkomst – Plaats van uitvoering van de overeenkomst – Verplichtingen van de werknemer jegens zijn werkgever]

10

2021/C 138/13

Zaak C-857/19: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Slovak Telekom/Protimonopolný úrad Slovenskej republiky (Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Artikel 102 VWEU – Misbruik van machtspositie – Bevoegdheidsverdeling tussen de Europese Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten – Verordening (EG) nr. 1/2003 – Artikel 11, lid 6 – Ontnemen van bevoegdheid aan nationale mededingingsautoriteiten – Beginsel ne bis in idem – Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

11

2021/C 138/14

Zaak C-940/19: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Les Chirurgiens-Dentistes de France e.a./Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Enseignement supérieur, de la Recherche et de l’Innovation, Premier ministre („Prejudiciële verwijzing – Erkenning van beroepskwalificaties – Richtlijn 2005/36/EG – Artikel 4 septies, lid 6 – Nationale regeling – Aanvaarding van de mogelijkheid van gedeeltelijke toegang tot een van de beroepen die onder het stelsel van automatische erkenning van beroepskwalificaties vallen)

12

2021/C 138/15

Zaak C-129/20: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — XI / Caisse pour l'avenir des enfants (Prejudiciële verwijzing – Sociale politiek – Richtlijn 2010/18/EU – Herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof – Nationale wetgeving waarbij de toekenning van het recht op ouderschapsverlof afhankelijk wordt gesteld van een voorwaarde inzake tewerkstelling en van de verplichte aansluiting van de werknemer in die hoedanigheid bij het betrokken socialezekerheidsstelsel op de geboortedatum van het kind)

12

2021/C 138/16

Zaak C-108/19: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti — Roemenië) — Krakvet sp. z o.o. sp.k./Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti, Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Nerezidenţi (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Richtlijn 2006/112/EG – Artikel 33 – Vaststelling van de plaats van de belastbare handelingen – Levering van goederen met vervoer – Levering van goederen die door of voor rekening van de leverancier worden verzonden of vervoerd – Verkoop via een website – Overeenkomst voor goederenvervoer die de afnemer heeft gesloten met een door de leverancier voorgestelde vennootschap)

13

2021/C 138/17

Zaak C-706/19 P: Beschikking van het Hof van 20 januari 2021 — CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Coopbox Eastern s.r.o./Europese Commissie (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Mededinging – Mededingingsregelingen – Markt van de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel – Hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen – Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening)

14

2021/C 138/18

Zaak C-769/19: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Spetsializirana prokuratura/UC, TD (Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Justitiële samenwerking in strafzaken – Richtlijn 2012/13/EU – Recht op informatie in strafprocedures – Artikel 6 – Recht van verdachten of beklaagden om in kennis te worden gesteld van hun rechten – Artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Behandeling van een zaak binnen een redelijke termijn – Nationale wettelijke regeling volgens welke de gerechtelijke procedure wordt beëindigd ingeval de rechter vaststelt dat de tenlastelegging vormgebreken vertoont – Terugverwijzing van de zaak naar de openbaar aanklager voor het opstellen van een nieuwe tenlastelegging – Toelaatbaarheid)

14

2021/C 138/19

Zaak C-892/19 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 — Camelia Manéa/CdT (Hogere voorziening – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Openbare dienst – Tijdelijk functionaris – Overeenkomst voor bepaalde tijd – Besluit tot niet-verlenging van de overeenkomst – Intrekking van het besluit en vaststelling van een nieuw besluit tot niet-verlenging met ingang van de datum van het eerste besluit – Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding – Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)

15

2021/C 138/20

Zaak C-105/20: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Nivelles — België) — UF/Partena, Assurances sociales pour travailleurs indépendants ASBL, Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres) (Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Verwijzingsbeslissing – Geen nadere motivering van de noodzaak van een antwoord op de prejudiciële vragen voor de beslechting van het hoofdgeding – Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing)

16

2021/C 138/21

Zaak C-455/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 23 september 2020 — Ц.M.Ц., T.M.M.

16

2021/C 138/22

Zaak C-676/20: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Aragón (Spanje) op 11 december 2020 — ASADE — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio / Consejería de Sanidad de la Diputación General de Aragón

16

2021/C 138/23

Zaak C-3/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 4 januari 2021 — FS / Chief Appeals Officer, Social Welfare Appeals Office, Minister for Employment Affairs en Minister for Social Protection

18

2021/C 138/24

Zaak C-22/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 14 januari 2021 — SRS, AA / Minister for Justice and Equality

18

2021/C 138/25

Zaak C-71/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 4 februari 2021 — Strafzaak tegen KT

19

2021/C 138/26

Zaak C-72/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 4 februari 2021 — SIA PRODEX / Valsts ieņēmumu dienests

20

2021/C 138/27

Zaak C-78/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 1 februari 2021 — AS PrivatBank, A, B, Unimain Holdings Limited / Finanšu un kapitāla tirgus komisija

20

2021/C 138/28

Zaak C-92/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal du travail de Liège (België) op 15 februari 2021 — VW / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

21

2021/C 138/29

Zaak C-96/21: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bremen (Duitsland) op 16 februari 2021 — DM / CTS Eventim AG & Co. KGaA

22

2021/C 138/30

Zaak C-121/21: Beroep ingesteld op 26 februari 2021 — Tsjechië/Polen

23

2021/C 138/31

Zaak C-156/21: Beroep ingesteld op 11 maart 2021 — Hongarije/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

24

2021/C 138/32

Zaak C-157/21: Beroep ingesteld op 11 maart 2021 — Polen/Parlement en Raad

26

2021/C 138/33

Zaak C-761/19: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 11 januari 2021 — Europese Commissie / Hongarije

28

2021/C 138/34

Zaak C-865/19: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 30 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’instance de Rennes — Frankrijk) — Caisse de Crédit Mutuel Le Mans Pontlieue / OG

28

2021/C 138/35

Zaak C-38/20: Beschikking van de president van het Hof van 27 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceuta y Melilla — Spanje) — ZP / Delegación del Gobierno en Melilla

28

2021/C 138/36

Zaak C-227/20: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2021 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek

29

2021/C 138/37

Zaak C-335/20: Beschikking van de president van het Hof van 22 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail du Brabant wallon — België) — PR / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

29

2021/C 138/38

Zaak C-407/20: Beschikking van de president van het Hof van 25 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Österreichische Apothekerkammer / HA

29

2021/C 138/39

Zaak C-512/20: Beschikking van de president van het Hof van 22 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Noord-Holland — Nederland) — P / Swiss International Air Lines AG

29

Gerecht

2021/C 138/40

Zaak T-238/20: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2021 — Ryanair / Commissie [Staatssteun – Markt van luchtvervoer binnen, van en naar Zweden – Garanties voor leningen om luchtvaartmaatschappijen door de COVID-19-pandemie heen te helpen – Besluit om geen bezwaar te maken – Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun – Maatregel die dient om een ernstige verstoring van de economie van een lidstaat op te heffen – Vrij dienstenverkeer – Gelijke behandeling – Evenredigheid – Criterium van het bezit van een door de Zweedse autoriteiten verleende vergunning – Verzuim om de positieve gevolgen van de steunmaatregel af te wegen tegen de negatieve gevolgen ervan voor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en voor de handhaving van een onvervalste mededinging – Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU – Ratio legis – Motiveringsplicht]

30

2021/C 138/41

Zaak T-259/20: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2021 — Ryanair / Commissie [Staatssteun – Franse markt van luchtvervoer – Uitstel, in het kader van de COVID-19-pandemie, van betaling van de burgerluchtvaartbelasting en de solidariteitsbelasting op vliegtickets, welke belastingen in de periode van maart tot en met december 2020 maandelijks verschuldigd waren – Besluit om geen bezwaar te maken – Steunmaatregelen tot herstel van de schade als gevolg van een buitengewone gebeurtenis – Vrij verrichten van diensten – Criterium van het bezit van een door de Franse autoriteiten afgegeven vergunning – Evenredigheid – Artikel 107, lid 2, onder b), VWEU]

31

2021/C 138/42

Zaak T-19/20: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — sprd.net/EUIPO — Shirtlabor (I love) [Beroep tot nietigverklaring – Uniemerk – Nietigheidsprocedure – Uniebeeldmerk I love – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] – Merk bestaande in een reclameslogan – Motiveringsplicht – Artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001 – Niet-toepasselijkheid van artikel 16, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 – Ontvankelijkheid van bewijsstukken – Artikel 97, lid 1, van verordening 2017/1001 – Onpartijdigheid – Artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001 – Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is]

31

2021/C 138/43

Zaak T-92/20: Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2021 — Fryč/Commissie (Niet-contractuele aansprakelijkheid – Staatssteun – Groepsvrijstellingsverordeningen – Steunprogramma van de Tsjechische autoriteiten ten gunste van bepaalde ondernemingen – Besluit van de Commissie tot goedkeuring van dat programma – Beroep tot nietigverklaring dat is afgewezen omdat het te laat is ingediend – Schade die beweerdelijk is veroorzaakt door de handelingen van de Commissie en de Unierechter – Verjaring – Gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk beroep – Causaal verband – Gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond beroep)

32

2021/C 138/44

Zaak T-176/20: Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2021 — Sam McKnight/EUIPO — Carolina Herrera (COOL GIRL) (Uniemerk – Herroeping van de bestreden beslissing – Geding zonder voorwerp geraakt – Afdoening zonder beslissing)

33

2021/C 138/45

Zaak T-230/20 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 8 februari 2021 — PNB Banka/ECB (Kort geding – Economisch en monetair beleid – Prudentieel toezicht op kredietinstellingen – Aan de ECB opgedragen specifieke toezichttaken – Besluit tot intrekking van de vergunning van een kredietinstelling – Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging – Geen spoedeisendheid)

33

2021/C 138/46

Zaak T-748/20: Beroep ingesteld op 19 december 2020 — Commissie/CEVA e.a.

34

2021/C 138/47

Zaak T-53/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — EVH / Commissie

35

2021/C 138/48

Zaak T-55/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Stadtwerke Leipzig / Commissie

37

2021/C 138/49

Zaak T-56/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — TEAG / Commissie

37

2021/C 138/50

Zaak T-58/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — GWS Stadtwerke Hameln / Commissie

38

2021/C 138/51

Zaak T-59/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — eins energie in sachsen / Commissie

38

2021/C 138/52

Zaak T-60/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Naturstrom / Commissie

39

2021/C 138/53

Zaak T-61/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — EnergieVerbund Dresden / Commissie

40

2021/C 138/54

Zaak T-62/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — GGEW / Commissie

40

2021/C 138/55

Zaak T-63/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Stadtwerke Frankfurt am Main / Commissie

41

2021/C 138/56

Zaak T-64/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Mainova/Commissie

42

2021/C 138/57

Zaak T-65/21: Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — enercity/Commissie

42

2021/C 138/58

Zaak T-68/21: Beroep ingesteld op 28 januari 2021 — QA/Commissie

43

2021/C 138/59

Zaak T-73/21: Beroep ingesteld op 4 februari 2021 — PIC CO/EUIPO — Haribo Ricqles Zan (P.I.C. Co.)

44

2021/C 138/60

Zaak T-77/21: Beroep ingesteld op 4 februari 2021 — QC / Commissie

44

2021/C 138/61

Zaak T-88/21: Beroep ingesteld op 12 februari 2021 — Paesen / EDEO

45

2021/C 138/62

Zaak T-93/21: Beroep ingesteld op 13 februari 2021 — Creaticon/EUIPO — Paul Hartmann (SK SKINTEGRA THE RARE MOLECULE)

46

2021/C 138/63

Zaak T-95/21: Beroep ingesteld op 15 februari 2021 — Portugal/Commissie

47

2021/C 138/64

Zaak T-99/21: Beroep ingesteld op 17 februari 2021 — Construcciones Electromecanicas Sabero/EUIPO — Magdalenas de las Heras (Heras Bareche)

48

2021/C 138/65

Zaak T-111/21: Beroep ingesteld op 19 februari 2021 — Ryanair/Commissie

49

2021/C 138/66

Zaak T-121/21: Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — Suez/Commissie

49

2021/C 138/67

Zaak T-122/21: Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — QI / Commissie

50

2021/C 138/68

Zaak T-124/21: Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — Mariani e.a./ Parlement

51

2021/C 138/69

Zaak T-549/18: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2021 — Hexal/EMA

52

2021/C 138/70

Zaak T-511/19: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — Staciwa/Commissie

52

2021/C 138/71

Zaak T-188/20: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2021 — Close en Cegelec/Parlement

53

2021/C 138/72

Zaak T-507/20: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — Colombani/EDEO

53

---

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

IV Informatie

INFORMATIE AFKOMSTIG VAN DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE EUROPESE UNIE

Hof van Justitie van de Europese Unie

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/1 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/1

---

Laatste publicaties van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

(2021/C 138/01)

Laatste publicatie

PB C 128 van 12.4.2021

Historisch overzicht van de vroegere publicaties

PB C 110 van 29.3.2021

PB C 98 van 22.3.2021

PB C 88 van 15.3.2021

PB C 79 van 8.3.2021

PB C 72 van 1.3.2021

PB C 62 van 22.2.2021

Deze teksten zijn beschikbaar in

EUR-Lex: https://eur-lex.europa.eu

---

V Bekendmakingen

GERECHTELIJKE PROCEDURES

Hof van Justitie

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/2 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/2

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Dogane / Silcompa SpA

(Zaak C-95/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 76/308/EEG - Artikelen 6 en 8 en artikel 12, leden 1 tot en met 3 - Wederzijdse bijstand bij de invordering van bepaalde schuldvorderingen - Accijns die in twee lidstaten verschuldigd is voor dezelfde operaties - Richtlijn 92/12/EG - Artikelen 6 en 20 - Uitslag tot verbruik van producten - Vervalsing van het begeleidend administratief document - Overtreding of onregelmatigheid bij het verkeer van onder een schorsingsregeling geplaatste accijnsgoederen - Onregelmatige onttrekking van producten aan de schorsingsregeling - ‚Dubbele belastingheffing’ op het gebied van accijnzen - Toezicht door de rechterlijke instanties van de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd - Afwijzing van het door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat ingediende verzoek om bijstand - Voorwaarden)

(2021/C 138/02)

Procestaal: Italiaans

Verwijzende rechter

Corte suprema di cassazione

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Agenzia delle Dogane

Verwerende partij: Silcompa SpA

Dictum

Artikel 12, lid 3, van richtlijn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen, alsmede uit andere maatregelen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/44/EG van de Raad van 15 juni 2001, gelezen in samenhang met artikel 20 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, moet aldus worden uitgelegd dat, in het kader van een vordering waarmee wordt opgekomen tegen de uitvoeringsmaatregelen die zijn vastgesteld in de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, de bevoegde instantie van deze lidstaat mag weigeren gevolg te geven aan het door de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat ingediende verzoek tot invordering van accijnzen voor producten die op onregelmatige wijze zijn onttrokken aan een schorsingsregeling in de zin van artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108, wanneer dat verzoek gebaseerd is op dezelfde exporttransacties als die waarvoor reeds accijnzen worden ingevorderd in de lidstaat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd.

---

(1)  PB C 182 van 27.5.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/3 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/3

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 — Europese Commissie / Koninkrijk Zweden, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Europees Parlement, Europees Agentschap voor chemische stoffen

(Zaak C-389/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1907/2006 - Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen alsook beperkingen ten aanzien van chemische stoffen - Besluit van de Europese Commissie houdende verlening van een autorisatie voor bepaalde toepassingen van loodsulfochromaat geel en loodchromaatmolybdaatsulfaat rood, welke stoffen zijn opgenomen in bijlage XIV bij voornoemde verordening - Zeer zorgwekkende stoffen - Autorisatievoorwaarden - Onderzoek naar het ontbreken van alternatieven)

(2021/C 138/03)

Procestaal: Zweeds

Partijen

Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lindenthal, K. Mifsud-Bonnici en G. Tolstoy, vervolgens R. Lindenthal en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden, bijgestaan door K. Nordlander, advokat)

Andere partijen in de procedure: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Meyer-Seitz, H. Shev, J. Lundberg, H. Eklinder en A. Falk, vervolgens O. Simonsson, C. Meyer-Seitz, M. Salborn Hodgson, R. Shahsavan Eriksson, H. Shev en H. Eklinder, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Nymann-Lindegren, M. S. Wolff en P. Z. L. Ngo, vervolgens J. Nymann-Lindegren en M. S. Wolff, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: S. Hartikainen, gemachtigde), Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Neergaard, A. Tamás en C. Biz, gemachtigden), Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Heikkilä, W. Broere en C. Schultheiss, vervolgens M. Heikkilä, W. Broere en J. Löfgren, gemachtigden)

Dictum

| 1) | Punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 maart 2019, Zweden/Commissie (T-837/16, EU:T:2019:144), wordt vernietigd. |
| --- | --- |

1)

Punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 maart 2019, Zweden/Commissie (T-837/16, EU:T:2019:144), wordt vernietigd.

| 2) | De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige. |
| --- | --- |

2)

De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

| 3) | De gevolgen van uitvoeringsbesluit C(2016) 5644 final van de Commissie van 7 september 2016 houdende verlening van een autorisatie voor bepaalde toepassingen van loodsulfochromaat geel en loodchromaatmolybdaatsulfaat rood overeenkomstig verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad worden gehandhaafd totdat de Europese Commissie opnieuw heeft beslist op de door DCC Maastricht BV ingediende autorisatieaanvraag. |
| --- | --- |

3)

De gevolgen van uitvoeringsbesluit C(2016) 5644 final van de Commissie van 7 september 2016 houdende verlening van een autorisatie voor bepaalde toepassingen van loodsulfochromaat geel en loodchromaatmolybdaatsulfaat rood overeenkomstig verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad worden gehandhaafd totdat de Europese Commissie opnieuw heeft beslist op de door DCC Maastricht BV ingediende autorisatieaanvraag.

| 4) | De Europese Commissie, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, het Europees Parlement en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen elk hun eigen kosten die verband houden met de procedure in hogere voorziening. |
| --- | --- |

4)

De Europese Commissie, het Koninkrijk Zweden, het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, het Europees Parlement en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen elk hun eigen kosten die verband houden met de procedure in hogere voorziening.

---

(1)  PB C 246 van 22.7.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/4 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/4

---

Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Société Générale/Ministre de l'Action et des Comptes publics

(Zaak C-403/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 63 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Vennootschapsbelasting - Bilaterale overeenkomsten ter vermijding van dubbele belasting - Heffing van belasting over door een niet-ingezeten vennootschap uitgekeerde dividenden waarover reeds in een andere lidstaat belasting is geheven - Bovengrens van verrekenbaar belastingkrediet - Juridische dubbele belasting)

(2021/C 138/04)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d'État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Société Générale SA

Verwerende partij: Ministre de l'Action et des Comptes publics

Dictum

Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat waarbij, in het kader van een stelsel ter compensatie van de dubbele belasting van dividenden die door een aan de vennootschapsbelasting van die lidstaat onderworpen en in die lidstaat gevestigde vennootschap zijn ontvangen en waarop door een andere lidstaat belasting is ingehouden, aan een dergelijke vennootschap een belastingkrediet wordt verleend dat is begrensd tot het bedrag dat deze eerste lidstaat zou hebben ontvangen indien alleen die dividenden aan de vennootschapsbelasting waren onderworpen, zonder dat de belastingheffing in de andere lidstaat geheel wordt gecompenseerd.

---

(1)  PB C 270 van 12.8.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/4 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/4

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Polen) — Gmina Wrocław/Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

(Zaak C-604/19) (1)

(“Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 2, lid 1, onder a) - Artikel 9, lid 1 - Artikel 13, lid 1 - Artikel 14, lid 1 en lid 2, onder a) - Begrip “levering van goederen” - Wettelijke omzetting van het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op onroerend goed in een recht van volle eigendom - Gemeente die de vergoedingen voor de omzetting ontvangt - Begrip “vergoeding” - Begrip “als zodanig handelende belastingplichtige” - Uitzondering - Publiekrechtelijke lichamen die werkzaamheden of handelingen verrichten als overheid”)

(2021/C 138/05)

Procestaal: Pools

Verwijzende rechter

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Gmina Wrocław

Verwerende partij: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

Dictum

| 1) | Artikel 14, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de omzetting krachtens nationale wetgeving van het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op onroerend goed in een recht van volle eigendom tegen betaling van een vergoeding een levering van goederen is in de zin van deze bepaling. |
| --- | --- |

1)

Artikel 14, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de omzetting krachtens nationale wetgeving van het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op onroerend goed in een recht van volle eigendom tegen betaling van een vergoeding een levering van goederen is in de zin van deze bepaling.

| 2) | Richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat een gemeente die eigenaar is van onroerend goed handelt als belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van deze richtlijn, en niet als overheid in de zin van artikel 13, lid 1, van deze richtlijn, wanneer het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op dat onroerend goed krachtens nationale wetgeving wordt omgezet in een recht van volle eigendom tegen betaling van een vergoeding aan die gemeente, waardoor deze er duurzaam opbrengst uit kan verkrijgen, zulks onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten verificaties. |
| --- | --- |

2)

Richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat een gemeente die eigenaar is van onroerend goed handelt als belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van deze richtlijn, en niet als overheid in de zin van artikel 13, lid 1, van deze richtlijn, wanneer het recht van eeuwigdurend vruchtgebruik op dat onroerend goed krachtens nationale wetgeving wordt omgezet in een recht van volle eigendom tegen betaling van een vergoeding aan die gemeente, waardoor deze er duurzaam opbrengst uit kan verkrijgen, zulks onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten verificaties.

---

(1)  PB C 383 van 11.11.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/5 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/5

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 — John Dalli / Europese Commissie

(Zaak C-615/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Vermeend onrechtmatig gedrag van de Europese Commissie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) - Vertrek van een lid van de Commissie - Procedurele regels voor het onderzoek van OLAF - Openen van een onderzoek - Recht om te worden gehoord - Comité van toezicht van OLAF - Vermoeden van onschuld - Beoordeling van de gestelde schade)

(2021/C 138/06)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirant: John Dalli (vertegenwoordigers: L. Levi en S. Rodrigues, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | John Dalli wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2)

John Dalli wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 328 van 30.9.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/6 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/6

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

(Zaak C-658/19) (1)

(Niet-nakoming - Artikel 258 VWEU - Richtlijn (EU) 2016/680 - Verwerking van persoonsgegevens - Voorkoming, opsporing, onderzoek en vervolging van strafbare feiten op dat gebied - Geen omzetting in nationaal recht en geen mededeling van omzettingsmaatregelen - Artikel 260, lid 3, VWEU - Verzoek om veroordeling tot betaling van een forfaitaire som en een dwangsom)

(2021/C 138/07)

Procestaal: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Nardi, G. von Rintelen en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Aguilera Ruiz, gemachtigde)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

Dictum

| 1) | Door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om te voldoen aan richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad, en door deze bepalingen bijgevolg niet aan de Europese Commissie te hebben meegedeeld, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 63 van deze richtlijn op die lidstaat rustende verplichtingen niet nagekomen. |
| --- | --- |

1)

Door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om te voldoen aan richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad, en door deze bepalingen bijgevolg niet aan de Europese Commissie te hebben meegedeeld, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 63 van deze richtlijn op die lidstaat rustende verplichtingen niet nagekomen.

| 2) | Doordat het op de dag waarop het Hof de feiten heeft onderzocht niet de maatregelen had getroffen die nodig waren om de bepalingen van richtlijn 2016/680 om te zetten in zijn nationale recht, en bijgevolg deze maatregelen evenmin aan de Commissie had meegedeeld, heeft het Koninkrijk Spanje in zijn niet-nakoming volhard. |
| --- | --- |

2)

Doordat het op de dag waarop het Hof de feiten heeft onderzocht niet de maatregelen had getroffen die nodig waren om de bepalingen van richtlijn 2016/680 om te zetten in zijn nationale recht, en bijgevolg deze maatregelen evenmin aan de Commissie had meegedeeld, heeft het Koninkrijk Spanje in zijn niet-nakoming volhard.

| 3) | Voor het geval dat de in punt 1 geconstateerde niet-nakoming nog zou voortduren op de datum waarop het onderhavige arrest wordt gewezen, wordt het Koninkrijk Spanje veroordeeld tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 89 000 EUR per dag vanaf die datum tot het tijdstip waarop die lidstaat een einde maakt aan de vastgestelde niet-nakoming. |
| --- | --- |

3)

Voor het geval dat de in punt 1 geconstateerde niet-nakoming nog zou voortduren op de datum waarop het onderhavige arrest wordt gewezen, wordt het Koninkrijk Spanje veroordeeld tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 89 000 EUR per dag vanaf die datum tot het tijdstip waarop die lidstaat een einde maakt aan de vastgestelde niet-nakoming.

| 4) | Het Koninkrijk Spanje wordt veroordeeld tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som van 15 000 000 EUR. |
| --- | --- |

4)

Het Koninkrijk Spanje wordt veroordeeld tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som van 15 000 000 EUR.

| 5) | Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Commissie. |
| --- | --- |

5)

Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Commissie.

| 6) | De Republiek Polen draagt haar eigen kosten. |
| --- | --- |

6)

De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

---

(1)  PB C 357 van 21.10.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/7 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/7

---

Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — M, A, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, T

(Zaak C-673/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Asiel en immigratie - Richtlijn 2008/115/EG - Artikelen 3, 4, 6 en 15 - Vluchteling die illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijft - Inbewaringstelling met het oog op overbrenging naar een andere lidstaat - Vluchtelingenstatus in die andere lidstaat - Beginsel van non-refoulement - Geen terugkeerbesluit - Toepasselijkheid van richtlijn 2008/115)

(2021/C 138/08)

Procestaal: Nederlands

Verwijzende rechter

Raad van State

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: M, A, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Verwerende partij: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, T

Dictum

De artikelen 3, 4, 6 en 15 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een lidstaat een illegaal op zijn grondgebied verblijvende onderdaan van een derde land in bewaring stelt met het oog op zijn gedwongen overbrenging naar een andere lidstaat waar hij de vluchtelingenstatus bezit, wanneer die onderdaan heeft geweigerd gehoor te geven aan het bevel dat hem was gegeven om naar die andere lidstaat te vertrekken en het niet mogelijk is om tegen hem een terugkeerbesluit uit te vaardigen.

---

(1)  PB C 423 van 16.12.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/7 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/7

---

Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 februari 2021 — VodafoneZiggo Group BV / Europese Commissie

(Zaak C-689/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/21/EG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG - Consolidatie van de interne markt voor elektronische communicatie - Artikel 7, leden 3 en 7 - Door de nationale regelgevende instantie toegankelijk gemaakte ontwerpmaatregel - Markt voor toegang op wholesaleniveau, verzorgd op een vaste locatie in Nederland - Gezamenlijke aanmerkelijke marktmacht - Aan de nationale regelgevende instantie toegezonden opmerkingen van de Europese Commissie - Verplichting voor de nationale regelgevende instantie om daar zoveel mogelijk rekening mee te houden - Omvang - Artikel 263 VWEU - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Voor beroep vatbare handeling - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

(2021/C 138/09)

Procestaal: Engels

Partijen

Rekwirante: VodafoneZiggo Group BV (vertegenwoordigers: W. Knibbeler, A. Pliego Selie en B. Verheijen, advocaten)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Nicolae en G. Braun, gemachtigden)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt afgewezen.

| 2) | VodafoneZiggo Group BV wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

VodafoneZiggo Group BV wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 372 van 4.11.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/8 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/8

---

Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Novo Banco SA / Junta de Andalucía

(Zaak C-712/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Fiscale bepalingen - Belasting op de door kredietinstellingen aangehouden deposito’s van cliënten - Belastingaftrekken die uitsluitend worden toegekend aan kredietinstellingen met hoofdzetel of agentschappen op het grondgebied van de autonome regio Andalusië - Belastingaftrekken die uitsluitend worden toegekend voor investeringen in projecten in die autonome regio - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 401 - Verbod om andere nationale belastingen met het karakter van een omzetbelasting te heffen - Begrip “omzetbelasting” - Wezenlijke kenmerken van de btw - Geen)

(2021/C 138/10)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Supremo

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Novo Banco SA

Verwerende partij: Junta de Andalucía

Dictum

| 1) | De in artikel 49 VWEU neergelegde vrijheid van vestiging moet aldus worden uitgelegd dat zij, in het geval van aftrekken die in mindering worden gebracht van het brutobedrag van een belasting op deposito’s van cliënten van kredietinstellingen met hoofdzetel of agentschappen op het grondgebied van een regio van een lidstaat,






  — | zich ertegen verzet dat er op het brutobedrag van die belasting een aftrek van 200 000 EUR in mindering wordt gebracht ten gunste van kredietinstellingen die hun hoofdzetel op het grondgebied van die regio hebben; |
| --- | --- | --- |

1)

De in artikel 49 VWEU neergelegde vrijheid van vestiging moet aldus worden uitgelegd dat zij, in het geval van aftrekken die in mindering worden gebracht van het brutobedrag van een belasting op deposito’s van cliënten van kredietinstellingen met hoofdzetel of agentschappen op het grondgebied van een regio van een lidstaat,

—

zich ertegen verzet dat er op het brutobedrag van die belasting een aftrek van 200 000 EUR in mindering wordt gebracht ten gunste van kredietinstellingen die hun hoofdzetel op het grondgebied van die regio hebben;

| — | zich niet ertegen verzet dat er op het brutobedrag van die belasting aftrekken van 5 000 EUR in mindering worden gebracht per op het grondgebied van die regio gevestigd agentschap, waarbij dit bedrag wordt verhoogd tot 7 500 EUR voor elk agentschap dat is gelegen in een gemeente met minder dan 2 000 inwoners, tenzij deze aftrekken de facto leiden tot niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van de plaats van de zetel van de betrokken kredietinstellingen, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan. |
| --- | --- |

—

zich niet ertegen verzet dat er op het brutobedrag van die belasting aftrekken van 5 000 EUR in mindering worden gebracht per op het grondgebied van die regio gevestigd agentschap, waarbij dit bedrag wordt verhoogd tot 7 500 EUR voor elk agentschap dat is gelegen in een gemeente met minder dan 2 000 inwoners, tenzij deze aftrekken de facto leiden tot niet te rechtvaardigen discriminatie op grond van de plaats van de zetel van de betrokken kredietinstellingen, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

Artikel 63, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het, in geval van een belasting op deposito’s van cliënten van kredietinstellingen die hun hoofdzetel of agentschappen op het grondgebied van een regio van een lidstaat hebben, zich ertegen verzet dat het bedrag aan kredieten, leningen, en investeringen die zijn bestemd voor projecten in die regio wordt afgetrokken van het brutobedrag van die belasting, voor zover met deze aftrekken een zuiver economisch doel wordt nagestreefd.

| 2) | Artikel 401 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling tot invoering van een belasting die door kredietinstellingen verschuldigd is wegens het aanhouden van cliëntendeposito’s waarvan de grondslag overeenkomt met het rekenkundig gemiddelde van het driemaandelijkse saldo van die deposito’s en die de belastingplichtige niet aan derden mag doorrekenen. |
| --- | --- |

2)

Artikel 401 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling tot invoering van een belasting die door kredietinstellingen verschuldigd is wegens het aanhouden van cliëntendeposito’s waarvan de grondslag overeenkomt met het rekenkundig gemiddelde van het driemaandelijkse saldo van die deposito’s en die de belastingplichtige niet aan derden mag doorrekenen.

---

(1)  PB C 423 van 16.12.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/9 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/9

---

Arrest van het Hof (Negende kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Bartosch Airport Supply Services GmbH/Zollamt Wien

(Zaak C-772/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Tariefposten 8701 en 8705 - Uitlegging - Vliegtuigslepers)

(2021/C 138/11)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Verwaltungsgerichtshof

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Bartosch Airport Supply Services GmbH

Verwerende partij: Zollamt Wien

Dictum

De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijke douanetarief, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2016/1821 van de Commissie van 6 oktober 2016, moet aldus worden uitgelegd dat post 8705 van deze nomenclatuur niet ziet op voertuigen die zijn ontworpen voor het slepen en duwen van luchtvaartuigen, ook wel vliegtuigslepers genoemd, die onder post 8701 van deze nomenclatuur vallen.

---

(1)  PB C 27 van 27.1.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/10 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/10

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg — Oostenrijk) — BU / Markt 24 GmbH

(Zaak C-804/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst - Bepalingen van hoofdstuk II, afdeling 5 - Toepasselijkheid - Overeenkomst die in een lidstaat wordt gesloten voor een baan bij een onderneming die in een andere lidstaat is gevestigd - Geen arbeidsprestaties gedurende de volledige looptijd van de overeenkomst - Uitsluiting van de toepassing van nationale bevoegdheidsregels - Artikel 21, lid 1, onder b), i) - Begrip “plaats waar of van waaruit de werknemer gewoonlijk werkt” - Arbeidsovereenkomst - Plaats van uitvoering van de overeenkomst - Verplichtingen van de werknemer jegens zijn werkgever)

(2021/C 138/12)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Landesgericht Salzburg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: BU

Verwerende partij: Markt 24 GmbH

Dictum

| 1) | Het bepaalde in afdeling 5 van hoofdstuk II van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, met als opschrift “Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst”, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een vordering in rechte van een werknemer met woonplaats in een lidstaat tegen zijn werkgever met woonplaats in een andere lidstaat, wanneer de onderhandelingen over en de sluiting van de arbeidsovereenkomst hebben plaatsgevonden in de lidstaat waar de werknemer woont en in de overeenkomst was bepaald dat de plaats van uitvoering van de arbeid was gelegen in de lidstaat van de werkgever, ook al is die arbeid om een aan de werkgever toerekenbare reden niet verricht. |
| --- | --- |

1)

Het bepaalde in afdeling 5 van hoofdstuk II van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, met als opschrift “Bevoegdheid voor individuele verbintenissen uit arbeidsovereenkomst”, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een vordering in rechte van een werknemer met woonplaats in een lidstaat tegen zijn werkgever met woonplaats in een andere lidstaat, wanneer de onderhandelingen over en de sluiting van de arbeidsovereenkomst hebben plaatsgevonden in de lidstaat waar de werknemer woont en in de overeenkomst was bepaald dat de plaats van uitvoering van de arbeid was gelegen in de lidstaat van de werkgever, ook al is die arbeid om een aan de werkgever toerekenbare reden niet verricht.

| 2) | Het bepaalde in afdeling 5 van hoofdstuk II van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van de nationale bevoegdheidsregels op een vordering als bedoeld in punt 1 van het dictum van dit arrest, ook al blijken deze regels gunstiger te zijn voor de werknemer. |
| --- | --- |

2)

Het bepaalde in afdeling 5 van hoofdstuk II van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van de nationale bevoegdheidsregels op een vordering als bedoeld in punt 1 van het dictum van dit arrest, ook al blijken deze regels gunstiger te zijn voor de werknemer.

| 3) | Artikel 21, lid 1, onder b), i), van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat een vordering als bedoeld in punt 1 van het dictum van dit arrest kan worden ingesteld bij het gerecht van de plaats waar of van waaruit de werknemer volgens de arbeidsovereenkomst het belangrijkste deel van zijn verplichtingen jegens zijn werkgever moest vervullen, onverminderd artikel 7, punt 5, van die verordening. |
| --- | --- |

3)

Artikel 21, lid 1, onder b), i), van verordening nr. 1215/2012 moet aldus worden uitgelegd dat een vordering als bedoeld in punt 1 van het dictum van dit arrest kan worden ingesteld bij het gerecht van de plaats waar of van waaruit de werknemer volgens de arbeidsovereenkomst het belangrijkste deel van zijn verplichtingen jegens zijn werkgever moest vervullen, onverminderd artikel 7, punt 5, van die verordening.

---

(1)  PB C 45 van 10.2.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/11 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/11

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky — Slowakije) — Slovak Telekom/Protimonopolný úrad Slovenskej republiky

(Zaak C-857/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Artikel 102 VWEU - Misbruik van machtspositie - Bevoegdheidsverdeling tussen de Europese Commissie en de nationale mededingingsautoriteiten - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 11, lid 6 - Ontnemen van bevoegdheid aan nationale mededingingsautoriteiten - Beginsel ne bis in idem - Artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

(2021/C 138/13)

Procestaal: Slowaaks

Verwijzende rechter

Najvyšší súd Slovenskej republiky

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Slovak Telekom a.s.

Verwerende partij: Protimonopolný úrad Slovenskej republiky

Dictum

| 1) | Artikel 11, lid 6, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU], moet aldus worden uitgelegd dat de mededingingsautoriteiten van de lidstaten niet meer bevoegd zijn om de artikelen 101 en 102 VWEU toe te passen wanneer de Europese Commissie een procedure inleidt die tot vaststelling van een besluit leidt waarbij een inbreuk op deze bepalingen wordt vastgesteld, voor zover deze formele handeling betrekking heeft op dezelfde vermeende schendingen van de artikelen 101 en 102 VWEU die door dezelfde onderneming of ondernemingen zijn begaan op dezelfde productmarkt of productmarkten en dezelfde geografische markt of markten, in dezelfde periode of perioden als die waarop de door deze autoriteiten eerder ingeleide procedure of procedures betrekking hebben. |
| --- | --- |

1)

Artikel 11, lid 6, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 en 102 VWEU], moet aldus worden uitgelegd dat de mededingingsautoriteiten van de lidstaten niet meer bevoegd zijn om de artikelen 101 en 102 VWEU toe te passen wanneer de Europese Commissie een procedure inleidt die tot vaststelling van een besluit leidt waarbij een inbreuk op deze bepalingen wordt vastgesteld, voor zover deze formele handeling betrekking heeft op dezelfde vermeende schendingen van de artikelen 101 en 102 VWEU die door dezelfde onderneming of ondernemingen zijn begaan op dezelfde productmarkt of productmarkten en dezelfde geografische markt of markten, in dezelfde periode of perioden als die waarop de door deze autoriteiten eerder ingeleide procedure of procedures betrekking hebben.

| 2) | Het ne-bis-in-idembeginsel, zoals neergelegd in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op inbreuken op het mededingingsrecht, zoals het in artikel 102 VWEU bedoelde misbruik van een machtspositie, en dat het verbiedt dat een onderneming opnieuw wordt veroordeeld of vervolgd wegens een mededingingsverstorende gedraging waarvoor zij is bestraft of niet-aansprakelijk is verklaard bij een eerdere beslissing waartegen geen beroep meer openstaat. Dit beginsel vindt daarentegen geen toepassing wanneer een mededingingsautoriteit van een lidstaat en de Europese Commissie afzonderlijk en onafhankelijk van elkaar een onderneming vervolgen en die onderneming sancties opleggen wegens schendingen van artikel 102 VWEU die betrekking hebben op afzonderlijke productmarkten of geografische markten, of wanneer een mededingingsautoriteit van een lidstaat haar bevoegdheid krachtens artikel 11, lid 6, eerste volzin, van verordening nr. 1/2003 verliest. |
| --- | --- |

2)

Het ne-bis-in-idembeginsel, zoals neergelegd in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op inbreuken op het mededingingsrecht, zoals het in artikel 102 VWEU bedoelde misbruik van een machtspositie, en dat het verbiedt dat een onderneming opnieuw wordt veroordeeld of vervolgd wegens een mededingingsverstorende gedraging waarvoor zij is bestraft of niet-aansprakelijk is verklaard bij een eerdere beslissing waartegen geen beroep meer openstaat. Dit beginsel vindt daarentegen geen toepassing wanneer een mededingingsautoriteit van een lidstaat en de Europese Commissie afzonderlijk en onafhankelijk van elkaar een onderneming vervolgen en die onderneming sancties opleggen wegens schendingen van artikel 102 VWEU die betrekking hebben op afzonderlijke productmarkten of geografische markten, of wanneer een mededingingsautoriteit van een lidstaat haar bevoegdheid krachtens artikel 11, lid 6, eerste volzin, van verordening nr. 1/2003 verliest.

---

(1)  PB C 36 van 3.2.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/12

---

Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Les Chirurgiens-Dentistes de France e.a./Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Enseignement supérieur, de la Recherche et de l’Innovation, Premier ministre

(Zaak C-940/19) (1)

(„Prejudiciële verwijzing - Erkenning van beroepskwalificaties - Richtlijn 2005/36/EG - Artikel 4 septies, lid 6 - Nationale regeling - Aanvaarding van de mogelijkheid van gedeeltelijke toegang tot een van de beroepen die onder het stelsel van automatische erkenning van beroepskwalificaties vallen)

(2021/C 138/14)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Conseil d’État

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Les chirurgiens-dentistes de France, voorheen Confédération nationale des syndicats dentaires, Confédération des syndicats médicaux français, Fédération des syndicats pharmaceutiques de France, Syndicat des biologistes, Syndicat des laboratoires de biologie clinique, Syndicat des médecins libéraux, Union dentaire, Conseil national de l’ordre des chirurgiens-dentistes, Conseil national de l’ordre des masseurs-kinésithérapeutes, Conseil national de l’ordre des infirmiers

Verwerende partijen: Ministre des Solidarités et de la Santé, Ministre de l’Enseignement supérieur, de la Recherche et de l’Innovation, Premier ministre

Dictum

Artikel 4 septies, lid 6, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/55/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een wettelijke regeling die de aanvaarding inhoudt van de mogelijkheid van gedeeltelijke toegang tot een van de beroepen die onder het bij titel III, hoofdstuk III, van die gewijzigde richtlijn vastgestelde stelsel van automatische erkenning van beroepskwalificaties vallen.

---

(1)  PB C 77 van 9.3.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/12 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/12

---

Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg — Luxemburg) — XI / Caisse pour l'avenir des enfants

(Zaak C-129/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2010/18/EU - Herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof - Nationale wetgeving waarbij de toekenning van het recht op ouderschapsverlof afhankelijk wordt gesteld van een voorwaarde inzake tewerkstelling en van de verplichte aansluiting van de werknemer in die hoedanigheid bij het betrokken socialezekerheidsstelsel op de geboortedatum van het kind)

(2021/C 138/15)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: XI

Verwerende partij: Caisse pour l'avenir des enfants

Dictum

De clausules 1.1, 1.2 en 2.1 alsmede clausule 3.1, onder b), van de raamovereenkomst van 18 juni 2009 inzake ouderschapsverlof (herzien) die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 2010/18/EU van de Raad van 8 maart 2010 tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst en tot intrekking van richtlijn 96/34/EG, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling waarbij de toekenning van het recht op ouderschapsverlof afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de betrokken ouder gedurende een periode van ten minste twaalf maanden onmiddellijk voorafgaand aan het begin van dit ouderschapsverlof ononderbroken is tewerkgesteld. Deze clausules staan daarentegen wel in de weg aan een nationale regeling waarbij de toekenning van het recht op ouderschapsverlof afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat de ouder de hoedanigheid van werknemer heeft op het moment van de geboorte of adoptie van zijn kind.

---

(1)  PB C 191 van 8.6.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/13 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/13

---

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Bucureşti — Roemenië) — Krakvet sp. z o.o. sp.k./Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti, Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Nerezidenţi

(Zaak C-108/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 33 - Vaststelling van de plaats van de belastbare handelingen - Levering van goederen met vervoer - Levering van goederen die door of voor rekening van de leverancier worden verzonden of vervoerd - Verkoop via een website - Overeenkomst voor goederenvervoer die de afnemer heeft gesloten met een door de leverancier voorgestelde vennootschap)

(2021/C 138/16)

Procestaal: Roemeens

Verwijzende rechter

Curtea de Apel Bucureşti

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: Krakvet sp. z o.o. sp.k.

Verwerende partijen: Direcţia Generală Regională a Finanţelor Publice Bucureşti, Administraţia Fiscală pentru Contribuabili Nerezidenţi

Dictum

Artikel 33 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat wanneer goederen die op een website worden verkocht door een in een lidstaat gevestigde leverancier aan afnemers die zich in een andere lidstaat bevinden, en die afnemers voor het vervoer van deze goederen — overeenkomstig de door de leverancier voorgestelde verzendmogelijkheden — kiezen voor een op de website voorgestelde vennootschap, waarmee zij een overeenkomst sluiten die losstaat van de overeenkomst die hen met betrekking tot de aankoop van de goederen aan de leverancier bindt, die goederen moeten worden geacht te zijn verzonden “door of voor rekening van de leverancier” in de zin van voornoemd artikel 33, in het geval dat de leverancier een doorslaggevende rol heeft bij het initiatief tot en de organisatie van essentiële fasen van het vervoer van de goederen, hetgeen de verwijzende rechter aan de hand van alle relevante omstandigheden van het hoofdgeding dient na te gaan.

---

(1)  PB C 172 van 20.5.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/14 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/14

---

Beschikking van het Hof van 20 januari 2021 — CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Coopbox Eastern s.r.o./Europese Commissie

(Zaak C-706/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van de verpakking van levensmiddelen voor de detailhandel - Hogere voorziening tegen rechtsoverwegingen - Kennelijk niet-ontvankelijke hogere voorziening)

(2021/C 138/17)

Procestaal: Italiaans

Partijen

Rekwirantes: CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA, Coopbox Eastern s.r.o. (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bariatti, E. Cucchiara en A. Cutrupi, advocaten, vervolgens E. Cucchiara, advocaat)

Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Rossi en T. Vecchi, vervolgens P. Rossi, G. Conte en C. Sjödin, gemachtigden)

Dictum

| 1. | De hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. |
| --- | --- |

1.

De hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

| 2. | CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA en Coopbox Eastern s.r.o. worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie. |
| --- | --- |

2.

CCPL — Consorzio Cooperative di Produzione e Lavoro SC, Coopbox group SpA en Coopbox Eastern s.r.o. worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

---

(1)  PB C 383 du 11.11.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/14 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/14

---

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad — Bulgarije) — Spetsializirana prokuratura/UC, TD

(Zaak C-769/19) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in strafzaken - Richtlijn 2012/13/EU - Recht op informatie in strafprocedures - Artikel 6 - Recht van verdachten of beklaagden om in kennis te worden gesteld van hun rechten - Artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Behandeling van een zaak binnen een redelijke termijn - Nationale wettelijke regeling volgens welke de gerechtelijke procedure wordt beëindigd ingeval de rechter vaststelt dat de tenlastelegging vormgebreken vertoont - Terugverwijzing van de zaak naar de openbaar aanklager voor het opstellen van een nieuwe tenlastelegging - Toelaatbaarheid)

(2021/C 138/18)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Spetsializiran nakazatelen sad

Partijen in de strafzaak

UC, TD

in tegenwoordigheid van: Spetsializirana prokuratura

Dictum

Artikel 6, leden 1, 3, en 4, van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures, artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede het beginsel van voorrang van het Unierecht en het recht op eerbiediging van de menselijke waardigheid moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling die — in geval van een tenlastelegging die gebreken vertoont in die zin dat de inhoud ervan onduidelijk, onvolledig of tegenstrijdig is — in geen enkel geval de mogelijkheid biedt tot herstel van die gebreken door middel van correcties door de openbaar aanklager tijdens de preliminaire terechtzitting gedurende welke ze zijn vastgesteld, en de rechter verplicht de gerechtelijke procedure te beëindigen en de zaak terug te verwijzen naar de openbaar aanklager opdat deze een nieuwe tenlastelegging opstelt.

---

(1)  PB C 27 van 27.1.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/15 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/15

---

Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2021 — Camelia Manéa/CdT

(Zaak C-892/19 P) (1)

(Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Besluit tot niet-verlenging van de overeenkomst - Intrekking van het besluit en vaststelling van een nieuw besluit tot niet-verlenging met ingang van de datum van het eerste besluit - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)

(2021/C 138/19)

Procestaal: Frans

Partijen

Rekwirante: Camelia Manéa (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, avocat)

Andere partij in de procedure: Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) (vertegenwoordigers: M. Garnier en J. Rikkert, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, avocat)

Dictum

| 1) | De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard. |
| --- | --- |

1)

De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

| 2) | Camelia Manéa wordt verwezen in de kosten. |
| --- | --- |

2)

Camelia Manéa wordt verwezen in de kosten.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/16

---

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Nivelles — België) — UF/Partena, Assurances sociales pour travailleurs indépendants ASBL, Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres)

(Zaak C-105/20) (1)

(Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, en artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Verwijzingsbeslissing - Geen nadere motivering van de noodzaak van een antwoord op de prejudiciële vragen voor de beslechting van het hoofdgeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing)

(2021/C 138/20)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail de Nivelles

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: UF

Verwerende partijen: Partena, Assurances sociales pour travailleurs indépendants ASBL, Institut national d’assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres),

Dictum

Het door de tribunal du travail de Nivelles (arbeidsrechtbank Nijvel, België) bij beslissing van 3 februari 2020 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

---

(1)  PB C 175 van 25.5.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 23 september 2020 — Ц.M.Ц., T.M.M.

(Zaak C-455/20)

(2021/C 138/21)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Sofiyski rayonen sad

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: Ts.M.Ts., T.M.M.

Bij beschikking van 27 januari 2021 heeft het Hof (Zesde kamer) de doorhaling van de zaak in het register gelast.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/16 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/16

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Aragón (Spanje) op 11 december 2020 — ASADE — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio / Consejería de Sanidad de la Diputación General de Aragón

(Zaak C-676/20)

(2021/C 138/22)

Procestaal: Spaans

Verwijzende rechter

Tribunal Superior de Justicia de Aragón

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: ASADE — Asociación Estatal de Entidades de Servicios de Atención a Domicilio

Verwerende partij: Consejería de Sanidad de la Diputación General de Aragón

Prejudiciële vragen

| 1) | Is een nationale regeling die aanbestedende diensten de mogelijkheid biedt om gebruik te maken van overeenkomsten met particuliere non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties) voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen — tegen vergoeding van de kosten — zonder de procedures te volgen waarin richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1) betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten voorziet, ongeacht de geraamde waarde van de opdracht, door dergelijke afspraken eenvoudigweg als niet-contractueel aan te merken, verenigbaar met het Unierecht — artikel 49 VWEU (2) en de artikelen 76 en 77 van richtlijn 2014/24 (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan)? |
| --- | --- |

1)

Is een nationale regeling die aanbestedende diensten de mogelijkheid biedt om gebruik te maken van overeenkomsten met particuliere non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties) voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen — tegen vergoeding van de kosten — zonder de procedures te volgen waarin richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (1) betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten voorziet, ongeacht de geraamde waarde van de opdracht, door dergelijke afspraken eenvoudigweg als niet-contractueel aan te merken, verenigbaar met het Unierecht — artikel 49 VWEU (2) en de artikelen 76 en 77 van richtlijn 2014/24 (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan)?

| 2) | Is een nationale regeling die voor de verrichting van sociale of gezondheidsdiensten van algemeen belang de mogelijkheid biedt om de regeling betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten te omzeilen door de methode van de gecoördineerde actie toe te passen, in aanvulling op of ter vervanging van beheer met eigen middelen — niet omdat die methode het meest geschikt is om de adequate verrichting van de dienst te waarborgen, maar om concrete doelstellingen van sociaal beleid te verwezenlijken, die gevolgen hebben voor de wijze waarop de dienst moet worden verricht of waarvan de verwezenlijking aan de opdrachtnemer wordt opgelegd als selectiecriterium –, ook al blijven de beginselen van bekendmaking, mededinging en transparantie van toepassing, verenigbaar met het Unierecht — artikel 49 VWEU en de artikelen 76 en 77 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan)? |
| --- | --- |

2)

Is een nationale regeling die voor de verrichting van sociale of gezondheidsdiensten van algemeen belang de mogelijkheid biedt om de regeling betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten te omzeilen door de methode van de gecoördineerde actie toe te passen, in aanvulling op of ter vervanging van beheer met eigen middelen — niet omdat die methode het meest geschikt is om de adequate verrichting van de dienst te waarborgen, maar om concrete doelstellingen van sociaal beleid te verwezenlijken, die gevolgen hebben voor de wijze waarop de dienst moet worden verricht of waarvan de verwezenlijking aan de opdrachtnemer wordt opgelegd als selectiecriterium –, ook al blijven de beginselen van bekendmaking, mededinging en transparantie van toepassing, verenigbaar met het Unierecht — artikel 49 VWEU en de artikelen 76 en 77 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan)?

| 3) | Indien het antwoord bevestigend luidt, is dan het exclusief en uitsluitend voorbehouden van deze werkwijze aan non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties), ook al worden de beginselen van transparantie en bekendmaking in acht genomen, verenigbaar met het Unierecht — de hierboven reeds aangehaalde voorschriften alsmede artikel 15, lid 2, onder b), van richtlijn 2006/123/EG van het Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (3)? |
| --- | --- |

3)

Indien het antwoord bevestigend luidt, is dan het exclusief en uitsluitend voorbehouden van deze werkwijze aan non-profitorganisaties (niet alleen vrijwilligersorganisaties), ook al worden de beginselen van transparantie en bekendmaking in acht genomen, verenigbaar met het Unierecht — de hierboven reeds aangehaalde voorschriften alsmede artikel 15, lid 2, onder b), van richtlijn 2006/123/EG van het Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (3)?

| 4) | Moet, gelet op artikel 15, lid 2, onder b), van dienstenrichtlijn [2006/123/EG], het aan aanbestedende diensten verlenen van de discretionaire bevoegdheid om de methode van de gecoördineerde actie te gebruiken om non-profitorganisaties te belasten met het beheer van sociale en gezondheidsdiensten, aldus worden uitgelegd dat de toegang tot [de verrichting van] die diensten daarmee afhankelijk wordt gesteld van het bezitten van een bepaalde rechtsvorm? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt, is een nationale regeling als die in casu aan de orde, in het kader waarvan de lidstaat de Commissie niet in kennis heeft gesteld van het vereiste betreffende de rechtsvorm, dan geldig volgens artikel 15, lid 7, van de dienstenrichtlijn? |
| --- | --- |

4)

Moet, gelet op artikel 15, lid 2, onder b), van dienstenrichtlijn [2006/123/EG], het aan aanbestedende diensten verlenen van de discretionaire bevoegdheid om de methode van de gecoördineerde actie te gebruiken om non-profitorganisaties te belasten met het beheer van sociale en gezondheidsdiensten, aldus worden uitgelegd dat de toegang tot [de verrichting van] die diensten daarmee afhankelijk wordt gesteld van het bezitten van een bepaalde rechtsvorm? Indien het antwoord op deze vraag bevestigend luidt, is een nationale regeling als die in casu aan de orde, in het kader waarvan de lidstaat de Commissie niet in kennis heeft gesteld van het vereiste betreffende de rechtsvorm, dan geldig volgens artikel 15, lid 7, van de dienstenrichtlijn?

| 5) | Indien het antwoord op alle voorgaande vragen bevestigend luidt, moeten de artikelen 49 en 56 VWEU, de artikelen 76 en 77 van richtlijn [2014/24/EU] betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan), en artikel 15, lid 2, van richtlijn 2006/123/EG van het Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt dan aldus worden uitgelegd dat zij aanbestedende diensten de mogelijkheid bieden om als een van de criteria voor de selectie van een non-profitorganisatie (niet alleen vrijwilligersorganisaties) waarmee overeenkomsten zullen worden gesloten voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen (die verder gaan dan de in artikel 2, lid 2, onder j), van laatstgenoemde richtlijn bedoelde diensten), het criterium te hanteren dat de organisatie is gevestigd in de plaats of het geografische gebied waar de dienst zal worden verricht? |
| --- | --- |

5)

Indien het antwoord op alle voorgaande vragen bevestigend luidt, moeten de artikelen 49 en 56 VWEU, de artikelen 76 en 77 van richtlijn [2014/24/EU] betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten (gelezen in samenhang met artikel 74 en bijlage XIV ervan), en artikel 15, lid 2, van richtlijn 2006/123/EG van het Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt dan aldus worden uitgelegd dat zij aanbestedende diensten de mogelijkheid bieden om als een van de criteria voor de selectie van een non-profitorganisatie (niet alleen vrijwilligersorganisaties) waarmee overeenkomsten zullen worden gesloten voor de verrichting van allerhande sociale diensten aan personen (die verder gaan dan de in artikel 2, lid 2, onder j), van laatstgenoemde richtlijn bedoelde diensten), het criterium te hanteren dat de organisatie is gevestigd in de plaats of het geografische gebied waar de dienst zal worden verricht?

---

(1)  Richtlijn betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB 2014, L 94, blz. 65).

(2)  PB 2012, C 326, blz. 47.

(3)  PB 2006, L 376, blz. 36.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 4 januari 2021 — FS / Chief Appeals Officer, Social Welfare Appeals Office, Minister for Employment Affairs en Minister for Social Protection

(Zaak C-3/21)

(2021/C 138/23)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

High Court (Ierland)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: FS

Verwerende partijen: Chief Appeals Officer, Social Welfare Appeals Office, Minister for Employment Affairs en Minister for Social Protection

Prejudiciële vragen

| 1) | Omvat het begrip “aanvraag” in artikel 81 van verordening nr. 883/2004 (1) mede de omstandigheid dat er nog een periodieke uitkering wordt ontvangen van een eerste lidstaat (terwijl de uitkering in feite door een tweede lidstaat verschuldigd is), telkens wanneer de desbetreffende uitkering wordt betaald, ook al is er de oorspronkelijke aanvraag en het oorspronkelijke besluit van de eerste lidstaat om de uitkering toe te kennen? |
| --- | --- |

1)

Omvat het begrip “aanvraag” in artikel 81 van verordening nr. 883/2004 (1) mede de omstandigheid dat er nog een periodieke uitkering wordt ontvangen van een eerste lidstaat (terwijl de uitkering in feite door een tweede lidstaat verschuldigd is), telkens wanneer de desbetreffende uitkering wordt betaald, ook al is er de oorspronkelijke aanvraag en het oorspronkelijke besluit van de eerste lidstaat om de uitkering toe te kennen?

| 2) | Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is het dan zo dat wanneer een aanvraag voor een uitkering ten onrechte bij de lidstaat van herkomst wordt ingediend, terwijl dat bij een tweede lidstaat had moeten gebeuren, de krachtens artikel 81 van verordening nr. 883/2004 op de tweede lidstaat rustende verplichting (namelijk de verplichting om een bij de lidstaat van herkomst ingediende aanvraag als ontvankelijk te beschouwen in de tweede lidstaat) aldus moet worden uitgelegd dat zij geheel losstaat van de krachtens artikel 76, lid 4, van die verordening op de aanvrager rustende verplichting om juiste informatie over zijn woonplaats te verstrekken, zodat een aanvraag die ten onrechte bij de lidstaat van herkomst is ingediend, door de tweede lidstaat overeenkomstig artikel 81 van de verordening als ontvankelijk moet worden beschouwd, ook al heeft de aanvrager in strijd met artikel 76, lid 4, van de verordening geen juiste informatie over zijn woonplaats verstrekt binnen de naar het recht van de tweede lidstaat gestelde termijn voor het indienen van een aanvraag? |
| --- | --- |

2)

Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is het dan zo dat wanneer een aanvraag voor een uitkering ten onrechte bij de lidstaat van herkomst wordt ingediend, terwijl dat bij een tweede lidstaat had moeten gebeuren, de krachtens artikel 81 van verordening nr. 883/2004 op de tweede lidstaat rustende verplichting (namelijk de verplichting om een bij de lidstaat van herkomst ingediende aanvraag als ontvankelijk te beschouwen in de tweede lidstaat) aldus moet worden uitgelegd dat zij geheel losstaat van de krachtens artikel 76, lid 4, van die verordening op de aanvrager rustende verplichting om juiste informatie over zijn woonplaats te verstrekken, zodat een aanvraag die ten onrechte bij de lidstaat van herkomst is ingediend, door de tweede lidstaat overeenkomstig artikel 81 van de verordening als ontvankelijk moet worden beschouwd, ook al heeft de aanvrager in strijd met artikel 76, lid 4, van de verordening geen juiste informatie over zijn woonplaats verstrekt binnen de naar het recht van de tweede lidstaat gestelde termijn voor het indienen van een aanvraag?

| 3) | Moet het algemene Unierechtelijke beginsel van doeltreffendheid aldus worden uitgelegd dat, in omstandigheden als die van de onderhavige procedure (in het bijzonder wanneer een burger van de Unie zijn recht van vrij verkeer uitoefent, maar niet voldoet aan de krachtens artikel 76, lid 4, van verordening nr. 883/2004 op hem rustende verplichting om de socialezekerheidsinstanties in de lidstaat van herkomst in kennis te stellen van het feit dat hij in een andere lidstaat is gaan wonen), het doeltreffend uitoefenen van Unierechtelijke rechten wordt verhinderd doordat volgens het recht van de lidstaat waar het recht van vrij verkeer wordt uitgeoefend, een burger van de Unie die een aanvraag voor kinderbijslag wil indienen met terugwerkende kracht, dat aldaar moet doen binnen een naar het recht van die lidstaat gestelde termijn van twaalf maanden? |
| --- | --- |

3)

Moet het algemene Unierechtelijke beginsel van doeltreffendheid aldus worden uitgelegd dat, in omstandigheden als die van de onderhavige procedure (in het bijzonder wanneer een burger van de Unie zijn recht van vrij verkeer uitoefent, maar niet voldoet aan de krachtens artikel 76, lid 4, van verordening nr. 883/2004 op hem rustende verplichting om de socialezekerheidsinstanties in de lidstaat van herkomst in kennis te stellen van het feit dat hij in een andere lidstaat is gaan wonen), het doeltreffend uitoefenen van Unierechtelijke rechten wordt verhinderd doordat volgens het recht van de lidstaat waar het recht van vrij verkeer wordt uitgeoefend, een burger van de Unie die een aanvraag voor kinderbijslag wil indienen met terugwerkende kracht, dat aldaar moet doen binnen een naar het recht van die lidstaat gestelde termijn van twaalf maanden?

---

(1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/18 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/18

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 14 januari 2021 — SRS, AA / Minister for Justice and Equality

(Zaak C-22/21)

(2021/C 138/24)

Procestaal: Engels

Verwijzende rechter

Supreme Court

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: SRS, AA

Verwerende partij: Minister for Justice and Equality

Prejudiciële vragen

| 1) | Kunnen de bewoordingen “member of the household of an EU citizen” [in de Nederlandse taalversie: “familieleden [...] die inwonen bij de burger van de Unie”], zoals gebruikt in artikel 3 van richtlijn 2004/38/EG (1), zodanig worden gedefinieerd dat dit begrip binnen de gehele Unie uniform kan worden toegepast, en zo ja, hoe luidt die definitie? |
| --- | --- |

1)

Kunnen de bewoordingen “member of the household of an EU citizen” [in de Nederlandse taalversie: “familieleden [...] die inwonen bij de burger van de Unie”], zoals gebruikt in artikel 3 van richtlijn 2004/38/EG (1), zodanig worden gedefinieerd dat dit begrip binnen de gehele Unie uniform kan worden toegepast, en zo ja, hoe luidt die definitie?

| 2) | Indien dit begrip niet aldus kan worden gedefinieerd, op grond van welke criteria moeten rechters dan de bewijzen beoordelen zodat de nationale rechterlijke instanties aan de hand van een vaste lijst factoren kunnen beslissen wie — wat de vrijheid van verkeer betreft — wél en wie niet deel uitmaakt van de huishouding van een burger van de Unie? |
| --- | --- |

2)

Indien dit begrip niet aldus kan worden gedefinieerd, op grond van welke criteria moeten rechters dan de bewijzen beoordelen zodat de nationale rechterlijke instanties aan de hand van een vaste lijst factoren kunnen beslissen wie — wat de vrijheid van verkeer betreft — wél en wie niet deel uitmaakt van de huishouding van een burger van de Unie?

---

(1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun gezinsleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/19 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/19

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 4 februari 2021 — Strafzaak tegen KT

(Zaak C-71/21)

(2021/C 138/25)

Procestaal: Bulgaars

Verwijzende rechter

Sofiyski gradski sad

Gezochte persoon

KT

Prejudiciële vragen

| 1) | Staan de bepalingen van artikel 1, leden 2 en 3, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen toe dat met het oog op strafvolging in dezelfde zaak een nieuw aanhoudingsbevel wordt uitgevaardigd tegen een persoon wiens overlevering door een lidstaat van de Europese Unie is geweigerd op grond van artikel 1, lid 3, van die overeenkomst junctis artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden? |
| --- | --- |

1)

Staan de bepalingen van artikel 1, leden 2 en 3, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen toe dat met het oog op strafvolging in dezelfde zaak een nieuw aanhoudingsbevel wordt uitgevaardigd tegen een persoon wiens overlevering door een lidstaat van de Europese Unie is geweigerd op grond van artikel 1, lid 3, van die overeenkomst junctis artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

| 2) | Staan de bepalingen van artikel 1, lid 3, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen, artikel 21, lid 1, en artikel 67, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en artikel 6 en artikel 45, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie toe dat een lidstaat die wordt verzocht om tenuitvoerlegging van een aanhoudingsbevel in een geval waarin een andere lidstaat heeft geweigerd dezelfde persoon over te leveren met het oog op strafvervolging in dezelfde zaak, een nieuwe beslissing neemt nadat de gezochte persoon heeft gebruikgemaakt van zijn recht van vrij verkeer en zich van de staat waar de overlevering is geweigerd heeft begeven naar de staat waaraan het nieuwe aanhoudingsbevel is gericht? |
| --- | --- |

2)

Staan de bepalingen van artikel 1, lid 3, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de procedures voor overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie en IJsland en Noorwegen, artikel 21, lid 1, en artikel 67, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en artikel 6 en artikel 45, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie toe dat een lidstaat die wordt verzocht om tenuitvoerlegging van een aanhoudingsbevel in een geval waarin een andere lidstaat heeft geweigerd dezelfde persoon over te leveren met het oog op strafvervolging in dezelfde zaak, een nieuwe beslissing neemt nadat de gezochte persoon heeft gebruikgemaakt van zijn recht van vrij verkeer en zich van de staat waar de overlevering is geweigerd heeft begeven naar de staat waaraan het nieuwe aanhoudingsbevel is gericht?

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/20 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Senāts) (Letland) op 4 februari 2021 — SIA “PRODEX” / Valsts ieņēmumu dienests

(Zaak C-72/21)

(2021/C 138/26)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Augstākā tiesa (Senāts)

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekster in eerste aanleg en verzoekster tot cassatie: SIA “PRODEX”

Verweerster in eerste aanleg en verweerster in cassatie: Valsts ieņēmumu dienests

Prejudiciële vragen

| 1) | Moet de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011 (2), aldus worden uitgelegd dat onderverdeling 4418 20 ervan als afzonderlijke goederen deurkozijnen, deurlijsten en drempels kan omvatten? |
| --- | --- |

1)

Moet de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011 (2), aldus worden uitgelegd dat onderverdeling 4418 20 ervan als afzonderlijke goederen deurkozijnen, deurlijsten en drempels kan omvatten?

| 2) | Kan onderverdeling 4418 20 van de gecombineerde nomenclatuur, gelezen in het licht van regel 2, onder a), eerste volzin, van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I, eerste deel, titel I, onder A, bij verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, ook deurkozijnen en deurlijsten, deurpanelen en drempels in niet-afgewerkte staat omvatten voor zover deze de essentiële kenmerken van deurkozijnen, deurlijsten en drempels in complete of in afgewerkte staat vertonen? |
| --- | --- |

2)

Kan onderverdeling 4418 20 van de gecombineerde nomenclatuur, gelezen in het licht van regel 2, onder a), eerste volzin, van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I, eerste deel, titel I, onder A, bij verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, ook deurkozijnen en deurlijsten, deurpanelen en drempels in niet-afgewerkte staat omvatten voor zover deze de essentiële kenmerken van deurkozijnen, deurlijsten en drempels in complete of in afgewerkte staat vertonen?

| 3) | Moeten de in het hoofdgeding aan de orde zijnde panelen en lijsten, die zijn voorzien van een profiel en een decoratieve afwerking die objectief aantonen dat ze bestemd zijn voor de vervaardiging van deuren, deurkozijnen, deurlijsten en drempels, maar die, voordat de deur wordt gemonteerd, moeten worden bijgesneden om de lengte ervan aan te passen, en waarin inkepingen voor hengsels, en eventueel ook uitsparingen voor scharnieren alsook slotgaten moeten worden gemaakt, worden ingedeeld onder onderverdeling 4418 20 of, afhankelijk van de kenmerken van de specifieke panelen of lijsten, onder de posten 4411 en 4412 van de gecombineerde nomenclatuur? |
| --- | --- |

3)

Moeten de in het hoofdgeding aan de orde zijnde panelen en lijsten, die zijn voorzien van een profiel en een decoratieve afwerking die objectief aantonen dat ze bestemd zijn voor de vervaardiging van deuren, deurkozijnen, deurlijsten en drempels, maar die, voordat de deur wordt gemonteerd, moeten worden bijgesneden om de lengte ervan aan te passen, en waarin inkepingen voor hengsels, en eventueel ook uitsparingen voor scharnieren alsook slotgaten moeten worden gemaakt, worden ingedeeld onder onderverdeling 4418 20 of, afhankelijk van de kenmerken van de specifieke panelen of lijsten, onder de posten 4411 en 4412 van de gecombineerde nomenclatuur?

---

(1)  PB 1987, L 256, blz. 1.

(2)  Verordening tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 2011, L 282, blz. 1).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/20 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/20

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 1 februari 2021 — AS “PrivatBank”, A, B, Unimain Holdings Limited / Finanšu un kapitāla tirgus komisija

(Zaak C-78/21)

(2021/C 138/27)

Procestaal: Lets

Verwijzende rechter

Administratīvā apgabaltiesa

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partijen: AS “PrivatBank”, A, B, Unimain Holdings Limited

Verwerende partij: Finanšu un kapitāla tirgus komisija

Prejudiciële vragen

| 1) | Kunnen financiële leningen en kredieten, verrichtingen in rekeningen-courant en depositorekeningen bij financiële instellingen (waaronder banken), als bedoeld in bijlage I bij richtlijn 88/361/EEG (1) van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het [EG-]Verdrag, ook als kapitaalverkeer in de zin van artikel 63, lid 1, VWEU worden aangemerkt? |
| --- | --- |

1)

Kunnen financiële leningen en kredieten, verrichtingen in rekeningen-courant en depositorekeningen bij financiële instellingen (waaronder banken), als bedoeld in bijlage I bij richtlijn 88/361/EEG (1) van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het [EG-]Verdrag, ook als kapitaalverkeer in de zin van artikel 63, lid 1, VWEU worden aangemerkt?

| 2) | Is een (niet rechtstreeks uit de nationale wetgeving voortvloeiende) beperking die door de bevoegde autoriteit van een lidstaat is opgelegd aan een bepaalde kredietinstelling, waarbij het deze laatste verboden wordt zakelijke betrekkingen aan te knopen en zij verplicht wordt bestaande zakelijke betrekkingen te beëindigen met personen die geen staatsburger zijn van de Republiek Letland, een maatregel van een lidstaat in de zin van artikel 63, lid 1, VWEU, en als zodanig een beperking van het in die bepaling neergelegde beginsel van het vrije kapitaalverkeer tussen lidstaten? |
| --- | --- |

2)

Is een (niet rechtstreeks uit de nationale wetgeving voortvloeiende) beperking die door de bevoegde autoriteit van een lidstaat is opgelegd aan een bepaalde kredietinstelling, waarbij het deze laatste verboden wordt zakelijke betrekkingen aan te knopen en zij verplicht wordt bestaande zakelijke betrekkingen te beëindigen met personen die geen staatsburger zijn van de Republiek Letland, een maatregel van een lidstaat in de zin van artikel 63, lid 1, VWEU, en als zodanig een beperking van het in die bepaling neergelegde beginsel van het vrije kapitaalverkeer tussen lidstaten?

| 3) | Is de beperking van het bij artikel 63, lid 1, VWEU gewaarborgde vrije kapitaalverkeer gerechtvaardigd op grond van het doel te voorkomen dat het financiële stelsel van de Unie wordt gebruikt voor het witwassen van geld en terrorismefinanciering, zoals vermeld in artikel 1 van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie? (2) |
| --- | --- |

3)

Is de beperking van het bij artikel 63, lid 1, VWEU gewaarborgde vrije kapitaalverkeer gerechtvaardigd op grond van het doel te voorkomen dat het financiële stelsel van de Unie wordt gebruikt voor het witwassen van geld en terrorismefinanciering, zoals vermeld in artikel 1 van richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en richtlijn 2006/70/EG van de Commissie? (2)

| 4) | Is het door de lidstaat gekozen middel — de aan een bepaalde kredietinstelling opgelegde verplichting om af te zien van het aanknopen van zakelijke betrekkingen en om bestaande betrekkingen te beëindigen met personen die geen staatsburger zijn van een bepaalde lidstaat (de Republiek Letland) — geschikt om het in artikel 1 van [richtlijn 2015/849] genoemde doel te verwezenlijken, en is het derhalve een uitzondering in de zin van artikel 65, lid 1, onder b), VWEU? |
| --- | --- |

4)

Is het door de lidstaat gekozen middel — de aan een bepaalde kredietinstelling opgelegde verplichting om af te zien van het aanknopen van zakelijke betrekkingen en om bestaande betrekkingen te beëindigen met personen die geen staatsburger zijn van een bepaalde lidstaat (de Republiek Letland) — geschikt om het in artikel 1 van [richtlijn 2015/849] genoemde doel te verwezenlijken, en is het derhalve een uitzondering in de zin van artikel 65, lid 1, onder b), VWEU?

---

(1)  PB 1988, L 178, blz. 5.

(2)  PB 2015, L 141, blz. 73.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/21 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/21

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal du travail de Liège (België) op 15 februari 2021 — VW / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

(Zaak C-92/21)

(2021/C 138/28)

Procestaal: Frans

Verwijzende rechter

Tribunal du travail de Liège

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: VW

Verwerende partij: Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

Prejudiciële vragen

Vormt een beroep waarin het nationale recht voorziet ten behoeve van een asielzoeker die is aangemaand om zijn verzoek om internationale bescherming in een andere lidstaat te laten behandelen en dat geen enkele opschortende werking heeft en die werking slechts kan verkrijgen in geval van vrijheidsbeneming met het oog op een imminente overdracht, een ‚daadwerkelijk rechtsmiddel’ in de zin van artikel 27 van de Dublin III-verordening (1)?

Moet het daadwerkelijk rechtsmiddel waarvan artikel 27 van de Dublin III-verordening gewaagt, aldus worden opgevat dat het zich enkel verzet tegen de uitvoering van een maatregel inzake gedwongen overdracht tijdens de behandeling van het tegen dat overdrachtsbesluit ingestelde beroep, dan wel dat het zich verzet tegen élke maatregel ter voorbereiding van een verwijdering, zoals de overbrenging naar een centrum dat moet zorgen voor de organisatie van een terugkeertraject voor asielzoekers die werden aangemaand hun asielaanvraag in een ander Europees land te laten behandelen?

---

(1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/22 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/22

---

Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bremen (Duitsland) op 16 februari 2021 — DM / CTS Eventim AG & Co. KGaA

(Zaak C-96/21)

(2021/C 138/29)

Procestaal: Duits

Verwijzende rechter

Amtsgericht Bremen

Partijen in het hoofdgeding

Verzoekende partij: DM

Verwerende partij: CTS Eventim AG & Co. KGaA

Prejudiciële vraag

Moet artikel 16, onder l), van richtlijn 2011/83/EU (1) aldus worden uitgelegd dat het, om het herroepingsrecht van de consument uit te sluiten, volstaat wanneer de handelaar een dienst met betrekking tot vrijetijdsbesteding niet rechtstreeks verricht ten behoeve van de consument, maar een toegangsrecht tot een dergelijke dienst aan de consument verkoopt?

---

(1)  Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2011, L 304, blz. 64).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/23 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/23

---

Beroep ingesteld op 26 februari 2021 — Tsjechië/Polen

(Zaak C-121/21)

(2021/C 138/30)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, L. Dvořáková en J. Vláčil, gemachtigden)

Verwerende partij: Republiek Polen

Conclusies

| — | verklaring voor recht dat de Republiek Polen:






  — | door zonder milieueffectbeoordeling de verlenging van een vergunning voor bruinkoolwinning met zes jaar mogelijk te maken, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 2011/92 (1), gelezen in samenhang met artikel 4, leden 4 tot en met 6, artikel 5, leden 1 en 2, en de artikelen 6, 7, 8 en 9 daarvan; |
| --- | --- | --- |

—

verklaring voor recht dat de Republiek Polen:

—

door zonder milieueffectbeoordeling de verlenging van een vergunning voor bruinkoolwinning met zes jaar mogelijk te maken, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 2011/92 (1), gelezen in samenhang met artikel 4, leden 4 tot en met 6, artikel 5, leden 1 en 2, en de artikelen 6, 7, 8 en 9 daarvan;

| — | door toe te staan dat het betrokken publiek wordt uitgesloten van de procedure voor het verlenen van een vergunning voor winningsactiviteiten, de verplichtingen niet is nakomen die op haar rusten krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 7, artikel 7, lid 5, artikel 8, artikel 9 en artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door toe te staan dat het betrokken publiek wordt uitgesloten van de procedure voor het verlenen van een vergunning voor winningsactiviteiten, de verplichtingen niet is nakomen die op haar rusten krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 7, artikel 7, lid 5, artikel 8, artikel 9 en artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/92;

| — | door het MEB-besluit onmiddellijk uitvoerbaar te verklaren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door het MEB-besluit onmiddellijk uitvoerbaar te verklaren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/92;

| — | door in haar MEB-besluit geen mogelijke procedure op te nemen voor het geval geen toestemming wordt verleend voor de toepassing van de in artikel 4, lid 5, van richtlijn 2000/60 (2) bedoelde uitzonderingen op de betrokken waterlichamen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, onder a), ii), en onder b), ii), van richtlijn 2000/60; |
| --- | --- |

—

door in haar MEB-besluit geen mogelijke procedure op te nemen voor het geval geen toestemming wordt verleend voor de toepassing van de in artikel 4, lid 5, van richtlijn 2000/60 (2) bedoelde uitzonderingen op de betrokken waterlichamen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, onder a), ii), en onder b), ii), van richtlijn 2000/60;

| — | door het betrokken publiek en de Tsjechische Republiek te beletten deel te nemen aan de procedure voor het verlenen van de tot 2026 geldige winningsvergunning, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 7, artikel 7, leden 1, 2 en 5, en artikel 8 van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door het betrokken publiek en de Tsjechische Republiek te beletten deel te nemen aan de procedure voor het verlenen van de tot 2026 geldige winningsvergunning, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 7, artikel 7, leden 1, 2 en 5, en artikel 8 van richtlijn 2011/92;

| — | door de tot 2026 geldige winningsvergunning niet bekend te maken en door deze vergunning niet in begrijpelijke vorm aan de Tsjechische Republiek mee te delen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 9, leden 1 en 2, van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door de tot 2026 geldige winningsvergunning niet bekend te maken en door deze vergunning niet in begrijpelijke vorm aan de Tsjechische Republiek mee te delen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 9, leden 1 en 2, van richtlijn 2011/92;

| — | door te beletten dat tegen de tot 2026 geldige winningsvergunning een procedure van rechterlijke toetsing wordt ingesteld, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door te beletten dat tegen de tot 2026 geldige winningsvergunning een procedure van rechterlijke toetsing wordt ingesteld, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 1, van richtlijn 2011/92;

| — | door de tot 2026 geldige winningsvergunning niet te publiceren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7 van richtlijn 2003/4 (3); |
| --- | --- |

—

door de tot 2026 geldige winningsvergunning niet te publiceren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7 van richtlijn 2003/4 (3);

| — | door geen volledige informatie te verstrekken met betrekking tot de procedure voor het verlenen van de tot 2026 geldige winningsvergunning, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het beginsel van loyale samenwerking van artikel 4, lid 3, VEU; |
| --- | --- |

—

door geen volledige informatie te verstrekken met betrekking tot de procedure voor het verlenen van de tot 2026 geldige winningsvergunning, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het beginsel van loyale samenwerking van artikel 4, lid 3, VEU;

| — | door in de tot 2026 geldige winningsvergunning onvoldoende rekening te houden met de MEB-beslissing, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door in de tot 2026 geldige winningsvergunning onvoldoende rekening te houden met de MEB-beslissing, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, van richtlijn 2011/92;

| — | door in de tot 2026 geldende winningsvergunning niet voldoende rekening te houden met alle milieuvoorwaarden, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8 bis, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/92; |
| --- | --- |

—

door in de tot 2026 geldende winningsvergunning niet voldoende rekening te houden met alle milieuvoorwaarden, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8 bis, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/92;

| — | verwijzing van de Republiek Polen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Republiek Polen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van haar beroep voert de verzoekende partij middelen aan die zijn ontleend aan schending van richtlijn 2011/92, richtlijn 2000/60 en richtlijn 2003/4, alsook van het VEU (beginsel van loyale samenwerking).

| 1. | De Republiek Polen heeft in haar nationale wetgeving bepalingen opgenomen op grond waarvan een vergunning voor de winning van bruinkool zonder milieueffectbeoordeling met zes jaar kan worden verlengd en op grond waarvan de procedure voor het verlenen van een vergunning voor winningsactiviteiten in de meeste gevallen niet-openbaar is. Zij heeft aldus richtlijn 2011/92 geschonden. |
| --- | --- |

1.

De Republiek Polen heeft in haar nationale wetgeving bepalingen opgenomen op grond waarvan een vergunning voor de winning van bruinkool zonder milieueffectbeoordeling met zes jaar kan worden verlengd en op grond waarvan de procedure voor het verlenen van een vergunning voor winningsactiviteiten in de meeste gevallen niet-openbaar is. Zij heeft aldus richtlijn 2011/92 geschonden.

| 2. | De Republiek Polen heeft richtlijn 2011/92 geschonden door het besluit inzake milieuvoorwaarden van een project dat ertoe strekt de winningsactiviteiten van de mijn in Turów te verlengen en uit te breiden tot 2044, onmiddellijk uitvoerbaar te verklaren, waardoor zij de mogelijkheid van daadwerkelijke rechtsbescherming tegen dat besluit heeft uitgesloten. De Republiek Polen heeft tevens richtlijn 2000/60 geschonden doordat het besluit over de milieuvoorwaarden, vanuit het oogpunt van de invloed van de winning op de toestand van waterlichamen, niet de gehele duur van het project adequaat dekt. |
| --- | --- |

2.

De Republiek Polen heeft richtlijn 2011/92 geschonden door het besluit inzake milieuvoorwaarden van een project dat ertoe strekt de winningsactiviteiten van de mijn in Turów te verlengen en uit te breiden tot 2044, onmiddellijk uitvoerbaar te verklaren, waardoor zij de mogelijkheid van daadwerkelijke rechtsbescherming tegen dat besluit heeft uitgesloten. De Republiek Polen heeft tevens richtlijn 2000/60 geschonden doordat het besluit over de milieuvoorwaarden, vanuit het oogpunt van de invloed van de winning op de toestand van waterlichamen, niet de gehele duur van het project adequaat dekt.

| 3. | De Republiek Polen heeft richtlijn 2011/92 geschonden doordat het betrokken publiek en de Tsjechische Republiek is belet deel te nemen aan de procedure voor het verlenen van een definitieve vergunning tot 2026 voor winningsactiviteiten in de bruinkoolmijn in Turów, doordat de verleende vergunning niet is gepubliceerd en deze te laat en in onvolledige vorm aan de Tsjechische Republiek is bezorgd en doordat het Poolse recht in de weg staat aan de controle van dergelijke vergunning door het betrokken publiek, en ook doordat in die vergunning niet naar behoren rekening is gehouden met de milieueffecten. Aldus heeft de Republiek Polen tevens richtlijn 2003/4 en het beginsel van loyale samenwerking van artikel 4, lid 3, VEU geschonden. |
| --- | --- |

3.

De Republiek Polen heeft richtlijn 2011/92 geschonden doordat het betrokken publiek en de Tsjechische Republiek is belet deel te nemen aan de procedure voor het verlenen van een definitieve vergunning tot 2026 voor winningsactiviteiten in de bruinkoolmijn in Turów, doordat de verleende vergunning niet is gepubliceerd en deze te laat en in onvolledige vorm aan de Tsjechische Republiek is bezorgd en doordat het Poolse recht in de weg staat aan de controle van dergelijke vergunning door het betrokken publiek, en ook doordat in die vergunning niet naar behoren rekening is gehouden met de milieueffecten. Aldus heeft de Republiek Polen tevens richtlijn 2003/4 en het beginsel van loyale samenwerking van artikel 4, lid 3, VEU geschonden.

---

(1)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB 2012, L 26, blz. 1).

(2)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB 2000, L 327, blz. 1).

(3)  Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB 2003, L 41, blz. 26).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/24 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/24

---

Beroep ingesteld op 11 maart 2021 — Hongarije/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

(Zaak C-156/21)

(2021/C 138/31)

Procestaal: Hongaars

Partijen

Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: Z. Fehér en M. Tátrai, gemachtigden)

Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | verordening (EU) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting nietig verklaren (1), |
| --- | --- |

—

verordening (EU) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting nietig verklaren (1),

subsidiair,

| — | de volgende bepalingen van verordening 2020/2092 nietig verklaren: |
| --- | --- |

—

de volgende bepalingen van verordening 2020/2092 nietig verklaren:

| — | artikel 4, lid 1, |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 1,

| — | artikel 4, lid 2, onder h), |
| --- | --- |

—

artikel 4, lid 2, onder h),

| — | artikel 5, lid 2, |
| --- | --- |

—

artikel 5, lid 2,

| — | artikel 5, lid 3, voorlaatste zin, |
| --- | --- |

—

artikel 5, lid 3, voorlaatste zin,

| — | artikel 5, lid 3, laatste zin, |
| --- | --- |

—

artikel 5, lid 3, laatste zin,

| — | artikel 6, leden 3 en 8, |
| --- | --- |

—

artikel 6, leden 3 en 8,

en

| — | het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

1.   Eerste middel: onjuiste rechtsgrondslag van de verordening en ontbreken van een passende rechtsgrondslag

Artikel 322, lid 1, onder a), VWEU, dat is aangewezen als rechtsgrondslag van de bestreden verordening, verleent de Uniewetgever de bevoegdheid om financiële regels vast te stellen betreffende de wijze waarop de Uniebegroting wordt uitgevoerd. Deze verordening bevat evenwel geen dergelijke bepalingen. Bijgevolg is de rechtsgrondslag van de verordening onjuist en ontbreekt een passende rechtsgrondslag.

2.   Tweede middel: schending van artikel 7 VEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, VWEU, artikel 5, lid 2, VEU, artikel 13, lid 2, VEU en artikel 269 VWEU

De door de bestreden verordening ingestelde procedure concretiseert, in een specifiek geval, de procedure waarop artikel 7 VEU betrekking heeft, hetgeen niet is toegestaan door laatstgenoemde bepaling. De instelling van een parallelle procedure via de bestreden verordening schendt en omzeilt artikel 7VEU. De door de verordening ingestelde procedure is tevens in strijd met de bevoegdheidsverdeling als bedoeld in artikel 4, lid 1, VEU, schendt het beginsel van bevoegdheidstoedeling als bedoeld in artikel 5, lid 2, VEU, schendt het beginsel van institutioneel evenwicht als bedoeld in artikel 13, lid 2, VEU en schendt artikel 269 VWEU door de aan het Hof van Justitie toegekende bevoegdheid.

3.   Derde middel: schending van de algemene Unierechtelijke beginselen van rechtszekerheid en duidelijkheid van de wetgeving

De in de bestreden verordening gehanteerde basisbegrippen zijn ten dele niet gedefinieerd en ten dele kunnen zij niet het voorwerp uitmaken van een eenvormige definitie, zodat zij niet geschikt zijn om als grondslag te dienen voor beoordelingen en maatregelen die kunnen worden verricht respectievelijk vastgesteld op basis van de verordening, en evenmin de lidstaten in staat stellen om op grond van de verordening met voldoende zekerheid vast te stellen wat van hen wordt verwacht op het gebied van hun interne rechtsorde of de werking van hun autoriteiten. Bovendien leiden een aantal concrete bepalingen van de verordening, zowel afzonderlijk als in hun onderlinge samenhang beschouwd, tot een dermate grote rechtsonzekerheid wat de toepassing van de verordening betreft dat zij een schending van de algemene Unierechtelijke beginselen van rechtszekerheid en duidelijkheid van de wetgeving uitmaken.

4.   Vierde middel: nietigverklaring van artikel 4, lid 1, van de verordening

Op grond van artikel 4, lid 1, van de bestreden verordening kunnen maatregelen ook worden genomen wanneer gevolgen dreigen voor de Uniebegroting of de financiële belangen van de Unie. Bij gebreke van concrete gevolgen of een concrete impact kan de toepassing van de maatregelen die op grond van de verordening kunnen worden vastgesteld, als onevenredig worden beschouwd. Bovendien schendt deze bepaling het rechtszekerheidsbeginsel.

5.   Vijfde middel: nietigverklaring van artikel 4, lid 2, onder h), van de verordening

Overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder h), van de bestreden verordening kan er ook bij andere situaties of gedragingen van overheidsinstanties die relevant zijn voor het goed financieel beheer van de Uniebegroting of de bescherming van de financiële belangen van de Unie worden geoordeeld dat sprake is van schending van de beginselen van de rechtsstaat en kunnen maatregelen worden vastgesteld, hetgeen bij gebreke van een nauwkeurige definitie van de betreffende situaties en gedragingen het rechtszekerheidsbeginsel schendt.

6.   Zesde middel: nietigverklaring van artikel 5, lid 2, van de verordening

Artikel 5, lid 2, van de bestreden verordening bepaalt dat wanneer maatregelen ten aanzien van een lidstaat worden vastgesteld, en deze lidstaat dus middelen uit de Uniebegroting wordt ontzegd, de regering van de betrokken lidstaat nog steeds moet voldoen aan de verplichting om betalingen te doen aan de eindontvangers zoals eerder overeengekomen. Dit is in strijd met de rechtsgrondslag van de verordening, aangezien een verplichting wordt opgelegd die drukt op de begroting van de lidstaten, schendt voorts de Unierechtelijke bepalingen inzake het begrotingstekort en schendt het beginsel van gelijke behandeling van de lidstaten.

7.   Zevende middel: nietigverklaring van artikel 5, lid 3, derde zin, van de verordening

Overeenkomstig artikel 5, lid 3, derde zin, van de bestreden verordening moet bij de vast te stellen maatregelen rekening worden gehouden met de aard, de duur, de ernst en de omvang van de schendingen van de beginselen van de rechtsstaat, hetgeen het verband tussen de vastgestelde schendingen van de beginselen van de rechtsstaat en de concrete impact op de Uniebegroting of de financiële belangen van de Unie in vraag stelt en derhalve onverenigbaar is met de rechtsgrondslag van de verordening en met artikel 7 VEU. Verder wordt het rechtszekerheidsbeginsel geschonden omdat de maatregelen onvoldoende nauwkeurig zijn gedefinieerd.

8.   Achtste middel: nietigverklaring van artikel 5, lid 3, laatste zin, van de verordening

Volgens artikel 5, lid 3, laatste zin, van de bestreden verordening worden de vast te stellen maatregelen voor zover mogelijk gericht op de acties van de Unie waarop de schendingen van de beginselen van de rechtsstaat betrekking hebben, hetgeen het bestaan van een rechtstreeks verband tussen de specifiek vastgestelde schendingen van de beginselen van de rechtsstaat en de vast te stellen maatregelen niet waarborgt en derhalve een schending uitmaakt van het evenredigheidsbeginsel. Bovendien wordt het rechtszekerheidsbeginsel geschonden wegens de onvoldoende vaststelling van het verband tussen de specifiek vastgestelde schendingen van de beginselen van de rechtsstaat en de vast te stellen maatregelen.

9.   Negende middel: nietigverklaring van artikel 6, leden 3 en 8, van de verordening

Overeenkomstig artikel 6, leden 3 en 8, van de bestreden verordening houdt de Commissie bij haar beoordeling rekening met relevante informatie uit beschikbare bronnen, waaronder besluiten, conclusies en aanbevelingen van instellingen van de Unie, andere relevante internationale organisaties en andere erkende instellingen, en houdt zij bij de beoordeling van de evenredigheid van de op te leggen maatregelen rekening met die informatie en richtsnoeren, waardoor de gebruikte informatie niet met de vereiste nauwkeurigheid wordt vastgesteld. Het feit dat de door de Commissie gehanteerde referenties en bronnen niet naar behoren zijn vastgesteld, schendt het rechtszekerheidsbeginsel.

---

(1)  PB 2020, L 433I, blz. 1.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/26 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/26

---

Beroep ingesteld op 11 maart 2021 — Polen/Parlement en Raad

(Zaak C-157/21)

(2021/C 138/32)

Procestaal: Pools

Partijen

Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

Conclusies

| — | nietigverklaring in haar geheel van verordening (EU) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting (1): |
| --- | --- |

—

nietigverklaring in haar geheel van verordening (EU) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting (1):

| — | verwijzing van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie in de kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

| 1) | Ontbreken van een geldige rechtsgrondslag voor verordening 2020/2092
  Polen voert aan dat bij een verordening die is vastgesteld op de grondslag van artikel 322, lid 1, onder a), VWEU geen voorwaarden kunnen worden vastgesteld voor de schending van beginselen die het begrip rechtsstaat vormen noch de Commissie en de Raad de bevoegdheid kan worden verleend om schendingen van die beginselen door de lidstaten vast te stellen en, dientengevolge, om in uitvoeringshandelingen maatregelen ter bescherming van de begroting van de Unie vast te stellen. Polen voert daarnaast aan dat het in het leven geroepen mechanisme niet voldoet aan de voorwaarden waaraan een conditionaliteitsregime moet voldoen, en dus een mechanisme is om de lidstaten sancties op te leggen voor het niet in acht nemen van hun Verdragsverplichtingen. |
| --- | --- |

1)

Ontbreken van een geldige rechtsgrondslag voor verordening 2020/2092

Polen voert aan dat bij een verordening die is vastgesteld op de grondslag van artikel 322, lid 1, onder a), VWEU geen voorwaarden kunnen worden vastgesteld voor de schending van beginselen die het begrip rechtsstaat vormen noch de Commissie en de Raad de bevoegdheid kan worden verleend om schendingen van die beginselen door de lidstaten vast te stellen en, dientengevolge, om in uitvoeringshandelingen maatregelen ter bescherming van de begroting van de Unie vast te stellen. Polen voert daarnaast aan dat het in het leven geroepen mechanisme niet voldoet aan de voorwaarden waaraan een conditionaliteitsregime moet voldoen, en dus een mechanisme is om de lidstaten sancties op te leggen voor het niet in acht nemen van hun Verdragsverplichtingen.

| 2) | Subsidiair, voor het geval het Hof verklaart dat de wetgever van de Unie bevoegd was om verordening 2020/2092 vast te stellen: onjuiste rechtsgrondslag van de verordening |
| --- | --- |

2)

Subsidiair, voor het geval het Hof verklaart dat de wetgever van de Unie bevoegd was om verordening 2020/2092 vast te stellen: onjuiste rechtsgrondslag van de verordening

| 3) | Subsidiair, voor het geval het Hof verklaart dat de wetgever van de Unie bevoegd was om verordening 2020/2092 vast te stellen: schending van Protocol (nr. 2) betreffende de toepassingen van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid |
| --- | --- |

3)

Subsidiair, voor het geval het Hof verklaart dat de wetgever van de Unie bevoegd was om verordening 2020/2092 vast te stellen: schending van Protocol (nr. 2) betreffende de toepassingen van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid

| 4) | Schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU, doordat het voorstel voor verordening 2020/2092 ontoereikend is gemotiveerd |
| --- | --- |

4)

Schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU, doordat het voorstel voor verordening 2020/2092 ontoereikend is gemotiveerd

| 5) | Schending van artikel 7 VEU
  Polen zet uiteen dat verordening 2020/2092 een nieuw, in de Verdragen niet voorkomend mechanisme voor de controle van de inachtneming door de lidstaten van de beginselen van de rechtsstaat in het leven roept, dat derhalve gevolgen heeft die gelijkwaardig zijn met een wijziging van de Verdragen. Aangezien het doel van het mechanisme dat in verordening 2020/2092 is vastgesteld, overlapt met het doel van de procedure van artikel 7 VEU, voert verordening 2020/2092 ertoe dat de procedure van artikel 7 VEU wordt omzeild, waardoor de legitimiteit van de verdere toepassing ervan wordt ondergraven en zij zelfs zonder voorwerp raakt. |
| --- | --- |

5)

Schending van artikel 7 VEU

Polen zet uiteen dat verordening 2020/2092 een nieuw, in de Verdragen niet voorkomend mechanisme voor de controle van de inachtneming door de lidstaten van de beginselen van de rechtsstaat in het leven roept, dat derhalve gevolgen heeft die gelijkwaardig zijn met een wijziging van de Verdragen. Aangezien het doel van het mechanisme dat in verordening 2020/2092 is vastgesteld, overlapt met het doel van de procedure van artikel 7 VEU, voert verordening 2020/2092 ertoe dat de procedure van artikel 7 VEU wordt omzeild, waardoor de legitimiteit van de verdere toepassing ervan wordt ondergraven en zij zelfs zonder voorwerp raakt.

| 6) | Schending van artikel 269, eerste alinea, VWEU door omschrijving van de waarde “rechtsstaat” als begrip van primair recht in de zin van artikel 2 VEU bij wege van een handeling van afgeleid recht, namelijk verordening 2020/2092 |
| --- | --- |

6)

Schending van artikel 269, eerste alinea, VWEU door omschrijving van de waarde “rechtsstaat” als begrip van primair recht in de zin van artikel 2 VEU bij wege van een handeling van afgeleid recht, namelijk verordening 2020/2092

| 7) | Schending van artikel 4, lid 1, artikel 4, lid 2, tweede volzin, en artikel 5, lid 2, VEU
  In dit middel wordt het betoog van het eerste middel verder uitgewerkt. Polen voert aan dat de wetgever van de Unie, door de vaststelling, in verordening 2020/2092, van een mechanisme voor de controle van de inachtneming van de beginselen van de rechtsstaat door de lidstaten, het toedelingsbeginsel dat is neergelegd in artikel 4, lid 1, en in artikel 5, lid 2, VEU heeft geschonden. Daarnaast wijst Polen erop dat de wetgever ook de in artikel 4, lid 2, tweede volzin, VEU neergelegde verplichting om de essentiële staatsfuncties te eerbiedigen heeft geschonden, met name de verdediging van de territoriale integriteit van een staat, de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de nationale veiligheid. |
| --- | --- |

7)

Schending van artikel 4, lid 1, artikel 4, lid 2, tweede volzin, en artikel 5, lid 2, VEU

In dit middel wordt het betoog van het eerste middel verder uitgewerkt. Polen voert aan dat de wetgever van de Unie, door de vaststelling, in verordening 2020/2092, van een mechanisme voor de controle van de inachtneming van de beginselen van de rechtsstaat door de lidstaten, het toedelingsbeginsel dat is neergelegd in artikel 4, lid 1, en in artikel 5, lid 2, VEU heeft geschonden. Daarnaast wijst Polen erop dat de wetgever ook de in artikel 4, lid 2, tweede volzin, VEU neergelegde verplichting om de essentiële staatsfuncties te eerbiedigen heeft geschonden, met name de verdediging van de territoriale integriteit van een staat, de handhaving van de openbare orde en de bescherming van de nationale veiligheid.

| 8) | Schending van het beginsel van gelijkheid van de lidstaten (artikel 4, lid 2, eerste volzin, VEU)
  Polen voert aan dat de bepalingen van de verordening niet garanderen dat de vaststelling van schendingen van de beginselen van de rechtsstaat vooraf zal worden gegaan door een “grondige kwalitatieve beoordeling”, die objectief, onpartijdig en billijk moet zijn. Polen wijst er bovendien op dat de procedure voor het vaststellen van maatregelen ter bescherming van de begroting van de Unie rechtstreeks en eenduidig kleinere en middelgrote lidstaten discrimineert ten opzichte van grote lidstaten. |
| --- | --- |

8)

Schending van het beginsel van gelijkheid van de lidstaten (artikel 4, lid 2, eerste volzin, VEU)

Polen voert aan dat de bepalingen van de verordening niet garanderen dat de vaststelling van schendingen van de beginselen van de rechtsstaat vooraf zal worden gegaan door een “grondige kwalitatieve beoordeling”, die objectief, onpartijdig en billijk moet zijn. Polen wijst er bovendien op dat de procedure voor het vaststellen van maatregelen ter bescherming van de begroting van de Unie rechtstreeks en eenduidig kleinere en middelgrote lidstaten discrimineert ten opzichte van grote lidstaten.

| 9) | Schending van het rechtszekerheidsbeginsel
  Polen voert aan dat de bepalingen van verordening 2020/2092, met name de voorwaarden voor de beoordeling van een schending van de beginselen van de rechtsstaat in artikel 3 en artikel 4, lid 2, niet voldoen aan de vereisten van duidelijkheid en nauwkeurigheid. |
| --- | --- |

9)

Schending van het rechtszekerheidsbeginsel

Polen voert aan dat de bepalingen van verordening 2020/2092, met name de voorwaarden voor de beoordeling van een schending van de beginselen van de rechtsstaat in artikel 3 en artikel 4, lid 2, niet voldoen aan de vereisten van duidelijkheid en nauwkeurigheid.

| 10) | Schending van het evenredigheidsbeginsel (artikel 5, lid 4, VEU) |
| --- | --- |

10)

Schending van het evenredigheidsbeginsel (artikel 5, lid 4, VEU)

| 11) | Misbruik van bevoegdheid door de vaststelling van een mechanisme waarvan het doel in werkelijkheid niet de bescherming van de begroting van de Unie is, maar het omzeilen van de formele vereisten voor de inleiding van de procedure van artikel 7 VEU en van de materiële vereisten voor de in artikel 258 VWEU bedoelde procedure. |
| --- | --- |

11)

Misbruik van bevoegdheid door de vaststelling van een mechanisme waarvan het doel in werkelijkheid niet de bescherming van de begroting van de Unie is, maar het omzeilen van de formele vereisten voor de inleiding van de procedure van artikel 7 VEU en van de materiële vereisten voor de in artikel 258 VWEU bedoelde procedure.

---

(1)  PB 2020, L 433 I, blz. 1.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/28

---

Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 11 januari 2021 — Europese Commissie / Hongarije

(Zaak C-761/19) (1)

(2021/C 138/33)

Procestaal: Hongaars

De president van de Vijfde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 77 van 9.3.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/28

---

Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 30 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal d’instance de Rennes — Frankrijk) — Caisse de Crédit Mutuel Le Mans Pontlieue / OG

(Zaak C-865/19) (1)

(2021/C 138/34)

Procestaal: Frans

De president van de Zesde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 54 van 17.2.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/28 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/28

---

Beschikking van de president van het Hof van 27 november 2020 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceuta y Melilla — Spanje) — ZP / Delegación del Gobierno en Melilla

(Zaak C-38/20) (1)

(2021/C 138/35)

Procestaal: Spaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 137 van 27.4.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/29

---

Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2021 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek

(Zaak C-227/20) (1)

(2021/C 138/36)

Procestaal: Italiaans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 255 van 3.8.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/29

---

Beschikking van de president van het Hof van 22 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail du Brabant wallon — België) — PR / Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil)

(Zaak C-335/20) (1)

(2021/C 138/37)

Procestaal: Frans

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 313 van 21.9.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/29

---

Beschikking van de president van het Hof van 25 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Österreichische Apothekerkammer / HA

(Zaak C-407/20) (1)

(2021/C 138/38)

Procestaal: Duits

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 443 van 21.12.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/29 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/29

---

Beschikking van de president van het Hof van 22 januari 2021 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Noord-Holland — Nederland) — P / Swiss International Air Lines AG

(Zaak C-512/20) (1)

(2021/C 138/39)

Procestaal: Nederlands

De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 443 van 21.12.2020.

---

Gerecht

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/30 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/30

---

Arrest van het Gerecht van 17 februari 2021 — Ryanair / Commissie

(Zaak T-238/20) (1)

(Staatssteun - Markt van luchtvervoer binnen, van en naar Zweden - Garanties voor leningen om luchtvaartmaatschappijen door de COVID-19-pandemie heen te helpen - Besluit om geen bezwaar te maken - Tijdelijke kaderregeling inzake staatssteun - Maatregel die dient om een ernstige verstoring van de economie van een lidstaat op te heffen - Vrij dienstenverkeer - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Criterium van het bezit van een door de Zweedse autoriteiten verleende vergunning - Verzuim om de positieve gevolgen van de steunmaatregel af te wegen tegen de negatieve gevolgen ervan voor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt en voor de handhaving van een onvervalste mededinging - Artikel 107, lid 3, onder b), VWEU - Ratio legis - Motiveringsplicht)

(2021/C 138/40)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, F.-C. Laprévote, S. Rating en I.-G. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, S. Noë en F. Tomat, gemachtigden)

Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, C. Mosser, A. Daniel en P. Dodeller, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: C. Meyer-Seitz, H. Eklinder, A. Runeskjöld, M. Salborn Hodgson, H. Shev, R. Shahsavan Eriksson en J. Lundberg, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2020) 2366 final van de Commissie van 11 april 2020 betreffende steunmaatregel SA.56812 (2020/N) — Zweden — COVID-19: garantieregeling voor leningen aan luchtvaartmaatschappijen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Ryanair DAC wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten in verband met het verzoek om vertrouwelijke behandeling. |
| --- | --- |

2)

Ryanair DAC wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten in verband met het verzoek om vertrouwelijke behandeling.

| 3) | De Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 209 van 22.6.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/31 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/31

---

Arrest van het Gerecht van 17 februari 2021 — Ryanair / Commissie

(Zaak T-259/20) (1)

(“Staatssteun - Franse markt van luchtvervoer - Uitstel, in het kader van de COVID-19-pandemie, van betaling van de burgerluchtvaartbelasting en de solidariteitsbelasting op vliegtickets, welke belastingen in de periode van maart tot en met december 2020 maandelijks verschuldigd waren - Besluit om geen bezwaar te maken - Steunmaatregelen tot herstel van de schade als gevolg van een buitengewone gebeurtenis - Vrij verrichten van diensten - Criterium van het bezit van een door de Franse autoriteiten afgegeven vergunning - Evenredigheid - Artikel 107, lid 2, onder b), VWEU”)

(2021/C 138/41)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, F.-C. Laprévote, S. Rating en I.-G. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, S. Noë en C. Georgieva-Kecsmar, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Franse republiek (vertegenwoordigers: E. de Moustier, C. Mosser, A. Daniel en P. Dodeller, gemachtigden)

Voorwerp

Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2020) 2097 final van de Commissie van 31 maart 2020 betreffende steunmaatregel SA.56765 (2020/N) — Frankrijk — COVID-19 — Uitstel van betaling voor luchtvaartbelastingen ten gunste van nationale luchtvaartmaatschappijen.

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Ryanair DAC wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten in verband met het verzoek om vertrouwelijke behandeling. |
| --- | --- |

2)

Ryanair DAC wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten in verband met het verzoek om vertrouwelijke behandeling.

| 3) | De Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

De Franse Republiek en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 215 van 29.6.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/31 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/31

---

Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — sprd.net/EUIPO — Shirtlabor (I love)

(Zaak T-19/20) (1)

(“Beroep tot nietigverklaring - Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk I love - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Merk bestaande in een reclameslogan - Motiveringsplicht - Artikel 94, lid 1, van verordening 2017/1001 - Niet-toepasselijkheid van artikel 16, lid 1, onder a), van gedelegeerde verordening (EU) 2018/625 - Ontvankelijkheid van bewijsstukken - Artikel 97, lid 1, van verordening 2017/1001 - Onpartijdigheid - Artikel 95, lid 1, van verordening 2017/1001 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)

(2021/C 138/42)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: sprd.net AG (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Hellenbrand, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Shirtlabor GmbH (Münster, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Wallscheid, advocaat)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 oktober 2019 (zaak R 5/2019-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Shirtlabor en sprd.net

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | sprd.net AG wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO). |
| --- | --- |

2)

sprd.net AG wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

| 3) | Shirtlabor GmbH zal haar eigen kosten dragen. |
| --- | --- |

3)

Shirtlabor GmbH zal haar eigen kosten dragen.

---

(1)  PB C 68 van 2.3.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/32 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/32

---

Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2021 — Fryč/Commissie

(Zaak T-92/20) (1)

(“Niet-contractuele aansprakelijkheid - Staatssteun - Groepsvrijstellingsverordeningen - Steunprogramma van de Tsjechische autoriteiten ten gunste van bepaalde ondernemingen - Besluit van de Commissie tot goedkeuring van dat programma - Beroep tot nietigverklaring dat is afgewezen omdat het te laat is ingediend - Schade die beweerdelijk is veroorzaakt door de handelingen van de Commissie en de Unierechter - Verjaring - Gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk beroep - Causaal verband - Gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond beroep”)

(2021/C 138/43)

Procestaal: Tsjechisch

Partijen

Verzoekende partij: Petr Fryč (Pardubice, Tsjechië) (vertegenwoordiger: Š. Oharková, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braga da Cruz, C. Georgieva-Kecsmar en K. Walkerová, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden door, ten eerste, de vaststelling van verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard (de algemene groepsvrijstellingsverordening) (PB 2008, L 214, blz. 3), ten tweede, de vaststelling door de Commissie van het besluit van 3 december 2007 en het achterwege blijven van bekendmaking van dat besluit, ten derde, tekortkomingen bij de behandeling door de Commissie van de klachten die verzoeker tussen 2016 en 2018 heeft ingediend, en, ten vierde, de beschikkingen van 5 september 2019, Fryč/Commissie (C-230/19 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:685), en 15 januari 2019, Fryč/Commissie (T-513/18, niet gepubliceerd, EU:T:2019:22).

Dictum

| 1) | Het beroep wordt verworpen. |
| --- | --- |

1)

Het beroep wordt verworpen.

| 2) | Op het verzoek tot interventie van de Tsjechische Republiek hoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

2)

Op het verzoek tot interventie van de Tsjechische Republiek hoeft niet meer te worden beslist.

| 3) | Petr Fryč wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie, met uitzondering van de kosten in verband met het verzoek tot interventie. |
| --- | --- |

3)

Petr Fryč wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie, met uitzondering van de kosten in verband met het verzoek tot interventie.

| 4) | Petr Fryč en de Commissie dragen elk hun eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie. |
| --- | --- |

4)

Petr Fryč en de Commissie dragen elk hun eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie.

---

(1)  PB C 161 van 11.5.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/33 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/33

---

Beschikking van het Gerecht van 11 februari 2021 — Sam McKnight/EUIPO — Carolina Herrera (COOL GIRL)

(Zaak T-176/20) (1)

(“Uniemerk - Herroeping van de bestreden beslissing - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”)

(2021/C 138/44)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Sam McKnight Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: P. Sipos, gemachtigde)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Carolina Herrera Ltd (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: E. Stoyanov Edissonov en I. Robledo McClymont, advocaten)

Voorwerp

Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 30 januari 2020 (zaak R 689/2019-4) inzake een oppositieprocedure tussen Carolina Herrera en Sam McKnight

Dictum

| 1) | Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist. |
| --- | --- |

1)

Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

| 2) | Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Sam McKnight Ltd en Carolina Herrera Ltd. |
| --- | --- |

2)

Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Sam McKnight Ltd en Carolina Herrera Ltd.

---

(1)  PB C 191 van 8.6.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/33 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/33

---

Beschikking van de president van het Gerecht van 8 februari 2021 — PNB Banka/ECB

(Zaak T-230/20 R)

(“Kort geding - Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Aan de ECB opgedragen specifieke toezichttaken - Besluit tot intrekking van de vergunning van een kredietinstelling - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”)

(2021/C 138/45)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: PNB Banka AS (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: O. Behrends, advocaat)

Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. Bonnard, V. Hümpfner en C. Hernández Saseta, gemachtigden)

Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: K. Pommere, V. Soņeca en E. Bārdiņš, gemachtigden)

Voorwerp

Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de ECB van 17 februari 2020 tot intrekking van verzoeksters vergunning.

Dictum

| 1) | Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. |
| --- | --- |

1)

Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

| 2) | De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. |
| --- | --- |

2)

De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/34 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/34

---

Beroep ingesteld op 19 december 2020 — Commissie/CEVA e.a.

(Zaak T-748/20)

(2021/C 138/46)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà en M. Ilkova, gemachtigden, bijgestaan door E. Bouttier, advocaat)

Verwerende partijen: Centre d’étude et de valorisation des algues SA (CEVA) (Pleubian, Frankrijk), SELARL TCA, in de hoedanigheid van curator in de saneringsprocedure van het CEVA (Saint-Brieuc, Frankrijk) en SELARL AJIRE, in de hoedanigheid van voor de uitvoering van het saneringsplan van het CEVA benoemde commissaris (Rennes, Frankrijk)

Conclusies

| — | het CEVA, vertegenwoordigd door het hoofd ervan, veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 234 491,02 EUR, bestaande uit de hoofdsom van 168 220,16 EUR en een bedrag van 66 270,86 EUR aan vertragingsrente; |
| --- | --- |

—

het CEVA, vertegenwoordigd door het hoofd ervan, veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 234 491,02 EUR, bestaande uit de hoofdsom van 168 220,16 EUR en een bedrag van 66 270,86 EUR aan vertragingsrente;

| — | het CEVA verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure. |
| --- | --- |

—

het CEVA verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

| 1. | Het verzoekschrift is ontvankelijk krachtens het arbitragebeding van subsidieovereenkomst nr. Q5RS-2000-31334, welke overeenkomst in artikel 5 bepaalt dat het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (thans het “Gerecht van de Europese Unie”), en, in geval van hogere voorziening, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (thans het “Hof van Justitie van de Europese Unie”), bij uitsluiting bevoegd zijn om kennis te nemen van elk geschil tussen de Gemeenschap (thans de “Unie”) enerzijds, en de partijen bij de overeenkomst anderzijds, betreffende de geldigheid, toepassing of elke uitlegging van die overeenkomst. |
| --- | --- |

1.

Het verzoekschrift is ontvankelijk krachtens het arbitragebeding van subsidieovereenkomst nr. Q5RS-2000-31334, welke overeenkomst in artikel 5 bepaalt dat het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (thans het “Gerecht van de Europese Unie”), en, in geval van hogere voorziening, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (thans het “Hof van Justitie van de Europese Unie”), bij uitsluiting bevoegd zijn om kennis te nemen van elk geschil tussen de Gemeenschap (thans de “Unie”) enerzijds, en de partijen bij de overeenkomst anderzijds, betreffende de geldigheid, toepassing of elke uitlegging van die overeenkomst.

| 2. | De voor de uitvoering van het saneringsplan benoemde commissaris en de curator in de saneringsprocedure van het CEVA moeten in geding worden geroepen omdat jegens het CEVA een saneringsprocedure is ingeleid. Aangezien het onderhavige beroep na de vaststelling van het saneringsplan is ingesteld, moet de schuldeiser volgens verzoekster immers niet alleen de voor uitvoering van dat plan benoemde commissaris maar ook de curator aanspreken, als organen die betrokken zijn bij de procedure voor het verifiëren en toelaten van schuldvorderingen. |
| --- | --- |

2.

De voor de uitvoering van het saneringsplan benoemde commissaris en de curator in de saneringsprocedure van het CEVA moeten in geding worden geroepen omdat jegens het CEVA een saneringsprocedure is ingeleid. Aangezien het onderhavige beroep na de vaststelling van het saneringsplan is ingesteld, moet de schuldeiser volgens verzoekster immers niet alleen de voor uitvoering van dat plan benoemde commissaris maar ook de curator aanspreken, als organen die betrokken zijn bij de procedure voor het verifiëren en toelaten van schuldvorderingen.

| 3. | In het kader van een audit is gebleken dat CEVA heeft gefraudeerd en zijn er ernstige financiële onregelmatigheden vastgesteld. Verzoekster voert met name aan dat de Franse rechters hebben geoordeeld dat de frauduleuze declaraties van het aantal uren dat is besteed aan diverse projecten waarvoor het CEVA subsidies van de Europese Unie heeft ontvangen, neerkomen op een schending door het CEVA van zijn contractuele verplichtingen. Hieruit volgt dat het CEVA, vanwege de frauduleuze aard van zijn handelingen, verplicht is om de door verzoekster verstrekte voorschotten terug te betalen. |
| --- | --- |

3.

In het kader van een audit is gebleken dat CEVA heeft gefraudeerd en zijn er ernstige financiële onregelmatigheden vastgesteld. Verzoekster voert met name aan dat de Franse rechters hebben geoordeeld dat de frauduleuze declaraties van het aantal uren dat is besteed aan diverse projecten waarvoor het CEVA subsidies van de Europese Unie heeft ontvangen, neerkomen op een schending door het CEVA van zijn contractuele verplichtingen. Hieruit volgt dat het CEVA, vanwege de frauduleuze aard van zijn handelingen, verplicht is om de door verzoekster verstrekte voorschotten terug te betalen.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/35 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/35

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — EVH / Commissie

(Zaak T-53/21)

(2021/C 138/47)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: EVH GmbH (Halle [Saale], Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

| 1. | Eerste middel: het goedkeuringbesluit vertoont vormgebreken.






  — | De in deze zaak betwiste en door verweerster goedgekeurde concentratie M.8870 is ten onrechte afgesplitst van de concentratie van E.ON SE (E.ON) met RWE AG (RWE) als geheel, waarbij de fasen van waardeschepping in de energieketen zijn opgedeeld. De transactie als geheel is nauw vervlochten en bestaat, behalve in de overdracht van RWE-dochter innogy SE (innogy) aan E.ON, ook in de, afzonderlijk door verweerster goedgekeurde, verwerving van productieactiva van E.ON door RWE (zaak M.8871) en de door het Bundeskartellamt goedgekeurde verwerving door RWE van 16,67 % van de aandelen van E.ON. Bovendien stelt verzoekster dat verweerster haar niet serieus heeft geraadpleegd en het besluit te laat en onvoldoende heeft gemotiveerd. |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel: het goedkeuringbesluit vertoont vormgebreken.

—

De in deze zaak betwiste en door verweerster goedgekeurde concentratie M.8870 is ten onrechte afgesplitst van de concentratie van E.ON SE (E.ON) met RWE AG (RWE) als geheel, waarbij de fasen van waardeschepping in de energieketen zijn opgedeeld. De transactie als geheel is nauw vervlochten en bestaat, behalve in de overdracht van RWE-dochter innogy SE (innogy) aan E.ON, ook in de, afzonderlijk door verweerster goedgekeurde, verwerving van productieactiva van E.ON door RWE (zaak M.8871) en de door het Bundeskartellamt goedgekeurde verwerving door RWE van 16,67 % van de aandelen van E.ON. Bovendien stelt verzoekster dat verweerster haar niet serieus heeft geraadpleegd en het besluit te laat en onvoldoende heeft gemotiveerd.

| 2. | Tweede middel: verweerster heeft de feiten onvoldoende onderzocht.






  — | Verweerster heeft bij de afbakening van de relevante productmarkt met betrekking tot de levering van elektriciteit en gas aan Duitse huishoudelijke en kleinzakelijke afnemers (hierna: “HKA’s”) niet onderzocht hoe het feit dat de economische goederen homogeen zijn en hetzelfde beoogde gebruik hebben, alsook hoe andere belangrijke aspecten van de levering aan HKA’s vanuit het oogpunt van de afnemer van invloed zijn op de afbakening van die markt. Verweerster is daardoor ten onrechte tot de conclusie gekomen dat de markt van levering in het kader van de basisdienst en de markt van levering in het kader van bijzondere overeenkomsten afzonderlijke markten zijn. |
| --- | --- | --- |

2.

Tweede middel: verweerster heeft de feiten onvoldoende onderzocht.

—

Verweerster heeft bij de afbakening van de relevante productmarkt met betrekking tot de levering van elektriciteit en gas aan Duitse huishoudelijke en kleinzakelijke afnemers (hierna: “HKA’s”) niet onderzocht hoe het feit dat de economische goederen homogeen zijn en hetzelfde beoogde gebruik hebben, alsook hoe andere belangrijke aspecten van de levering aan HKA’s vanuit het oogpunt van de afnemer van invloed zijn op de afbakening van die markt. Verweerster is daardoor ten onrechte tot de conclusie gekomen dat de markt van levering in het kader van de basisdienst en de markt van levering in het kader van bijzondere overeenkomsten afzonderlijke markten zijn.

| — | Verweerster heeft bij de afbakening van de geografische markt niet verduidelijkt hoe het vanuit lokaal oogpunt gesteld is met de vraag- en aanbodzijde van de levering aan HKA’s, en heeft derhalve de werkelijke lokale structuur, die op basis van postcodes is gedifferentieerd, miskend. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft bij de afbakening van de geografische markt niet verduidelijkt hoe het vanuit lokaal oogpunt gesteld is met de vraag- en aanbodzijde van de levering aan HKA’s, en heeft derhalve de werkelijke lokale structuur, die op basis van postcodes is gedifferentieerd, miskend.

| — | Wat de marktverhoudingen van de lokale HKA-markten betreft, zijn de bundeling van de klantenportefeuilles van E.ON en innogy in hun gevestigde leveringsgebieden, de dominante aanwezigheid van E.ON op de centrale distributiekanalen Google, Verivox en Check24G, en het vermogen om derde aanbieders te verdringen, niet (juist) vastgesteld. |
| --- | --- |

—

Wat de marktverhoudingen van de lokale HKA-markten betreft, zijn de bundeling van de klantenportefeuilles van E.ON en innogy in hun gevestigde leveringsgebieden, de dominante aanwezigheid van E.ON op de centrale distributiekanalen Google, Verivox en Check24G, en het vermogen om derde aanbieders te verdringen, niet (juist) vastgesteld.

| — | Ook de onderzoeken naar de netwerkactiviteiten zijn ontoereikend. Dit geldt zowel voor de hoge marktpenetratie van E.ON bij de levering van netwerkapparatuur, -diensten en –IT en haar eigen aanbod van netwerkgerelateerde diensten voor derden bij de exploitatie van distributienetwerken, als voor de mededinging op het gebied van distributienetwerken zelf (de “strijd om concessies”). Vooral de toekomstige gevolgen van het wegvallen van innogy als concurrent van E.ON in de strijd om concessies, zijn niet of onjuist ingeschat. |
| --- | --- |

—

Ook de onderzoeken naar de netwerkactiviteiten zijn ontoereikend. Dit geldt zowel voor de hoge marktpenetratie van E.ON bij de levering van netwerkapparatuur, -diensten en –IT en haar eigen aanbod van netwerkgerelateerde diensten voor derden bij de exploitatie van distributienetwerken, als voor de mededinging op het gebied van distributienetwerken zelf (de “strijd om concessies”). Vooral de toekomstige gevolgen van het wegvallen van innogy als concurrent van E.ON in de strijd om concessies, zijn niet of onjuist ingeschat.

| — | De innoverende activiteiten op het snijvlak van de door E.ON gedomineerde verkoop- en netwerkactiviteiten zijn slechts gedeeltelijk onderzocht, met name voor wat betreft het belang van metrologie als toegangspoort tot innovatieve productoplossingen en de rol van E.ON daarin. Verder is voor de pijlsnel groeiende e-mobility alleen gekeken naar de exploitatie van laadpalen langs snelwegen, wat slechts een deel van de markt is. De belangrijke thema’s van de toekomst, te weten Big Data en innovatieve (bundle-)producten, zijn slechts zeer beperkt aan bod gekomen. |
| --- | --- |

—

De innoverende activiteiten op het snijvlak van de door E.ON gedomineerde verkoop- en netwerkactiviteiten zijn slechts gedeeltelijk onderzocht, met name voor wat betreft het belang van metrologie als toegangspoort tot innovatieve productoplossingen en de rol van E.ON daarin. Verder is voor de pijlsnel groeiende e-mobility alleen gekeken naar de exploitatie van laadpalen langs snelwegen, wat slechts een deel van de markt is. De belangrijke thema’s van de toekomst, te weten Big Data en innovatieve (bundle-)producten, zijn slechts zeer beperkt aan bod gekomen.

| — | Het onderzoek als geheel is op ontoelaatbare wijze gebaseerd op overwegingen uit het verleden. De effecten voor de komende jaren (bij voorbeeld als gevolg van een toenemend tekort aan geschoolde arbeidskrachten bij de uitbreiding van netwerken, het toenemend belang van data enz.) zijn niet onderzocht. |
| --- | --- |

—

Het onderzoek als geheel is op ontoelaatbare wijze gebaseerd op overwegingen uit het verleden. De effecten voor de komende jaren (bij voorbeeld als gevolg van een toenemend tekort aan geschoolde arbeidskrachten bij de uitbreiding van netwerken, het toenemend belang van data enz.) zijn niet onderzocht.

| 3. | Derde middel: verweerster heeft — mede ten gevolge van haar ontoereikende onderzoek — een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat de concentratie verenigbaar is met de mededinging.






  — | Verweerster heeft de zakelijke markt van de levering aan HKA’s kennelijk onjuist afgebakend, doordat volgens haar energieleveringen aan HKA’s op basis van overeenkomsten voor basisdiensten en energieleveringen op basis van bijzondere overeenkomsten geen deel uitmaken van één en dezelfde markt. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel: verweerster heeft — mede ten gevolge van haar ontoereikende onderzoek — een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat de concentratie verenigbaar is met de mededinging.

—

Verweerster heeft de zakelijke markt van de levering aan HKA’s kennelijk onjuist afgebakend, doordat volgens haar energieleveringen aan HKA’s op basis van overeenkomsten voor basisdiensten en energieleveringen op basis van bijzondere overeenkomsten geen deel uitmaken van één en dezelfde markt.

| — | Verweerster heeft de marktmacht van E.ON bij de levering aan HKA’s systematisch onjuist beoordeeld, aangezien zij zich van meet af aan ten onrechte heeft beperkt tot leveringen op basis van bijzondere overeenkomsten en er op basis van dit onjuiste uitgangspunt vanuit gaat dat er sprake is van één nationale markt, in plaats van een veelvoud van lokale markten. Daarmee is zij voorbijgegaan aan de (stijgende) lokale marktaandelen van E.ON, die in veel gevallen meer dan 70 % bedragen. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft de marktmacht van E.ON bij de levering aan HKA’s systematisch onjuist beoordeeld, aangezien zij zich van meet af aan ten onrechte heeft beperkt tot leveringen op basis van bijzondere overeenkomsten en er op basis van dit onjuiste uitgangspunt vanuit gaat dat er sprake is van één nationale markt, in plaats van een veelvoud van lokale markten. Daarmee is zij voorbijgegaan aan de (stijgende) lokale marktaandelen van E.ON, die in veel gevallen meer dan 70 % bedragen.

| — | Ook heeft verweerster ten onrechte geen bezwaar gemaakt tegen de geografische aanwezigheid en dominante positie van E.ON bij de strijd om netwerkconcessies, waarbij met name de negatieve gevolgen voor de mededinging van het wegvallen van de concurrentie met innogy onjuist zijn beoordeeld. |
| --- | --- |

—

Ook heeft verweerster ten onrechte geen bezwaar gemaakt tegen de geografische aanwezigheid en dominante positie van E.ON bij de strijd om netwerkconcessies, waarbij met name de negatieve gevolgen voor de mededinging van het wegvallen van de concurrentie met innogy onjuist zijn beoordeeld.

| — | Door de onterechte differentiatie van verscheidene zakelijke markten op het gebied van metrologie is de marktmacht van E.ON miskend, waardoor ook de schade voor de concurrentie met innovatieve bedrijven is onderschat. Dit geldt ook voor het gebied van de e-mobility, waar de negatieve gevolgen voor de exploitatie van laadpalen langs snelwegen slechts gedeeltelijk zijn onderkend. |
| --- | --- |

—

Door de onterechte differentiatie van verscheidene zakelijke markten op het gebied van metrologie is de marktmacht van E.ON miskend, waardoor ook de schade voor de concurrentie met innovatieve bedrijven is onderschat. Dit geldt ook voor het gebied van de e-mobility, waar de negatieve gevolgen voor de exploitatie van laadpalen langs snelwegen slechts gedeeltelijk zijn onderkend.

| — | Verweerster heeft ook duidelijk geen rekening gehouden met schadelijke gevolgen voor de mededinging die voortvloeien uit de verbeterde toegang van E.ON tot nog meer data. |
| --- | --- |

—

Verweerster heeft ook duidelijk geen rekening gehouden met schadelijke gevolgen voor de mededinging die voortvloeien uit de verbeterde toegang van E.ON tot nog meer data.

| — | Verweerster miskent dat de tussen E.ON en RWE overeengekomen opdeling van de fasen van waardeschepping in de energiesector, die inhoudelijk vervlochten is met de concentratie in haar geheel, een beperking van de mededinging inhoudt en niet verenigbaar is met artikel 101 VWEU. |
| --- | --- |

—

Verweerster miskent dat de tussen E.ON en RWE overeengekomen opdeling van de fasen van waardeschepping in de energiesector, die inhoudelijk vervlochten is met de concentratie in haar geheel, een beperking van de mededinging inhoudt en niet verenigbaar is met artikel 101 VWEU.

| — | Ten slotte kunnen de door verweerster opgelegde minimumvoorwaarden, die voor de Duitse markt beperkt zijn tot de niche-segmenten van elektriciteit voor verwarming en laadpalen langs snelwegen, de bestaande mededingingsbezwaren niet wegnemen. Ze hebben geen betrekking op de markten die door de concentratie worden getroffen en zijn niet relevant voor de bescherming van de mededinging. |
| --- | --- |

—

Ten slotte kunnen de door verweerster opgelegde minimumvoorwaarden, die voor de Duitse markt beperkt zijn tot de niche-segmenten van elektriciteit voor verwarming en laadpalen langs snelwegen, de bestaande mededingingsbezwaren niet wegnemen. Ze hebben geen betrekking op de markten die door de concentratie worden getroffen en zijn niet relevant voor de bescherming van de mededinging.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/37

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Stadtwerke Leipzig / Commissie

(Zaak T-55/21)

(2021/C 138/48)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Stadtwerke Leipzig GmbH (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/37 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/37

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — TEAG / Commissie

(Zaak T-56/21)

(2021/C 138/49)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: TEAG Thüringer Energie AG (Erfurt, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| — | Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie. |
| --- | --- |

—

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/38 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/38

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — GWS Stadtwerke Hameln / Commissie

(Zaak T-58/21)

(2021/C 138/50)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: GWS Stadtwerke Hameln GmbH (Hamelen, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/38 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/38

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — eins energie in sachsen / Commissie

(Zaak T-59/21)

(2021/C 138/51)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: eins energie in sachsen GmbH & Co. KG (Chemnitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/39 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/39

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Naturstrom / Commissie

(Zaak T-60/21)

(2021/C 138/52)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Naturstrom AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

| — | Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie. |
| --- | --- |

—

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/40 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/40

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — EnergieVerbund Dresden / Commissie

(Zaak T-61/21)

(2021/C 138/53)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: EnergieVerbund Dresden GmbH (Dresden, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/40 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/40

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — GGEW / Commissie

(Zaak T-62/21)

(2021/C 138/54)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: GGEW, Gruppen-Gas- und Elektrizitätswerk Bergstraße AG (Bensheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), nietig verklaren;

| — | verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure; |
| --- | --- |

—

verweerster gelasten tot overlegging van de dossiers M.8870 en M.8871 betreffende (i) de besprekingen tussen verweerster en de partijen bij de concentratie vóór en tijdens de concentratieprocedure, (ii) de op zichzelf staande aanmelding van de afzonderlijke onderdelen van de transactie, en (iii) de standpuntwijziging van verweerster in de procedure;

| — | verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten, met inbegrip van de advocaten- en reiskosten van verzoekster in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep worden drie middelen aangevoerd, die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met de middelen die zijn aangevoerd in zaak T-53/21, EVH/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/41 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/41

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Stadtwerke Frankfurt am Main / Commissie

(Zaak T-63/21)

(2021/C 138/55)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Stadtwerke Frankfurt am Main Holding GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Schalast, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren;

| — | de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid; |
| --- | --- |

—

de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep tegen het besluit van de Commissie van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), voert verzoekster in wezen één middel aan, te weten schending van de bepalingen van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad. (1) Zij beroept zich daarbij op de volgende argumenten:

| 1. | Splitsing van de geplande concentratie in drie deeltransacties






  — | Verweerster heeft de Verdragen van de Europese Unie en de bepalingen van de concentratieverordening geschonden door de geplande concentratie op willekeurige wijze te splitsen. Met name heeft verweerster bepaalde procedurevoorschriften op het gebied van concentraties niet in acht genomen, waardoor zij voor de beslissing relevante omstandigheden niet of op onjuiste wijze in aanmerking heeft genomen. In dit verband heeft zij met name de juridische, economische en feitelijke samenhang van de geplande concentratie als geheel miskend, de transactie ten onrechte aangemerkt als asset swap, geen rekening gehouden met de gevolgen voor de mededinging die worden teweeggebracht doordat RWE AG een deelneming van 16,67 % in E.ON SE verkrijgt, en de mededingingsrechtelijke gevolgen van de transactie onjuist beoordeeld. |
| --- | --- | --- |

1.

Splitsing van de geplande concentratie in drie deeltransacties

—

Verweerster heeft de Verdragen van de Europese Unie en de bepalingen van de concentratieverordening geschonden door de geplande concentratie op willekeurige wijze te splitsen. Met name heeft verweerster bepaalde procedurevoorschriften op het gebied van concentraties niet in acht genomen, waardoor zij voor de beslissing relevante omstandigheden niet of op onjuiste wijze in aanmerking heeft genomen. In dit verband heeft zij met name de juridische, economische en feitelijke samenhang van de geplande concentratie als geheel miskend, de transactie ten onrechte aangemerkt als asset swap, geen rekening gehouden met de gevolgen voor de mededinging die worden teweeggebracht doordat RWE AG een deelneming van 16,67 % in E.ON SE verkrijgt, en de mededingingsrechtelijke gevolgen van de transactie onjuist beoordeeld.

| 2. | Onjuiste beoordeling van de geplande concentratie en de gevolgen ervan voor de Europese interne markt






  — | Ook heeft verweerster nagelaten om de markt naar behoren af te bakenen. Bovendien is zij bij de beoordeling van de gevolgen van de transactie uitgegaan van een onjuiste beoordelingsmarge en heeft zij de gevolgen voor de mededinging onjuist beoordeeld. Daarbij baseert zij zich tevens op een feitelijk onjuiste grondslag. In zoverre komt verweerster tot de onjuiste slotsom dat de concentratie ten eerste afzonderlijk kon worden onderzocht en ten tweede geen nadelige gevolgen heeft voor de mededinging binnen de Unie. |
| --- | --- | --- |

2.

Onjuiste beoordeling van de geplande concentratie en de gevolgen ervan voor de Europese interne markt

—

Ook heeft verweerster nagelaten om de markt naar behoren af te bakenen. Bovendien is zij bij de beoordeling van de gevolgen van de transactie uitgegaan van een onjuiste beoordelingsmarge en heeft zij de gevolgen voor de mededinging onjuist beoordeeld. Daarbij baseert zij zich tevens op een feitelijk onjuiste grondslag. In zoverre komt verweerster tot de onjuiste slotsom dat de concentratie ten eerste afzonderlijk kon worden onderzocht en ten tweede geen nadelige gevolgen heeft voor de mededinging binnen de Unie.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, L 24, blz. 1).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/42 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/42

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — Mainova/Commissie

(Zaak T-64/21)

(2021/C 138/56)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: Mainova AG (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Schalast, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren;

| — | de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid; |
| --- | --- |

—

de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep tegen het besluit van de Commissie van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), wordt één middel aangevoerd, dat in wezen identiek is aan of vergelijkbaar is met het middel dat is aangevoerd in zaak T-63/21, Stadtwerke Frankfurt am Main/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/42 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/42

---

Beroep ingesteld op 29 januari 2021 — enercity/Commissie

(Zaak T-65/21)

(2021/C 138/57)

Procestaal: Duits

Partijen

Verzoekende partij: enercity AG (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Schalast, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het besluit van verweerster van 17 september 2019, zaak M.8870, nietig verklaren;

| — | de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid; |
| --- | --- |

—

de zaak overeenkomstig artikel 68(5) van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voegen voor het eindarrest met beroepen die eveneens betrekking hebben op besluit M.8871, wegens inhoudelijke cumulatieve verknochtheid;

| — | verweerster verwijzen in de kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep tegen het besluit van de Commissie van 17 september 2019 waarbij de concentratie E.ON/innogy verenigbaar met de interne markt wordt verklaard, zaak M.8870 (PB 2020, C 379, blz. 16), wordt één middel aangevoerd, dat in wezen identiek is aan of vergelijkbaar is met het middel dat is aangevoerd in zaak T-63/21, Stadtwerke Frankfurt am Main/Commissie.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/43 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/43

---

Beroep ingesteld op 28 januari 2021 — QA/Commissie

(Zaak T-68/21)

(2021/C 138/58)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: QA (vertegenwoordiger: C. Roth, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de Europese Commissie veroordelen tot betaling [aan QA] van een bedrag van 397 038,3 EUR wegens de materiële schade die QA stelt te hebben geleden door de schending door de Commissie van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en de rechten van de verdediging, zoals deze voortvloeien uit het recht van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie veroordelen tot betaling [aan QA] van een bedrag van 397 038,3 EUR wegens de materiële schade die QA stelt te hebben geleden door de schending door de Commissie van het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en de rechten van de verdediging, zoals deze voortvloeien uit het recht van de Europese Unie;

| — | de Europese Commissie veroordelen tot betaling [aan QA] van een bedrag van 100 000 EUR wegens de immateriële schade die QA stelt te hebben geleden ten gevolge van de schending van het evenredigheidsbeginsel zoals dat voortvloeit uit het recht van de Europese Unie; |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie veroordelen tot betaling [aan QA] van een bedrag van 100 000 EUR wegens de immateriële schade die QA stelt te hebben geleden ten gevolge van de schending van het evenredigheidsbeginsel zoals dat voortvloeit uit het recht van de Europese Unie;

| — | de Europese Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van de niet-terugvorderbare kosten. |
| --- | --- |

—

de Europese Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van de niet-terugvorderbare kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan, waarvan de eerste drie betrekking hebben op de materiële schade die zij stelt te hebben geleden wegens gederfde huidige en toekomstige inkomsten, en de vierde betrekking heeft op de immateriële schade die zij stelt te hebben geleden wegens afbreuk aan haar goede naam.

| 1. | Schending van het evenredigheidsbeginsel door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden. |
| --- | --- |

1.

Schending van het evenredigheidsbeginsel door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden.

| 2. | Niet-naleving van de rechten van de verdediging door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden. |
| --- | --- |

2.

Niet-naleving van de rechten van de verdediging door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden.

| 3. | Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden. |
| --- | --- |

3.

Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden.

| 4. | Schending van het evenredigheidsbeginsel door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden. |
| --- | --- |

4.

Schending van het evenredigheidsbeginsel door de Europese Commissie, hetgeen dus neerkomt op onrechtmatig handelen door de Commissie waardoor verzoekster schade heeft geleden.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/44 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/44

---

Beroep ingesteld op 4 februari 2021 — PIC CO/EUIPO — Haribo Ricqles Zan (P.I.C. Co.)

(Zaak T-73/21)

(2021/C 138/59)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: PIC CO AD (Kazichene, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Ivanova, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Haribo Ricqles Zan (Marseille, Frankrijk)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: Uniebeeldmerk P.I.C. Co. — Uniemerk nr. 15 400 138

Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2020 in zaak R 1847/2019-5

Conclusies

| — | vernietiging van de bestreden beslissing. |
| --- | --- |

—

vernietiging van de bestreden beslissing.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/44 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/44

---

Beroep ingesteld op 4 februari 2021 — QC / Commissie

(Zaak T-77/21)

(2021/C 138/60)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: QC (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | het stilzwijgend afwijzend besluit van 8 november 2020 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

het stilzwijgend afwijzend besluit van 8 november 2020 nietig te verklaren;

| — | de herberekening van de pensioenrechten van [QC] te gelasten met ingang van 1 mei 2020 en op basis van alle reële bijdragen aan het Spaanse sociale stelsel; |
| --- | --- |

—

de herberekening van de pensioenrechten van [QC] te gelasten met ingang van 1 mei 2020 en op basis van alle reële bijdragen aan het Spaanse sociale stelsel;

| — | haar het bedrag toe te kennen bestaande in het verschil tussen het herberekende bedrag van het pensioen en het daadwerkelijk door [QC] ontvangen bedrag, en wel voor de periode vanaf 1 mei 2020 tot de datum van herberekening van de pensioenrechten, vermeerderd met de wettelijke rente en te berekenen vanaf de uitbetaling van dat bedrag, dan wel vanaf de dag van indiening van de klacht, dan wel vanaf de dag van indiening van dit verzoekschrift, onder voorbehoud van een verhoging van dat bedrag voor de maanden na januari 2021 en tot de nietigverklaring van het stilzwijgend afwijzend besluit; |
| --- | --- |

—

haar het bedrag toe te kennen bestaande in het verschil tussen het herberekende bedrag van het pensioen en het daadwerkelijk door [QC] ontvangen bedrag, en wel voor de periode vanaf 1 mei 2020 tot de datum van herberekening van de pensioenrechten, vermeerderd met de wettelijke rente en te berekenen vanaf de uitbetaling van dat bedrag, dan wel vanaf de dag van indiening van de klacht, dan wel vanaf de dag van indiening van dit verzoekschrift, onder voorbehoud van een verhoging van dat bedrag voor de maanden na januari 2021 en tot de nietigverklaring van het stilzwijgend afwijzend besluit;

| — | haar een bedrag toe te kennen van 25 000 EUR (vijfentwintig duizend euro) voor de materiële schade; |
| --- | --- |

—

haar een bedrag toe te kennen van 25 000 EUR (vijfentwintig duizend euro) voor de materiële schade;

| — | haar een bedrag toe te kennen van 50 000 EUR (vijftigduizend euro) voor de immateriële schade; |
| --- | --- |

—

haar een bedrag toe te kennen van 50 000 EUR (vijftigduizend euro) voor de immateriële schade;

| — | de Commissie te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de Commissie te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 45 en 48 VWEU, waarin het vrije verkeer van werknemers en de bescherming van de sociale rechten in het kader van het vrije verkeer van werknemers is neergelegd, meer bepaald aan schending van de bescherming van de sociale rechten van een burger van de Europese Unie die in het kader van de uitoefening van zijn recht van vrij verkeer binnen de Europese Unie voor een internationale organisatie heeft gewerkt. Deze schending blijkt ook uit schending van andere rechtsregels van de Europese Unie zoals:






  — | verordening (EEG) nr. nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB 1971, L 149, blz. 2); |
| --- | --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 45 en 48 VWEU, waarin het vrije verkeer van werknemers en de bescherming van de sociale rechten in het kader van het vrije verkeer van werknemers is neergelegd, meer bepaald aan schending van de bescherming van de sociale rechten van een burger van de Europese Unie die in het kader van de uitoefening van zijn recht van vrij verkeer binnen de Europese Unie voor een internationale organisatie heeft gewerkt. Deze schending blijkt ook uit schending van andere rechtsregels van de Europese Unie zoals:

—

verordening (EEG) nr. nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB 1971, L 149, blz. 2);

| — | artikel 7 en artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, en |
| --- | --- |

—

artikel 7 en artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, en

| — | artikel 6 van verordening (EG) nr. 883/2004 van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1). |
| --- | --- |

—

artikel 6 van verordening (EG) nr. 883/2004 van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB 2004, L 166, blz. 1).

| 2. | Tweede middel, betreffende het verzoek om schadevergoeding, ontleend aan de materiële en immateriële schade die de niet-erkenning van haar pensioenrechten heeft veroorzaakt. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, betreffende het verzoek om schadevergoeding, ontleend aan de materiële en immateriële schade die de niet-erkenning van haar pensioenrechten heeft veroorzaakt.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/45 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/45

---

Beroep ingesteld op 12 februari 2021 — Paesen / EDEO

(Zaak T-88/21)

(2021/C 138/61)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Sandra Paesen (Beersel, België) (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

| — | nietigverklaring van het besluit van 10 april 2020 tot overplaatsing naar een niet leidinggevende functie en, subsidiair, van het bij datzelfde besluit bevestigde rapport aan het einde van de proeftijd; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van 10 april 2020 tot overplaatsing naar een niet leidinggevende functie en, subsidiair, van het bij datzelfde besluit bevestigde rapport aan het einde van de proeftijd;

| — | nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 mei 2020 tot afwijzing van het verzoek om bijstand dat zij op 17 januari 2020 op basis van artikel 24 van het Statuut heeft ingediend; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 mei 2020 tot afwijzing van het verzoek om bijstand dat zij op 17 januari 2020 op basis van artikel 24 van het Statuut heeft ingediend;

| — | voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 4 november 2020 tot afwijzing van haar klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 4 november 2020 tot afwijzing van haar klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut;

| — | vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden als gevolg van het psychisch geweld en het onrechtmatig gedrag van de administratie; |
| --- | --- |

—

vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden als gevolg van het psychisch geweld en het onrechtmatig gedrag van de administratie;

| — | verwijzing van de verwerende partij in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan met betrekking tot het verzoek om nietigverklaring.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van het fundamentele recht op behoorlijk bestuur en om te worden gehoord, een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van het fundamentele recht op behoorlijk bestuur en om te worden gehoord, een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan schending van besluit C (2008) 5028/2 van de Commissie over middenkaderpersoneel en van besluit ADMIN (2019) 31 van de secretaris-generaal van EDEO van 15 november 2019 over de uitoefening en de subdelegatie van de aan het TABG en het TAOBG verleende bevoegdheden, en een kennelijke beoordelingsfout. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan schending van besluit C (2008) 5028/2 van de Commissie over middenkaderpersoneel en van besluit ADMIN (2019) 31 van de secretaris-generaal van EDEO van 15 november 2019 over de uitoefening en de subdelegatie van de aan het TABG en het TAOBG verleende bevoegdheden, en een kennelijke beoordelingsfout.

| 3. | Derde middel, dat uit twee onderdelen bestaat.






  — | Eerste onderdeel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht voortvloeiende uit artikel 25 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, schending van artikel 7, lid 1, van het Statuut en een kennelijke beoordelingsfout. |
| --- | --- | --- |

3.

Derde middel, dat uit twee onderdelen bestaat.

—

Eerste onderdeel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht voortvloeiende uit artikel 25 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, schending van artikel 7, lid 1, van het Statuut en een kennelijke beoordelingsfout.

| — | Tweede onderdeel, ontleend aan schending van artikel 26 van het Statuut en een kennelijke beoordelingsfout. |
| --- | --- |

—

Tweede onderdeel, ontleend aan schending van artikel 26 van het Statuut en een kennelijke beoordelingsfout.

| 4. | Vierde middel, ontleend aan schending van de waardigheid en passende arbeidsomstandigheden, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het verbod van elke vorm van psychisch geweld. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel, ontleend aan schending van de waardigheid en passende arbeidsomstandigheden, niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het verbod van elke vorm van psychisch geweld.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/46 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/46

---

Beroep ingesteld op 13 februari 2021 — Creaticon/EUIPO — Paul Hartmann (SK SKINTEGRA THE RARE MOLECULE)

(Zaak T-93/21)

(2021/C 138/62)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Creaticon d.o.o. (Zagreb, Kroatië) (vertegenwoordiger: P. Krmpotić, advocaat)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Paul Hartmann AG (Heidenheim, Duitsland)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk SK SKINTEGRA THE RARE MOLECULE — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 1 424 199

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2020 in zaak R 847/2020-5

Conclusies

| — | merkinschrijving nr. 1 424 199 voor de betrokken waren van klasse 3 toestaan; |
| --- | --- |

—

merkinschrijving nr. 1 424 199 voor de betrokken waren van klasse 3 toestaan;

| — | subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen; |
| --- | --- |

—

subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen;

| — | het EUIPO verwijzen in de kosten van verzoekster. |
| --- | --- |

—

het EUIPO verwijzen in de kosten van verzoekster.

Aangevoerde middelen

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad; |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

| — | schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het rechtszekerheidsbeginsel. |
| --- | --- |

—

schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het rechtszekerheidsbeginsel.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/47 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/47

---

Beroep ingesteld op 15 februari 2021 — Portugal/Commissie

(Zaak T-95/21)

(2021/C 138/63)

Procestaal: Portugees

Partijen

Verzoekende partij: Portugese Republiek (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, P. Barros da Costa, M. J. Marques, L. Borrego en A. M. Soares de Freitas, gemachtigden, bijgestaan door M. Gorjão-Henriques en A. Saavedra, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | de toevoeging aan het dossier gelasten van documenten uit de administratieve procedure die heeft geleid tot de vaststelling van het bestreden besluit, zoals in dit verzoekschrift wordt gevorderd; |
| --- | --- |

—

de toevoeging aan het dossier gelasten van documenten uit de administratieve procedure die heeft geleid tot de vaststelling van het bestreden besluit, zoals in dit verzoekschrift wordt gevorderd;

| — | nietigverklaring van artikel 1 alsook van de artikelen 4 tot en met 6 van besluit C(2020)8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunregeling SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van artikel 1 alsook van de artikelen 4 tot en met 6 van besluit C(2020)8550 final van de Commissie van 4 december 2020 betreffende steunregeling SA.21259 (2018/C) (ex 2018/NN) door Portugal ten uitvoer gelegd ten gunste van de vrijhandelszone van Madeira (Zona Franca da Madeira, ZFM) — Regeling III;

| — | verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

verwijzing van de Commissie in alle kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan:

| 1. | Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting, aangezien de maatregel in kwestie een maatregel van algemene strekking is en niet selectief is, zodat die maatregel geen overheidssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting, aangezien de maatregel in kwestie een maatregel van algemene strekking is en niet selectief is, zodat die maatregel geen overheidssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt.

| 2. | Tweede middel: hoe dan ook heeft de Commissie niet aangetoond dat is voldaan aan het criterium dat de mededinging wordt verstoord en aan het criterium dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig wordt beïnvloed. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel: hoe dan ook heeft de Commissie niet aangetoond dat is voldaan aan het criterium dat de mededinging wordt verstoord en aan het criterium dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig wordt beïnvloed.

| 3. | Derde middel: onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de toepassing van artikel 108 VWEU en de artikelen 21 tot en met 23 van verordening (EU) 2015/1589, aangezien het gaat om bestaande steun. |
| --- | --- |

3.

Derde middel: onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de toepassing van artikel 108 VWEU en de artikelen 21 tot en met 23 van verordening (EU) 2015/1589, aangezien het gaat om bestaande steun.

| 4. | Vierde middel: in het besluit is blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat de zogeheten regeling III voor de vrijhandelszone van Madeira (ZFM) in overeenstemming met de beschikking van de Commissie van 2007 en het besluit van de Commissie van 2013 alsmede met de artikelen 107 en 108 VWEU tot uitvoering is gebracht. |
| --- | --- |

4.

Vierde middel: in het besluit is blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting omdat de zogeheten regeling III voor de vrijhandelszone van Madeira (ZFM) in overeenstemming met de beschikking van de Commissie van 2007 en het besluit van de Commissie van 2013 alsmede met de artikelen 107 en 108 VWEU tot uitvoering is gebracht.

| 5. | Vijfde middel: fout in de feitelijke uitgangspunten van het besluit en/of ontoereikende motivering van het besluit, aangezien de vereisten van de fiscale regeling en het toezicht daarop door de nationale autoriteiten geschikt zijn om regeling III voor de ZFM te controleren. |
| --- | --- |

5.

Vijfde middel: fout in de feitelijke uitgangspunten van het besluit en/of ontoereikende motivering van het besluit, aangezien de vereisten van de fiscale regeling en het toezicht daarop door de nationale autoriteiten geschikt zijn om regeling III voor de ZFM te controleren.

| 6. | Zesde middel: fout in de feitelijke uitgangspunten van het besluit en/of gebrek aan motivering, aangezien de Portugese Republiek controles in verband met het scheppen/behouden van banen heeft verricht. |
| --- | --- |

6.

Zesde middel: fout in de feitelijke uitgangspunten van het besluit en/of gebrek aan motivering, aangezien de Portugese Republiek controles in verband met het scheppen/behouden van banen heeft verricht.

| 7. | Zevende middel: schending van algemene beginselen van Unierecht. Verzoekster voert onder meer aan dat de rechten van de verdediging, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden zijn en dat er sprake is van een motiveringsgebrek. |
| --- | --- |

7.

Zevende middel: schending van algemene beginselen van Unierecht. Verzoekster voert onder meer aan dat de rechten van de verdediging, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden zijn en dat er sprake is van een motiveringsgebrek.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/48 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/48

---

Beroep ingesteld op 17 februari 2021 — Construcciones Electromecanicas Sabero/EUIPO — Magdalenas de las Heras (Heras Bareche)

(Zaak T-99/21)

(2021/C 138/64)

Taal van het verzoekschrift: Spaans

Partijen

Verzoekende partij: Construcciones Electromecanicas Sabero, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: I. Valdelomar Serrano, P. Román Maestre en D. Liern Cendrero, advocaten)

Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Magdalenas de las Heras, SA (Aranda de Duero, Spanje)

Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk Heras Bareche — inschrijvingsaanvraag nr. 17 979 710

Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2020 in zaak R 1019/2020-5

Conclusies

| — | vaststellen dat in de bestreden beslissing artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU- 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad onjuist is toegepast; |
| --- | --- |

—

vaststellen dat in de bestreden beslissing artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU- 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad onjuist is toegepast;

| — | bescherming verlenen voor alle in Uniebeeldmerkaanvraag nr. 17 979 710 (Heras Bareche) aangeduide waren en diensten van de klassen 30 en 35; |
| --- | --- |

—

bescherming verlenen voor alle in Uniebeeldmerkaanvraag nr. 17 979 710 (Heras Bareche) aangeduide waren en diensten van de klassen 30 en 35;

| — | verweerder verwijzen in de kosten, met inbegrip van verzoeksters kosten voor haar vertegenwoordiging in deze procedure. |
| --- | --- |

—

verweerder verwijzen in de kosten, met inbegrip van verzoeksters kosten voor haar vertegenwoordiging in deze procedure.

Aangevoerd middel

| — | schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad. |
| --- | --- |

—

schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/49 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/49

---

Beroep ingesteld op 19 februari 2021 — Ryanair/Commissie

(Zaak T-111/21)

(2021/C 138/65)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Ryanair DAC (Swords, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, F-C. Laprévote, V. Blanc, S. Rating en I. Metaxas-Maranghidis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | verweersters besluit van 30 november 2020 inzake steunmaatregel SA.55373 (2020/N) — Kroatië — COVID-19: Schadevergoeding aan Croatia Airlines (1) nietig verklaren, en |
| --- | --- |

—

verweersters besluit van 30 november 2020 inzake steunmaatregel SA.55373 (2020/N) — Kroatië — COVID-19: Schadevergoeding aan Croatia Airlines (1) nietig verklaren, en

| — | verweerster verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

verweerster verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

| 1. | Verweersters besluit is in strijd met specifieke VWEU-bepalingen en de algemene Unierechtelijke beginselen die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer in de Europese Unie sinds het einde van de jaren 80 (namelijk het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging (2)). |
| --- | --- |

1.

Verweersters besluit is in strijd met specifieke VWEU-bepalingen en de algemene Unierechtelijke beginselen die ten grondslag hebben gelegen aan de liberalisering van het luchtvervoer in de Europese Unie sinds het einde van de jaren 80 (namelijk het verbod op discriminatie, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid van vestiging (2)).

| 2. | Verweerster heeft artikel 107, lid 2, onder b), VWEU onjuist toegepast en heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de toetsing van de evenredigheid van de steun in verhouding tot de door de COVID-19 crisis veroorzaakte schade. |
| --- | --- |

2.

Verweerster heeft artikel 107, lid 2, onder b), VWEU onjuist toegepast en heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de toetsing van de evenredigheid van de steun in verhouding tot de door de COVID-19 crisis veroorzaakte schade.

| 3. | Verweerster heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden. |
| --- | --- |

3.

Verweerster heeft geen formele onderzoeksprocedure ingeleid ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden en heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden.

| 4. | Verweerster is haar motiveringsplicht niet nagekomen. |
| --- | --- |

4.

Verweerster is haar motiveringsplicht niet nagekomen.

---

(1)  PB 2021, C 17, blz. 3.

(2)  Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap (Herziening) (Voor de EER relevante tekst) (PB 2008, L 293, blz. 3).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/49 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/49

---

Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — Suez/Commissie

(Zaak T-121/21)

(2021/C 138/66)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: Suez (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. Billard, I. Simic, Y. Trifounovitch, G. Fabre, G. Vatin, D. Théophile, G. Aubron en O. Chriqui, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

| — | het bestreden besluit nietig verklaren; |
| --- | --- |

—

het bestreden besluit nietig verklaren;

| — | de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure. |
| --- | --- |

—

de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Verzoekster voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar beroep tegen besluit C(2020) 8969 final van de Commissie van 17 december 2020 tot afwijzing van, ten eerste, haar verzoek tot vaststelling dat Veolia Environnement S.A. artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 139/2004 (1) had geschonden door zonder voorafgaande toestemming van de Commissie een deelneming van 29,9 % in het kapitaal van Suez te verwerven en, ten tweede, haar verzoek tot vaststelling van voorlopige maatregelen tegen die vennootschap op grond van artikel 8, lid 5, onder a), van die verordening.

| 1. | Ontoereikende motivering met het oog op artikel 296 VWEU. Verzoekster voert aan dat de Commissie niet heeft voldaan aan de vereisten van artikel 296 VWEU door een besluit vast te stellen waarvan de redenering noch haar, noch het Gerecht in staat stelt te begrijpen om welke redenen zij heeft overwogen dat de automatische ontheffing als bedoeld in artikel 7, lid 2, van de EG-concentratieverordening van toepassing was. Verzoekster stelt ook dat het bestreden besluit blijk geeft van een tegenstrijdige motivering met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 7, lid 1, van de EG-concentratieverordening op de verwerving van een deelneming van 29,9 % in haar kapitaal. Ten slotte meent verzoekster dat in het bestreden besluit zonder toereikende motivering is afgeweken van de vaste rechtspraak van de Unierechter volgens welke de in artikel 7, lid 2, van de EG-concentratieverordening opgenomen uitzondering op de schorsende werking strikt moet worden uitgelegd. |
| --- | --- |

1.

Ontoereikende motivering met het oog op artikel 296 VWEU. Verzoekster voert aan dat de Commissie niet heeft voldaan aan de vereisten van artikel 296 VWEU door een besluit vast te stellen waarvan de redenering noch haar, noch het Gerecht in staat stelt te begrijpen om welke redenen zij heeft overwogen dat de automatische ontheffing als bedoeld in artikel 7, lid 2, van de EG-concentratieverordening van toepassing was. Verzoekster stelt ook dat het bestreden besluit blijk geeft van een tegenstrijdige motivering met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 7, lid 1, van de EG-concentratieverordening op de verwerving van een deelneming van 29,9 % in haar kapitaal. Ten slotte meent verzoekster dat in het bestreden besluit zonder toereikende motivering is afgeweken van de vaste rechtspraak van de Unierechter volgens welke de in artikel 7, lid 2, van de EG-concentratieverordening opgenomen uitzondering op de schorsende werking strikt moet worden uitgelegd.

| 2. | Schending van artikel 7, lid 2, van de EG-concentratieverordening. Verzoekster meent in dit verband dat de Commissie deze bepaling heeft geschonden door het standpunt in te nemen, ten eerste, dat de uitzondering waarin die bepaling voorziet van toepassing moet zijn op de gehele door Veolia geplande enkele concentratie terwijl die uitzondering kennelijk irrelevant was en dus niet op die concentratie kon worden toegepast, en, ten tweede, dat alle rechtshandelingen die samen één concentratie vormen volgens dat artikel onder dezelfde rechtsregeling moeten vallen. Verzoekster meent tevens dat het feit dat de Commissie de in voornoemde bepaling vastgestelde uitzondering heeft toegepast op een particuliere verkrijging van effecten bij één enkele verkoper, een bijkomende schending van die bepaling vormt. Ten slotte verwijt verzoekster de Commissie te hebben vastgesteld dat Veolia had voldaan aan de voorwaarde dat de concentratie onverwijld moet worden aangemeld. |
| --- | --- |

2.

Schending van artikel 7, lid 2, van de EG-concentratieverordening. Verzoekster meent in dit verband dat de Commissie deze bepaling heeft geschonden door het standpunt in te nemen, ten eerste, dat de uitzondering waarin die bepaling voorziet van toepassing moet zijn op de gehele door Veolia geplande enkele concentratie terwijl die uitzondering kennelijk irrelevant was en dus niet op die concentratie kon worden toegepast, en, ten tweede, dat alle rechtshandelingen die samen één concentratie vormen volgens dat artikel onder dezelfde rechtsregeling moeten vallen. Verzoekster meent tevens dat het feit dat de Commissie de in voornoemde bepaling vastgestelde uitzondering heeft toegepast op een particuliere verkrijging van effecten bij één enkele verkoper, een bijkomende schending van die bepaling vormt. Ten slotte verwijt verzoekster de Commissie te hebben vastgesteld dat Veolia had voldaan aan de voorwaarde dat de concentratie onverwijld moet worden aangemeld.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de “EG-concentratieverordening”) (PB 2004, L 24, blz. 1).

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/50 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/50

---

Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — QI / Commissie

(Zaak T-122/21)

(2021/C 138/67)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partij: QI (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

| — | haar definitieve loopbaanontwikkelingsrapporten over 2018 en 2019 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

haar definitieve loopbaanontwikkelingsrapporten over 2018 en 2019 nietig te verklaren;

| — | voor zover nodig, het besluit tot afwijzing van de klacht van 16 november 2020 nietig te verklaren; |
| --- | --- |

—

voor zover nodig, het besluit tot afwijzing van de klacht van 16 november 2020 nietig te verklaren;

| — | de verwerende partij te verwijzen in de kosten. |
| --- | --- |

—

de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

| 1. | Eerste middel, ontleend aan schending van de toepasselijke algemene uitvoeringsbepalingen. Met betrekking tot het beoordelingsrapport over 2018 wordt betoogd dat de herziening van de beoordeling dat de prestaties toereikend waren, in het stadium van het bezwaar onrechtmatig was. Met betrekking tot het beoordelingsrapport over 2019 wordt opgekomen tegen de interventie van de tweede beoordelaar in een te vroeg stadium. Wat de beide rapporten betreft, wordt een vergissing aangevoerd bij de uitlegging en de toepassing op verzoeksters situatie van artikel 2, lid 3, onder a), van de algemene uitvoeringsbepalingen en van artikel 4 van diezelfde bepalingen. |
| --- | --- |

1.

Eerste middel, ontleend aan schending van de toepasselijke algemene uitvoeringsbepalingen. Met betrekking tot het beoordelingsrapport over 2018 wordt betoogd dat de herziening van de beoordeling dat de prestaties toereikend waren, in het stadium van het bezwaar onrechtmatig was. Met betrekking tot het beoordelingsrapport over 2019 wordt opgekomen tegen de interventie van de tweede beoordelaar in een te vroeg stadium. Wat de beide rapporten betreft, wordt een vergissing aangevoerd bij de uitlegging en de toepassing op verzoeksters situatie van artikel 2, lid 3, onder a), van de algemene uitvoeringsbepalingen en van artikel 4 van diezelfde bepalingen.

| 2. | Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de verplichting tot onpartijdigheid en neutraliteit alsmede van de bijstandsplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 21 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie alsmede misbruik van procedure. |
| --- | --- |

2.

Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de verplichting tot onpartijdigheid en neutraliteit alsmede van de bijstandsplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 21 bis van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie alsmede misbruik van procedure.

| 3. | Derde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling, feitelijke onjuistheden, beschuldigingen die geen verband houden met objectieve feiten en miskenning van het begrip loyaliteitsplicht. |
| --- | --- |

3.

Derde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling, feitelijke onjuistheden, beschuldigingen die geen verband houden met objectieve feiten en miskenning van het begrip loyaliteitsplicht.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/51 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/51

---

Beroep ingesteld op 25 februari 2021 — Mariani e.a./ Parlement

(Zaak T-124/21)

(2021/C 138/68)

Procestaal: Frans

Partijen

Verzoekende partijen: Thierry Mariani (Parijs, Frankrijk) en 22 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: F. Wagner, advocaat)

Verwerende partij: Europees Parlement

Conclusies

| — | nietigverklaring van artikel 1 van verordening (EU, Euratom) 2020/2223 van het Europees Parlement en de Raad van 23 december 2020 tot wijziging van verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 wat betreft samenwerking met het Europees Openbaar Ministerie en de doeltreffendheid van de door het Europees Bureau voor fraudebestrijding uitgevoerde onderzoeken (PB 2020, L 437, blz. 49) en meer bepaald van artikel 3, lid 11, artikel 4, lid 2, onder a) en b), artikel 5, onder a), lid 1, artikel 7, onder b), lid 3 bis, artikel 9 bis, leden 1 tot en met 4, die aldus zijn gewijzigd en toegevoegd; |
| --- | --- |

—

nietigverklaring van artikel 1 van verordening (EU, Euratom) 2020/2223 van het Europees Parlement en de Raad van 23 december 2020 tot wijziging van verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 wat betreft samenwerking met het Europees Openbaar Ministerie en de doeltreffendheid van de door het Europees Bureau voor fraudebestrijding uitgevoerde onderzoeken (PB 2020, L 437, blz. 49) en meer bepaald van artikel 3, lid 11, artikel 4, lid 2, onder a) en b), artikel 5, onder a), lid 1, artikel 7, onder b), lid 3 bis, artikel 9 bis, leden 1 tot en met 4, die aldus zijn gewijzigd en toegevoegd;

| — | verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten. |
| --- | --- |

—

verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Tot staving van hun beroep voeren verzoekers één middel aan, namelijk schending van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: “Handvest”), het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, de in de rechtspraak erkende algemene beginselen, het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de leden, het Reglement van het Europees Parlement en het Statuut van de leden.

Verzoekers stellen aan de kaak dat de bestreden handeling het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) zonder voorafgaande waarschuwing onmiddellijke toegang verleent tot alle informatie en tot de gebouwen van de leden en hun assistenten, zonder machtiging van een onafhankelijke magistraat, zoals in elke democratische staat de regel is.

Verzoekers uiten tevens de kritiek op de bestreden handeling dat deze huns inziens OLAF toegang verleent tot privéapparatuur en tot bankuittreksels en bankrekeningen van de leden en hun assistenten.

Verzoekers zijn van mening dat een dergelijk onderzoek en dergelijke onderzoeksprocedures door OLAF kunnen worden ingeleid op basis van een louter anonieme tip en zij vrezen dat leden, met name de leden die tot de parlementaire oppositie behoren, naar aanleiding van een louter anonieme tip de speelbal kunnen worden van pressie, chantage en andere vormen van intimidatie, waardoor druk zou kunnen worden uitgeoefend op hun parlementaire werkzaamheden.

Verzoekers betogen voorts dat de toezichthouder voor de procedurele waarborgen geenszins een onafhankelijk orgaan is zoals een onderzoeksrechter dat is ten opzichte van politierechercheurs, aangezien deze toezichthouder wordt benoemd door de Commissie en voor zijn middelen van haar afhankelijk is. Volgens verzoekers biedt een dergelijk systeem geen enkele waarborg van onpartijdigheid ten aanzien van verkozen oppositieleden naar wie er eventueel een OLAF-onderzoek wordt uitgevoerd.

Verzoekers uiten voorts de kritiek op de bestreden handeling dat daarmee de in de artikelen 7 en 8 van het Handvest neergelegde algemene beginselen van het Unierecht ter discussie worden gesteld, aangezien deze handeling OLAF toegang verleent tot informatie die dit bureau niet aangaat en die geen betrekking heeft op het Parlement of op enige andere Europese instelling.

Ten slotte zijn verzoekers van mening dat de bestreden handeling afbreuk doet aan de algemene beginselen van het Unierecht die zijn neergelegd in de artikelen 8 en 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de leden, omdat de bestreden verordening OLAF toestaat de immuniteit van de leden te schenden zonder dat een rechterlijke instantie vooraf om opheffing van hun parlementaire immuniteit heeft verzocht of, a fortiori, deze heeft verkregen, en zonder dat er sprake is van handelingen op heterdaad. Volgens verzoeker staat de bestreden verordening OLAF, en dus het Europees Parlement als dit daarom verzoekt, toe de immuniteit en de onschendbaarheid van de leden van het Parlement te omzeilen om toegang te krijgen tot gegevens waartoe OLAF anders geen toegang zou hebben.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/52 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/52

---

Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2021 — Hexal/EMA

(Zaak T-549/18) (1)

(2021/C 138/69)

Procestaal: Engels

De president van de Achtste kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 436 van 3.12.2018.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/52 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/52

---

Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — Staciwa/Commissie

(Zaak T-511/19) (1)

(2021/C 138/70)

Procestaal: Engels

De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 357 van 21.10.2019.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/53 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/53

---

Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2021 — Close en Cegelec/Parlement

(Zaak T-188/20) (1)

(2021/C 138/71)

Procestaal: Frans

De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 262 van 10.8.2020.

---

| 19.4.2021 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | C 138/53 |
| --- | --- | --- | --- |

19.4.2021

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 138/53

---

Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2021 — Colombani/EDEO

(Zaak T-507/20) (1)

(2021/C 138/72)

Procestaal: Frans

De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

---

(1)  PB C 329 van 5.10.2020.

---