----

----

I Ανακοινώσεις

Συμβούλιο

----

ΚΟΙΝΉ ΘΈΣΗ (ΕΚ) αριθ. 16/2006

που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 24 Ιουλίου 2006

για την έκδοση της οδηγίας 2006/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά

(2006/C 967 E/01)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως την πρώτη και τρίτη φράση του άρθρου 47, παράγραφος 2, και το άρθρο 55,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης (3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Αντικείμενο

1.   Η παρούσα οδηγία θεσπίζει τις γενικές διατάξεις που διευκολύνουν την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης των παρόχων υπηρεσιών και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών, διατηρώντας ταυτόχρονα υψηλό ποιοτικό επίπεδο υπηρεσιών.

2.   Η παρούσα οδηγία δεν αφορά την ελευθέρωση των υπηρεσιών γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος που επιφυλάσσονται αποκλειστικά σε δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς ούτε την ιδιωτικοποίηση δημόσιων φορέων παροχής υπηρεσιών.

3.   Η παρούσα οδηγία δεν αφορά την κατάργηση μονοπωλίων παροχής υπηρεσιών ούτε τις ενισχύσεις τις οποίες χορηγούν τα κράτη μέλη και οι οποίες διέπονται από τους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού.

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την ελευθερία των κρατών μελών να ορίζουν, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, ποιες υπηρεσίες θεωρούν γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, πώς θα πρέπει να οργανώνονται και να χρηματοδοτούνται οι εν λόγω υπηρεσίες, τηρουμένων των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, και σε ποιες ειδικές υποχρεώσεις θα πρέπει να υπόκεινται.

4.   Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα μέτρα που λαμβάνονται σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, με σκοπό την προστασία ή την προώθηση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας ή του πλουραλισμού των μέσων μαζικής επικοινωνίας.

5.   Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους κανόνες ποινικού δικαίου των κρατών μελών. Ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να περιορίζουν την ελευθερία παροχής υπηρεσιών εφαρμόζοντας διατάξεις ποινικού δικαίου οι οποίες ρυθμίζουν ειδικά ή επηρεάζουν την πρόσβαση σε δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή τους, κατά παρέκκλιση των κανόνων της παρούσας οδηγίας.

6.   Η παρούσα οδηγία δεν θίγει το εργατικό δίκαιο, ήτοι οποιαδήποτε νομική ή συμβατική διάταξη περί όρων απασχολήσεως ή όρων εργασίας, περιλαμβανομένης της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία, και περί των σχέσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, την οποία εφαρμόζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο που σέβεται το κοινοτικό δίκαιο. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει επίσης την νομοθεσία των κρατών μελών στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης.

7.   Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη και στο κοινοτικό δίκαιο. Ωσαύτως δεν θίγει το δικαίωμα διαπραγμάτευσης, σύναψης και εφαρμογής συλλογικών συμβάσεων και το δικαίωμα εργατικών κινητοποιήσεων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις εθνικές πρακτικές που σέβονται το κοινοτικό δίκαιο.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

1.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις υπηρεσίες παρόχων εγκατεστημένων σε κράτος μέλος.

2.   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες δραστηριότητες:

3.   Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στον τομέα της φορολογίας.

Άρθρο 3

Σχέση με άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου

1.   Αν οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας έρχονται σε σύγκρουση με διάταξη άλλης κοινοτικής πράξης που ρυθμίζει τις ειδικές πτυχές της πρόσβασης και της άσκησης δραστηριότητας παροχής υπηρεσίας σε ειδικούς τομείς ή ειδικά επαγγέλματα, η διάταξη της άλλης κοινοτικής πράξης υπερισχύει και εφαρμόζεται σ' αυτούς τους ειδικούς τομείς ή τα ειδικά επαγγέλματα. Στις εν λόγω πράξεις συμπεριλαμβάνονται:

2.   Η παρούσα οδηγία δεν αφορά τους κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, και ιδίως τους κανόνες που διέπουν το δίκαιο που εφαρμόζεται στις συμβατικές και εξωσυμβατικές ενοχές, συμπεριλαμβανομένων όσων εξασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές επωφελούνται από την προστασία που τους παρέχουν οι κανόνες περί προστασίας των καταναλωτών που προβλέπονται στη νομοθεσία περί καταναλωτών που ισχύει στο δικό τους κράτος μέλος.

3.   Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας τηρώντας τους κανόνες της Συνθήκης που διέπουν το δικαίωμα εγκατάστασης και την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών.

Άρθρο 4

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΗ

Άρθρο 5

Απλούστευση των διαδικασιών

1.   Τα κράτη μέλη εξετάζουν τις διαδικασίες και τις διατυπώσεις που ισχύουν για την πρόσβαση σε δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών και για την άσκησή της. Όταν οι διαδικασίες και οι διατυπώσεις που εξετάζονται στο πλαίσιο της παρούσας παραγράφου δεν είναι αρκούντως απλές, τα κράτη μέλη τις απλουστεύουν.

2.   Η Επιτροπή μπορεί να καθιερώσει εναρμονισμένα έντυπα σε κοινοτικό επίπεδο σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 42, παράγραφος 2. Τα έντυπα αυτά είναι ισοδύναμα με τα πιστοποιητικά, τις βεβαιώσεις ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ζητούνται από τους παρόχους υπηρεσιών.

3.   Σε περίπτωση που ζητούν από τους παρόχους ή τους αποδέκτες υπηρεσιών την προσκόμιση πιστοποιητικού, βεβαίωσης ή άλλου εγγράφου που να αποδεικνύει την τήρηση απαίτησης, τα κράτη μέλη αποδέχονται κάθε έγγραφο από άλλο κράτος μέλος με ισοδύναμη λειτουργία ή το οποίο αποδεικνύει ότι η εν λόγω απαίτηση έχει τηρηθεί. Μπορούν να μην επιβάλλουν την προσκόμιση πρωτοτύπων, επικυρωμένων αντιγράφων ή επικυρωμένων μεταφράσεων εγγράφων από άλλα κράτη μέλη, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται από άλλες κοινοτικές νομοθετικές πράξεις ή από τις εξαιρέσεις που δικαιολογούνται από επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας τάξης και ασφάλειας.

Το πρώτο εδάφιο δεν επηρεάζει το δικαίωμα των κρατών μελών να απαιτούν μη επικυρωμένες μεταφράσεις εγγράφων σε μία από τις επίσημες γλώσσες τους.

4.   Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται στα έγγραφα του άρθρου 7, παράγραφος 2, και του άρθρου 50 της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, στο άρθρο 45, παράγραφος 3, και στα άρθρα 46, 49 και 50 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (24), στο άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διευκόλυνση της μόνιμης άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος (25), στην Πρώτη οδηγία 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 1968 περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιρειών, κατά την έννοια του άρθρου 58 δεύτερη παράγραφος της Συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες (26), και στην ενδέκατη οδηγία 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τη δημοσιότητα των υποκαταστημάτων που έχουν συσταθεί σε ένα κράτος μέλος από ορισμένες μορφές εταιρειών που διέπονται από το δίκαιο άλλου κράτους (27).

Άρθρο 6

Ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης

1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών να μπορούν να διεκπεραιώσουν, μέσω ενός κέντρου ενιαίας επαφής, τις ακόλουθες διαδικασίες και διατυπώσεις:

2.   Η δημιουργία των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης τελεί υπό την επιφύλαξη της κατανομής αρμοδιοτήτων και εξουσιών μεταξύ των διαφόρων αρχών εντός των εθνικών συστημάτων.

Άρθρο 7

Δικαίωμα ενημέρωσης

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ακόλουθες πληροφορίες διατίθενται στους παρόχους και στους αποδέκτες υπηρεσιών μέσω των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης:

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι πάροχοι και οι αποδέκτες υπηρεσιών μπορούν να ζητήσουν τη βοήθεια των αρμόδιων αρχών που συνιστάται στην παροχή πληροφοριών σχετικά με τον συνήθη τρόπο ερμηνείας και εφαρμογής των απαιτήσεων της παραγράφου 1, στοιχείο α). Όπου ενδείκνυται, οι συμβουλές αυτές περιλαμβάνουν απλό βήμα-προς-βήμα οδηγό. Οι πληροφορίες παρέχονται σε απλή και κατανοητή γλώσσα.

3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες και η βοήθεια των παραγράφων 1 και 2 παρέχονται με σαφή και μη διφορούμενο τρόπο, είναι προσβάσιμες εξ αποστάσεως και με ηλεκτρονικά μέσα και τηρούνται επίκαιρες.

4.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης και οι αρμόδιες αρχές απαντούν χωρίς καθυστέρηση σε αιτήσεις για παροχή πληροφοριών ή βοήθειας, κατά τις παραγράφους 1 και 2 και ενημερώνουν τους αιτούντες χωρίς καθυστέρηση εάν οι αιτήσεις τους εμπεριέχουν σφάλματα ή είναι αβάσιμες.

5.   Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή λαμβάνουν συνοδευτικά μέτρα για να ενθαρρύνουν τα ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης να καθιστούν τις πληροφορίες του παρόντος άρθρου διαθέσιμες και σε άλλες κοινοτικές γλώσσες. Η διάταξη αυτή δεν επηρεάζει τη νομοθεσία των κρατών μελών σχετικά με τη χρήση των γλωσσών.

6.   Η υποχρέωση των αρμόδιων αρχών να βοηθούν τους παρόχους και αποδέκτες υπηρεσιών δεν συνεπάγεται την εκ μέρους των εν λόγω αρχών παροχή νομικών συμβουλών σε μεμονωμένες υποθέσεις, αλλά αφορά μόνο τις γενικές πληροφορίες σχετικά με τον συνήθη τρόπο ερμηνείας ή εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων.

Άρθρο 8

Ηλεκτρονική διεκπεραίωση διαδικασιών

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλες οι διαδικασίες και οι διατυπώσεις για την πρόσβαση σε δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών και για την άσκησή τους μπορούν να διεκπεραιωθούν εύκολα από απόσταση και με ηλεκτρονικά μέσα μέσω του οικείου ενιαίου κέντρου εξυπηρέτησης και στις αρμόδιες αρχές.

2.   Η παράγραφος 1 δεν αφορά τις επιθεωρήσεις του τόπου παροχής της υπηρεσίας ή του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται από τον πάροχο ή την υλική εξέταση των ικανοτήτων ή της προσωπικής ακεραιότητας του παρόχου ή του αρμόδιου προσωπικού του.

3.   Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 42, παράγραφος 2, τους όρους εφαρμογής της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, με στόχο τη διευκόλυνση της διαλειτουργικότητας των συστημάτων πληροφοριών και τη χρήση διαδικασιών με ηλεκτρονικά μέσα μεταξύ των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη τα κοινά πρότυπα που εκπονούνται σε κοινοτικό επίπεδο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΤΜΗΜΑ 1

Άδειες

Άρθρο 9

Συστήματα χορήγησης άδειας

1.   Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εξαρτούν την πρόσβαση σε δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών και την άσκησή τους από σύστημα χορήγησης άδειας, παρά μόνον εάν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

2.   Στην έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 39, παράγραφος 1, στοιχείο α), τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τα συστήματά τους για τη χορήγηση άδειας και τεκμηριώνουν τη συμβατότητά τους με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

3.   Το παρόν τμήμα δεν εφαρμόζεται στις πτυχές των συστημάτων χορήγησης άδειας που διέπονται αμέσως ή εμμέσως από άλλες κοινοτικές πράξεις.

Άρθρο 10

Προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας

1.   Τα συστήματα χορήγησης άδειας βασίζονται σε κριτήρια τα οποία δεν επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να ασκούν την εξουσία τους αυθαίρετα.

2.   Τα κριτήρια της παραγράφου 1:

3.   Οι προϋποθέσεις χορήγησης άδειας για νέα εγκατάσταση δεν αλληλεπικαλύπτονται με απαιτήσεις και ελέγχους που είναι ισοδύναμοι, ή κατ'ουσία συγκρίσιμοι ως προς τον σκοπό τους, στους οποίους ήδη υπόκεινται οι πάροχοι των υπηρεσιών στο ίδιο ή σε άλλο κράτος μέλος. Τα σημεία επαφής που ορίζονται στο άρθρο 33 και ο πάροχος των υπηρεσιών επικουρούν την αρμόδια αρχή παρέχοντας τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με αυτές τις απαιτήσεις.

4.   Η άδεια επιτρέπει στους παρόχους υπηρεσιών πρόσβαση στη δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή τους επιτρέπει να την ασκήσουν σε όλη την εθνική επικράτεια, μεταξύ άλλων, με την ίδρυση πρακτορείων, υποκαταστημάτων, θυγατρικών εταιρειών ή γραφείων, εκτός εάν επιτακτικός λόγος δημόσιου συμφέροντος δικαιολογεί την έκδοση ιδιαίτερης άδειας για κάθε επιμέρους εγκατάσταση ή τον περιορισμό της άδειας σε ορισμένο τμήμα της επικράτειας.

5.   Η άδεια χορηγείται από τη στιγμή που ολοκληρώνεται η δέουσα εξέταση των προϋποθέσεων χορήγησης άδειας και διαπιστώνεται ότι οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται.

6.   Πλην των περιπτώσεων χορήγησης άδειας, κάθε απόφαση των αρμόδιων αρχών, συμπεριλαμβανομένης της άρνησης ή της ανάκλησης μιας άδειας, αιτιολογείται πλήρως και μπορεί να προσβληθεί ενώπιον των δικαστηρίων ή άλλων φορέων έννομης προστασίας.

7.   Το παρόν άρθρο δεν θίγει την κατανομή των τοπικών ή περιφερειακών αρμοδιοτήτων των αρχών των κρατών μελών που εκδίδουν τις άδειες αυτές.

Άρθρο 11

Διάρκεια της άδειας

1.   Η άδεια που χορηγείται στον πάροχο υπηρεσιών δεν έχει περιορισμένη διάρκεια, με εξαίρεση τις ακόλουθες περιπτώσεις:

2.   Η παράγραφος 1 δεν αφορά τη μέγιστη προθεσμία εντός της οποίας ο πάροχος των υπηρεσιών οφείλει να αρχίσει πραγματικά τη δραστηριότητά του μετά τη χορήγηση της άδειας.

3.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τον πάροχο υπηρεσιών στην υποχρέωση να ενημερώνει το οικείο ενιαίο κέντρο εξυπηρέτησης που προβλέπεται στο άρθρο 6 σχετικά με τις ακόλουθες αλλαγές:

4.   Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να ανακαλούν τις άδειες, όταν παύσουν πλέον να ισχύουν οι προϋποθέσεις χορήγησης των αδειών.

Άρθρο 12

Επιλογή μεταξύ περισσοτέρων υποψηφίων

1.   Σε περίπτωση που ο αριθμός των διαθέσιμων αδειών για συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι περιορισμένος, λόγω της σπανιότητας των διαθέσιμων φυσικών πόρων ή τεχνικών δυνατοτήτων, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διαδικασία επιλογής μεταξύ των δυνητικών υποψηφίων, η οποία προβλέπει όλες τις εγγυήσεις αμεροληψίας και διαφάνειας, και ιδίως την κατάλληλη δημοσιοποίηση της έναρξης, της διεξαγωγής της και της ολοκλήρωσης της διαδικασίας.

2.   Στις περιπτώσεις της παραγράφου 1, η άδεια χορηγείται για την ενδεδειγμένη περιορισμένη χρονική περίοδο και δεν μπορεί να ανανεώνεται αυτόματα ούτε να προβλέπει κάποιο άλλο πλεονέκτημα για τον πάροχο υπηρεσιών η άδεια του οποίου μόλις έληξε ή για όσους έχουν ιδιαίτερους δεσμούς με αυτόν.

3.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και των άρθρων 9 και 10, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν υπόψη, κατά τη θέσπιση των κανόνων για τη διαδικασία επιλογής, θέματα δημόσιας υγείας, στόχους κοινωνικής πολιτικής, την υγεία και την ασφάλεια των μισθωτών ή των αυτοαπασχολουμένων, την προστασία του περιβάλλοντος, τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και άλλους επιτακτικούς λόγους δημόσιου συμφέροντος, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.

Άρθρο 13

Διαδικασίες για τη χορήγηση άδειας

1.   Οι διαδικασίες και οι διατυπώσεις χορήγησης άδειας είναι σαφείς, δημοσιοποιούνται εκ των προτέρων και παρέχουν στους αιτούντες την εγγύηση ότι οι αιτήσεις τους θα εξεταστούν αντικειμενικά και αδέκαστα.

2.   Οι διαδικασίες και οι διατυπώσεις χορήγησης άδειας δεν αποτρέπουν ούτε περιπλέκουν και καθυστερούν αδικαιολόγητα την παροχή της υπηρεσίας. Είναι εύκολα προσβάσιμες, τα δε τέλη που ενδέχεται να βαρύνουν τους αιτούντες είναι εύλογα και ανάλογα του κόστους των διαδικασιών χορήγησης άδειας και δεν υπερβαίνουν το κόστος των διαδικασιών αυτών.

3.   Οι διαδικασίες και οι διατυπώσεις χορήγησης άδειας παρέχουν στους αιτούντες την εγγύηση ότι οι αιτήσεις τους θα εξεταστούν χωρίς καθυστέρηση και, σε κάθε περίπτωση, εντός εύλογης προθεσμίας που καθορίζεται και δημοσιοποιείται εκ των προτέρων. Η προθεσμία αρχίζει από τη χρονική στιγμή της υποβολής όλων των απαιτούμενων εγγράφων. Όταν δικαιολογείται από την πολυπλοκότητα του θέματος, η προθεσμία μπορεί να παραταθεί άπαξ, από την αρμόδια αρχή, για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η παράταση και η διάρκειά της αιτιολογούνται δεόντως και κοινοποιούνται στον αιτούντα πριν την εκπνοή της αρχικής προθεσμίας.

4.   Εάν δεν υπάρξει απάντηση εντός της προθεσμίας που προβλέπεται ή παρατείνεται σύμφωνα με την παράγραφο 3, η άδεια θεωρείται ότι έχει χορηγηθεί. Ωστόσο, μπορεί να προβλεφθεί διαφορετικό καθεστώς, όταν αυτό δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο δημόσιου συμφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των θεμιτών συμφερόντων τρίτων.

5.   Για κάθε αίτηση χορήγησης άδειας αποστέλλεται το ταχύτερο βεβαίωση παραλαβής. Στη βεβαίωση παραλαβής πρέπει να μνημονεύεται:

6.   Εάν η αίτηση είναι ελλιπής, ο αιτών ενημερώνεται χωρίς καθυστέρηση σχετικά με την ανάγκη υποβολής συμπληρωματικών εγγράφων καθώς και σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις στην εύλογη προθεσμία διεκπεραίωσης της παραγράφου 3.

7.   Εάν μια αίτηση απορριφθεί λόγω μη τήρησης των απαιτούμενων διαδικασιών ή διατυπώσεων, ο αιτών ενημερώνεται το ταχύτερο για την απόρριψη.

ΤΜΗΜΑ 2

Απαιτήσεις που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αξιολόγηση

Άρθρο 14

Απαιτήσεις που απαγορεύονται

Τα κράτη μέλη δεν εξαρτούν την πρόσβαση σε δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή της στο έδαφός τους από τις ακόλουθες απαιτήσεις:

Άρθρο 15

Απαιτήσεις που πρέπει να αξιολογηθούν

1.   Τα κράτη μέλη εξετάζουν κατά πόσον τα νομικά τους συστήματα προβλέπουν απαιτήσεις όπως εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και εξασφαλίζουν ότι οι απαιτήσεις αυτές είναι συμβατές με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3. Τα κράτη μέλη προσαρμόζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις τους ώστε να είναι συμβατές με τις εν λόγω προϋποθέσεις.

2.   Τα κράτη μέλη εξετάζουν κατά πόσον τα νομικά τους συστήματα εξαρτούν την πρόσβαση σε δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή της από την τήρηση των ακόλουθων απαιτήσεων που δεν εισάγουν διακρίσεις:

3.   Τα κράτη μέλη ελέγχουν εάν οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

4.   Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται στη νομοθεσία που διέπει τον τομέα των υπηρεσιών γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, μόνο κατά το μέτρο που η εφαρμογή των εν λόγω παραγράφων δεν παρακωλύει, νομικά ή στην πράξη, την εκτέλεση της συγκεκριμένης αποστολής που τους έχει ανατεθεί.

5.   Στην έκθεση αμοιβαίας αξιολόγησης που προβλέπεται στο άρθρο 39, παράγραφος 1, στοιχείο β), τα κράτη μέλη προσδιορίζουν:

6.   Από την ... (28) τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εισάγουν καμία νέα απαίτηση των ειδών που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 παρά μόνο σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3.

7.   Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις νέες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που προβλέπουν οι απαιτήσεις της παραγράφου 6 καθώς και τις σχετικές αιτιολογήσεις. Η Επιτροπή γνωστοποιεί τις εν λόγω διατάξεις στα άλλα κράτη μέλη. Η κοινοποίηση αυτή δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν τις εν λόγω διατάξεις.

Εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσο οι νέες αυτές διατάξεις είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο και, κατά περίπτωση, εκδίδει απόφαση με την οποία ζητεί από το οικείο κράτος μέλος να μην τις θεσπίσει ή να τις καταργήσει.

Η κοινοποίηση εθνικού νομοσχεδίου σύμφωνα με την οδηγία 98/34/ΕΚ πληροί, ταυτόχρονα, την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΤΜΗΜΑ 1

Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και συναφείς παρεκκλίσεις

Άρθρο 16

Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών

1.   Τα κράτη μέλη σέβονται το δικαίωμα των παρόχων υπηρεσιών να παρέχουν υπηρεσίες σε κράτος μέλος διαφορετικό από αυτό στο οποίο εδρεύουν.

Το κράτος μέλος στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία εξασφαλίζει την ελεύθερη πρόσβαση σε δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών και την ελεύθερη άσκησή της στο έδαφός του.

Τα κράτη μέλη δεν εξαρτούν την πρόσβαση σε δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή της στο έδαφός τους από απαιτήσεις που δεν τηρούν τις ακόλουθες αρχές:

2.   Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίζουν την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σε πάροχο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, επιβάλλοντας οποιαδήποτε από τις ακόλουθες απαιτήσεις:

3.   Το κράτος μέλος στο οποίο μετακομίζει ο πάροχος υπηρεσιών δεν μπορεί να εμποδιστεί να επιβάλλει απαιτήσεις που αφορούν τη δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών και δικαιολογούνται για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, δημόσιας υγείας ή προστασίας του περιβάλλοντος και σύμφωνα με την παράγραφο 1. Το εν λόγω κράτος μέλος δεν μπορεί επίσης να εμποδιστεί να εφαρμόσει, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, τους εγχώριους κανόνες του σχετικά με τις συνθήκες απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων όσων καθορίζονται σε συλλογικές συμβάσεις.

4.   Έως τις ... (29), η Επιτροπή, ύστερα από διαβούλευση με τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους σε κοινοτικό επίπεδο, υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, στην οποία εξετάζεται η ανάγκη να προταθούν μέτρα εναρμόνισης σχετικά με τις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών που καλύπτει η παρούσα οδηγία.

Άρθρο 17

Συμπληρωματικές παρεκκλίσεις από την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών

Το άρθρο 16 δεν εφαρμόζεται:

Άρθρο 18

Παρεκκλίσεις για μεμονωμένες περιπτώσεις

1.   Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 16 και μόνο κατ' εξαίρεση, ένα κράτος μέλος μπορεί να λάβει μέτρα σχετικά με την ασφάλεια των υπηρεσιών κατά ενός παρόχου ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος.

2.   Τα μέτρα της παραγράφου 1 μπορούν να ληφθούν μόνο εφόσον τηρηθεί η διαδικασία αμοιβαίας βοήθειας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 35 και εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

3.   Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν θίγουν τις διατάξεις που εγγυώνται την ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών ή επιτρέπουν παρεκκλίσεις από αυτήν και οι οποίες προβλέπονται από κοινοτικά νομοθετικά κείμενα.

ΤΜΗΜΑ 2

Δικαιώματα των αποδεκτών των υπηρεσιών

Άρθρο 19

Περιορισμοί που απαγορεύονται

Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβάλλουν στους αποδέκτες απαιτήσεις οι οποίες περιορίζουν τη χρήση μιας υπηρεσίας που παρέχεται από φορέα εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, ιδίως τις εξής απαιτήσεις:

Άρθρο 20

Μη εισαγωγή διακρίσεων

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο αποδέκτης υπηρεσιών δεν υπόκειται σε απαιτήσεις που εισάγουν διακρίσεις λόγω της ιθαγένειας ή του τόπου κατοικίας του.

2.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι γενικές προϋποθέσεις πρόσβασης σε μια υπηρεσία, που διατίθενται στο κοινό από τον πάροχο της υπηρεσίας, δεν εισάγουν διακρίσεις λόγω ιθαγένειας ή τόπου κατοικίας του αποδέκτη, χωρίς αυτό να θίγει τη δυνατότητα να προβλέπονται διαφορετικές προϋποθέσεις πρόσβασης οι οποίες δικαιολογούνται άμεσα με αντικειμενικά κριτήρια.

Άρθρο 21

Βοήθεια για τους αποδέκτες

1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αποδέκτες υπηρεσιών έχουν τη δυνατότητα να λάβουν, στο κράτος μέλος διαμονής τους, τις ακόλουθες πληροφορίες:

Εάν χρειασθεί, οι συμβουλές από τις αρμόδιες αρχές περιλαμβάνουν έναν απλό βήμα-προς-βήμα οδηγό. Οι πληροφορίες και η βοήθεια παρέχονται με σαφή και μη επιδεχόμενο παρερμηνείες τρόπο, είναι εύκολα προσβάσιμες εξ αποστάσεως ακόμα και με ηλεκτρονικά μέσα και καθίστανται διαρκώς επίκαιρες.

2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέσουν το καθήκον της παραγράφου 1 στα ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης ή σε οποιονδήποτε άλλο φορέα, όπως τα κέντρα ενημέρωσης του δικτύου των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών, τις ενώσεις καταναλωτών ή τα Ευρωπαϊκά Κέντρα Πληροφόρησης.

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις ονομασίες και τα στοιχεία επικοινωνίας των οριζόμενων φορέων. Η Επιτροπή τα διαβιβάζει σε όλα τα κράτη μέλη.

3.   Για την εκπλήρωση των απαιτήσεων που θεσπίζονται στις παραγράφους 1 και 2, ο φορέας στον οποίο προσφεύγει ο αποδέκτης υπηρεσιών απευθύνεται, εφόσον είναι αναγκαίο, στον σχετικό φορέα του οικείου κράτους μέλους. Ο φορέας αυτός οφείλει να γνωστοποιήσει τις πληροφορίες που του ζητούνται το συντομότερο δυνατό στον αιτούντα οργανισμό ο οποίος τις διαβιβάζει στον αποδέκτη. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οργανισμοί αυτοί αλληλοβοηθούνται και καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συνεργάζονται αποτελεσματικά μεταξύ τους. Σε συνεργασία με την Επιτροπή, τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις πρακτικές ρυθμίσεις που απαιτούνται για την εφαρμογή της παραγράφου 1.

4.   Η Επιτροπή θεσπίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 40, παράγραφος 2, τα μέτρα εφαρμογής των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, διευκρινίζοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ οργανισμών από διαφορετικά κράτη μέλη και ιδίως τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων πληροφοριών, λαμβάνοντας υπόψη κοινά πρότυπα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Άρθρο 22

Πληροφορίες για τους παρόχους και τις υπηρεσίες τους

1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών να θέτουν στη διάθεση του αποδέκτη τις ακόλουθες πληροφορίες:

2.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 1, ανάλογα με την επιθυμία του παρόχου:

3.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών, έπειτα από αίτηση του αποδέκτη των υπηρεσιών τους, να γνωστοποιούν τις ακόλουθες συμπληρωματικές πληροφορίες:

4.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες που οφείλει να παράσχει ο πάροχος υπηρεσιών στο πλαίσιο του παρόντος κεφαλαίου να καθίστανται διαθέσιμες ή να γνωστοποιούνται με τρόπο σαφή και αδιαμφισβήτητο και σε εύθετο χρόνο πριν από τη σύναψη της σύμβασης ή πριν από την παροχή της υπηρεσίας, όταν δεν υπάρχει γραπτή σύμβαση.

5.   Οι υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο προστίθενται στις απαιτήσεις που προβλέπονται ήδη από την κοινοτική νομοθεσία και δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να ορίσουν συμπληρωματικές υποχρεώσεις πληροφοριών για τους παρόχους οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους.

6.   Η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 40, παράγραφος 2, να προσδιορίσει το περιεχόμενο των πληροφοριών που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 3 του παρόντος άρθρου σε συνάρτηση με τις ιδιομορφίες ορισμένων δραστηριοτήτων και να προσδιορίσει τους όρους εφαρμογής στην πράξη των διατάξεων της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 23

Ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης και εγγυήσεις

1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών οι υπηρεσίες των οποίων ενέχουν άμεσο και συγκεκριμένο κίνδυνο για την υγεία ή την ασφάλεια του αποδέκτη ή τρίτου ή τη χρηματοοικονομική ασφάλεια του αποδέκτη να συνάπτουν κατάλληλη ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης για τη φύση και την έκταση του κινδύνου ή προβλέπουν οποιαδήποτε άλλη ισοδύναμη ή ουσιαστικά συγκρίσιμη, ως προς τον σκοπό της, εγγύηση ή ανάλογη διευθέτηση.

2.   Όταν ένας πάροχος εγκαθίσταται στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη δεν απαιτούν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης ή εγγύηση από τον πάροχο, εφόσον αυτός καλύπτεται ήδη σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο είναι ήδη εγκατεστημένος από εγγύηση ισοδύναμη ή κατ' ουσία συγκρίσιμη ως προς τον σκοπό της και ως προς την κάλυψη την οποία παρέχει από πλευράς ασφαλιζομένου κινδύνου, ασφαλιζομένου ποσού ή ανώτατου ορίου της εγγύησης και ενδεχόμενων εξαιρέσεων από την κάλυψη. Εάν η ισοδυναμία εξασφαλίζεται μόνο εν μέρει, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν συμπληρωματική εγγύηση για να καλύψουν τα στοιχεία εκείνα τα οποία δεν καλύπτονται ήδη.

Όταν ένα κράτος μέλος απαιτεί από παρόχους υπηρεσιών εγκατεστημένους στην επικράτειά του να συνάπτουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης ή να παρέχουν οποιαδήποτε άλλη εγγύηση, το εν λόγω κράτος μέλος αποδέχεται ως επαρκή απόδειξη βεβαιώσεις ασφαλιστικής κάλυψης που έχουν εκδοθεί από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ασφαλιστικές εταιρείες εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη.

3.   Οι παράγραφοι 1 και 2 δεν θίγουν τα συστήματα επαγγελματικής ασφάλισης ή εγγυήσεων που προβλέπονται από άλλες κοινοτικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

4.   Στο πλαίσιο της εφαρμογής της παραγράφου 1, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 40, παράγραφος 2, να καταρτίσει κατάλογο υπηρεσιών που εμφανίζουν τα χαρακτηριστικά που παρατίθενται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και να καθορίσει κοινά κριτήρια για τον προσδιορισμό του κατάλληλου χαρακτήρα της ασφάλισης ή των εγγυήσεων που μνημονεύονται στην εν λόγω παράγραφο, με βάση τη φύση και την έκταση του κινδύνου.

5.   Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, νοούνται ως:

Άρθρο 24

Εμπορικές επικοινωνίες των νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελμάτων

1.   Τα κράτη μέλη καταργούν όλες τις συνολικές απαγορεύσεις εμπορικών επικοινωνιών για τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα.

2.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εμπορικές επικοινωνίες που χρησιμοποιούν τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα να τηρούν τους επαγγελματικούς κανόνες που συνάδουν με το κοινοτικό δίκαιο, οι οποίοι είναι ιδίως συναφείς με την ανεξαρτησία, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του επαγγέλματος καθώς και το επαγγελματικό απόρρητο, κατά τρόπο συνάδοντα με τις ιδιαιτερότητες κάθε επαγγέλματος. Οι επαγγελματικοί κανόνες για τις εμπορικές επικοινωνίες δεν δημιουργούν διακρίσεις, δικαιολογούνται αντικειμενικά από επιτακτικό λόγο δημόσιου συμφέροντος και είναι αναλογικοί.

Άρθρο 25

Δραστηριότητες πολλαπλών ειδικοτήτων

1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι να μην υπόκεινται σε απαιτήσεις που τους υποχρεώνουν να ασκούν αποκλειστικά συγκεκριμένη δραστηριότητα ή που περιορίζουν την άσκηση από κοινού ή σε εταιρική σχέση διαφορετικών δραστηριοτήτων.

Εντούτοις, οι ακόλουθοι πάροχοι μπορούν να υπόκεινται σε τέτοιες απαιτήσεις:

2.   Όταν επιτρέπεται η άσκηση δραστηριοτήτων πολλαπλών ειδικοτήτων μεταξύ των παρόχων που μνημονεύουν τα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:

3.   Στην έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 39, παράγραφος 1, στοιχείο γ), τα κράτη μέλη δηλώνουν τους παρόχους που υπόκεινται στις απαιτήσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, το περιεχόμενο των απαιτήσεων και τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι είναι δικαιολογημένες.

Άρθρο 26

Πολιτική ποιότητας των υπηρεσιών

1.   Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, λαμβάνουν συνοδευτικά μέτρα για να ενθαρρύνουν τους παρόχους να λάβουν μέτρα σε εθελοντική βάση για την εξασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών, ιδίως:

2.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες για τη σημασία ορισμένων σημάτων και για τα κριτήρια χορήγησης σημάτων και άλλων διακριτικών ποιότητας σχετικά με υπηρεσίες να είναι εύκολα προσβάσιμες από τους παρόχους και τους αποδέκτες.

3.   Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, λαμβάνουν συνοδευτικά μέτρα για να ενθαρρύνουν τους επαγγελματικούς φορείς καθώς και τα εμπορικά και τεχνικά επιμελητήρια και τις ενώσεις καταναλωτών των κρατών μελών να συνεργαστούν μεταξύ τους σε κοινοτικό επίπεδο ώστε να προαγάγουν την ποιότητα των υπηρεσιών, ιδίως, διευκολύνοντας την αναγνώριση της ποιότητας των υπηρεσιών των παρόχων.

4.   Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, λαμβάνουν συνοδευτικά μέτρα για να προωθήσουν την ανάπτυξη ανεξάρτητων αξιολογήσεων, κυρίως εκ μέρους ενώσεων καταναλωτών, σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των υπηρεσιών, και ιδίως την ανάπτυξη σε κοινοτικό επίπεδο δοκιμών ή συγκριτικών δοκιμών και τη γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων.

5.   Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, ενθαρρύνουν την ανάπτυξη ευρωπαϊκών εθελοντικών προτύπων για τη διευκόλυνση της συμβατότητας μεταξύ υπηρεσιών που παρέχονται από παρόχους διαφορετικών κρατών μελών, την ενημέρωση του αποδέκτη και την ποιότητα των υπηρεσιών.

Άρθρο 27

Επίλυση διαφορών

1.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα γενικά μέτρα ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών να παρέχουν στοιχεία επικοινωνίας, και ιδίως ταχυδρομική διεύθυνση, αριθμό τηλεομοιοτυπίας (φαξ) ή διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όπου να μπορούν όλοι οι αποδέκτες των υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος, να τους απευθύνουν άμεσα παράπονα ή διαμαρτυρίες ή να ζητήσουν πληροφορίες για την υπηρεσία που παρέχουν. Οι πάροχοι υπηρεσιών δίνουν τη νόμιμη διεύθυνσή τους όταν αυτή δεν είναι η συνήθης διεύθυνση για την αλληλογραφία τους.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα γενικά μέτρα που απαιτούνται ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών να απαντούν στα παράπονα ή στις διαμαρτυρίες του πρώτου εδαφίου χωρίς καθυστέρηση και επιδεικνύοντας επιμέλεια για την εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης.

2.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα γενικά μέτρα που απαιτούνται ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών να είναι υποχρεωμένοι να αποδείξουν ότι τηρούνται οι υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία, οι δε πληροφορίες είναι ακριβείς.

3.   Όταν απαιτείται η κατάθεση χρηματικής εγγύησης για τη συμμόρφωση με μια δικαστική απόφαση, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν αντίστοιχες εγγυήσεις που έχουν κατατεθεί από πιστωτικό ίδρυμα ή ασφαλιστή εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος. Τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να έχουν άδεια λειτουργίας σε κράτος μέλος σύμφωνα με την οδηγία 2006/48/ΕΚ, οι δε ασφαλιστές σύμφωνα, κατά περίπτωση, με την Πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973, περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής (41), και την οδηγία 2002/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφάλιση ζωής (42).

4.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα γενικά μέτρα που απαιτούνται ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών που υπόκεινται σε κώδικα συμπεριφοράς ή είναι μέλη επαγγελματικού φορέα ή οργάνωσης που προβλέπει τη χρησιμοποίηση μηχανισμού εξωδικαστικής διευθέτησης των διαφορών να ενημερώνουν σχετικά τον αποδέκτη των υπηρεσιών, να το αναφέρουν σε κάθε έγγραφο που παρουσιάζει αναλυτικά τις υπηρεσίες τους και να υποδεικνύουν τα μέσα με τα οποία παρέχεται πρόσβαση σε λεπτομερείς πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά και τους όρους χρησιμοποίησης του εν λόγω μηχανισμού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Άρθρο 28

Αμοιβαία συνδρομή — Γενικές υποχρεώσεις

1.   Τα κράτη μέλη αλληλοβοηθούνται και καταβάλλουν προσπάθεια για να συνεργάζονται αποτελεσματικά μεταξύ τους με σκοπό να εξασφαλίζεται η εποπτεία των παρόχων και των υπηρεσιών τους.

2.   Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, τα κράτη μέλη ορίζουν ένα ή περισσότερα σημεία επαφής, τα στοιχεία των οποίων γνωστοποιούν στα υπόλοιπα κράτη μέλη και στην Επιτροπή. Η Επιτροπή δημοσιεύει και ενημερώνει τακτικά τον κατάλογο των σημείων επαφής.

3.   Οι αιτήσεις πληροφοριών και οι αιτήσεις διενέργειας ελέγχων, επιθεωρήσεων και ερευνών στο πλαίσιο του παρόντος κεφαλαίου είναι δεόντως αιτιολογημένες και προσδιορίζουν ιδίως τον λόγο της αίτησης. Οι ανταλλασσόμενες πληροφορίες χρησιμοποιούνται μόνο για το θέμα για το οποίο ζητήθηκαν.

4.   Όταν λαμβάνουν αίτηση συνδρομής από αρμόδιες αρχές άλλου κράτους μέλους, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πάροχοι υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τους κάθε απαραίτητη πληροφορία για την εποπτεία των δραστηριοτήτων τους σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία.

5.   Τα κράτη μέλη, όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες να ικανοποιήσουν αίτηση πληροφοριών ή να διενεργήσουν ελέγχους, επιθεωρήσεις και έρευνες, ειδοποιούν εγκαίρως το κράτος μέλος που την υπέβαλε ώστε να βρεθεί λύση.

6.   Τα κράτη μέλη παρέχουν το συντομότερο δυνατό και με ηλεκτρονικά μέσα τις πληροφορίες που ζητούνται από άλλα κράτη μέλη ή από την Επιτροπή.

7.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μητρώα στα οποία είναι εγγεγραμμένοι οι πάροχοι υπηρεσιών και τα οποία μπορούν να συμβουλευθούν οι αρμόδιες αρχές τους στο έδαφός τους, να μπορούν να τα συμβουλευθούν με τους ίδιους όρους οι αντίστοιχες αρμόδιες αρχές των υπόλοιπων κρατών μελών.

8.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με περιπτώσεις κρατών μελών τα οποία δεν πληρούν την υποχρέωσή τους αμοιβαίας συνδρομής. Όταν απαιτείται, η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα, περιλαμβανομένων των διαδικασιών που προβλέπονται στο άρθρο 226 της Συνθήκης, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη συμμορφώνονται προς την υποχρέωσή τους αμοιβαίας συνδρομής. Η Επιτροπή ενημερώνει κατά διαστήματα τα κράτη μέλη σχετικά με τη λειτουργία των διατάξεων περί αμοιβαίας συνδρομής.

Άρθρο 29

Αμοιβαία συνδρομή — Γενικές υποχρεώσεις για το κράτος μέλος εγκατάστασης

1.   Όσον αφορά τους παρόχους υπηρεσιών που παρέχουν υπηρεσίες σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος μέλος εγκατάστασης παρέχει τις πληροφορίες που ζητεί άλλο κράτος μέλος σχετικά με τους παρόχους υπηρεσιών οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του, ιδίως τη διαβεβαίωση ότι είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του και ότι, καθόσον γνωρίζει, δεν ασκούν εκεί παράνομα τις δραστηριότητές τους.

2.   Το κράτος μέλος εγκατάστασης προβαίνει σε ελέγχους, επιθεωρήσεις και έρευνες που ζητεί άλλο κράτος μέλος και ενημερώνει το τελευταίο για τα αποτελέσματά τους και, ενδεχομένως, για τα μέτρα που έχει λάβει. Στο πλαίσιο αυτό, οι αρμόδιες αρχές παρεμβαίνουν εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί στο δικό τους κράτος μέλος. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφασίζουν ποια είναι τα καταλληλότερα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε κάθε περίπτωση προκειμένου να ικανοποιείται το αίτημα άλλου κράτους μέλους.

3.   Μόλις το κράτος μέλος εγκατάστασης λάβει γνώση συγκεκριμένης συμπεριφοράς ή συγκεκριμένων πράξεων παρόχου εγκατεστημένου στο έδαφός του ο οποίος παρέχει υπηρεσίες σε άλλα κράτη μέλη, οι οποίες, καθόσον το εν λόγω κράτος μέλος γνωρίζει, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη στην υγεία ή την ασφάλεια των προσώπων ή στο περιβάλλον, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση όλα τα λοιπά κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Άρθρο 30

Εποπτεία από το κράτος μέλος εγκατάστασης σε περίπτωση προσωρινής μετακίνησης παρόχου σε άλλο κράτος μέλος

1.   Όσον αφορά τις περιπτώσεις που δεν ρυθμίζονται από το άρθρο 31, παράγραφος 1, το κράτος μέλος εγκατάστασης μεριμνά ώστε να ελέγχεται η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του στο πλαίσιο των εξουσιών εποπτείας που προβλέπονται στην εθνική του νομοθεσία, ειδικότερα με μέτρα εποπτείας στον τόπο εγκατάστασης του παρόχου υπηρεσιών.

2.   Το κράτος μέλος εγκατάστασης δεν μπορεί να αρνηθεί να λάβει μέτρα εποπτείας ή εκτέλεσης στην επικράτειά του με την αιτιολογία ότι η υπηρεσία έχει παρασχεθεί ή προκαλέσει ζημίες σε άλλο κράτος μέλος.

3.   Η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 1 δεν συνεπάγεται ότι το κράτος μέλος εγκατάστασης υποχρεούται να προβεί σε διαπιστώσεις γεγονότων ή σε ελέγχους στην επικράτεια του κράτους μέλους όπου έχει παρασχεθεί η υπηρεσία. Οι εν λόγω εξακριβώσεις και έλεγχοι διενεργούνται από τις αρχές του κράτους μέλους στο οποίο ασκεί προσωρινά τις δραστηριότητές του ο πάροχος, κατ' αίτηση των αρχών του κράτους μέλους εγκατάστασης, σύμφωνα με το άρθρο 31.

Άρθρο 31

Εποπτεία από το κράτος μέλος στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία σε περίπτωση προσωρινής μετακίνησης του παρόχου

1.   Όσον αφορά ορισμένες εθνικές απαιτήσεις που μπορούν να επιβληθούν βάσει του άρθρου 16 ή 17, το κράτος μέλος στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο της δραστηριότητας του παρόχου υπηρεσιών στο έδαφός του. Δυνάμει του κοινοτικού δικαίου, το κράτος μέλος όπου παρέχεται η υπηρεσία:

2.   Όσον αφορά άλλες απαιτήσεις εκτός εκείνων της παραγράφου 1, όταν ένας πάροχος μετακινείται σε άλλο κράτος μέλος για να παράσχει υπηρεσία, χωρίς να είναι εγκατεστημένος εκεί, οι αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους συμμετέχουν στην εποπτεία του παρόχου σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4.

3.   Έπειτα από αίτηση του κράτους μέλους εγκατάστασης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία προβαίνουν στους ελέγχους, τις επιθεωρήσεις και τις έρευνες που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της εποπτείας από το κράτος μέλος εγκατάστασης. Παρεμβαίνουν εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί στο δικό τους κράτος μέλος. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφασίζουν ποια είναι τα καταλληλότερα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε κάθε περίπτωση προκειμένου να ικανοποιείται το αίτημα του κράτους μέλους εγκατάστασης.

4.   Με δική τους πρωτοβουλία οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία μπορούν να προβαίνουν σε ελέγχους, επιθεωρήσεις και έρευνες επιτόπου, εφόσον οι εν λόγω έλεγχοι, επιθεωρήσεις και έρευνες δεν εισάγουν διακρίσεις, δεν έχουν ως αιτιολογία το γεγονός ότι ο πάροχος είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος και είναι αναλογικοί.

Άρθρο 32

Μηχανισμός προειδοποίησης

1.   Όταν ένα κράτος μέλος λάβει γνώση γεγονότων ή συγκεκριμένων σοβαρών περιστάσεων που σχετίζονται με δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών που μπορεί να προκαλέσουν σημαντική βλάβη στην υγεία ή την ασφάλεια των προσώπων ή στο περιβάλλον στο έδαφός του ή στο έδαφος άλλων κρατών μελών, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση το κράτος μέλος εγκατάστασης, τα άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

2.   Η Επιτροπή προάγει τη λειτουργία ευρωπαϊκού δικτύου των αρχών των κρατών μελών και συμμετέχει σε αυτό, ώστε να τεθεί σε εφαρμογή η παράγραφος 1.

3.   Η Επιτροπή εκδίδει και αναθεωρεί τακτικά, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 40, παράγραφος 2, λεπτομερείς κανόνες που αφορούν τη διαχείριση του δικτύου περί του οποίου η παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 33

Πληροφορίες σχετικά με την εντιμότητα των παρόχων

1.   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν, έπειτα από αίτηση αρμόδιας αρχής άλλου κράτους μέλους και σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, τις πληροφορίες σχετικά με τις πειθαρχικές ή διοικητικές ενέργειες ή ποινικές κυρώσεις και με τις αποφάσεις για δόλιες χρεοκοπίες που έχουν εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές τους κατά παρόχου και οι οποίες αφορούν άμεσα την επαγγελματική ικανότητα του παρόχου ή αξιοπιστία του. Το κράτος μέλος το οποίο παρέχει τις πληροφορίες ενημερώνει τον πάροχο της υπηρεσίας σχετικά.

Η αίτηση που υποβάλλεται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη, ιδίως όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους ζητούνται οι πληροφορίες αυτές.

2.   Οι κυρώσεις και ενέργειες της παραγράφου 1 κοινοποιούνται μόνο εφόσον έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση. Όσον αφορά τις άλλες εφαρμοστέες αποφάσεις που μνημονεύονται στην παράγραφο 1, το κράτος μέλος που γνωστοποιεί τις πληροφορίες διευκρινίζει εάν πρόκειται για τελεσίδικη απόφαση ή εάν έχει ασκηθεί ένδικο βοήθημα κατά της αποφάσεως και αναφέρει την πιθανή ημερομηνία έκδοσης της απόφασης σχετικά με το ένδικο βοήθημα.

Εξάλλου, το κράτος μέλος προσδιορίζει τις εθνικές διατάξεις δυνάμει των οποίων ο πάροχος καταδικάστηκε ή υπέστη κυρώσεις.

3.   Η εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 πρέπει να συνάδει με τους κανόνες για την παροχή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των προσώπων που έχουν καταδικαστεί ή υποστεί κυρώσεις στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων και από επαγγελματικούς φορείς. Τυχόν συναφείς πληροφορίες δημόσιου χαρακτήρα καθίστανται προσβάσιμες για τους καταναλωτές..

Άρθρο 34

Συνοδευτικά μέτρα

1.   Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, θεσπίζει ηλεκτρονικό σύστημα για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών λαμβάνοντας υπόψη τα υφιστάμενα συστήματα ενημέρωσης.

2.   Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, με τη βοήθεια της Επιτροπής, συνοδευτικά μέτρα για να διευκολύνουν την ανταλλαγή αρμοδίων για την εφαρμογή της αμοιβαίας συνδρομής υπαλλήλων και για την κατάρτιση των υπαλλήλων αυτών, μεταξύ άλλων στους τομείς των γλωσσών και της πληροφορικής.

3.   Η Επιτροπή αξιολογεί την ανάγκη θέσπισης πολυετούς προγράμματος για τη διοργάνωση των κατάλληλων ανταλλαγών υπαλλήλων και της κατάρτισής τους.

Άρθρο 35

Αμοιβαία συνδρομή σε περιπτώσεις μεμονωμένων παρεκκλίσεων

1.   Όταν ένα κράτος μέλος σκοπεύει να λάβει μέτρο που προβλέπεται στο άρθρο 18, εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 2 έως 6 του παρόντος άρθρου, με την επιφύλαξη των ενδίκων διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων των προκαταρκτικών διαδικασιών και πράξεων που διεξάγονται στο πλαίσιο ποινικής έρευνας.

2.   Το κράτος μέλος της παραγράφου 1 ζητεί από το κράτος μέλος εγκατάστασης να λάβει μέτρα κατά του παρόχου της υπηρεσίας παρέχοντας κάθε κατάλληλη πληροφορία για την οικεία υπηρεσία και δηλώνοντας τις περιστάσεις της υπόθεσης.

Το κράτος μέλος εγκατάστασης ελέγχει το συντομότερο δυνατόν εάν ο πάροχος ασκεί νόμιμα τις δραστηριότητές του καθώς και τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων υποβλήθηκε η αίτηση. Γνωστοποιεί το συντομότερο δυνατόν στο κράτος μέλος που υπέβαλε την αίτηση τα μέτρα που έλαβε ή σκοπεύει να λάβει ή, ενδεχομένως, τους λόγους για τους οποίους δεν έλαβε μέτρα.

3.   Μετά τη γνωστοποίηση του κράτους μέλους εγκατάστασης κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2, το κράτος μέλος που υπέβαλε την αίτηση κοινοποιεί στην Επιτροπή και στο κράτος μέλος εγκατάστασης την πρόθεσή του να λάβει μέτρα δηλώνοντας τα εξής:

4.   Τα μέτρα μπορούν να ληφθούν μόνο μετά την παρέλευση προθεσμίας δεκαπέντε εργάσιμων ημερών από την κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 3.

5.   Με την επιφύλαξη της ευχέρειας του κράτους μέλους να λάβει τα εν λόγω μέτρα μετά την παρέλευση της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 4, η Επιτροπή εξετάζει το συντομότερο δυνατόν τη συμβατότητα των κοινοποιηθέντων μέτρων με το κοινοτικό δίκαιο.

Εάν η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα είναι ασύμβατα με το κοινοτικό δίκαιο, εκδίδει απόφαση με την οποία ζητεί από το οικείο κράτος μέλος να μη λάβει τα μέτρα που σκοπεύει ή να τερματίσει επειγόντως τα εν λόγω μέτρα.

6.   Σε έκτακτες περιπτώσεις το κράτος μέλος που σκοπεύει να λάβει μέτρο μπορεί να παρεκκλίνει από τις παραγράφους 2, 3 και 4. Στις περιπτώσεις αυτές τα μέτρα κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή και στο κράτος μέλος εγκατάστασης, δηλώνοντας τους λόγους για τους οποίους το κράτος μέλος κρίνει ότι υπάρχει έκτακτη ανάγκη.

Άρθρο 36

Μέτρα εφαρμογής

Η Επιτροπή εκδίδει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 40, παράγραφος 2, τα απαραίτητα εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου, ορίζοντας τις προθεσμίες που προβλέπονται στα άρθρα 28 και 35 και τις πρακτικές διευθετήσεις για την ανταλλαγή με ηλεκτρονικά μέσα πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών, ιδίως τις διατάξεις για τη διαλειτουργικότητα των συστημάτων πληροφοριών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙI

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ

Άρθρο 37

Κώδικες δεοντολογίας σε κοινοτικό επίπεδο

1.   Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, λαμβάνουν συνοδευτικά μέτρα για να ενθαρρύνουν την εκπόνηση, κατά τρόπο συνάδοντα με το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως από επαγγελματικούς φορείς, οργανώσεις ή ενώσεις, κωδίκων δεοντολογίας σε κοινοτικό επίπεδο οι οποίοι να αποβλέπουν στη διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών ή την εγκατάσταση παρόχου υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος.

2.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι κώδικες δεοντολογίας της παραγράφου 1 είναι προσβάσιμοι εξ αποστάσεως και με ηλεκτρονικά μέσα.

Άρθρο 38

Συμπληρωματική εναρμόνιση

Έως τις ... (43), η Επιτροπή αξιολογεί τη δυνατότητα υποβολής νομοθετικών προτάσεων εναρμόνισης για τα ακόλουθα ζητήματα:

Άρθρο 39

Αμοιβαία αξιολόγηση

1.   Το αργότερο έως τις ... (44), τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση η οποία περιέχει τις πληροφορίες που προβλέπονται στα ακόλουθα άρθρα:

2.   Η Επιτροπή διαβιβάζει τις εκθέσεις της παραγράφου 1 στα κράτη μέλη, τα οποία εντός προθεσμίας έξι μηνών από την παραλαβή τους γνωστοποιούν τις παρατηρήσεις τους για καθεμία από αυτές τις εκθέσεις. Εντός της ιδίας προθεσμίας η Επιτροπή διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με τις εν λόγω εκθέσεις.

3.   Η Επιτροπή υποβάλλει τις εκθέσεις και τις παρατηρήσεις των κρατών μελών στην επιτροπή του άρθρου 40, παράγραφος 1, η οποία μπορεί να διατυπώσει παρατηρήσεις.

4.   Λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, έως τις ... (43), συνθετική έκθεση συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από προτάσεις ανάληψης συμπληρωματικών πρωτοβουλιών.

5.   Έως τις ... (44), τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τις εθνικές απαιτήσεις η εφαρμογή των οποίων εμπίπτει στο πεδίο του τρίτου εδαφίου του άρθρου 16, παράγραφος 1, και της πρώτης πρότασης του άρθρου 16, παράγραφος 3, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους κρίνουν ότι η εφαρμογή των απαιτήσεων αυτών πληροί τα κριτήρια του τρίτου εδαφίου του άρθρου 16, παράγραφος 1, και της πρώτης πρότασης του άρθρου 16, παράγραφος 3.

Στη συνέχεια, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή κάθε αλλαγή των απαιτήσεων που επιβάλλουν κατά τα ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένων των νέων απαιτήσεων, καθώς και τη σχετική αιτιολογία.

Η Επιτροπή κοινοποιεί τις διαβιβαζόμενες απαιτήσεις στα άλλα κράτη μέλη. Η διαβίβαση αυτή δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις. Στη συνέχεια, η Επιτροπή παρέχει σε ετήσια βάση αναλύσεις και προσανατολισμούς σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων αυτών στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 40

Διαδικασία επιτροπής

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.

2.   Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

Η προθεσμία του άρθρου 5, παράγραφος 6, της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.

3.   Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 41

Ρήτρα αναθεώρησης

Έως τις ... (45) και, στη συνέχεια, ανά τριετία, Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο συνολική έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 4, αφορά ιδίως την εφαρμογή του άρθρου 16. Εξετάζει επίσης την ανάγκη για τη λήψη πρόσθετων μέτρων για θέματα που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από προτάσεις τροποποίησης της παρούσας οδηγίας με στόχο την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς υπηρεσιών.

Άρθρο 42

Τροποποίηση της οδηγίας 1998/27/ΕΚ

Στο παράρτημα της οδηγίας 1998/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 1998 περί των αγωγών παραλείψεως στον τομέα της προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών (46) προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

Άρθρο 43

Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα

Η θέση σε ισχύ και η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, ιδίως δε των διατάξεων περί εποπτείας, τηρούν τους κανόνες για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που προβλέπονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ, και στην οδηγία 2002/58/ΕΚ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙII

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 44

Ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο

1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις ... (47).

Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο αυτών των διατάξεων.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

2.   Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 45

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 46

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, ...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

...

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

...

----

(1)ΕΕ C 221, 8.9.2005, σ. 113

(2)ΕΕ C 43, 18.2.2005, σ. 18.

(3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 2006 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα), κοινή θέση του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 2006 και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4)ΕΕ L 177, 30.6.2006, σ. 1.

(5)ΕΕ L 108, 24.4.2002, σ. 7.

(6)ΕΕ L 108, 24.4.2002, σ. 21.

(7)ΕΕ L 108, 24.4.2002, σ. 33.

(8)ΕΕ L 108, 24.4.2002, σ. 51.

(9)ΕΕ L 201, 31.7.2002, σ. 37. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/24/ΕΚ (ΕΕ L 105, 13.4.2006, σ. 54).

(10)ΕΕ L 149, 5.7.1971, σ. 2. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 629/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 114, 27.4.2006, σ. 1).

(11)ΕΕ L 255, 30.9.2005, σ. 22.

(12)ΕΕ L 149, 11.6.2005, σ. 22.

(13)ΕΕ L 364, 9.12.2004, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2005/29/ΕΚ.

(14)ΕΕ L 16, 23.1.2004, σ. 44.

(15)ΕΕ L 124, 20.5.2003, σ. 1.

(16)ΕΕ L 158, 30.4.2004, σ. 77.

(17)ΕΕ L 13, 19.1.2000, σ. 12.

(18)ΕΕ L 178, 17.7.2000, σ. 1.

(19)ΕΕ L 18, 21.1.1997, σ. 1.

(20)ΕΕ L 204, 21.7.1998, σ. 37. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την Πράξη Προσχώρησης του 2003.

(21)ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(22)ΕΕ C 321, 31.12.2003, σ. 1.

(23)ΕΕ L 298, 17.10.1989, σ. 23. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 202, 30.7.1997, σ. 60).

(24)ΕΕ L 134, 30.4.2004, σ. 114. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2083/2005 της Επιτροπής (ΕΕ L 333, 20.12.2005, σ. 28).

(25)ΕΕ L 77, 14.3.1998, σ. 36. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με την Πράξη Προσχώρησης του 2003.

(26)ΕΕ L 65, 14.3.1968, σ. 8. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2003/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 221, 4.9.2003, σ. 13).

(27)ΕΕ L 395, 30.12.1989, σ. 36.

(28)  Ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(29)  Πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(30)ΕΕ L 15, 21.1.1998, σ. 14. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 (ΕΕ L 284, 31.10.2003, σ. 1).

(31)ΕΕ L 176, 15.7.2003, σ. 37. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την απόφαση 2006/375/ΕΚ (ΕΕ L 142, 30.5.2006, σ. 35).

(32)ΕΕ L 176, 15.7.2003, σ. 57.

(33)ΕΕ L 281, 23.11.1995, σ. 31. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003.

(34)ΕΕ L 78, 26.03.1977, σ. 17. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την Πράξη Προσχώρησης του 2003.

(35)ΕΕ L 239, 22.9.2000, σ. 19. Σύμβαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1160/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 191, 22.7.2005, σ. 18).

(36)ΕΕ L 30, 6.2.1993, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2557/2001 της Επιτροπής (ΕΕ L 349, 31.12.2001, σ. 1).

(37)ΕΕ L 24, 27.1.1987, σ. 36.

(38)ΕΕ L 77, 27.3.1996, σ. 20.

(39)ΕΕ L 157, 9.6.2006, σ. 87.

(40)ΕΕ L 145, 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/18/ΕΚ (ΕΕ L 51, 22.2.2006, σ. 12).

(41)ΕΕ L 228, 16.8.1973, σ. 3.

(42)ΕΕ L 345, 19.12.2002, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/68/ΕΚ (ΕΕ L 323, 9.12.2005, σ. 1).

(43)  Τέσσερα έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(44)  Τρία έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(45)  Πέντε έτη από την έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(46)ΕΕ L 166, 11.6.1998, σ. 51. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/29/ΕΚ.

(47)  Τρία έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

----

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Ι.   ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΙΙ.   ΣΤΟΧΟΙ

Στόχοι του σχεδίου οδηγίας είναι:

ΙΙΙ.   ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

Η κοινή θέση την οποία ενέκρινε το Συμβούλιο υιοθετεί σε μεγάλο βαθμό τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση. Οι περισσότερες τροπολογίες του Συμβουλίου είχαν ήδη ενσωματωθεί στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής, βασικά στοιχεία της οποίας ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση. Έτσι, ένας σημαντικός αριθμός τροπολογιών του Κοινοβουλίου ενσωματώνεται στην κοινή θέση αυτούσια ή εν μέρει. Η κοινή θέση περιέχει επίσης ορισμένες νέες διατάξεις τις οποίες το Συμβούλιο θεωρεί ουσιαστικές για την εξασφάλιση αποτελεσματικής εφαρμογής της οδηγίας και για τη συμβολή στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Όλες οι τροποποιήσεις που επιφέρει με την κοινή του θέση το Συμβούλιο στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής έχουν γίνει δεκτές από την Επιτροπή.

Aνάλυση της κοινής θέσης

Γενικές διατάξεις (άρθρα 1-4)

Συγκεκριμένοι τομείς δικαίου (άρθρο 1)

Αναφορικά με το αντικείμενο της οδηγίας και τη σχέση του με συγκεκριμένους τομείς του δικαίου (θεμελιώδη δικαιώματα, εργατική νομοθεσία, ποινική νομοθεσία, προστασία και προώθηση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας ή του πλουραλισμού των μέσων μαζικής επικοινωνίας), η κοινή θέση υιοθετεί ως επί το πλείστον τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου (7, 8, 9, 290, 291, 297, 298, 299, συναφές μέρος της τροπολογίας 72). Προστίθεται η νέα αιτιολογική σκέψη 10 για να οριστούν σαφώς μερικοί γενικοί κανόνες που είναι ανεξάρτητοι από την πρόσβαση σε δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ή την άσκησή της. Κάποιες συντακτικές μικροαλλαγές του άρθρου 1 επιδιώκουν να καταστήσουν το περιεχόμενό του σαφέστερο και δίχως αμφισημίες.

Πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (Άρθρο 2)

Στην κοινή του θέση, το Συμβούλιο ενοποίησε και κατέστησε σαφέστερο το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, λαμβάνοντας κατά μέγα μέρος υπ' όψη τις τροπολογίες που ενέκρινε το Κοινοβούλιο κατά την πρώτη του ανάγνωση. Πιο συγκεκριμένα η κοινή θέση υιοθετεί το περιεχόμενο των τροπολογιών του κοινοβουλίου (ειδικότερα των τροπολογιών 10, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 44, 20, 70, 71, 73, 74, 78, 79, 80, 81, 82, 205, 206, 207, 208, 211, 212, 213, 232, 233, 252, 294, 295, 296, 300, 302/332, 302/333, 304, 305, 306, 403 και του συναφούς μέρους των τροπολογιών 72 και 289).

Στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στοιχείο α) η προσθήκη των λέξεων «μη οικονομικές» εξυπηρετεί την αποσαφήνιση του όρου «υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος» που δεν χρησιμοποιείται πάντοτε με ομοιόμορφο τρόπο από τα κράτη μέλη. Άλλες αλλαγές στη διατύπωση του άρθρου 2 παρ. 2 στοιχεία γ), στ) και θ) επιδιώκουν σαφέστερη διατύπωση αλλά και μετριασμό των διαφόρων ανησυχιών που εξέφρασαν τα κράτη μέλη.

Όσον αφορά την εξαίρεση των κοινωνικών υπηρεσιών, στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο ι) η κοινή θέση αναφέρεται στις κοινωνικές υπηρεσίες που σχετίζονται με την κοινωνική στέγαση, την παιδική μέριμνα και τη στήριξη των οικογενειών και των ατόμων που έχουν μονίμως ή προσωρινώς ανάγκη, οι οποίες παρέχονται από το κράτος, από παρόχους για λογαριασμό του κράτους ή από φιλανθρωπικές οργανώσεις αναγνωρισμένες από το κράτος. Το Συμβούλιο πρόσθεσε επίσης νέα πρόταση στην αιτιολογική παράγραφο 28, με την οποία τονίζεται ότι η οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει την αρχή της καθολικής υπηρεσίας στις κοινωνικές υπηρεσίες των κρατών μελών.

Το Συμβούλιο δεν είναι σε θέση να δεχθεί την τροπολογία 75, διότι η αιτιολογική σκέψη 20 ήδη επεξηγεί τα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Η τροπολογία 77 για την εξαίρεση των νομικών υπηρεσιών δεν συμπεριλαμβάνεται, δεδομένου ότι το άρθρο 3 ορίζει ήδη ότι σε περίπτωση που μια διάταξη της οδηγίας περί υπηρεσιών έρχεται σε σύγκρουση με διάταξη άλλης κοινοτικής πράξης που διέπει ειδικές πτυχές της παροχής υπηρεσιών, υπερισχύει η διάταξη της άλλης κοινοτικής πράξης.

Σχέση της οδηγίας με άλλες διατάξεις του κοινοτικού δικαίου (άρθρο 3)

Η κοινή θέση ακολουθεί την προσέγγιση των τροπολογιών 21, 83, 219, 307 του Κοινοβουλίου με ορισμένες συντακτικές μικροαλλαγές για να δηλώνεται σαφώς ότι στην περίπτωση σύγκρουσης με άλλες σχετικές κοινοτικές πράξεις, υπερισχύουν οι συγκεκριμένες διατάξεις των άλλων εκείνων πράξεων. Στο άρθρο 3 παράγραφος 1 περιέχεται ενδεικτικός κατάλογος τέτοιων κοινοτικών πράξεων. Η κοινή θέση τονίζει επίσης, στο άρθρο 3 παράγραφος 2, ότι η οδηγία δεν αφορά τους κανόνες του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, και ιδίως δεν αφορά τις διατάξεις που μεριμνούν ώστε οι καταναλωτές να χαίρουν της προστασίας που παρέχει η νομοθεσία περί καταναλωτή που ισχύει στα κράτη μέλη.

Ορισμοί (άρθρο 4)

Η κοινή θέση υιοθετεί τις τροπολογίες 1-3, 5-6, 11, 23-26, 93-94, και 97-98 με ορισμένες συντακτικές μικροαλλαγές, 39, 84, 88 έως 90, 95 και 308 κατ' αρχήν, πλην όμως επαναδιατυπωμένες για να συμβαδίζει το κείμενο με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία ή με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

Επιπροσθέτως, η κοινή θέση συμπληρώνει τις αιτιολογικές παραγράφους 37 και 40 και προσθέτει νέα αιτιολογική παράγραφο 38. Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τις τροπολογίες 4, 85 και 86 τις σχετικές με τους ορισμούς «υπηρεσία» και «υποχρεώσεις κοινής ωφελείας». Η τροπολογία 96 για τον ορισμό του «εργαζομένου» θεωρείται περιττή λόγω επανακαθορισμού του πεδίου εφαρμογής, και συνεπώς δεν ενσωματώνεται στην κοινή θέση. Η τροπολογία 92 η σχετική με την έννοια της «αρμόδιας αρχής» και η τροπολογία 87 για την έννοια του «παρόχου» δεν γίνονται δεκτές για λόγους συνοχής με άλλα συναφή κοινοτικά νομοθετήματα. Τέλος, η κοινή θέση αφήνει έξω την τροπολογία 22 με την οποία διαγράφεται ο κατάλογος υπηρεσιών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και αναφέρονται στην αιτιολογική παράγραφο 33, η οποία και αποκαθίσταται με μερικές συντακτικές μικροαλλαγές ώστε να υποδηλώνεται η τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής.

Διοικητική απλούστευση (άρθρα 5-8)

Η κοινή θέση υιοθετεί κατά μέγα μέρος τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (27, 29-30, 31, 32, 33, 99, συναφή μέρη των τροπολογιών 100, 104, 105-106 και 108-111, 309). Στο άρθρο 6 παράγραφος 1, το Συμβούλιο, χρησιμοποιώντας την πρόθεση «μέσω» αντί της πρόθεσης «σε», επιδιώκει να καταστήσει σαφές ότι ο ρόλος των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης μπορεί να περιορίζεται στη λειτουργία τους ως ενδιαμέσων μεταξύ του παρόχου υπηρεσιών και των αρμοδίων αρχών.

Η κοινή θέση ορίζει ότι τα ευρωπαϊκά έντυπα θα εκπονηθούν με τη διαδικασία επιτροπολογίας, προσθέτει δε μια νέα αιτιολογική παράγραφο 45, στην οποία προτείνονται ορισμένες παράμετροι που μπορούν να λαμβάνουν υπ' όψη τα κράτη μέλη όταν εξετάζουν την ανάγκη απλούστευσης των διαδικασιών και διατυπώσεων.

Το Συμβούλιο δεν ήταν σε θέση να δεχθεί ορισμένες τροπολογίες που θεωρούνται ασύμφωνες με την προσέγγιση του Συμβουλίου, όπως η τροπολογία 102 διότι η προεγγραφή στο ενιαίο κέντρο εξυπηρέτησης θα ήταν ένα άσκοπο διοικητικό εμπόδιο, ή η τροπολογία 103 διότι το ευρωπαϊκό κέντρο εξυπηρέτησης θα ήταν ένας περιττός διοικητικός μηχανισμός που αντίκειται στην αρχή της επικουρικότητας.

Η τροπολογία 310 δεν υιοθετήθηκε διότι η αναφορά στην παρακολούθηση της συμμόρφωσης προς την οδηγία 96/71/ΕΚ, η οποία δεν θίγεται από την παρούσα οδηγία, θεωρείται ακατάλληλη.

Η κοινή θέση αφήνει έξω την τροπολογία 107 διότι αίρει την υποχρέωση παροχής πληροφοριών με ηλεκτρονικά μέσα, η οποία συνιστά βασικό εργαλείο της διοικητικής απλούστευσης, την τροπολογία 111 με εξαίρεση το αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα, ή την τροπολογία 32 διότι οι ηλεκτρονικές διαδικασίες αποτελούν ουσιαστικό μέσο διοικητικής απλούστευσης και μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για πρωτότυπα έγγραφα, καθώς η απόδειξη της γνησιότητας μπορεί να πιστοποιηθεί και ηλεκτρονικά.

Ελεύθερη εγκατάσταση των παρόχων (άρθρα 9-15)

Η κοινή θέση υιοθετεί τις τροπολογίες 34, 35, 36, 37, 38, 40, 41, 42, 112-113, 115 και 117, 118-122, 124-127, 128 και 129, μέρος των τροπολογιών 30 και 130, 131-133 και 136-137, 138, 140, 141, 142 και 143, 144-145, 146, 147-149, 150 και 242. Κάποιες συντακτικές μικροαλλαγές θεωρήθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις απαραίτητες χάριν σαφήνειας, κατά τη γνώμη δε του Συμβουλίου δεν θίγουν την ουσία των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στο άρθρο 14 παρ. 6 προστίθεται ότι η απαγόρευση διαβούλευσης με ανταγωνιστικούς φορείς δεν αφορά την διαβούλευση με το ευρύ κοινό, σύμφωνα δε με το άρθρο 14 παρ. 7 ένα κράτος μέλος δύναται να απαιτεί είτε ασφάλιση είτε χρηματοοικονομικές εγγυήσεις, παρότι δεν υπάρχει τέτοια υποχρέωση για τους παρόχους τους εγκατεστημένους στο εν λόγω κράτος μέλος.

Η κοινή θέση δεν υιοθετεί τις τροπολογίες 134 και 28, διότι η σιωπηρή έγκριση (ελλείψει απάντησης των αρχών) έχει νευραλγική σημασία για την διευκόλυνση της ελεύθερης εγκατάστασης, ούτε την τροπολογία 135 διότι θα δημιουργούσε πρόσθετη επιβάρυνση για τους αιτούντες και θα δυσχέραινε την άσκηση ενδίκων μέσων. Στο άρθρο 13 η κοινή θέση επιφέρει κάποιες αλλαγές των παραγράφων 3 και 4 και της αιτιολογικής σκέψης 63 για τη σιωπηρή έγκριση, επιτρέποντας ειδικότερα στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν παράταση της διαδικασίας όταν το δικαιολογεί η πολυπλοκότητα του θέματος και υπό τον όρον ότι ο αιτών έχει ενημερωθεί δεόντως για την παράταση και τους λόγους της. Με αυτό επιδιώκεται να γίνουν διαφανή τα συστήματα αδειοδότησης και να έχουν οι οικονομικοί φορείς την προσήκουσα πρόσβαση σε αυτά, ταυτόχρονα όμως να μην στερούνται οι εθνικές διοικήσεις κάποιας διακριτικής ευχέρειας. Στην αιτιολογική παράγραφο 63 γίνεται μια προσθήκη που εξηγεί ότι η δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να θεσπίζουν διαφορετικούς κανόνες για τις διαδικασίες έγκρισης όταν το δικαιολογούν επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος μπορεί να συμπεριλαμβάνει κανόνες που προβλέπουν ότι, αν δεν υπάρξει απάντηση εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, η αίτηση θεωρείται απορριφθείσα και ότι η σιωπηλή αυτή απόρριψη μπορεί να προσβληθεί ενδίκως.

Στο άρθρο 15 παρ. 4, η κοινή θέση επιφέρει ορισμένες αλλαγές όσον αφορά την εφαρμογή της διαδικασίας αξιολόγησης στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, με σκοπό να καταστεί σαφές ότι ο προβλεπόμενος μηχανισμός αξιολόγησης δεν πρέπει να εμποδίζει την εκτέλεση της αποστολής που ανατίθεται στις υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, και να ληφθούν υπ' όψη οι ενδοιασμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που προτιμά να εξαιρεθούν τελείως οι υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος από τη διαδικασία αξιολόγησης. Η κοινή θέση περιλαμβάνει στο άρθρο 15 παράγραφοι 6 και 7 μια διατύπωση που επιδιώκει να ελαφρυνθεί ο φόρτος των κρατών μελών ως εκ των υποχρεώσεων που επιβάλλει το άρθρο αυτό και να ληφθούν υπ' όψη οι ενδοιασμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που προχωρεί ακόμη περισσότερο διαγράφοντας την υποχρέωση κοινοποίησης. Πιο συγκεκριμένα, η κοινή θέση διαγράφει από την παράγραφο 6 την φράση «εφ' όσον οι νέες απαιτήσεις υπαγορεύονται από νέες συνθήκες». Στην παράγραφο 7, η κοινή θέση προσθέτει, χάριν ασφαλείας δικαίου, μια πρόταση με την οποία εξηγεί ότι η κοινοποίηση σύμφωνα με την οδηγία 98/34/ΕΚ θα πληροί ταυτόχρονα και την υποχρέωση κοινοποίησης δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

Το Συμβούλιο άφησε έξω τις τροπολογίες 116 και 209 διότι η υποχρέωση αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τα συστήματα αδειοδότησης είναι μέτρο βασικό για την ευκολότερη πρόσβαση στις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών και την άσκησή τους. Η κοινή θέση όμως ορίζει σε νέα αιτιολογική παράγραφο 58 ότι η υποχρέωση υποβολής έκθεσης αφορά μόνον την ύπαρξη των συστημάτων χορήγησης άδειας και όχι τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση της άδειας. Το Συμβούλιο δεν μπορεί να δεχθεί την τροπολογία 114 διότι φρονεί ότι θα προσδώσει αοριστία στο κείμενο.

Η τροπολογία 120 προτείνει νέα αιτιολογική παράγραφο 61, η οποία ενσωματώθηκε στην κοινή θέση για να διευκρινίζεται ότι η απαίτηση περί μη αλληλεπικάλυψης δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν το κάθε ένα τις προϋποθέσεις του, αλλά απλώς τους ζητά να λαμβάνουν υπ' όψη τυχόν ισοδύναμες προϋποθέσεις που ήδη πληροί ο πάροχος σε άλλο κράτος μέλος. Πέραν αυτού, η κοινή θέση ακολουθεί κατ' ουσίαν την τροπολογία 121 αλλά με διαφορετική διατύπωση. Η κοινή θέση, ωστόσο, δεν συμπεριλαμβάνει την τροπολογία 122, διότι εάν οι αποφάσεις για χορήγηση άδειας εξαιρούνταν από την υποχρέωση αιτιολόγησης, η άσκηση ενδίκων μέσων κατά διοικητικών αποφάσεων, ιδίως υπέρ τρίτων, θα καθίστατο λιγότερο αποτελεσματική αν μη και ουσιαστικά αδύνατη. Παρομοίως, η κοινή θέση δεν υιοθετεί την τροπολογία 151, διότι η διαγραφή των υποχρεώσεων κοινοποίησης θα επηρέαζε σοβαρά τη διαδικασία αξιολόγησης.

Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και συναφείς παρεκκλίσεις (άρθρα 16-18)

Όσον αφορά την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (άρθρο 16), η κοινή θέση υιοθετεί πλήρως τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (45 έως 47, 152 και 293/αναθ.4). Προστίθεται νέα αιτιολογική σκέψη 82 που διευκρινίζει τα της εφαρμογής των κανόνων των κρατών μελών στους όρους απασχόλησης. Αναφορικά με τις πρόσθετες παρεκκλίσεις από την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (άρθρο 17), η κοινή θέση υιοθετεί τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου (53, 48, 50, 51, 54, 161, 162, 163, 165, 169, 170, 171, 172, 173, 174 και 175, 400, 404) με μια μικροαλλαγή στην παράγραφο 12 τη σχετική με τις αποστολές αποβλήτων. Το άρθρο 18 της αρχικής πρότασης το σχετικό με τις μεταβατικές διατάξεις διεγράφη σε ευθυγράμμιση με την αντίστοιχη τροπολογία του Κοινοβουλίου.

Οι τροπολογίες 164, 167 και 168 θεωρούνται άνευ αντικειμένου ύστερα από τις τροποποιήσεις του άρθρου 16. Το Συμβούλιο δεν αποδέχθηκε την τροπολογία 176, επειδή οι παρεκκλίσεις κατά περίπτωση σε ό,τι αφορά την άσκηση επαγγελμάτων υγείας, τη δημόσια υγεία και τη δημόσια τάξη περιττεύουν, αφού οι υπηρεσίες υγείας εξαιρέθηκαν από το πεδίο εφαρμογής και δεδομένης της νέας διατύπωσης του άρθρου 16.

Δικαιώματα των αποδεκτών των υπηρεσιών (άρθρα 19-21)

Όσον αφορά τα δικαιώματα των αποδεκτών των υπηρεσιών, η κοινή θέση υιοθετεί κατά μέγα μέρος τις αντίστοιχες τροπολογίες του Κοινοβουλίου (178, 180, 247, 55 εν μέρει) με μικροαλλαγές ή προσθήκες.

Ωστόσο, το Συμβούλιο δεν είναι σε θέση να δεχθεί την προσθήκη της λέξης «αποκλειστικά» (τροπολογία 177) στη ρήτρα περί απαγόρευσης των διακρίσεων του άρθρου 20, διότι με την προσθήκη αυτή μπορεί να συναχθεί ότι, όταν βασίζονται σε άλλους λόγους, οι δυσμενείς διακρίσεις επιτρέπονται. Η τροπολογία 179 που προβλέπει νέο άρθρο 22α δεν μπορεί να γίνει δεκτή μια και το κεφάλαιο για τη διοικητική απλούστευση περιλαμβάνει αρκετές λεπτομέρειες για τον ρόλο των ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης. Όσον αφορά την επιστροφή εξόδων για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που παρέχεται σε άλλο κράτος μέλος (άρθρο 23 της αρχικής πρότασης), η κοινή θέση υιοθετεί τις τροπολογίες 56 έως 62 και 180/247, διαγράφοντας το άρθρο 23 και τις αντίστοιχες αιτιολογικές παραγράφους.

Όσον αφορά τις διατάξεις για την απόσπαση εργαζομένων και την απόσπαση υπηκόων τρίτων χωρών (άρθρα 24 και 25 της αρχικής πρότασης), η κοινή θέση ακολουθεί την προσέγγιση του Κοινοβουλίου (τροπολογίες 181, 182/248, 63-64, 183/249 και 65-66) και διαγράφει τα άρθρα 24 και 25 της αρχικής πρότασης.

Ποιότητα των υπηρεσιών (άρθρα 22-27)

Αναφορικά με τις διατάξεις που άπτονται της ποιότητας των υπηρεσιών, η κοινή θέση ακολουθεί ως επί το πλείστον την προσέγγιση του Κοινοβουλίου (τροπολογίες 64, 67, 185, 187, 188, 190, 194, 195, 196). Χάριν σαφήνειας, το άρθρο 22 συγκεντρώνει όλες τις προδιαγραφές περί πληροφοριών που προβλέπουν άλλα μέρη της οδηγίας. Το άρθρο 23 της κοινής θέσης επιβεβαιώνει ότι η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης δεν είναι υποχρεωτική. Η διαδικασία σε περίπτωση αδυναμίας της αγοράς δεν έχει συμπεριληφθεί, διότι εφ' όσον η ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης δεν είναι πλέον υποχρεωτική, η αναγκαιότητά της εξέλιπε.

Η κοινή θέση δεν ενσωματώνει τις τροπολογίες 184 και 186 διότι θα δημιουργούσαν περιττή επιβάρυνση για τους παρόχους υπηρεσιών. Ούτε η τροπολογία 191 γίνεται δεκτή, διότι οι πληροφορίες οι σχετικές με τις εγγυήσεις μετά την πώληση πρέπει να παρέχονται στους αποδέκτες από τους παρόχους υπηρεσιών. Η τροπολογία 192 δεν μπορεί να γίνει δεκτή διότι θα πρέπει να αναφέρεται ρητά ο σύνδεσμος με την λοιπή κοινοτική νομοθεσία περί εγγυήσεων μετά την πώληση. Η κοινή θέση αφήνει έξω τις τροπολογίες 193 και 210 διότι, όπως πιστεύει το Συμβούλιο, η υποχρέωση να αξιολογούνται οι περιορισμοί στις δραστηριότητες πολλαπλών ειδικοτήτων και να υποβάλλεται σχετική έκθεση συνιστά βασικό μέτρο για την ευκολότερη πρόσβαση στις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών και την άσκησή τους.

Διοικητική συνεργασία (άρθρα 28-36)

Η κοινή θέση υιοθετεί αυτούσιες ή κατά το πνεύμα τις αντίστοιχες τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (και ειδικότερα τις τροπολογίες 68-69, 197-198, 200-203), αλλά με κάποια αναδιάταξη, η οποία κατέστη αναγκαία κατόπιν της αναδιάρθρωσης του κεφαλαίου για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.

Πρόγραμμα σύγκλισης και τελικές διατάξεις (άρθρα 37-46)

Η κοινή θέση ενσωματώνει με κάποιες φραστικές μικροαλλαγές τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου (και ειδικότερα τις τροπολογίες 70, 71, 205, 206, 207, 208, 211, 212, 213). Προστίθεται νέα αιτιολογική σκέψη 114 για να περιγραφεί ο σκοπός των κωδίκων δεοντολογίας.

Ένα σημαντικό στοιχείο που εισάγει η κοινή θέση στο άρθρο 39 παράγραφος 5, είναι η διαδικασία κατά την οποία τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση για τις εθνικές απαιτήσεις των οποίων η εφαρμογή ενδέχεται να εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 16, παράγραφος 1 εδάφιο τρίτο και του άρθρου 16, παράγραφος 3. Η Επιτροπή κοινοποιεί τις απαιτήσεις αυτές στα άλλα κράτη μέλη, παρέχοντας αναλύσεις και κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή τους στα πλαίσια της οδηγίας. Το Συμβούλιο φρονεί ότι η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της όλης ισορροπίας του συμφωνηθέντος κειμένου, δημιουργεί ένα αποτελεσματικό σύστημα παρακολούθησης της εθνικής νομοθεσίας που ενδέχεται να συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Παρόλο που σε ορισμένες περιστάσεις η υποχρέωση αυτή μπορεί αρχικά να επιβαρύνει τις εθνικές διοικήσεις, ωστόσο, θα ελαχιστοποιήσει τη διοικητική επιβάρυνση και το κόστος για τους παρόχους υπηρεσιών και, βοηθώντας τα κράτη μέλη να εντοπίσουν τα υφιστάμενα εμπόδια, θα διευκολύνει την εφαρμογή της οδηγίας.

Στο άρθρο 40, η κοινή θέση θεσπίζει κανονιστική επιτροπή. Η κοινή θέση προσθέτει ένα νέο άρθρο 43 για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Στο άρθρο 44 παράγραφος 1, η κοινή θέση υιοθετεί την τροπολογία του Κοινοβουλίου και επεκτείνει το χρονικό διάστημα εφαρμογής στα 3 χρόνια. Η κοινή θέση περιλαμβάνει επίσης νέα αιτιολογική παράγραφο που προτρέπει τα κράτη μέλη να καταρτίσουν πίνακες που θα δείχνουν τις αντιστοιχίες μεταξύ των διατάξεων της οδηγίας και των μέτρων συμμόρφωσης με αυτές.

IV.   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το Συμβούλιο πιστεύει ότι η κοινή του θέση -αποτέλεσμα εκτεταμένης προπαρασκευαστικής εργασίας και διαπραγματεύσεων από το 2004 και εντεύθεν- η οποία έχει την αμέριστη υποστήριξη της Επιτροπής, συμβαδίζει επαρκέστατα με τους σκοπούς της πρότασης οδηγίας. Ως εκ τούτου, η κοινή θέση επιδιώκει την κατάρτιση σαφούς νομοθετικού πλαισίου που θα ενισχύσει, προκειμένου για τους παρόχους και τους αποδέκτες υπηρεσιών, την ασφάλεια δικαίου και τη δυνατότητα να ασκούν τις θεμελιώδεις ελευθερίες τις εμπεδωμένες στη Συνθήκη.

Το Συμβούλιο έλαβε δεόντως υπ' όψη τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση και την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής. Παρατηρεί ότι υπάρχει αξιοσημείωτη σύγκλιση απόψεων μεταξύ των τριών θεσμικών οργάνων, ιδίως όσον αφορά τις θεμελιώδεις διατάξεις του σχεδίου οδηγίας. Η σύγκλιση αυτή αποτυπώνεται επαρκέστατα στην κοινή θέση.

----

(1)  COM (2004) 0002.

(2)ΕΕ C 43, 18.2.2005, σ. 18.

(3)ΕΕ C 221, 8.9.2005, σ. 113.

----