# Dziennik Urzędowy C 237/2006

| | ISSN 1725-5228 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | C 237 |
| | |
| Wydanie polskie | Informacje i zawiadomienia | Tom 4930 września 2006 |

ISSN 1725-5228

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 237

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 4930 września 2006

---

| Powiadomienie nr | Spis treśći | Strona |
| --- | --- | --- |
| | I   Informacje |
| | Trybunał Sprawiedliwości |
| | TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI |
| 2006/C 237/1 | Sprawa C-289/04 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Showa Denko KK przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Elektrody grafitowe — Artykuł 81 ust 1 WE — Grzywny — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien — Komunikat w sprawie współpracy — Zasada non bis in idem) | 1 |
| 2006/C 237/2 | Sprawa C-262/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/19/WE — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji — Pielęgniarka, lekarz dentysta, lekarz weterynarii, położna, architekt, farmaceuta i lekarz — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie) | 1 |
| 2006/C 237/3 | Sprawa C-253/06: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec | 2 |
| 2006/C 237/4 | Sprawa C-284/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 29 czerwca 2006 r. — Finanzamt Hamburg-Am Tierpark przeciwko Burda Verlagsbeteiligungen GmbH | 2 |
| 2006/C 237/5 | Sprawa C-285/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 3 lipca 2006 r. — Heinrich Stefan Schneider przeciwko krajowi związkowemu Nadrenia-Palatynat | 3 |
| 2006/C 237/6 | Sprawa C-293/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg w dniu 3 lipca 2006 r. — Deutsche Schell GmbH przeciwko Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg | 3 |
| 2006/C 237/7 | Sprawa C-294/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 30 czerwca 2006 r. — The Queen w postępowaniu z wniosku Ezgi Payir, Burhana Akyuza, Birola Ozturka w sprawie przeciwko Secretary of State for the Home Department | 4 |
| 2006/C 237/8 | Sprawa C-298/06: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej | 4 |
| 2006/C 237/9 | Sprawa C-301/06: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2006 r. — Irlandia przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu | 5 |
| 2006/C 237/0 | Sprawa C-303/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Employment Tribunal (London South) w dniu 10 lipca 2006 r. — S. Coleman przeciwko Attridge Law, Steve Law | 6 |
| 2006/C 237/1 | Sprawa C-312/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Węgry) w dniu 18 lipca 2006 r. — OTP Garancia Biztosító Rt przeciwko Vas Megyei Közigazgatási Hivatal | 6 |
| 2006/C 237/2 | Sprawa C-322/06: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów | 7 |
| 2006/C 237/3 | Sprawa C-328/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil 3 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 lipca 2006 r. — Alfredo Nieto Nuño przeciwko Leonci Monlleó Franquet | 7 |
| | SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI |
| 2006/C 237/4 | Sprawa T-5/06: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 czerwca 2006 r. — Dania przeciwko Komisji (Odmowa właściwości) | 8 |
| 2006/C 237/5 | Sprawa T-114/06 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 lipca 2006 r. — Globe przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne — Wspólnotowa procedura przetargowa — Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych — Fumus boni juris — Pilny charakter) | 8 |
| 2006/C 237/6 | Sprawa T-198/06: Skarga wniesiona w dniu 21 lipca 2006 r. — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme i in. przeciwko Komisji | 8 |
| 2006/C 237/7 | Sprawa T-200/06: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2006 r. — IBERDROLA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 9 |
| 2006/C 237/8 | Sprawa T-205/06: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2006 r. — NewSoft Technology Corporation przeciwko OHIM — SOFT (Presto! BizCard Reader) | 10 |
| 2006/C 237/9 | Sprawa T-212/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Bowland Dairy Products przeciwko Komisji | 10 |
| 2006/C 237/0 | Sprawa T-214/06: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2006 r. — Imperial Chemical Industries przeciwko Komisji | 11 |
| 2006/C 237/1 | Sprawa T-216/66: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Lucite International and Lucite International UK przeciwko Komisji | 12 |
| 2006/C 237/2 | Sprawa T-218/06: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Neurim Pharmaceuticals (1991) przeciwko OHIM — Eurim-Pharm Arzneimittel (Neurim PHARMACEUTICALS) | 12 |
| 2006/C 237/3 | Sprawa T-219/06: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2006 r. — PTV przeciwko OHIM (map&guide travelbook) | 13 |
| 2006/C 237/4 | Sprawa T-221/06: Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2006 r. — Hipp & Co przeciwko OHIM — Laboratorios Ordesa (BEBIMIL) | 13 |
| 2006/C 237/5 | Sprawa T-371/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 lipca 2006 r. — AITEC i in. przeciwko Komisji | 14 |
| | SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ |
| 2006/C 237/6 | Sprawa F-74/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Longinidis przeciwko CEDEFOP | 15 |
| 2006/C 237/7 | Sprawa F-76/06: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2006 r. — Tsirimokos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu | 16 |
| 2006/C 237/8 | Sprawa F-77/06: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2006 r. — Colovea przeciwko Parlamentowi Europejskiemu | 16 |
| 2006/C 237/9 | Sprawa F-78/06: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2006 r. — Suhadolnik przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości | 17 |
| 2006/C 237/0 | Sprawa F-79/06: Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2006 r. — Caló przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 17 |
| 2006/C 237/1 | Sprawa F-83/06: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2006 r. — Schell przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 18 |
| 2006/C 237/2 | Sprawa F-85/06: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2006 r. — Bellantone przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu | 18 |
| 2006/C 237/3 | Sprawa F-86/06: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2006 r. — Vereecken przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 19 |
| 2006/C 237/4 | Sprawa F-87/06: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2006 r. — Manté przeciwko Radzie | 19 |
| 2006/C 237/5 | Sprawa F-89/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Nolin przeciwko Komisji | 20 |
| 2006/C 237/6 | Sprawa F-91/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Nolin przeciwko Komisji | 21 |
| 2006/C 237/7 | Sprawa F-92/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Antas przeciwko Radzie | 21 |
| 2006/C 237/8 | Sprawa F-93/06: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Dethomas przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich | 22 |
| 2006/C 237/9 | Sprawa F-94/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — F przeciwko Komisji | 22 |
| 2006/C 237/0 | Sprawa F-95/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Taruffi przeciwko Komisji | 23 |
| 2006/C 237/1 | Sprawa F-96/06: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2006 r. — G. przeciwko Komisji | 23 |
| 2006/C 237/2 | Sprawa F-97/06: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2006 r. — Lopez Teruel przeciwko OHIM | 24 |

Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

I   Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

2006/C 237/1

Sprawa C-289/04 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Showa Denko KK przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich (Odwołanie — Konkurencja — Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki — Elektrody grafitowe — Artykuł 81 ust 1 WE — Grzywny — Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien — Komunikat w sprawie współpracy — Zasada non bis in idem)

1

2006/C 237/2

Sprawa C-262/05: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2001/19/WE — Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji — Pielęgniarka, lekarz dentysta, lekarz weterynarii, położna, architekt, farmaceuta i lekarz — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

1

2006/C 237/3

Sprawa C-253/06: Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

2

2006/C 237/4

Sprawa C-284/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 29 czerwca 2006 r. — Finanzamt Hamburg-Am Tierpark przeciwko Burda Verlagsbeteiligungen GmbH

2

2006/C 237/5

Sprawa C-285/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 3 lipca 2006 r. — Heinrich Stefan Schneider przeciwko krajowi związkowemu Nadrenia-Palatynat

3

2006/C 237/6

Sprawa C-293/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg w dniu 3 lipca 2006 r. — Deutsche Schell GmbH przeciwko Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

3

2006/C 237/7

Sprawa C-294/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 30 czerwca 2006 r. — The Queen w postępowaniu z wniosku Ezgi Payir, Burhana Akyuza, Birola Ozturka w sprawie przeciwko Secretary of State for the Home Department

4

2006/C 237/8

Sprawa C-298/06: Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

4

2006/C 237/9

Sprawa C-301/06: Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2006 r. — Irlandia przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu

5

2006/C 237/0

Sprawa C-303/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Employment Tribunal (London South) w dniu 10 lipca 2006 r. — S. Coleman przeciwko Attridge Law, Steve Law

6

2006/C 237/1

Sprawa C-312/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Węgry) w dniu 18 lipca 2006 r. — OTP Garancia Biztosító Rt przeciwko Vas Megyei Közigazgatási Hivatal

6

2006/C 237/2

Sprawa C-322/06: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

7

2006/C 237/3

Sprawa C-328/06: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil 3 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 lipca 2006 r. — Alfredo Nieto Nuño przeciwko Leonci Monlleó Franquet

7

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

2006/C 237/4

Sprawa T-5/06: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 czerwca 2006 r. — Dania przeciwko Komisji (Odmowa właściwości)

8

2006/C 237/5

Sprawa T-114/06 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 lipca 2006 r. — Globe przeciwko Komisji (Zamówienia publiczne — Wspólnotowa procedura przetargowa — Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych — Fumus boni juris — Pilny charakter)

8

2006/C 237/6

Sprawa T-198/06: Skarga wniesiona w dniu 21 lipca 2006 r. — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme i in. przeciwko Komisji

8

2006/C 237/7

Sprawa T-200/06: Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2006 r. — IBERDROLA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

9

2006/C 237/8

Sprawa T-205/06: Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2006 r. — NewSoft Technology Corporation przeciwko OHIM — SOFT (Presto! BizCard Reader)

10

2006/C 237/9

Sprawa T-212/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Bowland Dairy Products przeciwko Komisji

10

2006/C 237/0

Sprawa T-214/06: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2006 r. — Imperial Chemical Industries przeciwko Komisji

11

2006/C 237/1

Sprawa T-216/66: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Lucite International and Lucite International UK przeciwko Komisji

12

2006/C 237/2

Sprawa T-218/06: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Neurim Pharmaceuticals (1991) przeciwko OHIM — Eurim-Pharm Arzneimittel (Neurim PHARMACEUTICALS)

12

2006/C 237/3

Sprawa T-219/06: Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2006 r. — PTV przeciwko OHIM (map&guide travelbook)

13

2006/C 237/4

Sprawa T-221/06: Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2006 r. — Hipp & Co przeciwko OHIM — Laboratorios Ordesa (BEBIMIL)

13

2006/C 237/5

Sprawa T-371/05: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 lipca 2006 r. — AITEC i in. przeciwko Komisji

14

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

2006/C 237/6

Sprawa F-74/06: Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Longinidis przeciwko CEDEFOP

15

2006/C 237/7

Sprawa F-76/06: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2006 r. — Tsirimokos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

16

2006/C 237/8

Sprawa F-77/06: Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2006 r. — Colovea przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

16

2006/C 237/9

Sprawa F-78/06: Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2006 r. — Suhadolnik przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

17

2006/C 237/0

Sprawa F-79/06: Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2006 r. — Caló przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

17

2006/C 237/1

Sprawa F-83/06: Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2006 r. — Schell przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

18

2006/C 237/2

Sprawa F-85/06: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2006 r. — Bellantone przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

18

2006/C 237/3

Sprawa F-86/06: Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2006 r. — Vereecken przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

19

2006/C 237/4

Sprawa F-87/06: Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2006 r. — Manté przeciwko Radzie

19

2006/C 237/5

Sprawa F-89/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Nolin przeciwko Komisji

20

2006/C 237/6

Sprawa F-91/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Nolin przeciwko Komisji

21

2006/C 237/7

Sprawa F-92/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Antas przeciwko Radzie

21

2006/C 237/8

Sprawa F-93/06: Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Dethomas przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

22

2006/C 237/9

Sprawa F-94/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — F przeciwko Komisji

22

2006/C 237/0

Sprawa F-95/06: Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Taruffi przeciwko Komisji

23

2006/C 237/1

Sprawa F-96/06: Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2006 r. — G. przeciwko Komisji

23

2006/C 237/2

Sprawa F-97/06: Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2006 r. — Lopez Teruel przeciwko OHIM

24

| | III   Powiadomienia |
| --- | --- |
| 2006/C 237/3 | Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 224 z 16.9.2006. | 26 |

III   Powiadomienia

2006/C 237/3

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii EuropejskiejDz.U. C 224 z 16.9.2006.

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

26

| PL | |
| --- | --- |

PL

---

I Informacje

Trybunał Sprawiedliwości

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/1

---

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 29 czerwca 2006 r. — Showa Denko KK przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa C-289/04 P) (1)

(Odwołanie - Konkurencja - Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki - Elektrody grafitowe - Artykuł 81 ust 1 WE - Grzywny - Wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien - Komunikat w sprawie współpracy - Zasada non bis in idem)

(2006/C 237/01)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Showa Denko KK (Przedstawiciele: adwokaci M. Dolmans i P. Werdmuller oraz J. Temple-Lang, solicitor)

Uczestnicy postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Hellström i H. Gading, pełnomocnicy), Tokai Carbon Co. Ltd, z siedzibą w Tokio, SGL Carbon AG, z siedzibą w Wiesbaden (Niemcy), Nippon Carbon Co. Ltd, z siedzibą w Tokio, GrafTech International Ltd, dawniej UCAR International Inc, z siedzibą w Wilmington (Stany Zjednoczone), SEC Corp., z siedzibą w Amagasaki (Japonia), The Carbide/Graphite Group Inc., z siedzibą w Pittsburghu (Stany Zjednoczone)

Przedmiot

Uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich (druga izba) z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawach połączonych T-236/01, T-239/01, od T-244/01 do T-246/01, T-251/01 i T-252/01 Tokai Carbon i in. przeciwko Komisji, stwierdzającego nieważność części decyzji Komisji 2002/271/WE z dnia 18 lipca 2001 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE (sprawa COMP/E-1/36.490 — Elektrody grafitowe) i obniżającego wysokość nałożonej na stronę skarżącą grzywny

Sentencja

| 1) | Odwołanie zostaje oddalone. |
| --- | --- |

1)

Odwołanie zostaje oddalone.

| 2) | Showa Denko KK zostaje obciążona kosztami postępowania. |
| --- | --- |

2)

Showa Denko KK zostaje obciążona kosztami postępowania.

---

(1)  Dz.U. C 239 z 25.09.2004

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/1 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/1

---

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 15 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-262/05) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2001/19/WE - Wzajemne uznawanie dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji - Pielęgniarka, lekarz dentysta, lekarz weterynarii, położna, architekt, farmaceuta i lekarz - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2006/C 237/02)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: A. Manville et H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Austrii (Przedstawiciel: E. Riedl, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie dyrektywy 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza (Dz. U. L 206, str.1)

Sentencja

| 1) | Nie przyjmując wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dokonania transpozycji art. 1-4 oraz art. 9-13 dyrektywy 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy |
| --- | --- |

1)

Nie przyjmując wszelkich przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do dokonania transpozycji art. 1-4 oraz art. 9-13 dyrektywy 2001/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy Rady 77/452/EWG/, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy

| 2) | Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania |
| --- | --- |

2)

Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania

---

(1)  Dz.U. C 205 z 20.08.2005.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/2

---

Skarga wniesiona w dniu 6 czerwca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec

(Sprawa C-253/06)

(2006/C 237/03)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: F. Simonetti, B. Schima, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/35/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy 2003/35/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 tej dyrektywy

| — | obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 25 czerwca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 156, str. 17

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/2 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/2

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof (Niemcy) w dniu 29 czerwca 2006 r. — Finanzamt Hamburg-Am Tierpark przeciwko Burda Verlagsbeteiligungen GmbH

(Sprawa C-284/06)

(2006/C 237/04)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof (Niemcy).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Finanzamt Hamburg-Am Tierpark.

Strona pozwana: Burda Verlagsbeteiligungen GmbH.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy jeżeli prawo krajowe przewiduje, że w przypadku wypłaty zysków przez spółkę zależną na rzecz spółki dominującej przychody i kwoty stanowiące przyrost majątku spółki kapitałowej podlegają opodatkowaniu, podczas gdy zgodnie z prawem krajowym nie byłyby one opodatkowane, jeżeli spółka zależna zatrzymałaby je i nie wypłaciłaby ich spółce dominującej– stanowi to „potrącenie u źródła dochodu” w rozumieniu art.. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 435/90/EWG (1) z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, str. 6, sprostowanie w Dz.U. L 266, str. 20, obecnie art. 5 w brzmieniu nadanym przez dyrektywę Rady 2003/123/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. (Dz.U. L 7 z 2004 r., str. 41)? |
| --- | --- |

1)

Czy jeżeli prawo krajowe przewiduje, że w przypadku wypłaty zysków przez spółkę zależną na rzecz spółki dominującej przychody i kwoty stanowiące przyrost majątku spółki kapitałowej podlegają opodatkowaniu, podczas gdy zgodnie z prawem krajowym nie byłyby one opodatkowane, jeżeli spółka zależna zatrzymałaby je i nie wypłaciłaby ich spółce dominującej– stanowi to „potrącenie u źródła dochodu” w rozumieniu art.. 5 ust. 1 dyrektywy Rady 435/90/EWG (1) z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, str. 6, sprostowanie w Dz.U. L 266, str. 20, obecnie art. 5 w brzmieniu nadanym przez dyrektywę Rady 2003/123/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. (Dz.U. L 7 z 2004 r., str. 41)?

| 2) | W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej — czy jeżeli przepisy krajowe przewidują odmienne uregulowanie potrącenia wypłaty zysku spółki kapitałowej z udziałami w kapitale własnym tej spółki ze skutkiem w postaci powstałego w ten sposób obciążenia podatkowego również wtedy, gdy spółka kapitałowa wykaże, że wypłaciła dywidendy posiadaczom udziałów niebędącym rezydentami t, mimo iż zgodnie z prawem krajowym podmioty te, w przeciwieństwie do posiadaczy udziałów będących rezydentami, nie są uprawione do zaliczenia naliczonego podatku dochodowego od osób prawnych na poczet należnego od nich podatku, to jest to zgodne z art. 73b i 73d TWE (obecnie art. 56 i 58 WE) oraz art. 52 TWE (obecnie art. 43 WE). |
| --- | --- |

2)

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej — czy jeżeli przepisy krajowe przewidują odmienne uregulowanie potrącenia wypłaty zysku spółki kapitałowej z udziałami w kapitale własnym tej spółki ze skutkiem w postaci powstałego w ten sposób obciążenia podatkowego również wtedy, gdy spółka kapitałowa wykaże, że wypłaciła dywidendy posiadaczom udziałów niebędącym rezydentami t, mimo iż zgodnie z prawem krajowym podmioty te, w przeciwieństwie do posiadaczy udziałów będących rezydentami, nie są uprawione do zaliczenia naliczonego podatku dochodowego od osób prawnych na poczet należnego od nich podatku, to jest to zgodne z art. 73b i 73d TWE (obecnie art. 56 i 58 WE) oraz art. 52 TWE (obecnie art. 43 WE).

---

(1)  Dz.U. L 225, str. 6

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht w dniu 3 lipca 2006 r. — Heinrich Stefan Schneider przeciwko krajowi związkowemu Nadrenia-Palatynat

(Sprawa C-285/06)

(2006/C 237/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Heinrich Stefan Schneider

Strona pozwana: Kraj związkowy Nadrenia-Palatynat

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 47 ust. 2 lit. b) i c) w związku z punktem B ust. 1 lit. b) tiret piąte, punkt B ust. 3 załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 (1) oraz art. 23 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 należy interpretować w ten sposób, że określenie odnoszące się do procesu produkcji i metody dojrzewania lub do jakości wina jest dopuszczalne jedynie jako podlegające regulacji określenie fakultatywne zgodnie z punktem B ust. 1 lit. b) tiret piąte załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 na warunkach wskazanych w tym przepisie i w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 (2), a nie jako dodatkowe określenie zgodnie z punktem B ust. 3 załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 47 ust. 2 lit. b) i c) w związku z punktem B ust. 1 lit. b) tiret piąte, punkt B ust. 3 załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 (1) oraz art. 23 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 należy interpretować w ten sposób, że określenie odnoszące się do procesu produkcji i metody dojrzewania lub do jakości wina jest dopuszczalne jedynie jako podlegające regulacji określenie fakultatywne zgodnie z punktem B ust. 1 lit. b) tiret piąte załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 na warunkach wskazanych w tym przepisie i w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 (2), a nie jako dodatkowe określenie zgodnie z punktem B ust. 3 załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1493/1999?

| 2. | Czy art. 24 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 753/2002 należy interpretować w ten sposób, że sprzeczne z prawem imitacja lub przywołanie mogą mieć miejsce jedynie wówczas, jeżeli są wyrażone w tym samym języku, co chronione tradycyjne terminy? |
| --- | --- |

2.

Czy art. 24 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 753/2002 należy interpretować w ten sposób, że sprzeczne z prawem imitacja lub przywołanie mogą mieć miejsce jedynie wówczas, jeżeli są wyrażone w tym samym języku, co chronione tradycyjne terminy?

| 3. | Czy art. 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 należy interpretować w ten sposób, że tradycyjne terminy wskazane w załączniku III są chronione jedynie względem win pochodzących z tego samego państwa członkowskiego producenta co chroniony tradycyjny termin? |
| --- | --- |

3.

Czy art. 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 753/2002 należy interpretować w ten sposób, że tradycyjne terminy wskazane w załączniku III są chronione jedynie względem win pochodzących z tego samego państwa członkowskiego producenta co chroniony tradycyjny termin?

---

(1)  Dz.U. L 179, str. 1

(2)  Dz.U. L 118, str. 1

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/3 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/3

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg w dniu 3 lipca 2006 r. — Deutsche Schell GmbH przeciwko Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

(Sprawa C-293/06)

(2006/C 237/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Finanzgericht Hamburg.

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Deutsche Schell GmbH.

Strona pozwana: Finanzamt für Großunternehmen in Hamburg

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy art. 52 WE w związku z art. 58 WE w starym brzmieniu (art. 43 WE w związku z art. 48 WE w nowym brzmieniu) sprzeciwia się temu, aby Republika Federalna Niemiec, będąca państwem macierzystym, traktowała stratę walutową, poniesioną przez krajową spółkę macierzystą przy zwrocie kapitału, w jaki wyposażony został włoski zakład, jako część zysku zakładu i stosując zwolnienie na podstawie art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 11 pkt 1 c) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Włochami w 1925 r., nie uwzględniała tej straty przy obliczaniu podstawy opodatkowania w ramach niemieckiego podatku, chociaż strata walutowa nie może być uwzględniona przy obliczaniu zysku określanego dla celów opodatkowania zakładu we Włoszech i w związku z tym nie może być uwzględniona ani w kraju macierzystym, ani w kraju, na terenie którego znajduje się zakład? |
| --- | --- |

1.

Czy art. 52 WE w związku z art. 58 WE w starym brzmieniu (art. 43 WE w związku z art. 48 WE w nowym brzmieniu) sprzeciwia się temu, aby Republika Federalna Niemiec, będąca państwem macierzystym, traktowała stratę walutową, poniesioną przez krajową spółkę macierzystą przy zwrocie kapitału, w jaki wyposażony został włoski zakład, jako część zysku zakładu i stosując zwolnienie na podstawie art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 11 pkt 1 c) umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Włochami w 1925 r., nie uwzględniała tej straty przy obliczaniu podstawy opodatkowania w ramach niemieckiego podatku, chociaż strata walutowa nie może być uwzględniona przy obliczaniu zysku określanego dla celów opodatkowania zakładu we Włoszech i w związku z tym nie może być uwzględniona ani w kraju macierzystym, ani w kraju, na terenie którego znajduje się zakład?

| 2. | W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy art. 52 WE w związku z art. 58 WE w starym brzmieniu (art. 43 WE w związku z art. 48 WE w nowym brzmieniu) sprzeciwia się temu, aby wskazana strata walutowa została wprawdzie uwzględniona w podstawie opodatkowania niemieckiego podatku, ale mogła zostać odliczona jako koszt zakładu jedynie w tym zakresie, w którym z włoskiego zakładu nie uzyskano zysków wolnych od podatku? |
| --- | --- |

2.

W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej, czy art. 52 WE w związku z art. 58 WE w starym brzmieniu (art. 43 WE w związku z art. 48 WE w nowym brzmieniu) sprzeciwia się temu, aby wskazana strata walutowa została wprawdzie uwzględniona w podstawie opodatkowania niemieckiego podatku, ale mogła zostać odliczona jako koszt zakładu jedynie w tym zakresie, w którym z włoskiego zakładu nie uzyskano zysków wolnych od podatku?

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/4 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/4

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) w dniu 30 czerwca 2006 r. — The Queen w postępowaniu z wniosku Ezgi Payir, Burhana Akyuza, Birola Ozturka w sprawie przeciwko Secretary of State for the Home Department

(Sprawa C-294/06)

(2006/C 237/07)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Wnioskodawcy: Ezgi Payir, Burhan Akyuz, Birol Ozturk

Strona pozwana: Secretary of State for the Home Department

Pytania prejudycjalne

| 1. | Czy w przypadku, gdy:






  a) | obywatelce tureckiej udzielone zostało zezwolenie na wjazd do Zjednoczonego Królestwa na okres dwóch lat w celu podjęcia zatrudnienia w charakterze „au pair” w rozumieniu Immigration Rules Zjednoczonego Królestwa; |
| --- | --- | --- |

1.

Czy w przypadku, gdy:

a)

obywatelce tureckiej udzielone zostało zezwolenie na wjazd do Zjednoczonego Królestwa na okres dwóch lat w celu podjęcia zatrudnienia w charakterze „au pair” w rozumieniu Immigration Rules Zjednoczonego Królestwa;

| b) | udzielone jej zezwolenie na wjazd obejmowało zezwolenie na podjęcie zatrudnienia w takim charakterze; |
| --- | --- |

b)

udzielone jej zezwolenie na wjazd obejmowało zezwolenie na podjęcie zatrudnienia w takim charakterze;

| c) | była ona zatrudniona w takim charakterze nieprzerwanie przez tego samego pracodawcę przez okres przekraczający rok w czasie obowiązywania udzielonego jej zezwolenia na wjazd; |
| --- | --- |

c)

była ona zatrudniona w takim charakterze nieprzerwanie przez tego samego pracodawcę przez okres przekraczający rok w czasie obowiązywania udzielonego jej zezwolenia na wjazd;

| d) | zatrudnienie to miało charakter rzeczywistej i efektywnej działalności o charakterze ekonomicznym; |
| --- | --- |

d)

zatrudnienie to miało charakter rzeczywistej i efektywnej działalności o charakterze ekonomicznym;

| e) | zatrudnienie to było zgodne z krajowymi przepisami dotyczącymi zatrudnienia i imigracji;
  wspomniana obywatelka turecka w okresie tego zatrudnienia była:






  i) | pracownikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia ustanowionej w układzie o stowarzyszeniu między Wspólnotą a Turcją? |
| --- | --- | --- |

e)

zatrudnienie to było zgodne z krajowymi przepisami dotyczącymi zatrudnienia i imigracji;

wspomniana obywatelka turecka w okresie tego zatrudnienia była:

i)

pracownikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia ustanowionej w układzie o stowarzyszeniu między Wspólnotą a Turcją?

| ii) | legalnie zatrudniona na rynku pracy Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu powyższego przepisu? |
| --- | --- |

ii)

legalnie zatrudniona na rynku pracy Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu powyższego przepisu?

| 2. | Czy w przypadku, gdy:






  a) | obywatelowi tureckiemu udzielone zostało zezwolenie na wjazd do Zjednoczonego Królestwa na podstawie Immigration Rules w celu podjęcia studiów w tym kraju; |
| --- | --- | --- |

2.

Czy w przypadku, gdy:

a)

obywatelowi tureckiemu udzielone zostało zezwolenie na wjazd do Zjednoczonego Królestwa na podstawie Immigration Rules w celu podjęcia studiów w tym kraju;

| b) | udzielone mu zezwolenie na wjazd obejmowało zezwolenie na podjęcie dowolnego zatrudnienia z ograniczeniem do 20 godzin tygodniowo w czasie trwania roku akademickiego; |
| --- | --- |

b)

udzielone mu zezwolenie na wjazd obejmowało zezwolenie na podjęcie dowolnego zatrudnienia z ograniczeniem do 20 godzin tygodniowo w czasie trwania roku akademickiego;

| c) | był on zatrudniony nieprzerwanie przez tego samego pracodawcę przez okres przekraczający rok w czasie obowiązywania udzielonego mu zezwolenia na wjazd; |
| --- | --- |

c)

był on zatrudniony nieprzerwanie przez tego samego pracodawcę przez okres przekraczający rok w czasie obowiązywania udzielonego mu zezwolenia na wjazd;

| d) | zatrudnienie to miało charakter rzeczywistej i efektywnej działalności o charakterze ekonomicznym; |
| --- | --- |

d)

zatrudnienie to miało charakter rzeczywistej i efektywnej działalności o charakterze ekonomicznym;

| e) | zatrudnienie to było zgodne z krajowymi przepisami dotyczącymi zatrudnienia i imigracji;
  wspomniany obywatel turecki w okresie tego zatrudnienia był:






  i) | pracownikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia ustanowionej w układzie o stowarzyszeniu między Wspólnotą a Turcją? |
| --- | --- | --- |

e)

zatrudnienie to było zgodne z krajowymi przepisami dotyczącymi zatrudnienia i imigracji;

wspomniany obywatel turecki w okresie tego zatrudnienia był:

i)

pracownikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji nr 1/80 Rady Stowarzyszenia ustanowionej w układzie o stowarzyszeniu między Wspólnotą a Turcją?

| ii) | legalnie zatrudniony na rynku pracy Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu powyższego przepisu? |
| --- | --- |

ii)

legalnie zatrudniony na rynku pracy Zjednoczonego Królestwa w rozumieniu powyższego przepisu?

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/4 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/4

---

Skarga wniesiona w dniu 4 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-298/06)

(2006/C 237/08)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Tserepa-Lacombe i I. Xatzigiannis)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/43/WE z dnia 26 maja 2003 r. zmieniającej dyrektywę 88/407/EWG ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt, wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie nasienia bydła domowego (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy |
| --- | --- |

—

stwierdzenie, iż nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/43/WE z dnia 26 maja 2003 r. zmieniającej dyrektywę 88/407/EWG ustanawiającą warunki zdrowotne zwierząt, wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie nasienia bydła domowego (1), a w każdym razie nie podając tych przepisów do wiadomości Komisji, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy

| — | obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy do wewnętrznego porządku prawnego upłynął w dniu 1 lipca 2004 r.

---

(1)  Dz.U. L 143 z 11.6.2003, str. 23

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/5 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/5

---

Skarga wniesiona w dniu 6 lipca 2006 r. — Irlandia przeciwko Radzie Unii Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa C-301/06)

(2006/C 237/09)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Irlandia (przedstawiciele: D. O'Hagan, pełnomocnik, E. Fitzsimons SC, D. Barniville BL)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej, Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej:

| — | stwierdzenie nieważności dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniającej dyrektywę 2002/58/WE (1) z uwagi na to, że nie została ona przyjęta na odpowiedniej podstawie prawnej. |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności dyrektywy 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniającej dyrektywę 2002/58/WE (1) z uwagi na to, że nie została ona przyjęta na odpowiedniej podstawie prawnej.

| — | obciążenie Rady Unii Europejskiej i Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej i Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Irlandia twierdzi, że wybór art. 95 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską („traktatu”) jako podstawy prawnej dyrektywy 2006/24/WE („dyrektywy”) jest zasadniczym błędem. Irlandia zauważa ponadto, że ani art. 95 traktatu ani żaden inny jego przepis nie mogą stanowić odpowiedniej podstawy prawnej dyrektywy. Zdaniem Irlandii, jedynym lub ewentualnie, podstawowym lub najważniejszym celem dyrektywy jest ułatwienie dochodzenia, wykrywania i ścigania poważnych przestępstw, także w zakresie terroryzmu. W tej sytuacji, jak twierdzi Irlandia, jedyną prawidłową podstawą prawną ustanowionych w dyrektywie środków, stanowi tytuł VI traktatu o Unii Europejskiej („traktat UE”), a w szczególności jego art. 30, art. 31 ust. 1 lit. c) i art. 34 ust. 2 lit. b).

Na poparcie swoich twierdzeń Irlandia podnosi, że analiza motywów i podstawowych przepisów dyrektywy wskazuje bez wątpienia, że przyjęcie art. 95 traktatu za podstawę prawną dyrektywy jest całkowicie niewłaściwe i niemożliwe do utrzymania. W związku z tym Irlandia zauważa, że dyrektywa w jasny i jednoznaczny sposób jest ukierunkowana na zwalczanie poważnych przestępstw. W rezultacie, jak twierdzi Irlandia, stanowi to podstawowy lub najważniejszy, a nawet jedyny cel dyrektywy.

Uznaje się, że działania podjęte na podstawie art. 95 traktatu powinny mieć za „środek ciężkości” zbliżenie przepisów krajowych w celu ulepszenia funkcjonowania rynku wewnętrznego. Przepisy dyrektywy odnoszą się do zwalczania ciężkich przestępstw i nie zmierzają do usuwania nieprawidłowości występujących na wewnętrznym rynku.

Mimo że nieprawidłowości wynikające z rozbieżności w krajowych przepisach zostały przywołane, nie zostały one wykazane.

Posiłkowo Irlandia podnosi, że jeżeli Trybunał w przeciwieństwie do głównego jej żądania uzna, że celem dyrektywy jest zapobieganie zakłóceniom i przeszkodom na wewnętrznym rynku, cel ten powinien być uznany za zdecydowanie drugorzędny względem podstawowego lub najważniejszego wskazanego celu, jakim jest zwalczanie przestępstw.

---

(1)  Dz. U. L 105, str. 54

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/6 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Employment Tribunal (London South) w dniu 10 lipca 2006 r. — S. Coleman przeciwko Attridge Law, Steve Law

(Sprawa C-303/06)

(2006/C 237/10)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Employement Tribunal (London South, Zjednoczone Królestwo).

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: S. Coleman.

Strona pozwana: Attridge Law, Steve Law.

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy w zakresie zakazu dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność dyrektywa (1) chroni przed bezpośrednią dyskryminacją i molestowaniem jedynie osoby, które same są niepełnosprawne? |
| --- | --- |

1)

Czy w zakresie zakazu dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność dyrektywa (1) chroni przed bezpośrednią dyskryminacją i molestowaniem jedynie osoby, które same są niepełnosprawne?

| 2) | Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca to czy dyrektywa chroni pracowników, którzy sami nie będąc niepełnosprawni są traktowani mniej przychylnie lub molestowani ze względu na ich więź z osobą niepełnosprawną? |
| --- | --- |

2)

Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca to czy dyrektywa chroni pracowników, którzy sami nie będąc niepełnosprawni są traktowani mniej przychylnie lub molestowani ze względu na ich więź z osobą niepełnosprawną?

| 3) | Jeżeli pracodawca traktuje pracownika mniej przychylnie niż traktuje lub traktowałby innych pracowników i stwierdzone zostało, że powodem tego traktowania pracownika jest, iż pracownik ma niepełnosprawnego syna, nad którym sprawuje opiekę, to czy traktowanie to stanowi dyskryminację bezpośrednią, naruszającą zasadę równego traktowania ustanowioną przez tę dyrektywę? |
| --- | --- |

3)

Jeżeli pracodawca traktuje pracownika mniej przychylnie niż traktuje lub traktowałby innych pracowników i stwierdzone zostało, że powodem tego traktowania pracownika jest, iż pracownik ma niepełnosprawnego syna, nad którym sprawuje opiekę, to czy traktowanie to stanowi dyskryminację bezpośrednią, naruszającą zasadę równego traktowania ustanowioną przez tę dyrektywę?

| 4) | Jeżeli pracodawca molestuje pracownika i stwierdzone zostało, że powodem tego traktowania pracownika jest, iż pracownik ma niepełnosprawnego syna, nad którym sprawuje opiekę, to czy molestowanie to stanowi dyskryminację bezpośrednią, naruszającą zasadę równego traktowania ustanowioną przez tę dyrektywę? |
| --- | --- |

4)

Jeżeli pracodawca molestuje pracownika i stwierdzone zostało, że powodem tego traktowania pracownika jest, iż pracownik ma niepełnosprawnego syna, nad którym sprawuje opiekę, to czy molestowanie to stanowi dyskryminację bezpośrednią, naruszającą zasadę równego traktowania ustanowioną przez tę dyrektywę?

---

(1)  Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, Dz.U. L 303, str. 16

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/6 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/6

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Węgry) w dniu 18 lipca 2006 r. — OTP Garancia Biztosító Rt przeciwko Vas Megyei Közigazgatási Hivatal

(Sprawa C-312/06)

(2006/C 237/11)

Język postępowania: węgierski

Sąd krajowy

Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: OTP Garancia Biztosító Rt

Strona pozwana: Vas Megyei Közigazgatási Hivatal

Pytania prejudycjalne

| 1) | Czy ustalenie zawarte w pkt 3 lit. a) części 4 załącznika X do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (zwanego dalej „aktem o przystąpieniu”) (1), które stanowi, że pomimo postanowień art. 87 i art. 88 traktatu WE Węgry mogą stosować, do dnia 31 grudnia 2007 r. włącznie, obniżenie należnych podatków od działalności gospodarczej do 2 % dochodów netto, przyznawanych przez samorządy terytorialne w ograniczonym czasie na podstawie artykułów 6 i 7 ustawy C z 1990 r. w sprawie podatków lokalnych należy interpretować w ten sposób, że chodzi o odstępstwo o charakterze przejściowym, które umożliwia Węgrom utrzymanie podatku od działalności gospodarczej, tj. że przewidując możliwość dalszego stosowania obniżeń w podatku od działalności gospodarczej, akt o przystąpieniu przyznał Węgrom przejściowe prawo do dalszego stosowania tego rodzaju podatku od działalności gospodarczej? |
| --- | --- |

1)

Czy ustalenie zawarte w pkt 3 lit. a) części 4 załącznika X do Aktu dotyczącego warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (zwanego dalej „aktem o przystąpieniu”) (1), które stanowi, że pomimo postanowień art. 87 i art. 88 traktatu WE Węgry mogą stosować, do dnia 31 grudnia 2007 r. włącznie, obniżenie należnych podatków od działalności gospodarczej do 2 % dochodów netto, przyznawanych przez samorządy terytorialne w ograniczonym czasie na podstawie artykułów 6 i 7 ustawy C z 1990 r. w sprawie podatków lokalnych należy interpretować w ten sposób, że chodzi o odstępstwo o charakterze przejściowym, które umożliwia Węgrom utrzymanie podatku od działalności gospodarczej, tj. że przewidując możliwość dalszego stosowania obniżeń w podatku od działalności gospodarczej, akt o przystąpieniu przyznał Węgrom przejściowe prawo do dalszego stosowania tego rodzaju podatku od działalności gospodarczej?

| 2) | Czy art. 33 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (2) należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on utrzymywania podatku (lokalnego od działalności gospodarczej) obejmującego działalność gospodarczą nastawioną na zysk, cechującego się głównie tym, że obciążony jest nim dochód netto, po odjęciu kosztów nabycia towarów i usług sprzedawanych przez podmioty trzecie oraz kosztów rzeczowych? Innymi słowy, czy na podstawie ww. przepisu podatek o takich cechach można zakwalifikować jako podatek obrotowy? |
| --- | --- |

2)

Czy art. 33 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG (2) należy interpretować w ten sposób, że zakazuje on utrzymywania podatku (lokalnego od działalności gospodarczej) obejmującego działalność gospodarczą nastawioną na zysk, cechującego się głównie tym, że obciążony jest nim dochód netto, po odjęciu kosztów nabycia towarów i usług sprzedawanych przez podmioty trzecie oraz kosztów rzeczowych? Innymi słowy, czy na podstawie ww. przepisu podatek o takich cechach można zakwalifikować jako podatek obrotowy?

---

(1)  Dz.U. L 236, str. 846

(2)  Dz.U. L 145, str. 1

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/7

---

Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2006 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów

(Sprawa C-322/06)

(2006/C 237/12)

Język postępowania: niderlandzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: N. Yerrell i W. Wils)

Strona pozwana: Królestwo Niderlandów

Żądania strony skarżącej

| — | orzeczenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (1), a przynajmniej nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy tej dyrektywy. |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (1), a przynajmniej nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązaniom, jakie na nim ciążą na mocy tej dyrektywy.

| — | obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 23 marca 2005 r.

---

(1)  Dz.U. L 80 str. 35

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/7 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/7

---

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Mercantil 3 de Barcelona (Hiszpania) w dniu 27 lipca 2006 r. — Alfredo Nieto Nuño przeciwko Leonci Monlleó Franquet

(Sprawa C-328/06)

(2006/C 237/13)

Język postępowania: hiszpański

Sąd krajowy

Juzgado de lo Mercantil 3 de Barcelona

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Alfredo Nieto Nuño

Strona pozwana: Leonci Monlleó Franquet

Pytania prejudycjalne

Skierowane do Trybunału pytanie prejudycjalne dotyczy zagadnienia, czy zawarte w art. 4 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG (1) z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych pojęcie znaku towarowego „powszechnie znanego” w państwie członkowskim odnosi się jedynie i wyłącznie do stopnia jego znajomości i zakorzenienia się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w na znacznej części jego terytorium lub czy powszechna znajomość znaku towarowego może zostać powiązana z obszarem geograficznym, którego zasięg nie odpowiada terytorium państwa, a wspólnoty autonomicznej, regionu, prowincji lub miasta, w zależności od towaru lub usługi oznaczonych znakiem towarowym oraz faktycznych adresatów tego znaku, czyli w skrócie w zależności od rynku, na którym używany jest znak towarowy?

---

(1)  Dz.U. L 40, str. 1

---

SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/8

---

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 27 czerwca 2006 r. — Dania przeciwko Komisji

(Sprawa T-5/06) (1)

(Odmowa właściwości)

(2006/C 237/14)

Język postępowania: duński

Strony

Strona skarżąca: Królestwo Danii (przedstawiciel: J. Molde, pełnomocnik)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Konstantinidis i H. Støvlbæk, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2005/717/WE z dnia 13 października 2005 r. zmieniającej w celu dostosowania do postępu technicznego Załącznik do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. L 271, str. 48).

Sentencja postanowienia

| 1) | Trybunał Pierwszej Instancji odmawia właściwości w sprawie T-5/06 Królestwo Danii przeciwko Komisji, w celu umożliwienia Trybunałowi Sprawiedliwości rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności. |
| --- | --- |

1)

Trybunał Pierwszej Instancji odmawia właściwości w sprawie T-5/06 Królestwo Danii przeciwko Komisji, w celu umożliwienia Trybunałowi Sprawiedliwości rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie nieważności.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

(1)  Dz.U. C 74 z 25.3.2006

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/8

---

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 lipca 2006 r. — Globe przeciwko Komisji

(Sprawa T-114/06 R)

(Zamówienia publiczne - Wspólnotowa procedura przetargowa - Postępowanie w przedmiocie zastosowania środków tymczasowych - Fumus boni juris - Pilny charakter)

(2006/C 237/15)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Globe SA (Zandhoven, Belgia) (przedstawiciel: A. Abate, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Wilderspin i G. Boudot, pełnomocnicy)

Przedmiot

Zawieszenie wykonania decyzji Komisji, w której odrzuciła ona ofertę skarżącej w ramach procedury przetargowej na dostawy przeznaczone do niektórych państw Azji Centralnej (EuropeAid/122078/C/S/Multi).

Sentencja

| 1) | Zawiesza się wykonanie decyzji Komisji w sprawie udzielenia zamówienia IGN France international w ramach procedury przetargowej na dostawy przeznaczone do niektórych państw Azji Centralnej (EuropeAid/122078/C/S/Multi) oraz umowy zawartej przez Komisję z IGN France international, do czasu rozpoznania przez Sąd sprawy w postępowaniu głównym. |
| --- | --- |

1)

Zawiesza się wykonanie decyzji Komisji w sprawie udzielenia zamówienia IGN France international w ramach procedury przetargowej na dostawy przeznaczone do niektórych państw Azji Centralnej (EuropeAid/122078/C/S/Multi) oraz umowy zawartej przez Komisję z IGN France international, do czasu rozpoznania przez Sąd sprawy w postępowaniu głównym.

| 2) | Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. |
| --- | --- |

2)

Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/8 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/8

---

Skarga wniesiona w dniu 21 lipca 2006 r. — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-198/06)

(2006/C 237/16)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme i in. (Mayen, Niemcy), Nikolaus Theis Nachf. Böger GmbH (Bundenbach, Niemcy) i I. B. Rathscheck Söhne KG Moselschiefer-Bergwerke (Mayen, Niemcy) (Przedstawiciel: T. Risse, Rechtsanwältin)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | Stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 8 marca 2006 r. w sprawie pomocy państwa nr C 31/2004 (ex NN 53/2004) przyznanej przez Niemcy na rzecz Magog Schiefergruben GmbH & Co. KG |
| --- | --- |

—

Stwierdzenie nieważności art. 1 decyzji Komisji z dnia 8 marca 2006 r. w sprawie pomocy państwa nr C 31/2004 (ex NN 53/2004) przyznanej przez Niemcy na rzecz Magog Schiefergruben GmbH & Co. KG

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące kwestionują art. 1 decyzji Komisji C (2006) 641wersja ostateczna z dnia 8 marca 2006 r., w której Komisja uznała, że pomoc państwa przyznana przez Niemcy na rzecz Schiefergruben Magog GmbH & Co. KG, będącej konkurentem skarżących, jest częściowo zgodna ze wspólnym rynkiem na mocy art. 87 ust. 3 lit. c) WE.

Skarżące wzięły udział w formalnym postępowaniu wyjaśniającym Komisji.

Na poparcie swojej skargi skarżące podniosły naruszenie rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 10, str. 33), zmienionego przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r.(Dz.U. L 63, str. 22).

Skarżące uważają także, że warunkiem kwalifikacji pomocy na podstawie art. 5a i 5 b rozporządzenia nr 70/2001 jest wprowadzenie dzięki pomocy nowego procesu produkcyjnego, który stanowi przedkonkurencyjny rozwój. Podnoszą one, że w niniejszym przypadku nie miało to miejsca, ponieważ prototyp, na który została przyznana pomoc, nie był innowacyjny.

Poza tym skarżące opierają swoją skargę tym, że nie zostały również spełnione warunki kwalifikacji pomocy określone w art. 4 rozporządzenia nr 70/2001. Ma to natomiast miejsce wtedy, gdy proces produkcyjny, na który pomoc została przyznana, został zasadniczo zmieniony w stosunku do dotychczasowego procesu produkcyjnego. Ten warunek nie został tu spełniony, ponieważ proces pracy w ramach procesu produkcyjnego pozostał identyczny.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/9 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/9

---

Skarga wniesiona w dniu 26 lipca 2006 r. — IBERDROLA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-200/06)

(2006/C 237/17)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: IBERDROLA (Bilbao, Hiszpania) (Przedstawiciele: J. Alfaro Aguila-Real, P. Liñán Hernández, S. Martínez Lage, H. Brokelmann i J. Ruiz Calzado, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji

| — | obciążenie Komisji całością kosztów postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarga skierowana jest przeciwko decyzji Komisji Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2006 r. (Sprawa nr COMP/M.4110 — E.ON/Endesa), w której uznano za zgodną ze wspólnym rynkiem koncentrację, w wyniku której przedsiębiorstwo E.ON AG przejmie całkowitą kontrolę nad udziałami w przedsiębiorstwie ENDESA SA.

Skarżąca podnosi, że jej zdaniem w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono poważnych istniejących zagrożeń polegających na tym, że koncentracja zrodzi skoordynowane skutki w zakresie konkurencji panującej między głównymi podmiotami obecnymi na szczeblu ogólnoeuropejskim. Zbadania tych zagrożeń nie wolno pominąć przy przedsięwzięciu o takiej wielkości i takich cechach, mającym wpływ na przedsiębiorstwa dominujące na dwóch spośród głównych krajowych rynków energetycznych.

Na poparcie swoich żądań skarżąca utrzymuje, że pozwana:

| — | naruszyła zasadę dobrej administracji ze względu na to, że przeprowadziła tendencyjne i niewystarczające badanie działania właściwych rynków i wpływu przedsięwzięcia na te rynki, |
| --- | --- |

—

naruszyła zasadę dobrej administracji ze względu na to, że przeprowadziła tendencyjne i niewystarczające badanie działania właściwych rynków i wpływu przedsięwzięcia na te rynki,

| — | naruszyła prawo ze względu na to, że przeprowadziła analizę przedsięwzięcia w oparciu o statyczną wizję rynków, wbrew rozporządzeniu w sprawie koncentracji oraz orzecznictwu wspólnotowemu, |
| --- | --- |

—

naruszyła prawo ze względu na to, że przeprowadziła analizę przedsięwzięcia w oparciu o statyczną wizję rynków, wbrew rozporządzeniu w sprawie koncentracji oraz orzecznictwu wspólnotowemu,

| — | przy analizie zgłoszonej koncentracji uchybiła zobowiązaniu zapewnienia spójnego stosowania przepisów dotyczących kontroli koncentracji i nadużyć pozycji dominującej, zezwalając na nią nie zbadawszy pochodzenia środków przeznaczonych przez przedsiębiorstwo E.ON na zakup przedsiębiorstwa ENDESA, w celu stwierdzenia, czy taka koncentracja mogła być wynikiem nadużycia pozycji dominującej, |
| --- | --- |

—

przy analizie zgłoszonej koncentracji uchybiła zobowiązaniu zapewnienia spójnego stosowania przepisów dotyczących kontroli koncentracji i nadużyć pozycji dominującej, zezwalając na nią nie zbadawszy pochodzenia środków przeznaczonych przez przedsiębiorstwo E.ON na zakup przedsiębiorstwa ENDESA, w celu stwierdzenia, czy taka koncentracja mogła być wynikiem nadużycia pozycji dominującej,

| — | przyjmując wniosek, że rachunkowość w zakresie tego przedsięwzięcia nie budzi poważnych zastrzeżeń i wydając decyzję o zezwoleniu na nie na pierwszym etapie popełniła szereg oczywistych błędów w ocenie i pominęła istotne okoliczności. Należy tu podkreślić, że chociaż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie nowego rozporządzenia w sprawie koncentracji, nakładającego obowiązek przeprowadzenia analizy o bardziej wyszukanych i surowych kryteriach, to jednak:






  — | pominięto w niej całkowicie negatywny wpływ, jaki będzie miało przedsięwzięcie na proces integracji hurtowych rynków krajowych, który zakończy się osiągnięciem jednolitego europejskiego rynku gazu i elektryczności, |
| --- | --- | --- |

—

przyjmując wniosek, że rachunkowość w zakresie tego przedsięwzięcia nie budzi poważnych zastrzeżeń i wydając decyzję o zezwoleniu na nie na pierwszym etapie popełniła szereg oczywistych błędów w ocenie i pominęła istotne okoliczności. Należy tu podkreślić, że chociaż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie nowego rozporządzenia w sprawie koncentracji, nakładającego obowiązek przeprowadzenia analizy o bardziej wyszukanych i surowych kryteriach, to jednak:

—

pominięto w niej całkowicie negatywny wpływ, jaki będzie miało przedsięwzięcie na proces integracji hurtowych rynków krajowych, który zakończy się osiągnięciem jednolitego europejskiego rynku gazu i elektryczności,

| — | niewystarczająco oceniono wpływ planowanego przedsięwzięcia na powstający ogólnoeuropejski rynek dostaw elektryczności dla międzynarodowych przedsiębiorstw, |
| --- | --- |

—

niewystarczająco oceniono wpływ planowanego przedsięwzięcia na powstający ogólnoeuropejski rynek dostaw elektryczności dla międzynarodowych przedsiębiorstw,

| — | uznano, że pomimo swojego nastawienia na rynek ogólnoeuropejski i siły gospodarczej przedsiębiorstwo E.ON nie jest potencjalnym znaczącym konkurentem dla przedsiębiorstwa ENDESA na hiszpańskich rynkach produkcji elektryczności i zaopatrzenia w gaz, |
| --- | --- |

—

uznano, że pomimo swojego nastawienia na rynek ogólnoeuropejski i siły gospodarczej przedsiębiorstwo E.ON nie jest potencjalnym znaczącym konkurentem dla przedsiębiorstwa ENDESA na hiszpańskich rynkach produkcji elektryczności i zaopatrzenia w gaz,

| — | stwierdzono, że poprzez to przedsięwzięcie nie zostanie wzmocnione przedsiębiorstwo dominujące na rynku niemieckim i że zniknięcie z tego rynku przedsiębiorstwa ENDESA, które niedawno się na nim pojawiło, nie zmieni sytuacji w zakresie konkurencji. |
| --- | --- |

—

stwierdzono, że poprzez to przedsięwzięcie nie zostanie wzmocnione przedsiębiorstwo dominujące na rynku niemieckim i że zniknięcie z tego rynku przedsiębiorstwa ENDESA, które niedawno się na nim pojawiło, nie zmieni sytuacji w zakresie konkurencji.

Wreszcie, skarżąca podnosi naruszenie obowiązku uzasadnienia aktów prawnych.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/10

---

Skarga wniesiona w dniu 31 lipca 2006 r. — NewSoft Technology Corporation przeciwko OHIM — SOFT (Presto! BizCard Reader)

(Sprawa T-205/06)

(2006/C 237/18)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: NewSoft Technology Corporation (Taipei, Tajwan) (Przedstawiciel: adwokat Dirksen-Schwanenland)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: SOFT, S.A.

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji z dnia 19 maja 2006 r. w sprawie R 601/2005, doręczonej skarżącej w dniu 30 maja 2006 r.; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji z dnia 19 maja 2006 r. w sprawie R 601/2005, doręczonej skarżącej w dniu 30 maja 2006 r.;

| — | oddalenie wniosku o unieważnienie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 002625457 „Presto! BizCard Reader”, złożonego przez Soft, S.A., Hiszpania. |
| --- | --- |

—

oddalenie wniosku o unieważnienie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 002625457 „Presto! BizCard Reader”, złożonego przez Soft, S.A., Hiszpania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: słowny znak towarowy „Presto! BizCard Reader” dla towarów i usług należących do klas 9, 16 i 42 (wspólnotowy znak towarowy nr 2625457).

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: skarżąca.

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: SOFT, S.A.

Prawo ze znaku towarowego przysługujące stronie wnoszącej o unieważnienie: hiszpański graficzny znak towarowy „Presto” dla towarów należących do klas 9 i 42.

Decyzja Wydziału Unieważnień: unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego.

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania.

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) z uwagi na to, że ryzyko pomylenia konkurujących ze sobą znaków nie występuje.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1)

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/10 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/10

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Bowland Dairy Products przeciwko Komisji

(Sprawa T-212/06)

(2006/C 237/19)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Bowland Dairy Products Limited (Nelson, Zjednoczone Królestwo) (reprezentowana przez: J. Milligana, solicitor)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

| — | nakazanie Komisji zapłaty na rzecz skarżącej odszkodowania w kwocie równej szkodzie, jaką poniosła ona wskutek wydania zaskarżonej decyzji, wraz z odsetkami; |
| --- | --- |

—

nakazanie Komisji zapłaty na rzecz skarżącej odszkodowania w kwocie równej szkodzie, jaką poniosła ona wskutek wydania zaskarżonej decyzji, wraz z odsetkami;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Wspólnot Europejskich zawartej w wiadomości elektronicznej do UK Foods Agency z dnia 20 lipca 2006 r., przekierowanej do skarżącej w dniu 21 lipca 2006 r., w sprawie uzależnienia od spełnienia określonych przez Komisję warunków przekazania w ramach systemu wczesnego ostrzegania ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. (Dz.U. L 31, str. 1) uzupełniającej informacji o zgodzie Food Security Agency (FSA) na wprowadzenie do obrotu twarogu produkowanego przez skarżącą.

Skarżąca twierdzi, że Komisja nie miała prawa uzależniać od spełnienia określonych warunków przekazania uzupełniającej informacji przygotowanej przez właściwy organ krajowy w trybie art. 50 rozporządzenia nr 178/2002.

Ponadto skarżąca twierdzi, że określając te warunki Komisja błędnie zinterpretowała obowiązujące rozporządzenia, zarówno w odniesieniu do mleka zawierającego antybiotyki, jak do serwatki.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/11 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/11

---

Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2006 r. — Imperial Chemical Industries przeciwko Komisji

(Sprawa T-214/06)

(2006/C 237/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Imperial Chemical Industries plc (ICI) (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (Przedstawiciele: D. Anderson, QC, adwokaci H. Rosenblatt i B. Lebrun oraz W. Turner i S. Berwick, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 lit. c) zaskarżonej decyzji lub ewentualnie |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 lit. c) zaskarżonej decyzji lub ewentualnie

| — | zmiana art. 2 lit. c) zaskarżonej decyzji poprzez obniżenie grzywny nałożonej na ICI oraz |
| --- | --- |

—

zmiana art. 2 lit. c) zaskarżonej decyzji poprzez obniżenie grzywny nałożonej na ICI oraz

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca wnosi o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 2098 wersja ostateczna z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie COMP/F/38.645 — Metakrylany, w której Komisja uznała, że skarżąca naruszyła art. 81 traktatu WE oraz art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uczestnicząc w porozumieniach, decyzjach i uzgodnionych praktykach, polegających na dyskusjach w sprawie cen; zawieraniu, wprowadzaniu w życie i nadzorowaniu porozumień cenowych w formie podwyżek cen lub przynajmniej stabilizowania istniejących poziomów cen, dyskusjach w sprawie wprowadzenia dodatkowych kosztów usług dla klientów, wymianie ważnych pod względem handlowym i poufnych informacji dotyczących rynku i/lub przedsiębiorstw oraz uczestnicząc w regularnych spotkaniach i utrzymując innego rodzaju kontakty w celu ułatwienia naruszenia

W pierwszej kolejności skarżąca podnosi, że Komisja nie spełniła ciążącego na niej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady nr 1/2003 (1) obowiązku przedstawienia dowodów w odniesieniu do naruszenia dotyczącego mieszanek odlewniczych polimetakrylanu metylu, ponieważ swoje stwierdzenie o uczestnictwie skarżącej w kartelu oparła na niektórych fragmentach wniosków o zwolnienie i obniżenie grzywien, które nie były poparte żadnymi dowodami i były sprzeczne w istotnych punktach, ponieważ dotyczyły mieszanek odlewniczych polimetakrylanu metylu oraz okresu, w którym skarżąca prowadziła działalność związaną z akrylanami. Skarżąca podnosi, że przedstawiony przez Komisję materiał dowodowy nie jest wystarczający do spełnienia ciążącego na niej obowiązku poparcia każdego stwierdzenia naruszenia niezbitymi i wiarygodnymi dowodami.

W drugiej kolejności skarżąca stwierdza, że Komisja nie uzasadniła elementu wagi naruszenia w ramach obliczania kwoty grzywny, przez co naruszyła art. 253 WE.

Skarżąca podnosi po trzecie, że Komisja naruszyła prawo, traktując skarżącą oraz spółkę Lucite jako podmioty konkurencyjne, nie zaś kolejnych uczestników zarzucanego naruszenia, przez co jego wpływ na konkurencję został uwzględniony dwukrotnie. Zdaniem skarżącej, skutkiem tego było nałożenie na skarżącą oraz spółkę Lucite wyższej końcowej kwoty grzywny tylko z powodu tego, że nastąpiły zmiany własnościowe w ramach spornej działalności.

Skarżąca stwierdza po czwarte, że Komisja zastosowała błędne kryterium w celu zastosowania względem niej podwyżki grzywny w celach odstraszających, ponieważ oparła się ona wyłącznie na obrotach skarżącej i nie rozważyła czynników stanowiących o jej możliwościach gospodarczych. Skarżąca utrzymuje ponadto, że wspomniana podwyżka jest nieproporcjonalna w stosunku do tej zastosowanej względem drugiej strony kartelu.

Po piąte skarżąca twierdzi, że Komisja niesłusznie odmówiła jej skorzystania z możliwości obniżenia grzywny w zamian za współpracę świadczoną poza zakresem komunikatu w sprawie współpracy (2). Skarżąca jest zdania, że dowody dobrowolnie dostarczone Komisji istotnie zwiększają wartość dowodów w rozumieniu wspomnianego komunikatu w sprawie współpracy.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 2003, str. 1).

(2)  Obwieszczenie Komisji w sprawie zwolnienia z grzywien oraz zmniejszania grzywien w przypadkach karteli (Dz.U. 2002, C 45, str. 3).

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/12

---

Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Lucite International and Lucite International UK przeciwko Komisji

(Sprawa T-216/66)

(2006/C 237/21)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lucite International Ltd (Hampshire, Zjednoczone Królestwo) i Lucite International UK Ltd (Lancashire, Zjednoczone Królestwo) (Przedstawiciele: R. Thompson, QC, i S. Rose, Solicitor)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności art. 2 lit. d) decyzji COMP/F/38.645; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności art. 2 lit. d) decyzji COMP/F/38.645;

| — | zastąpienie grzywny nałożonej w art. 2 lit. d) decyzji COMP/F/38.645 grzywną w wysokości 18 268 750 lub inną, niższą kwotą, którą Sąd uzna za słuszną oraz |
| --- | --- |

—

zastąpienie grzywny nałożonej w art. 2 lit. d) decyzji COMP/F/38.645 grzywną w wysokości 18 268 750 lub inną, niższą kwotą, którą Sąd uzna za słuszną oraz

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżące wnoszą o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 2098, wersja ostateczna z dnia 31 maja 2006 r., w sprawie COMP/F/38.645 — Metakrylany, w której Komisja stwierdziła, że skarżące naruszyły art. 81 WE oraz art. 51 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym poprzez uczestnictwo w kartelu w sektorze metakrylanów, który to kartel polegał na omawianiu cen, uzgadnianiu, stosowaniu i nadzorowaniu porozumień cenowych dotyczących podwyżek cen lub co najmniej ich stabilizacji na aktualnym poziomie, na omawianiu kwestii przeniesienia kosztów dodatkowych usług na klientów, wymianie ważnych z handlowego punktu widzenia i poufnych informacji rynkowych, które dotyczyły przedsiębiorstw oraz na uczestnictwie w regularnie odbywających się spotkaniach i innych formach kontaktu, aby ułatwić popełnienie naruszenia.

Skargę swą skarżące opierają na tym, że, obliczając nałożone na nie grzywnę, Komisja w niewłaściwy sposób zastosowała swe wytyczne w sprawie metody ustalania grzywien.

W pierwszej kolejności, ustalając kwotę wyjściową grzywny, Komisja nie uwzględniła charakteru, w jakim skarżące uczestniczyły w kartelu i roli, jakiej odegrały w naruszeniu jego podstaw.

Po drugie, Komisja nie uwzględniła w należyty sposób na korzyść skarżących okoliczności łagodzących.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/12 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/12

---

Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Neurim Pharmaceuticals (1991) przeciwko OHIM — Eurim-Pharm Arzneimittel (Neurim PHARMACEUTICALS)

(Sprawa T-218/06)

(2006/C 237/22)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd (Tel Aviv, Izrael) (Przedstawiciel: adwokat M. Kinkeldey)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 czerwca 2006 r. (odwołanie nr R 74/2006-1) w całości; |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 2 czerwca 2006 r. (odwołanie nr R 74/2006-1) w całości;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca.

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny znak towarowy „Neurim PHARMACEUTICALS” dla towarów należących do klas 5 i 10.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „EURIM-PHARM” (wspólnotowy znak towarowy nr 667 899 oraz krajowy znak towarowy), jak również prawo ochronne na znak towarowy „Eurim-Pharm GmbH” dla towarów należących do klasy 5.

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu i odrzucenie zgłoszenia.

Decyzja Izby Odwoławczej: Odrzucenie odwołania jako niedopuszczalnego.

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 59 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) oraz zasad 48, 49 i 96 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 (2), naruszenie art. 78 oraz art. 78a rozporządzenia nr 40/94, naruszenie zasady, zgodnie z którą OHIM jest związany wydanymi przez siebie decyzjami, a także naruszenie zasady proporcjonalności.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994 L 11, str. 1).

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1995 L 300, str. 1).

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/13

---

Skarga wniesiona w dniu 17 sierpnia 2006 r. — PTV przeciwko OHIM (map&guide travelbook)

(Sprawa T-219/06)

(2006/C 237/23)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: PTV Planung Transport Verkehr AG (Karlsruhe, Niemcy) (Przedstawiciel: adwokat F. Nielsen)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 8 czerwca 2006 r. (nr sprawy w postępowaniu odwoławczym: R 1174/2005-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 8 czerwca 2006 r. (nr sprawy w postępowaniu odwoławczym: R 1174/2005-1);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: słowny znak towarowy „map&guide travelbook” dla towarów i usług należących do klas 9, 16 i 42

Decyzja eksperta: odrzucenie zgłoszenia w części

Decyzja Izby Odwoławczej: oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: zgłoszony znak towarowy posiada charakter odróżniający w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94. (1)

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1)

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/13 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/13

---

Skarga wniesiona w dniu 18 sierpnia 2006 r. — Hipp & Co przeciwko OHIM — Laboratorios Ordesa (BEBIMIL)

(Sprawa T-221/06)

(2006/C 237/24)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Hipp & Co (Kommanditgesellschaft) (Sachseln, Szwajcaria) (Przedstawiciel: adwokat M. Kinkeldey)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Laboratorios Ordesa S.L. (Sant Boi de Llobregat, Hiszpania)

Żądania strony skarżącej

| — | stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 2 czerwca 2006 r. (sprawa nr R 571/2005-1); |
| --- | --- |

—

stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego z dnia 2 czerwca 2006 r. (sprawa nr R 571/2005-1);

| — | obciążenie OHIM kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie OHIM kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Wspólnotowy słowny znak towarowy „BEBIMIL” dla towarów należących do klas 5, 29, 30 i 32.

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Laboratorios Ordesa S.L.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Wspólnotowy i krajowy znak towarowy „BLEMIL” dla towarów należących — odpowiednio — do klas 5 i 29 oraz 6 i 32

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu w części

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady nr 40/94. W uzasadnieniu podniesionych żądań skarżąca twierdzi, że dla właściwych kręgów odbiorców dwa konkurujące ze sobą znaki nie są podobne. Wskazuje ona także na fonetyczne, wizualne i koncepcyjne różnice między wcześniejszym znakiem towarowym a znakiem zakwestionowanym.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/14 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/14

---

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 lipca 2006 r. — AITEC i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-371/05) (1)

(2006/C 237/25)

Język postępowania: włoski

Prezes drugiej izby zarządził wykreślenie sprawy.

---

(1)  Dz.U. C 296 z 26.11.2005

---

SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/15 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/15

---

Skarga wniesiona w dniu 19 czerwca 2006 r. — Longinidis przeciwko CEDEFOP

(Sprawa F-74/06)

(2006/C 237/26)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Pavlos Longinidis (Saloniki, Grecja) (Przedstawiciele: N. Korogiannakis i N. Keramidas, avocats)

Strona pozwana: Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP)

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 30 listopada 2005 r. o rozwiązaniu umowy o pracę na czas nieokreślony ze skarżącym; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 30 listopada 2005 r. o rozwiązaniu umowy o pracę na czas nieokreślony ze skarżącym;

| — | uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 10 marca 2006 r. oddalającej wniosek skarżącego o zawieszenie wykonania wyżej wspomnianej decyzji; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 10 marca 2006 r. oddalającej wniosek skarżącego o zawieszenie wykonania wyżej wspomnianej decyzji;

| — | uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 9 grudnia 2005 r. o przeniesieniu skarżącego ze stanowiska kierownika wydziału prawnego i zarządzania umowami („Head of Legal and Contract Management Service”) na stopień doradcy CEDEFOP; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 9 grudnia 2005 r. o przeniesieniu skarżącego ze stanowiska kierownika wydziału prawnego i zarządzania umowami („Head of Legal and Contract Management Service”) na stopień doradcy CEDEFOP;

| — | uchylenie decyzji z dnia 24 maja 2006 r., którą komisja odwoławcza CEDEFOP oddaliła zażalenie złożone przez skarżącego w sprawie uchylenia trzech powyższych decyzji; decyzja ta zawierała uzasadnienie wypowiedzenia umowy o pracę ze skarżącym przedstawione przez organ powołujący; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji z dnia 24 maja 2006 r., którą komisja odwoławcza CEDEFOP oddaliła zażalenie złożone przez skarżącego w sprawie uchylenia trzech powyższych decyzji; decyzja ta zawierała uzasadnienie wypowiedzenia umowy o pracę ze skarżącym przedstawione przez organ powołujący;

| — | uchylenie decyzji z dnia 11 listopada 2005 r., którą dyrekcja CEDEFOP zmieniła skład komisji odwoławczej; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji z dnia 11 listopada 2005 r., którą dyrekcja CEDEFOP zmieniła skład komisji odwoławczej;

| — | uchylenie decyzji z dnia 14 listopada 2005 r., którą komisja odwoławcza CEDEFOP zmieniła swój regulamin; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji z dnia 14 listopada 2005 r., którą komisja odwoławcza CEDEFOP zmieniła swój regulamin;

| — | uchylenie decyzji komisji odwoławczej CEDEFOP z dnia 10 marca 2006 r. oddalającej zażalenie złożone przez skarżącego w sprawie uchylenia wyżej wspomnianych decyzji z dnia 11 listopada 2005 r. i z dnia 14 listopada r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji komisji odwoławczej CEDEFOP z dnia 10 marca 2006 r. oddalającej zażalenie złożone przez skarżącego w sprawie uchylenia wyżej wspomnianych decyzji z dnia 11 listopada 2005 r. i z dnia 14 listopada r.;

| — | uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 28 kwietnia 2006 r. oddalającej wniosek złożony przez skarżącego o wyłączenie zastępcy dyrektora CEDEFOP z dochodzeń administracyjnych dotyczących tego ostatniego i skarżącego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrekcji CEDEFOP z dnia 28 kwietnia 2006 r. oddalającej wniosek złożony przez skarżącego o wyłączenie zastępcy dyrektora CEDEFOP z dochodzeń administracyjnych dotyczących tego ostatniego i skarżącego;

| — | uchylenie decyzji komisji odwoławczej CEDEFOP z dnia 9 marca 2006 r. dotyczącej zażalenia złożonego przez pracownika CEDEFOP w zakresie, w jakim ta decyzja narusza dobre imię skarżącego oraz jego sferę zawodową; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji komisji odwoławczej CEDEFOP z dnia 9 marca 2006 r. dotyczącej zażalenia złożonego przez pracownika CEDEFOP w zakresie, w jakim ta decyzja narusza dobre imię skarżącego oraz jego sferę zawodową;

| — | zasądzenie od CEDEFOP odszkodowania na rzecz skarżącego, równego wynagrodzeniu podstawowemu wraz z dodatkami i uprawnieniami emerytalnymi, za poniesioną szkodę finansową spowodowaną wyżej wspomnianą decyzją z dnia 30 listopada 2005 r.; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od CEDEFOP odszkodowania na rzecz skarżącego, równego wynagrodzeniu podstawowemu wraz z dodatkami i uprawnieniami emerytalnymi, za poniesioną szkodę finansową spowodowaną wyżej wspomnianą decyzją z dnia 30 listopada 2005 r.;

| — | zasądzenie od CEDEFOP na rzecz skarżącego 50 000 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z decyzją z dnia 30 listopada 2005 r., jak również wyżej wspomnianą decyzją z dnia 9 marca 2006 r.; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od CEDEFOP na rzecz skarżącego 50 000 EUR jako zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z decyzją z dnia 30 listopada 2005 r., jak również wyżej wspomnianą decyzją z dnia 9 marca 2006 r.;

| — | zasądzenie od CEDEFOP na rzecz skarżącego symbolicznego euro jako zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z wyżej wspomnianą decyzją z dnia 11 listopada 2005 r.; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od CEDEFOP na rzecz skarżącego symbolicznego euro jako zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w związku z wyżej wspomnianą decyzją z dnia 11 listopada 2005 r.;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzją z dnia 30 listopada 2005 r. dyrektor CEDEFOP rozwiązała umowę o pracę na czas nieokreślony pomiędzy skarżącym a CEDEFOP. Według skarżącego decyzja ta została wydana przy przekroczeniu granic uprawnień dyskrecjonalnych organu powołującego i stanowi nadużycie władzy, narusza prawa do obrony i prawo do bycia wysłuchanym, jak również zawiera sprzeczności w uzasadnieniu.

Według skarżącego z wyjaśnień organu powołującego udzielonych w ramach badania zażalenia wniesionego w drodze administracyjnej wynika, że powodu rozwiązania umowy o pracę należy szukać w poczynionej przez skarżącego w sierpniu 2005 r. propozycji nieprzedłużenia umowy o pracę na czas określony z pewną pracowniczką, której przełożonym był skarżący. Organ powołujący, po przedłużeniu mandatu zarządu CEDEFOP, przywrócił tę pracowniczkę do pracy, a rozwiązał umowę o pracę ze skarżącym. Organ powołujący wydał te decyzje, opierając się na oczywistym błędzie w ocenie stanu faktycznego, a decyzja o rozwiązaniu umowy o pracę ze skarżącym była bezspornie sprzeczna z interesem służby.

Następnie skarżący podnosi, że inne zaskarżone decyzje naruszają wewnętrzne procedury prawne w CEDEFOP, takie jak przepisy dotyczące komisji odwoławczej, przepisy dotyczące dochodzeń administracyjnych oraz postępowania dyscyplinarnego.

Skarżący żąda również odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę. Wreszcie, w oparciu o przepisy dotyczące pozaumownej odpowiedzialności organów Wspólnoty, żąda on odszkodowania od CEDEFOP z uwagi na rzekome naruszenie jego osobowości oraz reputacji zawodowej decyzją o rozwiązaniu umowy o pracę i treścią decyzji wydanej przez komisję odwoławczą odnośnie do zażalenia wyżej wspomnianej pracowniczki.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/16

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2006 r. — Tsirimokos przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa F-76/06)

(2006/C 237/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Ioannis Tsirimokos (Senningerberg, Luksemburg) (Przedstawiciel: J. Choucroun, avocat)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2005 r., potwierdzonej decyzją z dnia 19 kwietnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2005 r., potwierdzonej decyzją z dnia 19 kwietnia 2006 r.;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, mający status urzędnika Parlamentu Europejskiego od dnia 1 maja 1981 r., złożył w dniu 7 września 2005 r., na podstawie art. 55 a regulaminu pracowniczego i art. 4 załącznika IV a do tego regulaminu, wniosek o pracę na pół etatu jako przygotowanie do przejścia na emeryturę. W obliczeniu procentu wynagrodzenia podstawowego przysługującego skarżącemu organ administracyjny nie uwzględnił okresów składkowych, które skarżący ukończył przed zatrudnieniem w Parlamencie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi trzy zarzuty:

| — | pierwszy: naruszenie art. 2 załącznika VIII do regulaminu, |
| --- | --- |

—

pierwszy: naruszenie art. 2 załącznika VIII do regulaminu,

| — | drugi: naruszenie obowiązku starannego działania; |
| --- | --- |

—

drugi: naruszenie obowiązku starannego działania;

| — | trzeci: naruszenie obowiązku ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

—

trzeci: naruszenie obowiązku ochrony uzasadnionych oczekiwań.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/16 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/16

---

Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2006 r. — Colovea przeciwko Parlamentowi Europejskiemu

(Sprawa F-77/06)

(2006/C 237/28)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Fotini Colovea (Luksemburg, Luksemburg) (Przedstawiciel: J. Choucroun, avocat)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 września 2005 r., potwierdzonej w dniu 19 kwietnia 2006 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 20 września 2005 r., potwierdzonej w dniu 19 kwietnia 2006 r.;

| — | obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca została zatrudniona przez Parlament Europejski w dniu 1 maja 1981 r. w charakterze członka personelu tymczasowego w grupie zaszeregowania B5. W dniu 4 sierpnia 2005 r. złożyła wniosek o pracę w niepełnym wymiarze czasu w przygotowaniu do emerytury na podstawie art. 55a regulaminu pracowniczego oraz art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego. Przy obliczaniu części wynagrodzenia podstawowego, do którego skarżąca jest uprawniona, administracja nie uwzględniła lat służby skarżącej uprawniających do emerytury sprzed zatrudnienia w Parlamencie Europejskim.

Na poparcie swojej skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty:

| — | pierwszy dotyczy naruszenia art. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

pierwszy dotyczy naruszenia art. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego;

| — | drugi dotyczy naruszenia obowiązku staranności; |
| --- | --- |

—

drugi dotyczy naruszenia obowiązku staranności;

| — | trzeci dotyczy naruszenia obowiązku ochrony uzasadnionych oczekiwań. |
| --- | --- |

—

trzeci dotyczy naruszenia obowiązku ochrony uzasadnionych oczekiwań.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/17

---

Skarga wniesiona w dniu 20 lipca 2006 r. — Suhadolnik przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości

(Sprawa F-78/06)

(2006/C 237/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Simona Suhadolnik (Howald, Luksemburg) (Przedstawiciele: S. Rodrigues, A. Jaume i C. Bernard-Glanz, avocats)

Strona pozwana: Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego Trybunału Sprawiedliwości oddalającej zażalenie skarżącej; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego Trybunału Sprawiedliwości oddalającej zażalenie skarżącej;

| — | uchylenie decyzji o powołaniu na czas nieokreślony z dnia 22 lipca 2005 r. w zakresie w jakim dokonuje ona zaszeregowania skarżącej w oparciu o art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego i zaklasyfikowania jej na stopień w oparciu o nowe brzmienie art. 32 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji o powołaniu na czas nieokreślony z dnia 22 lipca 2005 r. w zakresie w jakim dokonuje ona zaszeregowania skarżącej w oparciu o art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego i zaklasyfikowania jej na stopień w oparciu o nowe brzmienie art. 32 regulaminu pracowniczego;

| — | ponowne zaszeregowanie skarżącej do grupy C*3 lub przynajmniej do grupy C*2 oraz zaklasyfikowanie na stopień odpowiadający jej wykształceniu i doświadczeniu zawodowemu, który zostałby jej przyznany gdyby powołano ją przez dniem 1 maja 2004 r., wszystko to ze skutkiem wstecznym od dnia rozpoczęcia służby; |
| --- | --- |

—

ponowne zaszeregowanie skarżącej do grupy C*3 lub przynajmniej do grupy C*2 oraz zaklasyfikowanie na stopień odpowiadający jej wykształceniu i doświadczeniu zawodowemu, który zostałby jej przyznany gdyby powołano ją przez dniem 1 maja 2004 r., wszystko to ze skutkiem wstecznym od dnia rozpoczęcia służby;

| — | zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej odszkodowania za poniesioną szkodę (odsetki za zwłokę, utrudnienie kariery, uprawnienia emerytalne, itd.); |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącej odszkodowania za poniesioną szkodę (odsetki za zwłokę, utrudnienie kariery, uprawnienia emerytalne, itd.);

| — | zasądzenie od pozwanej odsetek za zwłokę począwszy od decyzji, która ma być wydana; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej odsetek za zwłokę począwszy od decyzji, która ma być wydana;

| — | obciążenie Trybunału Sprawiedliwości kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Sprawiedliwości kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Decyzją organu powołującego z dnia 22 lipca 2005 r. skarżąca, laureat otwartego konkursu EPSO/C/9/03 mającego na celu stworzenie rezerw dla potrzeb zatrudnienia asystentów biurowych i asystentów (C5/C4) cypryjskiego, czeskiego, estońskiego, węgierskiego, litewskiego, łotewskiego, maltańskiego, polskiego, słoweńskiego i słowackiego obywatelstwa (1) powołana została na czas nieokreślony na stanowisko urzędnika Wspólnot Europejskich i zaszeregowana w grupie C*1, stopień 1.

W swej skardze skarżącą kwestionuje swe zaszeregowanie i podważa zarówno art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, na którym organ powołujący się oparł dokonując jej zaszeregowania jak i nowe brzmienie art. 32 regulaminu pracowniczego, na którym organ ten oparł się przy klasyfikowaniu jej na stopień.

Jeżeli chodzi o zaszeregowanie w grupie skarżąca podnosi przede wszystkim, że art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, regulujący sytuacje urzędników wpisanych na listę odpowiednich kandydatów, nie ma jej zdaniem zastosowania do laureatów konkursu, jako że ci ostatni nie mogą być uznani za urzędników.

Ewentualnie skarżąca podnosi zarzut niegodności z prawem art. 12 ust. 3 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego z uwagi na naruszenie w szczególności i) zasady niedyskryminacji, ii) zasady swobodnego przepływu pracowników, iii) zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i pewności prawnej, iv) zasady proporcjonalności, v) zasady dobrej administracji i obowiązku starannego działania, vi) art. 31 regulaminu pracowniczego, vii) art. 10 regulaminu pracowniczego.

Jeżeli chodzi o zaklasyfikowanie na stopień skarżąca uważa, że organ powołujący naruszył zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, zgodnie z którymi spodziewała się ona przyznania wyższego stopnia z uwagi na jej doświadczenie zawodowe w oparciu o brzmienie art. 32 regulaminu pracowniczego sprzed dnia 1 maja 2004 r.

---

(1)  Dz 120 z 22.5.2003 r., str. 30.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/17 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/17

---

Skarga wniesiona w dniu 24 lipca 2006 r. — Caló przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-79/06)

(2006/C 237/30)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Giuseppe Caló (Luksemburg, Luksemburg) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej Eurostat, dotyczących po pierwsze reorganizacji tej dyrekcji w drodze zmiany obowiązków jej dyrektorów i po drugie oddalenia wniosku skarżącego o powołanie go na jedno z wakujących lub być może w przyszłości wolnych stanowisk dyrektora; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej Eurostat, dotyczących po pierwsze reorganizacji tej dyrekcji w drodze zmiany obowiązków jej dyrektorów i po drugie oddalenia wniosku skarżącego o powołanie go na jedno z wakujących lub być może w przyszłości wolnych stanowisk dyrektora;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, będący urzędnikiem Komisji, po zaskarżeniu przed Sądem Pierwszej Instancji po pierwsze decyzji powołującej go ponownie na stanowisko głównego doradcy w zatrudniającej go dyrekcji (1) i po drugie decyzji odrzucającej jego kandydaturę na stanowisko dyrektora w tej samej dyrekcji (2) kwestionuje w niniejszej sprawie decyzję Komisji wydaną w ramach reorganizacji Dyrekcji Generalnej Eurostat odrzucającą jego kandydaturę na stanowisko dyrektora objęte ogłoszeniem o wakacie COM/2006/164 i powołanie na to stanowisko innego kandydata.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi 1) naruszenie obowiązku uzasadnienia, 2) naruszenie art. 27 regulaminu pracowniczego, 3) naruszenie zasad dotyczących obsadzania stanowisk w grupach zaszeregowania A1 i A2 przyjętych przez pozwaną w dniu 18 września 1999 r., uzupełnionych i zatwierdzonych przez pozwaną w Dokumencie Poglądowym w przedmiocie polityki względem urzędników, przyjętym przez nią w dniu 26 października 2004 r.

---

(1)  Sprawa T-118/04 (Dz.U. C 118 z 30.4.2004, str. 47)

(2)  Sprawa T-134/04 (Dz.U. C 146 z 29.5.2004, str. 6)

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/18

---

Skarga wniesiona w dniu 30 lipca 2006 r. — Schell przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-83/06)

(2006/C 237/31)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Arno Schell (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: F. Frabetti, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie list urzędników awansowanych w ramach postępowań w latach 2004 i 2005, w zakresie, w jakim nie zawierają one nazwiska skarżącego, jak również, w razie konieczności, aktów przygotowawczych; |
| --- | --- |

—

uchylenie list urzędników awansowanych w ramach postępowań w latach 2004 i 2005, w zakresie, w jakim nie zawierają one nazwiska skarżącego, jak również, w razie konieczności, aktów przygotowawczych;

| — | ewentualnie stwierdzenie nieważności dystrybucji punktów awansu przyznanych w ramach wskazanych powyżej postępowań w zakresie dotyczącym skarżącego; |
| --- | --- |

—

ewentualnie stwierdzenie nieważności dystrybucji punktów awansu przyznanych w ramach wskazanych powyżej postępowań w zakresie dotyczącym skarżącego;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi siedem zarzutów dotyczących:

| — | pierwszy: naruszenia art. 45 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

pierwszy: naruszenia art. 45 regulaminu pracowniczego;

| — | drugi: naruszenia ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

drugi: naruszenia ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego;

| — | trzeci: naruszenia zasady niedyskryminacji; |
| --- | --- |

—

trzeci: naruszenia zasady niedyskryminacji;

| — | czwarty: naruszenia instrukcji administracyjnej „Ocena i awans urzędników” oraz późniejszych instrukcji; |
| --- | --- |

—

czwarty: naruszenia instrukcji administracyjnej „Ocena i awans urzędników” oraz późniejszych instrukcji;

| — | piąty: naruszenia zakazu arbitralnego postępowania, nadużycia władzy oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia; |
| --- | --- |

—

piąty: naruszenia zakazu arbitralnego postępowania, nadużycia władzy oraz naruszenia obowiązku uzasadnienia;

| — | szósty: naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady „patere legem quam psie fecisti” |
| --- | --- |

—

szósty: naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań i zasady „patere legem quam psie fecisti”

| — | siódmy: naruszenia obowiązku starannego działania. |
| --- | --- |

—

siódmy: naruszenia obowiązku starannego działania.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/18 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/18

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2006 r. — Bellantone przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu

(Sprawa F-85/06)

(2006/C 237/32)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Gerardo Bellantone (Luksemburg, Luksemburg) (Przedstawiciele: T. Bontinck i J. Feld, avocats)

Strona pozwana: Trybunał Obrachunkowy

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Sekretariatu Generalnego Trybunału Obrachunkowego z dnia 30 marca 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącego w sprawie wypłaty reszty odszkodowania zastępującego dodatkowe świadczenie w związku z wypowiedzeniem, odprawy i dodatku dziennego; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Sekretariatu Generalnego Trybunału Obrachunkowego z dnia 30 marca 2006 r. oddalającej zażalenie skarżącego w sprawie wypłaty reszty odszkodowania zastępującego dodatkowe świadczenie w związku z wypowiedzeniem, odprawy i dodatku dziennego;

| — | zasądzenie od pozwanej kwoty: i) 20 751,45 EUR dodatkowego świadczenia związanego z wypowiedzeniem, ii) 39 247,74 EUR odpowiadającej kwocie odprawy, do której skarżący miałby prawo, iii) 8 467,02 EUR dodatku dziennego; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej kwoty: i) 20 751,45 EUR dodatkowego świadczenia związanego z wypowiedzeniem, ii) 39 247,74 EUR odpowiadającej kwocie odprawy, do której skarżący miałby prawo, iii) 8 467,02 EUR dodatku dziennego;

| — | zasądzenie od pozwanej odsetek za zwłokę do dnia zapłaty; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od pozwanej odsetek za zwłokę do dnia zapłaty;

| — | nakazanie sprostowania uwag zawartych w zaskarżonej decyzji w odniesieniu do braku jakichkolwiek uwag skarżącego do groźby pozwanej o możliwym zwolnieniu; |
| --- | --- |

—

nakazanie sprostowania uwag zawartych w zaskarżonej decyzji w odniesieniu do braku jakichkolwiek uwag skarżącego do groźby pozwanej o możliwym zwolnieniu;

| — | obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Trybunału Obrachunkowego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący, były członek personelu tymczasowego Trybunału Obrachunkowego zaszeregowany w grupie A*8 powołany został przez ten ostatni w charakterze urzędnika w okresie próbnym w grupie A*5 bez wcześniejszego pytania go o zgodę.

W swej skardze skarżący podnosi, że zachowanie pozwanej stanowi naruszenie zobowiązań umownych i pozaumownych. Podnosi naruszenie kodeksu dobrych praktyk administracyjnych personelu Trybunału Obrachunkowego, naruszenie art. 25 regulaminu pracowniczego oraz naruszenie ogólnych zasad prawa służby publicznej dotyczących dobrej administracji, ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz praw nabytych.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/19

---

Skarga wniesiona w dniu 28 lipca 2006 r. — Vereecken przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-86/06)

(2006/C 237/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Marc Vereecken (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: S. Rodrigues, A. Jaume i C. Bernard-Glanz, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

Żądania główne:

| — | uchylenie decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącego, wraz z decyzją organu powołującego odmawiającą wpisania skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A*9 w ramach postępowania za rok 2005, która to odmowa wynika bezpośrednio z informacji administracyjnej nr 85/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. i wraz ze sprawozdaniami z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za lata 2003 i 2005; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego oddalającej zażalenie skarżącego, wraz z decyzją organu powołującego odmawiającą wpisania skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A*9 w ramach postępowania za rok 2005, która to odmowa wynika bezpośrednio z informacji administracyjnej nr 85/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. i wraz ze sprawozdaniami z przebiegu kariery zawodowej skarżącego za lata 2003 i 2005;

| — | wskazanie organowi powołującemu skutków uchylenia zaskarżonych decyzji a w szczególności awansu skarżącego do grupy zaszeregowania*9 ze skutkiem od dnia 1 marca 2005 r. |
| --- | --- |

—

wskazanie organowi powołującemu skutków uchylenia zaskarżonych decyzji a w szczególności awansu skarżącego do grupy zaszeregowania*9 ze skutkiem od dnia 1 marca 2005 r.

Żądania ewentualne:

| — | zobowiązanie strony pozwanej do uznania, iż skarżący spełnia wymogi awansu do grupy zaszeregowania A*9 w ramach kolejnego postępowania w sprawie awansu; |
| --- | --- |

—

zobowiązanie strony pozwanej do uznania, iż skarżący spełnia wymogi awansu do grupy zaszeregowania A*9 w ramach kolejnego postępowania w sprawie awansu;

| — | zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania na rzecz skarżącego z tytułu szkody poniesionej przez niego w związku z nieawansowaniem go do grupy zaszeregowania A*9 z dniem 1 marca 2005 r. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej odszkodowania na rzecz skarżącego z tytułu szkody poniesionej przez niego w związku z nieawansowaniem go do grupy zaszeregowania A*9 z dniem 1 marca 2005 r.

| — | zobowiązanie strony pozwanej do zadośćuczynienia krzywdy doznanej przez skarżącego w związku z niesporządzeniem sprawozdań z oceny za okres 1997-1999 i spóźnionego sporządzenia sprawozdań z oceny za okres 1999-2001 i sprawozdań z przebiegu kariery zawodowej za lata 2003 i 2004. |
| --- | --- |

—

zobowiązanie strony pozwanej do zadośćuczynienia krzywdy doznanej przez skarżącego w związku z niesporządzeniem sprawozdań z oceny za okres 1997-1999 i spóźnionego sporządzenia sprawozdań z oceny za okres 1999-2001 i sprawozdań z przebiegu kariery zawodowej za lata 2003 i 2004.

W każdym przypadku:

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi trzy zarzuty, bardzo zbliżone do zarzutów pierwszego, trzeciego i czwartego poniesionych w skardze w sprawie F-17/06 (1), wniesionej przez tego samego skarżącego.

---

(1)  Dz.U. C 96 z 22.4.2006, str. 39

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/19 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/19

---

Skarga wniesiona w dniu 3 sierpnia 2006 r. — Manté przeciwko Radzie

(Sprawa F-87/06)

(2006/C 237/34)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Thierry Manté (Woluwe Saint Pierre, Belgia) (Przedstawiciele: S. Rodrigues i C. Bernard-Glanz, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji organu powołującego Rady z dnia 22 sierpnia 2005 r. odmawiającej przyznania skarżącemu dodatku na zagospodarowanie i nakazującej jego zwrot; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji organu powołującego Rady z dnia 22 sierpnia 2005 r. odmawiającej przyznania skarżącemu dodatku na zagospodarowanie i nakazującej jego zwrot;

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego, tytułem odszkodowania, kwoty odpowiadającej sumie zwróconych dodatków na zagospodarowanie w dniu wydania wyroku przez Sąd, powiększonej o odsetki wówczas obowiązujące; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego, tytułem odszkodowania, kwoty odpowiadającej sumie zwróconych dodatków na zagospodarowanie w dniu wydania wyroku przez Sąd, powiększonej o odsetki wówczas obowiązujące;

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego symbolicznego euro tytułem zadośćuczynienia za krzywdę; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego symbolicznego euro tytułem zadośćuczynienia za krzywdę;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący przybył do Brukseli w 2004 r. w charakterze oddelegowanego eksperta narodowego przy Radzie, a następnie został urzędnikiem w tej samej instytucji. Ta ostatnia, wypłaciwszy mu najpierw dodatek na zagospodarowanie, zdecydowała następnie, że skarżący nie ma do niego prawa i nakazała jego zwrot.

Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi trzy zarzuty:

| — | pierwszy dotyczy naruszenia prawa do dodatku na zagospodarowanie wynikającego z art. 5 ust. 1 akapit pierwszy załącznika VII do regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

pierwszy dotyczy naruszenia prawa do dodatku na zagospodarowanie wynikającego z art. 5 ust. 1 akapit pierwszy załącznika VII do regulaminu pracowniczego;

| — | drugi dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia, który wynika z art. 20 ust. 2 i art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

drugi dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia, który wynika z art. 20 ust. 2 i art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego;

| — | trzeci dotyczy naruszenia warunków określonych w art. 85 ust. 1 regulaminu pracowniczego odnośnie do żądania zwrotu dodatku na zagospodarowanie przez administrację. |
| --- | --- |

—

trzeci dotyczy naruszenia warunków określonych w art. 85 ust. 1 regulaminu pracowniczego odnośnie do żądania zwrotu dodatku na zagospodarowanie przez administrację.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/20 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/20

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Nolin przeciwko Komisji

(Sprawa F-89/06)

(2006/C 237/35)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Michel Nolin (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji i formalnego zamiaru dyrektora generalnego służby prawnej, wydanych na podstawie odpowiednio art. 13 ust. 3 oraz art. 5 ust. 7 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego przyjętych decyzją Komisji z dnia 23 grudnia 2004 r., o nieprzyznaniu skarżącemu punktów pierwszeństwa dyrekcji generalnej w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r., które decyzją dyrektora generalnego personelu i administracji, wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych i oddalającą zażalenie z dnia 26 września 2005 r. zostały potwierdzone i stały się ostateczne; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji i formalnego zamiaru dyrektora generalnego służby prawnej, wydanych na podstawie odpowiednio art. 13 ust. 3 oraz art. 5 ust. 7 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego przyjętych decyzją Komisji z dnia 23 grudnia 2004 r., o nieprzyznaniu skarżącemu punktów pierwszeństwa dyrekcji generalnej w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r., które decyzją dyrektora generalnego personelu i administracji, wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych i oddalającą zażalenie z dnia 26 września 2005 r. zostały potwierdzone i stały się ostateczne;

| — | uchylenie decyzji dyrektora generalnego personelu i administracji, wydanej na podstawie art. 10 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych, o nieprzyznaniu skarżącemu szczególnych punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrektora generalnego personelu i administracji, wydanej na podstawie art. 10 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych, o nieprzyznaniu skarżącemu szczególnych punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r.;

| — | uchylenie listy urzędników, którym przyznano szczególne punkty pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji, listy zasług urzędników w grupie zaszeregowania A*12 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r. oraz listy urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A*13 w ramach tego samego postępowania; |
| --- | --- |

—

uchylenie listy urzędników, którym przyznano szczególne punkty pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji, listy zasług urzędników w grupie zaszeregowania A*12 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r. oraz listy urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A*13 w ramach tego samego postępowania;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi najpierw, że stosując ogólne przepisy wykonawcze w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r., Komisja naruszyła zasady pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ wspomniane przepisy zostały przyjęte pod koniec grudnia 2004 r.

Ponadto skarżący podnosi, że decyzja o nieprzyznaniu mu punktów pierwszeństwa dyrekcji generalnej, chociaż uzyskał najwyższą ocenę w ramach swojej grupy zaszeregowania i swojej jednostki za okres od lipca 2001 r. do grudnia 2003 r., narusza art. 45 regulaminu pracowniczego i ogólne przepisy wykonawcze, które wymagają by zasługi były decydującym kryterium przy przyznawaniu tych punktów i zawiera oczywisty błąd w ocenie. Ponadto skarżący uważa, że o ile punkty pierwszeństwa dyrekcji generalnej nie zostały przyznane w uznaniu zasług, o tyle Komisja nadużyła władzy.

Następnie skarżący podnosi, że decyzja o nieprzyznaniu mu szczególnych punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji jest bezprawna, zważywszy na okoliczność, że uwzględniona została jego kandydatura na członka komisji konkursowej. Wiąże się to z naruszeniem art. 5 regulaminu pracowniczego oraz zasady równości traktowania.

Wreszcie według skarżącego listy, o których mowa w tiret trzecim powyżej powinny zostać uchylone, a to z uwagi na wady zaskarżonych decyzji oraz bezprawność niektórych postanowień ogólnych przepisów wykonawczych. W istocie skarżący uważa, że:

| — | przewidując przyznanie szczególnych punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji za pewne zadania dodatkowe wykonane w interesie instytucji, które są już uwzględnione przy ocenie i przyznawaniu punktów pierwszeństwa dyrekcji generalnej, art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych narusza art. 45 regulaminu pracowniczego, jak również zasady ekspektatywy rozwoju kariery i równości traktowania; |
| --- | --- |

—

przewidując przyznanie szczególnych punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji za pewne zadania dodatkowe wykonane w interesie instytucji, które są już uwzględnione przy ocenie i przyznawaniu punktów pierwszeństwa dyrekcji generalnej, art. 9 ogólnych przepisów wykonawczych narusza art. 45 regulaminu pracowniczego, jak również zasady ekspektatywy rozwoju kariery i równości traktowania;

| — | przewidując w odniesieniu do postępowania w sprawie awansu w 2005 r., przyznanie przejściowych punktów pierwszeństwa w oparciu wyłącznie o staż w grupie zaszeregowania, art. 13 ust. 3 ogólnych przepisów wykonawczych narusza art. 45 regulaminu pracowniczego; |
| --- | --- |

—

przewidując w odniesieniu do postępowania w sprawie awansu w 2005 r., przyznanie przejściowych punktów pierwszeństwa w oparciu wyłącznie o staż w grupie zaszeregowania, art. 13 ust. 3 ogólnych przepisów wykonawczych narusza art. 45 regulaminu pracowniczego;

| — | przewidując korzystniejsze traktowanie urzędników dyrekcji generalnych lub służb dysponujących mniej licznym personelem, włączając w to członków gabinetów, art. 6 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych narusza art. 45 regulaminu pracowniczego, jak również zasady ekspektatywy rozwoju kariery i równości traktowania. |
| --- | --- |

—

przewidując korzystniejsze traktowanie urzędników dyrekcji generalnych lub służb dysponujących mniej licznym personelem, włączając w to członków gabinetów, art. 6 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych narusza art. 45 regulaminu pracowniczego, jak również zasady ekspektatywy rozwoju kariery i równości traktowania.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/21

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Nolin przeciwko Komisji

(Sprawa F-91/06)

(2006/C 237/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Michel Nolin (Bruksela, Belgia) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji podmiotu oceniającego w postępowaniu odwoławczym z dnia 8 kwietnia 2006 r. w sprawie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego (sprawozdanie) w postępowaniu w sprawie oceny za 2005 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji podmiotu oceniającego w postępowaniu odwoławczym z dnia 8 kwietnia 2006 r. w sprawie sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego (sprawozdanie) w postępowaniu w sprawie oceny za 2005 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi skarżący podnosi, że strona pozwana dopuściła się naruszenia prawa ponieważ niektóre zadania i niektóre zasadnicze punkty dotyczące jego aktywności nie zostały wspomniane przez podmiot oceniający w postępowaniu odwoławczym i żadna wzmianka dotycząca tych zadań nie znajduje się w dotyczącym go sprawozdaniu. Jego zdaniem wynika to z poważnych braków spójności i wykonania, powodujących oczywiste błędy w ustaleniach faktycznych branych pod uwagę przy uwzględnianiu zasadniczych elementów w ramach jego oceny.

Ponadto skarżący uważa, że wbrew istnieniu dwóch zmian naniesionych w uwagach przez oceniającego w porównaniu z postępowaniem w sprawie oceny za 2003 r., w istocie przedłużono raport skarżącego z poprzedniego roku, dokonano tego z naruszeniem art. 5 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 43 regulaminu pracowniczego z uwagi na poważne zmiany, jakie miały miejsce w odniesieniu do zakresu jego obowiązków i że przedłużenia takiego dokonano bez zgody zainteresowanego.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/21 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/21

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Antas przeciwko Radzie

(Sprawa F-92/06)

(2006/C 237/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Magdalena Antas (Warszawa, Polska) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Rady oddalającej wniosek skarżącej o odszkodowanie za kolejno popełniane błędy instytucji; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Rady oddalającej wniosek skarżącej o odszkodowanie za kolejno popełniane błędy instytucji;

| — | wyznaczenie stronom terminu pozwalającego im dojść do porozumienia w przedmiocie słusznego odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącą; |
| --- | --- |

—

wyznaczenie stronom terminu pozwalającego im dojść do porozumienia w przedmiocie słusznego odszkodowania za szkodę poniesioną przez skarżącą;

| — | obciążenie pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca rozpoczęła służbę w Sekretariacie Ogólnym Rady w charakterze członka personelu pomocniczego w dniu 1 listopada 2003 r. i jej umowa zakończyła się w dniu 31 marca 2005 r. Począwszy od dnia 1 stycznia 2005 r. Rada z urzędu objęła ją belgijskim obowiązkowym systemem zabezpieczenia społecznego, tj. na 3 ostatnie miesiące jej pracy. Następnie Rada poinformowała skarżącą o objęciu jej tym systemem ze skutkiem wstecznym począwszy od dnia rozpoczęcia przez nią służby. Jednakże według skarżącej z uwagi na zwłokę w objęciu jej tym systemem, nie była w stanie sprostać wymogom dotyczącym uzyskania belgijskiego zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w belgijskim arrêté royal z dnia 25 listopada 1991 r. w sprawie bezrobocia. (1) Przez to nie mogła, jak twierdzi, wykazać, że posiada wystarczające środki dla uzyskania prawa pobytu na terytorium Belgii, dłuższego niż 3 miesiące, stosownie do art. 7 dyrektywy 2004/38/WE. (2) Ponadto zwłoka w objęciu jej tym systemem miała pozbawić jej możliwości skorzystania z załącznika XII traktatu o przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, co miało jej otworzyć dostęp do belgijskiego rynku pracy.

Na poparcie swej skargi skarżąca podnosi przede wszystkim naruszenie art. 70 warunków zatrudnienia innych pracowników, który zobowiązuje instytucję do objęcia członka personelu pomocniczego obowiązkowym systemem zabezpieczenia społecznego i opłacanie składek należnych od pracodawcy, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Następnie skarżąca podnosi naruszenie art. 4 i 8 belgijskiego arrêté royal z dnia 5 listopada 2002 r. wprowadzającego natychmiastową deklarację zatrudnienia. (3)

Skarżąca podnosi wreszcie naruszenie obowiązku starannego działania.

---

(1)  Moniteur belge z dnia 31 grudnia 1991 r., str. 29888.

(2)  Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG

(3)  Moniteur belge z dnia 20 listopada 2002 r., str. 51778.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/22

---

Skarga wniesiona w dniu 16 sierpnia 2006 r. — Dethomas przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa F-93/06)

(2006/C 237/38)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bruno Dethomas (Rabat, Maroko) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E. Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2006 r. powołującej skarżącego na urzędnika Komisji Wspólnot Europejskich na okres próbny na stanowisku szefa delegacji Komisji w Maroku w Dyrekcji Generalnej ds. Stosunków Zewnętrznych w grupie zaszeregowania A*14, stopień 2; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2006 r. powołującej skarżącego na urzędnika Komisji Wspólnot Europejskich na okres próbny na stanowisku szefa delegacji Komisji w Maroku w Dyrekcji Generalnej ds. Stosunków Zewnętrznych w grupie zaszeregowania A*14, stopień 2;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Będąc pracownikiem tymczasowym w grupie zaszeregowania A*14 stopień 8 skarżący złożył swoją kandydaturę na objęte ogłoszeniem COM/229/04 stanowisko szefa delegacji Komisji w Maroku (1). Jego kandydatura została wybrana i skarżący został powołany na urzędnika na okres próbny w grupie zaszeregowania A*14 stopień 2.

W uzasadnieniu niniejszej skargi skarżący podnosi, że ze względu na okoliczność, iż został powołany na urzędnika do tej samej grupy zaszeregowania i niezwłocznie po zakończeniu tymczasowej służby, zgodnie z art. 32 ust. 3 regulaminu pracowniczego Komisja powinna była zaklasyfikować go do grupy A*14 stopień 8. Skarżący uważa, że pozbawiając go prawa przyznanego przez ten przepis Komisja dopuściła się oczywistego naruszenia prawa.

---

(1)  Dz.U. C 246 A z 5.10.2004, str. 1

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/22 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/22

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — F przeciwko Komisji

(Sprawa F-94/06)

(2006/C 237/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: F (Bruksela, Belgia) [Przedstawiciele: J. Van Rossum, S. Orlandi i J.-N. Louis, avocats]

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji dyrektora DG ADMIN/C „polityka społeczna, personel w Luksemburgu, zdrowie, higiena” z dnia 23 lutego 2006 r. o przeniesieniu skarżącego w stan spoczynku i przyznającej mu rentę inwalidzką ustaloną zgodnie z art. 78 akapit drugi regulaminu pracowniczego, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 lutego 2002 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji dyrektora DG ADMIN/C „polityka społeczna, personel w Luksemburgu, zdrowie, higiena” z dnia 23 lutego 2006 r. o przeniesieniu skarżącego w stan spoczynku i przyznającej mu rentę inwalidzką ustaloną zgodnie z art. 78 akapit drugi regulaminu pracowniczego, ze skutkiem wstecznym od dnia 1 lutego 2002 r.;

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego kwoty oszacowanej ex aequo et bono na 15 000 EUR; |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego kwoty oszacowanej ex aequo et bono na 15 000 EUR;

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi skarżący podnosi zarzuty bardzo podobne do zarzutów podnoszonych w ramach sprawy F-44/06 (1), wniesionej przez niego samego.

---

(1)  Dz. U. UE C 154 z 1.7.2006 r., str. 25.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/23

---

Skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2006 r. — Taruffi przeciwko Komisji

(Sprawa F-95/06)

(2006/C 237/40)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Adrien Taruffi (Schouweiler, Luksembourg) (Przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i E.Marchal, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | uznanie art. 4 ust. 1 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego przyjętych decyzją Komisji z dnia 23 grudnia 2004 r. (przepisy wykonawcze) za niezgodne z prawem; |
| --- | --- |

—

uznanie art. 4 ust. 1 ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego przyjętych decyzją Komisji z dnia 23 grudnia 2004 r. (przepisy wykonawcze) za niezgodne z prawem;

| — | uchylenie decyzji Komisji w sprawie punktów zasług i pierwszeństwa skarżącego w postępowaniu w sprawie awansu za 2004 i 2005 r. oraz decyzji o niewpisaniu jego nazwiska na listę zasług po obradach komitetu ds. awansu oraz na listę urzędników awansowanych do grupy B*10 w postępowaniu w sprawie awansu za 2004 r.; |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji Komisji w sprawie punktów zasług i pierwszeństwa skarżącego w postępowaniu w sprawie awansu za 2004 i 2005 r. oraz decyzji o niewpisaniu jego nazwiska na listę zasług po obradach komitetu ds. awansu oraz na listę urzędników awansowanych do grupy B*10 w postępowaniu w sprawie awansu za 2004 r.;

| — | obciążenie Komisji kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swej skargi skarżący podnosi brak faktycznej analizy zasług w trakcie oceny dokonywanej przez komitet ds. awansu w następstwie pozytywnego rozpatrzenia przez administrację jego pierwszego zażalenia.

Jeżeli chodzi o postępowanie za 2004 r. skarżący podnosi w szczególności oczywisty błąd w ocenie zakresie w jakim jego zasługi w roku 2004 miały zostać porównane z zasługami urzędników objętych budżetem „badania”, choć on w tym roku objęty był budżetem „funkcjonowanie”.

W odniesieniu do roku 2005 skarżący uważa za niezgodną z prawem wykładnię przez Komisję art. 4 ust. 1 przepisów wykonawczych, zgodnie z którą o ile skarżący pracował w dwóch różnych dyrekcjach generalnych i że sporządzone zostało sprawozdanie przejściowe za część roku 2004 przyznające punkty zasług, to jedynie dyrekcja generalna, sporządzająca sprawozdanie końcowe jest właściwa do przyznania punktów pierwszeństwa.

Skarżący generalnie uważa, że zaskarżone decyzje podjęte zostały z naruszeniem art. 45 regulaminu pracowniczego w zakresie w jakim to staż pracy, a nie zasługi brane są pod uwagę jako kryterium rozstrzygające.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/23 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/23

---

Skarga wniesiona w dniu 10 sierpnia 2006 r. — G. przeciwko Komisji

(Sprawa F-96/06)

(2006/C 237/41)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: G. (Port-Vendres, Francja) (Przedstawiciele: B. Cambier i L. Cambier, avocats)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

| — | orzeczenie, że strona pozwana jest odpowiedzialna za szkody wyrządzone skarżącemu |
| --- | --- |

—

orzeczenie, że strona pozwana jest odpowiedzialna za szkody wyrządzone skarżącemu

| — | zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego i jego rodziny tymczasowo kwoty 1 581 801 euro, co odpowiada połowie szkody spowodowanej ogółem nieprawidłowości popełnionych przez Komisję, jej pełnomocników, osoby upoważnione, a także inne jednostki organizacyjne od niej zależne, przy czym druga część powinna zostać obliczona przez biegłego. |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego i jego rodziny tymczasowo kwoty 1 581 801 euro, co odpowiada połowie szkody spowodowanej ogółem nieprawidłowości popełnionych przez Komisję, jej pełnomocników, osoby upoważnione, a także inne jednostki organizacyjne od niej zależne, przy czym druga część powinna zostać obliczona przez biegłego.

| — | zasądzenie od strony pozwanej 8 % odsetek od całości wyżej wymienionych kwot począwszy od dnia 23 listopada 1999 r., to jest daty zamknięcia pierwszego raportu z dochodzenia wewnętrznego prowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), a w którym pojawiają się pierwsze oznaki stronniczości względem skarżącego, ewentualnie od dnia 29 czerwca 2005 r., to jest dnia w którym skarżący złożył wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie na podstawie art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego, |
| --- | --- |

—

zasądzenie od strony pozwanej 8 % odsetek od całości wyżej wymienionych kwot począwszy od dnia 23 listopada 1999 r., to jest daty zamknięcia pierwszego raportu z dochodzenia wewnętrznego prowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), a w którym pojawiają się pierwsze oznaki stronniczości względem skarżącego, ewentualnie od dnia 29 czerwca 2005 r., to jest dnia w którym skarżący złożył wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie na podstawie art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego,

| — | wyznaczenie biegłego, |
| --- | --- |

—

wyznaczenie biegłego,

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący przytacza osiem zarzutów.

Po pierwsze, zarzuca Komisji umieszczenie go w centrum sprawy „Berthelot” i uznanie go za głównego podżegacza w tej sprawie, choć całość oskarżeń była fałszywa i nie istniał najmniejszy dowód mogący uzasadnić takie oskarżenia wobec skarżącego. Czyniąc to, Komisja uchybiła obowiązkowi starannego działania i dobrej administracji oraz naruszyła uzasadnione oczekiwania skarżącego.

Po drugie, skarżący zarzuca Komisji poważne naruszenie jego prawa do obrony poprzez wszystkie uchybienia i braki w postępowaniach administracyjnych związanych ze sprawą „Berthelot”, które to postępowania nie były prowadzone w sposób bezstronny.

Po trzecie, skarżący zarzuca naruszenie obowiązku zachowania poufności, ponieważ w 2000 r. Komisja upoważniła jego zdaniem dziennikarzy do wstępu do pomieszczeń OLAF i zapoznania się poufnymi materiałami dotyczącymi skarżącego w celu rozpowszechnienia niektórych z nich w audycji telewizyjnej.

Po czwarte, skarżący podważa decyzję Komisji o uchyleniu jego immunitetu jurysdykcyjnego.

Po piąte, skarżący zarzuca Komisji, iż przeniosła go na stanowisko głównego doradcy w dyrekcji generalnej ds. badań naukowych i rozwoju technologicznego nie w interesie służby lub polityki mobilności, lecz w celu ukrytej sankcji dyscyplinarnej.

Po szóste, w zarzucie dotyczącym postępowania w sprawie uznania jego choroby za zawodową (art. 73 regulaminu pracowniczego), skarżący podważa decyzje Komisji, którymi z założenia wykluczono hipotezę o wypadku przy pracy oraz przekazano sprawę biuru dochodzeniowo-dyscyplinarnemu (IDOC), aby to ono przeprowadziło postępowania administracyjne w celu ustalenia przyczyny choroby.

Po siódme, skarżący powołuje się na niezależność postępowań przewidzianych w art. 73 i art. 78 regulaminu pracowniczego i podważa decyzję komisji ds. inwalidztwa przy Komisji Wspólnot Europejskich o odroczeniu wydania decyzji w postępowaniu wszczętym na podstawie art. 78 ust. 5 regulaminu pracowniczego do czasu wydania decyzji na podstawie art. 73 regulaminu pracowniczego.

Po ósme, skarżący kwestionuje fakt, że postępowania dyscyplinarne zostały wszczęte — i są kontynuowane — przeciwko niemu, mimo iż okoliczności faktyczne będące ich podstawą zostały uznane za nieuzasadnione przez belgijski wymiar sprawiedliwości w ramach prowadzonego przeciwko niemu postępowania.

Skarżący wywodzi stąd, że nieprawidłowości ze strony Komisji są przyczyną jego depresji nerwowej, która zmusiła go do przedwczesnego zakończenia kariery urzędniczej. Okoliczność ta wyrządziła jego zdaniem szkodę materialną i krzywdę zarówno jemu, jak i jego rodzinie.

---

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/24 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/24

---

Skarga wniesiona w dniu 15 sierpnia 2006 r. — Lopez Teruel przeciwko OHIM

(Sprawa F-97/06)

(2006/C 237/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Adelaida Lopez Teruel (El Casar, Hiszpania) (Przedstawiciele: G. Vandersanden, L. Levi et C. Ronzi, avocats)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego

Żądania strony skarżącej

| — | uchylenie decyzji z dnia 6 października 2005 r., którą organ powołujący (AIPN) odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej o zwołanie komisji ds. inwalidztwa w trybie art. 78 regulaminu pracowniczego. |
| --- | --- |

—

uchylenie decyzji z dnia 6 października 2005 r., którą organ powołujący (AIPN) odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej o zwołanie komisji ds. inwalidztwa w trybie art. 78 regulaminu pracowniczego.

| — | na ile to konieczne, uchylenie decyzji AIPN z dnia 5 maja 2006 r. oddalające zażalenie skarżącej z dnia 6 stycznia 2006 r. |
| --- | --- |

—

na ile to konieczne, uchylenie decyzji AIPN z dnia 5 maja 2006 r. oddalające zażalenie skarżącej z dnia 6 stycznia 2006 r.

| — | obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania. |
| --- | --- |

—

obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżąca, urzędniczka OHIM, w dniu 8 czerwca 2005 r. skierowała do administracji wniosek o zwołanie komisji ds. inwalidztwa w celu oceny istnienia niezdolności do służby w rozumieniu art. 78 regulaminu pracowniczego. OHIM odmówił zwołania takiej komisji, wskazując po pierwsze, że AIPN przysługuje w tym zakresie uznanie na podstawie art. 59 ust. 4 regulaminu pracowniczego, po drugie zaś, że choroba, na którą powołuje się skarżąca, nie może być przedmiotem postępowania w sprawie niezdolności do służby, ponieważ była już przedmiotem postępowania polubownego.

W skardze skarżąca podnosi trzy zarzuty, z których pierwszy, oparty na naruszeniu art. 78 regulaminu pracowniczego, dzieli się na dwie części. W pierwszej podniesiono, że zainteresowany urzędnik ma prawo przedstawienia sprawy komisji ds. inwalidztwa niezależnie od jednakowo uznanego przedstawienia jej AIPN, a to dlatego, że ratio legis art. 78 i 59 regulaminu pracowniczego jest odmienne. W drugiej części skarżąca zarzuca OHIM, że popełnił on oczywisty błąd w ocenie oraz przekroczył swoje kompetencje, ponieważ ocenę biegłych lekarzy zastąpił oceną własną.

Drugi zarzut oparty jest na naruszeniu obowiązku starannego działania oraz zasady dobrej administracji. W szczególności zdaniem skarżącej OHIM nie wyważył prawidłowo spornych interesów i w najmniejszym stopniu nie uwzględnił wyjątkowo delikatnego stanu zdrowia skarżącej.

Trzeci zarzut dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji i równego traktowania. W opinii skarżącej, wszyscy pozostali urzędnicy Wspólnot Europejskich mają prawo do poddaniu się badaniu przez komisję ds. inwalidztwa, inaczej niż urzędnicy OHIM. Interpretacja, jaką ten urząd nadaje art. 78 regulaminu pracowniczego, prowadzi do przerwania jednolitości wspólnotowej służby publicznej, potwierdzonej w art. 9 ust 3 traktatu z Amsterdamu.

---

III Powiadomienia

| 30.9.2006 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | C 237/26 |
| --- | --- | --- | --- |

30.9.2006

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 237/26

---

(2006/C 237/43)

Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

Dz.U. C 224 z 16.9.2006.

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 212 z 2.9.2006.

Dz.U. C 190 z 12.8.2006.

Dz.U. C 178 z 29.7.2006.

Dz.U. C 165 z 15.7.2006.

Dz.U. C 154 z 1.7.2006.

Dz.U. C 143 z 17.6.2006.

Teksty te są dostępne na stronach internetowych:

| | EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu |
| --- | --- |

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

---